Αρχική

Προαναγγελία θυέλλης!

39 Σχόλια

ίναι διαπιστωμένο πλειστάκις πως το Σύμπαν διαθέτει ιδιάζον χιούμορ.

Αλλά, ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

 

Επειδή πράγματι (στη ζωή μου εκτός Διαδικτύου) δεν κάθομαι, κι επειδή -εκτός από μένα- δεν κάθονται καί κάποια άλλα άτομα, κάποια απ’ αυτές τις μέρες βρεθήκαμε μαζί μιά παρέα, κάτι καλά παιδιά. (Καί κορίτσια. Lol!!!) Σε τραπέζι, ως είθισται τοις Έλλησιν. Με εδέσματα καί κρασί.

Λοιπόν, εκεί βάλαμε τις βάσεις γιά Το Όνειρο.

Δεν θέλω να πω περισσότερα, διότι δεν είναι σωστό να παίρνω από μόνος μου την αρχηγία καί να τραβάω μπρός, χωρίς να έχει συμφωνηθεί κάτι τέτοιο. Όπως δεν είναι ωραίο να λες (εμμέσως πλην σαφώς) σε κάθε ενδιαφερόμενον ότι έκανες ήδη από μόνος σου πράγματα πίσω απ’ την πλάτη του (αδιάφορο αν καλά ή άσχημα). Καί, το χειρότερο, να τον αφήσεις να εννοήσει ότι του «έκλεισες τις πόρτες». (Αν εσύ έγινες από μόνος σου αρχηγός, τότε ο άλλος τί ενδιαφέρον έχει να σ’ ακούσει; )

Γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους τόσες μέρες έκανα την πάπια.

Πάντως, θ’ ακολουθήσει σχετική ανακοίνωση τις προσεχείς μέρες. (Πολύ θα ήθελα το προσεχές Σάββατο, με την ευκαιρία της φθινοπωρινής ισημερίας. Αλλά καποιανών τα πληκτρολόγια θα πάρουν φωτιά, καί δυστυχώς δεν θα είμαι εκεί κοντά με ψυκτικό υγρό, να τους βοηθήσω! Με την ησυχία τους, λοιπόν.)

Τα λίγα μισόλογα που λέω εδώ, τα λέω γιά μεταφυσικούς λόγους. Ήδη το αιθερικό πεδίο «κλείδωσε»!

Ο «σπόρος», η πρώτη τοπική διαταραχή της νέας Ελληνικής Θύελλας που θα σαρώσει τον πλανήτη, ήδη ξεκίνησε.

 

Εκείνο που θα πω (διότι δεν το είπα ακόμη), είναι πως σχηματίζονται τρείς ομάδες. Η μία στο φυσικό πεδίο, καί οι δύο στο αιθερικό. Πώς; ως εξής:

  • Η παρέα που βρεθήκαμε, είναι η ομάδα του φυσικού πεδίου. Ταυτόχρονα, η συγκεκριμένη ομάδα έχει το αντίστοιχό της στο αιθερικό πεδίο.
  • Παράλληλα, υπάρχει στο αιθερικό πεδίο ένα δεύτερο «νοητικό σχήμα», πολύ συγκεκριμένο, το οποίο καλεί γιά την υλοποίησή του στο φυσικό πεδίο. (Ακόμη δεν έχει βρεί τη φυσική «εικόνα» του.)

Ακολουθούν δυό λόγια γιά την καθεμία.

 

Η φυσική ομάδα (εννοείται πως) δεν ήταν πλήρης, αλλά τα μέλη που θα προστεθούν -μέχρι κάποιον ευκόλως διαχειρίσιμο αριθμό- είναι ήδη γνωστά. Αν θέλετε, τη βλέπετε ως αρχηγική ομάδα – αλλά ακριβέστερα πρέπει να τη δήτε ως τον χρονικά πρώτο «κρύσταλλο» του υπό σχηματισμόν Ελληνικού «κρυσταλλικού πλέγματος». (Εργοδότη, σκασμός! Πολλά είπες.)

Ήδη καταλαβαίνετε πως δεν μιλάμε γιά κόμμα, σύλλογο, «σπίθες», «πυρήνες», «κόβες», «πρωτοβουλίες της βάσης», …ΜΚΟ (Θεός φυλάξοι!!!), ή ο,τιδήποτε παρόμοιο. Σιγά μη βάλουμε το μέλλον της Ελλάδας ενέχυρο σε στημένο παπατζηλίκι κακοποιών! Σιγά μην παίξουμε με τους δικούς τους κανόνες, στο δικό τους παιχνίδι καί στο δικό τους γήπεδο!

Εδώ οι ίδιοι οι συστημικοί (εξουσιαστές κι «αντιεξουσιαστές») τα κάνουν θάλασσα στο καταδικό τους παιχνίδι! Λέτε να πάμε κι εμείς οι ανίδεοι να βουτήξουμε -ξυπνητοί καί με ορθάνοιχτα μάτια- στον βόθρο;

(…Κι αλήθεια, οι τόσες -κομματικού χαρακτήρα- ομάδες κι ομαδούλες που κόπτονται «γιά τη σωτηρία της Ελλάδας», γιατί δεν συνενώνονται σε μία, να μπουν στη Βουλή με τα τσαρούχια καί μετά να τ’ αλλάξουν όλα τα στραβά; Τί περιμένουν τόσα χρόνια, αφού διακηρύσσουν παντού ειλικρίνεια προθέσεων; Έ;

Περιμένουν, άρα γε, ή απλά έχουν εντολή να διαλύσουν διά του πολυκερματισμού ό,τι απέμεινε από τον πατριωτικό χώρο; Δεν σας λέει κάτι το ότι ο ευρύς πληθυσμός των Ελλήνων -έστω κι από ένστικτο- δεν τις ακολουθεί; )

Επίσης, πιστεύω να έγινε αντιληπτό ότι αμέσως μετά έρχεται η σειρά σας! Εννοείται πως ΔΕΝ θα τραβήξουμε μπροστά καμιά εικοσαριά («γραφικά», «βαρεμένα», ή όπως αλλοιώς θες πές τα) άτομα, να καθαρίσουν τα σκατά, κι όλοι οι υπόλοιποι θα κάθεστε σε μιά κερκίδα καί θα κοιτάτε τρώγοντας τσίπς. Δεν γίνονται έτσι αυτές οι δουλειές. Ή θα συμμετάσχετε, ή Ελλάδα του μέλλοντος δεν θα δήτε ποτέ σας!

 

Το «νοητικό σχήμα», τώρα, το pattern που λέγαμε, δεν είναι άλλο, παρά αυτό της Αργούς καί των Αργοναυτών.

Γνωρίζετε άριστα πως όντως έδρασε υπέρ της Ελλάδας λίγο πριν την είσοδο στον «μεγάλο μήνα» του Κριού, άσχετο αν τα μισόλογα του Απολλωνίου του Ροδίου καί του (ψευδ-)Ορφέα δεν μας επιτρέπουν να γνωρίζουμε όλες τις λεπτομέρειες. (Έχουμε μιά «εξωτική» αντίληψη γιά την Αργοναυτική Εκστρατεία, σαν αφήγηση γιά παιδάκια -με τέρατα κτλ-, αλλά μας διαφεύγει το ουσιαστικό κομμάτι. Το οποίο πρέπει να σπάσουμε το κεφάλι μας, μπας καί το συμπεράνουμε.)

Λοιπόν, σας έχω νέα: Αργώ καί Αργοναύτες ξαναϋπήρξαν καί δεύτερη φορά! Κατά την είσοδο στον «μεγάλο μήνα» των Ιχθύων. Μόνο που τώρα πιά δεν ήταν ακριβώς έτσι. Ο Ιάσων μεν ξαναλεγόταν …Ιάσων (Γιεχοσούα), αλλά οι κωπηλάτες ήταν 12. Ο στόχος ήταν πιά …η χρυσόμαλλη θρησκεία! Η δε Αργώ δεν ονομάστηκε πάλι Αργώ, αλλά «Ναύς τηc Εκκληcίαc»! (Γιά την Αργώ πρόκειται, όμως.) Νά ‘τηνε:

Τρέμω με τον πιθανό παραλληλισμό (που θα δημιουργηθεί στα μυαλά αρκετών) της Παναγίας με τη μοναδική γυναίκα που βρισκόταν στην ορίτζιναλ Αργώ! Καί δεν εννοώ την -μηδέποτε επιβιβασθείσα- Αταλάντη. (Ή «Ατλάντη». Άκου όνομα!… Πάντως, η απεικόνιση της Νηός της Εκκλησίας έχει ακόμη καναδυό αξιοσημείωτες παραλλαγές. Άν ενδιαφέρεστε, στα ψαχτήρια.) Αλλά, ‘ντάξ’. Το γενικό σχήμα το πιάνετε, πιστεύω.

Οπότε, στην είσοδο του «μεγάλου μήνα» του Υδροχόου… συμπληρώστε εσείς το υπόλοιπο!

 

Κι εδώ ερχόμαστε στο Συμπαντικό χιούμορ.

Αφ’ ενός, μας αλλάζει τα πάντα – έστω κι ελαφρά. Εκεί, λοιπόν, που το ψιλο-ξέραμε το pattern, που κάπως ξέραμε ποιά είναι τα εμπόδια καί πώς θα τα ξεπεράσουμε, τσούπ! έρχεται το Σύμπαν καί τ’ αλλάζει. Αλλάζει τις συνθήκες. Σα να παίζεις ηλεκτρονικό παιχνίδι, κι εκεί που το ξέρεις (πίστες, κίνηση εχθρών, κτλ), σου έρχεται νέα έκδοση καί σε κάνει να χάνεις! (Αφού στηρίζεσαι σε παλιές γνώσεις, καλές μόνο γιά την προηγούμενη έκδοση.)

Ποιός είναι ο Αιήτης σήμερα; Ποιό το χρυσόμαλλο δέρας; Ποιός ο δράκος που το φυλάει; Ποιά η Αργώ; Ποιά η Κολχίδα; Πώς θα φτάσουμε στην Κολχίδα; Πού βρίσκεται η σημερινή «Κολχίδα»;…

Κι αλήθεια, τί ακριβώς κυνηγάμε σήμερα; Μιά προβιά με χρυσόσκονη, ή τίποτ’ άλλο;…

 

Μία ακόμη σημαντική ερώτηση, ίσως η σημαντικώτερη όλων:

Ποιό είναι το πλήρωμα του πλοίου σήμερα; Καί, σε τελευταία ανάλυση (μιά που ξαναζούμε), ποιοί είμαστε εμείς;

Εδώ είναι που μας κάνει χοντρή πλάκα το Σύμπαν, διότι τότε γιά το ταξίδι ξεκίνησε μιά ομάδα πριγκήπων στο άνθος της ηλικίας τους, ανάμεσα 20 καί 30 ετών. Καί -περιζήτητοι!- εργένηδες όλοι. (Μόνον ο Ηρακλής είχε ξεπεράσει τα 40, καί μόνον ο Λαέρτης ήταν παντρεμένος.) Αλλά σήμερα, το ταξίδι πάμε να το ξεκινήσουμε κάποια άτομα όχι πρίγκηπες, σε οικονομικά μαύρα χάλια άπαντες, με παντρειές καί διαζύγια -καί παιδιά καί σκυλιά- στο παρελθόν μας (αντί του μέλλοντός μας), καί …στο άνθος της …σιτεμένης ηλικίας μας! Που οσονούπω θ’ αρχίσουμε να κάνουμε παρέα …με γιατρούς! (Άλλος γιά τη μέση του, άλλος γιά χοληστερίνη, κτλ κτλ.) Καρα-lol!!!

(Καί μαζί με το Σύμπαν, κάνει πλάκα καί το …φάν κλάμπ των θαυμαστριών μου!!! Έλεος, ρέ γυναίκες! Λυπηθήτε μας! Lol!!!)

Εν πάσει περιπτώσει, ο γράφων ποτέ δεν έκανε πίσω σε κάτι τέτοιες προκλήσεις. Κι ελπίζω καί αρκετοί-ές ανάμεσά σας. Λοιπόν, μπορεί να μην ξέρουμε ούτε ποιοί είμαστε, ούτε πού πάμε, ούτε τί γυρεύουμε, αλλά το pattern είναι περισσότερο από ευδιάκριτο – κι η Αργώ μας περιμένει!

 

Κάτι τελευταίο:

Δεν στεναχωριέμαστε. Δεν μας νοιάζει.

Στο κάτω-κάτω, τί είχαμε, τί θα χάσουμε; (Τον …ΕΝΦΙΑ, μη χέσω; ) Αυτοί ακριβώς που είμαστε σήμερα, αυτοί ακριβώς θα ξεκινήσουμε πάλι τα πάντα.

Καί με την Αργώ, καί με τους «Ελληνικούς κρυστάλλους».

Γιά την Ελλάδα ρέ γαμώτο!!!

 

Advertisements

Η πρόσφατη επίσκεψη Μακρόν στην Ελλάδα

21 Σχόλια

ώρα που τέλειωσαν τα (βλακώδη) πανηγύργια καί τα χρυσά κοσμήματα / δώρα στη Μακρόναινα, να πω κι εγώ δυό λογάκια.

