Αρχική

Περί ανατροπής σαθρών προτύπων παραλειπόμενα – μέρος 1ον

25 Σχόλια

Από τον ΜΠΟΤΙΛΙΑ ΣΤΟ ΠΕΛΑΓΟΣ

 

1. ΕΝ ΑΝΑΜΟΝΗ ΓΕΩΠΟΝΟΥ

 

 

Το παρόν σημείωμα στοχεύει να επισυνάπτεται στις δύο πρόσφατες αναρτήσεις τού Παλαιού. Αμφότερα τα δημοσιεύματα, καίτοι παρείχαν αφορμή για πλήθος αρνητικών σχολιασμών, κρίνεται από τον γράφοντα ότι είναι θεμιτά και ότι προσανατολίζονται σε λίαν χρήσιμη προοπτική, έστω και εάν δεν συμφωνώ με το σύνολον εύρος και το βάθος τής κριτικής που επιχειρήθηκε.

 

Ίσως αντιτάξουν κάποιοι, ότι στην διαδικασία τής αποδομήσεως σαθρών προτύπων, τα οποία μάς διέπουν, απαιτείται μεγάλη προσοχή αλλά και ακρίβεια. Και ότι δεν αρμόζει στην πορεία τής προσπάθειας αποκαθαρισμού τής συνειδήσεώς μας μαζί με τα ξερά να καίγονται και τα χλωρά. Αναμφιβόλως, εφόσον επιχειρηθεί εγχείρησις αμυγδαλών με το αλυσοπρίονο, μαζί με τούς εν σήψει αδένες αφαιρείται και σύνολος η κεφαλή, άνευ τής οποίας ουδέν δύναται γενέσθαι. Ας μού επιτραπεί όμως επ’ αυτού ο εντοπισμός, ότι επί τού προκειμένου δεν πρόκειται για κάποια μαλακής υφής απολήξεως τού ουρανίσκου, αλλά για χοντρό κάγκελο. Οπότε η οδοντωτή άλυσος μετά τήν πρόσκρουσιν επί τού σιδήρου ελάχιστο τμήμα τού σεβασμίου επιχρίσματος του μόνον δύναται να αποκολλά, ενώ η ίδια θραυομένη πλήρως εκσφενδονίζεται με μεγάλο κρότο, ώστε να προσγειωθεί στην αγκάλη τού χειρουργούντος παλαιού και καλού μου φίλου, όστις γοερώς ενίσταται: «- Για την ταμπακιέρα δεν έχετε να πείτε κάτι;». Η στάσις τών επικριτών του όμως, θα μπορούσε να συνοψισθεί στον τελευταίο στίχο τού ομωνύμου άσματος τού Μίμη Τραϊφόρου:

Την ταμπακιέρα σου δεν έπρεπε να πάρω

Γιατί την βλέπω και βαθιά μελαγχολώ

Μέχρι που σκέφτομαι να κόψω το τσιγάρο

Για να σε διώξω μια στιγμή απ’ το μυαλό

 

Προς επίρρωσιν λοιπόν τής αξίας τού απαραιτήτου αυτού αξεσουάρ για κάθε θεριακλή, όστις αρέσκεται να εισέρχεται στήν ουσία τών πραγμάτων, ας μού επιτραπεί εν πρώτοις μία σύγκρισις μεταξύ τής βιβλικής Βαβυλώνος και τού συγχρόνου Ελλαδικού μορφώματος. Πέντε φρονώ ότι ήσαν τα βασικά χαρακτηριστικά τής Βαβυλώνος:

  • Η σύμμειξις φυλών.
  • Η σύμμειξις γλωσσών.
  • Η πλήρης έκλυσις τών ηθών.
  • Η δημοσία λατρεία τού Μολώχ.
  • Η πλήρης καταστροφή της, ήτις ακολούθως επήλθεν.

Πας νοήμων δύναται σήμερα να διαπιστώσει, ότι τα τέσσερα πρώτα αυτών τών χαρακτηριστικών διαχέουν και το σύγχρονο Ελλαδικό μόρφωμα. Το οποίον – ευτυχώς, όχι ένεκα Θείας Οργής, αλλά ένεκα Θείας Προνοίας – ενώ απειλείται παντοειδώς, δεν συνετάχθη με τα μπάζα τών Σοδόμων. Κατά συνέπεια κάθε είδους γοερή αναφορά περί κρισιμότητος τών στιγμών, έστω και εάν αυτή επιχειρείται σε πλαίσια υπερβολής, προσπαθώντας να κουρέψει το γκαζόν με την μπουλντόζα, είναι –είτε μας αρέσει, είτε όχι– θεμιτή και χρήσιμη. Διότι το χορτάρι γέμισε ζιζάνια, τα οποία μετέτρεψαν τον λαχανόκηπο σε ζούγκλα σαρκοβόρων φυτών.

 

Οι δυσκολίες που προβάλλει όμως ο αποκαθαρισμός τής αμπέλου μας από τα παράσιτα, δεν ανάγεται κυρίως στο υπερμεγέθες τής αδυσωπήτου αναπτύξεως, που αυτά έχουν προσλάβει. Το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι ποσοτικού, αλλά ποιοτικού χαρακτήρος. Προς κατανόησιν τού ζητουμένου αρκεί η απλή λογική, έστω κι εάν δεν εφαρμόζεται συχνά. Ας περιέλθουμε υποθετικώς και αυτοβούλως, προς εντοπισμόν τού προβλήματος, στην θέσιν τών αρχιτεκτόνων τού Μάτριξ, στην προσπάθειά τους να πνίξουν με σπορά ζιζανίων το δένδρο τού Ελληνισμού. Τι θα επράτταμε εμείς στην θέση τους; Ποιό είδος ζιζανίων θα επιλέγαμε, ώστε να επιβάλουμε την πλέον δραστική υπόθαλψη τού ζώντος φυτικού οργανισμού; Γνωρίζουμε, ότι η προσβολή τού εδάφους από παράσιτα πέριξ τού φυτού, ενώ τού επιφέρει σχετική ασιτεία, δεν επαρκεί για να το εξοντώσει. Αλλά και η προσβολή τού φυλλώματος τών φυτών από ασθένειες, έστω κι αν είναι επιβλαβής, δεν επερκεί για να επιφέρει τον πλήρη μαρασμό. Το ίδιο ισχύει και για την προσβολή τού βλαστού. Εφόσον οι ρίζες παραμένουν ανέπαφες, οι ρίζες θα πετάξουν νέο βλαστάρι, ακόμη και αν κοπει ο βλαστός. Η προσβολή όμως τών ριζών αποβαίνει αμετάκλητα μοιραία για το φυτό. Αυτή είναι ακριβώς η μέθοδος, που ακολουθούν οι αντίπαλοι τού Ελληνισμού.

 

ΑΡΑ ΟΡΘΩΣ ΠΡΑΤΤΟΥΝ ΟΙ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΕΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ, ΔΙΑΡΡΗΓΝΥΟΝΤΕΣ ΤΑ ΙΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ. Ο ΚΡΟΤΟΣ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΑΠΟΣΚΟΠΕΙ ΣΤΗΝ ΑΦΥΠΝΗΣΗ ΑΠΟ ΒΑΘΥ ΛΗΘΑΡΓΟ.

 

Πλην όμως  η αντίστοιχος θεραπεία μιας τέτοιας μακροχρονίου υποθάλψεως δεν είναι δυνατόν να επιτύχει ο όποιος κηπουρός, αλλά απαιτεί έμπειρο γεωπόνο. Άνθρωπο που πονάει την γή, δηλαδή εκπονεί πόνημα βήμα προς βήμα μετά από συγκροτημένες μακροχρόνιες μελέτες και αλλεπάλληλες αυτοψίες, υπεράνω τής απλής μαθητείας και τής επιφανειακής επιμέλειας.

 

Η σωτηρία τών ριζών από τα παράσιτα απαιτεί εμμονή στην σπουδή τού Μάτριξ και μάστορα που δύναται να χειρίζεται αριστοτεχνικά το νυστέρι. Διότι τα παράσιτα επικολλούνται πέριξ τών ριζών. Οπότε η άστοχος εκτομή τους οδηγεί στην αφαίρεση και τών ριζών με μοιραίες συνέπειες. Επίσης, αυτός που δύναται να διαβλέπει το μάτριξ γνωρίζει, ότι η ύπουλος και δολία υφή αυτού τού τέρατος είναι τέτοια, που μόνον ένα τμήμα τών παρασίτων είναι δυνατόν να αφαιρεθεί χωρίς ακρωτηριασμό τών ριζών. Διότι κάποια τών παρασίτων διαποτίζουν τις ρίζες πλήρως. Τουτέστιν η επιδιωκόμενη θεραπεία στοχεύει στην αφαίρεση εκείνων των ζιζανίων, που είναι δυνατόν να αφαιρεθούν χωρίς να επέλθει μετεγχειρητικό σοκ. Εφόσον συμβεί αυτό, παρέχεται η δυνατότητα σε μέρος τών ριζών να λειτουργήσουν υγειώς, οπότε βάζοντας σε κίνηση το σύστημα αυτοΐασης τού φυτού, στην πορεία αποβάλλονται και τα παράσιτα που δεν κατέστη δυνατόν να αφαιρεθούν προηγουμένως.

Δυστυχώς, ευρισκόμενοι μέσα στο Μάτριξ, μπορούμε να μιλήσουμε μόνον με μισές αλήθειες. Η αλήθεια όμως δεν τέμνεται. Έχει ολογραφικό χαρακτήρα, διότι και το πλέον στοιχειώδες τμήμα της περιέχει το όλον. Άρα οι συμβιβασμοί προς την ανωτέρω κατεύθυνση είναι θεμιτοί και λειτουργικοί. Ας δώσουμε ένα χέρι, μια πρώτη ευκαιρία στην αλήθεια, για να μάς ρουφήξει ολόκληρους. Ουδείς είναι εις θέσιν να κατέχει την αλήθεια. Αυτή βρίσκεται παντού και μόνον να την εγκαλούμεθα δυνάμεθα. Διαβάστε ακόμη μια φορά -ή και περισσότερες– το έξοχο κείμενο τού Κωνσταντίνου–Αλέξανδρου στην προπροηγούμενη ανάρτηση με θέμα την πληροφορία, την έννοια και την αλήθεια. Ένα κείμενο ανάμεσα σε διακύρηξη και ποίηση, ανάμεσα σε ομολογία πίστεως και μάχιμο μνεία σε ζευβάκχικο ρυθμό τών 18/16.

 

2. ΘΕΣΦΑΤΑ, Ή ΚΥΗΜΑΤΑ ΣΥΓΚΥΡΙΩΝ;

Ο κρότος που προξενούν οι εν λόγω αναρτήσεις τού Παλαιού, πέραν τών όποιων υπερβολών, ή και εν μέρει ασκόπων εντοπισμών τους, αφήνουν ένα θετικότατο απόηχο να λειτουργεί ως κατευθυντήριος άξονας τολμηρής κριτικής, τον οποίον δεν θα μπορέσουμε να παρακάμψουμε, απλώς ένεκα λόγων μεσοπροθέσμου επιβιώσεως. Αναμφιβόλως το τολμηρό διαφέρει από το παράτολμο. Οι στρεβλώσεις όμως τις οποίες έχει παγιώσει εδώ και χιλιετίες το Μάτριξ, δεν είναι μόνον συμπαγείς, αλλά περιπλέκονται εντός τής συνειδησιακής μας υφής. Οπότε η παρέμβαση κάποιων παγοθραυστικών παλαιού τύπου δημιουργεί περάσματα για όσα σκάφη τού γιαλού επιθυμούν να μεταφέρουν δικό τους φορτίο. Όσο υπερβολική κι αν είναι η βαριοπούλα που χειρίζεται ο Παλαιός, άλλο τόσο υπερβολικοί είναι και οι φόβοι, ότι με αυτήν την μέθοδο θα σπάσει το μάρμαρο. Μέσα στην σύγχυση που κυριαρχεί σήμερα, το όποιο σφυροκόπημα καλής θελήσεως παράγει έργο. Κατά την κατασκευή ενός έργου, τα λεπτά πινέλα για την επικόλληση τής ταπετσαρίας στούς τοίχους ως και τα λεπτά κατσαβίδια για την σύνδεση τών απαστραπτουσών χειρολαβών στα πορτοπαράθυρα φθάνουν τελευταία. Προηγούνται οι εκσκαφείς και οι φαγάνες, που θα ανοίξουν τις τρύπες στο έδαφος για την θεμελίωση. Ο εντοπισμός τού Κωνσταντίνου-Αλεξάνδρου, ότι η ποιότητα τής πληροφορίας καθορίζεται από την έννοια, τουτέστιν από την πρόθεση και τον βαθμό ειλικρίνειας που την διέπει και όχι από την όποιαν πραγματιστικού τύπου απεικόνιση, είναι εξόχως σημαντικός. Αληθές είναι αυτό που σκοπεύει στην απελευθέρωση και όχι αυτό που είθισται να θεωρείται πραγματικό.

Στό Μάτριξ, συμφώνως προς την περιγραφή τού Πλατωνικού σπηλαίου, συμμετέχουν τρεις ομοταξίες. Οι δυο συνίστανται στούς θαυματοποιούς και στούς δεσμώτες. Η τρίτη καλείται να αποδομήσει μέσω τής διαφωτίσεως τίς δυο προηγούμενες, καταργώντας με αυτόν τον τρόπο το Μάτριξ. Η επίγνωση, ότι όσα επί τών τοιχωμάτων παρακολουθούν οι δεσμώτες συνιστούν σκιές αυτών που οι θαυματοποιοί χειρίζονται πίσω τους, οφείλει να διέπει όποιον επιθυμεί να στρατεύεται στην τρίτη ομοταξία. Κατά συνέπεια, η πρακτική να θεωρούμε αυτά που εθιστήκαμε να θεωρούμε απαράβατα, αυτονόητα, ιερά ή και θέσφατα, απαιτεί ενδελεχή επανεξέταση.

Το ως άνω εγχείρημα όμως στην παρούσα φάση προϋποθέτει πέρασμα μέσα από συμπληγάδες πέτρες. Διότι, στην εποχή που ζούμε, αποδομούνται από το Μάτριξ πλήρως οι αρχές και οι δομές που ίσχυαν, επιβάλλοντας καταστάσεις πλήρους συγχύσεως, απροκαλύπτου ασυδοσίας και χάους. Οι αρχές όμως και οι θεσμοί που κατεδαφίζονται, ως η διδαχή τού Πλατωνικού σπηλαίου καταγγέλει στην συνείδησή μας, ήσαν επίσης εν πολλοίς δομημένες από το Μάτριξ. Κατά συνέπεια, η προσπάθεια διερευνήσεως τών κακοδαιμονιών και τής αποδομήσεως τών σαθρών προτύπων από την μεριά ειλικρινών καλοθελητών, μοιάζει από μια πρώτη σκοπιά να συνδράμει την τρέχουσα πρακτική τών «θαυματοποιών», παρά την τεράστια και ποιοτική μεταξύ τους διαφορά. Όμως επ‘ αυτού παρεμβαίνει ο Κωνσταντίνος-Αλέξανδρος, διακηρύσσοντας: «Η ΕΝΝΟΙΑ ΔΙΕΠΕΙ ΤΗΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ». Πόσοι όμως κατανοούν μια τόσο ζωτικής σημασίας ρήση; Ο φίλτατος όμως εντολεύς στην θάλασσα τής πληροφορίας γνωρίζει καλώς. Αφήνει τα καραβάκια του να αρμενίζουν, όπως το άσμα θέλει να ηχεί: «Καραβάκι στο Αιγαίο η δική μου μοναξιά». Και κάποτε θα σας συναντήσει, φίλοι μου αγαπημένοι, φίλες μου αγαπημένες, ναυαγοί τής συνειδήσεως.

 

3. ΑΝΟΙΓΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΑΜΠΑΚΙΕΡΑ – Η ΑΝΤΙΠΑΤΕΡΝΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΣΤΑΣΗ.

Ως είναι αυτονόητο και φυσικό η πρώτη ένσταση τού Παλαιού αναφέρεται στον πατέρα θεών και ανθρώπων, στον Δία. Η αρχή πάσης θεμελιώδους ενστάσεως την σήμερον δεν μπορεί παρά να εδράζεται επί αντιπατερναλιστικής βάσεως.

Πράγματι, στις κοινωνίες τού Νότου (αλλά όχι μόνον εκεί) οι πατριαρχικές δομές προσέλαβαν στο παρελθόν από έντονο έως και υπέρμετρο χαρακτήρα, ο οποίος αποδείχθηκε σύμμεικτος. Από την μια πλευρά ο πατέρας λειτούργησε ως προστάτης και αρωγός τής σύνολης οικογένειας. Ενώ στην μητέρα επιμερίζετο η εσωτερική φροντίδα όλων εντός τού οίκου, ο πατέρας κλήθηκε να αντιπετωπίσει όλο το σύμπλεγμα τού έξωθεν κόσμου, με ότι αυτό συνεπάγετο. Πόλεμοι και κακουχίες, δουλειά, αλλά και η απειλή τής ανεργίας ή τής υποαπασχολήσεως, εγγύηση τής στέγης, τής τροφής και τής ασφάλειας.

Στη Ελλάδα τού παρελθόντος, η οποία ήτο βασικά χώρα γεωργική και χώρα τής ναυσιπλοΐας και τής μεταναστεύσεως, ο πατέρας στάθηκε ξωμάχος, εκτεθειμένος στα στοιχεία τής φύσεως, ξενητεμένος ναυτικός ή ξωπεταγμένος μετανάστης. Στα αστικά κέντρα, τα οποία γέμισαν ανθρώπους μετά την καταστροφή τού Πόντου και τής Μικρασίας, συμμετείχε έντονα στην διαδικασία τής αστικοποιήσεως, όπου ο γκαζοντενεκές δημιούργησε κάλους στον ώμο τού εργάτη. Ο πατέρας όμως που δίνεται αφειδώς, συνιστά μια εκ τών δυο πλευρών τής ιστορίας. Η επελθούσα αστυφιλία, ως αποτέλεσμα τής σκοπίμου κατατμήσεως τής αγροτικής γης σε νοικοκυριά, που δεν έφθαναν για να θρέψουν τον σύνολον τών απογόνων, διόγκωσε την στρατηγική επιλογή τής καθιερώσεως τού πελατειακού κράτους, τις υποκλίσεις στους βουλευτές τής περιφερείας με στόχο τον διορισμό, την καρέκλα και την θεσούλα, οδηγώντας στον κομματικό εκτραχηλισμό, ως καθοριστικό παράγοντα στην διαμόρφωση τού κράτους και τής κοινωνίας.

Η εξωστρέφεια τής εγχωρίου ελίτ από καταβολής τού νεοελληνικού μορφώματος, με την πλήρη υποδούλωσή της στα διεθνή χρηματιστικά κατεστημένα, καθώς και η εκδίωξη τού εύρωστου Ελληνικού αστικού στοιχείου από τις περιοχές εκτός μορφώματος (Μικρά Ασία, Αίγυπτος) οδήγησε στην κακομοιριά τής Ψωροκώσταινας, όπου ο λαουτζίκος κουβαλούσε στους ώμους του τις στρατιές των βολεμένων. Ο μακαρίτης Νίκος Πουλαντζάς, στο έργο του «Φασισμός και Δικτατορία«, διέγνωσε με ευστροφία τή συγκρότηση εκείνης τής κοινωνικής τάξεως, την οποία αποκάλεσε «νέα αστική τάξη», ή «διοικούσα τάξη», αποτελούμενη από αυτούς που επανδρώνουν τούς κρατικούς μηχανισμούς. Αυτούς διέγνωσε ως την πλέον συντηρητική και αντιδραστική προς οιαδήποτε καλώς νοούμενη αλλαγή κοινωνική ομοταξία, η οποία αποτέλεσε τον κορμό τών φασιστικών κινήσεων στην Ιταλία και την Γερμανία τού Μεσοπολέμου.

 

Αντίστοιχες κριτικές αναλύσεις σχετικά με το «μικροαστικό φαινόμενο» έχουν γίνει και από αρκετούς άλλους αξιόλογους διανοητές. Η διόγκωση τού πελατειακού κράτους και το περιώνυμο εξόγκωμα των παρασιτικών μηχανισμών στην Ελλάδα οδήγησαν στην οικοδόμηση τού συντηρητικού πνεύματος στην χώρα, ως μεθόδου προστασίας τών βολεμένων αλλά πρακτικά άχρηστων. Ο συντηρητισμός στάθηκε η ουσία όλου τού πολιτικού φάσματος, χωρίς εξαιρέσεις στην Ελλάδα. Από το «- Ανήκομεν εις την δύσιν!»  και το «- Στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σας!» τής Δεξιάς, έως τούς «μη προνομιούχους Έλληνες» τού Ανδρέα Παπανδρέου, έως τον ξύλινο λόγο τής «Αριστεράς» και την πρακτική τών αρουραίων τού επιλεγόμενου «σύριζα ευνουχισμού τών εφήβων». Αυτό, που ο Χρήστος Γιανναράς ονόμασε: «Η Δεξιά ως Αριστερά και η Αριστερά ως φάρσα».

