Αρχική

Μήνην άειδε

82 Σχόλια

i. Εγερτήριον

ήρωάς μας άνοιξε τα όχι ακριβώς υπέροχα μάτια του. Χασμουρήθηκε. Σηκώθηκε μετά κόπων καί βασάνων, καί πήγε στην τουαλέττα. Σήκωσε το καπάκι καί κατούρησε. Κι επειδή με το κατούρημα άνοιξε η μπάρα των διοδίων, έκλασε μεγαλοπρεπώς.

Το προηγούμενο βράδυ είχε παραγγείλει καί χλαπακιάσει πίτσες (καί μπύρες – καθ’ ότι η μπύρα δεν είναι ποτό, αλλά υγρή τροφή)· καί τώρα, αυτές ήταν οι δύσοσμες βιολογικές συνέπειες.

Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη.

– Νά! Πάρ’ τις πίτσες!”, μονολόγησε χαμογελαστός, δήθεν τάχαμ ότι την έλεγε κάποιου.

– Ού, ρέ ζώον!”, ξανάπε· πάλι μόνος του, καί πάλι χαμογελαστός. Δήθεν, αυτή τη φορά, ότι του απαντούσε ο σοβαρός εαυτός του (ο ποιός; ) απ’ τον καθρέφτη.

Έθαψε προσωρινώς τα εμφανισθέντα συμπτώματα ελαφράς φρενοβλάβειας, κι άρχισε να ντύνεται. Κοντομάνικη μπλούζα, μιά φαρδοπαντελόνα που χρησιμοποιούσε στις ορεινές πορείες, χοντρές κάλτσες, καί ορειβατικά παπούτσια. Παρά τον ζεστό καιρό, τα συγκεκριμένα ενδύματα είχαν τον σκοπό τους.

Κάτω από κάθε μπατζάκι της παντελόνας, στερέωσε στις γάμπες του τη θήκη ενός μεγάλου πριονωτού μαχαιριού δύτη. Θα τα χρησιμοποιούσε γιά όποιο απρόοπτο, όπως το ν’ αποσπάσει δομικές πέτρες· όμως, καθόλου δεν θα δίσταζε να τα καρφώσει σε άνθρωπο – αν χρειαζόταν. Αυτό που πήγαινε να κάνει, δεν σήκωνε αστεία. Αν τα μαχαίρια του αφαιρούσαν ανθρώπινη ζωή, δεν θα έφταιγε αυτός· το θύμα απλά θα ήταν ο παροιμιώδης λάθος άνθρωπος στο λάθος μέρος, την πλέον ακατάλληλη στιγμή. Ας πρόσεχε! Διότι, κύριος, η Μοίρα μας όντως μας έχει ορίσει κάποιες καταστάσεις… αλλά εσύ τί γύρευες εκεί, καί ειδικά τέτοια ώρα, καί δεν καθόσουνα στο σπιτάκι σου; Γυρεύοντας πήγαινες!

 

Μικρή του, καθημερινή καθιερωμένη συνήθεια, να δεί τα μηνύματά του· ένα μικρό σμήνος από δαύτα! Κι όλα μα όλα, από γυναίκες.

Η μία τον έβριζε: “- Καταραμένε, καμμένο χαρτί, κακορίζικε, καραηλίθιε!” – κρυφό συγγραφικό ταλέντο εφτούνη, σκάρωσε στο πί καί φί ένα μίνι λεξικό αρνητικών χαρακτηρισμών στα Ελληνικά, που όλοι αρχίζουν από “κα-”.

Η άλλη, τον έβριζε κι αυτή, αλλά πιό ευγενικά: “- Άκου να σου πώ, αυτά που ξέρεις, αλλού! Στις άλλες, αυτές τις αχαρακτήριστες, με τις οποίες κάνεις παρέα!” Ετούτη εξασκούνταν στη χρήση των αντωνυμιών.

Η παράλλη, του έστειλε μιά φωτογραφία με το περιεχόμενο του βρακιού της – το μπροστά· καί τελεσίγραφο: “- Το βλέπεις; Μ’ αυτά που κάνεις, δεν θα το ξαναδείς!” Όμως, έτσι διατυπωμένη η πρόταση, ήταν αυτοαναιρούμενη. «- Πώς δεν θα το ξαναδώ, μωρέ; εκτός αν η φωτογραφία διαθέτει μηχανισμό αυτοκαταστροφής!», μονολόγησε προβληματισμένος με τη γυναικεία λογική. Το συγκεκριμένο γραμματικό φαινόμενο, τώρα, ονομάζεται “ελλιπής πρόταση” – έλειπαν οι λέξεις “από κοντά”, γιά να είναι σωστό το νόημα.

Η τέταρτη ήταν μονολεκτική καί υπαινικτική· μινιμαλισμός κι αφαιρετικό γράψιμο! “- Χάθηκες!”, έλεγε το μήνυμα – τόσο απλά. Ό εστί μεθερμηνευόμενον: αν ενδιαφέρεσαι, τρέχα!

Κι η πέμπτη, η βιβλιοθηκάριος της δανειστικής βιβλιοθήκης, ήταν άψογη – καθ’ ότι ακόμη έπαιζε ως μελλοντική πιθανότης, κι όχι ως παρελθούσα βεβαιότης: “Βρήκα τον τίτλο που σας ενδιέφερε, όντως τον είχαμε, αλλά η καταχώρηση στο κομπιούτερ σβήστηκε από λάθος!” Όλα καλά, παρεκτός ότι το μήνυμα στάλθηκε στις 1:24’ το πρωΐ, καί τα λάθη δεν είναι αυτεξούσια – πάντα κάποιος (κάποια, μάλλον) τα κάνει.

Χαμογέλασε, είπε ν’ αρχίσει να στέλνει απαντήσεις με το απαίσιο χιούμορ του… Νά, φερ’ ειπείν, να ρωτήσει την όμορφη βιβλιοθηκάριο αν το βιβλίο το έχει σπίτι της, να έρθει να το πάρει. Αλλά σκέφτηκε τις συνέπειες. Πρώτον, ότι -μ’ αυτά που σκόπευε να πεί- θα έτρωγε τσαντιές· καί δή, με τσάντα από σουπερμάρκετ (απ’ αυτές τις οικολογικές), με τενεκέδες από εβαπορέ μέσα. Καί δεύτερον, ότι ο χρόνος κυλούσε ασταμάτητος, χωρίς να χασομεράει στα (υποτιθέμενα) ερωτικά αλισβερίσια του καθενός. Κι η σημερινή μέρα ήταν τεράστιας σημασίας, γιά να περάσει έτσι καί να χαθεί. Μιάς σημασίας που έφτανε μέχρι τα ουράνια – μεταφορικά καί κυριολεκτικά. Γιά την Ελλάδα, αλλά καί γιά κάθε άνθρωπο.

Ξαναχαμογέλασε, διότι οι γυναίκες απέδειξαν πως οι ψυχικές ενοράσεις των σαμάνων γιά τη σχετικότητα της αντίληψης του χρόνου είχαν καλή βάση· όντως, στις σχέσεις του με τις συγκεκριμένες γυναίκες, παρελθόν, παρόν, μέλλον, ενωνόντουσαν σ’ ένα διαρκές παρόν! Μόνο η βιβλιοθηκάριος ξέφευγε λιγάκι απ’ τον κανόνα – αυτή ήταν του σκέτου μέλλοντος χωρίς σάλτσες, καί της ευκτικής· θα γινόταν ερωμένη του, έστω δυνητικώς.

 

Έριξε καί μιά βιαστική ματιά στα Ιντερνέτια. Από χθές αργά το βράδυ (λόγωι καί της διαφοράς ώρας) παντού έπαιζε η απειλή, ότι αν τα Ρωσσικά στρατεύματα δεν ξεκουμπιζόταν από τα Βαλκάνια, οι ΗΠΑ δεν θα δίσταζαν να χρησιμοποιήσουν πυρηνικά όπλα. Από χθες αργά, αλλ’ αυτός είχε αποκοιμηθεί μετά το φαγοπότι καί δεν τα είχε διαβάσει αυτά.

Όντως είχε ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ των δύο γιγάντων, όντως γινόταν το έλα να δείς παγκοσμίως, αλλά η Ελλάδα τη γλύτωσε με μερικές φάπες ξώφαλτσες.

Πάλι χαμογέλασε.

Πίτσες καί μπύρες με το κιλό είχε να γλεντήσει απ’ αρκετά χρόνια· στο μεταξύ, από ανάγκη (καί σκοπιμότητα) είχε αρχίσει υγιεινή ζωή – καλή διατροφή κι άσκηση· που θα του φαινόντουσαν χρήσιμες σήμερα. Γιατί ειδικά σήμερα; Μά, όλα τα σημάδια δείχνανε τη σημερινή ημερομηνία· αποκλείεται να είχε κάνει λάθος, με τόσες φορές που το έλεγξε καί το ξαναέλεγξε! Σήμερα, όμως, το πρόγραμμα περιλάμβανε ορεινή πορεία, καί κινήσεις αποφασιστικές. Όπως ακριβώς πάει ο κομμάντο γιά δολιοφθορά· πάει, χτυπάει, φεύγει.

Με την αίσθηση απ’ τις πίτσες ακόμη να αιωρείται μέσα του, η ιδέα του να φάει κάτι, ο,τιδήποτε -γιά πρωϊνό-, τον απωθούσε. Ωστόσο, έβαλε στο σακκίδιό του ένα σάντουϊτς, αποξηραμένα φρούτα, κι ένα μεγάλο μπουκάλι νερό. Αργότερα, ποιός ξέρει, μπορεί να τα χρειαζόταν.

Έκανε έναν τελευταίο έλεγχο, αν ξέχασε τίποτε απαραίτητο. Εντάξει όμως, όλα ήταν στη θέση τους. Καί ειδικά το μενταγιόν. Ειδικά αυτό!

Κίνησε να βγεί απ’ το σπίτι, αλλά είχε κάτι τελευταία βερεσέδια  να ξοφλήσει. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη, καί ξαναέκλασε. “- Πάρε καί τις μπύρες, ρέ!”, είπε χαμογελαστός, έχοντας βάλει γκόλ στον καθρεφτένιο εαυτό του στις καθυστερήσεις. Έφυγε, χωρίς να κοιτάξει πίσω του· δεν περίμενε να ξανακούσει επιτίμηση από τον καθρέφτη, το μάτς είχε λήξει.

Η σημαντικώτερη μέρα γιά την Ελλάδα από τη μέρα της μάχης των Γαυγαμήλων, ξεκινούσε με δυσόσμως ελεεινό τρόπο.

 

ii. Γάτα

Κλείδωσε καί βγήκε. Ωραία μέρα θα ξεκινούσε, παρά το ότι ο Ήλιος δεν είχε φανεί ακόμη. Καλός οιωνός!

Κοντά στο αμάξι του, περπατούσε μιά γάτα· ακολουθούμενη από κάμποσα γατάκια, με τις ουρίτσες τους κατάρτια. Το θέαμα ήταν όμορφο, μά κι αστείο· τα γατιά δοκίμαζαν να βυζάξουν τη μαμά τους, όσο αυτή περπατούσε! Πέντε γατόπ’λα πανέμορφα καί ζωηρά, πολλαπλών χρωματικών παραλλαγών, δείγμα ότι κι η μάνα τους ήταν ζωηρής ηθικής κι οι πατεράδες τους πολλοί.

Του ήρθε η επιθυμία να τα χαϊδέψει. Φώναξε το κλασικό ψίψίψί, αλλά ούτε η γάτα, ούτε τα γατιά γύρισαν κάν να τον κοιτάξουν· συνέχισαν το περπάτημά τους. Μόνο ένα γατάκι κοντοστάθηκε, τον κοίταξε με περιέργεια, κι ήρθε προς το μέρος του. Αρσενικό, μάλλον, το ατρόμητο γατί, εισέπραξε ίσως τα πρώτα ανθρώπινα χάδια της ζωής του! Αμέσως, όμως, η παράκληση (καί συνάμα προσταγή) «- Μρρρρρνίου;» της μάνας του το έκαναν να πάει να συναντήσει την υπόλοιπη φαμίλια.

«- Αυτό κι αν ήταν καλός οιωνός!», σκέφτηκε.

 

iii. Ποδηλάτης

Παρά τη χοντράδα του χαρακτήρα του, ήξερε καί μερικά πράγματα ανώτερα. Γνώριζε, ας πούμε, ότι αυτά που ξεφεύγουν απ’ τ’ ανθρώπινα μέτρα, δεν σου χαρίζονται. Τα κατακτάς – κι όχι μόνον· πρώτα περνάς από δοκιμασίες. Εντάξει, μερικοί άνθρωποι είναι πιό ευνοημένοι γιά τέτοιες κατακτήσεις… όπως ακριβώς ένας λεπτός, ψηλός, νευρώδης είναι πιό γρήγορος στο τρέξιμο απ’ τους υπόλοιπους. Αλλά οι δοκιμασίες υφίστανται καί γι’ αυτούς. Κανείς δεν τις γλυτώνει! Γιατί, δηλαδή; μήπως ο ψηλός καί τα ρέστα δεν κάνει προπονήσεις, αν θέλει να συμμετάσχει σε αγώνες;

Ωστόσο, ως έμπειρος σε  τέτοια θέματα (έτσι νόμιζε, τουλάχιστον), αναγνώρισε αμέσως τη δική του δοκιμασία, πρίν την αποστολή του: ήταν ένα όνειρο. Επαναλαμβανόμενο. Πού, την πρώτη φορά, τό ‘χει δεί καιρό πρίν.

 

…Ήταν, λέει, στην τοποθεσία που έπρεπε. Αυτός στεκόταν και περίμενε την ώρα, αξημέρωτα ακόμη, που θ’ άνοιγε η πύλη – κοιτάζοντας προς το μέρος, όπου ήξερε διαισθητικά ότι θα έβλεπε το άνοιγμα – κοντά σ’ ένα ταπεινό ξωκκλήσι στο βουνό. Το αμάξι του παρκαρισμένο σ’ ένα πλάτωμα με χώμα, δίπλα στην άσφαλτο, κάτω από κάτι δεντράκια. Αυτός δίπλα στο αμάξι.

Και ξαφνικά, στην άσφαλτο κατέβαινε με φόρα ένας ποδηλάτης· λεπτός, ψηλός, νευρώδης, γεροδεμένος, πρότυπο ανδρικού σώματος. Μ’ ένα ποδήλατο αγώνων, προχωρημένης τεχνολογίας – απ’ τα ακριβά. Απ’ αυτά που δεν τ’ αγοράζεις, αν δεν έχεις σκοπό -καί δυνατότητες- να τους κάνεις απόσβεση. Με κράνος, μπλούζα κολλητή υποκίτρινου χρώματος, κολλητό κοντοπαντέλονο σε χρώμα ανάμεσα σε κυπαρισσί καί σκούρο γκρίζο, ειδικά γάντια, ειδικά παπούτσια… προφανέστατα αθλητής του αγωνιστικού τμήματος κάποιου συλλόγου.

Δεν ήταν καθόλου ασυνήθιστο οι ποδηλάτες του αγωνιστικού να προπονούνται τηνικάδε· είχαν την άσφαλτο σχεδόν δική τους, αποφεύγοντας την αυξημένη κυκλοφορία των αυτοκινήτων των επομένων ωρών αιχμής. Όπως δεν ήταν καθόλου ασυνήθιστο οι ποδηλάτες δρόμου (όπως οι συνάδελφοί τους, του ανωμάλου εδάφους) να κάνουν προπόνηση σε ανήφορο καί κατήφορο. Όμως…

…Την πρώτη φορά, ο ποδηλάτης τον είδε με την πλευρική του όραση, πριν κρυφτεί ασταμάτητος στη στροφή παρακάτω.

Την επόμενη φορά που ξανάρθε τ’ όνειρο (μετά από καναδυό βδομάδες), ο ποδηλάτης έστριψε το κεφάλι του γιά μισό δευτερόλεπτο.

Την τρίτη φορά, ο ποδηλάτης τσίμπησε τα φρένα του, κι έστριψε το κεφάλι του γιά ολόκληρο ένα δευτερόλεπτο.

Το όνειρο δεν το ξαναείδε, αλλά το μήνυμα ήταν σαφέστατο: ένας άσχετος άνθρωπος, που ξεπηδάει εκεί που δεν τον σπέρνουν, όταν δεν τον σπέρνουν, μπορεί να σου χαλάσει σχέδια αιώνων. Χιλιετιών καλύτερα.

 

Τί θα συνέβαινε, λοιπόν, αν τ’ όνειρο ήταν αλήθεια; Στην απλούστερη περίπτωση, ο ποδηλάτης θα έβλεπε καθαρά το αυτοκίνητο καί τον αριθμό του. Θ’ αναρωτιόταν γιά το ποιός ήταν αυτός, που στεκόταν εκεί τέτοια ώρα, καί γιατί βρισκόταν εκεί. Άλλως τε, το εκκλησάκι με το περίεργο, μοναδικό όνομα (“Η Έγερcιc τηc Θεοτόκου”), είχε πέσει καναδυό φορές θύμα αρχαιοκαπήλων, καί μερικές ακόμη θύμα βανδαλισμών. Καί λογικά! Με τέτοιο σημαίνον όνομα, ο καθένας θα καταλάβαινε πως το ξωκκλήσι κάτι το ξεχωριστό μνημόνευε εκεί με την παρουσία του. Ευτυχώς, οι μέν αρχαιοκάπηλοι δεν βρήκαν τίποτε απολύτως, οι δέ ξωμάχοι δεν έφτιαξαν τίποτε θρύλους, να τους ακούν οι φιλοπερίεργοι καί να μαζεύονται σαν τις μύγες στα σκουπίδια. Το εκκλησάκι απλώς υπήρχε στη μέση του πουθενά. Ουτε το πρώτο, ούτε το τελευταίο ανά την Ελλάδα.

Ωστόσο, η παρουσία του οποιουδήποτε αταίριαστου εκεί κοντά, σε αταίριαστη ώρα, θα ήγειρε υποψίες κατ’ ευθείαν. Ο ποδηλάτης θα καλούσε την αστυνομία με την πρώτη ευκαιρία. Κι αν έσπαγ’ ο ακατονόμαστος το ποδάρι του, κι ο αθλητής αυτός είχε την ιδέα να σταματήσει, καί τύχαινε επάνω στο άνοιγμα της πύλης; Όχι! Όχι! Όχι!!! Αυτό δεν έπρεπε να συμβεί επ’ ουδενί.