Ουδόλως θα μ’ ένοιαζε το ποιόν του Μανωλάκη, ούτε η ασύγγνωστη πολιτική ανωριμότητα των Γάλλων ψηφοφόρων (που δε θέλανε τη «φασίστρια» Λεπέν – αυτή με τον εβραίο  γκόμενο), οι οποίοι τώρα τραβάνε τ’ @@ τους μ’ αυτόν που ψήφισαν, καί ξεκινάνε απεργίες.

Αλλά με νοιάζει καί με καίει η σχέση του λεγάμενου με την Ελλάδα.

 

Λοιπόν, δυό-τρία πράγματα σταράτα:

  • Ο άνθρωπος δεν τυγχάνει σκέτος τραπεζοϋπάλληλος παύλα τυχοδιώκτης της πολιτικής. Είναι ξεκάθαρα μέλος αποκρύφου ιερατείου.
  • Δεν ήρθε εδώ γιά «δουλειές», αλλά γιά να βάλει χέρι σε ζωτικούς τομείς του κράτους μας, πχ την εκμετάλλευση του πόσιμου νερού.

Σας έχω πεί αρκετές φορές ότι «αυτοί» θαυμάζουν καί μιμούνται την αρχαία Αιγυπτιακή θρησκεία καί το αρχαίο Αιγυπτιακό ιερατείο. (Καί πίσω απ’ αυτά, προφανώς τα αντίστοιχα Ατλάντεια πρότυπα.) Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ιερείς είναι γνωστό πως -γιά κάποιους λόγους- δεν είχαν (καί δεν αποκτούσαν) παιδιά, πράγμα το οποίο επέλεξε κι ο λεγάμενος. (Δες πχ καί τον Κίσσιγκερ. Ούτε κι αυτός έχει παιδιά. Κι αυτός μέλος ιερατείου – καθαρά.)

Είναι λοιπόν σαφές δείγμα πως αποτελεί μέλος του σημερινού κρυπτο-Ατλάντειου ιερατείου, του ευρισκόμενου πίσω από το Φράγκικο τοιούτο. Μαζί με τους εντολοδότες του, τους Ρότσιλντ (που έχουν απογόνους, αντιθέτως). Επειδή, όμως, η έλλειψη τέκνων (ας πούμε πως) δεν είναι επαρκής από μόνη της, πάμε στο δεύτερο χαρακτηριστικό του: ο άνθρωπος αυτός είναι αδίστακτος. Φαίνεται καθαρά από τη φάτσα του. Έτσι, δεν μας κουβαλήθηκε εδώ απλά γιά μπίζνες…

Βέβαια, κάποιοι ιστότοποι (πχ ετούτος) επεσήμαναν πως ένα μέλος της συνοδείας του, που τό ‘παιζε «ενδιαφερόμενος επιχειρηματίας», τυγχάνει ταυτόχρονα καί μέλος του υπερ-ταμείου αποκρατικοποιήσεων… παναπεί, απαξιώνει κάποιον οργανισμό του Ελληνικού δημόσιου τομέα, ρίχνει την τιμή, καί μετά τον αγοράζει ο ίδιος μπίρ-παρά. (Ούτε οι Οθωμανοί δεν έκαναν τόσο φτηνά κόλπα! Αλλά, ως φαίνεται, άλλος έχει τ’ όνομα του τσιγκούνη -οι Σκωτσέζοι- κι άλλος τη χάρη – τα Γαλλάκια!) Όμως, η πώληση πόσιμου νερού δεν είναι απλά επιχείρηση. Είναι δυνητικό φονικό όπλο!!!

Διότι, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα ζείς. Άντε, ζείς καί χωρίς σπίτι. (Που σου το κατέσχεσαν.) Χωρίς νερό, όμως, όχι.

(Τα ίδια ακριβώς ισχύουν καί γιά ΟΛΟΥΣ τους υπόλοιπους «μνηστήρες» των δημοτικών εταιρειών υδρεύσεως στην Ελλάδα – κάτι Ισραηλινές εταιρείες, καί λοιπές.)

Η Ατλάντεια εκδίκηση εις βάρος μας δεν σταμάτησε ποτέ!… Κι όχι μόνο συνεχίζεται, αλλά εντατικοποιείται – μέχρι της τελικής εξοντώσεώς μας.

(Με τη χαρά θα μείνουν οι «άνθρωποι», αλλά καλό είναι να βλέπουμε καθαρά γύρω μας καί να μην εφησυχάζουμε.)

 

Η ανάλυση της εθνοτικής συστάσεως της σημερινής Γαλλίας είναι λίαν ενδιαφέρουσα, όπως καί η ιστορική μελέτη όλων αυτών των εθνοτήτων. (Σημειώστε πως δεν συμπεριλαμβάνω εδώ τους νεήλυδες «Γάλλους» υπηκόους, πχ Καμερουνέζους ή Μαροκινούς. Μόνον τις ιστορικές εθνότητες.) Αυτόχθονες Γάλλοι Κέλτες, Έλληνες, Φράγκοι διαφόρων υποφυλών, Νορμανδοί (κι από κοντά καμπόσοι ζουΐφ)… όλοι αυτοί αποτελούν τον ιστορικό εθνοτικό αχταρμά της Γαλλίας. Μόνο που δεν θα επεκταθώ στο ποιός κάνει κουμάντο στους υπόλοιπους, ή στο γιατί πχ οι Βρεττόνοι ήταν στα ίσα δωσίλογοι σε ένστολα φιλογερμανικά τάγματα το 1940-1944.

Θα περιοριστώ να πω πως κλασικά υφίσταται το Φράγκικο «ιερατείο» (γιά το οποίο μάλλον έχετε ακούσει, αν ασχολείστε με τέτοια θέματα), καί πίσω του (καί παράλληλα) ένα παρακλάδι του (κρυπτο-)Ατλάντειου. Μην ξεχνάτε την πιό τρανταχτή του ιστορική έκφραση, τους Ναΐτες!!!

Παρομοίως επικίνδυνοι υπήρξαν καί οι Γάλλοι ιησουΐτες φλάροι, οι οποίοι έπρηξαν τ’ @@ των δικών μας των νησιωτών, γιά να τους κάνουν καθολικούς. Αλλά εξ ίσου έπρηξαν καί τους γεννητικούς αδένες των μαύρων της Αφρικής – όπου μερικές φορές πέτυχαν αύξηση του ποιμνίου, σε άλλες όμως απέτυχαν παταγωδώς. (Διότι απ’ το πολύ πρήξιμο, οι μαύροι γινόντουσαν μωαμεθανοί καί ξεμπέρδευαν. Με το τίμημα της περιτομής, έστω, αλλά τ’ αυτιά τους ησύχαζαν οριστικά απ’ το κήρυγμα των φλάρων.)

 

Λεπτομέρεια:

Η ομοιότητα του Φράγκικου ιερατείου με το Αγγλοσαξωνικό συνίσταται στο ότι καί τα δυό είναι κρυπτο-Ατλάντεια καί ούλτρα ανθελληνικά.

Η διαφορά τους έγκειται στο πού ψάχνουν, γιά ν’ αποκτήσουν δύναμη:

  • Οι μεν Αγγλοσάξωνες ψάχνουν παντού στον κόσμο (βλέπε Ιντιάνα Τζόουνς), όπου μυριστούν προϋπάρξασα Ατλάντεια παρουσία, αλλά την Ελλάδα την έχουν (ούτως ειπείν) κλασμένη.

Στη χώρα μας, οι αρχαιολογικές  αποστολές τους διεξάγουν κάτι ανασκαφές στη Νεμέα καί σε παρόμοια μέρη (πχ αρχαία Αγορά Αθήνας), όπου καθόλου δεν φαίνεται να υπάρχουν ενδείξεις παλιάς δύναμης. Ενώ αντίθετα, κάτι Μεξικά καί κάτι Μάτσου Πίτσου τα κυνηγάνε πολύ. (Περίεργο, βέβαια, διότι κυρίως οι ηπαπαραίοι είναι οι συνεχιστές του έργου της Άνενερμπ καί της Εταιρείας της Θούλης, καθώς καί των λοιπών χιτλερικών ερευνητών.)

  • Οι δε Φράγκοι ψάχνουν μεν εκεί όπου καί οι Αγγλοσάξωνες, αλλά ταυτόχρονα δεν περιφρονούνε καθόλου την Ελλάδα, ως τόπο ευρέσεως στοιχείων παναρχαίου πολιτισμού.

 

Έκανα τόση προεισαγωγή, γιά να τονίσω πως ανέκαθεν το Φράγκικο ιερατείο συνιστούσε μέγιστο κίνδυνο γιά τη χώρα μας. Τόσο η θρησκευτική του έκφραση (αββάς Φουρμόν), όσο κι η πολιτική του (Φραγκοκρατία, Κωλέττης, «Ευρωπαϊκή Ένωση» με συμφωνίες μή συμφέρουσες την Ελλάδα), όσο καί η επιστημονική του (πχ ευρεία συμμετοχή στο «πείραμα του αιώνα»).

Τ’ είν’ αυτό το τελευταίο τώρα, έ Εργοδότη; κινδυνεύουμε από επιστήμονες; Τί λες αυτού;

Λέω… ότι τα καμώματα του συγκεκριμένου ιερατείου έβλαψαν αρκετά την Ελλάδα, αλλά καί θα συνεχίσουν να τη βλάπτουν, ως φαίνεται. Όμως, με μία  διαφορά: ότι τώρα δεν θα έχουν να κάνουν με αγράμματους φουστανελλάδες.

Μάλλον, δύο διαφορές! Η δεύτερη είναι πως τους απεσταλμένους του δεν τους βλέπει από πάνω μονάχα ο παντεπόπτης οφθαλμός, αλλά καί τα δικά μου τα μάτια – τουλάχιστον.  Που είναι …δύο!  🙂

Λοιπόν, λεβεντόπαιδα, μη νομίζετε πως διέφυγαν της προσοχής μου πχ κάτι διαλέξεις (μετά τσιμπουσίων) γιά ανέκδοτα χειρόγραφα του Ιουλίου Βέρν, με θέμα τη ζωή του Ιάσονα… (Όσο κι αν σας νοιάζουν καί σας καίνε τα μυστικά της αρχαίας Ιωλκού, δεν ξεφεύγετε από τον αγριεμένο γάτο, ποντικάκια μου!)

 

Κάτι μου λέει ότι, με τόση συνοδεία καί φανφάρα που ήρθε ο Μανωλάκης, δεν θά ‘χουμε καλά ξεμπερδέματα… Βλέπετε, καί η Αγνή η Φράγκα ήρθε με άλλη τόση συνοδεία καί φαμφάρα, αλλά ακολούθησε το 1204!!!

Κάτι μου λέει, ακόμη, ότι λίαν προσεχώς στη χώρα μας θα ενεργοποιηθεί πολύ το επιστημονικό μέρος του Φράγκικου ιερατείου.

Αλλά, ζε βού βουά, ωρέ! Σας  βλέπω!…

Μήν τολμήσετε να κουνηθήτε!

 

Υγ: Γιά όσους ακόμη ονειρεύονται φιλέλληνες συμμάχους, έχω αρκετά μπουγέλα με νερό απ’ το ψυγείο. Άντε να δούμε τελικά πόση …ύδρευση θα πληρώσω με δαύτους!…  🙂

 

Μπαίνουμε σε άλλη φάση…

42 Σχόλια

να σύντομο σήμερα.

Εδώ καί λίγες μέρες, αρχίσαμε ν’ αλλάζουμε κατάσταση. Γιά να γίνω σαφής, μπαίνουμε καθαρά σε φάση πολεμικής προετοιμασίας.

Ποιοί «μπαίνουμε», δηλαδή; Απάντηση: εμείς οι λίγοι, που αφουγκραζόμαστε καθαρά τον θόρυβο των επερχομένων, πολύ πριν τον αντιληφθούν οι υπόλοιποι. Σοφοί δε προσιόντων…  όλα τα είπε το ποίημα.

Μην απορείτε, δεν έγιναν τίποτε χοντρές αλλαγές. Στο μεγαλύτερο μέρος των δραστηριοτήτων μας, συνεχίζουμε ως έχουμε. Με τις καταγγελίες μας, με το χιούμορ μας, με τα βρισίδια μας, με τις γνώσεις μας… Πλην όμως, έχει ήδη αρχίσει συμμάζεμα καί συστηματική ομαδοποίηση.

Στα πλαίσια αυτά, λοιπόν, θα σας παρακαλούσα στο εξής να μην ξεκινάτε (στο ιστολόγιο) συζητήσεις περί θρησκείας – να τερματίσετε, δέ, τις ήδη υπάρχουσες. (Κι εγώ θ’ απόσχω.) Όποιες πεποιθήσεις έχετε, καλώς τις έχετε. Αλλά την κρίσιμη στιγμή, κατά την οποία συγκεντρωνόμαστε οι Πανέλληνες γιά τη μάχη των μαχών, μην χώνεστε του διπλανού συμμαχητή σας καί συν-Έλληνά σας γιά τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Είναι άκαιρο, είναι λάθος, είναι μέγιστη μαλακία.

 

Πριν κλείσω όμως, το θέμα της θρησκείας, πρέπει να γίνω σαφέστερος. Προς τούτο, να πω ότι οι πραγματικοί Έλληνες μπορεί να έχουν κάποιες συγκεκριμένες θρησκευτικές πεποιθήσεις, αλλά εξ ορισμού ΟΧΙ κάποιες άλλες. Επομένως, τα παρακάτω γράφονται καί γιά λόγους ξεκαθαρίσματος, αλλά καί γιά να έχετε ένα πρακτικό φίλτρο επιλογής «συστρατιωτών».