Δεν είναι όμως δυνατόν ζυμώσεις, οι οποίες συντελούνται στην κοινωνία, να μην βρίσκουν εφαρμογή στο στοιχειώδες κυτταρό της, που είναι η οικογένεια. Υπό αυτήν την έννοια, ο συντηρητισμός οδήγησε και σε κάποιο άλλου είδους πατέρα. Εκείνον τον πατριαρχικό οσφυοκάμπτη πορωμένο ανθρωπάκο, ο οποίος εξουσιαζόμενος μέχρι τα μπούνια, ήθελε να εξουσιάζει μέχρι πλήρους αλλοτριώσεως σε οτιδήποτε προΐστατο, ή είχε υπό την υπευθυνότητά του. Στρατιωτικοί, οι οποίοι αντιμετώπιζαν το σπίτι τους ως στρατώνα, ασφαλίτες που θεωρούσαν το σπίτι τους κρατητήριο, βαρυπέπονοι θιασώτες τού αυταρχισμού, που θεωρούσαν τα γεννητικά τους όργανα καρμπόν ή φωτοτυπικό μηχάνημα, προβάλοντας αξίωση να μετατρέψουν τούς απογόνους τους σε πανομοιότυπα τής δικής τους αθλιότητος, αλλά πάντοτε βεβαίως με πλέον αυξημένα διάσημα και αρμοδιότητες, ως απόφοιτοι βοϊδοσχολών τής Εσπερίας. Η σύζυγος, ως υπηρέτρια και σκεύος ηδονής, χωρίς διακαίωμα απόψεων, αλλά επιφορτισμένη με το υψηλό καθήκον να ψήνει καφέδες, ενόσω ο λεγάμενος ανέπτυσσε θεωρίες, εξήγγειλε υποχρεώσεις και επέβαλε νουθεσίες.

 

Την λαίλαπα τού πατερναλισμού περιέγραψαν γλαφυρά οι κινηματογραφιστές αδελφοί Taviani στην ταινία «Padre Padrone» (Πατέρας και Αφέντης). Όμως οι πατερναλιστές επέφεραν διπλή ζημιά στην κοινωνία. Πέραν από την άκρα ταλαιπωρία, την οποίαν επέφεραν σε ανθρώπους, άνοιξαν ταυτοχρόνως και τούς ασκούς του λεγομένου «χάσματος μεταξύ τών γενεών», αλλά και του λεγόμενου «φεμινιστικού» κινήματος, ως εξαμβλώματος εντέχνως δρομολογηθέντος από τούς αυτοευνουχισμένους ιερείς τής Ίσιδος και τού Μολώχ. (Επί τού θέματος αξίζουν ιδιαιτέρας προσοχής οι δυο τελευταίες αναρτήσεις στην ιστοσελίδα τής φίλης Αταργάτιδος.)

Με αυτόν τον τρόπο παραχωρήθηκε πεδίο για την προαγωγή τουλάχιστον δυο γενεών πανκάδων «επαναστατών», οι οποίοι κραδαίνουν με σκουλαρίκια στην μύτη τους μπάφους, ως πλακάτ του συνθήματος «όλα είναι μπαρμπούτσαλα». Η κριτική που έκανε εγκαίρως ο Αλμπέρ Καμύ, ήδη από το πάλαι ποτέ με τον «Επαναστατημένο Άνθρωπο«, πέρασε απαρατήρητη από την «Πανούκλα» τής Ελλαδικής κοινωνίας.

Ο Παλαιός έχει δίκιο, όταν επιμένει, ότι ο φεμινιστικός σάπιος σπόρος φύτρωσε μέσα στο χώμα που όργωσε ο πατερναλισμός. Μόνον σύμπτωσις δεν είναι, ότι ο αυγουλωμάτης Axel, ο οποίος ανεσύρθη μέσα από τα νεοταξικά ημίψηλα τών θαυματοποιών, προέρχεται από το άμεσο οικογενειακό περιβάλλον τού Παττακού. Αυτοί που το έπαιζαν άντρακλες, χωρίς να διαθέτουν αχαμνά, επώαζαν μέσα στην στοά «Σπύρος Νάγος» αυτούς, οι οποίοι θεσμοθέτησαν σήμερα το καθεστώς κάποιοι πατέρες να διαθέτουν αιδοίο. Και έχει πολύ δίκιο ο Σπύρος Σπυρόπουλος όταν ωρύεται, ότι όπισθεν αυτών κρύβεται ο ερμαφρόδιτος τής Σουίσας.

 

4. ΜΠΑΡΜΠΑ-ΔΙΑΣ. ΑΝΩΘΕΝ ΜΕΓΑΛΟΜΠΕΡΜΠΑΝΤΗΣ, Η ΑΙΣΘΗΣΙΑΚΟΣ ΓΑΛΑΝΤΟΜΟΣ ΛΟΓΩ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ.

Η πρώτη ένσταση τού φίλου Παλαιού έναντι τού πατρός θεών και ανθρώπων εστιάστηκε κριτικά στην υπερβολική του ερωτοτροπία (αν όχι και ανεξάντλητη μέχρι πλήρως εξαντλήσεως) μετά παντός άρρενος ή θήλεος. Επί τού συγκεκριμένου αρμόζει να υπογραμμίσω μια πολύ βασική διαπίστωση τού μεγάλου εθνολόγου
Claude Levy Strauss, την οποίαν κατέγραψε στους «Θλιμμένους Τροπικούς»: Είναι εν τέλει αδύνατο για όποιον προβαίνει σε εκτιμήσεις ή αξιολογήσεις πολιτισμικού χαρακτήρα, που αφορούν κάποιο διαφορετικό από το δικό του πολιτισμικό συγκρότημα, να το πράξει χωρίς να παραμένει εγκλωβισμένος στα δικά του πολιτισμικά δεδομένα. Εδώ και χιλιετίες τα πολιτιστικά δεδομένα που μάς διέπουν έχουν διαμορφωθεί από τον Χριστιανισμό. Αυτά βεβαίως έχουν εξελιχθεί αρκετά από την εποχή τού πρώτου αιώνος. Η πάγια επιταγή του -όχι μόνον όσο αφορά την ανθρώπινη γενετήσια συμπεριφορά- εστιάζεται στην εγκράτεια, στην νηστεία, στην ταπεινοφροσύνη, στην εκούσια αποστροφή από τα πάθη, έως τα προωθημένα όρια τού μοναχισμού, ως άρνήσεως τού κόσμου με πρότυπο την ρήση τού Χριστού: «- Εγώ ενίκησα τον κόσμο!».
Ο χριστιανός, ευρισκόμενος σε συνεχή διαπάλη με τούς εγκόσμιους πειρασμούς, καλείται να προσανατολίσει τίς αισθήσεις του προς ανώτερες σφαίρες, όπου κυριαρχούν τα μέλη τών ψαλμωδιών, οι ευωδίες των τελετουργιών, τα υπερβατικά χρώματα τής εικονογραφίας, τα οποία συγκεραζόμενα αναδεικνύουν το χρυσό ως πρώτη αποκάλυψη τού Θείου Φωτός. Ο Χριστός, ως ανδρικό πρότυπο συμβολίζει την άκρα ετοιμότητα προς αυτοθυσία, ένεκα τής απείρου αγάπης προς τον πλησίον. Το γυναικείο πρότυπο, αναγόμενο εις την Θεοτόκο, συμβολίζει την άκρα τρυφερότητα τής παρηγορίας προς άπαντας – αμαρτωλούς και αγίους.
Υπάρχουν κάποιοι συμβολισμοί τού Ορθόδοξου Χριστιανισμού, οι οποίοι ως κυήματα, ή επί το ορθότερον ποιήματα, τού Ελληνικού Πνεύματος, διακατέχονται από τέτοια ανύψωση κάλλους, που αν συνέχιζα την παράθεση τους, θα έπραττα προσηλυτισμό, έστω και εάν -ως φίλος τού Πλατωνισμού- δεν πρόσκειμαι σε κάποια θρησκεία. Δεν μπορώ όμως να αποφύγω μια και μόνη συγκεκριμένη αναφορά, η οποία δεν παύει να με δονεί μονίμως, ασχέτως σε ποιον θεό αρέσκομαι να πιστεύω. Πρόκειται για την Εικόνα που φέρει την ταυτόχρονο διπλή ονομασία «Άκρα Ταπείνωσις« και «Βασιλεύς τής Δόξης», απεικονίζουσα τον Χριστό μέχρι το στήθος, κατερχόμενο εις τον τάφο, την στιγμή που ξεψυχάει. Η αλληλουχία παραστάσεως και ονοματοδοσίας αυτής τής Εικόνος, είναι σε θέση να αποσπά την καρδιά ακόμη και κάποιου που δεν αισθάνεται χριστιανός σε σφαίρες αενάου δοξολογίας.

 

Ο Λουθηρανισμός επέφερε την πρώτη αλλαγή στην μέχρι τότε τρέχουσα χριστιανική θεώρηση, εισάγοντας το ατομικό κριτήριο στην σχέση ανθρώπου με το Θείο. (Σε αυτό το σημείο, ας μού επιτραπεί να εκφράσω τις ευχαριστίες μου στον Μαρτίνο Λούθηρο, ένεκα ότι σήμερα στο Βερολίνο όπου διαμένω εορτάζεται η ημέρα τής Μεταρρυθμίσεως, με αποτέλεσμα αυτή να είναι αργία, ώστε να έχω ησυχία γράφοντας την παρούσα ανάρτηση.) Μεγαλύτερη όμως τομή από αυτήν τού Λουθήρου επενέργησαν η Αναγέννηση και ο Διαφωτισμός, εισάγοντας στις δυτικές κοινωνίες με την διακήρυξη τού homo universalis την επιστροφή στις χαρές τής ζωής. Η στροφή προς το Ελληνικό Πνεύμα τής κλασσικής περιόδου, που έλαβε χώρα την εν λόγω εποχή, επέφερε και ένα προσανατολισμό στην οπτική περί ζωής, που επικράτησε στην Ελλάδα κατά τούς κλασσικούς χρόνους. Με αυτό τον τρόπο επανήλθε στο προσκήνιο τμήμα τού γερομπερμπάντη Διός, χωρίς όμως να αμφισβητηθεί αμέσως το περιβάλλον χριστιανικό πλαίσιο.
Στην συνέχεια συντελέσθησαν και άλλες -πλείστες όσες- προσαρμογές τού χριστιανικού προτύπου στην Εσπερία, η οποία θεωρείται λίκνο τού πολιτισμού στην Ψωροκώσταινα, και την οποία ο συρφετός στην Ελλάδα αρέσκεται μιμητικώς να αναπαράγει. Αυτός ο χείμαρος εκμοντερνισμού, προσαρμογών και μεταρρυθμίσεων συμφώνως προς τις εντολές τής «φωτισμένης Ευρώπης» οδήγησε επί τών ημερών μας στην κάργα ευσέβεια τών συγχρόνων ταγών, οι οποίοι τις Πέμπτες φορούν ποδιά και τις Κυριακές κάνουν μετάνοιες.
Ο Παλαιός, με την εν λόγω ένστασή του, θίγει ένα τεραστίας σημασίας ζήτημα, καθόσον η σεξουαλικότητα, το γενετήσιο ένστικτο, καθώς και η κατά εποχές έκφανση αυτής τής πραγματικότητος διέπουν μια από τις βασικότερες ανάγκες τού ανθρώπου γενικότερα. Δίπλα στην εξεύρεση τροφής και στέγης και στην ανάγκη πραγματώσεως ατομικού και κοινωνικού κύρους, καθώς και στην μεταφυσική ανάγκη τών ανθρώπων, ζητά διέξοδο και η γενετήσια ορμή. Την διέξοδο αυτής τής ενδομύχου γενετήσιας ορμής, στην οποία στηρίζεται και η στοιχειώδης αναπαραγωγή τού ανθρωπίνου είδους, έρχονται να διαμορφώσουν και να καναλιζάρουν τα ήθη και οι θεσμοί τών κοινωνιών. Είναι κατανοητότατον ότι την πλέον αποτελεσματική ισχύ για την ρύθμιση αυτής τής σκοπιμότητος διαθέτουν οι θρησκείες, ένεκα τού εκάστοτε θέσφατου που αυτές επικαλούνται.
Μπορεί βεβαίως κάποιος να ισχυριστεί, ότι στο βαθμό που το θέσφατο συνιστά αποτέλεσμα θείας φωτίσεως, καλώς κυριαρχεί. Είναι όμως τα πράγματα έτσι; Εάν μελετήσουμε την εξελικτική διαδικασία τής ηθικής, που διαμορφώνουν οι θρησκευτικού τύπου ομολογίες και δόγματα, θα διαπιστώσουμε, ότι πίσω από τα θέσφατα καλύπτονται απλούστατες πρακτικές ανάγκες τών ανθρώπων, οι οποίες διέπονται καθαρά ΑΠΟ ΤΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΟΔΟΥ. Συγκεκριμένα: Ο Δίας ώς ουρανίου τύπου θεότης, επικρατεί συμφώνως προς τις διαπιστώσεις τών ιστορικών ερευνών και τής επιστήμης τής θρησκειολογίας, αλλά και ως οι αρχαίες πηγές παραδίδουν, μετά την κατάργηση (τουλάχιστον στο εξωτερικό προσκήνιο – ζήτημα στο οποίο θα αναφερθώ συγκεκριμένα στο μεθεπόμενο κεφάλαιο) τής χθονίου λατρείας, ή λατρείας τού Κρόνου. Αυτή συνδέεται με το μητρογραμμικό λεγόμενο σύστημα κοινωνικής οργάνωσης, όπως αυτό αναλύθηκε από τον L. H. Morgan, στην «Αρχαία Κοινωνία«, στην πρώτη έκδοση τού βιβλίου το 1877. (Σημείωση Εργοδότη: σύνδεσμος γιά «πουναλουανή οικογένεια«. Το έργο του Μόργκαν με σύνδεσμο κάτω-κάτω στο άρθρο της Wiki.) Σκοπίμως εσφαλμένα αυτή η περίοδος ονομάσθηκε «μητριαρχία» από διαστρεβλωτές τής Ιστορίας, παραφράζοντας τον όρο τού Bachofen στο έργο «Το Μητρικό Δίκαιο» («Das Mutterrecht»). (Και σε αυτό το ζήτημα θα γίνει εκτενέστερη αναφορά στο μεθεπόμενο κεφάλαιο).
Όπως αναφέρει ο Ησίοδος κατά την «χρυσή εποχή» τού Κρόνου, οι άνθρωποι δεν ήταν αναγκαίο να εργάζονται, αλλά έπαιρναν έτοιμη την τροφή τους από την φύση. Δεν υπήρχε δηλαδή καλλιέργεια τής γης. Οι άνθρωποι τότε, ως είναι φυσικό, λάτρευαν ως κύρια θεότητα τήν μάνα γη ως «Μεγάλη Μητέρα», ή «Λευκή Θεά», ή «Λευκοθέα», η οποία τούς παρείχε τα πάντα, χωρίς όμως καλλιέργεια, αποκλειστικά με φυσικό τρόπο. Επρόκειτο τοιουτοτρόπως για την λατρεία τής γονιμότητας ή «βλαστική λατρεία», ως επιφανείς εθνολόγοι, θρησκειολόγοι και ιστορικοί έχουν αναλύσει.

 

Αυτή όμως η μονοσήμαντος εξάρτηση τών ανθρώπων από την φυσική γονιμότητα τους κράταγε άμεσα εξαρτημένους από αυτήν. Καιρικές καταστροφές, ξηρασίες και θεομηνίες ήσαν αιτίες για αφανισμό όλης τής φυλής. Και μειωμένη καρποφορία σήμαινε πείνα για κάποιες περιόδους. Όπως αναλύει ο George Frazer στον «Χρυσό Κλώνο», τότε καθίστατο στην αντίληψη τών ανθρώπων αναπόφευκτος ο εξιλασμός τών πνευμάτων τής Μητέρας Γης μέσω ανθρωποθυσιών. Στην συνέχεια όμως, με την επίτευξη τού προμηθεϊκού πνεύματος, αφού ο Προμηθεύς δώρησε στούς ανθρώπους την φωτιά, δηλαδή την δυνατότητα να προνοούν, τουτέστιν να καλλιεργούν την γη και να αποθηκεύουν το μη καταναλωθέν περίσσευμα με συγκεκριμένες μεθόδους, τούς έκανε σχετικά ανεξάρτητους από τις διακυμάνσεις της καρποφορίας τής γής, αμφισβητώντας τα αιμοδιψή κατεστημένα. Αυτά τα ζητήματα έχω αναπτύξει στο κείμενο «Θρησκειολογικές Προσεγγίσεις», που καταχώρησα στην σελίδα scribd.com, ώστε να μην έχει νόημα η επέκταση τού ζητήματος εδώ. (Επειδή από την εν λόγω καταχώρηση πέρασαν αρκετά χρόνια και δεν γνωρίζω κατά πόσο αυτή είναι πλέον προσβάσιμη, θα την αναρτήσω εκ νέου τις επόμενες ημέρες και θα καταθέσω τον σύνδεσμο. Σημείωση Εργοδότη: βρέθηκε καί παρατίθεται ο ήδη υπάρχων σύνδεσμος!)
Η βλαστική λατρεία ήταν -ως είναι φυσικό- οργιαστική. Πέραν τού ότι τότε δεν είχε επιβληθεί ακόμη η μονογαμία, οπότε εντός τής ιδίας οικογενείας εσυνουσιάζετο κόσμος και λαός (τότε δεν υπήρχε ακόμη και η τηλεόρασις, για να περνά η ώρα), το ζήτημα υπηρετούσε συγκεκριμένη τελετουργική σκοπιμότητα, που ανέλυσα αλλού στο παρελθόν (σχετιζόμενη με την παραγωγή διμεθίλτρυπταμίνης).
 Με την επιβολή τής μονογαμίας και την ταυτόχρονο κατακρήμνιση τού Κρόνου από τον Δία στα Τάρταρα μπήκε -εξωτερικά μόνον– τέλος στις ανθρωποθυσίες και στις ακατάσχετες οργιαστικές τελετές των Μαινάδων και τής «ιερής μανίας». Ο Δίας, καταργώντας στο προφανές προσκήνιο τίς ανθρωποθυσίες και τα άνευ όρων όργια, δεδομένου ότι η νέα κοινωνική οργάνωση απαιτούσε ο πατέρας να γνωρίζει αυστηρά τα τέκνα του, με στόχο την κληροδότηση τών μέσων παραγωγής που ήτο ιδιοκτήτης, δεν ήταν δυνατόν να προκόψει αντιγράφοντας στο ερωτικό του κοσμοείδωλο τον Άγιο Φανούριο. Δεν είναι δυνατόν να περάσει μια κοινωνία από ένα τρόπο οργανώσεως σε άλλον, ανατρέποντας άνευ όρων ότι υπάρχει και δεν υπάρχει. Έτσι αυτός διατήρησε, αλλά αποκλειστικά για την πάρτη του, συνήθειες που όλοι ήθελαν να έχουν, αλλά δεν μπορούσαν, διότι δεν ήσαν θεοί. Εξ άλλου με την καθιέρωση τής καλλιέργειας υπήρχε και αρκτετό κρασί και ψωμάκι, για την αναπλήρωση των θερμίδων που δαπανούντο με το σεξάκι στις συνευρέσεις και στα συμπόσια με εταίρες.
Πλην όμως στα πλαίσια τής νέας κοινωνικής οργανώσεως ο Δίας κάθε άλλο παρά αλητάμπουρας ήτο. Και σε καμμία τών περιπτώσεων δεν αποτελούσε τον αντίποδα τού Αγίου Φανουρίου. Τουναντίον αναδείχθηκε σε συνεπέστατο πρόδρομό του.

 

Πώς όμως έγινε η μετάβαση από την χαρά τής ζωής και τον ερωτικά υπεραισθησιακό Δία στον Χριστιανισμό και την επιταγή για εγκράτεια;
Την απάντηση σε αυτό το ερώτημα παρέχει με τις έρευνες και τις ιδέες του ο μεγάλος οικονομολόγος και κοινωνικός οραματιστής Jeremy Rifkin, ο οποίος στάθηκε ένας από τούς πολύ μεγάλους θιασώτες τού οικολογικού κινήματος κατά την δεκαετία του ’80, χωρίς όμως να ασχοληθεί στο ελάχιστο με ζητήματα θρησκειολογίας. Βάση τής ανάλυσης τού Rifkin αποτελεί η θερμοδυναμική και το δεύτερο αξίωμά της περί εντροπίας. Το βιβλίο του «Εντροπία Δίχως Εξάντληση» (καί μικρό σχετικό κείμενο ελεύθερο, εδώ) αποτέλεσε το βασικότερο σύγγραμμα για τις κινήσεις τών οικολόγων στην Ευρώπη, στην φάση που αυτές ξεκίνησαν να αναπτύσσονται και πριν αυτές προσλάβουν δόλιο χαρακτήρα. Το εν λόγω βιβλίο όμως τού Rifkin πρόκειται να τύχει πραγματείας στο επόμενο κεφάλαιο, το οποίον θα έχει ως θέμα την μετάβαση στον χριστιανισμό μέσα από την σκοπιά τής θερμοδυναμικής. (Στο μεθεπόμενο κεφάλαιο θα γίνει μνεία στην κυοφορία του φεμινισμού κατά τον 18ο αιώνα.)

 

Με αυτές τις αναφορές, κλείνει το παρόν πρώτο μέρος τής αναρτήσεως.
Εκφράζω τις θερμές μου ευχαριστίες στην φίλη Φωτεινή, που με παρακίνησε να την γράψω, ξεπερνώντας την αναρτησιακή αδράνεια πολλών μηνών.
Ευχαριστώ επίσης τον οικοδεσπότη για την πολυετή συνεργασία και την κοινή πορεία μας στους «σουρεάλ» χώρους τής καλής παρέας των εκλεκτών συνεργατών και φίλων. Καθώς και όποιον δαπανά χρόνο να διαβάζει τα γραφόμενα, ανεξαρτήτως τών όποιων αξιολογήσεων. Η αξία βρίσκεται στον διάλογο, που θρέφεται από την αμφισβήτηση.
Advertisements

ΦΤΟΥ ΣΑΣ… ΞΕΦΤΙΛΕΣ!!!!!!

32 Σχόλια

Φτού σας …. ξεφτίλες

… ένθεν κακείθεν !!

Παλαιός

Αμάν πιά … συνέχεια και συνέχεια η ίδια γελοιότητα !

… παρελάσεις και απόδοση τιμών σε φρόκαλα και ξεγάνωτους ντενεκέδες .

