Αρχική

Ποιός ξαναδιάβασε τη Γραμμική Β’; – 2

17 Σχόλια

(προηγούμενο)

 

αί φτάνουμε στο μεγάλο αστέρι της Γραμμικής Β’, που το γνωρίζουν άπαντες!

 

β3. Μιχαήλ (Γεώργιος Φραγκίσκος) Βέντρις – Ουδέν πρόβλημα άλυτον!

Το (λατινικό) επίθετο του Βέντρις (σημαίνει «κοιλιά» – παράβαλε πχ: «…Ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας Σου!», όπως το απαγγέλουν στα λατινικά οι καθολικοί: «…Ave Maria …μπλά-μπλά-μπλά… im ventris» ), μάλλον προέρχεται από παρατσούκλι προγόνου του κάπου στις αρχές του 16ου αιώνα, ο οποίος πρόγονος ήταν εκδότης καί βιβλιοπώλης – καί προφανώς καί θρησκευτικών βιβλίων.

Η ζωή του Μιχαήλ Βέντρις έχει την πασίγνωστη πλευρά της επαναναγνώσεως της Γραμμικής Β’, την σχετικά άγνωστη πλευρά του οικογενειακού καί επαγγελματικού του βίου, καί την καθόλου γνωστή της ιδιότητάς του ως μέλος των «υπερεσιώνε» της αγγλίτσας· μόνο που δεν ήταν ενεργό μέλος, αλλά «εν ύπνωι» – μέχρι νεωτέρας. Κι όταν πήγαν να τον «ξυπνήσουν» (αρκετά μετά το τέλος του Β’ ΠΠ), δοκίμασε να τους ξεφύγει (είχε καταλάβει πως δεν είναι καί τόσο …καλή παρέα, οι λεβέντες) – αλλά το πλήρωσε με τη ζωή του. (Διότι δεν προέβλεψε ότι στις μεταμεσονύκτιες ώρες θα υπήρχε ψιλοαπρόσεκτος φορτηγατζής, που θα ξεπάρκαρε κάθετα στον δρόμο του.)

Ο Βέντρις δεν δούλεψε στο Μπλέτσλυ Πάρκ, άρα όσοι λένε πως ήταν αποκρυπτογράφος, συνεπώς είχε τα μεθοδολογικά εργαλεία γιά ν’ «αποκρυπτογραφήσει» τη Γραμμική Β’, κάνουν λάθος. Αλλού είχε «στρατολογηθεί», κατά Ουαλλία μεριά – όταν βρέθηκε εκεί ανάμεσα σε προσωρινώς εκτοπισμένους κατοίκους του Λονδίνου, γιά ν’ αποφύγουν τους βομβαρδισμούς των Γερμανών. Τέλος πάντων, πολύ τραγική ιστορία αυτή με την τελευταία ιδιότητά του (καί με μεγάλες προεκτάσεις), όμως δεν θα τη σκαλίσουμε εδώ.

 

Πάμε, τώρα, πίσω στον χρόνο.

Κάποτε, πολύ κάποτε… μόνο που κρύβουμε λόγια καί δεν λέμε «πόσο κάποτε»! lol!!!… ο γράφων διετέλεσε κι αυτός έφηβος μαθητής Λυκείου. (Ναί, όσο κι αν σας φαίνεται παράξενο!  🙂  ) Σα να μην έφταναν αυτά, ο γράφων (ως Έλλην) έτυχε να έχει γονείς (όπως κι αμέτρητα άλλα συν-Ελληνάκια) την κλασική ηρωϊκή Ελληνίδα Μάνα καί τον κλασικό ηρωϊκό Έλληνα Πατέρα!… (Απόδειξη πως ο Πανάγαθος Θεός έχει χιούμορ! Lol!!!) Οι οποίοι δεν είχαν πειστεί ότι το «παιδί» διάβαζε όσο έπρεπε (στην -κατά τη γνωμάρα τους- σωστή δοσολογία ωρών, παναπεί), καί το έστειλαν με το στανιό σε φροντιστήριο διά τα περαιτέρω.

Τί να εξηγήσεις, τώρα, στους ηρωϊκούς Έλληνες Γονείς, ότι ο Ουσαΐν Μπόλτ (της Φυσικής, εν προκειμένωι) δεν έχει καμμία σχέση με τον χοντρό, που τρέχει εκατό μέτρα στον διάδρομο του γυμναστηρίου, μπας καί χάσει κανα κιλό!… Οι ηρωϊκοί Έλληνες Γονείς δεν χαμπάριαζαν ντίπ! Αγύργιαγα κεφάλια! Κι όχι μόνο δεν χαμπάριαζαν, αλλά -με τις αντίθετες απόψεις του γράφοντος- αγρίευαν κι από πάνω! Σου λέει, τόσα καί τόσα «παιδάκια» διαβάζουν οχτώ ώρες κάθε μέρα, έ! οχτώ ώρες θα διαβάζεις κι εσύ, θες-δέ θες!

Όμως η ζωή είναι σύντομη, καί δεν έχει χώρο γιά στεναχώριες. Έτσι, τό ‘ριξα στο φιλοσοφικό: αφού ήθελαν να κοιμάμαι μερικές ώρες ακόμη καί να μου πληρώνουν τον ύπνο, αυτοί πληρώνουν! Δε χαλάμε χατήρια! (Πεταμένα λεφτά, βέβαια, αλλά στους ηρωϊκούς Έλληνες Γονείς λες πάντα «ναί»!) Έτσι, αφού οι φροντιστές είδαν μιά-δυό-τρείς ότι το κατείχα το άθλημα καί δεν είχα ανάγκη από προπόνηση, δεν μ’ ενοχλούσαν – παρά μόνο γιά να λύνω καμιά άσκηση στον πίνακα (καί να κάνουν αυτοί τσιγάρο – επιτρεπόταν τότε). Κι έτσι, η ζωή περνούσε με ύπνο καί παρατήρηση των υπολοίπων θαμώνων του φροντιστηρίου – «πήπλ γουώτσινγκ», που λένε. Άλλη ιστορία αυτή (με τα κοινωνιολογικά πορίσματά της), άλλη φορά – να μην ξεφεύγουμε.

Κάποια στιγμή, λοιπόν, ο μαθηματικός, ο οποίος είχε απαγγείλει αμέτρητες φορές σ’ αμέτρητους μαθητές τις «υποδειγματικές» λύσεις των ασκήσεων (τις είχε μάθει απέξω – διότι οι καριερίστες φροντιστές απαγγέλουν τις λύσεις, δεν τις σκέφτονται), ως φαίνεται βαρέθηκε, έκανε στάση, κι είπε κάτι αξιοσημείωτο (γιά όσα μαθητούδια επέμεναν να σκέφτονται) :

«- Όταν φτιάχνετε συστήματα εξισώσεων, πρέπει να έχετε τον ίδιο αριθμό εξισώσεων με αγνώστους.

Με λιγώτερες εξισώσεις από αγνώστους, το σύστημα γίνεται αόριστο.

Ενώι με λιγώτερους αγνώστους από εξισώσεις, το σύστημα κατά πάσα πιθανότητα θα γίνει αδύνατον (να επιλυθεί).»

 

Τί σχέση έχουν με το θέμα μας αυτές οι προϊστορικές μνήμες, τώρα;

Έχουν, διότι ο Βέντρις -πελαγοδρομώντας στις πρώτες φάσεις της έρευνάς του- πρώτα το σύστημα το κατέστησε (σχεδόν) αδύνατον, καί μετά το κατέστησε αόριστον!!! Έως ότου (εργαζόμενος) είδε το Φώς (της Ελλάδος) το Αληθινόν, ίσιαξε το τιμόνι της έρευνας, κι επιτέλους τα κατάφερε! Συγκεκριμένα:

  • Πρώτα υπέθεσε ότι η (έως τότε) άγνωστη γραφή ήταν μάλλον Ετρουσκικά.

Δηλαδή, εξ αρχής απέκλειε τελείως τα γνωστά Ελληνικά!… παρά το ότι καμμία πινακίδα με Γραμμική Β’ δεν βρέθηκε στην Ετρουρία. Βέβαια, καί τα Ετρουσκικά είναι Ελληνικά (παλαιότερης μορφής), διότι είναι Πελασγικά. Αλλά, εφ’ όσον αποκλείεις αυτό που πράγματι είναι οι πινακίδες, τότε εξ αρχής κλείνεις τον δρόμο προς τη λύση!

  • Μετά, υπέθεσε ότι δεν (μπορούμε να) γνωρίζουμε ποιά γλώσσα είναι.

Άρα, αοριστία.

Δεν γνωρίζω τον τρόπο, με τον οποίο άρχισε να δουλεύει, ούτε τις αρχικές (συμπληρωματικές) υποθέσεις που έκανε· δυστυχώς, δεν μας άφησε σημειώσεις της πορείας του προς τη λύση. Ωστόσο, συμπεραίνω πως: (α) κατάλαβε ότι πρόκειται γιά συλλαβάριο, όχι αλφάβητο (εφ’ όσον οι χαρακτήρες είναι πολλοί γιά αλφάβητο – κάπου 88 είναι, ζωή νά ‘χουνε!), (β) επομένως δοκίμασε να φτάξει τον λεγόμενο «κάνναβο» (δηλ. διασταύρωση συμφώνων οριζόντια με φωνήεντα κάθετα), όπως αυτός φαίνεται στο σχεδιάγραμμα της προηγούμενης συνέχειας – κι από ένστικτο άρχισε να δοκιμάζει λέξεις καί συλλαβές από τα γνωστά κλασικά Ελληνικά. (Πώς; Ως εξής: έβλεπε στις πινακίδες ένα σκίτσο πχ αγγείου, καί δοκίμαζε να «φορέσει» στα διπλανά ιδεογράμματα τους φθόγγους της λέξης «αγγείο».)

Κι ετσι, στις αρχές του 1952 (καί μετά από πολλές «διορθώσεις πορείας») έφτασε στη λύση… υπερπηδώντας ταυτόχρονα τα εμπόδια των γλωσσολογικών κανόνων του συγκεκριμένου συστήματος γραφής. (Πχ: πότε μπαίνει τελικό -ς, πότε όχι· ή, τα διπλά σύμφωνα δεν γράφονται διπλά, πχ Ko-no-so / η Κνωσσός· ή το ότι -λόγωι της συγκεκριμένης προφοράς των συλλαβογραμμάτων- παρεισφρύουν φωνήεντα, που δεν υφίστανται στον προφορικό λόγο, πχ wa-na-ka-te-ro, το ανάκτορο – σπάει το -κτ- με φωνήεντα.)

 

Η μέθοδος του Βέντρις ονομάζεται «trial and error», δοκιμή καί λάθος. Είναι σχετικά χονδροειδής (αν καί πλήρως αποδεκτή από τις Θετικές Επιστήμες), αλλά πάντα βγάζει αποτέλεσμα – κι όσο γιά τις «λεπτές» ρυθμίσεις, αυτές έρχονται σε μεταγενέστερη φάση. Ακόμη ένα εργαλείο των Θετικών Επιστημών, που χρησιμοποίησε ο Βέντρις, είναι ο λεγόμενος «εγκιβωτισμός» – δηλάδή με απλά λόγια το: «κάπου εδώ πρέπει νά ‘ναι, κι όχι παραπέρα». Το στένεμα της περιοχής ψαξίματος, δηλαδή.

Ο Βέντρις «στένεψε» το ψάξιμο, παρατηρώντας ότι στις πινακίδες της Κρήτης υπήρχαν λέξεις, που δεν υπήρχαν στις αντίστοιχες της Πύλου· άρα, αυτές ήταν τοπωνύμια – καί δή, αποκλειστικά της Κρήτης. Καί όντως, η πρώτη-πρώτη λέξη της Γραμμικής Β’ που «έσπασε», ήταν η A-mi-ni-so. Η Αμνισσός, το λιμάνι της Κνωσσού!

Τα υπόλοιπα είναι Ιστορία.

Δεν γνωρίζω αν ο Βέντρις είχε φιλαράκια μαθηματικούς καί φυσικούς, ή χρησιμοποίησε αυτά τα εργαλεία από ένστικτο, ή διότι κάτι σκάμπαζε λόγωι των αρχιτεκτονικών του σπουδών. Πάντως, τέτοιο «στένεμα περιοχής ψαξίματος» είχαν χρησιμοποιήσει καί οι Γιάνγκ καί Σαμπογιόν, παρατηρώντας στην «πέτρα της Ροζέττας» ότι κάποιες λέξεις ήσαν μέσα σε περίγραμμα (το λεγόμενο «καρτούς»)· καί κατάλαβαν πως αυτές είναι κύρια ονόματα, καί κυκλώνονται εις ένδειξη σεβασμού. Πράγματι, αυτοί μ’ αυτόν τον τρόπο πρώτα διάβασαν το όνομα «Πτ(ο)λμ(έ)sh», ήτοι: «Πτολεμαίος».

Καί τα υπόλοιπα ήταν πάλι Ιστορία!  🙂

Όπως, όμως, διαπιστώνετε, καμμία σχέση το ψάξιμο του Βέντρις με την όποια δουλειά της Τζακόμπερ. Επομένως, αυτά τα συκοφαντικά που λέει η κυράτσα των Τζιού Γιόρκ Τάϊμς, να τα χώσει εκεί που ξέρει! Οι πληρωμένες «αγιολογίες» μετριοτήτων καί ασημάντων (καί δή, παρασιτώντας επάνω σε πτώματα σημαντικών) κάνουν μόνο γιά προσάναμμα.

 

Μιά τελευταία σημείωση γιά τη Γραμμική Β’.

Οι φιλόλογοι επί τόσα χρόνια δε λέν να καταλάβουν ότι δεν πρόκειται γιά «επίσημο», καθολικής αποδοχής σύστημα γραφής (πχ γιά τα Έπη, ή φιλοσοφικά κείμενα), αλλά γιά ένα ακόμη αντικείμενο των λογιστών, τη στενογραφία! Βλέπετε, κάποια πράγματα δεν αλλάζουν στον χρόνο… Ούτε οι συνήθειες των λογιστών!  🙂

Όθεν, αφού ο ανακτορικός λογιστής υπαγόρευε γρήγορα, οι γραφιάδες αποθηκάριοι έπρεπε να βρούν τρόπο ν’ ανταποκρίνονται άλλο τόσο γρήγορα. Άρα, στενογραφία. Πχ η λέξη «χρυσός» απαιτεί έξι γράμματα· ενώι με τα ιδεογράμματα, μόλις τρία (ku-ru-so)!

Τέλος, να προσθέσω ότι η μελέτη της Γραμμικής Β’ σήμερα αποτελεί ξεχωριστόν τομέα έρευνας στα φιλολογικά τμήματα· καί παρά το ότι έχει διαβαστεί πλήρως, έχει ακόμη κάμποσα πράγματα, που πρέπει ν’ ανακαλυφθούν. Πχ κάπου βρέθηκε η λέξη do-do-jo, καί κανείς δεν γνωρίζει τί σημαίνει. «Δόδοιοι» – δηλ. ενδεχομένως μιά ιδιότυπη ευκτική του «δίδω», που χρησιμοποιούσαν τότε, αλλά αργότερα καταργήθηκε; Άγνωστον.

Αυτά.

 

β4. Κωνσταντίνος Κτιστόπουλος – Η κομψότητα του «πουρίστα» μαθηματικού!

Πουρίστας (εκ του: pure, καθαρός) ονομάζεται ένας μαθηματικός, ο οποίος μελετάει καί διερευνά τα Μαθηματικά γιά χάρη των ίδιων των Μαθηματικών. (Όπως λέμε: «η Τέχνη γιά την Τέχνη»! Ακριβώς το ίδιο!) Αντιθέτως, τα Μαθηματικά τα χρήσιμα στην καθημερινή ζωή, ονομάζονται «Εφαρμοσμένα» (Applied).

Ο τελευταίος, λοιπόν, «μονομάχος» προς την επανανάγνωση της Γρ. Β’, ο οποίος παρήγαγε σημαντικό αποτέλεσμα, ήταν Έλληνας, ο Κωνσταντίνος Κτιστόπουλος. Σήμερα ξεχασμένος, αλλά στον καιρό του κατείχε κατά καιρούς σημαντικές θέσεις στον κρατικό μηχανισμό.

Ο Κτιστόπουλος ήταν -από σπουδές- δικηγόρος, πλην όμως ήταν κι αυτοδίδακτος μαθηματικός. Καί μάλιστα, όχι σε επίπεδο απλά ερασιτέχνη γνώστη των Μαθηματικών (πραγματικού ερασιτέχνη, εκ του «εράομαι -δηλ. υπεραγαπώ- την Τέχνη»), αλλά σε επίπεδο ν’ αλληλογραφεί με «φίρμες» μαθηματικούς της εποχής του, προς επίλυση θεωρημάτων!!! (Αν δεν κάνω λάθος, υπάρχουν καί δικές του δημοσιεύσεις σε μαθηματικά περιοδικά.)

Με τον Βέντρις αλληλογραφούσαν συχνά (ανταλλάσσοντας, φυσικά, απόψεις γιά την επανανάγνωση της Γρ. Β’), κι ήταν φιλαράκια. Σ’ αυτό εδώ το βιβλίο (στην Ελληνική έκδοση, όπου παραπέμπω – στο εξώφυλλο ο Βέντρις) υπάρχει φωτογραφημένη επιστολή του Βέντρις προς τον Κτιστόπουλο, όπου φαίνεται καθαρά ο «στένσιλ» γραφικός χαρακτήρας του πρώτου, καί στο περιθώριο υπάρχουν σημειώσεις με τα «τακτοποιημένα» γράμματα του Κτιστόπουλου (που δείχνουν «τακτοποιημένο» μυαλό).

 

Ο Κτιστόπουλος, λοιπόν, ξεκίνησε πρώτα (με trial and error κι αυτός) υποθέτοντας ότι η γλώσσα των πινακίδων είναι Ελληνική. (Απόλυτα σωστό.) Η δεύτερη υπόθεση που έκανε, ήταν πως επρόκειτο γιά Ελληνικά με τους ίδιους στατιστικούς «νόμους» με τα κλασικά Ελληνικά. Δηλαδή, η συχνότητα εμφανίσεως φωνηέντων καί συμφώνων είναι η ίδια με πχ τα κείμενα της εποχής του «Χρυσού Αιώνα» της Αθήνας.

Σωστό… καί λάθος.