Μά, θα μου πείς, όλη η δουλειά υπέρ της Ελλάδας καί των Ελλήνων θα γινόταν! Τί πείραζε, αν εκείνη τη μοναδική στιγμή παρίστατο κι ένας Έλληνας ακόμη; Ίσως τίποτε, αλλά κάλλιο γαϊδουρόδενε. Καί γιατί, παρακαλώ, νά ‘χουμε κατ’ ευθείαν εμπιστοσύνη σε άτομα που δεν γνωρίζουμε;

Τέλος πάντων, το νόημα του ονείρου ήταν ξεκάθαρο: δεν έπρεπε να γίνει αντιληπτός από κανέναν. Όλο το σκηνικό του ονείρου ήταν ένα λάθος! Η τοποθέτηση του αυτοκινήτου ήταν εντελώς λάθος, κι η θέση η δική του το ίδιο. Επομένως, το αυτοκίνητο θα το άφηνε αλλού. Μακριά. Αρκετές εκατοντάδες μέτρα μακριά, καί σε σημείο που δεν θα ήγειρε υποψίες. Την δέ ανηφορική απόσταση στο βουνό μέχρι το σημείο της πύλης θα την έκανε με τα πόδια, εξ ού καί τα ορειβατικά πατούμενα. Κι ο ίδιος δεν θα στεκόταν μπάστακας εκεί, η συγκεκριμένη πύλη δεν είχε ανάγκη από φρουρό. Θα παρατηρούσε το σημείο απ’ αλλού, αθέατος ο ίδιος.

Σιγά τη δοκιμασία, λοιπόν! Πσσσσσς!!! Σιγά το δύσκολο!

Τώρα, βέβαια, γιά να είναι πλήρης η λύση, απέμενε η ερμηνεία του ποιός είναι ο ποδηλάτης. Τυχαίο πρόσωπο, κάποιος εχθρός από άλλες ζωές παλιά, κάποιος -αντίθετα- φίλος, ή σύμβολο; Ο θεός Ερμής; ο Κοσμικός Φαρσέρ ενδεχομένως; Δε βαρυέσαι… Όποιος κι αν ήταν, δεν θα στεκόταν εμπόδιο. Κ’ ίσως η παρουσία του στ’ όνειρο απλά να ήταν μιά ακόμη δοκιμασία αντιπερισπασμού, ώστε ο «μυούμενος» να ζοριστεί λίγο να διακρίνει το πού πραγματικά βρίσκεται το βάρος του νοήματος.

 

Τις αποφάσεις αυτές περί του ορθώς πρακτέου τις είχε πάρει από καιρό, τη διαδρομή την είχε ψάξει εκτεταμένα με προγράμματα χαρτών, τις κινήσεις του τις είχε προβάρει σ’ άλλα σημεία του βουνού. Χορογραφία σκέτη! Έπρεπε να ορμήσει, να μπεί στην πύλη, στον στενό υπόγειο διάδρομο, να ψάξει, να βρεί, να βγεί· κι όλ’ αυτά, μέσα σε κανένα πεντάλεπτο – με τον σάκκο στον ώμο, καί με τα μαχαίρια στα χέρια. Βλέπεις, η εμπειρία από την ενασχόλησή του με τα ηλεκτρονικά του έλεγε πως υπάρχουν πύλες, που ανοίγουν μόνο γιά λίγο. Ηλεκτρονικά, μηχανικές θύρες, γκαραζόπορτες, αιθέρας… το άνοιγμα-κλείσιμο παντού το ίδιο ήταν. Οπότε, δεν θα το ρισκάριζε.

Μήπως καί τα σχετικά με τη σημερινή ανακάλυψη πρόδρομα γεγονότα, δεν ξεπήδησαν από «πύλες» στη ζωή  του; Νά, ας πούμε, ένα καλό κέρδος μερικά κατοστάρικα από ποδοσφαιρικό στοιχηματισμό, του επέτρεψε να παραγγείλει το μενταγιόν. Από προαίσθημα, είχε παίξει λίγα λεφτά σε απίθανα αποτελέσματα, καί του βγήκε. Αλλοιώς, σιγά μην περίσσευε χρήμα γιά χρυσή εικόνα με αλυσίδα! Αποδεικνυόταν, δηλαδή, πως πάλι είχε ανοίξει μιά πύλη – γεγονότος, αυτή τη φορά· κι είχε ξανακλείσει με πάταγο πίσω του. Τέτοιον πάταγο, όπως έκαναν οι πόρτες που έκλεισαν πίσω τους κάμποσοι διωγμένοι προπονητές στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

Παράτησε τις φιλοσοφικές ενατενίσεις («- Σάμπως όλη μας η ζωή δεν είναι ένα διαρκές άνοιξε-κλείσε από πύλες;»), κι επικεντρώθηκε ξανά στα τρέχοντα.

Ίσως τ’ όνειρο να είχε κι άλλο νόημα παραπέρα· ότι, δηλαδή, αν έπραττε το σωστό, κανένας ποδηλάτης δεν θα εμφανιζόταν. Αλλά, πάλι, ποιός κάθεται να ψάξει! Ακόμη κι αν εμφανιζόταν μέσα στον υπόγειο εκείνον χώρο κανείς ακάλεστος (κι όχι απαραίτητα ο ποδηλάτης, μά ο τυχών αγρότης ας πούμε), το ν’ αγνοήσει δυό πριονωτά μαχαίρια ψαρέματος που σκοπεύουν να τον ξεκοιλιάσουν, δεν είναι κι ό,τι σοφώτερο. Αν κι ο ήρωάς μας δύσκολα θα έφτανε σε τέτοιο σημείο· θα σκότωνε μονάχα αν δεν είχε άλλη επιλογή. Η φράση: “- Φίλε, ούτε είδες, ούτε άκουσες τίποτε! Δίνε του, καί φρόντισε να μή με ξανασυναντήσεις!”, θα έφερνε αποτέλεσμα στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων. Αλλοιώς… Ευθύνην ούκ είχεν!

Αυτό μας έλειπε τώρα, να μπλεχτεί κι η Αρχαιολογική Υπηρεσία -κι όλη η κρατική γραφειοκρατία- με τέτοια πράγματα! Δεν αυτοκτονούσε με ποντικοφάρμακο, καλύτερα…

 

iv. Καταδρομή

Τα πάντα εξελίχθησαν όπως έπρεπε! Πάρκαρε μακριά, ελλόχευσε στη σωστή θέση… κι όταν ήρθε η σωστή ώρα, ξάφνου παραμέρισαν τα χώματα καί φάνηκε μιά πύλη γύρω στο ένα καί πενήντα ύψος, τεχνημένη από άνθρωπο. Απρόβλεπτο αυτό, το να υποχρεωθεί να προχωρήσει σκυφτός. Θα του έτρωγε κάμποσο χρόνο παραπάνω, με κίνδυνο να φάει το πεντάλεπτο, να κλείσει η πύλη, κι ο ίδιος να παγιδευτεί εκεί μέσα σαν ποντικός. Αυτό το ενδεχόμενο δεν το είχε προβλέψει, ώστε να βάλει στο σακκίδιο ένα μικρό σκαπανικό εκστρατείας, αλλά στην ανάγκη θα έσκαβε πέτρες καί χώματα με τα μαχαίρια.

Ευτυχώς, όμως, παραμέσα ο διάδρομος ψήλωνε.

Σύντομα, στα είκοσι μέτρα απ’ την είσοδο (καί με τη βοήθεια του φακού), βρήκε αυτό που έψαχνε. Έπιασε στα χέρια του το από χιλιετίες κρυμμένο αντικείμενο, που δεν έδειξε οποιασδήποτε μορφής αντίδραση. Ψύχραιμα το τύλιξε στα πανιά που είχε φέρει μαζί του, καί τό ‘βαλε στον σάκκο.

Ο σκαμμένος διάδρομος φαινόταν να τελειώνει λίγο παρακάτω. Ο δυνατός φακός έδειχνε πως υπήρχε τερματισμός σε φυσικό βράχο. Μπορεί, όμως, καί όχι – αυτοί οι αρχαίοι ήξεραν καλά να φτιάχνουν οπτικές απάτες καί παγίδες! Αλλά δεν κάθησε να ψάξει αν ο διάδρομος οδηγούσε πιό μέσα (καί πόσο), ούτε αν είχε κι άλλες κόγχες με αντικείμενα παρόμοια. Αν υπήρχαν… δεν μπορούσε να κάνει τίποτε ο ίδιος, γιά να τα προστατέψει. Δεν προλάβαινε ούτε κάν να ρίξει πρόχειρα χώματα, σκεπάζοντας την είσοδο.

Βγήκε έξω, πάλι μή γυρίζοντας να κοιτάξει πίσω του· παρά την πιθανότητα κάποια άλλα πανάρχαια ευρήματα να μένανε πίσω, να πέφτανε έρμαιο ασχέτων καί παλιανθρώπων. Ωστόσο, καθησύχασε· το ένστικτό του δεν του έδινε σήμα συναγερμού. Μάλλον δεν υπήρχε κάτι άλλο ορφανό εκεί μέσα, που να κινδυνέψει.

Ξεκίνησε τον δρόμο της επιστροφής μ’ ένα χαμόγελο μέχρι το πίσω μέρος του κεφαλιού του. Στο μεταξύ, κανένας ποδηλάτης δεν φάνηκε· ούτε κατά την αναμονή, ούτε μετά, όταν βγήκε απ’ το σπήλαιο. Άρα, το όνειρο το ερμήνευσε σωστά.

 

v. Οίκαδε

Πάρκαρε, αφού επέστρεψε. Κλείδωσε το αμάξι, φορτώθηκε τον σάκκο, καί κίνησε γιά το σπίτι. Όμως, δεν υπολόγισε ένα τριχωτό εμπόδιο με εικοσιτέσσερα πόδια· η γάτα με τα γατιά ήταν πάλι μπροστά του!

Κάθησε στα γόνατά του να χαϊδέψει τα ζωντανά· η γάτα τον κοίταξε έντονα στα μάτια, καί δεν ανταποκρίθηκε κάτω απ’ την παλάμη του, κουνήθηκε ελάχιστα. Γνωρίζοντας τον αυτοκρατορικό χαρακτήρα των αιλουροειδών, ερμήνευσε τη στάση της πως τού ‘λεγε: «- Σου κάνω την τιμή να καταδεχτώ να με χαϊδέψεις, άνθρωπε!» Όμως, ακόμη καί μετά από τέσσερα-πέντε χάδια, η γάτα συνέχιζε να τον κοιτάζει κατάματα, σχεδόν ακίνητη, αγνοώντας το τσούρμο των παιδιών της που τριβόταν απάνω της.

Ξαφνικά, τού ‘φεξε. «- Πεινάς, μωρή;», τη ρώτησε. Χωρίς να περιμένει επιβεβαίωση, έβγαλε το σάντουϊτς απ’ το σάκκο, ξεχώρισε τη γέμιση με τα τυριά καί τ’ αλλαντικά, καί την άφησε μπροστά της. Έκοψε το ψωμί κομματάκια, καί τ’ άφησε κι αυτό κάτω. Ωστόσο, η γάτα συνέχισε να τον κοιτάζει στα μάτια… αλλά όχι γιά πολύ ακόμη. Έσκυψε το κεφάλι της, κι άρχισε να τρώει. Τα γατάκια δοκίμασαν να τη μιμηθούν.

Σηκώθηκε αργά, γιά να μην τρομάξει τα ζωντανά· απομακρύνθηκε άλλο τόσο προσεκτικά. «- Κάτι ήθελε να μου πεί η γάτα!», σκέφτηκε, «αλλά ποιός να ξέρει!… Μάλλον δοκίμαζε τις διαθέσεις μου.»

 

Ξαναμπήκε στο σπίτι. Δεν είχε φάει καί δεν είχε πιεί τίποτε από το πρωΐ, αλλά ουδόλως τον ενδιέφερε.

Χωρίς βιασύνη, τακτοποίησε το κάθε τί στη θέση του· μαχαίρια, υποδήματα, τα πάντα. Τράβηξε την καρέκλα στη θέση που τον βόλευε, γιά να κάθεται άνετα. Έβγαλε το αντικείμενο απ’ το σακκίδιο, καί το έβαλε μπροστά του, επάνω στο τραπέζι. Ψύχραιμος κι άνετος. Όχι επειδή ήταν έτσι γενικά ο χαρακτήρας του, αλλά επειδή οι στιγμές απαιτούσαν ψυχραιμία· αλλοιώς, όποιος καί να βρισκόταν στη θέση του, δεν τη γλύτωνε την παράνοια. Ελάχιστοι θα μπορούσαν ν’ αντέξουν συνειδησιακώς το γεγονός, ότι το αντικείμενο αυτό ήταν δεκάδων χιλιάδων ετών παλιό· ίσως κι ακόμη περισσότερο, εκατομμυρίων. Θες τεχνολογία αυθεντική, θες επιτυχημένη αντιγραφή επιτυχημένης συνταγής, θες απ’ την Ελλάδα του τριάντα χιλιάδες πρό Χριστού, θες απ’ τον μακαρίτη πλανήτη Φαέθωνα, το συγκεκριμένο αντικείμενο… ένας τεχνητός κρύσταλλος σχήματος καί μεγέθους αυγού στρουθοκαμήλου· νά τί ήταν!… το αντικείμενο αυτό είχε κατασκευαστεί με μιά τεχνολογία, που δεν θα ξαναϋπήρχε στη Γή μας γι’ ακόμη μερικές χιλιάδες χρόνια – κι εφ’ όσον η επιστήμη ανέβαινε με τον ρυθμό π’ ανέβαινε στις μέρες μας.

Πλησίασε τη μουσούδα του στον κρύσταλλο, κι έμεινε ακίνητος επί αρκετά δευτερόλεπτα. Ταυτόχρονα, κρατούσε δίπλα στη φάτσα του το μενταγιόν. Μέτρησε από μέσα του …21, 22, 23 δεύτερα. «- Γειά σου, κρύσταλλε!», είπε στο τέλος εύθυμα. Κι αμέσως μετά, στ’ αρχαία: «- Διομήδης κρυστάλλωι χαίρειν!» Ελαφρώς βλακώδες αυτό, διότι σιγά μή μιλούσαν Αττική διάλεκτο την εποχή που κατασκευάστηκε ο κρύσταλλος! Πιό σοβαρή ήταν η κίνηση να φέρει το πρόσωπό του κοντά στον κρύσταλλο. Βλέπεις, τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής – κι αυτός κάτι είχε διαβάσει, κάτι είχε ψάξει γιά το ταξίδι της ψυχής από ζωή σε ζωή. Γιά τα σώματα, που προτιμάει η ψυχή να ξαναμπεί, καί το πότε επιτρέπεται αυτό να γίνει. Κοντολογής, υπήρχε  σοβαρή πιθανότητα ο κρύσταλλος ν’ αναγνώριζε ποιός του μιλάει!

Όμως, ο κρύσταλλος δεν έδειξε οποιασδήποτε μορφής αντίδραση.

«- Δε μπορεί!…», μουρμούρισε· «…Αποκλείεται να κάνω τόσο λάθος!». Όχι άνετος, όχι εφησυχασμένος αυτή τη φορά. Σηκώθηκε κι άναψε το φώς της οροφής, κι ας ήταν μέρα-μεσημέρι.

Ξαναπλησίασε τη μούρη του καί το μενταγιόν στον κρύσταλλο, ξαναμέτρησε άλλα τόσα δευτερόλεπτα, ξανά οι χαιρετούρες.

Πάλι τίποτε.

Αλλά, ξαφνικά άνοιξαν οι καταρράκτες! Ποιός κρύσταλλος, καί κολοκύθια!!! Η πνευματική ηδονή δεν συγκρίνεται με τίποτε! «- Νά τί ήθελε να μου πεί η γάτα!», ούρλιαξε σχεδόν. «Είχε δίκιο το ζωντανό, είμαι ένας ηλίθιος καί μισός! Το έβλεπα, αλλά δεν το έβλεπα!»

 

vi. Γυναίκες

Μά καί βέβαια, η γάτα είναι το τοτεμικό ζώον της θεάς Αφροδίτης, που κουβαλάει τον συμβολισμό της γυναίκας ως πολικότητας! Κι όχι μόνον· μπροστά του άνοιξε χαλί Περσικό όλη η σχετική βάση δεδομένων! Πεντάλφα, Αφροδίτη ως πλανήτης, Αφροδίτη ίσον αρχαίες απόκρυφες γνώσεις, Αφροδίτη καρυάτιδα αρπαγμένη απ’ τον συφιλιδικό, μάγισσες, πεντάλφα προστασίας… Μά, ναί!!! Η πραγματική δοκιμασία που έπρεπε να περάσει, βρισκόταν στα πρωϊνά μηνύματα των γυναικών! Όχι στ’ όνειρο. Οι συγκεκριμένες γυναίκες κατά κάποιο τρόπο όντως ήταν η προστασία του, σ’ αυτό που ξεκίνησε. Με τη διαφορά ότι δεν σχημάτιζαν τον κλασικό μαγικό κύκλο του Μεσαίωνα, αλλά ανοδική σπείρα: απ’ τα βρισίδια, στα βιβλία! Βέεεεεβαια!!! Αλλάζουν οι εποχές, αλλάζουν κι αυτά! Η υπερφυσική προστασία σήμερα δεν ήταν μερικές γυμνές μάγισσες, που χόρευαν γύρω από μιά νυχτερινή φωτιά, αλλά μερικά μηνύματα σ’ ένα κινητό τηλέφωνο. Εξελισσόμαστε!

Αν καί το γυμνό παραμένει διαχρονικό.

 

Όμως, κάτι έλειπε πάλι. Ήταν απόλυτα σίγουρος. Κάτι απροσδιόριστο μέσα του είχε αρχίσει να τον ενοχλεί άσχημα, ζητώντας την προσοχή του σαν κακομαθημένο παιδί. Σίγουρα, ένα μέρος της λύσης βρισκόταν στα μηνύματα. Αλλά, αν καί τα διάβασε προσεκτικά, δεν έβγαλε περισσότερο νόημα. Προστασία, ναί· έτσι φαίνεται. Αλλά παραπέρα, τί;

Πλησίασε τον κρύσταλλο, διαβάζοντας μεγαλοφώνως τα μηνύματα. Αν καί τό ‘ξερε από πρίν, πως η κίνηση αυτή δεν θα φέρει αποτέλεσμα.

Ξανάπεσε σε τέλμα.

Γιά να γλυτώσει τον εκνευρισμό που πήγαινε να βλαστήσει μέσα του, πήγε στην τουαλέττα να ρίξει κρύο νερό στο πρόσωπό του. Εκεί, ξανάδε έναν παλιό γνώριμο. «- Συγνώμη που σ’ έκλασα  το πρωΐ, ρέ, αλλά τέτοιος που είσαι!…», αστειεύτηκε. «Γιά πέ, όμως;! Τί δεν βλέπω;»

Το είδε, καί κούνησε το κεφάλι του μάλλον χαρούμενος. Έ, αυτό πήγαινε πολύ! Όχι μονάχα κρυφή δοκιμασία, αλλά καί διπλή! Τέλος καλό, όλα καλά όμως.

