Αρχική

Αισυμνητείας παραλειπόμενα – 1

58 Σχόλια

Παλαιός μου έδωσε μία καλή αφορμή να γράψω μερικά πράγματα ακόμη, εξηγώντας κάποια «σκοτεινά» σημεία των θέσεών μου περί αισυμνητείας. Τα οποία τα έφαγε η βιασύνη. Ή η έλλειψη χρείας ν’ αναπτυχθούν εδώ. Βέβαια, όσα είναι μυστικά, πρέπει καί να παραμείνουν μυστικά. Απλή λογική!

Θα στηριχτώ στις δικές του επισημάνσεις, καί θ’ απαντήσω με την ίδια σειρά. (Εννοείται, όχι σε όσα συμφωνούμε!) Εν πάσει περιπτώσει, με το παρόν θα τελειώσω ό,τι έχω να πω επί του θέματος – κι ο λόγος πλέον σε σας. Δεν θα επανέλθω.

Επίσης, υπόσχομαι ότι δεν θα μακρηγορήσω.

Πάμε!

 

(α) Νόμισμα-Οικονομία

Ο Παλαιός αναφέρθηκε σε πολλά, κυρίως όμως στην (τρέχουσα καί προσεχή μελλοντική) αδυναμία της χώρας να κόψει χρυσό νόμισμα. Σε αντίθεση με μένα, που το πρότεινα.

Στα της Οικονομίας δεν θα ήθελα να επεκταθώ, διότι θα νυχτώσουμε. Γι’ αυτό το περνάω έτσι. Πολλά μπορούν να ειπωθούν καί να γίνουν, πχ καθορισμός σταθερής (δηλ. αμετάβλητης) δυνητικής αξίας ειδών καί -επομένως- ανταλλαγές ειδών. (Πχ αγοράζω ένα στυλό καί πληρώνω με δύο αυγά.) Μπορεί να καταργήσουμε το χρήμα τελείως, μπορεί να τυπώσουμε χαρτάκια (εφ’ όσον υπάρχουν αρκετά ιστορικά παραδείγματα «επαναστατικού» χρήματος)… Μπορεί ό,τι θες. Ιδέες υπάρχουν.

Όμως, όπως προείπα, δεν επεκτείνομαι. Ξεφεύγουμε πάρα πολύ.

 

Να σημειώσω μονάχα το εξής: επειδή, ως  φαίνεται, ενδιαφέρονται κι άλλοι γιά την αισυμνητεία (δέ ‘ν’ κακό αυτό, απεναντίας), τίθεται το θέμα των επαναστατικών κεφαλαίων «κινήσεως». (Που δεν το έθιξα στην προηγούμενη σχετική ανάρτηση.) Όμως, διαφωνώ ούλτρα με τις διατυπωμένες απόψεις του κυρίου Ιφικράτη (εδώ), καί σας λέω πως, ό,τι κάνουμε, θα το κάνουμε με μονάχα τα ρούχα που φοράμε. Τα χρήματα σ’ αυτή τη φάση απλά ξεχάστε τα.

Μπερδεγουέη… Ουδείς έγραψε κάτι σχετικό με την οικονομική πλευρά του 1821. Με την τότε πορεία του χρήματος – καί δεν εννοώ τα μεταγενέστερα δάνεια της αγγλίτσας. Πχ ποιός αγόρασε τόσα καριοφίλια, ώστε να ξεκινήσει ο αγώνας; καί με τί λεφτά; Μήπως ενοχλεί το θέμα, γι’ αυτό θάφτηκε; Λέω, επειδή τα οικονομικά κάποιου διαγράφουν το πρόσωπο αυτό με ακρίβεια ακτινογραφίας. (Κύριε Μάρκο μας; Ενδιαφέρεστε να γράψετε κάτι; Πολύ θα το εκτιμήσω.)

 

(β) Κάρμα / παλιά λάθη / μοίρα του έθνους μας

Αυτό όντως δεν το ξεκαθάρισα, καί κακώς, διότι εδώ έχουμε ένα …θεματάκι. Μικρό καί χαριτωμένο, σαν ελεφαντάκι! Λόλ!!!

Λοιπόν.

Οι άνθρωποι, όταν προσπαθούν να εκφράσουν την προσωπικότητά τους, να υλοποιήσουν τις επιθυμίες τους, διακρίνονται σε δύο κατηγορίες:

  • Σε όσους συνυπολογίζουν το περιβάλλον, πριν δράσουν. (Μέσα καί ο γράφων.)
  • Καί σ’ όσους δεν υπολογίζουν τίποτε, ορμώντας μπροστά σαν κριάρια.

Οι τελευταίοι, πάλι, είναι τριών κατηγοριών: είτε είναι ανόητοι τολμητίες, είτε καθαροί τυχοδιώκτες, είτε…

Αυτό το τελευταίο το «είτε» θα το εξηγήσω.

 

Ένα πράγμα που μ’ ενοχλεί πολύ άσχημα (κι όχι μονάχα γιά λόγους πεποιθήσεων, αλλά επειδή μπορεί να μπλεχτεί στα ποδάρια μου ακάλεστο), είναι η λατρεία της ωμής δύναμης. Παλιά δουλειά μέν, αλλά σήμερα βλέπεις ακόμη καί διαφημίσεις γιά διάφορες …»σχολές δύναμης», ή ακούς διαφόρους με …αυτοκρατορικό ύφος στα ΜΜΕ ν’ αποφαίνονται τελεσιδίκως ότι: «- Δεν υπάρχει ‘δεν μπορώ’, υπάρχει ‘δεν θέλω’!«

Κορυφαίος εκπρόσωπος των δυναμολάγνων είναι η οργάνωση ΟΤΟ (Ordo Templi Orientis, τάγμα του ανατολικού ναού), δηλαδή μιά τεκτονική στοά της Γερμανίας, που στις αρχές του 20ου αιώνα την μετέτρεψε ο  Άλειστερ Κρόουλυ σε κάτι σαν τα μούτρα του. Δηλαδή, σε στοά (καί μετέπειτα αυτόνομη ογάνωση) λατρείας της ωμής δύναμης, ή γιά να το διατυπώσω κάπως λαϊκίστικα, σε σατανιστική στοά χωρίς ηθικούς φραγμούς. Το μόττο τους ήταν το «θέλημα» (Thelema – η δύναμη της θέλησης, παναπεί) καί το ρητό: «- Κάνε ό,τι θες!» (που αργότερα, καί γιά ν’ αποφύγει το κράξιμο, ο Κρόουλυ το συμπλήρωσε ως: «- Κάνε ό,τι θες υπό την αγάπη», ή «υπό τον νόμο» – δεν θυμάμαι καλά) έδινε κι έπαιρνε.

Ο ίδιος ο Κρόουλυ όντως έκανε ό,τι γούσταρε. (Προφανώς γιά να δώσει το καλό παράδειγμα.) Φερ’ ειπείν κατάπινε τα ναρκωτικά με το κιλό καί δεν πάθαινε τίποτε (όντως), μέχρις ότου του έφυγε ένα δόντι έτσι, πλούπ!, κι έπεσε μέσα στο νερό της μπανιέρας του. Οπότε υποθέτω τότε ακριβώς κατάλαβε πόσο μαλάκας ήταν, που υποστήριζε τέτοιες απόψεις. (Τό ‘ξερε κι από πριν, διότι ήταν πανέξυπνος, αλλά πιστεύω πως ήθελε να το τραβήξει όσο πάει με τη δυναμολατρεία, να δεί μέχρι πού θα έφτανε.)

Όσον αφορά εμένα, όμως, αν ακούσω άτομο να μου λέει ιστορίες γιά «δε μπορώ» καί «δε θέλω», στις καλές μου στιγμές θα του ζητήσω χαμογελώντας να μου αποδείξει του λόγου το αληθές, ανεβαίνοντας σε ταράτσα πολυκατοικίας καί σαλτάροντας κάτω. Έ! Εφ’ όσον θέλει να ζήσει μετά την πτώση ακέραιο, κι εφ’ όσον δεν υπάρχει «δεν μπορώ», άρα …μπορεί.

Στις κακές μου, όμως (καί γιά να μή χάνω χρόνο), θα του πώ κατ’ ευθείαν κάτι γιά τον πωπό της μαμάς του.

 

Καί διατί, καλέ μου αναγνώστη, θα γίνω τόσο αγενής; Ά;

Διότι η δύναμη είναι ένα πολύ επιθυμητό βραβείο… το οποίο όλοι το θέλουν, καί σ’ όλους το τάζουν οι πονηροί. Άρα, με δαύτηνε (τη δύναμη), ακόμη καί με την αόριστη υπόσχεση γι’ απόκτησή της, παίζονται άσχημα παιχνίδια – καί δή, με εμβέλεια ολόκληρης κοινωνίας!!!

Βλέπε πχ Χίτλερ. Μετέτρεψε μιά ολόκληρη κοινωνία σε ρομποτάκια, κι όσο η δύναμη απέδιδε αποτελέσματα (πχ κατάληψη Γαλλίας με το τίποτε), τόσο η κατάσταση χειροτέρευε γιά τα μυαλά των Γερμαναράδων. (Ειρήσθω ότι το σύμβολο του Χίτλερ είναι η σβάστικα της δύναμης, καί δή «σουζαριστή» – δηλ. ενεργοποιημένη όσο δεν πάει άλλο. Το δε μαύρο χρώμα της είναι ευνόητο πως δείχνει μαύρη δύναμη.) Μέχρις ότου άρχισαν οι φάπες, καί τελειωμό δεν είχαν.

(Ειρήσθω, επίσης, ότι σύνδεσμος των ηπαπαραίων -που χρηματοδοτούσαν κι εφοδίαζαν τον Χίτλερ καί πριν, καί κατά τον πόλεμο- με τον Χίτλερ, γιά συνεννοήσεις κτλ, ήταν …το ΟΤΟ κι ο Κρόουλυ προσωπικώς. Διά μέσου Ελβετίας. Ένθα -στην Ελβετία δηλ.- έγινε μέλος του ΟΤΟ κι ο Λένιν, πριν μπεί στο περίφημο «θωρακισμένο τραίνο» καί πάει στην Αγία Πετρούπολη να κάνει …επανάσταση.)

Το κακό είναι ότι, όλ’ αυτά τα σούργελα που ορέγονται δύναμη, συνήθως είναι τελείως βόϊδια. (Βλέπε Γερμανούς προπολεμικώς.) Διότι οι νουνεχείς ΔΕΝ τσιμπάνε. Κι εφ’ όσον αποκτούν (ή απλά ονειρεύονται) δύναμη οι χαζοί, τα αποτελέσματα είναι καταστροφικά.

 

Εμείς οι Έλληνες, όμως,  αναγνώσθα μου, έχουμε τις ρίζες μας στ’ αρχαία μας μυστήρια. Που λένε ότι ΠΡΩΤΑ κατακτάς τη σοφία, καί ΜΕΤΑ τη δύναμη. Αλλοιώς, αν ο οποιοσδήποτε πονηρός ή βλάξ ανακατέψει τη σειρά, τα πράγματα γίνονται σκατά, με το συμπάθειον. (Κάποτε, καί μάλλον σύντομα, θα σας δώσω ένα σύντομο «εγχειρίδιο χρήστη» γι’ αυτά, ώστε να μπουν τα πράγματα στη θέση τους. Καί ίσως ν’ αναμιμνησθήτε όσα είχατε μάθει κάποτε.)

Στα πλαίσια αυτά, επομένως, κι εφ’ όσον έχουμε κατακτήσει τη σοφία, πρώτα θα συνεκτιμήσουμε το περιβάλλον μας, καί μετά θα κινηθούμε να κάνουμε το δικό μας. Λαϊκώς πως, ο εχθρός δεν θα μας περιμένει με τον σταυρό στο χέρι. Ούτε θα του πούμε: «- Βάστα, Τούρκε, να γιομίσω!» Οπότε, τώρα δεν θα δείξουμε ούτε ανόητη τόλμη, ούτε τυχοδιωκτισμό, ούτε λατρεία της δύναμης. Α-ΠΑ-ΓΟ-ΡΕΥ-Ο-ΝΤΑΙ. Πρώτα θα δούμε καλά προς τα πού βαδίζουμε (καί με τί …παπούτσια), καί μετά θ’ ακολουθήσει το …τρέξιμο. Πολλώι δε μάλλον που, όπως προείπα, στην ιστορική αυτή στιγμή όποιος χάσει, χάθηκε οριστικώς.

Το περιβάλλον μας, τώρα. Ποιό είναι;

Πρώτοι -κι ίσως μόνοι, χωρίς χρεία δεύτερου- έρχονται οι Συμπαντικοί Νόμοι. Καί σε συλλογικό επίπεδο, καί σε ατομικό. Αλήθεια, σήμερα όλοι πιπιλίζουν τις άειντε γιούργια νεοεποχίτικες ασπιρίνες (διά πάσαν μαλακίαν) περί κάρματος / μετενσάρκωσης / Μάτριξ / κουτουλού, αλλά…

  • Ποιός ξέρει στ’ αλήθεια τί ζωές έζησε, με ποιούς ανθρώπους, καί τί βερεσέδια χρωστάει; Ελάχιστοι!
  • Ποιός γνωρίζει, τώρα, γιατί εμείς οι Έλληνες από παιδιά των άστρων καταντήσαμε καρπαζοεισπράκτορες; Ποιός, έστω, έχει σκεφτεί πιθανές απαντήσεις; Πάλι ελάχιστοι.
  • Καί ποιός ξέρει τί ακριβώς είναι το Μάτριξ, ή τί γίνεται έξω απ’ αυτό, ή πώς ξεφεύγουμε απ’ αυτό, ή αν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτό; (Ερωτήματα που ήδη τα έχω διατυπώσει καί μ’ άλλη ευκαιρία.) Ουδείς!

Εφ’ όσον, όμως, έτσι έχουν τα πράγματα, παρακαλώ εδώ τους ανυπόμονους να δείξουν αιδήμονα σιωπή. Κοινώς, να το βουλώσουν καί να μάθουν ν’ ακούν όσους ξέρουν κάτι παραπάνω. Εγώ αρνούμαι να σύρω το έθνος μας στον γκρεμό, επειδή κάποιοι νομίζουν πως δεν υπάρχει Θεός, ή θείες οντότητες, ή ο νόμος της ανάγκης (στην οποία καί θεοί πείθονται), ή πως τέλος πάντων δεν μας επιβάλλονται νόμοι καί δεσμεύσεις «άνωθεν». (Κι αυτά δεν είναι υποθέσεις θεωρητικές. Τα έχω βιώσει προσωπικώς – καί με μεγάλο κόστος, μάλιστα. Γι’ αυτό επιμένω τόσο πολύ.) Εάν αναλάβω την αισυμνητεία, η Ελλάς θα κινηθεί μόνον όταν πρέπει. Καί, προς το παρόν, η πόρτα της δράσης είναι ακόμη κλειστή.

Όχι πως δεν πρέπει να κάνουμε τίποτε, βεβαίως. Ή πως ο γράφων κάθεται αδρανής, ωσάν ξεβράκωτος Ινδός στις όχθες του Γάγγη. Άλλο, όμως, το να δρας όπως κι όταν πρέπει, κι άλλο το να θες να πάρεις κατ’ ευθείαν πανεπιστημιακό πτυχίο, χωρίς κάν να περάσεις απ’ την Α’ Δημοτικού. Ήδη ετούτο εδώ το μπλόγκι σας έχει δώσει πολλές αφορμές να ψάξετε παραπέρα (καί θα συνεχίσει να το κάνει), ώστε κι εσείς σιγά-σιγά ν’ ανακαλύψετε τα -εντός ή εκτός εισαγωγικών- όπλα σας. Κάντε την προεργασία σας, κι όταν έρθει η ώρα της (μαζικής καί φανερής) δράσης, εδώ είμαστε.

Πληροφοριακώς, η δική μου προεργασία ήδη έχει αποδώσει καρπούς – κι έπονται κι άλλοι. Αλλά σκεφθήτε πως το έρμο το ανθρώπινο μυαλό έχει όρια στην αφομοιωτική του ταχύτητα, οπότε καί οι χρήσιμες πληροφορίες μού ‘ρχονται με τον ρυθμό ακριβώς που πρέπει. (Μερικές έρχονται καί πιό γρήγορα, αλλά μπαίνουν στη λίστα αναμονής!  🙂  )

 

Καί γιά να κλείσω το θέμα, γελάω με κάτι (γραμμένους σε βιβλία, μάλιστα) ισχυρισμούς λειψόμυαλων ανθρώπων, ότι δήθεν οι προπομποί των Ψίψιλων (ονομαστική: οι Ψίψιλοι, γενική: των Ψίψιλων – λόλ!!!) θ’ ανεβούν στον Όλυμπο να πάρουν τα υπερόπλα των προγόνων μας (κάτι «κεφαλές της Μεδούσης» καί κάτι τέτοια) έτσι, μαγκιά να ‘ούμ’, επειδή απλά είναι μάγκες κι ωραίοι! Να μην τους πώ τί ακριβώς …μήκους σημαντικόν θα πάρουν! Λόλ!!! (Βασικά, το εισέπραξαν ήδη. Από τότε που γράφτηκαν αυτές οι μαλακίες, ακόμη τις βρίσκουν τις κεφαλές των Μεδουσών εδώ καί μιά γεμάτη εικοσαετία.)

Αν δεν είναι τα κατάλληλα άτομα, αν δεν έχουν περάσει κάποιες …δοκιμασίες… Αν, τέλος, δεν τά ‘κρυψαν οι ίδιοι κάποτε τα υπερόπλα, γιά να τα ξαναβγάλουν έξω όταν θα ‘ρχόταν πάλι η ώρα, ας μην ελπίζουν. Ο κάθε τυχαίος δεν πρόκειται ν’ ανοίξει τη …θωρακισμένη είσοδο ουδεπώποτε. Πού να χτυπιέται. Μόνο στο σινεμά γίνονται αυτά. Ναί, βέεεεεβαιααααα… Οι πανάρχαιοι πολιτισμοί δεν έλαβαν τα μέτρα τους ν’ αποτρέψουν ανεπιθύμητους εισβολείς στα μυστικά τους, καί περίμεναν με ανοιχτές αγκάλες τον Ιντιάνα Τζόουνς! Βρέ, ούστ λέμε!

Αλλά είπαμε: πρώτα η σοφία, καί μετά η δύναμη. Όμως, η περιφρόνηση της σοφίας είναι ακριβώς το χαρακτηριστικό γνώρισμα των νεο-Ελλήνων. Δυστυχώς. (Είπε κανείς τίποτε γιά το καννιβαλιστικό κάψιμο των σχολικών βιβλίων στις φωτιές τ’ Άη-Γιαννιού; ) Γι’ αυτό καί ως έθνος εισπράττουμε παγίως το …μήκους σημαντικόν εδώ κι εκατό χρόνια. Ξανά δυστυχώς. Καί χαύτουμε «αλήθειες εξ αποκαλύψεως», κάνοντας πλούσιον τον κάθε παπάρα, που τολμάει να πιάνει στο στόμα του τέτοια θέματα. (Τρίς αλοί, ενθάδε!…)

 

Συνοψίζω: πρώτα η άριστη εκτίμηση των παγκοσμίων δεδομένων, καί μετά οι όποιες κινήσεις μας. Βέβαια, όσες κινήσεις είναι ήδη εφικτές, πρέπει να γίνουν. Καί κακώς, αν δεν γίνονται. (Πχ γκρέμισμα των χρηματιστηρίων παγκοσμίως από χάκερς δικούς μας. Όταν θα τα γκρεμίσουν οι Ρότσιλντς, θα είναι αργά. Θα έχουν καθορίσει -γι’ ακόμη μία φορά…- αυτοί τους κανόνες του παιχνιδιού, κι όχι εμείς. Όπως το 1929, που αγόρασαν μπίρ παρά ένα σωρό επιχειρήσεις καί βιομηχανίες, που δεν τους ανήκαν.)