Όμως, το μεγάλο πλήθος των πινακίδων του επέτρεψε να ξεκινήσει κατ’ ευθείαν με την αγαπημένη του στατιστική ανάλυση…

…καί την εποχή που ο Βέντρις ανακοίνωσε από το ραδιόφωνο του BBC ότι διάβασε τη Γραμμική Β’ (1η Ιουνίου 1952), ο Κτιστόπουλος είχε προλάβει να διαβάσει επιτυχώς το 25% των συλλαβογραμμάτων!

 

Γιατί, όμως, η 24ων καρατίων καθαρή μαθηματική ανάλυση του Κτιστόπουλου δεν έδωσε γρήγορο αποτέλεσμα; (Έστω, πιό γρήγορο από του Βέντρις.) Γι’ αρκετούς λόγους, όλους οφειλόμενους στην γραμματική της Γραμμικής Β’. Ήδη αναφέραμε μερικούς, όπως το σπάσιμο πολλαπλών συμφώνων με παρεμβολή φωνηέντων, ή η διαφορετική ορθογραφία· όμως, υπάρχουν κι άλλοι. Ένας τους, αρκετά σημαντικός, είναι η συγχώνευση φθόγγων. Δηλαδή, καί ως παράδειγμα, δεν υπάρχει θ στα συλλαβογράμματα της Γραμμικής Β’ (δες «κάνναβο» στην ενότητα γιά τον Ήβανς), αν καί υπήρχε καί τότε στον προφορικό λόγο (πχ Θόας, Θέτις, θεός)· αυτό συγχωνεύεται με το τ. Όπως καί το λ συγχωνεύεται γραπτώς με το ρ, πχ «me-ri», το μέλι. Τρέχα γύρευε, δηλαδή, γιά τον μελετητή της «άγνωστης» Γρ. Β’, αν δεν υποψιαστεί καθόλου το γραμματικό αυτό φαινόμενο. Βάλε καί την -σε μερικές περιπτώσεις- ανορθογραφία (ναί!) των γραφιάδων!…

Έτσι, όλ’ αυτά αλλοιώνουν την φθογγολογική στατιστική των κλασικών κειμένων, που τη γνωρίζουμε.

Εν πάσει περιπτώσει, είτε «τερμάτισε» πρώτος στην κούρσα γιά την επανανάγνωση της Γρ. Β’, είτε όχι, ο Κτιστόπουλος απέδειξε ακόμη μία φορά ότι η Ελλαδάρα μας πάντα βγάζει άξιους ανθρώπους!

(Καλά… μή φωνάζετε! Το ξέρω πως κι ο Βέντρις είναι επίτιμος Έλλην!  🙂  )

 

Επίμετρον 1 – Τζών Τσάντγουϊκ

Οι επαναναγνώσεις ξεχασμένων γραφών πάντα έχουν τις εξής απαραίτητες φάσεις:

  • Την κυρίως προσπάθεια.
  • Την φωνητική απόδοση των γραπτών φθόγγων.
  • Την επαλήθευση.

Αυτές, βέβαια, δεν είναι κατ’ ανάγκην πάντα διακριτές μεταξύ τους, καί δεν έρχονται πάντα με τη σειρά που τις ανέγραψα, οπότε το έργο του μελετητή-ερευνητή περιπλέκεται.

Πχ στα Αιγυπτιακά ιερογλυφικά, η επαλήθευση θα ήταν: εφ’ όσον κατάλαβαν τί λέξεις σχηματίζουν τα ιερογλυφικά, να διαβάσουν επιτυχώς τις γραφές σε νέα ευρήματα. Η δέ φωνητική απόδοση ήταν το μεγάλο παλούκι, διότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι δεν γράφαν με φωνήεντα. (Τα θεωρούσαν κάτι σαν πνοή θεού, καί γράφοντάς τα «ασεβούσαν» – γι’ αυτό δεν τα έγραφαν.) Ώσπου οι Αιγυπτιολόγοι είχαν τη φαεινή ιδέα να ρωτήσουν τους αυθεντικούς απογόνους των αρχαίων Αιγυπτίων, τους Κόπτες – κι έτσι βρήκαν την άκρη με τα φωνήεντα που έλειπαν, διότι τα διέσωσε η προφορική παράδοση της γλώσσας των Κοπτών.

Στον Δίσκο της Φαιστού, τώρα, δεν μπορούμε να έχουμε φωνηεντική αντιστοιχία (διότι δεν μπορούμε να τη βρούμε πουθενά) – αλλά δεν μας νοιάζει. Δεν μας ενδιαφέρει πώς λέγανε τότε πχ το πουλί, διότι η εικόνα του πουλιού πάντα απεικονίζει ένα πουλί. Μας ενδιαφέρει μόνο να βγάλουμε το εννοιολογικό νόημα. Καί -αφού το βγάλουμε- να καταλάβουμε τί γράφει ένας άλλος δίσκος παρόμοιος, που τυχόν θα βρεθεί στο μέλλον.

Στη Γραμμική Β’, πάλι, το πρόβλημα δεν ήταν η φωνητική απόδοση· ήταν η επαλήθευση!

«- Μά, ρέ Εργοδότη, Ελληνικά δεν ήταν; τί δεν καταλαβαίνανε;»

Εσύ, άμα σου δώσω κείμενο πχ του Πλάτωνα, θα καταλάβεις αμέσως τί λέει;  🙂

 

Ακόμη κι όταν επανανέγνωσε πλήρως τη Γραμμική Β’, ο Βέντρις είχε αρκετό μυαλό, ώστε (να μην παρασυρθεί από τον θρίαμβο, αλλά) να ζητήσει επαλήθευση των ευρεθέντων. Συγκεκριμένα, στην περίφημη ομιλία του στο ραδιόφωνο του BBC, ζήτησε από οποιονδήποτε φιλόλογο της καριέρας μπορούσε να βοηθήσει, να του πεί αν κάποιες λέξεις (διαβασμένες μέν, αλλά λιγάκι παράξενες) ήταν όντως Ελληνικές. Αν δεν ήταν, τότε ή θα ήταν ξενικές υιοθετημένες (πχ όπως λέμε σήμερα «φαστφουντάδικο»), ή ακόμη χειρότερα…

…θα έπρεπε να συνεχίσει την έρευνα, κάνοντας «λεπτές ρυθμίσεις» (αυτό που στις Θετικές Επιστήμες ονομάζεται refinement), ενδεχομένως χρονοβόρες κι επίπονες.

Ήταν, όμως, τυχερός. Ανάμεσα στους ακροατές του, ήταν κι ο Τζών Τσάντγουϊκ, καριερίστας φιλόλογος στο Κέημπριτζ. (Οξφόρδη θα περιμέναμε, αλλά αυτός …ξέφυγε! Lol!!! Το ίδιο είναι, όμως… τον ίδιο ρόλο παίζουν τα συγκεκριμένα ιδρύματα.) Πρώτα τηλεφώνημα, μετά αλληλογραφία… καί η συνεργασία των δύο ανδρών έβγαλε το πρώτο βιβλίο «Μυκηνολογίας», το «Documents in Mycenaean Greek«.

 

Στον Τσάντγουϊκ οφείλεται το μπέρδεμα που έχουν πολλοί, που απλώς κάτι έχουν ακουστά γιά το θέμα. Αυτός ήταν, που δούλεψε στην αποκρυπτογράφηση εχθρικών σημάτων στο περίφημο Μπλέτσλυ Πάρκ, κι όχι ο Βέντρις. Μάλιστα, ο Τσάντγουϊκ, εκτός από μεθόδους αποκρυπτογραφήσεως, είχε μάθει Ιαπωνικά, γιά να μεταφράζει τα σήματα των Ιαπώνων προς τους Γερμανούς.

(Εν παρόδωι: τα Ιαπωνικά έχουν μιά πολύ ενδιαφέρουσα σχέση με τη Γραμμική Β’. Πεντέξη ιδεογράμματα καί των δύο είναι ακριβώς τα ίδια!!! Πχ, πρόχειρα θυμάμαι τη συλλαβή -ka-. Τί μπορεί να σημαίνει αυτή η ομοιότητα; Ας το αφήσουμε, ξεφεύγουμε πάρα πολύ.)

Καί είναι αλήθεια πως ο Τσάντγουϊκ δοκίμασε (πρό Βέντρις) να εφαρμόσει τα αποκρυπτογραφικά μεθοδολογικά εργαλεία στην επανανάγνωση της Γρ., Β’, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Εν πάσει περιπτώσει, ο πολύς κόσμος έχει την ιδέα ότι ο Τσάντγουϊκ ξαναδιάβασε τη Γρ. Β’ μαζί με τον Βέντρις. Όμως, όχι. Ο Τσάντγουϊκ βοήθησε μονάχα στη φάση της επαληθεύσεως – με σημαντική καί ουσιαστική βοήθεια, είναι η αλήθεια. Επιβεβαίωσε ο συγκεκριμένος φιλόλογος πως πράγματι, όλα τα αναγραφόμενα στις πινακίδες, είναι καθαρά Ελληνικά (παλαιών τε καί νεωτέρων εποχών).

Πώς, όμως; Καί γιατί αυτός;

  • Πρώτον, διότι γνώριζε ποιές είναι οι πράγματι αρχαίες καί οι πολύ αρχαίες λέξεις της Ελληνικής.
  • Καί δεύτερον, διότι μία απ’ τις επιστημονικές του έρευνες ήταν η διαστρωμάτωση των φάσεων της Ελληνικής γλώσσας – μ’ άλλα λόγια, ποιές λέξεις είναι παλιές, καί ποιές παλιότερες· καί εδεχομένως πόσο παλιότερες!

Αν καί αυτή η επιστημονική ενασχόληση του Τσάντγουϊκ δεν πολυγράφεται στα διάφορα βιογραφικά τύπου Γουΐκι, είμαι σίγουρος κατά 99% πως έτσι ήταν τα πράγματα. (Όπως είμαι σίγουρος πως δεν την έβγαλα απ’ τη φαντασία μου· κάπου την πήρε το μάτι μου. Όμως, όπως έχω ξαναπεί αρκετές φορές, μου είναι αδύνατον να τηρώ συστηματικό αρχείο του τί διάβασα καί τί είδα καί πότε. Όσο βοηθάει η μνήμη μου, καλώς.)

Τώρα, θα με ρωτήσεις, τί ζόρι τραβάγανε οι Άγγλοι των Οξφορδο-Κέημπριτζ να κατατάξουν την εξέλιξη της Ελληνικής! Έ… σκέψου λίγο! Μέσωι αυτής, θα κατέτασσαν χρονικώς (έστω, θα είχαν ένα ακόμη ισχυρό βοήθημα προς τούτο) πχ τα γραφόμενα του Ομήρου – καί με την κατάταξη αυτή θα καταλάβαιναν πολλά άλλα ακόμη. (Με συνέπειες στη δική μας την καμπούρα, εξυπακούεται. Παναπεί, τα ανά εποχές καί διαχρονικώς αδύνατα σημεία του Έλληνα θα τα κάνανε βίδες. Πενηνταράκια!)

Όπου, βεβαίως, μετά αναλαμβάνει να φωτίσει τα προϊστορικά σκοτάδια το ισχυρώτατο εργαλείο, που αποκαλείται «Λαογραφία»!

Δυστυχώς, ακόμη καί τόσα χρόνια μετά, οι εγχώριοι προφεσσόροι της Φιλολογίας δεν έχουν ντίπ χαμπάρ’ από τέτοια. Εδώ εξακολουθεί να διδάσκεται, μάτιαμ’, η …Ινδοευρωπαϊκή καταγωγή των Ελλήνων καί της Ελληνικής γλώσσας!

 

Επίμετρον 2 – Η εξέλιξη της Ελληνικής

Επειδή το σπόρ της επαναγνώσεως ξεχασμένων αλφαβήτων είναι, ως φαίνεται, αρκετά διαδεδομένο, ας πούμε καί δυό λόγια γιά την εξέλιξη της Ελληνικής γλώσσας. Έχει (έμμεση) σχέση με το παρόν θέμα μας, κυρίως λόγωι της έρευνας γιά τη Γραμμική Α’.

Το  παρακάτω διάγραμμα, το οποίο προκύπτει από τις προσωπικές μου έρευνες, εξηγεί πολλά γιά την εξέλιξη της γλώσσας μας στην Ελλάδα καί την Ιταλία. (Δεν επεκτείνομαι έξω απ’ αυτόν τον γεωγραφικό χώρο, διότι πρέπει ν’ αναπτύξω νέο εκτεταμένο θέμα.) Κι επειδή ήδη διαπιστώσατε πως τα έχω σκαλίσει πολύ τα γλωσσολογικά, πιστέψτε με ότι ισχύει! (Κλίκ επάνω του γιά κανονικό μέγεθος.)

 

 

Μή σας κάνει εντύπωση ότι οι Πελασγοί έγραφαν με το κλασικό, γνωστό μας Ελληνικό αλφάβητο! Έτσι είναι. Ιδού μία επιγραφή τους από τη Λήμνο, όπως δημοσιεύτηκε στο βιβλίο του Θωμόπουλου:

 

(Τώρα, βέβαια, τα Ελληνικά της επιγραφής θα τα διαβάσετε μάλλον εύκολα. Αλλά, άμα βγάλετε νόημα, να μου το πήτε κι εμένα!  🙂  )

 

Αν σκαλίσουμε το διάγραμμα, καταλαβαίνουμε κάποια πράγματα, εκ πρώτης όψεως «αόρατα» – όπως, ας πούμε, τις διαδικασίες γιά την υιοθέτηση του «Λατινικού» αλφαβήτου. Ως φαίνεται, αυτό διαδόθηκε όχι τυχαία, αλλά υπό την καθοδήγηση (καί δή, διά της βίας) κάποιων (Κρονίων) …«κέντρων αποφάσεων» (Την ανάπτυξη του θέματος την αφήνω γιά κάποια μελλοντική ευκαιρία.)

Κι άλλα πράγματα καταλαβαίνουμε, το απλούστερο των οποίων είναι πως δεν είμαστε ούτε νέο έθνος, ούτε τυχαίο.

 

Επίμετρον 3 – Το Τρίο Μαλκάντο

Ο κόσμος είναι πράγματι μικρός.

Κι εκεί που διαπιστώνεις ότι ο Τάδε γνωρίζεται με τον Δείνα (κι όχι μόνο γνωρίζονται, αλλά είναι καί καρντάσια), απορείς από πού …ξεραίνονται. Αλλά, κακώς απορείς. Κάκιστα! Ειδικά αν είσαι καί «συνωμοσιολόγος», τις υπόγειες διαδρομές καί συναναστροφές πρέπει να τις υποψιάζεσαι εξ ορισμού – όχι να περιμένεις να τις διαπιστώσεις.

Όμως, στους έξυπνους ανθρώπους (ως ο γράφων! lol!!!) υφίστανται διορθωτικοί μηχανισμοί. Παναπεί, κάνεις μέν σφάλματα (διότι μόνον οι πεθαμένοι δεν κάνουν λάθη), αλλά οφείλεις να βάλεις πάραυτα μπρός τις διαδικασίες ελέγχου καί επανορθώσεως.

Λοιπόν, όπως οι πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας πρώτα εγκλωβίζουν τον στόχο, καί μετά γαργαλάνε το κόκκινο κουμπί του τζόϋστικ (να φύγουν τα πυραυλάκια καί να πάει ο εχθρός γιά μετενσάρκωση), ούτω πως καί ο γράφων έχει εγκλωβίσει στο στόχαστρό του εδώ καί καιρό μία τριάδα ανδρών …ψιλοενδόξων. Ο πρώτος, σκέτος Σμινθεύς! Κλασικός Φοίνικας ποντικομούρης, με κουτοπόνηρο -δήθεν αθώο- ύφος. Ο δεύτερος, σκέτος Χάζαρος με δήθεν ελληνοποιημένο ονοματεπώνυμο. (Η χροιά της φωνής του, όμως, τον προδίδει – που νομίζει ότι κρύβεται, τρομάρα του.) Κι ο τρίτος, ημέτερος μέν, αλλά κατά 99% κολλητός με το Φράγκικο ιερατείο δέ. (Γιά να είμαι δίκαιος με το άτομο, αυτό θέλει λίγο ψάξιμο ακόμη, αλλά θα το κάνω με το πάσο μου – διότι ήδη το εκλαμβάνω ως βεβαιότητα. Είναι τέτοια η περίπτωση, που πλέον αυτός πρέπει ν’ αποδείξει πως δεν είναι ελέφαντας, όχι ν’ αποδείξω εγώ πως έχω δίκιο.)

Οι τρείς ούτοι λεβέντες σκαλίζουν τα θέματα, τα οποία σκαλίζει κι η αφεντιά μου. «- Δικαίωμά τους, όπως καί δικαίωμα του καθενός!», θα μου πήτε.

Άμ, δέ!!!

Από τη στιγμή που έχω εκτοξεύσει την εντολή: «- Σακόκου η Ελληνική Γνώση!», το μέχρι σήμερα ελεύθερο πλιατσικολόγημα Ελληνικών θησαυρών από τον πάσα ένα, καί δή αλλόφυλον (προς εκμετάλλευσιν, ού μήν καί ζημίαν των Ελλήνων), τιμωρείται! Μέχρι στιγμής, όμως, οι μάγκες τη γλυτώνουν, διότι διαπίστωσα πως δεν μπορούν να παραβιάσουν τις πόρτες του κάστρου. Τόσο απλά! Όθεν, σπάω πλάκα με τα καμώματά τους· παρακολουθώντας τους, όμως, ενδελεχώς. Να μην ξενοιάζουν, ότι αποκοιμήθηκα καί τους ξέχασα! Έτσι καί κάνουν πως -κακήι τήι τύχηι- σπάνε τις πύλες, θα εξαπολύσω πυραυλάκι!

 

Προς τί, όμως, όλ’ αυτά; Προς το ότι, ανάμεσα στα ενδιαφέροντα του ενός τους βρίσκεται καί η Γραμμική Α’.

Λοιπόν, του λέω από εδώ ότι ψάχνει σε λάθος κατεύθυνση – κι ας τα παρατήσει εγκαίρως, διότι ματαιοπονεί. Αφ’ ενός, δεν ισχύει το ότι υπάρχει «γενεαλογία» των γραφικών συστημάτων της Ανατολικής Μεσογείου. (Δηλαδή, ότι δήθεν τα Αιγυπτιακά ιερογλυφικά γέννησαν τον Δίσκο της Φαιστού, κι αυτός τη Γραμμική Α’, κι αυτή τη Γραμμική Β’, κτλ κτλ.) Αφ’ ετέρου, ειδικά γιά τη Γραμμική Α’, δεν έχουμε πουθενά ούτε δίγλωσση επιγραφή (Γρ. Α’ – κλασικά Ελληνικά), ώστε να μας δώσει το «κλειδί», ούτε μπορούμε να βρούμε πουθενά την φωνητική αντιστοιχία. Δηλαδη, τζάμπα κόπος η προσπάθεια γιά επανανάγνωσή της (με τα σημερινά διαθέσιμα δεδομένα). Κι όπως έδειξα στο διάγραμμα, η Γρ. Α’ ανάγεται σε εποχή με τελείως διαφορετική μορφή της Ελληνικής (πυκνή καί ακατάληκτη).

