Αρχική

Μαγεία …on the rocks!

17 Σχόλια

τύπος είναι εκπληκτικός! Όλο το πρόγραμμα, βέβαια, του «γκαλά» κλεισίματος των Αγώνων είναι πανέμορφο, αλλά θεωρώ πως ετούτος ξεχώρισε. (Εντάξει, κι η παρτεναίρ του είναι πολύ καλή στα παγοδρομικά -καί κουκλάρα-, αλλά ο τύπος απλά δεν παίζεται!)

Επειδή το βίντεο είναι της ΕΡΤ, δεν θα το ενσωματώσω εδώ. Πατήστε επάνω στην εικόνα, κι απολαύστε ειδικά από το 38′ 50′ ‘ μέχρι το 44′ 19’ ‘, τεσσεράμιση λεπτά μαγεία!!!

 

(Μιά μικρή ανάπαυλα ανάμεσα στα σοβαρά θέματα. Την δικαιούμαστε!)

 

Advertisements

Μιά άλλη ματιά στη μικρογραφική ζωφόρο της Θήρας – εισαγωγή

32 Σχόλια

πειδή δεν αρκεί να επισημαίνουμε την έλλειψη νοημοσύνης των σημερινών Ελλήνων, αλλά (αν αγαπάμε τους συν-Έλληνές μας) πρέπει συνεχώς να την τραβάμε αυτή την έρμη τη νοημοσύνη προς τα πάνω.

Επειδή πρέπει ν’ αποδείξουμε πως εμείς, που -υποτίθεται- έχουμε νοημοσύνη, την κρατάμε σε φόρμα.

Καί γιά κάποιους άλλους λόγους (στο τέλος του παρόντος αυτοί)…

…σας παρουσιάζω σήμερα ένα αίνιγμα προς επίλυση.

Πρόκειται γιά έναν γρίφο από την «προϊστορική» Ελλάδα, συγκεκριμένα από το Ακρωτήρι της πολυαγαπημένης Σαντορίνης. Ένας πανέξυπνος γρίφος, που δεν εμφανίζεται κάν ως τέτοιος!

 

Η λεγόμενη μικρογραφική ζωφόρος ανακαλύφθηκε ζωγραφισμένη σ’ ένα από τα σπίτια της προϊστορικής πόλης του Ακρωτηρίου, καί είναι ετούτη εδώ:

(Εδώ περιορίζεται στα 500 pixels πλάτος, λόγωι των περιορισμών της φόρμας ιστολογίου. Κλίκ επάνω της, γιά το πλήρες μέγεθος.)

Η εικόνα είναι αρκετά σουρρεαλιστική· πχ έχει «διαταραγμένη» προοπτική βάθους (σαν τις αγιογραφίες). Άσε που απεικονίζει δύο φορές το ίδιο μέρος (συνολικά τη Σαντορίνη στ’ αριστερά, καί ξεχωριστά την πόλη του Ακρωτηρίου στα δεξιά), ενώ γιά τη μετάβαση από το ίδιο μέρος …στο ίδιο μέρος, μεσολαβεί θάλασσσα με πλοία. Επίσης, χρησιμοποιεί την «υπαινικτική» τεχνική, που είναι πασίγνωστη στις εικαστικές τέχνες. Δηλαδή, δεν απεικονίζονται όλα τα στοιχεία όπως τα βλέπει το μάτι, αλλά αρκετά απ’ αυτά παραλείπονται – καί τ’ αναπληρώνει το μυαλό του θεατή. (Πχ βλέπεις μια φωτογραφία που απεικονίζει μονάχα ένα γαντοφορεμένο -με μακρύ γάντι- χέρι μιάς όμορφης γυναίκας, καί η φαντασία αμέσως πάει στη Τζίλντα – καί στο πιό σύντομο στρίπ-τήζ όλων των εποχών!)

Μ’ όλ’ αυτά, η εικόνα «κρύβει» μ’ εντυπωσιακό τρόπο κάποια πραγματικά στοιχεία!

Λοιπόν, ερώτημα:

Ποιά χρονολογία κρύβει η εικόνα, καί με ποιόν τρόπο την βρίσκουμε;

Γιά να βοηθηθήτε στην επίλυση, μπορείτε να βρήτε μεγαλύτερες εικόνες της ζωφόρου εδώ. Καθώς καί σύντομες λεζάντες με τις ήδη υπάρχουσες «επίσημες» εξηγήσεις.

Γιά μεγαλύτερες -πάντα συμβατικές- επεξηγήσεις ( ; ) του τί απεικονίζεται, εδώ. Καί δυό λόγια γενικά γιά το Ακρωτήρι καί τον πολιτισμό του, στο σχετικό άρθρο της Γουΐκι.

 

Η χρονολογία, που είναι σημειωμένη υπαινικτικώς στην εικόνα, δεν είναι το μοναδικό ενδιαφέρον πραγματικό στοιχείο που μπορούμε να βγάλουμε απ’ αυτήν. Ωστόσο, θεωρώ πως είναι πολύ πρόωρο να συζητήσουμε δημοσίως τα υπόλοιπα. Εν πάσει περιπτώσει, αν επιλύσετε σωστά το αίνιγμα, θα βρήτε μιά χρονολογία κάποιες χιλιάδες χρόνια πιό πίσω κι απ’ τη μεγάλη έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας του 1625 πΧ. (Αυτή είναι καί η μόνη βοήθεια που σας δίνω!)

Οπότε, το αμέσως επόμενο σημαντικό ερώτημα είναι:

Εφ’ όσον ζούμε «έσχατες» στιγμές, ίσως καί λίγο πρό του οριστικού θανάτου μας ως έθνος, εφ’ όσον όλοι ετοιμάζονται να μας την πέσουν, κι εμείς οι συνειδητοποιημένοι Έλληνες κοιτάζουμε να επιβιώσουμε όπως-όπως… χωρίς ηγεσία, κι ανάμεσα σ’ ένα πλήθος εχθρών, προδοτών, αδιαφόρων, συμφεροντολόγων, παλιανθρώπων, καί ηλιθίων… τότε ποιά σημασία έχουν αυτές οι αρχαιολογικές αναζητήσεις; Ποιά σημασία έχουν τώρα, αυτή τη στιγμή; Γιατί σας απασχολώ με δαύτες;

Το κάνω, επειδή θέλω να δείξω ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ το πόσο παλιός πολιτισμός είμαστε. Φιλοδοξώ να καταλάβουν ακόμη καί οι στόκοι τί σημαίνει «Ελλάδα» – καί τί σημαίνει ν’ αδιαφορείς γι’ αυτήν, πολλώι δε μάλλον να την εχθρεύεσαι. (Βέβαια, ως φυλή κι ως πολιτισμός χρονικώς μετράμε πολύ παραπάνω απ’ τα εικονιζόμενα στη μικρογραφική ζωφόρο, αλλά κρίνω πως γι’ ακόμη παλιότερες εποχές της ζωφόρου μέχρι στιγμής διαθέτω μόνον «υποθέσεις εργασίας», κι όχι ακλόνητα στοιχεία.)

 

Υπάρχουν ακόμη μερικά σημαντικά ερωτήματα…

Εάν σας δώσω τη λύση δημοσίως, θα τη δούν καί εχθροί. Άρα, κάνω καλό, ή ζημιά;

Πάντως, τα διαθέσιμα στοιχεία λένε ότι δεν θα δείξω κάτι καινούργιο· «αυτοί» ήδη γνωρίζουν τη συγκεκριμένη μέθοδο – καί την έχουν προχωρήσει. Εννοώ πως γι’ αυτό αγοράζουν μετά μανίας αρχαιοελληνικά αγγεία (ακόμη καί με σκέτες γεωμετρικές σχεδιάσεις διακοσμημένα), καί τα θάβουν σε ιδιωτικά χρηματοκιβώτια. Θέλω να πω πως η ανάλυση εικόνας εφαρμόζεται καί σ’ άλλους τομείς προς εξεύρεση κρυμμένων πραγματικών στοιχείων, όχι μονάχα στην εύρεση χρονολογιών.

Κι ερχόμαστε στο επόμενο ερώτημα – που, ειλικρινά, δεν το έχω απαντήσει.

Εάν εγώ ανακοινώσω δημοσίως το πώς βρήκα τη λύση του αινίγματος, αυτή τη μέθοδο είναι πιθανόν να την εφαρμόσει ο κάθε (στοιχειωδώς έξυπνος) ενδιαφερόμενος σε ό,τι εύρημα υπάρχει (σε μουσεία, ή δημοσιεύσεις) – εάν δεν την ξέρει ήδη καί δεν την έχει ήδη εφαρμόσει. Άρα, μ’ αυτόν τον τρόπο, δηλ. τη μαζική ενασχόληση συνειδητοποιημένων Ελλήνων με το παρελθόν της χώρας, γλυτώνουν από «εξαφάνιση» τα ήδη υπάρχοντα ευρήματα; Ή, αντίθετα, δεν θα έχουμε κανένα πρακτικό όφελος προασπίσεως του Ελληνικού παρελθόντος από καταστροφή; (Βλέπε πχ καταστροφές μουσείου Βαγδάτης καί Παλμύρας. Κι αυτά ήταν ήδη γνωστά καί δημοσιευμένα ευρήματα.)

Κι επίσης: γλυτώνουν από «εξαφάνιση» όσα βρεθούν μελλοντικά, ή απλά θα δώσω ένα έτοιμο εργαλείο στα λαμόγια, ώστε να καταλαβαίνουν αμέσως τί κρύβει ένα εύρημα, με το που το καθαρίζουν απ’ τα χώματα της ανασκαφής; …Καί το εύρημα να παίρνει πάραυτα καί ιεροκρυφίως την άγουσα προς μυστικές αίθουσες… (Αλλά έτσι κι αλλοιώς «αυτοί» ήδη ξέρουν από ανάλυση εικόνας, έτσι δεν είναι; )

Χρειάζομαι τη βοήθειά σας, διότι κόλλησα.

Εάν μου απαντήσετε ένα σαφέστατο: «- Προχώρα το, κανένας κίνδυνος!», τότε καί μόνον τότε θα σας δώσω τη λύση. Σας παρακαλώ μονάχα, μην απαντήσετε «ναί» απλά γιά να σας ικανοποιήσω την περιέργεια. Θυμηθήτε το «κεκλείδωται»! Αν είναι απαραίτητο, κλειδώνουμε.

 

Η ψυχονοητική δυσλειτουργία των σημερινών Ελλήνων

104 Σχόλια

Αφιερώνεται:
Στις κυρίες της Ψυχολογίας, που διαβάζουν το παρόν ιστολόγιο.
Καί στη Φωτεινή μας!

 

ε το σημερινό, θα μπω αγρίως σε ξένα χωράφια – περίπου ως καταπατητής γιά χτίσιμο αυθαιρέτου, καί χωρίς παραθυράκι του νόμου γιά νομιμοποίηση! Lol!!! Διότι η δουλειά σαφώς είναι βρώμικη, αλλά κάποιος πρέπει να την κάνει! (Καί μου φαίνεται δεν την έκανε κανείς μέχρι τώρα…) Βλέπετε, κανείς μέχρι σήμερα δεν έχει αποτολμήσει να μετρήσει το ποσοστό διανοητικώς καί ψυχικώς δυσλειτουργούντων σημερινών Ελλήνων, καθώς καί τον βαθμό της βλάβης τους.

Ωραία καί καλά, όσα συζητάμε γι’ απελευθέρωση της πατρίδας μας, κτλ· όμως, καλοί μου άνθρωποι, δεν πρέπει να ξέρουμε το βιός μας; Όταν έρθ’ η ώρα της ανάγκης, σε ποιούς θα βασιστούμε;

Καλά, εύκολο αυτό: στους λοιπούς Έλληνες θα βασιστούμε. Όμως, πόσο θα βασιστούμε απάνω τους;

 

Η “επίσημη” (επιστημονική) μελέτη της ψυχής καί του μυαλού, με όχημα την διεθνή ένωση των διαφόρων ψυχο-κατιτίς επιστημών (νομίζω είναι εφτούνη εδώ), έχει κατασκευάσει -λέει- έναν κατάλογο με πάνω από πέντε χιλιάδες (αριθμητικώς: 5,000) ψυχικές καί νοητικές διαταραχές. (Ο οποίος εμπλουτίζεται κατ’ έτος, στο σχετικό ετήσιο συνέδριο της ένωσης αυτής.) Γιά να είμαστε σωστοί, ψυχονοητικές· διότι τα σύνορα νού καί ψυχής είναι σχεδόν αόρατα – σαν τα σύνορα στη θάλασσα, που είναι αόρατα γιά το Αλεκσάκι.

Ο λαός μας, βέβαια, δεν πάει πίσω από ορολογίες, γιά να περιγράψει το φαινόμενο! (Ούτε σε ποσότητα, ούτε σε ποιότητα.) Κάνοντας χιούμορ (στον εαυτό του), λέει: τρελλός, παλαβός, καθυστερημένος, βλάκας, ούφο, ηλίθιος, μαλάκας, τούρμπο, αυτιστικός, “το άτομο είναι λαλά” (με ταυτόχρονη περιστροφική κίνηση των δακτύλων της δεξιάς χειρός περί άξονα, δίπλα στον δεξιό κρόταφο), “το άτομο είναι γειά σας!”, λαλημένος, ούγκανος, μπούφος, γκαγκά, “στην κοσμάρα του”, ψυχοπαθής, φρενοβλαβής, αλαφρός, “γιά τα πανηγύργια”, κτλ κτλ κτλ, ών ούκ έστιν αριθμός.

Aν πας, μάλιστα, σε τίποτε περιοδικά «ποικίλης ύλης» καί στα Ιντερνέτια, εκεί προστίθεται καί η “ελαφρά” εκδοχή του θέματος (η λάϊτ, χωρίς λιπαρά). Τί “ανασφάλειες” διαβάζεις (γιά τις γυναίκες), τί “μελαγχολίες του Οκτώβρη” (παρομοίως), τί “καταθλίψεις”, τί «σύνδρομα»!… Μορφώνεσαι! 🙂

 

Τέλος πάντων, το θέμα είναι πως άμα παραγίνεται η δουλειά, πιάνεις τον βαρέως πάσχοντα καί τον κλείνεις στο ίδρυμα, καί ξενοιάζεις. (Ξενοιάζει κι αυτός, εδώ που τα λέμε.) Αν καί τώρα τελευταία υφίστανται δύο αρνητικά στην πρακτική αυτή:

  • Το πρώτο είναι πως κυκλοφορεί ως μόδα (των “επισήμων” ψυχοθεραπευτών) ο “απο-ιδρυματισμός”.

Παναπεί, δεν τον κλείνεις πλέον τον τρελλό σε ίδρυμα· τον αμολάς έξω, στην κοινωνία – μέχρι να πιάσει καμιά καραμπίνα στα χέρια του, κι όποιον πάρ’ ο Χάρος από ‘κεί καί μετά. (Κι άμα βρείς μετά υπεύθυνον, να ζητήσεις ευθύνες γιά τέτοια χαριτωμένα, εμένα να με χ_σεις.) Φαίνεται πως ισχύει καί στην καθημερινή ζωή αυτό που δείχνουν οι κωμωδίες του κινηματογράφου, ότι ο ψυχοθεραπευτής κολλάει χούγια απ’ τους ασθενείς του!  🙂  Οπότε: παραπονιέται ο τρελλός γιά τον εγκλεισμό; Έ! Ο ψυχοθεραπευτής συμπάσχει… κι αμολάει τον τρελλό έξω στην κοινωνία, σα σκύλο γιά κακά του! Καρα-lol!!!

  • Καί το δεύτερο αρνητικό, πως στην Ελλάδα τα δημόσια τρελλάδικα (όπου είναι τζάμπα η διαμονή) κλείνουν το ένα μετά το άλλο. (Νά, ας πούμε στην Πέτρα Ολύμπου· μιά χαρά τρελλάδικο ήτανε -ευάερο, ευήλιο, διαμπερές, κτλ-, αλλά το κάνανε άσυλο γιά τα λαθρομούσλιμζ.)

Οπότε, όποιος έχει λεφτά (καί πληρώνουν οι συγγενείς του – αν δεν του τα φάνε, βάσει της παροιμίας: “- Ελάτε, γνωστ’κοί, να φάτε τ’ παλαβού το βιός!”), πάει στα ιδιωτικά. Αλλοιώς, …απο-ιδρυματοποιείται θέλοντας καί μή! Lol!!! Τώρα, βέβαια, να πούμε καί του στραβού το δίκιο: καί που υπήρχαν δημόσια τρελλάδικα, δεν βοηθούσαν καί πολύ· εμφάνιζαν πληρότητα κλινών!

Εν πάσει περιπτώσει, τον βαρέως πάσχοντα τον διακρίνεις εύκολα. Κι αν κυκλοφορεί έξω αμολητός, φροντίζεις να τον αποφεύγεις. Όμως, τί γίνεται με τους ελαφρώς πάσχοντες συν-Έλληνες; (Το μέγιστο ποσοστό, δηλαδή.) Σκεφθήτε ότι αυτοί οι άνθρωποι κυλοφορούν ελεύθερα έξω (επειδή δεν δημιουργούν ιδιαίτερο πρόβλημα στους άλλους), καί …ψηφίζουν! (Καί τεκνοποιούν.) Γι’ αυτό, μην απορείτε γιά το πώς φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.

Γιά να δούμε το τί θα κάνουμε τελικά μ’ αυτούς, θα προσπαθήσουμε πρώτα να δούμε από τί πάσχουν – μπας καί μπορέσουμε να το διορθώσουμε.

 

α. Ανάλυση

Λοιπόν, το πιό τρανταχτό ψυχονοητικό νόσημα των σημερινών Ελλήνων είναι το δίπτυχο (διότι αυτά τα δύο πάνε πακέτο) : “υπερανεπτυγμένο θυμικό – αδυναμία λογικής σκέψης”· καί δυστυχώς, απ’ αυτό πάσχει το 90% του λαού μας. (Πώς το ξέρουμε; από τα εκλογικά αποτελέσματα, γιά παράδειγμα! Δεν είναι δύσκολο να το μετρήσουμε…)

Μπορεί, βέβαια, αυτό το 90% να μην πάσχει στο 100% της ψυχονοητικής του δομής, αλλά βλέπεις πχ μιά χαρά φυσιολογικούς ανθρώπους (που αποδίδουν άριστα στη δουλειά τους, κτλ) να φέρονται τελείως στραβά σε κάποιους τομείς. Κι εντάξει, δεν μπορεί να είμαστε τέλειοι σε όλα. Αλλά, επιτέλους, δεν είναι σωστό ν’ αφήνουμε τις ατέλειές μας απείραχτες – σαν ακαλλιέργητο κήπο με ζιζάνια. Στο κάτω της γραφής, οφείλουμε να σκεφτούμε ότι δεν ζούμε μόνοι μας.

