Αρχική

Το πιό σημαντικό ερώτημα αυτών των εκλογών!

5 Σχόλια

ίχα-δεν είχα, πάλι τη διέπραξα την (προεκλογική) αμαρτία μου!  🙂  Πάλι αρθράκι. Αλλά σκέφτηκα πως καλύτερα θα ήταν να μην το αποφύγω.

 

Λοιπόν. Το σημαντικώτερο ερώτημα των εκλογών, φυσικά καί δεν εντοπίζεται στα προπαγανδιστικά μούσια των (χαρτζηλικωμένων) γκαλλοπατζήδων. Πχ γιά το ποιός θα βγεί πρώτος καί με τί προβάδισμα, ή ποιός την έχει …μεγαλύτερη την «παράσταση νίκης», καί λοιπές σαχλαμάρες. Αυτά τα ζητήματα ενδιαφέρουν μονάχα τα κομματόσκυλα καί τους ηλίθιους. (Που νομίζουν ότι η μνημονιακή δυστυχία της χώρας είναι κάτι το προσωρινό καί φευγαλέο, κι ότι θα ξανάρθει εποχή που θα περνάνε μπέϊκα, επειδή απλά θα γλείφουν το κόμμα που κυβερνάει.)

Το σημαντικώτερο ερώτημα των εκλογών αυτών, είναι το πώς θα φερθεί το μεμεταριό.

Μ’ άλλα λόγια, πού θα πάει η ψήφος… ακριβέστερα, το πακέτο ψήφων:

  • Των μεμέτηδων της Θράκης (που χαρτζηλικώνονται απ’ τη ΜΙΤ),
  • καί των νεοεισελθόντων 850,000 «Ελληνοποιηθέντων» (Πακιστανών, Αφγανών, καί λοιπών).

(Γιά τους Βρωμά, το ξέρουμε ήδη: Σύριζα!)

 

Η απάντηση δεν είναι καθόλου εύκολη δουλειά. Ούτε προεκλογικώς, ούτε μετεκλογικώς. Διότι:

Προεκλογικώς, πρέπει ν’ αναρωτηθούμε εάν αυτό το πακέτο ψήφων θα πάει κάπου ενωμένο, ή διασπασμένο. Καί, κυρίως, γιατί. (Διότι απ’ αυτό ακριβώς το «γιατί» θα καταλάβουμε πάρα πολλά. Δεν θα περάσουμε την ώρα μας διαβάζοντας εκλογικούς πίνακες γιά πλάκα.)

Όμως, υπάρχουν αρκετά σενάρια. Πχ να υποστηριχτεί «μονοκούκκι» το μεμετοκόμμα «Ισότητας, Ειρήνης, κτλ». Ή να το ψηφίσουν αυτό τα μεμέτια της Θράκης, αλλά οι «Ελληνοποιθέντες» να ψηφίσουν κάτι άλλο – πχ Σύριζα, ή Νουδού. Ή να δούμε τις μεμετοψήφους διασπασμένες. Οπότε, αν αποτολμήσουμε προβλέψεις, μας περιμένει αρκετά δύσκολη δουλειά. (Προσωπικώς, θα τις αποφύγω.)

Μετεκλογικώς, μας περιμένει το επίσης δύσκολο έργο να ξεχωρίσουμε -μέσα από την «ομογενοποιημένη» κάλπη- τα διαφορετικής προελεύσεως ποσοστά. Άρα, πώς ξεχωρίζεις πχ πόσοι «Ελληνοποιηθέντες» ψήφισαν Σύριζα; Αυτό μπορούμε να το βρούμε: (α) συγκρίνοντας με τα ποσοστά προηγουμένων εκλογών, καί (β) με τους εκλογικούς καταλόγους. Αν, εννοείται, έχουμε πληροφόρηση γιά νέους εγγεγραμμένους.

 

Όπως προείπαμε, καθόλου εύκολο έργο.

Αλλά άκρως ουσιαστικό.

Θα μας δείξει «ακτινογραφία» τα σχέδια των «Μεγάλων Δυνάμεων» γιά την καμπούρα μας. (Τυφλά όργανα των οποίων «Μεγάλων» είναι τα μεμέτια.) Κι ο εχθρός, που καθίσταται φανερός, χάνει αμέσως τη μισή δύναμή του.

 

Τρισ-α-τέλειον εκλογικόν!

14 Σχόλια

ς σχόλιο, θα πνιγόταν. Φτιάχνω, λοιπόν, ένα κάτι σαν άρθρο, ώστε να φανή πιό καθαρά (καί στη θέση που της πρέπει) η θυμοσοφία του Τρισ-ατέλειου.

Απολαύστε!

 

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

 

Γράφει ο Τρισ-α-τέλειος

 

Εκλογικόν… Αντιγράφω μαργαριτάρια Διαδικτυακά, που με εκφράζουν:

 

01. »…Μετά τον ΒΠΠ και την ήττα των «φασιστών», τα κράτη των νικητών που επικράτησαν έκαναν μια συντονισμένη -και επιτυχημένη- προσπάθεια προπαγάνδας σε όλους τους θεσμούς ενημέρωσης ή καθοδήγησης της κοινής γνώμης, για να πείσουν τους πάντες ότι η λέξη «φασίστας» σημαίνει ηθικά υποδεέστερος. Ως «φασίστας» κατέληξε να σημαίνει οποιοσδήποτε υποστηρίζει τη δεξιά, την ετεροφυλοφιλία, τον Χριστιανισμό, την οικογένεια και διάφορα άλλα, συμπεριλαμβανομένου και του οικονομικού ανταγωνισμού.

Αυτό ήταν βασισμένο σε ανιστόρητες θεωρήσεις φυσικά, αλλά όποιος έχει τα μέσα και τη βούληση επιτυγχάνει. Έτσι, καταλήξαμε σε αυτήν την παρωδία δημοσίου διαλόγου, όπου κάποιος δεξιός, ο οποίος μιλάει, χρειάζεται να υπενθυμίζει κάθε 10 λεπτά (το πολύ) ότι δεν είναι «φασίστας», και ότι μισεί τους «φασίστες» πάρα πολύ, και κάθε αριστερός κρατικιστής, κάθε φορά που αντιλαμβάνεται πως υστερεί σε επιχειρηματολογία, να υπενθυμίζει ότι αυτός ως αριστερός έχει το χρίσμα του αντι-«φασίστα», και άρα ως …ηθικά ανώτερος πρέπει να έχει κερδίσει, τα κούφια επιχειρήματά του προφανώς πρέπει να είναι καλύτερα.

Και οι θεατές φυσικά συμφωνούν ότι ο βασιλιάς φοράει θεσπέσια ρούχα, και ότι ο τραυλός αριστερός πάντα τα λέει καλύτερα από τον δεξιό…»

 

02. »…Και στον βαθμό που ο φτωχός είναι φτωχός με δική του υπαιτιότητα, είναι αναμενόμενο αφενός να θέλει ένα σύστημα, το οποίο δεν έχει ανταγωνισμό, και αφετέρου να φθονεί εκείνους που είναι πλουσιότεροι – με δική τους υπαιτιότητα, επίσης. Παραδόξως η ίδια αντι-ανταγωνιστική νοοτροπία υπάρχει στα ανώτερα κλιμάκια: οι πλούσιοι δεν θέλουν τον ανταγωνισμό, γιατί είτε φοβούνται ότι θα χάσουν τη θέση τους, είτε αντιλαμβάνονται ότι ο ανταγωνισμός είναι πολύ σκληρότερος, από το να βάλουν το Κράτος να διατηρήσει με τη βία τη θέση τους στην κοινωνία. Και έτσι, δημιουργείται η συμμαχία των από πάνω με τους από κάτω (εναντίον της μεσαίας τάξης).

Αυτή η συμμαχία από τη φύση της έχει και τα αρνητικά της. Αποτελείται από άχρηστους, τεμπέληδες, και φοβισμένους, και όντως παράγει τη σοσιαλιστική-κρατικιστική μιζέρια, της οποίας τα παραγωγικώς υποδεέστερα αποτελέσματα είναι γνωστά. Το μόνο «πλεονέκτημα» της συμμαχίας αυτής είναι ότι αποτελεί την πλειοψηφία της κοινωνίας. Γυναίκες, νέοι, γέροι, χαζοί, τεμπέληδες από τη μια, και οι ξεφτισμένοι αριστοκράτες από την άλλη, ανέκαθεν ήταν πλειοψηφία και ανέκαθεν ήταν ακατάλληλοι για παραγωγή – σε σύγκριση σε όσους πραγματικά μπορούσαν να σταθούν στα πόδια τους οικονομικά (άντρες παραγωγικής ηλικίας, γνήσιοι αριστοκράτες).

Οι από πάνω, διαχρονικά, έκαναν πολλές απόπειρες για να επικρατήσει αυτή η συμμαχία. Φαραωνικά και αυτοκρατορικά καθεστώτα με τεράστιες γραφειοκρατίες από νεόπλουτους πρώην φτωχούς είναι ο κανόνας στην προ-δημοκρατική Ιστορία, και αποτελούν τη μήτρα του σοσιαλισμού. Η αρχαία Αίγυπτος και η ΕΣΣΔ μπορεί ν’ απέχουν χιλιετίες, αλλά ιδεολογικά είναι πολύ κοντά. Όλα αυτά τα καθεστώτα, όμως, έσπαγαν αργά ή γρήγορα, λόγω των νεόπλουτων φτωχών, οι οποίοι γίνονταν γρήγορα αριστοκρατία, δημιουργούσαν δικά τους φέουδα και ανεξάρτητες επιχειρήσεις και γεννούσαν τον ανταγωνισμό.

Η δημοκρατία τα άλλαξε όλ’ αυτά. Στη δημοκρατία η ισχύς εκπηγάζει από την ψήφο, και αυτό σημαίνει ότι η πλειοψηφία, που είναι εχθρική προς τον ανταγωνισμό, πάντα θα έχει την ισχύ για να τον καταπνίξει.»

 

03. »…Κανείς, λοιπόν, δεν αμφισβητεί ότι ο καπιταλισμός είναι παραγωγικά ανώτερος του σοσιαλισμού, και αυτό αρκεί ακόμα και ως ο μόνος λόγος για να επιβληθεί ο καπιταλισμός (με κάθε μέσο). Σε καμία περίπτωση όμως δεν σημαίνει ότι ο κόσμος θα αισθάνεται/νιώθει περισσότερο «ευτυχισμένος» στον καπιταλισμό, επειδή (όντως) θα έχει περισσότερα αγαθά. Ούτε φυσικά σημαίνει ότι «ο κόσμος» (γενικά και αόριστα) απεχθάνεται τον καπιταλισμό, επειδή απεχθάνεται τα περισσότερα αγαθά που όντως θα του προσφέρει ο καπιταλισμός, και δεν θέλει να είναι ευτυχισμένος.»

 

04. »…Ο κόσμος, πλην των Λευκών Χριστιανών Αντρών, απεχθάνεται τον ανταγωνισμό, γιατί δικαιολογημένα φοβάται ότι θα χάσει στον ανταγωνισμό, τον οποίο και θα κερδίσουν οι ΛΧΑ. Η δημοκρατία είναι που δίνει δύναμη στον κόσμο -πλην των ΛΧΑ-, να επιβάλουν το σύστημά που πλήττει τον ΛΧΑ και ωφελεί αυτούς. Επομένως, εάν θέλουμε πραγματικά να επικρατήσει ο ανταγωνισμός, πρέπει αφενός να απευθυνθούμε στους κατεξοχήν ενδιαφερόμενους, τους ΛΧΑ, και αφετέρου να τους πείσουμε να καταργήσουν τη δημοκρατία ή να συμβάλλουν στην κατάργησή της.»

 

05. »…Ένας νέος ΛΧΑ τείνει να έχει περισσότερο αναδιανεμητικές απόψεις από έναν ώριμο ΛΧΑ, γιατί κάποια γονίδια δεν έχουν εκφραστεί ακόμα. Δεν παράγουν όμως τα γονίδια τις απόψεις. Οι απόψεις (περί αναδιανομής) διαμορφώνονται μέσω μιας διαδικασίας, η οποία είναι πάνω-κάτω κοινή σε όλους – άντρες, γυναίκες, νέους, ώριμους, γέρους, κτλ.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει εξελιχθεί για να διαμορφώνει απόψεις, που συμφέρουν τον οργανισμό του. Όταν ο οργανισμός δεν μπορεί ν’ ανταγωνιστεί παραγωγικά τους άλλους οργανισμούς, τότε θα διαμορφώσει αναδιανεμητικές απόψεις. Ο νέος ΛΧΑ, ο ώριμος ΛΧΑ, και ο γέρος ΛΧΑ έχουν τα ίδια («ανώτερα») γονίδια για παραγωγή. Όμως, στον νέο δεν έχουν εκφραστεί ακόμα, και στον γέρο η έκφρασή τους έχει ανασταλεί από το γήρας. Για αυτό ο νέος και ο γέρος θα τείνουν να είναι πιο αναδιανεμητικοί από τον ώριμο ΛΧΑ.»

 

06. »…Διάγουμε προεκλογική περίοδο, κι έχουν βγει όλοι οι «δημοκράτες» και λένε ότι θέλουν να δώσουν παροχές στις γυναίκες, τους νέους, τους ανάπηρους, κτλ κτλ – πλην ΛΧΑ. Αν πας και τους πεις ότι το προεκλογικό τους πρόγραμμα πάσχει, επειδή δεν προβλέπει παροχές ειδικά για Χριστιανούς, ετεροφυλόφιλους, εργαζόμενους και ιδιοκτήτες, θα γελάσουν μαζί σου. Γιατί ο λόγος που υπόσχονται ό,τι υπόσχονται, είναι να τα πάρουν από τους ΛΧΑ.

Κι όμως, αυτό προκύπτει από την αταξική σου θεωρία περί διαμόρφωσης των απόψεων! Έχεις φανταστεί να πας στους κομμουνιστές, και να πεις πως δεν έχει σημασία αν ο άλλος είναι φτωχός, κατατρεγμένος, λεσβία, ανάπηρος, κτλ, αλλά οι τάξεις -τις οποίες επικαλούνται- είναι κατασκευάσματα της φαντασίας; Και μετά να συνεχίσεις… κάθε άνθρωπος, ανάλογα με τα προσωπικά του βιώματα (συμπεριλαμβανομένου του διαλόγου), μπορεί να γίνει κομμουνιστής και φορολάγνος: ο βιομήχανος, ο ελεύθερος επαγγελματίας, ο ιδιοκτήτης, ο οικογενειάρχης, μπορούν κάλλιστα να πειστούν να γίνουν και αυτοί φορολάγνοι. Φαντάζεσαι τους κομμουνιστές να κάνουν μια εκστρατεία ενημέρωσης στον ΣΕΒ, για το πόσο σημαντική είναι η αύξηση των εισφορών για την ανάπτυξη – ή στην ΠΟΜΙΔΑ, για τα δημοσιονομικά οφέλη του ΕΝΦΙΑ; (Θα μου πεις, με τέτοιον ΣΕΒ και τέτοια ΠΟΜΙΔΑ που έχουμε στο ελλαδικό σοβιέτ…)»

 

07. »…Σε ατομικό επίπεδο, μπορούμε να κάτσουμε να αναλύσουμε γιατί ένα άτομο είναι καπιταλιστής, ή αντικαπιταλιστής. Αλλά, σε μαζικό επίπεδο δεν έχει νόημα. Οι τάξεις είναι διαμορφωμένες βιολογικά, και οι μη παραγωγοί είναι η πλειοψηφία. Το ότι οι αριστεροί αποκαλούν τις τάξεις, τις οποίες εκπροσωπούν, «καταπιεσμένες», είναι σύνηθες στην Ιστορία. Όταν θέλει να χτυπήσεις κάποιον, είναι μεγάλη ψυχολογική ντόπα να πείσεις τον εαυτό σου ότι είσαι το θύμα και έχεις αδικηθεί.»

 

08. »…Οι γυναίκες θέλουν και πλούτο, και ασφάλεια. Στον καπιταλισμό, όπου ο άντρας έχει την ιδιοκτησία, είναι ανασφαλείς. Δεν μπορούν να ανταγωνιστούν με τους άντρες, ούτε οι νέοι, ούτε οι γέροι, ούτε οι ανάπηροι μπορούν, γι’ αυτό έχουν ανάγκη να τους πάρουν τον πλούτο με άλλα μέσα. Έτσι εξηγείται και γιατί μια γυναίκα έχει μεγαλύτερη τάση για αναδιανημετικές απόψεις, όσο πιο άσχημη είναι: γιατί δεν μπορεί να διασφαλίσει τον πλούτο των αντρών με την ομορφιά της. Αλλά, ακόμα και αυτές που μπορούν να το κάνουν με την ομορφιά τους, φοβούνται. Το ότι ανησυχούν για την ηλικία τους, δεν έχει να κάνει με τη ματαιοδοξία τους να είναι όμορφες. Ο ανταγωνισμός με τις άλλες γυναίκες σημαίνει τα λεφτά του άντρα τους. Με τον σοσιαλισμό και τη δημοκρατία οι γυναίκες όλες παντρεύονται το Κράτος, κι έτσι αισθάνονται κάποια ασφάλεια.

Κατά μέσο όρο, οι γυναίκες είναι κοντόφθαλμες. Δεν μπορούν να δουν σε 100 χρόνια, δεν έχουν εξελιχθεί να αποταμιεύουν. Έχουν εξελιχθεί για το τώρα. Όλη τους η σημασία στη ζωή δίνεται από τη στιγμή που θα γεννήσουν, μέχρι τη στιγμή που θα μεγαλώσει το παιδί τους. Είναι αδύνατο να καταλάβει μια γυναίκα τί θα φέρει ο καπιταλισμός σε 50-100 χρόνια, και ειδικά να το βάλουν αυτό πάνω από τα επιδόματα, ή το π.χ. σχολείο. Για να πάει το παιδί της στο σχολείο του Κράτους «δωρεάν», είναι διατεθειμένη να υποθηκεύσει όλη την Ελλάδα στον σατανά, συν την ψυχή της.

Η ευτυχία για μια γυναίκα ποτέ δεν αφορά το μέλλον. Το αν έχει παιδί, το αν το παιδί της είναι χαρούμενο ή προοδεύει, το πόσα λεφτά έχει το παιδί της, αυτά την απασχολούν, γι’ αυτό είναι και θα είναι καλός πελάτης των δημοκρατών. Αν, μάλιστα, συνυπολογίσεις και το γεγονός ότι η μέση γυναίκα δεν έχει ιδέα από πολιτική, θα δεις ότι αποτελεί τον καλύτερο πελάτη, γιατί δεν χρειάζεται καν να τον πείσεις· είναι «natural», που λένε και οι pua.»

