Αρχική

Ειδικό Δικαστήριο! Όχι «παραίτηση»!

9 Σχόλια

Άντε, να το γράψουμε κι εδώ, μπας καί πάρει χαμπάρι κανένας.

Αυτές τις μέρες, όσοι αισθάνονται να βράζει το αίμα μέσα τους, ουρλιάζουν τη γνωστή (παθητική) σεξουαλική διαπίστωση. Οι άλλοι, πάλι, οι κυριλέδες, το πήραν απαλά καί χαδιάρικα το πράγμα: «- Παραιτηθήτε, κύριε!», λένε.

Καί οι μέν, καί οι δέ είναι εκτός πραγματικότητας.

  • Οι μέν, διότι είπαμε: «- Είναι κανένας άλλος να φτύσει;» (Δηλονότι, τα βρισίδια δεν μπορούν ν’ αλλάξουν καταστάσεις – ιδίως πολιτικές.)
  • Οι δέ, διότι μαλακίζονται αγρίως.

Ακούτ’ εδώ, ρέ χαμένα της δεύτερης κατηγορίας:

Παραιτείται κάποιος, όταν τον πρήζουν καί τον εκβιάζουν να κάνει πράγματα που δεν θέλει· πράγματα, που ενδεχομένως αντιβαίνουν στις αρχές του.

Απ’ την άλλη, η παραίτηση σημαίνει ένα καί μοναδικό πράγμα: παύω να έχω τις ευθύνες της θέσης, που μέχρι τώρα είχα. (Καί στο εξής, βγάλτε τα πέρα μόνοι σας. Μή με πρήζετε άλλο.)

Εδώ, όμως, ρέ Ζά:

Ποιός τον ζόρισε αυτόν; Ποιός τον έβαλε να κάνει πράγματα που δεν θέλει, ώστε να παραιτηθεί; Καί γιατί να παραιτηθεί; επειδή του κρατάμε μούτρα; Ή, μήπως μας κρατάει μούτρα αυτός, καί δεν το καταλάβαμε;

Καί το κυριώτερο:

  • Πρόδωσε.
  • Κατέστρεψε την Ελλάδα. (Στο μέτρο του δυνατού – όσο μπόρεσε.)
  • Έριξε ξύλο στον κόσμο.
  • Κορόϊδεψε τους πάντες. (Μάσκες οι άλλοι, γλέντια αυτός.)
  • Πάει να μας ξεπαστρέψει ως λαό με τα κωλοεμβόλια.

Άρα, τί;

Έτσι απλά θα παραιτηθεί, απεκδυόμενος τις τρομερές ευθύνες του, καί θα πάει διακοπές;

Αυτό ζητάτε;

ΣΟΒΑΡΑ ΜΙΛΑΤΕ, ΡΕ;

. . . . . . . . .

Τελικά, έχει απόλυτο δίκιο ο Παλαιός, που τά ‘χει βάλει με τον λαό… κι η αφεντιά μου μέχρι τώρα μάλλον πετούσα χαρταετό σε κάποια πολιτικά θέματα.

Διότι:

  • Το εκάστοτε γκουβέρνο, είναι αυτό που είναι.
  • Οι διάφοροι θρασείς ξένοι πρέσβεις που ανακατεύονται (σε τελική ανάλυση, ο εξής ένας), είναι αυτοί που είναι.
  • Οι διάφορες μυστικές λέσχες καί τα ρέστα, είναι αυτές που είναι.
  • Τα (παντοτε σιχαμερά) κομματόσκυλα είναι αυτά που είναι.

Ο λαός, όμως, γιατί είναι αυτός που είναι;

Γιατί ο λαός ζητάει απλά παραίτηση του εγκληματία, κι όχι να τον περάσει από Ειδικό Δικαστήριο;

Δεν είναι σα να λέει: «- Πήδα μας κι άλλο, το γουστάρουμε!»;

Έ;

Οπότε, ο εγκληματίας τί θα κάνει, άμα ακούει τέτοια;

Θα κάτσει στην καρέκλα, καί θα συνεχίσει να πηδάει αυτόν τον αποχαζεμένο λαό. Αυτό θα (συνεχίσει να) κάνει! Αυτό ακριβώς.

Καί τα βρισίδια θα συνεχίσει να τα γράφει αρμοδίως. Το πολύ-πολύ, να βάλει μπάτσους καί εισαγγελείς να μαζέψουν τους υβρίζοντες… κι η ζωή συνεχίζεται.

. . . . . . . . .

Δυστυχώς, δεν μιλάμε απλά γιά άγνοια ακόμη καί της πολιτικής αλφαβήτας. Δεν μιλάμε -από πλευράς πολιτικής αντίληψης- γιά νήπια.

Μιλάμε γιά βρέφη, που ακόμη τα κάνουν απάνω τους.

Οπότε, μπροστά σε τέτοια κατάσταση, τί να πείς καί τί να μολοήσεις!

Έτσι μού ‘ρχεται, είτε να μην ξανασχοληθώ με πολιτικά θέματα, είτε να σταματήσω τελείως να γράφω.

Τί νόημα έχει, πιά;… αν μέσα στον γενικό χαμό υπάρχει ένας ημίτρελλος τύπος, που γράφει σ’ ένα ιστολόγιο γι’ αστέρια καί φεγγάρια, ή γιά κάποιον υπερπολιτισμό του παρελθόντος, του οποίου οι σημερινοί απόγονοι δεν κάνουν ούτε γιά καθαριστές βόθρων;

Τελικά, όμως, ίσως υπάρχει μιά λύση:

Να παραιτηθούν οριστικώς απ’ τα πληκτρολόγια, όσοι γράφουν μαλακίες. Ιδίως πολιτικές.

Τότε, κάπως θα επανέλθουν οι ισορροπίες.

Πωλητικοί «μάρτυρες» ενός ιδιότυπου «τζιχάντ»

8 Σχόλια

Δεν μου αρέσει η περιαυτολογία («- Σας τα είπα εγώ!»), την οποία συνηθίζει ο κάθε διαδικτυακός παπάρας, που μπορεί να γράψει δυό ολοκληρωμένες προτάσεις· αλλά εδώ μιλάμε γιά την πατρίδα, κι όχι γιά την ανάδειξη της δικής μου εξυπνάδας.

Πόσες φορές το έγραψα εδώ, καί πόσοι το υιοθέτησαν ως αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα; (Ενώι γιά το αν φοράει βρακί η Λέηντη Γκαγκά, σίγουρα έχουν βαρύνουσα γνώμη δυό-τρία εκατομμύρια συν-Έλληνες.)

Πόσες φορές έγραψα ότι οι πωλητικοί πλέον είναι μιάς χρήσεως, σαν το κωλόχαρτο;

Διότι, απλούστατα: κάποτε, ναί μέν ήταν επίσης διεφθαρμένοι, αλλά ο νομπελίστας λαός μας με κάποιο αντάλλαγμα (διορισμό, κτλ) τους ξαναψήφιζε. Τώρα, όμως, που δεν υπάρχουν χρήματα, ο «άφθαρτος» (καί τα ρέστα), με τη μία φορά που θα κάνει βρωμιά, καίγεται, κι έρχεται ο επόμενος… «άφθαρτος».

Παναπεί, οι πωλητικοί είναι πλέον κάτι σαν υποψήφιοι «μάρτυρες» ζωσμένοι με εκρηκτικά, γιά το ανθελληνικό τζιχάντ της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ (καί συναφών φιλανθρωπικών ιδρυμάτων).

Παίρνουν εντολή εναντίον του λαού μας, την εκτελούν, καί μην τους είδατε.

[Καί με το αζημίωτο, εννοείται – σε φορολογικούς παραδείσους. Αυτή είναι η διαφορά τους με τα τζιχαντομουσλίμια, που όντως πάνε κι ανατινάζονται.

Ά, και η νοημοσύνη. Διότι οι πωλητικοί τα παίρνουν ανά χείρας τα μπικικίνια· ενώι τα -προφανώς υπεράνω χρημάτων- μουσλίμια, αρκούμενα σε αόριστες υποσχέσεις γιά παρθένες καί πιλάφια, εισπράττουν το μακρύτερον.

Δέ λέω, όσο πολεμάνε, εισπράττουν κι αυτά το κατιτίς τους. Αλλά, μπροστά στις μαύρες αμοιβές των πωλητικών, τσεπώνουν ανάξια λόγου ψίχουλα.]

Τούτων ειπωθέντων, εσείς τί συμπεραίνετε; θα ξαναβγεί πρώθυ το Μητσοτάκ; το Αλεκσάκι; το «πιντί» ΓΑΠας; θα ξαναβγεί έστω απλός βουλευτής ο Παναής;

Καί τί άλλο συμπεραίνετε; ότι η οριστική απόσυρσή τους απ’ την πωλητική ήταν / είναι / θα είναι τζάμπα;

Πάντως, έχουν πολύ δρόμο ακόμη κάποια άτομα, μέχρι ν’ αντιληφθούν το θεατρικό έργο της σημερινής πωλητικής στην ολότητά του. Όπως πχ στο άρθρο ετούτο, που γράφει γιά τους πωλητικούς:

«…αναλώσιμοι μόλις το έγκλημα τους αποκαλύπτεται στο λαό και εκτίθεται το σύστημα ανεπανόρθωτα.»

Μέγα λάθος, μανδάμ! Είναι αναλώσιμοι ΑΠΟ ΠΡΙΝ, διότι έτσι κι αλλοιώς ΘΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΝ τη βρωμιά – αφού είναι ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΟΙ προς τούτο!… μόνο που εσείς δεν το πήρατε χαμπάρι ακόμη. (Κι αναρωτιέμαι πότε θα το πάρει χαμπάρι καί το ζό, ο ψηφοφόρος.)

Κι όσο γιά το σύστημα, αν ποτέ πεθάνει από ντροπή, εγώ θα βγώ στα κανάλια να παραδεχθώ πως κάτι κουνιστοί καί λυγιστοί «σύμβουλοι» του Μητσοτάκ είναι πιό άντρες από μένα.

Υγ: Αναρωτιέμαι, αν οι σημερινοί Έλληνες παρατηρούν με προσοχή τα κοινωνικά δρώμενα, κι αν καταλαβαίνουν πώς λειτουργεί η ρημάδα η σκατοκοινωνία μας… διότι η μεθοδολογία του υποψήφιου «μάρτυρα» είναι παλιά – αν κι όχι στην πωλητική.

Συγκεκριμένα: γίνεται, ας πούμε, ένα μεγάλο έργο. Δρόμος, σιδηρόδρομος, γέφυρα ξέρω ‘γώ. Αλλά, τα μεγάλα έργα είθισται ν’ απαιτούν νεκρούς, γιά να «στεριώσουν.» (Ή, μήπως, νομίζετε ότι η πανάρχαιη «βασιλοκτονία» σταμάτησε να γίνεται στις μέρες μας; )

Κι οι νεκροί προκύπτουν.

Ποιός την πληρώνει; η εταιρεία που ανέλαβε το έργο; Όχι.

Την πληρώνει ο επιβλέπων μηχανικός. Φόνος εξ αμελείας, με εξάμηνη φυλάκιση με αναστολή.

Αλλά, αν αυτουνού πλέον η καριέρα κινδυνεύει, καί δεν είναι πλέον κατάλληλος γιά …επανάληψη του φόνου «εξ αμελείας» στο επόμενο μεγάλο έργο, τί λέτε, δεν θα βρεθεί …ο επόμενος; Ή, μήπως, σταμάτησαν οι σχολές να ξερνάνε πτυχιούχους;

Τέστ νοημοσύνης

13 Σχόλια

Αφιερώνεται

Στη δολοφονημένη «τρίτη ηλικία» του «αγίου» σκατοϊδρύματος

με την ευχή η Ελλάδα να σταματήσει να βγάζει τα μάτια της με τα χέρια της

 

 

ιά να σας δώ, τώρα, πόσο γατόνια είσαστε!

Σήμερις, λοιπόν, σας έχω ένα τέστ νοημοσύνης· να δούμε κι εμείς, βραδερφέ, τί αναγνώστες έχουμε. Αν, δηλαδή, έχουμε σκεπτόμενα όντα, ή απλά τίποτε τεμπελαράδες, που έρχονται εδώ να περάσ’ η ώρα τους ευχάριστα. (Ειδικά τώρα με τον εγκλεισμό.) Οπότε, στη δεύτερη περίπτωση, να το κλείσω το μαγαζί! Όποιος θέλει να περνάει ευχάριστα, να πάει στο τσίρκο να δεί τους κλόουν. Όχι εδώ.

Οπότε, παρακαλώ απαντήστε στις παρακάτω ερωτήσεις με «Σ» γιά σωστό, ή «Λ» γιά λάθος.

Πάμε!

 

Θέμα 1ον:

Η Αραβική παροιμία: «Μυστικό που το ξέρουν δύο, δεν είναι πιά μυστικό!», είναι:

  • Σωστή.
  • Λανθασμένη.

 

Θέμα 2ον: (Αναφέρεται σε λίγο παλιότερες καταστάσεις, αλλά είναι χρήσιμο ως εκπαιδευτικό βοήθημα.)

(α) Έστω υποκατάστημα τράπεζας, στο οποίο συμβαίνει ληστεία. Στο ίδιο υποκατάστημα, ξανασυμβαίνει ληστεία μετά από λίγο καιρό. Η ενέργεια της διοίκησης της τράπεζας ν’ αλλάξει (με εύσχημο τρόπο – πχ μετάθεση) τον διευθυντή του υποκαταστήματος, είναι:

  • Σωστή.
  • Λανθασμένη.

 

(β) Στο ίδιο υποκατάστημα, καί μετά την απομάκρυνση του πρώην διευθυντή, ξανασυμβαίνει τρίτη ληστεία.

  • Είναι σύμπτωση.
  • Δεν είναι σύμπτωση, διότι η γεωγραφική θέση του καταστήματος είναι τέτοια, που ευνοεί τη διαφυγή των κακοποιών· πράγμα που το ξέρουν οι κακοποιοί.
  • Είναι θέλημα Θεού.
  • Είναι κάτι άλλο. (Προσδιορίστε.)

 

(γ) Το ότι η τράπεζα δεν αλλάζει υποκατάστημα κι επιμένει να μή βάζει συστήματα ασφαλείας οφείλεται…

  • Στο ότι δεν έχει λεφτά.
  • Στο ότι αμελεί, επειδή έχει σημαντικώτερες δουλειές να κάνει.
  • Σε άλλον λόγο. (Προσδιορίστε.)

 

(δ) Το ότι οι ληστές (ίδιοι, διαφορετικοί, δεν έχει σημασία) διαπράττουν ληστεία τη μέρα ακριβώς που τα ταμεία της τράπεζας είναι γεμάτα μετρητό απ’ τη χρηματαποστολή, οφείλεται σε:

  • Σύμπτωση.
  • Μεγαλοφυές μαθηματικό σχέδιο των ληστών.
  • Προφητικό όνειρο.
  • Άλλον λόγο. (Προσδιορίστε.)

 

(ε) Κατά τη γνώμη σας, οι ληστές μετά τη ληστεία:

  • Μοιράζονται τα κλοπιμαία μονάχα μεταξύ τους.
  • Αισθάνονται ανάγκη φιλανθρωπίας, καί δίνουν λεφτά καί σε αναξιοπαθούντα τρίτα πρόσωπα. (Είναι κάτι σαν σύγχρονοι Ρομπέν των Δασών. Ή καί καλόγεροι Τάκ.)
  • Δίνουν λεφτά καί σε (μή αναξιοπαθούντα) τρίτα πρόσωπα, επειδή χρωστάνε. (Έχουν καί μιά υπόληψη στην κοινωνία, καί δεν θέλουν νά ‘χουν χρέη.)
  • Δίνουν λεφτά καί σε (μή αναξιοπαθούντα) τρίτα πρόσωπα, επειδή θα τους πάρει καί θα τους σηκώσει, άμα κάνουν αλλοιώς. (Διότι οι μοναχοφάηδες δεν έχουν καλό τέλος.)