Οι Έλληνες, λοιπόν, ΔΕΝ μπορεί να είναι:

  • Αιρετικοί χριστιανοί κάθε είδους, ειδικά οπαδοί της «Πανθρησκείας».

Εάν η Ορθοδοξία σκύβει μία φορά υπό το βάρος δισχιλιετούς Κρονίου καπελλώματος (με Αβράμηδες καί Ισαάκηδες κτλ), τότε ο μεν Ουνιτισμός διπλασιάζει αυτό το βάρος, η δε «Πανθρησκεία» το πολλαπλασιάζει επί 100. Μακριά κι αλάργα, λοιπόν. Τί θα μας κάνει ο Βοθρολυμαίος, δηλαδή; θα μας κόψει την καλημέρα; Ούτε τον έχουμε ανάγκη, ούτε τον ρωτήσαμε ποιά η γνώμη του.

  • «Αρχαιόθρησκοι» γιαλαντζή.

Δεν γίνεσαι «αρχαιόθρησκος» (των στοών), απλά επειδή διάβασες Επίκουρο καί συμμετέχεις σε ετήσια πανηγύρια. Θέλει καί συμμετοχή σε Μυστήρια, θέλει χίλια δυό ακόμη.

  • Νεοεποχίτες.

Αμάν επιτέλους με το κάθε ψώνιο με τα φένγκ σούϊ του καί τις «παγκόσμιες αγάπες» καί τις «ισημερίες» καί τη «μή-βία». (Γιά την Ινδία, η μή-βία είναι μιά χαρά. Σε μας, όμως, ερμηνεύεται ως: «- Σφάξε με αγά μ’, ν’ αγιάσω!». Μακριά κι αλάργα, επομένως!)

Ρέ καλόπαιδα της κατηγορίας αυτής, εφ’ όσον όλοι παραδέχεστε πως «η δύναμη βγαίνει από μέσα μας», συμμαζέψτε τα κομμάτια σας, βρήτε κι ένα ταίρι ν’ αγαπιέστε, καί η ζωή (που είναι ωραία) συνεχίζεται. Μην πάτε στον κάθε απατεώνα «δάσκαλο», να σας δώσει το συναίσθημα που σας λείπει. Καί μετά μας πρήζετε με «υπερβατικές γνώσεις» κι αλήθειες δήθεν μοναδικές!

Ά! Μερικοί της κατηγορίας μή με πρήζετε με τον Προμηθέα. Ούτε θεός ήταν, ούτε (κατά τους Γνωστικούς, κατώτερος) «δημιουργός», ούτε «απελευθέρωσε» τον άνθρωπο. Τά ‘παμε.

Εάν, παρ’ όλ’ αυτά, έχετε άλλη γνώμη, τότε: ή έχετε διαβάσει τα δύο θεωρούμενα «χαμένα» έργα της «Προμηθεϊκής» τριλογίας του Αισχύλου (τον Πυρφόρο καί τον Λυόμενο), οπότε είσαστε καθάρματα, που δεν τα βγάζετε καί παραέξω τα βιβλία αυτά, ή δεν τα διαβάσατε, οπότε είσαστε ξερολίστικα βλήματα καί οπαδοί των «αληθειών εξ αποκαλύψεως». (Εννοείται, πως δεν ξέρετε να σκέφτεστε.) Διαλέγετε καί παίρνετε, γιά να σας μεταχειριστώ αναλόγως. Το: «- Ξέρω, αλλά δεν σου λέω!», στη στοά σας. Εδώ δεν παίζει.

  • Μέλη σεχτών.

Ειδικά οι «αρνητές στράτευσης» έχουν δώρο από μένα μιά σφαίρα στο κεφάλι. (Δύο, γιά να σιγουρευτώ πως θα είναι πολύ πεθαμένοι. Όχι ολίγον πεθαμένοι.) Όταν βρίσκομαι μπροστά στο δίλημμα «ή η ζωή μου, ή η ζωή του κακοποιού/εχθρού», προσωπικά έχω κάνει ήδη την επιλογή μου από μακρού χρόνου. Κι αν απογοητεύω διαφόρους, στα τέτοια μου.

Την ώρα που θα δίνω μάχη επιβιώσεως, σιγά που θα έχω ν’ ασχολούμαι καί με ψυχοπροβληματικά άτομα, που βαρέθηκαν τη ζωή τους! Θα τα βγάλω εγώ από το δίλημμα του Άμλετ, πολύ ευχαρίστως – καί με συνοπτικές  διαδικασίες!  🙂

  • Περιστασιακοί γιαλαντζή «άθεοι».

Απ’ αυτούς που τρώνε κοψίδια τη Μ. Παρασκευή, καί δυό μέρες μετά τρώνε χορτόπιττες. (Άμα τους βαστάει, ας πάνε να φάνε χοιρινό μπροστά στα μεμέτια, κατά το ραμαζάνι.)

Πρόκειται γιά πρακτοράκια ειδικής αποστολής, που πάνε κόντρα επίτηδες στο θρησκευτικό συναίσθημα των Ορθοδόξων Ελλήνων, καί μόνο σ’ αυτό. «Άθεος» σημαίνει ότι δεν γουστάρω κανέναν θεό, όχι ότι κάνω τιμητική εξαίρεση γιά τον Γιαχβέχα, τον Σαββαώθ, ή τον Αλλάχ. «Άθρησκος» σημαίνει ότι δεν γουστάρω καμμία θρησκεία, όχι ότι βρίζω την Ορθοδοξία καί κάνω το κορόϊδο μπροστά στο ισλάμ καί τον ιουδαϊσμό.

Ξέρω πολύ καλά πώς είναι οι πραγματικοί άθεοι καί πώς συζητάνε. (Σύγχρονοι φιλόσοφοι είναι, καί συζητάνε νηφάλια.) Βλέπετε, έχω γνωρίσει μερικούς, εδώ καί δεκαετίες. Καμμία σχέση με τα σημερινά τσουτσέκια, που κάνουν περιστασιακή (καί διατεταγμένη) «επανάσταση», επιτιθέμενα κατά των θρησκευτικών πεποιθήσεων των Ελλήνων.

  • Ιουδαίοι.
  • Μωαμεθανοί.

Αυτές οι θρησκείες, όχι μόνον είναι αντίθετες με τις Ελληνικές αντιλήψεις, αλλά θεωρούν πως όοοοολοι οι πιστοί τους αυτομάτως συγκροτούν ένα «έθνος», ανεξάρτητα από φυλετική προέλευση. (Βλέπε τον όρο: «έθνος του Ισλάμ».)

Ούλτρα επικίνδυνη αντίληψη γιά την Ελλάδα, άρα τρώει σούτ επί τηί εμφανίσει. Έλληνας καί ταυτόχρονα ιουδαίος ή μωαμεθανός, απλά ΔΕΝ γίνεται. (Καί κάτι «Έλλην υπήκοος, ιουδαίος το θρήσκευμα», εγώ τ’ ακούω βερεσέ.)

Μην πεταχτούν εδώ μερικοί, καί μου πουν γιά τον Αλή Φαρμάκη, ή τους Πομάκους, κτλ. Ξέρω Ιστορία – καί με λεπτομέρειες. Αυτοί να μου κάνουν τη χάρη να μάθουν γιά το σχέδιο του Ιμπραήμ γιά εποικισμό της Ελλάδας …άμα δεν τους επαρκούν 400 (καί σε Μακεδονία-νησιά 500) χρόνια σκλαβιάς, σφαγών, εξανδραποδισμών, κτλ κτλ κτλ. Κι άμα δε λένε αυτοί να καταλάβουν τί παναπεί ισλάμ, αρκεί που το ξέρω εγώ.

 

Τούτων ειπωθέντων, τί απέμεινε ως θρησκείες των Ελλήνων;

Έ, αρκετά (ή όλα) απ’ τα υπόλοιπα!  🙂

 

Αυτά, καί -γιά  το παρόν ιστολόγιο- κλείνει το θέμα της θρησκείας  των Ελλήνων, ως θέμα που το συζητάμε τώρα. Τώρα αρματωνόμαστε, οι ανώτερες ενατενίσεις  δεν έχουν θέση. Πολλώι δε μάλλον οι κόντρες μεταξύ τους.

 

Υγ: Κι αυτά  που λέει ο Παλαιός;

Το πώς θ’ αντιμετωπίσει τις θρησκείες η αισυμνητεία είναι πολύ σημαντικό ζήτημα. Αλλά το «όχι θρησκείες, κι αμέσως από τώρα ει δυνατόν» (α) είναι καθαρά διανοητικό άλμα (όχι διανοητικό βήμα) προς έναν τελικό σκοπό (της εξαλείψεως  των θρησκειών), καί (β) είναι ελλιπές. Λείπει η επίσης πολύ σημαντική παράμετρος του «ιστορικού εκκρεμούς».

Παναπεί: Όταν παραγίνεται κάτι, τότε -από ένα χρονικό σημείο «κορεσμού» καί μετά- η κοινωνία κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση.  (Έχει-δεν έχει δίκιο.) Καί ξανά, καί ξανά…

Οι θρησκείες βγήκαν ως αντίβαρο σε όσα σκαλίζανε κάποτε ο Τυφώνας με την Έχιδνα. Υπερ-επιστημοσύνη, κι …άγιος  ο Θεός! Lol!!! (Κάποια στιγμή, θα σας μιλήσω καί γιά τα συγκεκριμένα μπουμπούκια.) Όμως, η αντίληψη πως έχουμε το αλάθητο, είναι ούλτρα επικίνδυνη! Καί γίνεται ακόμη χειρότερη, όταν το «αλάθητο» το έχει στην κεφάλα του ένας μορφωμένος, που δεν χαμπαρίζει από θεούς.

Κοντινό σ’ εμάς παράδειγμα: ο Γρηγόριος ο Ε’ (ναί, ο ίδιος που κρέμασαν οι Τούρκοι το 1821) κάποτε είχε αφορίσει τα …Μαθηματικά! (Εντάξει, ήθελε προφανώς -αυτοβούλως, ή κατόπιν σουλτανικών υποδείξεων- να τη σπάσει σε καθολικούς / προτεστάντες / Ιακωβίνους, αλλά η πράξη παραμένει.) Φυσικά, όσο ζούσε, αλλά καί (πολύ) μεταθανατίως, μάζεψε αρκετούς αρνητικούς χαρακτηρισμούς γι’ αυτή του την ενέργεια. («Σκοταδιστής», καί τα ρέστα.)

«Σκοταδιστής» ο παπάς, σύμφωνοι, αλλά το να έχει στα χέρια του ένας πίθηκος σαν τον Ρήγκαν (ή τον Μπούς τζούνιορ) πυρηνική ισχύ, ικανή να καταστρέψει τον πλανήτη, αυτό εγώ δεν θα το χαρακτήριζα «πρόοδο». Καλύτερα, λοιπόν, σε αχυροκαλύβα καί ζωντανοί, παρά με άϊφων καί τέτοια, αλλά με τις μέρες μας μετρημένες.

(Μπερδεγουέη… σκέψου να βγεί το φάρμακο της αθανασίας, καί να γίνεται αθάνατος ο κάθε μαλάκας… Φρίκη!!!)

Κάτι ξέραν οι αρχαίοι ημών, που όλη μέρα φιλοσοφούσαν, αλλά από πειράματα γιόκ. Το ξέραν άριστα πως το «ιστορικό εκκρεμές» θα οδηγούσε σε νέον Κατακλυσμό. Καί απέφευγαν το κυνήγι της Δύναμης. Εμείς δεν τα ξέρουμε αυτά, καί πάμε να ξαναμπούμε στην εποχή του μπαμπά του Τυφώνα ως υπερεπιστήμονες άνευ θρησκείας! (Βλέπε «Αντίχριστος», κτλ.)

Όμως, ως προείπα στην αρχή του παρόντος, όχι τώρα αυτά. Όταν με το καλό τελειώσουμε με την επιβίωση του έθνους μας, θα έχουμε όλον τον χρόνο γιά  φιλοσοφικούς τσακωμούς!

 

Φιλολογικόν τέϊον!

25 Σχόλια

κεί που είχα όλη την καλή διάθεση να κάτσω καί να γράψω τα σοβαρά θέματα που μου σπάνε το τσερβέλο (καί τά ‘χω στα «εξερχόμενα προς διεκπεραίωσιν»), τσούπ! σκάνε μύτη τα κρυφά ταλέντα της παρέας!…

Ο ένας έχει μιά ιδιόμορφη αλλεργία, ονόματι «Σολωμονίτιδα», καί φταρνίζεται. Δεν μπορούμε, λέει, νά ‘χουμε εθνικό ποιητή αλλόφυλο. Έμ, ρέ δικέ μου, το 1821 ποιόν νά ‘χαμε; Τους αγράμματους φουστανελλοφόρους, ή τον Κολοκοτρώνη, που στις επιστολές έγραφε «Πεδγιά μου!», καί πάλι καλά δηλαδή που δεν κόλλαγε το «μου» μετά το «α». Ένας καλούτσικος χειριστής του χηνόφτερου βρέθηκε (αλλόφυλος, ‘ντάξ…), κι έφαγε τή θέση.