 

09. »…Αν μετά τον γάμο τα συμφέροντα άντρα και γυναίκας «συμπυκνώνονταν», δεν θα είχε γίνει το διαζύγιο μπίζνα πλουτισμού για τη γυναίκα επί δημοκρατίας. Έγινε, γιατί η γυναίκα δεν ήθελε τον άντρα ευθύς εξαρχής, ήθελε τα λεφτά του – και για αυτό γίνεται ο γάμος. Η γυναίκα προσφέρει κάτι, ο άντρας προσφέρει κάτι. Κανείς δεν θέλει τον άλλον μόνο και μόνο για το ότι είναι ο άλλος, αν ο άλλος δεν προσφέρει τίποτα. Και εφόσον το Κράτος μπορεί να προσφέρει τα λεφτά του άντρα, η γυναίκα δέχεται να παντρευτεί το Κράτος. Το Κράτος μπορεί να πάρει τα λεφτά του άντρα· ο άντρας μπορεί να πάρει τα λεφτά του πίσω από το Κράτος;»

 

10. »…Όταν κάποιος πολίτης μιλά για κοινωνική δικαιοσύνη, μπορεί ίσως να εννοεί πολλά, αλλά αυτό που πραγματικά αναζητά είναι μια εξουσία, που να του μοιράζει τον πλούτο των άλλων. Όταν οι πολιτικοί μιλούν για κοινωνική πολιτική, εννοούν τις πολιτικές εκείνες, που τους επιτρέπουν να μοιράζουν το υστέρημα του φορολογούμενου στους εαυτούς τους, την οικογένεια τους, τους φίλους τους, και στις διάφορες κοινωνικές ομάδες που θα διευκολύνουν την επανεκλογή τους. Η αριστερά είναι η μεγαλύτερη μπίζνα, γιατί συνδυάζει τα μεγαλύτερα ποσά με το πιο μεγάλο παραμύθι, αυτό της κοινωνικής δικαιοσύνης. Δηλαδή, την δυνατότητα να κλέβεις από τους μεν, για να εξαγοράζεις τους δε… και όλο αυτό να γίνεται -υποτίθεται- με τις πιο αγαθές και κοινωνικά δίκαιες προθέσεις. »

 

11. »…Οπως όλοι γνωρίζουμε, το κακό άρχισε το 1821, όταν ένα μάτσο γκιαούρηδες αποφάσισαν να απελευθερωθούν από μια πολυεθνική και πολυπολιτισμική αυτοκρατορία. Η ιδέα να δημιουργήσουν το δικό τους κράτος -όπου πρώτ’ απ’ όλα θα έχουν την ελευθερία να ζουν ως Ελληνες, με ένα κράτος διοικούμενο από Ελληνες, με βάση τις δικές τους αρχές και αξίες-, είναι η πηγή του κακού. Και αυτό το κακό πολλαπλασιάζεται, όταν αυτό το έθνος-κράτος προσπαθεί να οικοδομήσει μια κοινωνία που βασίζεται σε δυτικά πρότυπα, ατομικές ελευθερίες, κράτος υπό συνταγματικούς περιορισμούς, ατομική ιδιοκτησία, διαχωρισμό των εξουσιών και όλα τα σχετικά.

Σε όλ’ αυτά τα προβλήματα, ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να δώσει λύσεις. Τα «ανοιχτά σύνορα» είναι ο μηχανισμός, που επιλύει μια σειρά ζητημάτων, τα οποία δημιούργησε η Επανάσταση του ’21. Είναι σαν μια μηχανή του χρόνου, που σταδιακά μας μεταφέρει στην περίοδο, που για τους περισσότερους συριζαίους ήταν η ιδεατή κατάσταση, όπου αυτό που λέμε τώρα «Ελλάδα» ήταν περισσότερο δυτική επαρχία του πρώτου μέρους.

Η αλήθεια είναι ότι, όταν ο κ. Βίτσας μίλησε στους Πακιστανούς, είχε το μεγαλύτερο πλήθος που έχει δει συριζαίος τα τελευταία χρόνια. Κι όχι μόνο η αίθουσα ήταν γεμάτη, αλλά είχε παλμό και ένταση. Στον ΣΥΡΙΖΑ καταλαβαίνουν αυτό, που ποτέ δεν πρόκειται να ομολογήσουν δημόσια: οι διάφοροι πληθυσμοί έχουν κουλτούρα, και κάθε κουλτούρα φέρνει μια σειρά πολιτικών συνεπειών. Οι ορδές των μουσουλμάνων εποίκων είναι πολύ πιο επιρρεπείς στο κράτος-αφέντη και τροφό. Σκεφτείτε μόνο πόσο διαφορετικό θα ήταν το πολιτικό κόστος της Συμφωνίας των Πρεσπών, αν οι εκλογικοί κατάλογοι είχαν λιγότερους Ελληνες και περισσότερους Πακιστανούς.

Η αντικατάσταση πληθυσμού είναι το βασικό κίνητρο των ανοιχτών συνόρων, που είναι μια καλά οργανωμένη πολιτική επιδίωξη. Τα έθνη της Ευρώπης έχουν Ιστορία και παραδόσεις, που δημιουργούν εμπόδια στο πολιτικό κατεστημένο. Θα είναι οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί για πάντα υπάκουοι στην πολιτική τάξη; Φυσικά όχι. Όταν οι αριθμοί είναι τέτοιοι, θα δημιουργήσουν τους δικούς τους πολιτικούς σχηματισμούς. Κάτι τέτοιο δεν απασχολεί τον ΣΥΡΙΖΑ.

Το πολιτικό όφελος σήμερα υπερισχύει όποιων συνεπειών την επαύριον. Το πρόβλημα για τους θιασώτες των ανοιχτών συνόρων, είναι ότι η Ελλάδα έχει πολλούς Ελληνες, η Γερμανία πολλούς Γερμανούς, η Ουγγαρία πολλούς Ούγγρους. Η αντικατάστασή τους είναι ύψιστη πολιτική αναγκαιότητα.»

 

12. »…Η δική μας «Δεξιά» είναι ενοχική και φοβισμένη. Προσπαθεί πάντοτε να γίνει αρεστή στην Αριστερά, και στο μεταπολιτευτικό κατεστημένο που έχει δημιουργήσει αυτή η Αριστερά. Ετσι, καταλήξαμε σήμερα να κυβερνά την Ελλάδα μια συμμορία ανειδίκευτων γκρουπούσκουλων της άκρας Αριστεράς. Δείτε τι συμβαίνει στη Βρετανία, όπου μια «Δεξιά» πάλι, η οποία μπορεί να δράσει μόνο ως μια ελαφρύτερη έκδοση των Εργατικών, κοντεύει να φέρει στην εξουσία έναν Βρετανό συριζαίο.

Οι πολίτες προτιμούν να έχουν επιλογές στην πολιτική, όπως και σε όλους τους άλλους τομείς της ζωής. Ειδικά τελευταία, όταν μεταξύ αυτών των επιλογών έχουν και μια συντηρητική Δεξιά, αυτή η συγκεκριμένη επιλογή είναι η περισσότερο δημοφιλής. Το φαινόμενο αυτό είναι παγκόσμιο, και οι μόνοι που δεν το βλέπουν είναι αυτοί, που ακόμα και σήμερα διακατέχονται από ενοχικά και εαυτοφοβικά σύνδρομα. Το αποτέλεσμα είναι να ενδυναμώνουν τους αντιπάλους τους και να ζημιώνουν την πατρίδα.»

 

13. »…Τώρα που πλησιάζουν οι ευρωεκλογές, είναι ωφέλιμο να γνωρίζεις ότι έχεις το δικαίωμα να ψηφίσεις, αλλά σε καμμία περίπτωση δεν έχεις το δικαίωμα να περιμένεις ότι αυτή η ψήφος θα παράγει επιπτώσεις, ανεξάρτητα από το πόσοι ψήφισαν όπως κι εσύ. Ειδικά σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οι εκλογές είναι μια καθαρά εθιμοτυπική διαδικασία. Οι διαφορές πολιτικής μεταξύ των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και του Λαϊκού Κόμματος είναι οι ίδιες με αυτές μεταξύ ΚΚΕ Μ-Λ και ΚΚΕ Λ-Μ. Όταν, για παράδειγμα, είχε ξεσπάσει η οικονομική κρίση, οι -υποτίθεται δεξιοί- Μέρκελ και Σαρκοζί είχαν προτείνει την εναρμόνιση της φορολογικής πολιτικής (δηλαδή υψηλούς φόρους για όλους στην Ε.Ε.), έναν νέο φόρο χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, και ένα νέο ταμείο δημοσίων δαπανών. Βάλτε στη θέση των Μέρκελ-Σαρκοζί τον κ. Τσίπρα, και είναι σαφές ότι θα μπορούσε να κάνει ακριβώς τις ίδιες προτάσεις, χωρίς την παραμικρή παρέκκλιση από τις κρατικιστικές αρχές που πρεσβεύει.»

 

14. »…Από τη μια μεριά, έχεις μια αδίστακτη συμμορία που κυβερνά την Ελλάδα την τελευταία τετραετία. Από την άλλη, έχεις μια Νέα Δημοκρατία φοβική, απολογούμενη και διαρκώς αναζητούσα την επιδοκιμασία της Αριστεράς. Και όλα αυτά συμβαίνουν, καθώς η Νέα Δημοκρατία είναι ακόμα στην αντιπολίτευση.

Φαντασθείτε τι έχει να γίνει, όταν η Νέα Δημοκρατία θα είναι στην κυβέρνηση και θ’ αρχίσει να δέχεται επιθέσεις από τ’ αριστερά! Το γνωστό ενοχικό σύνδρομο φτάνει στο αποκορύφωμά του, όταν οι νεοδημοκράτες βρίσκονται στην εξουσία. Εκεί, αισθανόμενοι ότι θα πρέπει να διαχειριστούν κάτι, που «δικαιωματικά» ανήκει στην Αριστερά, βγαίνουν τα ενοχικά σύνδρομά τους σε όλες τις εκφάνσεις τους. Μιλούν αριστερά, σκέφτονται αριστερά… και, ακόμη χειρότερα, κυβερνούν αριστερά.

Θα μπορούσαμε να ονομάσουμε το σύνολο όλων αυτών των κλινικών συμπτωμάτων ως το «σύνδρομο Παπακώστα». Η γνωστή πολιτικός, που με τόση ζέση έκανε επίθεση σε ό,τι αντιλαμβανόταν πως ξέφευγε των στενών ορίων υποτέλειας στην Αριστερά, ούσα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ., κατέληξε υφυπουργός σε κυβέρνηση της άκρας Αριστεράς, και μάλιστα σε υπουργείο που έχει αναλάβει την προστασία δολοφόνων, τρομοκρατών, μπαχαλάκηδων, κουκουλοφόρων και σκληρών εγκληματιών. »

 

15. »…Δείτε με πόση ευκολία η Ν.Δ. αποδέχθηκε στα ψηφοδέλτιά της αμετανόητους αριστερούς, όπως οι κ. Τατσόπουλος και Θεοχάρης, και με πόση ευκολία απόκλεισε τον κ. Μπογδάνο, που είχε το μειονέκτημα να είναι ένας κεντροδεξιός. Τί έχουν κάνει, τί έχουν πει, και τί πραγματικά πιστεύουν, δεν δημιουργούν το παραμικρό πρόβλημα για τους κ. Θεοχάρη και Τατσόπουλο. Μιά χιουμοριστικού τύπου δήλωση από τον κ. Μπογδάνο ήταν αρκετή για τον αποκλεισμό του. Δεν είχε αριστερές περγαμηνές και πιστεύω· και, επομένως, μέσα στη Ν.Δ. θα μπορούσε στην καλύτερη των περιπτώσεων να είναι στέλεχος, ή βουλευτής δεύτερης κατηγορίας. »

 

16. »…Τώρα, ο προαναφερθείς δεξιός θα νοσταλγεί τον Ανδρέα Παπανδρέου, γιατί απλούστατα ό,τι τον έχει αντικαταστήσει στον χώρο της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς, είναι σαφώς κατώτερο. Και δεν είναι απλώς κατώτερο σε θέσεις, γνώσεις και καλλιέργεια, αλλά ακόμα και σε χαρακτήρα.

Η παρακμή είναι καθολική, απότομη και κολοσσιαία. Και κάπου εκεί εντοπίζεται το πρόβλημα με τον παπανδρεϊσμό. Η γοητεία του Παπανδρέου ήταν ένα παράγωγο μιας κουλτούρας, που οι πολιτικές του την οδηγούσαν προς την εξαφάνιση. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ο ευεργετηθείς μιας κληρονομιάς, που δεν μπορούσε να επιβιώσει των πολιτικών επιλογών του.

Άρχισε ν’ αφαιρείς νόμους και πολιτικές, που εφαρμόστηκαν από το ’81 και μετά, και συνειδητοποιείς πόσο ριζικά διαφορετική θα ήταν η πραγματικότητα σήμερα. Βγάλε το νόμο πλαίσιο για τα ΑΕΙ του ’82, αφαίρεσε την προσπέλαση του συντεχνιακού τσαμπουκά και τρομοκρατίας σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής, εξαφάνισε τον ξέφρενο δανεισμό του κράτους… και, σιγά σιγά, η πολιτική οντότητα που ακούει στο όνομα «Αλέξης Τσίπρας» αρχίζει να εξαφανίζεται. Η ποιοτική διαφορά μεταξύ ενός Ανδρέα Παπανδρέου και ενός Αλέξη Τσίπρα είναι τεράστια, αλλά οι αμαρτίες του πρώτου μάς έφεραν στο πολιτισμικό χαμηλό της πρωθυπουργίας του δεύτερου.»

 

17. »Η δημοκρατία είναι αδιέξοδο. Καπιταλισμός με δημοκρατία δεν μπορεί να συνυπάρξει. ….»

 

Τελειώνω με ευχή!!!

Να διαλυθούν το επικίνδυνο σοσιαλιστικό-τροτσκιστικό μόρφωμα της στρουμφίτας… και το των ψευδοεθνικιστών σοσιαλισμού-εθνικισμού made in aglitsa, προκειμένου ν’ αναδυθεί ένα αληθινό Ελληνικό δεξιό κίνημα υπό τον μέγα αλεξιπτωτιστή, που θα τσακίσει τον σοσιαλιστοκομμουνιστικοαναρχικό όφη, που καταδυναστεύει τον τόπο σχεδόν έναν αιώνα τώρα!

 

Έ, ρέ, γλέντιααααα!!!…

19 Σχόλια

ίχα υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι δεν θα ξαναγράψω κάτι σχετικό με τις εκλογές, πρίν αυτές έλθουν (καί παρέλθουν)· έλα, όμως, που δεν μ’ αφήνουν ν’ αγιάσω!

Το πολυχρονεμένο μας Συμβούλιο της Επικρατείας, λέει, στις 17 τρέχοντος Μαΐου καί ημέρα Παρασκευή, έκρινε (κεκλεισμένων των θυρών) τελείως αντισυνταγματικές τις διεκδικήσεις αναδρομικών από μισθωτούς καί συνταξιούχους! Τις διεκδικήσεις αναδρομικών, που έχουν να κάνουν με τα δώρα Χριστουγέννων καί Πάσχα (καί το επίδομα άδειας), που έπαιρναν όλοι οι μισθωτοί μέχρι το 2010…

…καί τά ‘κοψε ο αβάπτιστος Γιωργάκης-Τζέφρυ, προκειμένου να καλύψει τις αλητείες των τραπεζών καί του ΔΝΤ – καί τη μαμά του, επειδή αυτή έβγαλε εκατοντάδες εκατομμυρίων καταθέσεις έξω απ’ τη χώρα, καί κάτι κακοί άνθρωποι απειλούσαν να του την εκθέσουν στα ΜΜΕ.

(Η είδηση γιά το Συμβούλιο καί τα ρέστα, πχ από εδώ. Πλάκα έχουν οι γραφιάδες του συγκεκριμένου σάϊτ, που γράφουν ότι, ευτυχώωωως που δεν θα δοθούν τα αναδρομικά, καί δεν θα …κινδυνεύσει η οικονομία του κράτους!!!)

 

Παραδέχομαι πως αυτή η ιστορία είχε καί κάποιο προσωπικό ενδιαφέρον: θεωρητικώς, ήμουν μέσα στο σύνολο όσων είχαν «λαμβάνειν» απ’ το Ντοβλέτι. Πρακτικώς, όμως, δήλωσα απ’ την πρώτη στιγμή στους ομοιοπαθείς (συναδέλφους καί μή) πως γνωρίζω ότι τελικά θα πάρουμε τ’ @@ μας. Καί τούτο, γιά τον απλούστατο λόγο ότι τα γκουβέρνα από το 2010 καί δώθε υπέγραψαν στα Μνημόνια ότι ΔΕΝ θα δώσουν τέτοιες παροχές! Αλλά όλοι (όσοι με άκουγαν) με γράφανε εκεί που δεν πιάνει το μελάνι, χαμογελούσαν συγκαταβατικά, καί λέγανε πως δεν έχω δίκιο.

(Παναπεί, όλοι αυτοί μου έκαναν …τη χάρη να …με βάλουν στη θέση μου με ευγενικό τρόπο, διότι είμαι καλό παιδί! Lol!!! Βρέ, καλά λέει ο Παλαιός ότι στα ζά τα παρουσιάζεις όλα μπροστά τους έτοιμα καί κομμένα σε μικρά εύπεπτα κομματάκια, αλλά τα ζά καί πάλι δεν καταλαβαίνουν!)

Τέλος πάντων, τους έλεγα ακόμη κι ότι συμμετέχω στην προσπάθεια (έδωκα κι εγώ το κατιτίς μου σε δικηγόρους γιά ομαδική αγωγή κατά του Δημοσίου, μάζεψα καί κάμποση προαπαιτούμενη χαρτούρα…), αν καί δεν ελπίζω σε τίποτε απολύτως από αναδρομικές παροχές· το κάνω, απλούστατα, επειδή είμαι ομαδικός παίκτης. (Όταν μιλάς γιά πατριωτισμό, βοήθεια στο κοινωνικό σύνολο των αναξιοπαθούντων Ελλήνων, κτλ, πρέπει πρώτον να το αισθάνεσαι, καί δεύτερον, να το δείχνεις στην πράξη.)

Τώρα, όμως, αναγνώσθα μου, θα με ρωτήσεις τί σχέση έχει αυτή η δουλειά με τις εκλογές!

Μά, είναι απλούστατο! Δεν το βλέπεις;

Άντε, να σου το κάνω ψιλά.

 

Έχουμε ένα από τα ανώτατα δικαστήρια της χώρας να βγάζει μιά τόσο σημαντική απόφαση …παραμονές εκλογών! Δέεεεεν κρατιόταν γιά καμιά εβδομάδα μετά τις εκλογές, δηλαδή! Τόσο σφίξιμο είχαν! Σα να παράφαγαν, καί θέλαν οπωσδήποτε να χέσουν, γιά να ξαλαφρώσουν!  🙂  (Τα κάναν καί τα δύο – το δεύτερο, στα μούτρα μας.)

