Αρχική

Δημογραφικό

94 Σχόλια

ο θέμα είναι πλέον χιλιοπαιγμένο καί κλισέ: οι Έλληνες δεν κάνουν παιδιά, οι Ελληνίδες κάνουν εκτρώσεις, ο πληθυσμός μειώνεται, χανόμαστε, κτλ κτλ. Δεν θα επαναλάβω πράγματα πασίγνωστα, αλλά με αφορμή την πρόσφατη ημερίδα κατά των αμβλώσεων θα επισημάνω όσα ή δεν κατάλαβαν ( ; ), ή αποφεύγουν να πουν οι ομιλητές τέτοιων συνεδρίων, εδώ καί δεκαετίες τώρα.

Όχι πως όλ’ αυτές οι «κλισέ» επισημάνσεις (δηλ. δεν κάνουμε παιδιά / χανόμαστε ως έθνος / κτλ) είναι λάθος· ολόσωστες είναι. Αλλά πρέπει να τονιστούν κάποιες «αθέατες» πλευρές του θέματος. Ίσως αυτές με το μεγαλύτερο ποσοστό συμμετοχής στο πρόβλημα.

 

Όπως είπε κάποτε ένα φιλαράκι, στον κόσμο μας επιτρέπεται να μιλάς. Επιτρέπεται να κατακρίνεις. Επιτρέπεται να πουλάς τρέλλα καί να τα γράφεις όλα εκεί που δεν πιάνει το μελάνι. Αλλά, μέχρις εκεί που …επιτρέπεται. (Διότι μετά έχει ηλεκτροφόρα σύρματα καί καίγεσαι.) Αυτό κρατήστε το ως βάση της κουβέντας μας, διότι αλλοιώς κάποια πράγματα θα σας φανούν τελείως ακατανόητα.

Τί επιτρέπεται, λοιπόν, να λες στο δημογραφικό;

Επιτρέπεται να μιλάς γιά υπογεννητικότητα, γιά οικονομικά προβλήματα (γενικώς καί αορίστως), γιά στατιστικούς δείκτες καί στατιστικές καμπύλες (επίσης γενικώς καί αορίστως). Επιτρέπεται, επίσης, να γεμίζεις τον τόπο κλάψες καί μίρλα γιά το μέλλον του έθνους μας.

Γιά ποιά πράγματα δεν επιτρέπεται να μιλάς, τώρα;

(Δεν επιτρέπεται, εννοώ όχι θεσμικώς, αλλ’ ατύπως. Βλέπετε, η «πολιτική ορθότητα» δεν είναι τωρινή υπόθεση. Την έκφραση: «- Μή θίγετε τα κακώς κείμενα!», την έχετε ακουστά; )

Δεν επιτρέπεται ν’ αναφέρονται τα εξής:

 

α1. Το ποιόν των ομιλητών

Κατά κανόνα, αυτοί που μιλάνε σε κάτι τέτοιες εκδηλώσεις είναι κάτι απόστρατοι, κάτι δεσποτάδες κι αρχιμανδρίτες, καί κάτι παρόμοιοι. Οι -κλασικώς θεωρούμενοι ως- «στυλοβάτες του έθνους», μ’ άλλα λόγια! Lol!!! Όμως, αυτοί οι λεβέντες είναι οι πλέον αναρμόδιοι να μιλάνε. Γιατί; Διότι…

  • Εσύ, ρέ απόστρατε, ως τί μιλάς;

Εσύ είχες μισθό απ’ τα 22 σου, παντρεύτηκες τη συμμαθήτριά σου απ’ το Λύκειο, τεκνοποίησες πρίν τα 30 σου, κι από ‘δώ πάν’ κι οι άλλ’. Ο άνεργος στα 30 του καί τα 35 του τί να πεί καί τί να κάνει; Τον ρώτησες, που του κάνεις καί τον δάσκαλο; Τον ρώτησες, που όταν αυτός τελικά βρίσκει μιά μόνιμη δουλειά, εσύ στην ίδια ηλικία βγαίνεις στη σύνταξη;

  • Εσύ, ρέ αρχιπαπά, ως τί μιλάς;

Εσύ έλαβες όρκο ότι δεν θα κάνεις ποτέ σου οικογένεια… καί δεν έκανες. Τί ζόρι τραβάς, τώρα, γιά το τί (δεν) κάνουν οι λοιποί Έλληνες;

Το αποκορύφωμα της υποκρισίας του είδους, ήταν όταν προ ετών άρχισαν οι γεννήσεις με παρένθετες μητέρες. (Νομίζω ένα περιστατικό στην Ιταλία, που μιά γυναίκα απέκτησε παιδί, που το κυοφόρησε η 60χρονη μητέρα της.) Τότε πετάχτηκε ο «μακαριστός» με την χαρακτηριστική εκνευριστική προφορά του, καί σχολίασε: «- Η Εκκλησία (δηλαδή αυτός ο ίδιος) δεν τα θέλει αυτά!» (Γιατί; Σε ρώτησε κανένας, ρέ; Τη γυναίκα που έχει καημό να κάνει παιδί, τη ρώτησες εσύ; Ή προσπάθησες να της δείξεις κατανόηση, μήπως; )

Τουλάχιστον ο πάπας απεδείχθη εξυπνότερος. (Ή πονηρώτερος, αν θέλετε.) Μπροστά στον κίνδυνο να εκστομίζει μαλακίες, προκειμένου να εκφέρει γνώμη γιά τις ραγδαίες επιστημονικές εξελίξεις της εποχής μας (καί να γελάνε κι οι πέτρες), συγκρότησε το (ατύπως αποκαλούμενο) «συμβούλιο των 80», αποτελούμενο από μέλη τουλάχιστον διδάκτορες σε διάφορες επιστήμες, καί τουλάχιστον αρχιεπισκόπους (ή καρδιναλίους, δέ θυμάμαι) στον ιερατικό βαθμό. (72 είναι στην πραγματικότητα, αλλά γίνονται 80 μαζί με γραμματείς, φαρισαίους, σφραγιδοφύλακες, καί τα ρέστα της καθολικής γραφειοκρατίας.) Το οποίο συμβούλιο του προετοιμάζει πολύ προσεκτικά τους λόγους που εκφωνεί, πχ γιά σχολιασμό θεμάτων βιοηθικής.

Εδώ, αντίθετα, οι δικοί μας… τελείως χύμα! Γιά να σχολιάσουν οποιοδήποτε θέμα, στηρίζονται στο ό,τι κατεβάσ’ η κούτρα τους! Σε έθνος που όντως κινδυνεύει με αφανισμό, ο άλλος κοίταζε τί είδους εγκυμοσύνες τ’ αρέσαν εκεινού!!! Τί να πείς… Το μόνο που έχω να σχολιάσω, είναι ότι δεν υπάρχουν ανταλλακτικά μυαλού.

 

α2. Το ποιόν των αντιθέτων – μπαχαλάκηδων, καί λοιπών

Το παρακράτος των μπαχαλάκηδων σαφώς προσπάθησε να διαλύσει καί τη συγκεκριμένη εκδήλωση κατά των εκτρώσεων. (Προσωπικώς, δεν παραξενεύομαι. Θα ήταν παράξενο, αν δεν το έκανε.) Στα πλαίσια, λοιπόν, του …«αγώνα» του (μη χέσω), γέμισε τον τόπο με χαρτάκια με εμετικά συνθήματα. Δεν αξίζει τον κόπο να τ’ αναφέρω, γιά κωλόχαρτα πρόκειται, πάντως ένα τους έγραφε περίπου ότι: «Η μήτρα μου δεν γεννάει φαντάρους γιά την Ελλάδα!»

Εδώ, λοιπόν, επιτρέπονται οι εκφράσεις φρίκης κι αποτροπιασμού, συν τα διάφορα «- Πώ πώωωω!!! Πού κατάντησε η νεολαία!!!» (Με τα οποία γέμισε το Διαδίκτυο τις επόμενες μέρες.)

Αλλά δεν επιτρέπεται να ψάξει κανένας (καί να καρφώσει φόρα-παρτίδα) :

  • Το ποιός πληρώνει τόσα χρήματα γιά αφίσες (καί δή, μεγάλου μεγέθους) καί χαρτάκια με συνθήματα.
  • Το ποιός τα κολλάει στα ντουβάρια όλης της Ελλάδας ταυτόχρονα. (Ούτε ο Άη-Βασίλης τέτοια ταχύτητα, όταν μοιράζει δώρα στα παιδιά!)
  • Καί το ποιός τα γράφει αυτά τα συνθήματα.

Παναπεί, σε ποιά γραφεία καί ποιοί μαντράχαλοι (μουστακαλήδες, ή μή – σιγά μην είναι γυναίκες!) …δεν βγάζουν φαντάρους απ’ τη μήτρα τους! Lol!!! (Ρέ ζώα!… Ο κώλος είναι γι’ άλλη δουλειά! Δεν μπορεί να παίξει τον ρόλο της μήτρας!)

Εν πάσει περιπτώσει, σε τέτοια καμώματα η αντιμετώπιση των πραγματικών Ελλήνων είναι μία: χεστήκαμε, κι η βάρκα έγειρε! Όποιος δεν θέλει να συμμετέχει στην υπεράσπιση της Ελλάδας, μπορεί να πάει στον διάολο κι ακόμα παραπέρα. (Καί σιγά που θα τον παρακαλέσουμε ν’ αλλάξει μυαλά!) Η πονηριά του στύλ: «Στο φτιάξιμο της πίττας εσείς, αλλά τζάμπα κομμάτι θα φάμε κι εμείς!», μας τελείωσε. Όποιος ψάχνει γιά τρελλούς καί κορόϊδα, λάθος πόρτα χτύπησε εδώ.

Εμείς που αγαπάμε την Ελλάδα, εμείς καί μόνον εμείς θα την υπερασπίσουμε. Όσοι κι αν είμαστε!

 

β. Ουκ εν τώι πολλώι το εύ

Αυτές οι εκδηλώσεις / ομιλίες / ημερίδες, δυστυχώς εστιάζουν μονάχα στο αριθμητικό πρόβλημα. Εντάξει, το καταλαβαίνω πως άμα μείνουμε καναδυό μύρια κι απέναντι έχουμε ογδόντα μύρια τουρκαλάδες, θα δυσκολέψει κάπως η ζωή μας! Αντί να σφάξουμε δέκα τους ο καθένας μας, θα σφάξουμε ογδόντα τους! Lol!!!

Αλλά κανείς δεν μιλάει γιά τις δύσκολες γέννες, ειδικά του 21ου αιώνα, που δυστυχώς σε μεγάλο ποσοστό βγάζουν προβληματικά παιδιά. (Ως παράδειγμα, λέω πως η Ελλάδα είναι πλέον γεμάτη από εργαστήρια λογοθεραπείας· κάθε πρωτεύουσα νομού έχει από πεντέξη.) Καί πού οφείλονται αυτές; μά, στα δηλητήρια που μπαίνουν στο σώμα μας. Πού αλλού;

Αεροψεκασμοί, σκάρτη διατροφή, φάρμακα με το παραμικρό… Καί κυρίως, τα κωλοεμβόλια, που είναι τα 1000% υπεύθυνα γιά τον αυτισμό των νεογεννήτων. (Μή μου φέρει κανένας αντίρρηση εδώ, διότι θα του χώσω τις «επιστημονικές» μελέτες του βαθειά στον κώλο του.)

Λοιπόν; Σκέφτηκε κανείς τί θα γίνουν όλ’ αυτά τα παιδιά ως ενήλικες; Κι ως πότε θα ζουν οι γονείς τους να τα φροντίζουν καί να τα προστατεύουν;

Καί πες ότι στη νέα Ελλάδα θα ληφθεί μέριμνα υπέρ αδυνάτων. Εντάξει. Αλλά μπορεί το μισό έθνος να μεταβληθεί σε έθνος νοσοκόμων του υπολοίπου μισού πληθυσμού;

Τέλος, μήπως είπε ποτέ κανείς ομιλητής τέτοιων εκδηλώσεων ποιοί είν’ αυτοί που δημιουργούν κι επιτρέπουν αυτά τα φαινόμενα; (Τα δημιουργούν «αυτοί», καί τα επιτρέπουν οι εγχώριοι πωλητικοί. Πολλοί από τους οποίους -οι «συντηρητικοί εθνικόφρονες» λεγόμενοι- είναι παρέα με τους προειρηθέντες«στυλοβάτες του έθνους», εξ ού καί η μούγκα των τελευταίων.)

 

Πριν κλείσω, έχω να πω ότι αυτά τα «προβληματικά παιδιά» προσωπικώς τα υπεραγαπώ· σαν τα «κανονικά» παιδιά. Κι αυτά με τιμούν με το χαμόγελό τους! Μας τά ‘στειλε ο Θεός, γιά να μάθουμε ν’ αγαπάμε κάτι άλλο, πέρα απ’ τον σκατοεαυτούλη μας, αν δεν καταλάβατε.

 

γ. Οι πραγματικές αιτίες

Πάλι, κανένας δε μιλάει γιά τις πραγματικές αιτίες της υπογεννητικότητας των σημερινών Ελλήνων. Εντάξει, ο άνεργος δεν μπορεί να κάνει οικογένεια, επειδή δεν έχει λεφτά – καί δεν υπάρχει ελπίδα να βρεί σύντομα καί σε επαρκή ποσότητα, γιά να στηρίξει οικογενειακό προγραμματισμό. Το βαθύτερο αίτιο, όμως, είναι οι συνθήκες που δημιουργούν την ανεργία. Καί φυσικά, σε ακόμη βαθύτερο επίπεδο βρίσκονται οι υπεύθυνοι των συνθηκών αυτών.