Ο άλλος, βασανίζεται ο έρμος από μιά χρόνια ποιητική διάθεση, καί γεμίζει μέχρι καί τα περιθώρια των χαρτιών με ποιηματάκια… αριστουργήματα! Μπουμπούκια! Άνθη! (Του κακού! lol!!!)

Κι όλοι μαζί συμφωνούν ότι ο εθνικός ύμνος δεν είναι ούτε εθνικός, ούτε ύμνος! Καρα-lol!!!

Το δε κοινόν φωνασκεί (ως συνήθως), καί το κάναμε χάβρα εδώ μέσα.

 

Λοιπόν, ενώπιον της απαισίας ταύτης καταστάσεως, είχα μιά ιδέα: σκέφτηκα να πω του Μάρκο ντεΣάντ να στιχουργήσει αυτός έναν νέο εθνικό ύμνο. Κι επειδή τυγχάνει φανατικός οπαδός του Γιώργαρου του Ανθηρόστομου, να συμπεριλάβει οπωσδήποτε την περίφημη φράση: «- Έλα καί κλάσε μας τομ μπούτζον!»

Τότε ο Μάρκο θα σήκωνε το γάντι, θα έλεγε: «- Ah! That’s an interesting one!» (όπως είπε ο Μότσαρτ στο αποκριάτικο πάρτυ, όταν του είπαν να παίξει κάτι απ’ τον Σαλιέρι), καί σε εύλογο χρονικό διάστημα θα είχαμε τον νέο εθνικό μας ύμνο.

Όμως, πρώτον μιά τέτοια φανταστική ιδέα θα χαραμιζόταν στα σχόλια. Δεύτερον, θα μπορούσε το κοινόν να μου πεί: «- Καί γιατί δεν τον στιχουργείς εσύ;». Καί τρίτον καί κυριώτερον, γιατί να αποκλείσω τις λογοτεχνικές τάσεις του συνόλου σεβαστού αναγνωστικού κοινού; Έ; Μπορεί νά ‘χουμε κι άλλα κρυφά ταλέντα ανάμεσα στους αναγνώστες. Γιατί να τους κόψω τα φτερά; επειδή ζηλεύω; Έ, όχι δά!

Όθεν, προκηρύσσω ποιητικόν τινά διαγωνισμόν, προς συγγραφήν του νέου εθνικού μας ύμνου από ντόπιο ποιητή ελευθέρας βοσκής (ουχί αλλόφυλο, με διοξίνες καί τέτοια). Καί με τις αυστηρές προδιαγραφές, που λέγαμε. (Να συμπεριλαμβάνεται η φράση του Γιώργαρου, δηλαδής.)

Κι επειδή δεν απαγορεύεται να συμμετάσχω κι εγώ, ξεκινάω με «δείγμα γραφής». (Ίσως καί δήγμα.)

 

1.

Ο Έλλην βγάζει το σπαθί

κι αμέσως αγριεύει!

Τον Άτλαντα τον ξέσκισε,

τον Τούρκο μακελεύει.

2.

Μούσλιμ λαθροβρωμιάρηδες,

Βρωμά και αραπάδες,

κρατώντας μιάν απόσταση

κάντε μας τεμενάδες.

 

(Στην κατακλείδα, η χορωδία χωρίζεται σε δύο μισά.)

3.

(α’ μισό χορωδίας) Φράγκοι, οβραίοι, Γερμανοί

(β’ μισό χορωδίας, ταυτόχρονα) Άγγλοι καί Αμερικανοί

κώνειο στο καρτούτσον!

(α’ μισό χορωδίας) Τραβάτε εις τον διάβολον

(β’ μισό χορωδίας, ταυτόχρονα) Βρέ, άειντε καταπιήτε το,

καί κλάστε μας τομ μπούτσον!

 

Δεν ξέρω, βγαίνει κάπως σαν εμβατήριο, πού τό ‘γραψε ο Γεώργιος Σουρής. Αλλά αυτή η ενορχήστρωση, ρέ παιδί μου! Αυτό το μεγαλοφυές χώρισμα της χορωδίας! Σα να τ’ ακούω, μέσα στο κεφάλι μου! Σοπράνο από δώ, βαρύτονοι από ‘κεί, κοντράλτο πιό δίπλα… Τί μελωδία! Τί θείο άκουσμα! Πά-πά-πά!!!

Οπότε, παραδίδω το πόνημά μου εις την κριτικήν του σεβαστού αναγνωστικού κοινού. Δεν είναι τέλειο, δε λέω. Μπορεί κανείς να πεί ότι στερείται μιάς κάποιας μεγαλοπρέπειας, ρέ παιδί μου. Αλλά ‘ντάξ’. Θα δεχθώ αγογγύστως την όποια σοβαρή φιλολογική κριτική.

Σειρά σας τώρα!

 

Υγ: Στον έναν εθνικό ύμνο, άλλος ένας δώρο! Ιδού πώς μετατρέψανε -πρό 150 ετών- τον εθνικό ύμνο (τον αυθεντικό) οι καθαρευουσιάνοι, γιά να σατιρίσουν τους «μαλλιαρούς»:

 

Σε γνωρίζω απ’ τη λεπίδα

χατζαριού την κοψοχόλα

Σε γνωρίζω από τη φάτσα

που μετρά τρεχάτη όλα.

 

Απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη

των Ρωμιώνε τα γερά

κι ως πριχού καί κοτσονάτη

γειά χαρά σου Λευτεριά!

 

ΣΗΜΑΤΑ, ΣΥΜΒΟΛΑ ΚΙ ΕΜΒΛΗΜΑΤΑ!!!!

43 Σχόλια

Σήματα, Σύμβολα κι Εμβλήματα !!!

σύντομο

Παλαιός

Μετά την χτεσινοβραδυνή παιδ(ε)ιά … είπα να κάνω ένα διάλειμμα … έλα ρε μην ανησυχείτε … όχι τέτοιου είδους διάλειμμα … άλλου … και από τα πολύ σοβαρά να πάμε στα πληροφοριακά, οπότε ηρεμήστε … ηρεμήστε !! … αλλά εντάξει αν μου «ξεφύγει» και ρίξω και κάτι, μην το πάρετε επί πόνου … άλλωστε μετά την τόση «εκπαίδευση» πρέπει να ‘χετε συνηθίσει.

Έγραψα λοιπόν δυό αράδες εκεί στο «Τα Μεγάλα – Ολέθρια Λάθη των Ελλήνων» για τα σύμβολα και κυρίως για την Σημαία και τον Ύμνο, και έγινε το έλα να δεις … όλα τα καλά μας παιδάκια, ομοθυμαδόν και ως συνήθως, χωρίς να δουν το νόημα, έμειναν σε λέξεις, και ξαμολήθηκαν διαγκωνιζόμενοι για την πρώτη θέση, ξεχνώντας αυτό που τόσες και τόσες φορές έχω γράψει, και με διαφορετικά λόγια είπα και χτές το βράδυ … ότι οι βλάκες δεν καταλαβαίνουν … διότι αν καταλάβαιναν δεν θα έκαναν ότι κάνουν … οπότε και δεν θα ήταν βλάκες … όθεν και δεν θα ήταν εδώ .

Αλλά θα μου ‘πείς :

… και καλά νέο είναι αυτό ;;

Νέο ;; … τι νέο !! … καθημερινό ψωμοτύρι είναι !!

  Θα τα σκίσουμε … (τα βάρδουλά σας) … είπεν ο χαζο-χαρούμενος φιόγκος … και παραληρώντας τα χάπατα, έτρεξαν να προλάβουν να πάρουν σειρά … μπας και μείνουν ρέστοι … και να γευτούν πρώτοι το «ξέ-σκισμα».

  Λεφτά … υπάρχουν … (στις τσέπες σας … για τα δικά μας παιδιά) … είπεν το άλλο ηλίθιο πιντί … και ξεσηκώθηκε το σύμπαν, κι’ έτρεξε να προκάνει το κάθε ζώον … να «πάρει» και … να γίνει και ο πρώτος μαλάκας.

  Το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκκαλο … (το δικό σας … αφού δεν θα έχει μείνει ψαχνό) … είπεν το κοιμισμένο βόδι … και ουρλιάξανε τα ζωντόβολα από «ηδονή» στην θέα … των κουμπάρων.

  Θα επανιδρύσουμε … (την τσέπη μας στην καμπούρα σας) είπεν ο γκαβούλιακας … και αλαλάξανε ακόμη και τα κοτρώνια, ονειρευόμενα «αντ-λαγές».

  Θα μετα-ρυθμίσουμε … (την δική σας ζωή … προς όφελος της δικής μας) … είπεν ο τουρκο-λελές … και αναστενάξανε βίλες, πισίνες, «σαπιοκοιλιές», βουνά και λαγκαδιές.

  Θα σας κάνουμε γιουρο-πέους … (αλλά να ξέρατε που θα μπούν τα πέους) … είπεν ο νυφιτσο-θρουμποελιάς … και τα ζωντόβολα τρέξανε να συν-εισφέρουνε κι’ αυτά … «στο διάολο» … ας πάει και το παλιάμπελο.

  Θα σας μάθουμε αριθμητική … (και θα φέρουμε άλλους να «σας» δουλεύουν) … είπεν ο δρακουμέλ … και χάρηκε ο κάθε ζωβλάκας που ήρτε πακιστανο-αλπανά «κάνει ντουλιές».

  Θα …  θαθά … θα … (χέ χε χε χέ …αλλά που να δείτε μετά το … να … ναννά … νά) … είπεν ο μπεκρουλιάρης ξεγάνωτος ντενεκές … και μιλιούνια πέσανε και «φάγανε» μέχρι και τα … μπαλκόνια.

  Ελ’νίδες … ελ’νες … όταν λέμε ισόβια … εννοούμε ισόβια … (για σας και τα παιδιά σας) … είπεν και ο κουφαλογο-μπινές … και όλοι πήρανε ανάσα βαθιά κι’ αναστενάξαν ευτυχείς που πλέον … θα γινόμαστε «δημιο-κράχτες».

Αυτά έλεγαν φωναχτά … αλλά και ψιθυριστά από μέσα τους, τα διάφορα πουλημένα κοπρόσκυλα, που τα ελλαδοζωντόβολα, έγλυφαν … γλύφουν και ακολουθούν σαν κοιμισμένα ζόμπι.

Καλά αυτά ήταν ;; τελειώσαμε κιόλας ;;

Όχι ρε … αυτά ήταν έτσι … για προθέρμανση !!

Όμως εσύ δεν είπες ….

Εντάξει … εντάξει … σταματάω … συγγνώμη … παρασύρθηκα … πάμε λοιπόν … στο θέμα μας !!

Έλεγα λοιπόν ότι, από παλιά, αλλά κυρίως πλέον σήμερα, ακόμη και η κάθε κατίνα και η κουτσή μαρία, από κράτη, οργανισμούς, πολυεθνικές εταιρίες, εταιρειούλες, μπακάλικα και σουβλατζίδικα, ακόμη και ο κάθε μαλάκας που φτιάχνει μιά ιστοσελίδα ή ένα μπλόγκι … ψάχνει να βρεί ένα σήμα, ένα σύμβολο, έναν ύμνο, τραγούδι ή ήχο, που θα μοστράρει και θα τον αντιπροσωπεύει. και μπορεί το κάθε ζώον, να ψάχνει κάτι που θα του γυαλίζει, αλλά οι παραπάνω το δουλεύουν το πράγμα, και αν δεν μπορούν οι ίδιοι το αναθέτουν σε κάποιους … ειδικούς. Στα πολύ ψηλά … πατώματα … βέβαια, αυτό είναι ένα από τα πρώτα, αν όχι το πρώτο που διατίθενται κεφάλαια και κεφάλια να το σχεδιάσουν … να σχεδιάσουν αυτό που θα χτυπήσει κέντρο και θα δημιουργήσει και έλξει τις επιθυμητές εκείνες καταστάσεις που βρίσκονται στα μυαλά και τις επιθυμίες εκείνων που σχεδιάζουν ή ονειρεύονται το σκοπούμενο.

Και τούτο γιατί, το σηματάκι, το σύμβολο, είναι αυτό με το οποίο έρχεται σε πρώτη (οπτική ή ακουστική) επαφή ο οποιοσδήποτε άλλος και αυτό που θα εντυπωθεί βαθιά μέσα του προκαλώντας συν-αισθήματα, έξεις, ροπές και καταστάσεις.

Όσο και να πάμε πίσω στο παρελθόν, όχι μόνο σε ανεπτυγμένες ή αναπτυσσόμενες κοινωνίες, αλλά και σε πρωτόγονες φυλές και καταστάσεις, μπορεί να μην δούμε οτιδήποτε άλλο, αλλά απαραιτήτως θα δούμε ένα έμβλημα, ένα σύμβολο εκεί μπροστά μπροστά να φράζει τον δρόμο μας, κάτι που ακόμη και ο τελευταίος «κάφρος» είχε επιλέξει να τον αντιπροσωπεύει, πράγμα το οποίο μας οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα ότι η επιλογή ενός αντιπροσωπευτικού συμβόλου ήταν παλαιόθεν αν όχι ανέκαθεν βαθιά ριζωμένη επιθυμία, πεποίθηση και ανάγκη … κάτι το οποίο έγινε αίτιο και αποτέλεσμα πολλών και πολλών γεγονότων και καταστάσεων. Κάτω απ’ αυτήν την διαπίστωση λοιπόν λογικά πράττει ο καθένας προσπαθώντας να βρεί ή να σχεδιάσει-δημιουργήσει αυτό το ιδιαίτερο κάτι που θα κληθεί ως προπομπός του να βουτήξει και να πορευτεί στον στίβο της ζωής. Βλέπουμε λοιπόν έτσι κάποια να προκαλούν και να φέρνουν τα επιθυμητά αποτελέσματα, και αλλά να μην επιτυγχάνουν τον επιθυμητό στόχο ή απεναντίας ακόμη και να προκαλούν αποστροφή, απέχθεια, ατυχία και καταστροφή.