 

(γ) Μετενσάρκωση

Το αν ξαναρχόμαστε στη ζωή με τη θέλησή μας (επειδή ήδη έχουμε κατακτήσει τη θέωση), ή όχι, είναι κάτι που νομίζω δεν έχει σημασία. Σημασία έχει το τί θα κάνουμε γιά την Ελλάδα. Γιά να σας φύγει η περιέργεια, πάντως, ο γράφων ακόμη δεν είναι σε θέση να ζητήσει φορτικώς απ’ τον Πανάγαθο Θεό τή μετενσάρκωση που γουστάρει. (Την ξάπλα στην Πολυνησία, ως είπαμε. Με όμορφες γκόμενες να παρέχουν διαφόρων ειδών …υπηρεσίες! Λόλ!!!) Είμαι μισο-καταδικασμένος να επαναλαμβάνω γι’ ακόμη μία ζωή διάφορα νοητικά σχήματα… αλλά μερικά από δαύτα είναι χρήσιμα γιά τη χώρα. Καί θα επαναληφθούν!  🙂

 

(δ) Γιά ποιά Ελλάδα;

Δεν ξεγλιστράω από το θέμα. Το αντιμετωπίζω ευθέως. (Κακώς που δεν το ανέπτυξα, αλλά έπρεπε να πω τα βασικά …τηλεγραφικώς.)

Εμένα όραμά μου είναι μιά Ελλάδα άψογη από κάθε άποψη. Μιά Ελλάδα-διαμάντι. Με αρχαία, πανάρχαια, αλλά καί νέα στοιχεία. (Δεν μπορεί να μείνει στατική, περιφρονώντας τους σημερινούς καιρούς. Ό,τι στατικό, σήπεται καί πεθαίνει.) Μιά Ελλάδα, όμως, εντοπισμένη στον ελαφρώς ευρύτερο Ελλαδικό χώρο, ήτοι Ελλάδα-Μ. Ασία-Μεγάλη Ελλάδα νοτίως Ρώμης (κι όχι στον βαρέως ευρύτερο – πχ Μεσόγειος), σε κράτος απόρθητο από κάθε άποψη.

Γιά τρείς λόγους – αλληλοπλεκόμενους:

  • Γιά τη θεωρία της σταγόνας μελανιού.
  • Γιά τη νομοτελειακή κατάληξη των αυτοκρατοριών.
  • Καί γιά τη μελλοντική πορεία των Ελλήνων σε πλήρως πλανητικά καί εξωπλανητικά επίπεδα.

Εξηγώ.

i. Η σταγόνα της μελάνης.

Πρόκειται γιά το εξής (αρκετά γνωστό) παράδειγμα: Έχουμε μία σταγόνα (ας πούμε) μαύρης μελάνης. Τη βλέπουμε, την καταλαβαίνουμε, καταλαβαίνουμε πως αν πέσει στα ρούχα μας, θα τα κάνει …πωπό. Οκέϋ; Οκέϋ.

Τώρα, πετάμε αυτή τη σταγόνα μαύρης μελάνης σ’ ένα ποτήρι νερό. Το νερό θα ψιλομαυρίσει, αλλά όχι στον χρωματικό τόνο της αρχικής σταγόνας. Η δε σταγόνα χημικώς εξακολουθεί να είναι σταγόνα, στη συγκεκριμένη ποσότητα συγκεκριμένης μάζας, καί στον συγκεκριμένο αριθμό μορίων. Αλλά κάτι άλλαξε. Σωστά; Σωστά.

Λοιπόν, όπου βλέπετε «σταγόνα μαύρης μελάνης», βάλτε τις λέξεις «Ελλάδα», «Ελληνικότητα», «Ελληνισμός». Δεν νομίζω να θέλετε επεξήγηση γιά τα περαιτέρω.

Βλέπετε, πχ κι οι γνήσιοι Μασσαλιώτες είναι απόγονοι των Φωκαέων, αλλά η σχέση τους με την Ελλάδα είναι φολκλορική, καί τίποτε πέραν αυτού. Γιορτές καί πανηγύρια μιά φορά το χρόνο, αλλά άμα μας την πέσουν οι Τουρκαλάδες, σιγά μη βοηθήσουν.

ii. Η κατάληξη των αυτοκρατοριών.

‘Οποιος ξέρει Ιστορία, τα ξέρει πριν τα πω. Άνοδος, ακμή, παρακμή/διασπάσεις, τέλος. Καί αδυναμία αποτελεσματικής διοίκησης σε κάτι τόσο μεγάλο, που νομοτελειακά φέρνει τη διάσπαση καί την αρχή του τέλους. Από Χετταίους καί Μεγαλέξανδρο, μέχρι Βυζάντιο, Αυστροουγγαρία, αγγλίτσα. Ακριβώς τα ίδια σκατά όλες τους – με το μπαρδόν.

Το δε άτομο χάνεται, «αποπροσωποποιείται» μέσα σ’ ένα πλήθος λαών καί παραδόσεων… κι ακόμη χειρότερα, μέσα στο κυρίαρχο ιδεολογικό δόγμα, που συνήθως δεν έχει καμμία σχέση με τις επί μέρους παραδόσεις των λαών που αποτελούν την αυτοκρατορία. (Γιά να μην προξενεί συγκρούσεις.) Τους δε τυχόν αντιρρησίες του κυριάρχου δόγματος (ξέρω ‘γώ Μονοφυσίτες, Βογόμιλοι, εθνικές μειονότητες που παίζουν τον ρόλο αποδιοπομπαίου τράγου, κτλ κτλ κτλ) τους παίρν’ ο διάολος τον πατέρα.

Μιά νέα Ελληνική αυτοκρατορία θα έχει ακριβώς μα ακριβώς την ίδια κατάληξη, δεμπάν’ αποτελείται από Έλληνες 24 καρατίων!!!

(Αυτά καί γιά τους αγράμματους κι ανιστόρητους μαλάκες, που ονειρεύονται «πολυπολιτισμούς» καί μούσλιμζ -καί εισαγόμενους τζιούζ στη Θεσσαλονίκη- μέσα στα ποδάρια μας.)

iii. Η μελλοντική πορεία των Ελλήνων.

Οι αυτοκρατορίες έχουν κι ένα άλλο μειονέκτημα: ωθούν στη στατικότητα. Ωραία, κατακτήσαμε πχ όλη τη Μεσόγειο, βάλαμε τα φλάμπουρά μας να κυματίζουν, καί τέλος. Αφού δεν μας νοιάζει να κατακτήσουμε πχ κι όλη την Αφρική (πολύ ζεστή, ρέ παιδί μου!… κι έχει καί μαύρους! καραλόλ!!!), τώρα καθόοοομαστε.

Με τί αποτέλεσμα, όμως; Αλήθεια, μας αρκεί να κοιτάζουμε απ’ τις ξαπλώστρες μας τα άστρα κάθε βράδυ (ρομαντικό, δε λέω – ειδικά άμα έχεις αγκαλιά καί το σπλάχνο), καί να μην πάμε σ’ αυτά; Έ;

Μία νέα Ελληνική αυτοκρατορία θα είναι καθαρή σπατάλη μυαλού, ενέργειας, …κι αιώνων. Τίποτε άλλο. (Αφού ξέρουμε πού θα καταλήξει. Τί να το παιδεύουμε; ) Όθεν, με βάση μας ένα πανίσχυρο κράτος καί μόνον αυτό, μπορούμε ν’ ατενίσουμε τους συμπαντικούς μας προορισμούς ως έθνος. Οι οποίοι είναι καί οι μόνοι, που έχουν αξία.

Τί να την κάνουμε τη Μεσόγειο; Δεν μας αρκεί!  🙂  Εμπρός, λοιπόν, γιά τ’ άστρα!

 

Μιά που τό ‘φερε η κουβέντα, ειρήσθω ότι το πρώτο άστρο, που πρέπει να κατακτήσουμε ως Έλληνες, είναι ο Άρης. Κι όχι απλά να το κατακτήσουμε καί να το κατοικήσουμε, αλλά να εξοντώσουμε αλύπητα όσους αλλοεθνείς τολμήσουν να μπλεχτούν στα ποδάρια μας. Οι λόγοι γιά τέτοια συμπεριφορά είναι προς το παρόν άκρως απόρρητοι, καί δεν θ’ αναπτυχθούν εδώ.

Μή νομίζετε… Τα ιερατεία τους «αυτωνών» τους έχουν ήδη δώσει εντολή να φερθούν ακριβώς έτσι, όπως λέω. (Καί γι’ ακριβώς τους ίδιους λόγους, που γνωρίζω.) Γι’ αυτό καί βλέπετε ενοχλητικού βαθμού πέπλο μυστικότητας σε ό,τι έχει να κάνει με τον πλανήτη Άρη. Αλλά -μόνιμη πεποίθηση του γράφοντος- οι θησαυροί ανήκουν στον νόμιμο κάτοχό τους, κι όχι στον τυχόντα ληστή.

 

(ε) Φυλετική συνέχεια των Ελλήνων

Το θέμα έχει ξεκαθαριστεί μία καί καλή, από αρκετά εργαστηριακά πορίσματα: φυλετικώς, είμαστε ΑΚΡΙΒΩΣ οι ίδιοι με τους αρχαίους ημών. Καί δε μιλάμε τώρα γιά πρωτογονισμούς δεκαετίας 1950 (πχ κατανομή ομάδων αίματος, κρανιακές μελέτες, κτλ), αλλά γιά dna. Οριστικώς είμαστε οι ίδιοι, καί τέλος.

Πάλι όμως, ως προείπα, τα πάντα παίζονται στην ψυχή του Έλληνα. (Χαίρομαι αφάνταστα, που συμφωνώ απόλυτα με τον Παλαιό στα περί ψυχής.) Η ψυχή του Έλληνα θέλει κατεπειγόντως …συνεργείο καί ρεκτιφιέ. Είναι κατακερματισμένη, φέρει βάρος αιώνων σκλαβιάς / απραξίας / νοοτροπίας πονηρού δούλου, καί γι’ αυτό παρουσιάζει φαινόμενα τρομερής μαλακύνσεως. (Πχ ξεπουλάει ο άλλος το όνομα της Μακεδονίας, ανοίγει τα σύνορα σε στύλ «μπάτε σκύλ’ αλέστε κι αλεστικά μή δίνετε», κι όλοι βρίσκουν …καλά λόγια να πουν στην κηδεία του προδόταρου!!! Αντί να του σκεπάσουν τον τάφο με ραδιενεργό τσιμέντο.)

Μονο που (όσοι έχουμε ακόμη μυαλό στο κεφάλι μας) δεν μπορούμε να πιάσουμε τα ψυχικά κατσαβίδια τώρα, αυτόν τον καιρό, να διορθώσουμε τους στραβούς. Αυτά, λλλάστ γήαρ, που έλεγε κι η μπουμπού στη διαφήμιση. Τώρα, στο «καί τέταρτο», όποιος δεν είναι ήδη έτοιμος από καιρό, απλά την έκατσε.

Δυστυχώς, τα άτομα που δεν έχουν κάνει έστω προσπάθεια να ξαναβρούν την Ελληνική ψυχή τους (το 65% με 70% κατά προσωπική εκτίμηση, λίγο παραπάνω κατά τον Παλαιό), θα μας είναι βάρος στον αγώνα που θα δώσουμε. Ψάχτε τρόπους να τα εξουδετερώσουμε από τώρα, διότι επάνω στη μάχη θα μας γ.μήσουν – με την άχρηστη παρουσία τους καί μόνον. (Δεν θα χρειαστεί να κάνουν τίποτε άλλο. Τί άλλο να κάνει η αντεθνική σαβούρα; Θέλετε να κάνει κι άλλα, πέρα απ’ όσα ήδη έκανε; ) Ήδη μας πηδάνε με το δικαίωμα της ψήφου που έχουν. Τί να σας εξηγώ; Τα βλέπετε τα χαΐρια μας, με τέτοιους ψηφοφόρους – εκτός αν είστε τυφλοί κι ανθέλληνες, σαν αυτούς.

Εκτός αν ελπίζετε σε θαύματα τόσο μαζικής κλίμακας. (Να με συμπαθάτε, αλλά εγώ δέεεννν…)

(επόμενο)

Τιμή σ’ εκείνους…

13 Σχόλια

 

ΣΕΒΑΣ

 

 

RESPECT

 

 

尊敬

 

Τελικά, έχω ελπίδες γιά την ανθρωπότητα.

 

Ώπα!

12 Σχόλια

 

Ανακοίνωση 2017-05-18

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ανακοίνωση 2017-05-18

δυνατότητα γιά αποστολή σχολίων από αναγνώστες αναστέλλεται επ’ αόριστον.

 

Ένα από τα πλέον αρνητικά χαρακτηριστικά του λαού μας, είναι ότι έχουμε πολλά άτομα, γεννημένα …αυτοκράτορες κι αυτοκρατόρισσες. Γιαλαντζή βεβαίως-βεβαίως, αλλά που νομίζουν ότι μπορούν να λένε καί να κάνουν ό,τι γουστάρουν, όποτε γουστάρουν, καί σε όποιον γουστάρουν, λες κι οι άλλοι είναι δούλοι τους. Κι άμα δεν τους κάνεις τα (εντελώς παράλογα) χατήρια, τότε είσαι κακός, φασίστας, παλιάνθρωπος, καί δέ συμμαζεύεται.

Διότι τότε οι «αυτοκράτορες» (μή χέσω) μεταβάλλονται σε -επίσης γιαλαντζή- δικαστές, καί …απαγγέλουν ποινές. (Πώς λέμε: «Ο Καραγκιόζης δικαστής»; Αυτό.)

 

Δυστυχώς, όμως, τέτοια άτομα τείνουν να γίνουν πλειονότητα. (Γι’ αυτό μας πήρε καί μας σήκωσε.) Παραδείγματα; αμέτρητα. Μαθητές-γαϊδούρια, φοιτητές-«επαναστάτες τα σπάνε όλα» (επαναστατημένοι γάϊδαροι, αυτοί), μεσήλικες που περνάν με κόκκινο καί ζητάνε καί τσαμπουκά από πάνω (άμα τους πεις τίποτε), διάφορες κυράτσες που την έχουν δεί τσαμπουκαλούδες με το παραμικρό (μπροστά σε άντρα 110 κιλών καί με γροθιά που γκρεμίζει τοίχο – ναί, θα τον δείρουν με τις γόβες), ισχυρογνώμονες γέροι που ανάβουν φωτιές «γιά τα ξερόχορτα» καί καίνε δάση (διότι θεωρούν πως θα τρέξουν άνετα -με τα μπαστούνια- να προλάβουν τυχόν πυρκαϊά), καί… καί… καί…

Εν πάσει περιπτώσει, στην πραγματική ζωή γενικώς έχω βρεί τους τρόπους να τους αδειάζω όλους αυτούς καί να μή μου τα παραζαλίζουν. Εδώ, όμως, κι επειδή δεν μ’ έχουν ποτέ απειλήσει οθόνες υπολογιστών, επέδειξα υπομονή πολύ παραπάνω από το κανονικό.  Αλλά τα όρια έχουν ξεπεραστεί, καί τα σχόλια αναστέλλονται μέχρι νεωτέρας.

 

Βέβαια, κλείνοντας τα σχόλια, χάνω τα καλά σχόλια σοβαρών κι έξυπνων ανθρώπων, που συμβάλλουν σοβαρά στον κοινό σκοπό μας – την έρευνα. Αλλά θα κάνω καί θα κάνετε λίγη υπομονή, μέχρι να σκεφτώ το πρακτέον.

 

Υγ: Το ημέηλ υπάρχει μέν, αλλά το κοιτάζω με ρυθμό τριμήνου-τετραμήνου, καί άν. Μην ελπίζετε πολλά από εκεί.

Υγ2: Εξακολουθώ να έχω την απορία, τίνος ρουφιάνος είμαι. Διότι δεν είναι σωστό ν’ αφήνουμε προτάσεις ανολοκλήρωτες. Δεν πάει αισθητικώς, ρέ παιδί μου. (Επίσης, τυπικώς πως, πρέπει να διακρίνουμε υποκείμενον καί αντικείμενον – παναπεί, γραμματικώς άλλο είναι το: «είμαι ρουφιάνος του τάδε» κι άλλο το: «ρουφιανεύω τον τάδε». Αλλά θεωρώ πως το αντικείμενο έχει ήδη ξεκαθαριστεί: «ρουφιανεύω τους αναγνώστες του παρόντος». Άρα, σωστά λέω: μένει να διευκρινίσουμε την γενική κτητική του υποκειμένου.)

Λέω, λοιπόν, να το ρίξω σε δημοσκόπηση πολλαπλής επιλογής, με απαντήσεις από «υπερεσιώνε» κι «εφημερίδωνε», μέχρι -ξέρω ‘γώ- «του Αγίου Παφνουτίου» (βοήθειά μας). Αλλά τώρα μού ‘χει γυρίσει ελαφρώς το κρανίον με τα καμώματα μερικών-μερικών, καί δεν έχω πολλή διάθεση γιά χιούμορ.

 

Σουΐτα opus 1 – «Θερινή»

36 Σχόλια

αλοκαιρινή σουΐτα, καλοκαιρινή σαλάτα, όπως θες πές την! (Τυπικώς πως, πρέπει να ονομαστεί “Εαρινή” – αλλά στην Ελλάδα το καλοκαίρι τυγχάνει λίαν παρατεταμένο.) Εν πάσει περιπτώσει, τα συστατικά της τρώγονται μαζί. Όχι χωριστά.

Καλή σας όρεξη! 🙂

 

α. Όνειρο

Ήταν, λέει, το απόλυτο σκοτάδι. Το πρωταρχικό κενό. Η καθαρή μαθηματική έννοια του χώρου.

Ξάφνου, μέσα στον χώρο αυτόν, έλαμψε μιά χρυσή πεντάλφα. Αρκετά μεγάλη. Με διάμετρο καναδυό δεκάδες μέτρα, μπορώ να σου πω. Η οποία κάθησε τελείως ακίνητη.

Μετά από λίγο, ήρθε από το βάθος μιά επίσης χρυσή σβάστικα, περιστρεφόμενη γρήγορα – σα μπούμερανγκ. Μικρούλα. Περίπου όσο ένα πιάτο. Αριστερόστροφη – αν καί δεν έχει σημασία. (Θα μπορούσε να είναι καί δεξιόστροφη. Όταν θα σας πω μερικά πράγματα γιά τα αρχαία μας Μυστήρια, θα καταλάβετε.)

Στο σημείο αυτό, κατάλαβα νοερώς -από τη διαφορά μεγεθών- ότι πρόκειται γιά ένα ωάριο (πεντάλφα) κι ένα σπερματοζωάριο (σβάστικα). «Συμπαντικά», θά τα χαρακτήριζες καί τα δύο. Κι ότι η σβάστικα πρόκειται να γονιμοποιήσει την πεντάλφα.

Η σβάστικα έφτασε μέχρι το γεωμετρικό κέντρο της πεντάλφας, καί σταμάτησε.