Τέλος; Αλήθεια;

Ας μή βιαζόταν.

 

vii. Καθρέφτες

Έσπευσε πάλι στο τραπέζι. Πήρε τον κρύσταλλο στα χέρια του, καί τον έκρυψε στο πατάρι τέρμα πίσω. Σιγά μην τον εύρισκαν, όποιοι τυχόν καί νά ‘μπαιναν στο σπίτι, όποιον σκοπό καί νά ‘χαν. Βγήκε βιαστικά έξω, μουρμουρίζοντας. «- Έ, τώρα είναι που θα φάω ξύλο από γυναίκα, άμα το δεί αυτό καμμία!», χαμογέλασε φιλοσοφικά. «Τί θα πω γιά δικαιολογία; ότι είναι δικός μου, επειδή είμαι αδερφή;», γέλασε. Ο στόχος του ήταν το πλησιέστερο σουπερμάρκετ, γιά ν’ αγοράσει ένα καθρεφτάκι καλλωπισμού. Έ, σαφώς, ένας πραγματικός άντρας που ζή μόνος του, δεν έχει τέτοια πράγματα στο σπίτι του. Ωστόσο, το καθρεφτάκι μάλλον θ’ αποδεικνυόταν απαραίτητο.

Καθρέφτης το πρωΐ, καθρέφτης τώρα… Επιστρέφοντας, από παρόρμηση έριξε μιά πιό προσεκτική ματιά στη φωτογραφία του μηνύματος. Όντως, η πρώην του είχε χρησιμοποιήσει καθρέφτη στην αυτοφωτογράφηση· γιά ευκολία, γιά να μή σκύβει καί τανάει χέρια. Νά ‘τος ο καθρέφτης πάλι! Κι ακόμη ένας καθρέφτης, το πασίγνωστο «Όπως επάνω, έτσι καί κάτω!». Αφού η μαμά γάτα τον κοίταζε, σηκώνοντας το κεφάλι της· επάνω αυτός, κάτω αυτή. Έλα, έλα! Το καταλάβαμε το νόημα!

Ξανά στο τραπέζι ο κρύσταλλος, ξανά φάτσα με το μενταγιόν, αλλ’ αυτή τη φορά όχι ευθέως· έβλεπε τον κρύσταλλο μέσα απ’ το καθρεφτάκι. Λίγο πιό πρίν, στο μυαλό του άρχισε να σβουρίζει τ’ όνομα «Περσέας»!… Καί, θαύμα! ο κρύσταλλος άρχισε να φωτοβολεί έντονα· καί πιό έντονα. Καί πιό έντονα. Τ’ αηδόνια είχαν ξανασμίξει!

 

Το μυαλό του χόρευε με τρελλές στροφές· δεν επεδίωξε τίποτε αυτός, από μόνο του έκανε ό,τι έκανε. Όλο το παρελθόν πετάχτηκε αυτοστιγμής μέσα του ολοζώντανο, καταγραμμένο με την παραμικρή λεπτομέρεια· κόντεψε να του κάψει τον εγκέφαλο! Θυμήθηκε καί τους ιερούς λόγους. Τους πρόφερε. Ο κρύσταλλος άλλαξε χρώματα, με γλυκό τρόπο. Άκουγε!

Σκέφτηκε κάτι, να δεί αν θα γίνει. Ζήτησε νοερώς ένα ποτήρι με νερό. Όμως, τίποτε.

Μίλησε, ενώ σκεφτόταν την εικόνα: «- Κρύσταλλε, θέλω ένα ποτήρι με νερό!»

Πάλι τίποτε.

Ξαναμίλησε. «- Σε παρακαλώ, θέλω ένα ποτήρι με νερό!» Καί… νά το το ποτήρι μπροστά του, γεμάτο με ολόδροσο νερό!!!

Όμως, μιά στιγμή!… Αυτό το ποτήρι δεν το είχε ξαναδεί. Όμορφο ήταν, αλλά δεν ήταν δικό του. Μάλλον εντυπωσιασμένος κι ελαφρά κουρασμένος πιά, παράτησε το καθρεφτάκι καί τις τυπικότητες, καί γύρισε κατ’ ευθείαν στον κρύσταλλο. «- Μπορείς, σε παρακαλώ, να μου φέρεις ακόμη ένα ποτήρι νερό;» Χαμογέλασε, στη σκέψη πως θα μπορούσε να κάνει σέτ με όμορφα ποτήρια, αν επαναλάμβανε την παράκληση μερικές φορές ακόμη.

Αυτή τη φορά, το γεμάτο με νερό ποτήρι ξανάρθε. Αλλά το ποτήρι ήταν ένα δικό του, απ’ την κουζίνα του.

 

Πόσα καί πόσα συμπεράσματα, κρυμμένα σ’ ένα… άντε, σε δύο ποτήρια με νερό!… Πρώτον, στον κρύσταλλο μιλάς ευγενικά. Δεύτερον, η ενεργοποίηση γίνεται με καθρέφτη, καί γίνεται άπαξ. Τρίτον, ο κρύσταλλος απ’ ευθείας παίζει με πραγματικά αντικείμενα· μέσα από καθρέφτη, χώνεται σε κόσμους φανταστικούς. Παράγει πράγματα απ’ το μηδέν! Βέβαια, αν τα όμορφα ξένα ποτήρια τα είχε βουτήξει από πουθενά, έπρεπε να του πεί του κρυστάλλου να κόψει τις κακές παρέες, πρίν πάρει τον ηθικό κατήφορο, κρύσταλλος πράμα!

Γέλασε με τη σκέψη, κι όλη η ένταση της ημέρας βρήκε διέξοδο σ’ ένα γέλιο τρανταχτό· απαραίτητο, όμως! Κάθησε άνετα στην καρέκλα του, με τη ράχη του τανυμένη προς τα πίσω. Τώρα, έκανε συνδυασμούς. Αλήθεια, ρέ φίλε, αν οι γυναίκες αυτές σ’ αγαπούν τόσο πολύ, εσύ τις αγαπάς άλλο τόσο; Τα καθρέφτισες τα καλά συναισθήματα της καρδιάς; Ναί, έ; Πότε; Είσαι σίγουρος; Ή πάντα ήσουν ένας εαυτούλης;

Αποφάσισε ν’ απαντήσει στα μηνύματα των γυναικών κατά το βραδάκι· στα σοβαρά, στα απόλυτα σοβαρά, δίχως ίχνος αστειότητας. Ίσως τις έπαιρνε καί τηλέφωνο. Όχι ερωτικά, αλλά καθαρά ανθρώπινα. Καθρέφτες, γάτες, Αφροδίτες, σχέσεις, κρύσταλλοι, το μυαλό μας, όλα ένα τουρλουμπούκι αξεδιάλυτο, καί το μόνο ξεκάθαρο νόημα η αγάπη κι η ανθρωπιά. Βάστα με να σε βαστώ, ν’ ανεβούμε στο βουνό!

Όμως, θυμήθηκε πως υπήρχε καί κάτι άλλο πού ‘πρεπε να κάνει, πιό επείγον.

 

viii. Μήνην άειδε

Πολύ παλιά, τόσο παλιά που φαίνεται απίστευτο, οι Έλληνες ζούσαν σ’ έναν μεγάλο, λαμπρό πλανήτη, δυό τροχιές πέρα απ’ τη Γή. Κι απάνω απ’ τον πλανήτη κόβανε βόλτες δυό φεγγάρια.

Μοίρα κακή θέλησε οι Έλληνες να δεχτούν ξένους καί να τους εμπιστευτούν. Κι αυτοί, άρχισαν το ανακάτεμα. Το ένα το φεγγάρι το φέραν στη Γή, αλλάζοντας τις ισορροπίες ένθεν κακείθεν σε δύο πλανήτες. Καί στο τέλος, κατάφεραν κι ανατινάχτηκε ο όμορφος πλανήτης, μαζί με το φεγγάρι που είχε απομείνει σε τροχιά γύρω του. Κάμποσα από τα κομμάτια καί του πλανήτη, αλλά καί του φεγγαριού του, συγκρούστηκαν με ταχύτητα με τη Γή, καί σφηνώθηκαν στο έδαφος βαθειά.

Καιρό αργότερα, όσοι πρόγονοι των Ελλήνων γλύτωσαν, κατέβηκαν να κατοικήσουν στη Γή. Δυστυχώς, το ίδιο έπραξαν κι οι πρόγονοι των ξένων ενόχων· κι ο καυγάς  ανάμεσό τους συνεχίζεται από τότε, χωρίς ελπίδα να σταματήσει. Γιά να επέλθει επιτέλους ειρήνη, είτε ο ένας μονομάχος, είτε ο άλλος, πρέπει να εκλείψει οριστικώς. Όμως, οι πρόγονοι των Ελλήνων, βλέποντας καταπού πάει το πράγμα, είχαν προνοήσει· είχαν φέρει μερικά καλούδια μαζί τους. Σαν αυτό, που αναπαυόταν πάνω στο τραπέζι του ήρωά μας.

Αυτό το συγκεκριμένο «μιλούσε» στο μοναδικό κομμάτι του χαμένου φεγγαριού, που είχε θαφτεί στον ιερό Ελληνικό χώρο. Αυτή ήταν η τρομερή του δύναμη! Υπήρχαν μερικά ακόμη τέτοια τεχνουργήματα στην ευλογημένη χώρα, που συνδεόντουσαν με άλλα θαμμένα μετεωρικά κομμάτια – του ίδιου του πλανήτη, όμως. Θα ‘ρχόταν σύντομα κι αυτών η σειρά τους, να τα «ξυπνήσουν» αυτοί που έπρεπε. Όπως έπρεπε.

Μήνην άειδε, λοιπόν.

Φεγγαράκι μου λαμπρό,

φέγγε μου να περπατώ!

Να πηγαίνω στο σχολειό,

να μαθαίνω γράμματα,

γράμματα σπουδάματα

του Θεού τα πράματα!

 

Μάζεψε την αντοχή του γιά τελευταία φορά, έκανε αυτό που έπρεπε, μασούλησε λίγα αποξηραμένα φρούτα, κι έπεσε γιά ύπνο.

 

Επίλογος

Τον ξύπνησε ευχάριστα το τηλεφώνημα. Ήταν ο Κ. από Αθήνα.

«- Πάλι κοιμάσαι, ρέ;»

«Τί να κάνω; Έμεινε καί τίποτ’ άλλο ενδιαφέρον να κάνω;»

Ο συνομιλητής του γέλασε. «- Να ρίξεις μιά ματιά στο Διαδίκτυο, ας πούμε! Έχει βουΐξει ο τόπος! Εσύ πού ζής, μωρέ;»

«- Δηλαδή;»

«- Τί ‘δηλαδή’ καί ‘ξεδηλαδή’; Δεν τά ‘μαθες;»

«- Τί να μάθω;»

«- Ότι ανατινάχτηκαν μέσα στα σιλό τους κάμποσα πυρηνικά όπλα στις ΗΠΑ από άγνωστη αιτία! Κι ο ένας κατηγορεί τον άλλον!… Χαμός, σου λέω! Τρέχα! Σ’ αφήνω κι εγώ, να προλάβω τα νέα!»

Έκλεισε το τηλέφωνο καί χαμογέλασε. Ήταν πιά ώρα να συνέλθει απ’ τον ύπνο, καί ν’ ασχοληθεί με πιό εγκόσμια πράγματα. Με τις απαντήσεις στα μηνύματα, ας πούμε.

Χαμογέλασε πάλι. Μά, επιτέλους! Τόσες γυναίκες αυτόν βρήκαν; τί του βρήκαν; Καί στο φινάλε, δεν ερχόταν κι εκείνος ο ποδηλάτης;

Αυτός ο άνθρωπος θα ήταν μιά κάποια λύσις.

 

Advertisements

ΕΠΙΠΕΔΑ ΑΙΣΥΜΝΗΤΕΙΑΣ

21 Σχόλια

Επίπεδα Αισυμνητείας … διευκρινίσεις
.Γράφει ο ΠΑΛΑΙΟΣ
.
[Αφορμής δοθείσης από το σχόλιο του Μπουγά …]
.
.
Αν και θα έπρεπε να έχουν γίνει κατανοητά (έστω ο βασικός σκελετός – οι γενικές γραμμές) ας πάμε δυό πινελιές συμπτύσσοντας το όλο θέμα.
.
Είπαμε ότι κάποια στιγμή στήθηκε ο «Κόσμος Φυλακή» και εγκλωβίστηκαν απειράριθμα όντα σ’ αυτόν (με την θέλησή τους, έστω και αν εξαπατήθηκαν), και η αντίδραση (πάντα μέσα στα πλαίσια του Νόμου) ήταν να δημιουργηθεί κάτι το οποίο θα βοηθούσε τα φυλακισμένα όντα να αποδράσουν απ’ αυτόν.
.
Κάπου, λοιπόν, οργανώθηκε αυτή η προσπάθεια, όπου και δημιουργήθηκε ένα «Αρχέτυπο», και εν συνεχεία παγιώθηκε το «Ψυχικό Αποτύπωμα», σύμφωνα με το οποίο ξεκίνησε η δημιουργία της Φυλής των Ελλήνων, που απλώθηκε σ’ όλην αυτήν την φυλακή, με σκοπό να βοηθήσει στον απεγκλωβισμό των τροφίμων πλέον αυτού του κόσμου. Κάθε φύτρα-σπορά εφέλκυσε το δικό της νήμα «Ψυχικού Αποτυπώματος», και απετέλεσε ιδιαίτερο κλάδο-Έθνος Ελλήνων. Το αυτό συνέβη και με τον δικό μας πλανητάκο.
.
Έτσι λοιπόν στήθηκε το εδώ Ελληνικό έθνος, με μοναδικό και απόλυτο σκοπό και καθήκον να αφαιρέσει τροφίμους από το «Σύστημα». Για να αντέξει στις όποια πίεση και επιθέσεις από το «Σύστημα» ορίσθηκαν κανόνες, πολίτευμα, υποχρεώσεις, κλπ. κλπ.
.
Επειδή όλα υφίστανται φθορά και αλλοίωση, και παρομοίως θα συνέβαινε και με την οργάνωση κλπ του Έθνους, μαζί με τ’ άλλα ορίσθηκε και
ο θεσμός της Αισυμνητείας, ξεκάθαρα και απόλυτα ως Ελληνικό θέμα.
.
Σε Γενικές γραμμές στην Αισυμνητεία έχουμε 5-επίπεδα/βαθμούς.
Τα δύο πρώτα λογίζονται εξωτερικά επίπεδα, και έγινε προσπάθεια να μεταδοθούν και να εισαχθούν και σε άλλους λαούς, ενώ τα τρία επόμενα παρέμειναν καθαρά Ελληνικό θέμα, αφού άλλωστε ήταν [[και είναι (;) ακόμη]] ο μόνος λαός, [[ως ομάδα και όχι ως μονάδες]], που ανέλαβε το καθήκον και την υποχρέωση να μεταδώσει τα σχετικά με τον «Κόσμο Φυλακή».
.
.
Η Αισυμνητεία λοιπόν και τα σχετικά με τον «Κόσμο Φυλακή», είναι δεμένα απόλυτα μεταξύ τους.
.
.
Τα 2-δύο εξωτερικά επίπεδα της Αισυμνητείας :
.
α). Απλή Αισυμνητεία
Είναι το πιό εξωτερικό απ’ όλα τα επίπεδα, και έχει σχέση με την επαναφορά, υπό την ηγεσία και την καθοδήγηση ενός αποδεκτά ικανού, έντιμου, δίκαιου και σωστού-ηθικού πολίτη, της Πόλεως-Χώρας, ξανά στην ομαλή και καλή λειτουργία. Είτε επαναφέροντας αυτήν σύμφωνα με παλαιότερους είτε θέτοντας καινούργιους νόμους και καταστάσεις.
Δείγματα αυτού του επιπέδου αναφέρονται στο ‘‘Αισυμνητεία & Αισυμνήτες 11/04/17’’ … στην κλασσική εποχή όπου πλέον η Πάλαι Ποτέ Ελλάδα είχε εκλείψει.
.
Στον Ελληνικό χώρο και καιρό της Πάλαι Ποτέ Ελλάδος, απλά επανέφερε, ψιλοδιορθώνοντας τα πράγματα στα ορισθέντα (σε ότι είχε τεθεί και ορισθεί, τίποτε νέο δεν έθετε).
.
.
β). Αισυμνητεία Β’ Τάξεως-επιπέδου
Αυτό είναι ένα βαθύτερο επίπεδο, όπου γίνεται προσπάθεια να διορθωθούν τα πράγματα και να στραφούν σε κάτι καλύτερο.
Δείγμα αυτού του επιπέδου είναι η Λυκούργειος Αισυμνητεία … … στην προ-κλασσική εποχή όπου η Πάλαι Ποτέ Ελλάδα είχε εκλείψει και ελάχιστα πράγματα υπήρχαν ως ενθύμηση.
.
Στον Ελληνικό χώρο και καιρό της Πάλαι Ποτέ Ελλάδος, διόρθωνε κάποιες παρεκκλίσεις και παρανοήσεις, που συναρτήσει του χρόνου είχαν προκύψει, επαναφέροντας τα πράγματα στα ορισθέντα, ως τα αίσης μνόμενος αλλά και των δικαίων και πρεπόντων ενθυμούμενος !!
.
.
Τα 3-τρία εσωτερικά επίπεδα Αισυμνητείας :
.
γ). Αισυμνητεία Α’ τάξεως-επιπέδου
Αυτό είναι ένα επίπεδο που ήταν σε λειτουργία, όταν το Έθνος είχε και διατηρούσε ακόμα Μνήμη, όπου κανόνες και ορισθέντα ήταν σχετικά ζωντανά. Ο Αισυμνήτης σε και γι’ αυτό το επίπεδο, ήταν Σέβων και Υμνών το Καθήκον και είχε Θύμηση, που είτε εν μέρει είχε ενθυμηθεί είτε είχε εκπαιδευτεί-γαλουχηθεί στα ορισθέντα, τον σκοπό και το καθήκον του Έθνους.
.
Αυτό είναι ένα ενδιάμεσο επίπεδο, είναι το όριο μέχρι του οποίου Αισυμνήτες μπορούν να αναλάβουν και άτομα που δεν έχουν έρθει από τον Ελεύθερο Κόσμο αλλά έχουν δεχτεί την ανάλογη εκπαίδευση γι’ αυτόν τον σκοπό.
.
Τα δύο ανώτερα επίπεδα τα χειρίζονται μόνο απεσταλμένοι ή δημιουργοί του Έθνους ή της Φυλής.