Πάλι δεν αναφέρει κανείς τίποτε γιά συνθήκες καί γιά υπεύθυνους, αλλά δεν χρειάζεται να ψάξουμε πολύ. Οι ένοχοι είναι οι εγχώριοι πωλητικοί, παρέα με τους διεθνείς νταβατζήδες του χρήματος καί των διαφόρων μυστικών «λεσχών».

Ειδικά γιά την Ελλάδα, η αναπτυξιακή έκρηξη της δεκαετίας του 1960 ακολουθήθηκε από πωλητικό «φρένο» από τη «Μεταπολίτευση» καί μετά. Βιομηχανίες κλείσανε, επιχειρήσεις κλείσανε, η φορολογία πήγε στα ύψη, οι γραφειοκρατικές διαδικασίες γιά να φτιάξεις δική σου επιχείρηση κατέστησαν παρόμοιες με τον γρίφο της Γραμμικής Β’… Καί τέλος, η νεολαία σπρώχτηκε στην παροχή υπηρεσιών – δηλαδή, σε κατάληψη μιάς καρέκλας καί σε χειρισμό …στυλό. Κι όλ’ αυτά, με όπλο ένα πτυχίο-κωλόχαρτο, το οποίο το κωλοκράτος μοίρασε (καί μοιράζει) αφειδώς στους πάντες. (Καί τώρα τελευταία, έκανε τους πάντες διδάκτορες. Σιγά τους σοφούς, ρέ! Μην παράγετε τόσους πολλούς! Δεν τους προλαβαίνουμε!)

Από σπόντα καί μόνον, τα τελευταία τριάντα χρόνια άνοιξαν οι δουλειές της νέας τεχνολογίας (υπολογιστές καί κινητά). Αλλά η νέα τεχνολογία εισάγει καί τα ρομπότ! Υποθέτω μάλλον δεν έχετε δεί ντοκυμανταίρ γιά το πώς δουλεύουν -γιά παράδειγμα- οι πλήρως ρομποτοποιημένες αποθήκες… γιά να καταλάβετε πού θα πάνε σε λίγα χρόνια ακόμη κι οι νέες δουλειές. (Στον κάλαθο των αχρήστων κι αυτές, γιά να γίνω σαφής.)

 

Απ’ την άλλη, ακόμη καί γιά τις υπάρχουσες δουλειές ή το χρήμα που κυκλοφορεί, δηλαδή την τρέχουσα Οικονομία, υφίστανται χοντρές στρεβλώσεις. Δεν σπούδασα Οικονομικά, αλλά καταλαβαίνω αρκετά πράγματα σε πρακτικό επίπεδο. Όπως το ότι έχει αλλάξει η ιεραρχία της κερδοφορίας καί των εσόδων. Δηλαδή; Δηλαδή…

…Σε κάθε κράτος που σέβεται τον εαυτό του, πρώτη σε κερδοφορία έρχεται η βιομηχανία. Η παραγωγή! (Καί η μεταποίηση.) Μαζί -στο ίδιο επίπεδο- με την πρωτογενή παραγωγή / μεταποίηση (δηλ. γεωργικά / κτηνοτροφικά προϊόντα καί αλιεία). Μετά έρχεται το εισόδημα από εργασία (ακόμη καί στον τριτογενή τομέα, δηλ. στην καρέκλα καί το στυλό που λέγαμε), μετά η μακροχρόνια επένδυση στο χρηματιστήριο (όχι ο τζόγος μετοχών, παραγώγων, κτλ), διότι αυτή στηρίζει την βιομηχανία, καί τέλος έρχονται οι παρασιτικές μορφές εσόδων. (Τζόγος γρήγορης αγοραπωλησίας «επασφαλίστρων» καί λοιπών εβραίϊκων κωλοχάρτων, τράπεζες, «αρπαχτές» από εποχιακές δουλειές, μεσιτείες, λοβιτούρες, καί τα ρέστα.)

Εδώ, όμως, με την κατάργηση της εγχώριας βιομηχανίας καί τη σταδιακή σμίκρυνση του πρωτογενούς τομέα (από …μόδα της «Ενωμένης» Ευρώπης), τί απομένει; Η πλήρης σαλατοποίηση της σωστής οικονομικής ιεραρχίας! Καί η επικράτηση κάθε είδους παρασιτικού χρήματος καί γενικώς παρασιτισμού. Όπως πχ το να περιμένεις να σε διορίσει ο κομματάρχης στο Δημόσιο. (Ως τί; Ως «γκαβό», που πήρε ένα πτυχιάκι, αλλά δεν ξέρει ούτε κάν τί είναι το πρωτόκολλο.) Το οποίο παρασιτικό χρήμα εννοείται πως θα το βρείς, μονάχα αν είσαι λαμόγιο καί κάνεις παρέα με λαμόγια. Γιά εντίμους ανθρώπους, δεν είν’ αυτές οι δουλειές.

Νά, ορίστε, υπάρχουν δουλειές αμειβόμενου «εθελοντή» στις διάφορες «Μ»ΚΟ, που μας κουβαλάνε εδώ ως αναξιοπαθούντες όλα τα αποβράσματα, που άφησαν έξω απ’ τις φυλακές τους καμιά τριανταριά άλλα κράτη. Ενδιαφέρεται κανείς άνεργος πραγματικός Έλληνας γιά καλά αμειβόμενη δουλειά προδότη; Έ;

 

Όθεν, δεν είναι θέμα ότι δεν βρίσκεται (σωστό κι έντιμο) χρήμα γιά τον άνεργο νέο. Είναι θέμα ότι δεν επιτρέπεται να βρεθεί.

Με συνέπεια την έμμεση, αλλά σαφή γενοκτονία των Ελλήνων. Επομένως, αφήστε τις υποκριτικές κλάψες γιά το δημογραφικό της νέας Ελλάδας. Τους ενόχους τους ξέρετε, άρα δεν έχετε δικαιολογίες.

 

δ. Το κακό μπορεί ν’ ανατραπεί

Καί οι κατηφορικές στατιστικές (οικονομικές, κτλ) καμπύλες να ξαναπάρουν τον ανήφορο. Αυτό, όμως, δεν γίνεται με διαπιστώσεις καί κουβεντολόγια. (Καί ημερίδες.) Δεν έγινε απ’ το 1974, τώωωωρα θα γίνει; Πράξεις χρειάζονται!

Κι όλα είναι εφικτά. Ακόμη κι η πορεία προς μιά Ελλάδα, όπως της πρέπει!

 

Advertisements

Ανθελληνικός «Ελληνισμός»

42 Σχόλια

ώρα θ’ αναρωτηθήτε (καί δικαίως) αν αποτρελλάθηκα, που έβαλα τέτοιον τίτλο· όμως, όχι, ώ ‘γαθοί! Έχω αρκετό δρόμο ακόμη… παρά την προπόνηση που ρίχνω καθημερινώς! Lol!!!

Τέλος πάντων, το ζήτημα έχει ως εξής:

Σοβαρό πρόσωπο (καί ταυτόχρονα σοβαρός φίλος) μου μετέφερε τα λεγόμενα άλλου -κατά τεκμήριο- σοβαρού προσώπου (καί αρκετά προβεβλημένου δημοσίως τα τελευταία χρόνια), ότι Ελλάς τέλος· καί ότι, εφ’ όσον Ελλάς καπούτ, αυτό που τώρα μένει να προασπίσουμε, είναι ο «Ελληνισμός»!

Μαθών ταύτα, ανέκραξα ασκαρδαμυκτί «- Μαλακίες!». (Που είναι στην πραγματικότητα, δηλαδή.) Αλλά φοβάμαι πως αυτή η αντιμετώπιση δεν επαρκεί, γιά να πείσει καλοπροαίρετους συν-Έλληνες που θα τσιμπήσουν με την υπεράσπιση του «Ελληνισμού», ότι πέφτουν σε θανάσιμη παγίδα.

Οπότε, πάμε ανάλυσις, μαέστρο!

 

Αυτή η μικρή πρόταση («Ελλάς τετέλεσται, τώρα απομένει», κτλ) όχι απλά αποκαλύπτει, αλλά ξεβρακώνει τελείως πάρα πολλά:

  • Καί τους σκοπούς της.
  • Καί την ανεδαφική ανοησία της.
  • Καί την κακοποίηση των αρχαίων ημών. (Ναί! Θα το δήτε παρακάτω πώς.)
  • Καί τους εμπνευστές της.
  • Καί τα μυαλά που φοράνε.

Ας τα πάρουμε ένα-ένα.

Κατ’ αρχήν, γιά να ξέρουμε γιά ποιό πράγμα μιλάμε, τί ακριβώς σημαίνει «Ελληνισμός»; Σημαίνει το σύνολο των απανταχού του πλανήτη μας Ελλήνων – κι αυτό είναι ένα απτό καί αποδεκτό λογικό νόημα. Αν, όμως, μ’ αυτή τη λέξη προσπαθήσουμε να ορίσουμε:

  • το σύνολο
  • τον τρόπο
  • τους σκοπούς

της πνευματικής καί ψυχικής παραγωγής των εξεχόντων Ελλήνων, μ’ άλλη έκφραση (καί ακριβέστερη) το Ελληνότροπον -διότι αυτό ακριβώς εννοεί ο «Ελληνισμός» της φράσης του συγκεκριμένου προσώπου-, τότε φοβάμαι ότι μερικοί άνθρωποι προσπαθούν να φτιάξουν σκορδαλιά χωρίς σκόρδο. Πράγμα όχι ιδιαιτέρως έξυπνο – άσχετα αν καταλαβαίνουν τί πατάτα διαπράττουν, ή όχι. Αλλά καί πράγμα όχι ιδιαιτέρως αγαθό.

 

Η ιστορία αυτή δεν είναι ξεκομμένη από ένα ευρύτερο πλαίσιο απαξίωσης των Ελλήνων, καί δεν είναι καινούργια. Είναι αρκετά παλιά· βρωμάει γεροντίλα! Μόνο που ιστορικώς την ξέραμε με άλλο όνομα: Φαναριωτισμός!

Απάνω-κάτω, ισχυρίζεται ότι δεν τρέχει τίποτε να μην έχουν οι Έλληνες δικό τους κράτος, διότι μπορούν να επιβιώσουν ακόμη καί υπό συνθήκες σκλαβιάς. Είναι ευπροσάρμοστοι, σα χαμαιλέοντες ας πούμε!  🙂  Οπότε, ακόμη καί υπό συνθήκες σκλαβιάς, οι Έλληνες παράγουν αξιόλογο πνευματικό έργο. Άσε που στο τέλος οι Έλληνες κατακτούν τους κατακτητές τους! Νά, δέστε τί είπε ο Οράτιος σχετικά! (Λένε οι οπαδοί του Φαναριωτισμού.)

Άρα, συμφέρει -συνεχίζουν- να μην έχουν οι Έλληνες το βάρος συντηρήσεως κράτους, διότι κάλλιστα μπορούν να επιβιώσουν καί να μεγαλουργήσουν μέσα σε πολυεθνικές αυτοκρατορίες, όπου θα είναι πολλαπλώς χρήσιμοι.

Καί όντως, η άρχουσα τάξη των Ρωμαίων (κι όποιος άλλος από δαύτους είχε κάμποσο μυαλό) μιμήθηκε το Ελληνότροπον… στην αρχή. Αλλά μή νομίζετε ότι έμειναν εκεί! Διότι πήραν φόρα, κι αργότερα μιμήθηκαν καί το Αιγυπτιότροπον, καί το Περσότροπον, καί το ιουδαιότροπον, καί ό,τι άλλο θες. Λίγο πριν το Βυζάντιο, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ιδεολογικώς (καί φυλετικώς) κατάντησε ένας αχταρμάς χυδαιότητας καί βαρβαρότητας – ο οποίος συνεχίστηκε στον πρώϊμο Μεσαίωνα, έως ότου άρχισαν να εμφανίζονται στη Δύση τα (πρώϊμα) εθνικά κράτη.

Επομένως, ποιός «Ελληνισμός» με τους Ρωμαίους τελικώς;

Αντιθέτως (και χειρότερα), επί Φραγκοκρατίας, οι Φράγκοι ήρθαν εδώ γιά να επιβάλουν τη δική τους νοοτροπία εξ αρχής. Ουδόλως τους ενδιέφερε η εντόπια πνευματική παραγωγή (καί οι «Ελληνισμοί»). Κι όποτε τη χρησιμοποίησαν (Αναγέννηση, Ενετοκρατία), το έκαναν γιά «εργαλειακή» χρήση.

Στη δέ Οθωμανική Αυτοκρατορία, το θέμα ξεφτιλίστηκε τελείως. Οι Έλληνες στην καλύτερη περίπτωση έγιναν γραφιάδες καί δραγουμάνοι (διερμηνείς). Καί στη βέλτιστη περίπτωση (κάποιοι ελάχιστοι), βοεβόδες (δηλ. ηγεμόνες) της σημερινής Ρουμανίας. (Τότε «Βλαχομπογδανίας». Lol!!!) Αλλά, αν νομίζετε πως οι σουλτάνοι -κι όλο αυτό το σκυλολόϊ της Οθωμανικη διοίκησης του «Εντερούν»– εκτίμησαν τα φιλοσοφικά συγγράμματα των αρχαίων ημών κι είπαν: «- Μπρέ, τί σοφοί είν’ αυτοί οι Έλληνες, βάϊ βάϊ βάϊ!», τότε την Ιστορία μάλλον τη διαβάσατε από μικυμάους.