Τότε, καί τα δύο αυτά αντικείμενα ( ; ) άρχισαν ν’ αυξάνουν τη λαμπρότητά τους απολύτως ταυτόχρονα. Σαν ένα σώμα. Κι έφτασαν να φωτοβολούν τόσο έντονα, που τυφλώθηκα. (Ναί, μέσα στ’ όνειρο.)

 

Δεν μπορούσα να κοιμάμαι καί να βλέπω άλλο. Ξύπνησα, τινάχτηκα απ’ το κρεββάτι, αλλά γιά δέκα λεπτά δεν έβλεπα τίποτε. Η τύφλωση συνεχιζόταν.

Άναψα το φώς ψηλαφητά, επειδή γνώριζα πού βρίσκεται ο διακόπτης. Όμως, αναρωτιέμαι τόσα χρόνια μετά, γιατί το έκανα – αφού δεν έβλεπα την τύφλα μου. Προφανώς μπλόκαρε το μυαλό μου, μή βρίσκοντας άμεση ερμηνεία του τρομερού αυτού ονείρου.

 

β. Κουβέντες του καφέ

Καί να πείς ότι τά ‘χε τσούξει ο φιλαράκος μου… Καφέ, καφεδάκι πίναμε παρέα. (Καί το συγκεκριμένο καφεπωλείον είναι εγγύηση. Δεν βάζει τίποτε πονηρό μέσα.)

Κοίταζε αμίλητος ευθεία μπροστά, προς το άπειρο. Κάποια στιγμή, γύρισε. “- Σύντομα, θα ‘φύγω’!”, είπε. “Καί σε τρείς μέρες θα ‘ξανάρθω’… με νέο σώμα.”

Προσπάθησα να τον προσγειώσω λίγο. “- Καί πώς θα σε γνωρίσω ότι είσ’ εσύ;”, κορόϊδεψα.

“- Έ!… θα με καταλάβεις!… Δεν θα σου είναι δύσκολο! Σού κόβει μέχρ’ εκεί!”, αντιγύρισε το κοροϊδευτικό χαμόγελο.

Υποψιάστηκα. “- Ρέ σύ! Ως ‘νέο σώμα’, μήπως εννοείς ετούτο εδώ που ήδη έχεις, αλλά με κάποιες ιδιότητες παραπάνω, που συνήθως δεν έχουν οι άνθρωποι;”

“- Ναί.”

“- …Γιατί όχι;… Σάμπως υπάρχουν απαράβατοι κανόνες γιά το εφικτό καί το ανέφικτο;”, φιλοσόφησα.

Κοίταξε ξανά προς το άπειρο, ρουφώντας μιά γουλιά απ’ τον καφέ του. Τον μιμήθηκα.

 

γ. Σβάστικα

Ηλιακό (καί της φύσης) καί περισσότερο αρσενικό στον χαρακτήρα σύμβολο. Ειδικά η δεξιόστροφη – της δύναμης. (Η αριστερόστροφη είναι της σοφίας.)

Αντιπροσωπεύει τους άντρες, λοιπόν… Αλήθεια, καί πώς γίνεται οι άντρες να “ενεργοποιηθούν” προς αυτή την κατεύθυνση;

Πιστεύω με απλό τρόπο. Προσοχή στη διατροφή, όχι καθιστική ζωή, άσκηση, σπόρ… καί καμιά ενασχόληση με πολεμικές τέχνες δεν θα έβλαπτε. Όπως καί με σπαθί. Γιαπωνέζικο, ή μεσαιωνική σπάθα ιπποτών.

Φυσικά καί το σέξ… γιά να υπενθυμίζουμε καθημερινώς στις γυναίκες “τον αληθή επί Γής προορισμό τους”, καταπώς είπε ο Ροΐδης στην “Πάπισσα Ιωάννα”! Λόλ!!!

Ά! Καί η σοφία να προηγείται της δύναμης, ώ συν-Έλληνες ξερόλες! Τά ‘πε καί ο μπάρμπας του Γουάλλας, στο “Μπρέηβχαρτ”:

Το σπαθί δεν το κινεί το χέρι, αλλά το μυαλό.

 

δ. Πεντάλφα

Μαθηματικό, καί πιό πολύ θηλυκό σύμβολο. Πολλοί οι συμβολισμοί της. Όμως, ποιός απ’ όλους ενδιαφέρει περισσότερο τις γυναίκες, ώστε να «ενεργοποιηθούν» επάνω της;

Η γυναίκα είναι το πρωταρχικό κύτταρο – με κάθε έννοια. Βιολογική καί κοινωνική. Επομένως, εδώ θα πάρουμε την αντιπροσώπευση επάνω στην πεντάλφα των πέντε πρωταρχικών στοιχείων της φύσης: Γή, Νερό, Αέρας, Φωτιά. Συν ο Αιθέρας-Πνεύμα, που αντιπροσωπεύεται στο επάνω σκέλος.

  • Νερό.

Όλες οι γυναίκες (στην αποδώ μεριά του πλανήτη) το γνωρίζουν καλά το στοιχείο του νερού – εφ’ όσον πλένονται καθημερινά, καί δή γυμνές. (Κάτι θηλυκά σε ημιζωώδη κατάσταση, κάτι μούσλιμζ με μπούρκες, που είναι ζήτημα κι αν πλένονται κάν, δεν τα λαμβάνω καθόλου υπόψη.) Το (αντι)παράδειγμα του μπάνιου (κι όχι μόνον με νερό) με “ντύσιμο” αναφέρεται μεν σε άντρα, αλλά θυμηθήτε μονάχα μιά λέξη: Αχιλλέας!

Κατανοητόν;

Στην Ελλαδάρα μας, λοιπόν, καί το μπικίνι πολύ είναι… προκειμένου γιά μπάνιο -όχι στο σπίτι, αλλά- στη φύση.

Κυρίες μου, κάντε όμως καί το επόμενο βήμα: αφήστε το ζεστό νερό να τρέξει στο κεφάλι σας (καλά, ‘ντάξ’… τότε που δεν θα έχετε φόβο μη σας χαλάσει το “πιστολάκι”!  🙂  ), καί περιμένετε να δήτε τί εικόνες καί τί ιδέες θα σας έρθουν. Το αποτέλεσμα -στοιχηματίζω πως- θα είναι αρκετά ενδιαφέρον.

  • Γή.

Καί δή, η γόνιμη. Όχι άμμος, όχι σκέτο χώμα, όπως πχ στα χωματουργικά έργα. Εντάξει, άμμος καί σκέτο χώμα κάνουν τη δουλειά που θέλουμε, αλλά πολύ καλύτερα την κάνουν το χώμα με φυτά, καί η λάσπη.

Οπότε, εσείς κύριοι, άμα δήτε εν μέσηι οδώι τίποτε γυναίκες να βγάζουν ξαφνικά παπούτσια καί κάλτσες καί να μπαίνουν μέσα σε παρτέρια καί να χοροπηδάνε, μην τις αποπάρετε. Αντίθετα, να τις ενθαρρύνετε.

Καί σε τυχόν τίποτε ανάποδους μπαρμπάδες, που θα πούνε ότι θα χαλάσουν τα λουλούδια, ν’ αντιτάξετε πως κι αυτές λουλούδια είναι.

  • Αέρας.

Καί άνεμος. Γυμνή στάση καί γυμνή βόλτα στην ύπαιθρο, όποτε αυτό είναι εφικτό. Ειδικά τον χειμώνα με το κρύο, οι γυναίκες που θα πειραματιστούν, θ’ ανακαλύψουν τί δύναμη κρύβει ο ανθρώπινος οργανισμός. Σε λίγα δευτερόλεπτα, ίσως καί αμέσως, το κρύο δεν θα ενοχλεί καθόλου.

  • Φωτιά.

Μία είναι η κορυφαία φωτιά: Ο Ήλιος! Γυμνή ηλιοθεραπεία, επομένως. Εννοείται, μέσα στα λογικά όρια αντοχής. (Μήν το παρακάνουμε καί γίνουμε ψητά φούρνου με πατάτες! Λόλ!!!)

  • Αιθέρας.

Στην ύπαιθρο, νύχτα, κάτω απ’ τ’ αστέρια, καί κατά προτίμηση χωρίς φεγγάρι. Τον αιθέρα θα τον αισθανθήτε μέσα στη σιωπή.

 

Κάπως έτσι πάει. Απλούστατες συμβουλές με απλούστατη εφαρμογή. Άλλως τε, η φύση παραμένει ίδια κι απαράλλαχτη εδώ καί αμέτρητα χρόνια. Το ίδιο καί η ανθρώπινη φύση.

Εδώ, κατανοούμε απόλυτα τους μεσαιωνικούς λαογραφικούς θρύλους γιά τις μάγισσες: γυμνές, νύχτα στην ύπαιθρο, δίπλα σε φωτιά, καί με χαραγμένη πεντάλφα γύρω τους στο έδαφος “γιά προστασία”. Που ακόμη καί μέσα στη βροχή καθόντουσαν καί δεν έφευγαν. Έ, κάπου έχουν βάση όλ’ αυτά… Προφανώς προέρχονται από πολύ αρχαιότερες “μυητικές” («διαβάσεως» στην ενηλικίωση, όπως λέει η λαογραφία) συνήθειες καί τελετές.

Ά, καί οι μεγάλες γιορτές των μαγισσών: Πρωτομαγιά (στον Ταύρο, το σταθερό ζώδιο της Γής), πρώτη Αυγούστου (Λέων, φωτιά), 31 Οκτωβρίου (Σκορπιός, νερό), πρώτη Φεβρουαρίου (Υδροχόος, αέρας). Έχει αρκετή λογική βάση αυτό το εορτολόγιο.

 

ε. Η κόντρα

Όλ’ αυτά γράφτηκαν, όχι μόνο γιά να βοηθηθούν τα Ελληνάκια καί των δύο φύλων (κι όλων των ηλικιών!  🙂  ), αλλά κι επειδή θυμήθηκα ένα σωρό άτομα κι αποφθέγματα, που είναι αντίθετα με τα παραπάνω. Καί χαμογέλασα χαιρέκακα!… σκεπτόμενος τί κρύβεται πίσω απ’ τα παρασκήνια.

Ποιοί κρύβονται, γιά την ακρίβεια.

Λοιπόν… καθαρή λογική: αν ο συστηματικός γυμνισμός καί η επαφή με τη φύση βοηθάνε, τότε η απαγόρευσή τους σημαίνει πως δεν βοηθάει. Αντίθετα, θα λέγαμε πως όχι απλά δεν βοηθάει, αλλά τραβάει το χαλί κάτω απ’ τα πόδια μας.

Ας δούμε, όμως, ειδικά τις απαγορεύσεις γιά τις γυναίκες, επειδή οι άντρες διαθέτουμε συγκεκριμένο …τετράδιο γιά να γράφουμε τα «απαγορεύεται». Λόλ!!!

Ποιός, επομένως, λέει “όχι” στη γυναικεία «ενεργοποίηση» της πεντάλφας;

Πολλοί!…

Κι έχει μεγάλη πλάκα, να δεί κανείς πώς κλιμακώνονται οι αντιδράσεις τους.

 

Πρώτα ξεκινάνε διάφοροι ηθικολόγοι τύπου “πνεύμα καί ηθική” (μεγάλε Αυλωνίτη!) καί θρησκοβαρεμένοι (του Κρόνου), που αφρίζουν μεν στη θέα γυμνής γυναίκας,… αλλ’ αντιθέτως χαμογελάνε συγκαταβατικά πχ με την τρομερή ανομία της κλοπής δημοσίου χρήματος. (Έ, αφού ο Κρόνος δεν δυσαρεστείται μ’ αυτό, είναι εντάξει τότε. Κι ας πεθαίνουν ασθενείς στα δημόσια νοσοκομεία, επειδή το ντοβλέτι δεν έχει -εξ αιτίας των κλοπών- λεφτά ν’ αγοράσει φάρμακα.)

Αυτοί, όμως, καί τα κηρύγματά τους δεν έχουν πολλή τύχη (θεωρούνται ντεμοντέ), οπότε δεν φέρνουν αποτέλεσμα. Έτσι, σε δεύτερο στάδιο επιστρατεύεται η αυθεντία (η ποιά; ) των γιατρών. “- Ο Ήλιος προξενεί καρκίνο στο δέρμα!”, ουρλιάζουν. “Μελέτες δείχνουν…”, κτλ κτλ κτλ. Καρκίνο στα πορτοφόλια των πολυεθνικών φαρμακευτικών προξενεί ο Ήλιος! Κάτσε χωρίς ηλιοθεραπεία, καί θα σου πω εγώ τί καλά θα περάσεις τον χειμώνα. Τα αντιβιοτικά θα πηγαίνουν συνεχώς “άσπρο πάτο!” τον χειμώνα – αντί γιά κρασάκι.

 

Παρένθεση:

Πόσο βραχεία μνήμη έχει αυτός ο λαός… Μόλις πριν τον Β’ ΠΠ, μόλις πριν τρείς γενιές δηλαδή, στους παππούδες καί τις γιαγιάδες μας, η φυματίωση -το “χτικιό”θέριζε, επειδή ακριβώς το τότε κυρίαρχο δόγμα “πνεύματος καί ηθικής” απαγόρευε στις γυναίκες να ξεγυμνωθούν. Μη καί κακοχαρακτηριστούν απ’ την «ηθική» κοινωνία, καί μείνουν στο ράφι γεροντοκόρες.

Έλα, όμως, που μένανε, αν καί ντυμένες!… Μόνο που το συγκεκριμένο «γεροντοκορείν» ήταν τραγικό.

Μιά βόλτα στα παλιά νεκροταφεία θα σας δώσει να καταλάβετε καλά το γιατί. Θα βλέπετε επιγραφές: “Τάδε Ταδοπούλου, 25 ετών”, αλλά δεν πρέπει ν’ απορείτε γιά το αίτιο. Το “χτικιό” την χτύπησε την Ταδοπούλου απ’ τα 18, γι’ αυτό καί δεν παντρεύτηκε -λείπει το συζυγικό επίθετο απ’ την επιγραφή, όπως λείπει καί η οποιαδήποτε αναφορά στην αρρώστεια-, καί πέθανε εφτά χρόνια μετά, αργοσβήνοντας στο μεταξύ.

Επίσης, μην απορείτε που σήμερα επανεμφανίστηκε η φυματίωση – απ’ τους λάθρο. Κρονάκια γάρ τα μούσλιμζ, δε λένε ούτε να φορέσουν ελαφρά ρούχα, ούτε να πλυθούν. Πολλώι δέ μάλλον οι γυναίκες τους.

Καί μήπως να θυμηθούμε τις προπολεμικές κρονο-θρησκευτικές αντιλήψεις τις δικές μας, ότι το πλύσιμο του σώματος είναι αμαρτία, επειδή …«ξεπλένει το βάπτισμα»;… Τελικά, είναι θαύμα που έφτασε το έθνος μας μέχρι σήμερα, με οδηγούς κάτι τέτοια τσιτάτα. Καί όχι, δεν περιμένω συγνώμες από τους ενόχους της διαδόσεως τέτοιων ηλιθιοτήτων.

(Κατά κανόνα, δεν περιμένω πολλά πράγματα από μαϊμούδες.)

 

Συνεχίζουμε.

Κι όσο γιά τις μελέτες… άμα πληρώσεις, σου αποδεικνύουν ότι η Γή είναι επίπεδη. Οι “επιστημονικές” μελέτες την σήμερον λαμβάνονται υπ’ όψιν μονάχα ά λά κάρτ! Αντιθέτως, ό,τι δεν συμφέρει να μαθαίνεται απ’ τον “κοσμάκη”, αγνοείται επιδεικτικώς. Πχ τα εμβόλια προξενούν αυτισμό, βεβαιωμένο αυτό -καί δή …με μελέτες-, αλλά σ’ αυτή την περίπτωση όλοι κάνουν πως κοιτάζουν αλλού.

Αφού, πάλι, πολλές γυναίκες δεν μασάνε ούτε με τα ιατρικά τσιτάτα, τότε πυροβολάει το τρίτο όπλο – πολύ ισχυρό ετούτο, που στοχεύει στο συναίσθημα κάθε γυναίκας γιά την εμφάνισή της. “- Ο γυμνισμός είναι ξεπερασμένος!”, λένε διάφορες “ψαγμένες” συμβουλές στα περιοδικά… καί με γαργαλάει να συμπληρώσω: «γιά τις άσχημες»! Καρα-λόλ!!!

Άλλως τε (γιά να κάνουμε καί μαρξιστική ανάλυσις με οικονομικές παραμέτρους κτλ – ποιός είσαι, ρέ μεγάλε!!! λόλ!!!) , πώς αλλοιώς θα ξεχωρίζει η κόρη του εφοπλιστή με το μαγιώ των 250 ευρώ, από την απλή εργαζόμενη των τρείς κι εξήντα, με το μπικίνι “ευκαιρία” απ’ τη λαϊκή; Πρέπει καί τα περιοδικά να πάρουν διαφήμιση απ’ τα εργοστάσια μαγιώ-”φίρμας”! Δεν θα γίνουν κλέφτες!

(Ειδικά αν η δεύτερη είναι ομορφότερη της πρώτης, πρέπει να της αφαιρεθεί το πλεονέκτημα! Τί τά ‘χει τα λεφτά ο μπαμπάς; Λόλ ξανά!!!)

 

Δεν θα καθήσω να βρώ άλλα επιχειρήματα κι αντεπιχειρήματα. Απλά θα σας θυμίσω κάτι Φοίνικες, που λέγανε ότι δυτικώτερα απ’ τις Ηράκλειες Στήλες έχει τέρατα, μην πάτε, τζίζ κακά. (Αυτοί, όμως, πηγαίνανε.) Η ίδια αρχαία ιστορία επαναλαμβάνεται κι εδώ, καί πάλι από …Φοίνικες. (Άμα ψάξουμε λιγάκι ονόματα καί καταγωγές των ιατρικών καί λοιπών “αυθεντιών”…) Πάλι εις βάρος των Ελλήνων καί των Ελληνίδων.

Οπότε, για ν’ απαγορεύουν τα Κρονάκια, κάτι καλό περιμένει πίσω απ’ τις απαγορεύσεις, που η σημερινή Ελληνίδα «δεν πρέπει» να το βρεί. (Κι αντίστοιχα, ο Έλληνας τα δικά του.) Είπαμε, εμείς “αεί παίδες”, ξεχνάμε.

Αυτοί, όμως, επιμένουν να θυμούνται.

Καί να κρατάνε ό,τι καλό γιά πάρτη τους.

 

Γιά να κλείσω το θέμα, οι σπασμωδικές κραυγές “τζίζ κακά!” δεν αναφέρονται μόνο σε ιατρικά καί βιολογικά θέματα. Έχουν να κάνουν καί με άλλους τομείς. Ειδικά εκείνους, σους οποίους δεν πάει το μυαλό μας, ότι κρύβουν κι άλλα.

Αναφέρομαι πχ στον “υποβιβασμό” του Πλούτωνα σε πλανήτη-νάνο. Σε πρώτη ανάγνωση, θα πεί κανείς: “- Καί τί έγινε;”. Αλλά σε δεύτερη, θα καταλάβει ότι από το ανερχόμενο φίδι του μακροκοσμικού κηρύκειου αφαιρείται με το -”επιστημονικό”- στανιό ένα βασικό δομικό στοιχείο. Όθεν, η ανθρωπότητα -χωρίς αυτό το δομικό στοιχείο διαθέσιμο, πλέον- “διατάζεται” να παραμείνει μιά ζωή στα σκοτάδια καί να μην ανέβει επίπεδο.