 

(στ) Αν απαντήσατε ότι οι ληστές δίνουν λεφτά καί σε τρίτα πρόσωπα (οι λοιποί, προσπεράστε), τότε τί πρόσωπα μπορεί να είν’ αυτά;

  • Μπακάληδες.
  • Μανάβηδες.
  • Υδραυλικοί.
  • Ναυτικοί.
  • Αγρότες.
  • Ξυλουργοί.
  • Ταξιτζήδες.
  • Ντελιβεράδες από πιτσαρίες.
  • Πωλητικοί.
  • Όλα τα παραπάνω.

 

Θέμα 2ον: (Ευγενική συνεισφορά Μάρκο ντέΣάντ)

(α) Έστω ομάδα Βρωμά, η οποία πουλάει ναρκωτικά. Θα συλληφθούν ποτέ; θα μπούν ποτέ φυλακή;

  • Ναί.
  • Όχι.

 

(β) Αν απαντήσατε «όχι» (οι λοιποί, προσπεράστε), τότε γιατί;

  • Διότι οι Βρωμά τυγχάνουν ευπαθής μειονότης (με ψηφίσματα του Οηέ, κτλ κτλ), καί δεν πρέπει να τους κακομεταχειριζόμαστε.
  • Διότι όποιος τους συλλάβει, πρέπει μετά να κάνει μπάνιο με φορμόλη γιά να ξεβρωμίσει.
  • Διότι αυτοί πουλάνε λιανικής, αλλά ο χονδρέμπορος προμηθευτής τους είναι ευϋπόληπτο πρόσωπο, καί δεν πρέπει να ενοχληθεί.
  • Είναι ασήμαντο θέμα. Ποιός ν’ ασχοληθεί με ναρκωτικά, τη στιγμή που έχουμε σοβαρώτερα προβλήματα να επιλύσουμε;

 

Θέμα 3ον:

(α) Έστω μία φιλανθρωπική οργάνωση. Συνήθως πόσα λεφτά (λέει ότι) χρειάζεται, γιά να κάνει φιλανθρωπίες;

  • Όσα πρέπει γιά τα λειτουργικά της έξοδα· ίσα βάρκα, ίσα νερά. Διότι αυτή η δουλειά πρέπει να γίνεται εθελοντικά, καί δεν νοείται αμοιβή στα στελέχη της.
  • Πολλά λεφτά.
  • Πάρα πολλά λεφτά.
  • Πάρα πολλά λεφτά, καί κρατικά, καί σε μόνιμη βάση.

 

(β) Με όσα λεφτά τσεπώνει, τέλος πάντων, πόσες καί πόσο μεγάλες φιλανθρωπίες κάνει;

  • Πολλές, καί αφανείς.
  • Τόσες, όσες χρειάζονται γιά να στηθούν διαφημιστικές φωτογραφήσεις καί φιλανθρωπικά «γκαλά», γιά να μαζευτούν λεφτά από εράνους.
  • Τ’ αρχίδια μας τα δυό κάνει.
  • Κάποιον συνδυασμό των παραπάνω.

 

(γ) Αν περισσεύουν λεφτά στο ταμείο της, αυτά πάνε…

  • Σε άλλες φιλανθρωπίες; (Άρα, δεν περισσεύουν ποτέ!)
  • Στο προσωπικό;
  • Στο προσωπικό καί σε τρίτα πρόσωπα;

 

(δ) Χρειάζεται η φιλανθρωπική οργάνωση κάποιο -έστω κι έμμεσο- θρησκευτικό περίβλημα;

  • Τί να το κάνει; Άμα ήθελε η Εκκλησία, θα έφτιαχνε τις δικές της φιλανθρωπικές οργανώσεις.
  • Το χρειάζεται πραγματικά, επειδή το πιστεύει.
  • Το χρειάζεται γιά βιτρίνα καί δημιουργία εντυπώσεων, προς εξαπάτηση κορόϊδων. (Πχ «Άσυλο τρελλών ο Άγιος Τάδε».) «Φαρισαϊσμός», που λένε.

 

Θέμα 4ον:

Έχουμε ένα γηροκομείο, όπου πεθαίνουν σωρηδόν γεροντάκια καί γριούλες. Θα μου πείς, το να πεθαίνουν είναι λογικό· δεν είναι νήπια. Αλλά δεν είναι λογικό το «σωρηδόν»! Τελικά, μιλάει ένα άτομο του προσωπικού, καί φαίνεται καθαρά πως οι θάνατοι αυτοί στην πραγματικότητα ήταν δολοφονίες, γιά να φάνε τις περιουσίες του κάθε γέρου καί της κάθε γριάς.

(α) Η ιστορία αυτή κρατήθηκε μυστική μέχρι τώρα, μονάχα χάρη στην «ομερτά» της ομάδας των δραστών.

  • Ναί.
  • Όχι.

 

(β) Αν απαντήσατε «όχι» (οι λοιποί, προσπεράστε), τότε ποιά άλλα πρόσωπα το ξέρανε το μυστικό;

  • Οι συγγενείς των νεκρών.
  • Οι ταξιτζήδες της περιοχής.
  • Οι τουριστικοί πράκτορες της περιοχής.
  • Οι σουβλατζήδες της περιοχής.
  • Οι πιτσαδώροι της περιοχής.
  • Οι πωλητικοί της περιοχής.

 

(γ) Αν το ξέρανε κι άλλα πρόσωπα το μυστικό, τότε γιατί δεν μιλούσανε;

  • Επειδή είχαν σημαντικώτερες δουλειές να κάνουν.
  • Επειδή δεν τους φάνηκε παράξενο.
  • Επειδή γιά κάποιον μυστήριο λόγο βλέπανε ν’ αυξάνονται οι τραπεζικοί τους λογαριασμοί.
  • Επειδή βλέπανε όνειρα με κάποιον σαν βρυκόλακα με μπέρτα, που τους έλεγε: «- Μή μιλάς, να μή σε σφάξω!», καί κατουρούσαν τα σεντόνια τους απ’ το φόβο τους.
  • Επειδή ίσχυε κάποιος συνδυασμός των παραπάνω.

 

Αυτά!…

Ειλικρινά, με τρώει η περιέργεια να δω πόσο έξυπνα παιδιά είσαστε! Μόνο προσέξτε μην πετάξετε καμιά μαλακία, διότι έμαθα πως ο Παλιούρας ξεκρέμασε την καραμπίνα καί τη γέμισε με μονόβολα… και, ειλικρινά, δεν ξέρω σε τέτοια περίπτωση τί σας επιφυλάσσει το μέλλον!  🙂

«- Κι εσύ, ρέ μάγκα, περνιέσαι γιά έξυπνος, δηλαδή; αφού μόνος σου έφτιαξες το τέστ, καί μόνος σου ορίζεις τις σωστές απαντήσεις!»

Τί να σας πώ, ρέ παιδιά!… Αγνοώ! Αν ποτέ κάνουν διαγωνισμό ταλέντων εξυπνάδας, θα υποβάλω το τέστ, καί θα μου πούν.

 

Πατριωτισμός από πλαστικό

37 Σχόλια

αλοί μου άνθρωποι, το έργο τό ‘χουμε ξαναδεί καί τό ‘χουμε βαρεθεί: «εκλογές» ονομάζεται!

Τί μ’ έπιασε πάλι, κι ασχολούμαι με τα πωλητικά; τίποτε το ιδιαίτερο, απλώς λούστηκα ακόμη μία υποτίμηση της νοημοσύνης μου από πιθήκια, κι είπα ν’ απαντήσω καταλλήλως.

 

Λοιπόν, γιά τον α’ ή β’ λόγο, κάποια ξένα κέντρα αποφάσεων αποφάσισαν να ξαναγίνουν εκλογές στην Ελλάδα· υποψιάζομαι πως -εν όψει επερχομένων γεγονότων- θέλουν να βγεί «οικουμενικό» γκουβέρνο, ώστε να μαντρωθεί η χώρα σε ένα πακέτο, με τεχνητή έλλειψη αντιπολίτευσης. (Όχι πως καί τώρα υπάρχει καμιά αντιπολίτευση, αλλά λέμε.) Αν όλοι γίνουν κι επίσημα μιά παρέα, ποιός (καί με τί μούτρα) θα καλέσει τον λαό σε …αντίσταση;

Γι’ αυτό ακριβώς έδωσαν τη σχετική εντολή οι ξένοι διαβόλοι – κι έχουν ήδη μελετήσει τα ποσοστά που θα βγούν, κι έχουν συμπεράνει πως δεν βγαίνει κανένας με αυτοδυναμία. (Αυτοδυναμία θα έχουν όλοι, αλλά στις φάπες που θα φάνε.)

Οπότε, πρέπει να παιχτεί καί το σχετικό προεκλογικό θέατρο.

Βέβαια, τά ‘παμε… Τώρα τελευταία, οι μέν πωλητικοί είναι μιάς χρήσεως (όπως το κωλόχαρτο) : θυσιάζουν την όποια πιθανή πωλητική καριέρα τους, έναντι τεραστίων χρηματικών ποσών σε κάποιον φορολογικό παράδεισο. Καί στο μεταξύ, περνάνε τελείως αντιλαϊκούς νόμους, υπογράφουν προδοτικές συμφωνίες με τους ξένους, καί δεμπανα τους μισεί όλος ο λαός! Τί τους νοιάζει; σάμπως θα μας ξαναδούν; (Καλά τα λέω, Παναή; εσύ, ας πούμε, σκοπεύεις να μας ξαναζητήσεις ψήφο; ) Αυτοί έκαναν την καβάτζα τους, καί αδιαφορούν γιά τα κορόϊδα.

Αλλά τα κορόϊδα εξακολουθούν να παραμένουν εδώ!… Άρα, θα πρέπει οι επίσης παραμένοντες πωλητικοί να ξαναστήσουν προεκλογικώς τις παράγκες τους καί να πουλήσουν τα («ιδεολογικά») ζαρζαβατικά τους!… κι ο καθένας πουλάει όσα δεν έχει η διπλανή παράγκα. Άλλος πουλάει σοσιαλισμό καί (μπαγιάτικα) οράματα γιά μιά πιό δίκαιη κοινωνία, άλλος πουλάει «ανάπτυξη», άλλος έτσι, άλλος αλλοιώς. Κι επειδή οι πωλητικοί είναι καί πονηρά παιδιά, βλέπουν τί θέλει ο λαός εσχάτως, καί του το υπόσχονται κι αυτό!

Κι ο λαός εσχάτως γουστάρει πατριωτισμό.

Οπότε, τώρα πλακωθήκαν όλοι οι πωλητικοί στο να πουλάνε πατριωτισμό από Κινέζικο εργοστάσιο πλαστικών, όπως λέμε «αναμνηστικά τσολιαδάκια γιά τουρίστες, made in Ταϊβάν»! (Σιγά, ρέ παιδιά! Μή σπρώχνεστε! Θα …μελετήσουμε προσεκτικά τις θέσεις σας, που γράφετε στα φυλλάδιά σας… όσο θα καθόμαστε στη χέστρα! lol!!!)

Να ειπούμε καί τούτο: μερικοί πωλητικοί είναι τόσο παπάρες, που δεν παίζουν κάν προεκλογικό θέατρο· απλά περιδιαβαίνουν μέσα στο πλήθος καί χαμογελάνε. Χωρίς κάν να μπαίνουν στον κόπο να υποστηρίζουν ιδεολογικές θέσεις, καί τα ρέστα. (Νά, όπως ο ΓΑΠας). Αλλά καί γιατί να μπούν σε τέτοιους κόπους, εφ’ όσον υπάρχουν ηλίθιοι, που όχι μόνο τους ψηφίζουν αβλεπί, αλλά καί τους φιλάνε τα χέρια δημοσίως;

 

Η όλη φάση θυμίζει κάτι προπολεμικά θεατρικά μπουλούκια στα χωριά, που προσπαθούσαν να παίξουν σοβαρά θεατρικά έργα… μέχρις ότου οι καράβλαχοι θεατές καταλαβαίνανε την ασχετίλα των μπουλουκτσήδων, καί παίρναν στο κυνηγητό όλον τον θίασο με τα σαπιολέμονα!

Παρομοίως, δεν έχεις τί να πρωτοθαυμάσεις σήμερα, από τις πρόσφατες (δειλά-δειλά εμφανιζόμενες μέχρι στιγμής) προεκλογικές θεατρικές παραστάσεις! Πάντως, το μόνο που καταλαβαίνω εγώ, είναι ότι πρέπει να φυλάξω καναδυό σακκούλες με σκουπίδια· θα χρειαστούν. (Καί λυπάμαι που ερήμωσαν τα χωριά. Το ένστικτο του χωριάτη δούλευε απόλυτα σωστά.)

 

Λύσσαξαν τα ΜΜΕ! (Αλλά καί τα κομματοσκυλικά sites στα ιντερνέτια.) Ξεσάλωσαν τελείως! Πατριωτισμό θές, Έλληνα; πατριωτισμό θά ‘χεις! Τζάμπα είναι, στο κάτω-κάτω. (Όπως ακριβώς τζάμπα είναι η μέχρι τώρα «φιλολαϊκή» κοινωνική πολιτική, του να πάρουν όλοι από ένα πτυχίο!) Αυτοί, που τον πατριωτισμό μέχρι τώρα τον είχανε κλασμένον πανηγυρικώς, αρχίσανε τα «πατριωτικά» ψιθυρίσματα (με σκοπό αργότερα να τ’ ανυψώσουν σε κραυγές – κορόϊδων υπαρχόντων, εννοείται)… σα σαπιόγερος των ΚΑΠΗ, που βλέπει την όμορφη νοσοκόμα, καί προσπαθεί να του σηκωθεί – με το συμπάθειο.

Ξύπνησε, λέει, από τον βαθύ διαλογισμό ο Βούδδας της Ραφήνας, καί απεφήνατο (…εμμέσως, όχι στα ίσα, έ; μην παρεξηγηθούμε κιόλας!) ότι ο κουκλοχαιρετάκιας κάνει κακό στη χώρα καί στον λαό. Απεφήνατο, παρέα με τον έτερο βαθέως διαλογιζόμενον, εκείνον (τον διοπτροφόρο απόφοιτο του Αμέρικαν Κόλλετζ, με τον αντιγραφέα γυιό) που άνοιξε τα σύνορα με τη χαλβανίτσα το 1989 κι είπε στα χαλβανά: «- Μπάτε σκύλοι αλέστε, κι αλεστικά μή δίνετε!»

…Πατριώτες σου λέω, αμφότεροι! Αμέ;! Γιατί, δηλαδή; Αμφιβάλλεις, κακόπιστε αναγνώσθα μου;

Τώρα, βέβαια, ένα όπλο, που ονομάζεται «παραίτηση» (ώστε να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές, κι ο κουκλοχαιρετάκιας οριστικά εκτός πωλητικής), δεν το χρησιμοποίησαν τόσα χρόνια… αλλά, λεπτομέρειες. Η παράσταση να πάει καλά, να μην εξοργιστεί το κοινόν!