Μετά, η απόφαση αυτή είναι κατ’ ευθείαν φτύσιμο στον Ελληνικό Λαό. Εντάξει, τους ξέρουμε δά τους δικαστάδες, ότι έχουν καταντήσει κομματόσκυλα πολυτελείας, κι ότι τα αντιλαϊκά καμώματα του εκάστοτε γκουβέρνου τα βρίσκουν όοοοολα σωστά καί συνταγματικά, ΕΚΤΟΣ απ’ τη μείωση ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΤΟΥΣ μισθών καί συντάξεων! Αλλά, το μείζον θέμα είναι ότι παίζουν ΚΙ ΑΥΤΟΙ τα παιχνιδάκια των ξένων:

Εδώ, είναι περισσότερο από φανερό ότι με την απόφασή τους θάβουν (προ)εκλογικώς τον νύν προδοτόβλακα, γιά να κάνουν αβάντα στον (σχεδιαζόμενο) επόμενο…

…όπως ακριβώς έχουν αποφασίσει ηπαπάρα καί γερμανίτσα!!! (Με την ευγενική αντιπροσώπευσή τους από τις τεκτονικές στοές της Ελλαδίτσας, βεβαίως-βεβαίως.)

 

Βλέπετε, λοιπόν, καθαρά ποιοί (καί πόσο μεγάλοι) μηχανισμοί πήραν μπρός, εν όψει εκλογών! (Δεν είναι μονάχα οι κλασικοί – αρδ, γκαλλοπατζήδες, μπάχαλοι, κτλ.) Βλέπετε καθαρά (νομίζω) το πόσο διακαώς θέλουν λυτοί καί δεμένοι να κατευθύνουν το εκλογικό αποτέλεσμα, εκεί που επιθυμούν οι ξένοι …προστάτες ημών!

Οπότε, άμα σας βαστάει τώρα, ΜΗΝ πάτε να ρίξετε έγκυρο σε μικρό, άγνωστο, πατριωτικό κόμμα!

 

Υγ 1: Όταν θα πέσει ο μετεωρίτης στις ηπαπάρα, παναπεί όταν θά ‘ρθει η Συμπαντική Δικαιοσύνη, ήτοι, ήγουν, καί τουτέστιν όταν τσακιστούν οι ηπαπάρα (το δεκανίκι ΠΑΣΗΣ ανομίας στον πλανήτη), τότε ΘΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ με ηπαπάρες, γερμανίτσες, γκουβέρνα, πωλητικούς, καί …ποδιές …μαγειρέματος!…

…Καί με το Σανχεντρίν της Αποτέτοιας!

Υγ 2: Κυρ-δικαστάδες, θα σας απογοητεύσω! Ο σχεδιαζόμενος …μεσσίας δεν τραβάει! Το ξέρουν αυτό καλά οι ξένοι «προστάτες» μας (άσχετο τί αφήνουν τώρα να εννοηθεί), γι’ αυτό κι ήδη έχουν εναλλακτικά σχέδια στην καβάτζα, όσον αφορά το επόμενο γκουβέρνο!

Όθεν, τζάμπα κόπο κάνατε! (Καί μαζέψατε κι ένα πακέτο κατάρες! Lol!!!)

Υγ 3: Το παρόν εγράφη υπό το κράτος ευθυμίας! Δεν κρατώ κακία σε κανέναν, διότι η κακία μικραίνει τη ζωή! Τη δική μου, εννοώ.

Των αλλωνών οι ζωές, όσων φταίξανε, δεν θα γλυτώσουν έτσι κι αλλοιώς!  😉

 

Έρχονται εκλογές! – γ’ (Αυτοδιοίκηση)

43 Σχόλια

(προηγούμενο)

 

άμε, τώρα, στα …σκληρά, ξεκινώντας με τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Γιά τις οποίες ψηφίζουμε μαζί με τις Ευρωεκλογές, δηλαδή πάλι την Κυριακή, 26 Μαΐου 2019.

Όλοι ξέρουν πως ψηφίζουμε γιά δημάρχους καί περιφερειάρχες, αλλά πρέπει να ειπωθούν πρώτα καναδυό πραγματάκια, σχετικώς άγνωστα στους πολλούς.

 

Εισαγωγή

Η αντίληψη των ψηφοφόρων, ότι οι αυτοδιοικητικοί άρχοντες εκλέγονται γιά ν’ ασφαλτοστρώνουν δρόμους καί να μαζεύουν τα σκουπίδια (καί να θάβουν τους πεθαμένους), είναι εντελώς παρωχημένη. Εξ ίσου παρωχημένη, αλλά κι επικίνδυνη (θα δούμε παρακάτω το γιατί), είναι η αντίληψη πως όλοι αυτοί είναι απλώς κομματόσκυλα, που γλείφουν τα μικρά τα κόκκαλα του δημοσίου χρήματος. (Ενώι τα μεγάλα οι υπουργοί κι οι βολευτές.)

Σήμερα, έχουν αλλάξει πολύ τα πράγματα· οι δε αυτοδιοικητικοί παράγοντες είναι δυνατόν να επιφέρουν σημαντική ζημιά κι αυτοί (…υπουργικού επιπέδου! lol!!!), κι όχι μόνο στο δημόσιο χρήμα.

 

α. Περιφέρειες

Πριν κάμποσα χρόνια, η Ελλάδα χωρίστηκε διοικητικώς σε περιφέρειες· με ταυτόχρονη κατάργηση των μέχρι τότε νομών. (Οι τέως νομάρχες μετεβλήθησαν σε αντιπεριφερειάρχες.) Αυτό, όμως δεν έγινε καθόλου γιά καλό, αλλά εκ του πονηρού.

Ο -πέρα γιά πέρα προσχηματικός- λόγος ήταν, ότι δήθεν ένας νομάρχης (ή υπουργός, κτλ), καταγόμενος φερ’ ειπείν από την Πελοπόννησο, ουδόλως θα ενδιαφερόταν γιά τους κατοίκους του τόπου διορισμού του, αν αυτός ετύγχανε …μή-Πελοπόννησος! (Πχ Θράκη.) Ένας Μακεδόνας, καθόλου γιά τα Ιόνια νησιά. Ένας Θεσσαλός, καθόλου γιά τα Δωδεκάνησα. Ένας Μυτιληνιός, καθόλου γιά τη Ρούμελη. Καί ούτω καθ’ εξής. Πάντα, όμως, ΔΗΘΕΝ.

Κι έτσι, αποφάσισε το γκουβέρνο (διά του Γιωργάκη) ότι η Ελλάς πρέπει να χωριστεί σε περιφέρειες, ένθα κουμάντο στην καθεμία θα έκανε κάποιος εκλεγμένος ντόπιος. (Άρα, αν κάτι δεν πάει καλά, χωριανοί, μην εκφράζετε παράπονα· βουλώστε το μεγαλοπρεπώς. Το γκουβέρνο νίπτει τας χείρας του.)

 

Στην πραγματικότητα, όμως, πίσω απ’ αυτή τη διοικητική μεταβολή κρυβόντουσαν ύποπτα καί ύπουλα συμφέροντα. Αφ’ ενός, το Δημόσιο μεγάλωσε ακόμη περισσότερο, με αρκετές θέσεις (καί μισθούς) γενικών γραμματέων, ώστε να βολευτούν (καί να ταϊστούν) κι άλλα κομματόσκυλα. (Μή μείνουν στο παράπονο, ότι γι’ αυτά δεν έχει κοκό!) Αφ’ ετέρου, η διαίρεση της Ελλάδας σε περιφέρειες είναι προάγγελος του μελλοντικού κομματιάσματος της χώρας!!! Της μελλοντικής σφαγής «με το μαχαίρι καί με τη βούλα» του εδάφους της Πατρίδας μας!

Πώς;

Ψάξτε τους σχετικούς νόμους, καί θα διαπιστώσετε ότι ο περιφερειάρχης έχει τρομερές αρμοδιότητες – ακόμη καί γιά επιβολή δικών του φόρων!

 

[Το ότι ακόμη δεν φάγαμε φορολόγηση κι από δαύτους, είναι επειδή περνάμε μιά κατάσταση, όπου η έστω καί μικρή παραπανίσια φορολόγηση θα είναι η σταγόνα, που θα ξεχειλίσει το ποτήρι της λαϊκής οργής.

Ξέρω, ξέρω… Το γνωρίζω το ρητό: “- Ο Έλληνας θα γκρινιάξει, αλλά δεν πρόκειται να ξεσηκωθεί – παρατώντας τον καναπέ.” Όλοι το γνωρίζουν το ρητό αυτό.

Όμως, οι πωλητικοί, με τόσα που έκαναν εναντίον μας, τρέμουν μήπως κι η “στραβή” τους τύχει ανά πάσα στιγμή, εκεί που δεν θα την περιμένουν. (Καί δεν θά ‘χουν έτοιμα τα ελικόπτερα διαφυγής τους! Lol!!!) Οπότε, κάλλιο γαϊδουρόδενε.

Γι’ αυτό, προφανέστατα υπάρχει άτυπη συμφωνία με το γκουβέρνο, οι περιφερειάρχες -στο θέμα αυτό, της ξεχωριστής φορολογίας- να κάνουν το κορόϊδο προσώρας.]

 

Λοιπόν, ποιός μου εγγυάται εμένα ότι στο μέλλον δεν θα περάσει στις τρείς το πρωΐ (τότε που βγαίνουν οι βρυκόλακες) μιά τροπολογία, καί δή σε άσχετο νομοσχέδιο (όπως το συνηθίζουν), που θα δίνει στους περιφερειάρχες καί δυνατότητα ασκήσεως εξωτερικής πολιτικής, ανεξάρτητης του επισήμου κράτους; Έ;

Ώστε μιά άλλη ωραία πρωΐα να μας δηλώσει ένας τέτοιος λεβέντης, ότι πχ αποσπά την Ήπειρο απ’ την Ελλάδα, καί την κολλάει στην Αλβανία! Καί κάτσε εσύ μετά να ψάχνεις τα ΦΕΚ, να δείς μέσα στη βροχή νόμων καί τροπολογιών ποιά σταγόνα ήταν το δηλητήριο!

(…Λες καί μπορείς ν’ αλλάξεις κάτι απ’ τα άσχημα, ακόμη κι αν την ανακαλύψεις!… Το θέμα είναι να προλαβαίνουμε καταστάσεις – το γαϊδουροδέσιμο, που λέγαμε. Όχι να τρέχουμε μετά σαν βιασθείσαι παρθέναι.)

Δεν γίνονται τέτοια πράγματα, λέτε; Εντάξει… Είστε ελεύθεροι να νομίζετε ό,τι θέλετε, αλλά θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω.

Βλέπετε, σήμερα παγκοσμίως υπάρχει η τάση (ποιά “τάση”; η εντολή …”άνωθεν” καί …”κρύπτοθεν”!) τα κράτη να σπάνε σε μικρά κομμάτια. Τα οποία κομματάκια, όμως, πρέπει να ενώνονται ξανά σε γεωγραφικούς χώρους μεγαλύτερους, αλλά όχι κρατικούς· χωρίς σύνορα, χωρίς διακρίσεις εθνών, καί με τα δικαιώματα των αυτοχθόνων κατοίκων στα σκουπίδια. Βλέπε πχ κομμάτιασμα της Γιουγκοσλαυΐας καί “Ε”Ε.

Άρα, η διαίρεση της Ελλάδας σε περιφέρειες, καί δή από έναν υπέρμαχο της “παγκόσμιας κυβέρνησης”, αυτόν ακριβώς τον απώτερο στόχο εξυπηρετεί.

Τα υπόλοιπα επί του θέματος είναι θρίχες περμανάντ.

 

Σημειώστε, ότι η ιδέα γιά “περιφέρειες” στην Ελλάδα είναι τουλάχιστον της δεκαετίας του 1950. (Τότε ήθελε να την εισάγει κάποιος Ροδόπουλος, αλλά δεν πέρασε.)

Δηλαδή, γιά να ξανάρχεται στην επιφάνεια ένα σχέδιο με καθυστέρηση εξήντα ετών, σημαίνει ότι αυτό καθόλου δεν ήταν έμπνευση κάποιου καλοκάγαθου νομομαθούς. (Άρα, μαντεύετε εύκολα την προέλευση τέτοιων ιδεών!)

 

β. Δήμοι

Πάμε, τώρα, στην χαίνουσα καί όζουσα πληγή, τους δήμους.

Από το 1974 καί δώθε, καί μ’ ελάχιστες εξαιρέσεις, οι δήμοι (καί οι νομαρχίες) αλώθηκαν από κομματόσκυλα. Ο λόγος; να ροκανίζουν (μ’ ακόμη μία μέθοδο) δημόσιο χρήμα, κυρίως ανεπισήμως. Που δεν φαίνεται. (Με το κόλπο: «- Πόσα μου δίνεις εμένα, γιά να σου δώσω τον διαγωνισμό;») Βλέπετε, μόνον ο δήμαρχος πληρώνεται από το δημόσιο, ενώι οι αντιδήμαρχοι κι οι δημοτικοί σύμβουλοι είναι άμισθοι. (Αλλά, αν τυγχάνουν κυβερνητικά κομματόσκυλα, ατάϊστοι θα μείνουν; Έ, όχι δά! Μην είστε αφελείς!)

Τέλος πάντων, το ροκάνισμα δημοσίου χρήματος στην Αυτοδιοίκηση έχει πλέον λάβει διαστάσεις θρύλου, κάτι σαν τα Ομηρικά Έπη να πούμε! Καρα-lol!!! Με προεξάρχουσες κυρίως τις πολεοδομίες (“γρηγορόσημα”, κτλ). Αν κι οι λοιπές υπηρεσίες δεν πάνε πίσω. Θυμάμαι προ πολλών ετών, ότι ένα βάψιμο κτιρίου είχε χρεωθεί στον (φιλοκομματικό, εννοείται) εργολάβο με ποσό δεκαπλάσιο του ποσού, που χρέωνε η πιάτσα γιά την ίδια δουλειά. Κι είχα αναρωτηθεί, τί διάολο;! Με ταπετσαρία από χαρτονομίσματα το καλύψανε; 🙂

Όμως, στη σημερινή εποχή, η κομματική αρπαγή δημοσίου χρήματος είναι …Μυθολογία πλέον· το σημερινό τζιράρισμα (δημοσίου) χρήματος στην Αυτοδιοίκηση, έχει την ίδια απόσταση, που έχει το ακόντιο του Ομηρικού Αχιλλέα με τα πυρηνικά όπλα!

Βλέπετε, οι δήμοι πλέον δεν διακινούν (δημόσιο) χρήμα απλά γιά βάψιμο τοίχων· ή, όπως ευθυμογραφούσε τη δεκαετία του 1960 ο Τσιφόρος, γιά τις στολές καί τα μουσικά όργανα της Φιλαρμονικής. Εδώ μιλάμε γιά χοντρές καταστάσεις, με ποσά ασύλληπτα!!! Μιλάμε γιά:

  • δημοτικά εργοστάσια διαχειρίσεως σκουπιδιών,
  • ανακυκλώσεως,
  • τοπικούς ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς,
  • ευρέα δίκτυα υπολογιστών καί γουάϊ-φά(ε)ι,
  • αποτεφρωτήρια πεθαμένων,
  • μονάδες διαχειρίσεως παλαιών ηλεκτρικών καί ηλεκτρονικών συσκευών,
  • αγορές παλαιών ακινήτων (πχ πρώην εργοστασίων) προς δημιουργία “πολυχώρων τέχνης”,
  • δημοτικά ΜΜΕ (βλέπε πχ “ράδιο-Αθήνα”),
  • καί… καί… καί…

Εννοείται, πως όλ’ αυτά:

(α) καί πολλά χρήματα απαιτούν γιά να γίνουν,

(β) καί φυσικά, την απαραίτητη προς τούτα τεχνογνωσία δεν τη διαθέτουν τα κομματόσκυλα.

Κι εδώ σας θέλω!… Ποιός τη διαθέτει; Έ;

Μά, ποιός άλλος;! Οι Γερμαναράδες!!!

Γι αυτό βλέπουμε στις ειδήσεις (όταν βλέπουμε στις ειδήσεις των ΜΜΕ, διότι έχει πέσει εντολή γιά σιγή ασυρμάτου γιά το θέμα – απ’ τα ιντερνέτια ξεστραβωνόμαστε σχετικώς) τον κύριο Φούχτελ να οργώνει την Ελλάδα καί να χειραψιάζεται με δημαρχαίους καί λοιπούς “τοπικούς παράγοντες”! ‘Ντάξ’, ο Φούχτελ είναι ευτραφής, αλλά δεν τριγυρνάει τη χώρα μας μονάχα γιά να τον κερνάνε γλυκά κουταλιού από τους τοπικούς συνεταιρισμούς γυναικών! (Δε λέει να πάθει καί κανα ζάχαρο, να μείνει στον τόπο! Δεν του βάζουν κι αυτές οι γυναίκες κανένα φυτοφάρμακο -απ’ τα Γερμανικά- στο κερασάκι γλυκό!… Κακώς! Τέτοια έλλειψη ιδεών, πιά; Lol!!!)

 

[Ενδεχομένως, βέβαια, καί η αντίστοιχη …περιήγηση ανά την Ελλάδα του κυρίου πρέσβεως των ηπαπάρα να μην είναι μονάχα τουριστικού ενδιαφέροντος, γιά τις φυσικές καλλονές του τόπου! Lol!!!

‘Ντάξ’, βρέ ξυπνιτζήδες! Το ξέρω ότι κοιτάζει να δημιουργήσει ηπαπαραίϊκες στρατιωτικές βάσεις παντού, κάμπτοντας τη δυσπιστία των ντόπιων κατοίκων· κι ότι στο Άγιο Όροc πάει, γιά να προωθήσει την “πανθρησκεία”! Αλλά μήπως θέλει καί να στείλει τίποτε …εμβάσματα της πτωχής Ελλαδίτσας προς το …πτωχό Αμέρικα; Έ; Έ;

Πώς στέλναν παλιά οι ξενητεμένοι μας ντάλλαρζ απ’ το Αμέρικα εδώ; Έ! Τώρα το κάρμα τα ζητάει πίσω! Καρα-lol!!!

Άλλως τε, οι Αμερικάνοι δεν είναι μονάχα φονιάδες των λαών. Είναι καί …φραγκοφονιάδες των λαών! Ξανά καρα-lol!!!]

 

Συμπερασματικώς, στους δήμους η διακίνηση (δημοσίου) χρήματος γιγαντώθηκε, με αποτέλεσμα να βρίσκει εύφορο έδαφος η διαφθορά, ώστε να γιγαντωθεί κι αυτή. Τα πράγματα πλέον δεν είναι καθόλου όμορφα… Όπως πάμε, θα νοσταλγήσουμε τα παλαιάς κοπής κομματόσκυλα, με τις μίζες γιά το βάψιμο των τοίχων!