Η Γραμμική Α’ ήταν ήδη προϊστορική, όταν γραφόταν στις επιγραφές που βρέθηκαν σε Κρήτη καί Σαντορίνη! Άρα, πιθανώτατα την χρησιμοποιούσανε κατά τα χρόνια του Μίνωα όχι γιά χρηστικότητα, αλλά ως αναμνηστικό του παρελθόντος. Όπως πχ εμείς έχουμε τις επιγραφές της κλασικής Ελλάδας.

«- Κι άμα βρείς εσύ τον σωστό δρόμο έρευνας στο θέμα της Γραμμικής Α’, ρέ Εργοδότη, θα του τον πείς;»

Σιγά μην του τον πώ! Γιά τρελλούς ψάχνετε;

 

ΤΕΛΟΣ

 

Advertisements

Ποιός ξαναδιάβασε τη Γραμμική Β’; – 1

14 Σχόλια

πάρχουν κάτι πράγματα… που μου γυρίζουν τ’ άντερα!

Το ξέρω πως δεν είμαι ποιητής της προκοπής (έστω καί ως στιχουργός σκυλάδικων ασμάτων – lol!!!), αλλά ώφειλα να …εκφραστώ! Βλέπετε, η διανοητική κατάσταση …των άλλων πάσχει σοβαρά.  🙂

Αφορμή γιά το παρόν άρθρο μου έδωσε μιά νεκρολογία (επί δεκαετίες …καθυστερημένη – κοινώς: ό,τι θυμόμαστε, χαιρόμαστε), κι ένα -προ ετών εκδοθέν- βιβλίο· κείμενα αμφότερα γραμμένα από το ίδιο τρισάσχετο καί προκατειλημμένο (καί προφανώς χαρτζηλικωμένο επί τούτου) άτομο: μιά κάποια διεθνώς άγνωστη κυράτσα, που γράφει στους Τζιού Γιόρκ Τάϊμζ. Όπου, ανάμεσα σε μυξοκλάψες κι ανοησίες, όχι μόνο διαστρέφει την ιστορική αλήθεια, όχι μόνο συκοφαντεί, αλλά πάει να επιβάλει την ασχετίλα της ως πραγματικότητα!!!

Θα μου πείς… «- Ρέ Εργοδότη, σάμπως αυτά είναι τα πρώτα, ή τα τελευταία τυπουργήματα του είδους;» Όχι, δεν αντέδρασα γι’ αυτό· αλλά επειδή δεν αντέχω να βλέπω να προβάλονται σαχλαμάρες σ’ ένα θέμα, που: (α) το γνωρίζω άριστα, καί (β) ενδιαφέρει άμεσα την πατρίδα μου – ειδικά στις δύσκολες στιγμές που περνάει, όπου -παγκοσμίως- ο κάθε βροντηγμένος έρχεται καί ξερνάει τη βρωμιά του απάνω μας, γιά να αισθανθεί καλά ο ίδιος.

Λοιπόν, ποιός ξαναδιάβασε τη Γραμμική Β’; Πάντως, δεν ήταν η (Τζα)Κόμπερ σου, κυρά μου!

Διαβάστε… καί σας περιμένει καί μιά μικρή έκπληξη!

 

α. Εισαγωγή

Οι πρώτες πήλινες πινακίδες με την τότε μυστηριώδη Γραμμική Β’ βρέθηκαν (αρχές του 20ου αιώνα) στις ανασκαφές της -ακόμη τότε Τουρκοκρατούμενης- Κρήτης, που τις διενήργησε ο γνωστός Άρθουρ Ήβανς, διαδεχόμενος τον Έλληνα Μίνωα Καλοκαιρινό. Στον Ήβανς, μάλιστα, οφείλεται η ονομασία «Γραμμική Β'», διότι ήθελε να ξεχωρίσει τα συγκεκριμένα ευρήματα από άλλα ομοειδή. (Ναί, βρέθηκαν κι άλλα συστήματα γραφής: η Γραμμική Α’, η ιερατική, καί λίγο αργότερα ο Δίσκος της Φαιστού.)

Κι ενώι οι ανακαλύψεις αυτές πυροδότησαν παγκοσμίως το επιστημονικό ενδιαφέρον, κι ενώι πολλοί βάλθηκαν να βρούν τί γράφουν οι πινακίδες της Γρ. Β’, το 1936 ο Ήβανς βρισκόταν στο Λονδίνο, ως έφορος του Βρεττανικού Μουσείου. Σε μιά εκδήλωση αρχαιολογικού ενδιαφέροντος (γιά τα πενηντάχρονα της εν Ελλάδι Βρεττανικής Αρχαιολογικής Σχολής), τον επισκέφθηκε ο 14χρονος τότε Μιχαήλ Βέντρις, σε εκπαιδευτική επίσκεψη με το σχολείο του.

Μετά την ξενάγηση, ο έφηβος Βέντρις ρώτησε όλο ενδιαφέρον τον Ήβανς (που πιό πρίν είχε δείξει στους μαθητές μερικές πινακίδες) : «- Καί λέτε ότι αυτά δεν έχουν ακόμη διαβαστεί, σέρ;» Αν θυμάμαι καλά, ο Ήβανς απάντησε «- Όχι!», καί χαμογέλασε. (Ωστόσο, αν -θυμάμαι καλά, καί- ισχύει το «όχι», ο Ήβανς έλεγε ψέμματα εν γνώσει του. Παρακάτω η εξήγηση.)

Ελάχιστα πρίν το ξέσπασμα του Β’ ΠΠ στην Ευρώπη, το 1939, βρέθηκε κι άλλο πακέτο πήλινων πινακίδων με Γραμμική Β’ – στη Μεσσηνία αυτή τη φορά, στην Πύλο. Στις ανασκαφές γιά το ανάκτορο του Νέστορα. Καί λίγο πρίν μπεί κι η Ελλάδα στην τετραετή περιπέτεια του πολέμου καί της Κατοχής, το καράβι με τις φωτογραφίες των πινακίδων έφυγε προς Αμερική μέσα από την εμπόλεμη Μεσόγειο. Ωστόσο, καί το νέο υλικό ήταν πλέον διαθέσιμο στους ενδιαφερόμενους ερευνητές.

 

Οι πινακίδες με τη Γραμμική Β’ ήταν πήλινες, όπου επάνω στην υγρή λάσπη έγραφαν οι γραφείς με μυτερά ξυλάκια, καί μετά η λάσπη στερεοποιούταν (με ψήσιμο) καί διατηρούσε τα γραφέντα. Το δέ μέγιστο μέρος του υλικού είναι τα λογιστικά «βιβλία αποθήκης» της τότε εποχής.

Σημειωτέα, όμως, εδώ η υπερμεγέθης βλακεία που διάβασα κάπου (δεν καρφώνω αν ήταν πανεπιστημιακό βιβλίο, ή όχι! lol!!!), ότι: «…Ευτυχώς, δηλαδή, που το ανάκτορο του Νέστορα καταστράφηκε από πυρκαϊά καί ψήθηκαν οι πινακίδες καί διασώθηκαν, διότι αλλοιώς οι γραφείς ξαναβάζανε τον πηλό σε νερό καί τον ανακυκλώνανε -ξανακάνοντάς τον λάσπη, ώστε να έχουν έτοιμο υλικό γιά νέα καταγραφή-, με αποτέλεσμα να χάνονται τα προηγουμένως γραφέντα!» Δυστυχώς, αυτές τις χοντρομαλακίες (ά μά πιά!… δεν κρατήθηκα!) τις γράφουν καί τις πιστεύουν άνθρωποι θεωρούμενοι σοβαροί (προφεσσόροι, καί λοιποί). Γι’ αυτό μας πήρε ως χώρα καί μας σήκωσε – διότι κάτι τέτοιοι «σοβαροί» ψηφίζουν (καί τεκνοποιούν).

Ναί, είχανε έλλειψη από λάσπες στην Πύλο, κι ανακυκλώνανε τις ήδη υπάρχουσες! Τί να σας πω;!… (Μήπως ανακυκλώνανε καί τίποτ’ άλλο, ώ σοφοί; Διότι, επί Νέστορος δεν υπήρχε ΔΕΗ – κι όποιος τη νύχτα περπατεί…) Απλώς, η πυρκαϊά στο ανάκτορο διπλόψησε τις πινακίδες – καί τις έκανε λιγάκι πιό ανθεκτικές στη φθορά. Αλλά ποιός να το καταλάβει!

(Όμως, συγχωρέστε με! Μπορεί καί να σφάλλω – οπότε, κακώς τους βρίζω. Στο κάτω-κάτω, μπορεί οι Αχαιοί να ήσαντε λίαν ιδιόρρυθμα ανθρωπάκια, οπότε πράγματι ανακυκλώνανε καί τις λάσπες. Κι έτσι, κατερχόμενοι οι Δωριείς στον Μωριά, είδανε τα παλαβά αυτά, δεν αντέξανε τόση ιδιορρυθμία, καί τους πάτησαν τους Αχαιούς από κάτω, ν’ απαλλαγή η ανθρωπότης από δαύτους! Lol!!!)

 

Πρίν κλείσουμε την εισαγωγή, ειρήσθω ότι οι «αρχήθεν επαναναγνώσεις» (ή, έστω, οι απόπειρες προς τούτο) χαμένων καί ξεχασμένων γραφών δημιουργούν ένα πολυδιάστατο πλέγμα, το οποίο δεν μπορείς να το αναλύσεις (έστω, δεν μπορείς εύκολα) σε ξεχωριστά «εξαρτήματα». Βλέπετε, οι αρχαίοι λαοί είχαν κι αυτοί τα ταξίδια τους καί τις (ειρηνικές, ή πολεμικές) επαφές τους, επομένως αλληλεπιρροή. Άσε που καί μέσα στο ίδιο έθνος η γλώσσα καί η γραφή εξελίσσονται.

Εάν, πάντως, σας ενδιαφέρει -όπως καί τον γράφοντα- το θέμα, αρχίστε το ψάξιμο από τη Γουΐκι (με λήμματα όπως: Γραμμική Β’, Γραμμική Α’, Χιττικά, σφηνοειδής γραφή, κτλ). Θα βρήτε πολλά χρήσιμα να διαβάσετε, αλλά προσπαθήστε να κρατήσετε μιά σειρά – διότι ανά πάσα στιγμή (της έρευνας) πρέπει να λαμβάνετε υπ’ όψη σας όλο το πλέγμα των πληροφοριών.

 

Τη Γραμμική Β’, μιά που εξ αρχής βγήκε στην επιφάνεια πολύ σχετικό υλικό (πολύ μεγάλο «δείγμα», ως λέγεται), ώστε να επιτρέπει τη συστηματική επιστημονική μελέτη της, πολλοί προσπάθησαν να τη διαβάσουν· άλλοι επιτυχώς (τελικά), άλλοι ανεπιτυχώς. (Αντιθέτως, καί ως παράδειγμα, τα δείγματα της Κρητικής «ιερατικής» γραφής είναι λίγα.)

Παρακάτω θα παρουσιάσουμε τους τέσσερεις κύριους «μονομάχους» της κούρσας προς την αρχήθεν επανανάγνωση της Γραμμικής Β’. (Υπάρχουν κι άλλοι, δευτερότεροι, αλλά μόνον οι εδώ αναφερόμενοι παίξανε τον κυριώτερο ρόλο.)

 

β1. Αρθούρος Ήβανς – η πρακτικότητα των «υπερεσιώνε»

Προσπαθώ να μην επαναλαμβάνομαι, ώστε να μή γίνομαι κουραστικός· πάντως, στην Αγγλία η άρχουσα τάξη εναλλάσσει ρόλους μ’ ευκολία, ωσάν ν’ αποτελείται από ηθοποιούς! Κάποιο μέλος της άνετα μεταλλάσσεται από ευγενή σε κατάσκοπο, σε ιερωμένο, σε στρατιωτικό, σε επιστήμονα. Καί πάντα στο παρασκήνιο έχει την τεκτονική ιδιότητα!

(Εννοείται πως καί σ’ άλλα -κατά το μάλλον ή ήττον σοβαρά- κράτη με κυριαρχικές βλέψεις καί κυριαρχική ιστορική πορεία συμβαίνουν τα ίδια – βλέπε πχ Γαλλία, με το …αγαπημένο μου Φράγκικο ιερατείο καί τον καρδινάλιο Ρισελιέ!)

Ο  Ήβανς (άγνωστο στους πολλούς) στα νιάτα του ήταν (ή τό ‘παιζε) δημοσιογράφος, που -μέσα στη Σερβία- έγραφε πύρινα άρθρα υπέρ της απελευθερώσεως της Σερβίας από τους Οθωμανούς! Αλλά οι τελευταίοι δεν χαμπάριαζαν, κι έτσι τον συνέλαβαν μερικοί πολλά βαρείς μυστακοφόροι ζαπτιέδες καί τον έκλεισαν στη στενή. Χρειάστηκε η επέμβαση του ίδιου του πρέσβεως της αγγλίτσας, ώστε να ξαναβγεί ο Ήβανς έξω.

 

(Ο Ήβανς γέρων – καί εκτός στενής!  🙂  )

 

Αυτό, βέβαια, σημαίνει ότι ο Ήβανς ήταν (ή έγινε κάποια στιγμή) μέλος των «υπερεσιώνε» της πατρίδας του σε διατεταγμένη αποστολή (ροκανίσματος της τουρκίτσας)· διότι, μή μου πήτε ότι τους Σέρβους τους έβλεπε στ’ όνειρό του, κι έδρασε από μόνος του ένεκα ρομαντισμού!

(«- Γιατί όχι, ρέ Εργοδότη; …Δηλαδή, θες να πείς ότι κι ο Βύρων…»

Ναί, ωρέ σείς! Κι ο Βύρων!)

Επίσης… Από τον καιρό των Ναϊτών, οι οποίοι διάβασαν τα πανάρχαια Πελασγικά χειρόγραφα των Βενιαμιτών (καί τα κατάλαβαν, επειδή η Πελασγική είναι η άμεση πρόγονος τόσο της κλασικής Ελληνικής, όσο καί της Λατινικής – που την τελευταία οι ιππότες την παρλάρανε ανέτως, λόγωι του ότι τον καιρό τους ήταν η επίσημη γλώσσα της Καθολικής Εκκλησίας), κι από την εποχή που η Οξφόρδη έγινε κέντρο της γλωσσολογίας, είναι απολύτως λογικό να συνάγουμε ότι κάθε, μα κάθε αρχαιολογική ανακάλυψη (καί δή κειμένου) περνάει ΑΜΕΣΩΣ από Οξφόρδη· καί τίθεται στη διάθεση κατασκόπων καί λοιπών Άγγλων της άρχουσας τάξης.

(Ας πούμε, τις στερεότυπες εκδόσεις αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, πούουου τις βρήκαν στας Οξφόρδας; Έεεε;;; Τη λέξη «πλιάτσικο» θα τη σκεφτεί / θα την εκστομίσει κανένας ημέτερος φιλόλογος, ή θα την καταπιούν άπαντες, γιά να μην προσβάλουμε τους αγγλίτσους; Εμείς, δηλαδή, γιατί δεν βγάλαμε στερεότυπες εκδόσεις αρχαίων …Άγγλων συγγραφέων; Στο πηγάδι κατουρήσαμε; )

Τί τις θέλουν, λοιπόν, αυτές τις ανακαλύψεις;

Μά… ρέ παίδες… γιά να δούν τί μπορούν να κλέψουν από το απώτατο παρελθόν, που σήμερα ο πολιτισμός μας δεν το έφτ(ι)ασε ακόμη!

Διότι γνωρίζουν άριστα ότι, όσο πίσω πάμε στον χρόνο, τόσο ανώτερες ανακαλύψεις βρίσκουμε – από παμπάλαιους καί ξεχασμένους πολιτισμούς. Φυσικά καί δεν θέλουν να διαβάσουν πανάρχαια ξεχασμένα κείμενα, απλά γιά να δουν τις κλίσεις των τότε ρημάτων! Μην είμαστε αφελείς!

(Παρενθετικώς, μπορεί να ψάχνουν καί γιά «λέξεις δύναμης» -εξορκισμούς κτλ παρόμοια-, όπως λέει καί μιά ψυχή. Ας αφήσουμε, όμως, αυτό το θέμα, διότι άκρη δεν βρίσκουμε – κι ούτε πρόκειται να βρούμε. Ούτ’ εμείς, ούτε οι «υπερεσίες» της αγγλίτσας.)

Τούτων ειπωθέντων, είναι απόλυτα σίγουρο ότι τα ευρήματα της Κρήτης των αρχών του 20ου αιώνα κοινοποιήθηκαν αμέσως …δεόντως.

 

Δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή, αν ο Ήβανς είπε όσα αναφέρονται παρακάτω στη συνάντηση με τον νεαρό Βέντρις, ή σε άλλη περίσταση. Πάντως, δείχνοντας κάποτε μιά πινακίδα, κι ερωτηθείς τί σημαίνουν τα ιδεογράμματα της Γραμμικής Β’, απάντησε (χωρίς να διστάσει) πως πρόκειται γιά λογιστικό κατάστιχο, καί κάτω-κάτω γράφει «τόσο», ή «πόσο». Αυτό που λέμε σήμερα «άθροισμα», παναπεί.

Διάνα!

Αν καί δεν μπόρεσα να εντοπίσω στο Διαδίκτυο την ακριβή πινακίδα που κράταγε ο γερο-Ήβανς (παρά το ότι υφίσταται συστηματικό αποθετήριο), φαίνεται ότι οι ακροατές του δεν τον ρώτησαν: «- Πόθεν τα ξέρ’ς εσύ αυτά, μπάρμπα;» Ωστόσο, θα το απαντήσουμε εμείς το ερώτημα.