Τρίτος, πάλι, πωλητικός της ίδιας συνομοταξίας, μεταμορφώθηκε ξαφνικά σε Έλληνα πατριώτη (ενώι δεν είναι ούτε το ένα, ούτε το άλλο), καί τά ‘χωσε, λέει, έξω απ’ τα δόντια σ’ έναν τουρκαλά. Δεν ξέρω αν -μετά απ’ αυτά- ο έρμος ο τουρκαλάς θα πεθάνει από ντροπή και φόβο, αλλά πολύ αμφιβάλλω. (Δυστυχώς, δεν ξέρω τούρκικα, να σας μεταφράσω το τί λένε οι γείτονες μεταξύ τους από προχθές καί χέζονται στο γέλιο.)

 

Απ’ την άλλη, πάλι, έχουμε ένα πλήθος εξωκυνοβουλευτικών πατριωτικών ( ;  ) κομματιδίων καί κινημάτων, τα οποία:

  • Απετάξαντο πάντα ναζισμόν.
  • Θέλουν να μπούν στη Βουλή.
  • Δεν συνεργάζονται με τα παρεμφερή.

Έχω να παρατηρήσω τα εξής:

(1) Τον ναζισμό δεν τον αποτάσσεσαι· δεν τον αγγίζεις κάν εξ αρχής. Έκανε κακό στην Ελλάδα καί παραμένει ατιμώρητος, άρα το όποιο φλέρτ μαζί του είναι προδοσία καί τίποτ’ άλλο.

Όταν είσαι πατριώτης, ο υπέρτατος νόμος είναι το καλό της Πατρίδας μας. Κι ας αφήσουν τα σάπια, ότι κρατάνε μονάχα την ιδεολογία, ενώι αναγνωρίζουν τη ζημιά των ναζήδων στην Ελλάδα· οι όποιες ιδεολογίες είναι καλές γιά κωλόχαρτο, καί τίποτ’ άλλο. (Ειδικά σε μιά χώρα, όπου οι πάντες φιλοσοφούν.)

[Καί γιά ποιά «ιδεολογία» μιλάμε; την πληρωμένη προπολεμικώς απ’ τους Ρότσιλντ καί τους ηπαπαραίους, τύπου Μπούς; Ποιός έβγαλε στο κλαρί τον ασήμαντο μυστακοφόρο εβραιάκο, να …πουλάει μυαλό; ]

(2) Μπούν-δέ μπούν στη Βουλή, αυτές οι ομάδες κι ομαδούλες δεν έχουν κανένα σχέδιο, γιά το πώς θα πάει μπροστά η χώρα. Βασικά, δεν έχουν ούτε δικό τους ξεκάθαρο σχέδιο του τί πρεσβεύουν, πέρα από μιά νεφελώδη τιμωρία των προδοτών καί των ενόχων. Σύμφωνοι, αλλά δεν αρκεί να εξαλείψεις τα συμπτώματα της διαφθοράς καί της προδοσίας, πρέπει να εξαλειφθεί καί η γενεσιουργός αιτία τους.

Λοιπόν, σκοπεύει κανείς από δαύτους ν’ απαγορεύσει στο μέλλον τη συμμετοχή Ελλήνων σε μυστικές οργανώσεις καί σέχτες, επί ποινήι τυφεκισμού; Ή δεν το λέμε αυτό, γιά να φανούμε τώρα καλά παιδιά (μή μας κράξει το κατεστημένο), αλλά …επιφυλασσόμαστε; («Καλά παιδιά», απέναντι σε ποιούς, ωρέ; στους γκάνγκστερς του πωλητικού υποκόσμου; )

(3) Φυσικά καί οι ομάδες-ομαδούλες αυτές δεν συνεργάζονται με τις παρεμφερείς, διότι όλες ενστικτωδώς αναγνωρίζουν την ανεπάρκεια όλων των υπολοίπων! (Εντάξει, το ξέρω πως τη δική τους την καμπούρα δεν τη βλέπουν.) Οπότε, ό,τι καί να πούμε εμείς οι απέξω, περισσεύει.

 

Στο μεταξύ, προσωπικώς δεν έχω καθόλου καιρό γιά χάσιμο, να διαβάζω αμέτρητα (καί ατελείωτα) «πατριωτικά» ιντερνετικά σεντόνια, γιά πχ το αν ο Ιωάννης Μεταξάς ήταν «καλός», ή «κακός», ή γιά το τί μυστικά σχέδια υπέρ της Ελλάδος είχε ο τάδε σύμβουλος του τάδε πρωθυπουργού, κτλ κτλ κτλ. Τέτοια προσκόλληση στο παρελθόν είναι εκτός τόπου καί χρόνου σήμερα. Από τέτοια θέματα, ό,τι μάθαμε, μάθαμε τις περασμένες δεκαετίες.

Σήμερα, έχουμε τελείως άλλες προτεραιότητες: τα γεγονότα τρέχουν, τα πάντα τρέχουν, η ζωή μας είναι σκατά…

…καί κανένας φέρελπις «πατριώτης» δεν λέει πώς θα γλυτώσουμε. (Καί πώς να το πεί; σάμπως το ξέρει κι ο ίδιος; )

Εντάξει, δεν μ’ ενοχλεί· διότι έπαψα να δίνω σημασία. Εκείνο που μ’ ενοχλεί καί με διαολίζει εμένα, είναι ότι οι Έλληνες πατριώτες εξακολουθούμε να μην έχουμε την πρωτοβουλία των κινήσεων. Ταμπουρωθήκαμε ο καθένας στον μικρόκοσμό του, καί αναμένουμε καρτερικά το τί θα κάνουν οι άλλοι – πχ το αν τελικά θα μπουκάρουν οι Ρώσσοι στην Ουκρανία, γιά να πάρει φωτιά ο πλανήτης. (Καί να γλυτώσουμε εμείς απ’ τη λέπρα που μας κυβερνάει.)

Δέ λέω· είναι μιά σοφή στάση. Αλλά, υποψιάζομαι, όχι η πατριωτικώς βέλτιστη.

 

Όσον φορά το παρόν ιστολόγιο, τις θέσεις μας τις έχουμε εκφράσει πολλάκις:

  • Οργανωθήτε σε μικρές ομάδες, με όλα τα χρειαζούμενα.
  • Μην έχετε εμπιστοσύνη σε κανέναν, που δεν τον ξέρετε χρόνια καί δεν τον εκτιμάτε! (Όρα χαφιέδες του ποιός δεν φοράει μάσκα.) Η εμπιστοσύνη κερδίζεται, δεν χαρίζεται.
  • Ειδικώς, χέστε «τας Αρχάς». ΜΗΝ ελπίζετε σ’ αυτές, είναι ΟΛΕΣ ξεπουλημένες. Μην ξανασχοληθήτε με δαύτες, ελπίζοντας να βρήτε το δίκιο σας.
  • Βάλτε το μυαλό σας να δουλέψει. Μπορείτε να βρήτε λύσεις. Μπορείτε να δώσετε χτυπήματα που να πονάνε. (Δεν είπαμε γιά χακάρισμα χρηματιστηρίων, κτλ; )
  • Χρησιμοποιήστε τις «υπερβατικές» σας ικανότητες, όπως πχ τον οραματισμό. (Έχει βαρεθεί να σας τα λέει ο Παλιούρας…)
  • Χρησιμοποιήστε πρώτα καί κύρια την απλή λογική!!!

Ειδικά όσον αφορά αυτό το τελευταίο, κι ενώι στα ιντερνέτια κυκλοφορούν αμέτρητα κείμενα «συνομωσιολογίας», ποιός αναρωτήθηκε αν όλοι αυτοί οι παλιάνθρωποι, που στρίμωξαν τις ζωές μας, ανήκουν σε μυστικές οργανώσεις; Ή, μήπως, το θεωρείτε τόσο αυτονόητο, που δεν σας κάνει πιά εντύπωση καί το προσπερνάτε;

Έστω, αλλά ποιός βγήκε να το ρωτήσει δυνατά; Ποιός βγήκε, να ξεμπροστιάσει πχ τον ιεροψάλτη, ρωτώντας τον στα ίσα αν είναι μέλος στοάς;

Κανείς…

Αν, όμως, αρχίζαμε όλοι το στρίμωγμα, ρωτώντας φωναχτά μιά, δυό, τρείς, πέντε, δέκα, εκατό φορές… να δείς, τότε, πώς θα μεταβαλλόντουσαν όλοι αυτοί σε δαρμένα σκυλιά με την ουρά στα σκέλια!

(Κατά τ’ άλλα, πάντες οι πατριώτες καί «πατριώτες» μου θέλουν αρχηγηλίκια!… ‘Ντάξ’, ρέ παιδιά, όλους θα σας κάνουμε αρχηγούς, να μήν κλαίτε! lol!!!)

 

Λοιπόν, τέλος. Οι «πατριώτες» της προεκλογικής θεατρικής σκηνής ΔΕΝ μας κάνουν.

Καί κάτι τελευταίο: Κλείστε τον διακόπτη του οίκτου σας, αν θέλετε να επιζήσετε στα επερχόμενα. Μή λυπάστε πχ όσους σπεύδουν να εμβολιαστούν, όσο κι αν τους αγαπούσατε μέχρι τώρα. Έχουν ελεύθερη βούληση δική τους. Κι αν δεν ακούν τη φωνή της λογικής, τότε δεν μπορείτε (καί δεν πρέπει) να κάνετε τίποτε απολύτως.

Δεν σηκώνει η εποχή πολλές-πολλές αγάπες καί λουλούδια.

Κι όσο γιά τις εκλογές, προτείνω «ενεργοποιημένο» λευκό! Περισσότερα επ’ αυτού, αν κι όταν έρθουν.

 

Υγ 1: Ο Παλαιός μου επέστησε την προσοχή σε κάτι, «που έρπει σαν σκιά» (γιά να δανειστώ τον τίτλο του βιβλίου του Μπαλάνου)… καί που στο διάβα του κατακαίει τη ζωτική δύναμη όσων όντων συναντάει. (Κι η αφεντιά μου, παλιότερα σας είχα πεί ότι λουζόμαστε κατακέφαλα μαύρη μαγεία με το τσουβάλι. Δίκην αεροψεκασμών του ΝΑΤΟ.)

Αυτό ακριβώς το μυστήριο πράγμα μας έχει ρίξει τώρα στο κανναβάτσο.

Οπότε, προσπαθήστε να το οραματιστήτε (κι εγώ παρέα, εννοείται)…

…καί να το σταματήσουμε όλοι μαζί!

Υγ 2: Έχω αρχίσει να φακελλώνω (εντάξει, όχι συστηματικά) τις ανά τα ιντερνέτια «προφητείες»! Διότι αυτές πάνε πακέτο με τον πλαστικό «πατριωτισμό», σαν τη μουστάρδα στο πιττόγυρο.

Έχω αρκετά σημαντικές δουλειές να κάνω, αλλά δεν ξέρω… άμα διαπιστώσω τίποτε τζούφιες «προφητείες» κι έχω κέφια, θα φάνε περιποιημένο ούλτρα σπέσιαλ χέσιμο μερικοί-μερικοί πρακτοράκηδες. Όπως εκείνος, που «προφήτευε» ότι το Πάσχα του 2017 θα πνιγεί στο αίμα. Να δείς, πώς τον λένε.. πώς τον λένε… από «Αν-« αρχίζει. Μάλλον «Ανιέντραπος», που λένε κι οι χωριάτες. (Ίσον ο χωρίς ντροπή, ώ ανελλήνιστοι! lol!!!)

Δεν υπόσχομαι, όμως. Άμα έχω κέφια, λέμε.

 

Η λυπητερή

19 Σχόλια

ώρα, βέβαια, οι σημερινοί Ούννοι είναι, εκτός από φονιάδες, καί φραγκοφονιάδες. Ουδεμία έκπληξις, λοιπόν, που πρίν λίγες μέρες οι γερμαναράδες (ξανα)είπαν ότι δεν τίθεται θέμα πολεμικών / κατοχικών αποζημιώσεων δικών τους προς εμάς.

Ναί, έ;

Το ότι κάποιος πιστεύει κάτι ως αλήθεια, δεν σημαίνει ότι πρέπει αναγκαστικά να το πιστέψουν κι οι υπόλοιποι. Βέβαια, τέτοιες λογικές διαπιστώσεις είναι λίγο δύσκολο να τις βάλεις στο μυαλό βαρβάρων… αλλά υπάρχει ο καλός τρόπος (απ’ τ’ αυτιά, με τα λόγια), κι ο κακός τρόπος (να τους ανοίξεις το κεφάλι με τον μπαλτά). Ας διαλέξουν οι βάρβαροι όποιον θέλουν. Στο τέλος θα τη δεχτούν την αλήθεια, θέλουν-δέ θέλουν, όσο κι αν τώρα το γύρισαν στο καλαματιανό.

Σήμερα θα δούμε -χωρίς «μά» καί «μού»– κάτι, το οποίο ελάχιστοι τολμάνε να ψελλίσουν· καί στο διάολο οι «καλές» καί «συμμαχικές» σχέσεις της Ελλάδας! Δεν έχουμε την ανάγκη της καλημέρας κανενός.

Θα δούμε, λοιπόν, το πόσα ακριβώς μας χρωστάνε οι διάφοροι αλλοεθνείς (καί δή, σε πραγματικά λεφτά – όχι μαϊμούδικα, όπως το πρόσφατο παπανδρεϊκό δήθεν χρέος της Ελλάδας), αν καί η ημετέρα ταπεινή έρευνα περιορίζεται (λόγωι ερασιτεχνικών μέσων καί περιορισμένου χρόνου) στο χρονικό διάστημα περίπου από το 1821 μέχρι σήμερα. (Γράφω από μνήμης· οπότε, ζητώ συγνώμη εκ των προτέρων, αν ξέχασα σημαντικά γεγονότα.)

Γράφω με όχι απαραίτητα αυστηρή χρονολογική σειρά. Κι όχι απαραίτητα με αξιολογική σειρά.

Πάμε μαέστρο!

 

α. γερμανίτσα

Χέστηκα αν είναι κράτος, ή εταιρεία – καί το ίδιο φρονώ καί γιά τους υπόλοιπους μπαταχτσήδες, που θα τους περιλάβω παρακάτω. Τόσο η γερμανίτσα, όσο κι οι υπόλοιποι, χρωστάνε – ΚΑΙ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝΕ.

 

(1) Καί μόνον από το Κατοχικό Δάνειο, η γερμανίτσα μας χρωστάει (νομιμοτόκως) γύρω στα 90 δίς ευρώ. Ίσως καί παραπάνω.

(2) Από πολεμικές αποζημιώσεις της περιόδου 1941-44, φόνους Ελλήνων, υλικές ζημιές, μας χρωστάει λίαν επιεικώς 50 ΤΡΙΣ ευρώ. Δεν είναι ότι βάζω τιμολόγιο στους νεκρούς μας, αλλά…

Δεν είναι μονάχα οι φόνοι κι οι ζημιές που διέπραξε, είναι το ότι η γερμανίτσα άλλαξε ΟΛΗ τη μελλοντική εξέλιξη της Ελλάδας προς το ΠΟΛΥ χειρότερο. Διότι, με όλους τους σκοτωμένους να ζούν καί να έχουν προλάβει να γεράσουν καί να τεκνοποιήσουν στο μεταξύ, τώρα:

  • Θα ήμασταν γύρω στα 17-18 εκατομμύρια Έλληνες κι Ελληνίδες.
  • Με την υποδομή των εγκαταστάσεών μας μας όχι μόνον απείραχτη, αλλά καί εκσυγχρονισμένη.
  • Καί με τα πανεπιστήμια να βγάζουν επιστήμονες χρήσιμους εδώ, κι όχι αλλού.
  • Καί χωρίς αστυφιλία καί υδροκέφαλη Αθήνα, με ερημωμένη την ύπαιθρο.
  • Καί με οικονομία να φυσάει.
  • Καί δεν θα πέφταμε στην παγίδα των Άγγλων, με τις εμφύλιες διενέξεις του 1943-1949.
  • Καί δεν θα μας κουνιόταν κανένας ρυπαρός Βαλκάνιος γείτονας, που φτάσαμε να μας κουνιέται μέχρι καί το ψευδοκράτος των Σκοπίων.