Πάντα, όμως, αυτές οι απαγορευτικές προσπάθειες φιλοδοξούν να κρύψουν τον δρόμο προς το σωστό. Αυτός είναι ο σκοπός τους, καί κανένας άλλος.

 

στ. Γιατί όλ’ αυτά;

Εντάξει, καί πες το πετύχαμε. Εύκολο είναι, δεν είναι ανώτερα Μαθηματικά. Απλά, θέλει λίγο ξεκούνημα απ’ τον καναπέ. Αλλά, τί στην ευχή! Καλοκαίρι έρχεται, ένας λόγος παραπάνω να πάμε στη φύση.

Οπότε, οι άντρες μεταφορικώς παύλα μυητικώς πως «ενδύονται» το τετραγαμμάδιον (τη σβάστικα), κι οι γυναίκες την πεντάλφα. Μπορεί, βέβαια, αφού κατακτήσεις το δικό σου σύμβολο, να πας καί χιαστί. Παναπεί ξέρω ‘γώ οι άντρες ηλιοθεραπεία με τη μαλαπέρδα έξω (πλάκα-πλάκα, όμως, δυναμώνει το σπέρμα – γιά γερούς απογόνους), κι οι γυναίκες ν’ ασχολούνται με την ξιφασκία.

(«- Τί λές, ρέ Εργοδότη; Συνειδητοποιείς τί λές; Γκόμενες να κραδαίνουν κατάνες;»

…’Ντάξ’ ρέ παιδιά!… Δέ ‘ν’ κακό… Αρκεί να μη θυμηθούν πως διαθέτουν τέτοιες «δεξιότητες» κατά τη διάρκεια συζυγικού καυγά. Ή τσιλιμπουρδίσματος του συζύγου! Καρα-λόλ!!!)

Οπότε, οκέϋ. Προς τί τόσος κόπος; Ανεβαίνουμε ενεργειακό επίπεδο, ναί. Αλλά τί να το κάνουμε; Έχει κανα νόημα; Γιά την προίκα μας θα το κρατήσουμε, ή γιά τσάϊ γιά τα γεράματα;

Σωστό ερώτημα.

Η όλη φάση μου θυμίζει κάτι σχολικά βιβλία πχ Μαθηματικών, με αμέτρητες ασκήσεις «απόλυτης τιμής» – αλλά τί σκατά τις θέλουμε τις «απόλυτες τιμές», ούτε το βιβλίο λέει, ούτε κανένα μαθητο-ξυπνοπούλι ρωτάει.

Γιάααα να δούμε.

 

ζ. Οι μέλισσες

Αυτά τα υπέροχα ζουζούνια, εκτός του ότι η δική τους παρουσία είναι συνυφασμένη με την ανθρώπινη παρουσία επί του πλανήτη μας, δείχνουν μιά υψηλή νοημοσύνη. Κι όχι μόνον…

Πριν αρκετές δεκαετίες, λοιπόν, στην τότε ενωμένη Γιουγκοσλαυΐα, έγινε ένα πείραμα με μέλισσες.

Δύο ερευνητές απομάκρυναν από το μελίσσι τα νεαρά άτομα καί τις προνύμφες. (Δεν θυμάμαι αν απομάκρυναν καί τη βασίλισσα.) Μόλις οι μέλισσες το κατάλαβαν, αντέδρασαν μ’ ένα έντονο παρατεταμένο ζουζουνητό… καί μετά, συνέβη κάτι το τρομερό:

Οι γριές μέλισσες (υπόψη, η εργάτρια πεθαίνει σε ηλικία 38 ημερών) -ή, έστω, αξιοσημείωτο ποσοστό τους- ξαναγύρισαν σε κατάσταση νεαρών ατόμων καί προνυμφών!!!!!

(Ναί, ακριβώς: ξανάνιωσαν. Γιά να προχωρήσω, περιμένω να συνέλθετε απ’ αυτό που μόλις διαβάσατε καί συνειδητοποιήσατε.)

Η εργαστηριακή μεθοδολογία απέκλειε το ενδεχόμενο αυτές να ήταν άλλες μέλισσες, πχ που γεννήθηκαν μετά. Μία ελάχιστη ποσότητα μπογιάς στο σώμα τους, τις ξεχώριζε μιά χαρά στο μικροσκόπιο ποιά είναι ποιά. Οι ίδιες (οι ήδη γριές) ήταν, που ξανάνοιωσαν.

Εντυπωσιακό;

Απλά “εντυπωσιακό”; Θα χάσει η λέξη τη σημασία της!!!

Δε θέλω να μου πήτε τώρα τί σκέφτεστε (σίγουρα κάνατε σκέψεις περί αγνώστων μηχανισμών επιβιώσεως του είδους, κτλ), διότι γνωρίζω πως σκεφτήκαμε τα ίδια. Δυστυχώς, δεν βρήκα σύνδεσμο στα ιντερνέτια να διαβάσετε λεπτομέρειες, αλλά το πείραμα αυτό αναφέρεται διεξοδικώς στο βιβλίο “Οι άμμοι του χρόνου”, του -πάντα άριστα ενημερωμένου «γκράν μαίτρ» της έρευνας- Γιώργου Μπαλάνου.

 

η. Φαντασία “πέραν των Ηρακλείων Στηλών”

Καί τώρα, το σημερινό παραμύθι μας.

Υπάρχει, που λέτε, παιδιά μου, κάπου στον πλανήτη μας μιά χώρα πολύ όμορφη, αν καί με ολιγάριθμους κατοίκους. Παρά τον μικρό της πληθυσμό καί τη σχετικά μικρή της έκταση, αυτή η χώρα είναι αξιοζήλευτη κι οι κάτοικοί της κατεβάζουν πολλές καί καλές ιδέες.

Όμως, ουδείς τέλειος: οι κάτοικοι της συγκεκριμένης χώρας επιμένουν να σκοτώνονται καί να τραυματίζονται άσχημα (μέχρι ακρωτηριασμούς, μπορώ να σου πω) με χίλιους δυό τρόπους. Επιμένουν, επίσης, να σκοτώνουν τα παιδιά τους, πριν κάν αυτά γεννηθούν. (Γι’ αυτό καί παραμένουν ολιγάριθμοι.) Τέλος, ενώ ε(φε)υρίσκουν διάφορα ωραία πράγματα, τα ξεχνάνε καί ξαναρχίζουν απ’ την αρχή.

Η κατάσταση αυτή με τους θανάτους καί την αμνησία, τα τελευταία χρόνια όσο πάει καί χειροτερεύει. Μέχρι σημείου να θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη του λαού αυτού.

Βέβαια, δεν είναι όοοοολοι τους τόσο έξυπνοι μέν γενικώς, ανόητοι δέ ειδικώς. Ανάμεσά τους υπάρχουν καί λογικοί. Έξυπνοι-έξυπνοι. Έξυπνοι εις διπλούν. Μόνο που αυτοί οι τελευταίοι έχουν ήδη φτάσει σε μεγάλες ηλικίες (αφού το κατάφεραν…), οπότε -παρά τη φρόνησή τους, τη μνήμη τους, την εμπειρία τους, τις γνώσεις τους- δεν μπορούν πλέον να προσφέρουν καί πολλά στο κοινωνικό σύνολο. Αν ήταν νεώτεροι, σίγουρα θα μπορούσαν.

 

Κι αν, όμως…

Στα παραμύθια γίνονται καί μαγικά!

Κι αν, λέω…

…Αν το σωστό μέρος του ανθρώπινου αυτού “μελισσιού” αυτής της όμορφης χώρας μπορεί ν’ αναπληρώσει τις “προνύμφες” του, που το υπόλοιπο σκάρτο μέρος τις σκοτώνει;

Κι αν τέτοια ικανότητα έχει ειδικά αυτό καί μόνον αυτό ( κι όχι άλλα “ανθρωπομελίσσια”), μόνο που δεν την έχει βρή ακόμη;…

“- Ρέ Εργοδότη, δέ θέλουμε ν’ ακούσουμε άλλο! Φτάνει! Όντως είσαι ντίπ τρελλός με πιστοποιητικό ISO, καί δεν κάνεις ούτε γιά παραμυθάς!

Μά, καλά, είσαι σοβαρός; Θ’ αντιστραφεί η ηλικιακή πορεία του λαού μας με το συστηματικό ξεγύμνωμα των Ελληνίδων; Ή μήπως θα συνεχίσει απρόσκοπτα το έθνος μας την πορεία του προς το μέλλον, βολεύοντας μονίμως βρακιά καί σουτιέν στα συρτάρια;”

 

Έ, εντάξει, εγώ …σεμνύνομαι πως δεν στέκω καί τόσο καλά! Λόλ!!! Αλλά, ας ρωτήσουμε καί καναν άλλον!

 

θ. Σπάρτη

Ήταν, λέει…

«- Πάλι παραμύθια, ρέ;»

Κάντε ησυχία, ρέ! Εδώ μιλάει η Ιστορίη, ής όλβιος όστις έσχε μάθησιν! (Ψαρώσατε, έ; Γουστάρω!  🙂  ‘Συχία τώρα.)

Λοιπόν, ήταν λέει μιά πόλη, ονόματι Σπάρτη. Εκεί, οι κάτοικοι, άντρες-γυναίκες, είχαν σχεδόν καταργήσει τα ρούχα – καί κάποιες φορές τα είχαν καταργήσει χωρίς το «σχεδόν». Καί κάθε μέρα ασκούνταν στα όπλα. Όχι μονάχα στα σπαθιά, αλλά καί στ’ ακόντια, στη χρήση της ασπίδας… καί δε συμμαζεύεται.

Ακόμη κι οι γυναίκες τους έκαναν αγώνες δρόμου / πάλης / δισκοβολίας / κουτουλού εντελώς τσίτσιδες, ωσάν τους άντροι τους.

Έχω ήδη αναρωτηθεί αρκετές φορές το γιατί οι Σπαρτιάτες είχαν τέτοια έθιμα… καί η απάντηση μάλλον έχει να κάνει με τις πανάρχαιες «δονήσεις» της περιοχής. Που τους επέτρεψαν να θυμούνται («αναμιμνήσκονται» πιό σωστά) πώς «ενεργοποιείται» ο άνθρωπος. Διότι, ναούμ’, φρονώ πως ο κάθε ανθρωπότυπος αναπτύσσεται σε συγκεκριμένη περιοχή. Διότι εκεί βοηθιέται ν’ αναπτυχθεί – κι όχι αλλού.

«- Ά, ρέ Εργοδότη αφελέστατε! Σαχλαμάρες Λακωνόκαυλων αρχαίων θαυμαστών τους ιστοριογράφων είν’ αυτά – καί κατιτίς χιτλερικών, ναούμ’, από νεώτερους. Σύνελθε! Γιά …σκληραγωγία το κάνανε.«

Εντάξει… δε θα πώ τίποτε. Σταματάω να μιλάω. Θα κάτσω να δώ τηλεόραση!  🙂

Σύγχρονα πράγματα, κι όχι αρχαιολογίες.

 

ι. Το τηλεπαιχνίδι

Στις χαλεπές ημέρες μας, θραύση κάνει στα ποσοστά τηλεθεάσεως το τηλεπαίγνιον “Επιβιωτής”. (“Σαρβάϊβορ” στα μοντέρνα …Ελληνικά. Λόλ!!!)

Χονδρικώς, πρόκειται γιά κάτι μαντραχαλάδες καί κάτι τύπισσες, που τρέχουν μέσα στη φύση ρακένδυτοι-ες καί συναγωνίζονται (σα νήπια) σε κούνιες καί τραμπάλες – με αμοιβή (αν κερδίσουν) διαφορα σάντουϊτς. (Πάλι όπως ακριβώς τάζουμε στα νήπια, άμα κάτσουν ήσυχα). Άκου, τώρα, εσύ!…

Δε με λέτε, ώ νοήμονες αναγνώστες μου… διότι δεν τα γνωρίζω όλα: Τί …κόπρανα γουστάρει το τηλεοπτικόν κοινόν απ’ αυτή τη σαχλαμάρα, καί την παρακολουθεί μετά μανίας; Τί της βρίσκει; Μπορεί να μου το εξηγήσει κανείς; Έ;

Γιά παλιμπαιδισμό βαρείας μορφής πρόκειται; Γιά «τάσεις φυγής» (που λέν κι οι ψυχολόγοι) ; Ή, τί ακριβώς;

Σκέφτομαι…

Σκέφτομαι…

 

Ρέ, μπας κι ο κοσμάκης κατάλαβε (έστω, ενστικτωδώς – ή ανεμνήσατο) πού βρίσκεται μιά λύση των δεινών του με μεγάλες πιθανότητες πρακτικής επιτυχίας – καί πάει να «ενεργοποιηθεί»;

 

Καλοκαίρι έρχεται, άντε να δούμε. Ας το κάνουμε όπως το υπουργείο Υγείας στα τσιγαρόκουτα. Λοιπόν, βάλτε ένα μεγάλο αυτοκόλλητο απόξω απ’ τις ντουλάπες:

«Τα πολλά ρούχα βλάπτουν!»

Καί …μαίϋ δε Φόρς μπή γουΐθ γιού!  («- Μεθ’ υμών η Δύναμις!», παναπεί.  🙂  )

 

Θέσεις Παλαιού επί θεμάτων αισυμνητείας – 2

36 Σχόλια

(προηγούμενο)

Σχολιασμός στην σειρά αναρτήσεων:

«Καί νά ‘μουνα, λέει, αισυμνήτης… – 1-4»

Δεύτερο μέρος

 

2. Ο ΣΤΟΧΟΣ (συνέχεια)

δ. Που θα βασιστούμε ;;

Γράφεις στο vii (ε) :

Όπως έχει ειπωθεί εδώ κατ’ επανάληψιν, αλλά καί όπως καταλαβαίνετε εσείς,
η δύναμή μας θα προέλθει (ξανά) από τις ρίζες μας, δηλαδή από την πανάρχαιη Ελλάδα.

Περιττό να ‘πω ότι συμφωνώ απόλυτα … αρκεί να ξέρουμε, και όχι απλά να νομίζουμε, το ποιές είναι αυτές … διότι δυστυχώς πολλά στρεβλά και λάθη υπάρχουν.

  • Ένα από αυτά τα λάθη είναι σχετικό με τα υποτιθέμενα Ελληνικά Ιερατεία.
  • Δεύτερο είναι εκείνο με τους θεούς της Ελλάδος.
  • Και το τρίτο σε σχέση με την διατηρηθείσα μέσω του παπαδαριού μετάσταση του πάλαι.

 

ε. Στάθμιση των Πραγμάτων

Βέβαια πέρα από την απόφαση να βαδίσουμε προς τον επιλεγμένο στόχο, πρέπει να σταθμίσουμε, με μεγάλη προσοχή, εάν αυτό το υλικό που διαθέτουμε έχει τα εχέγγυα να προχωρήσει και να φτάσει εκεί που επιλέξαμε … ειδάλλως ματαιοπονούμε και η αποτυχία είναι προδιαγεγραμμένη.

Έτσι θα έλεγα ότι πρώτιστο μέλημα πρέπει να είναι μιά τέτοια εξέταση, σε συνάρτηση με τους υπάρχοντες στόχους και τις επιδιώξεις του τι θέλουμε και ονειρευόμαστε να στήσουμε.

Δηλαδή, καταστάσεις – επιδιώξεις – δυνατότητες.

Άσχετα από τις επιθυμίες και τα όνειρα

  • πρέπει κατά πρώτον να δούμε τι ακριβώς δυνατότητες διαθέτει αυτό το αμάλγαμα που έχουμε
  • δεύτερον, να αποφασίσουμε, σε συνάρτηση βέβαια με το αποπάνω, που στο κέρατο θέλουμε να πάμε (στο έτσι γενικώς και αορίστως … δεν λέει τίποτα)
  • τρίτον, να το εξετάσουμε αυτό σε σχέση με τον όλο καμβά, τους άλλους και την εποχή
  • τέταρτον, με συνδυασμό όλων, να δούμε τις προοπτικές μας
  • πέμπτον, να καταστρώσουμε ένα σχέδιο και να το βάλουμε σε πλήρη εφαρμογή, αναθέτοντας στους ικανότερους και πιό άξιους να λειτουργήσουν το πράγμα.

Πάνω σε όλα αυτά δεν είδα ούτε μια λέξη Εργολάβε … γιατί τα προσπέρασες ;;

Για τα παραπάνω βέβαια χρειάζεται ένας άνθρωπος, μιά ομάδα, ένα επιτελείο που (είτε θα ανήκει είτε όχι στον τελικό εκτελεστικό βραχίονα) θα μελετήσει και θα σχεδιάσει όλο το πρόγραμμα, το πρόγραμμα που θα στοχεύει στην επίτευξη του επιλεχθέντος στόχου, του τι ακριβώς θέλουμε να πετύχουμε και να φτάσουμε. (Ιδανικό Κράτος … Προσομοιάζουσα Πολιτεία … Πάλαι Ποτέ Πολιτεία)

 

στ. Οι Οδηγοί

Για την επίτευξη του ΣΤΟΧΟΥ χρειάζεται και χρειάζονται να βρεθούν οι κατάλληλοι άνθρωποι που θα αναλάβουν να φέρουν τα πράγματα εις πέρας.

Ανάλογα με την ΕΠΙΛΟΓΗ του Στόχου θα είναι και η Ανάγκη Αυτών που χρειάζονται.

Πάντως και οι τρεις περιπτώσεις (όποια και αν πάρουμε) έχουν υψηλές απαιτήσεις και μάλιστα κατά γεωμετρική πρόοδο βαινουσών, κάτι το οποίο αναγκαστικά μας οδηγεί στην Αισυμνητεία και όχι σε κάποιο άλλο σχήμα.

Βέβαια αυτήν την στιγμή δεν έχουμε προβεί καν στην Επιλογή αυτού που θα θέλαμε, ώστε να κληθούμε να δούμε επακριβώς τα αναγκαία προσόντα για τον εν λόγω Αισυμνήτη.

Όμως όπως γράφεις στο α. :

Χειρότερα, δεν διαφαίνεται κανείς να θέλει πραγματικά ν’ αναλάβει
να βάλει το κεφάλι του στον τορβά με τις οχιές.
……………..
Χείριστα, ακόμη κι όποιος πάει να διαφανεί, δεν κέκτηται τα προσόντα γιά αισυμνήτης.
……………..
Υπόψη, η αποδοχή -πριν την αισυμνητία- του προσώπου από την πλειονότητα των Ελλήνων,
δηλ. ότι είναι πασίγνωστος, σεβαστή μορφή κτλ, δεν παίζει κανέναν ρόλο ως προσόν.
……………..
Καί γνωρίζοντας ότι σε μερικούς ανθρώπους έρχεται η στιγμή να τα παίξουν όλα στα ζάρια

Θα συμφωνήσω με όσα γράφεις, θα μείνω όμως στο τελευταίο.

Μπορεί όντως κάποιος τρελός να θελήσει να τα παίξει όλα στα ζάρια, βάζοντας το κεφάλι του στον ντουρβά, όμως η τρέλα αυτή για μας δεν λέει και τίποτε, πρέπει να εξετάσουμε αν πέρα από τρελός είναι και κατάλληλος, κέκτηται δηλαδή όλα τα αναγκαία (αυτά που είχαμε περιγράψει αλλά και όσα σχετίζονται με το συγκεκριμένο στόχο-επιλογή).