Τώρα, βέβαια, κάτι υπερασπιστές της «καθ’ ημάς Ανατολής», κάτι «νεο-Φαναριώτες» ούτως ειπείν, που νομίζουν ότι ήταν θέμα χρόνου να γίνουν οι Φαναριώτες αφεντικά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, άρα κακώς έγινε η (όντως μασωνοκίνητη) Επανάσταση του 1821, θέλω να τους πιάσω καί να τους κοπανήσω τους τόμους της Ιστορίας στο κεφάλι. Τετρακόσια χρόνια Οθωμανοκρατίας, ωρέ, καί σε Μακεδονία-νησιά πεντακόσια, είναι πάρα πολύς χρόνος! Κατά τη διάρκεια του οποίου τους δήθεν έξυπνους Φαναριώτες τους έφαγαν στη στροφή οι Σεφαραδίτες! Πόσους πρωθυπουργούς (μεγάλους Βεζύρηδες) έβγαλαν οι Έλληνες (ακόμη καί οι γενίτσαροι), ρέ βλήματα, καί πόσους οι οβριοί; Ειδικά οι Κιοπρουλήδες (ίσον …Γεφυραίοι!!! – κιοπρού = γέφυρα, Τουρκιστί) το είχαν σχεδόν από οικογενειακή κληρονομιά το αξίωμα! (Σαν τη φαμίλια των Χανίων, να πούμε! Lol!!!)

Λοιπόν; Σε πόσους αιώνες ακόμη θα γινόντουσαν οι Φαναριώτες τα πραγματικά αφεντικά της Οθωμανίας; Πόση υπομονή ακόμη έπρεπε να κάνει ο ραγιάς, καί να μήν εξεγερθεί;

Άει σιχτήρ, επομένως, με το Φανάρι σας, ζώα!

 

Σήμερα, το θέμα επαναλαμβάνεται, αν καί με άλλο περιτύλιγμα.

Η αλήθεια είναι πως το σημερινό παγκόσμιο πολιτικό πλαίσιο σπρώχνει προς «αυτοκρατορίες» (μαϊμούδικες, όμως). Δηλαδή, συσσωματώματα κρατών όπως οι «Ηνωμένες» Πολιτείες Αμερικής, η «Ενωμένη» Ευρώπη… ή αυτά που πάνε να γίνουν, πχ ο Συνασπισμός Ισλαμικών Κρατών, η Παναφρικανική ένωση, η «Ευρασιατική» Ένωση, κτλ. Με τελικό σκοπό το ένα παγκόσμιο κράτος. (Με τη μία παγκόσμια θρησκεία, τη μία παγκόσμια κυβέρνηση, το ένα παγκόσμιο νόμισμα. Σαλώμ!  🙂  ) Άρα (συνεχίζει πονηρά η θεωρία του νεο-Φαναριωτισμού), τα μικρά κράτη δεν έχουν καμμία ελπίδα ανάμεσα στους γίγαντες… εκτός αν γίνουν μέρος των γιγάντων! Οπότε, η υπό διάλυσιν νέα Ελλάς πρέπει να τακιμιάσει με την τουρκίτσα! (Διότι αμφότερες οι χώρες είμαστε στην «ενδιάμεση περιοχή» μπλά-μπλά-μπλά γεωπολιτική μπλά-μπλά-μπλά.) Καί μή φοβάστε, εσείς οι Έλληνες θα ξανανοιώσετε μεν το Οθωμανικόν αγγούριον βαθειά στον πισινό σας, αλλά άπαντες παγκοσμίως θα υπερασπίζουν τον «Ελληνισμό»!…

Σαν το μνημόσυνο των τεθνεώτων συγγενών μας, ένα πράγμα. Δεν έχουμε τον ζωντανό άνθρωπο δίπλα μας, αλλά θα γεμίσουμε το κενό της απουσίας του με τα λιβάνια.

Ο σκοπός, λοιπόν, τέτοιων θεωριών, είναι καταφανέστατος. Πρόκειται γιά ψυχολογική πίεση (γιά ψυχολογικό πόλεμο), ν’ αποδεχθούμε τον θάνατο του κράτους μας· ού μήν, καί τον θάνατο καμπόσων μυρίων συν-Ελλήνων, ως «αναπόφευκτο» τίμημα της επιβιώσεως του «Ελληνισμού».

Η ανεδαφική ανοησία τους, τώρα, έγκειται στο ποιός θα στηρίξει τον «Ελληνισμό» μέσα σ’ έναν τέτοιον κόσμο «αυτοκρατοριών» (έστω καί μαϊμουδένιων). Εδώ δεν βρίσκουμε αυθεντικούς Έλληνες (από dna) να στηρίξουν τις Ελληνικές αξίες, θα βρούμε ξένους;

  • Καί γιατί θα στηρίξει ο ξένος τον «Ελληνισμό»; Ποιούς καλούς λόγους έχει να το κάνει αυτό;
  • Καί γιατί ο ξένος δεν θα στηρίξει τον δικό του «-ισμό»;

Ειδικά εκεί, όπου καί πολυπληθή έθνη έχουμε, καί που τηρούν τις παραδόσεις τους! Φερ’ ειπείν, τί ελπίδες έχει ο «Ελληνισμός» μπροστά στον «Κινεζισμό»;

Θέλετε, όμως (γιά χάρη της κουβέντας καί μόνον) να δεχθούμε ότι υπάρχουν άτομα που θα στηρίξουν ολοψύχως τον «Ελληνισμό»; Εντάξει… Από Έλληνες, άντε καί νά ‘μαστε τέσσερα εκατομμύρια (δηλ. οι οικογένειες που συμμετείχαν στα συλλαλητήρια γιά τη Μακεδονία μας)· αλλά μονάχα ένα μικρό υποσύνολο αυτών μπορεί να σηκώσει πνευματικό βάρος παγκόσμιας εμβέλειας. (Δες στα γνησίως πατριωτικά ιστολόγια -όχι τα δοτά των πωλητικών- πόσοι μαζευόμαστε.) Δεν μπορούμε να στηριχτούμε πχ σε απείθαρχους μαθητές, όσο καλά πατριωτάκια Ελληνάκια κι αν είναι αυτά τα παιδιά, κι όσο φιλότιμο κι αν έχουν.

Καί πες ότι από Έλληνες μαζευόμαστε εκατό χιλιάδες βαρειά καί πατριωτικά μυαλά. Από ξένους, όμως, άντε καί να μαζέψουμε καμιά εκατοστή νοματαίους· παραπάνω δεν μαζεύονται. Όπως πχ εκείνος ο Νιγηριανός στη Νέα Υόρκη, με το Ελληνικό βιβλιοπωλείο! (Τον οποίο, αντί να τον κάνει επιτίμως Έλληνα υπήκοο το Ψευτο-Ρωμαίϊκο, έκανε τον -επίσης Νιγηριανό- Μανικετόκουμπο, που την εθνική ομάδα την έκλασε μεγαλοπρεπώς! Τί να πείς…)

Βλέπετε πόσο ανεδαφικό είναι, το να ισχυρίζεται κανείς ότι δεν τρέχει τίποτε γιά την Ελληνότροπη πνευματική παραγωγή, ακόμη κι αν δεν υπάρχουν Έλληνες! Φυσικά, στα ερωτήματα που διατύπωσα, μην περιμένετε απαντήσεις από νεο-Φαναριώτες.

 

Οι εμπνευστές αυτών των θεωριών είναι διάφορες «εξημμένες κεφαλές» νεο-Φαναριώτικες (οπαδοί Ελληνο-Τουρκικής συνομοσπονδίας καί τα ρέστα), καί διάφοροι τέκτονες. (Όπως ο συγκεκριμένος, που τά ‘πε του φίλου μου.) Καί οι μέν, καί οι δέ θεωρούν πως τα υψηλά κλιμάκια της ηγεσίας δεν είναι γιά τα δοντάκια των πολλών (σωστό), άρα δεν είναι δημοκράτες (σωστό). Κι επίσης, πως δεν γίνεται πάντα να εξηγούμε στο πόπολο (ώστε να τους αποδεχθεί) τους μελλοντικούς σκοπούς του έθνους μας, διότι ενδεχομένως αυτοί περνάνε κι από φάσεις καθόλου ευχάριστες. (Κι αυτό σωστό.)

Αλλά ο καθορισθείς τελικός σκοπός όλων αυτών είναι τελείως λάθος!!! (Καί τα μέσα εν προκειμένωι ΔΕΝ αγιάζουν …τον σκοπό! Lol!!!)

  • Ούτε γίνεται να χαθούν οι Έλληνες, προς χάριν κάποιου νεφελώδους «Ελληνισμού». (Γίνεται, αλλά ΔΕΝ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ.)
  • Ούτε θα βγεί τίποτε καλό γιά τους Έλληνες, αν δεχθούμε ξένους αρχηγούς (πχ πάπα) καί υποταχθούμε σε ξένες ομοεθνίες καί ξένες ιδέες. (Είδαμε πχ πόσο μας προστατεύει το ΝΑΤΟ.)
  • Ούτε υπάρχει κάποια αδήριτη ανάγκη να θυσιαστούν οι Έλληνες τώρα – καί γενικώς. (Εμείς, αρκετές θυσίες δώσαμε. Σειρά αλλονών τώρα, τους αρέσει-δεν τους αρέσει!  🙂  )

Κι επιτέλους! Ποιοί είναι αυτοί, που καθορίζουν τους μελλοντικούς στόχους των Ελλήνων, καί με ποιό δικαίωμα το πράττουν; Ό,τι είσ’ εσύ, αναγνώστη μου, κι ό,τι είμ’ εγώ, είναι κι αυτοί. Θνητοί που πάνε στην τουαλέττα είναι. Κι αν θέλεις, πιό μορφωμένοι καί πιό έξυπνοι είμαστε εμείς απ’ αυτούς. Άρα, η γνωμούλα τους είναι γιά τα σκουπίδια. Κανένας Φαναριωτισμός δεν θα εφαρμοστεί, εφ’ όσον το λέμε εμείς!

«- Μά, ρέ Εργοδότη, ο άλλος είναι πρόεδρας μεγάλου κράτους! Εσύ τί είσαι;»

Εγώ είμαι το μελλοντικό αφεντικό αυτουνού, που θα τον βάλω να μου καθαρίζει τη χέστρα! Πώς σου φαίνεται αυτό;  🙂

 

Τελευταίο, αλλά όχι έσχατο: η «ιδεοποίηση» των πάντων φανερώνει κακοχωνεμένο Πλατωνισμό. ‘Ντάξ’, ο Πλάτων (ιδίως στα γεράματά του -με τους «Νόμους»-, που έγινε υπερσυντηρητικός) είναι ο αγαπημένος διαφόρων άλλο τόσο υπερσυντηρητικών (τεκτόνων, κτλ). Αλλ’ αυτή η νοητική χαζομάρα του γιαλαντζή Πλατωνισμού έχει δώσει δείγματα γραφής καί παλιότερα, πχ με τον Μάρξ. Όπου, ενώ καταγγέλεται (καί με συγκεκριμένα παραδείγματα) η εμπορική εκμετάλλευση του αφελούς πελάτη, στο τέλος δεν φταίνε οι κεφαλαιοκράτες, αλλά …το κεφάλαιο! (Προφανώς -γιά τον Μάρξ- το κεφάλαιο είναι κάτι σαν φυσικό φαινόμενο στον ουρανό, όπως η βροχή.)

Τί να σας πώ, ρέ παιδιά! Εγώ δεν είδα ποτέ εικοσάευρο να βγάζει χέρια καί πόδια, καί να με πλακώνει στο ξύλο! Αν συνέβη σε σας κάτι τέτοιο, πάω πάσο.

Τα ίδια καί με τον «Ελληνισμό» των Φαναριωτών: αποδεικνύεται μιά όλως αφηρημένη ιδέα (προφανώς κάπου στον ουρανό, σα σύννεφο), εντελώς αστήριχτη.

Αυτή ακριβώς η κακομεταχείριση του Πλάτωνα βρωμάει Δυτική προέλευση· όπου, όχι μόνον οι βάρβαροι δείχνουν ότι κατάλαβαν τους αρχαίους ημών (τον Πλάτωνα εν προκειμένωι) όπως τους κατάλαβαν (δηλαδή ελλιπώς), αλλά καί το προχωράνε ένα βήμα, να μεταχειρίζονται τις στραβο-αποκτηθείσες αυτές γνώσεις ως εργαλείο χειραγωγήσεως λαών. Καί δή, των Ελλήνων!!!

‘Ντάξ’, δεν υπάρχουν καί πολλοί σημερινοί Έλληνες, που κατάλαβαν σωστά τον Πλάτωνα (που καλά-καλά τον διάβασαν…)· δεν έχω αυταπάτες. Αλλά ακόμη καί το θράσος έχει όρια, βραδερφέ.

 

Δεν θ’ ασχοληθούμε άλλο με τις συγκεκριμένες σαχλαμάρες. Δεν χάνουμε τον χρόνο μας. Όποιος δεν θέλει να πειστεί, να πάει στις διαλέξεις του ανηψιού του αρχιπροδόταρου Στεργιάδη (καί όλων των παρεμφερών «βαρέων κεφαλών»), καί ν’ αγοράσει τα βιβλία του. Εμείς δεν θα πάρουμε, ευχαριστούμε! Γιά μας, η Ελλάδα θα τελειώσει, όταν τελειώσει το Σύμπαν!