Παναπεί, η γερμανίτσα του 1941-44 μας πήγε εκατόν πενήντα χρόνια πίσω. (Ήδη περάσαμε τα 75 από τότε που ξεκουμπίστηκε, τρία τέταρτα του αιώνα, καί χαΐρι δεν είδαμε ακόμη.)

Επομένως, δεν μιλάμε γιά ζημιά που άντε την πληρώνουν, κι εντάξ’. Μιλάμε γιά ισοδύναμο γενοκτονίας. Οπότε, τα 50 είναι …φιλική τιμή.

(3) Γιά τη Γενοκτονία των Ποντίων, μας χρωστάει άλλα 20 τρίς ευρώ. Είπαμε, οι νεκροί μας δεν τιμολογούνται – άλλος είν’ ο λόγος.

Κι ο λόγος είναι ότι, ενώι δεν την είχαμε πειράξει, έστειλε αξιωματικό εν στολήι (το ένστολο σκατό Λίμαν φόν Σάντερς) να κατευθύνει τους τουρκαλάδες να εξοντώσουν τους Ποντίους.

Είναι το ίδιο ακριβώς, σα να στέλναμε εμείς αξιωματικό εν στολήι να πεί στους Γάλλους να εξοντώσουν κάθε γερμανικής καταγωγής / συνείδησης άτομο (ακόμη καί μωρά στην κούνια) στην Αλσατία καί τη Λωρραίνη, καί μετά ν’ αλλάξουν τις πινακίδες. Διότι, φερ’ ειπείν, η λέξη Στράςς-Μπούργκ δεν είναι Γαλλική.

Βέβαια, αν κάναμε εμείς κάτι τέτοιο, ακόμη θα μας το κοπάναγαν οι «πολιτισμένοι» Ευρωπαίοι «εταίροι» μας («σύμμαχοι», καί τα ρέστα). Αλλά γιά τους Ούννους καί γενοκτονία Ελληνικών πληθυσμών, δεν τρέχει μία, έ;

(4) Γιά την υποστήριξη στον Βουλγαρικό επιθετικό μεγαλοϊδεατισμό, άλλα 20 τρίς ευρώ.

(5) Γιά την παρακίνηση των τουρκαλάδων σε επίθεση εναντίον μας το 1897, άλλα 10 τρίς ευρώ.

Ο λόγος τότε ήταν ότι η Ελλάδα του Τρικούπη κήρυξε πτώχευση, καί οι γερμαναράδες «ομολογιούχοι» μείνανε να κρατάνε ομόλογα του Ελληνικού Κράτους μεταβληθέντα σε παλιόχαρτα. Εντάξει, αλλά τα ομόλογα είναι επένδυση με ρίσκο, δεν είναι αποταμίευση σε τράπεζα. Τί να κάνουμε;! Όποιος έχασε, έχασε.

Οπότε, όσα πήραν στα κρυφά απ’ τους τουρκαλάδες γιά να ρεφάρουν, θα μας τα δώσουν πίσω – καί πάντα νομιμοτόκως. Συν τις αποζημιώσεις ενός πολέμου, που προκάλεσαν αυτοί.

(6) Γιά την αιχμαλωσία του Δ’ ΣΣ το 1916, φιλική τιμή ένα τρίς.

(7) Τις εισπράξεις των μουσείων τους (ας πούμε πέντε τρίς), συν τις Ελληνικές αρχαιότητες που εκθέτουν.

(8) Γιά τον χρηματισμό καί τη διαφθορά πωλητικών εν Ελλάδι, συν την υπερτιμολόγηση των ειδών που μας πουλάνε, άλλα 20 τρίς. Κι ας κρατήσουν όσο θέλουν τον Χριστοφοράκο εκεί, να τον ταΐζουν.

(9) Γιά το ότι συνεχίζουν σταθερή ανθελληνική πολιτική, άλλα 10 τρίς. Τί να κάνουμε; τα γούστα πλερώνονται. Καί στις πουτάνες να πας (που λέει ο λόγος), γούστα όπως μαστιγώματα καί κοπρολαγνείες πλερώνονται εξτρά.

 

Το πακέτον της γερμανίτσας, επομένως, γύρω στα 136 τρίς. Καί κάθε φορά που θ’ ανοίξουν το στόμα τους να το αρνηθούν, ή να μας ειρωνευτούν, ή να διαμαρτυρηθούν, θ’ ανεβαίνει κατά ένα τρίς.

«- Άμπερ βίρ…»

Χάλτ’ς μάουλ! Εκατόν τριάντα εφτά τρίς!

«- Καί πού θα βρούν τόσα λεφτά, ρέ Εργοδότη;»

Σε είδος!… όχι χαρτάκια.

Πρώτα, όλο το χρυσάφι τους. Όχι μόνο το κρατικό, αλλά καί τα κοσμήματά τους. Κι αμέσως μετά: βιομηχανία καί υποδομές να μεταφερθούν στην Ελλάδα. Μετά: περιουσιακά στοιχεία, αυτοκίνητα, κτλ. Ό,τι βρούμε – κι οι ίδιοι στο εξής να κυκλοφορούν με βοϊδάμαξες. Συν καταναγκαστική εργασία. Να δείς γιά πότε φτιάχνουμε εδώ εθνικές οδούς καί σύγχρονα τραίνα!

 

β. μπαλγκαριστάν

Φιλαράκια των προηγουμένων, κι εξ ίσου μπαταχτσήδες. Μόνο που δεν θα τη σκαπουλάρουν γιά πολύ ακόμη.

 

(1) Δεν ξέρω τί πολεμικές αποζημιώσεις πληρώσαν (αν πληρώσαν) γιά τον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο, αλλά γιά το ότι ΔΕΝ ξεκουμπιστήκαν από τα Ελληνικά εδάφη πρίν το 1920, παρά το ότι ήσαν απ’ τους χαμένους του Α’ ΠΠ, καί παρά τις διασκέψεις ειρήνης στα Παρίσια κτλ, 5 τρίς.

(2) Ένα εκατομμύριο χρυσές λίρες αγγλίτσας, επειδή τις πεντακόσιες χιλιάδες μας υποχρέωσαν οι «σύμμαχοι» να τους τις δώσουμε, παρά το ότι είχαμε δίκιο. Καλά έκανε ο Πάγκαλος (όχι το σημερινό βαδίζον λίπος, ο παππούς του) καί μπούκαρε μέσα! Καί κακώς μας γύρισαν πίσω οι «σύμμαχοι».

(3) Κατοχικές αποζημιώσεις, 20 τρίς – φιλική τιμή. Καί τους τόκους, έ;

Είναι να γελάς καί να κλαίς με τους κλεφτοκοτάδες βόρειους γείτονες!… Με κλασική Βαλκάνια κουτοπονηριά, πήγαν πρώτα με τους ναζί. Κι όταν είδαν τους Σοβιετικούς στην πόρτα τους, αλλαξοσκούφισαν μέσα σ’ ένα 24ωρο! Τουφέκισαν τον κατοχικό πρωθυπουργό τους, οι πονηροί… κι όλα εντάξ’!!! Ούτε γάτα, ούτε ζημιά! (Νομίσανε.) Όλος, δέ, ο υπόλοιπος κρατικός ναζιστικός χαφιεδομηχανισμός τους μεταβλήθηκε σούμπιτος σε …ακραιφνείς κομμουνιστές!

Τα επόμενα 45 χρόνια δεν μπορούσαμε να τους πειράξουμε, επειδή εμείς ανήκαμεν εις την Δύσιν, κι αυτοί στην ΕΣΣΔ. Αλλά, μετά το 1990, κακώς, κάκιστα δεν τους ζητήσαμε τις αποζημιώσεις του 1941-44. Το πράττω εγώ τώρα.

 

Το πακέτον αυτωνών, επομένως, γύρω στα 26 τρίς ευρά. Κι επειδή δεν έχουν ούτε τόσο χρυσάφι, ούτε τόσα περιουσιακά στοιχεία όπως η γερμανίτσα, τότε μπορούν να δώσουν εδάφη.

Με την ευκαιρία… γιά εκείνον τον κνίτη, που στο πανεπιστήμιο μου είχε πεί ότι το 1944 ο Κόκκινος Στρατός τη Βουλγαρία την …απελευθέρωσε… Ρέ σύ! Αυτές τις ανιστόρητες μαλακίες σας λέγανε καί σας λένε στο κόμμα σου; Δεν πάτε καλά!…

 

γ. Βλαχομπογδανία

Ίδιου τύπου Βαλκανικοί ανεμοδούρες, όπως οι προηγούμενοι. Πρώτα με τους ναζί, μετά με τους Σοβιετικούς, μετά με τους Δυτικούς.

Δε μου λέτ’ εσείς, ρέ λεβέντες! Εσείς δεν ήσασταν, που το 1941-44 θέλατε μέσα στην Ελλάδα Βλάχικο Πριγκηπάτο της Πίνδου; Άσταδγιάλα, ρέ!!!

2 τρίς είναι η ζημιά η δική σας.

 

δ. χαλβανίτσα

Δέστε όλοι σας από μιά πέτρα στο λαιμό σας, καί πνιγήτε! Το τί μας χρωστάτε, θα το βρούμε εμείς μετά, με την ησυχία μας. Έχουμε ρεαλισμό: γνωρίζουμε άριστα ότι ούκ αν λάβοιμεν παρά των μή εχόντων. Οπότε, πνιγήτε κι αφήστε μας τη χώρα ολόκληρη.

 

ε. Γαλλία

(1) Δέκα τρίς γιά τα καμώματα του αββά Φουρμόν. Είπαμε, τα γούστα πλερώνονται.

(2) Τα Ραφάλ τζάμπα. Μας χρωστάτε αεροπλάνα από την άνοιξη του 1940, ενώι τα λεφτά τα είχαμε δώσει. Εσείς, όμως, στο μεταξύ φροντίσατε να …ηττηθήτε απ’ τους ναζήδες! (Αλλά το χρέος παραμένει, έ; Να εξηγούμαστε!)

(3) Δέκα τρίς, γιά τα καμώματα των αραπάδων του Σαράϊγ. Εμείς δεν στείλαμε στη χώρα σας ευζώνους, να πυροβολάνε καί να σκοτώνουν στρατιώτες δικούς σας – καί δή, λόγωι διαφορετικών φρονημάτων.

(4) Άλλα δέκα τρίς, γιά τους τρείς βομβαρδισμούς Αθήνας καί Πειραιά από τα πολεμικά σας πλοία.

(5) Άλλα δέκα τρίς, από τα εισιτήρια που μαζέψατε από την έκθεση των αρχαίων Ελληνικών ευρημάτων στα μουσεία σας – συν τα ευρήματα τα ίδια.

 

Ήτοι, ήγουν, καί τουτέστιν: σαράντα τρίς, συν τα Ραφάλ, συν τ’ αρχαία μας, μεσιέδες. Μή διαμαρτύρεστε, καλά σας έρχεται εσάς η ταρίφα. (Άμα διαμαρτύρεστε εσείς, τί να πούν κι οι ναζήδες, πού ‘χουν μεγαλύτερο αγγούρι στον κώλο!)

 

στ. Ιταλία

Εσείς κάτι δώσατε, αλλά δώστε κι άλλα δεκαπέντε τρίς, επειδή πρέπει να πληρώσετε καί γιά την πολυαιώνιο Κατοχή των Βενετσιάνων.

 

ζ. Βατικανό

Ρέ πάψ! Ρέ γερόντια ρασοφορεμένα! Υπάρχει γλώσσα «Ματσεντόνσκι»; Όχι, έ; Έ, τότε, τί σκατά ψέλνετε ευχές κάθε Χριστούγεννα σ’ αυτή τη γλώσσα; Τί θέλετε; Τί γουστάρετε;

Πού το πάτε;

Δύο τρίς κι εσείς, επειδή τα γούστα πλερώνονται – καί ψάλτε μετά ύμνους καί στον Καραγκιόζη, άμα γουστάρετε. Επίσης: τα χειρόγραφά μας που τσουρνέψατε κατά καιρούς, καί τά ‘χετε στο υπόγειο.

Άντε συνέλθετε, ρασοφόρα ανοϊκά ΚΑΠΗ, μήν τα πάρουμε στο κρανίο!

 

η. Ξανφόν Γκιένος

Όχι, που νομίζατε πως εσείς θα τη σκαπουλάρετε λόγωι θρησκείας!

(1) Πέντε τρίς ευρά, γιά το άδειασμα των Ελλήνων στα 1770 καί του Κατσώνη αργότερα.

(2) Άλλα πέντε, επειδή υποδαυλίσατε τον μεγαλοϊδεατισμό των Βουλγάρων καί τον Πανσλαυϊσμό στη γειτονιά μας. Μιά Σκανδιναυϊκή (π)ορδή Βίκινγκς ήσασταν, καί φτάσατε να έχετε τη μεγαλύτερη σε έκταση χώρα του κόσμου! Δεν σας φτάνει; δεν χορτάσατε; θέλετε κι άλλο;

Κάντε ό,τι θέλετε, αλλά όχι εις βάρος μας. Αυτό, πληρώνεται.

(3) Ένα τρίς, συμβολικώς, επειδή σκοτώσατε το προσωπικό της πρεσβείας μας το 1941 – κι αφού είσαστε η συνέχεια της ΕΣΣΔ, όπως λέτε. Τους πρέσβεις, ρέ;;; Αλλά φαίνεται πως δεν έχετε καταλάβει την ιερότητα του θεσμού, διότι τον φόνο του δικού σας πρέσβυ στην τουρκίτσα τον κατάπιατε αμάσητον.

(4) Άλλα 20 τρίς, επειδή κυνηγήσατε τους Πόντιους, όπως ο Κεμάλ. (Το ότι τον εφοδιάσατε με όπλα καί του κάνατε πλάτες, δεν το συζητάω. Μαλακία μας που μπουκάραμε στο κράτος σας το 1919, την αναγνωρίζουμε, έπρεπε να το λύσουμε διπλωματικώς το θέμα της εκεί ομογένειάς μας. Καί μας εκδικηθήκατε. Αλλά κι εσείς… όχι μία σου καί μία μου, μία σου καί δέκα μου το πήγατε, παλιοκουφάλες.)

(5) Άλλα πέντε, επειδή τόσα χρόνια χρησιμοποιείτε Ελληνικό έδαφος ως αγκυροβόλιο του στόλου σας, ΧΩΡΙΣ να μας ρωτήσετε καί χωρίς να μας πληρώσετε. Εννοώ εκείνο το νησάκι ανοιχτά των Κυθήρων.

 

36 τρίς ευρά το όλον, καί κατεβαίνετε το παραδάκι, ταβάριτσι! Επειδή, όμως, είσαστε ορτοντόξ, σας δίνουμε εναλλακτική: κάντε μας τη χάρη καί ξεσκίστε την τουρκίτσα, δώστε μας τζάμπα πετρέλαιο κι αέριο γιά τα επόμενα 200 χρόνια, καί τα χρέη σας τα γράφουμε στο χιόνι.