.
.
δ). Επίπεδο Αισυμνητού
Αυτό το επίπεδο το χειρίζεται μόνο κάποιος που έχει έρθει από τον Ελεύθερο Κόσμο, ο Αισυμνητής αυτός ότι ξέρει δεν το έμαθε εδώ … αλλά κυρίως το θυμάται απ’ αλλού … από εκεί που ήρθε.
Είναι κάποιος «απεσταλμένος» με σκοπό να επαναφέρει το Έθνος στα ορισθέντα αλλά και να διορθώσει και να επικαιροποιήσει ότι είναι αναγκαίο, εστιάζοντας στον σκοπό, στο καθήκον και στο Δοσμένο Όραμα.
.
Οι Αισυμνητές σκοπό και καθήκον έχουν να βοηθήσουν το Έθνος να ξεπεράσει τα όποια εμπόδια και δυσκολίες, να διορθώσουν ότι χρειάζεται και να εμφυσήσουν την αναγκαία δύναμη να προχωρήσει εμπρός.
.
Το Βασικό Όραμα δίνεται μόνο από Αισυμνουργό, καθώς είναι ο μόνος που σχετίζεται-χειρίζεται το «Ψυχικό Αποτύπωμα».
.
.
ε). Επίπεδο Αισυμνουργού
Ο Αισυμνουργός, δεν είναι απλός απεσταλμένος, είναι ένας από εκείνους [[τους δημιουργούς του Έθνους και ίσως … ίσως της Φυλής]], είναι αυτός που έχει στόχο και σκοπό να εφοδιάσει το Έθνος με μακρόπνοο Όραμα, να ενσταλάξει αξίες και να αναζωογονήσει και παγιώσει το «Ψυχικό Αποτύπωμα» -κάτι το οποίον μόνο αυτός μπορεί να κάνει- είναι αυτός που θα δώσει την ώθηση και θα ανοίξει τον δρόμο στους Αισυμνητές, ορίζοντας τα απαιτούμενα προσόντα, την αρχή και το έργο που έχουν να κάνουν.
.
Ένας Αισυμνουργός εμφανίζεται μόνο σε κρίσιμες εποχές, όπου το «Ψυχικό Αποτύπωμα» φθίνει και ψυχορραγεί, σε εποχές που το Έθνος είναι στην κόψη του ξυραφιού, που έχει χάσει τελείως τον δρόμο του, με επαπειλούμενο να τελειώσει οριστικά και αμετάκλητα.
.
Ο Αισυμνουργός έλκει το «Ψυχικό Αποτύπωμα» και στήνει-παγιώνει το Έθνος, του δίνει Όραμα, θέτει και ορίζει κανόνες-εντολές, σκοπό, καθήκον και υποχρεώσεις, και πάνω σ’ αυτά δεσμεύει αμετάκλητα το Έθνος … είναι ο Δημιουργός του (μπορεί να είναι και πολλοί μαζί … αυτό δεν παίζει κανέναν ρόλο).
.
Ας προσθέσουμε ένα μικρό λιθαράκι ακόμη : … μετακίνηση του Έθνους γίνεται μόνο κάτω από εποπτεία Αισυμνουργού … μόνο αυτός παγιώνει το νέο κέντρο και ορίζει το Πλέγμα πάνω στο οποίο θα εργαστούν και θα δομήσουν οι Αισυμνητές.
.
.
Όποιος θέλει ας ανατρέξει σε όλα τα άρθρα περί Αισυμνητείας (και Σεισάχθειας) που αναρτήθηκαν από 11/04/2017 και μετά … δικά μου και του Εργολάβου, αλλά και στα σχόλια αυτών … βέβαια για όλα τα σχόλια περί Αισυμνητείας σε άλλα άρθρα … όπως το παρόν σχόλιο … μόνο εάν κάποιος τα πάρει όλα με την σειρά θα μπορέσει να βρεί άκρη στο τι έχει γραφτεί.
.
.
.
Πάμε τώρα στο έτερον ερώτημα περί Πολιτεύματος.
.
Αν θυμάμαι καλά κάποια πράγματα είχαμε ‘πεί εκεί που κάποιοι αναφέρονταν στην απλή ή Αμεσοδημοκρατία κλπ. κλπ. (φέξε μου και γλίστρησα που και πότε ήταν).
.
Τότε ήταν που είχαμε μιλήσει και για τα Τριπλά πολιτεύματα (Σπάρτης, Κρήτης, Καρχιδόνος) … όμως εγώ ποτέ δεν είπα για τριπλό πολίτευμα στην Πάλαι Ποτέ Ελλάδα, αλλά για ΠΟΛΛΑΠΛΟ Πολίτευμα.
.
Τα Τριπλά αναφερθέντα πολιτεύματα δεν ήσαν παρά καρικατούρες εκείνου, άλλωστε εφαρμόσθηκαν πολύ μετά τα ατλαντικά.
.
Το πραγματικό Πολλαπλό πολίτευμα της Πάλαι Ποτέ Ελλάδος είχε ήδη φθαρεί πολύ πρίν από τα ατλαντικά … από τότε που κανόνες και εντολές καταπατήθηκαν, που έγιναν επιμειξίες, που δημιουργήθηκαν και στήθηκαν ιερατεία και λοιπά κουραφέξαλα. Βέβαια η κατάλυσή του δεν έγινε διά μιάς αλλά μετά από αρκετό χρόνο.
.
Εδώ-εκεί σε άσχετα σχόλια έχω πετάξει διάφορες σπόντες … αλλά ποιός τις πιάνει ;;
.
Τέλος πάντων … το θέμα αυτό δεν είναι καν πρός συζήτηση, πολλώ δε μάλλον πρός δημόσια συζήτηση … αυτό θα συζητηθεί εάν και εφ’ όσον πάμε προς τα εκεί … δηλαδή Αισυμνητεία ανωτέρου επιπέδου !!
.
Άντε και για να διασκεδάσουμε λίγο την περιέργεια κάποιων … η Δημοκρατία είναι μόνο ένα μικρό κομμάτι, του Πολλαπλού Εκείνου Πολιτεύματος, με περιορισμένη εφαρμογή σε συγκεκριμένους τομείς.
Άλλωστε έχουμε ‘πεί ότι, Δημοκρατία νοείται ΜΟΝΟ μεταξύ ΟΜΟΙΩΝ και ΊΣΩΝ.
.
Τα Τριπλά Πολιτεύματα δεν ήταν απλά υποθέσεις αλλά λειτουργούσες περιπτώσεις.

Τί ακριβώς υπέγραψαν;

35 Σχόλια

ε τις υπογραφές του Αλεκσάκι καί των λοιπών, έπεσε μιά βαρειά συννεφιά πάνω από την Ελλάδα. Μιά γενική κατήφεια, ίσως καί χειρότερα (συν)αισθήματα. (Γνωρίζω άτομο, που έπαθε κατατονικό σόκ καί κοιτούσε το άπειρο γιά ώρα.)

Οι περισσότεροι πατριώτες δεν περίμεναν τόσο θράσος. Λέγανε, δεν θα το κάνει· κι όμως, το τσογλάνι το έκανε! Αυτό ακριβώς οδήγησε στο ψυχολογικό φαινόμενο που ονομάζεται «άρνηση αποδοχής της πραγματικότητας», κι επομένως στα συνακόλουθα αρνητικά συναισθήματα.

Ο γράφων, αντιθέτως, το περίμενε – διότι είχε υπολογίσει καί το μαύρο χρήμα που έρευσε. Ως φαίνεται, όμως, οι λοιποί συμπατριώτες, όσον αφορά τις πολιτικές εκτιμήσεις τους, επιμένουν να σκέφτονται ρομαντικώς πως. Όμως, καταλάβετέ το: οι μή πατριωτικές ιδεολογίες πεθάνανε! Ή, να το θέσω αλλοιώς: η μόνη ιδεολογία από δαύτες που εξακολουθεί να ισχύει σήμερα, είναι η προδοσία!

(Αλλά κι αυτή …νοθεύτηκε στην εποχή μας: πάντα γίνεται με το αζημίωτο! Πούουου οι παλιοί καλοί προδότες, κουκουλοφόροι της Κατοχής, Γερμανοτσολιάδες, καί λοιποί παρεμφερείς, που ό,τι έκαναν, το έκαναν γιά την ιδέα;! Οι σημερινοί Γερμανο-Αμερικανο-τσολιάδες πρώτα κοιτάνε το πορτοφόλι της Μέρκελ καί του βαψομαλλιά, σά δέ ντρέπονται! Lol!!!)

 

Δυστυχώς, ο Ελληνικός Λαός τα της υπογραφής τα εξέλαβε ως ήττα – γι’ αυτό έβαλε πλερέζες. Αν καί τίποτε δεν τελείωσε.

Δεν αναφέρομαι στα διαδικαστικά (δηλ. ψηφοφορία στη Βουλή των Σκοπίων, κτλ κτλ), αλλά στην ουσία. Η οποία ουσία είναι η αξία των υπογραφών αυτών.

Η αξία τους, λοιπόν, είναι ετούτη εδώ:

Κατάλαβες, τώρα, Αλεκσάκι, τί υπογράψατε;

Κοίτα τώρα να σου περάσει απ’ το μυαλουδάκι σου η ιδέα ν’ αυτοκτονήσεις. Κι εγκαίρως, έ; Έρχονται πολύ δύσκολες εποχές, ακόμη καί γιά σένα – καί δέ βλέπω να τη βγάζεις καθαρή.

Άκου με, που σου λέω!

 

Έεεεεεπππ!!! Τί γίνεται εδώ;

6 Σχόλια

ιαπίστωσα ότι στο μαγαζί προσφάτως η κατάστασις έχει εκτραχυνθεί. Οι τρόφιμοι σήκωσαν μπαϊράκι, ούτως ειπείν· τη λένε ο ένας στον άλλον, καί διάφορα άλλα τέτοια απρεπή. Οπότε, χρειάζεται ολική επαναφορά!

Λοιπόν. Αγάπες!

Όλοι-ες έχουμε δώσει δείγμα γραφής, που αναγνωρίζεται από μακριά. Επίσης, όλοι-ες έχουμε τις ιδέες μας καί τις εμμονές μας (καί τον ξερολισμό μας)· εντάξει, καί θα διαφωνήσουμε μεταξύ μας, καί θα τσακωθούμε – γιά να κυκλοφορήσουν λίγο τα αίματα. Ζωντανοί άνθρωποι είμαστε, μόνο τα πτώματα δεν τσακώνονται με κανέναν. Αλλά μία, δύο, τρείς, καταντάει άνευ νοήματος – καί βαρετό.

Συνεπώς, θα σας παρακαλούσα να μην το παρακάνετε μεταξύ σας, καί να μην κάνετε επιθέσεις κατά συγκεκριμένων προσώπων που ξέρετε ότι αγαπώ κι εκτιμώ. Επίσης, χρειάζεται λιγάκι προσοχή όσον αφορά επιθέσεις εναντίον άλλων ιστολογίων κι ιστοσελίδων. Στο κάτω της γραφής, τρέχουν πολύ σοβαρώτερα θέματα.

 

Όσον αφορά εμένα, με τιμάτε με την προτίμησή σας! Δε λέω ψέμματα· όταν ξεκινούσα το ιστολόγιο, έλεγα πως θά ‘χω άντε καμιά δεκαριά αναγνώστες το πολύ, με παρόμοια εγκεφαλική βλάβη σαν τη δική μου! Lol!!! Όπως, όμως, εξελίχθηκαν τα πράγματα, βλέπω ότι όλοι κι όλες μαζί: εφ’ όσον έχουμε ως κοινό γνώμονα το καλό της Πατρίδας, μπορούμε να κάνουμε θαύματα – παρά τις διαφορές μας.

Κι εφ’ όσον στην Ελλάδα τα οργανωμένα σχέδια δεν πολυπροχωράνε, περισσότερες ελπίδες επιτυχίας έχει το παρόν Τάγμα Ρεμπέτ Ασκέρ Νηπίων, παρά οποιοσδήποτε άλλος! Καρα-lol!!!

Σας αγαπάω γι’ αυτό που είσαστε! Καί τον νέο που είναι ωραίος, καί τον παλιό που είν’ αλλοιώς! Οπότε, συνεχίζουμε ως έχουμε – αλλά με χαμηλωμένη την ένταση.

Οκέϋ;

 

Εκτίμηση καταστάσεως, 2018-06-14

143 Σχόλια

πως σ’ όλα τα παίγνια καί τις αθλοπαιδιές, ο σκοπός είναι ένας: η νίκη. Η νίκη, σύμφωνα με τους κανόνες. Κι από ‘κεί καί μετά, ο κάθε παίκτης αναπτύσσει τεχνικές καί τακτικές.

Η διαφορά είναι πως τον τελικό σκοπό τον καταλαβαίνουν άπαντες, συμπεριλαμβανομένων των ηλιθίων (βλέπε πχ «προπονητές εξέδρας», που δεν ξέρουν ούτε τους κανονισμούς!)· αλλά τις απαιτούμενες τεχνικές καί τακτικές μόνον οι έξυπνοι.

Τα ίδια ακριβώς συμβαίνουν στον πόλεμο… με τη διαφορά ότι στον πόλεμο δεν υπάρχουν κανόνες. Όλα επιτρέπονται! Κι όταν λέμε «πόλεμος», εννοούμε καί τις σχέσεις μεταξύ των κρατών· πόλεμος είναι κι αυτές, απλά διαφορετικής μορφής.

Όθεν, με την παρούσα ανάρτηση εγκαινιάζω την ετικέτα γεωπολιτικό_σκάκι.

 

Στο προηγούμενο άρθρο του είδους, είχα δώσει την εξής χρονοσειρά «προβλέψεων»:

  • Ο Ρετζεπίκας δίνει πίσω τους δύο στρατιωτικούς μας, αφού πάρει τους οκτώ δικούς του (συν χρήματα; ) κι εξευτελίσει την Ελλάδα.
  • Η τουρκίτσα βυθίζει με πυρά ένα πολεμικό πλοίο μας (από τα μικρά – τορπιλλάκατο πχ).
  • Η τουρκίτσα μας κηρύσσει τον πόλεμο αρχές Ιουλίου.

Κανένα απ’ αυτά δεν έγινε· τουλάχιστον, δεν έγινε ακόμη.

Οφείλω, όμως, εδώ να τονίσω τα εξής (κι ας μην κάνουν οι Διαδικτυακοί ξερόλες εξυπνάκηδες «τρόλλς» πως δεν τα βλέπουν) :

  • (α) Δεν δίνω προφητείες, αλλά λογικές προβλέψεις βασιζόμενες στα υπάρχοντα αντικειμενικά δεδομένα. (Αν κάποιοι νομίζουν πως κατέχουν το σπόρ καλύτερα, ιδού η Ρόδος!)
  • (β) Η όποια δική μου εκτίμηση γίνεται επάνω σε συγκεκριμένα σχέδια των αντιπάλων.
  • (γ) Όμως, τα σχέδια των αντιπάλων αλλάζουνκαί δή, με ρυθμό μήνα! Διότι οι λεβέντες δεν είναι ούτε θεοί, ούτε αλάθητοι.

Άρα, εμείς κάθε φορά οφείλουμε να προσαρμόζουμε την στόχευσή μας, ανάλογα με τα δεδομένα καί τις περιστάσεις του καιρού που διανύουμε. Κι εννοείται, όσο περισσότερο πλησιάζουμε, τόσο καλύτερα βλέπουμε.

 

Στην προηγούμενη ανάλυση, δεν υπήρχε ένα στοιχείο: η τρομερή βιασύνη όλων, να «λύσουν» το (ψευδεπιγράφως «Μακεδονικό») Φυρομπουρδιανό ζήτημα σύμφωνα με τις επιθυμίες των ηπαπάρα. Απεναντίας, αυτό σήμερα σχεδόν μονοπωλεί την επικαιρότητα. Θα επανέλθουμε καί σ’ αυτό, αλλά ας τα πάρουμε με τη σειρά.

 

α. Οι δύο αιχμάλωτοι Έλληνες στρατιωτικοί

Ακριβώς όπως το είχε μυριστεί το μεγαλύτερο κομμάτι του λαού μας, οι τούρκοι επίσημοι το είπαν πλέον πολλές φορές στα ίσα: «- Δώστε μας τους οκτώ, να σας δώσουμε τους δύο!» Πράγμα (δηλ. η παράδοση των οκτώ) το οποίο δεν θα γίνει – καί στο μεταξύ, οι δικοί μας αργολιώνουν στα τούρκικα κάτεργα. (Οι δημοσιευόμενες φωτογραφίες δείχνουν σαφώς ότι έχουν χάσει βάρος – ακόμη κι ο Μητρετώδης. Δεν θέλω να γίνω προάγγελος κακών, αλλά…)

Εκείνο που -δυστυχώς- δεν φαίνεται να το έχει μυριστεί ακόμη κανείς, είναι το ποιός επιμένει να μήν παραδοθούν πίσω οι οκτώ. Όπως καταλαβαίνετε, δεν πρόκειται γιά το άθλιο εγχώριο γκουβέρνο, αλλά γιά το ερπετό· αυτό καί μόνον ωθεί σε εξερεθισμό των Τούρκων, με την δήθεν Ελληνική αδιαλλαξία.

Εν πάσει περιπτώσει, τί έπρεπε / πρέπει να κάνουμε με τους οκτώ – αν είχαμε λίγο μυαλό στο κεφάλι μας;

  • Η μία άποψη, λέει πως έπρεπε να τους παραδώσουμε πίσω αμέσως καί τσουβαληδόν.

Γιατί; Διότι δεν είχαν δικαίωμα να ζητήσουν άσυλο, εφ’ όσον η χώρα τους δεν έχει δικτατορία. Αντθέτως, είναι οι ίδιοι κινηματίες προς δικτατορία! Επίσης, θα κόβαμε την όρεξη τυχόν μελλοντικών μιμητών τους.

  • Η δεύτερη άποψη (την οποία ενστερνίζεται ο γράφων), είναι πως έπρεπε να τους διώξουμε πάραυτα σε ουδέτερη χώρα της αρεσκείας τους.

Γιατί; Διότι: πρώτον, ο ικέτης (όποιος καί νά ‘ναι) στην Ελλάδα είναι ιερό πρόσωπο. (Κι ας μή βιαστούν μερικοί, οι λαθρομετανάστες δεν είναι ικέτες). Δεύτερον, είτε τους κρατούσαμε, είτε τους παραδίδαμε, καί στις δύο περιπτώσεις θα μας κατηγορούσαν (καί θά ‘χαν δίκιο!) γιά επέμβαση στα εσωτερικά ξένου κράτους. Τρίτον, διότι άλλοι δεν έκαναν τα ίδια σε μάς. (Η Ιταλία το 1973 δεν έδωσε πίσω στη χούντα τους -επίσης κινηματίες- αξιωματικούς του «Βέλος».)

Καί τέταρτον καί το κυριώτερον, μόνον οι ηλίθιοι δεν βλέπουν πως η έλευση καί η παραμονή των οκτώ στην Ελλάδα είναι εστίες διαρκών προβλημάτων, παντελώς αχρείαστων. (‘Ντάξ’… το Αλεκσάκι είναι ηλίθιο με πιστοποιητικό ISO, αλλά να πούμε καί του στραβού το δίκιο: συνεχώς τον τσιμπάει στον κώλο το ερπετό. Μήν το ξεχνάτε ποτέ αυτό το τελευταίο!)