Και ναί … τίποτα διαφορετικό δεν θα περίμενε κάποιος από ηλίθια φρόκαλα, πουλημένα μουσκαροειδή, ξεγάνωτους ντενεκέδες και πεμπτοφαλαγγίτικα σκουλήκια της πολιτικής, στρατιωτικής και θρησκευτικής τάξης.

Όμως …

κανένας από τον υπόλοιπο βοϊδολαό δεν έχει, όχι το φιλότιμο, αλλά, το ελάχιστο νιονιό, να ‘δεί και να κατανοήσει το σάπιο της όλης ιστορίας ;;

Δυστυχώς …. όπως φαίνεται … κανείς !!!

Ποιός θα μιλήσει και θα δείξει τα στραβά και τα παράλογα

Και δεν μιλάω μόνο για τον απλό βοϊδολαό, τα χάπατα του γελαδιστάν, που όπως πάμε βόδια ήταν και βόδια, αν όχι κάτι χειρότερο, θα μείνουν … αλλά και για τον υποτιθέμενο πνευματικό και ακαδημαϊκό κόσμο … που όμως κάθε άλλο παρά πνευματικός αποδεικνύεται ότι είναι, καθώς το μόνο που φαίνεται να τους ενδιαφέρει είναι το θρόνιασμα σε κάποια καρέκλα, το μοίρασμα παρασήμων και διασήμων και οι επικύψεις με το τουρλοκώλιασμα στις μασωνικές στοές …. που λοιπόν να βρούν χρόνο μετά απ’ όλα αυτά να ασχοληθούν με τα κακώς κείμενα, τα στραβά και τα παράλογα ;; 

Ίσως όμως να μην είναι μόνο η μη ύπαρξη χρόνου, αλλά το κάψιμο των μυαλών τους, μέσα στα καταγώγια των στοών.

Ποιός λοιπόν θα μιλήσει, ποιός θα δείξει στον λαό το στραβό και το παράλογο ;;

Τα σκουλήκια της πολιτικής ;; … ακόμη και αν το κατανοήσουν … δεν θα το κάνουν ποτέ … αφού σαν σκώληκες από τέτοια τρέφεται το εγωπαθές τομάρι τους.

Τα θρησκευτικά μορμολύκεια ;; … μα αυτοί ήταν που πάντα έσουρναν τον λαό στον βόθρο … αυτοί ήταν και είναι που τον θέλουν δούλο και υποταχτικό … αυτοί θα το κάνουν ;;

Οι στρατολουλούδες μήπως ;; … αυτοί οι ξεγάνωτοι ντενεκέδες που αφήνουν την σημαία να την πάρει ο αέρας, που κάνουν τις Φιλιππινέζες στα εισερχόμενα πιθήκια, αυτοί που μιά ζωή σκύβουν και δεν βγάζουν άχνα, και μόνο όταν συνταξιοδοτηθούν θυμούνται να το ρίξουν στα πατριωτικά λογύδρια; … αυτοί που συντηρώντας και διαιωνίζοντας κάτι τέτοια βγάζουν τ’ απωθημένα και το άχτι τους προσπαθώντας να υποβιβάσουν άλλους για να νιώσουν για μια στιγμή σπουδαίοι ;;

Μήπως οι δικαστάδες ;; … αυτοί που την μιά στιγμή ένα πράγμα το βγάζουν δίκαιο και την άλλη λάθος και άδικο, … αυτοί που μόνο τα συντεχνιακά τους, τους ενδιαφέρουν, και όταν θίγονται είναι παράνομα, ενώ των άλλων όλα είναι νόμιμα ;; … αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να στήνουν παραδικαστικά και βιβλιοθήκες ;; …. αυτοί που θεωρούν και βρίσκουν συνταγματικό και νόμιμο το ξεπούλημα της Πατρίδος, την εκχώρηση της Εθνικής Κυριαρχίας και την λεηλασία και φτωχοποίηση του λαού ;; … αυτοί θα μιλήσουν ;;

Κανείς από δαύτους δεν το έκανε και ούτε θα το κάνει ποτέ !!

Μήπως όμως υπάρχει περίπτωση να το κατανοήσει και να το απαιτήσει ο λαός ;; … μπά που τέτοια τύχη … εκεί δεν κατανοεί και δεν απαιτεί άλλα που έχουν σχέση με την διαβίωσην του … με Ιδέες και Ιδανικά θα ασχοληθεί ;; … δώσε του κάνα τουρκοσίριαλ, δώστου πράντια να δείς για πότε πετάει την σκούφια του !!

Τότε τι διάολο θέλω και το γράφω … τι θέλω και ανακινώ τέτοια θέματα ;;

Απλά τα στραβά και τα παράλογα που συντηρούν και διαιωνίζουν την αποχαύνωση … μου κάθονται !! … έτσι λοιπόν το γράφω για να υπάρχει !!

Τα Σύμβολα της Φυλής, του Έθνους και της Πατρίδος

Πολλοί μπορεί να νομίζουν ότι όλα τα παραπάνω, απαραιτήτως είναι ίδια, όμως αυτό δεν ευσταθεί πάντα, και ιδίως όταν αναφερόμαστε στους Έλληνες, όπου αυτά όχι μόνο μπορεί αλλά και κατά εποχές ήταν διάφορα.

Αν και έχουμε συνηθίσει να λέμε Έλληνες, μια μικρή ή μεγάλη ομάδα, αδιάφορο, σ’ αυτόν τον πλανήτη, δεν είναι έτσι. Έλληνες δεν υπάρχουν μόνον εδώ αλλά και αλλού.

Όλοι λοιπόν αυτοί [ οι εδώ και οι αλλού ] αποτελούν την Φυλή των Ελλήνων.

Οι Έλληνες του δικού μας πλανήτη, μπορούμε να πούμε ότι αποτελούν το γνωστό μας Έθνος, ένα κομμάτι της Φυλής των Ελλήνων … αυτό του πλανήτη Γή.

Ταυτόχρονα, κάποια εποχή υπήρχαν περισσότερες από μία περιοχές Ελληνικές, όπου κάθε μία από αυτές ήταν Πατρίδα του συγκεκριμένου εκείνου τμήματος … των Ελλήνων.

Καθένα απ’ αυτά τα μέρη, είχε και έχει αντιπροσωπευτικά Σύμβολα, που κατά καιρούς ήταν διαφορετικά. Σε κάποιες Πάλαι Ποτέ Εποχές όλοι είχαν ως Πρωτεύον… Ένα και Μοναδικό, ΑΥΤΟ που συνεχίζει και κρατά Απαράλλακτο η Έδρα της Φυλής [ που είναι η ΙΔΙΑ η Υπόσταση και Διατήρηση της ΦΥΛΗΣ ].

Στο διάβα του Χρόνου, πολλές φορές η Μνήμη και η Σύνδεση χάθηκε, και τα επιμέρους τμήματα επέλεξαν άλλα, άλλες φορές αρκετά επιτυχημένα, άλλες απέχοντα παρασάγγας.

Άσχετα όμως από την επιτυχημένη ή όχι επιλογή, τα Σύμβολα αντιπροσώπευαν και ήταν η υπόσταση του επί μέρους τμήματος. Σαν τέτοια λοιπόν απαιτούσαν τον απόλυτο σεβασμό, τιμή και εκτίμηση όλων των πολιτών του εν λόγω μέρους.

Ερχόμενοι στο παρόν, τα δικά μας σημερινά Σύμβολα, επιτυχημένα ή όχι-αδιάφορο, απαιτούν από όλους εμάς τον απόλυτο σεβασμό και τιμή, καθόσον αντιπροσωπεύουν την Ύπαρξη του Έθνους και της Πατρίδος … πράγμα το οποίον πρέπει να φυλάσσεται αλλά και να επιβάλλεται με κάθε μέσον και τρόπο … και καμμία μα καμμία προσβολή δεν θα πρέπει να επιτρέπεται απέναντί τους, σε κανέναν δεν πρέπει να επιτρέπουμε και την παραμικρή ασέβεια σ’ αυτά.

Κατ’ εμέ όποιος προσβάλει την Σημαία, τον Ύμνο ή κάποιο Ηρώο-Μνημείο, πρέπει επί τόπου να θανατούται, και όχι ως Ηλίθιοι να χαζεύουμε και να φωτογραφίζουμε τέτοιες πράξεις, κάψιμο ή ποδοπάτημα και σχίσιμο Σημαίας, βρώμισμα ή όποιον άλλον βανδαλισμόν σε Μνημείον.

Σε προηγούμενη ανάρτηση, όπου έγραψα ότι θα ήταν καλό να ψάξουμε να βρούμε ως Σημαία και Ύμνο κάτι το οποίο θα ήταν πιο αντιπροσωπευτικό και θα έδινε ώθηση, θα εξύψωνε το Έθνος και την Πατρίδα, [ και αφού απέδειξα, εξήγησα, ανέλυσα και ξεκαθάρισα πλήρως, το γιατί και τους λόγους για τους οποίους το πρότεινα ] μερικοί λοβοτομημένοι, είτε λόγω της βλακείας που σέρνουν, είτε λόγω διαφόρων άλλων συμπλεγμάτων, που τους κατατρύχουν (για να μην υπεισέλθω σε άλλα), θέλησαν και προσπάθησαν να το διαστρεβλώσουν και να εκτροχιάσουν.

Ακόμη και οι άλλοι, όσοι δεν το έκαναν ιδιοτελώς ή από κακεντρέχεια, παρά μόνο από το κόλλημα και την βλακεία τους, δεν επέτρεψαν τελικώς μιά εις βάθος ανάλυση και συζήτηση επ’ αυτού.

Έτσι λοιπόν μένει για κάποιον ευθετότερον χρόνον εάν και εφ’ όσον υπάρξει τέτοιος.

Επιστρέφοντας τώρα στον λόγο που γράφεται το σημερινό άρθρο, θα στηλιτεύσω την συμπεριφορά ανωτάτων παραγόντων που είτε χαζογελούν και ξύνονται στην ανάκρουση του Εθνικού Ύμνού, είτε αράζουν καρεκληδόν, ξύνονται και το ρίχνουν στο κουβεντολόϊ όταν διέρχεται η Σημαία.

‘Όλοι αυτοί θα έπρεπε να τύχουν δημόσιου μαστιγώματος.

Όσο για κείνους που είπαν να αφήσουν την σημαία να την πάρει ο αέρας, αυτός ο μαλάκας στρατιωτικός που το άκουσε θα έπρεπε μαζί με κείνα τα τσόλια να σουρθεί στην καρμανιόλα, παρόμοια και όλοι αυτοί που καίνε, ποδοπατούν, σχίζουν την σημαία ή που την αποκαλούν «πανί» και δεν ξέρω τι άλλο.

Μπορεί μεν να είναι από πανί, από τσίγκο ή δεν ξέρω τι άλλο υλικό, από την στιγμή όμως που αποτυπώθηκε πάνω του το Σύμβολο παύει πιά να είναι το υλικό, αλλά είναι ΌΛΟΙ εμείς, η Πατρίδα, το Έθνος, η Ζωή, η Λευτεριά και η Τιμή μας, το αίμα όλων των Αγωνιστών.

Στρατός

Σκατά αξιωματικός είσαι εσύ ηλίθιο μαλακισμένο υποκείμενο, εσύ που έχεις την απαίτηση να αποτίουν τιμή και χαιρετούρες οι υφιστάμενοι και στρατιώτες σε σένα… χωρίς αυτούς ζωντόβολο, ένα τίποτα είσαι, ένα μεγάλο μηδενικό … χωρίς αυτούς δεν υπάρχεις είσαι άχρηστο σκουπίδι … αυτοί είναι που σου δίνουν την όποια αξία και το αξίωμα και όχι τα σκατά που έχεις στο κεφάλι σου.

Έτσι λοιπόν μπορεί να διοικείς, να δίνεις κατευθύνσεις και διαταγές, αλλά εσύ είσαι που πρέπει να στέκεσαι σούζα μπροστά τους και να δίνεις τον πρώτο χαιρετισμό και όχι αυτοί.

Αλλά σ’ αυτό το μπουρδέλο … έχουμε χάσει πλέον τ’ αυγά και τα πασχάλια.

Κατάλαβες αυτό που σου είπα, ηλίθιε ;;;

Για να καταλάβεις βέβαια, θα έπρεπε να ήσουν πραγματικός Έλληνας, γόνος της Πάλαι Ποτέ Ελλάδος. Πώς ρε ζώον θα σε σέβονται και θα σε τιμούν οι στρατιώτες σου … όταν εσύ δεν το κάνεις πρώτος ;;

Επιθεωρήσεις

Οι επιθεωρήσεις ζώον γίνονται για να ελέγξει ο επικεφαλής αν όλα είναι σωστά και εντάξει, όχι για να επιβάλει ποινές, να απαιτήσει παρουσιάσεις και υποκλίσεις, καιθώς αυτός είναι που πρώτος πρέπει να χαιρετά τον ελεγχόμενο … το κατάλαβες μούσκαρε ;; … Όμως αυτά είναι για πραγματικούς Έλληνες και όχι για φαντασμένα εσπερο-φρόκαλα.

Παρελάσεις

Άλλη μαλακία και τούτη !!

Η όποια παρέλαση δεν γίνεται για να αποτίσει φόρο τιμής σε κανένα σούργελο (πολιτικό, στρατιωτικό, δικαστικό, θρησκευτικό ή κυβερνητικό) παρά μόνο για να αποδώσουμε και να αποτίσουμε Φόρο Τιμής  και Σεβασμού στους Αγωνιστές της Λευτεριάς, τους Υπερασπιστές της Πατρίδος, και ούτε γίνεται απλά για να θυμηθούμε κάτι που έγινε στο παρελθόν και να ανταλλάξουμε χαιρετούρες και ευχές, δεν είναι πανηγύρια και τζερτζελέδες.

Οι παρελάσεις πέρα από Φόρος Τιμής, είναι Ορκωμοσία και Υπόσχεση, να τιμήσουμε τους αγώνες και το αίμα εκείνων που πάλεψαν για να είμαστε Λεύτεροι, για να έχουμε Πατρίδα, και τιμούμε δέ όχι μόνο τους πεσόντες, αλλά όλους όσους αγωνίστηκαν  -με οποιονδήποτε τρόπο- για να γίνουμε και να είμαστε Λεύτεροι.

Τις Παρελάσεις δεν τις κάνουμε όπου λάχει, αλλά μπροστά σε Μνημεία-Ηρώα, όχι μπροστά σε κάθε τσόλι που τουρλώνει τον κώλο του στο Μνημείο, δεν χαιρετάμε αυτά τα ρεντίκολα αλλά το Μνημείο (όχι τα κοτρώνια … αλλά αυτό που συμβολίζει το Μνημείο … τους Αγωνιστές … την ίδια την Ύπαρξη της Πατρίδος).

Αντί λοιπόν όλα αυτά τα μουσκαροειδή, να είναι απέναντι από το Μνημείο, και να χαιρετούν τους Παρελαύνοντες, γυρίζουν την πλάτη και τον κώλο τους στο Μνημείο και περιμένουν τις χαιρετούρες των Παρελαυνόντων … και όλα τα μοσχάρια περνούν και αντί να αποτίουν Τιμή με επιτόπια στάση κλήση επί δεξιά και χαιρετισμό του Μνημείου … χαιρετούν τα σούργελα.

Όλοι οι υποτιθέμενοι «επίσημοι» του κώλου, πρέπει να βρίσκονται ακριβώς απέναντι από το Μνημείο και είναι υποχρεωμένοι να στέκονται και να χαιρετούν τους παρελαύνοντες και την απότιση Τιμών στο Μνημείο και όχι να τους χαιρετούν οι παρελαύνοντες.

Μετά απ’ αυτά αναρωτιέται κάποιος, γιατί πάμε κατά διαόλου … αντί να αναρωτηθεί γιατί δεν πάμε ακόμα παραπέρα με τα μυαλά που κουβαλάμε.

Άλλο είναι η Παρέλαση και άλλο η Επίδειξη Στρατιωτικού Οπλισμού, Σύνταξης και Αγημάτων, πρός τον Λαό … αλλά κάπου μπερδέψαμε την πούτσα με την βούρτσα.  

Ηρώα και Μνημεία

Το Μνημείο το πλησιάζεις με Σεβασμό για να αποτίσεις Τιμή, όχι με περιέργεια, να βγάλεις φωτογραφίες ή δεν ξέρω τι άλλο.

Στο Μνημείο ποτέ δεν επιτρέπεται να γυρνάς την πλάτη, είτε διέρχεσαι, είτε απότισες τιμή, κατέθεσες στεφάνι, ανάθημα ή άλλη προσφορά … αλλά μετά την πράξη οπισθοχωρείς συνεχώς και πλαγίως, και όταν βλέπεις ή περιμένεις κάποιους να αποτίσουν φόρο, μόνο απέναντι ή κατά 90° στο πλάϊ μπορείς να σταθείς, και όχι με την πλάτη προς αυτό, έστω και αν δεν είσαι μπροστά του.

Η σωστή Στρατιωτική παρέλαση, αυτή που γίνεται για απότιση Φόρου Τιμής και όχι για τζερτζελέ, όταν το τμήμα φτάνει έμπροσθεν του Μνημείου, πρέπει :

  να κάνει στάση και να στρέφει όλο το σώμα πρός το μνημείο για να αποτίσει Τιμή, 

  με παρουσιάστε όπλα [ η απόδοση της Τιμής ], 

  με χτύπημα των κοντακίων επί του εδάφους [ επιβεβαίωση του Όρκου και της υπόσχεσης ], 

  στροφή επ’ αριστερά και συνέχιση της πορείας. 

Αυτό για κάθε χωριστό τμήμα. 

Η Σημαία και οι Παραστάτες της συγκεκριμένης μονάδος, όταν φτάνει ακριβώς έμπροσθεν του Μνημείου : 

  κάνει στάση και στρέφει προς αυτό, 

  η Σημαία και ο φέρων εκτελούν ελαφρά υπόκλιση (της κεφαλής ο φέρων) προς το Μνημείο [ απότιση Τιμής ], χαιρετά δε δι’ υψώσεως της αριστεράς, αλλάζει χέρι στην Σημαία και φέρει την δεξιά γρονθηδόν επί του στήθους [ υπόσχεση και επιβεβαίωση του Όρκου ] .

  Ιδίαν υπόκλισην κεφαλής εκτελούν και οι Παραστάτες [ απότιση Τιμής ] πλέον της υψώσεως των ξιφών και την επί του στήθους μεταφοράν των [ υπόσχεση και επιβεβαίωση του Όρκου ], εάν φέρουν ξίφη, ή χαιρετισμού διά υψώσεως της αριστεράς και την γρονθηδόν θέση της δεξιάς επί του στήθους, ή διά υψώσεως της δεξιάς πρώτον και εν συνεχεία γρονθηδόν μεταφοράς της επί του στήθους  [ υπόσχεση και επιβεβαίωση του Όρκου ].

Η όποια Πολιτική ή Μαθητιώσης Νεολαίας παρέλαση, γίνεται σχεδόν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο.

Ο Φέρων την Σημαία ακριβώς όπως παραπάνω. 

Οι Παραστάτες και το Σώμα με ύψωση αριστεράς ή δεξιάς (ομοιομόρφως όλοι) και θέση της δεξιάς γρονθηδόν επί του στήθους.

Ο δι’ υψώσεως αριστεράς ή δεξιάς χειρός, προς χαιρετισμόν, καθώς και η γρονθηδόν θέση της δεξιάς επί του στήθους διά την ανάληψην και επιβεβαίωσην του Όρκου, είναι παμπάλαιον, αρχαιόθεν, της Ελληνικής Φυλής.

Εθνικές Επέτειοι

Οι Επέτειοι είναι ημέρες πανηγυριού και χαράς, είτε συνδυαστούν με απότιση Τιμών, παρελάσεις και λοιπά, είτε όχι, αν και πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις η απότιση Φόρου Τιμής στους Αγωνιστές και Φύλακες της Ελευθερίας είναι πρώτιστον και εκ των ούκ άνευ μέλημα.

Διέλευση Σημαίας

Κανονικά όταν διέρχεται Σημαία έμπροσθέν μας, πρέπει να αποτίουμε Τιμή δι’ ελαφράς κλίσεως της κεφαλής και χαιρετισμόν διά της δεξιάς χειρός.

Η στάση προσοχής είναι μόνο ένδειξη σεβασμού … ούτε χαιρετισμός … ούτε απότιση Τιμής.

Έπαρση Σημαίας … Υποστολή ;;

Άλλη βλακεία και τούτο να ανεβοκατεβάζουμε την Σημαία.

Δηλαδή το μισό 24ωρο έχουμε Σύμβολο και το άλλο μισό ΔΕΝ ;;

Υποστολή δεν πρέπει να γίνεται ΠΟΤΕ !!! … διότι η Σημαία είναι η ΖΩΗ και η ΥΠΑΡΞΗ της ΠΑΤΡΙΔΟΣ και του ΕΘΝΟΥΣ … τι διάολο κάνουμε δηλαδή ;;

Η Σημαία πρέπει να κατεβαίνει από τον Ιστό, μόνο όταν έχει παλαιώσει, σχιστεί … και αφού προηγουμένως έχουμε φροντίσει να αναρτήσουμε άλλη, ή να το κάνουμε ταυτόχρονα. Η δε παλαιά τελετουργικώς παραδίδεται στην πυρά επί ληκύθου, και δεν πετιέται σε κάποιαν αποθήκη ή στα σκουπίδια.

= // =

Λίγα … απ’ όταν η Ελλάδα ήταν ΕΛΛΑΔΑ !!! 

…. και όχι ψωροκώσταινα και κωλοπετεινίτσα.

= // =

ΤΙΜΗ και ΔΟΞΑ 

στους Φύλακες και στους Αγωνιστές 

υπέρ Πατρίδος και Λευτεριάς !!!

και 

άμποτε σε μια Ελλάδα … ΕΛΛΑΔΑ,

με … πραγματικούς ΈΛΛΗΝΕΣ !!!

Έρρωσθε !!