Κι αν σ’ αυτό το σημείο χαμογελάτε ειρωνικά, σειρά μας ν’ ανταποδώσουμε:

Έχετε ακούσει το: «- Φοβού τους Δαναούς, καί δώρα φέροντας!»; Έ, λοιπόν, τη ντρίμπλα που σας έριξαν ο Κύριλλος κι ο Μεθόδιος, δεν τη φαντάζεστε κάν! Ή, μήπως, νομίζετε ότι την Ορθοδοξία την πήρατε τζάμπα; Δέν λέω περισσότερα, πλησιάζει η ώρα να μάθετε στην πράξη τί υποχρεώσεις επωμιστήκατε με το βάπτισμα.

Ντασφιντάνιε!

 

θ. οξαποδαίοι

Εσείς τό ‘χετε ήδη χάσει το παιχνίδι!

Δώστε μας, λοιπόν, από τώρα όλα τ’ αρχαία μας (ευρήματα καί χειρόγραφα) πού ‘χετε στα υπόγειά σας… καί τα λεφτά που μας χρωστάτε (από τα εγκλήματά σας εναντίον μας), δεν θα τα πάρετε μαζί σας, έτσι κι αλλοιώς. Οπότε, μην τραβάτε ζόρια πόσα είναι καί τί θ’ απογίνουν.

Καί πού ‘σαστε! Ου Μισσίας σας θα ‘ρθεί να σας σώσει, όσο θά ‘ρθουν κι οι Ψίψιλον οι δικοί μας να σώσουν εμάς!

 

ι. τουρκίτσα

Από μιά πέτρα κι εσείς στο λαιμό, καί φούντο! Μόνο να πάτε ν’ αυτοκτονήσετε στη Λιβύη, επειδή η Μεσόγειος είναι μεγαλύτερη απ’ το Αιγαίο. Άμα αυτοκτονήσετε εδώ, θα μας το μαγαρίσετε.

 

κ. ηπαπάρα

Βρέ, καλώς τους!… Εσείς, θα μας δώκετε ό,τι έχετε καί δεν έχετε!

Στη γερμανίτσα βάλατε πλάτη δύο χοντρές φορές, κι άγνωστο πόσες υπόλοιπες. Στην τουρκίτσα αμέτρητες. Στους βόρειους γείτονες, τα ίδια. Σ’ εμάς εδώ, μας ανακατέψατε αμέτρητες φορές προς καταστροφή μας.

Δώστε μας τα πάντα… χρυσό, εργοστάσια, επιστημονικό δυναμικό, οπλικά συστήματα, καί μετά να γίνετε όλοι Άμις καί να κυκλοφοράτε με γαϊδουρομούλαρα.

Ούστ!

 

λ. αγγλίτσα

Καί τώρα, το μεγάλο το γλέντι! Γι’ αυτό την άφησα τελευταία.

Τί να πρωτοθυμηθούμε από σας, ρέ καθάρματα! Τους Τζώρτζ καί Κόχραν με τον φόνο του Καραϊσκάκη, ή τον ναυτικό αποκλεισμό της Ελλάδας τον χειμώνα του 1941; Τις προβοκάτσιες που μας σκαρώσατε επί Κατοχής (καί μετά), ή τον Αυξεντίου; Τη Σμύρνη του 1922, ή τους βομβαρδισμούς Αθήνας-Πειραιά, γαμώ το σπίτι σας, παλιοτόμαρα;

Λοιπόν, γιά εσάς ο λογαριασμός λέει τα εξής:

  • Αφήνετε τη Σκωτία να γίνει ανεξάρτητο κράτος.
  • Δίνετε τη Βόρεια Ιρλανδία στην υπόλοιπη Ιρλανδία.
  • Τουφεκίζετε τη βασιλική σας οικογένεια. (Στο κάτω-κάτω, γιά γερμαναράδες πρόκειται, πράγμα που φυσιολογικά θά ‘πρεπε να σας εξαγριώνει.)
  • Κλείνετε οριστικά την Οξφόρδη καί το Κέημπριτζ, καί μας παραδίδετε ό,τι Ελληνικό χειρόγραφο έχετε. Ά! Καί τα «μάρμαρα» – συν όποιο άλλο αρχαίο εύρημα, πχ ΤΗΝ Καρυάτιδα (της Αφροδίτης) καί τις Καρυάτιδες της Ελευσίνας!
  • Κλείνετε οριστικά τις τεκτονικές στοές σας καί μας παραδίδετε κατάλογο των μελών τους. (Τί τον θέλουμε; Έ, όλο καί τίποτε δικούς μας θα βρούμε εκεί μέσα, που «κρύβονται» από ‘δώ, καί δεν πάνε στις εδώ στοές, να μην τους δεί κανένα αδιάκριτο μάτι! Νόου; άρ γουή ρόνγκ;  🙂  )
  • Μας παραδίδετε όλον τον πολεμικό σας στόλο.
  • Μας παραδίδετε όλο το χρυσάφι σας, κρατικό καί ιδιωτικό.
  • Καί στο καπάκι, το ισοδύναμο εκατό τρίς ευρών σε είδος.

Αυτά, καί να μή σας ξαναδούμε στα μάτια μας!

 

Επιλογικώς

Όλα τα παραπάνω μπορεί να φαντάζουν όνειρα θερινής νυκτός, αλλά θέλω να πιστεύω ότι κάποια μέρα θα υλοποιηθούν.

Φυσικά, αυτό δεν θα σημαίνει ότι θα τσεπώσουμε το παραδάκι καί μετά θα καθόοοομαστε! Λίαν επιβλαβές.

Δεν θα σταματήσουμε να δραστηριοποιούμαστε, ως ζωντανοί κι έλλογοι άνθρωποι – κι Έλληνες.

 

Αρκεί μονάχα η γοητεία;

22 Σχόλια

εν ξεκινάω, τώρα, τίποτε ηθικοπλαστικά, του τύπου: «- Ναί, δεν αρκεί η γοητεία, χρειάζεται καί σκληρή δουλειά!», κτλ κτλ. (Γιά να κερδίσεις στη ζωή, καί καλά.)

Αλλού το πάω… αλλού πάει από μόνο του.

Εγώ, πάντως, θα το τολμήσω, καί γαία πυρί μειχθήτω! Δεν μπορούμε να το βουλώνουμε συνεχώς γιά κάποιες καταστάσεις… Περιμένοντας …τί;

 

Έστω, λοιπόν, ότι έχουμε ένα «επώνυμο» πρόσωπο· έναν πλούσιο, με το όνομα ας πούμε Επαμεινώνδας Καρατζούφιος.

Συνεχίζουμε τις σεναριακές υποθέσεις, καί λέμε ότι αυτός ο Καρατζούφιος είναι κολλητός του εκάστοτε γκουβέρνου, καί κάθε τρείς καί λίγο εμφανίζεται στα κοσμικά νέα… με την εκθαμβωτική του σύζυγο (πάντα εκθαμβωτικές είν’ αυτές, ωρέ! όχι σαν τις δικές σας, τις μπασκλασαρίες! lol!!!) Ανελίζ Καρατζούφιου (πάντα ξενικό όνομα, να δείξουμε κι έναν Ευρωπαϊκό αέρα, ντέ! – αυτήνηνε καθόλου απίθανο να τη βαφτίσανε φερ’ ειπείν Κρυστάλλω)… καί κάνει δωρέες σε «γκαλά», αγοράζει πίνακες «Τέχνης» (δυό μουτζούρες διασταυρωμένες, αλλά σάμπως ξέρει ο Καρατζούφιος από τέχνη; απλώς περιμένει ν’ ακριβήνουν οι μουτζούρες, να τις μεταπωλήσει με κέρδος), καί τα διάφορα, που συνηθίζουν τα άτομα του είδους.

Επίσης (συνεχίζουμε τα φαντασιακά μας), το όνομά του άλλο τόσο συχνά εμφανίζεται καί στα κουτσομπολιά αντιπολιτευομένων ΜΜΕ κι ιστοσελίδων… ότι, δηλαδή, πρόκειται γιά αισχρό φραγκοφονιά, που απολύει εργαζομένους του, γιά να μην τους δώσει τη νόμιμη αύξηση, κτλ κτλ.

Γνωστά πράγματα μέχρις εδώ, ναί;

Ναί.

Τώρα, αν σχολιάσεις δημοσίως το όνομα «Καρατζούφιος» καί τον επαινέσεις, δεν τρέχει τίποτε. Αν τον βρίσεις (πάλι δημοσίως), ως παλιάνθρωπο καί τα ρέστα, πάλι δεν τρέχει τίποτε. Διότι ισχύει ο κανόνας του -γνωστού γιά τα τσιτάτα που πέταγε- ιδιοκτήτη τσίρκου (καί …πολιτικού!) Φινέα Ταίϋλορ Μπάρναμ, ο οποίος είπε ότι: «- Δεν μ’ ενδιαφέρει τί γράφουν γιά μένα, αρκεί να γράφουν σωστά το όνομά μου!» (Ο Μπάρναμ λέγεται πως πέταξε καί τ’ άλλο το περίφημο, ότι «κάθε λεπτό γεννιέται κι από ένα κορόϊδο».) «Αρνητική διαφήμιση» λέγεται αυτό, καί στο εμπόριο μπορεί να φανεί μέχρι κι επωφελές!!!

Δηλαδή, εν ολίγοις:

  • Αν βγείς καί πεις: «- Ο Καρατζούφιος, ο μεγάλος ευεργέτης του οίκου ευγηρίας, της Εκκλησίας!…», κτλ κτλ κτλ, όλα καλά.
  • Αν βγείς καί πείς: «- Ο Καρατζούφιος, ο τσιγκούναρος, ο κλέφταρος του δημοσίου χρήματος, ο παλιάνθρωπος, ο πήξε, ο δείξε!», κτλ κτλ κτλ, επίσης όλα καλά. Ο Καρατζούφιος θ’ απαξιώσει ακόμη καί να κάτσει να διαβάσει τί είπες, πολλώι δέ μάλλον να σου απαντήσει.
  • Τα ίδια, αν βγείς καί πείς πχ ότι έμαθες από κουτσομπολιά ότι ο Καρατζούφιος σνιφάρει κόκα. Ο λεγάμενος δεν ευκαιρεί ούτε να σε χέσει· σιγά μην κάτσει ν’ ασχοληθεί με το τί λες εσύ, ένα ανθυπομυρμήγκι του μεροκάματου.

Εάν, όμως, βγείς καί πείς: «- Ο Καρατζούφιος, ο αποκρυφιστής!«, τότε ψάξε να βρείς πλανήτη να κρυφτείς!!!

Αυτά μου είπαν κάποτε κάποιες κακές γλώσσες.

 

Τώρα, θα μου πείς, καί τί μας νοιάζουν αυτά;

Καλοί μου άνθρωποι!… δε μου λέτε:

Ο Χίτλερ έγινε αυτό που έγινε,

  • επειδή απλά ήταν γοητευτικός καί δυναμικός ως προσωπικότητα;
  • επειδή απλά -ως λέγεται- είχε πάρει μαθήματα ηθοποιΐας, κι έτσι κατάφερε να ξεγελάσει έναν ολόκληρο λαό (καί να τον παρασύρει στον όλεθρο) ;
  • επειδή απλά μίλησε στη γλώσσα του λαού κι είπε όσα ήθελε ν’ ακούσει ο λαός;
  • επειδή απλά είχε καλούς (μυστικο)συμβούλους;
  • επειδή απλά τον είχαν προγραμματίσει να κάνει όσα έκανε;
  • επειδή απλά τον είχαν χρηματοδοτήσει να κάνει όσα έκανε;
  • επειδή απλά… όλα τα παραπάνω μαζί;

Ή, μήπως, έπαιζε καί κάτι ακόμη επάνω του, ΚΑΤΑΜΑΥΡΟ;

Κι επειδή δεν σας απασχολώ τζάμπα με παρελθοντικές ιστορίες (είπαμε, ουκέτι καιρός), γιά καθήστε να σκεφτήτε λιγάκι επάνω σ’ αυτήν εδώ την είδηση! Λέτε να φταίει μονάχα η απροσεξία του αληταρά οδηγού; (Προφανώς ρουσφέτι καί κοντοχωριανός της συγκεκριμένης κυράτσας. Καί …υπεράνω του νόμου.)

 

Τώρα, βέβαια, θα μου πείς ότι έχω μεγάλη φαντασία, γιά να υπαινίσσομαι όσα υπαινίσσομαι. Ναί, δεν το αρνούμαι καθόλου. Θα μπορούσα να γράφω σενάρια, καί να είμαι πάμπλουτος.

Όμως, το μικρό όνομα του θύματος (που δεν κατάλαβα αν ζή ακόμη – καί μακάρι) είναι Ιάσων.

Παναπεί, είχαμε τελετουργική θυσία προς αντιστροφή συμβολισμών καί …πραγματικότητας.

Κι απ’ την άλλη, σαν πολλά δεν μαζεύονται τώρα τελευταία με τις αντιστροφές αυτού του είδους; αντεστραμμένοι σταυροί, κομμένο το κεφάλι …του Περσέα (αντί της Μέδουσας), το σωστό είναι λάθος καί το λάθος («πολιτικώς») σωστό, κτλ κτλ κτλ.

Θα με ρωτήσεις όμως, ακόμη, καί πού το ξέρανε το μικρό όνομα του ανθρώπου με το μηχανάκι, ώστε να κάνουν όσα πετάς σπόντες ότι κάνουν, ώ ανεγκέφαλε Εργοδότη;

Ά, δεν γνωρίζω. Αν ποτέ θελήσω να γίνω αρχηγός κράτους με τη μεθοδολογία που υποψιάζεται η φαντασία μου, καί -εννοείται- αν ισχύει αυτή η μεθοδολογία, θα μάθω τί κόλπα παίζονται, καί θα σας ενημερώσω.

Όπως δεν γνωρίζω ούτε τί σκατά έχει πάθει ο Ελληνικός Λαός, κι έχει προβατοποιηθεί εντελώς, καί υπακούει τυφλά τον κάθε διανοητικώς καθυστερημένον που του κάθεται στο σβέρκο. Λέτε να φταίει μονάχα η χαζομάρα του, του λαού; Ή μονάχα τα αεροψεκάσματα;

Γνωρίζω μόνο πως, ΕΥΤΥΧΩΣ που υπάρχει κι ένας Αμβρόσιος πρώην Καλαβρύτων, να καταδείξει με τον τρόπο του πρόσωπα καί καταστάσεις.

 

Υγ: Μπλάκ Μάτζικ!… «παίζει» παντού! Αρκεί να μπορούμε να τη διακρίνουμε.

Είδα ότι πρόσφατα μία (μάλλον διεθνώς άγνωστη) Γαλλίς ηθοποιός, σε μιά τελετή απονομής βραβείων κτλ, προσήλθε επί σκηνής, είπε διάφορα, καί …ξεγυμνώθηκε! (Απολαύστε την εδώ.)

‘Ντάξ’, σωστή ως προς αυτό το σκέλος! Καί νοστιμούλα, μπορώ να πω!  🙂  Άντε, καί το να τραβάς την προσοχή απάνω σου (έστω καί με ξεβρακώματα, όπως κάνει πχ κι η Αμερικανο-Χαζάρα λέηντη Γκαγκά) πάντα είναι διαφήμιση.