 

ζ. Τι είμαστε Διατεθειμένοι να κάνουμε – ο Κόσμος – η Ανταπόκριση

Πέρα απ’ όλα τ’ άλλα, σημασία έχει και το τι είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε.

Εάν τελικά καταλήξουμε στο τι θα θέλαμε και βρούμε και τον κατάλληλο να οδηγήσει τα πράγματα, από μόνο του αυτό δεν μας λέει και τίποτε, διότι για να λειτουργήσει και να φέρει αποτέλεσμα θα πρέπει να είμαστε και αποφασισμένοι (ο λαός) να στηρίξουμε την όλη προσπάθεια, γιατί αλλιώς αν δεν υπάρξει στήριξη τότε όλα θα είναι στον αέρα … τουλάχιστον το μεγαλύτερο αν όχι το σύνολο του λαού, θα πρέπει να στηρίζει έμπρακτα τον σκοπό.

Εάν είμαστε διατεθειμένοι να εργαστούμε σκληρά και να κάνουμε θυσίες τότε μετά βεβαιότητος μπορούμε να πετύχουμε όποιο από τα δύο κατώτερα (Ιδανικό Κράτος … Προσομοιάζουσα Πολιτεία) επιλέξουμε, σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα … αλλά ακόμη και το τρίτο (Πάλαι Ποτέ Πολιτεία) εάν θελήσουμε να στοχεύσουμε σε μεγάλο βάθος χρόνου.

Όμως προς κάποια από αυτές τις κατευθύνσεις μπορεί να σπρώξει τα πράγματα μόνο ένας «σωστός ΑΙΣΥΜΝΗΤΗΣ» και κανείς άλλος.

Εάν παρ’ ελπίδα … τα ΖΑ δεν ξυπνήσουν και Αισυμνήτης δεν βρεθεί, τότε δεν θα καταφέρουμε να πάμε σε κάτι τέτοιο (από τα παραπάνω) οπότε αναγκαστικά πλέον το καλύτερο που μένει θα είναι να προσβλέψουμε στο να στήσουμε ένα ΚΑΛΟ ΚΡΑΤΟΣ, το οποίο όμως μόνο τύποις θα μπορεί να είναι και να λέγεται Ελληνικό.

Και ναί … αυτό το κράτος θα μπορεί να έχει καλό πολίτευμα και νόμους, να είναι πλούσιο, δυνατό, να ενδιαφέρεται και να φροντίζει τους πολίτες του και γενικά όλοι να έχουν μιά όσο το δυνατόν καλή ζωή … περιμένοντας να τελειώσουν εδώ για να επιστρέψουν πάλι στην ροή του μαγκανοπήγαδου.

Το Όλο θέμα είναι λοιπόν τι από όλα θέλουμε, αν βεβαίως θέλουμε κάποια αλλαγή προς τα εμπρός και το καλύτερο …

  • το ένα είναι απλώς ένα καλό και σωστό κράτος
  • το άλλο μια προσπάθεια για κάτι πολύ παραπάνω … κάτι που θα προσπαθήσει να προσεγγίσει το Ελληνικό πλάνο.

Βεβαίως ούτε αυτό μπορεί να μην πετύχουμε.

Από την άλλη … όπως είναι τα πράγματα και ο κόσμος … τουλάχιστον μέχρι στιγμής … δεν διαφαίνεται καμμία τέτοια προοπτική, καθώς είναι παραδομένος και αποφασισμένος να μην κάνει τίποτε και απλά να αφήσει τα πράγματα να τραβήξουν τον δρόμο τους χωρίς να αγωνιστεί … μόνο ευχόμενος να ήταν αλλιώς … για τον ίδιο και μόνο.

……………..

Όμως ΕΑΝ ο Ελληνικός λαός αποφασίσει να σηκωθεί, να κινηθεί και να αντιδράσει … λύσεις … ακόμη … υπάρχουν, πρέπει όμως να είναι αποφασισμένος να δουλέψει σκληρά, να ματώσει και να κάνει θυσίες … και τότε μπορεί να ελπίζει ότι θα έχει ΜΕΛΛΟΝ …

……………..

Γενικά το θέμα είναι … αν πρώτα απ’ όλα θέλουμε να αγωνιστούμε και να αλλάξουμε την κατάσταση … αυτό είναι που μετράει … όλα τα υπόλοιπα έπονται.

 

η. Η κρισιμότητα των καταστάσεων

Ήδη τα πράγματα είναι σε Οριακό Σημείο.

  • Μεριά η ανεξέλεγκτη Λαθροεισβολή και η με κάθε τρόπο ενίσχυση (οικονομική, στέγαση, Ελληνοποίηση) και εγκατάσταση αυτών πανταχού στην Ελλάδα,
  • Μεριά το κυνηγητό και η εξουθένωση των Ελλήνων
  • Μεριά η Μετανάστευση μεγάλου μέρους ειδικευμένου, κατηρτισμένου και παραγωγικού δυναμικού
  • Μεριά η πλήρης εξάλειψη της επιχειρηματικότητας
  • Μεριά η υποβάθμιση της παραγωγικότητας
  • Μεριά η δυσανάλογη αύξηση του κόστους ζωής (φόροι, υψηλές τιμές αγαθών, ανυπαρξία κοινωνικής μέριμνας, κλπ)
  • Μεριά το ξεπούλημα και χάρισμα όλων των Δομών και της Δημόσιας περιουσίας, του ορυκτού πλούτου αλλά και την απεμπόληση της Εθνικής Κυριαρχίας
  • Μεριά η επιμεταφορά στις πλάτες του κόσμου του κόστους για τα φαγοπότια
  • Μεριά …
  • μεριά …

Και με όλα εκείνα τα προωθούμενα μέτρα και συμφωνίες (Ευρωπαϊκός Στρατός, Αστυνομία, TTIP, TISA, CETA, κλπ) σε λίγο θα είμαστε δεμένοι χειροπόδαρα και όσο και να θέλουμε θα είμαστε πλέον ανίκανοι να αντιδράσουμε και να αλλάξουμε κάτι.

Οπότε ο χρόνος δεν πιέζει απλά … είναι ήδη περασμένος, και οσημέρα οι όποιες δυνατότητες λιγοστεύουν επικίνδυνα.

Ότι είναι να γίνει πρέπει να γίνει εί δυνατόν άμεσα και όχι απλά το συντομότερο.

Αν καθόμαστε και κλώθουμε, περιμένοντας το ως διά μαγείας … τότε θα βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο και τελικά έστω και αν κάποια στιγμή αποφασίσουμε να αντιδράσουμε … δυστυχώς τότε θα είναι πολύ αργά … και πλέον τίποτε δεν θα μπορεί να γίνει.

…. και ναί θα χρειαστεί να σπάσουν πολλά «αυγά» … διότι εδώ που φτάσαμε, δυστυχώς δεν μπορεί να γίνει αλλιώς … ή τα αλλάζουμε όλα ή πάμε στον πάτο και διαλυόμαστε σαν κράτος, λαός και έθνος !!!

 

θ. Ανασταλτικά στοιχεία

Στο όλο πόνημά σου, δεν είδα να λες και να προτείνεις κάτι πάνω στην αντιμετώπιση της όλης κατάστασης, απεναντίας είδα να συστήνεις υπομονή και να προσπαθήσουμε να τα βολέψουμε όπως μπορούμε … ευελπιστώντας και περιμένοντας να γίνει το μεγάλο μπάχαλο γρήγορα … ώστε αν επιζήσουμε τελικά από δαύτο, τότε να δούμε τι θα κάνουμε.

Για του λόγου το αληθές … μας γράφεις στο vii (γ) :

Καί κολλήστε σ’ αυτό το απλό χρονοδιάγραμμα που σας είπα:
το μέγιστο όριο (γιά την έναρξη του Γ’ ΠΠ) είναι το 2024,
αλλά αυτός θα ξεσπάσει αρκετά νωρίτερα. Προσωπική εκτίμηση, μέχρι το 2018 το πολύ.
Κι ως τότε, σφίξτε τα δόντια. Με παρέες. Όχι μόνοι σας.
……………..
Μέχρι τότε, επιβιώστε όπως μπορείτε, καί ΜΗΝ κάνετε την επανάστασή σας.
……………..
Περιμένουμε να σκοτωθούν μεταξύ τους καί ν’ αλληλοεξοντωθούν οι «μεγάλοι»,
διότι αυτή η στιγμή δεν αργεί.

Καλά … «Ζήσε μαύρε μου … να φας τριφύλλι» που λένε.

Και αν δεν βγεί αυτό που νομίζεις ρε Εργολάβε … τότε τι ;; … μήπως αυτό που και συ ο ίδιος λες στοvii (γ) ;;

Η αλήθεια είναι πως, όσο περνάει ο χρόνος καί συνεχίζονται οι ίδιες καταπιεστικές
συνθήκες εις βάρος μας, εμείς οι Έλληνες χανόμαστε με διαδικασία μή-αντιστρεπτή.

Άρα τι θα γίνει ;; … θα το παίξουμε κορώνα-γράμματα, ελπίζοντας μας βγεί ;;

Ανασταλτικό επίσης είναι και αυτό που γράφεις στο vii (ε) :

(Πιστεύω -διότι δεν το έχω ακόμη πιστοποιήσει- απολύτως από λάθη
των τότε προγόνων μας, τα οποία καρμικώς τα πληρώνουμε ακόμη ως έθνος.)

Δηλαδή όλα αυτά που συμβαίνουν δεν είναι αποτέλεσμα της δικής μας βλακείας αλλά ένα άλλο «προπατορικό αμάρτημα».

Μπράβο Εργολάβε … δώσε μια κλωτσιά στα Ζωντανά, να πάνε ακόμα παρακάτω, γιατί εδώ που είμαστε δεν μας φτάνει.

Το ίδιο στο vii (γ) όπου γράφεις:

Η ισχύς να περάσουμε το δικό μας, θα μας δοθεί μετά τα γεγονότα.

Όχι «Μαλάκες» μην κουνιόσαστε, αφού έτσι και αλλιώς δεν πρόκειται να καταφέρουμε τίποτα τώρα, καθόσον όλα έχουν κανονιστεί για μετά …

Εάν βέβαια, μετά δεν υπάρχετε, επειδή θα έχετε σβήσει, όχι μόνο από τον χάρτη αλλά και από κάθε αναφορά … τα παράπονά σας στην αρμόδια διεύθυνση.

Έτσι … έτσι … μπράβο … μπράβο … Εργολάβε, στερέωσε καλά το παλούκι, και την λαιμαριά και τον άλυσο … μην και λυθεί κάνα Ζωντανό … μην και ξυπνήσει.
Ρε πας καλά … για σου ‘στριψε τελείως … έτσι ρε θα αφυπνίσουμε τον κόσμο, έτσι θα τον ελευθερώσουμε ;;

Το ΣΥΝ που και οφείλω να επισημάνω και να σου αναγνωρίσω, είναι ότι καταφέρεσαι εναντίον των «Διακινουμένων Προφητειών», θεωρώντας τες κατασκευάσματα στοών και υπηρεσιών και συστήνεις το «μακριά κι αλάργα».

 

ι. Τι μπορεί να Ξεκουνήσει τον Κόσμο ;;

Γράφεις στο vii (δ) :

Η ανάγκη, λοιπόν… αποκλειομένου (λογικώς καί πρακτικώς) παντός άλλου μέσου.
Χυδαίως πως, όταν μπεί το αγγούρι στο απευθυσμένον καί του τελευταίου κοιμωμένου
συν-Έλληνά μας. Κόμματα, οργανώσεις, «συλλογικότητες», κτλ, δεν έχουν καμμία ελπίδα.
Όσοι επιχειρήσουν κατάληψη της εξουσίας μ’ αυτά, απλά θα φάνε τα μούτρα τους.
Κι όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό, ώρα τους καλή! Δεν μπορώ να βοηθήσω άλλο.
……………..
Παρένθεση (που δείχνει την ανάγκη – στην οποία καί θεοί πείθονται), από ταινία
με τη ζωή του Πάντσο Βίλλα καί πρωταγωνιστή τον μακαρίτη τον Σαββάλα:
Μπουκάρουν οι κυβερνητικοί σ’ ένα χωριό, καί στήνουν κόσμο στο «παρεντόν»
(στον τοίχο) γιά εκτέλεση. Ο Βίλλα με τους ενόπλους του παρακολουθεί από ένα βουνό παραδίπλα.
Όταν ένας δικός του του λέει να μπουκάρουν στο χωριό, γιά να γλυτώσουν τους μελλοθανάτους,
ο Βίλλα λέει «- Όχι!». Τον ρωτάνε γιατί, καί απαντάει με το εξής αμίμητο – αλλά σωστό:
«- Διότι, χωρίς θύματα, δεν θα θυμώσουν αρκετά, ώστε να έρθουν μαζί μας!»

Δηλαδή πάμε πάλι στο περίμενε … μέχρι το αγγούρι να μπεί στον κώλο όλων !!

Αν δεν σου έχει μπεί το αγγούρι στον κώλο, περίμενε μέχρι να σου μπεί και να σε ξεσκίσουν κανονικά … τελικά που ξέρεις μπορεί και να σου αρέσει … και να παρακαλάς να σε ξανα-ξεσκίσουν … όποτε τότε θα λυθεί αυτομάτως βέβαια και το πρόβλημα … καθώς δεν θα έχουμε ανάγκη και ούτε θα απαιτούμε αλλαγή.

Και αν τα αφεντικά ελαττώσουν λίγο τα ζόρια «την βαλβίδα εκτόνωσης στο καπάκι της κατσαρόλας» ώστε το πράγμα να μην πάει σε έκρηξη, απλά θα μείνουμε στο περίμενε με το αγγούρι στον κώλο ;;

Γράφεις επίσης στο vii (δ) :

Εφ’ όσον παίζουν σε μπαρμπουτιέρα κακοποιών, με αντιπάλους τους ίδιους
τους κακοποιούς, τί περιμένουν; να κερδίσουν; ή να είναι καθαρό το παιχνίδι;

Ρε Εργολάβε αυτό το ξέρει ακόμα και η κουτσή-Μαρία της όποιας γειτονιάς, για νέο μας το πασάρεις ;;

Από σένα θα περιμέναμε αν μπορείς να βρεις και να πεις κάτι το οποίο θα ξεπερνούσε αυτό το πρόβλημα. Εντάξει σαν διαπίστωση καλή είναι … αλλά από εκεί και πέρα τι γίνεται ;;

Επειδή είναι σκατά τα πράγματα, δεν ψάχνουμε λύσεις, αλλά σηκώνουμε ψηλά τα χέρια και αποδεχόμαστε την κατάσταση ;;

Λύσεις, το έψαξες δηλαδή, και δεν υπάρχουν ;;

Οπότε απλά λες … αφού δεν μπορείτε να το αποφύγετε … φροντίστε να το ευχαριστηθείτε ;;

Όπως είπα και παραπάνω , Αν καθόμαστε και κλώθουμε, περιμένοντας το ως διά μαγείας … τότε θα βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο και τελικά έστω και αν κάποια στιγμή αποφασίσουμε να αντιδράσουμε … δυστυχώς τότε θα είναι πολύ αργά … και πλέον τίποτε δεν θα μπορεί να γίνει.

…. και ναί θα χρειαστεί να σπάσουν πολλά «αυγά» … διότι εδώ που φτάσαμε, δυστυχώς δεν μπορεί να γίνει αλλιώς … ή τα αλλάζουμε όλα ή πάμε στον πάτο και διαλυόμαστε σαν κράτος, λαός και έθνος !!!

 

========================

 

3. ΤΑ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΑ

α. Κλείσιμο Λογαριασμών

Γράφεις στο vi :

Ο επερχόμενος Γ’ ΠΠ, αλλά καί η εποχή μετά απ’ αυτόν, κλείνουν παρενθέσεις…
που μερικές πάνε (δεκάδες) χιλιάδες χρόνια πίσω. Τις κλείνουν, καί δεν ανοίγουν καινούργιες.
Αυτό το τελευταίο φυσικά καί δεν περιμένω να το δούν άτομα,
που δεν σκέπτονται με χρονικό εύρος χιλιάδων ετών. Αλλά σας το λέω εγώ πως έτσι είναι.
Έτσι ακριβώς. Οπότε, απαγορεύονται διά ροπάλου οι μισές δουλειές
ακόμη μία φορά στη μακραίωνη Ιστορία μας. Τώρα, θα κλείσουμε κι εμείς οριστικώς τις παρενθέσεις μας.

«Κόκκινη κλωστή δεμένη» … έχετε φαγωθεί όλοι με τον Επερχόμενο 3ον Π.Π. … ξεκίνησε … έρχεται … ήρθε … ΟΛΟΙ σας βαλτοί να το περάσετε στο μυαλό του καθενός … ακόμα και στων μαϊμούδων … μπας και σας ξεφύγει κανένας, να το κάνετε πραγματικότητα με το έτσι θέλω … δεν ακούσατε ποτέ φαίνεται για την πραγματοποίηση της επανάληψης, της αποδοχής και του ενστερνισμού.

Μετά θέλετε να το παίξετε και ανθρωπιστές.

Αλλά επίσης αμφιβάλω εάν κάποιος από εσάς έχει και κουκούτσι μυαλό να αναλογιστεί ποιό θα είναι το αποτέλεσμα ενός Παγκόσμιου πολέμου σήμερα, ένα αποτέλεσμα μετά και από την χρήση πυρηνικών, χημικών και βιολογικών όπλων. Να αναλογιστείτε πόσοι και σε τι κατάσταση και για πόσο καιρό θα επιβιώσουν μετά από κάτι τέτοιο.

Κατά την ταπεινή μου άποψη τίποτε δεν πρόκειται να κλείσει … εκτός πιά και εμείς πάμε φούντο, σβήσουμε δηλαδή οριστικά σαν φυλή, βρεί δηλαδή εφαρμογή σε μας.

Κλείσιμο παρενθέσεων πιθανώς και να γίνει, μετά από αρκετό καιρό, εάν καταφέρουμε να αναδομήσουμε την Πάλαι Ποτέ Ελληνική Πολιτεία και Φυλή, τότε ίσως και να πάει προς τα εκεί το πράγμα … αν και για να είμαι ειλικρινής δεν το πιστεύω … απλά ίσως να δούμε έναν διαχωρισμό, αναδιάταξη, ξεκαθάρισμα και ισορροπία δυνάμεων.

……………..

Και συνεχίζεις στο vi :

Βλέπετε, δεν είναι μονάχα να τη βγάλουμε καθαρή μέχρι να τελειώσει ο Γ’ ΠΠ.
Αυτό είναι η κορυφή του παγόβουνου. Το παρακάτω του παγόβουνου έχει να κάνει
με “τέλος εποχής / ξεπουλάμε, κλείνουμε”. Γι’ αυτό βλέπετε τους πάντες (ναί, καί τους “μεγάλους”)
να τους έχει πιάσει κωλοπιλάλα. Δεν είναι μονάχα ότι θέλουν να ξαναμοιράσουν
την πίττα γιά τον 21ο αιώνα μΧ. Είναι ότι διαισθάνονται ενστικτωδώς πως,
όποιος χαθεί τώρα, θα χαθεί γιά πάντα.