Η γιγάντωση των χρηματικών ποσών στους δήμους δεν ήρθε μόνη της· είναι απόρροια της (πληθυσμιακής κι εδαφικής) γιγαντώσεως των ίδιων των δήμων.

Συγκεκριμένα, ενώι παλιά υπήρχαν οι δήμοι (πόλεις) καί οι κοινότητες (χωριά), κάποια στιγμή (επί Πασόκ) οι δήμοι έγιναν “Καποδιστριακοί”· δηλαδή, καταργήθηκαν οι κοινότητες, καί συγχωνεύτηκαν στην πλησιέστερη μεγάλη πόλη, ή στον πλησιέστερο μεγαλύτερο οικισμό. Καί κάποια άλλη στιγμή, αργότερα, οι “Καποδιστριακοί” δήμοι έγιναν (με άλλο νομοσχέδιο) “Καλλικρατικοί”. Δηλαδή, δύο-τρείς μικρότεροι “Καποδιστριακοί” ενώθηκαν σ’ έναν μεγαλύτερο. Αυτό το δεύτερο βήμα έγινε στην αμέσως προηγούμενη εκλεγμένη αυτοδιοίκηση (την τώρα απερχόμενη), η οποία ήταν η πρώτη των “Καλλικρατικών” δήμων.

Εδώ, αξίζει τον κόπο να σταθούμε σ’ ένα αξιοσημείωτο γεγονός, αν κι άγνωστο στους πολλούς· αυτό συνέβη στον Βόλο, αλλά πιστεύω συνέβη κι αλλού. Απλώς, το τοπικό το γνωρίζω, επειδή το έγραψαν οι τοπικές εφημερίδες. Γι’ αλλού, δεν γνωρίζω. (Κανένα στοιχηματάκι ότι συνέβη, όμως;  🙂  )

Λοιπόν, όταν ανέλαβε ο νύν δήμαρχος Αχιλλέας Μπέος (ως χρονικώς πρώτος “Καλλικρατικός” δήμαρχος Βόλου), έκανε έρευνα -με ορκωτούς λογιστές- στα ταμεία των πρώην “Καποδιστριακών” δήμων, που συγχωνεύτηκαν στον «Καλλικρατικό» δήμο Βόλου· καί, μαντέψτε! Έλειπαν χρήματα! (Τί πρωτότυπο!  🙂  )

Φυσικά, το χρήμα δεν το συνηθίζει να βγάζει πόδια, καί να την κοπανάει μόνο του απ’ το ταμείο. Άρα, κάποιοι “τοπικοί παράγοντες” υπήρξαν μακρυχέρηδες (σαν τον Καραγκιόζη), καί με τον (επιβεβλημένο) έλεγχο των οικονομικών βγήκαν στη φόρα! Όταν, λοιπόν, το έμαθαν, έσπευσαν να ξανακαταθέσουν πίσω στο ταμείο μέρος των βουτηγμένων, ώστε το ποσό του ελείμματος να πέσει από περισσότερο από εκατό χιλιάδες ευρώ σε λιγώτερο… ώστε το αδίκημα να μετατραπεί από κακούργημα (παναπεί, δέκα καί πλέον χρόνια φυλακή με τον Καπετανάκη), σε πλημμέλημα (παναπεί, ποινές-χάδια).

(Περιττό να πω, ότι κάτι τέτοιοι κύκλοι διαδίδουν τώρα -στο μιλητό- πως ο Μπέος δεν είναι …δημοκράτης, καί άρα δεν πρέπει να τον ψηφίσουμε!)

 

γ. Καί… διεθνείς σχέσεις!

Τα τεράστια χρηματικά ποσά, που διακινούνται πλέον στους δήμους, έχουν τρείς ΠΟΛΥ άσχημες παραμέτρους:

  • Τα τεράστια ελείμματα, κοινώς φέσια – που αφήνει πίσω του κάθε απερχόμενος δήμαρχος, καί δεν του καίγεται καρφί. (Βλέπε πχ Δήμος Αθηναίων.)

Μαντέψτε ποιός θα κληθεί να τα πληρώσει αυτά, με τα δημοτικά τέλη στον λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος!… Το κακό, όμως, είναι ότι δεν καίγεται καρφί καί σε κανέναν εισαγγελέα, να τους μπουζουριάσει όλους αυτούς τους “ελειμματικούς”.

(Ώωω, συγνώμη! Πρέπει να είμαι δίκαιος μαζί τους! Κάνουν μέν το καθήκον τους οι εισαγγελείς, αλλά επιλεκτικώς, κι όποτε θυμούνται. Πχ, χώσανε μέσα τον Παπαγεωργόπουλο. Αλλά όχι τη δρακουλοκόρη, που καταφέσωσε την Αθήνα.)

Ο δε κοσμάκης, αγρόν ηγόρασε! Ούτε που ξέρει τί φέσια έχουν μαζευτεί στον δήμο του, ούτε που τον νοιάζει! (Παρά το ότι τη λυπητερή την πληρώνει αυτός στο τέλος.) Κατά τ’ άλλα, “δημοκρατία”!… Οι αρχόμενοι δεν νοιάζονται γιά έλεγχο, κι οι άρχοντες δεν νοιάζονται γιά απολογισμό στον λαό.

  • Η διείσδυση ξένων σε κρισιμώτατους τομείς.

Χαρακτηριστικώτερο παράδειγμα, είναι η (διαφαινόμενη) πώληση των οργανισμών υδρεύσεως σε ιδιωτικές εταιρείες – καί δή, άλλων χωρών! (Κυρίως μίας συγκεκριμένης χώρας …Μεσανατολικής!) Αφού η δημοτική εταιρεία υδρεύσεως “δεν μπορεί να τα καταφέρει”, καί άρα “δεν συμφέρει στον δήμο η ύπαρξή της”… Ας αναλάβουν οι …»ικανοί» ξένοι τότε!

  • Η υπέρβαση των θεσμικών αρμοδιοτήτων των δημάρχων.

Το πολύ διακινούμενο χρήμα των δήμων είναι αυτό, που δίνει πχ στον Μπουτάρη το θράσος, να φέρεται ως άτυπος υπουργός εξωτερικών. Κι είπαμε… αν από τώρα ο κάθε δήμαρχος …μεταμφιέζεται σε Υπ.Εξ., αρκεί μιά μελλοντική τροπολογία νυχτιάτικα, γιά νά ‘ρθουν κι άλλα τέτοια …διπλωματικής φύσεως άσχημα!

Ήδη ήρθε ένα.

 

δ. Επομένως…

Συνοψίζουμε:

Θα ψηφίσουμε με ύψιστη προσοχή, διότι διακυβεύεται πολύ δημόσιο χρήμα· χρήμα, που στο τέλος θα κληθούμε να το πληρώσουμε ΕΜΕΙΣ κι αυτό. (Λες καί δεν μας φτάναν τ’ άλλα τα γαμησιάτικα.)

Όθεν, μακριά από κομματόσκυλα των γνωστών κομμάτων! Μόνον ειλικρινείς ανεξάρτητους ψηφίζουμε, ή αντιπροσώπους μικρών εξωκοινοβουλευτικών κομμάτων. Καί κανέναν άλλον!

Επίσης, πρέπει να θυμόμαστε ότι τα πάντα κάνουν κύκλο: γέννηση, ακμή, παρακμή, θάνατος. Μά, τα πάντα όλα!!!

Να, ας πούμε τα έντομα «εφήμερα» (αθάνατε Ροΐδη!) ζούν 24 ώρες. Ο άνθρωπος 80 χρόνια. Ο παπαγάλος 180. Καί η θαλάσσια χελώνα 400. Κι όταν τελειώσει ο βίος, τότε πάπαλα! (Μας αρέσει, δεν μας αρέσει.)

Επομένως, τί σκατά παναπεί ότι πρέπει -πάλι- να ψηφίσουμε “δημοκράτες” (δηλαδή, κομματόσκυλα απ’ τα γνωστά) ; Αυτά τα άτομα ήδη ολοκλήρωσαν τον πολιτικό τους κύκλο, καί …πεθάνανε. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να τα κρατήσουμε ως πολιτικά ζόμπυ στις καρέκλες γι’ άλλα πέντε, ή δεκαπέντε, ή καί εικοσιπέντε χρόνια. Δρόμο, να πάνε σπίτια τους! Καί να μή μας ξαναπασχολήσουν με την παρουσία τους.

 

ε. Προτάσεις

Ως έμπειροι αναγνώστες, ήδη γνωρίζετε τί να ψάξετε γι’ αρχή (ώστε να κάνετε σωστή επιλογή) :

Μόνο που η τελευταία έχει μέν όλες τις πληροφορίες γιά την εκλογή περιφερειαρχών, αλλά όχι γιά όλους τους δήμους της χώρας. (Μόνον τους πολύ μεγάλους.)

Επειδή, τώρα, δεν γνωρίζω τα τοπικά όλης της Ελλάδας (αυτά θα τα συμπληρώσετε εσείς), έχω δύο προσωπικές προτάσεις (προτάσεις, λέμε – όχι εντολές) :

  • Γιά Βόλο, Μπέος καί ξερό ψωμί! Κανέναν άλλον.
  • Καί γιά Αθήνα, ή Κασιδιάρη, ή Καραμπελιά. Κανέναν άλλον.

Εσείς, Αθηναίοι… Αν έχετε αλλεργία με τον “φασίστα” (όπως είχανε οι Γάλλοι με τη Λεπέναινα, αλλά τώρα τρέχουνε), η μόνη σας επιλογή είναι ο Καραμπελιάς. Ο άνθρωπος έχει διαβάσει μερικά κοντέηνερς βιβλία στη ζωή του, κι έχει γράψει κάμποσα βιβλία ο ίδιος. Ως προσωπικότητα, δεν συγκρίνεται ούτε με τον άεργο δρακουλογυιό, ούτε με τον …μεσανατολικόφατσο δολοφόνο με τις μολότωφ, ούτε με τα λοιπά γνωστά καί μή εξαιρετέα κομματικά μπουμπούκια, που διεκδικούν την ψήφο σας γιά τη δημαρχία.

Εάν, ώ άνδρες Αθηναίοι (ή «Αθη-νέοι», που έγραφε ο Μπόστ) κάνετε διαφορετικές επιλογές απ’ αυτές τις προταθείσες δύο, τότε θα πάω ο ίδιος στο ΝΑΤΟ, να το παρακαλέσω να σας ψεκάζει αλύπητα καθημερινώς!  🙂

 

Άντε, καί πάλι καλό βόλι!

 

ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ ΤΕΛΟΣ ΑΡΘΡΟΥ

 

Υγ 1: Δεν θα γράψω γιά τις βουλευτικές εκλογές, διότι περιμένω πρώτα να προκηρυχθούν αυτές (άν,… -ναί, «άν»!– κι όποτε). Δεν χαλάω το επίκαιρο του θέματος εκείνου από τώρα. Πιθανώτατα, όμως, να επαναδημοσιεύσω τους πίνακες …αξιολογήσεων των Ευρωβουλευτικών υποψηφίων συνδυασμών, …βελτιωμένους! (Μετά από απαντήσεις που συλλέγω από σχόλια αναγνωστών – εδώ, καί στους λοιπούς ιστοτόπους, που αναδημοσιεύουν τις σοφίες μου. Κι ευχαριστώ τους αναγνώστες, που μπήκαν στον κόπο να γράψουν δυό λόγια!)

Υγ 2: Τα κομματόσκυλα αποτελούν διαχρονική (σουρρεαλιστική) αξία, από την εποχή των Μαυρογιαλούρων, ακόμη! Ξέρετε: «- Θα σας φτιάξουμε σχολεία!», «- Δεν έχουμε παιδιά!» (απαντούν οι χωριάτες από κάτω), «- Θα σας …φτιάξουμε καί παιδιά!»

Είδα τις προάλλες μιά γιγαντοαφίσα κολλημένη στο πίσω μέρος τοπικού λεωφορείου, με (στο περίπου) κάτι πουλιά να πετάνε απάνω από κάτι καλαμιές· όπου, ο απερχόμενος τοπικός περιφερειάρχης επαιρόταν πως έφερε τουρισμό στη λίμνη Κάρλα, καί άρα αυξήθηκε το τοπικό εισόδημα.

Θυμήθηκα, λοιπόν, έναν -προφητικό!- διάλογο του μακαρίτη Χάρρυ Κλύνν, όπου ο Χάρρυ Κλύνν έκανε τον βοσκό Τραμπάκουλα, κι απ’ την άλλη έκανε τον δημοσιογράφο. Καί ρωτάει ο Κλύνν-δημοσιογράφος:

«- Έχει τουρισμό το χωριό, μπάρμπα;»

Κι απαντάει ο Κλύνν-Τραμπάκουλας:

«- Έ; Τί να κάνουν οι τουρίστες στο χωριό, πιδάκι μ’; Να δούν τ’ς νεροφίδες;»

Αυτό ακριβώς!  🙂  🙂

Υγ 3: Ιδού, πού οδηγεί η βαρύτατη μαλακία στο κεφάλι των υπερμάχων της «ένταξης» των λάθρο στην Ελλάδα:

 

 

Άντε, λοιπόν, …«Ελληνοποίησέ» τους καί βάλ’ τους να ψηφίσουνε, τους λάθρο! Καί περίμενε εσύ μετά …δημοκρατίες, …συνταγματικές ισότητες ενώπιον του νόμου, καί λοιπά χασίσια. Τί να πούμε, βλέποντας τη φωτογραφία!… Περιττεύει κάθε σχολιασμός.

Μόνο το ότι τα εγχώρια τρελλάδικα παρουσιάζουν πληρότητα εδώ καί καιρό – καί, δυστυχώς, δεν έχουνε κλίνες γιά νέους ασθενείς…

…Να χώναμε σύσσωμο το γκουβέρνο μέσα, ΠΡΙΝ εκλεγεί!

 

Έρχονται εκλογές! – β’ 2 (ο σωστός πίνακας)

44 Σχόλια

(προηγούμενο)

 

ελικά, ή ερωτευμένος είμαι, ή χρωστάω στην Εφορία, ή δεν ήπια αρκετούς καφέδες· ή οποιοδήποτε υποσύνολο των τριών αυτών ενδεχομένων! Lol!!!

Στην αμέσως προηγούμενη συνέχεια, σχολίασα επάνω στον πίνακα των εκλεγέντων συνδυασμών του 2014, δηλαδή της απερχομένης συνθέσεως των Ελλήνων Ευρωβουλευτών. Ο οποίος πίνακας (από το άρθρο της Γουΐκι) είχε δεκατρείς (13) συμμετοχές… ενώι σήμερα έχουν θέσει υποψηφιότητα σαράντα (40) υποψήφιοι συνδυασμοί.

Λοιπόν, διορθώνω το λάθος μου: παραθέτω τον σωστό πίνακα, καί σχολιάζω.

Υπ’ όψιν, ΔΕΝ θα χαριστώ σε κανέναν! «Κυρίαρχος λαός» δεν είμαι; (Έστω καί γιά λίγες εβδομάδες.) Έ, τότε, όποιον έχω στη μπούκα, θα του κάνω άγριο σέξ χωρίς συναίσθημα! Lol!!!

 

Οι σαράντα υποψηφιότητες, ανά δεκάδες (γιά να χωράνε τα σχήματα στα όρια του ιστολογίου), έχουν ως εξής:

 

 

Θα παραθέσω πάλι τους πίνακες· καί με γραφικό υπόμνημα, καί σχολιασμένους.

Η θετική εκτίμηση θα σημειώνεται με τσεκάρισμα, ενώι η αρνητική με μαύρισμα. Όσο πιό πολλά τσεκαρίσματα, τόσο μεγαλύτερη η εκτίμησή μου. Όσο πιό πολλά τα μαυρίσματα, τόσο χειρότερη!

(Το μαύρισμα, τώρα, μπορεί να είναι:

  • ένα μαύρο, ίσον βαθύ τροπικό / ηλιοκαμμένο καμάκι,
  • δύο μαύρα, ίσον μαυρειδερό / γύφτος καρπουζοπώλης,
  • τρία μαύρα, ίσον καταντίπ κατράμι πίσσα / νέγρος τρομπετίστας!

Καρα-lol!!!)

Βεβαίως, όσους συνδυασμούς δεν γνωρίζω τί ρόλο παίζουν, τους σημειώνω με λατινικό ερωτηματικό. Όθεν, θα παρακαλούσα γιά τη δική σας συμμετοχή στα σχόλια (αν γνωρίζετε κάτι παραπάνω), ώστε να τους κατατάξουμε θετικά, ή αρνητικά – καί ν’ αποκτήσουμε πλήρη εικόνα γιά όλους.

Πάμε μαέστρο!

 

Πρώτη δεκάδα:

 

 

Τους Αγροκτηνοτρόφους, δεν τους γνωρίζω.

Τους Ανθέλλ καί τον ΑνταρCia, κατευθείαν στο βαρέλι με την πίσσα! (Καλά θα κάνουν να πιάσουν από τώρα τις τρομπέττες, να το παίξουν νέγροι μουσικοί πνευστών οργάνων! Lol!!!)

Τα ίδια γιά τον Δημαρά. Παλαιοκομματικός (Πασόκ, ΔΗΚΚΙ). Δεν μας κάνει. Είπαμε ν’ απαλλαγούμε από τέτοιους.

Ο Τζήμερος μου είναι συμπαθής, είναι καί καλό παιδί, αλλά είναι ουτοπικός. Ευρωπαϊστής, ονειρεύεται μιά «Ευρώπη των λαών», καί διάφορα άλλα τέτοια (της πρωϊνής τηλεοπτικής ζώνης, με τις παιδικές εκπομπές – «Πέππα, το γουρουνάκι», κτλ). Τελείως εκτός πραγματικότητας!

Την «Δημοκρατική Ευθύνη», παρομοίως δεν τη γνωρίζω.

Τον Βεργή τον πάω, ειδικά άμα εμφανίζεται με τίποτε όμορφες γυμνίστριες!  🙂

Το «Εθνικό Μέτωπο» δεν το ξέρω, αλλά καλό φαίνεται. (Ειδικά εκείνο το: «Λιοντάρια Συνεργεία» του τίτλου, είναι πολύ κάλτ!  🙂  )

Η «Ελεύθερη Πατρίδα» έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία του Κώστα-Ταύρου, άρα τρία τσεκαρίσματα με κλειστά μάτια.

Ο Μαριάς… όχι. Τά ‘χει κάνει τα φαουλάκια του, άρα αποκλείεται.

 

Δεύτερη δεκάδα:

 

 

Οι «Έλληνες Ριζοσπάστες» μου είναι άγνωστοι. (Τώρα, το τί ακριβώς εννοούν με τη λέξη «ριζοσπάστες», ένας Θεός ξέρει! Μέχρι κι ο φρύδιας «εθνάρχης» την είχε χρησιμοποιήσει κάποτε, λέγοντας ότι η Νουδού «κινείται μέχρι ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού».)