Όμως, κι ενώι το -εκτός θέματος- σχόλιο το έκανε ένας σχολιαστής στον φίλο Διόδοτο (εδώ, πρώτο σχόλιο), έγραψε μονάχα ότι επρόκειτο σαφώς περί τελετής με συμβολισμό αδρενοχρώματος. ( Ναί, με το κόκκινο χρώμα, κτλ.) Αλλά, πιστεύω, το «κλού» της βραδιάς ήταν η γαϊδουροστολή, που φορούσε η μανδάμ, πριν γδυθεί: αν αυτό δεν ήταν συμβολισμός του Τυφωνικού-Εχιδνικού ιερατείου… τί να πω;!

Υστερόγραφο στο υστερόγραφο: η καταγωγή της αυτηνής είναι από βόρεια Γαλλία, κοντά στα Βελγικά σύνορα. Χμμμ… από την περιοχή καταγωγής των (αν θυμάμαι καλά) έξι μελών από τα εννέα του πρώτου πυρήνα των Ναϊτών, αν αυτό λέει κάτι!

 

Καί Ζά, καί φρενοβλαβείς

28 Σχόλια

αλά λέω εγώ, ότι οι τρελλοί πρέπει να κλείνονται μέσα!… καί ν’ αφήσουν τους μοντερνισμούς οι ψυχο-τέτοιες επιστήμες, τάχαμου «αποϊδρυματοποίηση» των παλαβών καί λοιπές σαχλαμάρες!

Πάρε, ας πούμε, τους λέφτ συνανθρώπους μας (που λέει κι ο Τρισ-α-τέλειος). Αυτοί θεωρούν τους ράϊτ συνανθρώπους μας «Ζά» (καί εν πολλοίς έχουν δίκιο), διότι θεωρούν πως η λέφτ θεώρηση του κόσμου τους ανοίγει πνευματικούς ορίζοντες, άφθαστους στους ράϊτ λεγάμενους, καί γάρ ούτοι δεν διαβάζουσιν καί τίποτις μαρξιστικό (σάμπως διαβάζουσιν οι λέφτ, αλλά λέμε τώρα…). Αλλά οι ίδιοι οι λέφτ δεν πάνε καθόλου πίσω.

Ειλικρινά, δεν τους καταλαβαίνω κάτι τέτοιους «πανέξυπνους».

  • Τους χαλάνε άσχημα το κέφι η Ελλάδα καί οι Έλληνες, αλλά εδώ συνεχίζουν να κάθονται. Εδώ μπαστακώθηκαν, καί δεν το κουνάνε ρούπι! (Δίκην πεισματωμένου ανάποδου γέρου στα Λούκυ Λούκ, που ταμπουρώθηκε στην αγροικία του.) Δεν τσακίζονται να πάνε αλλού· αν κι ο Οηές διαθέτει καμιά διακοσαριά άλλα κράτη, διά πάν γούστον.
  • Τους χαλάει άσχημα το κέφι το «αστικό κράτος» (που το βρίζουν είκοσι φορές τη μέρα – αν κι όχι άδικα), αλλά απ’ αυτό περιμένουν  …δικαιοσύνη!!! (Καί επιδόματα. Διότι ενθάδε, ακόμη κι ο …λεφτισμός τυγχάνει κρατικοδίαιτος.)
  • Τσινάνε πολύ άσχημα στην οποιαδήποτε (πραγματική, ή νομιζόμενη) στέρηση της ελευθερίας τους, αλλά γιά τις μάσκες καί τα λοκντάουν του γκουβέρνου δεν βγάζουν άχνα. (Άαααα!!!….λάθος μου – καί μπαρδόν: μιλάνε μέν, αλλά είτε γιά να γίνουν τα μέτρα εγκλεισμού πιό …ορθολογικά, είτε πιό εντατικά!)

Τά ‘παμε, να μήν τα ξαναλέμε καί γινόμαστε κουραστικοί: μιλάμε γιά πολιτική (καί εν γένει) σκεπτική ικανότητα καθυστερημένου νηπίου. Με κενά καί αντιφάσεις τελείως αδικαιολόγητα γιά σώφρονα ενήλικον.

[Ρέ, κάτι μαλθακίες που πετάω κι εγώ, ώρες-ώρες… ποιόν σώφρονα ενήλικον; ο τυχών κάφρος οπαδός ποδοσφαιρικής ομάδας σκέφτεται σωστότερα από δαύτους! Διότι τον παιχταρά της αντίπαλης ομάδας τον αναγνωρίζει ως αξία, καί τον θέλει μεταγραφή!]

Κι αυτά τα άτομα: (α) κυκλοφορούν ελεύθερα, (β) ψηφίζουν, (γ) οδηγούν οχήματα, (δ) τεκνοποιούν. Γι’ αυτό καταντήσαμε εδώ που καταντήσαμε.

 

Αφορμή γιά τα παραπάνω μού ‘δωσε ένα τέτοιο καθυστερημένο νήπιο, που εσχάτως θύμωσε με το «αστικό κράτος», καί δεν τρώει το φαγητό του. Θύμωσ’ ο μπέμπης, καί κάνει μουτράκια! (Παρηχώντας την ψιλοαισχρή παροιμία: «- Θύμωσ’ ο αγάς, κι έκοψε τ’ αρχίδια τ’!»)

Καί, σαν να μην έφτανε αυτό, πετάχτηκαν κάτι άλλα παρεμφερή νήπια (με πτυχίο αυτά), που εγκαλούν το «αστικό κράτος» γιά κακή συμπεριφορά, που το παλιοκράτος δεν παίρνει τον μπέμπη αγκαλίτσα (με χαδάκια), να τον παρηγορήσει καί να του δώσει το μπιμπερό στο στόμα. Λες καί το παλιοκράτος θα κάτσει ν’ ακούσει προσεκτικά το τί τσιρίζουν τα συγκεκριμένα νήπια, ή λες καί μπορούν αυτά να το κάνουν ντά! ντά! ντά!, άμα το παλιοκράτος τα γράψει τα νήπια εκεί που δεν πιάνει το μελάνι. (Που …το σκέφτεται, αν τελικά θα τα γράψει, ή όχι – προφανώς γιά να μή φανεί αγενές! lol!!!)

[Δεν μπορούν μεν να το δείρουν το παλιοκράτος, αλλά υποψιάζομαι πως …ούτε θέλουν! Διότι, μετά, πάπαλα τα Ευρωπαϊκά λεφτά καί τα επιδόματα καί τα παρεμφερή χαϊλίκια! lol!!!

Γι’ αυτό περιορίζονται στις λεκτικές πορδές, κι αναβάλλουν διαρκώς …την επανάσταση. Απλά, κουβέντα να γίνεται. «Δημοκρατικός διάλογος», δηλαδής! Που δεν κοστίζει καί τίποτε. Διότι οι πορδές πάντα ήταν ανέξοδες. Ουδέποτε κόστιζαν.]

Ή, λες κι ο μπέμπης είχε μέχρι σήμερα ανάγκη κηδεμόνων, καί δεν αποφάσιζε μόνος του.

Τί να πείς!… Ούκ έστι σωτηρία.

Απλώς, στο εξής ο Παλιούρας θα συνεννοείται μαζί μας καθιστός καί διά νεύματος. Διότι, εάν τον ρωτάμε γιά κάθε περίπτωση Ζού καί φρενοβλαβούς, αφ’ ενός θα τον κουράσουμε, αφ’ ετέρου δεν θα τελειώσουμε ποτέ.

Κι έχουμε καί δουλειές.

 

Υγ: Γιά του λόγου το αληθές, πρό κανενός μηνός φωτογράφησα την εξής αφίσα:

 

 

Δεν είναι μόνον οι εκτός πραγματικότητας μπούρδες που γράφουν («Δεν επίταξαν τον ιδιωτικό τομέα Υγείας, γιά να μή θίξουν τα κέρδη του» – ναί, έ; όχι μόνο τον επίταξαν, αλλά τον επίταξαν γιά να του τ’ αυξήσουν, καί να τα μοιραστούν παρέα τ’ αυξημένα!), αλλά είναι το ότι συμφωνούν απολύτως με τις ενέργειες αυτών που βρίζουν!!! Κι όχι απλά συμφωνούν, αλλά υπερθεματίζουν κι από πάνω!

Αν αυτό δεν ονομάζεται «φρενοβλάβεια», τότε πώς ονομάζεται;

 

Καθολικό lockdown θέλετε, ρε μαλακισμένα; Δεν σας φτάνει αυτό, που λούζεστε τώρα; Κα-λάαααα… Σκύψτε, κι έρχεται οσονούπω ο κουκλοχαιρετάκιας να σας φορέσει το Κινέζικο τέστ στα κωλαράκια σας!

Με μαύρο νοσοκόμο…. μιά που μπλάκ λάϊβζ μάττερ.

Δεν πιστεύω νά ‘χετε αντίρρηση γιά τον μαύρο; Άμα έχετε, έχει καί παιδεραστές το μενού!  🙂

 

Υγ 2: Κρατικοδίαιτος κι αυτός ο «επαναστάτης», που εσχάτως θύμωσε με το στομάχι του καί δεν του βάζει τίποτε μέσα. Μιά χαρά τις τσέπωνε τις επιδοτήσεις του Πασόκ, δήθεν γιά μελισσοκόμος! Δεν του βρωμούσαν ούτε η Ευρώπη, ούτε οι διεφθαρμένοι αστοί πολιτικοί, ούτε ο καπιταλισμός. Ξού, ρέ!!!

Τώρα, βέβαια, μεταξύ μας, γύρευε ποιά σκοτεινά παιχνίδια παίζονται πάλι στα παρασκήνια, κι ασχολούμαστε συνεχώς με δαύτον… λες κι έχουμε λυμένα όλα τα υπόλοιπα προβλήματά μας.

 

Υγ 3: ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠ’ ΤΟΝ ΕΥΡΥΤΟ!!!

Όποιος δεν γουστάρει την Ελλάδα, διαβατήριο καί δρόμο!

Πάλι μεταξύ μας, ο πιτσιρικάς στην ουσία είναι επικυρηγμένος. Υπάρχουν κάτι υποψίες, ότι στην πραγματικότητα τον έχει επικηρύξει η ΜΙΤ των Τουρκαλάδων… αλλά θά ‘λεγα να κοιτάμε καί πιό …νοτιοανατολικά. Βλέπετε, η καταστροφή έργων τέχνης είναι διαχρονικό σήμα κατατεθέν… «κάποιων».

Δεν μπορείτε να συγκρατηθήτε, καί προδίδεστε, παλιοτόμαρα. Μουτζουρώσατε ειδικά τον Καραϊσκάκη; Έ, ναί, δεν εκπλήσσομαι… Πρόκειται γιά την καθυστερημένη (κι εντελώς αδερφίστικη) εκδίκηση των απογόνων του Σιλιχτάρ Βόδα!

Άει στα κομμάτια, λέμε!!!

 

Κάποιος να του το πεί…

49 Σχόλια

ρίν του πεί ο Θεός στ’ αυτί! Lol!!!

Ο λόγος γιά τον σοβαρό καί στιβαρό ηγέτη πού ‘χουμε στην καμπούρα μας, που παίρνει αποφάσεις από μόνος του, χωρίς να φοβάται τίποτε καί κανέναν! (Ούτε κάν τους «νατιβιστές».) Τον ακλόνητο στις απόψεις του (ακλονησία 1, ακλονησία 2), τον άντρακλα!

Κάποιος να του μιλήσει, ρέ παιδιά…

…Αλλά, ας πάμε βήμα-βήμα, να γίνουμε κατανοητοί.

 

α. «Διάλ(ογ)ος» με την τουρκίτσα

Τον τελευταίο καιρό διαβάζουμε συνεχώς στα Ιντερνέτια γιά (καλά, παμπάλαιο αυτό) «διάλογο» με την τουρκίτσα, καί ότι τις όποιες διαφορές μας με τους εξ Ανατολών «φίλους» καί «συμμάχους» θα τις λύσουμε στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης.

Επάνω στο θέμα αυτό, έχει γραφεί (πολύ σωστά) ότι το συγκεκριμένο δικαστήριο είναι αναρμόδιο. Δηλαδή, δεν μπορεί να κρίνει διαφορές, που ήδη τις έχει λύσει το Διεθνές Δίκαιο, καί δεν αποτελούν κάν θέμα προς συζήτηση. Τώρα, βέβαια, αν κάποιος θέλει ουσιαστικά να χαρίσει κομμάτια της πατρίδας του στην τουρκίτσα, αυτό είναι άλλο θέμα – καί το λεγάμενο δικαστήριο απλά θα νίψει τα χέρια του, ως Πόντιος Πιλάτος.

Έχει επίσης γραφεί στα ιντερνέτια ότι οι υπογραφές (γιά παραχώρηση αμαχητί του ανατολικού Αιγαίου στους τουρκαλάδες) ΉΔΗ έχουν πέσει κάτω απ’ το τραπέζι, οπότε το θέμα είναι απλά το πώς θα σερβιριστεί στο πόπολο το (θανατηφόρο) χάπι ζαχαρωμένο. Πιθανόν (υπάρχει κάκιστο προηγούμενο με τις συνθήκες Ζυρίχης και Λονδίνου του φρύδια καί της Ροζαλίας), αλλά δεν το γνωρίζω αυτό· δεν συνηθίζω να κρατάω το φανάρι, όταν υπογράφονται μυστικές προδοτικές συμφωνίες. Οπότε, δεν μπορούμε να βασιστούμε σε τέτοιες υποθέσεις.

Εκείνα, όμως, που ΔΕΝ έχουν γραφεί, είναι:

  • Ποιός ωθεί τον κουκλοχαιρετάκια σε τέτοιες ενέργειες.
  • Καί τί συνέπειες θα έχουν αυτές.

Το ξαναγράφω: ΣΥ-ΝΕ-ΠΕΙ-ΕΣ.

Αν νομίζει κανείς ότι αυτή η δουλειά θα περάσει έτσι… καλύτερα να πάει τώρα γιά θαλάσσιο μπάνιο. Με τα ρούχα του.

 

β. Ποιός τον βάζει

Η απάντηση εδώ είναι απλούστατη, μονάχα που τα «κυριλλάτα» sites καί ιστολόγια (με τους αναλυταράδες) την κάνουν γαργάρα, γιά ευνόητους λόγους.

[Μεγάλη μαλακία -κι όχι μονάχα δημοσιογραφική- το να προσπαθείς να τά ‘χεις συνεχώς καλά με όλους. Καί σε ποιόν θα την πείς, αν χρειαστεί; σε φαντάσματα; Εξ ού καί οι αοριστολογίες παύλα γενικολογίες, του τύπου: «-… Αλοίμονο σ’ όσους νομίζουν ότι θα κάνουν κακό στην Ελλάδα…» μπλά-μπλά-μπλά. Τί «όσους»; Όνομα δεν έχουν, ΡΕ; ]

  • Η γερμανίτσα,
  • κι οι ηπαπάρα.

[Ξεκαθαρίζω: εάν πίσω απ’ αυτές τις κυβερνήσεις βρίσκονται τζιούζ (πχ δες εδώ), τότε αυτό είναι πρόβλημα των λαών αυτών. Όχι δικό μας. Ας μην τους βγάζανε κυβέρνηση, να μήν ρεζιλεύονται!

Πώς αυτοί λένε ότι ας προσέχαμε εμείς ποιόν ψηφίζαμε, διότι έτσι κι αλλοιώς οι υπογραφές πρωθυπουργών μετράνε, μας αρέσει-δέ μας αρέσει; Έ! Έτσι ακριβώς.]