Κάτι τέτοιο, το να χαθεί και να σβήσει η υπόσταση κάποιων Λαών, δεν θα επέφερε αλλοίωση ούτε θα έκανε ουσιαστική διαφορά στην ανθρωποκλίμακα, καθώς δεν διαδραματίζουν όλοι οι λαοί κάποιον ιδιαίτερο ρόλο, όπως συμβαίνει με άλλους και ιδίως τον Ελληνικό.

Αυτό λοιπόν, πρέπει να το πάρουμε στα σοβαρά, καθώς έχει αποκλειστικά νόημα για μας, επειδή πλέον η ύπαρξη και η συνέχεια της Ελληνικής Φυλής κρέμεται ουσιαστικά από μια τρίχα.

 

β. ο 3ος ;;

Γράφεις στο vii (γ) :

Συγκεκριμένα, οι «μεγάλοι» της Δύσης σπρώχνουν την έναρξη του (αναπόφευκτου) Γ’ ΠΠ
προς το 2024, καί σε κάθε περίπτωση μετά το 2022. Ο δέ Πούτιν συμφωνεί (με «συμφωνία κυρίων»)
εμμέσως πλην σαφώς μ’ αυτό το χρονοδιάγραμμα, δηλώνοντας ότι το εξοπλιστικό του πρόγραμμα
θα είναι έτοιμο το 2024. (Άσχετο αν στην πράξη ήδη έχει υλοποιήσει πάντα τα προγραμματισμένα
μέχρι καί το …2022 – καί δεν το λέει. Τί περιμένατε, δηλαδή; Πράκτορας είναι ο άνθρωπος,
κι όχι κουρέας – γιά να μιλάει ακατάπαυστα. Λόλ!!!)

Πολύ σίγουρος παρουσιάζεσαι Εργολάβε … ούτε εσύ να ‘σουν που τον μαγειρεύεις !!

Πολλά μπορεί να λέγονται … διάφορα να προετοιμάζονται … χωρίς όμως αυτό να σημαίνει και ότι θα γίνουν. Το ότι οι διάφοροι προετοιμάζονται με κάθε τρόπο ώστε να διεκδικήσουν μεγαλύτερο κομμάτι στην πίτα ούτε λόγος να γίνεται, όπως επίσης είναι γνωστό ότι διάφορα παιχνίδια μαίνονται στο παρασκήνιο, και ότι διάφοροι κύκλοι καθοδηγούμενοι και παρακινούμενοι από σκοτεινές πλευρές θέλουν να κυλήσουν τα πράγματα σε άσχημες ατραπούς πεισμένοι από τις υποσχέσεις που τους έδωσαν … ξεχνούν βέβαια οι ηλίθιοι ότι οι πρώτοι που θα θυσιαστούν θα είναι οι ίδιοι.

Πάντως από πλευράς μου δεν βλέπω ότι έχει έλθει η ώρα για το μεγάλο νταβαντούρι … όμως μέχρι τότε πολλά θα γίνουν, τα οποία θα κρίνουν που θα κλείνει η πλάστιγγα και το εάν όλα θα πάρουν πάλι μια μεγάλη αναβολή ή όχι.

 

γ. προς τα που οδεύει/σπρώχνεται ;;

Γράφεις στο vii (γ) :

Συγκεκριμένα, οι «μεγάλοι» της Δύσης σπρώχνουν την έναρξη του (αναπόφευκτου) Γ’ ΠΠ
προς το 2024, καί σε κάθε περίπτωση μετά το 2022. Ο δέ Πούτιν συμφωνεί (με «συμφωνία κυρίων»)
εμμέσως πλην σαφώς μ’ αυτό το χρονοδιάγραμμα, δηλώνοντας ότι το εξοπλιστικό του πρόγραμμα
θα είναι έτοιμο το 2024. (Άσχετο αν στην πράξη ήδη έχει υλοποιήσει πάντα τα προγραμματισμένα
μέχρι καί το …2022 – καί δεν το λέει. Τί περιμένατε, δηλαδή; Πράκτορας είναι ο άνθρωπος,
κι όχι κουρέας – γιά να μιλάει ακατάπαυστα. Λόλ!!!)

Γνώμη μου είναι ότι όλα είναι μπλόφες και πονταρίσματα … κανείς δεν θέλει και ούτε μπορεί να κάνει την υπέρτατη κίνηση τώρα, απλά εκφοβισμοί, πιέσεις, ραδιουργίες, μηχανορραφίες και τρέξιμο να βγούν μπροστά … και να βουτήξουν όσο μεγαλύτερο κομμάτι γίνεται, είναι όλα αυτά.

Για να το πούμε αλλιώς … «φοβάται ο Γιάννος το Θεριό … και το Θεριό τον Γιάννο»

 

δ. Κίνδυνοι για μας

Γράφεις στο vii (γ) :

Η αλήθεια είναι πως, όσο περνάει ο χρόνος καί συνεχίζονται οι ίδιες καταπιεστικές συνθήκες
εις βάρος μας, εμείς οι Έλληνες χανόμαστε με διαδικασία μή-αντιστρεπτή.
……………..
Μ’ άλλα λόγια, εμάς τους Έλληνες η οποιαδήποτε αναβολή του Γ’ ΠΠ
δεν μας συμφέρει. Μέχρι το 2024 θα βρεθούμε όλοι στα κυπαρίσσια.

Το να επιθυμούμε την έλευση ενός Παγκοσμίου Πολέμου για να απελευθερωθούμε και να βγούμε μπροστά εκτός από Χαζό είναι Ηλίθιο, και δείγμα ότι δυστυχώς δεν έχουμε τα κότσια να παλέψουμε και να κρατήσουμε την Λευτεριά και την Αυτοδιάθεσή μας, και απλά εναποθέτουμε την όποια ελπίδα για το Μέλλον μας στα χέρια άλλων … κάτι το οποίο ξεκάθαρα δείχνει ότι δεν αξίζουμε τίποτε απ’ αυτά.

‘Ω Ελλάς Θεών κι Ηρώων χώρα,
τι ντενεκέδες βγάζεις τώρα !!!

Καληνύχτα Ελλάδα !!!

 

δ1. … να μας πατήσουν

Γράφεις στο vii (γ) :

Μήν τρέφετε αυταπάτες! Εφ’ όσον η σημερινή Ελλάδα, όπως είναι, εξυπηρετεί ξένα συμφέροντα,
κανείς ισχυρός ξένος δεν πρόκειται να μας αφήσει ν’ αγιάσουμε. (Θυμηθήτε πχ τις εκστρατείες
ξένων κρατών το 1919 εναντίον της τότε νηπιακής ΕΣΣΔ, ή τη δράση ξένων πρακτόρων.
Στην ΕΣΣΔ, έ; φανταστήτε στην κατά πολύ μικρότερη Ελλάδα!) Θα ορμήσουν εδώ πάραυτα
-είτε αυτοί με τους στρατούς τους, ή/καί οι συνεργαζόμενοι μαζί τους λάθρο- καί θα μας πατήσουν από κάτω.

Ένας λαός συμπαγής (εκτός πιά και πρόκειται για τελείως αμελητέα ποσότητα) και αποφασισμένος να κάνει ότι χρειαστεί, ποτέ δεν έχει να φοβηθεί κάτι, απεναντίας μάλιστα πάντα θα είναι σεβαστός, εκτός πιά και δεν έχει καμμία συνοχή και επιπλέον δεν θέλει να υπερασπιστεί και να πολεμήσει για για την χώρα και τις αξίες του (αν έχει βεβαίως).

Δεν φταίει λοιπόν κανένας ξένος εάν εμείς επιλέγουμε να είμαστε στα τέσσερα με τουρλωμένο τον κώλο. Απεναντίας είναι παράλογο να περιμένουμε να φερθούν διαφορετικά και να μην προσκαλέσουν ακόμη και τα υποζύγιά τους να πάρουν μέρος, καθ’ ήν στιγμή εμείς είμαστε που όχι μόνο τους προκαλούμε αλλά και τους παροτρύνουμε να δοκιμάσουν μέχρι που τραβάει η τρύπα.

Το «όπως είναι» τα λέει όλα.

Εάν όμως εμείς αλλάξουμε, αλλάζουν τα πάντα και κανείς δεν πρόκειται να ξεκινήσει ή να κουνήσει κάτι εναντίον μας, αρκεί βεβαίως να το πράξουμε και να είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε ότι χρειαστεί, στην αρχή και στην συνέχεια, γι’ αυτό.

 

δ2. … να μην αντέξουμε μέχρι τότε

Γράφεις στο vii (γ) :

Συγκεκριμένα, οι «μεγάλοι» της Δύσης σπρώχνουν την έναρξη του (αναπόφευκτου)
Γ’ ΠΠ προς το 2024, καί σε κάθε περίπτωση μετά το 2022. Ο δέ Πούτιν συμφωνεί
(με «συμφωνία κυρίων») εμμέσως πλην σαφώς μ’ αυτό το χρονοδιάγραμμα, ….
……………..
Μ’ άλλα λόγια, εμάς τους Έλληνες η οποιαδήποτε αναβολή του Γ’ ΠΠ δεν μας συμφέρει.
Μέχρι το 2024 θα βρεθούμε όλοι στα κυπαρίσσια.
……………..
Η αλήθεια είναι πως, όσο περνάει ο χρόνος καί συνεχίζονται οι ίδιες καταπιεστικές
συνθήκες εις βάρος μας, εμείς οι Έλληνες χανόμαστε με διαδικασία μή-αντιστρεπτή.

Να σκεφτούμε αν θα αντέξουμε να φτάσουμε μέχρι τον Μεγάλο Πόλεμο … έτσι ;;

Και αν δεν έχουμε διαλυθεί και ψωφήσει μέχρι τότε … είναι κάποιος σίγουρος απ’ όλους εσάς ότι θα υπάρχει μετά ;;

Είναι σίγουρος ότι θα επιβιώσει αλλά και για πόσο μέσα στα σύννεφα των πυρηνικών, των χημικών και βιολογικών όπλων ;;

Είναι σίγουρος ότι έστω και αν επιβιώσει θα έχει κάτι να κάνει μετά ;;

Από την άλλη, το μόνο σίγουρο είναι ότι έτσι που πάει η Ελλάδα, με όλα αυτά που αφήνουμε να γίνονται, σε λίγο δεν θα υπάρχει ούτε η ανάμνηση στον κόσμο για μας.

Θα έχουμε σβήσει ήσυχα και θα έχουμε χαθεί σαν σκόνη … όπως τόσοι και τόσοι άλλοι λαοί !!!

Εδώ λοιπόν ταιριάζει μια χαρά το «ζήσε μαύρε μου … να φας τριφύλλι»

Αντί να κοιτάξουμε τι μπορούμε να κάνουμε και να ριχτούμε με τα μούτρα στην δουλειά, να το παλέψουμε με νύχια και με δόντια … εμείς αυνανιζόμαστε ομαδικώς !!!

Τι σου ‘μελλε να τραβήξεις άμοιρη Ελλάδα … με ούλα τούτα τα Ζωντανά που έθρεψες στους κόλπους σου … ποιός να σου το ‘λεγε … ότι θα το βρεις από τα ίδια τα παιδιά σου !! … ότι αυτά θα είναι η καταδίκη κι ο θάνατός σου !!

 

δ3. … τι μας συμφέρει

Γράφεις στο vii (γ) :

Καί κολλήστε σ’ αυτό το απλό χρονοδιάγραμμα που σας είπα:
το μέγιστο όριο (γιά την έναρξη του Γ’ ΠΠ) είναι το 2024,
αλλά αυτός θα ξεσπάσει αρκετά νωρίτερα. Προσωπική εκτίμηση, μέχρι το 2018 το πολύ.
Κι ως τότε, σφίξτε τα δόντια. Με παρέες. Όχι μόνοι σας.
……………..
Μέχρι τότε, επιβιώστε όπως μπορείτε, καί ΜΗΝ κάνετε την επανάστασή σας.
……………..
Περιμένουμε να σκοτωθούν μεταξύ τους καί ν’ αλληλοεξοντωθούν οι «μεγάλοι», διότι αυτή η στιγμή δεν αργεί.

Προτείνω … να το ρίξουμε όλοι στις παρτούζες και στον αυνανισμό … όσο πιο παχύ μπορούμε !!!

Οπότε … αν δεν μας κάτσει … να σκοτωθούν οι άλλοι μεταξύ τους … και να βρούμε άδεια την γωνιά … τουλάχιστον να μας μείνει η ευχαρίστηση από το πήδημα και την μαλακία που θα έχουμε τραβήξει (λέτε κάτι τέτοιο να έχουν στα υπ’ όψιν τους τα σφυριζοκούνελα με τα LGBT τέτοια που προωθούν ακόμη και στα νηπιαγωγεία) ;;

 

δ4. … πως να την βγάλουμε

Γράφεις στο vii (γ) :

Κι ως τότε, σφίξτε τα δόντια. Με παρέες. Όχι μόνοι σας.
……………..
Μέχρι τότε, επιβιώστε όπως μπορείτε, καί ΜΗΝ κάνετε την επανάστασή σας.

Ναι … ναι … σφίξτε τα δόντια … μην δείξετε ότι σας τσούζει και πονάτε … αντίθετα δείξτε ότι το ευχαριστιέστε.

Και είπαμε … όχι επανάσταση … αυτά είναι για βαρβάρους … εσείς σε ότι σας λένε και σας ζητάνε … θα λέτε ΝΑΙ και μόνο ΝΑΙ !!! … οτιδήποτε άλλο απαγορεύεται διά ροπάλου !!

 

δ5. … η ανάγκη να κάνουμε την πάπια

Γράφεις στο vii (γ) :

Περιμένουμε να σκοτωθούν μεταξύ τους καί ν’ αλληλοεξοντωθούν οι «μεγάλοι», διότι αυτή η στιγμή δεν αργεί.

Γράφεις στο vii (δ) :

Η ανάγκη, λοιπόν… αποκλειομένου (λογικώς καί πρακτικώς) παντός άλλου μέσου.
Χυδαίως πως, όταν μπεί το αγγούρι στο απευθυσμένον καί του τελευταίου κοιμωμένου συν-Έλληνά μας.

Λοιπόν όταν όλοι εκείνοι θα έχουν σκοτωθεί μεταξύ τους, και εμάς θα έχει γίνει κόσκινο η σούφρα από τα αγγούρια … τότε και μόνο τότε θα το συζητήσουμε … μέχρι τότε την … πάπια !!

 

ε. Πότε θα Αντιδράσουν οι Έλληνες ;;

Γράφεις στο vii (δ) :

Η ανάγκη, λοιπόν… αποκλειομένου (λογικώς καί πρακτικώς) παντός άλλου μέσου.
Χυδαίως πως, όταν μπεί το αγγούρι στο απευθυσμένον καί του τελευταίου κοιμωμένου
συν-Έλληνά μας. Κόμματα, οργανώσεις, «συλλογικότητες», κτλ, δεν έχουν καμμία ελπίδα.
Όσοι επιχειρήσουν κατάληψη της εξουσίας μ’ αυτά, απλά θα φάνε τα μούτρα τους.
Κι όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό, ώρα τους καλή! Δεν μπορώ να βοηθήσω άλλο.
Παρένθεση (που δείχνει την ανάγκη – στην οποία καί θεοί πείθονται), από ταινία
με τη ζωή του Πάντσο Βίλλα καί πρωταγωνιστή τον μακαρίτη τον Σαββάλα: Μπουκάρουν
οι κυβερνητικοί σ’ ένα χωριό, καί στήνουν κόσμο στο «παρεντόν» (στον τοίχο) γιά εκτέλεση.
Ο Βίλλα με τους ενόπλους του παρακολουθεί από ένα βουνό παραδίπλα. Όταν ένας δικός του
του λέει να μπουκάρουν στο χωριό, γιά να γλυτώσουν τους μελλοθανάτους, ο Βίλλα λέει «- Όχι!».
Τον ρωτάνε γιατί, καί απαντάει με το εξής αμίμητο – αλλά σωστό: «- Διότι, χωρίς θύματα,
δεν θα θυμώσουν αρκετά, ώστε να έρθουν μαζί μας!»

Δηλαδή πάμε πάλι στο περίμενε … μέχρι το αγγούρι να μπεί στον κώλο όλων !!

Λοιπόν Ελληνάκο, ΑΝ δεν σου έχει μπεί το αγγούρι στον κώλο, περίμενε μέχρι να σου μπεί και σένα και να σε ξεσκίσουν κανονικά … τελικά που ξέρεις μπορεί και να σου αρέσει … και να παρακαλάς να σε ξεσκίσουν … όποτε θα λυθεί αυτομάτως βέβαια και το πρόβλημα … καθώς δεν θα έχουμε ανάγκη και ούτε θα απαιτούμε αλλαγή.

Και αν τα αφεντικά ελαττώσουν λίγο τα ζόρια «την βαλβίδα εκτόνωσης στο καπάκι της κατσαρόλας» ώστε το πράγμα να μην πάει σε έκρηξη, απλά θα μείνουμε στο περίμενε και με το αγγούρι στον κώλο ;;

Όπως είπα και παραπάνω , Αν καθόμαστε και κλώθουμε, περιμένοντας το ως διά μαγείας … τότε θα βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο και τελικά έστω και αν κάποια στιγμή αποφασίσουμε να αντιδράσουμε … δυστυχώς τότε θα είναι πολύ αργά … και πλέον τίποτε δεν θα μπορεί να γίνει, οπότε πάμε στον πάτο και διαλυόμαστε σαν κράτος, λαός και έθνος !!!

Ο τελευταίος να σφαλίσει καλά την … ταφόπλακα … μην παίρνουμε και αέρα και δεν διατηρηθούμε και χαλάσουμε … τουλάχιστον να μείνουμε σαν μούμιες … όλο και μπορεί μελλοντικά τα βίτσια να έχουν αυξηθεί … και μερικοί να θέλουν μια μούμια Έλληνος … ποτέ δεν ξέρεις … είπαμε … γι’ αυτό κάλιο γαϊδουρόδενε !!!

 

========================

 

4. ΛΟΙΠΑ – Οι Διάφορες Προσπάθειες

α. Παλαιός

Γράφεις στο iii :

Η προσπάθεια που κάνει ο Παλαιός, δηλ. να δείξει ότι το Σύνταγμα τό έκαναν
οι πολιτικάντηδες κουρελόχαρτο, θεωρώ πως αξίζει μόνον ως αφυπνιστική.
Διότι, κοιτάξτε εδώ τί έπαθε ο Ιφικράτης Αμυράς, που απάνω-κάτω είπε όσα λέμε κι εμείς,
καί -εμμέσως, πλην σαφώς– επικαλέστηκε το άρθρο 120.