Αλλά έπρεπε να κάνουμε έστω αυτήν εδώ τη μικρή προσπάθεια, ώστε αυτό το δηλητήριο του ανθελληνικού «Ελληνισμού» να ψοφήσει εν τήι γενέσει του.

 

Υγ: Αναλογιστήτε τώρα, μερικοί, ποιούς πηγαίνατε κι ακούγατε καί τους παίρνατε στα σοβαρά… Κάτι αγράμματους, που σας λέγανε ότι «Ο Έλλην δεν είναι βιολογικό άτομο, αλλά ιδέα!» (Καί αιθερική προβολή, καί …σωματίδια -διαστημικά ιόντα-, καί διάφορα άλλα τέτοια.)

Έχχχχ!… Μιά εικοσιπενταετία «Ελληνοκεντρισμού» εντελώς χαμένη, καί αρκετά μυαλά εντελώς καμμένα απ’ τις νοητικές μασωνοφόλες! Πανάθεμα τους κερατάδες, που τα ξεκίνησαν αυτά!

(Τρομερή ιδέα ο «Ελληνισμός», έτσι; Γι’ αυτό φτάσαμε στις χιλιάδες αυτοκτονίες, το φαγητό απ’ τα σκουπίδια, καί στα πρόθυρα τελειωτικής βιολογικής εθνοκαθάρσεως των Ελλήνων. Απ’ τον «Ελληνισμό», που μας βοήθησε πάααααρα πολύ.)

Υγ 2: Δεν ξέρω ποιούς απογοητεύω, αλλά ούτε η ομάδα του καθενός είναι ιδέα! Διότι κάτι τέτοιες «ιδέες» αφήνουν πίσω τους ολόκληρα τάγματα φεσοφορεμένων, πρίν πέσουν στην τρίτη εθνική καί τα χρέη τους τα σβήσουν οι καιροί καί οι άνεμοι! Lol!!!

 

Η τελευταία ευκαιρία της Μεράλ

127 Σχόλια

πως ακριβώς οι αρχαίοι ημών παρουσιάζανε κωμωδία μετά την τραγική τριλογία, ώστε να ξαλλεγράρει το φιλοθεάμον κοινόν απ’ το κλάμμα που έριχνε με τα παθήματα του Ορέστη καί του Οιδίποδα, έτσι καί η αφεντιά μου σκέφτηκα να παρουσιάσω ένα κωμικό αρθράκι. Θέμα; Οι πωλητικοί της τουρκίτσας!

Νά, πάρε γιά παράδειγμα αυτόν τον Μπαχτσελή. Λέει εκεί τα δικά του, αλλά δεν βρέθηκε κανένας να του πεί: «- Γέρο, ό,τι κάνατε καί κάνετε εις βάρος της Ελλάδας, το κάνατε καί το κάνετε με ξένες πλάτες! Άντε στα Καπή τώρα, να σ’ αλλάξουν πάνα ακράτειας!» Ή εκείνον τον Γιλντιρίμ (σημαίνει «κεραυνός») – να του πούν ότι αν αυτός είναι κεραυνός, οι Έλληνες είμαστε αλεξικέραυνα!

Έλα, όμως, που το άρθρο μου βγήκε σοβαρό… Δώστε βάση.

 

α. Τα προεκλογικά καί τ’ ανθρωπολογικά της τουρκίτσας

Στην -προεκλογική- τουρκίτσα, όλοι ανεξαιρέτως οι υποψήφιοι έχουν έναν κοινό παρονομαστή στο εκλογικό τους πρόγραμμα: Graecia delenda est! Η Ελλάδα καταστρεπτέα εστί. (‘Ντάξ’, δεν το λένε έτσι. Λένε διάφορα «Γιουνανιστάν’ ντά!», καί τέτοια. Αλλά το νόημα είναι το ίδιο.) Έφαγαν κόλλημα, σαν τον Κάτωνα με την Καρχηδόνα. Κι επειδή όλοι καταλαβαίνουμε πως μπήκαμε σε φάση «τελικής ευθείας», καταλαβαίνουμε επίσης ότι, όποιος καί να βγεί, δεν θα διστάσει να (προσπαθήσει να) υλοποιήσει αυτή τη συγκεκριμένη προεκλογική υπόσχεση. Όπου καί κορυφώνονται τα διάφορα που λέγαν οι τουρκαλάδες κατά καιρούς, ότι: «- Αυτά» (τα Ελληνικά εδάφη, δηλαδή) «είναι δικά μας!» Ή τα διάφορα άλλα κεχαριτωμένα που λέγανε (στα σοβαρά τους), πχ ότι ο Όμηρος είναι …Τούρκος, με πραγματικό όνομα «Ομέρ Ογλού Μεχμέτ»! (Τον Αγαμέμνονα, πώς τον ξεχάσατε, ωρέ; Αφού είναι …αγάς Μέμνων! Lol!!!)

Όμως, κι ενώ τα σκεφτόμουνα αυτά καί γελούσα, εκεί ακριβώς μου ήρθε η επιφοίτηση.

 

Παρά το ότι γνωρίζω πάρα πολλά γιά τον οικουμενικό Ελληνισμό που σήμερα βρίσκεται σε αδράνεια ύπνου, δηλαδή γιά τους όπου Γής Ελληνογενείς, ωστόσο στην υπεράσπιση της πατρίδας μου από χαρακτήρα τηρώ το δόγμα των καουμπόηδων: πρώτα πυροβολώ, καί μετά κάνω ερωτήσεις. Μ’ άλλα λόγια, αν μου επιτεθεί «Τούρκος», δεν θα κοιτάξω πρώτα ούτε αν είναι Ελληνογενής, ούτε αν είναι κρυπτοχριστιανός. Θα τη φάει στο δόξα πατρί, κι ας πρόσεχε. Ας λιποτακτούσε, πρίν συναντηθούμε! Επίσης, σε καμμία περίπτωση δεν υποστηρίζω «συνομοσπονδία» με την τουρκίτσα, ή διάφορα άλλα παρεμφερή «ειρηνιστικά» καί φαναριώτικα ξερατά.

Τί υποστηρίζω – ειδικά γιά όσους «τούρκους» λέει ο Πατροκοσμάς πως θα επιζήσουν των επερχομένων γεγονότων καί θα βαφτιστούν; Θα σας πω παρακάτω.

Παρ’ όλ’ αυτά, τώρα που δεν φτάσαμε ακόμη στο τέρμα, πρέπει να πούμε δυό λόγια περί «Τούρκων».

Λοιπόν, στη σημερινή τουρκίτσα, εκτός απ’ τους αυθεντικούς Μογγολογενείς τουρκαλάδες, τις άλλες εθνότητες (Αρμένηδες, Κούρδους, ακόμη καί Σεφαραδίτες ιουδαίους), καί τα υβρίδια (παιδιά μεικτών γάμων), υπάρχει ένα τεράστιο στρώμα ανθρώπων καθαρής Ελληνικής καταγωγής. Το οποίο, γιά την ακρίβεια, διαιρείται σε υποστρώματα:

  • Τους Πελασγούς, οι οποίοι -ξεκινώντας από το 3,500 πΧ με «επίσημη» χρονολόγηση των αρχαιολόγων- κατά κύματα έφυγαν απ’ την Ελλάδα (το πρώτο κύμα εκδιώχθηκε), καί πήγαν απέναντι, στη Μ. Ασία / Ιωνία.
  • Τους Έλληνες, που επίσης κατά κύματα αποίκισαν τα εδάφη της σημερινής τουρκίτσας – σε μεταγενέστερους αιώνες.
  • Τους Έλληνες των Ελληνιστικών καί Ρωμαϊκών χρόνων, που επίσης διάλεξαν γιά μόνιμη εγκατάσταση το έδαφος της Μ. Ασίας.
  • Τους Έλληνες, που έκαναν το ίδιο επί Βυζαντίου. Αυτοί, μαζί με τους προηγούμενους, αποτελούν το σύνολο των Ελλήνων που κατακτήθηκαν κι εξισλαμίστηκαν βιαίως από τις ορδές του Μεχμέτ Β’ «Πορθητή».
  • Τους Έλληνες, που απήχθησαν μετά το 1500 ως γενίτσαροι καί μεγάλωσαν εκεί.

Μέχρι σήμερα, το κομμάτι αυτών των Ελλήνων με φανερή εθνική καί θρησκευτική ταυτότητα, είναι γνωστό ως «Ρούμ Ορτοντόξ». Το υπόλοιπο (μέγιστου ποσοστού) κομμάτι παραμένει «μασκαρεμένο» υπό την υπηκοότητα του «Τούρκου» (καί θρήσκευμα εκκοσμικευμένον μωαμεθανισμό).

Όλα καλά, λοιπόν; Τηρούμε βάσιμες ελπίδες ότι μιά μέρα όλοι αυτοί «θα ξαναγυρίσουν στην αγκαλιά της Μητέρας» μπλά-μπλά-μπλά…;

Δυστυχώς, όχι.

Γιατί;

 

Απ’ όλες τις εθνότητες της σημερινής τουρκίτσας, είναι γνωστό πως μας μισούν έως θανάτου οι εξής:

  • Οι αυθεντικοί τουρκαλάδες (πράσινα μάτια / εξογκωμένα ζυγωματικά), οι οποίοι μάλιστα τυγχάνουν Παντουρανιστές (ξέρετε, η νεομυθολογία τους με τους «Γκρίζους Λύκους», τα υψίπεδα Αλτάϊ, τα τρία μισοφέγγαρα, καί τα ρέστα).
  • Οι ιουδαίοι.
  • Οι Κούρδοι, διότι τυγχάνουν τυχάρπαστοι, παραδόπιστοι, καί κατσαπλιάδες – κι εφ’ όσον η δική τους επιβίωση περνάει απ’ το πτώμα της Ελλάδας, δεν το συζητάνε τί θα επιλέξουν καί τί θα πράξουν. (Τό ‘χουν αποδείξει το 1920-22.)
  • Καί… οι Πελασγογενείς!!!

Ναί ναί ναί!!!!!

Γιατί, όμως, ειδικά αυτοί; Εφ’ όσον μάλιστα είναι αίμα μας; Δεν ήσαν αυθεντικοί Έλληνες οι Πελασγοί; Ήσαν, αλλά…

 

β. Οι Πελασγοί

Οι Πελασγοί όντως ήταν οι πρόγονοι αυτών που ονομάζουμε «Έλληνες». Οι πρόγονοί μας! Αυθεντικοί Έλληνες κι οι ίδιοι, βεβαίως-βεβαίως. Πλην όμως, αντιπροσωπεύουν ένα παλιότερο εξελικτικό στάδιο της Φυλής μας, από το οποίο αρκετοί τους αρνήθηκαν ν’ αποκολληθούν.

Μετά τη βύθιση της Ατλαντίδας καί τον Κατακλυσμό, κατά τη διάρκεια των «σκοτεινών» αυτών χιλιετιών συνέβησαν πολλά. Μετά από κάποια περίοδο ηρεμίας, οι απόγονοι των Ατλάντων άρχισαν πάλι να επιτίθενται εναντίον της ηπειρωτικής Ελλάδας· κυρίως από ανατολικά καί νότια, αυτή τη φορά. Έκαναν καταστρεπτικές επιδρομές, έσφαξαν κόσμο, αιχμαλώτισαν… κι όσους Πελασγούς άφησαν να επιζήσουν, τους προσηλύτισαν με το ζόρι στη θρησκεία του Κρόνου. (Ο μέγιστος θεός των Ατλάντων, κάποτε.) Αυτή η αλλαξοθρησκεία, όμως, δεν ήταν κάτι το ανώδυνο· διότι οι ιερείς του Κρόνου τελούσαν -καί τελούν μέχρι σήμερα- ανθρωποθυσίες.

Δεν έγιναν, βέβαια, όλοι οι Πελασγοί Κρονολάτρες. Αρκετοί παρέμειναν πιστοί του Διός (κι απ’ αυτούς προερχόμαστε, οι Έλληνες). Όπως δεν υποδουλώθηκαν όλοι τους, αρκετοί παρέμειναν ελεύθεροι – κι έκαναν καί αντάρτικο. Αυτοί οι τελευταίοι είδαν τα τρισβάρβαρα Κρόνια έθιμα, αηδίασαν, καί τελικά πέταξαν τους ομοφύλους τους του Κρόνου έξω απ’ την Ελλάδα. Οριστικά έξω.

Οι -κατά πλειοψηφίαν- Κρόνιοι Πελασγοί, λοιπόν, σπάρθηκαν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα – κι ακόμη σήμερα βρίσκουμε ίχνη τους, κάτω από ψευδεπίγραφες ή παραπλανητικές εθνικές ταυτότητες. «Γερμανοί» (της Πρωσσίας), ιουδαίοι (φυλές Βενιαμίν -δεν υπάρχει σήμερα- καί Ιούδα), «Τούρκοι», Ρωμαίοι (ο αρχικός πυρήνας της Ρώμης, με Ετρούσκους καί Σαββίνους), καί ούτω καθ’ εξής. Στην αρχαιότητα, βέβαια, τα πράγματα ήταν πιό ξεκάθαρα, ειδικά κάπου στο 2,200-2,100 πΧ (εποχή Μίνωα μέχρι Τρωϊκό Πόλεμο) όλοι ήξεραν πως εδώ έχει Έλληνες, κι εκεί Πελασγούς. Εννοείται όμαιμον καί ομόγλωσσον, αν κι όχι ομόθρησκον. Με τα Τρωϊκά, δέ, επιχειρήθηκε ένα λίαν ύποπτης σκοπιμότητας εθνοξεκαθάρισμα των Πελασγών της Ιωνίας… με αρχηγό των Ελλήνων τον καρα-Πελασγό (με ολίγον από Φοίνικα) …αγά Μέμνονα!!!

