Αρχική

Κι αν…

76 Σχόλια

Μεχμέτ-Βarxigramma-Gammaεννήθηκε δυτικά της Πόλης, όπου θα έγραφε ιστορία.

Η βιολογική καταγωγή του μπορεί να είχε σχέση καί με το γένος των Ελλήνων, αν κι αυτό δεν έχει εξακριβωθεί. Πάντως, συναναστράφηκε καί συνεργάστηκε με πολλούς Έλληνες.

Μεγάλωσε μέσα στις μηχανορραφίες του παλατιού καί του χαρεμιού (από τις οποίες τελικά γλύτωσε), ικανός μηχανορράφος κι ο ίδιος.

Πήγε ανατολικά, κατέκτησε την Πόλη, κι ονειρευτόταν πιά Ανατολή καί Δύση.

Αναμφισβήτα έξυπνος καί ικανός ηγεμόνας, με πολλά άλλα προσόντα. Χαρακτηριστικό του μειονέκτημα, πως ήταν βίαιος κι απότομος.

Μάστορας στην τέχνη του εκβιασμού καί του «διαίρει καί βασίλευε». Κατέκτησε τα Ελληνικά εδάφη σταδιακά, πότε με τη στρατιωτική ισχύ καί πότε με τη διπλωματία.

Δεν πήγαινε με τίποτε τον ηλικιωμένο καί (δήθεν «σώφρονα») υποχωρητικό μεγάλο βεζύρη Χαλήλ, διότι υποπτευόταν -καί σωστά- ότι τον δωροδοκούσαν οι Βυζαντινοί γιά να «συμβουλεύει» με υποχωρητικό πνεύμα τον ορμητικό νεαρό Μεχμέτ Β’. Ενδεχομένως καί γιά να του σκάβει τον λάκκο.

Αγόραζε πάντα (απ’ όπου έβρισκε) την -γιά την εποχή του- τελευταία λέξη της τεχνολογίας στα οπλικά συστήματα. Ενώ οι αντίπαλοί του Έλληνες στον συγκεκριμένο τομέα βρισκόταν 50 χρόνια πίσω – λόγωι αρχόντων ηλιθίων, παλιανθρώπων καί αρχιλαμογιών.

Πήρε την Πόλη με 10% ικανότητα κι 90% προδοσία (των εβραίων του Γαλατά).

Λεπτομέρεια: ξεκίνησε πολλές επιθέσεις εναντίον της Πόλης από τον ποταμό Λύκο.

 

Κων-ΙΑ-ΠαλαιολόγοςΓεννήθηκε νότια της Πόλης, όπου θα έγραφε ιστορία.

Η βιολογική καταγωγή του δεν είχε σχέση μόνο με το γένος των Ελλήνων. Πάντως, αν καί κατά τους συγχρόνους του «ημίσλαυος», αν καί με κοσμοπολίτικο πνεύμα (δύο σύζυγοι αλλοδαπές…), αισθανόταν ακραιφνής Έλλην.

Μεγάλωσε μέσα σε μηχανορραφίες (από τις οποίες τελικά γλύτωσε), ωστόσο ο ίδιος δεν έγινε ικανός μηχανορράφος. Πιό πολύ ειλικρινής καί άγαρμπος, όχι ακριβώς το πρότυπο του διπλωμάτη ηγεμόνα.

Πήγε βόρεια, γνωρίζοντας ότι δεν πρόκειται να κρατήσει την Πόλη. Γνωρίζοντας (στις τέσσερεις δωδεκάδες της ηλικίας του) ότι ήταν προορισμένος να κλείσει μιά εποχή ολόκληρη. Δεν ονειρευόταν, παρά μόνο την ανύπαρκτη στρατιωτική βοήθεια της Δύσης.

Αναμφισβήτα έξυπνος καί ικανός ηγεμόνας, με πολλά άλλα προσόντα. Χαρακτηριστικό του μειονέκτημα, πως πίστευε σε χίμαιρες – πχ «φιλέλλην πάπας».

Μάστορας στην τέχνη της βυζαντινής διπλωματίας, η οποία όμως δεν βοηθούσε πιά σε τίποτε.

Από μοντέρνα όπλα, δεν μπορούσε ν’ αγοράσει. Με τί λεφτά; Άσε που δεν του έδινε κανείς από τους «έχοντες».

Αν δεν έχανε την Πόλη με την προδοσία της Κερκόπορτας ( = «η πόρτα της ουράς» …προφανώς, των πιθήκων που την λαθρανοίξανε), όλα έδειχναν πως απλώς θα κέρδιζε χρονική αναβολή. Μικρή, μεγάλη, δεν έχει σημασία. Η Πόλη ήταν καταδικασμένη πιά.

Κι έτσι, πέταξε τα αυτοκρατορικά διακριτικά από την πανοπλία του (δεν είχε, δά, κανένα νόημα πιά), κι όρμησε στην τελευταία μάχη.

Λεπτομέρεια: Το οικόσημο των Παλαιολόγων, τουλάχιστον στα ύστερα χρόνια:

οικόσημο-Παλαιολόγων

 

ΡετζεπίκαςΓεννήθηκε δυτικά της πόλης, όπου (συνεχίζει να) γράφει ιστορία- καί μέσα στην Πόλη.

Η βιολογική καταγωγή του είναι αναμφισβήτα Ελληνική, αν κι ο ίδιος δε θέλει να τη δεί ούτε ζωγραφιστή. Πάντως, συνεργάστηκε με Έλληνες, έστω καί τυπικά. Έκανε καί κουμπαριά με Έλληνα.

Μεγάλωσε μέσα στις μηχανορραφίες των κομμάτων καί διαφόρων οργανώσεων (από τις οποίες μηχανορραφίες τελικά γλύτωσε), ικανός μηχανορράφος κι ο ίδιος.

Πήγε ανατολικά, κατέκτησε την Άγκυρα, κι ονειρεύεται πιά κυριαρχία σ’ Ανατολή καί Δύση, Βορρά καί Νότο.

Αναμφισβήτα έξυπνος καί ικανός ηγεμόνας, με πολλά άλλα προσόντα. Χαρακτηριστικό του μειονέκτημα, πως είναι ξεροκέφαλος.

Μάστορας στην τέχνη του εκβιασμού καί του «διαίρει καί βασίλευε». Πάει να κατακτήσει τα Ελληνικά εδάφη σταδιακά, με τη διπλωματία – κι αν χρειαστεί, με τη στρατιωτική ισχύ.

Δεν πάει με τίποτε τον ηλικιωμένο καί (δήθεν σώφρονα) πονηρό κάποτε «σύμβουλό» του Γκιουλέν, διότι υποπτεύεται -καί σωστά- ότι ο «σώφρων» γέρος του σκάβει τον λάκκο.

Αγοράζει πάντα (απ’ όπου βρίσκει) την -γιά την εποχή μας- τελευταία λέξη της τεχνολογίας στα οπλικά συστήματα. Ενώ οι αντίπαλοί του Έλληνες στον συγκεκριμένο τομέα βρίσκονται 30 χρόνια πίσω – λόγωι αρχόντων ηλιθίων, παλιανθρώπων καί αρχιλαμογιών.

Δεν φοβάται το 90% της ικανότητας των εχθρών του να του πάρουν την Πόλη, όσο φοβάται το 10% μιάς πιθανής (εβραίϊκης) προδοσίας.

Ωστόσο, κάπου μέσα του γνωρίζει καλά ότι την Πόλη θα την θα χάσει… Κι έτσι, πέταξε από πάνω του τα τελευταία ίχνη σοβαρότητας που έδειχνε (δεν έχει, δά, κανένα νόημα πιά), κι όρμησε στην τελευταία μάχη-μαϊμού.

Λεπτομέρεια: στις παντοιότροπες επιθέσεις του εναντίον των Ελλήνων, τον βοηθάνε οι «Γκρίζοι Λύκοι».

 

Β-ΠούτινΓεννήθηκε βόρεια της Πόλης, όπου θα γράψει ιστορία.

Η βιολογική καταγωγή του δεν είναι γνωστό αν έχει σχέση με το γένος των Ελλήνων. Πολλά γράφονται, ανεπιβεβαίωτα. Ο ίδιος ούτε τα επιβεβαιώνει, ούτε τα απορρίπτει. Το σίγουρο είναι πως θεωρείται Σλαύος. Πάντως, τους Έλληνες μας πάει (αν καί μας θεωρεί -με το δίκιο του- επιπόλαιους).

Μεγάλωσε μέσα στις μηχανορραφίες της Κά-Γκέ-Μπέ καί του κόμματος (ποιού κόμματος; «- Ιένα είν’ του Κουόμμα!», που είπε κάποτε -πέρα γιά πέρα Θεσσαλιστί– κι ο Χαρίλαος), από τις οποίες τελικά γλύτωσε. Ο ίδιος έγινε αρκετά ικανός μηχανορράφος, με εφαρμοσμένη νοοτροπία σκακιστή.

Θέλει να πάει νότια, γνωρίζοντας ότι θα κατακτήσει καί (όσο μπορεί) θα κρατήσει την Πόλη. Γνωρίζει ότι είναι προορισμένος να κλείσει μιά εποχή ολόκληρη. Ονειρεύεται κυριαρχία σ’ Ανατολή καί Δύση, Βορρά καί Νότο.

Αναμφισβήτα έξυπνος καί ικανός ηγεμόνας, με πολλά άλλα προσόντα. Χαρακτηριστικό του μειονέκτημα, πως την καλλιέπεια δεν την έχει σε πρώτη εκτίμηση.

Παρά ταύτα, τυγχάνει μάστορας στην τέχνη της διπλωματίας, η οποία δεν βοηθάει σε τίποτε …τους εχθρούς του.

Από μοντέρνα όπλα, δεν θέλει ν’ αγοράσει. Φτιάχνει μόνος του.

Αν δεν πάρει την Πόλη (είτε με ικανότητα, είτε με προδοσία), όλα δείχνουν πως απλώς θα λουστεί μιά μικρή χρονική αναβολή. Μικρή, μεγάλη, δεν έχει σημασία. Η Πόλη είναι «καταδικασμένη» πιά, να πάψει ν’ αποτελεί τμήμα της Τουρκίας.

Λεπτομέρεια: όπου βρεθεί επισήμως, πάντα συνοδεύεται από το οικόσημο των Παλαιολόγων:

σημαία-Προέδρου-Ρωσσίας

 

……………………………………………………………

 

Καί λοιπόν; Τί σημασία έχουν όλ’ αυτά;

Απλά, αναρωτήθηκα αν, μέσα στο ρεύμα του χρόνου, δυό ψυχές είναι επιφορτισμένες με δυό συγκεκριμένους ρόλους. Ξανά καί ξανά καί ξανά καί ξανά.

Κι αν όντως είναι;

Είναι το Μάτριξ ο υπέρτατος κυρίαρχος του κόσμου μας;

Κι αν όντως είναι;

Κι εν τέλει, το Μάτριξ είναι καλό (αφού στα σίγουρα μας συμφέρει το να ξαναπάρουμε -αμέσως ή εμμέσως- την Πόλη), κακό, ή ουδέτερο;

Είναι ωραίο να κουμαντάρει την ανθρωπότητα με χάντρες καί καθρεφτάκια; (Στην κυριολεξία! Διότι η χρονική περιοδικότητα των γεγονότων – οι χάντρες ενός νοητού κομπολογιού- συν οι αντιστροφές των συνθηκών -τα καθρεφτάκια– στις ζωές των τεσσάρων ανδρών που είδαμε, δίνουν καί παίρνουν.)

Κι αν όντως είναι έτσι;

Ειλικρινά, αγνοώ. Στο κάτω-κάτω, με τα πάντα προδιαγεγραμμένα εξ αρχής, το μέλλον παύει νά ‘χει την όποια ομορφιά. Άσε που, αν οι «μεγάλοι» είναι απλά πιόνια στο Κοσμικό Σκάκι, εμείς οι καθημερινοί άνθρωποι τί ελπίδες μπορούμε νά ‘χουμε;

Καί, τελικά, γυρνάμε γύρω-γύρω σ’ έναν μύλο, σα χάμστερς;

Δεν γνωρίζω.

Δεν γνωρίζω καλά-καλά αν οι συσχετισμοί που κάνω είναι λογικοί, ή ασυναρτησίες.

 

Μάλλον το ζεστό νερό του ντους, που έτρεχε πάνω μου χθες, παραήταν χαλαρωτικό!

 

Η συμβολή της Ελλάδας στον τρέχοντα κόσμο

66 Σχόλια

arxigramma-Mερικές φορές, τα πράγματα είναι απλά. Τρομερά απλά.

Η συμβολή της Ελλάδας μας στον τρέχοντα κόσμο φαίνεται πως μπορεί να είναι τόσο μικρή, όσο ένα καί μοναδικό γράμμα του αλφαβήτου μας! Αλλά, παρ’ όλ’ αυτά, να κάνει τη διαφορά.

Παράδοξο;

Καθόλου!

Διότι, σ’ αυτό:

1-isis

 

Η Ελλάδα απαντάει έτσι:

2-iasis

 

(Από ένα πολύ όμορφο όνειρο που είδα. Καί, ναί! – με τα ίδια ακριβώς χρώματα.)

Ένα φανταστικό σενάριο – 2

93 Σχόλια

(προηγούμενο)

arxigramma-Deltaεν είναι μονάχα τα ανόμοια, που έλκονται στη ζωή αυτή. Δεν είναι μονάχα -λέμε τώρα- ο σεβαστός γέρων καθηγητής, που γίνεται κορόϊδο στα χέρια του «Γαλάζιου Άγγελου». Ή ο πιτσιρικάς από καλό σπίτι, που θαυμάζει τον περιθωριακό παράνομο καί τον ακολουθεί πιστά. Ή… ή…

Είναι καί τα όμοια, που έλκονται.

Ο ευφυής μορφωμένος ποιόν αναζητά γιά παρέα; Μά, φυσικά, έναν άλλον ευφυή μορφωμένον.

Στα τριανταπέντε χιλιόμετρα μήκους της χερσονήσου του Άθω καί στα εννέα του σταθερού πλάτους της, οι πάντες γνωρίζουν τους πάντες – έστω κι εξ όψεως. Οι δύο, λοιπόν, ευφυείς μορφωμένοι μοναχοί σύντομα γνωρίζονται καί κάνουν παρέα. Στενή παρέα. Συναποτελούν -ούτως ειπείν- τη ζωντανή εγκυκλοπαίδεια του χριστιανισμού, «ξεσκονίζοντας» με κάθε ευκαιρία τους πατέρες πάντες – από τον άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή μέχρι τον άγιο Μάρκο τον Ευγενικό, από τον Πέτρο τον Μογίλα μέχρι τον άγιο Σεραφείμ του Σάρωφ, κι από τον ιερό Αυγουστίνο μέχρι τον Θωμά τον Ακινάτη. Κι όχι μόνον. Το κάθε τί -κοινωνικό, πολιτικό…- περνάει από την εξεταστική των πραγμάτων ματιά τους, όποτε βρίσκονται μαζί.