Αντιγράφω από το σχόλιό μου προς Εσένα στις 28 του μηνός στην ανάρτηση του 2ου μέρους :

αν και το έγραψα … κανείς δεν το έπιασε … ούτε και συ Εργολάβε.
Αυτό που προσπαθεί να κάνει ο Παλαιός, η αφεντομουτσουνάρα μου δηλαδής,
με όλα αυτά τα τελευταία κατεβατά δεν είναι μόνο να αφυπνίσει το πόπολο αλλά και πολλά άλλα.
Και όχι δεν βαυκαλίζομαι ότι μπορεί να επέλθει αλλαγή με μηνύσεις και άλλα τέτοια.
ΌΜΩΣ
επειδή οσονούπω θα έχουν ξεπουληθεί τα πάντα και θα έχουν υπογραφεί πολλά και ποικίλα
χρειάζεται να έχουμε δείξει ότι όλα αυτά έχουν γίνει με ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ, ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ και ΕΡΗΜΗΝ του Ελληνικού Λαού
ΟΠΟΤΕ
ευκόλως θα ανατραπούν με έναν απλό νομοθέτημα και ταυτοχρόνως όλοι όσοι (Έλληνες και Ξένοι)
συμμετείχαν θα βρεθούν υπόδικοι σε Ελληνικά και Διεθνή Δικαστήρια, και ταυτοχρόνως
θα απαιτηθεί η αποζημίωση για την φθορά που υπέστη η Ελλάς και οι Πολίτες της από το ΔΝΤ και τα λοιπά εκτρώματα.
Και το με ποιούς νόμους θα τους δικάσουμε ;;
μήν σκας … η Ελλάδα έχει νόμους και για το αν έκλασες στραβά
όλο και κάτι θα μπορούμε να ξεθάψουμε από το ’21 μέχρι σήμερα
και αν βαρεθούμε να ψάχνουμε … όπως είπες σιάγνουμε καινούργιους … αναδρομικά.
Υγ. Εντάξει … όπως είναι η κατάσταση (πολιτικάντηδες, δικαστάδες και καραβανάδες)
σε αγαστή συνεργασία … τίποτα δεν πρόκειται να προχωρήσει … έστω και αν νομικά στοιχειοθετείται πλήρως ….
αυτό είναι γνωστό και βλάξ όποιος ελπίζει διαφορετικά …
Ας υπάρχουν όμως στα συρτάρια … έτσι που μετά κανείς να μην ξεφύγει
Βέβαια αυτά μέχρι τώρα είχαν σαν σκοπό αυτά που ανέφερα παραπάνω …
δεν έχω φτάσει ακόμα στο διά ταύτα … στις προτάσεις …

 

β. Διάφορες Άλλες

Γράφεις στο vii (δ) :

…… Κόμματα, οργανώσεις, «συλλογικότητες», κτλ, δεν έχουν καμμία ελπίδα.
Όσοι επιχειρήσουν κατάληψη της εξουσίας μ’ αυτά, απλά θα φάνε τα μούτρα τους.
Κι όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό, ώρα τους καλή! Δεν μπορώ να βοηθήσω άλλο.

Πώς είσαι τόσο σίγουρος ;;

Δεν λέω ότι όπως είναι τα πράγματα ότι δεν έχεις δίκιο,

όμως ΕΑΝ τα αλλάξουμε,

εάν δείξουμε στον κόσμο ότι υπάρχει και κάτι άλλο,

κάτι το οποίο δεν είναι αναγκαστικά εναντίον τους,

αλλά απεναντίας θα εξασφαλίσει ΜΕΛΛΟΝ για ΟΛΟΥΣ εμάς και τα παιδιά μας … και τα δικά τους παιδιά … θα συνεχίσουν και πάλι τότε να μην το στηρίξουν ;;

Εντάξει … δεν μιλάω για όλους, … δεν το έχω χάσει ακόμη … μιλάω για μια μεγάλη μερίδα … ένα ποσοστό που θα επιτρέψει να πάρουμε την αρχή !!!

Τότε Εργολάβε στο υπόσχομαι … όλα θα αλλάξουν καθώς έχουμε πολλά στην φαρέτρα μας !!

 

========================

 

Εν Επιλόγω

Πολλά θα μπορούσα να γράψω ακόμα … νομίζω όμως ότι και τούτα αρκούν.

Και όπως έγραψα στην αρχή, σκοπός μου δεν ήταν να αποδομήσω ότι έγραψε ο Εργολάβος, αλλά να πιάσω το πράγμα από μιάν άλλη πλευρά … και εί δυνατόν να το πάω παραπέρα, με απώτερο σκοπό να ξυπνήσουν οι Έλληνες … να σηκωθούν και να παλέψουν ώστε να σωθεί η Ελλάδα.

 

ΤΕΛΟΣ

Θέσεις Παλαιού επί θεμάτων αισυμνητείας – 1

23 Σχόλια

Σχολιασμός στην σειρά αναρτήσεων:

«Καί νά ‘μουνα, λέει, αισυμνήτης… – 1-4»

Πρώτο μέρος

 

Άργησα λίγο … καθώς το πράγμα τράβηξε σε μάκρος (μάλλον έφτασε σε εύρος την όλη ανάρτηση του Εργολάβου).

Θα το περάσω στην συνέχεια κομμάτι κομμάτι.(1-12)

Ελπίζω όλος αυτός ο κόπος κάτι να προσφέρει.

Απολαύστε το !!

Παλαιός

 

Παραθέτω εδώ τις Κεφαλίδες για να μπορείτε να το παρακολουθήσετε πιό εύκολα.

Κεφαλίδες στον Σχολιασμό

 

Εν προοιμίω

 

1. ΑΙΣΥΜΝΗΤΗΣ

α. Τι Πράξε

β. Το Νόμισμα

γ. Διαμόρφωση Ουράνιας Πραγματικότητας

δ. Παλιά Χρέη-Λάθη … Κάρμα / Πρόσβλεψη Άνωθεν

ε. Μετ-ενσάρκωση

 

2. Ο ΣΤΟΧΟΣ

α. Ξέρουμε τι Θέλουμε ;;

β. Που είμαστε ;;

γ. Με τι θα πορευτούμε ;;

δ. Που θα βασιστούμε ;;

ε. Στάθμιση των Πραγμάτων

στ. Οι Οδηγοί

ζ. Τι είμαστε Διατεθειμένοι να κάνουμε – ο Κόσμος – η Ανταπόκριση

η. Η κρισιμότητα των καταστάσεων

θ. Ανασταλτικά στοιχεία

ι. Τι μπορεί να Ξεκουνήσει τον κόσμο ;;

 

3. ΤΑ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΑ

α. Κλείσιμο Λογαριασμών

β. ο 3ος ;;

γ. Προς τα που οδεύει-σπρώχνεται

δ. Κίνδυνοι για μας

δ1. … να μας πατήσουν

δ2. … να μην αντέξουμε μέχρι τότε

δ3. … τι μας συμφέρει

δ4. … πως να την βγάλουμε

δ5. … η ανάγκη να κάνουμε την πάπια

ε. Πότε θα αντιδράσουν οι Έλληνες

 

4. ΛΟΙΠΑ – Οι Διάφορες προσπάθειες

α. Παλαιός

β. Διάφορες άλλες

Εν Επιλόγω

 

========================

 

Εν προοιμίω

Εργολάβε πρωτίστως να σε συγχαρώ για την όμορφη παράθεση που έκανες … είσαι μανούλα στον γραπτό λόγο … οπότε θα διαβαστεί με ευχαρίστηση από πολλούς … το τι θα αποφέρει βέβαια είναι άλλο καπέλο … θα μείνει μόνο σαν ευχάριστη ανάγνωση, θα ξυπνήσει πράγματα, θα ξεκουνήσει μερικούς, τι να σου ‘πω … θα δούμε που λένε … αν και η καλή μέρα απ’ το πρωΐ φαίνεται … και όπως και ο ίδιος αντελήφθηκες … δεν κουνιούνται τα σκασμένα με τίποτε.

Όπως θα δεις και θα διαπιστώσεις διάβασα προσεκτικά τα γραφόμενά σου … οπότε έχεις τουλάχιστον να περηφανεύεσαι για έναν που έδωσε βάση σε όσα κόπιασες να γράψεις … έτσι μην το βάζεις κάτω και το ρίξεις στο κλάμα ή βάλεις μαύρη πλερέζα, όλο και κάποιος ακόμα μπορεί να προκύψει (φασούλι το φασούλι που λένε … στο τέλος θα μαζέψεις κόσμο … τώρα αν αυτοί θα είναι αρκετοί να σε … σπρώξουν … να γίνεις αισυμνήτης … δεν μπορώ να το πω … θα περιμένουμε και θα δούμε).

Προσωπικά, σου είχα υποσχεθεί καταχέριασμα … δυστυχώς δεν θα βρεθώ συνεπής, καθόσον έμεινες στα πολύ κάτω … τώρα βαρέθηκες, φοβήθηκες μήπως και προγκίξουν τα ζωντανά τι να ‘πώ, γιατί δεν σ’ έχω ότι δεν μπορείς να το σπρώξεις παραπέρα … οπότε θα αθετήσω τον λόγον μου και θα τα κρατήσω για άλλη ευκαιρία.

Θα μείνω όμως σε μερικά πραγματάκια (από αυτά που έγραψες) που νομίζω ότι πρέπει να παρέμβω, καθόσον στα υπόλοιπα και γενικά συμφωνούμε … άσχετα αν εγώ έστω και σ’ αυτά, θα το τράβαγα περισσότερο.

 

========================

 

1. Ο ΑΙΣΥΜΝΗΤΗΣ

α. Τι Πράξε

Λίγο πολύ τα είπαμε (και σύ και γώ) το τι πρέπει να είναι ο Αισυμνήτης, αλλά και τι να διαθέτει και να είναι διατεθειμένος να κάνει.

Έτσι θα αντιπαρέλθω σχεδόν όλα όσα έγραψες ότι θα έκανες, αν γινόσουν τελικά Αισυμνήτης, εκτός ίσως από ένα-δυό που τα θεωρώ λάθος, καθόσον στα άλλα όχι μόνο συμφωνώ αλλά και επαυξάνω … και που μάλιστα τα βρίσκω φτωχά και λίγα … γενικά προχωρώντας σε μια σχετική σύγκριση με αυτά που θα ήθελα εγώ, θα έλεγα ότι σχεδόν πλησίασες μόνο στο 1/10 σε σχέση με μένα … αλλά εντάξει είπαμε αυτό είναι μια πρώτη γνωριμία και όχι όλο το σκεπτικό, οπότε ας μείνει εδώ δεν χρειάζεται να επεκταθούμε, άλλωστε υπάρχουν άλλα πιο κρίσιμα και πρωτεύοντα θέματα προς συζήτηση.

Μάλιστα θα έλεγα ότι αντί να ενσκήψεις στο διά ταύτα, επεκτάθηκες σε άλλα εκτός.

Όμως, η εύρεση του κατάλληλου προσώπου για Αισυμνήτη δεν είναι και ούτε θα έπρεπε να είναι το πρώτιστο, απεναντίας πρώτιστο θα έπρεπε να είναι το πως θα φτάσουμε εκεί, όλα όσα πρέπει να μεσολαβήσουν ώστε τελικά να έχουμε την ευκαιρία να ζητήσουμε και να θέσουμε σε λειτουργία κάτι τέτοιο – τον θεσμό του Αισυμνήτη.

Άντε να επισημάνω εδώ ένα από τα λάθη:

 

β. Το Νόμισμα

Γράφεις στο v (α) :

Θα κοπεί χρυσό νόμισμα, καί όλο το εγχώριο χρήμα
που θα κυκλοφορεί θα έχει βάση σε χρυσό.
……………..
Ευνόητο το γιατί. Ισοτιμίες θα υπάρχουν μόνο με χρυσά
ξένα νομίσματα, κι όχι με εβραίϊκες φωτοτυπίες-«χρεώγραφα»,
που παριστάνουν το νόμισμα.

Όπως έχω γράψει σε άλλες αναρτήσεις και σχόλια, αυτό, στην σύγχρονη εποχή και ιδιαίτερα για την Ελλάδα αυτήν την στιγμή είναι λάθος από κάθε άποψη.

  • Πρώτον, διότι το αντίκρισμα σε οτιδήποτε άλλο εκτός της ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ είναι λάθος.
  • Δεύτερον, διότι η Ελλάδα αυτήν την στιγμή δεν είναι σε θέση να στηρίξει κυκλοφορία σε αντίκρισμα Χρυσού … και ούτε θα το έχει στην καλύτερη περίπτωση πρίν από μιά δεκαετία … αν και εφ’ όσον όλα πάνε καλά.
  • Τρίτον, διότι δεν βολεύει … ενώ το χαρτί είναι μια ενδιάμεση κατάσταση.
  • Τέταρτον, η ισοτιμία μπορεί να καθοριστεί μέ βάση όχι την πρόσδεση σε κάτι αλλά με βάση ένα καλάθι (που θα περιλαμβάνει 3-5 νομίσματα)
  • Πέμπτον, τα διακρατικά μπορεί να ρυθμίζονται με ανταλλαγές.
  • Έκτον, χρυσό, αργυρό ή πλατινένιο κέρμα, μπορεί να μπεί σε κυκλοφορία, όταν θα υπάρχει αρκετό μέταλλο, χωρίς όμως να δεσμεύεται το Νόμισμα μ’ αυτό.
  • Έβδομον, επαναφορά μιας κατάστασης «Χρυσού Κανόνα» δεν λύνει τίποτε ΕΑΝ μέρος του κυκλοφορούντος χρήματος είναι ΑΕΡΑΣ ΚΟΠΑΝΙΣΤΟΣ, που πάλι δηλαδή δεν έχει αντίκρισμα πλήρες ποσό μετάλλου αλλά κλάσμα αυτού.
  • Όγδοον, εάν θέλαμε Νόμισμα πολυτίμου μετάλλου, τότε θα έπρεπε όλο το χρήμα να είναι σε αυτά τα μέταλλα … αλλά φεύ … τόσο μεγάλο ποσό μετάλλου δεν υπάρχει και ούτε τουλάχιστον σύντομα (πριν να καταστεί δυνατή η πλήρης μεταστοιχείωση) μπορεί να υπάρξει.

Σημείωση : Λοιπόν παίδες … Σκοπός και στόχος μου δεν είναι να αποδομήσω ή να υποβαθμίσω όσα έγραψε ο Εργολάβος αλλά μέσω της κριτικής σε σημεία και θέματα με ελλείπον, λάθος σκεπτικό ή μη συνάδοντα με το όλο πνεύμα να συμβάλλω σε μια καλύτερη και πληρέστερη τοποθέτηση ώστε να διαμορφωθεί και να δοθεί ένα πιό ουσιαστικό περιεχόμενο και πλάνο.

 

γ. Διαμόρφωση Ουράνιας Πραγματικότητας

Γράφεις στο vii (ε) :

Τώρα… ποιά σημασία έχει το να βλέπουμε τον ουρανό με διαφορετικό τρόπο;
Χμμμ… μέγιστο θέμα. Καί ναί, υπονοώ ότι υπάρχει τρόπος να διαμορφώνουμε εμείς
την ουράνια πραγματικότητα των άστρων σε κάθε εποχή, πριν μας βοηθήσει αυτή
στέλνοντάς μας ενέργειες. Φυσικά, μην περιμένετε περισσότερα δημοσίως.
(Σακόκου, λέμε! Αυτή η λεξούλα να σας τυπωθεί στο μυαλό με πυρωμένο σίδερο.)

Εκεί γύρω στα τέλη Αλωνάρη είχα δώσει κάποια πράγματα (γενικές Πλανητικές έννοιες, Επισυμβάσεις χρονικά μέχρι τέλους του ’20, αλλά και κάποια στοιχεία σχετικά με την Ελλάδα).

Επίσης στις αναρτήσεις περί Προμηθέος είχα παραθέσει κάποια στοιχεία σχετικά με Ουρανογραφικούς συσχετισμούς.
Όπως και άλλα είχαμε ‘πεί εκεί στα περί Πλεγμάτων.

  • Τα μεν πρώτα μπορούν και λειτουργούν κατά κάποιον τρόπο περισσότερο από μόνα τους και λιγότερο μέσω του χειρισμού.
  • Τα δε δεύτερα, δίνουν μια πολύ γενική ώθηση και εναπόκειται στην προπαρασκευή και στον χειρισμό που θα γίνει την συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
  • Τα δε τρίτα έχουν μια περίπλοκη διαδικασία

Έτσι και αλλιώς πάντως μιλάμε για πράγματα τα οποία απαιτούν ειδικές γνώσεις αλλά επίσης και χρονικές πύλες-παράθυρα, τα οποία δυστυχώς κάποιες φορές είναι θέμα αιώνων, οπότε είναι παντελώς ανόητο το να κάθεται κάποιος να κλώθει, απλά περιμένοντας κάτι που ίσως είναι έξω από το όριο ζωής του, και να μήν κάνει τίποτε … ενώ πολλά θα μπορούσε να διορθώσει και να αλλάξει.

Οι συμπαντικές ενέργειες, είναι καλό να λαμβάνονται υπ’ όψιν και να μπαίνουν στους μεγάλους σχεδιασμούς, εκεί που γίνονται σχέδια με στόχους εκατονταετηρίδων και χιλιετηρίδων, όμως αυτό προϋποθέτει ότι υπάρχει ή θα υπάρξει από την στιγμή του σχεδιασμού και πέρα μιά ομάδα επιφορτισμένη με την ακριβή και ακέραια διαφύλαξη, παράδοση και λειτουργία όλων αυτών.

Κάτι τέτοιο είχε δοθεί στην απαρχή, αλλά και επικαιροποιηθεί αρκετές φορές στην συνέχεια, στην Πάλαι Ελληνική Φυλή … πράγμα που όμως δυστυχώς δεν διαφυλάχθηκε σωστά και αφέθηκε να αλωθεί και να χαθεί.

Φαίνεται όμως ότι η άλλη πλευρά, διετήρησε τουλάχιστον κάποια πράγματα, σχετικά με αυτά και βαδίζει με σύστημα … εξ ού και όσα έχει καταφέρει στις μέρες μας.

Δεν θα σχολιάσω εδώ βέβαια το τι και ποιούς τρόπους μετήλθε, επειδή δεν είναι αυτό το θέμα, καθώς φαίνεται να γνωρίζει και να χρησιμοποιεί κάποιες τέτοιες χρονικές πύλες.

Εννοείται λοιπόν ότι τέτοιες γνώσεις θα παραδοθούν, κάτω από απόλυτα αυστηρούς όρους και δεσμεύσεις, σε μια κλειστή ομάδα, εάν και εφ’ όσον θα επιλεγεί μια πορεία προς ανασύσταση της Έλλανος Φυλής … αλλέως καλά είναι εκεί που βρίσκονται ξεχασμένες.

 

δ. Παλιά Χρέη-Λάθη … Κάρμα / Πρόσβλεψη Άνωθεν

Όμως ρε Εργολάβε στην συνέχεια μου τα χάλασες.

Γράφεις στο vii (ε) :

(Πιστεύω -διότι δεν το έχω ακόμη πιστοποιήσει- απολύτως από λάθη
των τότε προγόνων μας, τα οποία καρμικώς τα πληρώνουμε ακόμη ως έθνος.)

Επίσης στο vii (γ) γράφεις:

Η ισχύς να περάσουμε το δικό μας, θα μας δοθεί μετά τα γεγονότα.

Αυτά τα δύο οδηγούν στο συμπέρασμα ότι θεωρείς και αποδέχεσαι την ύπαρξη μιας Δυνάμεως που ελέγχει και καθορίζει το που, πότε, πως και ποιός στα πράγματα, και όχι απλά τιθέντες Νόμοι. Οπότε τούτο οδηγεί κατευθείαν στο καθίστε εκεί που είστε … και όταν αυτό το κάτι αποφασίσει τότε και θα γίνει … αλλιώς ματαιοπονούμε. Δικαίως λοιπόν θα σκεφθούν μερικοί-μερικοί ότι καλά κάνουν και ζεσταίνουν τους καναπέδες τους και δεν ξεκουνάνε … αφού είναι στραβά τα πράγματα επειδή έτσι αποφάσισε κάποιος «κερατάς» … ή γιατί έτσι είθισται … να πληρώνουμε αμαρτίες δεν ξέρω πόσων χιλιετιών πίσω … καθώς τώρα το αναθυμήθηκε ο «πούστης».