Αν λοιπόν ένα σήμα (οπτικό ή ακουστικό) έχει τόση σημασία και βαρύτητα και παίζει τεράστιο ή καθοριστικό ρόλο για άτομα ή μικρές ομάδες, επιχειρήσεις κλπ. … τότε δεν μένει παρά να αναλογιστούμε τι μπορεί αυτό να σημαίνει για ένα κράτος, μια Φυλή, ένα Έθνος.

Ας μείνουμε λοιπόν στα πλαίσια του κράτους και της Φυλής, καθόσον από εκεί προήλθε και η αφορμή γι’ αυτό το άρθρο, αν και όλα όσα πούμε έχουν απόλυτη εφαρμογή παντού όπου γίνεται χρήση τους, από ατομικά μέχρι ομαδικά τοιαύτα.

Το Έμβλημα και η Σημαία, ως οπτικοποιημένα σύμβολα, και ο Ύμνος ώς ακουστικό τοιούτο, καθώς επίσης και το τυπωμένο Χρήμα, είναι τα καθοριστικά εκείνα στοιχεία, που όχι μόνο αντιπροσωπεύουν το κράτος και την Φυλή, στην σχέση τους με τους άλλους, αλλά και αυτά που διαμορφώνουν και καθορίζουν, την ποιότητα και την επιτυχή ή όχι πορεία του κράτους και της Φυλής.

Ως τέτοια λοιπόν, θα έπρεπε και θα πρέπει, να τυγχάνουν όχι απλώς της δέουσας προσοχής και σημασίας αλλά της απόλυτης και πρωταρχικής τοιαύτης, καθώς θα είναι αυτά που θα οδηγήσουν το παρόν και το μέλλον κράτους και Φυλής.

Η επιτυχής ή όχι επιλογή των, εκ των υστέρων βεβαίως, φαίνεται από την πορεία και την επιτυχία των πραγμάτων, καθώς και από την πρόοδο, ανάπτυξη, ευτυχία, φυσική, συναισθηματική και πνευματική κατάσταση των πολιτών και μελών κράτους και Φυλής.  

Δεινή κατάσταση, αυτομάτως ομιλεί περί αποτυχημένης επιλογής συμβόλων … συμβόλων που για κάποιους λόγους (διαφορετικούς σε κάθε περίπτωση) δεν είναι τα προσήκοντα, δέοντα και αντιπροσωπευτικά ως θα έπρεπε, ώστε να παράξουν καλά αποτελέσματα.

Ενώ αν η επιλογή ήταν καλή και σωστή θα βρούμε μόνο καλά αποτελέσματα και παντός είδους ανάπτυξη.

Ερχόμενοι τώρα στην περίπτωση της Ελλάδος και των Ελλήνων, και κοιτώντας την πορεία και την κατάστασήν μας από το ’21 και εντεύθεν, (για να μην πάμε στο μακρινό παρελθόν), βλέπουμε ότι κάθε άλλο παρά καλή, θετική, και αυτό που θα θέλαμε ή σαν Έλληνες θα περιμέναμε, είναι … η χώρα είναι υποτελές προτεκτοράτο από την αρχή μέχρι σήμερα, οικονομική κατάσταση χάλια διαρκώς, ανάπτυξη ασθενική για να μην ‘πώ μηδενική, πνευματική και συναισθηματική κατάσταση επίσης για τα μπάζα, συνεχείς πόλεμοι, εμφύλιες συρράξεις, εθνική κυριαρχία από τίποτα μέχρι πλήρως ξεπουλημένη, μηδενική αξιοπιστία … και μέλλον σκοτεινό και αόρατον.

Όλα αυτά σας κάνουν για σωστή επιλογή συμβόλων ;;

Πρός τι λοιπόν όλος αυτός ο ντόρος και ο ξεσηκωμός από τους διαφόρους εκείνους που εξανέστησαν για την δήθεν προσβολή των ;; Τούτο μόνο επειδή είναι κρετίνοες και άνοα ζωντόβολα, ηλίθια πιόνια κρατούντων (καταστάσεων), βολεμένοι του συστήματος, για μήπως κάτι περισσότερο ;; πράκτορες, εχθροί και ανθέλληνες που με τίποτε δεν θα ήθελαν να γίνει μιά αλλαγή που αυτομάτως θα σημάνει και δική τους χασούρα και ήττα ;;

Μετά μου λέτε γιατί … βρίζω … μα υπάρχει λογική … όταν δείχνεις αυτό που προκαλεί-οδηγεί στην καταστροφή, λέγοντας ότι πρέπει να αλλάξει ώστε να αναστραφεί, τουλάχιστον, η πορεία ολέθρου, να γίνεται αυτό αντικείμενο επίθεσης ;; … μάλλον κάτι δεν πάει καλά. 

Το ίδιο βεβαίως ισχύει και με όλα τα άλλα που κατά καιρούς έχω στηλιτεύσει … ας είναι όμως … σήμερα είπαμε θα μείνουμε στο εν λόγω.

Είπα λοιπόν, στο προηγούμενο άρθρο, λίγα σχετικά με την άγνωστη σε πολλούς ιστορία του Εθνικού Ύμνου … και έπεσαν να με φάνε … που κατηγόρησα τα μασώνια που έβαλαν (έδωσαν) την παρουσίαση του Εθνικού Ύμνου σε … αλλόφυλο*, παρόμοια όμως εκφράστηκαν, και για το ότι είπα, το πόσο λάθος και μη αντιπροσωπευτικός είναι ο Ύμνος.

=//=

*αλλόφυλο  ναι αλλόφυλο … και πείτε τον και βαφτίστε τον όπως θέλετε (οβραίο, κογκολέζο, μαό-μάο, ότι διάολο θέλετε [αν και έχω στοιχεία … και όχι βέβαια εκείνα που νομίζετε εσείς] …)  … διότι κοινώς χέστηκα το τι ήταν … αφού Έλληνας με τίποτα δεν ήταν, διότι αυτό είναι που μετράει.

=//=

Λοιπόν σήμερα θα σας το πάω ένα … μόνο ένα όμως … βήμα παραπέρα … και να δούμε πόσο θα πάρετε χαμπάρι.

Αντιγράφω λοιπόν μόνο τις 2 πρώτες στροφές, όπως δίνονται, και που μελοποιήθηκαν για την ανάκρουση, γιατί αν πάμε στο σύνολο, θα γίνει του κουτρούλη το πανηγύρι :

1

Σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν κόψη

τοῦ σπαθιοῦ τὴν τρομερή,

σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν ὄψη,

ποῦ μὲ βία μετράει τὴ γῆ.

2

Ἀπ᾿ τὰ κόκαλα βγαλμένη

τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά,

καὶ σὰν πρῶτα ἀνδρειωμένη,

χαῖρε, ὢ χαῖρε, Ἐλευθεριά!

Τι παρατηρούμε λοιπόν εδώ ;;

Σε πρώτη φάση :

Πόλεμο, καταστροφή και βία.

Αυτό σας φαίνεται για κάτι που οδηγεί σε ανάπτυξη, πρόοδο και ευημερία ;; … μιλάει για Μέλλον ;;

Σε δεύτερη φάση :

Λευτεριά βγαλμένη από κόκκαλα, δηλαδή από Πεθαμένους-Σκοτωμένους και Μη Υπάρχοντες πλέον, και όχι δημιουργούμενη, καλλιεργούμενη και αναπτυσσόμενη στο διηνεκές, από Υπάρχοντες και Ζωντανούς.

Και όπως είπα … σας το πήγα μόνο ένα βήμα … και όχι παραπάνω …

Άντε όμως και ένα δεύτερο βηματάκι … έτσι για το καλό … και για να σκάσουν μερικοί μερικοί … χά χά !!

Όταν ένα κράτος, μια Φυλή φτιάχνει-δημιουργεί τον Ύμνο του … ήδη υπάρχει ως οντότητα, ή τουλάχιστον ξεκινάει άμεσα … άρα δεν κοιτάζει στο παρελθόν … και ούτε μένει κάν στο τώρα, καθώς και τούτο σε μια στιγμή είναι πλέον παρελθόν … αλλά στο Μέλλον … σ΄αυτό είναι που στοχεύει … προς αυτό είναι που βαδίζει !!!

Μήπως τώρα είσαστε σε θέση να δείτε το ΛΑΘΟΣ ;; ... για ακόμα τσού ;;

Άντε όμως να μην αφήσω παραπονούμενους και τους ελάχιστους άλλους.

Τι θα έπρεπε να λέει ένας Ύμνος ;;

Μα απλά να οδηγεί … που ;; … στο φώς !! να υμνεί το Φώς, την Ανάπτυξη, την Ευημερία, και όπως είπα παραπάνω, να κοιτάζει και να στοχεύει στο ΜΕΛΛΟΝ !!!

Δεν θα επαναλάβω εδώ όσα έγραψα εκεί στο «Τα Μεγάλα – Ολέθρια Λάθη των Ελλήνων» σχετικά με την συμπεριφορά μας προς τα σύμβολα όσο αυτά υπάρχουν και είναι όπως είναι, όποιος θέλει ας διαβάσει το εν λόγω άρθρο ολόκληρο (δεν θα χάσει … να κερδίσει έχει αν ανοίξει το μυαλό του) ή αν βαριέται ας διαβάσει μόνο το συγκεκριμένο κομμάτι δηλαδή το «Παρενθετικά και Σημείωση του κεφαλαίου 6 – εν Συνόψει».   

Σχετικά με το θέμα Σημαία (Σημαία της Ελλάδος) … δεν θα ασχοληθώ εδώ σήμερα (είχα σχετικά σχολιάσει στο εδώ ιστολόγιο παλαιότερα) αλλά για να αποκτήσετε μια ιδέα για το πως, ποιοί και προς τι σκοπό χειραγωγούν και κατευθύνουν τα πράγματα, θα σας παραπέμψω στην πολύ καλή συνέχεια άρθρων στο ιστολόγιο της Φιλονόης http://filonoi.gr με τίτλο «Σύμβολα καὶ οἰκόσημα…» (α έως θ) καθώς και μερικά ακόμα παρεμφερή όπως (Ὁ ἀετὸς καὶ οἱ Ἕλληνες – Τί συμβαίνει μέ τά σύμβολα; – Ποιά ναζιστικά (κι ὄχι μόνον) σύμβολα; – κλπ. κλπ.) και δείτε μόνοι σας συνδέσεις, προεκτάσεις και άλλα.

Θα κρατήσω λοιπόν το θέμα Σημαία, ίσως και εκείνο του χρήματος (χαρτονόμισμα) για μια επόμενη πιθανώς ανάρτηση.

Επανερχόμενοι στο προκείμενο όπως και πιο πάνω σημείωσα, θα έπρεπε να σκεφτούμε σοβαρά την αντικατάσταση των ήδη υπαρχόντων με κάτι νέο, κάτι που θα έχει σοβαρά μελετηθεί και σχεδιαστεί, εάν θέλουμε να υπάρξει αντιστροφή της καταστάσεως. Βέβαια δεν μπορεί να γίνεται λόγος ότι κάτι τέτοιο θα το αναλάβουν όλα τα πολιτικά, οικονομικά και λοιπά σκουπίδια του τόπου, αυτό πρέπει να το κάνουν ΕΛΛΗΝΕΣ.

Το ίδιο και εκ των ούκ άνευ είναι θέμα βεβαίως και της … Αισυμνητείας, εάν βεβαίως υπάρξει κάποτε κάτι τέτοιο.

Τέλος για να διασκεδάσω τις εντυπώσεις και μόνο, προς αυτούς που ερωτούσαν ποιά είναι τα Πραγματικά Σύμβολα και η Σημαία της Φυλής, χωρίς να τα αποκαλύψω βεβαίως, θα ‘πώ ότι τούτα είναι αυτά που Σκοπό έχουν να θυμίζουν την Φωτεινή Πατρίδα και παράλληλα τον Σκοπό, το Καθήκον και την Ιερά Ανειλημμένη Υποχρέωση της Φυλής.

Νομίζω είπα ήδη πολλά … δυστυχώς δεν μπορώ να αποκαλύψω περισσότερα.

ΤΕΛΟΣ

Περί της πρόσφατης μεγα-εκπομπής σωματιδίων από τον Ήλιο

12 Σχόλια

ες κι ήμουνα προφήτης!… (‘Ντάξ’, μαθητευόμενος! Αφού δεν περνάει η λογική, θα σας ταράξω κι εγώ στις εξ αποκαλύψεως «αλήθειες»! lol!!!) Εκεί που μιλούσαμε ωραία-ωραία γιά το αιθερικό dna μας, κι ότι αυτό ξεκινάει από τον Ήλιο, ο τελευταίος μας πέταξε μιά μέγιστη cme (εκπομπή μαζών από το Ηλιακό «στέμμα»).