 

Κάποιες δεκαετίες πρίν την ανακάλυψη των πρώτων πινακίδων με Γραμμική Β’, ζούσε στην αγγλίτσα ένας ταλαντούχος πιτσιρικάς, ονόματι Τζώρτζ Σμίθ. Αυτός ήταν φτωχός, καί δούλευε ως τεχνίτης γιά να βγάλει τα προς το ζήν. Ωστόσο, στον ελεύθερο χρόνο του διάβαζε μανιωδώς από μόνος του βιβλία κυρίως με αρχαιολογικό περιεχόμενο, με αποτέλεσμα να εξελιχθεί σε καριερίστα πανεπιστημιακό Ασσυριολόγο, με πολύ αξιόλογο ανασκαφικό καί συγγραφικό έργο! (Καί πολύ κρίμα που πέθανε νέος.)

Τιμής ένεκεν, ιδού καί η φωτογραφία του, διότι με συγκινούν κάτι τέτοιοι τύποι! (Είναι το είδος των ανθρώπων, που ωθούν την Ανθρωπότητα ν’ ανεβεί σε παραπάνω σκαλιά στον πολιτισμό.)

 

Τζώρτζ Σμίθ

 

Ανάμεσα, λοιπόν, στις επιστημονικές επιτυχίες του Γιώργη του Σμίθ, ήταν η αρχήθεν επανανάγνωση (από κείμενο με δύο γραφικά συστήματα, ένα των οποίων τα κλασικά Ελληνικά) του Κυπριακού συλλαβαρίου, άλλως καλουμένου «Γραμμική Γ'» !!!

Το Κυπριακό συλλαβάριο («Αρκαδοκυπριακά», ή -μεταγενεστέρως- «Γραμμική Γ'») χρησιμοποιήθηκε γιά να γραφούν τόσο Ελληνικά, όσο καί μία ακόμη γλώσσα, μή εισέτι αναγνωρισμένη καί αναγνωσμένη. (Πελασγικά, πιθανώτατα – την ονομάζουν «Παλαιοκυπριακή», αν δεν κάνω λάθος.) Ωστόσο, είναι φανερό πως κι αυτή η ανακάλυψη του Σμίθ τέθηκε αμέσως υπ’ όψιν του άρχοντος εσμού της αγγλίτσας…

…κι επάνω στη συγκεκριμένη ανακάλυψη βασίστηκε ο Ήβανς, κι είπε όσα είπε γιά το «τόσο» καί το «πόσο»!

Βλέπετε, τα δύο συλλαβάρια (Γραμμικές Β’ καί Γ’) έχουν μερικά απολύτως ίδια ιδεογράμματα· κι άλλα μερικά σε βάζουν στον πειρασμό να πείς ότι πρόκειται γιά τα ίδια, με κάπως διαφορετικό γράψιμο. Ιδού! (Κλίκ επάνω του γιά πλήρες μέγεθος.)

 

Κυκλωμένα με πράσινο είναι τα ίδια,
με κόκκινο τα παρόμοια.
Αριστερά η Γραμμική Β’, δεξιά η Γ’.

 

Δεν έχω καθήσει να υπολογίσω την μαθηματική συνάρτηση «πλήθος γνωστών ιδεογραμμάτων στα x με ποσοστό ευκολίας (στην επανανάγνωση της Γρ. Β’) στα y», αλλά είναι φανερό ότι με τη βοήθεια του έτοιμου συλλαβαρίου της Γρ. Γ’, συν μερικές δοκιμές, τη βρίσκεις εύκολα την άκρη. Άλλως τε, βλέπετε ότι οι συλλαβές -po- καί -to- είναι ήδη γνωστές! Πράγμα που σημαίνει ότι, αφού στη λέξη στο τέλος της πινακίδας γραφόταν η μία, δεν μπορούσε ταυτόχρονα στην ίδια λέξη να γράφεται (ως αρχική συλλαβή) κι η άλλη· άρα, την άλλη την ανέφερε ο Ήβανς γιά ξεκάρφωμα (καί θόλωμα με το μελάνι της σουπιάς) – δηλ. γιά να δείξει ότι δήθεν γίνεται επίπονη προσπάθεια ν’ αναγνώσουν τα γραφόμενα. Επίσης, σημαίνει ότι τη συλλαβή -so- την μάντεψε εύκολα… άρα καί τα υπόλοιπα τα ξετίναξαν μάλλον εύκολα.

 

Οι «υπερεσίες»  της αγγλίτσας, λοιπόν, είναι αυτές, που -καί με τη βοήθεια του Ήβανς- πρώτες απ’ όλους ανέγνωσαν τη Γραμμική Β’! Σαρπράϊζ!!! Δε μπορείς να πείς!… Ηθικόν δίδαγμα: ποτέ μήν υποτιμάτε τη νοημοσύνη των κατασκόπων των σοβαρών χωρών!  🙂

Τώρα, βέβαια, θα ρωτήσει κάποιος: Αφού το ξεκίνησαν καί -μέχρις έναν βαθμό- το τελείωσαν, γιατί δεν το προχώρησαν, ώστε να καρπωθούν καί την επιστημονική δόξα;

Γιά πολλούς λόγους – όπως τους καταλαβαίνω (κι αν διαβάζω σωστά τη νοοτροπία των «υπερεσιώνε») :

  • Διότι έχασαν το ενδιαφέρον τους από πολύ νωρίς, μιά που διαπίστωσαν πως στις πινακίδες δεν κρύβονται τίποτε υπερμυστικά. (Πρόκειται καθαρά γιά λογιστικούς καταλόγους αποθήκης.)
  • Διότι τους πρόλαβε ο Α’ ΠΠ, κι είχαν άλλα σοβαρώτερα ν’ ασχοληθούν.
  • Καί πιθανώς διότι άφησαν το θέμα «φλού», ως δόλωμα – γιά να δούν ποιός άλλος εκεί έξω θα μπορούσε να διαβάσει τις πινακίδες, καί με ποιόν τρόπο. Διότι τέτοια (ευφυή) άτομα πάντα βρίσκονται στο στόχαστρο των «υπερεσιώνε»!

(«- Γιατί, ρέ Εργοδότη;»

Τί «γιατί», ωρέ; Διότι το μυαλό είναι όπλοκι αν ο ευφυής πολίτης προδώσει, τότε θα τρέχουμε άπαντες! Νά, γιατί! Δεν γνωρίζετε ότι ο εφευρέτης του αλγορίθμου PGP κόντεψε να μπεί διά βίου στην ψειρού με την κατηγορία της προδοσίας, επειδή τον στρίμωξαν οι «υπερεσίες» των ηπαπάρα; )

Κάποια ελάχιστη πιθανότητα ενυπάρχει καί στο να κράτησαν την ανακάλυψη γιά πάρτη τους, διότι μπορεί στο μέλλον να βρισκόντουσαν τίποτε «καυτά» κείμενα σε Γραμμική Β’, ουδεμία σχέση έχοντα με ανακτορικές αποθήκες καί δοχεία Μυκηναϊκών λαδιών!

 

β2. Άλις Κόμπερ – ψάξιμο στα τυφλά με βάρκα την ελπίδα

Πάμε τώρα στην αγαπημένη της θειάκας των Τζιού Γιόρκ Τάϊμζ, την Άλις Κόμπερ. (Φωτό ψάξτε στα ψαχτήρια, πιθανώτατα οι υπάρχουσες έχουν κοπυράϊτ.)

Το Κόμπερ δεν ήταν το πραγματικό της επίθετο, ήταν συγκεκομμένο το «Τζακόμπερ»! Συμπατριώτισσα κι ομόφυλη του «κυρίου» Σόρος, κόρη Ουγγρο-τζιού μεταναστών στην Αμέρικα. Φιλόλογος των «κλασικών» γλωσσών (Ελληνικής καί Λατινικής). Ωστόσο, ως χαρακτήρας: υπεροπτική, αντικοινωνική, κι ανάποδη. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν την πλησίαζε ούτε αρσενικός σκύλος, άσχετο τί λέει η πρόσφατη βιβλιογραφική «αγιογραφία» της. (Κάτι γιά «εθελοντικές αγαθοεργίες» ψιθυρίζουν, αλλά η ουσία είναι: κοινωνικότητα μηδέν.)

Τώρα, βέβαια, το πού την κονόμησε την υπεροψία… Συνήθως γράφουνε ότι είχε την υπεροψία «της ειδικής», γι’ αυτό καί φέρθηκε απαξιωτικά απέναντι στον «ανειδίκευτο» (δηλ. μή φιλόλογο) Βέντρις. Μπορεί να ήταν κι από χαρακτήρα· αλλά προσωπικώς υποψιάζομαι πως μάλλον της γάνωσαν τα μυαλά από μικρής οι γονείς της καί το οικογενειακό της περιβάλλον – ξέρετε, δά, ποιά «φυλή» αποκαλεί τον εαυτό της «περιούσια» καί τους λοιπούς «ζώα»!

Άριστος τρόπος να καταστρέψεις ένα παιδί, αυτός!… Οπότε, στην ενήλικη ζωή της, οι πιθανοί γκόμενοι είδαν κι αποείδαν ότι δεν αλλάζει μυαλά η Αλίκη, γι’ αυτό καί την παρατούσαν άπαντες. (Το αξιοπαρατήρητο είναι ότι δεν έκανε χωριό ούτε με περιτετμημένους! Χμμμ… τελικώς, μάλλον 80-90% χαρακτήρας, καί το υπόλοιπο τζιούϊς ιδεολογία.)

Η Τζακόμπερ είναι η μόνη (μαζί με τον επίσης υπερόπτη Χρόζνυ – με τη διαφορά ότι ο Χρόζνυ είχε ήδη καταφέρει κάτι σημαντικό, ενώι η Τζακόμπερ τίποτε), που δεν καταδέχτηκε κάν ν’ απαντήσει στην πρόσκληση του Βέντρις προς όλους τους ερευνώντες επιστήμονες, να επικοινωνήσουν μαζί του καί μεταξύ τους γιά το πού βρίσκεται η έρευνα, καί να συντάξουν μιά αναφορά προς περαιτέρω επιστημονική χρήση. (Τη λεγόμενη «mid-century report».)

 

Τί έκανε αυτή, τώρα, στο θέμα; Τί μπόρεσε να καταφέρει;

Η μανιώδης καπνίστρια Κόμπερ (άναβε τσιγάρο …με την καύτρα του προηγούμενου – γι’ αυτό καί πέθανε σε όχι προχωρημένη ηλικία) μετέτρεπε τα αμέτρητα τσιγαρόκουτά της σε καρτελλοθήκες! Όπου προσπάθησε να κατατάξει (άγνωστο με ποιά κριτήρια) κομμάτια χαρτιού με τα κείμενα της Γραμμικής Β’. Ως αποτέλεσμα των προσπαθειών της, ανακάλυψε τις λεγόμενες «τριπλέττες Κόμπερ»· δηλαδή, ομόρριζες λέξεις (πάντα σε Γραμμική Β’, εννοείται) με διαφορετική κατάληξη.

Αυτό εσήμαινε ότι η γλώσσα των πινακίδων είχε κλίσεις ή/καί πτώσεις, άρα ήταν στα σίγουρα μία απ’ τις γνωστές της αρχαιότητας – δηλαδή, είτε Ελληνικά, είτε Λατινικά. Κι εφ’ όσον όλες οι πινακίδες βρέθηκαν επί Ελληνικού εδάφους… τί κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια!  🙂

Ωστόσο, η Κόμπερ ΔΕΝ κατάφερε να διαβάσει ούτε ένα συλλαβόγραμμα!

Δεν ξέρουμε τί θα κατάφερνε, αν ζούσε κι άλλο. Πάντως, η Ιστορία δεν γράφεται με το «άν». Πρέπει, όμως, να πούμε, ότι οι μπηχτές της όψιμης νεκρολογίας της είναι αηδιαστικές συκοφαντίες εναντίον του Βέντρις, καί τίποτ’ άλλο.

  • Κατ’ αρχήν, ο Βέντρις ακολούθησε καθαρά τη δική του μέθοδο. Αν πήρε τις ανακαλύψεις της Κόμπερ καί τις οικιειοποιήθηκε (όπως ισχυρίζεται η θειάκα των Τζιού Γιόρκ Τάϊμζ), αυτό δεν συνάγεται από πουθενά. Καί κατά δεύτερον…
  • Πώς γίνεται η Κόμπερ, η οποία είδε τον Βέντρις σαν κάτι ακόμα λιγώτερο κι από ενοχλητικό κουνούπι, να του έδωσε φόρα-παρτίδα τα εργαλεία της; Απλά, ΔΕΝ γίνεται. Όθεν κι η βρωμερή συκοφαντία εναντίον του.

Γιά να κλείσουμε την ενότητα, καί να βάλουμε τη θειάκα οριστικά στη θέση της: είναι φανερό πως η δήθεν «ειδική» Κόμπερ δεν είχε κάν ακουστά:

  • ούτε γιά την ανακάλυψη του Σμίθ (τη Γραμμική Γ’),
  • ούτε γιά το πώς δούλεψαν ο Γιάνγκ με τον Σαμπογιόν καί βρήκαν την άκρη με τα ιερογλυφικά. (Έχει κι αυτό σχέση – αλλά παρακάτω.)

Δύο ισχυρώτατα φιλολογικά εργαλεία των επαναναγνώσεων χαμένων γλωσσών, τ’ αγνοούσε πανηγυρικώς η -καί καλά- … «ειδική»!

Άρα, ας αφήσει η θειάκα τα μυξοκλάμματα. Δεν πείθει κανέναν.

 

(επόμενο)

 

Μνήμη Γιάννη Καλαϊτζή

25 Σχόλια

ίπα να γελάσουμε λίγο σήμερα, μέσα στην τόση μαυρίλα καί καταχνιά! (Αν καί η αφορμή δεν είναι αστεία.)

 

Σαν σήμερα, λοιπόν, πρίν τρία ακριβώς χρόνια, άφησε τον μάταιο τούτο κόσμο ο Γιάννης Καλαϊτζής, γελοιογράφος της -επίσης μακαρίτισσας- «Ελευθεροτυπίας» (καθώς καί άλλων εντύπων). Επίσης, ο εκλιπών ήταν πολυτάλαντος – είχε συγγράψει καί ζωγραφίσει μερικά πρωτοποριακά (σε εικονογράφηση καί ύφος) κόμικς (ένα τους έχει να κάνει με τη Γραμμική Β’!), αλλά έπαιζε καί μπουζούκι, ως λέγεται.

Κάποτε, πολύ κάποτε, αγόραζα κι εγώ την εν λόγωι εφημερίδα (είχα λεφτά γιά πέταμα τότε, καί δεν είχα τις σημερινές μου υποχρεώσεις) – κυρίως γιά τις γελοιογραφίες του Καλαϊτζή… καί σε κάποια φάση καί γιά τα κουπόνια, με τα οποία έπαιρνε ο αναγνώστης βιβλία αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων. (Φυσικά, ουδόλως μ’ ενδιέφερε -σε επίπεδο οπαδού κομματόσκυλου, εννοώ- η εγχώρια πωλητική σκηνή, οπότε προσπερνούσα επιτροχάδην τα σχετικά.) Όθεν, ως μέγας θαυμαστής του μακαρίτη, είπα να του κάνω ένα μικρό αφιέρωμα!

 

Με τις γελοιογραφίες του δεν γελούσα πάντα. Είτε επειδή μερικές τους υποστήριζαν τις πωλητικές του θέσεις (ήταν αριστερός), ακόμη κι αν αυτές βρισκόντουσαν «εν αδίκωι», είτε επειδή ήταν φιλοσοφικές – καί με τις φιλοσοφικές γελοιογραφίες δεν γελάς· απλώς, κουνάς το κεφάλι σου απογοητευμένος, κι αναρωτιέσαι πώς φτάσαμ’ ώς εδώ. Αλλά, μ’ όσες γελούσα, δεν γελούσα απλώς. Κοπανιόμουνα στο πάτωμα!

Ο Καλαϊτζής επίσης είχε λεκτικό χιούμορ, καί είχε την τάση να μετονομάζει τους πάντες καί τα πάντα επί το αστειότερον. Ιδού όσες μετονομασίες ανακαλώ από μνήμης:

  • Ο Δήμος Αθηναίων είχε γίνει «Δήμιος Αθηναίων».
  • Το Υπουργείο Εξωτερικών (επί Γιωργάκη ΓΑΠ) είχε γίνει «Υπουργείον από το Εξωτερικόν».
  • Το ΥΠΕΧΩΔΕ μετεβλήθη σε «Χάρβαλον μέν, ΥΠΕΧΩ δέ».
  • Οι ΗΠΑ έγιναν «ηπαπάρα». (Από ‘κεί το κονόμησα κι εγώ! Αντιθέτως, το: «αγγλίτσα» είναι δικό μου!)
  • Το Υπουργείο Παιδείας έγινε «Υπουργείον χάριν Παιδιάς».
  • Ο υφυπουργός Τύπου έγινε «υφυπουργός τύποις».
  • Ο Γιωργάκης ΓΑΠ έγινε «Γεώργιος Β’ Παπανδρέου Γ’ «, ή συντομογραφικώς: «ο τρίτος ο μακρύτερος»!
  • Η Ολυμπιάδα «Άθενζ  2004»  έγινε «Άθενς 2000 στα τέσσερα»! (Εννοώντας ότι όλοι πέφτουν στο πάτωμα καί περπατάνε σα σκύλοι!)

Κι άλλα πολλά, που δεν θυμάμαι τώρα.

Ιδιαίτερη …μεταχείριση επεφύλασσε γιά τον «μακαριστό»! (Τον οποίον, ειρήσθω, ούτε κι εγώ πολυχώνευα.) Είχε πχ μιά γελοιογραφία το 2004 με τον Χριστόδουλο έξω απ’ το ΟΑΚΑ… κι εκεί που αναρωτιόταν ο αναγνώστης τί γυρεύει ο Χριστόδουλος με την Ολυμπιάδα Άθενζ 2004, ο πρωταγωνιστής της γελοιογραφίας μονολογούσε: «- Έμ, τί;! Στο μεγαλύτερο τζέρτζελο από καταβολής κράτους, εγώ να είμαι απέξω;»

Σ’ άλλη, πάλι, γελοιογραφία, ο «μακαριστός» ήταν επικεφαλής πορείας αγριεμένων θρησκοβαρεμένων. Την οποία παρακολουθούσαν έντρομοι δυό φίλοι, κρυμμένοι σε μιά γωνιά. Καί ρωτάει ο ένας φίλος τον άλλον: «- Πώπώωωω!!!… Ζητάνε κι άλλον τίτλο, εκτός απ’ το αυτοκέφαλον;» Κι απαντάει ο άλλος: «- Ναί! Καί το μπουμπουνοκέφαλον!»