– – – – –

ΚΡΑΔΑΣΜΟΙ!!

11 Σχόλια

Γράφει ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ -ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣΑποτέλεσμα εικόνας για κραδασμοσ

Η πληροφορία δεν έγκειται στή δύναμη της αξίας της αλλά στήν έννοια που περιέχει.

Μία πληροφορία  μπορεί να είναι αληθής η ψευδής ως πρός την επίδραση και το απότελεσμα της

αλλά ο πυρήνας της είναι η έννοια.

Ο καθένας μας έχει την αντίληψη να κρίνει ως επεξεργαστής των πληροφοριών που συνθέτουν το περιβάλλον του.

‘Ετσι το άθροισμα των λέξεων που μα οριοθετούν  αποτελούν τον κόσμο μας.

Πιστεύουμε οτι οι σκέψεις που κάνουμε είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ και αυτή είναι ίδια και απαράλλαχτη και μας ακολουθεί  η 

την ακολουθούμε εμείς.

Το ερώτημα είναι αν είμαστε ότισκεπτόμαστε η μήπως εμείς δεν είμαστε οι σκέψεις μας.

Οι  λέξεις είναι νοητικά σχήματα που μορφοποιούν ΙΔΕΕΣ  δηλαδή έχουν τον χαρακτηρα ΟΝΤΟΤΗΤΩΝ  που οι μυστικιστές

θα έλεγαν ΣΚΕΠΤΟΜΟΡΦΕΣ.

Τι είναι όμως μυστικισμός η και μαγεία;Είναι η περιγραφή πράξεων επί του φυσικού και νοητικού πεδίου  από παράγοντες που η επιστήμη δεν μπορεί να προσδιορίσει με την λογική του Ορθολογικού πειραματισμού απότοκο της παρερμηνείας του ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ

και συγκεκριμένα του βιβλίου του  ΟΡΓΑΝΩΝ ΟΡΓΑΝΟΝ.

Ο άνθρωπος δεν μπορεί να αντιληφθεί την παρουσία περισσότερων των τριών διαστάσεων με τον ίδιο τρόπο που ένα μυρμήγκι δεν μπορεί να αντιληφθεί την  ύπαρξη του ύψους.Εάν ένα μυρμήγκι ανέβει στόν τοίχο θα εξακολουθήσει να νομίζει ότι είναι στο έδαφος.

Αυτό λέγεται συνειδησιακό βάθος και το ερώτημα είναι μήπως η Φύση έχει συνείδηση καθώς και νοημοσύνη οπότε γεννάται το ερώτημα 

πώς συνδεόμαστε με αυτήν εμείς.

Ο Μηχανισμός που ο Ανθρωπος επιδρά με την φύση την εξωτερική αλλά πρωτίστως την εσωτερική του είναι αυτός των ΛΕΞΕΩΝ  που αποτελούν κύματα διαδιδόμενα μέσω της ατμόσφαιρας δια του προφορικού λόγου.

Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα λοιπόν; Αυτό εξαρτάται από εμάς στην κυριολεξία.

Όταν ο άνθρωπος ήταν κυρίως ενέργεια πρίν μεταβεί στήν παγωμένη ύπαρξη της σάρκας λειτουργούσε δια της κυματικής ως τμήμα του ΄ΟΛΟΥ. Τα μέρη ήταν το ΟΛΟΝ  και το ΟΛΟΝ ήταν τα μέρη.

Στην απώτατη αρχαιότητα οι Έλληνες ήταν κάτοχοι των κωδικών της ηχητικής επικοινωνίας που αργότερα συλλαβοποιήθηκαν από τους ιερείς του Κρητομινωικού πολιτισμού μετατρεπόμενοι στα συλλαβογράμματα της ΓΡΑΜΜΙΚΗΣ Α΄ και ΓΡΑΜΜΙΚΗΣ Β΄.

Αυτή όμως η παρέμβαση στην μορφοποίηση των ήχων δημιούργησε ένα πύκνωμα που επέδρασε στήν εγκεφαλική λειτουργία των χρηστών τού αλφαβητού.Θα έχετε διαβάσει στην μυθολογία μας οτι οι δονήσεις χρησιμοποιούνταν για την αιώρηση τεραστιών λίθων όπως έκανε ο ΑΜΦΙΟΝΑΣ που πέτυχε δια της επιστήμης της ΗΧΗΤΙΚΗΣ  να οικοδομήσει το τείχος των Θηβών.

Σήμερα όσες λέξεις και να εκφωνήσουμε δεν θα πετύχουμε το ίδιο αποτέλεσμα γιατί κατά την Αρχαιότητα ο Λόγος παρήγαγε ενέργεια  

ενώ σήμερα καταναλώνουμε ενέργεια για να χρησιμοποιήσουμε τον Λόγο.

Εκείνο όμως που μπορούμε να πράξουμε είναι να ενεργοποιήσουμε και χρησιμοποιήσουμε τον ΚΡΑΔΑΣΜΟ των ΟΜΟΙΟΚΡΑΔΑΣΜΙΚΩΝ  ωστε σαν τον Αμφίονα {ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΝΟΕΙ ΑΜΦΙ}  να σχηματίσουμε το κρίσιμο πλήθος που 

θα κάνει τα έσω και τα έξω διαυγέστερα και λαμπερότερα.

Ν α είστε υγιείς και ενεργοί 

Ευ πράττωμεν.

«Ελληνοκεντρικό κίνημα» – οι ψευδοπροφήτες!

44 Σχόλια

ώωωωωρα «Ελληνοκεντρικό κίνημα»; Τώρα, καλά σαράντα!… Ζωή τ’ αλόγου μας, καί να ζήσουμε να μην το θυμόμαστε! Lol!!! (Εδώ έχει αρπάξει φωτιά ο κώλος μας, αυτά θα κοιτάμε; )

Όμως, παρά το ανεπίκαιρο του θέματος, θεώρησα πως όντως έπρεπε ν’ αφιερώσω μιά αναρτησούλα. Όχι ως επικήδειο σε μιά σιχαμερή κατάσταση, αλλά επειδή κρίνω πως όντως θα μας ωφελήσει σε κάτι – ακόμη καί στα χάλια που βιώνουμε.

Αν καί το θέμα ίσως πυροδοτήσει μακροσκελείς συζητήσεις (διότι δεν μπορώ να καλύψω πάντα τα σχετικά σε μιά καί μοναδική ανάρτηση), θα προσπαθήσω να μην σας κουράσω μακρηγορώντας.

 

Ως «Ελληνοκεντρικό κίνημα» θεωρούμε το σύνολο μιάς ιδιότυπης κουλτούρας, που προτρέπει (καλύτερα, προέτρεπε – στον παρατατικό) :

  • στην ενασχόληση με την αρχαία Ελλάδα (μελέτη αρχαίων κειμένων, κτλ),
  • στη συνολική καταγγελία/καταδίκη του χριστιανισμού (ως καταστροφέα της Ελλάδας),
  • στην ελπίδα ότι η Ελλάδα τελικώς θα σωθεί (καί θα κυριαρχήσει παγκοσμίως) από επέμβαση αγνώστων μέν, πανισχύρων δέ όντων (θεών, ανθρώπων, εξωγηΐνων) ή/καί οργανώσεων.

Το εν λόγωι «κίνημα» ξεκίνησε κάπου το 1985. Έφτασε στα γεράματά του (καί δή, με έντονα συμπτώματα Αλτσχάϊμερ) κάπου το 2005… όταν αφ’ ενός οι κρυφοί του εμπνευστές «κρέμασαν» τους «μπροστινούς» του …κινήματος (έπαψαν να τους τροφοδοτούν με πληροφορίες, με αποτέλεσμα οι «αυτοφωράκηδες» να επαναλαμβάνονται σε κουραστικό βαθμό), κι αφ’ ετέρου όταν ο λαός βαρέθηκε τις μαλακίες, βλέποντας πως η πολυπόθητη σωτηρία (από Ψίψιλον καί λοιπούς ανύπαρκτους) δεν φαινόταν πουθενά.

Άρχισε να ξεψυχάει ταυτόχρονα με τους βιολογικούς θανάτους των εμβληματικών γραφιάδων του, καί στις μέρες μας ψόφησε οριστικώς. Γιατί; Διότι περνάμε πολύ άσχημα, καί η πρώτη μας προτεραιότητα δεν είναι η Ψιψιλονολογία. (Χώρια οι αυτοκτονίες καί η σωρηδόν -φοβάμαι οριστική…- μετανάστευση νέων ανθρώπων στο εξωτερικό.) Συνεπώς, η εποχή δεν σηκώνει βιβλία ψευδοπροφητών, που πουλάνε ανύπαρκτες ελπίδες. (Ευτυχώς, οι περισσότεροι από τους επιζώντες το βούλωσαν. Ελάχιστοι επιμένουν να λένε μαλακίες – περί Ψίψιλον καί λοιπά παρόμοια.)

 

α. Ο απολογισμός: μηδέν εις το …πηλίκιον!

Τα παραπάνω τα ξέρετε – απλώς τα παρέθεσα ως σύντομη περίληψη. Όπως επίσης, οι περισσότεροι γνωρίζετε πως καί οι τρείς βασικοί του άξονες κατάντησαν ένας σωρός από σκατά.

Λοιπόν, «μηδέν εις το πηλίκιον» – το ευρισκόμενο πάνω απ’ το άδειο κεφάλι μερικών-μερικών.

 

i. Η ενασχόληση με την αρχαία Ελλάδα δεν κατέληξε πουθενά.

Γιά πολλούς λόγους. Το διάβασμα αρχαίων κειμένων απλά σε κάνει …φιλόλογο. Δεν προσφέρει τίποτε περισσότερο, απ’ ό,τι οι «επίσημες» σπουδές στη Φιλοσοφική. Καί, προσέξτε! Η «αρχαία Ελλάδα» κατά τους γραφιάδες του «κινήματος» περιορίζεται σε μιά περίοδο από, άντε, τους προσωκρατικούς (Θαλή καί λοιπούς) μέχρι τον Μεγαλέξανδρο. Πιό πρίν, άντε ένας Όμηρος με τον Τρωϊκό Πόλεμο. Καί πιό μετά, τελείως αποσπασματικά καί χαζά – άντε κανένας Ήρων, γιά όσους ψάχνουνε στοιχεία τεχνολογικής ανάπτυξης στους αρχαίους ημών. (Φυσικά, γιά θέματα όπως η επίδραση της Αλεξανδρινής κουλτούρας στους Άραβες, πχ στους Αριστοτελικούς θεολόγους του ισλάμ, ούτε κουβέντα. Πολύ ψιλά γράμματα αυτά γιά τους «Ελληνοκεντρικούς», αν καί σήμερα θα μπορούσαμε να τα χρησιμοποιήσουμε ως όπλο απέναντι στις διάφορες -γνωστότατο πόθεν εκπορευόμενες- «σαρίες».)

Ουσιαστικώς (κατά τους λεβέντες αυτούς), πριν τον Όμηρο τίποτε, καί μετά την έναρξη της χριστιανικής χρονολογήσεως πάλι τίποτε!!!

Κι όμως… εκεί ακριβώς βρίσκεται το ζουμί! (Που μας ενδιαφέρει τα μέγιστα ως Έλληνες.) Στις περιόδους που δεν φωτίζει η «σαλονάτη» Ιστορία!

Τ’ αρχαία κείμενα, τώρα… Σίγουρα λογοκριμένα, σίγουρα λειψά, σίγουρα αλλοιωμένα – τα περισσότερα. (Τα φανερά, όχι τα θεωρούμενα ως απωλεσθέντα οριστικώς.) Κι όμως! Κι όμως!… Ούτε οι λογοκριτές, ούτε κάποιο άλλο ξυπνοπούλι πρόσεξαν πράγματα, που βρισκόντουσαν (καί βρίσκονται) μπροστά στα μάτια τους! (Καί μάτια μας.) Είναι θέμα ουσιαστικής εξυπνάδας, βλέπεις. Πράγματα, λέγω, που -όταν τα πρόσεξα- μ’ έκαναν ν’ ανατριχιάσω.

Μέγιστη δύναμη ο λόγος!

Αλλά, θα μου πείς, εδώ κοτζάμ προφέσσωρ της Φιλολογίας (με μεταφραστικό έργο καί τα ρέστα) δεν πρόσεξε ότι στη «Λυσιστράτη» χρησιμοποιείται κατά κόρον ο αμφίβραχυς! Γιατί; Διότι ο αμφίβραχυς –τατάτα– είναι η βάση του κόρδακα, του αρχαίου τσιφτετελιού. Έτσι, ο Αριστοφάνης (εμμέσως πλήν σαφώς) μας δηλώνει πως η εκ των πρωταγωνιστριών Μυρ-ρί-νη είναι ντίπ γιά τα τσιφτετέλια καί τα πανηγύργια! Το ίδιο γιά τα τσιφτετέλια καί τα πανηγύργια είναι καί το παιδάκι της, που (σε μιά εντελώς περιττή γιά τη θεατρική «οικονομία» σκηνή) λέει τη φράση: «- Μαμμίον! Μαμμίον! Μαμμίον!» (Δηλ. μητερούλα, επί 3.) Η δε Μυρρίνη, εκεί που συσκέπτονται οι γυναίκες τί να κάνουν γιά να τη σπάσουν στους άντρες, πετάγεται καί λέει (σε τρείς διαδοχικούς αμφίβραχεις – εντελώς …πανηγυρτζηδικώς) : «- Εάσωμεν άτιλτον δέλτα!» (Ήγουν: «- Να τ’ αφήσουμε αμάδητο!» Έ, όχι καί «ποιό;»!  🙂  )

Αυτά δεν τά ‘δε κοτζάμ προφέσσωρ, καί περιμένω εγώ να τα δούνε οι απλοί «Ελληνοκεντρικοί» αναγνώστες αρχαίων κειμένων; Γι’ αυτό σας λέω, μάπα το καρπούζι. Καί πού να πάμε στον Αισχύλο, δηλαδή! (Εργοδότη, σκασμός!) Ας αναφέρω εδώ το μάλλον πιό ανώδυνο απ’ όλα του, το «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου».

«- Τί λες, ρέ Εργοδότη; τί δουλειά έχει ένα χριστιανικό τροπάριο με τον Αισχύλο;»

Έ, αγάπες μου, αν αυτό δεν είναι καθαρό -24ων καρατίων- Αισχυλικό στάσιμο, εγώ να μην ξαναπιάσω πληκτρολόγιο!!!

Μόνος του ο πρωτοχορευτής στο κέντρο της σκηνής, δραματικώς αφηγείται: «- …Ο εν ύδασι την Γήν κρεμάσας!» Καί γκάπ! χτυπάει το ραβδί του κάθετα στο πάτωμα. (Το «γκάπ!» ακούγεται καθαρά – αν έχεις τον νούν να το ακούσεις, εννοείται.) Αλλά, τί να σας εξηγώ. Αυτή την αίσθηση του αρχαίου δράματος, αν μπορείς, τη βιώνεις. Ακαδημαϊκώς παύλα διδασκαλικώς, μάλλον δεν μεταδίδεται. Μέγιστη δύναμη ο λόγος, είπαμε.

 

Τώρα, όσον αφορά την ουσιαστική μελέτη της Μυθολογίας (με ουσιαστικά συμπεράσματα), καλύτερα να μην ανοίξω το στόμα μου. Εκεί, πάλι, έπαιξε (καί παίζει ακόμη) μέγιστο ρόλο η περίφημη «αποκωδικοποίηση».«αποσυμβολισμός», ή όπως σκατά λέγεται αλλοιώς.) Εκεί, πετάγεται ο κάθε παπάρας -με ύφος καρδιναλίου- καί το παίζει δάσκαλος ημών των υπολοίπων. Αυτός καί μόνον αυτός (καί κανείς άλλος) ξέρει τί συμβολίζει ο τάδε μύθος!!! Ναί! Ακατέβατα, σας λέω! Αγνοώντας, βέβαια, πως (α) η θεώρηση των πραγμάτων είναι κάργα υποκειμενική (διότι εξαρτάται από πολλούς παράγοντες – πχ τη μόρφωση του καθενός) καί (β) οι μύθοι -κατά τους αρχαίους ημών- αποσυμβολίζονται με «κλειδιά», που δεν τα ξέρει κανένας σήμερα. (Άσχετο τί λένε στον κοσμάκη οι διάφορες «εσωτερικές σχολές».)

Αλλά οι μύθοι σαφώς έχουν καί την (αδόκιμος όρος, αλλά πώς να το πούμε!) «ερμηνεία» τους στα πλαίσια του φυσικού πεδίου καί του ιστορικού χρόνου – παναπεί, περιγράφουν πραγματικά γεγονότα. Σκορδαλιά χωρίς σκόρδο δεν γίνεται! Πράγμα, όμως, που διαφεύγει από τους εξυπνάκηδες του «αποσυμβολισμού». Ευτυχώς, οι περισσότεροι έχουμε ήδη μυριστεί το ότι όλη αυτή η κουβέντα περί «αποσυμβολισμού» προέρχεται από κάτι στοές …ορυχείων, γι’ αυτό καί δεν του δίνουμε καμμία σημασία.

(Καί στο κάτω-κάτω, αν γιά τα ξυπνοπούλια αυτά πχ η Μέδουσα «είναι η ταραγμένη ανθρώπινη ψυχή»… δε μας χ_ζεις ρέ Νταλάρα!!! Σιγά το συμπέρασμα! Σιγά μην κάτσουμε ν’ αφιερώσουμε χρόνο γιά κάτι τέτοια! Μπορούμε απλούστατα να πιούμε έναν καφέ, να ηρεμήσουμε, καί να γράψουμε τη Μέδουσα εκεί που δεν πιάνει το μελάνι. Σε τελευταία ανάλυση, μπορούμε να καταφύγουμε σε καμιά όμορφη ψυχολόγο, να μας …θεραπεύσει! Lol!!!)

 

ii. Η συνολική καταγγελία/καταδίκη του χριστιανισμού.

Άλλο κάρρο με σάπιες πατάτες αυτό. Το «Ελληνοκεντρικό» αφήγημα εδώ πάει ως εξής: Οι κακοί χριστιανοί μπλά-μπλά-μπλά που κατέσφαξαν τους αρχαίους ημών μπλά-μπλά-μπλά… Σκυθόπολη… μπλά-μπλά-μπλά… Μπλά.

Εκτός του γεγονότος, όμως, ότι η τυφλή άρνηση του χριστιανισμού (δηλαδή της καθαρά Ελληνικής του εκδοχής, της Ορθοδοξίας) δεν συνιστά πνευματική πρόοδο, ουδείς πρόσεξε κάποιες -χμ- «λεπτομερειούλες». Όπως πχ ότι οι χριστιανοί Αιγύπτιοι (οι Κόπτες) ουδέποτε έσφαξαν τους αρχαιόθρησκους ομοφύλους τους. (Τουλάχιστον δεν ξέρω εγώ κάτι τέτοιο.)

Ναί, είναι αλήθεια πως οι χριστιανοί παύλα ρασοφόροι (γενικώς καί αορίστως) γκρέμισαν τους αρχαίους μας ναούς. Αλλά το ότι υπό τον καλογερικό μανδύα κρύφτηκαν πολλοί αλλόφυλοι, αυτό οι σημερινοί «αρχαιόθρησκοι» το κάνουν γαργάρα. Διότι χριστιανοί έγιναν καί κάτι ιουδαίοι της Αλεξάνδρειας (κάτι άγιοι Σισώηδες καί παρεμφερείς), ναί, αυτοί οι «εκκοσμικευμένοι», που όταν τους τράβηξαν το αυτί οι ραββίνοι, ξαναγύρισαν πίσω στο Κρόνιο μαντρί τρέχοντας, κάτι Γότθοι, κάτι λοιποί βάρβαροι… Αλλά οι «αρχαιόθρησκοι» επιμένουν να μιλάνε γιά πόλεμο εναντίον της αρχαίας Ελλάδας σε θρησκευτικό επίπεδο, καί όχι σε φυλετικό, όπως είναι το σωστό. Αν καί κανένας Έλληνας δεν θα έβγαζε το μάτι Έλληνα, ανεξαρτήτως θρησκευτικής διαφοράς. Όμως, πιθανώτατα εξυπηρετούν πρακτορίστικες σκοπιμότητες οι λεβέντες – διάβαζε: «πιθανή ανακίνηση μελλοντικού θρησκευτικού εμφυλίου».

 

Το έχω πεί, καί θα το επαναλαμβάνω όσο ζώ: η Ορθοδοξία είναι ευθεία συνέχεια της πρό Χριστού θρησκείας των Ελλήνων. Των προ Χριστού θρησκειών μας, καλύτερα. Κι όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό, πρόβλημά του.

Βλέπετε, από τη μιά μεριά έχουμε τους φανατικούς «αρχαιόθρησκους», που δεν ακούν ούτε κουβέντα γιά Ορθοδοξία. Δεν μας λένε, όμως, οι ερίφηδες, ποιάς ακριβώς αρχαίας Ελληνικής θρησκείας είναι πιστοί! Του δωδεκαθέου σύν Διός (οι κλασικοί αρχαίοι θεοί είναι 13! – κι άμα δεν με πιστεύετε, μετρήστε!) ; του Διονύσου; του πανάρχαιου λαϊκού παγανισμού (Σάτυροι, Πάνας, κτλ) ; της «μεγάλης μητέρας» (πανάρχαιη μορφή Δήμητρας) ; της Κρητικής εκδοχής της θρησκείας (Βριτόμαρτις, κτλ) ; Όλων μαζί; Έ; Ποιάς;

Άσε κατά μέρος τα μυστήρια!… Όσες φορές ρώτησα (Διαδικτυακώς) ποιά μυστήρια τελούν, απάντηση δεν πήρα. Οπαδοί της σκορδαλιάς χωρίς σκόρδο κι αυτοί!