 

Το υπερανεπτυγμένο θυμικό οδηγεί σε καταστάσεις “ή του ύψους, ή του βάθους”. Ή που θα μας συνεπάρει όλους η τρέλλα με τα υψηλά καί τα ωραία (πχ Πανευρωπαϊκό κύπελλο ποδοσφαίρου 2004, εύκολα λεφτά απ’ το χρηματιστήριο, κτλ κτλ), ή που -με την πρώτη απογοήτευση- θ’ αρχίσουν οι αυτοκτονίες κατά δεκάδες χιλιάδες. Κι αν δεν αυτοκτονεί κάποιος, το πιθανώτερο είναι να καταπίνει αντικαταθλιπτικά χάπια με τη χούφτα. Η μέση οδός είναι άγνωστη στον σημερινό Έλληνα.

Απ’ τη μεριά της, η αδυναμία λογικής σκέψης έχει πολλά παρεπόμενα· όμως, το πρώτο-πρώτο είναι η αδυναμία εκτιμήσεως της αντικειμενικής πραγματικότητας. Οι περισσότεροι συν-Έλληνες ζούν σε μιά “παράλληλη” πραγματικότητα, καθαρά δική τους – η οποία, όμως, δεν συμφωνεί με τα τεκταινόμενα.

Εντάξει, όλοι έχουμε την παράλληλη πραγματικότητά μας, καί δή ο καθένας τη δική του. Βλέπετε, ο καθένας μας βλέπει όνειρα όταν κοιμάται – τα οποία σπάνια συμφωνούν με την καθημερινή ζωή. Φυσικά, ένα μέρος αυτής της υποκειμενικής πραγματικότητας αποτελούν κι οι επιθυμίες μας· θέλω πχ να είμαι αστροναύτης, αν καί είμαι παντελώς αγύμναστος, δεν έχω ιδέα από πιλοτάρισμα αεροπλάνων καί διαστημοπλοίων, ζυγίζω 120 κιλά, καί δεν έχω καμμία γνωριμία με στελέχη κάποιου κρατικού διαστημικού οργανισμού. Σ’ αυτή την περίπτωση, ο (υπέρβαρος) άνθρωπος με λογική κι αυτογνωσία περιορίζεται σ’ ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή γιά προσομοίωση διαστημικών πτήσεων, κι εκεί εκτονώνεται. Αντιθέτως, ο (εξ ίσου αγύμναστος κι άσχετος) τρελλός “χτίζει” καί τις συνέπειες αυτής της επιθυμίας – πχ παίρνει ύφος, λέει σ’ όλους ότι πράγματι είναι αστροναύτης, ράβει στα ρούχα του σήματα της Νάσα, κτλ.

Ωστόσο, ενώι όλοι διαθέτουμε υποκειμενική πραγματικότητα, φροντίζουμε (οι λογικοί) να την κρατάμε χωριστά από την αντικειμενική πραγματικότητα. Αντίθετα, οι τρελλοί τις μπερδεύουν. Όπως το έθεσε ένας φιλαράκος, οι δύο αυτές πραγματικότητες είναι σαν τα διαμερίσματα (παρτίσιονς) στους σκληρούς δίσκους· εμείς οι φυσιολογικοί έχουμε δύο (ή περισσότερα), ενώ οι τρελλοί έχουν ένα ενιαίο παρτίσιον πέρα-πέρα! Lol!!!

Στην πράξη, αυτού του είδους η φρενοβλάβεια έχει κάκιστες συνέπειες: όλοι οι νεο-Έλληνες είναι από γεννησιμιού τους τα πάντα στον μέγιστο βαθμό! (Νομίζουν, δηλαδή.) Σοφοί, ξερόλες, εν δυνάμει ήρωες, μέγιστοι κατακτητές γυναικών, προορισμένοι να γίνουν βαθύπλουτοι, κτλ κτλ. Τώρα, βέβαια, ποιοί πχ “οδηγάρες” σκοτώνονται ανά την επικράτεια κατά χιλιάδες, αυτό προφανώς είναι αλλουνού παπά Βαγγέλιο.

Καί πάει στην ευχή… Δεν μας πέφτει λόγος, δεν μας νοιάζει γιά τον φρενοβλαβή που σκοτώνεται (ενώι νομίζει πως είναι πρωταθλητής της φόρμουλα ένα), διότι είναι υπεύθυνος γιά τον εαυτό του. (Αν κι αυτό δεν είναι απόλυτο, διότι αποτελούν μέγιστη ανευθυνότητα οι οδηγικές ανοησίες, τη στιγμή που έχουμε ανήλικα παιδιά πίσω μας. Ποιός θα τα φροντίσει μετά, άμα σκοτωθεί ο μαλάκας που τά’ σπειρε; η κοινωνία; Σωθήκαμε!) Όμως, εκεί που οι πράξεις μας καί οι παραλείψεις μας έχουν μέγιστο αντίκτυπο στο κοινωνικό σύνολο, είναι στην πολιτική έκφραση. Το υπέρμετρο θυμικό οδηγεί σε ψεύτικες ελπίδες, ευπιστία στον κάθε πολιτικό απατεώνα, κακές πολιτικές επιλογές – πράγματα, που τα έχουμε δεί κατ’ επανάληψη στη χώρα μας. Είναι ανεπίτρεπτο να κυβερνάται η Ελλάδα συνεχώς από αγράμματους κι ανιστόρητους ηλίθιους (καί δή, “περιούσιας” καταγωγής), αλλά το επέτρεψε ο υπερβολικά σίγουρος γιά τον εαυτό του νεο-Έλληνας με την ψήφο του. Σωστή εκτίμηση της αντικειμενικής πραγματικότητας, πουθενά!!!

 

Δυστυχώς, ο έλεγχος του θυμικού στους συν-Έλληνες είναι τρομερά δύσκολος. Καί τούτο, διότι (μας αρέσει-δε μας αρέσει) το υπερβολικό συναίσθημα αποτελεί χαρακτηριστικό της φυλής μας, τουλάχιστον μέσα στην τεκμηριωμένη περίοδο της Ιστορίας. Άλλως τε, ο έλεγχος του συναισθήματος γίνεται σχεδόν πάντα με τη λογική. Οπότε, καλό είναι πρώτα ν’ αναπτύξουμε αυτήν, ως λαός. Αλλοιώς, προκοπή δεν βλέπουμε.

«-  Μά, ρέ Εργοδότη, θεραπεύονται οι ψυχονοητικές νόσοι;»

Δεν γνωρίζω γιά τις παθήσεις. (Καί, μεταξύ μας, δεν το νομίζω κιόλας, επειδή το ανθρώπινο ψυχονοητικό σύστημα είναι τρομερά πολύπλοκο – καί δεν θεωρώ πως θεραπεύεται με όμορφα λογάκια μερικών συνεδριών σε ψυχολόγο. Άπαξ καί χαλάσει, παραμένει μόνιμα χαλασμένο. Με τη δέ φαρμακευτική αγωγή, απλά καταστέλλεται.) Αλλά ένα ψυχονοητικό ελάττωμα, που μεταμφιέζεται σε μόνιμη αναπηρία, το παλεύουμε. Μιά ψυχονοητική έλλειψη (αδιάφορο πόθεν προερχόμενη), που θεραπεύεται με εξάσκηση, μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε.

Από πού αντλώ αισιοδοξία; από το εξής παράδειγμα: ως λαός δεν έχουμε υψηλή κιναισθητική νοημοσύνη. Πχ δεν έχουμε βγάλει οδηγούς φόρμουλας ένα. Ούτε είχαμε ποδοσφαιριστές της προκοπής παλιά. Ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες οι Έλληνες ποδοσφαιριστές επιτυγχάνουν αρκετά καλές μεταγραφές στο εξωτερικό. Δείγμα του ότι φτάνουν σ’ ένα καλό επαγγελματικό επίπεδο με την κατάλληλη επίμονη εξάσκηση, καί δεν επαφίενται στον συνήθη ξερολισμό των συμπατριωτών μας (που δεν οδηγεί πουθενά). Άρα, το εθνικό επίπεδο κιναισθητικής νοημοσύνης βαίνει βελτιούμενο – αργά μέν, αλλά σταθερά.

Βλέπετε, οι περισσότεροι δεν είναι τρελλοί με πιστοποιητικό ISO· είναι φυσιολογικοί άνθρωποι στο μεγαλύτερο ποσοστό των δραστηριοτήτων τους. Απλώς, μ’ εκείνες που έχουν ατελείς, μας χορεύουν όλους στο ταψί. Συνεπώς, βάσιμα ελπίζω πως θα τις εξαλείψουν.

 

Υπάρχει ακόμη ένας αρνητικός παράγων στην …αντιβλακωτική διαδικασία (όπως λέμε “αντισκωριακό”! lol!!!) : έχουμε τρομερή έλλειψη (ελεύθερου) χρόνου γιά την αυτοβελτίωσή μας, πριν ταρακουνηθούμε αγρίως από την τρικυμία των λίαν προσεχών δυσαρέστων γεγονότων παγκόσμιας σημασίας. Ωστόσο, θα το παλαίψουμε· δεν τ’ αφήνουμε έτσι.

Τί προτείνω, λοιπόν; Προτείνω …μαθήματα του Δημοτικού! Ή, μάλλον, γιά καλύτερα, ξεκινάμε πιό χαμηλά, απ’ τα …προνήπια! Lol!!! Πρώτα-πρώτα κάνουμε αναγνώριση πραγματικών στοιχείων, σα χαζά παιδιά τριών ετών: Τ’ είν’ αυτό; Γάτα! (Απαντάει το νήπιο.) Κι αυτό; Σκύλος! Άρα, δεν πρέπει να μπερδεύουμε αυτό που κάνει νιάου-νιάου, μ’ αυτό που κάνει γάβ-γάβ!

Ας κάνουμε πρώτα αυτά τα βασικά, καί μετά πάμε στα σύνθετα!

 

β1. Θεραπεία, πρώτο στάδιο

Ξεκινάμε από …υψηλότερο επίπεδο αυτού που προαναγγείλαμε, αλλά επιθυμώ να είμαι μεθοδικός!  🙂

Έχω διαπιστώσει κατ’ επανάληψη πως οι συμπατριώτες μου αδυνατούν να κάνουν έναν πολλαπλασιασμό επιπέδου Γ’ Δημοτικού. Όταν πχ λέω σε παρέες ότι αυτή τη στιγμή η Ελλάδα πέφτει στον γκρεμό με δυόμιση εκατομμύρια πτυχία, με κοιτάζουν σαν κεραυνόπληκτοι. (Ή σα νά ‘ναι αυτοί οι φυσιολογικοί, κι εγώ να πάσχω από βαρύτατη ηλιθιότητα.) Ειλικρινά, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν μπορούν να υπολογίσουν πόσο κάνει πενήντα χιλιάδες (εγχώριοι) πτυχιούχοι κατ’ έτος, επί 40 χρόνια – από το 1978, μέχρι φέτος. Αν, μάλιστα, βάλουμε στον λογαριασμό τους Έλληνες πτυχιούχους ξένων πανεπιστημίων, ή το ότι τα πτυχία του 1968 βρίσκονται ακόμη εν ζωήι (καί ψηφίζουν), τότε ξεπερνάμε καί τα δυόμιση μύρια.

(Ξέρω, ξέρω… Οι ακούοντες βάζουν αυτομάτως απορριπτικό νοητικό φίλτρο, ότι τόσοι πολλοί εγγράμματοι μαζεμένοι αποκλείεται να κάνουν τόσες πολλές μαλακίες μαζεμένες – με την ψήφο τους, ή άλλους τρόπους. Έλα, όμως, που έτσι ακριβώς είναι! Τί «αποκλείεται» μου τσαμπουνάνε; Γι’ αυτό φωνάζω: να μάθουν να σκέφτονται, ώστε να μην τους εξευτελίζω.)

Όταν κάθομαι καί τους το εξηγώ, όλα καλά· το κατανοούν με την πρώτη. Να το σκεφτούν/υπολογίσουν, όμως, εντελώς από μόνοι τους, Α-ΔΥ-ΝΑ-ΤΟΝ. Πιό εύκολο είναι να τους κάνεις αστροναύτες! Lol!!! (Καί πιό δύσκολο από το να κάνουν τον πολαπλασιασμό, είναι να κρατήσουν το στοματάκι τους κλειστό, καί να μη βιαστούν να μου απονείμουν αρνητικούς χαρακτηρισμούς.)

 

[Παρένθεση: Τί σου κάνουν τ’ άτιμα τα ψυχονοητικά φίλτρα!… Κάνεις πχ μιά επιστημονική διάλεξη (ή έστω μιλάς σε μιά παρέα), καί λες στο αξιότιμον κοινόν ότι η Σελήνη κανονικά θα έπρεπε να μή βρίσκεται στη θέση που βρίσκεται, διότι ο Ήλιος την τραβάει με πολλαπλάσια ελκτική δύναμη, απ’ ό,τι η Γή. Άρα, (α) δεν είναι φυσικός δορυφόρος της Γής, (β) διαθέτει κάποιον άγνωστο μηχανισμό, ώστε να διορθώνει την τροχιά της.

Τί γίνεται, όταν το ακούν αυτό; Πετάγονται κι απαντάνε: «- Σαχλαμάρες! Συνωμοσιολογίες! Δεν είσαι επιστήμονας!», κτλ παρόμοια. Παίρνει μπρός το απορριπτικό φίλτρο, δηλαδή.

Όμως, αμέσως μετά τους λες: «- Ξέρετε, αυτό δεν είναι δική μου σκέψη, αλλά του Ισαάκ Ασήμωφ!» (Αν θυμάμαι καλά).

Σ’ αυτό το σημείο κάνουν στροφή 180 μοιρών (διότι παρεμβαίνει το φίλτρο της τυφλής αποδοχής της αυθεντίας), καί κοιτάζουν σα χάνοι· ψάχνονται, χαμογελάνε, λένε διάφορα σχετλιαστικά «- Άααααα!!!!», κτλ. Καί περιμένουν τη συνέχεια, διότι ξαφνικά γίνεσαι πολύ καλός γνώστης του αντικειμένου. Σκέτος …επιστήμονας, δηλαδή!

Κι όμως, ηλίθιοι συνάνθρωποί μου… Κι όμως! Ούτε η μία, ούτε η άλλη προσέγγιση είναι σωστές. Το σωστό είναι να δεί ο ενδιαφερόμενος στη Γουΐκι -ή όπου αλλού θέλει- τί λέει ο νόμος της βαρυτικής έλξεως, σύν τα δεδομένα των μαζών Ηλίου / Γής / Σελήνης, καί μετά να πιάσει το κομπιουτεράκι, να διαπιστώσει από μόνος του την αλήθεια ή το ψεύδος του ισχυρισμού αυτού.

Ψιλοαπελπισία, δηλαδή… Εφ’ όσον ούτε στο επιστημονικό γίγνεσθαι δεν υπηρετείται η λογική στο 100%, τί να περιμένουμε μετά από ψηφίζοντες νεο-Έλληνες; ]

 

Τα ίδια, κι όταν σε επίδοξους φοιτητές του ανοιχτού πανεπιστημίου λέω πως θα ξοδέψουν τα χρήματα αγοράς ενός αυτοκινήτου (δέκα χιλιάδες ευρώ), γιά ένα χαρτί που πολύ δύσκολα θ’ αποσβέσει το χρηματικό κόστος απόκτησής του. Έ! Είναι ακριβώς σα να παραδίδω σε ανθρωποφάγους μαθήματα σαβουάρ βίβρ! (Πχ να μην κλάνουν μπροστά στις κυρίες, κτλ.) Πάλι διαπιστώνω δυσκολία κατανόησης, πάλι αντιμετωπίζω το απλανές βλέμμα του καθυστερημένου… Τί σκατά τους ζητάω να καταλάβουν, καί ζορίζονται τόσο πολύ; Επιτέλους, γιά επίπεδο οχτάχρονου παιδιού μιλάμε! Ούτ’ αυτό δεν έχουν, μωρέ; Ούτ’ αυτό; (Καί μου πάνε καί γιά πτυχίο, τρομάρα τους!)

Τα ίδια καί σε κάτι συνταξιούχους, που σκέφτονται ν’ αγοράσουν ακίνητο με το εφάπαξ, ώστε μετά να το νοικιάζουν· καί -σύμφωνα με τα λόγια τους- «να έχουν ένα πρόσθετο εισόδημα». Αυτοί, τώρα, δεν έχουν αδυναμία στον πολλαπλασιασμό, αλλά στη διαίρεση! Το απολυτήριο της Γ’ Δημοτικού τό ‘χουν, καί ζορίζονται στη Δ’!  🙂  Σκέφτονται κι ενεργούν σάμπως θα ζήσουν τα χίλια χρόνια, ώστε να κάνουν απόσβεση στο κόστος αγοράς με το «φασούλι το φασούλι» κάθε μήνα… Νά, λοιπόν, μιά άριστη δικαιολογία να καταργήσει τα εφάπαξ ο υπουργός οικονομικών, διότι σπαταλώνται σε μαλακίες! Καρα-lol!!! (Το κακό είναι πως αυτά τα γερόντια εξακολουθούν να ψηφίζουν, γαμώ το κέρατό τους.)