Αυτή ήταν ασυνήθιστου μεγέθους, καί προκάλεσε πανικό. Τί γιά κάψιμο των ηλεκτρονικών συσκευών είπαν, τί γιά σέλας που θα κάνει τη νύχτα μέρα, τί έτσι, τί αλλοιώς. Βέβαια, στις ειδήσεις πάντα κρατάμε μικρό καλάθι, αλλά έτσι κι αλλοιώς δεν συνέβησαν πολλά πράγματα.

Το θέμα, όμως, είναι…

(…Κι αφήνοντας κατά μέρος την πιθανότητα οι ειδήσεις να είναι ψεύτικες καί καθαρή προπαγάνδα τρομολαγνείας. Άρα, πρέπει να ελέγχουμε ως αληθή ή αναληθή τα πάντα μόνοι μας, αν μπορούμε – πχ εδώ με δικό μας τηλεσκόπιο καί φωτογραφίες. Καί, δυστυχώς, δεν μπορεί ο καθένας ν’ αγοράσει τηλεσκόπιο μεγάλων δυνατοτήτων, ή να έχει γνώσεις Αστρονομίας, άρα μόνον η λογική μας σώζει από τα πιθανά ψέμματα.)

…Ότι ο Ήλιος δείχνει υψηλή νοημοσύνη!

Πχ παλιότερα είχαν πεί ότι δύο μεγαλούτσικοι μετεωρίτες κατευθυνόντουσαν προς τη Γή, αλλά ο Ήλιος πέταξε πάλι μία μεγάλη cme καί τους έκαψε, πριν προξενήσουν κακό. Επίσης, καί σ’ αυτή την περίπτωση δεν μπορώ να συμπεράνω κατ’ ευθείαν του λόγου το αληθές, αλλά δέχομαι τη συγκεκριμένη αφήγηση, επειδή έχω κάνει δικές μου έρευνες γιά τη νοημοσύνη των άστρων. (Με θετικό συμπέρασμα περί αυτής. Σας εκπλήσσω; Μάλλον δεν θα έπρεπε.)

Καί τί μ’ αυτό, ώ Εργοδότα;

 

Μμμμ… Όταν διαθέτεις υψηλή νοημοσύνη, επιλέγεις. Φίλους, εχθρούς, παρέες… ο,τιδήποτε. Σκέφτομαι, λοιπόν, μήπως ο Ήλιος πέταξε την cme, γιά να ξεκαθαρίσουν κάποια πράγματα. Ίσως καί γι’ άλλους λόγους.

Τα σωματίδια αυτά ήρθαν στη Γή μετά από μερικές ημέρες από την εκπομπή τους (διότι τέτοια ταχύτητα έχουν), καί ο κύριος όγκος τους πέτυχε τις ηπαπάρα. Στην Ελλάδα ακούμπησαν οι άκρες του κύματος αυτού. (Πάντως, δαγκώσαμε καί λίγο τυρί καί μορταδέλλα απ’ το τόστ, όχι μόνο το ψωμί απ’ τις άκρες! lol!!!) Κι αναρωτιέμαι εγώ:

  • Μήπως τα Ηλιακά σωματίδια ενεργοποιούν τίποτε εγκεφαλικά κέντρα μέσα στις χοντροκεφάλες των σημερινών Ελλήνων;
  • Καί αντιθέτως, μήπως «καίνε» (καί υποβαθμίζουν) τα μυαλουδάκια των εχθρών μας;

Ταυτόχρονα, θυμήθηκα μιά κουβέντα του Φουκαράκη, ότι -δίκαιοι καί άδικοι- θα γίνουμε Ψίψιλοι, αν μας διαπεράσουν κάτι (αναμενόμενες) ακτινοβολίες από τον Σείριο (αν θυμάμαι καλά). Μπορεί ο μακαρίτης κάτι ν’ άκουσε, κάτι ν’ άρπαξε τ’ αυτί του, κάπως αλλοιώς να το ερμήνευσε, «σπασμένο τηλέφωνο» ξέρω ‘γώ, αλλά σκέφτηκα πως είναι ενδιαφέρουσα ιδέα, καί μήπως έχουμε εδώ κάποια εφαρμογή του φαινομένου.

Θα μου άρεσε πολύ ένα τέτοιο ενδεχόμενο, αν καί καταλαβαίνω πως μάλλον θα περιμένω κάμποσο χρόνο, πριν δω αποτελέσματα. Ελπίζω σύντομα, όμως, διότι όπου νά ‘ναι αρχίζει το πατιρντί. Κι επειδή ανατριχιάζω στην ιδέα ηλιθίων συμπολεμιστών, Ήλιε μου κάν’ τους έξυπνους, θέλουν-δε θέλουν! Καρα-Lol!!!

 

Υγ: Αφού σας είπα ακόμη λίγα γιά τα αστέρια, αρχίστε να σκέφτεστε τί ακριβώς ψάχνουν όλοι, καί πάνε καί φτιάχνουν από ναούς, μέχρι πρεσβείες καί γιάφκες σε κάτι περίεργα μέρη. Γιά τα οποία «οικόπεδα» είναι ικανοί να σκοτώσουν καί να σκοτωθούν, υπερασπίζοντάς τα. Γιά να είμαι ακριβής, υπερασπίζοντας αυτό που βρίσκεται από κάτω – στο υπέδαφος.

Ναί, ακριβώς, πρόκειται γιά τα κομμάτια του μακαρίτη του Φαέθωνα, που πέσανε στη Γή καί βυθίστηκαν στο υπέδαφος. Κι αυτά δεν είναι σκέτες πέτρες, «λίθοι διάπυροι» άνευ ετέρας σημασίας…

Αρχίστε να σκέφτεστε. Συνδυάστε με την τοποθεσία των δύο κεντρικών «σύναγκογκ» της Αθήνας, ακριβώς πάνω από τον Ηριδανό!!! (Το συγκεκριμένο κομμάτι του Φαέθωνα δεν βρίσκεται εκεί από κάτω. Αλλού βρίσκεται, σε απόσταση -στην επιφάνεια- κάποιων εκατοντάδων μέτρων, αλλά σιγά μην το καρφώσω.)

Αρχίστε να καταλαβαίνετε ότι όλοι αυτοί προσπαθούν να οικειοποιηθούν τα σωζόμενα κομμάτια μιάς υπερ-νοημοσύνης, αν καί ΔΕΝ το δικαιούνται.

(Κομμάτια που λειτουργούν ΑΚΟΜΗ, καί ΑΚΟΜΗ παράγουν αποτελέσματα. Πάνω από τρία μύρια χρόνια μετά την έκρηξη.)

Καί ΜΗΝ τους το επιτρέψετε επ’ ουδενί.

 

Περί «ιουδαίων» Διονυσίου Σολωμού καί Χριστού

46 Σχόλια

ο σημερινό σχόλιο είναι παρέμβλητο στην «κανονική» σειρά άρθρων, αλλά θεώρησα ότι έπρεπε να το γράψω. Ο λόγος είναι ότι διαπίστωσα πως πρέπει οπωσδήποτε να ξεκαθαρίσουμε κάποια βασικά πράγματα, πριν προχωρήσουμε. Κι ένα απ’ αυτά είναι το τί συμβαίνει με τα θεμελιώδη εθνικά μας «πιστεύω».

Αλλοιώς, αν μιλάμε διαφορετική γλώσσα ο καθένας, τότε τζάμπα τα αισυμνητικά κτλ σχετικά όνειρα. Ο σχηματισμός οποιουδήποτε είδους ομάδας δράσεως Ελλήνων (κι όχι μόνον του αισυμνητικού συμβουλίου) καθίσταται σχεδόν αδύνατος.

 

Τις ανοησίες (γιά να μην τις χαρακτηρίσω βαρύτερα) περί «εβραίου» Διονυσίου Σολωμού τις ξεκίνησε ένα άρθρο του μακαρίτη Ηλία Πετρόπουλου στην πάλαι ποτέ «Ελευθεροτυπία». Ο Πετρόπουλος ήταν μεν έξυπνος, ευρυμαθής, πολυπράγμων, πολυγραφώτατος, ερασιτέχνης λαογράφος, αλλά ταυτόχρονα ετύγχανε τυχοδιωκτική φυσιογνωμία, εγωπαθής, σαφώς ιδιόρρυθμο άτομο (αυτός ο χαρακτηρισμός, όπως λέει ένας φίλος, σημαίνει ότι κάποιος είναι μισότρελλος – αλλά το διατυπώνεις πιό ευγενικά), ξερόλας, καί κολλημένος με κάποιες αρνητικές ιδέες περί έθνους καί θρησκείας. (Των δικών μας, διότι γιά των άλλων διέκειτο μάλλον ευνοϊκώς.) Έτσι, γιά να τη σπάσει στους -καί κατ’ αυτόν- βλάκες νεοέλληνες, δημοσίευσε αυτό το περισπούδαστο άρθρο γιά τον Διονύσιο Σολωμό, όπου τον παρουσίαζε ως τέκτονα, ως ομοφυλόφιλο, καί ως …εβραίο.

Ο Διονύσιος Σολωμός όντως ήταν τέκτων (μόδα, γάρ, ο τεκτονισμός τώι καιρώι εκείνωι, καί ειδικά στα Επτάνησα), κι αυτό το καταλαβαίνουμε από το πορτραίτο του με το χέρι στην καρδιά. (Μιά από τις γνωστές -καί σε μας, τους «βέβηλους» lol!!!- τεκτονικές χειρονομίες.)

Γιά ομοφυλόφιλος, δεν ξέρω. Πάντως, τις εποχές εκείνες η ανατροφή των παιδιών ήταν αυστηρότατη, ειδικά στις μικρές «κλειστές» κοινωνίες, κι αυτό εσήμαινε πως τα αγόρια δεν άγγιζαν γυμνή γυναίκα πριν παντρευτούν. Όθεν, κάτι «καλές» (παναπεί κονομημένες) οικογένειες καί κάτι «αυστηρά» σχολεία παύλα «κολλέγια αρρένων» (καί τα «θηλέων» δεν πήγαιναν πίσω, εδώ που τα λέμε…), στα οποία οι οικογένειες αυτές έστελναν τα παιδιά τους να …μορφωθούν, ήταν εκκολαπτήρια καί άντρα της ομοφυλοφιλίας. (Βλέπε αγγλίτσα.)

Ο Σολωμός ήταν από πλούσια οικογένεια, άρα «έπαιζε» να έμπλεξε με τίποτις -χμ- ανορθόδοξες μεθόδους στο σέξ. Δεν το αποκλείω. Αλλά καί δεν το εξετάζω περισσότερο. Επουσιώδες.

 

Αλλά «εβραίος»;!

Ο Πετρόπουλος κάνει πως αγνοεί (διότι σίγουρα το ήξερε) το ότι στη Βενετία ΚΑΝΕΙΣ δεν γραφόταν στη «Χρυσή Βίβλο» (το Λίμπρο ντ’ Όρο), αν ήταν εβραίος. Η οικογένεια του Σολωμού ήταν αναντάμ-παπαντάμ Βενετσιάνοι ευγενείς καί γραμμένοι στο Λίμπρο ντ’ Όρο, άρα α-πο-κλεί-ε-ται να υπήρξαν εβραίοι, έστω καί (παλαιόθεν) προσήλυτοι, όπως πχ ο Νοστράδαμος στη νότια Γαλλία.

Αυτός είναι κι ο λόγος, γιά τον οποίο η Βενετία παρήκμασε, καί τελικά παραδόθηκε στον Ναπολέοντα (κι αργότερα ενώθηκε με το υπόλοιπο Ιταλικό κράτος) : οι εβραίοι (θυμήσου: ο Έμπορος της Βενετίας) την «εκδικήθηκαν», διότι, παρά τις επανειλημμένες μεγάλες προσφορές τους σε χρήμα, δεν πήραν τίτλους ευγενείας καί δεν γράφτηκαν στο Λίμπρο ντ’ Όρο. (Αντιθέτως, ο τρελλο-βασιλιάς της αγγλίτσας Γεώργιος Γ’ έκανε λόρδο τον Ρότσιλντ.) Έτσι, οι εβραίοι σήκωσαν όλες τις εμπορικές τους δραστηριότητες από τη Βενετία (όπως πχ το εμπόριο διαμαντιών), καί τις πήγαν στα έως τότε ασήμαντα ψαροχώρια Αμβέρσα καί Άμστερνταμ, με αποτέλεσμα μετά η Βενετία ν’ αργοσβήνει. Άσε που ο 17ος καί 18ος αιώνες είναι εποχή ανάδυσης εθνικών κρατών, καί το τέλος των όποιων ανεξαρτήτων πόλεων του Μεσαίωνα – οι οποίες επιβίωσαν ως τέτοιες καί κατά την Αναγέννηση. (Η Βενετία, δηλαδή, ήταν ήδη «ιστορικό λείψανο», ούτως ειπείν.)