Κι όχι μόνον – δίς. Ο πόρδος κερδίζει την αμέριστη εμπιστοσύνη του Πυριφλέγοντος. Κι οι μέρες περνάνε με πνευματικές αναζητήσεις…

…Μέχρι την -πρόωρη- αποκάλυψη του χειρογράφου σε δεύτερο ζευγάρι μάτια.

Ο πόρδος με τρομερή δυσκολία κρατιέται όρθιος καί ψύχραιμος μπροστά στο φοβερό κομματάκι του παπύρου. Κατορθώνει τελικά (αφού πέρασε το έντονο άμεσο κύμα λιποθυμίας) να μείνει σχετικά ατάραχος. Ή μάλλον, γιά να είμαστε ακριβείς, δείχνει τόση (ηθοποιΐστικη) ταραχή, όση του επιτρέπει η σκληρή εκπαίδευσή του.

(«- Ποιά ‘σκληρή εκπαίδευση’, ρέ Εργοδότη;»

«- Αυτή που περνάνε -στο συμπεριφέρεσθαι- όλοι οι ευγενείς της αγγλίτσας παιδιόθεν, γιά να πατάνε από κάτω τον λαό ως ενήλικες. Έχετε δεί ποτέ, ώ αφελείς, την κωλόγρια έστω να χαμογελάει; Ποτέ, έ; Καταλάβατε τώρα;»)

Ο πόρδος από μέσα του βλαστημάει (όσο μπορεί να βλαστημήσει ένας άγγλος, δηλαδή), που δεν κρατάει μία από εκείνες τις όμορφες μικροσκοπικές κατασκοπικές φωτογραφικές μηχανές. Ωστόσο, κι ενώ το μυαλό του δουλεύει πυρετωδώς στο σχέδιο της μελλοντικής αρπαγής του χειρογράφου, βρίσκει το κουράγιο να ψελλίσει δυό λόγια κατάλληλα.

«- Αδελφέ, μου επιτρέπεις ν’ αντιγράψω καναδυό ‘ανώδυνες’ προτάσεις στο σημειωματάριό μου, καί να στείλω το χαρτί στους δικούς μας επιστήμονες γι’ αξιολόγηση;»

Του επέτρεψε.

Ο πόρδος αντιγράφει σ’ ένα μπλοκάκι επακριβώς τα καλλιτεχνικά γράμματα μερικών λέξεων. Δεν γράφει κείμενο, αντιγράφει ζωγραφιά. Προσεκτικά. Γράφει καί μερικές σημειώσεις γιά τα χρώματα του παπύρου καί της μελάνης. Καί κάμποσο καιρό μετά, ήρθε η επιβεβαίωση με το ταχυδρομείο: γνήσιο, τρίτος αιώνας.

Από εκείνη τη στιγμή καί μετά, ο Πυριφλέγων (μιά που, δυστυχώς, δεν είχε μιλήσει σε κανέναν άλλον γιά το χειρόγραφο καί ήταν βέβαιο πως δεν επρόκειτο να το κάνει) ξεκινούσε να συναντήσει σύντομα τον Κύριο καί Θεό του. Αλλά δεν το ήξερε.

 

Τον παλιό εκείνο τον καιρό, το να κλέψεις κάτι πολύτιμο από μοναστήρι, ήταν σχετικά εύκολο. Πήγαινε ο πονηρός «θρήσκος» τουρίστας κι άρπαζε ό,τι γούσταρε – μιά που όλα ήσαν εκτεθειμένα στα μάτια των επισκεπτών. Αργότερα, όμως, μεταπολεμικά, οι μοναχοί πονήρεψαν (καί καλά κάνανε), καί τα πολύτιμα τα βάζανε σε κρύπτες – που δεν τις έβλεπε ο ξένος της μιάς ημέρας. Ή καί της μιάς εβδομάδας.

Συνεπώς, τα μυστικά καί τα κρυμμένα τα ήξεραν μονάχα οι εκάστοτε φύλακες καλόγεροι, καί το να βρείς πού είναι αυτά καταχωνιασμένα, έπαιρνε χρόνια. Κι οι έμποροι κλεμμένων παλαιών εκκλησιαστικών ειδών, όλοι αυτοί οι διεθνείς «οίκοι δημοπρασιών» στεναχωρήθηκαν λίγο.

Αλλά η κατάθλιψή τους δεν κράτησε πολύ. Πονήρεψαν κι οι αρχαιοκάπηλοι, οπότε άρχισαν να στέλνουν στα μοναστήρια διάφορα αλάνια με το προσόν της πειστικής ηθοποιΐας, δήθεν ως υποψήφιους δόκιμους μοναχούς. Τα αλάνια περίμεναν χρόνια μέσα σε νηστεία καί προσευχή, μπορεί καί δέκα ή δεκαπέντε. (Η μέθοδος του Γέρου του Βουνού – αποτελεσματικότατη.) Αλλά -ως κίνητρο- κατά τη διάρκεια των καλογερικών τους χρόνων ο κρυφός τραπεζικός τους λογαριασμός αύξανε με …μισθό …παρ’ ανθρώποις – κι ο «παρά Θεώι μισθός» μπορούσε να περιμένει. Κι όταν μάθαιναν τις κρύπτες, τελείωνε η καλογερική ιδιότητά τους. Το ράσο τους άδειαζε – μαζί με το περιεχόμενο της κρύπτης.

Οι καλόγεροι πονήρεψαν περισσότερο. Έκρυψαν …τις κρύπτες, καί πλέον δεν μιλάνε ούτε στη δεκαετία απάνω. Κι έτσι, παρά το ότι η Πληροφορική ισχυρίζεται πως σε κάθε «κλειδί» σύντομα θα βρεθεί το «αντικλείδι», οι αρχαιοκάπηλοι μείναν με το …αντικλείδι στο χέρι, όσον αφορά τα φυλασσόμενα σε μοναστήρια παλαιά αντικείμενα.

Άσε που σήμερα οι μοναχοί χρησιμοποιούν όλες τις μοντέρνες τεχνολογικές ευκολίες. Τηλέφωνα, ασυρμάτους, ιντερνέτια… Έκλεψες, έστω καί λιβάνι απ’ το εκθετήριο; δεν θα φύγεις έτσι. Θα σε περιμένουν στο επόμενο λιμάνι, να σε τσακώσουν μεγαλοπρεπώς. Η πληροφορία είναι γρηγορότερη από σένα.

Μόνο το ψευτορωμαίΐκο έχει μείνει εκατό καί πλέον χρόνια πίσω, κι επιμένει να ελέγχει …προληπτικώς καί ομαδικώς τους σάκκους των επισκεπτών του Αγίου Όρους. Καί δεν διαθέτει ούτε κάν ανιχνευτικό μηχάνημα, όπως στα αεροδρόμια. (Δεν φταίω εγώ, που σε πρόσφατη επίσκεψή μου εκεί ο κρατικός υπάλληλος μύρισε τα άπλυτά μου καί κόντεψε να πάθει αποπληξία ο άνθρωπος.)

Τέλος πάντων, τον καιρό που οι δύο μοναχοί της ιστορίας μας συναντήθηκαν, οι συνθήκες ήταν ευνοϊκότερες γιά κλοπή. Όθεν, ο ψευτόπαπας περίμενε στην Αθήνα την ευκαιρία να ξαναπάει στο Όρος να κλέψει το χειρόγραφο, το οποίο μετά θα το εξαφάνιζε διά παντός (ή, έστω, έτσι νόμιζε) από το φώς του Ήλιου. Άλλως τε, ποιός θα τον υποψιαζόταν, αφού είχε φύγει;

 

Η ευκαιρία δεν άργησε να έρθει. Με τα σύννεφα του Β’ ΠΠ να πυκνώνουν στον ορίζοντα, στα κάπως σοβαρά κράτη (ή, τέλος πάντων, στα κράτη με κάπως σοβαρούς ηγέτες) άρχισαν οι προετοιμασίες. Η αγγλίτσα ήξερε πολύ καλά τί έρχεται (να μη σου πω το προετοίμαζε κιόλας), κι έτσι είχε μερικά υποβρύχια δικά της διαθέσιμα στην ανατολική Μεσόγειο. Φυσικά, χωρίς να γνωρίζει κανείς ότι ναυλοχούν εκεί, ή -έστω- τον πραγματικό σκοπό τους.

Τα Κατουνάκια, που ο ψευτόπαπας τα γνώριζε άριστα, προσεγγίζονται μιά χαρά με υποβρύχιο.

Κατουνάκια2

Έ; Τί; Πώς είπατε; «Παραλογίζομαι»;

Σοβαρά; Γιατί; Θα εμποδιστεί το οποιοδήποτε υποβρύχιο να προσεγγίσει ακτές σε ανοικτά ύδατα, τη στιγμή που τα Τουρκικά κόβουν βόλτες σε κλειστά ύδατα ανάμεσα στα νησιά μας; Αλλάξτε πλευρό, όταν κοιμάστε.

Το ενδιαφέρον του ψευτόπαπα επικεντρωνόταν στο πώς θα πάει στο Άγιο Όρος καί πώς θα επιστρέψει το δυνατόν συντομώτερο στην Αθήνα απαρατήρητος. Τα υπόλοιπα -ως προείπαμε- ήταν εύκολα. Μάλλον.

Η ολική απόσταση Ραφήνας-Αγ. Όρους είναι 315 χιλιόμετρα περίπου, καί με ταχύτητα υποβρυχίου κάπου 25 km/h (σε ημικατάδυση), μας κάνει 13 ώρες. Βάλε καί τις ώρες που θα περπατάει ο ψευτόπαπας με τη συνοδεία του, ώσπου να φτάσει στο κελλί του Πυριφλέγοντος, μας κάνει συνολικά 18-20 ώρες στη χειρότερη περίπτωση. Χμμμ… Τότε, ή ξεκινάνε πρωΐ από Ραφήνα, ώστε να φτάσουν ξημερώματα στον προορισμό τους (πριν τον όρθρο), ή -ακόμη καλύτερα- παρατείνουν τον σχεδιασμό του ταξιδιού στις 24 ώρες, ώστε να φύγουν ξημερώματα (απαρατήρητοι στο σκοτάδι) καί να φτάσουν ακριβώς ίδια ώρα ξημερώματα (παρομοίως με σκοτάδια κτλ).

Συν η επιστροφή, δύο μέρες. Μιά οποιαδήποτε πρόφαση διήμερης απουσίας ήταν εύκολο να βρεθεί.

Όπως ήταν εύκολο να βρεθούν καί τρείς γεροδεμένοι ναύτες του υποβρυχίου, μαχαιροβγάλτες, που γιά την περίσταση θα φορούσαν ράσα. Οι απανταχού της Γής προπολεμικοί υποβρυχιατζήδες εξαπανέκαθεν ήταν χύμα: ψιλοάπλυτοι, ταλαιπωρημένοι, με γενειάδες κτλ, άρα ένα ράσο εύκολα θα τους μετέτρεπε σε πειστικής εμφάνισης μοναχούς. Ενώ το σκοτάδι θα έκρυβε τα πρόσωπα.

Κανονική πολεμική επιχείρηση, δηλαδή. Κύριοι, συγχρονίστε τα ρολόγια σας!

 

Αφού προσέγγισαν όσο γινόταν πιό κοντά στην ακτή, έβγαλαν τη λέμβο. Τέσσερεις ψευτορασοφόροι στα κουπιά. Οπλισμένοι – καί δεν εννοώ με πνευματικά όπλα κατά του Οξαποδώ. Διέφυγαν την προσοχή των τυχόν ψαράδων στα νερά του Όρους (καί ποιός να πάει γιά ψάρεμα χειμώνα με κακοκαιρία; ), καί στην ακτή ο ένας τους έκατσε δίπλα στη λέμβο γιά τσίλιες.

Διέσχισαν οι λοιποί τρείς τα μονοπάτια του Όρους μέσα στο κατασκόταδο, χωρίς προβλήματα καί άσχημα απρόοπτα. Γιά την καταδρομική τους επιχείρηση, είχαν διαλέξει νύχτα με νέο φεγγάρι. Να μην έχει φώς. Στο πάλαι ποτέ περιβόλι της Αρτέμιδος, τρείς αλλοδαποί δολοφόνοι (ως άλλοι Θάγκς πιστοί της Κάλι) ετοίμαζαν απάνω στη χάση του φεγγαριού χτύπημα της Τοξοβόλου Εκάτης… (Αν υποθέταμε καί μιά τελετουργική χροιά στη βρωμιά τους, θα πέφταμε έξω; Δεν νομίζω.)

Ο Πυριφλέγων πιάστηκε στον ύπνο – στην κυριολεξία. Τα μάτια του, πριν παραδώσει την ψυχή του στον Θεό, αντίκρυσαν στιγμιαία τον «αδελφό» ψευτομοναχό – κι αμέσως μετά βασίλεψαν με μιά έκφραση απορίας καί πικρίας.

Βρέθηκε «πνιγμένος», λένε οι συγγενείς του. Προφανώς τα θηρία του έσφιξαν τον λαιμό μέχρι πνιγμού. Δεν έπρεπε να χυθεί αίμα, ή ν’ ακουστεί η φωνή του.

Η κρύπτη άνοιξε προσεκτικά, κι έκλεισε επίσης προσεκτικά – αλλά χωρίς το περιεχόμενό της πιά. Οι έρευνες των επομένων ημερών βρήκαν το κελλί απείραχτο.

Το χειρόγραφο έκτοτε είναι κλεισμένο σε κάποιο τριπλασφαλισμένο χρηματοκιβώτιο της αγγλίτσας, καί μακριά από «αδιάκριτα» μάτια – καί δή, Ελλήνων. Ή στη βιβλιοθήκη θα βρίσκεται, όπου υπηρετούσε ο πόρδος τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ή σε κάποια «υπερεσία». (Λες κι έχει σημασία…)

 

Επίμετρο

Αλήθεια, τί έγραφε αυτό το κομματάκι παπύρου, ώστε να χρειαστεί να σκοτώσει κανείς, γιά να μη μαθευτεί το περιεχόμενό του;

Σαφώς περιείχε πολύ «καυτή» πληροφορία. Τέτοια, που μπορούσε ν’ αλλάξει τον κόσμο, γκρεμίζοντας με πελώριο πάταγο τις παλιές αντιλήψεις.

Κατά τη γνώμη μου, επρόκειτο γιά το απόσπασμα, που έγινε διάσημο εσχάτως ανά τα ιντερνέτια. Το: «Ελλάς γάρ μόνη ανθρωπογεννεί…» (κτλ). Γνωστή ιστορία σε όσους ασχολείστε: πήγαν, λέει, κάτι Έλληνες να δουν τον Χριστό. Ο οποίος ενθουσιάστηκε, διότι επιτέλους αναγνωριζόταν το έργο Του από το μόνο πραγματικά πολιτισμένο έθνος τη εποχής εκείνης – τους Έλληνες.