 

Δυστυχώς, η κατάσταση δεν είναι καθόλου γιά γέλια. Ναί, εμείς οι Έλληνες φτάσαμε σε πολύ υψηλά γνωσιακά καί νοητικά επίπεδα. Ναί, πολλοί Έλληνες επιστήμονες διαπρέπουν – κι εδώ, καί στο εξωτερικό. Δεν θα κάτσω να σκαλίσω την αιτία (τις αιτίες, ενδεχομένως) της ανικανότητας των συμπατριωτών μου σε πρακτικούς υπολογισμούς, αλλά φαίνεται πως ενώ το ρετιρέ πάει μιά χαρά, τα θεμέλιά μας σαπίσανε. Άρα, πρέπει να κάνουμε τα πάντα γιά να τ’ αποκαταστήσουμε στην αρχική ανθεκτική μορφή τους, ώστε να μην καταρρεύσουν μιά μέρα μαζί μ’ όλο το οικοδόμημα.

Λοιπόν, αρχίζουμε εντατική θεραπεία με υπολογισμό καθημερινών μεγεθών καί πρακτική αριθμητική. Ώστε ν’ αρχίσει το μυαλό να παίρνει στροφές. Ώστε να μην φαίνεται καθόλου ως “ευκαιρία” πχ η αγορά μιάς μεγάλης τηλεόρασης με 12 δόσεις των 100 ευρώ, άσχετο το τί λέει η διαφήμιση. (Ούτε βρίσκονται εύκολα τα 100 ευρώ κάθε μήνα, ούτε ένας χρόνος περνάει τόσο γρήγορα. Αρκεί ένας μικρός, αλλά ψύχραιμος υπολογισμός, κι η “ευκαιρία” βγάζει πάραυτα κέρατα καί μυτερή ουρά!)

Μιά που μας έφερε ο δρόμος, να ζητήσω κι από τους δασκάλους να τονίζουν ότι τα Μαθηματικά δεν είναι κάτι αφηρημένο τρέχα γύρευε, αλλά αντανακλούν ευθέως στον χειρισμό του χρήματος· από δε τους τεμπέληδες καί τζαναμπέτηδες μαθητές, που «δεν τους ενδιαφέρουν τα Μαθηματικά», να μου κάνουν τη χάρη να σέβονται περισσότερο τα χρήματα των πατεράδων τους. Κι αν δε θέλουν αλισβερίσι με λεφτά, αν είναι εναντίον του καπιταλισμού, ναούμ’, να πάνε να κλειστούν σε μοναστήρια.

Ακριβώς αυτή η σκέψη, ότι οι κακοί κοινωνικοί χειρισμοί (διεφθαρμένοι πωλητικοί καί μαλάκες ψηφορόροι) αντανακλούν ευθέως στα πορτοφόλια μας, πιθανολογώ πως θα συνετίσει τους περισσότερους συν-Έλληνες, που τώρα φέρονται σα να μην τρέχει τίποτε. Σαν η απαράδεκτη φορολογία (προς χάριν των τραπεζών καί των Γερμαναράδων) να μην τους αφορά. Σαν οι συνεχείς ανατιμήσεις των ειδών να μην τους αφορούν. Βλέπετε, υπάρχει τέτοια ψυχική διαστροφή στον Έλληνα σήμερα, που δεν λειτουργεί μέσα του όχι μονάχα η προστασία του πορτοφολιού του από ληστές, αλλά ούτε κάν το ένστικτο της αυτοσυντηρήσεως!

 

β2. Θεραπεία, δεύτερο στάδιο

Το δεύτερο στάδιο, μετά τους υπολογισμούς επιπέδου “τρείς το λάδι, τρείς το ξύδι”, είναι η παραδοχή μερικών αληθειών, όσο κι αν αυτές μας είναι δυσάρεστες. Μ’ άλλα λόγια, η σωστή εκτίμηση πραγματικών στοιχείων. Νά, γιά παράδειγμα η κινδυνολογία που συνόδευσε τις κουβέντες γιά τους διοργανωτές καί τους ομιλητές των προσφάτων συλλαλητηρίων. Αν, όμως, τα βάλουμε κάτω, τα πράγματα είναι απλά· απλούστερα δέν γίνεται:

Εσύ, Έλληνα, έχεις κανένα συμφέρον απ‘ αυτούς; Όχι. Αυτοί έχουν κανένα συμφέρον από σένα; Πιθανόν. Μπορούν, όμως, να σου επιβάλουν τη θέλησή τους; Όχι. Τότε, τί σε νοιάζει ποιοί είναι, τί ιδιότητα έχουν, με ποιούς κάνουν παρέα, καί πού το πάνε; Δουλειά τους, καί δουλειά σου.

Αυτά λέει η απλή λογική – επομένως, όσα κουβεντολογικά γράφτηκαν σχετικώς, ήταν απλά γιά να γεμίζουν οι ιστοσελίδες.

Άλλο παράδειγμα: Οι πωλητικοί είναι άτομα εχθρικά καί επιζήμια εξ ορισμού – κι αυτό το αποδεχόμαστε ασυζητητί. (Αν όχι, είμαστε ηλίθιοι. Τόσο απλά.) Πολύ θά ‘θελα, λοιπόν, να δώ Έλληνα ν’ αλλάζει τη συμπεριφορά του απέναντι σε υποψήφιους βο(υ)λευτές, να τους αντιμετωπίζει σα σκατόμυγες, καί τί στον κόσμο! Πχ, πόσο είναι το ατομικό -υποτιθέμενο- “δημόσιο χρέος” του καθενός μας; εκατό χιλιάρικα ευρά; Έ! Ο κάθε ψηφορόρος οφείλει να ζητάει από τον υποψήφιο πωλητικό εκατό χιλιάρικα ευρά! Σύν πανωπροίκι άλλα δέκα χιλιάρικα, …έτσι! (Επειδή έχει ωραία μάτια, ξερω ‘γώ.)

Τώρα, άμα σε ρωτήσει ο πωλητικός ειρωνικά “πού θα τα βρεί”, απλά να του απαντήσεις στ’ @@ σου πού θα τα βρεί – κι ότι αυτός τραβάει ζόρι να εκλεγεί, όχι εσύ. Άμα θέλει τόσο πολύ να εκλεγεί, το παραδάκι ανά χείρας! Τί; Τζάμπα θα τη βγάλει ώσπου να εκλεγεί, καί μετά θα ροκανίζει το δημόσιο χρήμα απερίσπαστος; Σοβαρά; Έχει κάνει κι άλλα τόσο έξυπνα παιδιά η μαμά του, δηλαδή; Να ξέρουμε, να φυλαγόμαστε άμα είναι! Lol!!!

Άντε να τα λέγανε αυτά τέσσερα-πέντε μύρια ψηφοφόροι, καί σου ‘λεγα εγώ γιά πότε γινόταν πύραυλος η Ελλαδάρα!

 

Αυτό το βήμα θα φέρει καί το επόμενο, ότι δε μασάμε από δημόσιες δήθεν …ημιθεϊκές “προσωπικότητες”, βγαλμένες από μαγικά καπέλλα ταχυδακτυλουργών. (Ποιός ήταν, μωρέ, ο φρύδιας καί ποιός ο ουϊσκάκιας; Καί ποιό είναι το παρόν αγράμματο παρλιακό; Σιγά τα προσώπατα, δηλαδή!)

Καί το μεθεπόμενο, ότι δε ζητάμε Μεσσίες ούτε από το εξωτερικό. Αυτό το λέω ειδικά γιά όσους ακούνε “Ρωσσία” καί τους τρέχουν τα σάλια – τάχαμ “ορτοντόξ” οι Ρώσσοι, προφητείες, θα μας δώκουν τημ Μπόλιν, κτλ κτλ. Τί παναπούν αυτά, δηλαδή; Καί οι Βούλγαροι είναι ορθόδοξοι χριστιανοί εξαπανέκαθεν, αλλά στον 20ον αιώνα μας ξέσκισαν. (Κι αποζημιώσεις δεν δώκανε ακόμη.)

Πρακτικοί υπολογισμοί, εκτίμηση πραγματικών στοιχείων, αλλαγή συμπεριφοράς από παθητική / χατζηαβάτικη προς άκαμπτη αμυντική κι επιθετική, ανάπτυξη ισχυρής προσωπικότητας βασισμένης στη λογική κι όχι στο συναίσθημα… Τί έρχεται μετά;

Μά, το κόψιμο του ηλίθιου, τυφλού μιμητισμού! Το σταμάτημα του προβατοειδώς φέρεσθαι. Μή μασάτε από πληρωμένους κλακαδόρους, που παρουσιάζουν τον κάθε αληταρά περίπου ως …υιό Θεού! Εντάξει, καί το να παριστάνεις τον (ηλίθιο κλόουν) εξυμνητή αληταράδων είναι κι αυτό μιά (καλά) αμειβόμενη δουλειά, καί δή νόμιμη. Αλλά γιατί πρέπει εμείς ν’ ακολουθούμε; Γιατί να κάνουμε σα σκύλοι των κυνοδρομιών, που κυνηγάνε ένα (παραγεμισμένο με άχυρα) δέρμα λαγού; Επειδή θα μας την πεί ο γείτονας, που δεν θα ψηφίσουμε τον …υιό Θεού; Σιγά! Τόσο λίγο μυαλό έχουμε;

Με την ευκαιρία, αυτά τα ταττουάζ στις γυναίκες, που ο μιμητισμός τα διέδωσε σα φωτιά σε ξερόχορτα… Ποιός τις έπεισε πως είναι όμορφες με δαύτα; Το ταττουάζ σε γυναίκα είναι τελείως “αντικούκου”, λέμε. Άειντ’ από ‘κεί πέρα, χαζοβιόλες, που πάτε καί γίνεστε σα μαρκαρισμένα πτώματα, καί νομίζετε κι από πάνω πως η σεξουαλικότητά σας χτυπάει ταβάνι! Ναί, πώς;! Με τέτοια θεάματα, ο ανήρ είναι να τρέχει μετά να το ρίξει στο πιοτό, μπάς καί ξεχάσει! 🙂

(Κι αν σκεφτείς πως με το ταττουάζ τραβάς αιθερικές ενέργειες – συνήθως αρνητικές… Άσε, πολύ-πολύ ψιλά γράμματα.)

 

Εν πάσει περιπτώσει, να μην την παρακάνουμε σύνθετη τη θεραπεία! Τουλάχιστον γιά τώρα, διότι δεν προλαβαίνουμε. Αργότερα, θα έχουμε όλον τον καιρό ακόμη καί γιά εθνικού επιπέδου εκπαίδευση συνειδήσεων.

Όλα, λοιπόν, ανάγονται στην πρακτική εκτίμηση μεγεθών, προσώπων, καταστάσεων – καί μετά, με τη σωστή θεμελίωση (καί την επανάληψη), θα έρθουν καί τα συνεπαγόμενα των “ανωτέρων ορόφων”. Οι “αλγοριθμικές” λογικές σκέψεις (δηλ. οι σε πολλά διαδοχικά λογικά βήματα – κι όχι λογικά ή διαισθητικά νοητικά άλματα), η σωστή δημόσια συμπεριφορά, κτλ.

Κρατήστε την αισιοδοξία, ότι οι βασικές ψυχονοητικές ελλείψεις του Έλληνα θεραπεύονται.

 

γ. Οι επικίνδυνοι υπερευφυείς ψυχοπαθείς

Υπάρχει κι ένα είδος ψυχασθενών, οι οποίοι κρύβουν άριστα την αναπηρία τους, διότι είναι (πολύ) ευφυή άτομα. Αυτοί έχουν μιά ονομασία, …να δείς… κάτι σαν “χειριστικοί τρελλοί” λέγονται. Αυτοί όχι μόνο δεν κινδυνεύουν να τους πάρουν χαμπάρι, αλλ’ αντίθετα ανεβαίνουν σε υψηλές κοινωνικές θέσεις (όσο μπορούνε, δηλαδή). Από τις οποίες παίζουν το αγαπημένο τους παιχνίδι, να “τρέχουν άσχημα” τους υπόλοιπους ανθρώπους. (Γιατί; Γιατί …έτσι! Μην ψάχνετε σ’ αυτούς λογική· ειδικά τη δική σας λογική.) Άρα, τυγχάνουν ούλτρα επικίνδυνοι. Κι επειδή οι βαρέως τρελλοί συνήθως δεν έχουν ηθικούς φραγμούς, τα συγκεκριμένα άτομα τυγχάνουν καί αδίστακτα. Ένας λόγος παραπάνω, ότι γνωρίζουν (λόγωι της ευφυΐας τους) πως ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους ανθρώπους, δηλαδή γνωρίζουν πως «είναι ανώτεροι» των υπολοίπων, γι’ αυτό καί παραβλέπουν τους ηθικούς φραγμούς, ως αδυναμία.

Περιττό να προσθέσω πως τ’ αγαπημένα τους επαγγέλματα είναι: πράκτορας, προπαγανδιστής, σύμβουλος πολιτικών (από το παρασκήνιο – προσέξτε, όχι πολιτικός ο ίδιος στο προσκήνιο), χρηματιστής καί εν γένει λαμόγιο (πώς αλλοιώς θα βγάλει τρομερά λεφτά, «αντάξια της εξυπνάδας του», χωρίς να δουλεύει; ), ή (γιά τον ίδιο λόγο) αρχηγός συμμορίας παρανόμων.

Αυτούς, τώρα, κι επειδή κατά κανόνα είναι διαόλια, εάν έχεις αμφιβολίες γιά τον εαυτό σου, τους αποφεύγεις. Εάν είσαι σίγουρος ότι μπορείς να τους αντιμετωπίσεις, τους κολλάς στον τοίχο με τη λογική.

Όπως πχ (ως αντιπαράδειγμα) δεν έκανε καί δεν κάνει κανένας στους παραμυθάδες, που γέμισαν τον τόπο με παραμύθια περί Ψίψιλον, κτλ. Κανείς δεν τους ρώτησε στα ίσα πού βρήκαν τις πληροφορίες τους! (Το δέ θυμωμένο: “- Δεν σου λέω!” των πρακτοράκων πρέπει ν’ αντιμετωπίζεται μ’ ένα ακόμη πιό θυμωμένο: “- Άντε γ_μήσου!” Δυστυχώς, όμως, την προτροπή προς παθητική συνουσία δεν την εισέπραξαν οι κάθε είδους πρακτοράκηδες εγκαίρως. Τώρα, άντε νεο-Έληνες να σας σώσουν οι Ψίψιλοι!)

Κι έτσι, οι “χειριστικοί τρελλοί” των στοών παραμύθιασαν καί μαστούρωσαν όλη την Ελλάδα – κι εμείς οι χαζούληδες ιστολόγοι ακόμη πασχίζουμε να ξυπνήσουμε τον κάθε μαλάκα, που ονειρεύεται …εξωγήϊνους πολεμιστές στο πλευρό μας. Τί να πείς… Αν υπήρχε λίγη λογική στο πόπολο, αυτά τα φαινόμενα δεν θα ελάμβαναν ποτέ χώραν.

 

δ. Συμπέρασμα

Δεν γνωρίζω αν μέσα σε κανένα εξάμηνο (δηλ. μέχρι να ξεσπάσει ο πόλεμος) προλαβαίνουμε να βάλουμε μυαλό σε κανέναν συμπατριώτη μας. Δεν γνωρίζω αν ειδικά θ’ αλλάξουν μυαλά στην πολιτική τους συμπεριφορά· έστω, αν αλλάξουν μυαλά οι περισσότεροι. Διότι πάντα θα βρίσκονται φελλοί, που θα ψηφίζουν τους βρωμερούς πωλητικούς του παρελθόντος.

Αλλά τον καλό τον λόγο έπρεπε να τον πώ, καί τον είπα.

Στο κάτω-κάτω, ανάγκα καί θεοί πείθονται! Κι όταν έρθει η ανάγκη, θά ‘χουμε μεταστροφές θεαματικές.

Ελπίζω, μόνο, να μην είναι αργά τότε. Γιά όλους μας.

 

Υγ: Τώρα που το σκέφτομαι, είναι απόλυτα …λογικό το ότι τέτοιο άρθρο δεν θα το έγραφε επαγγελματίας ψυχο-κατιτίς. Λίγο είναι, νά λες στους Έλληνες πως το 10% τους είναι γιά ενέσεις, κι άλλο ένα 80% …προπονείται εντατικώς γιά τις ενέσεις; Έ; Αυτός που θα έλεγε τέτοια πράγματα, την επόμενη μέρα θα τό ‘κλεινε το ψυχολογείο του καί θά ‘μενε άνεργος! (Απορριπτικό φίλτρο, είπαμε!)

Όθεν, καλώς έπραξα κι ανέλαβα αυτό το άχαρο έργο!  🙂

 

Η Ελληνική Γνώση κεκλείδωται! – προσάρτημα

38 Σχόλια

(προηγούμενο)

αί διατί, παρακαλώ, να κλειδωθεί η Ελληνική Γνώση; Πρέπει, άρα γε, να είναι καθοριστικός παράγων η αρνητική γνώμη ενός καί μοναδικού ατόμου -κάποιου απίθανου ιστολόγου- γιά την επιστημονική πρόοδο; (Η λέξη “πρόοδος” έστω καί εντός εισαγωγικών.) Πρέπει οπωσδήποτε ν’ ακούσουμε κάποιον που κινδυνολογεί σαν μεσαιωνικός καλόγερος, όντας ο ίδιος έξω από το ακαδημαϊκό γίγνεσθαι; Στο κάτω-κάτω, μήπως έχουμε κανένα παράδειγμα άλλου λαού, που έκανε κάτι παρόμοιο;

Θα ξεκινήσουμε με μιά λίαν διδακτική ιστορία.

 

α. Οι Κινέζοι

Βρισκόμαστε στην Καλιφόρνια, στη Χώρα της Δρυός (Ώκλαντ), κάπου το 1964. Ο Μπρούς Λή (ναί, ο πασίγνωστος),…

…όντας σε ηλικία σχεδόν 24 ετών, έχει μία σχολή πολεμικών τεχνών, όπου διδάσκει ένα από τα ελάσσονα στύλ του Κούνγκ Φού, το Γουΐνγκ Τσούν – δηλαδή, την πολεμική τέχνη που έμαθε στην εφηβεία του στο Χόνγκ Κόνγκ.