[Ειρήσθω ότι καί τότε οι πρόγονοι ήταν χάειντε γιούργια. Τους έπεισε ο πονηρός Αγαμέμνων να εκστρατεύσουν μαζί του, κι ούτε κάθησαν να σκεφτούν τί συμφέρον είχαν οι ίδιοι από τέτοια εκστρατεία. Μόνον ένας Αχιλλέας ήξερε απ’ την αρχή ότι η δουλειά είναι φιάσκο.

Τουλάχιστον παρηγοριέμαστε πως είμαστε γνήσιοι απόγονοί τους, διότι διαπράττουμε τις ίδιες μαλακίες! Lol!!!]

Υπ’ αυτό το πρίσμα, λοιπόν, ο (αρκετά μορφωμένος) Μωάμεθ ο Πορθητής απάντησε στους Δυτικούς (καί τους άφησε κάγκελο, διότι τον είχαν υποτιμήσει) ότι με την άλωση της Πόλης «…- Πήραμε εκδίκηση γιά την Τροία!»!!!

Ωστόσο, στους σημερινούς Πελασγογενείς της Ιωνίας δεν αρκεί η εκδίκηση του Μεχμέτ του Β’. Θέλουν ν’ ανταποδώσουν μέσα στο έδαφος της Ελλάδας! (Ίσως κατακτώντας το …Άργος, γι’ αυτό έφτασε η τούρκικη φρεγάτα μέχρι τον ισθμό της Κορίνθου!  🙂  ) Εξ ού καί το άχτι που μας έχουν.

 

Το τί ακριβώς έγινε από το 9,600 πΧ μέχρι καί τον πρώτο Ελληνικό αποικισμό της Ιωνίας του 10ου-9ου αιώνα πΧ, είναι μεγάλη ιστορία – γιά την οποία δεν θα βρήτε πληροφορίες  πουθενά. («- Κι εσύ πώς την ξέρεις, ρέ Εργοδότη;» Με έρευνα καί εξ αναγωγής από γνωστές καταστάσεις. Έτσι την ξέρω.) Φυσικά, δεν θα την αναπτύξουμε εδώ, αλλά ελπίζω πως μέσες-άκρες σας έδωσα να καταλάβετε την εικόνα. Έτσι, όταν κάποιοι «Τούρκοι» επαναλαμβάνουν τον γνωστό …χαβά, ότι «- Αυτά ήταν δικά μας!» (κι εμείς γελάμε), πιστεύω πως δεν αναφέρονται στην Τουρκοκρατία. Αλλά, ενστικτωδώς, στην πάλαι ποτέ πατρίδα τους, ως Πελασγοί.

Αυτό κατάλαβα αυτές τις μέρες, κι έπαψα να γελάω. Επίσης, αποκτούν άλλη ερμηνεία πλέον οι ισχυρισμοί του τύπου: «Ο Όμηρος ήταν δικός μας!», με τους οποίους επίσης έπαψα να γελάω. Απλούστατα, διότι δεν αναφέρονται σε καμιά τουρκίτσα πρασινομάτηδων μεμέτηδων, αλλά στο πάλαι Πελασγικό παρελθόν αυτών που τα εκστομίζουν κάτι τέτοια. Δεν είναι μόνο το αίμα, που δεν γίνεται νερό, αλλά καί το ψυχικό αίμα, που επίσης δεν γίνεται ψυχικό νερό.

Δυστυχώς, ο τυχών επερχόμενος Ελληνο-Τουρκικός πόλεμος θα μας βγεί ακόμη ένας εμφύλιος…

 

γ. Μεράλ Ακσενέρ

Οι πολιτικές διεργασίες της σημερινής τουρκίτσας είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο, το οποίο παρακολουθώ στις ειδήσεις (κι επεξεργάζομαι νοητικώς), αλλά στο οποίο δεν θα επεκταθώ. Τηλεγραφικώς πως, ως κυματοθραύστης στην παντοδυναμία του Ρετζεπίκα ξεπετάχτηκε -σχεδόν από το πουθενά- μιά γυναίκα, η Μεράλ Ακσενέρ (υποφερτό βιογραφικό εδώ – δεν λέει τίποτε γιά οικογενειακή κατάσταση), ενώ οι υπόλοιποι υποψήφιοι εμφανίζονται κάπως μουδιασμένοι καί υποτονικοί. Μάλιστα, η Δικαιοσύνη της τουρκίτσας της έκανε πλάτες της κυρίας Ακσενέρ, διότι κανονικά δεν έπρεπε να συμμετάσχει στις εκλογές λόγωι τυπικών διαδικαστικών κωλυμάτων. Είναι, δηλαδή, σαν κάποιοι να της άνοιξαν διάπλατα τον δρόμο, καί να τη σπρώχνουν «με χίλια». (Αν καί το να σπρώχνεις μιά γυναίκα δεν είναι καί τόσο ευγενικό! Lol!!!)

Δεν ξέρω (καί δεν με νοιάζει προς το παρόν) ποιός την προωθεί (καί με τί αντάλλαγμα), δεν ξέρω γιατί οι αντίπαλοί της (πλην Ρετζεπίκα) δεν εμφανίζονται τόσο δυνατοί (καί με τί αντάλλαγμα), αλλά εν πάσει περιπτώσει, η Ακσενέρ τράβηξε την προσοχή μου. Μάλιστα την πάω κι ως γυναίκα (γούστα είν’ αυτά! lol!!!), παρά την ηλικία της! (Τί γάϊδαρος που είμαι, ώρες-ώρες! Ξανά lol!!!) Λοιπόν, η κυρία είναι καθαρή Πελασγίνα! Γι’ αυτό κι έφυγε απ’ το κόμμα του Μπαχτσελή, διότι δεν την εκφράζει· αυτός προωθεί την παν-Τουρανική ατζέντα, με την οποία οι Πελασγοί δεν έχουν καμμία σχέση. (Το κοινό μίσος κατά των Ελλήνων είναι ευκαιριακός παράγων συμπλεύσεως, όχι μόνιμος.)

Τα ενδιαφέροντα, όμως, αρχίζουν από το βιογραφικό της. Σπούδασε Αρχαιολογία (ώπα! το πρώτο ενδιαφέρον…), μετά ανακατεύτηκε με την πολιτική καί διετέλεσε υπουργός· από την οποία θέση δοκίμασε να «περάσει πλυντήριο» τις ατασθαλίες κάποιων συγκυβερνώντων της. Έχει γεννηθεί (18 Ιουλίου) πολύ κοντά στην «πύλη» Καρκίνου-Λέοντα, καί αυτή τη στιγμή είναι 61.8 ετών! Τυγχάνει, δέ, πιστή μωαμεθανή. (Σωστά! Τί άλλο θα ήταν, παρά προσκολλημένη στον Κρόνο; )

Οι γονείς της (συνεχίζει το βιογραφικό) είναι «Τούρκοι» από Θεσσαλονίκη, απ’ όπου έφυγαν με την ανταλλαγή πληθυσμών, το 1923. Η ίδια γεννήθηκε στο Ιζμίτ, την πάλαι Νικομήδεια.

Από Θεσσαλονίκη;! Σοβαρά; Εδώ, λοιπόν, ξαναχτύπησε η διαίσθησή μου!…

Στη Θεσσαλονίκη ζούσαν Τούρκοι είτε από την Οθωμανική κατάκτηση της πόλης (1432), είτε από την απελευθέρωση της Θεσσαλίας (1881) καί μετά. Αυτοί οι τελευταίοι (στην πλειοψηφία τους) πούλησαν τις περιουσίες τους κι ανέβηκαν επάνω, στη Μακεδονία. (Μέχρις ότου έφυγαν όλοι τους το 1923.) Ελάχιστοι πήγαν αλλού, πχ στην ίδια την τουρκίτσα. Πιστεύω ότι οι πρόγονοι της Ακσενέρ καταγόντουσαν απ’ τους «Τούρκους» της Θεσσαλίας, άρα προκύπτει ένα αποτύπωμα ψυχικής διαδρομής επάνω σε καθαρά Πελασγικούς τόπους!!! Η Ήπειρος καί η Θεσσαλία είναι οι κοιτίδες των βορείων Πελασγών, η δέ Νικομήδεια πάλι βρίσκεται σε Πελασγικό τόπο, την αρχαία Μυσία! Στά δέ νοτιοδυτικά σύνορα της Μυσίας βρισκόταν η Τρωάδα.

 

δ. Ξαναγυρνάμε… κι εμείς, καί οι καταστάσεις

Αυτά σκεφτόμουνα, παρατηρώντας τις φωτογραφίες της κυρίας Μεράλ. Αλλά πάλι είδα με καθυστέρηση κάτι, που είχα μπροστά στα μάτια μου! Εφ’ όσον όλα τα πρόσωπα, όλοι οι πρωταγωνιστές κι όλες οι πρωταγωνίστριες τόσο του Αργοναυτικού, όσο καί του Τρωϊκού Κύκλου ξαναζούμε σήμερα… ξαναβρεθήκαμε εδώ, στη σημερινή Ελλάδα, υπακούοντας τους κανόνες της Μοίρας…

…τότε γιατί να μην ξαναβρέθηκαν κι όλα τα πρόσωπα των Τρώων «από ‘κεί»; (Δηλ. στην τουρκίτσα.)

Πράγμα το οποίο διαπίστωσα πως ισχύει. Αλλά, δυστυχώς, αυτό σημαίνει πως ο νέος εμφύλιος είναι -σχεδόν- αναπόφευκτος. Αν μή τί άλλο, οι Πελασγοί έχουν στην ψυχή τους το δυσαναπλήρωτο κενό του να πάρουν εκδίκηση.

Όμως, όσο κι αν ξυνίζει σε μερικά ερπετά, το μέλλον της Ελλάδας δεν το ορίζουν μονάχα κάποια βλαμμένα χαζαράκια μονοψήφιου δείκτη νοημοσύνης. Το ορίζει καί η επιτροπή της Αισυμνητείας! (Εντάξει, όχι κατ’ αποκλειστικότητα σήμερα. Αλλά κάποια μέρα, θα μας βλέπουν όλοι καί θα τρέμουν.) Από τη θέση, λοιπόν, αυτή, έχω να πω μερικά πραγματάκια – με πλήρη συνείδηση του τί κάνω, καί της ευθύνης που συνεπάγεται αυτό.

 

Κατ’ αρχήν, να ευχηθώ καλή επιτυχία στην κυρία Ακσενέρ – καί το εννοώ! Γιατί; Διότι… Πλάκα δεν έχει; Στις εκλογές της τουρκίτσας, οι κύριοι αντίπαλοι είναι ένας Έλληνας καί μία Ελληνίδα! Αλλά ο Ρετζεπίκας δεν χαμπαρίζει. Ξεροκέφαλος! Όθεν, μας έμεινε η κυρία Ακσενέρ, μπας καί συνεννοηθούμε.

Καταλαβαίνω από πολιτική. Καταλαβαίνω ότι προεκλογικά ένας πολιτικός μπορεί να τάξει τον ουρανό με τ’ άστρα, αλλά μετά τις εκλογές να δώσει στους ψηφοφόρους του τ’ @@ του. Οπότε, τώρα μπορεί να λέει ό,τι της κατέβει, αλλά της απευθύνω έκκληση μετεκλογικώς να ΜΗΝ ξεκινήσει πόλεμο κατά της Ελλάδας. Όχι επειδή φοβόμαστε, αλλά επειδή ένα λάθος χιλιετιών πρέπει να το αποκαταστήσουμε. Όχι να το κάνουμε χειρότερο με άλλο λάθος. Με πόλεμο, θα χάσουμε μέν εμείς πολλές ψυχές, αλλά οι Πελασγοί θα καταστραφούν. Είναι νομοτέλεια. Καί το θέμα είναι να ΜΗΝ καταστραφεί κανένας Ελληνογενής πληθυσμός. Τί είπαμε εδώ πέρα κατ’ επανάληψη; Δεν είπαμε ότι πρέπει να γυρίσουμε σε αρχαιο-Ελληνικές πάλαι καταστάσεις, μπας καί σιάξουν τα πράγματα γιά τους Έλληνες, την Ελλάδα, όλον τον κόσμο;

Η ευκαιρία γιά να συνέλθουμε, γιά να βρούμε τον εαυτό μας, καί οι Έλληνες καί οι Πελασγοί, είναι μοναδική. ΔΕΝ πρέπει να την αφήσουμε να φύγει.