Ο Βελόπουλος… Ά σαπέρα, ρέ!

Το «Ελληνικό Όραμα», δεν το γνωρίζω.

Ο Πσώρρας… Παρέα με τον έμπορο κηραλοιφών κι αυτός! Είπαμε, είμαστε λαός σουρρεάλ, αλλά το δούλεμα έχει κι όρια! Όχι καί να μας παίζει μπεγλέρι η εβραιόφατσα!

Αυτή η «Όρθια Ελλάδα», πάλι, μου είναι επίσης άγνωστη.

Ο Λεβέντης,… Είπαμε να είμαστε σοβαροί, διότι πρόκειται γιά μιά πολύ δύσκολη ιστορική φάση της Πατρίδας μας. Του δίνουμε δρόμο, λοιπόν! (Άλλως τε, ημείς δεν γουστάρωμεν ιδεολογικές κωλοτούμπες. Από τις κατάρες γιά καρκίνο στον Μητσοτάκ, να φτάνει στο γλείψιμο του προαναφερθέντος;… Έ, όχι! Απαράδεκτο!)

«Ευρωπαϊκή Συμμαχία»… Άγνωστη σε μένα, αλλά άμα βλέπεις (απ’ τον τίτλο ακόμη) κάτι τέτοια «Ευρωπαϊκά» κι «Ουράνια Τόξα», δρόμο κι αυτοί!

«Κίνημα Αλλαγής», ίσον το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Πασόκ. (Όπως, φερ’ ειπείν, γράφουν οι πουτάνες στο κουδούνι της εισόδου «Σούλα», αντί το πλήρες «Αθανασία Τομπαίρνη».) Στο βαρέλι με την πίσσα, δίχως αναβολή!!!

Ο Κολλάτος μου είναι συμπαθής, καί τυγχάνει αντι-Ευρωπαϊστής. Καλά τα λέει, δεν χαρίζεται.

Το «Κόμμα Ισότητας» (κτλ) είναι το κόμμα που έφτιαξαν τα μεμέτια, υπό την καθοδήγηση (καί χρηματοδότηση, υποθέτω) της ΜΙΤ. (Κι ίσως καί του Σόρρος.) Στα σκατά, κατευθείαν!

Δεν ξέρω, βέβαια, αν θα το ψηφίσουν οι οχτακόσιες πενήντα χιλιάδες «Ελληνοποιηθέντες» των λαθρο-Καμίνηδων καί λαθρο-Μπουτάρηδων. Θα δούμε -αφού βγούν τ’ αποτελέσματα-, αν θα έχει πέσει σύρμα στα κινητά τους, καί σε ποιό βαθμό. Καλό τέστ, να δούμε τί μας περιμένει. Αλλά εμείς, μακριά κι αλάργα!

 

Τρίτη δεκάδα:

 

 

Το «Κόμμα Νέων», άγνωστο. (Αλλά δεν είναι λιγάκι ρατσιστικό; Κι εμείς, που είμαστε …ακόμα νέοι, δεν θα φάμε Ευρωπαϊκά λεφτά; Lol!!!)

Το ΚΚΕ… Μιά ζωή κάργα θεωρία (καί λίγο μπαγιάτικη), κι άγιος ο …Ανύπαρκτος! Lol!!! Αλλ’ από τηγανίτα, τίποτα! «Έξω απ’ την Ευρώπη των μονοπωλίων!», κτλ κτλ, αλλά προσωπικά δεν με πείθει καθόλου.

Η ΛΑΕ του Λαφαζάνη… Όχι. Αν μή τί άλλο, μου τη σπάει, που ήταν κι αυτός με τους «Σύρους αντάρτες», δηλαδή με τα τσουτσέκια των ηπαπαραίων, κι όχι με τον Άσσαντ.

Το Λάος (καί Καμπότζη) του μποντυμπιλντερά. Βρέ, ούστ!!!

Η «ΧΑ», εγκρίνεται γιά τη δουλειά που θέλουμε. Αλλά με μισή καρδιά, διότι μου ξυνίζουν τα καμώματά της, που απαξιώνει τα καλά στελέχη της. (Έχει κάποια συμφωνία η αγγλίτσα με τους Αμερικάνους, να μήν το παρακάνει στην επανείσοδό της -μετά το 1947- στην Ελληνική πολιτική σκηνή; γι’ αυτό τα ποσοστά του συγκεκριμένου αγγλοκινούμενου κόμματος μένουν «πάσηι θυσίαι» κάτω απ’ το 10%; )

Εμείς εδώ ζητάμε σταθερότητα καί στόχων, καί μαχητικών πολιτικών προσώπων, μέχρι την τελική φάση του «Γκρέξιτ» – καί η «ΧΑ» δεν μας πολυπείθει ότι τη μπορεί.

«ΛΕΥΚΟ» με κεφαλαία… Όχι. Εκείνου του τσιγγάνου, του Ντάλιου, δεν είναι; Που -εδώ καί δεκαετίες- ζητάει Ευρωπαϊκά κονδύλια γιά διάφορες «δράσεις»; Άσε!…

«Λευκό» με μικρά… Όχι. Διότι, πάλι «Ευρώπη των λαών» μυρίζομαι.

ΜΛ-ΚΚΕ… Καλά, ντάξ’! Δεν θα περιμένουμε να ξυπνήσουν! Έχουμε σοβαρώτερες δουλειές να κάνουμε.

ΜέΡΑ25… Βαρουφάκης! Εγγύηση αποτυχίας! Τα καμώματα αυτουνού κόστισαν μιά επιβάρυνση κάτι δισεκατομμυρίων ευρώ (νομίζω εκατό) στο εθνικό μας χρέος… μαϊμούδικο χρέος μέν, χρέος δέ. Τα οποία, όμως, ο λεβένταρος με την «δημιουργική ασάφεια» δεν θα τα πληρώσει απ’ την τσέπη του. Στα σκατά, επομένως.

«Νέα Δεξιά» του Φαήλου Κρανιδιώτη… Καλός συνδυασμός γιά τη δουλειά που θέλουμε, έχει καί κοννέξια με Σαλβίνι καί Λεπέν, αλλά κρατάμε καί μιά επιφύλαξη – λόγωι του πολιτικού παρελθόντος του κυρ-Φαήλου.

 

Τέταρτη δεκάδα:

 

 

«Νέα Δημοκρατία»… Την τρομπέττα κι εσείς! (Καί με τη δεύτερη έννοια του …πνευστού στο στόμα! Lol!!!)

«Νέα Ελληνική Ορμή», χαμπερίμ γιόκ.

«Οικολογία Πράσινοι – Αλληλεγγύη»… Όχι. Πέρα απ’ το βεβαρημένο ανθελληνικό παρελθόν των διαφόρων κατά καιρούς «οικολόγων» (που, πανάθεμα κι αν ξέρουν να ξεχωρίζουν τα ραδίκια απ’ τα ζοχάρια), οι οποίοι πετάγονται καί λένε να κάνουμε παραχωρήσεις στην Τουρκία καί τα Σκόπια (καί δεν εννοούν να τους χαρίσουμε τους Τουρκαλάδες αυγά της χελώνας Καρέττα-Καρέττα, αλλά Ελληνικό έδαφος), αυτό το «Αλληλεγγύη» του τίτλου μου κάθεται βαρειά στο στομάχι. Δρόμο!

«Οικολόγοι Πράσινοι»… Επίσης δρόμο (με το προηγούμενο αιτιολογικό), κι αδιαφορώ γιά το χρώμα τους.

ΟΚΔΕ… Επίσης όχι. Μικρό κόμμα, τελείως εκτός πραγματικότητας. (Γι’ αυτό είναι καί μικρό.)

Της Κωνσταντοπούλου, τώρα, είναι ο μόνος συνδυασμός απ’ τους σαράντα, που δεν ξέρω πώς να τον χαρακτηρίσω (θετικά, ή αρνητικά). Εμένα, η τύπισσα μου είναι συμπαθής. (Καί με μπικίνι, ακόμη περισσότερο. Γούστα είν’ αυτά! Lol!!!) Αλλά δεν θυμάμαι, όμως, να είπε ποτέ στα ίσα ότι η «Ε»Ε πρέπει να γίνει παλιοσίδερα γιά ανακύκλωση, κι εμείς να φύγουμε από ‘κεί. Δεν ξέρω τί θα κάνει, αν ψηφιστεί. Αν κι υποθέτω, όχι πολλά – άρα, κρατάω μικρό καλάθι.

«Πολίτες» του Ψινάκη… Άφ’σε μας, ρέ παλληκάρ’! Άντε να παίξεις παραπέρα, που μου θες κι Ευρωβουλευτιλίκια! (Καί πού ‘σαι! Το νέγρικο «κατραμέ» μαύρο θα σου πάειειειει μούρλια!!! Lol!!!) (Ξανά παρένθεση: Το ρίχνω στην πλάκα, γιά να μην εξαγριωθώ με τα καμώματα του λεγάμενου στην πυρκαϊά στο Μάτι.)

«Ποτάμι»… Αποχετεύσεων! Lol!!! Άει στα κομμάτια!

Σύριζας… Στα σκατά κι αυτός, επί τήι εμφανίσει! Δεν χρειάζεται να χαλάμε λόγια, γιά να εξηγούμε.

Φιλελεύθερη Συμμαχία… Ένα κομματίδιο, που σχηματίστηκε στα μπαράκια – καί στους θαμώνες τους απευθύνεται. Στο καλό! Να ζήσουμε να το θυμόμαστε! Lol!!!

 

Αυτά!

Περιμένω καί τους δικούς σας σχολιασμούς, να ξεκαθαρίσουμε τα ερωτηματικά.

Καί πάλι εύχομαι καλό βόλι!

 

(επόμενο)

Έρχονται εκλογές! – β’ (Ευρωεκλογές)

18 Σχόλια

(προηγούμενο)

 

Άαχ Ευρώπη!

Εσύ μας μάρανες!

 

(Τζίμης Πανούσης)

 

ρχόμαστε τώρα στο πρώτο από τα τρία εκλογο-ναρκωτικά, το ελαφρύ! (Τα βαρειά, αργότερα. Να συνηθίσετε πρώτα! Lol!!!) Ήτοι, τις Ευρωεκλογές γιά το Ευρωκυνοβούλιο. Στις οποίες, η πτωχή πλήν τιμία Ελλάς δικαιούται να εκλέξει (ανά πενταετία, όπως όλα τα κράτη-μέλη) 21 Ευρωβουλευτές, επί συνόλου 751.

Φέτος, ψηφίζουμε γιά Ευρωβουλευτές την Κυριακή, 26 Μαΐου 2019.

Ας δούμε, όμως, πρώτα μερικά στοιχεία γιά την (τρομάρα της!) «Ενωμένη» Ευρώπη. Χρειάζονται, γιά να ξέρουμε γιά ποιά πράγματα θα ψηφίσουμε.

 

α. Εισαγωγικά στοιχεία γιά την «Ε»Ε

Η «Ενωμένη» Ευρώπη γεννήθηκε ως «Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα» (ΕΟΚ) με υπογραφές των ενδιαφερομένων κρατών στις αρχές του 1957. Παρά το ότι το …πρότζεκτ (που λέν’ καί στο χωριό! lol!!!) ήταν ναζιστικής εμπνεύσεως (ναί! ναί! ναί! – διαβάστε στον παρατιθέμενο σύνδεσμο τα σχετικά), ωστόσο φαίνεται ότι ξεκίνησε με καλές προθέσεις γιά τους (ταλαιπωρημένους από τον Β’ ΠΠ) λαούς των πρώτων έξι χωρών-μελών. (Όταν πρωτοστατεί ένας ντέ Γκώλλ, φυσικά καί υπάρχει όραμα γιά ένα όμορφο μέλλον των λαών.) Στην πορεία, βέβαια, μεταβλήθηκε στο γραφειοκρατικό καί ανθελληνικό νεοναζιστικό τέρας, που σήμερα γνωρίζουμε άπαντες· όπου η νεοναζιστική Γερμανία (που δεν έβαλε μυαλό – κι ούτε πρόκειται να βάλει ποτέ) έγινε -με τις πλάτες των αναίσχυντων ηπαπάρα- ο νταβατζής των υπολοίπων 27 κρατών της «Ε»Ε.

Καί, μιά που μιλάμε γιά Ιστορία:

  • Επειδή μιά προσπάθεια, όπως γιά τη δημιουργία της ΕΟΚ, δεν ξεκινάει (ούτε υλοποιείται) μέσα σε μιά νύχτα.
  • Κι επειδή, το να βάλεις στην παρέα τον πρώην τρομερό, θανάσιμο, απάνθρωπο εχθρό (Γερμανία), απαιτεί το να ρίξεις πολύ νερό στο κρασί σου – πράγμα που επίσης απαιτεί χρόνο (καί πειθώ).

Εννοείται πως υπήρξαν μακροχρόνιες προσυνεννοήσεις γι’ αυτό. Οι οποίες προσωπικώς υπολογίζω ότι ξεκίνησαν ήδη από το τέλος της δεκαετίας του 1940.

Όμως, η κυρα-εξουσία φυσικά καί δεν θ’ άφηνε τους ντέ Γκώλλ ν’ αλωνίζουν, προς ευημερίαν των λαών! Έπρεπε να τραβήξει τα χαλινάρια· να δείξει ποιός πράγματι είναι το αφεντικό. Κι έτσι, προφανώς αφού έμαθε τί έμπαινε στα σκαριά, έκανε «ρελάνς», φτιάχνοντας τη λέσχη Μπίλντερμπεργκ το 1954! (Καί -τρόπον τινά- προλαβαίνοντας τις εξελίξεις.)

Βλέπετε, λοιπόν, πώς μελετάμε την Ιστορία; Ως αλυσίδα αιτίου-αποτελέσματος. Ποτέ μα ποτέ ως σύνολο μεμονωμένων γεγονότων!

(Αυτό χρησιμεύει καί ως καρφί στα μάτια κάτι νεοκόπων ημιμαθών, που σε κάθε ευκαιρία ουρλιάζουν εναντίον του Στάλιν, γιά το σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότωφ. Το ότι ο Στάλιν έκανε «ρελάνς» στο σύμφωνο Τσάμπερλαιν-Νταλαντιέ-Χίτλερ, που υπεγράφη έναν χρόνο πρίν, ούτε τους πέρασε κάν απ’ το -υποτιθέμενο- μυαλό τους. Γιά εκείνο το σύμφωνο, δεν ουρλιάζουν. Βέεεεεβαια!… Ό,τι Δυτικό, καί καλό! Έτσι δικαιολογούν καί το χαρτζηλίκι της πρεσβείας!  🙂

Άει στα τσακίδια, γεμίσαμε από ξερόλες σ’ αυτή τη χώρα… Όλα τ’ άλλα προβλήματά μας τά ‘χαμε λυμένα, έπρεπε ν’ αποκτήσουμε καί «δασκάλους» της «Ιστορίας κατά το δοκούν»!)

 

Η σημερινή μετεξέλιξη της ΕΟΚ, η «Ενωμένη» Ευρώπη, δεν είναι απλά ένα (ούλτρα ανθελληνικό) παιχνιδάκι-σκουπιδάκι της νεοναζιστικής Γερμανίας (πάντα με τις πλάτες των ηπαπάρα, ας μην ξεχνάμε), αλλά πάει ακόμη παραπέρα: οι σχεδιασμοί της πονηρής (πλανητικής) εξουσίας γιά το μέλλον στοχεύουν στο ν’ αποτελέσει η «Ε»Ε ένα ενιαίο κράτος. Ταυτόχρονα, στοχεύουν στο ν’ αποτελέσουν ενιαία κράτη καί οι άλλες ήπειροι… με τελικό σκοπό να σχηματιστεί (λίγο αργότερα) ενιαίο πλανητικό κράτος, με ενιαία πλανητική κυβέρνηση. (Καί, μαντέψτε ποιοί θα κάνουν κουμάντο τότε! Όχι εσείς κι εγώ, πάντως.)

Ξαναγυρνάμε στην «Ε»Ε. Προκειμένου να γίνει αυτή ενιαίο κράτος (του οποίου, όμως, ήδη βλέπουμε τα πρώτα βήματα), πρέπει να έχει ενιαία καί αποδεκτά απ’ όλα τα κράτη-μέλη:

  • Κυβέρνηση.
  • Κυνοβούλιο.
  • Νομοθεσία.
  • Δικαιϊκό σύστημα.
  • Νόμισμα.
  • Στρατό.
  • Αστυνομία.
  • Φορολογία καί μισθοδοσία.
  • Κτλ κτλ κτλ κρατικές δομές καί κρατικούς θεσμούς.

Απ’ αυτά, έχει ήδη κάμποσα έτοιμα (πχ Κυνοβούλιο), άλλα είναι εν μέρει αποδεκτά (κοινό νόμισμα – το ευρώ), άλλα είναι ακόμη σε επίπεδο χαρτιών καί σφραγίδων (πχ Ευρωστρατός), κι άλλα δεν έχουν ξεκινήσει κάν (πχ ενιαίος τρόπος μισθοδοσίας). Βέβαια, οι προσπάθειες της εξουσίας γιά υλοποίηση όλων αυτών, δεν σταματάνε ποτέ.

Όσο γιά την ενιαία Ευρω-κυβέρνηση, αυτή δεν υφίσταται (ακόμη) με τη μορφή που έχουν οι εθνικές κυβερνήσεις· παρά το ότι διαθέτωμεν …Ευρω-πρωθυπουργό! Αντιθέτως, υπάρχει ένα σύνολο θεσμικών οργάνων που λαμβάνουν αποφάσεις (σύνδεσμος στα Ελληνικά, στα Αγγλικά), ώστε στο τέλος να χάνεις τον μπούσουλα, καί να μην ξέρεις από πού σού ‘ρχεται η φάπα! Ευρωκυνοβούλιο, Ευρωπαϊκή Επιτροπή… καί δε συμμαζεύεται. Ακόμη καί άτυπα (μή θεσμοθετημένα) όργανα υπάρχουν, όπως το διαβόητο …αδελφάτο «Γιούρογκρουπ». Καί σα να μην έφταναν αυτά, υπάρχει καί η σύνοδος των πρωθυπουργών των κρατών-μελών.

Δεν είναι μονάχα το πονηρό «διαίρει καί βασίλευε» της κυρα-εξουσίας· είναι καί το ότι η πολυστασία αποτελεί πολύ προχωρημένη τεχνική των αποκρύφων πολεμικών τεχνών! Όπου βλέπεις τον αντίπαλο να γίνεται καμιά δεκαριά …αντίτυπα, που παίρνουν κυκλικά θέσεις γύρω σου – καί να μην ξέρεις ποιό απ’ όλα θα σου την κοπανήσει στο κεφάλι.