 

[Παρένθεση: Γουΐνγκ Τσούν σημαίνει «Μικρή Ανθοφορία» στα Κινέζικα – αν καί η Γουΐκι λέει πως σημαίνει «Ανοιξιάτικη Ωδή». Ήταν το όνομα μιάς γυναίκας, που έζησε στη νότια Κίνα κάπου τον 17ο αιώνα, η οποία ήξερε καλά τόσο τα μείζονα, όσο καί τα ελάσσονα στύλ του Κούνγκ Φού. Στο τέλος, συνέθεσε τις γνώσεις της σ’ ένα στύλ, που πήρε τ’ όνομά της. Το Γουΐνγκ Τσούν χαρακτηρίζεται από τρομερή ταχύτητα καί ακρίβεια χτυπημάτων (καί μπλοκαρισμάτων) σε πολύ μικρό χώρο· είναι ιδανικό πχ γιά ν’ αντιμετωπίσει μιά γυναίκα έναν επίδοξο βιαστή στο ασανσέρ.

Τί είναι, τώρα, τα μείζονα στύλ του Κούνγκ Φού; είναι όσα ξεκίνησαν να μιμούνται τα ζώδια του Κινέζικου ζωδιακού. Σήμερα έχουν εκλείψει αρκετά. (Όπως πχ ο «Αγριόχοιρος» – υπάρχει μόνο ως ανάμνηση ονόματος στο χτύπημα που ορμάς στον αντίπαλο με το κεφάλι.) Βέβαια, μερικά υφίστανται ακόμη, όπως τα πασίγνωστα «Τίγρης» καί «Δράκος» (τα αντίστοιχα των δικών μας Λέων καί Ζυγός)· όπως καί κάποια λιγώτερο γνωστά, όπως ο «Πίθηκος» (ο δικός μας Υδροχόος), ή το «Φίδι» (ο δικός μας Σκορπιός). Όλα, δέ, καί τα δώδεκα, φαίνεται πως προέρχονται από έναν αρχαιότερο βασικό πυρήνα, το Τάϊ Τσί Τσουάν. «Πυγμαχία με μεγαλοπρεπή ορολογία» σημαίνει αυτό το τελευταίο!

Τα ελάσσονα στύλ του Κούνγκ Φού, πάλι, αναπτύχθηκαν κυρίως στον νότο. Κι αυτά κατά κανόνα μιμούνται συμπεριφορά ζώων, πχ «Γάτα» -το οποίο είναι το στύλ του Τζάκυ Τσάν-, «Γερανός» (το πουλί, όχι ο μηχανικός γερανός), «Μπάμπουρας» (Μάντις η θρησκευομένη, αλογάκι της Παναγίτσας), «Ο Μεθυσμένος», «Αρκούδα» (στα βουνά πρός το Θιβέτ, αυτό), κτλ κτλ. Μόνο που τα ελάσσονα στύλ δεν υπάγονται σε κάποιο αρχικό ενιαίο σύστημα, σε κάποιον αρχικό πυρήνα.

Όλ’ αυτά τα ανέφερα, όχι μονάχα ως προσφορά εγκυκλοπαιδικών γνώσεων, αλλά γιά να βγάλετε ένα συμπέρασμα, που θα χρειαστεί παρακάτω: να δήτε από πότε έχουν ρίζες κάποιες γνώσεις! Από τα βάθη των αιώνων, παναπεί… Διότι, γιά παράδειγμα, όταν μιλάμε γιά ζωδιακό, εννοούμε ένα ολόκληρο πακέτο ηθικής (καί όχι μόνον) διδασκαλίας, εκφραζόμενο σε πολλά επίπεδα. Απλά, σκεφθήτε τις πιθανές συνέπειες αυτών των γνώσεων στη ζωή των ανθρώπων!]

 

Εκεί, λοιπόν, ο Μπρούς Λή κάποια μέρα δέχεται μία επίσκεψη όχι καί τόσο ευχάριστη. Ήρθε μιά αντιπροσωπεία των τοπικών “Τριάδων” (της Κινέζικης Μαφίας, δηλαδή), που ορθά-κοφτά του είπε να σταματήσει να διδάσκει Κινεζικές πολεμικές τέχνες σε μή-Κινέζους, διότι αλλοιώς…

Αυτές οι “Τριάδες”, τώρα, παλιά ήταν εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα, όπως ακριβώς καί η Σικελική Μαφία στις απαρχές της. (Ναί! Όσο κι αν φαίνεται παράξενο.) Αλλά στην πορεία -εκμεταλλευόμενες την ισχύ τους- υπέκυψαν στο εύκολο κέρδος από νταβατζηλίκια καί λοιπές παρανομίες. (Δυστυχώς, η Ιστορία λέει πως κι άλλα τέτοια κινήματα άλλων λαών ακολούθησαν τον ίδιο δρόμο, σαν ο ηθικός κατήφορός τους να προέρχεται από κάποια νομοτέλεια… Σχεδόν όλα ξεκίνησαν από απελευθερωτικά κι επαναστατικά, καί κατέληξαν …μαφίες! Με ίσως μοναδική εξαίρεση τον IRA.)

Ο Μπρούς Λή ήταν μέν Κινεζικής καταγωγής, αλλά έτυχε να γεννηθεί στην Καλιφόρνια, όπου οι γονείς του (ηθοποιοί της Κινέζικης Όπερας αμφότεροι) συνόδευαν τον θίασό τους σε τουρνέ. (Φυσικά, η ετοιμόγεννη μητέρα του δεν συμμετείχε στις παραστάσεις, αλλά αναπληρωνόταν από άλλη ηθοποιό.) Οπότε, αφού στις -προερχόμενες από πλιάτσικο καί γενοκτονία εις βάρος των ιθαγενών- ηπαπάρα ίσχυε ανέκαθεν το jus soli (δίκαιον του εδάφους – αυτό ακριβώς που διάφοροι αγράμματοι κι ανιστόρητοι μαλάκες πάνε να μας φέρουν εδώ, γιά τα μωρά των λαθρεποίκων), ο νεογέννητος Μπρούς Λή πήρε αυτομάτως την ηπαπαραίϊκη ιθαγένεια… την οποία χρησιμοποίησε καμιά εικοσαριά χρόνια αργότερα, όταν επέστρεψε στη συγκεκριμένη χώρα γιά σπουδές. (Καί γιά να γλυτώσει την εκδίκηση ενός αρχηγού συμμορίας του Χόνγκ Κόνγκ, του οποίου τον γυιό είχε καταχεριάσει άσχημα.)

Σημειωτέον ότι οι γονείς του έφυγαν από το Χόνγκ Κόνγκ με τον θίασο γιά τουρνέ ακριβώς το προηγούμενο βράδυ της εισβολής των Ιαπώνων! Αλλά, παρ’ όλ’ αυτά, όταν μετά από λίγους μήνες τελείωσε η τουρνέ, εγκατέλειψαν την ασφάλεια των ηπαπάρα κι επέστρεψαν οίκαδε – γιά να μείνουν περίπου τριάμιση χρόνια σε μιά πατρίδα υπό εχθρική κατοχή.

 

Τέλος πάντων, ο Μπρούς Λή απάντησε στους “Τριάδιους” ότι είναι ηπαπαραίος πολίτης, ότι δεν τους έχει καμμία υποχρέωση σε ο,τιδήποτε, κι ότι θα συνεχίσει να διδάσκει Κινεζικές πολεμικές τέχνες σ’ όποιον γουστάρει. Επειδή, όμως, οι “Τριάδες” τον στρίμωξαν με απειλές (υπαινιχθείσες, ή κι ευθείες), δέχθηκε την πρότασή τους να μονομαχήσει μ’ έναν δικό τους παλαιστή. Κι όποιος κέρδιζε, θα έκανε το δικό του. Αν κέρδιζε ο Μπρούς Λή, θα συνέχιζε να διδάσκει μή-Κινέζους. Αν κέρδιζε ο «Τριάδιος» παλαιστής, ο Λή θα έκλεινε τη σχολή του πάραυτα.

Τελικά κανονίστηκε το ραντεβού σε μέρος των “Τριάδων” (μακριά από αδιάκριτα μάτια), ο Λή πήρε μαζί του έναν ή δύο μάρτυρες (ο ένας ήταν ο πιό καλός μαθητής του, ένας μαύρος), καί ξεκίνησε να παλεύει με τον παλαιστή των “Τριάδων”. Ωστόσο, γιά τα πραγματικά περιστατικά της μονομαχίας υπάρχουν πολλές γνώμες, που δεν συμφωνούν καθόλου μεταξύ τους. Πχ, ούτε στη διάρκεια της μονομαχίας δεν συμφωνούν. (Όλ’ αυτά τα αναφέρει αναλυτικά η Γουΐκι στο λήμμα γιά τον Μπρούς Λή.) Μόνο το όνομα του αντιπάλου του ξέρουμε στα σίγουρα: Γουόνγκ Τζάκ Μάν.

Εν πάσει περιπτώσει, φαίνεται πως η πλέον αξιόπιστη περιγραφή της μονομαχίας αυτής είναι η κινηματογραφική, στην ταινία: “Δράκος – Η ιστορία του Μπρούς Λή”. (Αν πάτε στον σύνδεσμο, θα δήτε καί φωτογραφία μιάς σκηνής της μονομαχίας μπροστά στους “Τριάδιους” γέροντες.)

Σύμφωνα μ’ αυτήν, ο Μπρούς Λή κατάφερε καί νίκησε τον αντίπαλό του, ρίχνοντάς τον στο πάτωμα με το τελευταίο χτύπημα… αλλά γύρισε προς τους μάρτυρές του, γιά να τους χαμογελάσει καί να τους πεί: “- Είδατε; Όλα θα πάνε καλά!” Όμως, εκείνη ακριβώς τη στιγμή (ενόσωι ο Μπρούς Λή είχε στραμμένη την πλάτη του) ο πεσμένος αντίπαλος σηκώθηκε, καί του έριξε ύπουλα από πίσω μιά κλωτσιά καταμεσής στη σπονδυλική στήλη.

Αν ο Μπρούς Λή (εκεί που χαμογελούσε θριαμβευτικώς) δεν έβλεπε τον μαθητή του να δείχνει έντρομος προς το μέρος του πεσμένου αντιπάλου, κι αν δεν είχε την ετοιμότητα να στρίψει αμέσως το κορμί του, η κλωτσιά θα ερχόταν κάθετα στη σπονδυλική στήλη του, θα του την έσπαζε, καί θα τον άφηνε στον τόπο. Αυτή, όμως, η μικρή στροφή του κορμιού του γλύτωσε τη ζωή. Η κλωτσιά τον χτύπησε λοξά, ένα μέρος της ισχύος του χτυπήματος δεν βρήκε στόχο, καί δεν απέβη θανατηφόρα.

Στοίχισε, όμως, έξι μήνες στο νοσοκομείο! Με τον Μπρούς Λή δεμένον χεροπόδαρα με τα λουριά απάνω στη νοσοκομειακή τάβλα, γιά να μην κινείται· ώστε να “δέσει” πάλι ο σπονδυλικός οστέϊνος ιστός. Βέβαια, του έμεινε πεσκέσι η “Τριάδειος” άδεια να έχει σχολή καί να διδάσκει αδιακρίτως Κινέζους καί μή-Κινέζους μαθητές… αλλά τον τρόπο που την απέκτησε, δεν θα τον ξεχνούσε ποτέ όσο ζούσε.

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι ένας (ένας, τουλάχιστον…) σοβαρός λαός (με αρχαία Ιστορία, σαν εμάς) υπερασπίζεται τους εθνικούς του θησαυρούς …έως θανάτου …των άλλων! Ακόμη καί τους άϋλους θησαυρούς· τους πνευματικούς! Ιδίως αυτούς, θα έλεγα. Καί όχι, δεν θεωρώ αυτή την πρακτική των Κινέζων βαρβαρότητα. Στο δικό μου σύστημα αξιών, πρόκειται γιά απολύτως θεμιτή άμυνα του έθνους τους.

 

Υπήρξαν, όμως, καί χειρότερα γιά τον Μπρούς Λή.

Χειρότερα; Πόσο χειρότερα, δηλαδή, απ’ το να τον καθαρίσουν …παρά λίγο;

Κι όμως! Χειρότερη από μιά δολοφονία, φαίνεται πως είναι μιά ηθική δολοφονία! Το συλλογικό κοινωνικό φτύσιμο, παναπεί. Το κοινωνικό «- Εκάς οι βέβηλοι!»

Αυτή την άτυπη εντολή να μην ανακατεύεται με τις παραδοσιακές Κινεζικές πολεμικές τέχνες, αν δεν διαθέτει τα παραδοσιακά (αν καί όχι πάντοτε δηλούμενα ρητώς) προσόντα προς τούτο, ο Μπρούς Λή την ξαναέζησε στην εφηβεία του – κάποια εφτά-οχτώ χρόνια πρίν το περιστατικό με τον “Τριάδα”. Όχι ως διδάσκων, αλλά ως διδασκόμενος. Οι Κινέζοι συμμαθητές του στη σχολή του Γουΐνγκ Τσούν (στο Χόνγκ Κόνγκ) δεν τον ήθελαν, διότι ήταν μιγάς! Μιγάς; Ναί. Βλέπετε, η μητέρα του δεν ήταν καθαρή Κινέζα, αλλά ήταν μικτής Ευρω-Κινεζικής καταγωγής (Γιουρέησιαν, Ευρασιάτισσα – όπως έχει καθιερωθεί διεθνώς να λέγεται), διότι ο πατέρας της ήταν Γερμανός.

Ο Μπρούς Λή τελικά έμαθε Γουΐνγκ Τσούν, “απεφοίτησε” δηλαδή, χάρη στην επιμονή του δασκάλου του (Γ)Ίπ Μάν, ο οποίος δεν έκανε τέτοιες διακρίσεις. Ο Γίπ Μάν, γιά ν’ αποφύγει τις αντιδράσεις των υπολοίπων μαθητών, βρήκε την “πατέντα” να κάνει ιδιαίτερα μαθήματα στον νεαρό Μπρούς Λή.

Συμπερασματικώς, οι Κινέζοι απεδείχθησαν καί άτεγκτοι θεματοφύλακες των εθνικών τους γνώσεων, καί ρατσιστές – καί δή, ακραίοι!!! Εφ’ όσον δεν δεχόντουσαν γιά “μύηση” ούτε κάν Κινέζο κατά τα τρία τέταρτα, κατά 75% δηλαδή… Κι εφ’ όσον θέλαν καθαρόαιμον Κινέζο κατά 100% ακατέβατα.

Αλλά, ύστερ’ απ’ όλα τα προηγηθέντα, θα βρεθεί κανείς να πεί πως οι Κινέζοι δεν ξέραν τί τους γίνεται; Δεν νομίζω. Ο καθένας μας καταλαβαίνει τί θα γινόταν, αν τ’ άφηναν όλα χύμα.

 

Ενδεχομένως κάποιο ξυπνοπούλι να πεί εδώ ότι άλλο οι δεκαετίες 1950-1960, κι άλλο το σήμερα. Τότε είχαμε κι εμείς χωριάτες στα χωριά με παλιές παραδόσεις, ενώι σήμερα όλος ο κόσμος είναι “ομογενοποιημένος”. Όλοι οι λαοί ζούν κατά μέγιστο μέρος σε αστικό περιβάλλον με πολυκατοικίες, τα δε νοικοκυριά κατέχουν φερ’ ειπείν υπολογιστές καί Διαδίκτυο, δορυφορικά πιάτα, αυτοκίνητα τελευταίας τεχνολογίας, καί δε συμμαζεύεται. Άρα, άλλαξαν πολλά.

“Άλλαξαν πολλά”; Ναί, πώς;! Απ’ αυτό το πλευρό να κοιμάστε, όσον αφορά τις συνήθειες των Κινέζων! Γιά παράδειγμα, σήμερα απαγορεύουν την εξαγωγή των φαρμάκων τους. Καί γιά την απαγόρευση αυτή, σας βεβαιώνω προσωπικά. Την γνωρίζω από πρώτο χέρι, δεν είναι ιστορία που κάπου πήρε τ’ αυτί μου. Γιά μιά αλοιφή γιά τους μυϊκούς πόνους αξίας μερικών γιουάν (τρομερά αποτελεσματική, όμως!), παρά λίγο να έκανα παρέα στην Ειρήνη απ’ τη Μυτιλήνη!… Αν η ασφάλεια του αεροδρομίου του Χόνγκ Κόνγκ ήθελε να το χοντρύνει το πράγμα.

(Οκέϋ, γιά την περιέργεια: η αλοιφή αυτή ονομάζεται Τάϊγκερ, πουλιέται σε σωληνάριο, καί κατασκευάζεται από παραδοσιακή συνταγή με 36 είδη μανιταριών. Τη χρησιμοποιεί, δέ, καί η εθνική τους ομάδα στίβου – άρα, περιττεύει κάθε άλλο σχόλιο.

Στο Διαδίκτυο θα βρήτε μιά άλλη παραδοσιακή Τάϊγκερ γιά την ίδια δουλειά -μυϊκούς πόνους-, μόνο που αυτή κατασκευάζεται με βάση το μέλι, τοποθετείται σε γυάλινα βαζάκια, καί προέρχεται από τη Σιγκαπούρη. Καμμία σχέση με την μανιταρο-Τάϊγκερ· μονάχα το όνομα είναι το ίδιο.)

 

Ακόμη δεν πειστήκατε γιά το Κινέζικο «κεκλείδωται»; Τότε έχετε ξεχάσει το πώς πρωτοήρθε το μετάξι σε Δυτική χώρα! Καί το ότι το Βυζάντιο καθιέρωσε κι αυτό μονοπώλιο της μετάξης, άπαξ καί πήρε τα μυστικά της (καί τους μεταξοσκώληκες, καί τις μουριές) στα χέρια του.

Το μονοπώλιο αυτό, με τη σειρά του, έσπασε, όταν οι Καταλανοί άρπαξαν τους μεταξοτεχνίτες της Θήβας (μαζί με τους αργαλειούς καί τους μεταξοσκώληκες), καί τους πήγαν στη Δύση.

 

β. Εμείς οι Έλληνες

Είδαμε ένα απτό (καί τρανταχτό) παράδειγμα του τί ακριβώς εννοεί ο Παλαιός, όταν αναφέρεται σε προδότες των όρκων της Ελληνικής Φυλής καί ηλίθιους “ψυχοπονιάρηδες” – καί φαίνεται πως όντως, γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους άρχισε η χιονοστιβάδα της κάτω βόλτας της Ελλάδας, ακόμη καί πρίν τη βύθιση της Ατλαντίδας: απόρρητες γνώσεις “δωράκι” σε αλλοφύλους, συν -πέρα γιά πέρα βλακώδης κι αναιτιολόγητη- “ψυχοπονιά” προς βαρβάρους.