Αυτά όλα ο Πετρόπουλος τά ‘κανε γαργάρα, με το κουτοπόνηρο σκεπτικό: «- Καί ποιός θα κάτσει να τα ψάξει;!» (Καί σ’ αυτό δυστυχώς έπεσε μέσα, διότι η Ιστορία ουδόλως τυγχάνει δημοφιλές ανάγνωσμα παρ’ ημίν.) Προείχε μέσα στο κεφάλι του να τη σπάσει στους νεοέλληνες. Κι όσο γιά τυχόν ίστορες, που θα τον διορθώνανε, ας μην ξεχνάμε ότι οι εφημερίδες πάντα κρατούσανε γιά πάρτη τους το δικαίωμα της δευτερολογίας – καί τις όποιες σωστές φωνές θα τις γελοιοποιούσανε καί θα τις πνίγανε ανά πάσα στιγμή, μη επιτρέποντας συνέχεια στον διάλογο.

(Δευτερολογία σε εφημερίδα παναπεί: «- Στα τέτοια μας οι αντιρρήσεις σου, όποιος καί να είσαι. Οι γραφιάδες μας έχουν δίκιο, καί σκάσε!». Κάργα …δημοκρατικά πράγματα. Δεν πρόβλεψαν, όμως, οι «δημοκράτες» την εμφάνιση καί τελική επικράτηση των ιστολογίων, γι’ αυτό τώρα βγαίνουν στην ανεργία ένας-ένας. Καί, μεταξύ μας, καλά να πάθουν, διότι λειτουργούσαν ως προπαγανδιστές καί αποβλακωτές.)

Εμένα, βέβαια, δεν μού ‘σπασε τίποτε. Ένας ακόμη ανιστόρητος φανατικός ξερόλας, ανάμεσα στους πολλούς που έβγαλε αυτή εδώ η πατρίς.

 

Όμως, το οικογενειακό όνομα του Σολωμού;… Έ;… Τί μας λέει αυτό;

Το οποίο, κάπου δυό αιώνες πιό πρίν, ήταν ακόμη …εβραϊκώτερο: Σαλαμών!!!

Λοιπόν, την πληροφορία παρέχει ο Θανάσης Πετσάλης-Διομήδης, στο τετράτομο μυθιστόρημά του «Οι Μαυρόλυκοι». («Μαυρόλυκοι» ήταν το πατρογονικό επίθετο της μητέρας του Ρήγα Φερραίου.) Στο οποίο περιγράφει τα σκοτεινά χρόνια του Ελληνισμού μετά την Άλωση του 1453, μέχρι τις παραμονές του 1821. Ο κόμης Σαλαμών, πρόγονος του Διονυσίου Σολωμού, ζούσε στο (Ενετοκρατούμενο) Ηράκλειο της Κρήτης, μέχρις ότου αποφάσισε να επαναπατριστεί οίκαδε, στη Βενετία. Οι δε πρόγονοι του …προγόνου ήταν σταυροφόροι. Που όντως πήγαν στα Ιεροσόλυμα. (Περί Ιταλών σταυροφόρων -ναί, υπήρξαν!- βλέπε πχ την όπερα «Οι Λομβαρδοί στην Πρώτη Σταυροφορία», που τη συνέθεσε ο Βέρντι γιά να τη σπάσει στους -τότε κατέχοντες την Ιταλία- Αυστριακούς.)

Κι έτσι εξηγούνται τα πάντα.

Αφήνοντας κατά μέρος το γεγονός ότι, τουλάχιστον είκοσι χρόνια πρίν την Α’ Σταυροφορία, λειτουργούσε στην Τρουά της Καμπανίας …καββαλιστική σχολή (ναί! ναί! – μην απορείτε γιά το ποιός έβαλε ιδέες στους τότε Ευρωπαίους να τραβήξουν κατά Τζερούσαλεμ!), όποιος πήγαινε στα Ιεροσόλυμα, συνήθως «κόλλαγε» μιά περίεργη ψυχική ασθένεια, τα συμπτώματα της οποίας είναι να νομίζεις ότι είσαι κάποια βιβλική προσωπικότητα – καί να δράς αναλόγως. (Ειδικά άμα είσαι ήδη καί λίγο λειψός από μυαλά – πχ θρησκοβαρεμένος.) Σήμερα αυτή η ασθένεια εξακολουθεί να υφίσταται, αλλά πλέον έχει όνομα: ονομάζεται (στην Ψυχιατρική / Ψυχολογία) «σύνδρομο της Ιερουσαλήμ».

Δεν μπόρεσα να βρω βίντεο με έναν ηπαπαραίο, χαρακτηριστικό ασθενή του συνδρόμου, που ζεί πλέον μόνιμα στα Ιεροσόλυμα, (νομίζει πως) ντύνεται σαν τον βασιλιά Δαυΐδ (με κάτι γαλάζιους χιτώνες κτλ), καί κυκλοφοράει όλη μέρα στους δρόμους με μιά άρπα ανά χείρας. (Κι από δίπλα τον κοιτάνε περίεργα αυτοί οι κοτσιδάκηδες οι εβραίοι, οι «χασσιδείμ».) Πολύ γέλιο, όταν το είδα προ ετών στην τηλεόραση, αλλά δυστυχώς δεν το έχω πρόχειρο.

Αυτό το σύνδρομο εξηγεί πχ το γιατί πολλοί χριστιανοί βαφτίζονται με εβραϊκά ονόματα (ειδικά σ’ εμάς, κάτι «Ραχήλ» καί κάτι «Γεσθημανές» καί κάτι «Βηρσαβέε» καί κάτι «Ισαάκ» δίνουν καί παίρνουν). Διότι νομίζουν πως μπαίνουν πιό βαθειά σε μιά -σαφώς αρρωστημένη- θρησκευτική ευσέβεια. Έ, λοιπόν, ο σταυροφόρος πρόγονος του Διονυσίου Σολωμού, αντί γιά μικρό όνομα, άλλαξε επίθετο!

Το καταλάβατε τώρα το γιατί «Σαλαμών-Σολωμών- (καί τελικώς εξελληνισμένο) -Σολωμός»;

Με την ευκαιρία, πάρτε καί το οικόσημο των επίσης Ιταλών σταυροφόρων Γκύζη στο κάστρο τους στη Σαντορίνη!

(Αφού σαφώς είδατε τα τρία άστρα του Δαυΐδ, παρατηρήστε επάνω-επάνω το σταυροφορικό κράνος της πανοπλίας. Να μ’ ακούτε εμένα. Ξέρω τί σας λέω – κατά κανόνα.  🙂  )

Όθεν, τα περί «εβραίου» Διονυσίου Σολωμού είναι μιά μαλακία καί μισή. Μην τα επαναλαμβάνετε, παρεκτός αν συμμετέχετε σε διαγωνισμό αλλοιώσεως της Ιστορίας.

 

Παρένθεση:

Το σύνδρομο της Ιερουσαλήμ έπιασε καί τους αγγλίτσους. Οι οποίοι σκέφτηκαν απλοϊκώς πως ως εξής – αγγλίτσοι γάρ: Απόγονοι του Χριστού, λέει ο μύθος (από τη σύζυγο του Χριστού Μαρία Μαγδαληνή μπλά-μπλά-μπλά), οι (Μεροβίγγειοι) βασιλιάδες των Γάλλων; απόγονοι των …εβραίων προγόνων του Χριστού οι θ’κοί μας!!! Άρα, πιό ορίτζιναλ πράμα, να ‘ούμ’, η αγγλιτσοράτσα! Πιό …θεϊκή!!! Άρα, φάτε την, Γάλλοι, καί σκάστε! Λόλ!!! Γι’ αυτό μέχρι σήμερα οι βασιλιάδες της αγγλίτσας κάθονται σε θρόνο εδραζόμενο απάνω σε μιά κοτρώνα, την δήθεν «πέτρα του Δαυΐδ».

Χοντρομαλακίες… αλλά σε εύπιστους ηλίθιους επενεργούν ως ντοπάρισμα. Καί η όλη ιστορία θα ήταν γιά γέλια (καί γιά κλάμματα απ’ τα γέλια), αν η συγκεκριμένη «εβραιοφροσύνη» δεν μας κόστιζε έναν εβραιοτεκτονισμό στην καμπούρα μας (με όλες τις συνέπειές του). Ως φαίνεται, δοθέντος ενός ηλιθίου, πάντα βρίσκεται ένας ακόμη ηλιθιώτερος, να τον ξεπεράσει.

Αυτά να τα βλέπουν οι ποδιτσοφόροι …»μαθητές» («εταίροι», καί τα ρέστα) του Χιράμ Αμπίφ, γιά να καταλάβουν πόσο μαλάκες πιάστηκαν. Τους την έφερε η παιδαριώδης προπαγάνδα ενός λαού, που είναι τόσο βλάξ, ώστε δεν κάνει ούτε γιά δούλος. (Σενέκας έφα.)

 

Ο Χριστός, τώρα, είναι σαφώς δυσκολώτερη περίπτωση, έως αδύνατη να επιλυθεί. Διότι (α) λείπουν τα καθαρώς ιστορικά στοιχεία (γνωρίζω άριστα τί εκλαμβάνεται ως ιστορικό τεκμήριο καί τί όχι), καί (β) στα Ευαγγέλια έχει πέσει (λογοκριτική καί παρεμβλητική) κοπτορραπτική, χειρότερη κι από το τέρας του Φρανκενστάϊν.

Ποιά είναι η δική μου γνώμη, όμως;

Σας έχω ξαναπεί ότι, ως αποτέλεσμα των ερευνών μου, έχω την πεποίθηση πως:

  • Ο Χριστός όντως υπήρξε.
  • Ήταν Έλληνας, όχι ιουδαίος.
  • Γιά δογματικούς καί άλλους λόγους, έχουν παραποιηθεί τα πραγματικά στοιχεία της ζωής Του, ακόμη και γιά την διάρκειά της . (Εγώ την υπολόγισα στα 27 έτη, όχι στα καθιερωμένα 33 – αλλά είναι πιό εύκολο να λές σε αγράμματους: «δυό τριάρια δίπλα-δίπλα», παρά: «τρία εις την τρίτην».)

Όθεν, γιά να ταιριάξει η αφήγηση στην προκρούστεια λογική των ιουδαιοφρόνων (ή καί κρυπτοϊουδαίων – τί «κρύπτο-«, δηλαδή, που μερικοί βγάζαν μάτια γιά το τί είναι πράγματι!) πάλαι ποτέ «πατέρων» της Εκκλησίας, εφευρέθηκαν ένα σωρό ψευτιές – πχ «περιτομή του Χριστού», «εβραίοι πρόγονοι του Χριστού» (καί δή, σε συγκεκριμένο αριθμό γενεών «από κτίσεως κόσμου»!!!), καί λοιπές αηδίες καί μούσια εβραίϊκα.

Έλα, όμως, που από τους μυτόγκες σημίτες λογοκριτές καί λοιπούς Φαρισαίους παραμυθολόγους ξέφυγε κάτι πολύ σημαντικό… που, αν καί μεγάλο, δεν το πήραν πρέφα. Καί τώρα είναι πολύ αργά γιά να συμμαζέψουν τη γκάφα τους.

Αυτό το μεγάλο γεγονός είναι η βάπτιση του Χριστού στον ποταμό Ιορδάνη.

Διότι, αγάπες μου, εγώ δεν ξέρω να υπάρχουν εβραίϊκα έθιμα βαπτίσματος σε ύδωρ. Ποτέ δεν υπήρξε κάτι τέτοιο σ’ αυτούς. Μόνον εμείς το έχουμε, τουλάχιστον από την εποχή του Αχιλλέα!

Κι όχι μόνον. «Αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις», λέει το ρητό, αλλά φαίνεται πως κανείς δεν κατάλαβε τί σημαίνει αυτό το «Ιορδάνης».

Έ, λοιπόν, «Ιορδάνης» είναι η απόδοση στην τραχειά διάλεκτο των Πελασγών του ονόματος Ηριδανός!!!

 

Παρένθεση – άκρως σημαντικό θέμα:

Με την Πελασγική διάλεκτο δεν έχουν ασχοληθεί καί πολλοί. Ή ασχολούνται, αλλά …στα κρυφά. Γιατί; Μά, διότι η ύπαρξή της αποκαλύπτει ότι η Ελλάδα έχει ένα παρελθόν, εκτεινόμενο ακόμη κάτι χιλιάρικα χρόνια προς τα πίσω, πολύ πιό πίσω απ’ τις «τσιγγούνικες» χρονολογήσεις της επίσημης Αρχαιολογίας. Έ, αυτό αμέσως σημαίνει πως οι προπαγάνδες εναντίον των Ελλήνων (κυρίως των σημερινών) πάνε στα σκουπίδια πρίν κάν γεννηθούν!!! Πράγμα, βεβαίως-βεβαίως, που δε θέλουν ούτε ο Κρόνος, ούτε ο Μάτς-Μούτς.  🙂

Λοιπόν, Πελασγικά κείμενα (από σκέτες λέξεις έως ολόκληρα κείμενα) έχουν διασωθεί αρκετά, αλλά δυστυχώς πρώτον δεν …διαβάζονται, καί δεύτερον με τα χρόνια έχει χαθεί η ερμηνεία (σημασία) τους. Τί εννοώ;

Όσον αφορά το πρώτο, υπάρχουν Πελασγικές επιγραφές τόσο στην Ελλάδα (Λήμνος, Κρήτη, καί αλλού), όσο καί στην Ιταλία (οι Ετρούσκοι ήταν Πελασγοί) καί αλλού, πχ στη σημερινή Τουρκία (Χετταίοι, επίσης Πελασγοί), οι οποίες γράφτηκαν μεν με το γνωστό Ελληνικό αλφάβητο (έστω καί στην ονομαζόμενη «λατινική» παραλλαγή του, δηλ. το αλφάβητο των Κυμαίων της Εύβοιας – οι Χετταίοι είχαν δικό τους αλφάβητο, αλλά η γλώσσα είναι καθαρή Πελασγική καί την «ξαναδιάβασε» ο Τσέχος Χρόζνυ στις αρχές του 20ου αιώνα), άρα διαβάζονται μεν εύκολα, αλλά κανείς δεν βγάζει νόημα! Τουλάχιστον, δεν βγάζει εύκολα. Διότι οι λέξεις είτε είναι λέξεις των «εκτραχυσμένων» Ελληνικών των Πελασγών (καί βγαίνει κάτι από νόημα, αλλά με προσπάθεια), είτε έχει χαθεί η σημασία τους (το δεύτερο, που είπα παραπάνω).