Γιά να διαβάσετε το πλήρες απόσπασμα, αλλά καί να πάρετε μιά ιδέα από τις υφιστάμενες τελείως διαφορετικές απόψεις περί αυτού: σύνδεσμος 1, σύνδεσμος 2.

Η αλήθεια είναι πως πολλοί θεωρούν το απόσπασμα αυτό πλαστό καί ανάξιο λόγου, ο δε καυγάς ανά το εγχώριο Διαδίκτυο (με ειρωνείες καί διάφορα κοσμητικά επίθετα εκατέρωθεν) καλά κρατεί. Ακόμη κι αν είναι γνήσιο, όμως, πάλι μειονεκτεί… Εφ’ όσον -αναφέρεται πως- το ανακάλυψε ο Πρόκος, τον οποίο έκανε φίρμα ο μακαρίτης Φουκαράκης, ο καλόπιστος αναγνώστης παίρνει ανάποδες, καί το θεωρεί ένα ακόμη νοητικό σκουπίδι, σαν τους (επίσης εφευρεθέντες υπό Φουκαράκη) Ψίψιλον. Όθεν, αφού οι Ψίψιλον απεδείχθησαν χοντρή απάτη, τότε Φουκαράκηδες, Γκιόλβες, Λευκοφρύδηδες, Πρόκοι-Κατσαπρόκοι, καί δήθεν λογοκριμμένα αποσπάσματα Ευαγγελίων παίρνουν αβλεπί την άγουσα γιά τον σκουπιδοντενεκέ. (Βάλε καί κάτι πρόσφατες φήμες περί δημιουργίας τέτοιων …σαλατών από άτομα με …ποδίτσες …σαλατομαγειρικής, καί το γλυκό ήρθε κι έδεσε! 🙂 )

Αλλά, προσέξτε! Μπορεί ο «ξύπνιος» ή ο τσατισμένος αναγνώστης να πετύχει τρίποντο στον κάδο σκουπιδιών του Δήμου, πλην όμως αυτό δεν είναι ούτε δωρεάν, ούτε ανώδυνο. Εν προκειμένωι, το τσουχτερό αντίτιμο που πληρώνει ο θυμός μας (ή η αφ’ υψηλού αντιμετώπισή μας) είναι το οριστικό «κάψιμο» κάθε καλής (δηλ. αληθινής / χρήσιμης / χρηστικής) πληροφορίας.

«- Ωραία, ρέ Εργοδότη! Συμφωνούμε, ως υπόθεση εργασίας, πως το απόσπασμα είναι γνήσιο. Καί ποιά είναι εδώ η καλή πληροφορία;»

Θ’ απαντήσω με ερώτηση:

Λέτε να έγραψα τόσο κατεβατό (καί δή, με μυθιστορηματική σάλτσα), γιά να σας πω πράγματα που ήδη γνωρίζετε; Να παπαγαλίσω με καθυστέρηση κουβέντες που ήδη μπαγιάτεψαν στο Διαδίκτυο;

Όχι, έ;

Καί πού βρίσκεται, λοιπόν, η καλή πληροφορία;

 

Ένα από τα πολλά (καί παμπάλαια) κόλπα «αυτών», είναι το κολόβωμα της πληροφορίας. Δηλ. το σπάσιμό της σε κομμάτια, εκ των οποίων κάποια αποκρύπτονται. Έτσι ώστε, όταν εσύ διαβάζεις την πληροφορία ανολοκλήρωτη, ν’ αναρωτιέσαι τί ανοησίες διαβάζεις καί γιατί χάνεις τον χρόνο σου σε βλακείες.

Φερ’ ειπείν, μαθαίνεις στις ειδήσεις πως κάποιος αθλητής έσπασε το ρεκόρ του άλματος εις ύψος, πηδώντας 2.80 μέτρα. Εάν είσαι σχετικός με τα αθλήματα, σίγουρα θα «στολίσεις» καταλλήλως τους δημοσιογράφους που γράφουν τέτοιες αηδίες καί θεωρούν το αναγνωστικό τους κοινό καταντίπ ηλίθιο. Όμως, αν ο δημοσιογράφος στη βιασύνη του ξέχασε να γράψει το υπόλοιπο της είδησης, ότι δηλαδή ο αθλητής πήδησε 2.80 μέτρα ύψος, δοκιμάζοντας -γιά χάρη της εταιρείας που το κατασκεύασε- το νέο πρόσθετο σούπερ-ντούπερ υποβοήθημα ποδιών γιά άτομα με αναπηρία, τότε έχεις απαξιώσει μιά όντως καλή πληροφορία.

Δυστυχώς, στη δημοσίευση… γιά να είμαστε ακριβείς, στη λογοκρισία / κολόβωση / απόκρυψη ειδήσεων γιά την έρευνα στο Παράξενο, δεν υπάρχει αφηρημάδα. Όπως δεν υπάρχουν καλές προθέσεις. Υπάρχει σκοπιμότητα. Σκοπιμότητα κακή καί μαύρη: είτε ν’ αποβλακωθούν όσα άτομα εκτός κυκλωμάτων ψάχνουν τέτοια πράγματα, είτε να θυμώσουν καί να τα παρατήσουν, πετώντας τις όποιες καλές πληροφορίες στη χωματερή.

Αν δεν βλέπετε τη σκοπιμότητα εδώ, στις ειδήσεις γιά το συγκεκριμένο απόσπασμα του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου, θα σας θυμίσω αυτό που λέω πολλές φορές (καί στον εαυτό μου), πως όλα βρίσκονται μπροστά στα μάτια μας… αρκεί να συμμαζέψουμε το μυαλό μας καί να τα δούμε καθαρά.

Λοιπόν; Τίιιι υποψιάζεστε;

Θα σας το δώσω έτοιμο: το απόσπασμα αυτό είναι κι αυτό με τη σειρά του κολοβωμένο!

Πού; Πώς;

Ρέ σείς!… Τί «τινές» Έλληνες (διαβάστε το απόσπασμα) ήταν αυτοί, που πήγαν να δουν τον Χριστό; Μανάβηδες ήταν; μπακάληδες; χασάπηδες; μαυραγορίτες; οδηγοί βοϊδάμαξας; περίεργοι χασομέρηδες; ιδιοκτήτες μπαρμπουτιέρας; Ποιός Έλληνας θα έχανε τον χρόνο του γιά να πάει ν’ ακούσει κάποιον μυστήριο αλλοπαρμένο εβραίο ( ; ) να ρητορεύει; Καί γιατί θα έκανε κάτι τέτοιο;

Τί ακριβώς μας αποκρύπτει αυτό το «τινές»; Υποψιαστήκατε, ή ακόμη; Καί γιατί ο Χριστός κατενθουσιάστηκε με την άφιξή των «τινών» Ελλήνων, καί δεν συνέχισε το κήρυγμα έτσι απλά, σα να μην έτρεχε τίποτε; Δεν είχε ξαναδεί Έλληνες, ή δεν υπήρχαν θέσεις γιά προσφάτως αφιχθέντες ακροατές; Λοιπόν, αγάπες μου, στα ίσα:

Αυτοί οι πρόγονοί μας ήσαν ιερείς!!!

Καί υποθέτω βάσιμα πως αποτελούσαν αντιπροσωπεία από μαντεία (Δελφούς, κτλ) καί ναούς ανά την Ελλάδα καί τον Ελληνικό κόσμο. Κι ο σκοπός τους; να διαπιστώσουν ότι πράγματι οι προβλέψεις κι εκτιμήσεις τους γιά τον νέο θρησκευτικό ηγέτη της Ελλάδας των επομένων αιώνων ήταν σωστές. Δεν είπαμε ότι τα αρχαία μας ιερατεία τον περίμεναν τον Χριστό;

Αυτά ακριβώς έγραφε το κομμάτι του παπύρου.

 

Φυσικά, εννοείται πως τέτοιες συναντήσεις δεν γίνονται στα κουτουρού. Προηγείται συστηματική μυστική αλληλογραφία. Πράγμα που σημαίνει ότι το δικό μας ιερατείο όχι μόνον περίμενε τον Χριστό, αλλά στα της θρησκείας των Ελλήνων ουσιαστικά υλοποίησε πρωτόκολλο παράδοσης-παραλαβής. Καί δή, κατευθείαν με τον Αναμενόμενο!

Με τη σειρά τους, αυτά όλα συνεπάγονται πως υπήρχε (καί λογικά ακόμη υπάρχει) η καθαρά Ελληνική ιερατική εκδοχή της ιστορίας του Χριστού, κομμάτια της οποίας πήραν τον δρόμο γιά τα γνωστά Ευαγγέλια. Ίσως κάποια μέρα διαβάσουμε το πλήρες κείμενο της συγκεκριμένης αφήγησης… το οποίο προσώρας υποθέτω πως φυλάσσεται άριστα από ερπετά τύπου πόρδου ψευτόπαπα.

Τούτων ειπωθέντων, καί με βέβαιο το συμπέρασμα ότι η Ορθοδοξία είναι αδιάσπαστη συνέχεια της προαιώνιας θρησκείας των Ελλήνων, περιμένω να δω ποιός θα τολμήσει να εισάγει καινά δαιμόνια στη Σύνοδο των Χανίων, χωρίς να θέσει εαυτόν εκτός Ορθοδοξίας οριστικώς καί αμετακλήτως.

Ελλάς γάρ μόνη Θεανθρωπογεννεί.

 

ΤΕΛΟΣ

 

Υγ 1: «- Ρέ Εργοδότη, τί αρχαίες θρησκείες κι Ορθοδοξίες μας τσαμπουνάς αυτού; αφού όσα έγραψες είναι καθαρά φανταστικά!»

Καμμία αντίρρηση γιά τα περί φαντασίας! Άλλως τε, σας προειδοποίησα εξ αρχής.

Αλλά καί η Συμπαντική τιμωρία όλων ανεξαιρέτως των εχθρών της Ελλάδας (κι όχι μονάχα της αγγλίτσας) …φανταστική θα είναι! 😉

Υγ 2: Μιά παλιά ασπρόμαυρη φωτογραφία, που εσχάτως ξεπήδησε από κάποιο συρτάρι… Κι ένα βλέμμα αυστηρό, καθαρό, που σε κοιτάζει κατευθείαν μέσα σου… Πώς μπορούσα να πω «όχι» στο σιωπηλό αίτημα ενός καλού ανθρώπου;

Ελπίζω ν’ απέδωσα έστω καί λίγη δικαιοσύνη.

Εις μνήμην.

 

Ένα φανταστικό σενάριο – 1

17 Σχόλια

Αφιερώνεται στην επερχόμενη
«Πανορθόδοξη» Σύνοδο στα Χανιά
(Αν καί πολύ αμφιβάλλω αν θα της αρέσει το «δώρο»)

 

arxigramma-Thα μπορούσα να βάλω έναν τρομερά πιασάρικο τίτλο, φερ’ ειπείν «Έγκλημα στο Άγιο Όρος» – καί να χτυπήσω ταβάνι στα «hits» του ιστολογίου. (Καί να μου ανοίξει καρριέρα περιζήτητου συγγραφέως! Ή, ίσως, άμα γνώριζα τον Σπήλμπεργκ, σεναριογράφου – καί να τα κονόμαγα.) Όμως, ουδόλως επιθυμώ τέτοια πράγματα.

Η υπόθεση, γιά την οποία θα μιλήσω, είναι σοβαρή όσο δεν πάει άλλο. Πλην όμως, θεωρήστε το ακόλουθο κείμενο ως απαύγασμα της φοβερής καί τρομερής φαντασίας μου.

 

Η υπόθεση εκτυλίσσεται στα χρόνια πρό του Β’ ΠΠ.

Έστω, λοιπόν, ότι εκείνη την εποχή στο Άγιο Όρος μονάζει ο μοναχός Πυριφλέγων. (Το πρόσωπο είναι υπαρκτό.) Τί; Δεν γίνεται να δώσουν τέτοιο όνομα σε μοναχό; δε βαρυέσαι… μυθιστόρημα γράφω, κι αυτό ακριβώς το όνομα δίνω στον ήρωά μου! Άλλως τε, το -γιά παράδειγμα- «Παφνούτιος» δεν θα μου άρεσε.

Ο μοναχός μας, εκτός από ειλικρινής θρήσκος, καλός πατριώτης καί καλός χαρακτήρας, είναι ευφυές άτομο καί πολύ μορφωμένος. Έτσι, δεν αργεί ν’ αναλάβει θέση γραμματέα καί αντιπροσώπου της μονής του. Τα χρόνια περνάνε, κι όλα πάνε καλά στη ζωή του – στον μοναστικό βίο, που επέλεξε.

Εκτός από τη μέρα που πεθαίνει.

Όταν κάποιοι άλλοι μοναχοί ανακαλύπτουν το πτώμα του, το μακάβριο εύρημα κραυγάζει απ’ την πρώτη στιγμή: δολοφονία! Ωστόσο, οι συγγενείς του, απλοί κι απλοϊκοί άνθρωποι του μόχθου της εποχής εκείνης, δεν σκαλίζουν την υπόθεση περισσότερο. Δεν συμβουλεύονται δικηγόρο, δεν συνεχίζουν ποινική δίωξη (κι εναντίον ποιανού, αλήθεια; ), καί δεν τους περνάει κάν από το μυαλό να ζητήσουν αντίγραφο των αστυνομικών πρακτικών. Αλλά καί το προπολεμικό αστυνομικό τμήμα του Όρους, τί να σου κάνει; Τί μπορεί να κάνει; Άγνωστος ο ένοχος (ή οι ένοχοι), μάρτυρες δεν υπάρχουν, με τη λογική κανείς δεν μπορεί ν’ αποδώσει οποιοδήποτε κίνητρο στον οποιονδήποτε, κι η υπόθεση σύντομα μπαίνει στο αρχείο.

Μόνο η φράση: «- Τον δολοφόνησαν!» παραμένει ως παρακαταθήκη μνήμης στους απογόνους της πατρικής του οικογένειας, γιά δεκαετίες μετά.

Καί μιά φωτογραφία του.

 

Λίγα χρόνια πριν τη δολοφονία του Πυριφλέγοντος, καταφθάνει επίσης να μονάσει στο Άγιο Όρος μία -στην κυριολεξία- θρυλική φιγούρα. (Θρυλική; Ναί. Με θρύλο επιπέδου καί ποιότητας Τζέημς Μπόντ.) Είναι ο (ψευτο-)μοναχός Δημήτριος, ο μετέπειτα διαβόητος (ψευτο-)«παπα-Δημήτρης». Καί ο πιό πριν γεννηθείς ως ο άγγλος πόρδος Μπάλφουρ. (Υπαρκτό πρόσωπο κι αυτός.)