Όθεν: χορήγηση στους οκτώ «ταξιδιωτικών εγγράφων» μιάς χρήσεως (δηλ. προσωρινών διαβατηρίων), πληρωμή οκτώ αεροπορικών εισιτηρίων, καί μετάβασή τους (κατόπιν συνεννοήσεως) σε ουδέτερες χώρες, κατά προτίμηση μακρυνές. (Πχ Βραζιλία, Ουρουγουάη.)

Αυτό έπρεπε να κάνουμε. Κι αμέσως μετά την προσγείωση του ελικοπτέρου τους. Τα υπόλοιπα είναι πορδές (κυβερνητικές κι αντιπολιτευόμενες ομού).

 

β. Θερμό πολεμικό επεισόδιο στο Αιγαίο

Αυτό, όπως κι όλο το προπαρασκευαστικό της επίθεσης των τούρκων εναντίον μας πολεμικό σχέδιο, έχουν πάρει αναβολή λόγωι τουρκικών εκλογών. Αντιθέτως, συνεχίζεται αγρίως το παλιό παιχνίδι των παραβάσεων / παραβιάσεων εθνικού εναερίου χώρου καί εθνικών υδάτων, συν το (πανάκριβο) κυνηγητό των δικών μας στους τουρκαλάδες πιλότους.

Οπότε, πάμε να δούμε τί θα παίξει στις εκλογές της τουρκίτσας…

 

γ. Εκλογές στην γείτονα εξ ανατολών «σύμμαχο»

Εδώ, τα πράγματα είναι αρκετά ξεκαθαρισμένα – μέχρις ένα σημείο. Υπάρχουν τέσσερα κόμματα, που συγκεντρώνουν το απαραίτητο όριο του 10% γιά να μπουν στην τουρκοβουλή, αλλά τα δύο εξ αυτών δεν την κυνηγάνε τη δουλειά. Όχι πως δεν θέλουν (παγκοσμίως, μόνον το δικό μας το ΚΚΕ συμμετέχει στις εκλογές, αλλά …δεν θέλει να βγεί πρώτο! lol!!!), αλλά όλα δείχνουν πως ήδη από τώρα τα παντελόνιασαν χοντρά καί «μαύρα», γιά να κάτσουν στην άκρη. (Ποιοί τους τα δώσανε; Ελάτε τώρα!… Γιατί ρωτάτε, αφού το ξέρετε; Είπαμε, όταν διαβάζετε τις σοφίες μου, θα μαθαίνετε καί πώς να σκέφτεστε σε κάποια ζητήματα!)

Οπότε, το ρίνγκ μένει ελεύθερο γιά την αναμέτρηση μονάχα δύο γερών μονομάχων: του Ρετζεπίκα, καί της συμπάθειάς μου, της κυρα-Ακσενέρ.

Ο Ρετζεπίκας θα κάνει τ’ αδύνατα δυνατά (βία, νοθεία, εκβιασμούς, χρηματισμούς… ό,τι θες), ώστε να βγεί ξανά αρχηγός της τουρκίτσας, καί να φέρει το κράτος εκεί που θέλει. Αυτός ονειρεύεται τους εξής βασικούς στόχους: απολυταρχία ενός ανδρός, ηγεσία -υπό την τουρκίτσα- όλων των Τουρκογενών πληθυσμών (άρα, δορυφοροποίηση κρατών όπως πχ το Τουρκμενιστάν), καί τέλος τη θρησκευτική ηγεσία -υπό την τουρκίτσα- όλων των μωαμεθανών· των σουνιτών γι’ αρχή, καί βλέπουμε. Άρα, πάλι δορυφοροποίηση -δηλαδή καθαρό καπέλλωμα- στο θρησκευτικό επίπεδο κρατών, όπως η Σαουδική Αραβία. Άρα, επαναφορά του πάλαι ποτέ χαλιφάτου υπό την ηγεσία τούρκου σεΐχ-ουλ-ισλάμ. (Του «σεϊχουλισλάμη», που λέει κι ο Παπαδιαμάντης.)

Φυσικά, ολ’ αυτά είναι γνωρίσματα δικτατορίας, άσε που ο απόλυτος μονάρχης πρέπει να εξασφαλίζει άλλο τόσο ικανόν διάδοχο του ιδίου φυράματος. Όμως, οι λοιποί πολιτικοί της γείτονος δεν πολυμιλάνε γι’ αυτά τα καμώματα, διότι καλοβλέπουν καί τους εαυτούς τους στη θέση του απολυτάρχη Ερντογάν.

Ετούτος εδώ, αν καί αντιπαθής σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού, έχει τα δικά του στηρίγματα· κυρίως σε κόσμο ευνοημένον, που ορκίζεται στ’ όνομά του. (Ιδίως άμα έχεις με το μέρος σου τις μυστικές υπηρεσίες, καλά πάς!  🙂  )

Η Μεραλίτσα, πάλι, δεν ξέρει ακριβώς τί θέλει. Είναι ένα είδος θηλυκού Τσίπρα, πολλυσυλλεκτική· μάλλον, ένα είδος θηλυκού Ναστραντίν Χότζα, που στους πάντες έδωσε δίκιο, σύμφωνα με τη γνωστή ιστορία! Lol!!! Γιά την Ακσενέρ, καί οι κεμαλικοί καλοί είναι, καί τα μουσλίμια, καί οι πλούσιοι, καί οι φτωχοί, καί οι μεγαλοαστοί Πόλης καί Σμύρνης, καί οι καραχωριάτες ψηφοφόροι του Μπαχτσελί, καί η Ρωσσία, καί η Κίνα, καί η Δύση – κυρίως οι ηπαπάρα. Όλοι υπό τα φουστάνια της!

Ετούτην την προωθούν αγρίως οι ηπαπάρα, καί σε μικρότερο βαθμό η «Ε»Ε. (Ίσως καί τίποτε στοές, αλλ’ αυτό δεν το έχω εξακριβώσει.)

 

Τέλος πάντων, εμάς όλ’ αυτά… εκεί που δεν πιάνει το μελάνι. Το θέμα είναι, όμως, τί θα κάνουν οι δύο μονομάχοι όσον αφορά την Ελλάδα.

Κι εδώ τα πράγματα είναι ξεκαθαρισμένα:

Ο Ερντογάν μας πάει με αργό θάνατο. Κάθε μέρα μας πασσάρει χιλιάδες λαθρομετανάστες, κάθε μέρα μας αναγκάζει να ξοδεύουμε ό,τι έχουμε καί δεν έχουμε από αεροπορικά καύσιμα της ΠΑ, κάθε μέρα μας εξευτελίζει. Κι εμείς πάμε απ’ το κακό στο χειρότερο… με τη …συμπαράσταση, μάλιστα, των «συμμάχων» μας!

Αντιθέτως, η Ακσενέρ είναι το πρόσωπο που θα κάνει αναφανδόν ΟΛΑ τα χατήρια των ηπαπαραίων! (Γι’ αυτό την σπρώχνουν αυτοί.) Κι αν εκλεγεί, θα διατάξει πλήρη πολεμική επίθεση εναντίον της Ελλάδας! (Καί σιγά μη μας προειδοποιήσει πρώτα, με τελεσίγραφο κτλ διπλωματικά ειωθότα.)

Ποιό θα είναι το αποτέλεσμα των τουρκοεκλογών, τότε;

Απ’ όσα (δημοσιεύονται καί) συνεκτιμώ, ο Ερντογάν θα μαζέψει (με τρομερή βία καί νοθεία) ένα 45% με 47%, η δέ Ακσενέρ ένα 38% το πολύ. Το πιό πιθανό, μετά απ’ αυτά, είναι να γίνει δεύτερος γύρος (αν καί δεν ξέρω αν προβλέπεται από τους κανονισμούς των τουρκικών εκλογών), όπου οι πάντες θα ψηφίσουν εναντίον Ερντογάν καί υπέρ Ακσενέρ.

Εάν, λοιπόν, βγεί η Μεράλ χανούμ, αυτό γιά μας είναι άριστο νέο! Καί μή με ρωτήσετε αν τρελλάθηκα. Μιά χαρά είναι ο επερχόμενος Τουρκο-Ελληνικός πόλεμος, διότι θα ξυπνήσουμε συλλογικώς – κι ο Έλληνας σε πόλεμο στα ίσα, όχι μόνο δεν κωλώνει, αλλά μεγαλουργεί. Αντιθέτως, με τον «αργό θάνατο» που μας παίζει ο πονηρός Ρετζεπίκας, τε-λει-ώ-σα-με. Δεν αντιδράσαμε, δεν αντιδρούμε, δεν θ’ αντιδράσουμε, μέχρι να παραδώσουμε την τελευταία μας πνοή.

Με την Ακσενέρ, ίσως καί να παρακαμφθούν εντελώς οι -τύπου «πουλάμε τσαμπουκά»– προπαρασκευαστικές πολεμικές ενέργειες (βύθιση πλοίου μας, κτλ). Θα πάει κατ’ ευθείαν σε φούλ επίθεση εναντίον μας! Καί… θέλετε να μάθετε ένα μέρος του πολεμικού σχεδίου της γείτονος εναντίον μας; (Το οποίο έχει οριστικοποιηθεί καί δεν αλλάζει.) Το μέγιστο μέρος του πολεμικού στόλου της τουρκίτσας θα πλεύσει πρόσω ολοταχώς, διά μέσου του κενού νησιών χώρου του κεντρικού Αιγαίου, κάτω απ’ τη Χίο καί ντουγρού γιά Πειραιά!

Ποιά νησιά καί ποιές βραχονησίδες; Μην είστε αφελείς! Φυσικά θα φάνε κι αυτά επίθεση, αλλά άπαξ καί καταληφθεί η πρωτεύουσα του εχθρού, τελείωσαν όλα. Καί η Αθήνα είναι ανοχύρωτη αυτή τη στιγμή!

(Κάποιες λοιπές λεπτομέρειες του επιτελικού σχεδίου των γειτόνων, δεν θα τις πώ δημοσίως. Τουλάχιστον, όχι τώρα. Όπως, μή με ρωτήσετε πού θα βρίσκονται καί τί θα κάνουν το δικό μας Πολεμικό Ναυτικό καί η ΠΑ μας. Να βάλετε το μυαλό σας να σκεφτεί. Βοήθημα: θεωρήστε δεδομένο πως οι τουρκαλάδες, γιά να κάνουν όσα θα κάνουν, έχουν ήδη εξασφαλίσει «θερμές διαβεβαιώσεις» περί ευνοϊκής στάσης των λοιπών κοινών …συμμάχων μας – έστω καί στο μιλητό.)

 

Ξαναλέω ακόμη μία φορά, ότι η βιασύνη του εχθρού είναι καλό νέο γιά μας. Συνδυάστε τη βιασύνη των ηπαπαραίων να βγεί η επίσης βιαστική Ακσενέρ, με κάποια άλλα …βιαστικά, που  θα διαβάσετε παρακάτω. Καί κρατήστε μιά αισιοδοξία – διότι όποιος βιάζεται, σκοντάφτει!

 

δ. Εκλογολογία εγχώρια

Έλα, όμως, που θά ‘χουμε κι εμείς εκλογές! Άμ, τί;! Μόνον οι γείτονες θα έχουν απ’ αυτό το καλό;  🙂

Τώρα εκλογές, του χρόνου εκλογές, σε τρία τέρμινα οι εκλογές, μέχρι καί καθόλου εκλογές ακούγονται. Πού η αλήθεια;

Η αλήθεια είναι πως οι εκλογές θα έρθουν πολύ σύντομα. Ήδη έχουν καθυστερήσει, ακριβώς γιά να προλάβει το γελαδογλειμμένο να κάνει τη βρωμοδουλειά με τη Φυρόμπουρδα.

Γιατί σύντομα; διότι βιάζονται οι ηπαπάρα. Βιάζονται, επειδή θέλουν να κλείσουν μέτωπα, εν όψει της επικείμενης επίθεσής τους στο Ιράν… καί οσονούπω στη Ρωσσία. (Όσο κι αν φρενάρει -ή παριστάνει πως φρενάρει- τον «μεγάλο Αρμαγεδδώνα» ο βαψομαλλιάς. Τί νομίζετε πως ήταν τα πρόσφατα θριαμβευτικά σ’χαρίκια με τον Κίμ; Ένας θανάσιμος αντίπαλος αδρανής, μέχρι οι ηπαπάρα να γ_μήσουν τους Πέρσες μουλλάδες. Καί μετά, θά ‘ρθει κι αυτουνού η σειρά.)

Καί ποιό το αποτέλεσμα; Άκαρπες μία, δύο… το πολύ τρείς εκλογικές αναμετρήσεις, κι αμέσως μετά σχηματισμός οικουμενικής κυβέρνησης. Γιατί, πάλι; διότι αυτό είναι προδιαγεγραμμένο από τους ηπαπαραίους. Σύσσωμο το φανερό μασωναριό της πλατείας Συντάγματος θ’ αναγκαστεί να δέσει την Ελλάδα χειροπόδαρα, εν όψει επερχομένων πολεμικών γεγονότων. Μή καί πολεμήσουμε, νικήσουμε (παρά τα χάλια μας)… κι έχουμε απαιτήσεις μετά!

Καί ποιά η αφορμή να πέσει η παρούσα κυβέρνηση καί να προκηρυχθούν εντολές; Μά, φυσικά το (ψευδεπίγραφο) «Μακεδονικό». Συμφωνώ με πολύ καλόν φίλο, ότι δυστυχώς αυτή τη φορά τα συλλαλητήρια θα είναι αιματηρά καί με νεκρούς. Οπότε, μπροστά στο λαϊκό φτύσιμο, ο πρόεδρας θ’ αναγκαστεί να άρει την εντολή από το Αλεκσάκι καί να προκηρύξει εκλογές.

Βέβαια, σιγά τη χάρη που θα μας κάνει ο πρόεδρας! Εκλογές-ξεεκλογές, η βρωμοδουλειά προς χάριν των ηπαπάρα θα έχει ήδη γίνει.

(Αλλ’ αυτό είναι άλλη ιστορία. Καί ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ.)

Πάντως, καί ξεκινώντας από προκήρυξη εκλογών μέσα στον τρέχοντα Ιούνιο, ακριβώς εκεί στην «οικουμενική», θα μας ριχτούν οι τουρκαλάδες. Πόσο κρατάνε τρείς εκλογικές αναμετρήσεις, συν οι συνεννοήσεις γιά ανάληψη εντολής διακυβερνήσεως; Τρείς φορές επί 50 μέρες; Πολύ είναι. Κάν’ το δύο. Σ’ ένα τρίμηνο από σήμερα, λοιπόν. Αρχές Οκτώβρη αναμείνατε πόλεμο! …Αν καί μπορεί καί απ’ ανάμεσα, όταν δεν θα έχουμε κυβέρνηση – που λένε κι οι προφητείες των γεροντάδων!

Πάμε, τώρα, να δούμε τί θα γίνει με το περίφημο «Μακεδονικό»…

 

ε. Το ψευδεπίγραφο «Μακεδονικό»

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές (καί καλώς εχόντων των πραγμάτων), βρίσκεται σ’ εξέλιξη ακόμη ένα συλλαλητήριο στην πλατεία Συντάγματος εναντίον των αντεθνικών καμωμάτων του Αλεκσάκι καί του τσουβαλιού με λίπος, που ακούει στ’ όνομα «Κοτζιάς».[Το συλλαλητήριο γίνεται αύριο Παρασκευή]. Δυστυχώς, όπως έχω ξαναπεί πολλές φορές, δεν έχω χρόνο να παρακολουθώ τα πάντα· άσε που μου τη σπάει ν’ ασχολούμαι συνεχώς με τον πολυβολισμό προδοσιών, που διαπράττει το νύν γκουβέρνο, λες καί δεν έχουμε άλλες σοβαρώτερες δουλειές στη ζωή μας. Άμυνα, άμυνα, άμυνα, όλο άμυνα, όλο να τρέχουμε να προλάβουμε να σχολιάσουμε (ίσως καί ν’ ανατρέψουμε, αν γίνεται) τις προδοσίες του γκουβέρνου, είναι καταστροφικό: δεν μας μένει χρόνος γιά να θεμελιώσουμε την νέα Ελλάδα. Δεν υπάρχει χρόνος, ούτε να σας μιλήσω γιά το πάλαι ποτέ ένδοξο παρελθόν μας, να το θέσουμε ως οδηγό μας.

Ας με συγχωρήσουν μερικοί αναγνώστες, που με θέλουν πάντα να τρέχω μισό βήμα πίσω απ’ την επικαιρότητα. Αυτό δεν το μπορώ. Ας μή βασίζονται επάνω μου στο συγκεκριμένο θέμα. (Τουλάχιστον, ας μή βασίζονται αποκλειστικά επάνω μου.) Ας πράξουν κι αυτοί-ές τίποτε.

Στο κάτω-κάτω, νομίζετε πως ένα καί μόνον άτομο θα φτιάξει τη νέα Ελλάδα, κι όλοι οι υπόλοιποι θα παρακολουθούν; Δεν πρόκειται γιά τελικό τέννις στο Γουΐμπλεντον, ξέρετε…

 

Τέλος πάντων, τί γίνεται στην παρούσα φάση με το «Μακεδονικό»;

Γίνεται το ότι επιτέλους βρέθηκαν τα άτομα, βρέθηκαν οι ΠΡΟΔΟΤΕΣ, βρέθηκαν οι νέοι Στεργιάδηδες, που θα υλοποιήσουν τον παλαιό πόθο των «Μεγάλων Δυνάμεων», να σαλπίσουν την έναρξη της εθνικής υποχώρησης της Ελλάδας από ιστορικά πανάρχαια εδάφη της – οπωσδήποτε όσα επανέκτησε μετά το 1912, καί γιά μετά το 1881 …βλέπουμε.

Κι εκεί που το θέμα πήγαινε επί δεκαετίες σιγά-σιγά καί με το μαλακό, ξαφνικά μέσα σε μερικά 24ωρα επιταχύνεται σε διαστημικές ταχύτητες, καί παραδίδονται στο άθλιο βόρειο κρατίδιο:

  • (Ελληνικώτατο) όνομα,
  • αναγνώριση (ανύπαρκτης) εθνότητας,
  • αναγνώριση (ανύπαρκτης) γλώσσας.

Όλα εις βάρος μας!!! Καί γιά τώρα, καί γιά το μέλλον. Φυσικά, εκτός απ’ τους πόθους των «Μεγάλων Δυνάμεων», υλοποιείται καί το «κλείσιμο του μπουκαλιού» στα νότια Βαλκάνια εις βάρος της Ρωσσίας. Τεράστια επιτυχία της ηπαπαραίϊκης διπλωματίας (καί προσωπικώς του ερπετού) αυτό!