Κι απ’ την άλλη έχουμε τους φανατικούς «γεροντόπληκτους» με τα κομποσχοίνια, που νομίζουν (α) ότι η Ορθοδοξία μας προέκυψε ξαφνικά, από παρθενογένεση, καί (β) ότι οι αρχαίοι Έλληνες ήσαν …διεφθαρμένοι! Ειδικά αυτό το τελευταίο, θά ‘πρεπε να ντρέπονται που το εκστομίζουν. Αλλά, …άφες αυτοίς! Τί να κάνουμε; Ο Πανάγαθος τους έκανε λειψούς. Άμα τους έκοβε κι αυτωνών, δεν θά ‘λεγαν τέτοια πράγματα.

Πολλά, πάμπολλα θα μπορούσα να πω επί του θέματος, καί να τους ανοίξω τα μάτια καί των μέν, καί των δέ τυφλών. Κι όχι με τον πηλό (όπως ο Χριστός), αλλά με τον υδραυλικό γρύλλο! Να μη μπορέσουν να τα ξανακλείσουν! Lol!!! Όχι τώρα, όμως. Αυτά τα κρατάω γιά ευθετώτερο χρόνο. Τώρα -δυστυχώς- τρέχουμε καί δεν σώνουμε.

Ευτυχώς, υπάρχει το γεγονός ότι οι ανώνυμοι ορθόδοξοι χριστιανοί (καί πραγματικοί Έλληνες) καλόγεροι αντιγραφείς μας μετέφεραν αυτούσιες μέχρι καί τις βωμολοχίες του Αριστοφάνη. Κι όποιος θέλει να καταλάβει τί σημαίνει αυτό, καταλαβαίνει.

 

iii. Η διασπορά ΨΕΥΤΙΚΗΣ ελπίδας, ότι η Ελλάδα τελικώς θα σωθεί καί θα μεγαλουργήσει…

…Με τη βοήθεια των Ψίψιλων καί λοιπών ανυπάρκτων.

Ουδέν σχόλιο εδώ. Μόνο η κραυγή:

«- Ρέ, άει στον αγύριστο!!!»

 

β. Οι απαρχές

Το «Ελληνοκεντρικό κίνημα» δεν έσκασε μύτη έτσι ξαφνικά, καί ως έτυχεν. Κάθε τί έχει μιά αιτία, που το δημιουργεί. Αν καί γιά τις γενεσιουργές αιτίες του «Εκ» δεν μίλησε κανείς μέχρι σήμερα, αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπήρξαν. Όπως δεν σημαίνει τίποτε γιά την ύπαρξή τους το αν οι πολυάριθμοι ακόλουθοι του «Εκ» αναρωτήθηκαν ποτέ τους γι’ αυτές. (Είπαμε -γειά σου Παλαιέ!-, το πραγματικώς σκέπτεσθαι είναι δύσκολο.) Θα σας τις παρουσιάσω, λοιπόν, εγώ.

Κατά τη γνωμάρα μου: Η αιτία γεννήσεως του «Εκ» ήταν η αντίδραση μερικών …ανθρακωρύχων (από τις στοές των …ορυχείων – ξέρετε…) σε κάποια ερεθίσματα που δέχθηκαν κάποιοι συνάνθρωποί μας – καί τα κοινοποίησαν. Ο δέ λόγος πίσω από την αντίδραση αυτή, ήταν ο από μεριάς …ανθρακωρύχων έλεγχος των συνεπειών. (Διότι, αν αφήσεις το τέρας να ενηλικιωθεί, μπορεί καί να σε φάει.) Οι οποίες συνέπειες, αν αφηνόταν τελείως ελεύθερες να υλοποιηθούν, η Ελλάδα καί ο κόσμος σήμερα θα είχαν τελείως διαφορετική μορφή. (Πχ η έναρξη του Γ’ ΠΠ θα είχε ήδη συμβεί περίπου κατά το 1990 – με ό,τι κι αν συνεπάγεται αυτό.)

Ποιά «ερεθίσματα»;

Πιστεύω, κυρίως όνειρα / οράματα / ενθυμήσεις, που παρέπεμπαν σε πολύ παλιότερες εποχές, με πολύ υψηλότερο του σημερινού πολιτισμό. Παραθέτω δύο απ’ αυτά.

 

i-1. Ο νέος τρικάρηνος όφις.

Ένα τρανταχτό παράδειγμα τέτοιου ερεθίσματος, είναι η επιθυμία (το 1980!!!) του αρχαιολόγου Πέτρου Θέμελη να ξαναστήσει τον «τρικάρηνο όφι» των Δελφών. Δεν τον ξέρω τον άνθρωπο, δεν τον ρώτησα ποτέ, αλλά πάω ένα στοιχηματάκι (τα πέντε ευρώ που έχω στην τσέπη μου) πως η ιδέα του ήρθε ως έμπνευση, κι όχι ως αποτέλεσμα λογικής συμπερασματικής διεργασίας.

«- Κι αν …ενεργοποιηθεί ξανά ο χώρος Ελληνικώι τώι τρόπωι;… Κι αν ακολουθήσουν κι άλλοι με τέτοιες ωραίες ιδέες; Τί γίνεται; Τί θ’ απογίνουμ’ εμείς με τα μυστριά μας; Ά;», αναρωτήθηκαν οι …ανθρακωρύχοι. Κι έτσι, η υλοποίηση αυτής της ιδέας κάπου σκάλωσε (στην παντοδύναμη γραφειοκρατία), μέχρι που …ξεσκάλωσε πρόσφατα (το 2015, 35 χρόνια μετά). Τώρα που υλοποιήθηκε, όμως, η Ελλάδα είναι στα μαύρα της τα χάλια. Το δέ ευρύτατο ποσοστό της φυλής μας ουδόλως ενδιαφέρεται γιά τρικάρηνους όφεις. (Ενδιαφέρεται μόνον γιά τρικούβερτα εισοδήματα – άμα του κάτσουν, εννοείται.)

 

i-2. Η Ανδρομέδεια ( ; ) Φυσική.

Ένα δεύτερο τρανταχτό παράδειγμα, είναι όλη αυτή η κυκλοφορούσα κουβεντολογία δεκαετιών περί «Ανδρομέδειας Φυσικής» καί δωδεκαέδρων.

Γιά να μιλήσει κάποιος γιά μορφή Φυσικής άγνωστη στους σημερινούς Φυσικούς, πρέπει να ξέρει πολύ καλά την ήδη γνωστή (Φυσική), ώστε να καταλάβει πού βρίσκεται το καινοφανές. Εδώ, όμως, ξεπηδάει το πρώτο εμπόδιο.

Όσον αφορά την καλή γνώση της σημερινής Φυσικής, τα πράγματα είναι σχεδόν τραγικά… όταν βλέπεις πχ τον επικεφαλής της τεχνικής υπηρεσίας στο «πείραμα του αιώνα» να επιμένει πως το Μπίγκ Μπάνγκ προβλέπεται στην Ειδική Σχετικότητα. (Εδώ λείπει σύνδεσμος, που δεν τον ξαναβρήκα μέχρι στιγμής. Καθηγητής στο Κέημπριτζ είναι αυτή η μοσχαροκεφαλή, καί τις μαλακίες αυτές τις είπε σε Διαδικτυακή συνέντευξη στο NBC, κι όχι στον «Ημερήσιο Κήρυκα της Κωλοπετεινίτσας». Καί δεν τον διόρθωσε κανένας! Ούτε ο δημοσιογράφος, ούτε οι σχολιαστές από κάτω. Όνομα καί λεπτομέρειες δεν θυμάμαι τώρα, δυστυχώς.) Ή όταν ακούς άλλα εξ ίσου αγράμματα τσόλια να ισχυρίζονται πως το σωματίδιο του Χίγκς το δικαιολογεί «η θεωρία της Σχετικότητας». (Δεν είναι μία, ρέ ζώα! Δύο είναι οι Σχετικότητες, καί μάλιστα μεταξύ τους αλληλαποκλειόμενες σε αξιωματικό επίπεδο. Άειντ’ από ‘δώ χάμω, που μου γίνατε καί προφέσσορες!)

Εάν, λοιπόν, οι μεγάλες (μοσχαρο)κεφαλές της επιστήμης αυτής δεν ξέρουν πού πάν τα πέντε (κρίμα την …αριστεία σας καί τις συστατικές σας επιστολές, ωρέ!  🙂   ), τότε τί να πεί ο λαουτζίκος;

Εν πάσει περιπτώσει, δεν κρεμόμαστε απ’ τους «σοφούς» της ακαδημαϊκής καρριέρας. Η γνώση δεν είναι κρυφή. Οπότε, όποιος ενδιαφέρεται καί στρώσει κώλο στο διάβασμα, μαθαίνει. Εσύ, εγώ, ο καθένας. Επομένως, μπορεί να έχουμε καί Φυσικούς χωρίς παρωπίδες, που να κατανοούν την αναγκαιότητα μιάς νέας Φυσικής. Καί, ίσως, να την ψάχνουν κιόλας. Αυτή η Φυσική, λοιπόν, δεν φαίνεται να είναι κάποια άλλη, παρά η Φυσική του αιθέρα. Τώρα, αν θες εσύ να την αποκαλέσεις «Ανδρομέδεια» ή «αποκριάτικη», δεν αλλάζει τίποτε.

 

Ο αιθέρας είναι αλλόκοτη ιστορία. Πειράματα από τα μέσα του 19ου αιώνα έδειξαν πως, ακόμη κι αν υπάρχει, φέρεται περίεργα. (Πχ πρέπει να είναι ταυτόχρονα πιό λεπτός απ’ τον ατμό καί πιό δυνατός απ’ το ατσάλι. Αν καί προσωπικά δεν βλέπω τίποτε περίεργο σ’ αυτό, διότι ο αναφερθείς ατμός κινεί ολόκληρα τραίνα!) Καί το πιό εκνευριστικό: δεν δίνει τα ίδια αποτελέσματα υπό τις ίδιες πειραματικές συνθήκες. Έτσι, οι Φυσικοί εγκατέλειψαν την ιδέα του αιθέρα γιά τη Φυσική του 20ου αιώνα. Εάν, όμως, θέλουμε να κάνουμε σοβαρή Φυσική, κι όχι φιλοσοφία, τότε θα πούμε πώς:

  • Είτε ο αιθέρας δεν υπάρχει.
  • Είτε υπάρχει, αλλά δεν ανακατεύεται στην καθημερινότητά μας.
  • Είτε υπάρχει κι ανακατεύεται, αλλά κάθε φορά όπως γουστάρει.

Η σωστή εκδοχή είναι η τρίτη, αν κι η σημερινή Φυσική ακολούθησε την πρώτη. Βέβαια, ο αιθέρας έχει κι αυτός κάποιους δικούς του «νόμους», που πρώτος (καί μοναδικός μέχρι στιγμής) τους περιέγραψε -εμμέσως, πλήν σαφώς- ο μεγαλοφυής Μάξγουελλ. (Εδώ.) Το σημαντικό είναι πως, αν κι η «επίσημη» Φυσική του 20ου-21ου αιώνα «ξέχασε» τον Μάξγουελλ, φημολογείται πως η «σωστή» επανανάγνωση του συγγράμματός του οδηγεί σε εκμετάλλευση της υπερισχύος του αιθέρα, άρα σε υπερόπλα. Πράγμα που ενδιαφέρει κάργα τις σημερινές υπερδυνάμεις καί τις «υπερεσίες» τους. (Πχ ψάξτε γιά την έρευνα που έκαναν οι Σοβιετικοί επάνω στην «Torsion Physics», γιά την οποία Φυσική δεν έχουν ιδέα -έτσι λένε- στη Δύση.) Γι’ αυτό ο Ηλεκτρομαγνητισμός του Μάξγουελλ συνεχίζει να πορεύεται …στη λήθη!

Τέλος πάντων, (σύμφωνα καί με δικές μου έρευνες) είμαστε στον σωστό δρόμο: αν η «Ανδρομέδεια» Φυσική είναι η Φυσική του αιθέρα, τότε τα δωδεκάεδρα έχουν άμεση σχέση. Αλλά δεν βρήκα πουθενά δημοσιευμένες λεπτομερείς πληροφορίες γιά την «Ανδρομέδεια Φυσική», καί δή καθαρά επιστημονικού χαρακτήρα (με μαθηματικούς τύπους, κτλ). Πιστεύω, λοιπόν, ότι κάποιοι είχαν -αρκετές- ενορατικές πληροφορίες πως «κάτι» υπάρχει παραπάνω από τα σημερινά επιστημονικά που ξέρουμε, αλλά (α) δεν τις κατάλαβαν πλήρως, (β) δεν έδωσαν όλο το υλικό παραέξω, στους «Ελληνοκεντρικούς» γραφιάδες.

Καλύτερα, όμως, διότι τέτοιο υλικό -καί δή, σε χρηστική μορφή- εις χείρας αδαών καί εχθρών είναι λίαν επικίνδυνο. Έτσι, ούτε η αφεντιά μου θα σας πω ποτέ δημοσίως τί ανακάλυψα επί του θέματος, παρά το ότι έχω κι άλλα τέτοια παραδείγματα. (Να με συμπαθάτε, δεν θα τα παραθέσω εδώ.) Πάντως, μην περιμένετε από μή-(καλούς) Φυσικούς να σας διαφωτίσουν. Αυτό είναι αίνιγμα γιά πολύ λίγους!

 

ii. Τα κίνητρα της πορείας προς το «Εκ».

Εδώ, θα σας αποκαλύψω κάτι γιά πρώτη φορά: η πηγή όλων αυτών των ενοράσεων δεν ήταν μία. Ήταν δύο. Η μία από τη δική μας πλευρά, κι η άλλη από τους Τιτάνες.

Πώς; Τί;… «Ενθυμήσεις»; Αιθερικές καταγραφές – που δεν γνωρίζουν από χρονικούς περιορισμούς, αλλά (γιά κάποιους λόγους – αστρικές θέσεις, ίσως) ενεργοποιήθηκαν την τριετία 1980-83; Κόλπα του Μάτριξ;…

Ό,τι καί νά ‘ταν, πρώτα άνοιξαν τις πύλες οι «δικοί μας», κι αμέσως ακολούθησαν οι Τιτάνες. Πάντως, οι γνώσεις αυτές καί στις δύο περιπτώσεις δοθήκαν σε δικούς μας! Γιατί; Διότι μόνον οι δικοί μας μπορούν να τις αξιοποιήσουν. Γι’ αυτό δεν δόθηκαν στους κακούς της υπόθεσης. Όμως, στην παρούσα ιστορική φάση της Ελλάδας, οι δικοί μας φέρονται σαν γιουσουφάκια των νεο-Ατλάντων… καί δή, υπνωτισμένα. Σα να μην έχουν άλλη επιλογή.

Όθεν, κάθε φορά γίνεται σχεδόν απαρεγκλίτως το εξής: οι Έλληνες βρίσκουν πολύ χρήσιμες γνώσεις, τις φέρνουν σε εκμεταλλεύσιμη μορφή… καί τις παραδίδουν (αυτοί, ή οι πολιτικάντηδες) στους ηπαπαραίους (καί στους τζιούζ), έναντι πινακίου φακής!!! (Λυπηρό, αλλά τόσο αληθινό.) Αυτό ήταν το σχέδιο των Τιτάνων (δηλ. ξεκλείδωμα γνώσεων από Έλληνες καί συνακόλουθη παράδοση σε νεο-Άτλαντες), ενώ οι επουράνιοι δικοί μας ήθελαν να ξελασπώσουν εγκαίρως την Ελλάδα (διότι έβλεπαν τί έρχεται). Κι εδώ δεν μιλάμε γιά σημερινές γνώσεις, αλλά πανάρχαιες γνώσεις μεγίστης ισχύος.

[Δυστυχώς, πρόσφατα πάλι διάβαζα στις ειδήσεις γιά τον έναν, που βρήκε τον τρόπο να προβλέπει «χαοτικά» φαινόμενα, καί τον άλλον, που ερευνά «πολαριτονικού» τύπου κομπιούτερς. Ντροπή τους, καί των δύο. Προειδοποίηση, λοιπόν, καί σ’ αυτούς, καί σε όλους τους παρεμφερείς, να σταματήσουν ν’ ανοίγουν τα μάτια των νεο-Ατλάντων, διότι η Ελλάδα θα τους θυμηθεί, «όταν έλθει εν τήι βασιλείαι της», καί θα τους φερθεί όπως τους αξίζει.]

Έτσι έγιναν τα πράγματα (πάντα κατά τη γνωμάρα μου), αλλά κάλλιο γαϊδουρόδενε, παρά γαϊδουρογύρευε… σκέφτηκαν οι …ανθρακωρύχοι. Κι όταν πήραν χαμπάρι τις πιθανές συνέπειες (ν’ αποκτήσουν οι Έλληνες ξανά πανάρχαιες υπεργνώσεις), έριξαν στην πιάτσα πλήθος αγραμμάτων αχυρανθρώπων να το παίξουν «Ελληνοκεντρικοί» συγγραφείς, καί να μαντρώσουν στο …ορυχείο τα πλήθη των ενδιαφερομένων.

 

γ. Οι σημερινές συνέπειες.

Είπαμε πως το «Εκ» ήδη ψόφησε. Άρα, γιά ποιές συνέπειες μιλάμε; Δυστυχώς, τα πτώματα σαπίζουν. Κι όταν μένουν άταφα, μολύνουν το περιβάλλον.

Η «μόλυνση» εδώ, αν καί αρκετοί από τους ζώντες αχυρανθρώπους το βούλωσαν (είπαμε, δεν σηκώνει η εποχή άλλες παπάρες περί Ψίψιλον), έφερε τα εξής καταστροφικά αποτελέσματα:

  • Αποβλάκωσε το εξυπνότερο τμήμα της Ελληνικής νεολαίας, αυτό που έψαχνε τα πάντα καί δεν μασούσε από «αυθεντίες».
  • Αποβλάκωσε όλους τους Έλληνες (να περιμένουν άνωθεν σωτηρία – όντες αδρανείς οι ίδιοι), γιά ένα πολύ κρίσιμο διάστημα 30 καί πλέον ετών.
  • Το χειρότερο: άλλαξε μορφή, κι άφησε στη διαδοχή του άλλα ερπετά, που συνεχίζουν το καταστροφικό έργο του.

Τί να πρωτοπείς εδώ!… Γιά την «άνωθεν» σωτηρία, που δε λέει νά ‘ρθει; (Είναι γυμνή καί ντρέπεται, να υποθέσω; ) Γιά το ότι οι Έλληνες πίστεψαν ψευδοπροφήτες; Γιά το ότι οι Έλληνες πίστεψαν χοντρομαλακίες απατεώνων καί πρακτόρων, πως τάχαμου έχουν την επιλογή να κάτσουν αδρανείς, αλλά θα πέσει η πίττα να τη φάνε; Γιά το ότι το μυαλό των Ελλήνων σταμάτησε να σκέφτεται καί να κρίνει; Ή γιά τα άλλα ερπετά «της μόδας», τα τάχαμου θρησκευόμενα, που συνιστούν ενασχόληση με κομποσχοίνια, αντί άσκηση στα πυροβόλα όπλα; Αυτά σας λένε οι οικουμενιστές ρασοφόροι να διαδίδετε στο πόπολο, ρέ μορμολύκεια; (Όσο ζώ κι αναπνέω, όμως, εγώ μόνος μου με τις όποιες δυνάμεις μου ΔΕΝ θα επιτρέψω άλλο 1453.) Εσείς, μορμολύκεια, καθήστε να σας σφάξει ο αγάς (καλά να σας κάνει, τέτοιοι που είσαστε), καί αγιάστε ή …διαβολιάστε, μου είναι αδιάφορο. Αλλά μακριά κι αλάργα απ’ τον Ελληνικό Λαό! Οι ιδέες κι οι πεποιθήσεις που διαδίδετε, βρωμάνε πρακτορίλα.

 

Φαίνεται, λοιπόν, πως οι …ανθρακωρύχοι χτύπησαν κέντρο, κι η αποβλάκωση του λαού μας ταβάνι. Απλά φαίνεται, όμως, διότι ακόμη δεν χάθηκαν όλες οι ελπίδες.

Έλληνες! Τσακιστήτε να ξυπνήσετε από τον ύπνο των ζόμπυ, σταματήστε να καταπίνετε νοητικά δηλητήρια, καί ξαναρχίστε να σκέφτεστε!

Καί προσοχή στα διάφορα ιντερνετικά ψυχοφάρμακα! Ξέρετε, οι πράκτορες δεν περιορίζονται μόνο στον παθητικό ρόλο της συλλογής πληροφοριών καί του φακελλώματος, αλλά δραστηριοποιούνται ενεργώς καί στον αποπροσανατολισμό. Ο σκοπός τους είναι να μας κάνουν ζόμπυ. Όθεν, ακόμη κι αν φοράνε την προβιά του «Ελληνοκεντρικού», δεν είναι Έλληνες.

Είναι από τις τελευταίες προσπάθειες που κάνω γιά να ξυπνήσω αυτόν τον λαό. Ειλικρινά. Όποιος θέλει, ας την εκμεταλλευτεί, διότι μετά δεν θα ξαναπροσπαθήσω. Όχι επειδή δεν θέλω, αλλά επειδή δεν θα υπάρχει καθόλου χρόνος. Γιά κανέναν μας.

 

Υγ: Η ερώτηση που έρχεται αυθόρμητα στον κάθε αναγνώστη, είναι τί ρόλο παίζω εγώ. Γι’ απάντηση, ρωτήστε την ψυχή σας! Αν σας λέει ότι είμαι ίδιος με τα «Ελληνοκεντρικά» πρακτορικά κόπρανα, τότε μην ξαναπατήσετε στο μπλόγκι μου. Φροντίστε εσείς να είσαστε σωστοί Έλληνες καί σωστές Ελληνίδες, κι αυτό μου είναι αρκετό εμένα.

 

Πρακτική εξάσκηση!