Τί άλλο ζητάω να πράξει η κυρία Ακσενέρ;

Να ομοσπονδοποιήσει την τουρκίτσα, ώστε να φτιάξει ένα τμήμα στα δυτικά αμιγώς Πελασγοκεντρικό. Στο οποίο αργότερα θα προσκολληθούν καί τα Πελασγογενή-Ελληνογενή ενδότερα (πχ η Καππαδοκία του Αγίου Παϊσίου). Αλλά το πρώτο τμήμα θα χαράξει τον δρόμο. Με το κομμάτι αυτό αργότερα θα ενωθούμε, αν καί η ένωση δεν θα επέλθει μέσα σε μιά μέρα. Θα χρειαστεί να περάσουν χρόνια, ίσως μία ή δύο γενιές. Προσέξτε, δεν μιλάω γιά συνομοσπονδίες καί λοιπές αγγλιτσοκίνητες καί μασωνοκίνητες φαναριώτικες μαλακίες. Μιλάω γιά ένωση σ’ ένα ενιαίο κράτος (όχι ομόσπονδο) αμιγώς Ελληνικών περιοχών. Αυτό. Κι αφού θα έχει προηγηθεί η κατάλληλη προεργασία, βεβαίως.

Αλήθεια, κι εμείς τί πρέπει να πράξουμε, γιά να υποδεχθούμε μιά μέρα αυτούς τους ανθρώπους πίσω στην αγκαλιά της προαιώνιας Ελλάδας; Συνοπτικώς, τα εξής – καί πάντα με γνώμονα τις πάλαι αρχαιο-Ελληνικές καταστάσεις:

  • Ξεκαθάρισμα της Ορθοδοξίας από οποιοδήποτε ιουδαϊκό στοιχείο. Τί, δηλαδή; θα διώξουμε τον μωαμεθανισμό από τους Ελληνογενείς, γιά να τους βάλουμε καπέλλο θρησκεία Αβράμηδων, γοριλλανθρώπων Ησαύ, καί λοιπών περιτετμημένων; Αυτό νομίζετε;
  • Ξεκαθάρισμα των δικών μας σάπιων.
  • Ξεκαθάρισμα κάθε ξενόφερτου καί διαβρωτικού πολιτισμικού στοιχείου.
  • Επανενεργοποίηση των αρχαίων τόπων, τόσο στην ηπειρωτική καί νησιωτική Ελλάδα, όσο καί απέναντι.

Αυτά, γι’ αρχή. Καί καλό είναι ν’ αρχίσουμε προεργασία από τώρα.

Αρχόντισσα Ανδρομάχη, τα σέβη μου.

 

 

«Αναισθησιολόγοι»

50 Σχόλια

α είμαι σύντομος.

Δεν μας φτάνουν όλα τ’ άλλα πού ‘χουμε στο κεφάλι μας, έχουμε καί κάτι έμμισθα πρακτορο-τσόλια, που πάνε να …καθησυχάσουν τον κόσμο. Να τον αποκοιμίσουν -ως …αναισθησιολόγοι- πριν το σφάξιμο.

Τα επιχειρήματά τους, με τα οποία έχουν γεμίσει το εγχώριο Διαδίκτυο, πάνε περίπου ως εξής:

  • «- Δεν πρόκειται να γίνει πόλεμος με την Τουρκία!», λένε.
  • «- Μήν ακούτε μαλακίες από πολεμοκάπηλους / ηλίθιους / φασίστες!» (κτλ κτλ κτλ – από αρνητικούς χαρακτηρισμούς, έχουν εξαντλήσει το λεξικό).
  • «- Εδώ έχουμε σοβαρώτερα προβλήματα ν’ ασχοληθούμε, κι ο Ερντογάν τα δικά του! Δεν θα γίνει πόλεμος!»

Υπάρχει κι ακόμη ένα τέτοιο επιχείρημα (της όπισθεν οπής) : δηλαδή το ότι θα μας …σώσουν οι ηπαπαραίοι (αφού κατέφθασε ο στόλος τους). Παναπεί, με το που θα δεί ο Έκτος Στόλος την τουρκίτσα να ορμάει, θα πάει να την κάνει «ντά! ντά! ντά!» (Κακό παιδί!)  🙂  Δυστυχώς γιά τους εξυπνάκηδες αυτούς, όμως, αν καί πολύ θα ήθελαν να το επικαλεστούν κι αυτό (αφού πληρώνει καλά η πρεσβεία), το συγκεκριμένο επιχείρημα είναι πλέον καμμένο χαρτί. Άρα, μή χρησιμοποιήσιμο.

 

Δεν ξέρω αν σας πείθουν, πάντως η Ιστορία της χώρας μας έχει τελείως αντίθετη γνώμη.

  • Το 1974, κάτι παρεμφερείς προδότες έλεγαν πως: «- Μιά άσκηση κάνουν οι Τούρκοι, δεν τρέχει τίποτε καί που πλησιάζουν τις ακτές του νησιού!».
  • Καί το 1915, κάποιοι προύχοντες του Πόντου απέτρεπαν τον κόσμο από το να πάει εγκαίρως στα βουνά να σωθεί, αφού: «- Με τους Τούρκους τα πήγαμε μιά χαρά μέχρι σήμερα! Δεν θα μας πειράξουν τώρα!»

Βέβαια, στην Ελλάδα -ως πρόσφυγες- αυτοί απέφευγαν τους συγχωριανούς τους (γιά να μή φάνε ξύλο), αλλά τη ζημιά την είχαν ήδη κάνει. (Μάλλον βλάκες οι συγκεκριμένοι …προυχοντίδηδες, παρά προδότες – αλλά επιβεβαιώνοντες μέχρι κεραίας τον γράφοντα, που λέει ότι: καί ο προδότης, καί ο βλάξ πρέπει να τουφεκίζονται, ως επιφέροντες ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα, αδιαφόρως αρχικών κινήτρων.)

 

Λοιπόν, αγαπητό μου αγανωστικό κοινόν: αν θέλετε να φαντασιώνεστε, φαντασιωθήτε πχ με καυτό σέξ σε τίποτε παραδείσια νησιά. Αλλά μην είστε καθόλου σίγουροι γιά τη διατήρηση της …ειρήνης στο Αιγαίο καί τα Βαλκάνια!

 

Επερχόμενα εξαμήνου – κι εμείς

99 Σχόλια

σο πλησιάζουμε εις τας τελευτάς του βίου του ημετέρου ψευδοκράτους, τόσο περισσότερο ορατό γίνεται το άμεσο μέλλον. Εντάξει, αν δοκιμάζεις να πείς τί θα γίνει σε δέκα χρόνια, σαφώς έχεις τις πιθανότητες (να κάνεις επιτυχή πρόβλεψη) εναντίον σου. Αλλά, όταν φτάνεις στην τελική ευθεία, μάλλον πέφτεις μέσα.

Σήμερα, λοιπόν, θα σας πω τί εκτιμώ πως θα γίνει στους προσεχείς έξι μήνες – βασιζόμενος καί στα πρόσφατα γεγονότα. Η ληξιαρχική πράξη θανάτου της ψευτο-Ελλάδας έρχεται αρχές Ιουλίου (πάντα σύμφωνα με τη γνωμάρα μου), αλλά τους αθλητές τους παρακολουθεί η κάμερα καί μετά τον τερματισμό. Εξ ού καί η σημερινή «πρόβλεψη εξαμήνου».

 

α. Αιχμαλωσία Ελλήνων στρατιωτικών στον Έβρο

Πάλι ψέμματα (των λίγων), καί πάλι τύφλα νοητική (των πολλών)… Να δούμε πότε θα δούμε γιατρειά απ’ αυτήν, ως λαός.

Από τις πρώτες στιγμές που μαθεύτηκε το επεισόδιο, μέχρι τώρα που γράφω, κάνω χάζι να δω πότε θα πάρει χαμπάρι κάποια πράγματα αυτός λαός. Ευτυχώς, οι περισσότεροι κατάλαβαν -έστω καί με παρέλευση ημερών- ότι οι «εξηγήσεις» του ΓΕΣ καί των αρδ είναι μιά μαλακία καί μισή. Φυσικά, δεν μπορούμε να εμποδίσουμε ενήλικες ν’ αυνανίζονται· αλλά, ειδικά στα σύνορα, περίπολος μονάχα με δύο άτομα καί χωρίς στρατιώτες ΔΕΝ γίνεται ΠΟΤΕ. (Καί να μην το ξέρεις, το λέει η απλή λογική.)

Βέβαια, αυτοί που μιλάνε από γραφεία καί πληκτρολόγια, οι περισσότεροι είναι αστράτευτοι καί βύσματα – κι όσα ξέρουν περί Στρατού, τα ξέρουν από τον κινηματογράφο. Αλλά επιτέλους, τόση ηλιθιότητα πιά (των αρδ) καί τόσο τουρλοκώλιασμα (των «επισήμων») προς το Νάτο καί την τουρκίτσα, δεν υποφέρεται! Η φάση ήταν καθαρή καταδρομική ενέργεια των τουρκαλάδων ΕΝΤΟΣ Ελληνικού εδάφους. Πιάσανε τους δικούς μας μέσα σε φυλάκιο, γι’ αυτό κι αυτοί δεν αντιστάθηκαν. (Η ιστορία με τη βόλτα με το τζίπ ήρθε εκ των υστέρων, γιά να μπαλώσει τις αρχικές μαλακίες περί «αποπροσανατολισμού».)

 

Πάμε στο ζουμί, όμως… Πάλι οι περισσότεροι κατάλαβαν ότι ο Ερντογάν θα παζαρέψει τους δύο δικούς μας με τους οχτώ δικούς του. (Αφού εκμεταλλευτεί προπαγανδιστικώς το γεγονός καί τα θεατρικά γραφόμενα των δικών του αρδ.) Όπως κατάλαβαν ότι καί το επεισόδιο με το σκάφος του Λιμενικού στα Ίμια πάλι εκεί απέβλεπε.

Μερικοί, οι πιό έξυπνοι, κατάλαβαν ότι όλ’ αυτά έγιναν σε απόλυτη συνεννόηση με τους εδώ …Ιούδες. (Όπως γίνονται τα πάντα, μιά που οι λεγάμενοι κυβερνούν με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον …των ξένων – κι όχι των Ελλήνων.) Κανείς, όμως, δεν κατάλαβε (διότι δεν το είδα πουθενά γραμμένο) πως η άριστα σκηνοθετημένη ακολουθία των προσφάτων γεγονότων έχει καί υποβολέα! (Όπως έχουν όλα τα θεατρικά έργα.) Καί ποιός είν’ αυτός;

Οι ηπαπαραίοι, ναί, αλλά παρακαλώ, όχι γενικολογίες! Είναι ειδικώς, ειδικότατα, αυτός ο φλούφλης με τα γυαλιά (που μας κουβαλήθηκε εδώ, αφού νοικοκύρεψε την Ουκρανία), καί τ’ αφεντικά του του «βαθέως εβραιο-κράτους» των ηπαπάρα. Δεν έχει «κληρονομικό χάρισμα» ο τύπος – που κάθε τρείς καί λίγο «προβλέπει» άσχημα γεγονότα εις βάρος μας. Απλά, είναι απ’ αυτούς που τα δημιουργούν!

Σας έφυγε τώρα η απορία, τί ήθελε πρόσφατα στην Άγκυρα (μαζί με τον υπ. εξ. των ηπαπάρα) ο λεγάμενος, λες καί δεν υπάρχει πρέσβυς του συγκεκριμένου εβραιο-κράτους καί στην τουρκίτσα; Ήταν ο εντεταλμένος να κάνει φροντιστήριο στους τουρκαλάδες, γιά το πώς θα «στριμώξουν» την Ελλάδα! (Εν όψει επερχομένων γεγονότων στην περιοχή μας.) Διότι οι ίδιοι από μόνοι τους θα τά ‘καναν εντελώς σκατά. (Σε μιά χώρα εβδομήντα μυρίων μπουνταλάδων, δεν επαρκεί η νοημοσύνη του -Πόντιου- Ρετζεπίκα.) Καί να δήτε, που δεν θα μείνει σ’ όσα ήδη έκανε… Θα μας σκαρώσει κι άλλες κασκαρίκες προσεχώς. Με τον τύπο θά ‘χουμε πολύ άσχημα ξεμπερδέματα. (Κι αυτός με μας, στο μέλλον. Υπόσχεση. Δεν ξεχνούμε.)

Ειρήσθω, ότι σ’ αυτό ακριβώς το πλαίσιο εντάσσεται καί η υπουργοποίηση του Κλουβιέλη: να έχουν καρα-δεμένον τον γάϊδαρό τους οι ηπαπαραίοι (καί οι …σύμμαχοι, πλέον, τζιούζ) με τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ελλάδας. Εν όψει επερχομένου πολέμου, εννοείται.

 

Ακόμη ένα σοβαρό θέμα: Γιατί τα σύνορά μας -με την εξαίρεση της παρουσίας των στρατιωτών- είναι ουσιαστικώς αφύλακτα; Χωρίς ναρκοπέδια (που τα αφαίρεσαν προ ετών γιά …«ανθρωπιστικούς» λόγους, επειδή …διαμαρτυρήθηκε μιά «Μ»ΚΟ του Άλεξ Ρόντος καί του ΓΑΠ!!!), χωρίς σύγχρονα ηλεκτρονικά μέσα επιτηρήσεως… Γιατί; Επιτρέπεται, τώρα, να μπουκάρουν στην Ελλάδα οι τουρκαλάδες όποτε γουστάρουν, καί δή να πιάνουν δικούς μας αιχμαλώτους; Άααα, συν-Έλληνες, όντας ελεύθερα από επιτήρηση τα σύνορα, διευκολύνεται το …διεθνές εμπόριο! Οι διεθνείς μπίζνες! Η οικονομική ανάπτυξις!!! Ναί, μωρέ, που δεν με πιστεύετε!  🙂

Χωρίς φυλασσόμενα σύνορα στον Έβρο, αλωνίζουν οι (ένθεν καί ένθεν) έμποροι ηρωΐνης, καί οι έμποροι πορνών / δουλέμποροι λαθρεποίκων / έμποροι ανθρωπίνων οργάνων από σφαγιασθέντες. Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη! Εξ ού καί ο …«ανθρωπισμός» του Ρόντος καί του Παπανδρέου – καί κάθε παρεμφερούς αληταρά! (Εξ ού καί η αλητεία των στρατοδικών, που δεν βρήκαν ποιό όπλο σκότωσε τον Ρωμιόπουλο. Λες κι οι σφαίρες είναι …φυσικό φαινόμενο – γι’ αυτό δεν μας προξενούν εντύπωση.)