Σε μιά τρίτη, πάλι με θέμα τα θρησκευτικά, ήταν σε μιά εκκλησία πίσω απ’ τον πάγκο με τα κεριά ο επίτροπος (ο κλασικός συντηρητικός τύπος με το κοστούμι) καί η επιτρόπισσα (η κλασική στριμμένη γριά με τον κότσο καί την ελιά στη μύτη), κι έμπαινε μέσα ένας πιστός, που τους κοίταζε με απορία. Καί λέει ο επίτροπος (δείχνοντας τον εαυτό του) : «- Ταμειακή μηχανή; Εμείς;…«

Άλλη, πάλι, γελοιογραφία του που θυμάμαι (τον καιρό των Ταλιμπάν) : ήταν κάτι εργάτες στο αεροδρόμιο, καί βίδωναν καινούργια επιγραφή «John Βενιζέλος». Καί τους κοίταζε με απορία το κλασικό εγχώριο μεσόκοπο ζευγάρι. Κι εξηγεί ο ένας εργάτης: «- Το βγάλαμε αυτό το ‘Ελ.’, επειδή ήταν πολύ τριτοκοσμικό!»

Άλλη, πάλι, με τις αδικίες των Δυτικών (εισβολή στο Ιράκ, κτλ) : είχε ζωγραφίσει μιά σειρά από κεφάλια ζώων, κι από κάτω έγραφε: «Σ’κλί – Μπ’λάρ’ – Γ’ρούν(ι)» Από κάτω είχε ζωγραφίσει μιά άλλη τριάδα, με κεφάλια μερικών τότε Δυτικών ηγετών αγριεμένα καί …γουρουνοποιημένα κάπως. Κι έγραφε: «Μπούσ(ι) – Μπλαίρ(ι) – Αθνάρ(ι)»! (Καί υπέγραφε ως «Γιάνν’ς»!)

 

Παραθέτω μιά επιλογή μερικών, που υπάρχουν «χύμα στο κύμα» του Διαδικτύου – αν καί ελαφρώς ανεπίκαιρες σήμερα (κλίκ επάνω τους γιά μεγέθυνση). Μόνο που δεν θα γράψω ανάλυση των τότε γεγονότων (τα CD της Διαμαντοπούλου στα σχολεία, αντί γιά βιβλία, κτλ). Θεωρώ πως είναι γνωστά.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στις δύσκολες μέρες μας, το γκροτέσκο καί λυτρωτικό χιούμορ του θα μας λείψει!

 

ΣΤΑΣΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΑ!!!!!

47 Σχόλια

Γράφει ο ΓΙΑΝΝΗΣ 301

 

δώ η μάχη αυτή δεν έχει όπλα, δεν έχει αίμα να τρέχει… είναι μια μάχη όμως τόσο σημαντική για εμάς που αποτελεί τον Γόρδιο δεσμό που πρέπει ο καθένας να λύσει ή να κόψει. Τι εννοώ με όλα αυτά; Πολύ απλά είναι ο αγώνας της αφύπνισης της φυλής μας. Δηλαδή ο Έλληνας πρώτα έχασε την ταυτότητα του, την μνήμη του, την ιστορία του, την αποστολή του και μετά έχασε τον εαυτό του. Θεωρώ ότι για να γυρίσουμε πίσω, δηλαδή όπως ήμασταν θα πρέπει να ξυπνήσουμε από τον πνευματικό λήθαργό στον οποίο έχουμε πέσει και εγώ δεν ξέρω πόσες χιλιάδες χρόνια.

Πως θα γίνει αυτό;

Τα πράγματα είναι απλά καταρχήν μαθαίνοντας την πραγματική ιστορία μας.Τι εννοώ πραγματική ιστορία; Εννοώ τα γεγονότα που έγιναν, μαθαίνοντας την αλήθεια. Σίγουρα αυτή έχει κρυφτεί, παραποιηθεί, κοφτεί και ραφτεί στα μετρά του εκάστοτε ύπουλου σκοπού που υπηρετεί. Δεν γίνεται να είσαι Έλληνας και να μην ξέρεις την ιστορία σου. Θα μου πει κάποιος γιατί τόσα χρονιά στο σχολείο (1 στάδιο αποβλάκωσης) τι μαθαίναμε; Μας έλεγαν αυτό που θέλανε να μάθουμε, Για να το εξηγήσω καλύτερα δεν γίνεται σε μια ολόκληρη ιστορία ενός λάου να τονίζονται συνέχεια οι πόλεμοι που έχουμε δώσει. Με αποτέλεσμα ένας γνωστός μου να μου πει ότι είμαστε λαός πολεμικός. Όχι άπλα εκεί δόθηκε βαρύτητα. Μίλησε κάνεις για την ταυτότητα του Έλληνα; είπε κάνεις για την αποστολή του Έλληνα; όχι . Αφού λοιπόν η παραπληροφόρηση έχει πολλές μάσκες αλλά και πολλούς τρόπους να επιβληθεί, πρέπει ο καθένας μας να ψάξει και να μάθει τι έχει γίνει πραγματικά. Φυσικά αυτό όσο μπορεί διότι η πρόσβαση είναι περιορισμένη και πολλά χάθηκαν σκοπίμως. Βλέπε πόσες βιβλιοθήκες κάηκαν και λεηλατήθηκαν.

Που θα ψάξω:

Για να μάθουμε τι έχει γίνει πραγματικά θα πρέπει να ανατρέξουμε στις πήγες, δηλαδή σε ανθρώπους που ζήσανε τα γεγονότα και ήταν εκεί. Οι μαρτυρίες αυτών είναι αληθινές. Τώρα τα πιάσαμε τα λεφτά μας ε; Εδώ είναι το δύσκολο: που είναι αυτή η γνώση. Φυσικά μην περιμένει κανένας από τα μέσα μαζικής εξαπάτησης να μάθει ιστορία, άλλα ούτε από τα σχολικά εκτρώματα . Όποτε θα αρχίσει μια συστηματική ερευνα που θα χρειαστεί να κοπιάσει. Δηλαδή να ψάξει και να συγκρίνει πήγες ώστε να καταλήξει σε κάποιο λογικό συμπέρασμα. Που θα ψάξει τώρα να βρει; Σε κάποιο βιβλιοπωλείο καταρχήν, εκεί μπορεί να βρει και κάποια παλιά βιβλία που να περιέχουν θησαυρούς μέσα. Δεν είναι εύκολο. Θέλει χρόνο και κόπο για είνα σωστά. Εντάξει υπάρχουν ακόμα και κάποιες βιβλιοθήκες που μπορεί κάποιος να πάει και να δανειστεί βιβλία και να τα διαβάσει. Μέτα υπάρχει το διαδίκτυο . Εδώ χρειάζεται τεράστια προσοχή και φιλτράρισμα το τι διαβάζουμε.Εδώ γίνεται ο χαμός. Υπάρχουν πολλοί που λένε πολλά. Πάλι η μέθοδος για να καταλήξουμε είναι να διαβάσουμε πολλά και να διασταυρώσουμε στοιχειά που αυτά συμβαίνουν με λογική και μόνον. Δηλαδή αν κάτι δεν το κοιτάξουμε πολύ καλά και δεν αποκλείσουμε πιθανότητες παραποίησης ή σφάλματος δεν μπορούμε να το δεχτούμε. Πχ όταν πρόκειται για νούμερα δεν μπορεί ο ένας να αναφέρει 300 και ο άλλος 1000. Εδώ η απόκλιση είναι μεγάλη. Επίσης πρέπει να έχουμε μελετήσει τον συγκεκριμένο αρθρογράφο που κινείται, Δηλαδή ανήκει σε κάποια ομάδα; σε κάποια πολιτική ιδεολογία; κερδίζει κάτι από όλο αυτό; Γιατί ο εχθρός είναι ντυμένος σαν φίλος και μπορεί να δείχνει πατριώτης και να σκίζεται για την χωρά μας άλλα να κάνει ζημιά; Πως διαστρεβλώνοντας την αλήθεια, με ποιον τρόπο πολύ άπλα. Δηλητηριάζοντας το πηγάδι της αληθείας με διάφορα ψέματα. Σου δίνει 2-3 αλήθειες που τις ντύνει με 150 ψέματα (Τακτική Γκέμπελς) μια λογική πλάνη στην ουσία. Κάτι που φαίνεται λογικό αλλά δεν είναι. Ακόμα υπάρχει και η τακτική της μισής αληθείας, όπου τα σημαντικότερα κομμάτια αποκρύπτονται συστηματικά.Όποτε εδώ τα πράγματα είναι πάλι δύσκολα. Στην ουσία χρειάζεται να γίνει μια ερευνά εις βάθος και σε μεγάλο χρονικό διάστημα για να αρχίσεις να μαθαίνεις πράγματα. Ακόμα κάποιοι συγγενείς μας άνθρωποι μεγάλη ηλικίας, όσοι είναι ακόμα εν ζωή έχουν να μας δώσουν πολλές μαρτυρίες. Πχ συνάδελφος μου εδώ και χρονιά μου έχει πει από τον πάππου του ο οποίος σώζει μια μαρτυριά από τον δικό του πάππου που πολέμησε στην μικρασιατική εκστρατεία: ότι όσο πιο κοντά πλησιάζανε οι Έλληνες στην Άγκυρα τότε όσοι Τούρκοι στρατιώτες που πιάνανε αιχμάλωτους, ,μίλαγαν μόνο αγγλικά. Σοκ::: και όμως η Άτιμη Αγγλίτσα είχε βάλει το χεράκι της και εκεί. Έχει δίκιο ο Εργοδότης που τους πιάνει, ειδικά τις μεγάλες δυνάμεις Αγγλίτσα και Ηπαπάρα. Ορίστε αυτή την πληροφορία που θα την βρίσκαμε;;

Η Μυθολογία.

Ένα ακόμα πολύ σημαντικό κομμάτι μέρος της ιστορίας μας. Αλλά ας το πάρουμε από την αρχή. Τι είναι μυθολογία; Είναι η προφορική εξιστόρηση των γεγονότων. Επειδή εκείνες τις εποχές δεν υπήρχαν άλλοι τρόποι να σωθούν τα γεγονότα που έγιναν πάρα μόνο με την προφορική εξιστόρηση από γενιά σε γενιά. Ή μπορεί να μην έφτασαν σε εμάς αυτοί οι άλλοι τρόποι μετάδοσης πληροφορίας. Πιστευω ότι πολλά κομμάτια χάθηκαν με τους μεγάλους κατακλυσμούς που έγιναν εκείνες τις εποχές. Αλλά και με την λήξη του Ελληνοατλαντικού πόλεμου , που βρισκόμασταν σε άθλια κατάσταση. Εδώ τα γεγονότα μπορεί να είναι τόσο παλιά που να μην φανταζόμαστε πόσο. Φυσικά και εδώ υπάρχει μεγάλη αλλοίωση και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και μόνο με λογική σκέψη και διασταύρωση στοιχείων δεχόμαστε ως αληθή. Εδώ κρύβεται ένα φοβερό κομμάτι της ιστορίας μας η Προκατακλυσμιαία ιστορία μας. Εκεί που η γλωσσά μας μας ήταν 60% μεγαλύτερη. Δικαίως εδώ πάλι ο Εργοδότης φωνάζει μάθετε την μυθολογία μας πολύ καλά, αλλά η αποκωδικοποίηση της θέλει πολύ μεγάλη ακρίβεια. Θα φέρω ένα παράδειγμα, πολλοί ξέρουν τον Ορφέα ,το μυθικό πρόσωπο γνωστός για τους Ορφικούς ύμνους, τους οποίους αντέγραψε μετά ο λογοκλόπος Δαυίδ. Ξέρετε όμως ότι ο Ορφέας έζησε πραγματικά και γεννήθηκε 90.000 χρονιά πίσω;;;

Ενθυμίσεις.

Είναι ένα κομμάτι προσωπικής εργασίας του καθενός μας. Ο εργοδότης κατά καιρούς έχει δώσει πολλά από ενθυμίσεις του από άλλες ζωές. Δεν είναι τυχαίο όταν πηγαίνουμε κάπου που δεν έχουμε ξαναπάει πότε και ο τόπος μας φαίνεται οικείος και γνωστός σαν να τον ξέραμε χρονιά!! πως;; αφού δεν έχουμε ξαναπάει μέχρι τώρα: Ίσως έχουμε ξαναπάει, αλλά όχι σε αυτήν τη Ζωή. Αυτό δεν συμβαίνει και με ανθρώπους; που δεν τους ξέρουμε και τους βλέπουμε πρώτη φορά και όμως νομίζουμε ότι τους ξέρουμε και μας φαίνονται γνωστοί;; Ειδικά το βλέμμα και η χροιά της φωνής λένε πολλά… Θεωρώ λοιπόν ότι με το εσωτερικό καθάρισμα του εαυτού μας, δηλαδή με το άρθρο του Παλαιού: Οραματισμός στο τώρα.. Παλεύοντας… το ξύπνημα του εαυτού. Μαζί με την κάθαρση μας και την σύνδεση μας με το ψυχικό αποτύπωμα της φυλής μας, έρχεται και η μνήμη καθώς και οι ενθυμίσεις.( αν κάπου λέω κάτι λάθος να με διορθώσει ο Παλαιός).

Η Μάχη

Η μάχη λοιπόν που προτείνω να δώσουμε είναι: Ο καθένας από εμάς αφού οπλίσει τον εαυτό του με την γνώση της ιστορίας μας και του τι γίνεται πραγματικά , είναι υποχρεωμένος να μεταδώσει αυτήν την γνώση, δηλαδή την αφύπνιση της φυλής μας. Να μάθουν και οι υπόλοιποι τι είναι η Ελλάδα πραγματικά και τι έχει γίνει. Ο καθένας από εμάς να αρχίσει να μιλάει σε συγγενείς , φίλους , συνάδελφους, γνωστούς και να αρχίσει να τους δίνει πληροφορία για να μάθουν. Να αρχίσουν επιτέλους να ψάχνουν και από μονοί τους να μάθουν τι τεράστιο Βάρος είναι να είσαι Έλληνας. Τι τιμή μεγίστη είναι να είσαι Έλληνας και ότι αυτό που βλέπουν σήμερα, δηλαδή αυτή η σαπίλα και όλο αυτό το αίσχος που υπάρχει δεν είναι η Ελλάδα άλλα αυτό που θέλουν να περάσουν οι εχθροί μας ότι είναι Ελλάδα. Αυτό το προτεκτοράτο δεν είναι η χωρά μας. Αυτό έγινε επίτηδες για να απογοητευτούμε πλήρως και να τα αφήσουμε όλα να πάνε να γ@μ… Τι πετυχαίνουνε με αυτό; Πολύ απλά δεν έχουν αντίσταση σε ότι και αν κάνουν . Για αυτό ο πληθυσμός δεν αντιδρά (βλέπε τα γεγονότα στην Μυτιλήνη με τα οστά που ξέθαψαν και καλά κατά λάθος από το χωνευτήρι). Να αισθάνονται περήφανοι που είναι Έλληνες. Να είσαι όμως σίγουρος για αυτά που λες, δεν μπορεί κάποιος να λέει ότι θέλει. Αλλά όταν βλέπεις ανθρώπους που ζητάνε να μάθουν -καλοπροαίρετους τότε να μιλάμε, να λέμε την αλήθεια. Μονό μεσώ της πνευματικής αφύπνισης θα επανέλθουμε σε αυτό που ήμασταν και αφύπνιση δίχως λογική και κριτική σκέψη δεν υπάρχει. Διότι μόνο αυτά προσφέρουν ασφαλή συμπεράσματα, το τι συμβαίνει και το τι έχει συμβεί. Πιστεύω ότι όταν κάποιος συνειδητοποιήσει ποιος είναι πραγματικά θα αφήσει την βόλεψη του και θα ξεκινήσει μια άλλη ζωή. Όταν σου λένε ότι είσαι υπηρέτης και εσύ καταλάβεις ότι γεννήθηκες βασιλιάς θα συνεχίσεις να κάνεις τον υπηρέτη; Ξυπνήστε τους, δείξτε τους ποιοι είμαστε πραγματικά. Εγώ προσωπικά πιστεύω ότι ακόμα και τα ΖΑ που λέει ο Παλαιός μπορούν να ξυπνήσουν, χρειάζονται το έναυσμα , κάποιος να κάνει την αρχή να τους πάρει από το χεράκι και να τους δείξει τον δρόμο, να βαδίσει μαζί τους , για να μπορέσουν να περπατήσουν μονοί τους. Όπως το μωρό το κρατάμε εμείς όρθιο και σιγά σιγά περπατάει από μόνο του , έτσι και εδώ. Είναι η ίδια τακτική. Μιλήστε με την σειρά σας, αφυπνίστε τους υπολοίπους. Βαρέθηκα να βλέπω τον Παλαιό να λέει: δεν ξυπνάνε , δεν δεν , ( δεν το λέει λανθασμένα όμως, έχει δίκιο) αλλά θα χαιρόμουν να αρχίσει να δημιουργείτε ένα νέο ρεύμα ξυπνήματος, ώστε να αρχίσουμε να μαζεύουμε καρπούς. Μην φοβάστε να σου πουν γραφικούς και ένα σωρό αλλά. Σταθείτε και μιλήστε. Δώστε την μάχη σας. Πάρτε μέρος στην αφύπνιση της φυλής μας. Φυσικά αυτό προϋποθέτει να γίνουν όλα τα παραπάνω που αναφέρω. Έτσι με το να ξέρουμε ποιοι είμαστε θα έρθει πίσω η μνήμη μας και η αποστολή μας. Να φτιάξουμε ΞΑΝΑ την πάλαι ποτέ Ελλάδα και να φύγουμε από τον κόσμο φυλακή. Ευχαριστώ για την φιλοξενία.

Ψυχές καί σώματα

70 Σχόλια

τα νύν του Παλαιού, έχω να προσθέσω ότι πράγματι, το να κάνεις ένα άλμα χιλιετιών ή καί δεκάδων χιλιετιών (μπορεί καί παραπάνω) πίσω στον χρόνο, δεν είναι δύσκολο. Επιβεβαιώθηκε κι από δικές μου έρευνες – παλιότερες, αλλά καί των ημερών που διανύουμε.

Άρα, γιά να μιλάει ο Παλαιός γιά τόσο πίσω, όσο γιά τις απαρχές της Φυλής μας, σημαίνει ότι βασίζεται σε (κάποια δικά του) σταθερά σημεία. Γνώμη μου, να τον ακούτε σ’ όσα λέει στο θέμα.