81 Σχόλια

α θεωρητικά είναι όμορφα, αλλά (κυρίως επειδή ο χρόνος πιέζει) σήμερα θα προβούμε σε περιγραφή απαραιτήτων δραστηριοτήτων. Σε ανάθεση πρακτικών καθηκόντων. Τα οποία αφορούν όλους μας, αν καί σε διαφορετικό βαθμό. (Κάποια άτομα, όπως ο γράφων, έχουμε ήδη προχωρήσει κάμποσο στην εφαρμογή τους.)

Καί θυμηθήτε: μιλάμε πλέον γιά ομαδική δουλειά στο μεγαλύτερο ποσοστό – καί γιά ατομική στο μικρότερο.

 

α. Δημιουργία των ομάδων, που λέγαμε.

Από σχόλια σε άλλα ιστολόγια (που αναδημοσίευσαν δικές μου αναρτήσεις), κατάλαβα ότι πολύς κόσμος -ακόμη καί καλοπροαίρετα άτομα- δεν πήρε καθόλου χαμπάρι περί τίνος πρόκειται. Δυστυχώς, οι πολλοί νομίζουν ότι η κατάσταση θα συνεχίζεται έτσι, μέχρι να …βελτιωθεί απότομα (προφανώς με εξάσκηση μαγείας; επίκληση πνευμάτων; κάτι τέτοιο να υποθέσω) καί να ξαναγίνουμε όπως ήμασταν -πολύ- προ των επαράτων Μνημονίων! (Ναί, πώς;! Θα ξανανοιώσουμε κιόλας! 🙂 )

Φυσικά, ουδέν αναληθέστερον τούτου. Η κατάσταση θα χειροτερέψει κι άλλο, μέχρι να φτάσει στο έσχατο σημείο – στη στιγμή, δηλαδή, που τα ευρισκόμενα στη χώρα μας πέντε μύρια λάθρο θα δεχθούν ταυτόχρονο sms στα κινητά τους, καί θα ορμήσουν να σφάξουν όλους τους Έλληνες καί να ισοπεδώσουν πάν ό,τι Ελληνικό.

(Όχι τίποτ’ άλλο, μ’ αρέσει που οι δικές μας -ο Θεός να τις κάνει- αρμόδιες αρχές “δεν” μπορούν να βρούν από πού εκπέμπονται κατά καιρούς τέτοια sms. Αν κι η δουλειά αυτή έχει ξαναγίνει.)

Στο μεταξύ, ο χρόνος θα κυλάει συνεχώς εις βάρος μας. Όσο θα έχουμε αυτή την ψευδεπίγραφη «ειρήνη», θα συνεχίζεται αυτή η ψυχοναρκωτική κατάσταση προϊούσας φθοράς της Ελλάδας καί των Ελλήνων. Την οποία άλλοι μεν (“φίλοι” καί “σύμμαχοι”) επιδιώκουν, ού μήν καί έθεσαν σ’ ενέργεια καί συντηρούν, άλλοι δε (“ομόδοξοι” καί δεν ξέρω τί άλλο) βλέπουν εντελώς αδιάφοροι να εξελίσσεται. Διότι εξυπηρετεί κι αυτωνών τα σχέδια να εξαφανιστούν οριστικώς οι Έλληνες από τούτο εδώ το μαγαζί-γωνία. Απ’ αυτό το μέρος του πλανητάκου μας.

Έτσι, ώστε μέχρι το τέλος του 2020 η Ελλάδα ν’ αποτελέσει μονάχα μιά ανάμνηση. (Καί να μην έχουν βάρος στη συνείδησή τους, οι λεβέντες – άσχημο κάρμα, παναπεί. Ά, όλα κι όλα! Ουδείς θα πρέπει να εκτοξεύσει άδικες κατηγορίες στα αμέμπτου ηθικής διεθνή φιλαράκια μας, παρακαλώ! “Δεν” θα μας σκοτώσουν αυτοί! Εμείς οι Έλληνες θ’ “αυτοκτονήσουμε”!…)

 

Να το κάνω, όμως, “ψιλά” γιά όποιον δεν το κατάλαβε ακόμη: οι ομάδες μας έχουν ως αποκλειστικό σκοπό γιά τώρα την αυτοάμυνα καί την επιβίωση. Με κάθε μέσον. Να είμαστε ρεαλιστές: πρώτα αυτά – κι όταν γλυτώσουμε (όσοι γλυτώσουμε) καί ξεκαθαρίσει η χώρα απ’ την κόπρο του Αυγεία, ακολουθούν τα υπόλοιπα (αισυμνητεία, ανάταση Φυλής, κτλ).

Αυτά τα πολύ βασικά είναι ο εφικτός στόχος γιά τώρα, καί μή σπαταλάτε δυνάμεις. Φροντίστε να βρήτε ποιός σας αγαπάει τόσο, ποιός είναι ο πραγματικός συνάνθρωπος Έλληνας, ώστε να του τηλεφωνήσετε γιά βοήθεια στις τρείς το πρωΐ, καί να σπεύσει να σας βοηθήσει. Αυτό θα πεί “ομάδα Ελλήνων”! Κι αφού το κατεστημένο χτυπάει στο ομαδικό κοινωνικό αίσθημα (μετατρέποντάς μας σε μεμονωμένα ευάλωτα άτομα, γιά να μας ξεκάνει ευκολώτερα), εμείς οφείλουμε να αμυνθούμε – ενισχύοντας στο έπακρο τους κοινωνικούς δεσμούς.

Στους αμέτρητους “εξυπνάκηδες” καί ξερόλες της χώρας μας (που ειρωνεύονται την ανάγκη γιά συσπείρωση) έχω να πω ότι, αν δεν τους συνέτισαν (που, δυστυχώς, δέν…) οι μέχρι στιγμής χιλιάδες αυτοκτονίες, η υπόθεση “χρηματιστήριο” θα έπρεπε να τους έχει ήδη κάνει να βγάλουν το σκασμό οριστικώς. Βλέπεις, γιά κάθε αυτόχειρα υπάρχουν έτοιμες οι δικαιολογίες, όπως: “- Ας πρόσεχε!”, “- Ήταν αδύναμος χαρακτήρας!”, κτλ. Αλλά γιά όσους (“εξυπνάκηδες”, εννοείται) έχασαν τους κόπους μιάς ζωής στο χρηματιστήριο, νομίζοντας πως αυτοί είναι οι έξυπνοι (που θα γίνουν πλούσιοι σε μιά μέρα) κι οι υπόλοιποι τα κορόϊδα, δεν υπάρχει καμμία.

Αν μή τί άλλο, εφ’ όσον οι “εξυπνάκηδες” είναι όντως έξυπνοι, δεν τιμάει τη νοημοσύνη τους το να τρέχουν πανικόβλητοι να σωθούν απ’ τα τζιχάντια – διότι, πιστέψτε με, αυτή η ώρα θα έρθει νομοτελειακώς. Να φροντίσουν από τώρα να μη βρεθούν σε τέτοια θέση. Διότι οι λοιποί Έλληνες θα θέλουμε κι εμείς να επιβιώσουμε από τα λαθρομούσλιμζ, κι όχι να παλεύουμε (καί) με τον κάθε πανικόβλητο “εξυπνάκια” της τελευταίας στιγμής, που θα θέλει να μας φάει τις προμήθειες. (Που δεν φρόντισε να έχει εγκαίρως κι αυτός, ο άχρηστος.)

 

β. Πολιτικός ακτιβισμός (όποτε χρειαστεί).

Τί τον θέλουμε τον ακτιβισμό; Θα σας πω. Αλλά πρώτα θα σας δώσω τις δικές μου “προβλέψεις” γιά το άμεσο μέλλον της χώρας – κι αναλόγως του τί θα συμβεί διεθνώς. Δηλαδή, εάν θα έχουμε -λίαν προσεχώς- διεθνή θερμοπολεμικά γεγονότα ευρείας κλίμακας, ή εάν δεν θα έχουμε.

Ο Γ’ ΠΠ -σε πλήρη κλίμακα- είναι ήδη δρομολογημένος γιά το 2024 (με 99% -δική μου- βεβαιότητα περί τούτου). Κι άλλο τόσο σίγουρα, υπάρχει άτυπη σιωπηρή “συμφωνία κυρίων” να μην αρχίσει αυτός, πριν διευθετηθούν κάποιες διεθνείς -χμ…- “εκκρεμότητες” (με Ιράν, κτλ). Που σημαίνει ότι η παρούσα -τουλάχιστον γιά την Ελλάδα- άρρωστη κατάσταση ψευδεπίγραφης “ειρήνης” θα εξακολουθεί να σέρνεται μέχρι τότε (το 2024) – καί να μας στέλνει στον τάφο. (Ως λογική συνέπεια, μέχρι τότε η Ελλάδα απλά δεν θα υπάρχει. Θα έχει πεθάνει στο μεταξύ. Ολόκληρη.) Καί ακριβώς τότε -σύμφωνα με το πρόγραμμα- θα ξεκινήσει το παγκόσμιο “μπάμ!” με τις …ευλογίες όλων των εμπλεκομένων, ώστε ο νικητής να καθορίσει το μέλλον της -όποιας επιζήσει- ανθρωπότητας γιά τον 21ο αιώνα (τουλάχιστον).

Όμως, ευτυχώς… Εξ αντιθέτου, υπάρχουν ταυτόχρονα πολλές αιτίες να μην τηρηθεί το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, κι η παγκόσμια πολεμική συμπλοκή να ξεκινήσει (αρκετά) νωρίτερα – συγκεκριμένα: φέτος, ή του χρόνου. (Κι από τυχαίες αιτίες, που θα πετάξουν εκτός ισορροπίας τον κάθε συνομωτούντα παλιάνθρωπο.) Δεν θα τις αναλύσουμε, αλλά θα πούμε το εξής: από την Ιστορία μας γνωρίζουμε ότι, όποτε οι “μεγάλοι” είχαν κωλοστριμούρα στα Βαλκάνια, επεδίωξαν:

  • είτε (στα μέν ζόρια) να πολεμήσει η Ελλάδα με το μέρος τους,
  • είτε (στα δέ εύκολα) να κάτσει στ’ αυγά της, θέλει δε θέλει.

(Να βγεί από μόνη της στον πόλεμο; γιατί; γιά να έχει -ως νικήτρια- διεκδικήσεις μετά τη λήξη του; σιγά που θα την άφηναν!)

Έτσι, στον μεν Α’ ΠΠ έκαναν τα πάντα, ώστε η Ελλάδα να πολεμήσει στο πλευρό τους, ενώ στον Β’ ΠΠ έκαναν τα πάντα, ώστε η Ελλάδα να μην αντιδράσει καί να το βουλώσει. Βασικά κι εμείς αυτό θέλαμε τότε (παθόντες καί μαθόντες), αλλά υπήρξε ο αστάθμητος παράγων της ανοησίας των Ιταλών, που πετάχτηκαν σαν την πορδή απ’ το βρακί να κατακτήσουν κι αυτοί εδάφη. Οπότε οι “σύμμαχοι” αγγλίτσοι προτίμησαν να υποδουλωθεί η Ελλάδα στον Άξονα, απλά γιά να μην την έχουν ν’ ανακατεύεται στα πόδια τους κατά τη μεταπολεμική μοιρασιά του κόσμου. (Ας μην ξεχνάμε ότι προκάλεσαν τον λιμό του χειμώνα του 1941, μή επιτρέποντας στα πλοία του Ερυθρού Σταυρού με τα τρόφιμα να πλησιάσουν Ελληνικά λιμάνια.)

[Παρένθεση: Η υποχώρηση των αγγλίτσων το 1941 από ηπειρωτική Ελλάδα καί Κρήτη είναι αιώνιο αντιπαράδειγμα στρατηγικής ηλιθιότητας. Μάλλον “ηλιθιότητας”, διότι ο κρυφός σκοπός τους -η αδρανοποίηση της Ελλάδας- επετεύχθη. Την αποχή της Ελλάδας από το τραπέζι των νικητών μετά τον Β’ ΠΠ εξυπηρετούσε καί η φυλάκιση 20,000 Ελλήνων στρατιωτών στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως της Μ. Ανατολής, ως αποτέλεσμα μιάς δήθεν κομμουνιστικής ανταρσίας. Διάφοροι γιαλαντζή “ιστορικοί” θέλουν να μας πείσουν πως όλ’ αυτά οφείλονται στο ότι κάποιοι ελάχιστοι κομμουνιστές ναύτες ήταν τόσο ανόητοι, ώστε από μόνοι τους να ξεκινήσουν ανταρσία μέσα στο στόμα του λύκου, δηλαδή στην αγγλιτσοκρατούμενη Αίγυπτο… καί δεν τους βάλαν οι ίδιοι οι αγγλίτσοι να “στασιάσουν”!]

Συμπερασματικώς:

  • Εάν η παρούσα κατάσταση συνεχιστεί, τότε θα γίνουν εκλογές σχετικά σύντομα καί θα έχουμε άλλον …φερόμενο ως πρωθυπουργό. (Ν’ αλλάζουν τα πρόσωπα, ώστε να μην πλήττει ο κοσμάκης, βρ’ αδερφέ.)
  • Εάν, πάλι -καί παρά τον σχεδιασμό- ξεσπάσει πρόωρη παγκόσμια πολεμική πυρκαϊά, τότε θα σχηματιστεί οικουμενική κυβέρνηση. Ώστε (σ’ αυτή την περίπτωση) γιά την όποια τύχη (διάβαζε: αδρανοποίηση 95%, συμμετοχή σε πολεμικές επιχειρήσεις 5%) της Ελλάδας να είναι συνυπεύθυνο όλο το πολιτικό φάσμα – καί, κατ’ επέκταση, όλος ο λαός.

Εννοείται, οικουμενική θα έχουμε όσο η φωτιά του πολέμου θα μένει έξω απ’ τη χώρα. Μία στραβή να γίνει, όμως (ή να …την προκαλέσουν οι Έλληνες), καί τέλειωσαν καί «οικουμενικές» καί όλα! Σ’ αυτή την περίπτωση εύχομαι να είναι η οργή του λαού μας το αίτιο αλλαγής, κι όχι μιά εθνική συμφορά ισάξια του 1922. (Όπως, δυστυχώς, μας έχει συνηθίσει η Ιστορία πως γίνεται συνήθως: τις μεγάλες αλλαγές τις πληρώνουμε με αίμα Ελλήνων. Βλέπε Κύπρο το 1974.)

Όσο γιά την ακριβή ημερομηνία των εκλογών (αν σας τρώει η περιέργεια καί δεν κοιμάστε ήσυχοι τα βράδυα), μη ρωτάτε τους “έγκριτους” αρδ, αλλά την …Επ-Embassy. Ο κύριος πρέσβυς θα σας ενημερώσει σωστά, υποθέτω.

 

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, εμείς θα φροντίζουμε μεν διαρκώς γιά την επιβίωση καί την ασφάλειά μας, αλλά παραλλήλως θα εξασκούμε καί την συμμετοχή μας στα -κατεστημένα- “κοινά”. (Όσο αυτή εξακολουθεί να έχει κάποιο νόημα, τέλος πάντων.) Με τα μέσα που διαθέτουμε (ιστολόγια, προφορικώς, κτλ), θ’ αναμεταδίδουμε προς όλους την εθνικώς ορθή γραμμή γιά κάθε ζήτημα. Πχ γιά την επικείμενη αναθεώρηση του Συντάγματος, που ψιθυρίζεται: το λέω από τώρα, η εθνικώς ορθή στάση σε τυχόν σχετικό δημοψήφισμα είναι ένα τεράστιο “ΟΧΙ”!

Γιατί; διότι, ενώ το παρόν Σύνταγμα είναι χωλό (δεν προβλέπει ποινές γιά όσους το παραβιάζουν, δεν αναθέτει αυτό το καθήκον σε προκαθορισμένες αυτόματες νομικές / πολιτικές διαδικασίες, αλλά το αφήνει εντελώς αορίστως στον “πατριωτισμό των Ελλήνων”), το επόμενο θα είναι τρίς χειρότερο. Σίγουρα θα προβλέπει διάφορα άσχημα πράγματα (πχ εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας) να γίνονται με απλή πλειοψηφία 150+1, να μη σου πω καί με απλή πλειοψηφία …επί των παρόντων βουλευτών, η δε συνταγματικώς πλέον κατοχυρωμένη ατιμωρησία των παρανομούντων πολιτικών θα πάει σύννεφο. (Στοίχημα πως θα ισχύει καί αναδρομικώς; )

Καθήκον μας, λοιπόν, όλων των Ελλήνων (εκτός απ’ το βασικό – να φροντίσουμε γιά την επιβίωση του έθνους μας) είναι να μπλοκάρουμε κάθε βλαπτική πολιτική / νομική διαδικασία εις βάρος μας. Μέχρις ότου έρθουν στη χώρα τα πάνω-κάτω. Τότε το παιχνίδι θ’ αλλάξει μέν, αλλά εμείς πάλι εδώ θα είμαστε, ώστε ν’ αποτρέψουμε τις όποιες πιθανές καινούργιες βλαπτικές καταστάσεις γιά το έθνος μας. (Μακάρι ν’ απαλλαχτούμε εύκολα καί οριστικώς από δαύτες, αλλά προσώρας ας μην κρατάμε μεγάλο καλάθι.)

Γιά παράδειγμα, θα αποτρέψουμε την ανάρρηση στην αρχηγία των Ελλήνων του οποιουδήποτε γιαλαντζή “αρχηγού” ετοιμάζουν από τώρα κάποια σκοτεινά ανθελληνικά κέντρα, γιά να τον εμφανίσουν ξαφνικά ως μοναδική λύση γιά μετά τον Γ’ ΠΠ. (Καί με δεδομένο πως θα εξακολουθεί να υπάρχει Ελλάδα τότε.) Ο οποιοσδήποτε τέτοιος, καλά θα κάνει να φροντίσει από τώρα να παραμείνει εσαεί στη βρωμερή του τρύπα, καί να μην ξεμυτίσει απ’ αυτήν. Διότι δεν θα τον υποδεχθούμε με χαμόγελα.

 

γ. Έρευνα, έρευνα, έρευνα…

Παράλληλα με την κοινωνική καί την πολιτική δραστηριότητα, καθόλου δεν θα παραμελήσουμε τη νοητική εργασία υψηλών ταχυτήτων (καί προδιαγραφών). Άλλως τε, το παρόν ιστολόγιο έχει ασχοληθεί κατά κύριο λόγο με την έρευνα. Όμως, παρά το ότι έχω δώσει τόσα καί τόσα έτοιμα ερευνητικά πορίσματα, δεν βλέπω να τα δουλεύει καί κανείς άλλος, ώστε να πάμε -όλοι μαζί- έστω ένα βήμα παραπέρα. (Η εξαίρεση υπήρξε μία καί μοναδική: με τους καλοκαιρινούς σεισμούς στο Αιγαίο, βρέθηκαν κάποιοι καλοί άνθρωποι στο Φατσομπούκ να δώσουν κάποια σημασία στην αριθμητική ανάλυση των σεισμών.) Αλήθεια, περιμένουν όλοι να κάνει τα πάντα ένας καί μόνον άνθρωπος στον (περιορισμένο) ελεύθερο χρόνο του, μ’ εργαλεία -εκτός του μυαλού του- έναν υπολογιστή κι ένα λογιστικό φύλλο;

Φταίω, βέβαια, κι εγώ λιγάκι, που σας τα δίνω έτοιμα καί σας κακομαθαίνω. Αλλά από σήμερα θα σας βάλω ασκήσεις!

 

Λοιπόν, θέμα πρώτον: Ποιά σχέση έχουν η κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους το 146 πΧ καί οι αεροψεκασμοί;

Απάντηση: Δεν σας δίνω τη λύση, αλλά …σκονάκι! 🙂 146+(4*618) = 2618 = 1000*(φ+1). Δηλαδή, πηγαίνοντας από το 146 πΧ πίσω επί τέσσερεις περιόδους των 618 ετών -δηλ. 1000*(φ-1) -, φτάνουμε πάλι σε βασικό αριθμό της “χρυσής αναλογίας”. Τί σημαίνει αυτό; Τί μπορεί να σημαίνει;

Ότι την κατάκτηση της Ελλάδας “κάποιοι” τη σχεδίαζαν δυόμιση χιλιάδες χρόνια πριν αυτή συμβεί!!!

Έ, λοιπόν, χαρακτηριστική έκφραση του Μάτριξ είναι ο (ίσως καί ταυτόχρονος) “κβαντισμός” χώρου καί χρόνου, όπου “κβαντισμός” σημαίνει ακέραια πολλαπλάσια μιάς σταθερής ποσότητας. Μ’ άλλα λόγια, “Μάτριξ” ίσον κάτι σαν κβαντική θεωρία στο αιθερικό πεδίο του μεγακόσμου, θα λέγαμε. Επομένως, αν εκμεταλλευτούμε το Μάτριξ, θα πάμε καλά – όπως πχ τα πλοία με πανιά εκμεταλλεύονται τον αέρα. (Σ’ αυτή την περίπτωση, ούτε η τύχη είναι καθαρά τύχη, ούτε η προφητεία είναι καθαρά προφητεία. Το πιάνετε; )

Το θέμα, τώρα, είναι το αν οι εχθροί μας όντως ξέρουν να εκμεταλλεύονται το Μάτριξ, όπως δείχνουν -σε πρώτη ανάγνωση- οι υπολογισμοί που παρέθεσα. (Οπότε, δυστυχώς έχουν τρομερό πλεονέκτημα έναντι ημών.) Καί το κυριώτερο: αν ναί, από πότε.

Αυτό θα το διαπιστώσουμε πχ με τους αεροψεκασμούς, αν κάνουμε έναν πίνακα (καί τον αναλύσουμε, εννοείται) του πότε έγιναν καί σε ποιά μέρη της Ελλάδας. Όμως, μέχρι στιγμής τον πίνακα αυτόν δεν τον έφτιαξε κανείς.