(Περί του βίου καί της πολιτείας του συγκεκριμένου πόρδου – καί όλως ενδεικτικώς: σύνδεσμος 1, σύνδεσμος 2, σύνδεσμος 3, σύνδεσμος 4, σύνδεσμος 5.)

Συνοπτικώς, ο πόρδος Μπάλφουρ είναι φιλομαθής παιδιόθεν – καί σύντομα γίνεται ευρυμαθής. (Δεν είχε, άλλως τε, το ζόρι να βρεί δουλειά γιά να βγάλει τα προς το ζήν. Γι’ αυτό είχε την άνεση να το ρίξει στο διάβασμα.) Μιλάει σχεδόν άψογα αρκετές γλώσσες, μεταξύ αυτών καί τα Ελληνικά. Έχει πολλά ενδιαφέροντα, μεταξύ αυτών καί θρησκευτικά. Οι οποίες ακριβώς θρησκευτικές αναζητήσεις του τον οδηγούν να γίνει καθολικός μοναχός.

Μονάζει σ’ ένα καθολικό μοναστήρι του Βελγίου, το οποίο είναι επιφορτισμένο από το Βατικανό (καί εξειδικευμένο στο) να ψάχνει το θέμα του «διαλόγου» με τους Ορθοδόξους – με τελικό σκοπό την ένωση των Εκκλησιών. (Είδατε; Δεν είναι σημερινή δουλειά ο «διάλογος» κτλ. Βέβαια, γιά όποιον ξέρει Ιστορία, ο «διάλογος» δεν είναι κάν υπόθεση του 20ου αιώνα – αλλά βλέπετε πως όλους αυτούς τους αιώνες, από τον Φώτιο τον Μέγα του Α’ Σχίσματος μέχρι τις μέρες μας, δεν έπαψε ποτέ.)

Τώρα, θα με ρωτήσεις, γιατί έγινε καθολικός μοναχός; Πολύ απλά, επειδή η μητρική του θρησκεία, το αγγλικανικό δόγμα, είναι ουσιαστικά καθολικό δόγμα. Με την εξαίρεση του ότι επιτρέπει άπειρους γάμους… μετά από άπειρα διαζύγια, χάρη στο πείσμα του Ερρίκου Η’. (Ενώ οι ορίτζιναλ καθολικοί παλιά δεν επέτρεπαν κανένα διαζύγιο.)

Τέλος πάντων, ο λεβέντης πόρδος κάποια στιγμή -υποτίθεται πως- συγκινείται απ’ την Οθοδοξία (απ’ αυτά που διάβαζε, γιά να είναι έτοιμος γιά τον «διάλογο»), καί ζητάει να γίνει ορθόδοξος μοναχός. Πράγμα που επιτυγχάνει μέσωι εξορίστων Ρώσσων ιερέων. (Μην ξεχνάτε, μιλάμε πάντα γιά τα προ του Β’ ΠΠ χρόνια, όπου η Ρωσσία έγινε ΕΣΣΔ, κι ο ορθόδοξος κλήρος ήταν υπό απηνή διωγμό απ’ τους -δήθεν «άθεους»- οβραίους μπολσεβίκους.) Ως ορθόδοξος μοναχός, λοιπόν, έρχεται στο Άγιο Όρος στις 14 Αυγούστου 1934 (αν δεν κάνω λάθος), καί μονάζει στα Κατουνάκια.

Κατουνάκια

Η περιοχή αυτή βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο της χερσονήσου του Άθω, καί είναι άγρια κι έρημη από κόσμο. Επιτροχάδην, θα λέγαμε πως στο νότιο άκρο του Άθω υπάρχουν ερημίτες ασκητές που ζουν σε σπηλιές – ενώ αντιθέτως οι μονές βρίσκονται συγκεντρωμένες πιό βόρεια, καί στις δύο πλευρές της χερσονήσου (ανατολική-δυτική). (Μερικές μονές βρίσκονται στην ενδοχώρα, αλλά πιό βόρεια κι αυτές.)

Συγκρατήστε τα γεωγραφικά αυτά στοιχεία γιά παρακάτω.

 

Ο «μοναχός» Δημήτριος, στο μεταξύ χειροτονηθείς ιερέας, φαίνεται πως μέσα σε μιά διετία έκρινε ότι εισέπραξε αρκετή δόση Αγίου Πνεύματος (προφανώς δεν άντεχε περισσότερη), καί σηκώθηκε κι έφυγε. Το 1936 τον βρίσκει εφημέριο του μικρού παρεκκλησιού του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός» στο Κολωνάκι. Ο λεβέντης μας, λοιπόν, με την τρομερή του μόρφωση άρχισε να έλκει την «καλή κοινωνία» των προπολεμικών Αθηνών, ώσπου έφτασε να γίνει εξομολόγος της βασιλικής οικογενείας!!!

Κι όλα κυλούσαν ρολόϊ, ώσπου μιά μέρα (λίγο πριν μπουκάρουν οι Γερμανοί στην Ελλάδα) ο γλυκομίλητος «παπα-Δημήτρης» απλούστατα δεν πήγε στον ναό του. Κι όχι μόνον αυτό: όταν τον αναζήτησαν, δεν βρισκόταν πουθενά. Άνοιξε η Γή καί τον κατάπιε! Αργότερα, όμως, τον βρίσκουμε στο Κάϊρο ν’ ανακατεύει τα ημεδαπά πολιτικά ανδρείκελλα (Παπανδρέηδες καί λοιπούς), κι ακόμη αργότερα -μετά τη λήξη του πολέμου- τον βρίσκουμε ξανά στην Αθήνα ως ένστολο ταγματάρχη της αγγλίτσας (σαφώς με ξυρισμένη την ιερατική του γενειάδα) κι ακόλουθο της πρεσβείας της.

Στο μεταξύ, λέει, στη Μέση Ανατολή είχε ξανά μεταμφιεστεί καί παρίστανε τον μωαμεθανό χότζα!!!

Τέλος πάντων, κι ενώ ανακατευόταν πάλι με την εγχώρια -τρομάρα της- «άρχουσα τάξη» (λέγεται πως διόρισε ως -αγγλόφιλο- αντιβασιλέα τον αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό, θείο, ως λέγεται, του σημερινού αρχιεπισκόπου…), κι ενώ είχε πολύ περιορισμένες κοινωνικές επαφές (διότι φυλαγόταν να μην τον αναγνωρίσουν οι προπολεμικοί γνωστοί του), κάποια στιγμή ο λαός τον αναγνώρισε καί τον πήρε με τις πέτρες! Καί, σκεφθείτε: ήταν τόσο μεγάλη η οργή του κόσμου, που αυτός ο βρωμιάρης του περιέπαιξε τα όσια καί τα ιερά, που μεσούσης (στην Ελλάδα) κάργα αγγλοκρατίας, η αγγλίτσα έριξε τα μούτρα της κι αναγκάστηκε να τον ανακαλέσει – κι ο ερίφης δεν ξαναπάτησε εδώ.

 

Λίγα χρόνια αργότερα, ο πόρδος έφαγε κι άλλο κλύσμα Ελληνικής προελεύσεως. Συγκεκριμένα, τον έπιασε -δήθεν- ο πόνος να ξαναγίνει ορθόδοξος ιερέας, κι έγραψε ένα κλαμμένο γράμμα στον (δικό μας) ορθόδοξο μητροπολίτη Λονδίνου. Δήθεν-τάχαμ μετανόησε ειλικρινά γιά τα καμώματά του, καί λοιπά κροκοδείλια.

Αλλά ο δέσποτας δε μάσησε. Αντιθέτως, τού ‘σκασε μιά φοβερή τρίπλα! (Καί μπράβο του!) Του απάντησε ότι δεν ανακατεύεται με τα εσωτερικά της αδελφής Ρωσσικής Εκκλησίας, κι ότι, αν θέλει ο πόρδος να ξαναγίνει ορθόδοξος ιερέας, πρέπει να πάει στους Ρώσσους καί να ζητήσει συγνώμη από εκείνους. Πράγμα, βεβαίως, που δεν έγινε ποτέ, διότι ήταν αδύνατον ο «Μουστάκιας» (του οποίου οι σχέσεις με τον πατριάρχη Μόσχας ήταν -μετά το 1943- άριστες, καί του οποίου το άγρυπνο μάτι παρακολουθούσε τα πάντα) να επιτρέψει εν γνώσει του επανεισδοχή στους κόλπους του Ρωσσικού Πατριαρχείου άγγλου πράκτορα με πιστοποιητικό ISO. Φυσικά, ο πόρδος τά ‘ξερε αυτά, καί δεν έκανε κάν τον κόπο να πάει να ξαναβρεί τους Ρώσσους.

Κι έτσι, μετά από αρκετά χρόνια, ο πόρδος πέθανε με τον καημό ( ; ).

Στο μεταξύ, λέγεται πως δολοφόνησε τον Μεταξά. Μιά λιγώτερο βάσιμη παρόμοια φήμη είναι πως δολοφόνησε καί τον Κορυζή. Εν πάσει περιπτώσει, ένοχος ή μη ο πόρδος, ο (ναζιστικός) ραδιοφωνικός σταθμός Βερολίνου -κι ενώ η Αθήνα είχε ήδη καταληφθεί απ’ τα Γερμανογούρουνα- μετέδωσε ένα καυστικό σχόλιο γιά την αυτοκτονία ( ; ) Κορυζή, λέγοντας πως αυτή επετεύχθη με …δύο σφαίρες. Δείγμα πως οι Γερμανοί πράκτορες στην Αθήνα, αν καί υπό περιορισμό (κατά τη διάρκεια του πολέμου μας με τους Ιταλούς), ήσαν ενήμεροι γιά τα καμώματα των άγγλων συναδέλφων τους.

 

Επιπροσθέτως, πρέπει να σημειώσουμε ότι στην αγγλίτσα: βασιλική οικογένεια, ευγενείς, κλήρος, καθηγητές πανεπιστημίων, στρατιωτικοί / κατάσκοποι / διπλωμάτες, δεν έχουν διακριτούς ρόλους. Ο καθένας από δαύτους μπορεί να είναι καί ο,τιδήποτε απ’ τα υπόλοιπα. Καί όλοι τους ανεξαιρέτως τυγχάνουν μασώνοι.

Καί όλοι τους, μέχρι τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια (που στην αγγλίτσα εισέβαλαν διάφοροι -τριτοκοσμικοί καί μή- … «επενδυτές»), μοιραζόντουσαν όλον τον παρά.

Σοφό σύστημα αυτό, διότι ο (χορτάτος) πλούσιος δεν εξαγοράζεται. (Καμμία σχέση με κάτι δικά μας διπλωματικά τσόλια, πρώην φτωχόπαιδα, που πουλάνε Ελληνικά διαβατήρια καί πιστοποιητικά ιθαγένειας στον κάθε δολοφόνο, έναντι ικανού μπαχτσισίου. Πώς, νομίζετε, μας κουβαλήθηκε εδώ ολόκληρη η μαφία των Παρακασπίων χωρών -Γεωργίας, κτλ- δήθεν ως «ομογενείς»; ) Αντιθέτως, ο (χορτάτος) πλούσιος θα κάνει τα πάντα γιά την πατρίδα του – στην οποία, μάλιστα, είναι εξουσία καί περνάει μπέϊκα. (Άρα, μαλάκας είναι να χαλάσει αυτό το απολύτως τακτοποιημένο status quo; Κανένα συμφέρον δεν έχει προς τούτο!)

Η μόνη περίοδος, που αυτό το σύστημα δεν δούλεψε (καί η αιτία ήταν ο …ρομαντισμός), ήταν η εικοσαετία 1935-1955, όπου οι λεγόμενοι «πυρηνικοί κατάσκοποι» (Φίλμπυ καί λοιποί) παρέδιδαν τα πυρηνικά μυστικά της αγγλίτσας στην ΕΣΣΔ. Αυτοί είχαν όλες τις προδιαγραφές που αναφέραμε, αλλά έβλεπαν το κομμουνιστικό καθεστώς με ρομαντικό βλέμμα, ως τον παράδεισο της μελλοντικής ανθρωπότητας. Γι’ αυτό καί πρόδωσαν πρόθυμα. (Δεν το έκαναν γιά το χρήμα, ή άλλες αιτίες που παρακινούν τους κοινούς θνητούς.)

Τα παραπάνω τα είπαμε, γιά να καταλάβετε το γιατί ο «παπα-Δημήτρης», φερόμενος απολύτως φυσιολογικά καί ως κατάσκοπος, δολοφόνησε ανθρώπους χωρίς κάν να το σκεφτεί – καί τελείως άσχετα με το ποιά κοσμοθεωρία (εννοώ την Ορθοδοξία) «φορούσε» εκείνη την εποχή.

 

Ξαναγυρίζουμε πίσω στο Άγιο Όρος, στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1930.

Ο «γέροντας» του Πυριφλέγοντος αισθάνεται πως έφτασε το τέλος του. (Γιά όσους-ες δεν γνωρίζουν, στα μοναστήρια έχουμε τον «γέροντα» καί τον «υποτακτικό». Όταν πεθάνει ο πρώτος, «γέροντας» γίνεται ο δεύτερος, καί «υποτακτικός» κάποιος νεώτερος μοναχός.) Επειδή συμπαθεί τον νέο μοναχό, αλλά κι επειδή αυτός πέρασε με άριστα από τις -άτυπες καί άρρητες- «εξετάσεις» του γέροντα, του εκμυστηρεύεται (στην κυριολεξία!) ένα μυστικό: κάπου, σε μιά κρύπτη, που μέχρι τώρα την ήξερε μονάχα ο γέροντας, υπάρχει φυλαγμένο ένα παμπάλαιο χειρόγραφο. Ένα κομμάτι παπύρου, κομμένο από Ευαγγέλιο.

Από τον πρώτο γραφέα του παπύρου καί τον πρώτο γέροντα μέχρι σήμερα, σε αδιάσπαστη αλυσίδα διαδοχής αιώνων, το μυστικό περίμενε κάθε φορά τον τυχερό (καί μοναδικό) αναγνώστη του. Ήρθε, λοιπόν, η ώρα ο Πυριφλέγων να γίνει ο επόμενος φύλακας του μυστικού.

Τώρα, θα μου πεις… Ευαγγέλιο σε μοναστήρι; Χαρά στο μυστικό! Σα να λέμε «χιονισμένα βουνά» στη Νορβηγία!

Όμως, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Ο ετοιμοθάνατος γέροντας, αν καί δεν έχει τη μόρφωση του Πυριφλέγοντος, κατάλαβε πολύ καλά το τί δυναμίτιδα περιείχε ο πάπυρος. «- Τον πάπυρο καί τα μάτια σου!», ορμηνεύει τον Πυριφλέγοντα. Μόνο που, ενώ του έδειξε την κρύπτη, του ζητάει να μη διαβάσει τον πάπυρο, παρά μόνο μετά την κηδεία. Μεταβιβάζει ο γέρων στον Θεό τον Ύψιστο τις ευθύνες της πνευματικής καί ηθικής διαύγειας του διαδόχου του. Θέλει να πεθάνει ήσυχος.