Όμως, ας μείνουμε ψύχραιμοι: τίποτε δεν τελείωσε ακόμη!

 

Γιά την ακρίβεια (καί μακρυά από τις υστερικές κραυγές κάθε άσχετου), παίζουν τα εξής στο θέμα: Το Αλεκσάκι με τον Ζάεφ έχουν συμφωνήσει προφορικώς σε παράδοση (από την Ελλάδα στα Σκόπια) του ονόματος «Βόρεια Μακεδονία», συν αναγνώριση (από την Ελλάδα) «Μακεδονικής» εθνότητας καί «Μακεδονικής» γλώσσας. (Δηλαδή, το Αλεκσάκι συμφώνησε να βγάλουμε εμείς τα μάτια μας μόνοι μας.) Οι υπογραφές αναμένεται να πέσουν μεθαύριο,  16 Ιουνίου 2018, σε συνοριακό σημείο, στις Πρέσπες. Η δέ συμφωνία αυτή πρέπει να επικυρωθεί τόσο από τη Βουλή της Φυρόμπουρδας, όσο κι από το εδώ Μασωνείον του Συντάγματος. (Παρά τα όσα διέδωσαν μερικά κακοήθη καί μαλακισμένα παπαγαλάκια, ότι δήθεν δεν χρειάζεται επικύρωση στη δική μας Βουλή. Στοιχειώδες, ρέ αγράμματα ζώα! Ένας μόνος του ν’ αποφασίζει, δεν γίνεται. Κι αν είναι τρελλός; )

Όμως, παρά τα όσα θριαμβευτικά έγραψαν κι είπαν τα διάφορα «έγκυρα» διεθνή σκατο-ΜΜΕ (…ώρες είναι, να μας βγάλουν το Αλεκσάκι πολιτική μεγαλοφυΐα!!!), η διαδικασία της προδοσίας δεν είναι χωρίς εμπόδια. Τα Σκόπια αυτή τη στιγμή είναι τρία κομμάτια, αλληλοϋποβλεπόμενα αγρίως:

  • Το πρώτο, οι (κυβερνητικοί εταίροι του «μετριοπαθούς» Ζάεφ) χαλβανόφωνοι, οι οποίοι δεν θέλουν με τίποτε όνομα με τη λέξη «Μακεδονία» μέσα – παρά τα όσα επαινετικά είπε ο Ράμα γιά την προσυμφωνία. Αυτοί έχουν τις δικές τους αλυτρωτικές βλέψεις (εις βάρος των υπολοίπων, εννοείται), οπότε ευνοούν ονόματα όπως «Ιλλυρία», ή «Δαρδανία» στ’ ανατολικά. (Τώρα κάνουν τη χάρη των Βουλγάρων καί δεν διεκδικούν το ανατολικό κομμάτι, αν καί ουσιαστικώς οι χαλβανοί τη θέλουν ολόκληρη τη Φυρόμπουρδα γιά πάρτη τους.)
  • Δεύτερον, το κυβερνών κόμμα του Ζάεφ, το οποίο κάνει τα χατήρια των ηπαπαραίων – αρκεί να πέφτει το παραδάκι στα παρασκήνια.
  • Καί τρίτον, η αντιπολίτευση του πρώην πρωθυπουργού Γκρουέφσκυ (που εξέπεσε από κυβέρνηση, λόγωι αρκετών μακρυχέρηδων που διαθέτει στις τάξεις της), η οποία το παίζει αδιάλλακτη. Αυτή θέλει «Μακεδονία» εντελώς σκέτο – καί χαρτζηλικώνεται απ’ τους Ρώσσους, ώστε να τη σπάει των υπολοίπων φιλοαμερικανών με την «αδιαλλαξία» της. Αυτού ακριβώς του κλίματος είναι κι ο πρόεδρας της Δημοκρατίας της Φυρόμπουρδας, ο οποίος του την είπε του Ζάεφ.

Δεν το βλέπω να ψηφίζεται στη Φυρομπουρδιανή Βουλή η συμφωνία, αλλά ας μή βασιζόμαστε εκεί. Ας πούμε, έστω ως υπόθεση εργασίας, ότι η συμφωνία περνάει στους Σκοπιανούς. Δυστυχώς, εάν έρθει γιά ψήφιση στη δική μας Βουλή, θα περάσει με τα τσαρούχια.

 

Θέλετε πρόβλεψη; Πάμε να δούμε τα αποτελέσματα των εκλογών του 2015:

  • Σύριζας, 145 έδρες.
  • ΝουΔού, 75.
  • ΧΑ, 18.
  • «Δημοκρατική» Συμπαράταξη (δηλαδή, μακρυχέρηδες καί Γομάρ), 17.
  • ΚΚΕ, 15.
  • Βόθρος, 11.
  • Ανθέλλ, 10.
  • Λεβεντομ_λάκας, 9.

Τί νομίζετε ότι θα γίνει; Απλούστατα, «Ναί!» θα ψηφίσουν κατ’ αρχήν οι 145+17+11 = 173. Μαζί τους θα πάει η μισή ΝουΔού (ναίναίναίαίαίαί!!! μήν απορείτε καί μήν τσινάτε καθόλου! τί νομίζετε πως θα ψηφίσουν η Δρακουλοκόρη με την παρέα της; ), συν όσοι έτσι αποφασίσουν (γιά το …εθνικό συμφέρον της Ελλάδας!!! – μή χέσω!), από τους Ανθέλλ καί τους Λεβεντομ_λάκες. (Ήδη έχουν εκδηλωθεί τα πρώτα κρούσματα.)

Άρα, μιλάμε γιά ακόμη καμιά πενηνταριά θετικές ψήφους. Το όλον, 223. Κι όσες απουσίες, άκυρα, κτλ να βάλουμε, πάλι μένουν πάνω από 200 ψήφοι θετικές… Καθαρά, καθαρώτατα.

«Όχι!» θα ψηφίσουν η υπόλοιπη μισή ΝουΔού, συν η ΧΑ. Καί «Παρών!» το ΚΚΕ.

Αυτή είναι η πρόβλεψή μου, όπως σας βλέπω καί με βλέπετε. Εννοείται, οι κρουνοί του «μαύρου» χρήματος υπέρ του «Ναί!» έχουν ήδη αρχίσει να τρέχουν. Καλή μπίζνα η προδοσία της χώρας μας, δέ λέω! Αν οι φήμες μιλούσαν γιά τρισήμιση μύρια «μαύρα» ευρά ανά ψήφο γιά το μνημόνιο, τώρα πόσο θα πάει η ταρίφα; Έ;

Μαύρο το χρήμα στις τσέπες (καί τις Λουή Βουητόν) ορισμένων, αλλά καί μαύρο ερπετό που μας έφαγε, εμάς τους υπόλοιπους…

 

στ. Τέλος οι αυταπάτες!

Στη φάση αυτή, τα ψέμματα τελείωσαν. Οριστικά. Αν νομίζετε πως η κατάσταση θα φτιάξει από μόνη της, ή με εκλογές καί λοιπές δημοκρατικές σάλτσες, τότε σας παρακαλώ να κόψετε τον αυνανισμό – όσο ευχάριστος κι αν είναι. (Ευχάριστος είναι μέν, αλλά αποβλακώνει.)

Η μόνη ενέργεια που απομένει στους Έλληνες, είναι η αντίσταση!

Κι εννοείται, τα συλλαλητήρια στο εξής πρέπει να περιλαμβάνουν καί ματσούκωμα. ΜΑΤατζήδες καί λοιποί ομόφρονες μπάτσοι, Παμίτες, μπάχαλοι, καί λοιπά σκουπίδια του καθεστώτος (πχ οικουμενιστές δεσποτάδες), πρέπει να φάνε τέτοιο σκατόξυλο, που να μήν ξανασηκωθούν. Η εποχή του «σείς» καί του «σας» τελείωσε, καταλάβετέ το. (Εδώ, λοιπόν, πρέπει να πρωτοστατήσουν οι Κρητικοί, όπως αυτοί ξέρουν!)

Δυστυχώς, σ’ αυτή την κρισιμώτατη ιστορική φάση «τελικής ευθείας», ο Ελληνικός Λαός είναι τελείως μόνος του. Οι εχθροί είναι εχθροί, αλλά κι η εγχώρια ηγεσία κάθε μορφής μήδισε καί σάπισε χωρίς επιστροφή. Οι μόνοι σύμμαχοι του λαού μας (όσο κι αν αυτό ξυνίζει σε μερικούς) είναι ο κατώτερος κλήρος κι οι κατώτεροι αξιωματικοί. Μόνοι μας ό,τι θα κάνουμε, λοιπόν. Κι αυτοί που κατονομάστηκαν λίγο παραπάνω, ως αναπόσπαστο μέρος του λαού μας κι αυτοί, ας ξεσηκωθούν κι ας γράψουν διαταγές κι εγκυκλίους εκεί που δεν πιάνει το μελάνι. Δεν υπάρχει πλέον καιρός γιά καθησιό!

Κοντοζυγώνει τυφώνας μεγέθους πέντε!

 

Υστερόγραφο:

Μετά την θύελλα, βεβαίως, τα πράγματα θα είναι αλλοιώς. Θα χώσουμε στο απευθυσμένον του καθενός τις όποιες ανθελληνικές συμφωνίες τυχόν επικαλεστεί (πχ η βόρεια χώρα, αν τολμήσει να πεί ότι ονομάζεται -βάσει Αλεκσάκικης συμφωνίας- «Μακεδονία», θα ισοπεδωθεί) – οι οποίες, φυσικά θ’ ανατραπούν με το Δίκαιον της Ελληνικής Ισχύος. Το ίδιο ισχύει καί γιά τα διάφορα μυστικά πρωτόκολλα, σαν αυτά που υπέγραψε ο φρύδιας «εθνάρχης». (Καί γι’ αυτό, όποτε πχ τίθεται θέμα Γερμανικών αποζημιώσεων, οι εγχώριοι πωλητικοί κοιτάνε το ταβάνι καί σφυράνε αδιάφορα, φί-φί-φί. Επειδή ξέρουν ότι χάρη σε τέτοια μυστικά πρωτόκολλα -με υπογραφή φρύδια- η Ελλάς παραιτήθηκε από τη διεκδίκηση των Γερμανικών αποζημιώσεων. Τα ίδια σκατά καί με τις θρυλούμενες μυστικές διατάξεις στις συμφωνίες γιά το Κυπριακό.)

Επίσης, δεν θα μας ξεφύγει ΚΑΝΕΙΣ από τους τώρα προδότες κι εχθρούς. Όπου καί να πάει, νομίζοντας πως θα σωθεί. Θα ζητηθούν προς έκδοση καί θανατική εκτέλεση εδώ, κι αλοίμονο στη χώρα που θ’ αρνηθεί!

Καί με πλήρη επίγνωση του τί γράφω, προκαλώ τις «Μεγάλες Δυνάμεις»: Θέλετε ν’ απαλλαγείτε από τους Έλληνες; Εμπρός, λοιπόν, ρίξτε μας μερικά πυρηνικά, διότι με τα ψεκαστικά αεροπλανάκια σας δεν θα καταφέρετε τίποτε!

Σας  προειδοποιώ, έχετε ελάχιστο χρονικό περιθώριο προς τούτο, κι η κλεψύδρα σας αδειάζει! Το καντήλι σας σώνεται!

Καί μετά την απομάκρυνσιν εκ του ταμείου, ουδέν λάθος θ’ αναγνωριστεί.

 

Μεταξύ μας… Δεν θα το κάνουν…

Μέχρι το άδειασμα της κλεψύδρας, όμως, εμείς οι Έλληνες ετοιμαζόμαστε καί δεν αδρανούμε.

 