Αυτά…

 

Από την όλη κουβέντα, δεν θα μπορούσαν να μείνουν απέξω καί τα γνωστά πληρωμένα τρόλλς του Διαδικτύου. Όταν κάποιοι είπαν γιά καταδρομική ενέργεια των τουρκαλάδων, πετάχτηκαν αυτές οι πορδές καί μίλησαν γιά «συνωμοσιολογία»! Να μη σας χαλάσουμε το χατήρι, ρέ παιδιά, αλλά αν η λογική εκτίμηση του γεγονότος είναι συνωμοσιολογία, τότε η κατηγορία περί κατασκοπείας του μαλάκα του Τούρκου εισαγγελέα, τί είναι; Συνωμοσιολογία εις τον κύβον, καί μάλιστα του αισχίστου είδους! (Αντάξια του νοητικού επίπεδου των τουρκαλάδων.) Λες κι υπάρχει παγκοσμίως κατάσκοπος, που παραβιάζει τα ξένα σύνορα εν ψυχρώι καί εν στολήι – καί ένοπλος. Άει στα κομμάτια, ζώα!

 

[Παρένθεση – πρίν πάμε παρακάτω: Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μή λές!… Ειλικρινά, δεν περίμενα με τίποτε τέτοιο τρολλάρισμα, που έφαγα απ’ τον «Συμπαντικό Κατεργάρη»! Εκεί που αναρωτιόμουνα -με αφορμή τον Αιήτη- ποιός λαός χρειάζεται ηγέτες-χούφταλα, την αμέσως επόμενη ημέρα τσούπ! έγινε υπουργός ο …γέρων Φώτιοc-Φανούριοc Κλουβιέληc!!!

Υποθέτω ότι στο ΥΠΕΘΑ του φοράνε πάνες, να μην του φεύγουν. (Με τούτον, στην κυριολεξία «θ’ ακούσουμε το κλανίδι του γέροντα» – που …προφήτευσε κι ο Μάρκο ντέΣάντ.) Αλλά δεν ξέρω τί θα κάνουν μ’ όσα του φεύγουν απ’ το στόμα του -καί ανορθογράφου- γέροντος. Να προτείνω να του φορέσουν φίμωτρο; ]

 

β. Προσεχείς ενέργειες της τουρκίτσας

Οίκοθεν νοείται ότι οι -υπερατλαντικοί καί μή- «σύμμαχοι» ΠΑΝΤΑ έκαναν (εκτός απ’ τα γλυκά μάτια, καί) φροντιστήριο στους τουρκαλάδες. Εξαπανέκαθεν! Δεν είναι τωρινό αυτό το φρούτο. Γεωπολιτική, ναί, αλλά γενικώς το παράχεσαν με τα χάδια στα «καλά παιδιά» τους τουρκαλάδες, που μάλιστα ήταν …αντίπαλοι των «συμμάχων» στους δύο ΠΠ! (Καί «ουδέτεροι» χέστες σε οποιαδήποτε άλλη περίσταση.) Κι αν απορείτε, γιατί τώρα τελευταία τους αφήνουν ν’ αγοράζουν όπλα από Ρώσσους καί Κινέζους, με μονάχα λεκτικές επιπλήξεις (ενώ εμείς, αν τολμήσουμε απλά να σκεφτούμε κάτι τέτοιο, μας παίρν’ ο διάολος), η απάντηση είναι πως περιμένουν «αντίδωρο»! Με το που θα πιάσουν στα χέρια τους πχ τους S-400 οι τουρκαλάδες, είναι θέμα χρόνου να παραδώσουν τους κωδικούς στους ηπαπαραίους! Τόσο απλά.

(Το τί μέτρα έχει λάβει ο παμπόνηρος Πούτιν γιά να μή συμβεί αυτό, δεν το γνωρίζω. Αυτός είναι μέγας σκακιστής-γατόνιον! Αλλ’ αντιθέτως, οι τουρκαλάδες είναι εντελώς προβλέψιμοι. Αυτό που είπα, θα -επιχειρήσουν να- το κάνουν με μαθηματική βεβαιότητα.)

 

Φυσικά, καί οι ηπαπαραίοι ενστερνίζονται το σκεπτικό των Ρώσσων γιά τον έλεγχο των Στενών καί του Αιγαίου: πρέπει πρώτα να εξοντωθούν οι Έλληνες, κι ακολουθεί η τουρκίτσα. (Σας τα είχα πεί αναλυτικά.) Γι’ αυτό μας έχουν πατήσει από κάτω – καί συνεχίζουν ακάθεκτοι.

Έχοντας, λοιπόν, τα προηγούμενα κατά νούν, εκτιμώ πως μέχρι το καλοκαίρι (καί υπό τα απαθέστατα βλέμματα Νάτο, «συμμάχων», Ρώσσων), η τουρκίτσα θα κάνει τα εξής:

  • Βύθιση με πυρά ενός πολεμικού πλοίου μας.

Μικρού, απ’ αυτές τις «κανονιοφόρους» που περιπολούν στο ανατολικό Αιγαίο. Γιατί μικρού; Διότι η βύθιση μεγάλου πολεμικού πλοίου μας συνεπάγεται ανεξέλεγκτη έναρξη πολέμου – πράγμα που η τουρκίτσα δεν θέλει. (Ούτε οι …»σύμμαχοι» το θέλουν!) Τα πάντα πρέπει -κατ’ αυτούς- να γίνουν με ελεγχόμενο τρόπο, λέμε! Κι ο ανεξέλεγκτος πόλεμος Ελλήνων εναντίον της τουρκίτσας θα έχει μή-επιθυμητά στους «συμμάχους» αποτελέσματα! Γνωστό αυτό.

Άλλως τε, το μικρό πλοίο θα το κάνουν γαργάρα οι από ‘δώ Ιούδες του ΓΕΕΘΑ. (Παρέα με τον ετοιμόρροπο γέροντα.) Άλλως τε, δίς, κι οι Ιταλοί τα ίδια κάνανε με την «Έλλη». Κι οι από ‘δω μιλούσαν γιά υποβρύχιο «αγνώστου εθνικότητος»!!!

  • Κήρυξη πολέμου εναντίον μας, αρχές Ιουλίου.

Γιατί τότε; Διότι μέχρι τότε ο δημόσιος μηχανισμός εδώ λειτουργεί σε πλήρη ισχύ. (‘Ντάξ’, από Απρίλιο καί μετά φονεύει καί μύγες – όπως είπε κι ο μέγιστος Εμμανουήλ Ροΐδης, που χαρακτήριζε τους εγχωρίους δημοσίους υπαλλήλους «μυιγοδιώκτας». Αλλά …λειτουργεί.) Από Ιούλιο καί μετά, όμως… Ά! Καί πότε, είπαμε, έγινε το οπερεττικό πραξικόπημα στην τουρκίτσα ; Έ! Απάνω στην επέτειο θα πουλήσει μούρη ο Ρετζεπίκας! (Έτσι λέω – αν τον «διαβάζω» σωστά.)

  • Με τους δύο συλληφθέντες στρατιωτικούς, εξαρτάται.

Υπολογίζω ότι αυτούς ο Ρετζεπίκας θα τους αφήσει ελεύθερους λίγο μετά το Πάσχα – αφού πρώτα επιτύχει αυτά που θέλει, καί (ακόμη μία φορά) μας εξευτελίσει ως κράτος. (Κι αφού πουλήσει μούρη παγκοσμίως με «δίκαιες δίκες», «ανθρωπισμούς», καί λοιπές τούρκικες κουτοπονηριές.) Βέβαια, αν στο μεταξύ γίνει το επεισόδιο με το μικρό πλοίο, που είπαμε, τότε θα τους σκοτώσει. Αλλά υπολογίζω ότι καί το πλοίο θα το βυθίσει μετά το Πάσχα – κι αφού πρώτα αφήσει τους δύο δικούς μας ελεύθερους. Γιατί, όμως, μετά το Πάσχα; Γιά τους εξής λόγους:

  • Επειδή θα πλησιάζουμε στον κανονικό πόλεμο, οπότε θα θέλει να «σκανάρει» την αμυντική μας διάταξη σε πλήρη πολεμική προετοιμασία. (Μιά που -μετά το τσίμπημα της οχιάς- θα λάβουμε αμέσως θέσεις εφόδου.)
  • Επειδή μέχρι τότε θα έχουν ξεκαθαρίσει κάποιες καταστάσεις, που τώρα τον εμποδίζουν. Πχ το στραπάτσο στην Αφρίν. (Καί που εμποδίζουν καί τους «υποβολείς» του να σκεφτούν ψύχραιμα.)
  • Κι επειδή εμείς…

Ουσιαστικώς, τότε ΔΕΝ θα έχουμε κυβέρνηση. Δες αμέσως παρακάτω το γιατί.

 

γ. Εμείς, τί κάνουμε;

Καλά, ευχαριστώ!  🙂

Εμείς… Πάντα σύμφωνα με τη γνωμάρα μου, αμέσως μετά το Πάσχα το βλακο-Αλεκσάκι θα φύγει με τις κλωτσιές (των ηπαπάρα). Ακολουθούν δύο, πες τρείς άκαρπες εκλογικές αναμετρήσεις, οπότε οι ποδίτσες επικαλούνται «εθνική ανάγκη» καί σχηματίζουν οικουμενική κυβέρνηση. Όλα συμφωνημένα, μιλημένα, προγραμματισμένα! Μην απορείτε, έτσι ακριβώς θα γίνει. Άλλως τε, τα κομπιούτερζ (της Σίνγκιουλαρ) δεν κάνουν λάθος! Lol!!!

Όμως, ο πρωταρχικός σκοπός ημών των Ελλήνων είναι να επιζήσουμε – καί θα επιζήσουμε! Προς τούτο, χεστήκαμε γιά τα σχέδια του οποιουδήποτε. Εμείς, γιά το προβλέψιμο μέλλον θα κοιτάξουμε την «ιερή τετράδα» μας:

  • Τρόφιμα μακράς διαρκείας.
  • Είδη πρώτης ανάγκης.
  • Άμυνα δική μας καί των οικείων μας.
  • Αλληλοβοήθεια με άλλους Έλληνες σε μικρές, ευέλικτες ομάδες.

Δεν θέλω αντιρρήσεις κι εξυπνάδες. Είμαστε εντελώς μόνοι μας, κι έρχεται τσουνάμι καταπάνω μας. Χωρίς κυβέρνηση, χωρίς Ένοπλες Δυνάμεις, χωρίς συμμάχους, καί με κάτι εκατομμύρια εσωτερικούς εχθρούς (λάθρο, βρωμά, πρακτοράκια, άπλυτους, υπόκοσμο – που θα βρούν ευκαιρία)… πλήν των φανερών εξωτερικών. Καί με καναδυό εκατομμύρια ακόμη ζαμανφουτίστες «θελωζήσηδες» (που έγραφε ο Ανδρέας Λασκαράτος). Ξέρετε, απ’ αυτούς που θα την κοπανήσουν στο εξωτερικό – επειδή «θέλουν να ζήσουν». (Από μένα, στα τσακίδια!)

Ξεκινήστε προετοιμασίες όσοι δεν το κάνατε ήδη, διότι δεν χωράει άλλη αναβολή πλέον. Τα επερχόμενα μόνον οι τυφλοί δεν τα βλέπουν.

 

δ. Συμπληρώματα

i. Το γιατί δεν κάναμε τίποτε μέχρι σήμερα.

Γιατί τα προηγούμενα (αρκετά…) χρόνια δεν κάναμε κόμμα πατριωτικό, κίνημα, έστω σύλλογο, προετοιμασίες;… Γιατί, έ; Γιατί πήγε χαμένη -τουλάχιστον- μιά εικοσαετία, κατά την οποία όλοι είχαμε ναρκωθεί από το όπιο που μας σέρβιραν οι φανεροί (αγράμματοι των Χανίων, πυρηνικοί Φυσικοί χωρίς δίπλωμα, καί λοιποί παρόμοιοι) καί οι κρυφοί (ποδίτσες) οπιοπώλες; Γιατί περιμέναμε ως σωτήρες Ψίψιλους, Οέες, εξωγήϊνους, καί τους ρέστους κατά παραγγελία …ημίθεους; (Μάλιστα, μερικοί ακόμη τους περιμένουν! Από μυαλά, τί να σας πώ;! Σκέτοι νομπελίστες! Lol!!! Μεταξύ μας, ο μέγας αδικηθείς απ’ την όλη ιστορία είναι η εβραιόφατσα εκ Πατρών, ο Ψώρρας. Ήρθε είκοσι χρόνια αργότερα απ’ ό,τι έπρεπε. Αλλοιώς, μπορεί νά ‘ταν μέχρι κι αξιωματική αντιπολίτευση σήμερα!… Καί δυστυχώς, η φάση δεν είναι καθόλου γιά γέλια.)