Ο Πυριφλέγων δεν βιάζεται. Περνάει η κηδεία του γέροντα, περνάνε οι μέρες, περνάνε καί τα μνημόσυνα. Ώσπου μιά μέρα ο Πυριφλέγων, μετά από προσευχή, αισθάνεται έτοιμος.

Αυτό που διαβάζει στον πάπυρο, κοντεύει να τον αφήσει στον τόπο. Ωστόσο, ο μοναχός διατηρεί την ψυχραιμία του. Ξανατακτοποιεί προσεκτικά το χειρόγραφο στην ασφαλή κρύπτη. Τώρα, ο αγώνας που ανοίγεται μπροστά του είναι διπλός: να βεβαιωθεί γιά την γνησιότητα του χειρογράφου, καί -στο επόμενο βήμα- να βγάλει το περιεχόμενο προς τα έξω, γιά να γίνει κοινό κτήμα. Το Φώς «…ού τιθέασι υπό τον μόδιον.»

 

Η γνησιότητα του χειρογράφου… Ναί, μπορεί να βεβαιωθεί. Με τη γραμματοσειρά καί την ποιότητα του παπύρου. Εποχή καί εργαστήριο αντιγραφής πιστοποιούνται σχεδόν με βεβαιότητα. Στον εικοστό αιώνα του Κυρίου Ημών έχει κάνει κάποιες προόδους η επιστήμη, δεν είναι ψέμμα αυτό.

Μόνο που εδώ ξεπηδάνε αμέσως-αμέσως δύο προβλήματα – καί δεν είναι τυχαίο, που όλοι οι προηγούμενοι φύλακες του μυστικού περίμεναν τόσους αιώνες χωρίς να κάνουν τίποτε. Εάν ο Θεός ήθελε να είναι αυτός, εκείνος που θα έσπαγε τη μυστικότητα, τότε έπρεπε να τον φωτίσει να βρεί καί τις κατάλληλες λύσεις.

  • Το πρώτο πρόβλημα είναι πως μέσον καί περιεχόμενο είναι αδιάσπαστα. Ενιαία!

Μ’ άλλα λόγια, όποιος πάρει το χειρόγραφο γιά να πιστοποιήσει τη γνησιότητά του με επιστημονικές μεθόδους, θα καταλάβει αμέσως τί γράφεικι από εκείνη τη στιγμή καί μετά, τα πράγματα καθίστανται ανεξέλεγκτα. Ποιός θα τηρήσει μυστικότητα μετά, με ποιόν τρόπο θα υποχρεωθεί να το κάνει; Καί γιατί να το κάνει, στο κάτω-κάτω;

Άσε που, ο «ειδικός επιστήμων» μπορεί να τσουρνέψει το χειρόγραφο, καί μην τον είδατε. Καθηγητής πανεπιστημίου, σου λέει, αξιοσέβαστο πρόσωπο, σου λέει, αλλά ο Κωνσταντίνος Τίσσεντορφ το τσουβάλιασε μιά χαρά το Ευαγγέλιο απ’ το Σινά. (Δεν έχει η Γουΐκι καμμία αναφορά γιά τον Constantine Tissentorf, ο οποίος τελικά το πούλησε το αρχαίο χειρόγραφο Ευαγγέλιο, που μετά πέρασε από τα χέρια του Στάλιν, ο οποίος -αντί να το καταστρέψει, όπως ούρλιαζαν οι οβραίοι μπολσεβίκοι- το πούλησε έναντι 100 χιλιάδων λιρών στους άγγλους. Στο Σινά έμεινε ένα χειρόγραφο καί υπογεγραμμένο χαρτί, το οποίο επιδεικνύουν οι μοναχοί μέχρι σήμερα, όπου ο προφέσσωρ υπόσχεται να …επιστρέψει το Ευαγγέλιο στη μονή, αφού το μελετήσει. Ναί, πώς, απ’ τον Άλλο Κόσμο θα το επιστρέψει!)

Κι αυτοί οι επιστήμονες… παραείναι πολλοί οι μασώνοι ανάμεσά τους, ρέ παιδί μου.

Πρέπει, λοιπόν, να βρεθεί το κατάλληλο άτομο, που καί κάτοχος των απαραιτήτων επιστημονικών γνώσεων θα είναι, καί θα θεωρήσει τη μυστικότητα αυτονόητη, καί θα σεβαστεί το χειρόγραφο.

  • Το δεύτερο πρόβλημα είναι, φυσικά (αν υποτεθεί πως τελικά ξεχωρίζει η αντιμετώπιση του παπύρου απ’ την αντιμετώπιση του περιεχομένου…), ο τρόπος της ανακοίνωσης του περιεχομένου στο ευρύ κοινό.

Πώς ανατρέπεις αντιλήψεις αιώνων; Πώς να μη στεναχωρήσεις καλοπροαίρετους ανθρώπους; Ποιός αντέχει την πάσα αλήθεια; (Μιά κάποια κυρία Σεμέλη αναζήτησε κάποτε την πλήρη αλήθεια, καί …κάηκε.)

Καί πώς να μη σε δαγκώσουν τα φίδια, άμα πας να τα σκοτώσεις με χέρια γυμνά;

Πάμε, όμως, με το «διαίρει καί βασίλευε». Πρώτα το πρόβλημα της γνησιότητας – καί γιά τη διάδοση του περιεχομένου, έχει ο Θεός. Πρώτα θέλουμε να βρεθεί ο ειδικός της γνησιότητας των παπύρων.

Όθεν, προσευχή να βρεθεί το άτομο αυτό.

Προσευχή; ναί. Σαφώς ναί. Άλλως τε, τί άλλο θα έκανε ένας μοναχός ως πρώτη ενέργειά του;

Μόνο που…

…Ο Πανάγαθος Θεός εισακούει τις προσευχές μεν, αλλά οι τρόποι Του τις περισσότερες φορές είναι ανθρωπίνως δυσερμήνευτοι.

(επόμενο)

Τέστ παρατηρητικότητας!

14 Σχόλια

arxigramma-Gammaιάααα να δω, πόσο παρατηρητικά κι έξυπνα παιδιά είσαστε!…

 

Λοιπόν, πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε η είδηση (εδώ) ότι ο νέος πρόεδρος της Αργεντινής (ποιός πρόεδρος; αυτός που αντικατέστησε το Χριστινάκι, ντέ!) είναι μασώνος. (Λες κι οι δικοί μας πολιτικοί είναι ορθόδοξοι μοναχοί!)

Τώρα, βέβαια, δεν ξέρω γιατί την υπερτονίσανε την είδηση. Υποθέτω ότι θέλουν να μας πουν ότι καί ο επίσης Αργεντινός νέος πάπας είναι κάτι ανάλογο, άρα βάλτε καλά στα μοσχαροκέφαλά σας το ποιός κάνει κουμάντο.

Εν πάσει περιπτώσει, ιδού ο κυρ-πρόεδρας φάτσα-κάρτα στη μασωνική στοά του:

ποδιτσοπρόεδρος-1

Τί παρατηρείτε στη φωτογραφία;

Τους μασώνους να κάνουν θριαμβευτική αψίδα με τα σπαθιά τους (φωνάζοντας κάτι σαν: «- Ξίφισον! Ουζαί! Ουζαί! Ουζαί!»), τα ασπρόμαυρα πλακάκια (ξέρουμε! ξέρουμε! «Το Καλό καί το Κακό είναι αλληλένδετα στον κόσμο μας!» – γειασάν ρέ μασώνοι, με τις σοφίες σας! 🙂 ), τον κρυφό φωτισμό στο ταβάνι (σένια πράματα, θυμίζουν καφετέρια – αλλά καί νοηματοδοτούν το κρυφό πνευματικό φώς της στοάς, ναούμ’), καί στη μέση του ταβανιού ένα πράμα σαν το μάτι του Θεού, ή σαν αισθητήρας πυρόσβεσης. Ή καί τα δυό μαζί, γιά ν’ απορούν οι «βέβηλοι». (Τί γελάτε, ρέ; Άμα πάρει φωτιά η στοά απ’ τα κεριά, θα θρηνήσουμε θύματα!)

Οι πιό παρατηρητικοί θα δήτε δεξιά καί γυναίκες, δείγμα ότι πρόκειται γιά «λευκή» τεκτονική τελετή (δηλ. ανοιχτή στο ευρύ κοινό). Δεν την κόβω γιά μικτή στοά αυτή, αλλοιώς οι γυναίκες θα ποδιτσοφορούσαν καί θα γαντοφορούσαν κι αυτές. Μάλλον πρόκειται γιά θριαμβευτική «ενδοοικογενειακή» τελετή, επειδή το μέλος της συγκεκριμένης στοάς έγινε πρώτη μούρη της χώρας.

 

Καί τί άλλο παρατηρείτε; Έ;

Εδώ σας θέλω!

Να το πάρει το ποτάμι, ή θέλετε πρώτα τη βοήθεια του κοινού;

Άντε, θα το πω.

ποδιτσοπρόεδρος-2

 

Είναι οι λευκές πλαστικές καρέκλες, πέντε ευρώ από γύφτο!!!

Ο κρυφός φωτισμός κι οι κουστουμιές τους μάραναν, τση μασώνοι! 🙂 Τί να κάνουμε; «Μ’ όποιον δάσκαλο καθήσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις!», λέει η παροιμία. Επομένως, άμα πας σε στοές, ορκίζεσαι στην «Παλαιά Διαθήκη» (υποθέτω καί στις κόρες του Λώτ), καί κάνεις πρώτη φίρμα κάποιον Χιράμ Αμπίφφ, στο τέλος θα κολλήσεις καί την παροιμιώδη τσιγκουνιά των εβραίων.

 

Κοίτα, ρέ φούστη μου, ποιοί κυβερνάνε τον κόσμο!… Ανθρωπάκια που δεν ξέρουν πού τά ‘χουν, αλλά τσιγκουνεύονται μερικές δεκάδες ευρώ! Ού να μου χαθούν, οι σπαγγοραμμένοι!!!

«- Τί τους κοιτάτε, ρέ; Βαράτε τους!», που είπε κάποτε κι ο μέγας Χάρρυ Κλύνν! 🙂

 

Υγεία & Ασθένεια, ολιστική προσέγγιση – 2

53 Σχόλια

(προηγούμενο)

 

«- Άντε, μας έβγαλες την ψυχή!… Προχώρα!»

Σας το είπα, αλλά πού μυαλό να το καταλάβετε! Το πράγμα είναι απλό: χρειάζεται μόνο να βρούμε κάτι, μια τροφή που θα έχει Κυάνιο – αλλά σε τέτοια μορφή ώστε να μην μας στείλει, αλλά να κάνει την δουλειά που θέλουμε, δηλαδή να απελευθερωθεί μόνο στα καρκινικά κύτταρα και να τα στείλει αδιάβαστα, ενώ να μην πειράξει τα υγιή.

«- Καλά!… Λάλησες τελείως! Άντε να δούμε τί άλλο παραμύθι θα σκεφτείς!»

Και όμως, βιαστικοί και δύσπιστοι αναγνώστες… Υπάρχει κάτι τέτοιο, και μάλιστα σε φυσική μορφή… χωρίς να πληρώσετε τα μαλλιοκέφαλά σας σε κάποια φαρμακευτική.

Αυτό είναι η Βιταμίνη Β-17, ή αλλιώς Αμυγδαλίνη.

αμύγδαλοΝαι, λεβέντες μου! Μπας τώρα και σας λέει κάτι; 🙂

Η Βιταμίνη αυτή υπάρχει κυρίως στα πικραμύγδαλα, στα αμύγδαλα, και στο μύγδαλο μέσα στο κουκούτσι από βερύκοκκο, νεκταρίνι, ροδάκινο, μάνγκο, κλπ – σε όλα εκείνα τα φρούτα, που έχουν μεγάλο κουκούτσι. Αμυγδαλίνη βρίσκουμε επίσης σε μεγάλη συγκέντρωση στο σιταρόχορτο.

Τί έγινε; Γιατί το βουλώσατε; 🙂

Συνεχίζω λοιπόν.

Η Β-17 αποτελείται από [2 Σάκχαρα (γλυκόζη) + 1 Βενζαλδεΰδη + 1 Κυάνιο] συνδεδεμένα απόλυτα μεταξύ τους. Ενώ η Βενζαλδεΰδη και το Κυάνιο είναι τοξικότατα από μόνα τους, όταν βρεθούν και τα δυό μαζί, σχεδόν εκατονταπλασιάζεται η τοξικότητά τους. Στην παραπάνω όμως μορφή, δηλ. σε σύνδεση στην Β-17 (Αμυγδαλίνη), είναι απόλυτα αδρανή.

Υπάρχει όμως μιά ουσία-ένζυμο, που μπορεί να ξεκλειδώσει αυτή την σύνδεση. Η ουσία-ένζυμο αυτή είναι η β-Γλυκοσιδάση.

Πολλή μούγγα έπεσε! 🙂

Πού είπαμε ότι κυρίως ευρίσκεται το ένζυμο αυτό; Για σκεφτείτε λίγο… Μα, στα καρκινικά κύτταρα!

Μπίνγκο!!!

Παίρνουμε λοιπόν Β-17, και καθώς περνάει στην κυκλοφορία και φτάνει:

  • Στα καρκινικά κύτταρα, εκεί της επιτίθεται η β-Γλυκοσιδάση και απελευθερώνει την Βενζαλδεΰδη και το Κυάνιο … οπότε πάπαλα ο καρκίνος.
  • Στα υγιή κύτταρα, ακόμη και αν υπάρξει μια μικρή απελευθέρωση, υπάρχει ο φρουρός: η Ροδανάση, που είναι σε μεγάλες συγκεντρώσεις, και θα τα προστατεύσει.

Όμως θυμηθείτε και το άλλο: το σώμα ενός καρκινοπαθούς είναι ως επί το πλείστον τίγκα στη ζάχαρη. Τί κάνει η ζάχαρη; Έ, φωνάξτε …τον Ρασπούτιν, να μας το εξηγήσει!

 

Πάμε παρακάτω. Τί άλλο, είπαμε, έχουν τα καρκινικά κύτταρα;

  • Χαμηλό (Όξινο) pH

[Παρένθεση: Το pH μετριέται από 0 έως 14 και είναι το μέτρο συγκέντρωσης ιόντων Υδρογόνου, που μετράει την Οξύτητα ή την Αλκαλικότητα ενός διαλύματος.

  • Το διάλυμα στο 7.0 είναι ουδέτερο.
  • Όσο κατεβαίνουν οι αριθμοί, γίνεται όλο και πιο Όξινο.
  • Όσο ανεβαίνουν προς τα πάνω, γίνεται όλο και πιο Αλκαλικό.