Καλή ώρα σαν τους σημερινούς Έλληνες καθηγηταράδες στο εξωτερικό, που “προάγουν” την επιστήμη. (Έτσι νομίζουν· στο μόνο που έχουν δίκιο, είναι πως όντως είναι …προαγωγοί. Lol!!!) Καί καλή ώρα σαν τα σημερινά μαλακισμένα, κυρίως τους εγχώριους χαζοφοιτητές, που “ψυχοπονάνε” τους εγκληματίες τζιχαντιστές καί τους μπάζουν παράνομα στην Ελλάδα, μη καί τ’ αποκαλέσει κανένας “ρατσιστές”!

“- Το κακό θά ‘ρθει απ’ τους μορφωμένους!”, είχε προειδοποιήσει ο Πατροκοσμάς. Γιά να τον συμπληρώσει ο μέγιστος Βίσμαρκ: “- Ντράϊ προφεσσόρεν, Φάτερλαντ φερλόρεν!” (ίσον: Τρείς καθηγητές πανεπιστημίου, καί η Πατρίς ερήμωται!) Τί να πείς…

 

Όπως είδαμε, οι Κινέζοι βάλανε φραγμό στη διαρροή των γνώσεων της φυλής τους προς αλλοφύλους, καί τον τηρούν απαρεγκλίτως. Όλως αντιθέτως, τα δικά μας τα ξυπνοπούλια πηγαίνουν κι ανοίγουν τα μάτια των εχθρών της Ελλάδας!!! Καί με ποιό αντάλλαγμα προδίδουν την Ελλάδα; Είπαμε, με την κατάλληλη αμοιβή γιά τον συμπλεγματικό χωριάτη παύλα μικροαστό, που είναι όλοι τους τέτοιοι: θέση καί μισθό καθηγητή πανεπιστημίου – νά ‘χουν να παινεύονται πίσω στο χωριό τους. Χώρια το ότι περνάνε γιά βαρβάτα αρσενικά, επειδή γ_μάνε όλες τις τσούλες που τους ρίχνει το κατεστημένο από δίπλα, γιά να τους κρατάει με αόρατα δεσμά. Τους «κάθεται» κάποια δασκαλεμένη φερ’ ειπείν ξανθιά καί γαλανομάτα Χαζάρα, κι αυτοί καμαρώνουν σα γύφτικα σκεπάρνια!

Μιλάμε γιά κατάντια… Αλλά ποιός απ’ αυτούς να το καταλάβει;

Εδώ θα μπορούσε κάποιος να φέρει την ένσταση, ότι η σημερινή επιστημονική γνώση του Δυτικού Κόσμου είναι ανοιχτή. Άρα, ουδείς Έλληνας (εκ των υπηρετούντων αυτήν) προδίδει κάτι – που, μάλιστα, αυτό το κάτι ξεκινάει απ’ την Αναγέννηση καί μετά, καί δή εις τας Ευρώπας. Άρα, ξανά, καλά κάνουν οι δικοί μας καί προάγουν επιστήμες καί τεχνολογία ένα βήμα παραπέρα. Ή καί πολλά βήματα παραπέρα. Δεν έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε κουμάντο σε ξένο ( ; ) νοικοκυριό, άρα δεν υφίσταται κάποιο σχετικό πρόβλημα ηθικής φύσεως – καί κακώς γκρινιάζω!

Ίσως. Ειδικά γιά τις σημερινές επιστημονικές καί τεχνολογικές γνώσεις (επαναλαμβάνω: τις μέχρι καί σήμερα), ίσως αυτοί οι ισχυρισμοί περί ελεύθερης γνώσης κτλ να στέκουν.

Όμως, οι γνώσεις δεν μένουν στάσιμες. Προχωράνε. Καί σε κάποια χρόνια (όχι πολλά – σε μισόν αιώνα το πολύ, αν πάμε με τον ρυθμό που πάμε) θα ξαναπιάσουν το επίπεδο που είχαν λίγο πρίν την καταβύθιση της Ατλαντίδας!

Καί όχι, μή βιαστήτε να κρίνετε: δεν ζούσαν στον Παράδεισο τότε οι άνθρωποι! Σε κόλαση ζούσαν. Διότι απόλυτη σημασία έχει ποιός έχει στη δούλεψή του αυτές τις γνώσεις, όχι (τόσο) ποιός τις βρίσκει. Κι εφ’ όσον -όπως ακριβώς καί τότε- τις προχωρημένες γνώσεις τις εκμεταλλεύονται (ορατοί κι αόρατοι) δικτάτορες, περιττεύει το να προσθέσουμε κάτι.

 

Γιά να το ξεκαθαρίσω: Δεν αναφέρομαι τόσο πολύ στις σημερινές προχωρημένες γνώσεις. Εντάξει, είναι τρομερά επικίνδυνες στα λάθος χέρια, αλλά -έστω καί θεωρητικώς- αφήνουν καί μιά μικρή χαραμάδα διαφυγής γιά κάμποσες από τα εφτά δισεκατομμύρια «καθημερινές» κατσαρίδες του πλανητάκου μας. Αλλά απείρως πιό επικίνδυνες είναι οι γνώσεις που έρχονται!

Κι εδώ ακριβώς μπαίνει στη σκηνή ο ρόλος των Ελλήνων – επιστημόνων καί μή.

Με δεδομένο ότι κάποτε τις ξαναείχαμε αυτές τις γνώσεις, καί με δεδομένο ότι ξαναζούμε, προκύπτει μία άκρως ανησυχητική κατάστασηοι λεγάμενες γνώσεις να έρθουν προς το μέρος μας με ακόμη μεγαλύτερη ταχύτητα.

Θες από οράματα κι όνειρα (βλέπουν κι οι Έλληνες επιστήμονες, ξέρετε…) / αναμνήσεις / παιχνίδια των Τιτάνων μέσωι αστρικού, θες καί να του τη δώσει κανενός κερατά ξένου ν’ αρχίσει να σκαλίζει όλη την Ελλάδα γι’ ανεύρεση αρχαίων υπερόπλων (όχι πως δεν το κάνουν ήδη), ο κίνδυνος είναι υπαρκτότατος καί ορατότατος. Ήδη οι «κιαρατάδες» σημείωσαν μιά επιτυχία στην αναζήτησή τους προ ολίγων ετών… (Αυτή είναι εν γνώσει μου, δηλαδή – αν καί μπορεί να υπάρχουν κι άλλες. Πχ στην Αμφίπολη, όπου απαγορεύεται να πλησιάσει ο Έλλην φορολογούμενος.) «Κάτι» βρήκαν (κι όχι ακριβώς από σπόντα), που όμως (ευτυχώς!) δεν ξέρουν τί να το κάνουν. (Τους πληροφορώ πως δεν «παίρνει μπρός» από μόνο του! Παρ’ όλ’ αυτά, να μου κάνουν τη χάρη να το παρατήσουν σε κάποιο ράφι, γιά το καλό τους. Γιά να τη γλυτώσουν με εξορία καί δήμευση περιουσίας, καί να μην κονομήσουν δυό σφαίρες στο κρανίο τους. Στη δεδομένη στιγμή που θα έρθω να το πάρω, δεν θα έρθω με το «σείς» καί με το «σας», ούτε θα τους λυπηθώ. Όπως δεν λυπάμαι ούτε τα σκουπίδια μου.)

Λοιπόν, οι Έλληνες επιστήμονες καλούνται στο εξής να είναι άκρως προσεκτικοί τί λένε (από ανακαλύψεις) καί σε ποιόν το λένε. Όποιος παραβαίνει αυτόν τον κανόνα, είναι προδότης καί τιμωρείται με τη θανατική ποινή. Τέλος! Δεν έχει τώρα «δεν ήξερα» καί «δεν κατάλαβα». Οφείλουν να έχουν διαρκώς στο μυαλό τους πως οι ανακαλύψεις τους έχουν συνέπειες, που δεν ακολουθούν σ’ ευθεία γραμμή, αλλά «ανοίγουν σε κώνο» – κι άντε μετά να τις μαζέψουν τις συνέπειες, άμα δεν προσέξουν!

Βλέπετε, μία επιστημονική ανακάλυψη μπορεί να έχει εφαρμογή καί σε άλλα πεδία, πλην του αμέσου.

 

Όθεν, η Ελληνική Γνώση στο εξής κεκλείδωται οριστικώς. Δεν πρέπει να μείνουν καί δεν θα μείνουν ανοιχτοί σε αλλοφύλους ουδέ κάν οι θεωρούμενοι «ανώδυνοι» επιστημονικοί τομείς, που θά ‘λεγαν κάποιοι επιπολαίως – όπως πχ η Ψυχολογία. Εντάξει, οι ψυχολόγοι δεν κατασκευάζουν πυρηνικά όπλα, αλλά το να δίνεις αναφορά σε ξένους «χαρτί καί καλαμάρι» το ποιά είναι τα αδύνατα σημεία της ψυχικής ανατομίας του Έλληνα (πχ υπερβολικό συναίσθημα), δεν είναι καθόλου μα καθόλου «ανώδυνο».

 

Ο Θεός να μας φυλάει από τη βλακεία των επιστημόνων μας!

 

ΤΕΛΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ (οριστικό)

 

Αποτίμηση των συλλαλητηρίων – Καί τώρα, τί; (ε’ μέρος)

140 Σχόλια

(προηγούμενο)

κόμη κάτι, άκρως σημαντικό – πριν προχωρήσουμε: ο ρόλος μερικών ιστολογίων, που περνάνε γιά πατριωτικά. Παριστάνουν τα πατριωτικά, αλλά δεν είναι. Καί πού το ξέρω αυτό; εκ του αποτελέσματος.

Είπαμε το Διαδίκτυο είναι υπερόπλο, αλλά αυτό το γνωρίζει κι η «άλλη» πλευρά. Καί το χρησιμοποιεί κατά κόρον. Έτσι, όπως σ’ άλλα ιστολόγια (κατά το μάλλον ή ήττον θρησκευτικού χαρακτήρα) έχουμε:

  • διακίνηση χαλκευμένων «προφητειών» (πρώτη διδάξασα τον 19ο αιώνα η Οξφόρδη με τον «Αγαθάγγελο» – καί άριστη μαθήτριά της σήμερα η …Θεία με το …έπος «Παϊσιάδα»),
  • ή διάφορες γριές με οράματα… φερ’ ειπείν «βλέπουν» στη θεία κοινωνία πως τρώνε τον Χριστό ζωντανόν (δεν θέλω να σκέφτομαι το πώς θα σχολίαζε ο Μάρκο ντε Σάντ το ρήμα «τρώνε», διότι το  θέμα είναι σοβαρό… Lol, εν πάσει περιπτώσει!  🙂  ),

φαινόμενα τα οποία ήδη τα στηλίτευσα, στα δήθεν πατριωτικά ιστολόγια έχουμε υπερπροβολή εμφυλιοπολεμικού κλίματος. Καί νά οι «Εαμοβούλγαροι», καί νά ο Μελιγαλάς, καί δε συμμαζεύεται!

Ο κατ’ αυτά λόγος; ότι πρέπει να δοθεί οριστική απάντηση στα διαχρονικά εγκλήματα της εντόπιας Αριστεράς.

Εκ πρώτης όψεως, αυτό φαίνεται σωστό – αλλά δεν είναι. Διότι, όσον αφορά το σήμερα, ο όρος «Αριστερά» καλύπτει (το προσπαθεί, έστω) ως δήθεν ιδεολογία διάφορα ετερόκλητα άτομα αλητήριου καί κακοποιού χαρακτήρα (καί παρακρατικού ταΐσματος), καθώς κι εγκληματικές / πρακτορίστικες συμπεριφορές· τα δε προαναφερθέντα ιστολόγια σιγοντάρουν στη συγκάλυψη μιάς άσχημης κατάστασης, καί δεν λένε τα πράγματα με τ’ όνομά τους. Μ’ άλλα λόγια, αν οι «άλλοι» θέλουν να φαίνονται ως ιδεολόγοι, τα πατριωτικά ( ; ) ιστολόγια γιατί τους κάνουν αβάντα στη δήθεν «ιδεολογία», καί δεν τους αποκαλούν / περιγράφουν όπως είναι αυτοί στην πραγματικότητα; (Αλήτες κι εγκληματίες, δηλαδή.)

Όσον αφορά το παρελθόν, δέ, οι εμφυλιοπολεμικοί «υπερπατριωτικοί» αφορισμοί απλώς παραποιούν την Ιστορία, προς όφελος των ξένων.

Ο Μελιγαλάς, γιά παράδειγμα. Επισύρει καταιγισμό «πατριωτικών» αφορισμών… «Ο κακός ΕΛΑΣ!», «Ο εγκληματίας Βελουχιώτης!», κτλ κτλ κτλ. Πλήν όμως, όλοι αυτοί οι λεβέντες γραφιάδες «ξεχνάνε» πως το 1944 ο ΕΛΑΣ ήταν μονάδα του Συμμαχικού Στρατηγείου της Μέσης Ανατολής! Γιατί το «ξεχνάνε», όμως, έ; Εδώ σε θέλω!

  • Εάν θεωρήσουμε πως ο ΕΛΑΣ εκτελούσε εντολές, τότε αυτομάτως ο ένοχος δεν είναι κάποιος Βελουχιώτης (ή κάποιοι φανατικοί Ελασίτες μέλη του ΚΚΕ), αλλά η αγγλίτσα. Άσε που ο Μελιγαλάς έγινε με εντολή του «γέρου της Δημοκρατίας»!

Τί σου κάνει κι αυτό το Αλτσχάϊμερ, έ «πατριωταράδες» μου; Ευτυχώς, βρέθηκε κι ένας Χατζάρας, να γράψει ότι οι δύο αγγλο-εβραίοι «διαμεσολαβητές» μεταξύ ΕΛΑΣ καί ταγματασφαλιτών όχι μόνο δεν ειρήνευσαν την κατάσταση, αλλά έβαλαν μπουρλότο στους Ελασίτες, κι ακολούθησε ό,τι ακολούθησε.

Μονάχα δύο τζιούϊς άτομα οδήγησαν στον τάφο τόσους Έλληνες – καί μόνο σ’ αυτή τη φάση. Τακτική γνωστή από τον καιρό του ομοφύλου τους Μαρδόνιου… Ένα μονάχα άτομο κι αυτό, κι έκανε Περσία κι Ελλάδα «ώπα»!

  • Εάν, πάλι, θεωρήσουμε ότι ένα τμήμα του ΕΛΑΣ υπάκουε μόνο στο ξερό του το κεφάλι κι αυτενεργούσε (όπως πχ στην περίπτωση που κάποιοι Ελασίτες στον Βορρά υπέγραφαν συμφωνητικά με διαφόρους Βαλκάνιους κατσαπλιάδες γιά διαμοιρασμό της Μακεδονίας), τότε μπαίνει στο κάδρο το ΚΚΕ καί η τακτική …Μαρδόνιου, από κάποιους …Μαρδόνιους του συγκεκριμένου κόμματος!

Μεγάλο θέμα αυτό, κι ακόμη ανεξερεύνητο. Δεν θα το αναπτύξω εδώ, πάντως ρωτάω: Ζαχαριάδης, ή Χαζαριάδης; Σέρ Μπάζιλ Ζαχάρωφ (εντάξει, όχι ΚΚΕ αυτός!), ή σέρ Τρεχαγύρευε Χαζάρωφ; Ποιοί, είπαμε, άλλαζαν ταυτότητες ως «έθιμο»; (Άσε καί τη φάτσα του νεάντερταλ τζιού Πουλιόπουλου.)

Ένθα «τακτική Μαρδόνιου», ίσον: διπλαρώνουμε την κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας, την επηρεάζουμε 100%, κι οδηγούμε το κοπάδι όπου γουστάρουμε! Συνεπώς, δεν είναι σωστό να βρίζουμε ολόκληρον τον ΕΛΑΣ, δηλαδή ενάμισυ εκατομμύριο Έλληνες, γιά τα καμώματα ενός 4%. (Το γράφω καί ολογράφως: τέσσερα τοις εκατό. Ήταν το μέγιστο προπολεμικό ποσοστό του ΚΚΕ, που το πήρε στις εκλογές του 1935.) Καί δεν είναι σωστό να βρίζουμε ούτε αυτό το 4% συλλήβδην, γιά να τη γλυτώνουν από τον πέλεκυ της Ιστορίας κάποιοι …Μαρδόνιοι…

«Εαμοβούλγαροι», λοιπόν, σύμφωνα με τα δήθεν «πατριωτικά» ιστολόγια, οι Έλληνες πατριώτες που αντιστάθηκαν στους Γερμαναράδες… Αλλά γιά τις αποζημιώσεις που μας χρωστάει η Βουλγαρία, ούτε κίχ οι «πατριώτες»!!! (Καί ν’ αρχίσουν να κελαηδάνε τώρα περί τούτων, θα είναι κατόπιν εορτής. Δεν έχει καμμία αξία. Είστε αγρίως εκτεθειμένοι, «κύριοι»!) Φυσικά, (καί) τις αποζημιώσεις αυτές δεν τις διεκδικήσαμε ποτέ, επειδή πάλι μας δέσμευσαν η αγγλίτσα κι οι ηπαπάρα. (Σιγά που θ’ άφηναν την Ελλάδα να γίνει πλούσια καί να ευημερήσει!) Αλλά αντιλαμβάνεστε άριστα πως η επιλεκτική «αμνησία» των ιστολογούντων «πατριωταράδων», οφείλεται καθαρά στο ότι αυτοί ταΐζονται από τον αγγλοσαξωνικό παράγοντα. (Αν δεν πρόκειται γιά ηλίθιο κι ανιστόρητο μιμητισμό πρακτορίστικης «πολιτικής ορθότητας».) Καί η υποδαύλιση εμφυλιοπολεμικού κλίματος (σε αγαστή συνεργασία με τους «αντιπάλους» τους) οφείλεται στο ότι υπακούουν στη φωνή των αφεντικών τους.