Η ΤΟΥΡΚΙΤΣΑ…

39 Σχόλια

Η Τουρκίτσα……
Γράφει ο Γιάννης
Η Τουρκίτσα που λεει και ο εργοδότης μας απασχολεί συνεχεια τα τελευταία χρονιά με ένα σωρό παραβιάσεις και άλλα τόσα θέματα που δεν λένε να τελειώσουν. Διεκδικούν ένα σωρό νησιά άλλα και το Αιγαίο όλο από ότι δείχνει. Δυστυχώς δεν έχει τελειωμό αυτή η ιστορία με τα μογγόλια, Πολλοί όμως υποστηρίζουν ότι θα ξεκινήσει πόλεμο με εμάς η τουρκίτσα, Αυτή η ανησυχία είναι έκδηλη σε όλους μας, διότι τα «μαυριδερά» που μας κουβάλησαν εδώ θα αναλάβουν δράση εκμεταλλευόμενα την αναμπουμπούλα. Εναντίον μας , ο εχθρός εκ των έσω λοιπόν.
Όμως η τουρκίτσα  είναι σε θέση να ξεκινήσει ένα πόλεμο με εμάς;;
1) Κούρδοι…
 Οι Κούρδοι που παραμονεύουν ζητώντας την ευκαιρία για μια επίθεση όταν η τουρκίτσα θα έχει ένα μέτωπο ανοικτό. Δεν θα τους θεωρούσα σαν χαμένη υπόθεση έχουν πολλούς μαχητές και εμπειρία από τα τόσα χρονιά αγώνων. Το πείσμα τους είναι χαρακτηριστικό και συνεχεία βγάζουν καινούργιους πολεμιστές , ακόμα και γυναίκες σε αποστολές αυτοκτονίας. Κάτι γνωστό στα μουσλίμ αυτό.
Επίσης πολύ σημαντικό κομμάτι είναι οι Κούρδοι που ελέγχουν συριακές περιοχές, που πρόσφατα η Ηπα αποφάσισε να τους χρηματοδοτήσει με 300 εκατομμύρια δολλάρια για να τους εκπαιδεύσει. Πράγμα δυσάρεστο πολύ για την τουρκίτσα γιατί τους θεωρούν παρακλάδι του PKK.
2) Οξαποδουήλ
 Το Οξαποδουήλ άλλος ένας εχθρός όπως και οι Κούρδους , άλλα πολύ καλύτερα εξοπλισμένοι και με την πολεμική μηχανή των Ηπα από πίσω τους . Έχουν αναπτύξει αρκετά λογισμικά για να ελέγχουν αυτοί τα όπλα τους , χωρίς να υπάρχουν «πίσω πόρτες». Διαθέτουν τελευταίας τεχνολογίας όπλα και συνήθως τα παίρνουν από το τσιράκι τους (ηπαπάρα). Και οι γυναίκες τους υπηρετούν στον στρατό τους.
Επίσης κατηγορούν την τουρκίτσα ότι υποστηρίζει την περιβόητη Χαμάς, που το Οξαποδουήλ την θεωρεί μισητό εχθρό της και τον νούμερο ένα τρομοκράτη μέσα στα δικά της εδάφη. Επίσης κατηγορεί ο ένας τον άλλο σαν κατακτητή σε εδάφη που δεν είναι δικά του. Η τουρκίτσα για την κατοχή της Γάζας και το οξαποδουήλ για την κατοχή της βόρειας Κύπρου.
3) Αίγυπτος.
 Η Αίγυπτος άλλη μια διαμάχη χρόνων με την τουρκίτσα. Τώρα τελευταία φαγώνονται για τα δικαιώματα ερευνάς και εκμετάλλευσης φυσικού αερίου στην  ανατολική μεσόγειο. Η Αίγυπτος έχει υπογράψει μια συμφωνία με την Κύπρο για τον καθορισμό των θαλάσσιων συνόρων τους. Μέτα από έρευνες το 2015 βρέθηκε ένα μεγάλο κοίτασμα φυσικού αερίου και έτσι τώρα τρέχουν σαν θεότρελοι για να ανακύψουν νέα κοιτάσματα. Η Αίγυπτος ανακοίνωσε ότι κάθε προσπάθεια από την τουρκίτσα θα αντιμετωπισθεί.
Ακόμα η συμφωνία παροχής φυσικού αερίου από το Οξαποδουήλ προς την  την Αίγυπτο. Εξόργισε ακόμα περισσότερο την τουρκίτσα, η οποία προσπαθεί να μπει σαν ένας ισχυρός παίχτης στο ενεργειακό παιχνίδι.
4)Κύπρος..
 Η Κύπρος που αποτελεί μόνιμο αγκάθι για την τουρκίτσα, Για το θέμα του ψευδοκράτους εκεί, για την Αοζ που οι Τούρκοι δεν θέλουν, Φυσικά δεν αποτελεί στρατιωτικό κίνδυνο για τους Τούρκους, Άλλα είναι μια βάση προχωρημένη στην κάτω πλευρά της τουρκίτσας και ένα παίχτης κλειδί για τον έλεγχο της ανατολικής μεσογείου που δείχνει να έχει κοιτάσματα φυσικού αερίου.
Δηλαδή τι;
Έτσι εδώ διαμορφώνεται μια συμμαχία με την Ελλάδα, την Κύπρο , την Αίγυπτο και το Οξαποδουήλ . εναντίον της τουρκίτσας. Η οποία δείχνει ένα μεγάλο τόξο γύρω από την δυτική πλευρά της τουρκίτσας με αντιπάλους οι οποίοι είναι υπολογίσιμοι. Το ενεργειακό κομμάτι είναι επίσης πολύ σημαντικό γιατί βγάζει την τουρκίτσα εκτός των κερδών που θα έχει από αυτό.
Από την άλλη οι σύμμαχοι της τουρκίτσας είναι το Ιράν και η Ρωσία του Πούτιν , βλέπε αγορά  S-400. Μια συμμαχία η οποία δεν μας άφορα καθώς κανένας από τους συμμάχους τους δεν μας επηρεάζει άμεσα, ούτε έχουμε κάποιο τρέχον εδαφικό ζήτημα με αυτούς.
Δίκη μου προσωπική άποψη είναι ότι : βρισκόμαστε στην αρχή μιας τουριστικής σεζόν για όλους μας. Τα κέρδη από τον τουρισμό για όλους είναι τεράστια. Στην ουσία η βαριά βιομηχανία στην χωρα μας είναι ο τουρισμός. Ένα κομμάτι που κάθε χρόνο πάει καλύτερα χρόνο με τον χρόνο και από φαίνεται από τα εκατομμύρια που έρχονται. Στην ουσία η χωρά μας από αυτό παίρνει μια  ανάσα
Για την τουρκίτσα πέρα από την οικονομική απολαβή, ενισχύει την δήθεν ευρωπαϊκή πολιτισμένη χωρα,εικόνα που θέλει να περάσει η τουρκίτσα στους τουρίστες , ώστε να γίνει μέλος στην ευρωπαϊκή ένωση. Όπως καταλαβαίνετε αυτά είναι τα παράλια στην ουσία. Πιο  Δηλαδή ότι είναι μια χωρά με πολιτισμό, υποδομές που δουλεύει το κράτος κτλ. Η μέσα χάος και φτωχιά. Επίσης όλες οι μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες εκεί είναι γαλλό -γερμανικών συμφερόντων
Χαρακτηρίστηκα πριν χρονιά είχε γίνει ένας μεγάλος σεισμός στην λίμνη Βαν βαθιά μέσα στην τουρκίτσα και δεν υπήρχαν δρόμοι για να πλησιάσουν τα σωστικά συνεργεία, Είχαν πρόβλημα να πάνε στην περιοχή του σεισμού. Όχι ότι καταστράφηκαν από τον σεισμό.
Μέτα από όλα αυτά δεν νομίζω ότι θα γίνει κάποιος πόλεμος αυτήν την εποχή ΔΕΝ συμφέρει κανέναν, Αν γίνει κάτι θα γίνει μετά την σεζόν δηλαδή μιλάμε για τέλη Οκτώβρη. Βεβαία δεν μπορεί κανένας να υπολογίζει σε συμμαχίες πάρα μόνο στα δικά του «χερια». Είδαμε στο παρελθόν πως μας βοήθησαν οι περιβόητοι σύμμαχοι μας. Ευχαριστούμε δεν θα πάρουμε. Μακριά μας και μονοί μας.
Πάντως από ότι έχω δει ότι τα τελευταία 3 χρονια έρχονται πολλοί Τούρκοι στα νησιά μας. Με κότερα , γιοτ, Είναι κάλοι σαν πελάτες, τρώνε καλά, αγοράζουν αρκετά ποτά ,που εκεί απαγορεύονται τα ποτά. Ειδικά ούζο. Είναι φιλικοί και δεν δημιουργούν θέματα. Κοινός αφήνουν λεφτά. Τα ξέρω επειδή πηγαίνω στα πάτρια εδάφη κάθε καλοκαίρι.
Οι προκλήσεις από την τουρκίτσα είναι διαχρονικές και αποτελούν  ιδιαίτερη χαρά για τους πολιτικους της τουρκίτσας που με αυτό δείχνουν , πόσο αγαπούν την χώρα τους κάνοντας επιθέσεις εναντίον μας με διάφορους τρόπους. Οι οποίες εντείνονται κατά τις προεκλογικούς περιόδους, οπού τα κοκκάρια «τρελαίνονται» και εντείνουν τις προκλήσεις. Όπως γίνεται και σε αυτές τις εκλογές.
Χαρακτηρίστηκα θα σας αναφέρω μια τέτοια ιστορία που την έζησα τότε. Επειδή δεν θυμάμαι ακριβώς, αυτό έγινε μεταξύ 2002 και 2005. Πριν το 2010 οπού οι αξιωματικοί έχουν πάρει ρητή εντολή να αγνοούν τις τούρκικες προκλήσεις. Με όλα τα επακόλουθα τους.
Το περιστατικό.
Κατεβαίνοντας προς την κεντρική πλατεία του νησιού συναντάς μαι σειρά από μαγαζιά . Καφετερίες , φαγάδικα κατά κανόνα. Όλοι κατεβαίνουν για καφέ και φαγητό και κατά της 11:00 η ώρα αρχίζει και αδειάζει το μέρος. Η θα πάνε στα άλλα μαγαζιά για να πιουν κάνα πότο ή στο κρεβατάκι τους . Όποτε κατά τις 11:30 στην πλατεία υπάρχει μια σχετικη νεκρά , μένουν 2-3 περαστικοί και οι μαγαζάτορες που μαζεύουν για να κλείσουν.
Αποφάσισα 12 πάρα να κατέβω για μια βραδινή βόλτα καθότι περίοδος διακοπών για έμενα, Όταν έφτασα στην πλατεία και ξεκίνησα να περπατάω σε αυτήν , βλέπω ένα μπουλούκι 20-30 ατόμων να είναι μαζεμένοι στην προβλήτα. Ακριβώς απέναντι από ένα γιοτ με τουρκική σημαία πάνω του. Φτάνοντας εκεί ρωτάω τι έγινε; και μου είπαν ότι βγήκαν από το σκάφος 3 Τούρκοι. Ο ένας από αυτούς έδεσε μια μικρή τουρκική σημαία στην κώλωνα που είναι για το φως και οι άλλοι 2 τον τράβαγαν φώτο.
Με αποτέλεσμα να τους δουν οι εναπομείναντες στην πλατεία και να τους ορμίσουν πάνω τους. Ακολουθεί μικρή συμπλοκή με τους Τούρκους, που δεν περίμεναν να αντιδράσει ο κόσμος εκεί αφού είχε αδειάσει το μέρος. Πιάνουν τους 2 από τους 3. και κρατάνε τα σχοινιά του σκάφους για να μην φύγουν οι υπόλοιποι καθώς και ο τρίτος που πρόλαβε να γυρίσει στο σκάφος.
Έρχεται  τότε ένα αμάξι του λιμενικού και παίρνει τους 2 που είχε πιάσει το πλήθος. Οι υπόλοιποι μέσα στο γιοτ έχουν λασκάρει τους κάβους , ώστε να είναι σε απόσταση ασφάλειας από το πλήθος που προσπαθεί να τους τραβήξει έξω. Το λιμενικό φεύγει με τους  2 και οι άλλοι Τούρκοι λύνουν τους κάβους από το σκάφος και τους ρίχνουν στην θάλασσα για να φύγουν.
Εν το μεταξύ έχει μαζευτεί και άλλος κόσμος περίπου καμιά 100αρια άτομα. Αφού το τούρκικο γιοτ τώρα κάνει κύκλους λίγο έξω από το λιμάνι , το πλήθος κατευθύνεται προς το λιμεναρχείο. Φτάνοντας εκεί το μπουλούκι βλέπει όλες τις πόρτες κλειστές και όλους τους λιμενικούς μέσα κλειδωμένους. Αφού είδαν ότι δεν γίνεται καμιά κίνηση από το λιμενικό για να συλλάβει το τούρκικο γιοτ που έκοβε βόλτες λίγο έξω από το λιμάνι
Αρχίζει ένα βρίσιμο άνευ προηγούμενου. Κατάρες και απειλές που πηγαίναν σύννεφο. Ο λιμενάρχης που ήταν και από την Κρήτη άκουσε εκείνο το βράδυ ότι δεν είχε ακούσει σε όλη την ζωή. Αυτός και όλο του το σόι το περάσαν γενεές 14. Κάποιοι πιο θερμόαιμοι άρχισαν να κοπανάνε και την πόρτα. Αφού όλο αυτό συνεχίστηκε για κάνα 15, Τελικώς άνοιξε η πόρτα και βγήκαν 3 λιμενικοί οι οποίοι Έβαλαν μπροστά την ¨καταδίωξη»
Ήταν ένα σκάφος για ειδικές περιπτώσεις περιπολίας και όχι μόνο, εφοδιασμένο με 2χ250 άλογων μηχανές εξωλέμβιες με αθόρυβη λειτουργιά. Πλαστική καρίνα 7 μέτρων και βάση για 30mm πολυβόλο. Εκεί το πλήθος ησύχασε κάπως. Έφυγαν και πλεύρισαν το τούρκικο γιοτ που συνέχισε να κάνει κύκλους. Αυτοί δεν υπάκουσαν στις εντολές του λιμενικού να γυρίσει μέσα στο λιμάνι . Όποτε γύρισαν πίσω και έβαλαν πάνω το 30αρι.  Το πολυβόλο  αργότερα τους «έπεισε» να έρθουν μέσα στο λιμάνι .
Έδεσαν το γιοτ κοντά στο λιμεναρχείο . Τους μετέφεραν όλους στο λιμεναρχείο μέσα και κλείστηκαν μέσα. Είχε έρθει και η αστυνομία να διαλύσει το πλήθος. Όντως ο κόσμος  άρχισε να διαλύεται βρίζοντας. Τα ξημερώματα μεταφέρθηκαν όλοι το τουρκολόι και το γιοτ σε διπλανό νησί οπού εκεί περάσαν από μια δίκη παρωδία την άλλη μέρα και απελάθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες.
Στο νησί όλοι ήταν απογοητευμένοι από την εξέλιξη του περιστατικοί και ένιωθαν αηδία για το κράτος (πρωτότυπο). Ένας ψαράς εκεί στο πλήθος έλεγε ότι κοντά σε κάτι άλλα νησιά πριν μια μέρα είδε μια τουρκική κορβέτα. Καλούσε λοιπόν το λιμενικό άλλα κάνεις δεν απαντούσε , σε όσες συχνότητες και να άλλαξε.
Αυτά και άλλα τέτοια γίνονταν από τότε. Το περαστικό παρουσιάστηκε από μερικούς τοπικούς σταθμούς τότε, Άλλα περάστηκε σαν άνευ σημασίας. Εγώ ξέρω ότι αν κάποιος δικός μας το έκανε αυτό στην τουρκίτσα θα τον είχαν αποκεφαλίσει επί τόπου με δημοκρατικές πάντα διαδικασίες. Ξέρετε εκεί τα πιανούν από μικρά τα παιδιά και τους κάνουν πλύση εγκεφάλου από το σχολείο και τους λένε οι Έλληνες είναι κακοί , είναι ο εχθρός μας και ένα σωρό άλλα ωραία.
Άπλα το τελευταίο διάστημα πολλοί Τούρκοι διωγμένοι από το καθεστώς του σουλτάνου, έρχονται εδώ στην Ελλάδα. Ζητάνε άσυλο για να ζήσουν εδώ και αυτό τους δίνεται. Με μεγάλη έκπληξη βλέπουν πως τους φέρονται πρώτα οι Έλληνες αστυνομικοί στα σύνορα και μετά ο λαός. Έτσι αρχίζουν και αναθεωρούν όλη την προπαγάνδα του σουλτάνου. Μέτα την Γερμανία έρχεται δεύτερη η Ελλάδα σε αιτήσεις άσυλου από Τούρκους αντικαθεστωτικούς.
Επίλογος
Πόσο ακόμα αυτοί οι προσκυνημένου ταγοί μας θα κάνουν τους τυφλούς σε όλα αυτά; Το σημαντικότερο είναι όμως πόσο ακόμα ΕΜΕΙΣ θα καθόμαστε και θα τους βλέπουμε χωρίς να κάνουμε απολύτως τίποτα;  Αναρωτιέμαι τι πρέπει να γίνει για να ξυπνήσει ο βολεμένος Ελλαδόκαφρος που ονειρευτέ τις καλοκαιρινές διακοπές τώρα και που θα πάει για μπάνιο το σ/κ.
Γιατί άραγε αυτή η κατάσταση δεν αλλάζει; γιατί το χάπατο αρμενίζει και οι εχθροί μας καραδοκούν; Γιατί ο Έλληνας ξέχασε την ταυτότητα του, τον κοίμισαν τα γαμώ-ιερατεία και έχασε τις πυξίδες του. Δεν ξέρει τώρα ποιος είναι και τι κάνει. ΞΥΠΝΑ αδερφέ μου μας τα περνούν όλα, Ξυπνά πια.
Υγ. ΜΗΝ το καρνιβαλήσουμε το θέμα του άρθρου με ανούσιες κοκορομαχίες .

Αεροψεκασμοί από το ύψος της Ύβρεως

30 Σχόλια

κόμη αντηχεί στ’ αυτιά μου μιά φωνή στο τηλέφωνο:

«- Ακόμη αντιστέκεται ο Τόπος!»

«- Ακόμη αντιστέκεται ο Τόπος!»

Ακόμη αντιστέκεται ο Τόπος!…

 

α. Εισαγωγή

Γιά το θέμα των αεροψεκασμών, έχουν γραφεί κι έχουν ειπωθεί πάρα πολλά. Οι πιό προχωρημένοι, μάλιστα, έχουν φτάσει καί σε θεραπείες: καυτό μπάνιο με ζεόλιθο, κτλ κτλ. (Παίδες, εμείς εντάξει, να θεραπευτούμε. Τα έρμα τα φυτά στις καλλιέργειες, που επίσης τα ρήμαξαν οι Νατοϊκοί αεροψεκασμοί, σκοπεύετε να τα μπανιάρετε κι αυτά με ζεόλιθο; )

Μόνο που όλοι κάνουν ένα λάθος: θεωρούν ότι οι αεροψεκασμοί γίνονται βάσει τεχνικής καί τακτικής αμετάβλητης. Δυστυχώς, τα πράγματα είναι τρίς χειρότερα, απ’ όσο μπορεί να φανταστεί κανείς. Καί ναί, οι αεροψεκασμοί εξελίσσονται· προς το χειρότερο.

 

Γνωρίζουμε πολλά γιά τους αεροψεκασμούς: κι από πού προέρχονται τα σιχτιρισμένα αυτά αεροπλάνα (ΝΑΤΟ), καί σε τί ύψος πετάνε, καί αν εκπέμπουν ή όχι κωδικό αριθμό αερονηολογίου, καί καθε πότε πετάνε, καί τί σκοπό έχουν… (Μά, δεν είναι φανερό αυτό το τελευταίο; η απρόκλητη κι απροειδοποίητη βιολογική εξόντωση των Ελλήνων είναι.) Γνωρίζουμε, ακόμη, τί ουσίες ρίχνουν επάνω στην Ελλάδα μας. Τα δηλητήρια αυτά χοντρικά είναι τεσσάρων ειδών:

  • Κατασταλτικά. Χρησιμοποιούνται γιά να μας αδρανοποιούν, καί ρίχνονται κυρίως πρίν από σημαντικά γεγονότα (πχ συλλαλητήρια γιά τη Μακεδονία, κτλ).
  • Διεγερτικά ανεξελέγκτου ντοπαρίσματος. Χρησιμοποιούνται γιά πρόκληση διαφόρων κακών καταστάσεων στο νευρικό σύστημα, από ελαφρές έως βαρειές. Επιφέρουν (αναφέρω χωρίς ιεραρχική αξιολόγηση) νευρικότητα, καρδιακές παθήσεις, αίσθημα αποπροσανατολισμού, αδυναμία λογικών σκέψεων, αϋπνίες, κτλ.
  • Μέταλλα καί άλλες ουσίες, κατά προτίμηση σε κατάσταση ιονισμού (κι όσο κρατήσει αυτός, αφ’ ότου οι ουσίες ελευθερωθούν απ’ το βαρέλι τους). Αυτά χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με άλλες μεθόδους (πχ Χάαρπ), καί επιφέρουν αναστάτωση του καιρού. Πχ χαλαζοπτώσεις, ή μή αναμενόμενες κατευθυνόμενες σφοδρές βροχές, όταν η Μετεωρολογική Υπηρεσία -με τα υπάρχοντα φυσικά δεδομένα- έχει προβλέψει λιακάδα. (Κατευθυνόμενες βροχές καί καταιγίδες· επιμένω, καί γνωρίζω άριστα τί γράφω.)
  • Ουσίες αποπνικτικές (πχ «Αφρικανική σκόνη»), ή καταστροφής των καλλιεργειών.
  • Ουσίες επιφέρουσες μαζικές λοιμώξεις, κυρίως του αναπνευστικού συστήματος. («Ιώσεις» -βρήκαμ’ ένα όνομα καί τα τσουβαλιάζουμε όλα…- καί λοιπές «μυστηριώδους προελεύσεως» αδιαθεσίες.)

Μερικοί μιλάνε καί γιά ψεκαζόμενα νανορομπότς, αλλά εδώ περιοριζόμαστε σε όσα μπορούμε να ελέγξουμε. Αν κάποιος έχει εργαστήριο με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο καί μας το βεβαιώσει αυτό με τεκμήρια, μόνον τότε θα ισχύει καί θα το δεχθώ. Τώρα, απλώς το αναφέρω στα πλαίσια του θέματός μας.

 

β. Άλλα κρυφά δολοφονικά εργαλεία

Οι αεροψεκασμοί είναι μόνον ένα από τα πολλά μέσα, που χρησιμοποιούνται γιά τη βιολογική εξόντωσή μας. Μερικά ακόμη είναι οι τεχνητές αιθαλομίχλες από επίγειους εκτοξευτήρες (στην ύπαιθρο), συν επαναλαμβανόμενοι υπέρηχοι καί υπόηχοι επίμονοι.

Ειδικά αυτοί οι τελευταίοι παράγονται είτε από κρυμμένες γεννήτριες συχνοτήτων τρομερής ισχύος, είτε από ηλεκτρονικές συσκευές στα σπίτια μας, όπως πχ το wi-fi που μας χαρίζουν με τη σύνδεση οι εταιρείες τηλεφωνίας.

Ειρήσθω πως οι ηλεκτρονικές συσκευές όντως μπορεί να είναι συμβατές με τις προδιαγραφές, δηλαδή να κάνουν αυτό ακριβώς που λέει το τεχνικό τους εγχειρίδιο – χωρίς παρενέργειες. Πλην όμως, η τεχνολογία δεν είναι τέλεια. Οπότε, μπορούν κάλλιστα να παραχθούν ενοχλητικοί υπέρηχοι καί υπόηχοι από «αθώες» συσκευές, κυρίως με διακροτήματα. (Δηλ. από δύο ή περισσότερες παρόμοιες συχνότητες σε «χορωδία».) Επίσης, το πλαστικό περίβλημα πχ των συσκευών wi-fi είναι μεν φτηνότερο από το (σωστό γιά την περίσταση) μεταλλικό, αλλά δεν κόβει τις τυχόν παρασιτικές συχνότητες της συσκευής – καί τις αφήνει να εκτοξεύονται γύρω-γύρω. Δεν είναι λίγοι, όσοι στην ησυχία της νύχτας ακούνε ένα ενοχλητικώτατο υψίσυχνο τζίζίζίζίιιι…. από τη συσκευή του γουάϊ-φάϊ, το οποίο κανονικά δεν έπρεπε ν’ ακούγεται. (Όπως κι από τις συσκευές που -υποτίθεται- διώχνουν τα κουνούπια με υπερήχους.)

Οι κρυμμένες γεννήτριες συχνοτήτων, βέβαια, είναι το κάτι άλλο… Επηρεάζουν ολόκληρες πόλεις. Ειδικά αυτές που παράγουν υπόηχους.

 

Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι ο άνθρωπος, ως όν που παρουσιάζει κατά κόρον ηλεκτρομαγνητικές δραστηριότητες (κυρίως στα νευρικό του σύτημα), έχει μερικές δικές του χαρακτηριστικές συχνότητες. Σίγουρα όλοι γνωρίζετε γιά τα λεγόμενα εγκεφαλικά κύματα άλφα, θήτα, κτλ. Αυτά έχουν συγκεκριμένες συχνότητες, που υπάγονται στην ίδια περιοχή φάσματος με τους υπόηχους, δηλ. κάτω από 20 Herz ( = είκοσι ταλαντώσεις ανά δευτερόλεπτο).