Προφανώς, πάλι από μένα περιμένουν όλοι να παρουσιάσω δουλειά… (Καί δή, οι διαδικτυακοί “εξυπνάκηδες”, γιά να πουν τις σοφίες τους.) Συγνώμη που θα σας απογοητεύσω, παιδιά, αλλά αυτή τη φορά θα κάτσω να πιώ τον καφέ μου. Αφού έχουμε κοινωνία …αθανάτων, καί κανείς δεν έχει ανάγκη να ξέρει πότε θα ξαναλουστεί βαρέα μέταλλα, εγώ περιττεύω!

(Κι αφού έχουμε κοινωνία μεγαλοφυιών, που ο καθένας τους πάει στα ίσα κόντρα σε δίκτυο υπερυπολογιστών τεχνητής νοημοσύνης, εγώ ο πτωχός τί να προσθέσω; Έ;

Το ότι η Ελλάδα αυτή τη στιγμή καταστρέφεται με δυόμιση εκατομμύρια πτυχία στο εκλογικό σώμα, μάλλον είναι άνευ σημασίας διαπίστωση του χαζού μυαλού μου.)

Κι ως φαίνεται, επίσης κανείς δεν έχει ανάγκη να μάθει σε ποιά “τρύπα” του Μάτριξ θα τελειώσει η Ελλάδα (αν συνεχίσει να πηγαίνει όπως πάει). Αλλοιώς, ήδη θα είχαμε ομάδες δουλειάς, που ήδη θα μας έκαναν παρουσίαση στις χρονοσειρές ιστορικών γεγονότων (καί δή, των καταστρεπτικών γιά την Ελλάδα). Καί θα μας έδειχναν ξεκάθαρα την “ημερομηνία λήξεως” του ψευτο-Ρωμαίϊκου, χωρίς ανάγκη καταφυγής σε προφητείες σοφών γεροντάδων.

 

[Παρένθεση: Αυτός είναι ο τρόπος, οι χρονοσειρές εχθρικών εισβολών δηλαδή, με τον οποίο βρήκα τη χρονολογία 2618 πΧ. Κάντε κι εσείς την προσπάθεια με τις εισβολές διαφόρων αλλοφύλων στην Ελλάδα, καί θα εξάγετε πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα. Δώστε λίγο αέρα στη φαντασία σας. Κάντε δοκιμές. Δοκιμάστε πχ με περίοδο 1000*φ/2, δηλ. 309 χρόνια. Θα βρήτε όχι μία χρονοσειρά, αλλά περικοκλάδα ολόκληρη απ’ αυτές!

Δοκιμάστε να προεκτείνετε τις χρονοσειρές πίσω, στα “σκοτεινά” χρόνια, γιά τα οποία Ιστορία καί Μυθολογία κάνουν το κορόϊδο. 3000 πΧ, 4000 πΧ, 5000 πΧ… Κάποιος δυνατός προβολέας θ’ αρχίσει να τα φωτίζει κι αυτά τότε.

Όσο γιά την προεκβολή των χρονοσειρών στο μέλλον, βρήτε εσείς το πότε μας έχουν γιά λουκέτο.]

 

Εν πάσει περιπτώσει, προσωπικά έχω διαπιστώσει το εξής μάλλον παρήγορο: ότι οι εχθροί μας πιθανώτατα έχουν διαβάσει κάποια αρχαία χειρόγραφα, απ’ όσα κατά καιρούς έκαναν πλιάτσικο (από μας, από τους Μάγιας, κτλ), αλλά δεν μπορούν να δουλέψουν την πληροφορία που βρήκαν έτοιμη. Επειδή τους λείπουν κρίσιμα δεδομένα. (Διότι τα ιερατεία των αρχαίων λαών δεν ήταν ηλίθια, να τα έχουν όλα γραμμένα φόρα-παρτίδα, διαθέσιμα στους πάντες. Γιά παράδειγμα, βλέπετε τί γίνεται με τον δίσκο της Φαιστού: μέχρι στιγμής όλοι οι «ερευνητές» φάγανε τα μούτρα τους σ’ έναν απλό γρίφο με εικόνες.) Τα οποία κρίσιμα δεδομένα δεν μπορούν ν’ αναπληρώσουν οι σημερινοί κοσμοκράτορες, γι΄αυτό κάνουν προσπάθειες στα τυφλά.

(Απλά, ψάχνουν πολύ γρηγορότερα από μένα, διότι ας μην ξεχνάμε τί μέσα διαθέτουν. Πχ γιά επανανάγνωση αγνώστων γραφών, ουδόλως χρειάζεται πλέον το μυαλό κάποιου Μιχαήλ Βέντρις να κόψει δρόμο. Αρκεί ένα δίκτυο υπερυπολογιστών, που υλοποιεί τη μέθοδο «μπουλντόζα»: το πρόγραμμα κάνει σε ελάχιστο χρόνο όλους τους πιθανούς συνδυασμούς, κι όπου βρεί νόημα -με κάποιους προτοποθετημένους κανόνες, εννοείται-, απλά το τυπώνει καί το έχουν έτοιμο τα «μπόϋζ» της «υπερεσίας».)

Μέχρι τώρα, πιθανολογώ πως όντως βρήκαν πεντέξη πράγματα εφαρμόσιμα.  Αλλά όχι όσα θα ήθελαν, όχι όπως θα τα ήθελαν. Αλλοιώς, όλοι εμείς οι υπόλοιποι την είχαμε κάτσει άσχημα τη βάρκα.

Να το προχωρήσουμε; να μιλήσουμε καί γι’ “ασαφή” (fuzzy) μαθηματικά μοντέλα; (Διότι πχ η κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους δεν έγινε μονάχα σ’ ένα βράδυ καί μονάχα με μία μάχη.) Κάτσε να λύσουμε πρώτα τα εύκολα… Τέλος πάντων, κάποιος ν’ αρχίσει να κάνει συσχετισμούς, καί μετά θα πάμε καί στα δύσκολα!

 

Εκτός από το να συσχετίσουμε ιστορικά γεγονότα με τις βασικές σειρές του φ (…φ/4, φ/2, φ, 2*φ, 4*φ… καί: …1/φ, 1, φ…), μπορούμε να κάνουμε ακόμη πιό προχωρημένες σκέψεις. Όπως πχ τον πιθανό συσχετισμό των συνευθειών Ήλιου-Αφροδίτης-Γής με διάφορα γεγονότα στη χώρα μας. (Αυτές οι συνευθείες ονομάζονται “inferior conjunctions” Γής-Αφροδίτης καί σχηματίζουν -σχεδόν ακριβώς- μιά ουράνια πεντάλφα μέσα σε οκτώ γήϊνα χρόνια. Οι συνευθειακές τοποθετήσεις Γής-Ηλίου-Αφροδίτης, δηλ. με την Αφροδίτη απέναντι από τη Γή, ονομάζονται “superior conjunctions”.)

Γιατί; Διότι -εκτός των άλλων- Αφροδίτη σημαίνει: “αρχαίες απόκρυφες γνώσεις”!

Ίσως έτσι βρούμε γιά ποιό πράγμα ακριβώς μας χλευάζουν οι Γερμαναράδες (με το μεσαίο δάχτυλο της Αφροδίτης της Μήλου υψωμένο) ότι είμαστε τόσο χαζοί, που δεν το αντιλαμβανόμαστε, ενώ αυτοί το ξέρουν. (Βέβαια, με τόσους εγχώριους νομπελίστες που ενδιαφέρονται μόνο γιά το ποιά …Αφροδίτη δεν φοράει βρακί, τί να σου κάνουν κι οι βάρβαροι; )

 

[Παρένθεση: σχετικές ημερομηνίες έχει εδώ. Δεν φαίνεται να υπάρχει συσχετισμός με γεγονότα στην Ελλάδα, πλήν όμως η έρευνα δεν σταματάει. Η ίδια ιστοσελίδα κάτω-κάτω έχει σύνδεσμο προς μία άλλη, με πολύ ενδιαφέρουσα συσχέτιση των επιδημιών γρίππης με τις συνευθείες Γής-Αφροδίτης-Ηλίου.

Ίσως καί να πρέπει να ψάξουμε γιά κρυφά γεγονότα, λόγωι συμβολισμού Αφροδίτης. Δυσκολεύει η έρευνα, βέβαια, αλλά δεν πτοούμαστε!

Εγώ βρήκα -πολύ ασθενή- συσχετισμό με τις Ολυμπιάδες. Οι των ετών 1904, 1972, 2004 ξεκίνησαν πολύ κοντά σ’ αυτό που ο πίνακας αποκαλεί “major elongation” – μέγιστη επιμήκυνση της τροχιάς. Επομένως, ίσως θα έπρεπε καί να δούμε τους 5 ολυμπιακούς κύκλους κάπως αλλοιώς; Δεν ξέρω αν σημαίνουν κάτι όλ’ αυτά. Αλλά καί χωρίς έρευνα δεν θα μάθουμε ποτέ.]

 

Θέλετε κι απλούστερη έρευνα, όπου απλώς κοιτάζετε οθόνες υπολογιστών χωρίς να κάνετε υπολογισμούς; (Θα τους κάνει ο υπολογιστής γιά σας.) Ωραία! Τότε, ποιά αστρονομικά φαινόμενα ειδικά των αστεροειδών (εκλείψεις πίσω απ’ τον Ήλιο, διελεύσεις μπροστά του, γωνίες με άλλα άστρα, κτλ κτλ) σχετίζονται με πολιτικά γεγονότα στην Ελλάδα; Ποιών συγκεκριμένων αστεροειδών καί ποιών αστρονομικών τους φαινομένων, ειδικότερα;

 

Λοιπόν, ήδη έχετε αρκετά καθήκοντα να φέρετε εις πέρας. Σας αφήνω τώρα. Πάω ν’ ανέβω στο βουνό, να πάρω εντολές απ’ τον Θεό σε πέτρινες πλάκες! Καρα-lol!!! Ώσπου να προσγειωθώ ξανά, εσείς κάντε ό,τι κατεβάσ’ η γκλάβα σας. Φτιάξτε χρυσούς μόσχους, πιείτε φραππέδες, κτλ.

Μόνο φροντίστε να μη χαθεί το έθνος μας.

 

Υγ: Αυτή την εποχή, πάλι τρέχω καί δε σώνω. Θ’ αραιώσω κάπως το φλέρτ με το πληκτρολόγιο γιά το άμεσο μέλλον. Ωστόσο, το ιστολόγιο δεν θα σταματήσει να λειτουργεί, μιά που διαθέτουμε κι άλλους συν-συγγραφείς αστέρια. Θ’ αναρτώ κι εγώ τίποτε από καιρού εις καιρόν, οπότε μην ανησυχείτε. Δεν θα πάθετε στερητικό σύνδρομο! Lol!!!

Κάντε αυτά που σας πρότεινα, όμως.

 

ΛΑΘΟΣ ΠΡΟΤΥΠΑ….

92 Σχόλια

Λάθος Πρότυπα 

μοιραία οδηγούν σε …

στρεβλές και μίζερες καταστάσεις

Γράφει ο Παλαιός

Πρόλογος

Η κοινωνία προχωράει θέτοντας στόχους και… πρότυπα, μορφώνοντας και διαμορφώνοντας αντιλήψεις και συνειδήσεις και ανάλογα με αυτά είναι και το πολιτισμικό έργο που παράγει και η ιστορία που γράφει στο διάβα του χρόνου.

Υψηλά ιδανικά και πρότυπα έχουν λαμπρά αποτελέσματα, αποτελέσματα που προάγουν την ανθρωπότητα, την κοινωνία, τον πολιτισμό, την ζωή και την ανθρώπινη υπόσταση, απεναντίας οτιδήποτε σαθρό και σάπιο την καταβαραθρώνει και την οδηγεί σε σκοτάδια και τέλμα.

Σήμερα λοιπόν, θα κάνουμε έναν περίπατο, στον Ελληνικό χώρο, για να πάρουμε μιά μικρή γεύση από κάποια που οι «’Έλληνες» θεωρούν και θέλουν να έχουν πρότυπα !!

Προσδεθείτε όμως … γιατί θα υπάρξουν πολλές και δυνατές αναταράξεις … και τα όποια ατυχήματα, μετά την προειδοποίηση, θα βαρύνουν εσάς και μόνον εσάς, που πιθανόν θα πάρετε αψήφιστα και όχι στα σοβαρά, αυτήν την προειδοποίηση !!

Υψηλά … πρότυπα κι ιδανικά του …κώλου

1.  Δίας, ο αλλοπαρμένος γαμήκουλας, του έτσι γουστάρω και σκασμός 

Δεν άφησε τίποτα να μην το πηδήξει. Ότι σουρνόταν, κολυμπούσε, πετούσε ή περπατούσε, -φίδια, πουλιά, κύκνους, γλάρους, πάπιες, καρακάξες, φοράδες, γίδες και ότι μπορεί να φανταστεί ο νους του καθενός, τίποτε δεν του γλίτωσε.

Μέχρι και τον Γανυμηδάκο καλαφάτισε … κι ο πρώτος κωλομπαρίκος λέμε … τώρα αν φρόντισε και την δική του τι να σας ‘πω, με την φόρα που είχε πάρει εδαύτος όλα είναι πιθανά. 

Καλά για τις θνητές μην το συζητάμε καν, από καλλονές μέχρι και κακάσχημες, και όπως πάντα του έδωσε και κατάλαβε στο αιμομικτικό … αλλά τα ήθελε φαίνεται κι ο κωλαράκος των αδελφάδων του, τι εκεί έτρεχε στα ξένα το σπίτι του θ’ άφηνε αφρόντιστο ;; άαα όλα κι όλα !!! 

… τώρα αν βόλεψε και την μάνα του τι να σας ‘πω … ψάξτε το !! 

Πάντως έτσι και  έβλεπε τρούπα  ζουρλαινόταν …του ‘ρχόταν ντελίριο, θόλωνε και γυρίζαν τα μάτια του ανάποδα … κι έτρεχε στα γρήγορα να την βουλώσει … ποτέ δεν έλεγε όχι … τρύπα να ‘ναι κι ότι θέλει να ‘ναι  !!

Ωραίο πρότυπο έεε … για μια σκατά οικογένεια και μπουρδέλο κοινωνία … δεν βρίσκετε ;;

Άσε πιά από δικαιοσύνη … αυτή του έτρεχε απ’ τα μπατζάκια. Μόλις κατέβαλε λέει τους αντιπάλους του … περιποιήθηκε δεόντως και τους συμμάχους του … ποιός τους φταίει ;;; … ας πρόσεχαν !!

Κατόπιν λέει … έτσι λέει και δεν θέλω μου σου τού … πήρε σβάρνα τον ντουνιά και του γάμησε το κέρατο … εμπροσθοφυλακή του πάντα … η Βία και το Κράτος … λέτε ρέ από ‘κει να κρατάει το γνωστόν τροπάριον ;;

Και ύστερως το έριξε στο μοίρασμα … τόσα πράϊτα εσύ … τόσα ο άλλος … κανονική τσοπανευτική … έεε κάτι έπρεπε να έχουνε να τσοπανεύουν … πως θα την έβγαζαν έτσι μόνο με το ζουμί της νεκταραμβροσίας … θέλανε και το κάτι τις άλλο … γι’ αυτό ‘‘βρωτά’’ τα λέγανε τα πράϊτα τους !!

Άλλωστε αφού αλληλοτρωγόσαντε μεταξύ τους … εκεί στα πράϊτα θα κολλάγανε ;;; … 

Ρε λέτε ;; … μπάαααα …. δεν μπορεί ….  ιδέα μας θα είναι !!!!!!

Πάντως εμένα δεν μου το βγάζετε απ’ το μυαλό … για διπλή χρήση προορίζονταν … τα πράϊτα. 

Λέτε το γιουρούσι των πιθήκων στις γίδες … εκεί να έχει την ρίζα του ;;

Όχι πως ξέρω … ή έχω κάτι υπ’ όψιν μου … εγώ απλώς … ρωτάω … μήπως και !!!

2.  Απόλλωνας, ο ψυχανώμαλος μπαμπέσης, ψεύτης και δολοφόνος

Δεν πρόλαβε λέει να γεννηθεί κι έτρεξε να ξεκάνει τα παιδάκια της Νιόβης … αλλά να ήταν και τα μόνα, καλά θα ήταν, όπου κάτι δεν του καθόταν καλά και δεν γινόταν λιώμα ομπρός του, ή δεν δήλωνε δούλος και υποταχτικός … φίδι … καλά όχι φίδι … σαγίτα που τον έφαγε, ρε τι σαγίτα μέχρι και γδάρσιμο έπεφτε … να σαν τον Μαρσυάκο να πούμε … που μου ήθελε να το παίξει μουζικάντης … αφού είπαμε αυτά δεν επιτρέπονται … αφού την δουλειά την είχε καπαρώσει ο μαλακώλλωνας.

Κατά τ’ άλλα κόντεψε λέει να ξεπεράσει και τον άλλο κλεφτοψεύταρο τον Ερμάκια … ήξεις αφήξεις και σκατά (όχι στο ναό) αλλά στην μούρη του να ρήξεις. Αλλά όλα κι όλα ήταν και πολύ του δίκιου και του σωστού … να μόνο που όπου δεν τον συνέφερε το γύρναγε τούμπα … κατά πως λέμε τα ‘θελε όλα δικά του … έτσι ακριβώς !!

Αλλά σαν πιντί του μπαμπάκα του  … να ‘δείς πως τον λέγανε εκείνον που χούφτωσε και το ρίξαν στις παρτούζες … για να ξεβουλώσουν τα σιφώνια … στο αλληλοσπρώξιμο ντε ρε πιδίμ’  !! … Άδμητο ;; … τέλος πάντων … κάπως έτσι … δεν είμαι σίγουρος καθότι δεν θυμάμαι καλά … αλλά τι διάολο στο όνομα θα κολλήσουμε ;;

Ετούτος λιέμ’ είν’ να τουν βάλεις κουρώνα στου κεφάλι σ’ …. και το τέλειο πρότυπο να ούμ’ για να πάς μπρουστά με τουν κώλου.

3.  Ερμής, ο κλεφτοκλέφταρος ψεύτης 

Ο κλεφτοκοτάς αυτός δεν χρειάζεται κάποια παρουσίαση … είναι παγκοίνως ονομαστός και αναγνωρίσιμος, ότι και να πούμε πάντα θα υπολείπεται της εγνωσμένης «αξίας» του … και ο πρώτος ρουφιανοκατσαπλιάς  … να αν δεν με πιστεύετε ρωτήστε και τον ίδιο … άλλωστε δεν το ‘κρυψε, απεναντίας που καμαρώνει και το παινεύεται.

4.  Και οι υπόλοιποι ;; … άαα οι υπόλοιποι !!

Ο ένας καλλίτερος από τον άλλονε … μιλάμε και για το πρώτο ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ !!

Έεεε μα μην είστε πλεονέχτες και αχόρταγοι … είπαμε έτσι ένα κέρασμα … αν και σας έδωσα παραπάνω … άμα σας άνοιξε η όρεξη κάντε δουλειά μόνοι σας … εγώ θα σας κάνω τον χαμάλη ;;; … άαα όλα κι όλα.

Πάντως το θέμα είναι ότι το γλεντάγανε το πράμα … θες στο  Ζουληχτό, στο Πλακωτό ή κι σ’ έναν αχταρμά απ’ όλα, του δίναν και καταλάβαινε … αλλά πρέπει να τους το αναγνωρίσουμε … ήταν τουλάχιστον ειλικρινείς … με τον εαυτόν τους βεβαίως βεβαίως … αν και για μερικούς αμφιβάλω … τώρα με τους άλλους … καλά … ποιός τους χέζει τους άλλους …. και με τους βρωτούς (φαγώσιμους αγράμματοι) … να ‘δείς πως το λέγανε … δεν μου ‘ρχεται τώρα … το αλτσχάϊμερ βλέπετε  … πάντως αυτούς είναι που τους είχανε κυριολεκτικά στο χέσιμο … απλά ‘ταν το παιχνίδι τους να ζουλάνε και να περνούν την ώρα … έεε πως να περάσει η ρημάδα … βαριόντουσαν όλη μέρα … κάτι έπρεπε να κάνουνε το λοιπόν … μην είμαστε ντε και αχάριστοι … τόσα και τόσα πηδήματα μας ρίξανε  … πρέπει να τους το αναγνωρίζουμε !!!

Τώρα βέβαια τι σκατά θεοί της Ελλάδας ήταν όλοι αυτοί … οι ανώμαλοι και φερμένοι απ΄ όξω … τι να σας ‘πω … εγώ αδυνατώ να το κατανοήσω πώς γίνεται, να είναι θεοί της Ελλάδας και να υποστηρίζουν Ξένους, πως γίνεται κάθε τρείς και λίγο να τρέχουν στ’ αγαπημένα τους παιδιά στην Αραπιά, να κατοικοεδρεύουν στον Όλυμπο της Ανατολίας και να έχουν πρωτο-γεννηθεί εκτός Ελλάδας.

5.  Και οι άλλοι ;;

Ποιοί ;; … άαααα οι άλλοι !!

Οι θεουσοπαπαδιές … οι χριστιανο-γιαχβεδο-σαβαωθικοί που μας το παίζουνε άμωμες και αμόλυντες, παρθένες … του κώλου … αλλά αυτά σας τα ‘χω πεί άλλου … βαριέμαι να τα ξαναγράφω … βούρ και βρείτε τα αν σας ξεφύγανε … ναι ρε εδώ στο ίδιο εργομπλόγκι.

Μπουρδέλο  …. η Ελλαδοκαφρία, περάστε έχουμε ανοίξει … από καιρό … τσς … τσς … με το μαλακό … με το μαλακό

Και μετά κάποιοι αναρωτιούνται … γιατί η Ελλαδοκαφρία έγινε ένα μεγάλο μπουρδελοχανείο, ναί κατά τ’ άλλα εκεί στο Ατήνα μεριά καταδικάζανε το φυστίκωμα μεταξύ ενηλίκων, αλλά με τα παιδία δεν … δια-παιδαγώγηση τους κάνανε, μαθήματα τα δίδασκαν και τα βοηθούσαν να αποχτήσουν ευρύτητα έδρας (του κώλου ρε αμόρφωτοι) … αλλά όλα κι όλα όταν έφταναν σε ενηλικίωση τέρμα πλέον η μαθητεία … ξεσκόλιζαν … ήταν υποχρεωμένοι να διδάξουν τους επόμενους.