Η μέν γερμανίτσα, αφ’ ενός θέλει να διατηρεί εσαεί την πατροπαράδοτη φιλία της με την τουρκίτσα, νομίζοντας ότι κάποια μέρα θα ξαναγίνει υπερδύναμη καί θα βάλει χέρι στα πετρέλαια της Βαγδάτης – κι όχι μόνον. Αφ’ ετέρου, έχει τουλάχιστον δυόμιση μύρια φωνασκούντες (καί δασκαλεμένους) τουρκαλάδες στο έδαφός της, οι οποίοι αλλάζουν καί το εκλογικό αποτέλεσμα, άμα λάχει… άρα, είναι σε θέση να εκβιάζουν το γερμανογκουβέρνο. Οπότε, η γερμανίτσα χορεύει όπως της τραγουδάνε οι αμανετζήδες της τουρκίτσας. (Χώρια τα εργοστασιακά καί λοιπά οικονομικά συμφέροντα της γερμανίτσας στην τουρκίτσα.)

Οι δέ ηπαπάρα, είναι φανερό ότι κανακεύουν την τουρκίτσα εις βάρος μας, μπάς καί μείνει «εις την Δύσιν» καί συνεχίσει να τους κάνει τις βρωμοδουλειές. (Τόσα φαντάρια που έχει, είναι καλή πηγή γιά «αναλώσιμα»… – σκέπτονται «εις την Δύσιν».)

Καί οι μέν, καί οι δέ είναι επιεικώς βλάκες από γεωπολιτικά (πορεύονται όχι με διπλωματία, αλλά με τη λογική του γκάνγκστερ), αλλά εμείς την πληρώνουμε στο τέλος.

 

γ. Ιντερμέτζο – δημοσιοκαφρική ηλιθιότητα καί αθλιότητα

Είναι γνωστό πως οι ενθάδε αρδ δεν κάνουν τη δουλειά τους, αλλά ξεσκατίζουν το εκάστοτε γκουβέρνο (καί με το αζημίωτο, εννοείται). Υπάρχουν, λοιπόν, στην διαχρονική υπόθεση του ξεπουλήματος Ελληνικής επικράτειας τρία σχετικά πρόσφατα καραμπινάτα φάουλ ΜΗ τελέσεως του δημοσιογραφικού …λειτουργήματος (μή χέσω).

  • Το πρώτο, όταν κάπου το 1991 η χαλβανίτσα έγινε …δημοκρατική!

(Καλά… ‘ντάξ’… οι αλλαγές πολιτεύματος εν μιάι νυκτί, γιά να μην εισπράξουν φάπες, είναι ίδιον των Βαλκανίων χωρικών. Βλέπε πχ Βουλγαρία το 1944 ΚΑΙ το 1990.)

Τότε, πετάχτηκε ένας γερμαναράς, ονόματι Χέλμουτ Κόλ (ναί, η γραμματική κατάληξη που σκεφτήκατε, του αξίζει απόλυτα!), καί είπε εμφατικώς ότι η γερμανίτσα έχει συμφέροντα στη χαλβανίτσα. (Σα νά ‘λεγε, μή μου πειράζετε το χαϊδεμένο παιδί, διότι αλοίμονό σας!)

Καί δεν βρέθηκε ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ αρδ, να τον ρωτήσει: «- Τί συμφέροντα έχεις εσύ, ρέ χοντρόκωλε, στη χαλβανίτσα, που βρίσκεσαι στην άλλη άκρη της Ευρώπης, καί δεν έχουμε εμείς, πού ‘μαστε δίπλα; Καί μάλιστα, έχουμε αλύτρωτα εδάφη καί αλύτρωτο πληθυσμό εκεί; Μπορείς να μας τα κατονομάσεις, τα συμφέροντά σου;»

Μπάααα!!!… όσο ρώτησαν τα ντουβάρια, άλλο τόσο ρώτησαν κι οι εγχώριοι αρδ.

  • Το δεύτερο, όταν η δρακουλοκόρη (σε συνέντευξη) «επιχειρηματολογούσε» στο θέμα της ονομασίας των Σκοπιανών, καί πέταξε το ανεπανάλητο: «- Καί πώς θέλετε να τους λέμε; φούφουτους;»

Πάλι, κανένας δεν της είπε ότι ΉΔΗ ο βόρειοι γείτονες έχουν όνομα γιά τη χώρα τους από προπολεμικά, κι αυτό είναι Βαρντάρσκα. Ούτε Μακεδονία, ούτε Μακεδονικός χαλβάς.

  • Το τρίτο, πάλι η δρακουλοκόρη σε συνέντευξη, όταν πάλι «επιχειρηματολογούσε» γιά το ότι είναι καλό να χαρίσουμε στην τουρκίτσα τα πάντα, έτσι αέρα-πατέρα: «- Καί τί θέλετε, δηλαδή; να κάνουμε πόλεμο;»

Καί πάλι κανείς δεν της είπε: «- Άκου ‘δώ, μανδάμ! Πόλεμος γίνεται πάντα με τουλάχιστον δύο αντιπάλους! Όθεν, ακόμη κι αν δεν θέλουμε εμείς τον πόλεμο, τον θέλουν εκείνοι! Εκείνους να πας να ρωτήσεις, γιατί υπερεξοπλίζονται εδώ καί δεκαετίες!»

Καί πάλι, όσο τη ρώτησαν τα ντουβάρια, τη ρώτησαν κι οι αρδ που τη συνεντευξιάζανε.

 

Τέλος πάντων, μ’ αυτά καί μ’ αυτά (κι όχι μονάχα με τα συγκεκριμένα παραδείγματα), είναι πολλά χρόνια που ξύνω τ’ αρχίδια μου, όταν ακούω γιά αρδ. (Όλως πληροφοριακώς: σε «έγκυρους» καί «έγκριτους» τέτοιους, η φαγούρα γίνεται μεγαλύτερη.)

Τί να κάνουμε; έχει απόλυτο δίκιο ο Παλιούρας: γιά τους περισσότερους, δύσκολο πράγμα η ρημάδα η σκέψη, η απλή λογική! Γιά δέ τους αρδ, φορτίο ασήκωτο!!!

 

δ. Συνέπειες

Έ, λοιπόν, δεν θα πάψω να φωνάζω πως, ό,τι κάνουμε κι ό,τι δεν κάνουμε στη ζωή αυτή (πράξεις τε καί παραλείψεις), έχει συνέπειες.

Τί εννοώ στην περίπτωσή μας;

Έστω, λοιπόν, ότι βρίσκεται ένα δασκαλεμένο δικαστήριο της Χάγης…

[Καλά… εδώ οι ηπαπαραίοι βομβαρδίσανε γκανγκστερικώς με το έτσι γουστάρω την τέως Γιουγκοσλαυΐα, κι αντί να τους αρπάξει η Χάγη -μαζί με τους γερμαναράδες- καί να τους κόψει τον κώλο, άρπαξε αυτούς που υπερασπιζόταν την πατρίδα τους! Τον Μιλόσεβιτς καί τον Κάρατζιτς! Δεν είναι, δά, κανένα αγγελούδι το συγκεκριμένο δικαστήριο!]

…καί (ΠΑΡΑ τα διεθνή θεσμισμένα) δέχεται όλα τα -χμ- «επιχειρήματα» του κουκλοχαιρετάκια (που αποτελούν αντιγραφή των «επιχειρημάτων» των τουρκαλάδων, που αποτελούν αντιγραφή των «επιχειρημάτων» γερμανών κι ηπαπαραίων), καί χαρίζει Ελληνική επικράτεια στην τουρκίτσα.

Σκέφθηκε κανείς τί θα γίνει μετά, καί δή παγκοσμίως, αν εμείς χαρίσουμε τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου στην τουρκίτσα, επειδή «είναι πιό κοντά» σ’ αυτήν;

 

ΤΗΣ ΠΟΥΤΑΝΑΣ!!!

 

δ1. «Οπλίζεται» νομικώς η Αργεντινή

Αμέσως-αμέσως, καί έχοντας στα χέρια της διεθνές νομικό δεδικασμένο, η Αργεντινή θα επανεγείρει θέμα Φώκλαντς!!!!! (Αφού «βρίσκονται κοντά» στην Αργεντινή!…)

Τώρα, θα μου πείς, η πτωχευμένη Αργεντινή θα ξανακάνει πόλεμο; ή θα τον ξεκινήσει η αγγλίτσα, με τα χάλια πού ‘χει;

Κοιτάχτε… Δεν είναι απλά θέμα αυτών των δύο, αλλά πρέπει να το δεί κανείς μέσα στο πλαίσιο της εποχής μας.

Κι αυτό, είναι το ότι σήμερα τα κράτη υποχωρούν παγκοσμίως, κι αναλαμβάνουν οι πολυεθνικές. Κι επειδή πέραν του Ατλαντικού τα σχέδια είναι να γίνει μιά ας πούμε «συνομοσπονδία» (νομίζω θα λέγεται «Παναμερικάνα», ή κάπως έτσι), με τις πολυεθνικές ασύδοτες (ου μήν, καί κυβερνώσες), μαντέψτε ποιός θα βρίσκεται πίσω απ’ την Αργεντινή καί θα βάζει φυτίλια!!!

Τώρα, η αγγλίτσα. Αυτή, ό,τι καί να πέρασε, ουδέποτε έπαψε να τρέφει όνειρα επαναφοράς σε καθεστώς παγκόσμιας αυτοκρατορίας (τρείς αιώνες ήταν, δεν το λες καί λίγο!)… άσε που γνωρίζει άριστα ότι την αυτοκρατορία της τη ροκάνισαν οι ηπαπάρα, προκειμένου να έρθει η Pax Americana μετά τον Β’ ΠΠ.

Βέβαια, η αγγλίτσα δεν θα τα βάλει ευθέως με τις ηπαπάρα, αλλά…

«- Τζέημς Μπόντ, πάρε τηλεφακό, δηλητήριο, καί τα λοιπά συμπράγκαλά σου, καί πετάξου στην Ελλάδα, να δείς τ’ αρχαία! Ά! Κι ο λεγάμενος να τα δεί τ’ αρχαία από κάτω, απ’ τα θεμέλια! Κατάλαβες;»

«- Μάλιστα, μεγαλειοτάτη!»

Δεν νομίζω ότι χρειάζεστε κι άλλες εξηγήσεις… αλλά να ξέρετε, ειδικά η αγγλίτσα ΔΕΝ θα τ’ αφήσει αυτό να περάσει έτσι – έτσι καί η Χάγη εκδώσει τέτοια νομολογία, με υπαιτιότητα κουκλοχαιρετάκια!

(Τον οποίο, φυσικά, η γερμανίτσα ΔΕΝ πρόκειται να τον προστατέψει. Άπαξ καί της έκανε τη δουλειά της, θα τον πετάξει στα σκουπίδια.)

 

δ2. «Οπλίζεται» νομικώς η Βραζιλία

Ακριβώς τα ίδια με τη Βραζιλία καί τη Γαλλία, παρ’ ότι αυτές οι δύο χώρες δεν έχουν τόση έχθρα μεταξύ τους. Εννοώ κάτι Γαλλικές Γουϊάνες, καί κάτι τέτοια. Που κι αυτές οι γαίες «βρίσκονται κοντά» στη Βραζιλία.

Θ’ αρχίσουν πχ τίποτε «αγανακτισμένοι» Βραζιλιάνοι να κάνουν πορείες, να λένε ότι πέρασε ο καιρός των αποικιών, κτλ κτλ. Σωστό αυτό· αλλά, φυσικά, ούτε η Γαλλία θα κάτσει με σταυρωμένα τα χέρια! Να ξέρετε πως, τώρα που μιλάμε, τα κομμάντα της καί η Λεγεώνα των Ξένων καθαρίζουν στην Αφρική, στις πρώην ( ; ) Γαλλικές αποικίες, τους μποκοχαράμηδες καί λοιπούς ξυπόλητους μεμέτηδες. Τί λέτε; θ’ αφήσει η Γαλλία στη Βραζιλία έδαφος μ’ ολόκληρο διαστημοδρόμιο, επειδή απλά θα φωνάζουν οι Βραζιλιάνοι;

 

δ3. (Επανα)Δημιουργούνται πολεμικές εστίες

Από πού ν’ αρχίσεις, καί πού να τελειώσεις!… Πρόχειρα αναφέρω τις Κουρίλλες νήσους (Ρωσσοϊαπωνικός πόλεμος του 1904). Υπ’ όψιν, ακόμη δεν συνθηκολογήσανε Ρωσσία καί Ιαπωνία μετά το 1945!… το δέ θέμα των Κουριλλών μένει ανοιχτό. (Δες εδώ, πχ.)

Φανταστήτε, όμως, τί έχει να γίνει, αν οι Ιάπωνες πούν ότι τα νησιά αυτά βρίσκονται πολύυυυυ μακριά απ’ τη Μόσχα (αλλά κοντά σ’ αυτούς)! Χίχίχίιι!!!

Βέβαια, ηπαπαραίοι καί γερμαναράδες πολύ θέλουν να υπάρχουν διαχρονικώς τέτοια βαρέλια με μπαρούτι, κι από πάνω τα φυτίλια αναμμένα. (Βλέπε πχ Βαλκάνια – αλλά καί Ιαπωνία, που είναι τίγκα στις ηπαπαραίϊκες βάσεις.) Αλλ’ αυτοί, που θα φάνε το κωλοδάχτυλο στον κώλο με τις ανοησίες του κουκλοχαιρετάκια, δεν έχουν απολύτως καμμία όρεξη! (Διότι, όπως περιέγραψα, το δάχτυλο απ’ τη Χάγη δεν θα το φάμε μόνον εμείς.)

Οπότε, μαντέψτε ποιός θα την πληρώσει στο τέλος! Ο κύριος, ή ο υπηρέτης;

 

ε. Εν κατακλείδι

Κάποιος να τους πεί εκεί στο γκουβέρνο, ότι ακόμη κι ένα προτεκτοράτο (όπως το ψευτο-Ρωμαίϊκο) απαιτεί αρκετά προσόντα γιά να κυβερνηθεί. Ουδόλως αρκεί ο χατζηαβατισμός (όπως νομίζουν)! Παναπεί, η βλακώδης αντίληψη, του ότι κυβερνάμε απλά κάνοντας τα χατήρια γερμανών κι ηπαπαραίων.

Κι η παρουσία μας στη ζωή, αγάπες μου, ξαναλέω: έχει συνέπειες!

Ελπίζω το μήνυμα αυτό να φτάσει εκεί, που πρέπει να φτάσει, καί να μή γίνει τελικά η στραβή (που πάει να γίνει).

Αλλοιώς, αμαρτίαν ούκ έχω.

 

Η απορία του Διηνέκη!

23 Σχόλια

είχνει σήμερα ο Διηνέκης μιά φωτογραφία απ’ το Σαράϊ (εδώ)· όπου, ανάμεσα στην Κατίνα καί τον κουκλοχαιρετάκια, σουλατσάρει ένα γατί. Κι αναρωτιέται ο καλός συνάδελφος «τί είν’ αυτό»!

Ιδού η φωτό:

 

 

«Αυτό», ώ Διηνέκη, είναι νεαρά θήλεια γαλή, γενετικό μείγμα -πολύ- κεραμιδόγατας καί -ελάχιστο- «δασικής» (Felis Silvestris), ακούουσα εις το όνομα «Καλυψώ»! Την οποία γαλή περιμάζεψε η Κατίνα απ’ τις φετεινές διακοπές της σε κάποιο νησί του Αιγαίου.