 

Μ’ αυτόν τον τρόπο, περνάνε διάφορα -ανθελληνικά, εν τέλει- νομοσχέδια (συνθήκες Μάαστριχτ, Λισσαβώνας, Σένγκεν…), τα οποία υποχρεωτικώς γίνονται νόμοι κάθε κράτους-μέλους. Φυσικά, κάποια κράτη-μέλη μπορούν ν’ αναστέλουν αυτούς τους νόμους κατά το δοκούν, αν δούν ότι χτυπιούνται τα εθνικά τους συμφέροντα· καί το πράττουν. Αλλά, αν αποτολμήσει κάτι τέτοιο η Ελλαδίτσα, φίδι που την έφαγε!!!

Τα ίδια γίνονται καί στον οικονομικό τομέα, όπου πχ απαγορεύονται οι επιδοτήσεις (εκτός αν τις επιτρέψει η ίδια η «Ε»Ε – καί γιά όσο τις επιτρέψει). Όμως, κράτη όπως η Γαλλία κι η Γερμανία, επιδοτούν αγρίως πχ τα αυτοκίνητα που παράγουν οι βιομηχανίες τους – κι αν ποτέ φτάσει η υπόθεση στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια, απλά πληρώνουν ένα πρόστιμο-ψίχουλο, καί συνεχίζουν τα ίδια. Η Ελλαδίτσα, όμως, απαγορεύεται να επιδοτεί τα προϊόντα της!

Τα ίδια, καί όσον αφορά τα εισαγόμενα προϊόντα… ενώι υποτίθεται η «Ε»Ε υποστηρίζει πρώτα τα μέλη της. Εισάγουν πχ οι Κινέζοι ρούχα, οι οποίοι Κινέζοι επιδοτούν κρατικώς τη μεταποίηση! Καί τα οποία ρούχα τα κατασκευάζουν από βαμβάκι του Τέξας, του οποίου οι ηπαπάρα επίσης επιδοτούν κρατικώς την καλλιέργεια! Αλλά, η κυρα-«Ε»Ε, αντί να τα τσεκουρώσει στους δασμούς αυτά τα ρούχα, ώστε τελικά να πωλούνται σε προσιτές τιμές μόνον τα Ευρωπαϊκής κατασκευής… δεν τρέχει τίποτε!!! Εννοείται μετά απ’ αυτά, ότι οι Έλληνες αγρότες που καλλιεργούν βαμβάκι, μπορούν να το χώσουν εκεί που ξέρουν – προκειμένουν να ικανοποιήσουμε την «Ε»Ε καί να είμαστε «καλά παιδιά».

Τα ίδια κάνει η «Ε»Ε καί στον πολιτικό τομέα, όπου την Ελλάδα την έχει γραμμένη εκεί, που δεν πιάνει το μελάνι. (Βλέπε Κυπριακό καί λαθρομεταναστευτικό.)

 

[Καί πόσο αφελείς -γιά να μην πω τίποτε βαρύτερο- αποδεικνύονται μερικοί-μερικοί, που το παίζουν σοβαροί καί με τα γραπτά τους επηρεάζουν κόσμο, τρομάρα τους, που εξακολουθούν να περιμένουν τη …Δυτική βοήθεια, προς υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων της Ελλάδας!… Δεν βάλατε μυαλό τουλάχιστον από το 1204 καί το 1453, κύριε Κ.; Την «περιποίηση» που επεφύλαξαν Άγγλοι καί Γερμανοί -πχ Λίμαν φόν Σάντερς- στην ιδιαίτερη πατρίδα σας, τον Πόντο (αλλά καί σ’ όλη την Ελλάδα), δεν την λαμβάνετε υπ’ όψιν σας; Τί νομίζετε πως άλλαξε στους «Ευρωπαίους» μετά από 3-4 γενιές; Ό,τι σκατά ήταν τότε οι Ευρωπαίοι «φίλοι» / «σύμμαχοι» / «εταίροι» μας, είναι καί σήμερα.

Ύστερ’ απ’ αυτή την πρώτου μεγέθους πατάτα που πετάξατε, σας προτρέπω να μην ξαναγράψετε τίποτε δημοσίως. Αποτραβηχτήτε προς ιδιώτευσιν, κι ασχοληθήτε με το ψάρεμα.]

 

[Ξανά παρένθεση:

Κάποια μέρα, θα κάτσω να γράψω ένα περιποιημένο χέσιμο καί γιά την περίφημη «Ευρωπαϊκή Λευκή Φυλή», με την οποία μας έπρηξαν τ’ αρχίδια άλλοι μερικοί – ότι δήθεν είμαστε μέλη της καί πρέπει να την υπερασπιζόμαστε, κτλ. Τί σχέση έχουν οι φυλετικώς Έλληνες με τα Ευρωπαϊκά Νεάντερταλ, όπως πχ μ’ εκείνον τον Χούντελαρ του Άγιαξ, ρέ ζά; Ποιά ενιαία «Ευρωπαϊκή Λευκή Φυλή»; Στας Ευρώπας ζούμε πολλοί: οι Έλληνες, οι Ελληνογενείς, οι Ατλαντογενείς, τα βαρβαρικά φύλα (Γερμανών κυρίως), τα Νεάντερταλ, συν μερικοί ακόμη κατιμάδες γιά συμπλήρωμα, πχ Άραβες, Ούννοι, Χάζαροι, Σκύθες, καί κάτι ψιλά από Τούρκικα φύλα, που ξέμειναν απ’ τις επιδρομές των Οθωμανών μέχρι τη Βιέννη. Ποιά ενιαία «Ευρωπαϊκή Λευκή Φυλή» μου λέτε, ανιστόρητοι;

Βέβαια, κάτι τέτοια προπαγανδιστικά φληναφήματα -τύπου «Λευκής Ευρώπης», κτλ- κάπου το πάνε· ουδόλως πρόκειται γιά ρομαντικούς οραματισμούς ιδεολόγων. Αλλά, κάθε …κλύσμα θα το ρίξω στον καιρό του! Τώρα επείγουν άλλα.]

 

Ά! Υπ’ όψιν… Να το πούμε κι αυτό: Τα νομοσχέδια, που φέρονται προς ψήφιση στο Ευρωκυνοβούλιο, κανείς δεν γνωρίζει ποιός τα συντάσσει!!! (Είπαμε: η εξουσία είναι πολυστρωματική. «Κρεμμύδι»!) Οι Ευρωβουλευτές απλά ψηφίζουν, επιλέγοντας από τις έτοιμες λύσεις που τους προσφέρονται. Εννοείται πως αρκετοί απουσιάζουν κατά τις κρίσιμες ψηφοφορίες (κοινώς: κάνουν κοπάνα – αλλά στην είσπραξη του Ευρω-μισθού δεν απουσιάζουν καθόλου!  🙂  ), άλλοι λαδώνονται (με «μαύρα», εννοείται) να ψηφίσουν κάτι συγκεκριμένο, κτλ κτλ.

Αυτά τα περίεργα νομοσχέδια φαίνεται πως τα συντάσσουν ποδίτσες καί λομπίστες πολυεθνικών εταιριών· κι έτσι, με τη συνδρομή αδιαφόρων ή/καί πληρωμένων Ευρω-ρεμαλιών, περνάνε νομοσχέδια όπως πχ γιά τη φίμωση του Διαδικτύου, ή γιά το να επιτρέπονται τα αγροτικά δηλητήρια της Μονσάντο-Μπάγιερ (καί δεν τρέχει τίποτε), ή γιά τα μεταλλαγμένα τρόφιμα (παρομοίως), κτλ κτλ κτλ.

 

β. «Ε»Ε – τί καλό; τί κακό;

Τα προηγούμενα μας δείχνουν καθαρά ότι η «Ε»Ε είναι μία στα ίσα ανθελληνική Λερναία Ύδρα, που πολύ θα χαιρόταν να μας δεί να εξαφανιζόμαστε από προσώπου Γής. Όμως, θα πεταχτούν αρκετοί, που θα πούν ότι μας έκανε καί καλό· πχ έδωσε επιδοτήσεις στους αγρότες.

Χμμμ… Έτσι, έ;  🙂

Ας γυρίσουμε αρκετά χρόνια πρίν από σήμερα. Εικοσαετία, καί κάτι ψιλά ακόμη. Στην Ελλάδα του χρηματιστηρίου καί της αστακομακαρονάδας!

Τότε, μία πασίγνωστη Αθηναϊκή εφημερίδα, της οποίας ο (μακαρίτης πιά) ιδιοκτήτης ήταν χολωμένος, που -γιά κάποιον μυστήριο λόγο- δεν του εγκρίθηκαν κάτι θαλασσοδάνεια γιά τη φυλλάδα του (προφανώς το είχε παρακάνει βρίζοντας το τότε γκουβέρνο), ξεφούρνισε ότι -την τότε περασμένη χρονιά- η Ελλάδα πήρε 500,000,000,000 (πεντακόσια δίς) δραχμές από την «Ε»Ε γιά επιδοτήσεις, αλλά έδωσε καί 700,000,000,000 (εφτακόσια δίς) δραχμές στο κοινό ταμείο της «Ε»Ε!!! Δηλαδή, δώκαμε αρκετά παραπάνω απ’ όσα τσεπώσαμε. (Κι αυτό, προφανέστατα δεν έγινε μονάχα μία χρονιά!  🙂  )

Αλλά, καί να μην το μαρτυρούσε η φυλλάς ταύτη, εσείς, δηλαδή, τί νομίζατε; Ότι η φραγκοφονιάδικη «Ε»Ε (δέστε πώς φέρεται σήμερα με τα μνημόνια) θα γινόταν η κληρονόμος του παλιότερου παροιμιώδους «θείου απ’ το Αμέρικα»; Ή πως θά ‘δινε έτσι τζάμπα λεφτά γιά τα ωραία μας τα μάτια; Ή την έπιασε ο πόνος να ικανοποιήσει τις σεξουαλικές ανάγκες των εγχωρίων αγροτών στα κωλόμπαρα της εθνικής οδού; Πάτε καλά, ρέ;  🙂

Ή, μήπως, περιμένατε να μας έδιναν λεφτά οι διάφοροι πεινασμένοι πρώην του Ανατολικού Μπλόκ, που μπήκαν με καθυστέρηση στην «Ε»Ε; Αυτοί κοιτάζανε να φάνε απ’ όπου μπορούσανε, όχι να δώσουνε κιόλας!

 

…Το όλο κόλπο είναι παμπάλαιο, καί ονομάζεται «Η αόρατος Αρχή»! Ήτοι, τα παλούκια στον πωπό σου προέρχονται από μέρος, που δεν μπορείς να εντοπίσεις καί να ελέγξεις. Ακόμη καί να γκρινιάξεις στο εγχώριο γκουβέρνο (που το βλέπεις), τζάμπα κόπος. Θα σου πεί κάτι, σαν: «- Κι εμείς υπάλληλοι είμαστε!», καί θα σε παραπέμψει στους «αόρατους» γιά τα παράπονά σου! (Οπότε, σκάσε καί σκάβε.)

…»Επιδοτήσεις», κι αγγούρια Καλυβιώτικα!… Εμείς (κι όχι οι «Ευρωπαίοι») τα χρυσοπληρώσαμε τα επιδοτούμενα κωλόμπαρα της τιμημένης αγροτιάς! Καί θά ‘ταν τρομερά αστείο, αν δεν ήταν τραγικό.

Να μην αναφέρουμε καί την προπαγάνδα, με την οποία μας λούζει η «Ε»Ε, πχ ότι καλό θα ήταν να δεχθούμε την κυριαρχία του πάπα στα της θρησκείας.

 

Κανένα καλό δεν μας έκανε η «Ε»Ε, εκτός από ένα, κι ένα …μεικτό. Καί καλό, καί κακό.

Το καλό είναι ότι όλα αυτά τα έγγραφα καί τα νομοσχέδια μεταφράζονται κατ’ ευθείαν σε όλες τις γλώσσες των κρατών-μελών (άρα, καί στα Ελληνικά), οπότε μπορούμε να τα διαβάσουμε, καί να ξεστραβωθούμε γιά το τί κλύσματα μας ετοιμάζουν. Απ’ την άλλη, ποιός κάθεται να διαβάσει!…

Δυστυχώς, αυτή είναι η διαφορά του απλού ανθρώπου με την κυρα-εξουσία: ο πρώτος στερείται ελεύθερου χρόνου καί ικανού χρήματος, ενώι η δεύτερη τα διαθέτει σε αφθονία. Αν κι εμείς είχαμε καλυμμένες τις ανάγκες μας καί καθόμασταν όλη μέρα, θα είχαμε καί τον χρόνο να διαβάσουμε όλ’ αυτά τα κωλόχαρτα, καί να τραβήξουμε τ’ αυτιά των υπογραψάντων πωλητικών.

[Δυστυχώς (δίς) εμείς οι πατριώτες του Διαδικτύου δεν καταφέραμε ποτέ να συντονιστούμε γιά κατανομή αρμοδιοτήτων. Πχ οι μεν θα παρακολουθούσαν αποκλειστικώς τα καμώματα της Τουρκίας, οι δε θα διάβαζαν τα έγγραφα της «Ε»Ε, κτλ κτλ, κι ο καθένας θα δημοσίευε τα ευρήματά του. Αλλά…]

Το μεικτό, τώρα, συγκεκριμένα η ελεύθερη μετακίνηση κι εγκατάσταση πολιτών στα κράτη-μέλη είναι πολύ καλή, ειδικά γιά τους νέους· αν πχ ένας νέος επιστήμονας διαπιστώσει ότι σε άλλο κράτος-μέλος θα έχει σίγουρη δουλειά καί θα τον πληρώνουν καλά – καί θα του μένει καί κατιτίς κάθε μήνα, αφού αφαιρέσει τα έξοδά του. Έτσι, αρκετοί Έλληνες νέοι επιστήμονες προτιμούν μετά τις σπουδές τους μόνιμη εγκατάσταση πχ στην αγγλίτσα, γιά δουλειά. (Μετά, αρκετοί παντρεύονται εκεί, κτλ.)

Όμως, αυτό είναι κακό γιά την Ελλάδα, διότι όλο αυτό το δυναμικό ΔΕΝ προσφέρει εδώ, στην Ελλάδα.

(Όπως τα …»Ευρωπαϊκά» χρήματα κάνουν κακό στο Άγιο Όρος, διότι αναστηλώνουν μέν τα ντουβάρια, αλλά χαλάνε τις συνειδήσεις.)

 

γ. Άρα, τί ψηφίζουμε;

Σύμφωνα με τα παραπάνω, ο στόχος που εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας είναι ένας καί μοναδικός:

ΕΞΩ από την «Ε»Ε γιά πάντα!!!

 

Επομένως, ψηφίζουμε μονάχα παρατάξεις κι υποψηφίους, που είναι σαφώς εναντίον της «Ε»Ε, καί θ’ αγωνιστούν γιά την αποχώρηση της Ελλάδας απ’ αυτήν. Καί δεν θα μείνουν μονάχα στα λόγια! (Πχ ΚΚΕ.)

Ψηφίζουμε τον οποιονδήποτε αγωνιστεί γιά την αποχώρηση της Ελλάδας, ακόμη καί γκάνγκστερ του υποκόσμου, αρκεί να το κάνει αυτό. Μάλιστα, τώρα τελευταία έχουμε κι άλλους ομοϊδεάτες αλλού (πχ Σαλβίνι), οπότε καλή θα ήταν μιά συμμαχία μ’ αυτούς στις ψηφοφορίες.

Δυστυχώς, στις προηγούμενες Ευρωεκλογές του 2014, δεν στείλαμε στην Ευρωβουλή καί τους 21 Ευρωβουλευτές που δικαιούμαστε από την Χρυσή Αυγή! Ναί, ναί, όπως το βλέπετε! Τότε προετοιμαζόταν το «Μπρέξιτ», οπότε η ΧΑ, ως καθαρά αγγλιτσόθεν εκπορευόμενο κόμμα, θα έπραττε αυτό που έπρεπε. Αλλά πού μυαλό στους νεο-Έλληνες!… Με κοίταζαν περίεργα, όταν το έλεγα, καί με ρωτούσαν σαστισμένοι: «- Μά, τους φασίστες;…» Τους απαντούσα ότι, αν δεν γουστάρανε, ας μην έστελναν στην εγχώρια Βουλή ούτε έναν απ’ αυτό το κόμμα. Αλλά στην Ευρωβουλή, άπαντες!

[Αλλά, τί ήθελα κι εγώ; να πείσω -παραμονές εκλογών- τα (μονοκόμματα καί μονοδιάστατα) ζά ότι ψηφίζουμε με βάση την καλή γνώση της Ιστορίας, καί με ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ γιά το καλό του έθνους; Κάνω κι εγώ κάτι μαλακίες, μερικές φορές…]

 

Τέλος πάντων, στις επερχόμενες Ευρωεκλογές εξακολουθεί να παραμένει το ζήτημα του «Γκρέξιτ» (έξοδος της Ελλάδας απ’ τας Ευρώπας), οπότε εκλέγουμε καθαρά αντι-Ευρωπαϊστές. Καί δή, δραστήριους.

Επίσης, δεν σκεφτόμαστε εκδικητικά – τά ‘παμε. Αν δεν θα ψηφίσουμε ούτε έναν Τσιπραίο στις Ευρωεκλογές, δεν είναι «γιά να τους δείξουμε αυτούς», παναπεί να τους εκδικηθούμε επειδή είναι ανθέλληνες καί προδότες (που είναι). Αυτό θα το κάνουμε στις βουλευτικές εκλογές. Είναι κυρίως, επειδή απέδειξαν στην πράξη πως όχι μόνον είναι ανίκανοι να υπερασπίσουν τα εθνικά συμφέροντα, αλλά δεν θέλουν κιόλας.

Λοιπόν, εκτός απ’ την ιστοσελίδα του υπουργείου Εσωτερικών (όπου ίσως δεν θα μπορέσουμε να βγάλουμε άκρη – κι ίσως τη διαβάζουν πολλοί ταυτοχρόνως, καί υπό συνθήκες ενδεχομένως θ’ αργεί ν’ αποκριθεί), υπάρχει η πολύ καλή σχετική σελίδα της Γουΐκι, που τα παρουσιάζει όλα αναλυτικά. (Κι αν περάσουν τίποτε ενστάσεις των αποκλεισμένων συνδυασμών στο εκλογοδικείο, πιστεύω ότι θα ενημερωθεί εγκαίρως.)