Το pH του αίματος βρίσκεται σε ένα στενό όριο μεταξύ 7.35 και 7.45 . Αν κατέβει κάτω από 6.8 , ή ανέβει πάνω από το 7.8 , τότε οδεύουμε για τα θυμαράκια.

Υπάρχουν στα φαρμακεία ταινίες (από ειδικό εμποτισμένο pH-μετρικό χαρτί), που μπορεί κάποιος εύκολα να μετρήσει μόνος του το pH στο αίμα ή στα ούρα του.]

Το pH το ισορροπεί το Ασβέστιο, το Μαγνήσιο, το Κάλιο, το Βόριο, η Βιταμίνη D.

Το θέμα λοιπόν είναι να λαμβάνονται τα συγκεκριμένα στοιχεία σε υψηλές και αφομοιώσιμες μορφές, για να ισορροπεί το pH κοντά στο 7.0 – και πιο πάνω, προς το αλκαλικό.

Οι ενδεικνυόμενες μορφές είναι μέσω φυτικών τροφών, όπως :

Φρούτα, ειδικά Σταφύλι (μεγάλη πηγή καλίου), Λεμόνι, Μπρόκολο, Λάχανο, Καρότα, Λαχανίδες (μεγάλη πηγή αφομοιώσιμου ασβεστίου), Βλήτα (σοβαρή πηγή ασβεστίου, βορίου), Μαϊντανός, Ρόκα, Ραδίκια, κλπ κλπ.

  • Άλλο χαρακτηριστικό του καρκίνου είναι η Υποξία (χαμηλό Οξυγόνο) στα καρκινικά κύτταρα.

Κάτι που με ευκολία θα περάσει Οξυγόνο στα κύτταρα είναι η Χλωροφύλλη, την οποία μπορεί κάποιος να προσλάβει από πράσινους χυμούς όπως:
Σέλινο, Μαϊντανό, Τσουκνίδα, Φύλλα Ελιάς, Καρότο, κλπ κλπ.

Τί άλλο υπάρχει στον οργανισμό σαν επακόλουθο του καρκίνου – και όχι μόνο;

Μα… πολλά πολλά σκουπίδια και τοξίνες.

«Σκουπιδιάρηδες» ο οργανισμός μας έχει αρκετούς. Ένας απ’ αυτούς είναι το Γλυκουρινικό Οξύ, που κάνει καλή και σοβαρή δουλειά. Όμως, όταν βρεθεί με μιά άλλη ουσία, την β-Γλυκουρινιδάση τότε τακιμιάζει, και νά! Τίγκα συσσωρεύεται το σκουπιδαριό των τοξινών, ενώ ταυτόχρονα ξεχνάει τις γκόμενες (τοξίνες) και την σύζευξη μαζί τους… έχει ακούσει, βλέπετε, το: «- Θ’ αφήσουμε τον γάμο, να πάμε για πουρνάρια;»

(Δεν ξέρω ποιός κερατάς του το σφύριξε. 🙂 )

Τί στα κομμάτια, όμως, σπάζει το τακίμιασμα αυτό;

Σκόρδο και Κρεμμύδι!!!

…Κι ο σκουπιδιάρης μας πάλι στη δουλειά! Κι άμα θέλουμε να πέσει με τα μούτρα, τότε του δίνουμε τα δυναμωτικά του, που είναι: Μήλα, Μπρόκολο, Ραπανάκια, Λάχανο (καλύτερα το μωβ) κλπ.

Τα Κρεμμύδια (ιδιαίτερα τα φρέσκα) μειώνουν επίσης σε μεγάλο βαθμό την Γλυκόζη και την απάντηση σ’ αυτήν της Ινσουλίνης. Μία ακόμα δράση του Κρεμμυδιού (καθώς και του Μήλου και του Γκρέϊπφρουτ) είναι ότι περιέχουν ένα Βιοφλαβονοειδές, την Κουερσετίνη, που περιορίζει και σταματάει την δράση στην Κινάση της Τυροσίνης.

Η Κινάση της Τυροσίνης δίνει εντολή για διαίρεση-διάσπαση και μετάσταση στα καρκινικά κύτταρα. Η Κουερσετίνη λοιπόν παρεμβαίνει και λέει: «- Εεεεπ, πού πάτε εσείς; για πού το βάλατε; Πίσω στη στρούγκα, ρέε!!! Άντε μην σας πάρει και σας σηκώσει!» Οπότε, πάπαλα οι μεταστάσεις! Φάτε κρεμμυδάκι, το λοιπόν!

Ένα άλλο αποτέλεσμα της Γλυκόζης (Ζάχαρης) είναι ότι σπρώχνει το Συκώτι να παράξει ένα ένζυμο κλειδί στην σύνθεση των Πολυαμινών, το οποίο βοηθάει στην ανάπτυξη του κυττάρου … την Αποκαρβοξυλάση της Ορνιθίνης. Η Αποκαρβοξυλάση της Ορνιθίνης είναι κολλητάρι με την Ινσουλίνη, και -επηρεάζοντας τις Πολυαμίνες- προκαλούν ανάπτυξη και αύξηση όγκων, μεταστάσεις, αύξηση βάρους κλπ.

Η Ινσουλίνη, από την άλλη, το παίζει δίπορτο και συνδυάζεται με τις Σωματομεδίνες… συνδυασμός θανατηφόρος, που σπάει ταμεία. Οι Σωματομεδίνες μοιάζουν με Προϊνσουλίνη, κι έχουν σημαντικό ρόλο στην ρύθμιση του πολλαπλασιασμού και της λειτουργίας των κυττάρων. Μεγάλη αύξηση της Ινσουλίνης και των Σωματομεδινών διεγείρει την αύξηση και ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων και την ικανότητά τους για μεταστάσεις.

Μεγάλη κατανάλωση Ζάχαρης (Γλυκόζης) συνοδεύεται με αύξηση παραγωγής Ινσουλίνης, σε μία προσπάθεια του οργανισμού να ρίξει το Ζάχαρο. Ταυτόχρονα, όμως, η υπερπαραγωγή Ινσουλίνης έχει τα πιο πάνω αναφερόμενα αποτελέσματα, διότι μετά την Ινσουλίνη η σκυτάλη περνάει στις Σωματομεδίνες και την Αποκαρβοξυλάση της Ορνιθίνης, και το αποτέλεσμα είναι αυξήσεις όγκων και μεταστάσεις.

Πώς, λοιπόν, ρίχνουμε την Ινσουλίνη και τις Σωματομεδίνες; Κόβοντας: Γλυκά, Ζάχαρη, Πατάτες, Ψωμιά, και τροφές πλούσιες σε Υδατάνθρακες.

Όταν η Ινσουλίνη και οι Σωματομεδίνες πέσουν, ο οργανισμός αποβάλλει το Σάκχαρο, το ζαχαροπλαστείο κλείνει, και το σώμα σταματάει και διώχνει τον καρκίνο, πετώντας όλα εκείνα που τον θρέφουν.

Στην Αποκαρβοξυλάση της Ορνιθίνης λέμε : «- Πίσω μωρή σκρόφα!»… με Σκορδάκι, Κρεμμύδι, Ρόδια, Κεράσια, Καρύδια, χυμό από φύλα Ελιάς, κλπ.

Πολλάκις, όμως, καρκίνος μπορεί να προκληθεί και από κάποιον ιό ή μύκητα, τους οποίους συνήθως έχουμε στον οργανισμό μας. Αλλά, όταν αυτός είναι σε ισορροπία, δεν έχουμε κανένα απολύτως πρόβλημα, ενώ όταν ο οργανισμός εξασθενήσει και το ανοσοποιητικό δεν είναι σε καλή κατάσταση, τότε βρίσκουν ευκαιρία και προκαλούν πρόβλημα, όπως μπορεί να συμβεί με τον μύκητα Candida – δείτε παρακάτω λίγα σχετικά.

Καλά μέχρις εδώ; Καταλάβατε το πώς δουλεύει το πράμα;

Πάμε τώρα στην συνέχεια σε μια σούμα.

 

v. Θεραπεία Καρκίνου

Γίνεται με Εφαρμογή των 5 Βασικών Αρχών. Και αποφυγής όλων εκείνων, που λατρεύει ο καρκίνος.

  • Ξεκινήστε Άσκηση – σηκωθείτε από τον καναπέ.
  • Χρησιμοποιείστε μια συσκευή Όζοντος, ή καλύτερα πάρτε Οξυζενέ σε καθαρή μορφή για εσωτερική χρήση (Hydrogen Peroxide – Υπεροξείδιο του Υδρογόνου), γιατί το απλό έχει προσμίξεις και σταθεροποιητές. Αλλά μάθετε τον τρόπο χρήσεως, γιατί είναι καυστικό όταν είναι σε πυκνότητα πάνω από 2-3%.
  • Πάρτε Συμπληρώματα Διατροφής – Βιταμίνες και Μέταλλα (ιδίως Β-17 Αμυγδαλίνη και Σελήνιο).
  • Φάτε τροφές Αλκαλικές και Πικρές – κόψτε ή ελαττώστε την Ζάχαρη και τα Γλυκά.
  • Όταν λόγω του Μύκητα Candida χρησιμοποιείτε Διττανθρακική Σόδα (Sodium Bicarbonate), να είναι αυτή σε καθαρή μορφή, χωρίς προσμίξεις και Σταθεροποιητές.
  • Χρησιμοποιείστε Βότανα. Είναι τελείως ακίνδυνα, εξαιρέσει ελαχιστοτάτων περιπτώσεων – και αυτό, όταν τα παίρνουμε σε μεγάλη ποσότητα.
  • Χρησιμοποιείστε τροφές που Υπερτονώνουν τον Οργανισμό (SuperFoods).
  • Χρησιμοποιείστε τροφές που τονώνουν το Ανοσοποιητικό και έχουν Έντονη και Δυνατή Αντιική Δράση .
  • Χρησιμοποιείστε συνδυασμούς τροφών που διεγείρουν και αποκαθιστούν την Ισορροπία.
  • Ελαττώστε την έκθεση στην ακτινοβολία – μικροκύματα (κινητά ή ασύρματα τηλέφωνα, κλπ).
  • Αποφύγετε Κρέατα, Λίπη, Καφέδες, Νικοτίνη (εάν τρώτε κρέατα, προτιμήστε Πουλερικά και Ψάρια, αλλά καλύτερα κρατηθείτε μακριά).
  • Προτιμήστε Φυτική Διατροφή, και ει δυνατόν Φρέσκα Φρούτα, Ωμά Λαχανικά και Ξηρούς Καρπούς.
  • Αποφύγετε τα μεταλλαγμένα τρόφιμα.
  • Αποφύγετε τροφές με συντηρητικά, πρόσθετα Ε, ή μπουκωμένα με ορμόνες.
  • Κάντε αποτοξίνωση – απαλλάξτε τον οργανισμό σας από τη σαβούρα.
  • Χρησιμοποιήστε Φίλτρα Νερού για απομάκρυνση του Χλωρίου, Φθορίου και των Βαρέων Μετάλλων από το Νερό που Πίνετε.
  • Αποφύγετε το Εμφιαλωμένο Νερό – γιατί εκτός του ότι πολλάκις είναι απλά νερό της βρύσης, αρκετές φορές είναι επιμολυσμένο από τα κατάλοιπα στα τάνκερ μεταφοράς, καθώς και επίσης από το PVC ή PCP του πλαστικού μπουκαλιού.
  • Αποφύγετε την χειρουργική επέμβαση, μόνο ένα 2% ουσιαστικά λύνει το πρόβλημα. Προσπαθήστε με όλα τα ανωτέρω, εκτός και εάν το πράγμα έχει φτάσει σε κρίσιμο σημείο – αλλά στην συνέχεια ακολουθήστε τα παραπάνω.
  • Αποφύγετε σαν τον διάβολο το λιβάνι Ακτινοβολίες και Χημειοθεραπείες – επιζεί κατά μέσον όρο Ένας στους Δέκα, οι υπόλοιποι Εννέα πάνε πιο γρήγορα στα θυμαράκια, απλώς για κάποιον καιρό ταλαιπωρούνται και κάνουν πλουσιότερους τους Γιατρούς και τις Φαρμακευτικές.
  • Εάν οι Ακτινοβολίες και οι Χημειοθεραπείες γιάτρευαν, τότε γιατί στους χώρους που γίνονται όλοι είναι ντυμένοι σαν Αστροναύτες; Εάν δεν υπάρχει κίνδυνος, ποιός ο λόγος;
  • Αν υπάρχει κίνδυνος εξ αυτών σε υγιείς, τι νομίζετε ότι γίνεται σ’ έναν ταλαιπωρημένο και εξασθενισμένο οργανισμό; Θέλει πολύ μυαλό να το καταλάβετε;
  • Αλλάξτε τρόπο και αντιμετώπιση της Ζωής – αλλάξτε νοητική και συναισθηματική στάση, γίνετε πιο Αισιόδοξοι.
  • Αλλάξτε τόπο διαμονής ή τουλάχιστον δωμάτιο ύπνου.

Να θυμάστε ότι:

«Θεραπεία επέρχεται όχι αντιμετωπίζοντας το σύμπτωμα, αλλά την αιτία – η αντιμετώπιση του συμπτώματος απλά κουκουλώνει το πρόβλημα, δεν το λύνει.»

Να θυμάστε επίσης ότι έτσι και αλλιώς, όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, θα κλείσουμε τη σειρά μας. Το θέμα είναι αν θα επιλέξουμε να πάμε Όρθιοι, ή με Ταλαιπωρία, Ξαπλωτοί και Σκούζοντας!

 

Δεν υπάρχουν δικαιολογίες, όλοι έχουν επιλογή. Αυτοί που δεν έχουν, είναι οι άστεγοι, οι άνεργοι και οι άφραγκοι.

Σημειώσεις… Δώστε προσοχή:

(α) Οι διάφορες τροφές είναι όξινες, ή ουδέτερες, ή αλκαλικές.

Όμως, είναι άλλο πράγμα το πώς εμφανίζονται όταν τις εξετάζουμε στο τραπέζι, και άλλο όταν μαγειρευτούν, ή φτάσουν και περάσουν από το στομάχι. Αυτό που μας ενδιαφέρει, είναι: όταν περάσουν από το στομάχι, πώς μετριούνται τότεεκεί θέλουμε να ξέρουμε αν είναι όξινες, ουδέτερες ή αλκαλικές.

Ένα παράδειγμα:

  • Το κρέας (ιδίως το αμαγείρευτο) είναι αλκαλικό, όταν όμως περάσει από το στόμα και δεχτεί και τα γαστρικά υγρά, μεταβάλλεται σε όξινο.
  • Το λεμόνι είναι πάρα πολύ όξινο πριν το φάμε, στην συνέχεια όμως καταλήγει σε αλκαλική μορφή μετά την χώνευση.