Παραδείγματα Πελασγικών λέξεων που καταλαβαίνουμε:

  • Ζιάζ’ = δήϊος, δηλ. σεβαστός.
  • Μαράζζ’ = το (καί σήμερα γνωστό) μαράζι, η στεναχώρια.
  • Φέρσου = ο δίκαιος φόνος, η βεντέττα. (Παράβαλε «Φερσέφασσα», άλλη απόδοση του ονόματος της Περσεφόνης.)
  • Κραυσίδων = «τραχειά» απόδοση του «Θραυσίδων», δηλ. ο ποταμός που «σπάζει». (Ο Κραυσίδων, αν καί μικρός, έχει πολλά καταρρακτάκια.)

Πελασγική λέξη που σήμερα δεν καταλαβαίνουμε τη σημασία της:

  • Αλαμάνα (το γνωστό τοπωνύμιο).

Βέβαια, υπήρξε μπάρμπας τις κάποια περασμένη δεκαετία σε λεωφορείο του Κτέλ, ο οποίος την είπε σε (τότε) νεοδιορισμένο φιλόλογο, ότι: «- …Ισείς στα πανεπιστήμια διέν μαθιαίνιτι ντιέπ τίπουτας! Ου Θανάησ’ ου Διάκους, όταν τουν ιέπιασαν οι Τούρκ’, είπι: ‘- Ιέλα μάνα να μι δείς!’, κι ιέτσ’ ιέμεινι του ουόνομα!», αλλά τέλος πάντων…  🙂

Γιά τα Πελασγικά, υπάρχει το κλασικό σύγγραμμα του Θωμόπουλου (ο οποίος δεν είχε σχέση με επίσημη Αρχαιολογία – γιατρός ήταν, καί …Κεφαλλωνίτης, δηλαδή εξ ορισμού τού ‘κοβε …κάπως! lol!!!), συν όσες μελέτες του Μανφρέντι πέσουν στα χέρια σας. Ο Μανφρέντι, εκτός από συγγραφέας μυθιστορημάτων, είναι καί φιλόλογος της καρριέρας κι έχει ασχοληθεί επισταμένως με το θέμα, αλλά κρύβει λόγια. (Φήμες λένε πως είναι ποδίτσας.)

Αυτά έχω υπόψη μου, γιά να σας δώσω μιά ερευνητική ώθηση, καί αγνοώ αν υπάρχουν καλύτερα βοηθήματα. Αλλά, τέλος πάντων, πορευόμαστε με ό,τι διαθέτουμε.

 

Λοιπόν, γιά Ηριδανό μιλούσαμε. Καί… ποιός έπεσε (νεκρός) μέσα στον ποταμό Ηριδανό; Έ;

Ο Φαέθων

Έτσι εξηγούνται όλα.

Βλέπουμε, επομένως, ένα μέλος κάποιου (σαμανιστικού) Ελληνικού ιερατείου της περιοχής της Παλαιστίνης, τον Ιωάννη τον Πρόδρομο, να βαφτίζει τον Χριστό στον ποταμό Ιορδάνη (Ηριδανό), δηλώνοντας έτσι -σε «ευανάγνωστη» συμβολική γλώσσα- πως ο Χριστός είναι γνήσιος Έλληνας, άρα καί φορέας όλης της πανάρχαιης μνήμης της φυλής μας. Έχω αναφέρει πολλές φορές ότι, ως Έλληνες, καταγόμαστε από τον αστερισμό του Κύκνου (βλέπε Ωραία Ελένη από αυγό κύκνου κτλ), κι ήρθαμε στη Γή με ενδιάμεσους σταθμούς Φαέθωνα καί λιγάκι Άρη. Λογικό, λοιπόν, που ένας εξέχων Πελασγός (του Διός), πριν αρχίσει δημόσια δράση, δηλώνει δημοσίως με το βάπτισμα την ιδιότητά του. Το ποιός είναι. Κι άλλο τόσο λογικό, που τον θάνατο του Χριστού τον αναμιμνησκόμαστε κάθε χρόνο με τα νεκρικά έθιμα γιά τον θάνατο του Φαέθωνα («…- Πού έδυ σου το κάλλος;»). Γι’ αυτό βλέπεις ότι κι ο πιό χύμα «χριστιανός» σημερινός Έλληνας, μπορεί να μην πατάει σε εκκλησία, αλλά το Μεγαλοβδόμαδο δεν το χάνει. (Όπως κι ο γράφων.)

Όταν δεν τα βλέπουμε αυτά, ή -χειρότερα- δεν θέλουμε να τα δούμε (κάτι θρησκοβαρεμένοι, που την Ορθοδοξία τη νομίζουν ότι προήλθε από παρθενογένεση καί ιστορικό χάσμα), είμαστε νοητικώς τυφλοί – καί στο φινάλε καλά μας κάνουν οι ιουδαίοι, που καπέλλωσαν τη θρησκεία μας των τελευταίων 2000 ετών.

Εδώ, τώρα, μπαίνει το θέμα: «πού βρέθηκαν οι Πελασγοί στην Παλαιστίνη».

Μά, είχαν πάει σε πολύ παλιές εποχές (ίσως τρία χιλιάρικα καί πλέον χρόνια πΧ), αλλά συνέχισαν καί σε νεώτερες. Κι όχι μόνον εκεί, αλλά καί σε άλλες περιοχές εκεί γύρω. Άρα, ιστορικώς υπάρχουν πολλά «στρώματα» από αυτούς στη σημερινή Μέση Ανατολή. Στην Κρήτη βρέθηκαν επιγραφές Πελασγικές, χρονολογημένες κάπου το 650 πΧ, άρα οι Πελασγοί συνυπήρχαν στο νησί (καί σαφώς καί στην Παλαιστίνη) μαζί με τους λοιπούς Κρήτες (όλοι αυτοί οι αναφερόμενοι ήσαν Έλληνες, απλά διαφορετικών υποφυλών – το τονίζω, γιά να προλάβω καλοθελητάδες), ακόμη καί στα ιστορικά χρόνια.

Ο τελευταίος μαζικός εποικισμός Ελλήνων στην Παλαιστίνη (καί -εννοείται καί- πιό μέσα, στη Συρία) συνέβη τα Ελληνιστικά χρόνια (Δεκάπολις, Γέρασα, κτλ). Μ’ άλλα λόγια, κάπου στα πρώτα χρόνια των Επιγόνων του Μ. Αλεξάνδρου, οι όποιοι ιουδαίοι ήταν εθνική μειοψηφία μέσα σε μιά Ελληνική περιοχή!!!

Έλα, όμως, που σήμερα οι εβραίοι, στις «αρχαιολογικές» ανασκαφές τους σκάβουν πολύ βάναυσα (με μπουλντόζες!) καί καταστρέφουν τα αρχαιολογικά στρώματα του ανασκαφικού τομέα (φράγκικο, βυζαντινό, ρωμαϊκό, αρχαιοελληνικό), μέχρις ότου βρουν το δικό τους! (Αυτά τα ξέρω από αρχαιολόγο, δεν τα έβγαλα απ’ το κεφάλι μου.) Πρόσθεσε καί την προπαγάνδα, ότι αυτοί πάντα ήσαν οι κύριοι της περιοχής, καί το γλυκό …ξυνό έδεσε! Έτσι, όποιος μιλάει γιά Έλληνες στην Παλαιστίνη (καί δή Πελασγούς), θεωρείται λίαν επιεικώς παραδοξολόγος.

Τί να πείς; αυτή όμως είναι η ιστορική αλήθεια, καί σ’ όποιον αρέσουμε.

 

Συμπερασματικώς, ο Χριστός ήταν καθαρός Έλλην, καταγόμενος από Πελασγούς – καί δή του Διός. Διότι υπήρχαν κι αυτοί του Κρόνου, όπως ο Ιούδας. (Παρατσούκλι, όχι κύριο όνομα – «ού Διαίος», δηλ. όχι του Διός, δηλ. Κρόνιος. Με παραφθορά έγινε «ιουδαίος».) Καμμία σχέση ο Χριστός με ιουδαίους, πολλώι δε μάλλον με εβραίους (δηλ. Χαλδαίους μάγους, αβραμίκους καί χαχαμίκους). Τώρα… «περιτομές εορταζόμενες την 1η Ιανουαρίου» καί τα ρέστα, απλώς παραμυθάκια γιά χαζούς.

Αλλά τί σου κάνει η προπαγάνδα, έ;! «Εβραίος» ο Χριστός, «εβραίος» ο Διονύσιος Σολωμός, καί τρέχα γύρευε εσύ την ιστορική αλήθεια!… Αλλά θα μου πείς, εδώ καταπίνουμε αμάσητο το ότι καταγόμαστε από τα αιμομικτικά βιολογικά ρομπότ Δευκαλίωνα καί Πύρρα. (Αφού αυτά τα έγραψαν …»αρχαίοι Έλληνες», κι όχι φανατικοί Ελληνοδιώκτες οβραίοι σιωνιστές! Έ; Είναι να μην τα δεχθούμε αμάσητα, αφού είναι «αρχαιοελληνικά»;  🙂  ) Αφού λοιπόν καταπίνουμε τέτοιες κοτρώνες (δίκην Κρόνου), η δήθεν εβραϊκή καταγωγή του ιδρυτή της τελευταίας θρησκείας μας θα μας πειράξει;

Ά, ρέ Έλληνες!… Που τις ιστορικές μελέτες τις θεωρείτε σπατάλη χρόνου…

 

Υγ 1: Πρέπει να ευγνωμονούμε την -μή κρυπτόμενη πλέον- ανυπομονησία των Κρονίων να κυριαρχήσουν σε ολόκληρον τον πλανήτη, διότι ξεμασκαρεύονται ένας-ένας οι οπαδοί τους, καί βλέπουμε καθαρά τους μέχρι πρό τινος μεταμφιεσμένους (σε φίλους) εχθρούς. Λοιπόν, κάτι πατριάρχες καί μητροπολιτάδες οπαδοί της «πανθρησκείας», καλά θα κάνουν να χωνέψουν από τώρα ότι έρχεται …ξυράφι, που θα αποκαθάρει τα Ευαγγέλια από την εβραίϊκη σκουριά τόσων αιώνων. Κι αν δεν τους αρέσει, θα ξυριστούν καί τα γένεια τους.

Τα ίδια καί κάτι «γεροντάδες», που επιμένουν -καρακρονίως πως- να καταδικάζουν το σέξ, κι όχι την κλοπή δημοσίου χρήματος. Το σέξ, τρισανόητοι, δεν σκοτώνει κανέναν. (Παρεκτός κι αν καταπιεί πεντέξη βιάγκρα ένας καρδιακός.) Αντιθέτως η έλλειψη φαρμάκων καί ιατρικού εξοπλισμού (που προκύπτει απ’ τις κλοπές των λαμόγιων) όντως σκοτώνει. Αλλά γιά τις κλοπές, ούτε κουβέντα οι «ενάρετοι» γεροντάδες.

Τα κομποσχοίνια κι οι προσευχές σας μάραναν, κατά τ’ άλλα… Δεν κοιτάτε τη διανοητική καί καρδιακή σας τύφλα, λέω ‘γώ.

Υγ 2: Ενδιαφέρον είναι κι αυτό που λέει το Ταλμούδ γιά τον Χριστό, που τον χαρακτηρίζει «νόθο τέκνο του Ρωμαίου στρατιώτη Ιάσονα Πανδίρα».

Αν, όμως, ήξεραν οι ραββίνοι τί ακριβώς σημαίνει αυτή η κουβέντα, θα έτρωγαν το Ταλμούδ γιά πρόγευμα! Λόλ!!!

«Πανδίρας», ή Πάνθηρας (πιό σωστό) είναι ο μυημένος σε κάποια από τα αρχαία Ελληνικά Μυστήρια! (Ο ιεροφάντης σε κάποια φάση φώναζε: «- Ενδύσασθε την θεάν!», κι όλοι οι πιστοί φορούσαν προβιές μεγάλων αιλουροειδών – λεοπαρδάλεων, λιονταριών, πανθήρων, κτλ. Όπως ακριβώς ο Ηρακλής, τον οποίο οι ιερείς της Ελευσίνας δεν τον μύησαν, διότι τον θεώρησαν ήδη μυημένον.)

Older Entries