Εμείς, τώρα, ως Έλληνες οφείλουμε να μή ρίχνουμε καύσιμο υλικό στην εμφυλιοπολεμική φωτιά. Κι αν κάτι τέτοιες ιστοσελίδες δεν πρόκειται να κλείσουν από έλλειψη μαύρου χρήματος (διότι πληρώνουν καλά οι αγγλοσαξωνικές «υπερεσίες»), τότε πρέπει να κλείσουν από μηδενική απήχηση. Μήν αναπαράγετε τα άρθρα τους, μήν πάτε να τους αφήσετε σχόλια. Είναι εθνική ανάγκη! Το ότι ακόμη δεν τους καρφώνω ανοιχτά, οφείλεται σε λόγους δικής μου στρατηγικής. Αλλά, αν συνεχίσουν να πάνε γυρεύοντας, δεν θα διστάσω καθόλου. Όσον αφορά τις όποιες μικρές μου δυνατότητες, δεν θ’ αφήσω μερικούς αληταράδες να ξαναβάλουν τους Έλληνες να μακελευτούν μεταξύ τους!

 

Τέλος με τα εμφυλιοπολεμικά… Πάντως, την «τακτική Μαρδόνιου» κρατήστε την γιά τα παρακάτω.

 

ζ. Ο μεταφυσικός παράγων

Καί φτάνουμε στο «ψητό»!

Τα συλλαλητήρια σαφώς είχαν καί τη μεταφυσική τους πλευρά. Σε αρκετούς τομείς.

  • Ήδη θίξαμε την υλοποίηση πιθανών ματριξιανών αρχετύπων, δηλ. τη Στάση του Νίκα καί το 1204.

Ευτυχώς, το πρώτο έσπασε πολλαπλώς. Ακόμη ευτυχέστερα (κι επειδή έσπασε πολλαπλώς), δεν κατέληξε σε αιματοχυσία. Το 1204, τώρα, αφορά σχεδόν αποκλειστικώς το γκουβέρνο – με τον Ελληνικό Λαό, όμως, να μην κρατάει παθητική στάση, όπως τότε ο λαός της Πόλης. (Άρα, σπάει κι αυτό – στο κομμάτι που μας αφορά άμεσα.)

  • Το δεύτερο σχετικό θέμα που είδαμε, είναι ο χρόνος διεξαγωγής των συλλαλητηρίων.

Ήδη αναφέραμε πως η 20η Ιανουαρίου (μ’ ένα διάστημα ανοχής +2 μέρες) αποτελεί «πύλη»· προσωπικώς, καί γιά τον λόγο αυτόν καί μόνον, ήμουνα απόλυτα σίγουρος πως θα πετύχουν καί τα δύο.

  • Τρίτο θέμα… Δεν ξέρω αν το καταλάβατε, αλλά πάλι μας ένωσε ο Μέγας Αλέξανδρος!

Δυστυχώς, η έρευνα γιά χρονοσειρές, συσχετίζουσες το σήμερα με τις χρονολογίες γεννήσεως καί θανάτου του Μ. Αλεξάνδρου, ή τέλος πάντων με τις χρονολογίες των κοινών όρκων των Ελλήνων υπό τον Φίλιππο Β’ καί τον Αλέξανδρο, μέχρι στιγμής δεν απέδωσε τίποτε. (Είπαμε τί ψάχνουμε καί πως: όρους της ακολουθίας Φιμπονάτσι καί δυνάμεις του φ, ως ακεραίους αριθμούς ετών. Τα σημεία αγκυρώσεως είναι άλλη ιστορία. Δεν φαίνεται να έχουν συγκεκριμένους κανόνες.) Φυσικά, βρίσκεται ακόμη σ’ εξέλιξη, αν καί -ομολογώ πως- δεν περιμένω αποτελέσματα συντόμως.

  • Τέταρτον, η παρουσία της Γεωργίας Μπιτάκου.

Κανείς -ή σχεδόν- δεν κατάλαβε τί ακριβώς είδε το Πανελλήνιον στην τηλεόραση. Κι ήταν μπροστά στα μάτια μας! Ναί, σύμφωνοι, μιά ωραία νέα δυναμική γυναίκα (καί μ’ ελαφρώς ναρκισσιστική παρουσία στην τιβή), με λόγο εκτός προγράμματος, καί τα λοιπά καί τα λοιπά… Αλλά τί ακριβώς αντιπροσώπευσε η Μπιτάκου στο συλλαλητήριο;

Χμμμ…. Κάτι έπιασαν ο Λευτέρης Πανούσης κι ένας ακόμη ιστότοπος, καί την απεικόνισαν αμφότεροι ως κλασική Σπαρτιάτισσα μάνα, που δίνει την ασπίδα στον πολεμιστή γυιό της με το πασίγνωστο: «Ή τάν, ή επί τάς!». Αλλά δεν ήταν μόνον αυτό.

Ήταν οι πανάρχαιες δονήσεις της Λακεδαίμονος, καί κατ’ επέκταση μιάς Ελλάδας από το πολύ βαθύ παρελθόν, που ανέστησε η Μπιτάκου! Αλλ’ αυτά πρέπει να είναι κανείς κάπως αλαφροΐσκιωτος (σαν τον γράφοντα), γιά να τα πιάσει. Τις θέλετε καί πιό χύμα τις δονήσεις αυτές; Ορίστε πώς τις εκφράζει μιά άλλη Μανιάτισσα, η Διαμάντω Γκαλάς:

Κι εδώ, ακόμη περισσότερο:

Ελλάδα απ’ το βαθύ παρελθόν… Κάπως έτσι πρέπει να τραγουδούσαν κι οι Ερινύες, Εν-ρινίες σωστότερα.

 

Άσχετη ζωολογική παρατήρηση: Εφ’ όσον τα φίδια τρώνε αυγά, λογικά πρέπει να τρώνε κι αυγά περιστεριού.

«- Καί τί σχέση έχει αυτό, ρέ Εργοδότη;»

Έ, μή θέλετε να σας τα λέω καί όλα!  🙂

 

Καί τώρα, κυρίες καί κύριοι, το «κλού» της βραδιάς:

  • Η «ψυχική ενέργεια», που έβγαλαν τα συλλαλητήρια!

Η εκμετάλλευση της ψυχικής ενέργειας είναι μέγα θέμα. (Καί ναί, το γνωρίζει καί η «άλλη πλευρά» – κι αυτό.)

Κατά μερικούς, πρόκειται γιά παραμύθι. Όμως, οι χριστιανοί έχτισαν τους ναούς τους ακριβώς από πάνω από τους αρχαίους ναούς, οι δε μωαμεθανοί κατακτητές της Ελλάδας μετέτρεψαν τις εκκλησίες σε τζαμιά. (Μπορεί να μην ήξεραν να χτίζουν δικά τους, αλλά πάντα θα υπήρχε κάποιος Σινάν. Άρα, δεν είναι τα προβλήματα του πολιτικού μηχανικού ο λόγος της μετατροπής.) Επίσης, όπου μαζεύονται πολλοί πιστοί, γίνονται καί θαύματα. Κι όχι μόνον στον χριστιανισμό! (Καλά θα κάνετε να διαβάσετε τον «Πλούτο» του Αριστοφάνη.)

Επομένως, η «ψυχική ενέργεια» υπάρχει· καί το θέμα είναι ποιός θα χρησιμοποιήσει την «ψυχική ενέργεια» των συλλαλητηρίων, καί πώς!

Θέλω να καταλάβετε πως πράγματι δεν έχει καμμία σημασία ποιός τα διοργάνωσε, ποιός κατάφερε να μαζέψει τόσον κόσμο· διότι καί το μέλι που τρώτε, δεν το μαζεύετε εσείς! Θέλω επίσης να καταλάβετε πως ούτε η κινδυνολογία («- Τα συλλαλητήρια θα τα εκμεταλλευτούν μασώνοι, κόμματα, ο ένας, ο άλλος!») έχει κάποια σημασία, διότι πρέπει εμείς να καθοδηγήσουμε όλον αυτόν τον κόσμο. Εμείς, καί κανείς άλλος. «Τακτική Μαρδόνιου», δεν είπαμε;  🙂  Τί, δηλαδή;! Πιό έξυπνοι από μας είναι οι «άλλοι»;

Όθεν, όποιος αισθάνεται πως δεν μπορεί να γίνει ηγέτης, ή φέρει μέσα του το σύμπλεγμα του εθελούσιου σκλάβου προς αμφίβολης αξίας «αρχηγούς», παρακαλείται να μή μπλέκεται στα πόδια μας. Είτε έτσι, όμως, είτε αλλοιώς, η κινδυνολογία περί του ποιού των διοργανωτών δεν έχει κανένα νόημα. Ακόμη καί σε πρακτικό επίπεδο, αν δεν σε εκφράζει κάποιος, απλά δεν τον ψηφίζεις. Τί σημασία έχει, λοιπόν, ποιός θα κάνει / αν κάνει κόμμα απ’ τα συλλαλητήρια;

Σας τα κάνω μέν πενηνταράκια, αλλά θέλω να μάθετε να σκέφτεστε. Δεν θα είμαι μιά ζωή διαθέσιμος, να εξηγώ αυτονόητα πράγματα.

Γιά να μή μακρηγορώ, όμως, αυτή η τρομερή ενέργεια του πλήθους των Ελλήνων πρέπει να διοχετευθεί σε κατάλληλους εθνικούς στόχους. Θα βοηθήσω προς τούτο με τις όποιες δυνάμεις μου, θα δείξω την ακολουθητέα πορεία, καί καλείται ο κάθε καθαρός Έλληνας πατριώτης να βοηθήσει κι αυτός. Έχουμε εθνικούς στόχους, οι οποίοι δεν συμβαδίζουν απαραιτήτως με τους εθνικούς (ή άλλους) στόχους φιλικών κι εχθρικών κρατών καί εθνών. Κι όσο καθυστερούμε την υλοποίησή τους, τόσο το χειρότερο.

 

η. Επίλογος

Τα συλλαλητήρια αυτά ήταν μόνον η αρχή.

Σοβαρευτήτε κι ετοιμαστήτε, διότι ήδη μπήκαμε στην «τελική ευθεία»· ή μας τρώνε, ή τους τρώμε.

Τρίτη επιλογή ΔΕΝ υφίσταται.

 

ΤΕΛΟΣ

 

Αποτίμηση των συλλαλητηρίων – Καί τώρα, τί; (δ’ μέρος)

25 Σχόλια

(προηγούμενο)

εκινάμε, εν ολίγοις, από τη διαπίστωση πως: αυτή την ιστορική στιγμή, ο Ελληνικός Λαός (α) δεν διαθέτει ηγεσία, (β) είναι εντελώς μόνος του στο πεδίο της μάχης, (γ) άπαντες οι απέξω του σκάβουν τον λάκκο με κάθε τρόπο. (Πχ αποδυναμώνοντας τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας.)

Αυτό είναι λίαν αρνητικό, φυσικά· ίσως καί να μήν υπάρχει χειρότερη κατάσταση απ’ αυτήν! Αλλά, αν είναι να μας αποκαρδιώνει καί να το ρίξουμε σε ανατολίτικου τύπου μοιρολατρεία, καλύτερα ν’ αυτοκτονήσουμε από τώρα.

Ωστόσο, δεν βλέπω να υπάρχουν καί πολλοί οπαδοί αυτής της εναλλακτικής. Σωστά, παίδες Ελλήνων; Καλά μαντεύω; 🙂 Ακούω πολλά «ναί»; Ωραία! Θα δώσουμε τη μάχη μας, λοιπόν… καί υπό την καθοδήγηση του Σάν Τζού, ειπόντος ότι οι μάχες κερδίζονται πρίν δοθούν!

Τα συλλαλητήρια μπορεί να μην κατέστησαν την Ελλάδα κοσμοκράτειρα. (Όπως περίμεναν αρκετοί αφελείς.) Ωστόσο, πέτυχαν κάτι άκρως σημαντικό: αποδείξαμε πως

είμαστ’ ακόμα ζωντανοί… στη σκηνή…

Άνθρωποι απ’ ολες τις γωνιές της Ελλάδας, άγνωστοι μεταξύ τους, συγκεντρώθηκαν γιά να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους, όχι μονάχα στις όποιες σχεδιαζόμενες προδοσίες των πωλητικών, αλλά συνολικώς στον πολυμόρφως σχεδιαζόμενον τελικό θάνατο του λαού μας.

Άρα, αυτή είναι μία πολύ καλή αρχή γιά τα καθαρώς Ελληνικά επέκεινα!

Τί πρέπει να κάνουμε στο εξής, επομένως; Ιδού μερικές ιδέες!

 

i. Καμμία εμπιστοσύνη σε πωλητικούς καί κόμματα

Τα συλλαλητήρια έδειξαν καθαρά ότι δεν είναι απαραίτητοι οι πωλητικοί, γιά να συγκεντρωθεί ο κόσμος. Άλλως τε, εδώ καί χρόνια οι ίδιοι οι πωλητικοί εγκατέλειψαν τις συγκεντρώσεις. Μόνο «γιά τα μάτια» κάνουν στην Αθήνα κάποιες ψευτοσυγκεντρώσεις την τελευταία εβδομάδα προ των εκλογών. Αν πείς, όμως, γιά τα εκλογικά τους κέντρα εκτός Αθηνών, αυτά έχουν από καιρό συρρικνωθεί στα γραφεία των κομμάτων.

Πάνε πιά οι παλιές εποχές, με τα κεράσματα, τα ουΐσκια (μετά ξηρών καρπών), τις ευειδείς γκόμενες του κόμματος να βολτάρουν στο εκλογικό κέντρο, καί κάποιο ταλαίπωρο κομματόσκυλο να προσπαθεί να περάσει τα ονόματα των υποψηφίων ψηφοφόρων σε κάποια βάση δεδομένων στον υπολογιστή. (Γιά να φανεί πως όντως το κόμμα τηρεί τις υποσχέσεις του γιά ρουσφέτια.) Τώρα τα θλιβερά γραφεία του κόμματος γίνονται το «εκλογικό κέντρο» γιά όλους μαζί τους ίδιου χρώματος πωλητικούς, γιά να αισθάνονται ασφάλεια· διότι ξεμοναχιασμένοι ένας-ένας, ενδεχομένως να φάνε ξύλο από καμιά ομάδα πολιτών, που θα μπουκάρει μέσα.

Άσε καί την τσιγκουνιά! Ποιά ουΐσκια καί ποιοί …ξηρούς καρποί, αφού το πιθανώτερο είναι οι πωλητικοί να φάνε τροπικό μαύρισμα; (Το ξέρουν κι οι ίδιοι καλά, πως μ’ αυτά που κάνουν, δεν θα έχουν καλύτερη τύχη.) Άρα, γιατί να ξοδεύονται;

Όθεν, στις μέρες μας οι πωλητικοί είναι τελείως άχρηστοι γιά ηγέτες του λαού· άχρηστοι, καί ακατάλληλοι. Κι επικίνδυνοι. (Όχι πως δεν ήταν από παλιά, αλλά τώρα παραγίνανε.)

 

Τα κόμματα, τώρα, έχουν καιρό που απέδειξαν στην πράξη πως είναι ένας θεσμός τελείως παρωχημένος – άρα, τελείως άχρηστος. Γιά τη συγκεκριμένη διαπίστωση, σχεδόν πρέπει να ευγνωμονούμε τους Γερμαναράδες, με την τεχνητή οικονομική κρίση που μας φόρεσαν καπέλλο! Η κρίση ξεγύμνωσε τελείως πολλά άτομα καί πολλές καταστάσεις. Τους αφαίρεσε καί το τελευταίο τρύπιο βρακί που φορούσαν.

Τί έκαναν μέχρι στιγμής τα κόμματα – όλα ανεξαιρέτως; Υποσχόντουσαν στον κόσμο λεφτά καί διορισμό στο Δημόσιο. Κι ο (χαζός) κόσμος τσιμπούσε, ελπίζοντας στον παράδεισο του κομματικού «Άη-Βασίλη»… σπρώχνοντας ταυτόχρονα σε βαθειά επίπεδα λησμονιάς την ξενοδουλεία των κομμάτων καί το αργό προδοτικό ροκάνισμα της χώρας απ’ τα προαναφερθέντα τρωκτικά.

Με την κρίση, όμως, όλ’ αυτά τελείωσαν! Ποιά «λεφτά», πλέον; Ποιοί «διορισμοί»; Εντάξει, υφίστανται αμφότερα γιά λίγους στενούς κομματικούς «κολλητούς»· λίγους, όμως. «- Οι ρέστ, τον πούλον!», που λέει κι ο Μιμάκος!  🙂  Άσε που τα μόνα κάπως άφθονα χρήματα στην εποχή μας είναι τα της προδοσίας (δηλ. να γίνεις εργαζόμενος σε «Μ»ΚΟ που ξεσκατίζει λαθρεποίκους -αφού πρώτα τους βοηθάει να μπούν στη χώρα παρανόμως-, κτλ παρόμοια). Όμως, οι περισσότεροι καταλαβαίνουν ότι με τέτοιες δουλειές, απλά πριονίζεις στη ρίζα το κλαδί, πάνω στο οποίο κάθεσαι.

Επίσης, εδώ καί καιρό έχει εκμηδενιστεί καί το δεύτερο «ατού» των κομμάτων, οι υποτιθέμενες ιδεολογικές διαφορές τους. Το δήθεν-τάχαμ’ «εμείς οι καλοί, αυτοί οι κακοί». Ο αφορισμός «- Όλοι ίδιοι είναι!», είναι απόλυτα σωστός. Έχει αποδειχθεί κατ’ επανάληψη πως όλα τους ροκανίζουν το δημόσιο χρήμα, όλα έχουν κρυφά (παναπεί όχι καί πολύ νόμιμα) έξτρα εισοδήματα, που τα κρύβουν σε απίθανες χώρες… Κι αν το εκλογικό σώμα το πάρει απ’ τη μύτη καμιά κομματική μπόχα σκανδάλων, όλα τα κόμματα αλληλοσυγκαλύπτονται – καί τα σκεπάζουν τα σκατά τους, σαν τις γάτες. Άσε που οι λεκτικές τους μάχες περιορίζονται μονάχα εντός Βουλής. Εκτός αυτής, όλα καλά! Ουδείς κακός, ουδείς αντίπαλος!