Επίσης δικαίως θα σκεφθεί ο καθένας ότι, αυτός ο «πούστης» (μπορεί και πολλοί) να θέλει να μας πηδήξει πρώτα για να μας δώσει στην συνέχεια αυτό που πρέπει.

Την δική μου άποψη για το «Κάρμα» την έχω κατά καιρούς εκθέσει ξεκάθαρα, οπότε απλά θα πώ ότι οτιδήποτε συμβαίνει δεν έχει απολύτως καμμία σχέση με κάτι τέτοιο, όπως το θέτεις … απλά πληρώνουμε την βλακεία και την «μαλακία» που μας δέρνει.

Άλλο λοιπόν το ένα και άλλο το έτερο.

Σε σχέση με το άλλο σκέλος, επίσης έχω τοποθετηθεί.

Έτσι δεν περιμένω «να μας δοθεί» (επειδή έτσι πρέπει) τίποτε και από κανέναν.

Όλα αυτά τα περί Θεού/ών που σκέπουν και βοηθούν την Ελλάδα και τους Έλληνες είναι απλά νοσηρές και φρούδες ελπίδες, πράγμα το οποίον έχει καταδειχτεί στο διάβα στων αιώνων, και επίσης είναι λογικά καταφανές καθόσον είμαστε σε ένα φαινόμενο βίαιο σύμπαν, όπου ο κυρίαρχος νόμος είναι αυτός της Ζούγκλας, η επιβολή του μεγαλύτερου και δυνατότερου, όπως έχω ξεκάθαρα νομίζω αναλύσει και αναφέρει, και ότι οι όποιες υπάρχουσες δυνάμεις, δρούν και λειτουργούν μόνο με εγωκεντρικά και ατομιστικά κριτήρια και όχι με αυτά του Σωστού και Δίκαιου.

Οπότε βλέπω τα παραπάνω ως ανασχετικούς παράγοντες, παράγοντες που ωθούν σε αδράνεια, λειτουργούντες, από ένα άλλο μετερίζι, συμπληρωματικά, σε εκείνα των προφητειών, που και συ σωστά καταχεριάζεις δεόντως.

 

ε. Μετενσάρκωση

Γράφεις στο α. :

Σας είπα, δεν ζούμε μονάχα μία φορά…
……………..
Καί γιά να προλάβω κάτι χαζούλικα αντεπιχειρήματα γιά τη μετενσάρκωση…

Η δική μου τοποθέτηση είναι ότι για τους εντός του ΚΛΟΥΒΙΟΥ δουλεύει μαγκανοπήγαδο … δηλαδή συνεχείς μετενσαρκώσεις.

Για τους εκτός κλουβιού … το πράγμα αλλάζει … αυτοί απλά σαρκώνονται και δεν μετ-εσαρκώνονται … έστω και αν έρχονται κατά τακτά διαστήματα … έχει μεγάλη διαφορά το πράγμα.

Ας πάμε τώρα σε μια διαπίστωση που εκ των πραγμάτων παραπέμπει σε πολλά ερωτήματα

 

========================

 

2. Ο ΣΤΟΧΟΣ

α. Ξέρουμε τι Θέλουμε ;;;

Είπες (έστω χάριν συζήτησης) ότι … θέλεις …ονειρεύεσαι … δεν ξέρω τι … να ήσουν … ή να γίνεις Αισυμνήτης.

Ξέχασες όμως … ή απέφυγες (σουπιά) … να πεις τι είδους και με ποιόν στόχο … για ποιά Ελλάδα … Αισυμνήτης.

Και για να το διευκρινίσω … Αισυμνήτης για Κράτος Ελλάς … ή Αισυμνήτης για Πολιτεία Ελλάς ;;

Διότι τούτα τα δύο μπορεί για πολλούς να έχουν ταυτόσημο νόημα … όμως δεν είναι καθόλου έτσι.

Ασχέτως του τι καταλαβαίνω εγώ ή ο οποιοσδήποτε άλλος … εσύ θα έπρεπε να κάνεις την διευκρίνιση και να ορίσεις τον στόχο-σκοπό, διότι εκ του ορισμού θα προκύψει και το ΔΕΟΝ ΓΕΝΕΣΘΑΙ.

Άλλα για Κράτος … άλλα για μια Πάλαι Ποτέ Πολιτεία … και άλλα για μιά νέου είδους προσομοιάζουσα πολιτειούλα.

Όπως είπαμε ο Αισυμνήτης (εκτός των άλλων) πρέπει να έχει ΞΕΚΑΘΑΡΟ ΌΡΑΜΑ, για πράγματα που θα είναι εντός και γι’ άλλα που θα εξοβελιστούν. Για να το κάνω πιό σαφές, θα έλεγα ότι για το Κράτος σε πολλά μπορεί να ισχύσουν ακόμη και γενναίες «Εκπτώσεις», για μιά Πάλαι Ποτέ Πολιτεία όμως ΟΥΔΕΜΙΑ, καθόσον εκεί τα πράγματα είναι απόλυτα, στην δε Προσομοιάζουσα, μπορεί να είναι ολίγον τι από έτσι και γιουβέτσι, ή ολίγον τι έγκυος, μικρές δηλαδή παραχωρήσεις.

Οπότε … πρίν να το κάνεις αυτό … παραμένεις απλά … στα υπ’ όψιν και υπό αίρεσιν …. χά … χά …. χά …

Είπαμε … γουρούνι στο σακί … ΔΕΝ …

Πάμε τώρα στην συνέχεια και νομίζω πολλά θα μπουν στην θέσιν τους.

 

β. Που είμαστε ;;;

Γράφεις στο vii (ε) :

Το έθνος δεν μένει στατικό. Εξελίσσεται. Καλώς ή κακώς,
μας αρέσει ή μας ξυνίζει, η σημερινή μορφή του είναι αυτή που είναι.
Αλλά είναι ο παρών κρίκος της προαιώνιας αλυσίδας της φυλής μας.
……………….
Επομένως, με τους σημερινούς Έλληνες καί μόνο μ’ αυτούς θα πορευτούμε.
Συμπερασματικώς, πρέπει να πάρουμε τις αρετές των προγόνων μας,
χωρίς όμως τα ελαττώματά τους. Καί το όνειρο θα γίνει πραγματικότητα!

Δυστυχώς είμαι στην δυσάρεστη θέση … εν πολλοίς, αλλά με μερικές όμως επιφυλάξεις … να συμφωνήσω μαζί σου.

Αντιγράφω εδώ κάτι που είχα πεί στον Μπουγά πρίν μερικές μέρες, στις 28 του μηνός, στο μέρος 1-ΕΝΑ.

«…. το ΙΔΑΝΙΚΟ για πολλούς λόγους … μας … τελείωσε.

Μερικές μέρες πιο πρίν είχα ‘πεί ότι δυστυχώς πρέπει πλέον να δουλέψουμε με το υπάρχον μόρφωμα και μόνο με αυτό, διότι ακόμη και αν το ήθελαν και είχαν την διάθεση εκείνοι οι παλιοί γενάρχες και ιδρυτές της Ελληνικής φυλής, τώρα τα πράγματα όπως είναι δεν το επιτρέπουν (δεν θα το εξηγήσω όμως το γιατί) και κατά δεύτερον δεν νομίζω ότι κανείς τους έχει την διάθεση να φάει πάλι το ίδιο αγγούρι για να στήσει ξανά την όλη ιστορία (που δυστυχώς αν αποτολμηθεί αυτήν την φορά θα είναι πολλαπλασίως μεγαλύτερο και επιπλέον με πολύ αμφίβολα αποτελέσματα).

Δυστυχώς … η πάλαι ποτέ Ελληνική φυλή δεν ξαναστήνεται … μας αρέσει δεν μας αρέσει … πάρτε το χαμπάρι, και τούτο διότι το γενετικό υλικό έχει αλλοιωθεί υπέρμετρα … και ας βγαίνουν οι κάθε είδους ηλίθιοι να μπαρουφολογούν και να λένε ότι τους κατέβει.

Οι επιμειξίες και η αλλοίωση είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό που δεν υπάρχει περίπτωση πλέον αυτό να αλλάξει και να διορθωθεί.

Οπότε αυτό που μένει είναι τουλάχιστον να περιοριστεί μέχρις εδώ.

Το δεύτερο είναι ΑΝ ΚΑΙ ΕΦ’ ΌΣΟΝ βοηθηθεί να αναλάβει ένας «φωτισμένος» ηγέτης να στήσει πάλι τα πράγματα σύμφωνα με τις πάλαι ποτέ επιταγές που είχαν ορισθεί τότε παλαιά.

Τότε μέσα από μια αργή και επίπονη διαδικασία θα μπορέσει να ξαναζωντανέψει το ΨΥΧΙΚΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ της φυλής … και από εκεί και πέρα θα είναι σχετικά εύκολο να προχωρήσει το πράγμα … αν βεβαίως κρατηθούν απαρέγκλιτα ανόθευτες οι εντολές.

Μετά από τρείς με τέσσερες γενιές θα μπορούμε να μιλάμε και πάλι για ένα νέο είδος (κατώτερο βεβαίως του παλαιού) Έλληνες και Ελληνική φυλή …. »
Και ας τα πάρουμε με κάποια σειρά.

Στο v (ε) συμπληρώνεις :

Υπόψη, πέντε φορές θυμάμαι εγώ (πάντα μιλάμε γιά «ειρηνικές» εισβολές, όχι πολεμικές)
– αλλά ένεκα τα ποτά, τα ξενύχτια, οι γυναίκες (…λέμε τώρα! λόλ!!!),
συν το Αλτσχάϊμερ, δε δουλεύει ο εγκέφαλος σε ρύθμιση οβερκλόκινγκ,
καί μπορεί να υπάρχουν κι άλλες. (Που μου διαφεύγουν αυτή τη στιγμή.)
  • Πρώτη εισβολή, οι Γεφυραίοι.
  • Δεύτερη εισβολή, οι Βούλγαροι.
  • Τρίτη εισβολή, οι γύφτοι.
  • Τέταρτη εισβολή, οι Αλβανοί το 1990.
  • Πέμπτη καί τελευταία εισβολή «αναξιοπαθούντων», τα λαθρομούσλιμζ.

Ασχέτως αν είναι μόνο αυτές οι 5-πέντε (ειρηνικές όπως λες) ή είναι περισσότερες, αν προσθέσουμε όμως και τις πολεμικές καταλήγουμε σε έναν μεγάλο αριθμό εισβολών και πολλά κατσικώματα.

Όπως καταλαβαίνει ο καθένας, όλες αυτές είχαν επακόλουθα και κατάλοιπα … τουτέστιν Γενετική Αλλοίωση, πράγμα καταφανές άλλωστε από τις φάτσες που βλέπουμε γύρω μας … και δεν αναφέρομαι βεβαίως σε νεοεισελθόντες, όθεν και καταλήγουμε σ’ αυτό που είπα παραπάνω, και το οποίο ξαναγράφω μερικές σειρές πιό κάτω..

Οπότε αγαπητέ Εργολάβε αυτό που γράφεις :

«Το έθνος δεν μένει στατικό. Εξελίσσεται.

Είναι μέγα λάθος … καθόσον δεν είναι θέμα εξέλιξης …. αλλά υποβάθμισης και αλλοίωσης.

Διότι, αγαπητέ Εργολάβε, εγώ ξέρω ότι όταν έχεις μία καλή Ράτσα την διατηρείς με νύχια και με δόντια αμόλυντη, και δεν την μπασταρδεύεις, διότι τότε όλα πάνε προς τα κάτω και πλέον παράγεις μέχρι κόπρους … και σε τίποτα στην προκειμένη δεν συμβάλει το «νέο αίμα» όπως διατείνονται κάποιοι … το οποίο ισχύει μόνο όταν έχεις κάτι υποβαθμισμένο και θέλεις να το ανεβάσεις … αλλά ποτέ όταν έχεις κάτι καλό και άξιο … πράγμα το οποίο θα ισοδυναμούσε με υπέρτατη βλακεία.

Μιά καλή Ράτσα μπορείς να την τονώσεις μόνο με εξαιρετικά επιλεκτική και σε πολύ μικρό βαθμό παρέμβαση, και όχι άκριτα, ως έτυχε ή σε πληθώρα.

Ας σταματήσω εδώ … γιατί θα στενοχωρήσω πολλούς αν το προχωρήσω.

Δυστυχώς … η πάλαι ποτέ Ελληνική φυλή δεν ξαναστήνεται … μας αρέσει δεν μας αρέσει … πάρτε το χαμπάρι, και τούτο διότι το γενετικό υλικό έχει αλλοιωθεί υπέρμετρα … και ας βγαίνουν οι κάθε είδους ηλίθιοι να μπαρουφολογούν και να λένε ότι τους κατέβει.

Οι επιμειξίες και η αλλοίωση είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό που δεν υπάρχει περίπτωση πλέον αυτό να αλλάξει και να διορθωθεί.

Ο Λόγος λοιπόν που μάλλον, δεν μπορούμε να πάμε στην Πάλαι Ποτέ Εκείνη Κατάσταση, είναι η Αλλοίωση της Ελληνικής Φυλής.

Βέβαια με ένα σε βάθος ξεκαθάρισμα … ίσως αυτό θα μπορούσε … σε κάποιο χρονικό διάστημα να γίνει. Όμως αυτό σημαίνει πράγματα που ίσως είναι εκτός τόπου και χρόνου, καθώς επίσης και οι υπάρχουσες συνθήκες και καταστάσεις δεν συνάδουν γιά κάτι τέτοιο, οπότε θα λέγαμε ότι μάλλον είναι τελειωμένη περίπτωση … ΕΚΤΟΣ και ΑΝ … μέσα από πλάγιους και περίτεχνους χειρισμούς και με σωστό σχέδιο μπορέσουμε να φτάσουμε εκεί.

Κάτι τέτοιο βεβαίως, είναι θέμα σχετιζόμενο απόλυτα με την ΑΠΟΦΑΣΗ στο ΠΟΥ θέλουμε να ΠΑΜΕ, την Ανεύρεση του Καταλλήλου Αισυμνήτου, καθώς και με τον Σχεδιασμό και την Ύπαρξη τέτοιων Σχεδίων και Τρόπων που θα κρατηθούν αναλλοίωτοι σε ικανό βάθος χρόνου.

 

γ. Με τι θα πορευτούμε;

Καθώς εξυπακούεται ότι, δεν μπορούμε από το πουθενά να εμφανίσουμε Έλληνες, τέτοιους όπως γουστάρουμε … μας αρέσει δεν μας αρέσει … με ότι σκατά και αν είναι αυτό που έχουμε … με αυτό πρέπει να εργαστούμε και να προχωρήσουμε.

Και όπως σωστά αναφέρεις στο vii (ε) :

…Επομένως, με τους σημερινούς Έλληνες καί μόνο μ’ αυτούς θα πορευτούμε.

Εντάξει … ας ρίξουμε όμως και μια ματιά να δούμε τι είναι αυτό που έχουμε.

Γράφεις στο vii (δ) :

  • Ένα γεμάτο 40% του πληθυσμού (χωρίς τα λαθρομούσλιμζ) είναι ξεκάθαρα εχθρικό καί δεν θ’ αλλάξει. (Αυτό μου λένε στατιστικές φίλων από φατσομπούκια καί γκούγκλ πλάς καί τέτοια.)
  • Ένα 25% ζή στην καρακοσμάρα του.
  • Κι ένα άλλο 25% βλέπει καθαρά πώς έχουν τα πράγματα, θέλει να μιλήσει, ή να κάνει κάτι, αλλά δεν τολμάει. (Θέλει ισχυρή παρακίνηση, γιά να κινηθεί.)
  • Το υπόλοιπο 10% έχει ήδη ξυπνήσει καί είναι έτοιμο.

Πολύ αισιόδοξο σε βλέπω.

Καλά, ειλικρινά πιστεύεις ότι ισχύει πράγματι κάτι τέτοιο ;;

Προσωπικά … έχω αποκομίσει άλλη εντύπωση.

Προχωρώντας σε μιά εκτίμηση θα έλεγα ότι :

  • 5% είναι πεμπτοφαλαγγίτες
  • 5% χειραγωγούμενοι προδότες (υψηλόβαθμοι στοών, οργανώσεων κλπ)
  • 20% είναι καμμένα μυαλά (όρα Κουκούδια και διαφορο-τσολιαδάκια … και οι δυό με πλύση εγκεφάλου)
  • 5% κολλημένοι … μιλάμε για την αγκύλωση (επίσης με πλύση εγκεφάλου αλλά από θρησκείες, στοές κλπ.κλπ.)
  • 30% κοπρόσκυλα που γλείφουν όποιον τους δίνει ή τους υπόσχεται κόκκαλο (δημοσιοκοπρίτες παντός είδους και όλων των κλάδων, συνδικαληστάδες κλπ)
  • 15% στον κόσμο τους (τα νέα φρόκαλα)
  • 10% καλά ανθρωπάκια … αλλά ανθρωπάκια
  • 5% μουδιασμένοι, σαστισμένοι και χαμένοι
  • 3% μισοξύπνιοι … χασμουριούνται
  • 1.5% Ξύπνιοι στο τσάκ
  • 0.5% Ξυπνητοί

Λέω για τα εδώ … μην το πάει κάποιος παραπέρα … διότι δεν !!!

Επίσης έγραψα πιό πρίν ότι :

Στους διακόσιους που γράφουν (άρθρα ή σχόλια)

  • ένας είναι αυτός που πραγματικά ξέρει και ενδιαφέρεται να πάνε μπροστά τα πράγματα
  • 5-6 που έχουν καλές προθέσεις και προσπαθούν να μάθουν και να καταλάβουν
  • μια 10ριά παλάντζες
  • καμμιά 20ριά που σκοπό έχουν να πλασάρουν ψέμα
  • καμμιά 50αριά κολλημένοι δώθε ή κείθε
  • και οι υπόλοιποι (?12-15αριά) μίσθαρνα ή κατευθυνόμενα τρόλλια.

Βασικά θεωρώ ότι τα πράγματα είναι πάρα μα πάρα πολύ δύσκολα.

Νομίζω ότι μόνο εάν βρεθεί κάτι, κάποιος τρόπος να τους τραντάξει , ένα γερό σόκ, ίσως να υπάρξει η μεταστροφή το ξεκούνημα … αλλιώς κλάφτα Χαράλαμπε … βλέπω να πηγαίνουμε σούμπιτοι.

Εύχομαι και θα ήθελα να κάνω λάθος … όμως η καθημερινή επαφή άλλα λέει.

Από την άλλη βέβαια να προσθέσω και το άλλο … μέσα σ’ αυτό το διάστημα των 8-οχτώ χρόνων (2009-2016) πάνω από 600.000 κατηρτισμένοι νέοι άνθρωποι έφυγαν στο εξωτερικό, όπου ακόμη και στην καλύτερη περίπτωση οι περισσότεροι απ’ αυτούς δεν πρόκειται να ξαναγυρίσουν καθώς θα έχουν φτιάξει τις ζωές τους εκεί στα ξένα.

Σε μιά χώρα με υψηλή υπογεννητικότητα και ταυτόχρονα με εκροή νέων κατηρτισμένων ανθρώπων, και με τον εν λόγω κατιμά που έχουμε και με τον οποίον πρέπει να παλέψουμε και να δουλέψουμε … τι λες, βλέπεις να κάνουμε τελικά χωριό ;;

 

(επόμενο)

Older Entries Newer Entries