Έ, λοιπόν! Οι παραγόμενοι υπόηχοι από τις γεννήτριες διαφέρουν λιγάκι απ’ τις συχνότητες των εγκεφαλικών κυμάτων – καί δή, προς τα πάνω. Πχ γιά τα κύματα δέλτα, που παίζουν μέχρι τα 4 Hz, οι συχνότητες των γεννητριών (που πάνε να σπάσουνε τη φυσική αρμονία των κοιμωμένων) είναι ας πούμε 4.5 ή 5 Hz.

Γιατί, όμως; Ποιά η σημασία αυτής της διαφοράς;

Πολύ απλά, επειδή τα κύματα δέλτα χαρακτηρίζουν τον βαθύ ύπνο, άμα αρχίσει η γεννήτρια το σφυροκόπημα, σε συντονίζει με το στανιό εκτός φυσικού συντονισμού. Παναπεί, απλούστατα σου γ_μησε τον ύπνο, χωρίς να σ’ αφήσει περιθώριο να ξανακοιμηθείς. Κι επειδή αυτό ίσως να μή γίνεται κατανοητό (μά, μισό Χέρτζ παραπάνω, τί να μας κάνει; ), θυμηθήτε την διαμάχη γιά τον ορισμό της νότας Λά στα 440 Hz, από τα 432 Hz που ήταν παλιότερα (πρό συγκερασμού).

[Αν θυμάμαι καλά, ο συγκερασμός -ενημερωτικοί σύνδεσμοι πχ εδώ κι εδώ– επικράτησε κάπου το 1820, κυρίως διότι διευκόλυνε τους Γερμανούς κατασκευαστές πιάνων! Ως παρενέργεια (ανάμεσα στ’ άλλα), οι όπερες -κυρίως τα μέρη των υψιφώνων- που συνετέθησαν πρό συγκερασμού, σήμερα τραγουδιένται σχεδόν ένα ημιτόνιο ψηλώτερα!]

Σύνδεσμοι γιά το θέμα, πχ ένας κι ακόμη ένας. Κι ένα πολύ όμορφο βιντεάκι (μετά θεωρίας), κι ακόμη ένα. Καί… έεεεπ!!! Τί βλέπουμε εδώ, στη δεξιά στήλη; Τέσλα;;;

(Θέλετε κι ένα τέστ, όπου η διαφορά ακούγεται; )

Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν έργα κλασικής κυρίως μουσικής, που αναπαραγόμενα στα 440 Hz καί στα 432 Hz βγάζουν διαφορά, όπως η μέρα με τη νύχτα. Δυστυχώς, δεν μπόρεσα να ξαναβρώ ένα καλό υπόδειγμα να το βάλω στους συνδέσμους, καί ομολογώ ότι στα παρατιθέμενα βίντεο δεν καταλαβαίνω μεγάλη διαφορά. Πάντως, το νόημα είναι: αν αλλοιώνεται τελείως ο χαρακτήρας ενός μουσικού έργου γιά διαφορά κουρδίσματος 8 Hz στα 432, δηλαδή 1.85%, σκεφθήτε τί γίνεται στα κεφάλια μας με το σφυροκόπημα των κρυμμένων γεννητριών συχνοτήτων!!!

Αυτό όλο, βέβαια, εκδηλώνεται ως επιθετικότητα, αποπροσανατολισμός, αδυναμία λογικών συλλογισμών, κτλ κτλ κτλ. Αλοίμονό μας, δηλαδή!

Επιστρέφουμε, όμως, στους αεροψεκασμούς.

 

γ. Αεροψεκαστική Γεωμετρία

Μάλλον δεν είμαι ο πρώτος, που παρατήρησα ότι τα κωλοαεροπλάνα του ΝΑΤΟ μας ψεκάζουν υπό γωνία 36 μοιρών, καί σίγουρα δεν είμαι ο πρώτος, που παρατήρησα ψεκασμό σπειροειδή, ή συνδυασμένο ψεκασμό σε οριζόντιες καί κάθετες γραμμές («μπακλαβαδωτό»). Ειδικά ο συνδυασμένος αεροψεκασμός περισσοτέρων του ενός αεροσκαφών δεν είναι παιχνίδι των πιλότων, να σπάσουν πλάκα καί να περάσ’ η ώρα· καί σιγά μη μπορούν έστω καί δύο πιλότοι να ζωγραφίσουν ένα τέλειο 36άρι από μόνοι τους! (Καί σιγά μη μπούν σε τεμνόμενες τροχιές σύγκρουσης! Δεν είναι τόσο μαλάκες.) Αυτές οι μανούβρες απαιτούν από πίσω τους ολόκληρο κέντρο ελέγχου με προσυμφωνημένο γεωμετρικό σχέδιο πτήσης, καί βοήθεια από ηλεκτρονικά υπολογιστικά μέσα – πχ από δορυφόρους.

Θυμηθήτε το αυτό που λέμε εδώ, γιά το γεωμετρικό σχέδιο πτήσης. Θα το χρειαστούμε παρακάτω.

Σε μιά περίπτωση, μάλιστα, ένα αεροπλάνο έκανε στροφή 180 μοιρών καί ξαναμπήκε στη διαδικασία (καί στη γραμμή) ψεκασμού. Εκεί έκαναν χιούμορ τα «Κατοχικά Νέα» (που δημοσίευσαν τη φωτογραφία – δυστυχώς, δεν μπόρεσα να ξεθάψω το -πρό αρκετού καιρού- άρθρο), αναρωτώμενα αν ο πιλότος ξέχασε τίποτε καί γύρισε να το πάρει! Δυστυχώς όχι, παίδες… Ούτε ξεχασιάρης ήτανε ο πιλότος, ούτε ερωτευμένος. Κάτι απείρως χειρότερο συμβαίνει.

 

Πολλά τα γεωμετρικά σχήματα (με πινέλο τα δηλητήρια) στα 20 χιλιόμετρα ύψος στους Ελληνικούς ουρανούς, αλλά εκείνο που μου έκανε κλίκ γιά το τί πράγματι συμβαίνει, ήταν αυτό εδώ:

Ο διπλός αεροψεκασμός σε παράλληλες κοντινές γραμμές!!!

Η δεύτερη γραμμή μόλις που φαίνεται, λίγο πάνω από την εμφανή. Το αεροπλάνο αυτό είχε περάσει νωρίτερα, καί η γραμμή είχε σχεδόν διαλυθεί, όταν πήρα τη φωτογραφία. (Δυστυχώς, δεν μπόρεσα νωρίτερα, που η δεύτερη γραμμή ακόμη φαινόταν καθαρά.)

Τί συμβαίνει, λοιπόν, τελικά;

Οι λεβέντες δεν ψεκάζουν απλώς. Ψεκάζουν με τη βοήθεια του φυσικού ηλεκτρομαγνητικού πεδίου!!!!!

Το οποίο χρησιμοποιούν ως φυσικόν ενισχυτή  της βρωμερής τους προσπάθειας.

Καί φαίνεται πως αυτό είναι σχετικά πρόσφατη «μόδα»· δείγμα ότι δεν κάθονται στ’ αυγά τους, αλλά συνεχίζουν εμμονικώς να την ψάχνουν τη βρωμοδουλειά σε βάθος.

 

δ. Κάποιες μορφές ηλεκτρομαγνητικών πεδίων της Γαίας

Δεν είναι λίγα, όσα κατά καιρούς έχω συσσωρεύσει σε διαφόρους αποθηκευτικούς σκληρούς δίσκους. Μεταξύ αυτών, καί πολλά βιβλία που μου φάνηκαν ενδιαφέροντα – αν καί πού καιρός να τα διαβάσω ποτέ! Ένα βιαστικό ηλεκτρονικό ξεφύλλισμα, όμως, το έχω κάνει στα περισσότερα από δαύτα.

Ωστόσο, η μνήμη μου εξακολουθεί να δουλεύει καλά! Θυμήθηκα, λοιπόν, ότι κάπου έχω δύο βιβλία σχετικά, που δείχνουν εικόνες γεωμαγνητικού πεδίου με παράλληλες κοντινές γραμμές. Ειδικά το πρώτο. Αυτά εδώ (κλίκ επάνω στις εικόνες, γιά σύνδεσμο γιά κατέβασμα) :

Κι αυτό:

Το οποίο περιλαμβάνει επίσης κάμποση από την ύλη του Κάθι.

Μιά χαρακτηριστική εικόνα, λοιπόν, από τη σελίδα 27 του βιβλίου του Κάθι:

Συνδυάστε με τις παράλληλες κοντινές ψεκαστικές γραμμές, καί δεν νομίζω να χρειάζεστε περισσότερες επεξηγήσεις.

 

Τέλος πάντων, η ιστορία μας πάει ως εξής: ο Κάθι ήταν Νεοζηλανδός, πιλότος στο επάγγελμα, κι ερασιτέχνης ερευνητής των ιπταμένων δίσκων. Τις παρατηρήσεις του άρχισε να τις βάζει απάνω στον χάρτη, καί ιδού! Συνεπέρανε ότι:

(α) το φυσικό γεω(ηλεκτρο)μαγνητικό πεδίο έχει συγκεκριμένο σχήμα,

(β) οι ιπτάμενοι δίσκοι πετάνε κατά μήκος των «δυναμικών γραμμών» του πεδίου αυτού,

(γ) γιά τους ίδιους λόγους, υπάρχουν Μαθηματικοί περιορισμοί γιά το πότε θα εκραγούν πυρηνικά όπλα καί πού,

(δ) «αυτοί» τα ξέραν αυτά πρίν απ’ αυτόν, διότι οι βόμβες στη Χιροσίμα καί το Ναγκασάκι δεν έσκασαν εική καί ως έτυχεν, αλλά σύμφωνα με τους συγκεκριμένους κανόνες που ανακάλυψε αυτός.

[Απάνω-κάτω σωστά αυτά, αν καί στο (α) ο Κάθι σφάλλει. Το σχήμα δεν είναι ένα καί μοναδικό.]

Εντάξει, όλ’ αυτά «μυρίζουν φιφτίλα καί σιξτίλα!» (δεκαετίες 1950 καί 1960) – που θά ‘λεγε κι ο Μιμάκος! Διότι τότε υπήρξαν κι άλλοι ερευνητές που κινούνταν στα ίδια πλαίσια, όπως πχ η θεωρία της «ορθοταινίας» ενός Γάλλου ερευνητή…  δεν θυμάμαι όνομα αυτή τη στιγμή. Αλλά δεν παύουν να είναι ενδιαφέροντα.

Πράγματι, ο Κάθι (μετά τη δημοσίευση των συμπερασμάτων του) δέχθηκε κάτι -χμ- ενδιαφέρουσες επισκέψεις από υψηλόβαθμους επιστήμονες καί καραβανάδες, οι οποίοι τον βεβαίωσαν πως είχε απόλυτο δίκιο. Φυσικά, μην περιμένετε ότι Αγγλόφωνος ερευνητής δεν θα συνεργαστεί μ’ «αυτούς», καί ειλικρινά δεν ξέρω γιατί τελικώς «αυτοί» δεν τον έφαγαν λάχανο. (Μάλλον επειδή είχε προλάβει να κάνει δημοσίευση των ευρημάτων του. Αλλά καί πάλι, έχουν καταγραφεί δολοφονίες ερευνητών που μίλησαν, χωρίς κανένα όφελος γι’ «αυτούς». Καθαρά εκδικητικές, δηλαδή.)

 

Στο σημείο αυτό, θα παρατηρήσουμε κατιτίς. Μιά λεπτομέρεια.

Πρώτα, όμως, θα βάλουμε ακόμη ένα γράφημα από το βιβλίο του Κάθι (στη σελίδα 114). Θα δείξουμε το παγκόσμιο γεωμαγνητικό πεδίο, το οποίο υποτίθεται ανακάλυψαν οι τότε Σοβιετικοί κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου:

(Καί το μοιράστηκαν με τους θανάσιμους αντιπάλους τους, τους ηπαπαραίους;;;… Ασχολίαστο!)

Η λεπτομέρεια αυτή είναι ότι από το συγκεκριμένο παγκόσμιο γράφημα λείπει η Ελλάδα! Η χώρα μας, με τα αμέτρητα «σημεία δύναμης», δεν συμμετέχει. Επίσης, εκεί που βλέπουμε τους κόμβους (με την εξαίρεση της Γκίζας), δεν άνθησαν δά καί τίποτε φοβεροί πολιτισμοί!

Μ’ άλλα λόγια, «αυτοί» ανακάλυψαν κάποια πράγματα, αλλά όχι όλα.

 

ε. Ο σκοπός τους;

Τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία της Γαίας, είτε φυσικά, είτε επαγόμενα (πχ από κτίσματα όπως οι πυραμίδες, κτλ), στην πραγματικότητα έχουν πολλές μορφές. Είναι γραμμικά, κυκλικά, σπειροειδή, τεμνόμενα, καθαρά γεωμετρικά πολύγωνα, παρόμοια με αστερισμούς,… ό,τι θέλεις. Υπάρχουν η/μ πλέγματα κλίμακας σπιτιού, χωριού, πόλης, χώρας, ηπείρου. Επίσης, τα περισσότερα (αν όχι όλα) είναι χρονικώς καί τοπικώς μεταβαλλόμενα· όχι σταθερά.

Τώρα, γιατί οι Νατοϊκοί αεροψεκαστές κόλλησαν στη συγκεκριμένη μορφή, που περιέγραψε ο Κάθι; Δεν γνωρίζω. Αλλά εικάζω γιά δύο κύριους λόγους:

  • Επειδή στα 20 χιλιόμετρα ύψος (υπερ)ισχύει αυτή η μορφή. (Αν καί δεν μπορώ να το επιβεβαιώσω.)
  • Κι επειδή γενικώς οι επιστήμονες κι οι καραβανάδες «αυτών» είναι καί ψιλοστόκοι· τηρούν κατά γράμμα καί κατά σχέδιο μόνον όσα καταλαβαίνουν. (Πολύ δύσκολα είναι τόσο ευέλικτοι, ώστε να ξανοίγονται παραπέρα!) Κι εφ’ όσον ο Κάθι, μαζί μ’ αυτούς που τον επισκέφτηκαν, κατά κάποιο τρόπο δημιούργησαν συγκεκριμένη «κουλτούρα» στο θέμα, τότε αυτός ο σχεδιασμός τηρείται μέχρι σήμερα.

Όμως, ο σκοπός τους είναι περισσότερο από φανερός:

Προκειμένουν να προχωρήσουν στη βιολογική εξόντωση των Ελλήνων, θέλουν να τσακίσουν ακόμη καί τη φυσική άμυνα της Γαίας!!!

Μ’ άλλα λόγια, καί αυνανιζόμενοι πως είναι μικροί, ατιμώρητοι θεοί, δεν δίστασαν να προχωρήσουν σε Ύβριν.

 

Αυτή η ιστορία δεν είναι καθόλου τωρινή…

Από πολύ παλιά, καί σίγουρα πρό καταβυθίσεως Ατλαντίδας (αν καί δεν έχω εντοπίσει πόσον καιρό πρίν), «αυτοί» πάντα κοίταζαν να σπάσουν τα προστατευτικά πλέγματα των Ελλήνων. Διότι τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία του πλανήτη μας, ιδίως τα επαγόμενα, χρησίμευσαν ως ασπίδες προστασίας της Ελλάδας καί των Ελλήνων. Μεγάλες πυραμίδες κάποια εποχή, από αυτήν της Βοσνίας μέχρι τον Ταΰγετο (καί πάντα σε πλέγμα)… αγάλματα στην ύπαιθρο (επί Πεισιστράτου καί λιγάκι πιό πρίν)… Ερμές (επί Αθήνας του Περικλή)… το συντριβάνι της Ομόνοιας του 1960… Όλα, μα όλα αυτά προστάτευαν τους Έλληνες με τρόπο ακατανόητο σήμερα – αλλά καθημερινώς κοινότοπο σε παμπάλαιες εποχές.

Κι όλα καταστράφηκαν! Είτε από εχθρικές ενέργειες «αυτών», είτε από βλακεία των συγχρόνων νεο-Ελλήνων, που κάποια πράγματα τα θεώρησαν ντεμοντέ καί ξεπερασμένα. (Καί τα κατέστρεψαν – γιά να τ’ αναπληρώσουν με «μοντέρνες» μαλακίες. Βλέπε νεοκλασικά καί πολυκατοικίες.)

Το φυσικό η/μ (καί το αιθερικό) πλέγμα της Γαίας δεν μπορεί να καταστραφεί, βέβαια· ειδικά αυτό που βρίσκεται στα 20 χιλιόμετρα ύψος. Αλλά δυστυχώς μπορεί ν’ αλλοιωθεί, οδηγούμενο σε δυσαρμονία καί παραφωνία. Καί, ως αλλοιωμένο, κάνει ζημιά – όχι καλό.

 

στ. Επίλογος

Τα διαπιστώσαμε αυτά. Χωρίς όργανα μετρήσεων κτλ, πέσαμε μέσα. Καταλάβαμε καλά τί παίζει.

Καί λοιπόν;

Μία ενέργεια που θα μπορούσαμε να κάνουμε, είναι η λεπτομερής καταγραφή των αεροψεκασμών – ωράρια, δρομολόγια, σχήματα… Ώστε να δούμε τί άλλο κρύβεται από πίσω· αν κρύβεται. Φερ’ ειπείν, να εκτιμήσουμε το μέγεθος της ζημιάς που τρώμε κατακέφαλα. (Κι άμα κάνει πως περνάει στο dna μας… Ώχ!… Αμάν!…) Δυστυχώς, καταλαβαίνετε ότι μιά τέτοια δουλειά απαιτεί πολυάριθμο ειδικευμένο προσωπικό, όργανα, εργαστήριο, κτλ. Συν το ότι έπρεπε να έχουμε ξεκινήσει εδώ καί δύο δεκαετίες τουλάχιστον· με τα πρώτα κρούσματα αεροψεκασμών.

Κοντολογής, αδύνατον. Ειδικά τώρα.

Τί άλλο μπορούμε να κάνουμε; Εφικτό, όμως.

Μπορούμε να κρατήσουμε στη μνήμη μας την πληροφορία της σημερινής ανάρτησης, καί να τιμωρήσουμε την Ύβριν όπως πρέπει – όταν έρθει αυτή η ώρα.

Που θα ‘ρθεί!

 

Υγ: Δεν σας είπα τί κάνει η 36άρα γωνία. Έ, λοιπόν, είναι προσπάθεια ν’ ανοίξει πύλη! (Αν καί δεν γνωρίζω όλα τα πιθανά αποτελέσματα αυτού του ανοίγματος.) Διότι, αρκετά ψηλώτερα από τα 20 χιλιόμετρα της στρατόσφαιρας, στ’ άστρα, αυτό όντως συμβαίνει.

Υγ 2: Ο Τόπος μας ακόμη αντιστέκεται, αλλά πρέπει ν’ αντισταθούμε κι εμείς!

 

Older Entries