 

Τελείως άχρηστα, λοιπόν, τα κόμματα. Συνεπώς, κάτι προσπάθειες …καθαρισμού από παλιές αμαρτίες ήδη γνωστών κομμάτων (με τη μέθοδο της αποχής από κυβερνητικά καθήκοντα γιά κάποια έτη – μπας καί ξεχάσει ο κόσμος το τί κάνανε), ή κάποιες κινήσεις δημιουργίας νέων κομμάτων, καί ειδικά (εντός, ή εκτός εισαγωγικών) πατριωτικών τοιούτων, είναι καταδικασμένες εξ αρχής. Μην εντυπωσιάζεστε, λοιπόν, από τις κυκλοφορούσες φήμες, ότι κάποιοι πάνε να εκμεταλλευτούνε τα συλλαλητήρια γιά δικό τους όφελος. (Ότι δήθεν πάνε να φτιάξουν δικά τους κόμματα, κτλ.) Ας πάνε, οι άνθρωποι! Τη βραδυά των εκλογών, άμα βρουν έστω καί τη δική τους ψήφο, να μ’ ενημερώσουν – διότι με τρώει η περιέργεια! Lol!!!

Γιά να τελειώνουμε: έχει σημάνει οριστικό τέλος εποχής γιά τα κόμματα. Το παιχνίδι στο εξής δεν θα παιχτεί έτσι. Οπότε, μην ασχολείστε μαζί τους. Δεν αξίζει τον κόπο. Ξοδεύετε τον χρόνο σας ματαίως, κι η ζωή σας περνάει, καί δε γυρίζει πίσω. Μάθετε, λοιπόν, να ζήτε χωρίς αυτά. Η ύπαρξη των κομμάτων ΔΕΝ είναι κάτι το αυτονόητο.

Μήπως με ρωτάτε μερικοί, τί θα γίνει χωρίς κόμματα;… Ειλικρινά, δεν σας καταλαβαίνω! Με τόσα παραδείγματα (από την μακραίωνη Ιστορία μας) μορφών διακυβερνήσεως χωρίς κόμματα, καί μ’ έναν λαό, όπου ο καθένας μας είναι εν δυνάμει πρωθυπουργός, δυσκολεύεστε να βρήτε τί θα κάνουμε χωρίς κόμματα; Σοβαρά; Μήν κάνετε σαν εκείνον τον απίθανο κοτζάμπαση, τον Σωτήρη Χαραλάμπη, που (το 1821) είπε το φοβερό: «- Τώρα που θα φύγουν οι Τούρκοι, σε ποιόν θα δίνουμε λόγο;» Οι βάρβαροι δεν είναι πάντα «μιά κάποια λύσις»! Μπορούμε καί χωρίς αυτούς, πιστέψτε με.

Εκτός κι αν ακόμη περιμένετε από τα κόμματα λεφτά καί διορισμούς, που δεν πρόκειται να ‘ρθούν ποτέ. Ή αν βρίσκεστε στο αούγκαγκα επίπεδο, στο οποίο βρίσκονται τα τζιχάντια· κι αυτά αναμένουν ένα δίπτυχο παροχών, αν καί διαφορετικό απ’ το του μέσου κομματόπληκτου Έλληνα: το γέρας της βαρβαρότητάς τους αυτωνών είναι οι παρθένες καί τα πιλάφια.

Οπότε, οι αναμένοντες κομματικές παροχές, σε τί διαφέρετε απ’ αυτά τα νεάντερταλ;

 

ii. Καμμία εμπιστοσύνη σε αρδ

Δεν σας επαρκούν όσες ψευδείς ειδήσεις φάγατε στα μούτρα μέχρι σήμερα; Δεν σας επαρκεί το δούλεμα, πχ να σας κόβεται το εισόδημα, αλλά οι αρδ να σας μπαλαμουτιάζουν ότι μ’ αυτόν τον τρόπο θα παίρνετε …περισσότερα χρήματα; Ή ότι το τάϊσμα των τραπεζικών απατεώνων γίνεται «γιά το καλό σας»; Σας τρώει ο κώλος σας καί γι’ άλλα τέτοια παραμυθολογήματα; Δεν σας έφτασαν τα μέχρι τώρα;

Ειδικά εκείνη την τηλεόραση, κλείστε τη τη ρημάδα!!!

Αυτό δεν το λέω, επειδή βρίσκω όμορφο κάποιο θεωρητικό τσιτάτο αναρχικών (που λένε ακριβώς τα ίδια), αλλά επειδή έτσι είναι! Δεν είναι μόνο ότι η τηλεόραση μας ταΐζει ψέμματα καί προπαγάνδα, είναι ότι …δεν είναι τηλεόραση! Εξηγώ:

Ανοίγεις στις ειδήσεις, καί βλέπεις γι’ αρκετά λεπτά έναν κουστουμαρισμένον να σου μιλάει μπλά-μπλά-μπλά, ότι -ξέρω ‘γώ- γίνεται πόλεμος στη Συρία. Έ! Αυτός ο πόλεμος είναι η «μαγική εικόνα», που είχαν παλιά στα πανηγύργια, διότι δεν τον βλέπουμε! Διότι δεν πήγε κανένας εκεί (ανάμεσα στις σφαίρες) να στείλει εικόνες καί βίντεο. Όχι! Αντ’ αυτού, η τηλεόραση προτιμάει να δείχνει σχετικά φιλμάκια από το Διαδίκτυο.

Όμως, αν είναι έτσι, τότε την να την κάνουμε; Από το Διαδίκτυο ενημερωνόμαστε κι εμείς κατ’ ευθείαν. Δεν χρειαζόμαστε μεσάζοντες.

Αν αντιτάξει κανείς (ως τελευταίο επιχείρημα υπέρ των αρδ καί των πουλημένων ΜΜΕ) πως υπάρχουν καί γεροντάκια, που δεν ξέρουν από Διαδίκτυο… αυτό δεν είναι απόλυτα αληθές. Στην πραγματικότητα, ισχύει καί δεν ισχύει. Διότι, οι σαραντάρηδες που έζησαν την εποχή των πρώτων pc καί του DOS, είναι πλέον τουλάχιστον εβδομηντάρηδες· καί σας πληροφορώ πως στη χρήση υπολογιστή είναι αρκετά έμπειροι. Οπότε, μας μένουν γιά τηλεοπτικό κοινό (αν μένουν) οι ηλικίες πάνω από τα 80.

Δηλαδή, ο «πληροφορικός αλφαβητισμός» του μεγαλύτερου ποσοστού ηλικιών στην Ελλάδα δεν είναι κάτι, που κινείται στη σφαίρα της φαντασίας. Είναι κατάσταση υπαρκτότατη. (Με την ευκαιρία, ειρήσθω κι ένα μεγαλοπρεπές «- Άει σιχτήρ!», γιά τις διαφημίσεις που δείχνουν τους «νέους» σαν χαπακωμένα ηλίθια, τα οποία στα κινητά τους δεν ξέρουν να γράψουν μηνύματα στα Ελληνικά.)

Όθεν, κλείστε την τηλεόραση μία καί καλή! Άντε, ανοίχτε την γιά κανένα ποδόσφαιρο· καί γιά τίποτε παιδικά με τα Στρουμφάκια, να κάτσει ήσυχα ο μπέμπης γιά κανα μισάωρο, να μη σας ζαλίζει τ’ @@. (Αν καί κανονικά το παιδί, αντί να τ’ αφήνετε ν’ αποβλακώνεται με τα κινούμενα σχέδια, πρέπει να το παίρνετε καί να τ’ αμολάτε στην παιδική χαρά καί στην εξοχή.) Αλλά, αν την ανοίγετε στις ειδήσεις, μην παραπονιέστε μετά ότι σας κοροϊδεύουν καί σας φτύνουν προπαγάνδα στα μούτρα.

Καί πρό παντός, μην νευριάζετε σ’ αυτή την περίπτωση! Αν σας ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι μ’ όσα ακούσατε καί είδατε ( ; ) στην τιβή, …κατεβάστε το! (Το αίμα σας, όχι το κεφάλι σας! Lol!!!) Τα θέλατε καί τα πάθατε.

 

iii. Λογική, καί μόνον λογική

Τα προηγούμενα μας φέρνουν φυσιολογικώς στο επόμενο βήμα, που είναι η καθημερινή εξάσκηση της λογικής μας. Οφείλουμε ν’ αξιολογούμε κάθε ερέθισμα με βάση το λογικό φίλτρο μας· κι αν αυτό έχει αδρανήσει με τα χρόνια (διότι γλυκαθήκαμε απ’ τα εύπεπτα παραμυθάκια της εξουσίας), το επαναφέρουμε με …φυσιοθεραπεία! Ή με δεήσεις καί κομποσχοίνια. Ή με οποιονδήποτε άλλον τρόπο. Αλλά το επαναφέρουμε, που να πάρ’ η ευχή! Δεν τ’ αφήνουμε.

Άντε, όμως, να βοηθήσω καί λιγάκι! Αφού δεν βλέπουμε φώς από πουθενά, τί λογικό πρέπει να πράξουμε στο εξής;

Το πιό βασικό, να επανασυσφίξουμε τους κοινωνικούς δεσμούς μας. Είμαστε λαός μ’ ένα τεράστιο ιστορικό παρελθόν καί με παραδόσεις, όχι ορδή νομάδων. Το κυριώτερο, είμαστε αυτόχθονες κι ιδιοκτήτες στη γή που πατάμε καί κατοικούμε! Οφείλουμε, λοιπόν, να πράξουμε αναλόγως.

  • Να συμμετέχουμε εμείς οι ίδιοι ξανά στην Εκκλησία του Δήμου, όχι δι’ αντιπροσώπων!
  • Να ζητήσουμε λογοδοσία των αρχόντων καί ν’ αποδώσουμε ευθύνες.
  • Να μην επαφιέμαστε σ’ ένα χαρτάκι που ρίχνουμε σ’ ένα κουτί, μία φορά κάθε τετραετία – καί το οποίο απλά θα δείξει ποιό αφεντικό γουστάρουμε γιά τα επόμενα τέσσερα χρόνια.
  • Να μήν παρακολουθούμε ως κατάπληκτοι θεατές τυχόν παραστάσεις αοράτων θιάσων, που ξαφνικά θα μας παρουσιάσουν νέους …αρχηγούς μέσα απ’ το καπέλλο του ταχυδακτυλουργού. (Θυμάστε κάτι ηλίθιους, που τρέχανε στο αεροδρόμιο των Αθηνών με λαμπάδες το 1974; Παράδειγμα προς αποφυγήν.)

Προσωπικώς, χάρηκα πάρα πολύ, όταν έμαθα πως άνθρωποι τελείως άγνωστοι μεταξύ τους πιάσαν κουβέντα κατά παρέες, μετά το πέρας των ομιλιών στα συλλαλητήρια. Επιτέλους, καιρός ήταν να σπάσουμε το «διαίρει καί βασίλευε» (της κάθε αγγλίτσας, γερμανίτσας, κτλ). Καί φυσικά, να μην αφήσουμε να χαθεί τέτοια ευκαιριάρα γιά την ανάκαμψή μας, ως λαού. Τέλειωσαν τα συλλαλητήρια, ναί, ενδεχομένως αρχίζουν άλλα, ναί, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως (μετά το τέλος του καθενός) πάμε σπίτι μας καί τέλειωσε… μέχρι το επόμενο. Τα συλλαλητήρια δεν είναι μάτς αθλοπαιδιών! Είναι απλά η έναρξη της πορείας προς την Ελλάδα του μέλλοντος.

 

Ειδικά γιά τα συλλαλητήρια (καί ως παράδειγμα λογικής σκέψης), να μη γκρινιάζουμε πως κάποιοι κινούν υπόγειες διεργασίες, γιά να μας εκμεταλλευτούν. Δεν στέκει λογικά. Ο καθένας, βέβαια, μπορεί να κάνει ό,τι θέλει υπογείως ή υπεργείως· αλλά, αν δεν σου κολλήσει το πιστόλι στο κεφάλι, δεν είσαι υποχρεωμένος να τον ακολουθήσεις. Αυτό λέει η λογική. Οπότε, όσες ύποπτες διεργασίες κι αν κάνουν, κι όποιοι κι αν τις κάνουν, δεν τρέχει μία!

Τώρα, αν κάποιος κάνει σαν τον παθολογικό αλκοολικό, που μυρίζει οινόπνευμα καί γίνεται ντίρλα, δηλαδή αν μας λέει πως αδυνατεί ν’ αντισταθεί στη σαγήνη ενός τυχόντος «αρχηγού», άρα με το παραμικρό θα ξαναπέσει θύμα επιτηδείων, δεν φταίει η λογική γι’ αυτό. Ούτε εμείς οι υπόλοιποι φταίμε. Ας φροντίσει ο καθένας να μάθει να λέει «όχι». (Αν δεν το ξέρει ήδη.)

Όσον αφορά την πολιτική μας σκέψη εν γένει, καλά θα κάνουμε να ξεφύγουμε από το νηπιακό επίπεδο. Δεν υπάρχει μόνο μαύρο καί άσπρο. Επίσης, πρέπει να μάθουμε στρατηγική. Προς τον σκοπό αυτόν, βοηθάει πάρα πολύ το να ξέρουμε πολεμικές τέχνες, ή οποιοδήποτε άθλημα που απαιτεί στρατηγική (πχ ποδόσφαιρο). Το κορυφαίο βοήθημα, βεβαίως, παραμένει διαχρονικώς το βιβλιαράκι του Σάν Τζού, «Η τέχνη του πολέμου». Θα παρακαλούσα τους συν-Έλληνες, ειδικά αυτό να το μάθουν απέξω. Όπως απέξω πρέπει να μάθει ο καθένας μας την Ιστορία μας καί τη Μυθολογία μας.

Βλέπετε, δεν είναι καί πολύ έξυπνο το να πέφτουμε ξανά καί ξανά καί ξανά στις ίδιες παγίδες. Δεν μας τιμάει ούτε ως άτομα, ούτε ως λαό.

Οπότε, με τη βοήθεια της λογικής καί της γνώσης του παρελθόντος της χώρας μας, πρέπει να χαράξουμε την πορεία μας προς το μέλλον. Οφείλουμε να γνωρίζουμε ποιοί είμαστε, από πού ερχόμαστε, καί προς τα πού πάμε. Τί πιό βασικό απ’ αυτό! Αν δεν ξεκαθαρίσουμε αυτά τα ερωτήματα, τα βήματά μας θα είναι μετέωρα καί ασταθή.

 

Κάτι άλλο, θεμελιωδώς λογικό, που καλούμαστε να κάνουμε, είναι η διατροφική καί αμυντική μας επάρκεια εν όψει των επερχομένων γεγονότων. Αποθηκεύσατε τρόφιμα μακράς διαρκείας; Κι αλήθεια, αυτές οι πενταμελείς ομάδες που σας προέτρεψα να φτιάξετε, τί απέγιναν;

 

iv. Ξεκαθάρισμα καταστάσεων

Όντως!… Μόνοι μας, προδομένοι, χωρίς όπλα, δεν μπορούμε να κάνουμε καί πολλά. Μπορούμε, όμως, να βάλουμε το μυαλουδάκι μας να σκέφτεται, ώστε σιγά-σιγά να ξεκαθαρίζουν κάποιες καταστάσεις. Το ξεκαθάρισμα αυτό, με τη σειρά του, θα βοηθήσει πολύ την αποτελεσματικότητα των όποιων αντιδράσεών μας στα επερχόμενα. Αλοίμονο! Αν αφήσουμε τη σύγχυση να βασιλεύει, τότε σε τί ακριβώς ελπίζουμε;

Όπως γιά παράδειγμα, στο ερώτημα ποιοί είμαστε με ποιούς, κι εναντίον ποιών. Έ, λοιπόν, ειδικά στα δημόσια πρόσωπα, ρωτάμε πάντα το ονοματεπώνυμο της μητέρας τους. Αν δεν λάβουμε απάντηση, ή αν ακούμε λόγια μασημένα, τότε η πόρτα κλείνει. Οριστικώς καί τελειωτικώς! Τα δημόσια πρόσωπα οφείλουν να είναι Έλληνες καί από μητέρα, καί από πατέρα. Αλλοιώς, δεν θα γίνονται δεκτά στην Εκκλησία του Δήμου. Μέσα στα πλαίσια της δημιουργίας μιάς νέας Ελλάδας, αντάξιας του ονόματός της, η παράβαση αυτού του κανόνα δεν είναι κάτι αλαφρό. Είναι προδοσία, καί τιμωρείται. Δεν είναι καθόλου αμελητέο το να κάνουμε πλάτες στην πέμπτη φάλαγγα!

Πάντα το ονοματεπώνυμο της μητέρας, λοιπόν – κι ας βγούν όσοι πονηροί νόμοι θέλουν, που καταργούν την αναγραφή του πατρικού επιθέτου της γυναίκας. Μή μασάτε! Τέτοια ΦΕΚ χρησιμεύουν καί στην τουαλέττα, σε καιρούς φτώχειας σαν ετούτον εδώ.

(Λοιπόν; Πώς τη λένε τη μαμά σου, κύρ-πρόεδρα, που κλάνεις τον Ελληνικό Λαό καί πας κι ανάβεις λυχνίες; Έ; Διότι, αν είσαι «από ‘κεί», δεν μπορείς ταυτόχρονα να είσαι κι «από ‘δώ». Με πιάν’ς, κύρ-πρόεδρα; Μή μας υποτιμάς τόσο πολύ, το λοιπόν! Θα θυμώσουμε, καί δεν σε συμφέρει.)

 

Κάτι άλλο, πολύ βασικό που πρέπει να μάθουμε (καί να ξεκαθαρίζουμε στην πράξη), είναι η διάκριση σημαντικών κι ασημάντων. Νά, γιά παράδειγμα η σκανδαλολογία των ημερών. (Λες καί υπήρξαν εποχές -από το 1832 καί μετά- χωρίς σκάνδαλα…) Ευτυχώς, βρέθηκαν αρκετοί που είπαν πως το θέμα των δωροδοκιών της Νοβάρτις είναι τζούφιο (διότι τα συγκεκριμένα σκάνδαλα δεν θα τιμωρηθούν, λόγωι παραγραφής), καί πως ουσιαστικά ανακινείται από τους αρδ, απλά γιά να παίξει τον ρόλο του μελανιού της σουπιάς. Να ξεχαστούν τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια, δηλαδή!