 

Λοιπόν… Σας έχω ένα θεματάκι, που θα σας βασανίσει το μυαλό σας. Αλλά, αν δεν βρούμε απάντηση, θα βασανιστούμε κι άλλο εμείς οι ίδιοι στην πραγματική μας ζωή!

Ερώτηση πρώτη:

Αν το «υπέρτατο μυστικό» των τεκτόνων (νομίζω ο 33ος βαθμός τους είναι ο «φύλακας του υπέρτατου βασιλικού μυστικού»; – κάτι τέτοιο) είναι πως η ψυχή ξαναζητάει σώμα ίδιας φυλής γιά να ενσαρκωθεί ξανά, αυτό είναι (Συμπαντικός) νόμος, ή υπάρχουν κι εξαιρέσεις;

Ερώτηση δεύτερη:

Υπάρχει δυνατότητα μιά ψυχή εχθρικού αλλόφυλου να ενσαρκωθεί σε σώμα Έλληνα, ώστε να κάνει ζημιά στο έθνος μας;

Ερώτηση τρίτη:

Συνέβη αυτό στο παρελθόν; (Καί πότε; )

Ερώτηση τέταρτη:

Υπήρχε δυνατότητα αποτροπής; (Κι αν ναί, ποιά; καί γιατί δεν εφαρμόστηκε; )

Ερώτηση πέμπτη:

Γίνεται αυτό (δηλ. η ενσάρκωση εχθρικών αλλοφύλων σε σώματα Ελλήνων) σήμερα; Υπάρχει σήμερα δυνατότητα αποτροπής;

 

…Εφ’ όσον με ξέρετε τόσον καιρό, καταλαβαίνετε άριστα ότι πολλά απ’ αυτά τα ερωτήματα τα έχω ήδη απαντήσει. Απλώς, τα δίνω δημοσίως γιά δική σας ωφέλεια.
Όθεν, βάλτε μπρός τη σκέψη σας καί τους στόχους σας προς την κατεύθυνση της ανασυστάσεως μιάς ανόθευτης μορφής της Φυλής μας.

Είναι εφικτότατο!

 

‘‘Αγέρηδες’’ το ‘φέρανε

14 Σχόλια

‘‘Αγέρηδες’’ το ‘φέρανε

…και μου ‘πανε να σας το ‘πώ, να σας το μολοήσω !!

 

γράφει ο Παλαιός

 

Ένα «ζαβοπαλαβό» (;) αφήγημα για να περάσουμε την ώρα μας και να «διασκεδάσουμε» τον πόνο μας (!).

 

Μ’ αγέρηδες … στήνοντας χορό

μείς οι «βουνίσιοι», εδώ, στα κορφοβούνια και τα κατσάβραχα που βρισκόμαστε, όπως σας έχω ‘πεί παλιότερα, έχουμε «αγέρηδες» … πολλούς «αγέρηδες», άλλους μόνιμους κι άλλους περαστικούς, διαβατάρηδες, αλλά και «μπουλάκια», διαβατάρικα και μή, που πάνε κι έρχουνται !! … πολλοί περαστικοί ρε παιδίμ’, τί ειν’ ντούτο ‘δώ … κι έχουμε που λέτε γίνει φιλαράκια !! … αλλά κολλητάρια δεν θα το ‘λεγα !! … και τα λέμε [[όταν δεν ξεπαγιάζουμε όπως τώρα το καταχείμωνο]] !! … κι άμα λάχει, κι είμαστε στις καλές μας, τους καλούμε να κάτσουν να ξαποστάσουν, να πιούν ενά νερό και να τους φιλέψουμε ό,τι μας βρίσκεται [[… το ‘χουμε κι αυτό που λέτε !!… δεν ξέρω όμως ποιός κερατάς το ξεκίνησε και πότε … αλλά να, μας έμεινε … κουσούρι, συνήθειο … δεν ξέρω τι απ’ τα δυό]] και να συζητέψουμε, να μιλήσουμε και να ‘πούμε για τα «όνειρά μας», [[άλλο πάλι και τούτο, έχουμε αλλά και βλέπουμε «όνειρα», πολλά «όνειρα» … να αφού μας έχει βγεί και τ’ όνομα … «ονειροπηρμένους» και «αιθεροβγάλμονες» μας λένε ]], και να ρωτήξουμε τί γένεται εκεί στα ξένα, πάνου, κάτου, κοντά για μακριά και να μάθουμε, αλλά και να στείλουμε μηνύματα και τις ευκές μας, αλλά να ‘πούμε και τον «πόνο» μας.

Και οι «αγέρηδες» που λέτε … εμένα, μου μιλάνε, τα λέμε ταχτικά !! … τώρα τί να σας ‘πώ, συμπάθειες είν’ αυτές !! … θέτε μ’ έχουν βρεί μικρό, του χεριού τους και με «δουλεύουν», για και συμβαίνει το αντίθετο ;; … πάντως μόνιμοι, περαστικοί, γλώσσα δεν βάζουν μέσα τους, εκεί συνέχεια μπούρου μπούρου, τόσο που ώρες ώρες με πιάνουν τα διαόλια μου … και τους αρχίζω στα καντήλια, μέχρι να βγάλουν τον σκασμό … και να που λέτε, να μου κάνουν μούτρα μετά.

 

Γαμώ το … τόση βλακεία πιά

Λοιπόν καλοί μου ανύθρωποι, καλά και αγαπητά μου Ζωντόβολα … που μου θέλουτε να περνιέστε και για «ξύπνιοι» τρομάρα σας, ενώ είστε ντίπ καταντίπ βλάκες με πατέντα και λοφίο, αφού όχι μόνο αφήσατε, αλλά δώσατε βάση και λαβή ώστε το παμπάλαιο σχέδιο των «ερπετών» να μπεί σ’ εφαρμογή, αλλά και συνδράματε, στηρίξατε, θρέψατε και προστατέψατε τους προδότες, τα καρακώλια και τα ΦΙΔΙΑ που διαλύουν και ξεπουλάνε την Χώρα, αυτούς που … αναγκάσαν τα παιδιά σας να σκορπιστούν στα πέρατα της γής γυρεύοντας ένα κομμάτι ψωμί, σας κοροϊδεύουν συνεχώς, σας ληστεύουν κατάφωρα, σας πετάνε έξω απ’ τα σπίτια σας, σας αφαιρούν κάθε κοινωνική μέριμνα -που άλλωστε εσείς έχετε χρυσοπληρώσει- για να σας στείλουν μιάν ώρα αρχήτερα, και σε λίγο θα σας καταστήσουν παρίες στην ίδια την χώρα σας, χαρίζοντάς την σε κάθε είδους ξενόφερτο πιθήκι, και τόσα και τόσα πολλά άλλα, και ‘σείς αντί να βάζετε μυαλό, συνεχίζετε και μαλακίζεστε μανιωδώς, λές και μόλις μπήκατε στην εφηβεία σας, και αντί να ακούσετε αυτούς που πασχίζουν να σας ξυπνήσουν και να σας ξεκουνήσουν, εσείς κοιτάζετε πώς θα τους σκοτώσετε, ή θα τους κλείσετε το στόμα μιά και καλή, για να σταματήσουν να σας λένε και να σας τρίβουν στην μούρη τα στραβά και τ’ ανάποδά σας !!   αφού λοιπόν αφήσατε να γίνουν όλ’ αυτά, είστε το ίδιο και χειρότεροι εφιάλτες, ιταμά και ποταπά σκουλήκια, από δαύτους … αφού αυτοί το κάνανε τουλάχιστον επειδή είναι κρυφοί αλλόφυλοι … για την καρέκλα … για μια γερή μπάζα, ή ακόμα επειδή κάποιοι τους κρατάγαν απ’ τα ούμπαλα, που δεν έχουν, ενώ εσείς ξεφτίλες … ναι, μωρέ, ξεφτίλες! ούτε καν για ένα κόκκαλο, όχι ότι θα άλλαζε τίποτε βέβαια, αλλά γαμώ το τόσο ξεφτίλες και ψιλικατζήδες … απλά για να γινείτε πουτάνες και γιουσουφάκια και για ν’ αποχτήσετε τον καταδικό σας νταβατζή ;; … γαμώ το !!

 

Μηνύματα κι ονείρατα … τρελλά

Έτσι πρίν λίγες μέρες είπα· «εκτός και σας τρώει ο κώλος σας» … αλλά μάλλον φαίνεται ότι όντως σας τρώει !! … έεε αφού τότε είν’ έτσι, και σας τρώει … φάτε το !! … άντε τώρα να σας ‘δώ, όμως, πώς θα το χωνέψετε !!

Εκεί, πρίν από αυτό το τουρλουμπούκι, που είδαμε να διεξάγεται στις 24 και 25 του μηνού, το χρέος μου το έκανα, και προσπάθησα να προειδοποιήσω, όλα αυτά τα τσόλια και τις τσουράπες για το τί θα επακολουθήσει, έτσι και … και έγραψα μεταφέροντας το μήνυμα :

«Όπως και να γίνει, πάντως,… όλα αυτά τα πουλημένα τομάρια (πολιτικάντηδες, δισκατάδες, στρατωλουλούδες και λοιποί) να ξέρουν ότι ενεργοποιήθηκε πανυδρόγειος Κρυπτεία· όχι μόνο εναντίον τους αλλά και των δικών τους – ακόμα και τα κατσικομούλαρά τους είναι πλέον στην μπούκα του κανονιού!… Αυτά μου έφεραν εμένα, του αλαφροΐσκιωτου, κάτι περαστικοί «αγέρηδες»…»

Τώρα το αν οι «λεβένταροι και οι λεβέντησες» το είδαν, κι αν έδωσαν ή όχι σημασία, δεν είναι δικό μου θέμα ή πρόβλημα, ούτε και με απασχολεί βεβαίως !! … και όπως είχα ‘πεί, η ενεργοποίηση αυτή δεν έχει μόνο ατομικό στόχο, αλλά οικογενειακό … οπότε ας πρόσεχαν, όλοι οι συναγελαζόμενοι και συντρώγοντες συμπεριλαμβάνονται !! … και μην πεταχτεί κάποιος ευαισθητούλης και ‘πεί «μα καλά τι φταίνε τα παιδιά και οι δικοί τους ;;» 

Καλοί μου ανύθρωποι, μην τα λέτε σε μένα -εγώ μαντατοφόρος είμαι- … πηγαίνετε να τα πείτε σε ‘κείνους που ενεργοποίησαν την Κρυπτεία !! … που θα τους βρείτε ;; … και που θέλετε να ξέρω εγώ ρε μανάριαμ’ ;; … είπαμε εμένα κάτι «αγέρηδες» μου τα ‘φεραν !! … αν και ‘δώ που τα λέμε έχω μιάν υποψία … αλλά δεν νομίζω ότι αυτό μπορεί να βοηθήσει ουδ’ επ’ ελάχιστον !! … όπως σας είχα επισημάνει και επιστήσει την προσοχή στο παρόν δεν παίζεται μόνο ένας νέος ακρωτηριασμός ή και διάλυση της Χώρας, αλλά η ΥΠΑΡΞΗ αυτού τούτου του ΈΘΝΟΥΣ των ΕΛΛΗΝΩΝ !! … οπότε αν είχατε κουνήσει λίγο την γκλάβα σας, θα είχατε και ‘σείς, όπως και εγώ, υποπτευθεί ότι, εκείνοι οι οποίοι ενεργοποίησαν την Κρυπτεία, δεν πρέπει να είναι άλλοι εκτός από ‘κείνους που είναι υπεύθυνοι για το Έθνος … και σίγουρα δεν μπορείτε να τους βρείτε εδώ, παραδώ ή παραδίπλα !! … τώρα, γιατί το έκαναν τώρα και όχι πιό πρίν ή πιό μετά, τι να σας ‘πώ … που θέτε να ξέρω ;; … είπαμε ρωτήστε τους !!

Τέλος … να ξεδιαλύνω πλήρως το πράγμα … εγώ δεν έχω απολύτως καμμία σχέση με το όλο θέμα … ούτε βεβαίως και ήθελα, θέλω, ή προσπαθώ να εκφοβίσω κάποιον … ούτε και καμμία τέτοια δυνατότητα έχω, αλλά ούτε και μπορώ, άλλωστε ακόμη και αν ήθελα … απλά θέλησα και προσπάθησα να προλάβω τα χειρότερα !! … τα παράπονά σας λοιπόν εκεί που πρέπει !! … αν μπορείτε … αν όμως δεν μπορείτε … απλά βγάλτε τον σκασμό !!

 

… και η συνέχεια του μηνύματος

Τώρα, αφού το έγκλημα είναι πλέον γεγονόςόπου και παίχθηκε καλύτερα προσπάθησαν* να παίξουν … όπου απλώς αυτό που κατάφεραν, είναι ότι έχωσαν όλοι τους, ένα μεγάλο παλούκι στον κώλον τους η τελευταία φάση, γεγονός που όμως δεν συνετελέσθη (αφήνοντας κατά μέρος τους οχτρούς), από πλευράς μας, στιγμιαία αλλά σε βάθος χρόνου, όπου όλες οι ελλαδικές κυβερνήσεις έβαλαν το λιθαράκι τους – εξοφλώντας την ανειλημμένη υποχρέωση/γραμμάτιό τους, αν θέλουμε να βλέπουμε τα πράγματα ως έχουν και να τα λέμε με τ’ όνομά τους, [[ένα έγκλημα που σούρνεται χρόνια και καιρούς, γ-ελλαδικώς, αμέσως μετά τους βαλκανικούς, και που συνέχισε εκεί στην περίοδο του μικρΑσιατικού, στην προπολεμική, την μεταπολεμική, στο ’59, το ’92-3, το ’95. το ’08-9, και τέλος επί των σήμερις ’18-19 που διαδραματίσθηκε η τελευταία φάση]] … όπως σας είπα υπάρχει και κάτι ακόμα, το οποίον απέφυγα μέχρι στιγμής να μεταφέρω … ελπίζοντας (;) να μην χρειαστεί !! … διότι όσα σας είπα δεν ήταν η πλήρης αναφορά, αλλά μόνο το πρώτο κομμάτι … φαίνεται όμως ότι χρειάζεται και η συνέχεια, έτσι δυστυχώς δεν θα απολαύσετε  την «νιρβάνα» σας !! … αφού σας τρώει ο κώλος σας !! … οφείλω πάντως να σας καταστήσω σαφές ότι, αυτά που θα συμπληρώσω δεν θα σας αρέσουν … καθόλου μα καθόλου δεν θα σας αρέσουν.

*Επεξήγηση

Η συμφωνία-έκτρωμα που τόσο, και για τόσο χρόνο, κόπιασαν να περάσουν, με χίλια δυό τερτίπια, κουκουλώματα και καταπατήσεις συνταγμάτων, νόμων και αγνόηση της Λαϊκής Βούλησης, είναι πλήρως διάτρητη και έωλη, και εάν υπήρχε πραγματικά θέληση από όσους μπορούν και έχουν την δυνατότητα να το κάνουν, θα ήταν ήδη νεκρή … παρελθόν !! … όμως φαίνεται ότι οι πουλημένοι και οι ανεγκέφαλοι είναι πολλοί, πάρα πολλοί, και στην ουσία άλλες είναι οι επιδιώξεις τους και όχι η ακύρωση του εν λόγω βδελύγματος και η προσαγωγή των υπευθύνων … αλλά ακόμη και αν γινόταν αυτό, το ερώτημα είναι ποιοί θα τους δικάσουν, αφού όλοι τους είναι κώλος και βρακί ;;

Θα αποφύγω λοιπόν να παραθέσω τους λόγους για τους οποίους είναι άκυρη (καλύτερα μπορεί να είναι υπό ακυρότητα) και μπορεί να καταπέσει το επιχειρούμενο αυτό έκτρωμα.

Λοιπόν, όπως σας είπα … «αν σας τρώει ο κώλος σας» -και φαίνεται ότι σας τρώει και πολύ μάλιστα- θα πετάξω το βάρος από ‘πάνω μου, και θα το φορτώσω στην δικήν σας την καμπούρα … έτσι για να μάθετε -βέβαια, δεν θεωρώ ότι θα βάλετε μυαλό- αλλά να, έτσι για το γαμώ το, να το φχαριστηθώ όταν και αν αρχίσουν αυτά που είπαν οι «αγέρηδες», και που πολλοί «ξύπνιοι» από σας τα θεωρούν μαλακίες, και το λιγότερο ευφυολογήματα και μπούρδες ενός «βλαμμένου και μαλάκα» – έτσι δεν λέτε και είπατε μανάριαμ’ ;; … είδατε ;; … πάλι κάποια «μπουλάκια» μου το μαρτύρησαν !!

 

Λοιπόν που λέτε, το πράγμα έχει άλλα δύο ακόμα σκέλη … και αυτά στην ίδια γραμμή !! … ά χά χά … πόσο το φχαριστιέμαι δεν λέγεται !!

  • Το ένα έχει να κάνει με όσους βοήθησαν, βοηθήσουν και δώσουν προστασία και καταφύγιο στους εν λόγω προδοταραίους, και τους συν αυτοίς και τους οικείους τους … αυτομάτως και αυτοί, οικογενειακώς, περιπίπτουν στην ίδια κατηγορία με ‘κείνους, και υπέχουν της αυτής ευθύνης, και άρα της ιδίας ακριβώς αντιμετώπισης, άρα και τιμωρίας.
  • Το άλλο σκέλος, έχει να κάνει με όσους, ενώ έχουν την ευκαιρία να εφαρμόσουν την εντολή εξάλειψης, αλλά για οποιονδήποτε λόγο δεν το πράξουν, … τότε αυτομάτως και αυτοί επιβαρύνονται ως και οι παραπάνω, και ισχύουν και γι’ αυτούς τα ίδια.

Σημειωτέον ότι αυτήν την φορά, η Κρυπτεία, δεν αναφέρεται επί προσωπικού και μόνο, αλλά επεκτείνεται τοις πάσι, και μάλιστα χωρίς να θέτει χρονικό ορίζοντα, αλλά το τραβάει μέχρι εξαλείψεως του οικογενειακού δέντρου (των υπευθύνων και προδοτών) … και όλα ορίζει ότι πρέπει να πάνε μέχρι τέλους, χωρίς καμμία αλλαγή.

 

και τώρααα … χωνέψτε τα !!