Αν και βέβαια σχεδόν όλοι οι πίνακες που κυκλοφορούν έχουν λάβει υπ’ όψιν τους αυτό το στοιχείο, ας έχετε το νού σας. Ποτέ δεν ξέρετε!

Μην ξεχνάτε επίσης ότι κάποια τρόφιμα μπορεί μεν να είναι όξινα, αλλά επειδή έχουν αποτοξινωτική δράση στο αίμα, μπορεί να βοηθούν σε κάποιες μορφές καρκίνου. Πχ ο καφές.

(β) Γενική νόρμα διατροφής

Όταν καταφέρετε να σταθείτε στα πόδια σας, σταδιακά μεταφερθείτε σε μια πιό χαλαρή διατροφή – ακολουθήστε τον γενικό κανόνα, περίπου 80% αλκαλική και 20% όξινη διατροφή. Επειδή, εκ των πραγμάτων ο άνθρωπος έχει ανάγκη απ’ όλο το φάσμα τροφών. Έτσι ώστε να μπορείτε να χαρείτε και κάποια παρασπονδία, βάζοντας περισσότερο χρώμα στη ζωή σας.

Βότανα: θα βρείτε στα ειδικά καταστήματα Βοτανοθεραπείας.

Βιταμίνες & Μέταλλα (Συμπληρώματα Διατροφής) : θα βρείτε στα καταστήματα Βιολογικών Ειδών και στα φαρμακεία.

Καθαρό Υπεροξείδιο του Υδρογόνου και καθαρή Διττανθρακική Σόδα: θα βρείτε σε κεντρικά Φαρμακεία.

Ειδικές τροφές (πχ. Graviola, superfoods κλπ.) : θα βρείτε σε ειδικά Οπωροπωλεία και καταστήματα Βιολογικών προϊόντων.

Μεγάλη βοήθεια θα πάρετε από την χρήση των εξής:

  • Γκραβιόλα
  • Αρτεμισία
  • Κρόκος
  • Γλυκόρριζα
  • Αλόη
  • Σιταρόχορτο
  • Παντζάρι
  • Καρότο
  • Μπρόκολο
  • Ρόδι
  • Λεμόνι
  • Εχινάτσια
  • Κρεμμύδι & Σκόρδο
  • Κουρκουμάς
  • Πιπέρι Καγιέν (μικρή καυτερή πιπεριά)
  • Κανέλλα
  • Πικραμύγδαλο (& αμύγδαλο κουκουτσιών από φρούτα)
  • Πικρά Λαχανικά
  • Ωμές φυτικές τροφές (λαχανικά & ξηροί καρποί)

Βρείτε στο Διαδίκτυο πίνακες κατάταξης τροφών σχετικά με αλκαλικότητα / οξύτητα. Φτιάχνω ανάλογο – όταν και άμα τον τελειώσω, θα είναι στη διάθεσή σας!

(γ) Μην ξεχνάτε ποτέ την ιδιαιτερότητα κάθε ατόμου!

Κάτι που μπορεί να ωφελεί τον έναν, μπορεί να βλάπτει τον άλλον. Αυτό οφείλεται στην δομή του κάθε οργανισμού.

Παρατηρήστε τον οργανισμό σας πως συμπεριφέρεται στο κάθε τί… Δεν υπάρχουν ντε φάκτο πράγματα και καταστάσεις. Μην ακούτε τις μπουρδολογίες που κυκλοφορούν!

(δ) Τόπος διαμονής

Επειδή ο τόπος διαμονής πάντα συμβάλλει καθοριστικά, δείτε αν μπορείτε να αλλάξετε τόπο διαμονής. Ίσως αυτός που ζείτε να είναι προβληματικός.

Αν αυτό είναι αδύνατον, αλλάξτε τουλάχιστον το δωμάτιο ύπνου, εάν βεβαίως υπάρχει αυτή η δυνατότητα.

(ε) Μη δίνετε μεγάλη βάση στους «γιατρούργους»! Κοιτάξτε να ενημερωθείτε μόνοι σας.

Εκτός του ότι συνήθως είναι αστοιχείωτοι, τί περιμένατε να βγουν μετά από τόσες καταλήψεις; 🙂

Έχουν, δε, και έναν μοναδικό θεό… το χρήμα! Αυτό, που κυρίως τους ενδιαφέρει, είναι το φακελάκι, το ξεζούμισμα από το συχνό πήγαιν’-έλα, και ή μίζα των φαρμακευτικών από τα φαρμάκια που θα πλασάρουν. Για το τομάρι σας ουδόλως ενδιαφέρονται. Αν, βεβαίως, έχουν και κανά κουμπάρο, συγγενή ή συμπέθερο παπά ή κοράκι, ευχαρίστως θα τους πουν να σας συμπεριλάβουν στη λίστα τους.

 

Θα συνιστούσα να τυπώσετε το άρθρο και να το έχετε πρόχειρο για δική σας χρήση, αλλά και να το διανείμετε σε γνωστούς και φίλους… Ίσως κάποιους βοηθήσει.

Ενημερωθείτε και επιλέξτε σωστά, και … Καλή τύχη!!!

«Παλαιός»

 

Υγ: Αυτές είναι ας πούμε οι δικές μου απόψεις.

ΕΣΕΙΣ οφείλετε να αποφασίσετε, τί θέλετε και τί νομίζετε ότι είναι καλό για σας και τους οικείους σας. Ενημερωθείτε και αποφασίστε με γνώμονα ό,τι νομίζετε καλύτερο.

Πάρτε πιο σοβαρά αυτά που δεν έχουν συμφέρον… και δεν κοιτάζουν, ούτε αποβλέπουν στην τσέπη σας, ή σε κάποιες μίζες – ή άλλα ωφελήματα. Αφήστε στην άκρη τις βλακείες που πασάρει το κατεστημένο, διότι αυτό απλά δεν αποδέχεται ό,τι δεν του προσφέρει κατευθείαν πλουτισμό. Ομοιοπαθητική, χειροπρακτική, βελονισμός είναι ακόμη στα απέξω (στον δυτικό κόσμο – ενώ χρησιμοποιούνται κατά κόρον στον ανατολικό). Βλέπετε, δεν συμφέρει τις φαρμακευτικές, κλπ.

Αλλά και μήπως κάποιος «γιατρούργος» υπογράφει με κάποια ρήτρα ότι η θεραπεία του θα φέρει αποτέλεσμα; …Δεν νομίζω! Αν βρείτε κάποιον να το κάνει,… τότε δεχθείτε ανεπιφύλακτα αυτό που σας προτείνει. Αλλιώς, κρίνετε και πάρτε ό,τι νομίζετε καλύτερο εσείς για τον εαυτό σας.

Και κυρίως χρησιμοποιήστε και ακολουθήστε τρόπο ζωής τέτοιον, ώστε τουλάχιστον να μην έχετε ανάγκη κανέναν κομπογιαννίτη!

 

ΤΕΛΟΣ

Κηρύκειο-κλεισίματος

 

Υγεία & Ασθένεια, ολιστική προσέγγιση – 1

21 Σχόλια

arxigramma-Kυρίες καί κύριοι, σήμερα σας έχω μιά μικρή έκπληξη! Θα σας παρουσιάσω ένα ιατρικής φύσεως άρθρο του Παλαιού. Μόνες παρεμβάσεις δικές μου στο κείμενο είναι οι τυχόν αισθητικής φύσεως, όποτε έκρινα πως χρειάζονται. (Κι όσες -πιστεύω πως- θα έκανε ένας καλός επιμελητής εκδόσεων! 🙂 )

Σημειώστε πως δεν έβαλα συνδέσμους προς τις αρκετές λέξεις καθαρής ιατρικής ορολογίας, που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας. (Ίσως το πράξω στη μορφοποίηση σε .pdf .)

Ζητώ συγνώμη γιά την καθυστέρηση ανάμεσα στη λήψη του παρόντος καί τη δημοσίευσή του. Καλή ανάγνωση!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

 

κηρύκειο-Παλαιός

 

Βασικές Αρχές για Υγιή Ζωή

 

i. Εισαγωγή

Λέγε-λέγε, για αιώνες -ίσως και χιλιετηρίδες- μας έπεισαν ότι σαν άνθρωποι είμαστε αδύναμοι και αρρωσταίνουμε, και πρέπει να αρρωσταίνουμε!

Θεωρούμε ότι αυτό είναι σωστό, ή απλά έχουμε αφήσει να μας πείσουν ότι αυτή είναι η πραγματικότητα και έτσι πρέπει να συμβαίνει;

Τί λέτε; Έχει όντως έτσι;

Και πώς διάολο θα βρούμε άκρη;

Απλά θα χρησιμοποιήσουμε το κολοκύθι που έχουμε για κεφάλι, θα το βάλουμε λίγο να δουλέψει!!

 

Όλοι έχουμε δει αρκετούς γύρω μας, που δεν τους κολλάει τίποτε. Μπορεί να έχει ξεροταβλιαστεί το Σύμπαν, αλλά αυτοί απτόητοι δεν λένε να υποκύψουν.

Μα τί στον κόρακα, το κοκκαλάκι της νυχτερίδας έχουν;

Ας θυμηθούμε ακόμη και τον εαυτό μας: σίγουρα υπήρξαν εποχές που νιώθαμε ακμαίοι και δυνατοί. Τότε δεν μας κόλλαγε τίποτε. Μπορεί όλοι γύρω μας να ήταν τέζα, αλλά εμείς εκεί, ντούροι!

Γιατί αυτό;

Αφού όλος ο χώρος ήταν τίγκα στους ιούς και τα μικρόβια, εμείς γιατί δεν υποκύπταμε; Είχαν προτιμήσεις και έκαναν εξαιρέσεις οι ιοί, ή μήπως ΟΧΙ;

Ενώ όταν νιώθαμε αδύναμοι και πεσμένοι, ΤΟΤΕ δεν αφήναμε τίποτε να πέσει κάτω, μάλιστα το αρπάζαμε από τ’ αγνάντιο. Τί γινόταν σ’ αυτήν την περίπτωση; Οι ιοί, τα βακτήρια, τα μικρόβια και οι μύκητες είχαν αναλάβει εργολαβία να κυνηγούν εμάς;

Τί λέτε να γίνεται τελικά; το να έχουμε Υγεία σημαίνει να είμαστε Ακμαίοι και Δυνατοί, ή απλά να βρισκόμαστε σε αποστειρωμένο χώρο μακριά από Ιούς, Βακτήρια, Μικρόβια και Μύκητες;

Για κουνήστε λίγο το κεφάλι σας και αποφασίστε!!! Τί πρέπει να υπάρχει από τα ΔΥΟ;

Μα σίγουρα το πρώτο… να είμαστε Ακμαίοι και Δυνατοί!! Και τί σημαίνει αυτό, ρε λεβέντες… ώστε να διατηρούμε την Υγεία μας;

Γερό και δυνατό ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ Σύστημα!!!

Που τί μας λέει;

Μας λέει ότι:

«Υγεία είναι η Ακμαιότητα, Δύναμη και Ευεξία του Οργανισμού.»

Ενώ:

«Ασθένεια δεν είναι τίποτε άλλο, παρά μόνο η Ανισορροπία και η Κάμψη του Οργανισμού.»

Και σε τελική ανάλυση, ότι στην ουσία:

«Δεν Υπάρχουν Ασθένειες, παρά μόνο Ασθενείς Άνθρωποι.»

 

Πώς όμως μπορούμε να έχουμε Δυνατό Ανοσοποιητικό Σύστημα και να είμαστε Ακμαίοι και Δυνατοί, ώστε να διατηρούμε την Υγεία μας και να απολαμβάνουμε Υγιή Ζωή;

Υπάρχουν κάποιες βασικές Αρχές, που, αν τις τηρήσουμε, έχουμε σχεδόν στο τσεπάκι μας την καλή υγεία.

 

ii. Οι 5 Βασικές Αρχές για Υγιή Ζωή

1. Άσκηση

Ένας οργανισμός, για να λειτουργεί σωστά, χρειάζεται ΚΙΝΗΣΗ. Χωρίς κίνηση και άσκηση, τα όργανα αδρανούν – οπότε και δημιουργούνται προβλήματα.

2. Οξυγόνωση

Ο οργανισμός, για να είναι σε καλή λειτουργία και ορμόνες, αίμα, κλπ να κυκλοφορούν ανεμπόδιστα, ώστε όλα τα όργανα να εργάζονται σωστά, χρειάζεται σωστή και πλήρη οξυγόνωση.

3. Διατροφή

Η κατασκευή του ανθρώπινου οργανισμού -δόντια, στομάχι, έντερα- μας δείχνει ότι το σύστημα πέψεώς μας είναι δομημένο με τρόπο τέτοιο, ώστε να λειτουργεί καλά κυρίως με καρποφαγική διατροφή, δευτερευόντως με φυτοφαγική, και μόνο σε ένα μικρό ποσοστό με κρεατοφαγική – και όλα αυτά σε μια αναλογία περίπου 80% αλκαλική με 20% όξινη. Βεβαίως, αυτό δεν είναι απόλυτο, αλλά μια γενική νόρμα. Κάθε άνθρωπος οφείλει, με επισταμένη παρατήρηση, να βρει την αναλογία που ταιριάζει στο δικό του σύστημα, καθώς ο καθένας είναι και μια ιδιαιτερότητα… αλλά οπωσδήποτε αυτό δεν θα είναι και πολύ μακριά από την γενική γραμμή.

  • Βιταμίνες & Μέταλλα

Μια ισορροπημένη διατροφή χρειάζεται όλα τα αναγκαία στοιχεία (βιταμίνες, μέταλλα, κλπ). Έλλειψη βιταμίνης ή μετάλλου προκαλεί ανισορροπία και αδυναμία σωστής λειτουργίας κάποιου οργάνου, ή και ολόκληρου του οργανισμού.

  • Ισορροπία Γεύσεων

Χρειάζεται να περιλαμβάνει επίσης και ισορροπία γεύσεων (αλμυρό, γλυκό, ξινό, πικρό). Ανισορροπία και μονομέρεια βλάπτουν κάποιο ή κάποια όργανα και προκαλούν εκδήλωση ασθένειας.

  • Ισορροπία pH

Αναγκαίο να υπάρχει επίσης ισορροπία οξύτητος και αλκαλικότητος.

Το pH του σώματος πρέπει να διατηρείται στη μέση τιμή – ούτε όξινο, ούτε αλκαλικό. Αυτό επιτυγχάνεται με την ισορροπία πρόσληψης τροφής – που χρειάζεται να είναι περισσότερο προς το αλκαλικό, παρά προς το όξινο.

  • Ιδιαιτερότητα Οργανισμού

Κανένας οργανισμός δεν είναι ίδιος με κάποιον άλλον. Κάθε οργανισμός έχει τις δικές του ανάγκες, προτιμήσεις, συμπεριφορές και ιδιαιτερότητες.