Οπότε, από τους παρουσιαζόμενους (καί με τη σειρά που αναγράφονται), έχουμε:

i. Κατ’ ευθείαν ΤΟΝ ΜΠΟΥΛΟΝ σε:

  • Σύριζα
  • ΝΔ
  • Κίνημα Αλλαγής
  • Το Ποτάμι
  • Ανεξάρτητους Έλληνες
  • ΜέΡΑ25
  • Προοδευτική Ενωτική Κίνηση (Οι εκάστοτε «οικολόγοι» έχουν βεβαρημένο ανθελληνικό παρελθόν. Αντί να μιλήσουν πχ γιά τις τσιπούρες, πετάγονται καί προτείνουν να κάνουμε παραχωρήσεις στην Τουρκία καί τα Σκόπια!)

ii. Εγκρίνονται ενθουσιωδώς καί με …πιστοποίηση ISO:

  • Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή
  • Πατριωτική Ριζοσπαστική Ένωση
  • Ανεξάρτητοι

Αυτοί οι τελευταίοι δεν αναφέρονται ονομαστικώς, αλλά (κατά 99% – ελπίζω να μην παραλείπω κάποιον) είναι δύο: ο γνωστός (κι αντι-Ευρωπαϊστής) σκηνοθέτης Δημήτρης Κολλάτος, κι ο συνδυασμός «Ελεύθερη Πατρίδα».

iii. Εξετάζεται η …λαθροαίτησή τους γιά …άσυλο, αλλά με πολλά ερωτηματικά:

(Εγώ, πάντως, δεν θα τους ψήφιζα. Δεν νομίζω ότι θα στροφάρουν προς τη σωστή κατεύθυνση – καί δή τώρα, στο παρά πέντε.)

  • ΚΚΕ
  • Ελλάδα, ο άλλος δρόμος (Νότης Μαριάς)
  • Λαϊκή Ενότητα (Παναγιώτης Λαφαζάνης)

Αυτά!

 

Εξέθεσα όλα όσα έκρινα ως απαραίτητα (καί θυμήθηκα), πρότεινα, ακούω κι εσάς τώρα!

Ζήτω η Ελλάδα μας!

Καί καλό βόλι!  🙂

 

(επόμενο)

 

Έρχονται εκλογές! – α’ 2 (γενικά)

22 Σχόλια

(προηγούμενο)

αίνεται (στην προηγούμενη συνέχεια) σα να έθεσα πολλούς υποχρεωτικούς κανόνες, λες καί το εκλογικό σώμα είναι μεσαιωνικό καλογερικό τάγμα – κι όποιος γράφεται στους εκλογικούς καταλόγους, δίνει μυητικούς όρκους! Lol!!!

Δεν είναι, όμως, έτσι. Πιστεύω πως αυτά όλα τα “πρέπει” καί “δεν πρέπει” είναι απλώς τα στοιχειώδη, που δείχνουν ψηφοφόρο με νοημοσύνη. Πιστεύω, ακόμη, πως κάθε λογικός ψηφοφόρος με εμπειρία, αυτούς τους κανόνες τους γνωρίζει ενστικτωδώς. Δεν του χρειάζεται η συστηματική διδασκαλία η δική μου, δηλαδή.

Γιατί γράφω, τότε, όλο αυτό το κατεβατό; Μα, γιά τους …μή λογικούς! Καί γιά τα νιάτα, που αποκτούν γιά πρώτη φορά δικαίωμα ψήφου, καί πάνε -ως πανέξυπνα κλωσσόπουλα- να πέσουν κατευθείαν στις ξόβεργες των πωλητικών. Αγάπες μου νεαρές, η κοινωνία δεν είναι ούτε λύκειο, ούτε φοιτητικό αμφιθέατρο, ούτε σηκώνει τις νεανικές σας σαχλαμάρες – πχ “ντού” καί ξύλο, καί διάφορα τέτοια! Να το θυμάστε αυτό. Η εποχή του νεανικού χαβαλέ τελειώνει υποχρεωτικά με την πρώτη επίσημη ψήφο σας· είτε σας αρέσει, είτε όχι.

Φυσικά, δεν θεωρώ παραλόγους εσάς, τους αναγνώστες μου· εσείς, τώρα, επωμίζεστε το καθήκον να λογικέψετε όσους μπορείτε – οπότε, εδώ έχετε έτοιμο ένα “εγχειρίδιο άμεσης λειτουργίας”.

 

Όταν τελείωσα το γράψιμο της προηγούμενης συνέχειας, γιά μιά στιγμή πράγματι σκέφτηκα μήπως αυτό το σύνολο “κανόνων” παραείναι μεγάλο καί δυσκολοχώνευτο (τη στιγμή που -ως λαός- επειγόμαστε αγρίως γιά λύσεις επιβιώσεως…), ή αν κακώς φλυαρώ, ενώι θα μπορούσα να το συμπτύξω. Αλλά, τελικά, δεν το βρίσκω μεγαλύτερο από πχ το σύνολο κανόνων γιά να πάρεις δίπλωμα οδηγήσεως ΙΧ αυτοκινήτου – κανόνες που οι περισσότεροι τους ξέρουν απέξω, μετά από ένα πρώτο εξάμηνο στο τιμόνι. Είμαστε στη σωστή ποσότητα, δηλαδή!  🙂

Έτσι, εφ’ όσον έχουμε μιά κοινώς αποδεκτή βάση συνεννοήσεως, θα τονίσω καλύτερα κάποιες λεπτομέρειες, ώστε όλοι μαζί να κάνουμε κάτι καλό· ένα σημαντικό καλό γιά τη χώρα μας.

 

α5. Εισαγωγή V – Η πανταχού παρούσα Ιστορία!

Σαφώς καί τα γνωρίζει τα παραπάνω ο ψηφοφόρος με εμπειρία, αλλά -ούχ ήττον- καί με γνώση της (πολιτικής, καί όχι μόνον) Ιστορίας! Ειδικά των προσφάτων δύο αιώνων (δηλαδή, των ετών μετά το 1789)· καί ειδικώτερα του 20ου, όπου καί (πρωτο)εφαρμόστηκαν όοοοολα τα πιθανά κι απίθανα παπατζηλίκια των εκλογών καί των εκλογικών νόμων.

Τώρα, θα μου πείς, ποιός διαβάζει Ιστορία – καί ειδικά πολιτική Ιστορία του 20ου αιώνα;

Ξέρω, πως δεν είναι πολλοί οι ίστορες. (Οι ερασιτέχνες – διότι οι επαγγελματίες, πχ οι πολιτικοί αναλυτές, γνωρίζουν υποχρεωτικώς.) Όμως, όπως προείπα, δεν υπάρχει άλλος δρόμος! Άλλως τε, λίγη γνώση Ιστορίας πχ σχετικά με τα σκάνδαλα των χρηματιστηρίων (από τότε που δημιουργήθηκε ο θεσμός αυτός), θ’ άφηνε σήμερα αρκετούς απερίσκεπτους αρκετά πιό πλούσιους – εννοώ, με τα λεφτά τους απείραχτα.

Βλέπετε, λοιπόν, καθαρά πως η γνώση της Ιστορίας:

(α) δεν είναι καθόλου κάτι το μονάχα θεωρητικό,

(β) ούτε χάσιμο χρόνου,

(γ) μπορεί ν’ αποδειχθή σωτήρια, ακόμη καί γιά τελείως πρακτικά καί τελείως προσωπικά θέματα. (Κακώς έχουμε την εντύπωση ότι αφορά μονάχα μεγάλες ομάδες ανθρώπων – έθνη, αυτοκρατορίες, κράτη, κτλ.)

Άρα, σεβασμός στην Ιστορία! Ρησπέκτ!  🙂

Άδικο έχω;

Αν το πάρουμε ανάποδα, κι εφ’ όσον οι περισσότεροι νεο-Έλληνες …ντίπ ρησπέκτ, είναι απόλυτα λογικό που μας καβάλλησαν διαδοχικά στον σβέρκο (καί μας κατούρησαν) αυτοί οι καλλικαντζαραίοι, που κυβέρνησαν τη χώρα. Μην απορείτε καθόλου, που από τον έναν άεργο κι αγράμματο (καί σκατόψυχο) ανθέλληνα μή Έλληνα βλάκα βάλαμε στο κεφάλι μας τον επόμενο… καί πάμε να ξαναβάλουμε τον μεθεπόμενο… καί… καί…!

Όμως, το φαινόμενο αυτό καθόλου δεν είναι ανεξήγητο μυστήριο· εξηγείται μιά χαρά: εφ’ όσον περιφρονείς την Ιστορία, τότε φάε ένα τηλεγραφόξυλο στον κώλο καί σκάσε! Ούτε κίχ να μην ακουστεί!

“Χαμένος χρόνος” η μελέτη της Ιστορίας, έ Ελληνάκο μου; Έχεις πιό σημαντικά πράγματα να κάνεις εσύ, έ; Ξέρω, ξέρω… σχεδιάζεις διαστημόπλοια!… Την τύφλα σου, κακομοίρη μου! Έ, κακομοίρη μου!

 

Λοιπόν, ό,τι βλέπουμε σήμερα από πολιτικά παπατζηλίκια, αποτελεί σκέτη επανάληψη. Τα πρωτοεφαρμόσανε κάποιοι πονηροί, κάποτε (κάποιες δεκαετίες πρίν)… οπότε, αφού το σενάριο έπιασε μία φορά, κι εφ’ όσον ο κοσμάκης όσο πάει κι αποβλακώνεται, τότε θα ξαναπιάσει.

Όθεν, οι διαδηλωτές του Γαλλικού Μαΐου του 1968 σωστά φωνάζανε: “- Η φαντασία στην εξουσία!” (Ξέρω, ξέρω… στημένη μαϊμού εξέγερση, …Θεία-κίνητη, γιά να πάρει δρόμο ο ντέ Γκώλλ. Αλλά το συγκεκριμένο σύνθημα το βρίσκω απόλυτα σωστό.) Διότι η εξουσία μπορεί μέν να κρατάει βούρδουλα, αλλά από φαντασία είναι σκράπας. Επομένως, επαναλαμβάνεται. Δηλαδή, απλώς επαναλαμβάνει εις το διηνεκές τα επιτυχημένα σενάρια υποδουλώσεως του λαού. Κι εφ’ όσον συνεχώς βρίσκει μπροστά της αποβλακωμένους καί ανίστορες υπηκόους, γιατί να μην το κάνει;

 

Μπερδεγουέη: όλοι τώρα τελευταία συζητάνε γιά το κακό που μας έκανε ο Αντρεοπαπατζής (αποβιομηχάνιση, πληθωρισμός, βάσεις ηπαπαραίων, ηπαπαροπρόβλητοι πωλητικοί, παράλογη αύξηση του πλήθους των δημοσίων υπαλλήλων, καινοφανή, μειξοβάρβαρα ήθη κι έθιμα στην κοινωνία, κτλ κτλ). Καλώς το συζητάνε· αλλά κανένας δεν μπήκε στον κόπο να μάθει πως αυτά, που έγιναν στην Ελλάδα τη δεκαετία του 1980-1990, είχαν ξαναγίνει αυτούσια στον Ισημερινό (στο Εκουαδόρ) καί στην Ουρουγουάη τη δεκαετία του 1960-1970! Διότι, ποιός κάθεται να διαβάσει τώρα κανένα βιβλίο της προκοπής, έ;… (Μόνο γιά να βλέπουμε ποιά “επώνυμη” μας έδειξε τον κώλο της στο Ίνσταγκραμ είμαστε.)

Γιά να σας διευκολύνω στο ψάξιμο: αυτά τα καρφώνει (εδώ) ο αποσκιρτήσας πρώην πράκτορας της …Θείας, ο Φίλιπ Εητζήη. Κι εννοείται πως αυτές οι συνταγές εφαρμόστηκαν καί σ’ άλλα Λατινοαμερικανικά κράτη (υποτελή των ηπαπάρα). Πχ στο Περού, που έφτασε στο σημείο να έχει πρόεδρο …αλλοδαπό! (Γιαπωνέζο καί διεφθαρμένον του κερατά! ‘Ντάξ’… μιγάδας ήταν, αλλά στην αρχηγία εθνικού κράτους ακόμη κι ένας μιγάδας είναι απαράδεκτος. Πολλώι δε μάλλον με αλλοδαπό επίθετο.) Σαν εμάς, που είχαμε δύο στη σειρά αλλοδαπούς πρώθυ, καί πάμε γιά τρίτον!…

Επανάληψη σεναρίων, λέμε!!!

 

Κάτι ακόμη περί Ιστορίας: αυτή η κυρία δεν μας βοηθάει μονάχα στον εκλογικό αγώνα (ν’ αποφύγουμε τις παγίδες). Μας δείχνει ξεκάθαρα καί το ποιός είναι ποιός.

Πώς;

Εφ’ όσον είμαστε προτεκτοράτο, με τη μελέτη της Ιστορίας γνωρίζουμε το πώς μας συμπεριφέρθηκαν στο παρελθόν οι “Μεγάλες Δυνάμεις”… ώστε να ξέρουμε επακριβώς το πώς θα μας ξαναφερθούν. Κι όχι μονάχα αυτές, αλλά καί οι άνθρωποί τους εδώ. (Τα εγχώρια τσουτσέκια τους, γιά να είμαστε ακριβείς.)

Άρα, όχι απλώς μπορούμε ν’ αναλύσουμε εις βάθος το ποιά ξένα συμφέροντα αντιπροσωπεύει ο κάθε ξενοκίνητος πωλητικός, αλλά τον περνάμε …ακτινογραφία γιά το τί θα πράξει στο μέλλον!!!

Εκπληκτικό; καθόλου, αν γνωρίζουμε Ιστορία! (Είπαμε: δεν προφητεύουμε, απλά μελετάμε τις επαναλήψεις του σεναρίου.)

Εφ’ όσον, τώρα, έχουμε αυτό το ισχυρό εργαλείο γιά να κατανοήσουμε τον ρόλο του κάθε πωλητικού, τότε, αν το παρατήσουμε, γιά τις όποιες κακές συνέπειες πρέπει να φασκελλώσουμε αυτόν που βλέπουμε στον καθρέφτη – καί κανέναν άλλον.

 

α6. Εισαγωγή VI – Παραλειπόμενα

Στα προηγούμενα, ξέχασα ν’ αναπτύξω (δεν ανέφερα κάν…) καναδυό άκρως απαραίτητα θεματάκια. Όμως, ποτέ δεν είν’ αργά να τα συμπληρώσω.

Ιδού αυτά, αμέσως παρακάτω:

 

i. Όχι μπερδεψοδουλειές!

Κανόνας απαράβατος:

  • Δεν πρέπει να μπερδεύουμε τις εκλογές.

Τί εννοώ;

Το φαινόμενο πχ να ψηφίζουμε “μονοκούκκι” τον υποψήφιο δήμαρχο της αντιπολιτεύσεως (που μπορεί να είναι κι άτομο ντίπ γιά τα μπάζα), απλά γιά να τη σπάσουμε στο γκουβέρνο.

Αυτό, δυστυχώς, το έκαναν κατά κόρον πχ οι Αθηναίοι γιά τον Δήμο τους, κυρίως όταν κυβερνούσε αποκλειστικά το δίπολο Νουδού καί Πασόκ. Μέχρι που έφαγαν το δούλεμα της αρκούδας απ’ τον Ανδρεοπαπατζή (αλλά μυαλό δεν βάλανε) : “- Το πήραμε το μήνυμα!”, έλεγε στην τηλεόραση χαμογελαστός με τη χαρακτηριστική αργόσυρτη φωνή του, όταν οι Αθηναίοι ψήφισαν τον υποψήφιο της Νουδού. Σα να τους έλεγε: “- Φυσικά καί δεν άλλαξε ο συσχετισμός των βουλευτών, μ’ αυτό που κάνατε! ΕΓΩ εξακολουθώ να κυβερνάω! Αλλά είσαστε τόσο ζά, που δεν πρόκειται να το καταλάβετε!”

Το θέμα είναι… αν είσαι δυσαρεστημένος από το γκουβέρνο, κάνε υπομονή να ξεχέσεις τους κυβερνώντες στις βουλευτικές εκλογές· όχι στις αυτοδιοικητικές, όπου θα διαλέξεις τον καλύτερο, προκειμένου να κάνει τον τόπο σου καλύτερον. Άλλο οι βουλευτικές, άλλο οι αυτοδιοικητικές εκλογές. (Άσχετο αν ελάχιστοι αυτοδιοικητικοί υποψήφιοι πανελλαδικώς είναι πράγματι ανεξάρτητοι, κι όχι κομματόσκυλα.)

Κάνε, λοιπόν, υπομονή, διότι στο κάτω-κάτω οι μέν εκλογές μπορεί ν’ απέχουν χρονικώς αρκετά από τις δέ. Μέχρι τις βουλευτικές, απλά κοίτα να μην ξεφουσκώσει ο θυμός σου.

 

Δυστυχώς (δίς), έπιασε το μάτι μου στα Ιντερνέτια ότι το νύν γκουβέρνο σκέφτεται να δεί πώς θα πάει στις Ευρωεκλογές, γιά ν’ αποφασίσει τον χρόνο προκηρύξεως των βουλευτικών. (Θέλει, δηλαδή -με μιά ψευτοστρατηγική, που του υπαγορεύουν διάφοροι ψευτο“σύμβουλοι”-, να περιορίσει την επερχόμενη εκλογική ήττα του σε “ανώδυνες” απώλειες.) Μέγιστο λάθος! Είπαμε, δεν μπερδεύουμε τις εκλογές. Άλλο οι βουλευτικές, άλλο οι Ευρωβουλευτικές.

Καί στο κάτω-κάτω, βουλευτικές θα προκηρυχθούν όποτε το πεί ο “κύριος” πρέσβυς. Όχι το Αλεκσάκι· που δε νογάει, το έρμο, ότι κυβερνάει προτεκτοράτο – καί δή, χαριστικώς. Κι ότι, όποτε αποφασίσουν οι “Μεγάλοι” να το πετάξουν το Αλεκσάκι στα σκουπίδια, θα του χώσουν ένα κλύσμα, που θα το θυμάται εφ’ όρου ζωής. Ήδη τον πασάλειψαν …όπισθεν με …παπα-καθημερινή τηλεοπτική βαζελίνη, γιά νά ‘ρθει να μπεί το μαρκούτσι του κλύσματος αργότερα, χωρίς να συναντήσει αντιστάσεις από τον σφικτήρα! Καρα-lol!!!

Αλλά το θέμα μας δεν είν’ εκεί. Είναι στη μή ομογενοποίηση του χαρακτήρα των διαφόρων εκλογικών αναμετρήσεων.

Όμως, εφ’ όσον το γκουβέρνο έχει ακόμη -συλλογικώς- νοοτροπία ανώριμου πονηρού φοιτητο-συνδικαλιστή, κι εφ’ όσον απευθύνεται σε ζά, είναι απόλυτα αναμενόμενο το ότι πετάει τέτοιες κοτρώνες.

[Θα μου πείς, καί δικαίως… “- Εδώ, ρέ Εργοδότη, πέταξε …μετεωρίτες μεγέθους πολυκατοικίας σε άλλα θέματα, όπως πχ γιά τις τραγωδίες στη Μάνδρα καί στο Μάτι, στα εκλογικά τερτίπια θα μιλούσε λογικά; Εσύ τί περίμενες, δηλαδή;”

Δίκιο έχεις, αδερφέ μου, καί δεν έχω τί ν’ απαντήσω!]