Και τώρα πλέον, όσοι θέλετε γελάστε ελεύθερα !! … εγώ είπαμε «αλαφροΐσκιωτος και αιθεροβάμων» είμαι, και πιάνω διάφορα, ή μου τα φέρνουν περαστικοί «αγέρηδες» … οπότε μπορεί και να λανθάνω !! … εσείς λοιπόν δεν έχετε παρά να το ανακαλύψετε … όχι αν εγώ είμαι «αλαφροΐσκιωτος» … αλλά αν όντως ξεκίνησε κάτι τέτοιο !! … ΑΝ … είπαμε αν … ο πρώτος τυχερός θα το επιβεβαιώσει !! … τώρα από ποιά κατηγορία θα είναι ο πρώτος, δεν ξέρω … εκτός πιά κάνα περαστικό «μπουλάκι» ή «αγέρης» με επισκεφτεί και μου φέρει καινούργια μαντάτα.

Άντε λοιπόν να σας ‘δώ τώρα που το φάγατε … πώς θα το χωνέψετε, διότι, όπως είπαμε -αλλά και αρέσκεστε να λέτε-, «άγνοια δεν δικιολογείται», αλλά και το ψωμοτύρι σας το «εγώ δεν ήξερα» … έε δεν ήξερες ;; … ας ρώταγες να μάθεις μαλάκα !! … αλλά να που τώρα ήθελες δεν ήθελες έμαθες, οπότε τέρμα τα δίφραγκα κι οι δικιολογίες … άντε λοιπόν να σας ‘δώ πώς θα τα βγάλετε πέρα, αφού τώρα πλέον (θέλατε-δεν θέλατε) μπήκατε με το ζόρι στον χορό, και ή θα χορέψετε, ή θα περιμένετε να σας φάει ο Φίδης.  

Άααα όλα κι όλα … όχι μανάριαμ’, εγώ αγγελιοφόρος είμαι … τα ρέστα και τις εξηγήσεις ζητήστε τα από τους «αγέρηδες» και τους «Μηνύτωρες». 

Τι είπατε ;; … όχι ;;

Εντάξει, βρίστε με λοιπόν όσο θέλετε !! … εγώ πάντως το ξεφορτώθηκα, και ‘σείς δεν μπά να λέτε ότι θέλετε.

αααάχ !! … άχτι το είχα να σας τρίψω κάτι τέτοιο στην μούρη !!

 

Πάντως χαζά, παλαβά, ευχάριστα ή δυσάρεστα αυτά που μου είπαν, όπως μου τα ‘παν να σας τα ’πώ, έτσι και το ‘καμα, έτσι και σας τα είπα, κι ολοκλήρωσα εκείνο που πρίν είχα αφήσει μισό, κι από ‘δώ και πέρα, όσοι υπόλογοι κι ενδιαφερόμενοι, βγάλτε άκρη μόνοι σας, κι αφού όπως λένε και θέλουτε να λέτε «άγνοια νόμου δεν δικιολογείται», και ‘γώ να προσθέσω για να ‘μαστε εντάξει ότι και «άγνοια προειδοποιήσεων επίσης ΔΕΝ» … βρείτε τα με τους «αγέρηδες» και τους «αγερηδιάρηδες» – να καλή ώρα όπως ο μπάρμπα Αίολος με τ’ ασκιά του.  Εγώ λοιπόν τα ξομολοήθηκα, τα είπα, καλού-κακού έπλυνα και τα χέρια μου, κι από ‘δώ πάν οι άλλοι … και καμμιά αμαρτία δεν έχω !! … Καλά τώρα βέβαια … δεν υπήρχε και περίπτωση δηλαδή για κάτι τέτοιο … για κορόϊδα ψάχνετε ;;

Όπως έχω ‘πεί εκεί στο «Ζητώντας ευτυχία», όλα τα όντα αυτό που κάνουν είναι ν’ αποζητούν ευτυχία, άσχετα αν αυτό το κάνουν με τον χειρότερο τρόπο, και μάλιστα με ακριβώς τ’ αντίθετα αποτελέσματα. Όμως το ότι κάποιος ζητάει ευτυχία, όπως ο ίδιος την αντιλαμβάνεται και καταλαβαίνει [[και προσπαθεί σύμφωνα με το κλούβιο του κεφάλι να την εξασφαλίσει και να την αποκτήσει σε βάρος των άλλων]] δεν σημαίνει και ότι έχει το δικαίωμα αυτό, ούτε ότι οι άλλοι θα πρέπει να του το επιτρέψουν, αλλά αν δεν μπορεί ή δεν θέλει να το καταλάβει με τον καλό τρόπο, τότε πρέπει να του το καταστήσουν σαφέστατο με τον άσχημο, χωρίς ευαισθησίες και λοιπές μαλακίες, διότι η ανοχή είναι -ίσως- καλή μόνο μέχρις ενός ορισμένου σημείου, ενώ από ‘κεί και πέρα γίνεται πρόβλημα, αφού επιτρέπει στο κάθε καθίκι να κάνει διάφορα σε βάρος τους. Όταν αφήνεις δε να υπάρξουν κάποια ΖΙΖΑΝΙΑ, τότε σε λίγο όλος ο τόπος θα έχει μετατραπεί σε αγριότοπο, οπότε αν δεν θέλεις κάτι τέτοιο, τότε χρειάζεται πλήρης εκρίζωση και αποψίλωση, κάθε παραφυάδας χωρίς δισταγμό, όπου ερχόμενοι τώρα στην κοινωνία, πρέπει να γίνουν πράγματα που ενώ δεν θα έπρεπε, δυστυχώς τα καθάρματα συνεχίζουν και συνεχίζουν χάριν στην ανοχή που δείχνει η κοινωνία απέναντί τους, όμως έτσι σωστή κοινωνία δεν είναι δυνατόν να υπάρξει … Οπότε μάλλον είναι πλέον καιρός αυτό να γίνει κατανοητό, και να αφαιρεθούν μιά και καλή πλήρως όλα αυτά τα εκτρώματα.

 

Όπως καταλαβαίνετε, όσοι τέλος πάντων καταλαβαίνετε, κάποιοι φαίνεται ότι έχουν σκοπό αυτήν την φορά να το τραβήξουν στα άκρα … να ξεκαθαρίσουν πλήρως την κατάσταση. Όμως εσείς, ακόμη και αν όλα αυτά τα θεωρείτε και τα βλέπετε απλώς σαν ένα ευφάνταστο διήγημα, και δεν είστε διατεθειμένοι να δώσετε σημασία, πάλι θα πρέπει να δεχτείτε ότι δυστυχώς εκεί είναι αναγκασμένα να πάνε αυτήν την φορά τα πράγματα … σ’ ένα πολύ αιματηρό ξεκαθάρισμα [[ οι ένοχοι είναι πλέον απόλυτα γνωστοί, μόνο που πρέπει να περιληφθούν τα πάντα, να πάει το πράγμα μέχρι την ρίζα, σε πλήρη εξάλειψη και όχι να μείνει μόνο στα φίδια αλλά να μπουρλοτιάσει όλη την φιδοφωλιά, τα φιδόπουλα και τ’ αυγά τους ]] αν δεχτούμε ότι πάνω απ’ όλα είναι ανάγκη και πρέπει να επιβιώσει το ΈΘΝΟΣ, και όχι ν’ αυτοκτονήσουμε ομαδικώς για χάρη μερικών, ή πολλών φιδιών.

 

…αλλοτινές μου εποχές κι αλλοτινοί μου χρόνοι

Άντε να σας θυμίσω και κάτι ακόμα … μερικά πράγματα που θέτε να τα ξεχνάτε … επειδή λέει μου γίνατε ευαισθητούληδες.

Τότε, μετά το κάζο λέει της Σαλαμίνας, ο Ξέρξος έβαλε την ουρά στα σκέλια, τα μάζεψε και έγινε μπουχός (μόνο η γούνα του τον ένοιαζε, και σιγά μην τον έπαιρνε ο πόνος για τους πιθήκους που κουβαλούσε μαζί του) … αφήκε λέει τον Μαργαδόνιο πίσω να βγάλει εκείνος το φίδι από την τρούπα !! … και το προσπάθαγε (αν μπορούσε ας έκανε κι αλλιώς) όσο οι άλλοι -τα διάφορα Ελληνικά τσόλια- μανιωδώς κωλοβαράγανε, αντί να του γαμήσουν το κέρατο … κατάφερε που λέτε και έφτασε ξανά στην Αθήνα, και οι λεβέντες μας τα ξαναμάζεψαν και βούρ για την Σαλαμίνα … όπου εκεί λέει ένα «καλό» παιδί … βολευτής το πράμα… να σαν τα σημερινά σούργελα … ονόματι Λυκίδης (Ηρόδοτος 9ον-Καλλιόπη §-5) πρότεινε ότι καλό είναι να τα βρούν με τους Πέρσες και να πάρουν και το μπαξίσι για τα ανοικοδομισιάτικα, που τους μηνούσε ο Μαργαδόνιος !! … έεε τι το ‘θελε και το ‘πε ;; … ας πρόσεχε !! Το λοιπόν λέει, οι Αθηναίοι, του το ‘ξηγήσαν τ’ όνειρο … για τα καλά !! … όχι δεν τον σφάξαν … απλώς λέει, ΛΙΘΟΒΟΛΗΣΑΝ μέχρις θανάτου ΌΛΗ του την οικογένεια … ναί … ναί !! … τώρα βέβαια για τα κατσικομούλαρά του δεν ξέρω να σας ‘πώ … αλλά αυτουνού του δώσαν και … κατάλαβε !! … κάποιοι φαίνεται ότι ακόμη θυμόντουσαν μερικά πράγματα !! … μόνο που να ρε παιδίμ’ δεν φαίνεται να το θυμόντουσαν συχνά … σαν κάτι να συνέβαινε και να παθαίναν διαλείψεις !!

Αλλά επειδή … τό ‘χει φαίνεται ο τόπος … καπάκι λίγο μετά … και ο Σπαρτιάτης νικητής των Πλαταιών … ο Παυσανίας … λιμπίστηκε το Περσικό χρυσάφι … ο μαλάκας !! … και τον χτίσανε, να ψωφήσει, στον ναό που κατέφυγε … πρώτη και καλύτερη η μάνα του η Θεανώ έβαλε το πρώτο κοτρώνι.

Όπως βλέπετε (και να ‘ταν οι μόνοι) από παραγωγή εφιαλτών καλά πάμε !! … και δεν ήταν η εξαίρεση αυτόν που περίμενε και ξέκανε ο Αθηνάδης.

 

Λοιπόν μανάριαμ’ στην «παλιά» Ελλάδαήταν κανόνας … οι προδότες, οι οικογένειές τους καθώς και οι βοηθούντες αυτούς … να εκτελούνται μέχρις ενός … χωρίς δεύτερη σκέψη !!

Φαίνεται λοιπόν … ότι ήρθε η ώρα, αυτός ο κανόνας να ξαναενεργοποιηθεί !!… αφού δυστυχώς δεν έγινε το ’21, και το «φωτιά και τσεκούρι» του Θοδωρή δεν προχώρησε, αλλά ούτε και μετά και μετά … ούτε και την Κατοχή με τους δωσίλογους και τα κουκούδια αλλά και όλους τους άλλους (όσους συνεργάστηκαν με τους διάφορους εχθρούς της Ελλάδος … διότι μην απατάσθε, κανένας τους δεν ήταν και ούτε είναι φίλος – Άγγλοι, Γάλλοι, Ρώσοι και λοιποί), αφού όλοι αυτοί στην πραγματικότητα δωσίλογοι ήσαν, άσχετα αν αυτό αποδόθηκε μόνο σε μιά μερίδα … ώστε να φτάσουμε εδώ που φτάσαμε !! … ΑΝ λοιπόν θέλουμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε ως Έθνος, δεν πρέπει να περιμένουμε απλώς και μόνο κάποια Κρυπτεία να φτιάξει τα πράγματα, αλλά πρέπει όλοι εμείς, μηδενός εξαιρουμένου, να το πράξουμε !! … να το πράξουμε μέχρι κεραίας, και όχι απλώς να μείνουμε σε κάποιο ή στο όποιο «φίδι», αλλά να εξολοθρεύσουμε πλήρως όλη την ΦΩΛΙΑ με τα αυγά και τα φιδόπουλα.

 

…τον ένοχο … τον ένοχο !! …που διάλο είν’ ο ένοχος

Βέβαια όπως είπα και πιο νωρίς … αυτά είναι διηγήματα ενός «ονειροπηρμένου αιθεροβγάλμονος» που λακριντεύει με «μπουλάκια» και «αγέρηδες» … εσείς σαν λογικά (;) δίποδα, πράξτε όπως κατεβάσει η κούτρα σας … αλλά σταματήστε να μυξοκλαίτε και να προσπαθείτε να βρείτε Ενόχους, διότι κανείς δεν δικαιούται να σκούζει ότι τον δάγκωσαν τα φίδια, όταν ήταν αυτός που τα ανέχθηκε ή και τα έθρεψε … και ΑΝ μέχρι τώρα δεν έχετε βρεί ή υποψιαστεί τον ένοχο, αλλά θέλετε και επιμένετε πραγματικά να τον βρείτε … τότε απλά πηγαίντε μπροστά σ’ έναν καθρέφτη και κοιτάξτε … έεε τον ΈΝΟΧΟ θα τον δείτε να στέκεται εκεί … και να σας κοιτάζει … αν δεν σας μουτζώνει !! 

Θα πρέπει επίσης να γίνει κατανοητό ότι με όλες τις μαλακίες και βλακείες που κάνουμε, οι οποίες δεν έχουν μόνο αρνητικά αποτελέσματα, στρεφόμενες απλώς εναντίον μας, αλλά για όλα όσα γίνονται ΕΜΕΙΣ και ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ, είμαστε οι απολύτως πραγματικοί ΈΝΟΧΟΙ, αφού είμαστε εκείνοι που έθρεψαν και επέτρεψαν σε όλα αυτά να συμβούν !! έτσι ΑΝ θέλουμε να ‘πούμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, δεν χρειάζεται να ψάξουμε κάπου μακριά να βρούμε τους ΕΧΘΡΟΥΣ, αφού οι Εχθροί είναι ΕΝΤΟΣ … αφού ΕΜΕΙΣ οι ΊΔΙΟΙ είμαστε πλέον οι Εχθροί, με όλα αυτά που επιτρέπουμε να συμβαίνουν.

 

και τέλος …

Τέλος αν υποθέσουμε ότι, όντως έχουν -έστω- κάποια δόση αληθείας τα μεταφερόμενα από τους «αγέρηδες», τότε σε μας/σας, μένει να φροντίσουμε να διαλέξουμε πλευρά … με μας ή με τους άλλους και τους εχθρούς με τα φίδια ή με τους Έλληνες .

 

= = # = =

 

Σημείωση :

Αφού τα παραπάνω γίνουν κατανοητά, και επιτέλους αποφασίσετε να πάρετε ξεκάθαρα μέρος … όπως είπε και ο Εργολάβος στην προηγούμενη ανάρτηση, δεν γίνεται να κάνουμε απλώς «γιούργια» χωρίς Σχέδιο και Λογική … γι’ αυτό φωνάζουμε συνεχώς γιά ανάπτυξη και χρήση πρωτίστως αυτής (και όχι βέβαια εκείνης της μαϊμούς) συνεπικουρουμένης με την γνώση της Ιστορίας και της Μυθολογίας μας, μήποτε και επιτέλους ανοίξουμε τα γκαβά μας και δούμε το τί πραγματικά συμβαίνει και προλάβουμε τα επερχόμενα … τον οριστικό αφανισμό του Έθνους … έναν αφανισμό που αυτήν την φορά δεν επιχειρείται απλά μέσω μιας πληθυσμιακής γενοκτονίας, αλλά μέσω αλλοτρίωσης, εκμαυλισμού, αποβλάκωσης και γενοκτονίας της Μνήμης και της Λογικής.

Έτσι, όσο και να μην αρέσει σε πολλούς, θα ‘πώ ότι δεν με πονάει ιδιαίτερα μια πληθυσμιακή γενοκτονία, ιδίως αποβλακωμένων όρθιων δίποδων, τα οποία είναι εν τέλει, το ολιγότερον, τροχοπέδη, σαβούρα και βαρίδια, όσο το ότι σαν λαός χάνουμε την Μνήμην μας και στερούμαστε Λογικής, τα οποία και είναι τα μόνα που μπορούν να βοηθήσουν ώστε να αποφύγουμε την μοιραία κατάληξη και να μπορέσουμε να ορθοποδήσουμε.

Να συμπληρώσω επίσης ότι, κακό και ολέθριο είναι το να χάσουμε, με οποιονδήποτε τρόπο, μέρη της Χώρας, που ίσως όμως αυτά μπορούμε να τα επανακτήσουμε ξανά (αν και οι εποχές και οι συνθήκες αλλάζουν, και δεν είναι πλέον τόσο εύκολο, όσο ήταν προηγουμένως), όμως είναι τρισολέθριο να χάσουμε την Μνήμη και τις Ρίζες μας, διότι την σήμερον η επανάκτησήν των φαντάζει αδύνατη, οπότε προσωπικά, αν ήταν να διαλέξω, χωρίς δεύτερη σκέψη, θα προτιμούσα μια πληθυσμιακή γενοκτονία παρά μιά γενοκτονία Μνήμης … και «χέστηκα» αν αυτό δεν σας αρέσει !! … διότι, όπως έχω ‘πεί παλαιότερα … θα μπορούσαμε σχετικά εύκολα να φτιάξουμε ξανά μιά ΕΛΛΑΔΑ, ακόμη και με ένα εκατομμύριο ΈΛΛΗΝΕΣ, αλλά θα ήταν πολύ δύσκολο αυτό να γίνει ακόμη και με είκοσι ή και περισσότερα εκατομμύρια ζωντόβολα.

 

Υστερόγραφον

Και μια υπενθύμιση πρός ΠΑΝΤΕΣ … ΌΛΑ τα Νοτίως της οροσειράς του Αίμου Εδάφη και δή, Μεγάλη Ελλάς, Τυνησία, Κυρηναϊκή, Βόρεια Αίγυπτος, Κύπρος και Δυτική Μικρά Ασία  (Πύργος – Στάρα Ζαγορά – Φιλιππούπολη – Πρίλεπο – Αχρίδα  Ελβασάν -Δυρράχιο – Νότια Ιταλία (μεγάλη Ελλάς) -Σικελία – Κυρηναϊκή – Κύπρος – Ιωνία ) ΌΛΑ τα περιλαμβανόμενα μέσα στο πεπλατυσμένο αυτό ελλειψοειδές, είναι αρχέγονα Ελληνικά Εδάφη, και αυτό δεν αλλάζει και ούτε παραγράφεται … με ΤΙΠΟΤΕ … και ποτέ των ποτών … και τούτο πρέπει να το θυμούνται καλά άπαντες !! … ας φροντίσουν λοιπόν να απολαύσουν την φιλοξενία αυτή, γιατί περί φιλοξενίας πρόκειται, και μάλιστα καταχρηστικής (έστω και αν νομίζουν αλλιώς), για όσο καιρό τους επιτρέπεται και τους παραχωρείται, δηλαδή για όσο οι Έλληνες θα συνεχίσουν να μαλακίζονται !!