Επειδή έχω μεγαλώσει με γάτες καί γνωρίζω άριστα τη συμπεριφορά τους, υποψιάζομαι ότι το γατί θα διαλύσει τα χαλιά (καί τις κουρτίνες) του Σαραγιού με τα νύχια του, ξύνοντάς τα κάθε τόσο γρίτς-γρίτς-γρίτς απάνω τους. (Άμα διαθέτανε καί καναρίνι εις το μέγαρον, θα τους το μεζέδιαζε. Ούτω πως φέρονται αι γαλαί.) Αλλά, τέλος πάντων, το (δημόσιο – καί περιττό) έξοδο γιά αγορά νέων προεδρικών χαλιών καί κουρτινών είναι το τελευταίο που μας απασχολεί αυτή τη στιγμή.

Διότι υποψιάζομαι ότι η απορία του Διηνέκη στην πραγματικότητα δεν έχει να κάνει με γάτες (δέ μπορεί, θά ‘χει ξαναδεί στη ζωή του γάτες ο Διηνέκης! lol!!!), αλλά μ’ «αυτό», που βρίσκεται δίπλα στον κόκκινο κυκλάκο που έβαλα.

 

 

Διότι (δίς) το όλο …εσωτερικό τοπίο δεξιά εμένα μου θύμισε αυτό (σας τονίζω τις ομοιότητες) :

 

 

Δεν ξέρω, μάλλον διαθέτω πολύ αρρωστημένη φαντασία εξαπανέκαθεν, καί πολύ ταραγμένο μυαλό τώρα τελευταία. (Η κλεισούρα, γάρ. Σε λίγο, όπως πάμε, με βλέπω ν’ ανοίγω διάλογο με το ταβάνι. Καί το χειρότερο, να περιμένω απάντηση! Καρα-lol!!!) Συνομωσιολόγος σκέτος, λέμε!  🙂

Δεν πάω καλά, μου φαίνεται… Πρέπει να πάω να κοιταχτώ κατεπειγόντως! Κάπου έχω στα τεφτέρια μου το τηλέφωνο μιανής όμορφης ψυχολόγου… να το ψάξω, να κλείσω ραντεβού. Καί… πού ξέρεις;!  😉

 

Υγ 1: Εφ’ όσον το πήρε αγκαλιά «αυτός», το γατί το κλαίω από τώρα. Ή θα βγεί στην Ηρώδου Αττικού (χωρίς να το πάρουν χαμπάρι) καί θα το πατήσουν τ’ αυτοκίνητα, ή θα πάει στο Ζάππειο γιά χέσιμο, καί θα το τσουβαλιάσει κανένας λάθρο καί θα το κάνει ψητό.

Υγ 2: Ένα άλλο ψιλο-μυστηριώδες τρίγωνο, είναι φερ’ ειπείν κι αυτό.

(«- Καλά, κι εσύ ρέ βλαμμένε Εργοδότη, ρολόϊ Γιαπωνέζου μασώνου πήγες καί βρήκες; χάθηκαν οι …πιό κοντινοί;»

Έ, είπαμε… δεν πάω καλά.)

Υγ 3: Τό ‘χω πεί πολλές φορές, η Καμπάλα είναι κακοχωνεμένος Νεο-Πυθαγορισμός. Άμα ακούς γιά σεφιρώθ (σφαίρες), Γκεμμάτρια (Γεωμετρία), κλιφώθ (κελύφη), σύστημα που βασίζεται στον αριθμό δέκα (10), έ! δεν θέλει πολύ να καταλάβεις από πού προέρχεται! (Ας είν’ καλά η διάδοση όλων των πλευρών του Ελληνικού Πνεύματος κατά την Ελληνιστική Εποχή!) Αλλά εμείς τον Πυθαγόρα τον έχουμε αφήσει πίσω μας· είχαμε (ελπίζω, ακόμη έχουμε) καί καλύτερους απ’ αυτόν.

 

Κβαντολαμογική!

5 Σχόλια

ι εκεί που καθόμουν καί σκεφτόμουν καί φιλοσοφούσα (κλεισούρα, γάρ), σπάω χαμόγελο!… Διότι θυμήθηκα τον Παλιούρα! «- Φαντάσου τί έχει να ξανασούρει στα Ζά!…», μονολόγησα, «…άμα διαβάσει καί τούτα ‘δώ!»

 

…Λοιπόν, όταν λέω ότι η ανωτέρα φυλή του Έλληνος (με το ιχώρ καί τα ρέστα) δεν ξέρει την τύφλα της από πολιτική, κάτι ξέρω καί το λέω.

Μήπως θυμάται κανείς, ωρέ παίδες, πώς έγινε αρχηγός της Νουδού ο κουκλοχαιρετάκιας…

…καί κάθονται τώρα καί κοπανιούνται οι περισσότεροι γιά «την κακή μας τη μοίρα»; Έ;

Να σας το θυμίσω εγώ – αφού σας κάνω λιανά το απλούστατο παπατζηλίκι, που μεταχειρίστηκε γιά να βγεί πρόεδρας της εν λόγωι συμμορίας. (Έ, ‘ντάξ’, ίσως καί να μην το σκέφτηκε όλο από μόνος του. Ίσως καί να του τό ‘δωσαν έτοιμο.  🙂  Καρα-lol!!! Ακούστε, όμως.)

 

α. Όταν το μισό γίνεται ολόκληρο

Υποθέστε πως σε κάποιον νομό έχουμε έναν (επιστημονικό) σύλλογο, απ’ αυτούς που ορίζει το κράτος πόσα μέλη θα έχουν στο ΔΣ τους. Πχ δικηγορικό, ιατρικό, μηχανικών, εκπαιδευτικών, κτλ κτλ.

[Μας κάνει καί απλός σύλλογος, πχ «Οι φίλοι της τράπουλας» (lol!!!), αλλά στους επιστημονικούς συλλόγους είναι που παίζεται κάργα πολιτικό παιχνίδι καί φανατισμός… καί μή με ρωτήσετε το γιατί. Κάντε μιά προσπάθεια να το καταλάβετε.

Άντε, να σας βοηθήσω: είναι μιά ασθένεια, που ξεκινάει μέν απ’ τους πωλητικούς (ως διαρκείς εστίες μολύνσεως), αλλά διαδίδεται στους πάντες. Καί καλό είναι να μην πιάνει ειδικά τους «μορφωμένους», διότι την κάτσαμε τη βάρκα πανεθνικώς. «- Ντράϊ προφεσσόρεν, Φάτερλαντ φερλόρεν!», είχε αναφωνήσει σε ανάλογη περίπτωση ο μέγας -καί μέγας φιλέλλην!- Μπίσμαρκ! Ήτοι, «(Με) Τρείς καθηγητάδες, η Πατρίς ερήμωται!».

Το όνομα αυτής της ασθένειας αρχίζει από «απο-« καί τελειώνει σε «-βλάκωση». Έχει καί συνώνυμο: τη λένε καί «διαφθορά». Δέ μπορεί, κάπου θα την έχει πάρει τ’ αυτί σας.]

Υποθέστε ότι επιτρέπονται πχ έξι μέλη, συν πρόεδρος, αντιπρόεδρος, γραμματέας· εννέα συνολικώς. (Ο αριθμός είναι -με νόμο- ανάλογος των εγγεγραμμένων.) Υποθέστε, ακόμη, ότι έχουν εκλογές στον σύλλογο αυτόν, καί βγαίνουν:

  • παράταξη Α’ 37.0%,
  • παράταξη Β’ 44.5%,
  • παράταξη Γ’ 18.5% .

Λογικά, η παράταξη Β’ κέρδισε τις εκλογές, αλλά δεν μπορεί να βγάλει αυτοδυναμία (50+1%), οπότε πάμε σε δεύτερο γύρο. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, τί θα γίνει, αν η παράταξη Α’ καί η παράταξη Γ’ συνενωθούν, καί ψηφίσουν μονοκούκκι εναντίον της παράταξης Β’! Απλούστατα, παίρνουν τις εκλογές… καί βγαίνει ένας τραγέλαφος, πχ να βγεί -κατόπιν κρυφής συμφωνίας- πρόεδρος ο αρχηγός της Γ’, ένας αχώνευτος καραμαλάκας (που ακριβώς γι’ αυτό δεν έχει λαϊκό ρεύμα υπέρ του), με (επίσης κρυφό καί στο μιλητό) αντάλλαγμα μιά θέση παραπάνω στο ΔΣ υπέρ της Α’. Διότι, αν ανάγεις καί τα εκλογικά ποσοστά σε «κβάντα», δηλαδή ακεραίους (δεν υπάρχει μισή θέση, ή 0.7 της θέσης), βγαίνει -με σταθερά τα ποσοστά του α’ γύρου- 6 στις 10 θέσεις (το 55.5% στρογγυλεύεται σε 60%) υπέρ της πλειοψηφίας, καί 4 στις 10 θέσεις υπέρ της παράταξης Β’.

Με αναγωγή στις 9 θέσεις του παραδείγματός μας, το 6 γίνεται 5.4, δηλαδή 5 θέσεις, καί οι υπόλοιπες 4 ανήκουν στην παράταξη Β’.

 

Τί παρατηρούμε;

  • Ότι η μία θέση γιά τους κερδισμένους χάνεται μέν (το 55.5% βγάζει 5 θέσεις, αν καί στρογγυλεύεται στο 60%), αλλά γενικώς υπάρχει μιά κατανομή θέσεων περίπου αντιπροσωπευτική των ποσοστών, οπότε δεν διαμαρτύρεται κανένας. Τελικώς, όμως, βγαίνει πρόεδρος ο καραμαλάκας, με την πλειοψηφία του ΔΣ δική του!!! 5-4, καί σε σκίζει! Κι άντε μετά να ψηφιστούν σε επίπεδο ΔΣ οι όποιες σωστές προτάσεις της παράταξης Β’… αν υποθέσουμε, βέβαια, ότι έχει σωστές προτάσεις, καί γι’ αυτό την προτιμήσανε οι ψηφίσαντες.
  • Ότι ένα ποσοστό μικρότερο της μονάδας (πχ ένα 0.4%) στην τελική καταμέτρηση -λόγωι στρογγυλεύσεως- αλλάζει το «κβάντο» ενδεχομένως σε βαθμό αλλοιώσεως αποτελέσματος.
  • Ότι το περίπου 6%, που δεν πήρε η παράταξη Β’ γιά να κερδίσει, προφανέστατα οφείλεται σε εμπαθείς καί βλάκες. (Ή καί χαρτζηλικωμένους.) Αλλοιώς, θα έγερνε η παλάντζα προς τη σωστή κατεύθυνση, καί δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Άρα, η ενοχή «χτυπάει ταβάνι» γιά όσους δεν ψήφισαν τον σωστό, ενώι θα μπορούσαν. Ενοχή μεγαλύτερη της των υπολοίπων, λαμβανομένων σε σύνολο!!

Καταλαβαίνουμε, ακόμη, ότι στο «ημίχρονο» (ανάμεσα πρώτο καί δεύτερο εκλογικό γύρο) είναι που γίνονται τα χοντρά τα παζάρια κάτω απ’ το τραπέζι…

Τέλος, καταλαβαίνουμε πολύ καλά το γιατί φτάσαμε εδώ που φτάσαμε, ως χώρα.

 

β. Κουκλοχαιρετάκιας

Όλα τα παραπάνω, βεβαίως-βεβαίως, είναι επιπέδου δημοτικού σχολείου (σιγά τα Μαθηματικά!), καί πασίγνωστα στα διαφόρων ειδών κομματόσκυλα. Όπως καί σε όσους μελετούν τη ζωή καί τη συμπεριφορά των κομματοσκύλων. (Ναί, υπάρχει κι αυτό το βίτσιο σε μερικούς από μας, σαν τον γράφοντα: παρατηρούμε -με σχεδόν νοσηρή περιέργεια- τα κομματόσκυλα καί τους μασώνους. Πώς έχουμε τους παρατηρητές πουλιών, πχ; ή όσους μελετάνε τη σεξουαλική ζωή των μαϊμούδων στη ζούγκλα; έ, κάπως έτσι!  🙂  )

Μόνο που είναι πασιάγνωστα στον σημερινό Ελλαδέζο….

…που επαίρεται ότι του κόβει κιόλας, μή χέσω!

Συντόμως, όμως, να μή μακρηγορούμε:

Το πρώτο…

Κατά την εκλογή εκείνη (του κουκλοχαιρετάκια), συνέβη το χοντρό φάουλ να έρχεται να ψηφίζει όποιος γούσταρε (όποιος έβλεπε φώς κι έμπαινε), με εγγραφή του ως μέλος επί τόπου, έναντι τριών ευρώ. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι μπορούσε να ψηφίσει: κάποιος (α) προβοκάτορας από άλλο κόμμα, (β) χαρτζηλικωμένος (στα κρυφά, κι όχι με τρία ευρώ μονάχα), (γ) ένα τσούρμο ασχέτων (πχ «Ελληνοποιημένων» λάθρο), αλλά «στρατολογημένων» επί τούτου,…

…με όλα τα σταβά που συνεπαγόταν μιά τέτοια ελευθεριότητα.

Καί, φυσικά, σοβαρότης μηδέν από άτομα, που μου θέλανε καί να κυβερνήσουν την Ελλάδα (τρομάρα τους!) : σε σοβαρούς συλλόγους, πρώτα γίνεσαι δόκιμο μέλος γιά μιά διετία, καί μετά τακτικό μέλος (να μπορείς να ψηφίζεις).

Καί το τελικό…

(Γιά τα λεπτομερή αποτελέσματα, εδώ, εκεί που γράφει: «2015-2019 αντιπολίτευση».)

Βγήκε, λοιπόν, στον πρώτο γύρο ο κουκλοχαιρετάκιας δεύτερος! Αλλά, έλα που στον βήτα γύρο τού ‘βαλε στον πισινό σούπερ αμόλυβδη ο (τελευταίος εκλεγείς ως υποψήφιος αρχηγός) Αδώνιδας (ναί, εκείνος ο δήθεν αρχαιόφιλος κρυπτοτζιού), ενώι ο τρίτος του α’ γύρου κοίταζε το ταβάνι σφυρώντας αδιάφορα. Κι έτσι, ο κουκλοχαιρετάκιας γκάζωσε καί προσπέρασε τους πάντες, καί κατσικώθηκε στο σβέρκο καί του κόμματός του, καί συνεπακόλουθα όλης της Ελλάδας.

Τί είπατε; «συναλλαγή»; «λέσχες»; «στοές»; Τ’ είν’ όλ’ αυτά, ρέ παιδιά;  🙂

 

γ. Καί τί μας τα λες όλ’ αυτά;

Ναί, όντως… το ομολογώ: δεν έχουν καί πολλή αξία, ειδικά τώρα στις μέρες μας. Απλώς, μου σπάει τ’ αρχίδια που τό ‘χουν ρίξει άπαντες στο μοιρολόϊ, καί βγάζω το άχτι μου. Δεν την αντέχω τόση κλάψα!

Πώς σ’ ενοχλεί το ραδιόφωνο του γείτονα, που τό ‘χει στη διαπασών με σκυλάδικα; έ, αυτό.

Κι ακούς, λοιπόν, ν’ αναστενάζουν κι οι πέτρες απ’ τα καμώματα του κουκλοχαιρετάκια: «- Ρέ, τί μας βρήκε!…», κτλ κτλ.

Τί να σας «βρήκε» κι εσάς, ρέ κακομοίρηδες Ελλαδέζοι!… Τόσο σας έκοβε καί τόσο σας κόβει στα πολιτικά, αυτές τις βλακείες κάνατε καί κάνετε (πάτε καί προσκυνάτε «αρχηγούς», παναπεί, με αντάλλαγμα διορισμό), στο φινάλε είναι συζητήσιμο αν αξίζατε κάτι καλύτερο.

Εμάς, όμως, τους υπόλοιπους, μας ρωτάς;

 

Older Entries