Ελπίζω μονάχα το εκλογικό σώμα να μήν τσιμπήσει, καί να μή στείλει στην Ευρωβουλή / στους Δήμους / στις Περιφέρειες τον κάθε τυχάρπαστο, απλά γιά να τη σπάσει στο γκουβέρνο. Η ώρα της …ψήλςω γιά το γκουβέρνο θά ‘ρθει (καί πρέπει νά ‘ρθει) αργότερα. Ακριβώς τότε, που πρέπει. Όχι πρίν, όχι μετά.

 

Συνοψίζω:

Κάθε εκλογική αναμέτρηση έχει διαφορετικό χαρακτήρα καί διαφορετικούς στόχους, ακόμη καί από τις χρονικώς προηγούμενες ομοειδείς της. Πολλώι δε μάλλον από τις του διαφορετικού είδους.

Άλλο οι αυτοδιοικητικές εκλογές, άλλο οι Ευρωβουλευτικές, άλλο οι βουλευτικές.

Δεν μεταφέρουμε τη λύση ανοιχτών λογαριασμών από τη μία στην άλλη. Τελεία καί παύλα.

 

ii. Η αλλοίωση των εκλογικών καταλόγων

Δεν μας έφταναν οι ήδη υπάρχουσες μεγάλες αλλοιώσεις του εκλογικού αποτελέσματος, καί μάλιστα …πρίν κάν διεξαχθούν οι εκλογές (η σκληρή πραγματικότητα της σχεδόν επιβεβλημένης νοθείας, το “δωράκι” 50 βουλευτών στο πρώτο κόμμα, κτλ κτλ), στο Ελλάντα διαθέτουμε -μόνον εμείς!- μία παγκόσμια πρωτοτυπία:

Χρίουμε …Έλληνα ιθαγενή (απόγονο του Ομηρικού Αχιλλέα, παναπεί), όποιον μπουκάρει παρανόμως στη χώρα μας, καί μάλιστα του δίνουμε καί το δικαίωμα να ψηφίζει!!!

Καί γιατί αυτό, ώ ‘γαθοί;

Σε πρώτη ανάγνωση, γιά να μή χαθεί η πλειοψηφία ενός γκουβέρνου, που πάει να τη χάσει. Όλοι αυτοί οι “ευεργετηθέντες” θα ψηφίσουν “μονοκούκκι” γκουβέρνο – αφού λάβουν καί κάποιο “χαρτζηλίκι”, εννοείται.

Την ιστορία αυτή την ξεκίνησε η Νουδού το 1975 με τους Βρωμά, τη συνέχισαν Νουδού καί Πασόκ με διαφόρους (δήθεν ομογενείς) δολοφόνους από Κασπία Θάλασσα μεριά, καί τη συνεχίζει επαξίως κι ο Σύριζας με τους λάθρο, που πλημμύρισαν τη χώρα μας.

 

Τώρα, βέβαια, αν είμαστε σοβαροί μελετητές, δεν σταματάμε εδώ. Προκύπτει ένα -χμ- θεματάκι, που δεν πρέπει επ’ ουδενί να το προσπεράσουμε:

  • Εφ’ όσον είμαστε προτεκτοράτο,
  • εφ’ όσον κάθε γκουβέρνο αποτελείται από ανθρώπους των ξένων,
  • εφ’ όσον οι ξένοι “Μεγάλοι” αποφασίζουν τελικά ποιό απ’ τα κυβερνητικά τσουτσέκια τους θα προωθήσουν καί ποιό θα γρασσάρουν όπισθεν,
  • κι εφ’ όσον έχουν τον μηχανισμό να πάνε την ψήφο εκεί που θέλουν (σαλαγώντας τα ζά),
  • τότε τί νόημα έχει η ενσωμάτωση του κάθε τυχάρπαστου λάθρο στους εκλογικούς καταλόγους;

Εδώ θα πεταχτούν αρκετοί, καί κάτι θα πουν γιά σχέδιο Κουντενχόβε-Καλλέργη (δηλαδή την ανάμειξη φυλών με το στανιό). Ναί, ισχύει – γιά τη Γαλλία, ή τη Σουηδία πχ. Αλλά η Ελλάδα είναι ειδική περίπτωση. Είμαστε οικόπεδο-γωνία, που ο καθένας “Μεγάλος” το θέλει αποκλειστικώς γιά πάρτη του. Άρα, δεν θ’ αφήσουν τον κάθε καράγυφτο να εγκατασταθεί εδώ, καί να μην ξεκολλάει μετά ούτε με λοστάρι.

Άρα; Τί μας τους κουβαλάνε εδώ, τότε;

‘Ντάξ’, ως στρατό κατοχής, γιά να κάτσουμε τελείως αδρανείς (θυμηθήτε: «- Αν μπούν ληστές στο σπίτι σας, κάντε πως κοιμόσαστε!»), καί να μην αντιδράσουμε σε δεδομένη τοπική, ή παγκόσμια πολεμική σύρραξη. Καί γιά να μην έχουμε εθνικές διεκδικήσεις μετά το πέρας του πολέμου, ως νικητές. (Όπως από το 1945 μέχρι σήμερα.)

Ωραία… δεκτό αυτό. Αλλά δεν εξηγεί το προς τί η πολιτογράφηση των λάθρο, καί δή με δικαίωμα ψήφου!

 

Προσωπικώς, πιστεύω ότι ο συλλογισμός:

“- Τους κάνω …Έλληνες, τους δίνω λεφτά, άρα με ψηφίζουν καί ξαναβγαίνω κυβέρνηση!”,

χωλαίνει στο τελευταίο σκέλος (δηλαδή στο: “με ψηφίζουν”). Αυτό ΔΕΝ είναι απαραίτητο να συμβεί!… μόνο που δεν το βλέπουμε, διότι το θεωρούμε δεδομένο. (Βλέπετε το πώς οι όποιες παγιωμένες κι άκαμπτες ιδέες μας, μας εμποδίζουν να δούμε καθαρά την πραγματικότητα; )

Γιά να δώσουμε απάντηση, ξεκινάμε από άλλη βάση – την εξής: μην ξεχνάτε ότι οι λάθρο συγκεντρώνονται (καί διαδηλώνουν, καί τα σπάνε, κτλ) μονάχα ύστερα από μαζική λήψη μηνυμάτων στα πανάκριβα κινητά τους!… μηνυμάτων, που κανένα ντόπιο ξυπνοπούλι “δεν ξέρει” την προέλευσή τους!

Επομένως, εάν ένα μαζικό μήνυμα τους πεί να ψηφίσουν κάποιο άλλο κόμμα, της αντιπολιτεύσεως παναπεί, όντως θα πάνε να το ψηφίσουν “μονοκούκκι” – παρά τα λεφτά που πήραν (φανερά, ή μαύρα) απ’ το γκουβέρνο. Στο κάτω-κάτω, εφ’ όσον παίρνουν τα λεφτά μπροστάντζα (αν μπορεί το γκουβέρνο, ας κάνει κι αλλοιώς μαζί τους!), είναι ελεύθεροι να κάνουν ό,τι γουστάρουν.

[Εδώ, πρέπει να το ομολογήσω: μόνον οι Βρωμά είναι έντιμοι στις συναλλαγές αυτές! Όταν ο αρχιγύφτος, ο έχων το αξίωμα του νταβατζή των λοιπών γύφτων (ναί, υπάρχουν καί τέτοιοι, που εισπράττουν νταβατζηλίκι πανταχόθεν – πχ ακόμη κι απ’ την κατανομή των καλών θέσεων γιά ζητιανιά), εισπράξει από τον κομματάρχη πχ ένα πενηντάρικο γιά κάθε ψήφο, τότε όντως το κόμμα θα βρεί τόσες ψήφους, όσα καί τα πενηντάρικα που έδωσε. Μπέσα, σας λέω! Καρα-lol!!!

Εξηγείται, όμως· οι γύφτοι, ως μονίμως κατσικωμένοι στο Ελληνικό έδαφος, καταλαβαίνουν πως μία μονάχα ατιμία τους στο συγκεκριμένο θέμα αρκεί, γιά να μην ξαναδούν ποτέ τους τέτοια …επιδόματα. Άρα, στο συγκεκριμένο θέμα -θέλοντας καί μή- φέρονται ντόμπρα!

Αντιθέτως, οι λάθρο δεν έχουν ακόμη …εκπολιτιστεί τόσο πολύ· καί, κατά τα φαινόμενα, δεν τους νοιάζει κιόλας ο σχετικός …εκπολιτισμός.]

 

Τί συμπέρασμα βγαίνει, επομένως; το εξής:

Ότι οι “Μεγάλοι”, με τους ψηφίζοντες λάθρο έχουν δημιουργήσει ένα πακέτο ψήφων, μιά συμπαγή μάζα, που (ως έσχατο όπλο τους) θα την κατευθύνουν όπου θέλουν – αυτοί καί μόνον αυτοί. Εξουδετερώνοντας, έτσι, την ψήφο των Ελλήνων.

Εάν, φερ’ ειπείν, θέλουν να βγάλουν κυβέρνηση ένα κόμμα, που σκοπεύει να κάνει συνομοσπονδία με την Τουρκία, τότε η συμπαγής ψηφιστική μάζα των λάθρο θα πάει σ’ αυτό το κόμμα. Εάν, άλλως, θέλουν να κάνουν κυβέρνηση ένα κόμμα, που θα καταργήσει τις εργατικές κατακτήσεις (οκτάωρο, διακοπές, κτλ), τότε σούμπιτοι οι λάθρο θα πάνε εκεί.

Έτσι, δεμπανα λές εσύ, Έλληνα, ότι δεν γουστάρεις συνομοσπονδία με το μαγαζί του Ρετζεπίκα, ούτε συζητάς την κατάργηση των εργασιακών σου δικαιωμάτων; οι (δασκαλεμένοι καί ταϊσμένοι) λάθρο θα πουν το αντίθετο – καί σε τάπωσαν!

Αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο! Οι “Ελληνοποιημένοι” λάθρο δεν θα ψηφίσουν ντέ καί καλά (γιά ενίσχυση) το όποιο γκουβέρνο χάνει το χαλί κάτω απ’ τα πόδια του. Ως μισθοφόροι, θα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους μονάχα όπου τους πεί ο “ξένος παράγων”. (Εννοείται πως το καθυστερημένο το Αλεκσάκι δεν τα βλέπει ούτ’ αυτά – καί πίστεψε σε λαγό, να ‘ρθεί κουμπάρος του! Αλλά, θα μου πείς, εδώ δεν τά ‘δαν ούτε τα πατριωτικά γατόνια του Διαδικτύου…)

Φυσικά, το να ληστεύουν οι λάθρο καί να σκοτώνουν Έλληνες στο μεταξύ, ή να μαγαρίζουν εκκλησίες καί μνημεία, ή να μας δείχνουν τον …πολιτισμό τους αφοδεύοντας στον δρόμο, ή να κλείνουν την εθνική οδό, ή να μας απειλούν οι αρχηγοί τους από τηλεοράσεως, όλ’ αυτά αποτελούν …”ντικαιώματά” τους – χάρη στις πλάτες των “Μεγάλων” ξένων “φίλων” καί “συμμάχων” μας, καί των εγχωρίων τσουτσεκιών τους (από αρδ καί πρακτοράντζες, μέχρι προδότες πωλητικούς κι άπλυτους).

Κι εννοείται, με τους φόνους Ελλήνων, είναι λιγάκι αφέλεια να μιλάει κανείς γιά σχέδιο Κουντενχόβε-Καλλέργη στην Ελλάδα. Πρώτον, διότι κανείς εχέφρων από μας δεν πρόκειται να δώσει τα παιδιά του γαμπρούς καί νύφες (κυρίως νύφες) σ’ αυτό το καραγυφταριό που μας κουβαλήθηκε εδώ στανικώς, ώστε μακροχρονίως να μπασταρδευτεί η φυλή μας καί να εξαλειφθεί (σύμφωνα με το σχέδιο του συμπλεγματικού μιγάδα). Καί δεύτερον… ποιό μακροχρόνιο; με το σκότωνε-σκότωνε Έλληνες, θα εξαλειφθούμε αρκετά γρήγορα.

Σάμπως είμαστε καί πολλοί, δηλαδή;

 

Επανερχόμαστε στο ψητό.

Αυτή τη στιγμή, λέγεται ότι πανελλαδικώς έχουν παρεισφρύσει στο εκλογικό σώμα κάπου 850 χιλιάδες λάθρο. (Κι έχουν καταλογογραφηθεί άπαντες, όσοι έκαναν αίτηση μέχρι καί τέλος Φεβρουαρίου 2019.) Αυτό, στα -συνολικώς περίπου- έξι μύρια ψηφοφόρων, μεταφράζεται σ’ ένα ποσοστό περίπου 14% (ολογράφως: δεκατέσσερα τοις εκατό). Αρκετά ικανό να βγάλει κυβέρνηση ένα παραπαίον κόμμα του -πραγματικού, όχι των μαϊμού δημοσκοπήσεων- μόλις 10%!…

Αυτές οι βρωμιές (με τις ιθαγένειες καί τους εκλογικούς καταλόγους) ήδη έχουν δώσει αποτελέσματα, πχ αλλάζοντας τις εκλογικές προτιμήσεις σε νομούς, οι οποίοι αναντάμ-παπαντάμ ψηφίζανε σταθερά κάποιο άλλο κόμμα. Οπότε, κάτι με την ανακατανομή εδρών, κάτι με τους περίεργους εκλογικούς νόμους (όπου, στον τηλεοπτικό χάρτη της βραδυάς των εκλογών, κάποιες έδρες …ταξιδεύουν γύρω-γύρω στην Ελλάδα, όσο προχωράει η καταμέτρηση ψήφων), κάτι με τον ολιγάριθμο ντόπιο πληθυσμό μερικών νομών, κάτι με τους “Ελληνοποιημένους” λάθρο, δεν είναι δυσεξήγητο το γιατί βλέπουμε ν’ αλλάζουν προς το μή αναμενόμενο τα χρωματάκια στον χάρτη της Ελλάδας κατά την εκλογική βραδυά.

Δεν έχω χρόνο γιά παραδείγματα· αλλά, όποιος έχει την υπομονή, να πάει στο υπουργείο Εσωτερικών, να ψάξει τα μέχρι σήμερα εκλογικά αποτελέσματα καί τις διαφορές τους.

 

Των ανωτέρω ειπωθέντων, τώρα, άμα σας βαστάει, μήν πάτε να ψηφίσετε! Ή πάτε καί ρίξτε λευκά καί άκυρα. Ξέρετε εσείς, οι εξυπνάκηδες!… “Αν οι εκλογές άλλαζαν κάτι, θα ήταν παράνομες! Καί μόνον οι μαλάκες πάνε να ψηφίσουν!”

Ναί, ‘ντάξ’. Μετά τη βραδυά των εκλογών, όμως, άν αισθανθήτε τίποτε χοντρό μήκους σημαντικό …όπισθεν, ΤΣΙΜΟΥΔΙΑ!!! Δεν θέλω ν’ ακούσω ούτε κίχ!

Πονάν’, ωρέ, τα παλληκάρια;  🙂

 

Γιά να κλείσουμε την ενότητα, οφείλω να ξεκαθαρίσω την “αντίφαση” (που ανέγραψα) της …παγκόσμιας πρωτοτυπίας πολιτογραφήσεως λάθρο, με τις επαναλήψεις εξουσιαστικών σεναρίων, που διαβάζουμε στην Ιστορία. (Τις οποίες επαναλήψεις επίσης ανέφερα, σχεδόν ως δεδομένες.)

Το φαινόμενο αυτό της εισχωρήσεως ξένων, είχε επανασυμβεί πχ στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία της παρακμής· καί δεν μιλάω γιά κατάληψη της αρχηγίας από αλλοδαπό (πχ Ηλιογάβαλος), όπου αυτός οδηγεί το έθνος εκεί που γουστάρει αυτός, κι όχι εκεί που επιτάσσουν τα εθνικά συμφέροντα. Μιλάω γιά τον λαό, ή έστω γιά τους ευπατρίδες.

Ξύπναγε, λέει, κάποια στιγμή απ’ τα ροχαλητά μετά τα χθεσινά όργια ο Ρωμαίος συγκλητικός, ο αναντάμ-παπαντάμ Ρωμαίος, καί πήγαινε στη Σύγκλητο γιά κοινοβουλευτικό έργο. Εκεί, λοιπόν, ανάμεσα στους γνωστούς του συγκλητικούς, έβλεπε (ενδεδυμένον τον χιτώνα του συγκλητικού) καί κάποιον …αράπη!

“- Τ’ είσ’ εσύ, ρέ φίλε;”, ρώταγε.

“- Συγκλητικός, σαν ισιένα!», έλεγε πασιχαρής ο έρμος ο νέγρος!  🙂  «Ιγκώ έχου αμέτρητα κουπάδια πρόβατα στ’ν Αφρική, κι αγκόρασα του αξίουμα!”

Κάγκελο ο Ρωμαίος!!! Αλλά, τί να πεί;!

Φυσικά, η εξαγορά δημοσίων αξιωμάτων της αυτοκρατορίας, όχι μονάχα από αλλοδαπούς, αλλά κι από ντόπιους νεόπλουτους της συμφοράς (ακόμη καί λουμπενιάρηδες – ανθρώπους της νύχτας, εργολάβους, απελεύθερους μονομάχους, καί λοιπούς παρεμφερείς), πήγαινε σύννεφο… από τότε που (μπροστά στον κοσμοπολιτισμό καί την καλοπέραση) εγκαταλείφθηκαν τα πατροπαράδοτα ήθη κι έθιμα· καί μονάχα κανένας μεμονωμένος αναποδιασμένος γέρων αυθεντικός Ρωμαίος πεταγόταν πότε-πότε, καί γκρίνιαζε γιά τις παραδοσιακές αξίες που χάθηκαν.

Πώς, λοιπόν, να μη γινόταν τελικά ρημαδιό η Ρώμη από τις ορδές των Γερμαναράδων καί του Αττίλα;

Καί πώς να μή γίνει ρημαδιό κι η Ελλάδα μας, που τις παραδοσιακές αξίες της τις πέταξε στο σκουπιδιάρικο;

 

Υγ: Με τόσα αρνητικά εναντίον μας (βαρυστομαχιάσαμε με δαύτα απ’ την εισαγωγή ακόμη!), έχει τελικά νόημα η έγκυρη ψήφος μας κατά της εξουσίας;

Κι όμως, έχει!…

Θα σας το (απο)δείξω καθαρά, ειδικά στο κεφάλαιο γιά τις βουλευτικές εκλογές.

 

(επόμενο)

 

Older Entries