Η καλύτερη λύση γι’ αυτό, είναι η παρατήρηση της συμπεριφοράς (Αναζήτηση-Αποδοχή ή Αποστροφή-Διαταραχή) του οργανισμού μας απέναντι σε κάθε τι – διατροφή, χώρο, εποχή κλπ.

Δώστε προσοχή στην Σωματική Αίσθηση, ακούστε τι είναι αυτό που ζητάει και έχει ανάγκη το σώμα σας – ξεχάστε τα λογικά «πρέπει» και τις προτροπές. (Όχι και απόλυτα, βέβαια… ας έχουμε λίγο και τον νού μας.)

Όλοι έχουμε την δική μας ιδιαιτερότητα, που σημαίνει ότι πρέπει να βρούμε τί είναι αυτό το κάτι, στο οποίο ο οργανισμός μας έχει δυνατότητες / υπερτερεί, και εκείνο στο οποίο υστερεί και έχει αδυναμία.

4. Τρόπος Ζωής

Ο Θετικός Τρόπος Ζωής, δηλαδή σωστή Νοητική και Συναισθηματική τοποθέτηση και αντιμετώπιση των πραγμάτων και της Ζωής, αλλιώς Καλή Ψυχολογία, είναι αυτό που θα δώσει στο Υποσυνείδητο την εντολή να υποστηρίξει τον Φυσικό και Ενεργειακό φορέα, με αποτέλεσμα καλή υγεία.

5. Ανοσοποιητικό

Όταν το Ανοσοποιητικό είναι Γερό, τότε είμαστε Ακμαίοι και Δυνατοί.

Όταν είναι σε κάμψη, τότε εκδηλώνονται διάφορες Ασθένειες, που σημαίνει ότι οι διάφοροι Ιοί, Βακτήρια και Μύκητες (που τους πλείστους εξ αυτών τους έχουμε όλοι στον οργανισμό μας) βρίσκουν πρόσφορο έδαφος και υπερπολλαπλασιάζονται, καταβάλλοντας τον οργανισμό. Τότε, το ανοσοποιητικό, επειδή είναι σε κάμψη, δεν μπορεί να ανταπεξέλθει, οπότε και έχουμε πρόβλημα – εκδήλωση κάποιας ασθένειας.

Για να έχουμε όμως γερό και δυνατό Ανοσοποιητικό, χρειάζονται τα τέσσερα προηγούμενα.

(6.) Τόπος κατοικίας

Βεβαίως υπάρχει και μια άλλη αρχή που θα πρέπει να τηρούμε, αλλά καθόσον σε πολύ μεγάλο ποσοστό αυτή η δυνατότητα έχει πλέον αποστερηθεί από το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητος, και επιπλέον πρόσβαση χειρισμού τέτοιων γνώσεων μπορεί να έχει μόνο κάποιος ειδικός και όχι ο κάθε άνθρωπος, δεν την συμπεριέλαβα ως βασική. Απλώς δυό λόγια, έτσι, για να υπάρχουν.

Αυτό έχει να κάνει με την ενέργεια του κάθε τόπου, άνω και κάτω του εδάφους, η οποία επηρεάζει θετικά ή αρνητικά την ζωή. Έχει σχέση με την μορφολογική διαμόρφωση του περιβάλλοντος, την γεωλογική δομή, τον δικτυακό εγκλωβισμό, τα τελλουρικά ρεύματα, τα ρεύματα-φλέβες νερού, τις ηλεκτρομαγνητικές συγκεντρώσεις, κλπ κλπ.

Ό,τι βρείτε από Ιερή Γεωμετρία, Γραμμές Λέϋ, Φενγκ Σούι (όχι αυτό με τα κουδουνάκια και τους χρωματιστούς φιόγκους), ίσως μπορούν να δώσουν μια ιδέα για τί μιλάμε.

Διατηρώντας τις 5 αυτές Αρχές, ο Οργανισμός είναι σε Ισορροπία και απολαμβάνουμε Καλή Υγεία.

 

Ας συνοψίσουμε.

Υγεία σημαίνει:

  • Άσκηση
  • Οξυγόνωση
  • Ισορροπημένη Διατροφή
  • Θετικός Τρόπος Ζωής
  • Δυνατό ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ

Ασθένεια εκδηλώνεται όταν:

  • Έχουμε Καθιστική Ζωή χωρίς Κίνηση.
  • Δεν υπάρχει σωστή Οξυγόνωση.
  • Η Διατροφή είναι Μονομερής και μη Ισορροπημένη.
  • Υφίσταται Αρνητικός Τρόπος Ζωής.
  • Το Ανοσοποιητικό είναι σε κάμψη.

Το πιάσατε, ή ακόμα;

 

iii. Νεοπλασίες – Καρκίνος

Ας ασχοληθούμε στη συνέχεια με κάτι, από το οποίο πάσχει και ταλαιπωρείται μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας.

Ο καρκίνος εκδηλώνεται πάντα και μόνο όταν υπάρξει κάποια Ανισορροπία στον Οργανισμό. Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται είναι απόλυτο, κυριολεκτικό και ξεκάθαρο:

Θέλετε να αποφύγετε, ή να εξολοθρεύσετε τον Καρκίνο;

Εάν ΝΑΙ, τότε ο τρόπος είναι απλός!

  • Αποφύγετε όλα εκείνα που λατρεύει, και με τα οποία αυξάνεται και αναπτύσσεται.
  • Χρησιμοποιήστε εκείνα που απεχθάνεται.
  • Και μην ξεχνάτε τις 5 παραπάνω Βασικές Αρχές, και κυρίως το Γερό Ανοσοποιητικό!

Τί είναι αυτό, λοιπόν, που λατρεύει ο καρκίνος και τον αναπτύσσει, και τί εκείνο που απεχθάνεται και τον εξολοθρεύει;

Συνοπτικά:

Ο Καρκίνος ΛΑΤΡΕΥΕΙ 3 πράγματα:

  • Το Όξινο pH.
  • Το Γλυκό.
  • Την Έλλειψη Οξυγόνωσης.

Αναπτύσσεται σε τέτοια περιβάλλοντα.

Ο Καρκίνος ΑΠΕΧΘΑΝΕΤΑΙ 3 πράγματα:

  • Το Αλκαλικό pH.
  • Το Πικρό.
  • Και την Επάρκεια Οξυγόνου.

Αυτά είναι και ο θάνατός του. Συρρικνώνεται και πεθαίνει σε τέτοια περιβάλλοντα.

Εάν έχετε κατανοήσει τις 5 Βασικές Αρχές για Υγιή Ζωή και τα συνδυάσετε και με αυτά που απεχθάνεται ο καρκίνος, αποφεύγοντας παράλληλα αυτά που λατρεύει, καθαρίσατε! Τον στείλατε στον αγύριστο, και δεν σας ακουμπάει καν.

Αυτό είναι ΟΛΟ! Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε!!!

 

iv. Το πώς και το γιατί ανάπτυξης του καρκίνου

Άντε όμως να πούμε λίγα λόγια για το πώς και τί στη λειτουργία του φαινομένου αυτού από σωματικής-οργανικής πλευράς, προτού να πούμε περισσότερα για τη θεραπευτική διαδικασία.

Ας ξεκινήσουμε με το πώς αντιμετώπιζε ο πρόγονός μας, ο Ιπποκράτης, τα πράγματα στην υγεία και την θεραπεία των ασθενειών… που πλέον, ενώ τον μνημονεύουν και υποτίθεται παίρνουν τον όρκο τους σ’ αυτόν, τον έχουν πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων οι σημερινοί «γιατρούργοι». (Μη σας ξενίζει… μια χαρά είναι ο τόνος εκεί που είναι!)

«…Εκείνο που διατηρεί την υγεία, είναι η ισομερής κατανομή και ακριβής μείξη ( = ισονομία) μέσα στο σώμα των δυνάμεων του ξηρού, του υγρού, του κρύου, του γλυκού, του πικρού, του ξινού και του αλμυρού.

Η αρρώστια προκαλείται από την επικράτηση ενός ( = μοναρχία).

Η θεραπεία επιτυγχάνεται με την αποκατάσταση της διαταραχθείσης ισορροπίας, με τη μέθοδο της αντίθετης από την πλεονάζουσα δύναμη.»

Και συνεχίζει :

«Μέσα στον άνθρωπο υπάρχουν … και το πικρό και το αλμυρό, το γλυκό, το ξινό, το στυφό και το άνοστο … τα συστατικά αυτά όταν αναμειγνύονται και ενώνονται μεταξύ τους, δεν φαίνονται ούτε βλάπτουν τον άνθρωπο. Όταν όμως κάποιο διαχωριστεί και εμφανιστεί μόνο του, τότε συμβαίνει να προκαλεί βλάβη.»

Αν τρώμε πολλά γλυκά και υδατάνθρακες, τότε το σώμα μας έχει γίνει …ζαχαροπλαστείο και έχει επέλθει ανισορροπία. Την επικράτηση των γλυκών σε βάρος του πικρού θα την πληρώσουμε, και μάλιστα ακριβά, καθώς οι όγκοι είναι γεμάτοι από ζάχαρη.

Ενώ ό,τι είναι πικρό στο στόμα, είναι καλό στο στομάχι, καθώς οι πικρές ουσίες συμβάλλουν αποφασιστικά στη συνολική διαδικασία της πέψης. Διεγείρεται η έκκριση χολής και βελτιώνεται η πέψη λευκωμάτων, πρωτεϊνών και λιπών και εμποδίζονται οι διαδικασίες ζύμωσης και σήψης που συντελούνται στο έντερο. Με την βελτίωση απορρόφησης της βιταμίνης Β-12, οι πικρές ουσίες υποστηρίζουν την παραγωγή αίματος, προάγουν την απορρόφηση των λιποδιαλυτών στοιχείων και του σιδήρου, και υποστηρίζουν την δημιουργία βάσεων (αλκαλικό υψηλό pH) στον οργανισμό, δρώντας έτσι ενάντια στην οξύτητα του αίματος.

Σε περίπτωση συστηματικής λήψης των πικρών ουσιών, δυναμώνει το συκώτι. Το συκώτι θέλει πικρά για να λειτουργήσει και να παράξει χολή. Η χολή που παράγεται στο συκώτι είναι πικρή. Πώς, λοιπόν, θα έχουμε πρώτης ποιότητος χολή, να διαλύσει τα λίπη, αν δεν τρώμε πικρά; Εάν τροφοδοτούμε με ζάχαρη το συκώτι, δεν παράγουμε πικρή χολή.

Με τα πικρά μειώνονται και οι τιμές του σακχάρου. Πέφτοντας οι τιμές σακχάρου, πέφτει και η χοληστερίνη. Το σάκχαρο προέρχεται από υπερβολική κατανάλωση υδατανθράκων, όχι από την κατάχρηση πικρών ουσιών – και βεβαίως, όπως έλεγε ο Ιπποκράτης, η θεραπεία γίνεται με τα αντίθετα.

Το κέντρο για τον καρκίνο είναι το συκώτι. Και αν το διατυπώσουμε διαφορετικά, το συκώτι είναι για τον καρκίνο, ό,τι είναι η καρδιά για το κυκλοφορικό. Δυνατό συκώτι απομακρύνει τον καρκίνο. Ζαχαροποιημένο συκώτι… σίγουρος καρκίνος! Η άμυνα του οργανισμού εναντίον του καρκίνου βρίσκεται στο συκώτι, και το συκώτι για να είναι δυνατό και να λειτουργεί σωστά, θέλει πικρά.

Συνοπτικά λοιπόν: οι Πικρές και Ξινές τροφές δρουν Αντικαρκινικά!!!

 

Πάμε παραπέρα.

Για σκεφτείτε… Γιατί δεν εμφανίζεται σχεδόν ποτέ καρκίνος στο Λεπτό Έντερο;

Η απάντηση είναι: επειδή στο Λεπτό Έντερο χύνονται οι εκκρίσεις της Χολής και του Παγκρέατος, που ο συνδυασμός και των δύο παγκρεατικών ενζύμων (θρυψίνης, χυμοθρυψίνης) και της χολής κάνουν αλκαλικό το pH του Λεπτού Εντέρου.

Αντίθετα, όμως, βλέπουμε καρκίνους στη Χολή ή στο Πάγκρεας… διότι εκεί δεν υφίσταται ο διπλός συνδυασμός που είπαμε πιο πάνω!

Ας επαναλάβουμε ποιά είναι τα χαρακτηριστικά των καρκινικών κυττάρων:

  • Μεγάλη κατανάλωση Γλυκόζης (Γαλακτικό οξύ).
  • Υποξία … Έλλειψη Οξυγόνου.
  • Χαμηλό (Όξινο) pH.

Αν λοιπόν αυτός είναι ο λόγος που στο Λεπτό Έντερο σχεδόν ποτέ δεν αναπτύσσεται καρκίνος, τότε γιατί δεν διορθώνουμε το pH σε αλκαλικό και ταυτόχρονα δεν αυξάνουμε τις γ-σφαιρίνες ώστε να αποκαταστήσουμε την υγεία;

Τα ένζυμα είναι πολύ ευαίσθητα στην αύξηση της θερμοκρασίας, οπότε, για να ανεβάσουμε το επίπεδό τους, χρειάζεται να καταναλώνουμε πολλές φυτικές τροφές ωμές – και αν αυτές είναι και πικρές στη γεύση, τότε εξασφαλίζουμε και πληθώρα χολής. Νά, λοιπόν, ο τρόπος να δημιουργήσουμε αλκαλικό pH, και ένας κανόνας για τους καρκινοπαθείς!

Σε όλα τα κύτταρα του οργανισμού, εκτός των καρκινικών κυττάρων, βρίσκεται μια ουσία-ένζυμο ονομαζόμενη Ροδανάση, ενώ μία άλλη, η β-Γλυκοσιδάση, βρίσκεται κυρίως στα καρκινικά και απουσιάζει από τα υγιή, ή βρίσκεται σε πολύ μικρές συγκεντρώσεις.

«- Έεε, και τί να το κάνουμε αυτό;»

Ας δούμε μια ιδιαιτερότητα, που έχουν οι δυό αυτές ουσίες: η μεν πρώτη προστατεύει από το Κυάνιο, ενώ η δεύτερη το απελευθερώνει.

«- Έεεε, καλά… Χεστήκαμε! Δεν πρόκειται να πάρουμε Κυάνιο, για μαλάκες μας πέρασες; γιατί σε δυό λεπτά θα πάμε στα θυμαράκια, χωρίς να χρειαστεί να πάμε από καρκίνο!»

Σιγά, μωρέ βιαστικοί!… Θα δούμε τί και πώς.

Το αντίδοτο στο Κυάνιο είναι η Ζάχαρη. Για θυμηθείτε πως την γλύτωσε ο Ρασπούτιν!

(επόμενο)

Older Entries