 

v. Ανταλλαγή ιδεών

Αν ρωτάτε τί πρέπει να κάνουμε ως Έλληνες, καί ταυτόχρονα έχει κολλήσει το μυαλό σας, ίσως κάποιος άλλος συν-Έλληνας να έχει ήδη βρεί τη λύση σ’ αυτό που σας απασχολεί. Το Διαδίκτυο είναι (εκτός των άλλων ιδιοτήτων του, πχ μέσο διασκέδασης) ένα υπερόπλο, που μας βοηθάει τα μέγιστα. Μιλάτε, ρωτάτε, απαντάτε, κι η λύση θα βρεθεί.

Μόνο κρατηθήτε μακριά από βλάκες, κακοπροαίρετους, καί τρόλλς. Δεν χρειάζεται να έχετε βραβείο Νομπέλ, γιά να τους εντοπίσετε αυτουνούς!

 

vi. Περιορισμός του εγωϊσμού μας

Αλήθεια, υπό τις παρούσες άθλιες συνθήκες, σε τί ακριβώς εξυπηρετεί ο άκρατος εγωϊσμός μας; Σε τί ακριβώς εξυπηρετεί ο ξερολισμός μας; Σε τί ακριβώς εξυπηρετεί η ξεροκεφαλιά μας, να μη θέλουμε ν’ ακούσουμε καμμία καλή συμβουλή από κανέναν; Σε τί ακριβώς εξυπηρετεί η αδιαφορία μας γιά τον συν-Έλληνα; Δίνουν πουθενά κανένα βραβείο γιά τέτοιες συμπεριφορές, καί τα στυλώνουμε πεισματικώς;

Αυτή την άϋλη Λερναία Ύδρα του εγωϊσμού πρέπει να την τσακίσουμε, αν θέλουμε να πάμε μπροστά. Έστω καί την ύστατη ώρα, πρέπει να μάθουμε να παίζουμε ομαδικά, αν θέλουμε να επιβιώσουμε ως έθνος.

Στο κάτω-κάτω, στρατός από ένα καί μόνον άτομο δεν υφίσταται πουθενά!

 

Αυτά είναι τα αμέσως πρακτέα που σκέφτηκα. Αν υπάρχουν κι άλλα (που θα υπάρχουν, είμαι σίγουρος), τότε θα τα ξετρυπώσουμε με τον πέμπτο κανόνα των προεκτεθέντων.

Επαναλαμβάνω, πως όλα τα προηγούμενα δεν είναι παιχνίδι! Ούτε η παράλειψή τους αντιμετωπίζεται μ’ ένα: «- Έλα, μωρέ!» Είναι ανεπίτρεπτο να σε συμβουλεύει ο συν-Έλληνας πχ ότι αν πέσεις σε βόθρο, θα κολλήσεις ασθένειες ενδεχομένως θανατηφόρες· κι εσύ να πας καί να πέφτεις, επειδή… «- ‘Ντάξ, μωρέ, καί τί έγινε; Ποιός είν’ αυτός, που θα μου κάνει υποδείξεις, ναούμ’;»

Δεν κάνουμε θεωρητική διδασκαλία εδώ, ούτε γεροντίστικη ηθικολογία. Όταν λέμε πχ ότι «δεν ξαναβλέπουμε τηλεόραση», το τηρούμε επακριβώς, διότι υπάρχει σοβαρώτατος λόγος να το τηρήσουμε. Λόγος επιλογής ανάμεσα σε ζωή καί θάνατο!

Αλλοιώς, γιά ποιά Ελλάδα του μέλλοντος μιλάμε;

(επόμενο)

ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΟΝ!!!!

27 Σχόλια

‘‘Ονομαστικόν …’’

εν συνόψει … περιληπτικά !!

ΓΡΑΦΕΙ Ο   Παλαιός

Καθώς πέρα από «την τρύπα στο νερό», για πολλούς και διάφορους λόγους, που κατάφεραν τα Συλλαλητήρια, και τις Πωλητικές σε βάθος χρόνου που έχει ακολουθήσει το Ελλαδικό μπουρδέλο με τα προδοτικά γκουβέρνα του, και επειδή είναι ολοφάνερο ότι το θέμα οδεύει σε τελεσιδικία, ας ρίξουμε μια ματιά στο τί σημαίνει η κάθε προτεινόμενη ονομασία και τι επιπλέον έχουμε να χάσουμε με αυτή καθώς ήδη έχουμε υποστεί μια μεγάλη βλάβη μέχρι στιγμής η οποία είναι αμφίβολο κατά πόσον μπορεί να αναταχθεί ακόμη και στην καλύτερη περίπτωση.

Ονοματολογία …

Τα ονόματα που έχουν πέσει στο Τραπέζι για την FYROM ή fYROM (Former Yugoslav Republic of Macedonia = πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας) είναι τα ακόλουθα :

  Nova Makedonija, ή NovaMakedonija = Νέα Μακεδονία

  Severna Makedonija, ή SevernaMakedonija = Βόρεια Μακεδονία

  Gorna Makedonija, ή GornaMakedonija = Άνω Μακεδονία

  Vardarska Makedonija, ή VardarMakedonija = Μακεδονία του Βαρδάρη

  Makedonija (Skopje) ή Makedonija-Skopje = Μακεδονία-Σκόπια

Όλα στα Σλαβικά είτε με μία λέξη είτε διαχωρισμένα, με την προσθήκη πρίν απ’ αυτά του Republika = Δημοκρατία (μας φάγανε οι Δημοκρατίες) … 

Αυτά είναι που λέγεται ότι συζητούνται τώρα και έχουν προταθεί από τον Διαπραγματευτή (μην χάσουμε το τσόλι)

Υπάρχουν ακόμη και τα ακόλουθα που έχουν ακουστεί ή προταθεί από άλλους :

  Makedonija

  Vardarska

  Παιονία

  Νοτιοσλαβία, όπως επίσης και το 

  ΚεντροΒαλκανική Δημοκρατία

Αφήνοντας στην άκρη όλο το ιστορικό, τις επιθυμίες -τι θα θέλανε οι Σκοπιανοί- αλλά και το που αποσκοπούν τα όποια σχέδια αμέσων ενδιαφερομένων και κρυφών ενορχηστρωτών, ας ρίξουμε μια ματιά στα υποψήφια ονόματα και τι σημαίνει και φέρνει το καθένα απ’ αυτά για εμάς-την Ελλάδα.

Προσδιορισμός …

Το όνομα όμως που επιλέγει κάθε Λαός ή κράτος με το οποίο θα εμφανίζεται μπορεί και έχει την βάση του στους ακόλουθους προσδιορισμούς :

1.  Εθνικό-Φυλετικό

2.  Γεωγραφικό-Τοπικό

3.  Χρονικό

Ας τα δούμε τώρα τα παραπάνω με κατηγορία Προσδιορισμού :

Εθνοτικά

  Makedonija = Μακεδονία

  Makedonija (Skopje) ή Makedonija-Skopje = Μακεδονία-Σκόπια

  Νοτιοσλαβία

Γεωγραφικά

  Severna Makedonija, ή SevernaMakedonija = Βόρεια Μακεδονία

  Gorna Makedonija, ή GornaMakedonija = Άνω Μακεδονία

  Vardarska Makedonija, ή VardarMakedonija = Μακεδονία του Βαρδάρη

  Vardarska

  Παιονία

  ΚεντροΒαλκανική Δημοκρατία

Χρονικά

  Nova Makedonija, ή NovaMakedonija = Νέα Μακεδονία

Εξέταση ονοματολογικού …

Ας τα βάλουμε λοιπόν σε μια σειρά.

α.  Όλα τα Εθνοτικού προσδιορισμού, δύσκολα μπορούν να γίνουν δεκτά είτε από την μιά είτε από την άλλη πλευρά.

  Το Makedonija = Μακεδονία, το σχέτο Μακεδονία δεν υπάρχει περίπτωση (έστω και αν υποτεθείστω το πουλήσουν οι προδότες) να γίνει ποτέ δεκτό από τον Ελληνικό Λαό αλλά και από τους Βουλγάρους καθόσον πέραν της ιστορικής αλλοίωσης και απαλλοτρίωσης της Ελληνικής ταυτότητος των πραγματικών Μακεδόνων … το αλυτρωτικό μπαίνει στην πρώτη γραμμή.

-Το Makedonija (Skopje) ή Makedonija-Skopje = Μακεδονία-Σκόπια, παρομοίως.

  Το Νοτιοσλαβία, δεν υπάρχει περίπτωση να το δεχτεί ο Σκοπιανός λαός καθόσον μεγάλο μέρος του δεν είναι Σλάβοι αλλά Αλβανοί καθώς και Βουλγαρικής στροφής.

β.  Τα Γεωγραφικού προσδιορισμού

  Τα Severna Makedonija, ή SevernaMakedonija = Βόρεια Μακεδονία, 

Gorna Makedonija, ή GornaMakedonija = Άνω Μακεδονία,

Vardarska Makedonija, ή VardarMakedonija = Μακεδονία του Βαρδάρη, 

επίσης δεν μπορούν να γίνουν δεκτά κυρίως από εμάς καθόσον εμπεριέχουν τον όρο Μακεδονία, όπου είτε Άνω, Βόρεια ή Βαρδάρια την πούμε πάλι κλέβουν ιστορία και δημιουργούν θέματα αλυτρωτισμού και επεκτάσεως, καθώς όλα αυτά σημαίνουν ότι υπάρχει και Νότια, Δυτική, Κεντρική, Ανατολική και απλά εκείνα είναι κομμάτι από την πλήρη Μακεδονία.

Ακόμη όμως και να μην υπάρξει θέμα να αποσπαστεί η Ελληνική Μακεδονία σε κάποιο σχήμα, θα έχουμε ντε φάκτο απαλλοτρίωση της ιστορίας και του πολιτισμού μας από τους Σκοπιανούς.

  Το Vardarska = Βαρδαρία, προερχόμενο από το Vardar = Αξιός (ο ποταμός) ασχέτως του ότι η περιοχή ήταν τμήμα της Μακεδονίας μπορεί και πάλι λόγω του ονόματος να δημιουργήσει αλυτρωτικά θέματα καθόσον μόνο ένα τμήμα του Αξιού ευρίσκεται εντός του Σκοπιανού κράτους.

– Το Παιονία, αν και αυτό σαν περιοχή αλλά και όνομα είναι Ελληνικά και μάλιστα η Παιονία ενσωματώθηκε πλήρως στην Μακεδονία, φαίνεται ότι ενέχει λιγότερους άμεσους και εμφανείς κινδύνους για εμάς.

– Το Κεντροβαλκανική Δημοκρατία, εάν και δίνει αίγλη και υπέρμετρη αξία στα Σκόπια, φαίνεται η πιό συμφέρουσα λύση για ΌΛΟΥΣ και για Ελλάδα, Βουλγαρία, Σερβία, Αλβανία αλλά και τους ίδιους τους Σκοπιανούς, εάν απεμπλακούν από το παραμύθι που στήσανε και δεχτούν για όλες τις χρήσεις και προσδιορισμούς :

  υπηκοότητα – Κεντροβαλκανική

  εθνικότητα – Σλαβική ή Αλβανική ή Ελληνική ή Βουλγαρική κλπ. κλπ. (ότι θέλει ο καθένας)

  γλώσσα – Σλαβική ή Αλβανική ή Ελληνική ή Βουλγαρική κλπ. κλπ. (ότι θέλει ο καθένας)

  επίσημη γλώσσα κράτους – μία από τις παραπάνω

γ.  Τα Χρονικού προσδιορισμού

  Το Nova Makedonija, ή NovaMakedonija = Νέα Μακεδονία, σημαίνει ότι υπήρχε και ΠΑΛΑΙΑ Μακεδονία, αλλά και ο προσδιορισμός της ονομασίας στα Σλαβικά την διαχωρίζει από την Ελληνική … η επικέντρωση πρέπει λοιπόν να γίνει στον τρόπο και στον χρόνο δημιουργίας αυτής και τον πλήρη διαχωρισμό της απ’ οτιδήποτε Ελληνικό.

Αν και δεν είναι σε καμμία περίπτωση καλή λύση για μας, εντούτοις αν υπάρξει ο πλήρης και απόλυτος διαχωρισμός, δεν είναι πλήρης καταστροφή (το θέμα είναι πώς και ποιός θα εγγυηθεί όμως ότι θα υπάρξει κάτι τέτοιο στο Διηνεκές) ;;

Αξιολόγηση … 

Σύμφωνα με τα παραπάνω … η κατάταξη σε βαθμό βλάβης … από καλύτερο σε χειρότερο είναι :

  Κεντροβαλκανική Δημοκρατία

  Nova Makedonija, ή NovaMakedonija = Νέα Μακεδονία

  Παιονία

  Vardarska

  Vardarska Makedonija, ή VardarMakedonija = Μακεδονία του Βαρδάρη

  Gorna Makedonija, ή GornaMakedonija = Άνω Μακεδονία ή Severna Makedonija, ή SevernaMakedonija = Βόρεια Μακεδονία

Και αφήνω εκτός τα Εθνοτικά καθώς δεν συζητούνται κάν από κάποια πλευρά.

1.  Η καλύτερη λοιπόν λύση για όλους τους εμπλεκόμενους λαούς (εξαιρέσει βεβαίως των ενορχηστρωτών) είναι το Κεντροβαλκανική Δημοκρατία, καθώς απεμπλέκει πλήρως τα πράγματα και ταυτόχρονα αποδεσμεύει τους πολίτες της (εφ’ όσον είναι πολυφυλετικό κράτος) να επιλέξουν ότι επιθυμούν και ταυτόχρονα δημιουργεί συνθήκες ειρήνης (όσο αυτό γίνεται) με τους γειτόνους των.

2.  Η αμέσως επόμενη είναι το Nova Makedonija, ή NovaMakedonija = Νέα Μακεδονία, που αν το Ελληνικό γκουβερνομπούρδελο καταφέρει να επιβάλει αυτά που ανέφερα πιό πάνω (τον πλήρη διαχωρισμό από οτιδήποτε Ελληνικό) είναι μια όχι καλή αλλά σχετικά υποφερτή κατάσταση.

3.  Ακολουθούν τα Παιονία και Vardarska, που έστω και αν φαίνεται ότι απεμπλέκουν την κατάσταση δεν είναι έτσι στην ουσία.

4.  Όλα τα υπόλοιπα που περιέχουν τον όρο Makedonija = Μακεδονία, διαχωρισμένα ή σε μια λέξη είναι άστα να πάνε, καθώς μιλάνε κατευθείαν για τμήμα Μακεδονίας και αλυτρωτισμό.

Το θέμα αλλαγής του Συντάγματος δεν λύνει τ ί π ο τ ε !!

Διότι κανείς δεν μπορεί να απαγορεύσει ούτε και να εγγυηθεί ότι δεν θα υπάρξει μετά από λίγο ξανά αλλαγή Συντάγματος και να επανέλθουν στα ήδη γνωστά αλυτρωτικά, οπότε το κύριο είναι η ονομασία.

Προσωπική μου γνώμη είναι … επειδή δεν βλέπω ότι το θέμα, όπως εκτυλίσσεται (εάν όντως εκτυλίσσεται), θα έχει ευτυχή κατάληξη για την Ελλάδα, νομίζω ότι το καλύτερο θα ήταν να βαλτώσει-παγώσει εδώ που είναι … με την ελπίδα αν η Ελλάδα δεν διαλυθεί, ίσως μελλοντικά να έχουμε καλύτερες ευκαιρίες !!

Εν κατακλείδι

Πάντως ακόμη και στην απευκταία περίπτωση, που τα προδοτικά γκουβερνοτσόλια δεχτούν να εμπεριέχεται ο όρος Makedonija = Μακεδονία, τουλάχιστον να μην φτάσουν στο σημείο να ακρωτηριάσουν και παραδώσουν άμεσα όλη την Βόρειο Ελλάδα σε κατάτμηση, επιτρέποντας να γίνει η διασύνδεση, με διαπλάτυνση και καναλοποίηση του Αξιού, με τον Δούναβη, χωρίς να θέσουν απόλυτες ρήτρες και να λάβουν εγγυήσεις ότι καμμία αξίωση για έξοδο και ΑΟΖ δεν θα έχει ο οποιοσδήποτε στον Θερμαϊκό και το Αιγαίο.

Τελικά λοιπόν, είτε γίνονται πραγματικά διαπραγματεύσεις, είτε η μία, είτε και οι δυό πλευρές παίζουν τον παπά, και όλο αυτό το νταβαντούρι αποσκοπεί σε άλλα πράγματα, τα παραπάνω πρέπει να τα έχει υπ’ όψιν του ο κάθε Έλληνας, για να ξέρει τουλάχιστον για ποιό πράγμα μιλάει.

Υστερόγραφον

Κανονικά θα έπρεπε να έχουμε προσαρτήσει τουλάχιστον το μισό κομμάτι των Σκοπίων τότε που το πρότεινε ο Μιλόσεβιτς … και δεν θα υπήρχε κανένα θέμα από κανέναν … αλλά ο Δρακουμέλ είπε όχι και έχουμε όλα αυτά που λουζόμαστε 27 χρόνια τώρα.

Τέλος πάντων αυτά πάνε πέρασαν … 

Από εδώ και πέρα θα έπρεπε να έχουμε στόχο, με πολλούς και ποικίλους τρόπους [ δίνοντας βάθος στα σύνορά μας, καθόσον αυτά δεν είναι μόνο Γεωγραφικά αλλά άλλων ειδών ] να προσαρτήσουμε εί δυνατόν ολόκληρη την περιοχή των Σκοπίων και όχι μόνο … αλλά δυστυχώς όλη η πολιτική μας είναι ολωσδιόλου λάθος και από τα γκουβέρνα αλλά και από τον λαό.

Με τα παραπάνω δεν έχω σκοπό να καλύψω πλήρως το θέμα αλλά απλώς να επισημάνω κάποια πράγματα ώστε να έχουμε υπ’ όψιν μας για τι μιλάμε και σε τι αναφερόμαστε !!

= // =

Older Entries