Προς τι τα γελάκια και οι φωνασκίες ;;

Δυστυχώς ή ευτυχώς … εδαύτα δεν χάθηκαν όπως τόσα και τόσα άλλα … έφτασε μπόλικο πράγμα σε μας … όρεξη να έχετε και θα σας φύγει το τσερβέλο απ’ όσα θα δείτε και θα βρείτε.

Δικαίως μπορεί να αναρωτηθείτε … τι κάνανε τα άλλα ελλαδοφρόκαλα ;;; … πάντως μην ανησυχείτε δεν το είχαν προνόμιο μόνο τα «αθηνάτσια» … ούη … ούη τι γινόταν κι αλλού … καλά τώρα τα «σπαρτά» θα μένανε στο απόξω ;; … καλά ρε ‘σύ και οι πολεμισταράδες ;; … ναίη … ναίη … το πήγαιναν το γράμμα … φισέκι που λένε, το γυαλίζανε το πόμολο και την κουνούσαν την αχλαδιά !!

Μπουρδέλο λέμε η (να) Γ-ελ(λ)άς  … έμα τι έτσι μοναχό του πήγε ;; … το σπρώξανε με την όπισθεν … μέχρι που έγινε το πανηγύρι της ‘‘χαράς’’ … έε μετά τα ξέρουτε … και γιουσουφάκια με την ‘‘βούλα’’ σαν τα καρπούζια.

Αλλά και άλλα … μεσαίας τάξεως ιδανικά πρότυπα … του κώλου

Αλλά δεν ήταν τα κατά πως λεν τα μόνα … έσουρνε ντενεκέδες, μπρίκια και κονσερβοκούτια η ουρά … που να σας φύγει το τσερβέλο.

Τι άκουσα ;; … δεν !!!

Τι λες ρε φρόκαλο ;;; … δεν … τι λες ρε μανάρι μ’ … άκου δεεεεεν …

πάμε το λοιπόν για την συνέχεια της δόσης σας … αφού το τραβάει ο οργανισμός σας !!

1.  Οδυσσέας, ο ρουφιανοψεύταρος και ραδιούργος δολοφόνος

Δεν ξέρω τι σκατά είχε ο Ομηράκιας στο τσερβέλο του, πάντως αυτό το φρόκαλο που του αφιέρωσε ενάμιση έπος … κάθε άλλο παρά πρότυπο μπορεί να είναι.

Δεν ξέρω επίσης τι του βρήκε και ‘κείνη η «κατίγκω» και τον είχε υπό την «σκατά» προστασία της λέει, μάλλον το ίδιο κουμάσι φαίνεται ήταν.

Πέραν του ότι ήταν καταντίπ κόπανος, αφού κλωθογύριζε σε μιά λούμπα με νερό δέκα τόσα χρόνια χωρίς να ξέρει που είναι … μιλάμε δηλαδή και για τον πρώτο μαλάκα, εκτός του ότι δεν άφησε συντρόφι για συντρόφι, τους ξέκανε ούλους (λέτε ρε μήπως για να μην ανοίξουν στόματα; ) ξέκανε και άλλους ακόμα και ‘κεί που μαίνονταν οι μάχες, ακόμα και κείνους που τόσες φορές του είχαν σώσει το τομάρι … να ας πούμε ‘κείνον τον Παλαμήδη και όχι μόνο. 

Τώρα τι σκατά πρότυπο μπορεί να είναι εδαύτος … τι να σας ‘πώ … πάντως φαίνεται ότι την κάνει καλά την δουλειά του … έτσι που το ελλαδοκαφριστάν έχει γεμίσει προδότες, ρουφιάνους, ραδιούργους, κλέφτες, βολεψάκηδες και … δολοφόνους (με τον άλφα ή τον βήτα τρόπο), ακόμη και αυτών που είναι ευεργέτες τους … λέτε το ‘‘ουδείς πιό αχάριστος του ευεργετηθέντος’’, σ’ αυτό το καθίκι να έχει την προέλευσή του ;;

Το θέμα δεν είναι αν ο λεγάμενος ήταν υπαρκτό ή φανταστικό πρόσωπο, αν το έπος κουτσουρεύτηκε ή χαλκεύτηκε … το θέμα είναι εμείς τι δεχόμαστε να έχουμε σαν πρότυπο και καθημερινό ψωμοτύρι και να φτάνουμε στο σημείο να ταυτίζουμε την Ελλάδα με’ αυτό το σίχαμα. 

2.  Αλέξανδρος, ο ηλίθιος και φαντασμένος φαύλος πολυ-πολιτισμικάκιας

Άλλος φιόγκος ετούτος … που πίνουν νερό στ’ όνομά του τα Ζα του ελλαδοκαφριστάν.

Δεν ξέρω ποιός έφταιγε, το είχε η κούτρα του, του το έκαψε εκείνο το βλήμα η μάνα του … λίγη σημασία έχει.

Αυτός ο ηλίθιος μπούφος … ήταν που διέλυσε την Ελλάδα … αυτός ήταν που κατέστρεψε το δυναμικό της Ελλάδας σπέρνοντας την Ασία με τα κόκκαλα των Ελλήνων … στρατιωτών, επιστημόνων και λοιπών και λοιπών. 

Αντί το Ζώον αυτό, να θωρακίσει και να οικοδομήσει την Ελλάδα κάνοντάς την απόρθητη … έστηνε ολόκληρες πολιτείες στις εσχατιές της Ασίας … απλά για να ικανοποιήσει την μωροδοξία του.

Πήρε όλο το ανώτερο δυναμικό και το έβαλε να εκπολιτίσει μπαμπουΐνους … και άφησε πίσω στην Ελλάδα τα τσόλια.

Καί έχουμε πλέον σήμερα τα διάφορα πιθήκια να σέβονται και να δοξάζουν λέει τον Αλέξαντρο … αλλά και να κρυφογελάνε και να λένε μεταξύ τους τι μαλάκες είμαστε.

Αλλά η μαλακία του δεν τελείωσε εκεί … έβαλε όσους έσερνε μαζί του να σμίξουν με τους βαρβάρους (σερνικούς και θηλυκούς) …. ναι … ναι, να μην χάσουμε έτσι για ν’ αποχτήσουμε χρώμα ρε πιδίμ’ … εμείς είμαστε ντίπ ασπρουλιάρηδες … χρειαζόμαστε λίγη μαυρίλα να πάρουμε τα ‘πάνω μας, και επιπλέον να πλουτί(κ)σουμε με καινούργια (τέρμα τα μπαγιάτικα) ήθη, εθίματα και νοο-(ν)τροπίες.

Και μετά βρίζουμε το βλακοχάπατο των καταληψιών, που θέλει το αιγαίο να ανήκει στα ψάρια και καλεί κάθε πίθηκο να έρθει να λιαστεί εντώ στο γ-ελ(λ)άντα … άλλοι λοιπόν ήταν οι πρωτεργάτες που δείξανε και ανοίξανε τον δρόμο στην πολυπολιτισμικότητα και το μπαστάρδεμα.

Αφήνω δε στην άκρη την μαλακία που τον έδερνε και μου ήθελε να το παίξει θεός … της οκάς … το είδαμε τι θεός ήταν όταν κοίταζε τα ραδίκια ανάποδα.

Ήτανε λέει μεγάλος στρατηγικός νούς … έεε ας μην είχε εκείνους τους λαμπρούς στρατηγούς και θα του έλεγα εγώ τι στρατηγικός νούς ήταν.

3.  Ώ Ξείν αγγέλειν … και η μαλακία καλά κρατεί

Όλα και όλα υμνούμε τον ηρωϊσμό … όπου και όποιων μας συμφέρει βέβαια … αλλέως το κάνουμε γαργάρα.

Στήθηκαν λέει οι 300 «σπαρτοί» … ναι και ταινία τους κάνανε (σήμερις) αλλά και αναθήματα, ύμνους και λοιπά τους αφιερώσανε … επειδή λέει τους στείλανε να πεθάνουν στις κρυόκωλες πύλες (ρε μπας και θέλανε να τους βγάλουν απ’ την μέση;; … λέω τώρα … μήπως) … όχι αν τους βάσταγε ας τα παρτούσαν και ας γυρνούσαν πίσω … θα τους έκαναν κοκορέτσι [ όχι μην σας περάσει από τον νού ότι θέλω να μειώσω την θυσία τους … καθόλου τέτοιο σκοπό δεν έχω … απεναντίας μάλιστα … αλλά πως να το κάνουμε … δεν μπορώ την αδικία !! ]

Όμως για τους πραγματικούς πατριώτες … μούγγα στην στρούγκα … βλέπετε αυτοί πήγαν και στήθηκαν εκεί ‘‘Ξύμπαντες’’, όσοι μπορούσαν να κρατήσουν όπλα … και δεν το ‘ριξαν στις αμάδες όπως τα υποδέλοιπα κουμάσια … ΝΑΙ ρέεε για τους Θεσπιείς μιλάω … μιά μικρή κωμόπολη που τίμησε όσο κανείς το πνεύμα των Ελλήνων … και στην οποία ξεθεμελιώθηκαν μέχρι και τα κοτέτσια … αφού δεν είχε μείνει πλέον κανείς να προβάλει αντίσταση … καθώς όλοι από αμούστακα παιδιά μέχρι γέροι είχαν πέσει στις Θερμοπύλες, και μόνο κάποιες γυναίκες με μικρά παιδιά είχαν απομείνει στα γύρω βουνά.

Και … ναι τόσο τιμούσαν τα προγόνια τον ηρωϊσμό και την φιλοπατρία … που ενώ θα ‘πρεπε να σκύψουν το κεφάλι και να πάνε να ξαναχτίσουν τις Θεσπιές … εκείνοι δεν ντράπηκαν να αγνοήσουν την θυσία τους, αφού κανείς δεν υπήρχε πλέον να τους υπερασπιστεί … να χέσω λοιπόν τέτοιους προγόνους !!

Αλλά και λοιπά … νεότερης κοπής ιδανικά και πρότυπα … του κώλου

1.  Παπαφλέσσας-Μακρυγιάννης, οι παρτάκηδες

Ο πρώτος, ο τραγόπουστας, λίγο έλειψε να στείλει στον αγύριστο την επανάσταση του ’21, μόνο και μόνο για να προβληθεί η σκατομουτσούνα του, να πάει στράφι τόσο αίμα που είχε χυθεί και να κινδυνεύσει να εξαλειφθεί ο Ελληνισμός, ενώ, κουτσά στραβά έστω, είχε αντέξει στα κορφοβούνια της Ελλάδας, και να μην μείνει ρουθούνι … τέτοιο καθίκι ήταν ο λεγάμενος … τόσο που στο τέλος τον πούλησε κι ο ίδιος ο αδερφός του. Τέλος πάντων αυτός κατά κάποιο τρόπο εξιλεώθηκε εκεί στο Μανιάκι … αλλά όχι και να τον κάνουμε πρότυπο τον τραγόπουστα.

Μακρυγιάννης λέει ο μεγάλος στρατηγός … στρατηγός του ποιού ρε ;; … του κώλου ;; στρατηγός στην ρεμούλα, το πούλημα και την αρπαχτή;; … αυτό το καθίκι που συνωμοτούσε να ξεβγάλουν τον Καποδίστρια για κάμποσα μπικικίνια ;; … επειδή ρε το ‘ριξε στις μετάνοιες, τα τουρλοκωλιάσματα, τις γονυκλισίες και στα κυριελέησον θα τον βγάλουμε λάδι και θα τον ηρωοποιήσουμε ;; … άντε από ‘κεί χάμω.

Και αυτά που έγραψε … αλήθειες είναι  … ή ότι τον συνέφερε ;;

Και αν έγραψε και δέκα σωστά … παραγράφονται όλα τα στραβά του ;;

Αλλά και στρατηγός … πού και πώς ρέεεε ;;… στρατηγός με κόντρα παράσημα σαν τους σημερινούς άκαπνους λούληδες ;;

2.  Οι διάφοροι Εθνοπατέρες, τα σκύφτουλα προδοτικά σκουλήκια

Ναι εθνοπατέρας ο εβραιομασωνόπουστας Λευτεράκης … και γεμίσαμε την Ελλάδα δρόμους στ’ όνομά του … έτσι για να τον τιμήσουμε λέει που έβαλε το χεράκι του στην Μικρασιατική καταστροφή, και την μετέπειτα πτώχευση κλπ. κλπ.

Εθνάρχης ο κωλο-νακιώτικος κα-μπινές … ναι ο ρουφιάνος των Γερμανών, και μετέπειτα υπαίτιος και πρωτεργάτης της σημερινής κατάντιας.

Εθνοπατέρας και ο πουλημένος μπεκρούλιακας, που πήγε το πράγμα παραπέρα από ‘κεί που το άφησε το προηγούμενο καθίκι.

Και τα Ζά ακόμα πίνουν νερό λέει στ’ όνομά τους … και δεν εννοούν να καταλάβουν ότι αυτοί είναι που στην σύγχρονη εποχή άνοιξαν τον τάφο της Ελλάδας.

Όχι δεν ήταν ούτε είναι οι μόνοι … ενδεικτικά τους αναφέρω επειδή αυτοί ήταν η κορυφή της λαίλαπας που έπληξε την νεότερη σημερινή Ελλάδα.

Και … λοιπόν …. τί ….

Θα αναρωτηθεί ίσως κάποιος τι με έπιασε τώρα και τα λέω αυτά ;; … ζήλια … κακία … μίσος … κάτι άλλο ;;

Όχι ρε παιδιά … τίποτε απ’ αυτά ούτε κατ’ ελάχιστον … όμως κάποτε θα πρέπει να δούμε τα πράγματα καθαρά και να πούμε τα σύκα, σύκα και την σκάφη, σκάφη … να δούμε τι έφταιξε, να το διορθώσουμε και να μην ξανακάνουμε τα ίδια … και κυρίως να απαγκιστρωθούμε από τα λάθος πρότυπα.

Τώρα κάποιος δικαίως θα ‘πεί … εκεί δεν αφήσαμε τσόλι για τσόλι αλλόφυλο να μην το ανεβάσουμε στο βάθρο, να μην το κάνουμε πρότυπο και ίνδαλμα, τα δικά μας κουμάσια μας μάραναν ;;

Δυστυχώς δεν μπορώ να βρώ κάποια δικαιολογία για ν’ απαντήσω σ’ αυτό … φαίνεται ότι το έχει η κούτρα μας να ανεβάζουμε σε βάθρα ότι πιό σάπιο δικό μας και ξένο … και γι’ αυτό πάμε κατά διαόλου τα τελευταία χιλιόχρονα (όχι μόνο 2 ή 2.5 αλλά πολύ πιό πάνω … ας το αφήσουμε όμως, δεν είναι ώρα και γι’ άλλες πληγές)

Για την … Ελλάδα

Ποιά Ελλάδα ρε παιδιά ;; 

… αυτήν που έχει πρότυπα όλα τα παραπάνω τσόλια ;;

Με πρότυπα αυτά τα βδελύγματα θέλουμε να πάμε μπροστά ;;; 

Με αυτά θέλουμε να μας σέβονται οι άλλοι ;;

Με αυτό το κακό συναπάντημα θέλουμε η Ελλάδα να είναι Φάρος και Φώς της Οικουμένης ;;

Όχι ρε παιδιά !!! … δεν γίνεται … τούτο δεν μπορεί να συμβεί … !!!

Άλλωστε γι’ αυτό απ’ όταν παρεισέφρησαν τα σκατοπαπαδαριά και αλλάξανε τα πρότυπα … πήγαμε κατά διαόλου … φάγαμε 2.5 χιλιετίες (και όχι μόνο … αλλά είπαμε άλλη φορά ετούτα) σκλαβιάς στο δόξα πατρί … και φτάσαμε να κινδυνεύει σήμερα να σβήσει η Φυλή.

Αμάν πιά … πότε επιτέλους θα ξεκλουβιάνει το ‘‘κολοκύθι’’ των ελλαδόκαφρων να βρούμε τον δρόμο μας ;;; …. πότε ;;

Εντάξει ;; … τελειώσαμε ;;

Τι εντάξει … αυτά δεν είναι παρά μόνο ελάχιστα και ενδεικτικά, απ’ όλη την σαβούρα και τον οχετό, που αφήσαμε να γίνουν πρότυπα, και να κατευθύνουν την Φυλή.

Μην πέφτουμε δε στο λάθος να κάνουμε συγκρίσεις με άλλους … λέγοντας να υπάρχουν και χειρότερα … κάτι το οποίον ποσώς θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει … παρά μόνο το αν υπάρχουν ή θα μπορούσαν να υπάρξουν άλλα … καλύτερα.

Προς τα κάτω, στην λάσπη και τον βούρκο θέλουμε να κοιτάμε ή πάνω στον ανοιχτό φωτεινό ουρανό ;; … είμαστε αυτοί που επιλεχθήκαμε να είμαστε Φάρος και να οδηγήσουμε την ανθρωπότητα έξω απ’ τα σκοτάδια ή αυτοί που θα σουρνόμαστε στα σκατά του βόθρου ;;

Μην αναρωτιόμαστε πως διάολο φτάσαμε στο σημερινό χάλι, που κάθε άλλο παρά μόνο σημερινό δεν είναι, αφού έχει ζωή κάμποσα χιλιόχρονα, και μην μας ξυνίζει που μας τα σούρνουν κάποιοι, προσπαθώντας να το ρίξουμε στις συγκρίσεις ή δεν ξέρω σε τι άλλο, ούτε και να αναρωτιόμαστε αν σαν χώρα και Φυλή έχουμε μέλλον, διότι αυτό αρμόζει μόνο σε κείνους που έχουν φωτεινά πρότυπα και όχι κάθε στρεβλό κι ανώμαλο. 

Θέλουμε … Ελλάδα ;;

Ο δρόμος και ο τρόπος είναι ένας και ξεκάθαρος … να γκρεμίσουμε και να ξεπατώσουμε χωρίς να αφήσουμε ούτε ίχνος από κάθε τι στραβό, σάπιο και λάθος … Δεν γίνεται με σάπια υλικά να οραματιζόμαστε ανάσταση και ανασύσταση της ΕΛΛΑΔΟΣ … δεν γίνεται !!

Εμπρός λοιπόν, ας το κάνουμε, και μην αναρωτιόσαστε τι θα μείνει … ακόμη και το απολύτως Τίποτα είναι καλύτερο απ’ οτιδήποτε Λάθος … μόνο αποβάλλοντας κάθε τι στραβό και σάπιο που παρεισέφρησε, και θέτοντας υγιή ΠΡΟΤΥΠΑ μπορεί να έχουμε μέλλον σαν Χώρα … σαν Φυλή !!!

== //#// ==

Υστερόγραφον

Μερικοί λέει  … ξύνονται … αλλά το σκέφτονται … και θέλουν να φτιάξουν Ελλάδα !!

Ωραία  … ωραία !!

Πώς όμως ρε παιδιά ;; … χωρίς το μαχαίρι να χτυπήσει κόκκαλο ;;

Χωρίς Διόρθωση των Κακώς Κειμένων και χωρίς Αποβολή Κάθε Σάπιου ;;

Άλλοι λέει … αγουρο-ξύπνησαν και θέλουν να πάνε για Αισυμνητεία …

Ρε κοίτα να ‘δείς εκεί τι γίνεται …

Ωρέ Λεβέντες … για Αισυμνητεία … παρέα κι αγκαλιά με τον βόθρο θα πάτε ;;

Ελλάδα θα φτιάξετε με σκατένια πρότυπα … αυτό είναι το Όραμά σας ;;

Αν αυτά τα λίγα που ανέφερα παραπάνω … και τα χιλιάδες άλλα παρόμοια εκτρώματα, δεν είστε ικανοί και πρόθυμοι να τα πετάξετε κατευθείαν στα σκουπίδια … ξεκινώντας την κάθαρση και το ξεβρώμισμα πρώτα απ’ τα κεφάλια σας … ούτε για Κωλοπετινίτσα δεν μπορείτε να πάτε … όχι για σωστό κράτος … πολλώ δε μάλλον για Νέα και πραγματική Πάλαι Ποτέ Ελλάδα …

Γιατί η Πραγματική Ελλάδα έχει ανάγκη Όραμα και Φωτεινά-Λαμπρά ΠΡΟΤΥΠΑ και όχι σαβούρες και κοπριές.

Αν δεν το έχετε, επειδή δεν ξέρετε ή κι αν μάθατε δεν μπορείτε να αποβάλετε και να αποχωριστείτε την κόπρο του Αυγείου που κουβαλάτε, ακόμη και υπάρξουν χαζοί να σας βοηθήσουν σ’ αυτό … τι θα κάνετε ;; … τι θα δώσετε ;; … τι θα προβάλετε στον κόσμο ;; … μία από τα ίδια ή ακόμα χειρότερα ;;

Αν, έστω και λίγοι, έχετε καθάριο όραμα, και είστε ικανοί και πρόθυμοι, να ξεπατώσετε συθέμελα, χωρίς διακρίσεις, αναστολές και μεμψιμοιρίες, κάθε στραβό και σάπιο, να πετάξετε όλη την σαβούρα και να τα στήσετε όλα εξ αρχής … τότε ΝΑΙ μπορούμε … να έχουμε … ελπίδες !!!

== //#// ==

Καθρέφτης

2 Σχόλια

στω καί θολός.

 

 

Έ, όχι καί «- Τί χρειάζεται;»!

 

Εάν τα άστρα βρίσκονται στο τέλος του δρόμου μας, ο καθρέφτης βρίσκεται στην αρχή του.

 

Older Entries