Σε μιά αναγέννηση και επανασύσταση της ΕΛΛΑΔΟΣ [[εάν και όποτε γίνει]], όλοι οι μη Ελληνογενείς θα κληθούν να αποχωρήσουν πλήρως απ’ όλα τα Ελληνικά Εδάφη και να αποσυρθούν πίσω στα δικά τους, εκτός όσων θα έχουν ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΘΕΙ και συνταυτιστεί πλήρως με τα της Ελλάδος και των Ελλήνων, τούτο ας το έχουν υπ’ όψιν τους ΌΛΟΙ, και ας είναι έτοιμοι να βάλουν τις διάφορες συνθήκες, συμφωνίες και αποφάσεις τους εκεί που ξέρουν. Οι δε αλλοτριωμένοι Έλληνες και Ελληνογενείς, καλά θα κάνουν να ξεχάσουν μιά και καλή όλες τις διεθνιστικές πολυπολιτισμικές και δημιοκρατικές μαλακίες, και να αποβάλουν πάραυτα όλη την επίκτητη σαβούρα, γιατί αλλιώς θα φάνε … καλά … πολύ καλά !! 

 

Υστεροϋστερόγραφον

Και που ’στε, τα ονείρατα του «παλαβού αιθεροκαβαλλάρη» να βγούνε … λέει αληθινά !!  Έ ρε πλάκες … έεεε ρε γλέντια που έχουν να γίνουν !! … όη ώη μάναμ’ !!

Πάντως αγαπητά μου «ζωντοβολάκια», ρε ‘σείς ντίπ για τα μπάζα είσαστε !! … τί διάολο, κουκούτσι δεν έχετε μεσ’ το ρημάδι σας ;; … τί καθόσαστε απαθείς και περιμένετε ;; … μήπως να μεγαλώσει το αγγούρι στον πισινό σας ;; … γιατί ρε δεν ξεκουνάτε ;; … ειπωμένα δεν τα ‘χουμε ;; … με το νί και με το σίγμα δεν δόθηκε ο τρόπος ν’ αλλάξουμε το σκηνικό ;;

Αφήστε ρε τον κάθε «παλαβό αιθεροβάμονα» … αυτός λέει και κάνει τα δικά του, και είτε βγούνε είτε όχι όσα λέει και κάνει … εσείς, ρέ, αυτά που λέει, υπάρχουν-δεν υπάρχουν, είναι-δεν είναι, γιατί δεν ξεκουνάτε να τα φέρετε στο προσκήνιο, να τα κάνετε πραγματικότητα ;; Τι σημασία έχει, αν υπάρχουν ή όχι, αυτοί που ενεργοποίησαν ή δεν ενεργοποίησαν κάποια Κρυπτεία … όπως και να είναι, όμως, είτε έτσι είτ’ αλλιώς … εσείς γιατί δεν του δίνετε υπόσταση ;;

Τα πράγματα για να φτάσουν στην υλοποίηση, να πάρουν σάρκα και οστά … ξεκινάνε πρώτα και μορφοποιούνται Νοητικά, τροφοδοτούνται και γεμίζουν ενέργεια, και τέλος αποκτούν υλική υπόσταση … τί σκατά δεν καταλαβαίνετε απ’ αυτό ;; … δεν είπαμε τον τρόπο ;;

Οι άλλοι όμως (οι οχτροί) δεν παίζουν το πουλάκι τους (όπως το κάνετε εσείς), αλλά από αειμνήστων χρόνων (μέρα και νύχτα) το δουλεύουν και το παλεύουν, και ως φαίνεται το πετύχανε … σας καταστήσανε τέλεια ΧΑΠΑΤΑ !! … πώς λέτε να έγιναν όλα αυτά, ώστε Ελλάδα και Έλληνες να καταντήσουν και να γίνουν κατιμάς ;;

Τί διάολο … τόσο σας αρέσει αυτή η κατάσταση, τόση γλύκα έχει πιά, που δεν λέτε να ξεκουνήσετε και να τους πετάξετε στα μούτρα όλη αυτή την σαβούρα και την σκοτεινιά που σας ρίχνουν κατακέφαλα ;;

Εύκολο είναι να το κάνουμε !! … θέλετε ;; … άντε ξεκουνήστε και ονειρευτείτε !! … οραματιστείτε το !! … διώξτε το σκοτάδι και την μούχλα … σπάστε τα δεσμά !! … φωτίστε και ελευθερώστε τον τόπο, τις καρδιές και τον νού των Ελλήνων !! … πάμε γαμώ το καντήλι του … πάμε !! … κι έχετε τον «ΛΟΓΟ» μου όλα θ’ ακολουθήσουν !!

Άν δεν ξεκουνήσετε και παραμείνετε στα ίδια σκατά … «ο καθένας να βολευτεί κοιτάζει … εγώ να ‘μαι καλά … έεε να πάρουμε και ‘μείς την κουτάλα … κτλ» τότε ακόμη και αν γυρίσει ο Ήλιος ανάποδα … θα συνεχίσω … Ζωντόβολα, Ζά και Χάπατα να σας ανεβάζω … Βλάκες, Ηλίθιους και Βλήτα να σας κατεβάζω … μέχρι την στιγμή που θα απηυδήσετε και θ’ αποφασίσετε επιτέλους ν’ αλλάξετε !!

 

03/02/19 – Αναγκαίο Προσάρτημα

Η γνωστή «Κρυπτεία» είναι μια πολύ ελαφριά μορφή του παλιού εκείνου κανόνος της Πάλαι Ποτέ Ελλάδος, και ο οποίος είχε γενική και απόλυτη εφαρμογή σε όλους τους Έλληνες κατ’ αρχάς και αργότερον σε όλους τους Εντόπιους.

Η εφαρμογή του κανόνος αυτού επεκτεινόταν και είχε εφαρμογή σ’ όλα τα μέλη της οικογενείας του προδότου, με μόνη εξαίρεση όταν η οικογένεια είχε πρότερον αποκηρύξει το συγκεκριμένο μέλος … όμως και πάλι η οικογένεια έμπαινε σε κάποιου τύπου περιορισμό και παρακολούθηση επί μεγάλο χρονικό διάστημα, τουλάχιστον μέχρι να εκλείψουν όσοι ήταν εν ζωή όταν έγινε το συγκεκριμένο συμβάν.

Αυτονόητο ήταν ότι η ίδια ποινή επεβάλλετο και στους παρέχοντας βοήθεια ή προστασία (και στις οικογένειές τους), καθώς και σε ‘κείνους που αμέλησαν την επιβολή της ποινής, ή έκαναν πώς δεν έβλεπαν.

Όλοι μηδενός εξαιρουμένου είχαν υποχρέωση και καθήκον να εφαρμόσουν τον κανόνα … «εξάλειψη της οικογενείας του προδότου».

Αν ας πούμε σε μιά οικογένεια (με μέλη … παππούς-γιαγιά-πατέρας-μητέρα- γιοί-κόρες) κάποιος απ’ αυτούς πρόδιδε … τότε όλα τα μέλη επείχαν της αυτής ποινής … εξάλειψη όλων !!

Η δε ποινή δεν είχε χρονικό ορίζοντα… ορίζων ήταν η εξάλειψη και του τελευταίου μέλους – και αν παρ’ ελπίδα το μέλος αυτό, αφού ορίστηκε και ανακοινώθηκε η ποινή, έφτιαξε οικογένεια, και τα νέα μέλη υπόκεινταν σε εξολόθρευση.

Κάτι άλλο, το οποίο επίσης σχετιζόταν με την επιβολή της ποινής αυτής, είχε να κάνει με οριστική και αμετάκλητη αποβολή διά παντός από το Ελληνικό Έθνος … ενεργοποιόταν δηλαδή μια κατάσταση τέτοια, που εμπόδιζε-παρακώλυε μιά νέα ενσάρκωση αυτών των όντων στο Ελληνικό Έθνος.

Παλιά, έτσι είχαν τα πράγματα … αργότερα, όταν «παραξύπνησαν» τα γελάδια και νόμισαν ότι ήξεραν καλύτερα … έγινε της πουτάνας το κάγκελο και … το πήρε … και μας πήρε και μας σήκωσε !!

Ο παλιός αυτός κανόνας ξαναενεργοποιήθηκε ΠΛΗΡΩΣ !!

…κανονίστε την πορεία σας !!

Το πώς αυτά «παίζουν» [[ πώς ενεργοποιήθηκε, ποιοί, πού και πότε τον ενεργοποίησαν ]] δεν είναι του παρόντος, ούτε και μπορούν ή επιτρέπεται να συζητηθούν εδώ.

 

Εγείειιιιιιιιιρου  … Ελλάαααας !!!!

 

ΤΕΛΟΣ

Κύριο Τζέφρυ, να σε πώ το μοίρα σου;

24 Σχόλια

τα πλαίσια των άρθρων μας επί της ακολουθητέας στρατηγικής, πολύ σύντομο μάθημα Ιστορίας σήμερα.

Όχι τίποτ’ άλλο, αλλά επειδή υπάρχουν διάφοροι ανόητοι, που ρωτάνε πχ: «- Καί τί έχουμε εμείς να χωρίσουμε με τη Ματσεντονίγια;», ή λένε: «- Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι εθνικά ωφέλιμη!» – καί λοιπές μπούρδες διηπειρωτικού βεληνεκούς.

Ας δούμε, τώρα, γιά ποιούς είναι …εθνικά ωφέλιμη η Παραφωνία, καί τί έχουμε να χωρίσουμε με τη Βαρντάρσκα-τα. Καί μιά εικόνα ίσον χίλιες λέξεις! (Εικονίτσες, όπως ακριβώς στα νηπιαγωγεία – διότι αυτό είναι το πολιτικό επίπεδο του σημερινού Έλληνα.)

 

Τί βλέπουμε εδώ;

 

 

Τον χάρτη της χερσονήσου του Αίμου, με τα κρατικά σύνορα όπως είναι διαμορφωμένα σήμερα. Πολύ σωστά!

Εδώ, τί βλέπουμε;

 

 

Το ότι όοοολοι οι καλοί μας γείτονες επί μιά εξαετία (καί πλέον) είχαν πέσει στα τέσσερα κι είχαν προσκυνήσει τη Φασιστική Ιταλία του Μουσσολίνι καί τη Ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ.

Εδώ, τώρα, τί βλέπουμε;

 

 

Ότι οι βόρειοι γείτονές μας γιά καμιά 35αριά χρόνια έπαιρναν ξεγυρισμένες -χμ- …καπνοσύριγγες από την Αρκούδα, ενώι η (σιγανο…ιμαμιά) τουρκίτσα έκανε το ίδιο μέν, αλλά σ’ άλλον νταβατζή.

Κι εδώ, τέλος, τί βλέπουμε;

 

 

Ότι σήμερα «όλες» οι Βαλκάνιες προτιμάνε τον νταβατζή της τουρκίτσας (που απεδείχθη πιό ανθεκτικός στον χρόνο – δε χρειάζεται βιάγκρα, μάλλον), αλλά ταυτόχρονα πάει μπάς καί γλείψει κανα κόκκαλο κι η γερμανίτσα. (Δεν είναι σίγουρη η θέση της στη χαλβανίτσα καί το Μπαλγκαριστάν, εξ ού καί το ερωτηματικό. Πάντως, όσον αφορά τη χαλβανίτσα, το 1991 -με την πτώση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» του Εμβέρ Χότζα- πετάχτηκε ο χοντρο-κώλ Κόλ κι είπε ότι η γερμανίτσα «έχει συμφέροντα» στη χαλβανίτσα! Μπά; Από πού κι ως πού, χέρρ Κώλ; )

 

Συμπεράσματα – μετά το ιστορικό μίνι-τούρ μονάχα στον 20ο καί τον 21ο αιώνες:

Όλα τα Βαλκάνια, ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ, είναι εχθρικά προς την Ελλάδα, καί δεν έχουν κανένα πρόβλημα να συνταχθούν με τους εκάστοτε ισχυρούς εχθρούς της Ελλάδας.

Φυσικά, μην περιμένετε ότι οι βαλκάνιοι κατσαπλιάδες κάνουν ό,τι κάνουν από τίποτε «ιδεολογίες». Το συμφέρον καί μόνον τους ωθεί, καθώς κι η θανάσιμη έχθρα τους εναντίον της Ελλάδας καί των Ελλήνων. Κι όσο γιά τις «ιδεολογίες» τους… καλές είναι γιά κωλόχαρτο! Το Μπαλγκαριστάν, ας πούμε, έγινε «φιλοσοβιετικό» μέσα σε μιά νύχτα (ξεπουλώντας εν ψυχρώι το ναζιστικό Γ’ Ράϊχ, με το οποίο μέχρι τότε ήταν κώλος καί βρακί). Κι άλλο τόσο μέσα σε μιά νύχτα του 1989 έγινε φιλο-ηπαπαραίϊκο. Η δε χαλβανίτσα σήμερα τιμάει τον αρχιφασίστα αρχηγό των δολοφόνων της Μπάλι Κομπετάρ -πήγε κι έφερε τα κόκκαλά του απ’ τις ηπαπάρα καί τα ξαναέθαψε τιμητικώς-, παρέα με τα κομμούνια του Χότζα. Κανένα πρόβλημα (συζεύξεως των αντιθέτων), σας λέω! Όλα τά ‘χουν τακτοποιημένα οι κατσαπλιάδες μέσα στα ψειριασμένα κεφάλια τους!

Όπως καταλαβαίνετε, το να μιλήσουμε γιά ντροπή (καί λοιπές ιδιότητες πολιτισμένων ανθρώπων) σε τέτοια πιθήκια, είναι σκέτο χάσιμο χρόνου. Μόνον από παλούκωμα καταλαβαίνουν αυτά. (Το ωραίο είναι ότι μας κάνουν καί τον βαρύμαγκα σήμερα, οι προσκυνημένοι!)

Κι έρχονται τώρα διάφοροι αρχιηλίθιοι, να ΜΗΝ βλέπουν το τί φωνάζουν οι παρατιθέμενοι χάρτες, καί να μας μιλάνε γιά τα «καλά» της Παραφωνίας των Πρεσπών, ή να μας αποκαλούν -εμάς τους πατριώτες- «φασίστες»!!! Ρέ, άει σιχτήρ, ζώα!

 

Όμως, η Ελλάδα δεν είπε την τελευταία της λέξη!

Θυμάστε που σας έλεγα γιά τους Ναΐτες, ότι αναγκάστηκαν να καταφύγουν αλλού, να «κρυφτούν» κάτω από άλλα καπέλλα, καί ν’ αλλάξουν όνομα; Μήπως αρχίζετε τώρα να κατανοείτε πού το πάω; (Όχι, που νομίζετε ότι δεν έχουν σχέση όσα «φευγάτα» γράφω με τη σημερινή μαύρη πραγματικότητα της Ελλάδας!)

Έ, λοιπόν…

  • Τί απέγιναν οι ναζιστές κι οι φασίστες μετά το 1945;

Κρύφτηκαν κάτω από τα σημερινά δυτικά καθεστώτα, καί στελέχωσαν τους μηχανισμούς τους. (Πχ των ηπαπάρα, με την «Επιχείριση Συνδετήρας».) Επίσης, στελέχωσαν σούμπιτοι τους κρατικούς μηχανισμούς καί των «νεο-σοβιετικών» κρατών, όπως πχ του Μπαλγκαριστάν. Τίποτε δεν άλλαξε, όμως, απάνω τους.

  • Τί απέγιναν οι «κομμουνιστές» μετά το 1989;

Κρύφτηκαν κάτω από τα σημερινά δυτικά καθεστώτα, καί στελέχωσαν σούμπιτοι τους κρατικούς μηχανισμούς τους! Τίποτε δεν άλλαξε, όμως, απάνω τους.

  • Τί θ’ απογίνουν οι ηπαπαρόφιλοι χαφιέδες / πράκτορες / καί λοιποί, μετά τη νομοτελειακή πτώση των ηπαπάρα;

Έ, όχι, κακώς μαντέψατε! Σας την έφερα!  🙂  Δεν θα κρυφτούν πουθενά!!! Θα συλληφθούν, θα δώσουν λόγο στην Ελλάδα, καί θα τιμωρηθούν δι’ εκτελέσεως! Διότι υπάρχει κι η παροιμία, που λέει: Μιά του κλέφτη, δυό του κλέφτη, τρείς καί την κακή του μέρα! Άλλως τε, οι ηπαπάρα είναι η «Νέα Ατλαντίς», καί συνεπώς θά ‘χει την τύχη της παλιάς!

 

Κατάλαβες, τώρα, «κύριο» Τζέφρυ ποιό το μοίρα σου καί τί σε περιμένει; Κάτσε, σκάρωνε εσύ «πλατείες Μαϊντάν» στην Ελλάδα, καί θα φάς καλά…

 

Υγ: Φυσικά, το επόμενο που μας έρχεται στο μυαλό είναι το ποιό ΙΔΙΟ ιερατείο κρύβεται πίσω απ’ ΟΛΑ αυτά τα ΦΑΣΙΣΤΙΚΑ βαλκανικά καμώματα. Ευκολάκι είναι η απάντηση· αλλά, ας αφήσουμε τους Ελληναράδες του καναπέ ν’ αναρωτηθούν γιά τίποτε, καί να το ψάξουν οι ίδιοι. Όχι όλα έτοιμα! Όχι να τα διαβάζει έτοιμα ο καναπεδόβιος καί ν’ αλλάζει πλευρό μετά!  🙂

Υγ 2: Εντάξει, το ξέρω ότι η ιστορική αναδρομή δεν είναι πλήρης. Ουδόλως σκιαγράφησα πχ τον ανθελληνικό ρόλο της αγγλίτσας στα Βαλκάνια. Όμως, ζωγραφίζω με πολύ χοντρές πινελιές, διότι έχουμε να κάνουμε με χοντροκέφαλους.

 

Older Entries