Επειδή αυτοί που φτιάχνουν τα γεγονότα, πάντα προετοιμάζονται καλύτερα!

Τζιούζ / «σύμμαχοι» / ποδίτσες ήξεραν άριστα τί ήθελαν, από παλιά: τον διαμελισμό της Ελλάδας καί τη βιολογική εξόντωση των Ελλήνων. Κι εργαζόντουσαν -κι εργάζονται- προς τον σκοπό αυτόν. Αλλά, γιά να πετύχουν αυτά, εμείς έπρεπε να παραμείνουμε αδρανείς – όσο αυτοί προετοιμαζόντουσαν. Όθεν, έπεσε πολύ χρήμα στην πιάτσα γιά βιβλία παραμυθιών καί προπαγάνδας. (Μιά που τότε δεν υπήρχε ακόμη το Διαδίκτυο σε πλήρη ανάπτυξη στην Ελλάδα, κι ο προπαγανδιστικός λόγος είχε το μονοπώλιο στα έντυπα – που τα εξέδιδαν μόνον όσοι είχαν χρήματα προς τούτο.) Καί γιά δημιουργία «προσωπικοτήτων» εκ του μηδενός. Οι οποίες «προσωπικότητες» ανέλαβαν εργολαβικώς όχι μόνον την αποβλάκωση του Ελληνικού λαού, αλλά καί τη ματαίωση κάθε αξιόλογης προσπάθειας συγκεντρώσεως των Ελλήνων σ’ ένα δυνατό σώμα. (Άν ποτέ έσπαζ’ ο διάολος το ποδάρι του καί πήγαινε να γίνει κάτι τέτοιο, εννοείται. Διότι, υπό φυσιολογικές συνθήκες, η πρόσβαση σε βουλευτικές θέσεις είναι απροσπέλαστη, αν είσαι κοινός θνητός.)

Όποιος έχει την υπομονή, ας δεί στα βίντεο τί έπαθε (πρόσφατα, όχι πίσω στα 1990 – δείγμα ότι η συγκεκριμένη φάμπρικα συνεχίζεται) ο πασίγνωστος στρατηγός Αϋφαντής: πήγε να συγκεντρώσει τις «πατριωτικές δυνάμεις» του τόπου, καί μάζεψε πάνω από εβδομήντα …αρχηγούς μικρών «πατριωτικών» κομμάτων!!! (Με τον καθέναν να λέει το κοντό του καί το μακρύ του.) Αλλά δεν έφτασε αυτό· κάποιοι ήταν εντεταλμένοι να δυναμιτίσουν την όλη προσπάθεια, καί σχεδόν το κατάφεραν.

Ευτυχώς, ο γράφων δεν χρειάστηκε να περάσει τα ενενήντα, γιά να καταλάβει το μάταιον του πράγματος. (Δημιουργία κόμματος, κτλ κτλ κτλ.) Ελπίζω καί οι αναγνώστες μου να μή χρειαστούν!  🙂  Ακούστε με: ό,τι πρόκειται να κάνουμε γιά την Ελλάδα, δεν θα το κάνουμε σε ειρηνικά πλαίσια. Καί φυσικά όχι με τους κανόνες του κυνοβολευτισμού! Καλώς να ‘ρθεί, λοιπόν, ο πόλεμος! Κι όσοι λιγοψυχάτε, δρόμο!

ii. Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ της Εκκλησίας

Όποιος περιμένει να πάει ο Βοθρολυμαίος να πεί του Ρετζεπίκα ν’ αφήσει ελεύθερους τους δύο στρατιωτικούς μας, μάλλον θα μετενσαρκωθεί πεντέξη φορές ακόμη! Lol!!! Ανάθεμα σ’ όσους δίνουν λεφτά του Αρχοντώνη, να βάζει χρυσά πόμολα μέχρι καί στις πόρτες απ’ τις τουαλέττες του …πατριαρχάδικου!

Πάντως, αυτό είναι το έλασσον πρόβλημα με τους μεγαλοπαπαδαριούς. Το μείζον είναι να συμβεί αυτό, που προφήτευσε ο Πατροκοσμάς, ότι δηλαδή μετά τα γεγονότα το ένα τρίτο των Τούρκων θα βαφτιστεί. Καί γιατί είναι πρόβλημα αυτό, έ;

Ειλικρινά, δεν μου καίγεται καρφί το τί θα κάνει η Εκκλησία στο μαγαζί της. Κι ενδεχομένως όλοι αυτοί οι άνθρωποι να είναι Ελληνογενείς. Εντάξει, αλλά πρόκειται γιά γενήτσαρους. Κι αν νομίζει κανείς ότι με μιά κατήχηση κι ένα βάπτισμα θ’ αλλάξουν τα στραβά μυαλά αιώνων, τότε περαστικά του! (Όπως δεν άλλαξαν τα μυαλά των γύφτων, που τους έμπασε ο απερίσκεπτος Καντιώτης στην Ορθοδοξία.) Όλοι αυτοί, καλά θα κάνουν να κάτσουν στ’ αυγά τους, χωρίς ελεύθερη πρόσβαση στην Ελλάδα – γι’ απροσδιόριστο αριθμό δεκαετιών. (Τα ίδια ισχύουν καί γιά τους Σκοπιανούς γενήτσαρους, αν τους ενσωματώναμε ποτέ.)

Τους περνάτε γιά μαλάκες τους Κινέζους, που δέχθηκαν μέν ξανά στην επικράτειά τους το Χόνγκ Κόνγκ το 1997, αλλά επέβαλαν (γιά πενήντα χρόνια, αν θυμάμαι καλά) αυστηρότατο περιορισμό στις μετακινήσεις ένθεν καί ένθεν -των ατύπων, πλέον- συνόρων; Οι νοητικοί καί ψυχικοί ιοί δεν αντιμετωπίζονται καθόλου εύκολα. (Ή θαρρείτε πως επί ενάμιση αιώνα η αγγλίτσα δεν έβαλε τις δικές της ιδέες στα μυαλά των ΧονγκΚονγκαίων; Χώρια οι μεικτοί γάμοι / δούρειος ίππος Ευρωπαίων με Κινέζες…)

 

ε. Επίλογος.

Μόνοι μας.

Εναντίον όλων.

Στον Υπέρ Πάντων Αγώνα.

Τίποτ’ άλλο.

 

Η ψυχονοητική δυσλειτουργία των σημερινών Ελλήνων

104 Σχόλια

Αφιερώνεται:
Στις κυρίες της Ψυχολογίας, που διαβάζουν το παρόν ιστολόγιο.
Καί στη Φωτεινή μας!

 

ε το σημερινό, θα μπω αγρίως σε ξένα χωράφια – περίπου ως καταπατητής γιά χτίσιμο αυθαιρέτου, καί χωρίς παραθυράκι του νόμου γιά νομιμοποίηση! Lol!!! Διότι η δουλειά σαφώς είναι βρώμικη, αλλά κάποιος πρέπει να την κάνει! (Καί μου φαίνεται δεν την έκανε κανείς μέχρι τώρα…) Βλέπετε, κανείς μέχρι σήμερα δεν έχει αποτολμήσει να μετρήσει το ποσοστό διανοητικώς καί ψυχικώς δυσλειτουργούντων σημερινών Ελλήνων, καθώς καί τον βαθμό της βλάβης τους.

Ωραία καί καλά, όσα συζητάμε γι’ απελευθέρωση της πατρίδας μας, κτλ· όμως, καλοί μου άνθρωποι, δεν πρέπει να ξέρουμε το βιός μας; Όταν έρθ’ η ώρα της ανάγκης, σε ποιούς θα βασιστούμε;

Καλά, εύκολο αυτό: στους λοιπούς Έλληνες θα βασιστούμε. Όμως, πόσο θα βασιστούμε απάνω τους;

 

Η “επίσημη” (επιστημονική) μελέτη της ψυχής καί του μυαλού, με όχημα την διεθνή ένωση των διαφόρων ψυχο-κατιτίς επιστημών (νομίζω είναι εφτούνη εδώ), έχει κατασκευάσει -λέει- έναν κατάλογο με πάνω από πέντε χιλιάδες (αριθμητικώς: 5,000) ψυχικές καί νοητικές διαταραχές. (Ο οποίος εμπλουτίζεται κατ’ έτος, στο σχετικό ετήσιο συνέδριο της ένωσης αυτής.) Γιά να είμαστε σωστοί, ψυχονοητικές· διότι τα σύνορα νού καί ψυχής είναι σχεδόν αόρατα – σαν τα σύνορα στη θάλασσα, που είναι αόρατα γιά το Αλεκσάκι.

Ο λαός μας, βέβαια, δεν πάει πίσω από ορολογίες, γιά να περιγράψει το φαινόμενο! (Ούτε σε ποσότητα, ούτε σε ποιότητα.) Κάνοντας χιούμορ (στον εαυτό του), λέει: τρελλός, παλαβός, καθυστερημένος, βλάκας, ούφο, ηλίθιος, μαλάκας, τούρμπο, αυτιστικός, “το άτομο είναι λαλά” (με ταυτόχρονη περιστροφική κίνηση των δακτύλων της δεξιάς χειρός περί άξονα, δίπλα στον δεξιό κρόταφο), “το άτομο είναι γειά σας!”, λαλημένος, ούγκανος, μπούφος, γκαγκά, “στην κοσμάρα του”, ψυχοπαθής, φρενοβλαβής, αλαφρός, “γιά τα πανηγύργια”, κτλ κτλ κτλ, ών ούκ έστιν αριθμός.

Aν πας, μάλιστα, σε τίποτε περιοδικά «ποικίλης ύλης» καί στα Ιντερνέτια, εκεί προστίθεται καί η “ελαφρά” εκδοχή του θέματος (η λάϊτ, χωρίς λιπαρά). Τί “ανασφάλειες” διαβάζεις (γιά τις γυναίκες), τί “μελαγχολίες του Οκτώβρη” (παρομοίως), τί “καταθλίψεις”, τί «σύνδρομα»!… Μορφώνεσαι! 🙂

 

Τέλος πάντων, το θέμα είναι πως άμα παραγίνεται η δουλειά, πιάνεις τον βαρέως πάσχοντα καί τον κλείνεις στο ίδρυμα, καί ξενοιάζεις. (Ξενοιάζει κι αυτός, εδώ που τα λέμε.) Αν καί τώρα τελευταία υφίστανται δύο αρνητικά στην πρακτική αυτή:

  • Το πρώτο είναι πως κυκλοφορεί ως μόδα (των “επισήμων” ψυχοθεραπευτών) ο “απο-ιδρυματισμός”.

Παναπεί, δεν τον κλείνεις πλέον τον τρελλό σε ίδρυμα· τον αμολάς έξω, στην κοινωνία – μέχρι να πιάσει καμιά καραμπίνα στα χέρια του, κι όποιον πάρ’ ο Χάρος από ‘κεί καί μετά. (Κι άμα βρείς μετά υπεύθυνον, να ζητήσεις ευθύνες γιά τέτοια χαριτωμένα, εμένα να με χ_σεις.) Φαίνεται πως ισχύει καί στην καθημερινή ζωή αυτό που δείχνουν οι κωμωδίες του κινηματογράφου, ότι ο ψυχοθεραπευτής κολλάει χούγια απ’ τους ασθενείς του!  🙂  Οπότε: παραπονιέται ο τρελλός γιά τον εγκλεισμό; Έ! Ο ψυχοθεραπευτής συμπάσχει… κι αμολάει τον τρελλό έξω στην κοινωνία, σα σκύλο γιά κακά του! Καρα-lol!!!

  • Καί το δεύτερο αρνητικό, πως στην Ελλάδα τα δημόσια τρελλάδικα (όπου είναι τζάμπα η διαμονή) κλείνουν το ένα μετά το άλλο. (Νά, ας πούμε στην Πέτρα Ολύμπου· μιά χαρά τρελλάδικο ήτανε -ευάερο, ευήλιο, διαμπερές, κτλ-, αλλά το κάνανε άσυλο γιά τα λαθρομούσλιμζ.)

Οπότε, όποιος έχει λεφτά (καί πληρώνουν οι συγγενείς του – αν δεν του τα φάνε, βάσει της παροιμίας: “- Ελάτε, γνωστ’κοί, να φάτε τ’ παλαβού το βιός!”), πάει στα ιδιωτικά. Αλλοιώς, …απο-ιδρυματοποιείται θέλοντας καί μή! Lol!!! Τώρα, βέβαια, να πούμε καί του στραβού το δίκιο: καί που υπήρχαν δημόσια τρελλάδικα, δεν βοηθούσαν καί πολύ· εμφάνιζαν πληρότητα κλινών!

Εν πάσει περιπτώσει, τον βαρέως πάσχοντα τον διακρίνεις εύκολα. Κι αν κυκλοφορεί έξω αμολητός, φροντίζεις να τον αποφεύγεις. Όμως, τί γίνεται με τους ελαφρώς πάσχοντες συν-Έλληνες; (Το μέγιστο ποσοστό, δηλαδή.) Σκεφθήτε ότι αυτοί οι άνθρωποι κυλοφορούν ελεύθερα έξω (επειδή δεν δημιουργούν ιδιαίτερο πρόβλημα στους άλλους), καί …ψηφίζουν! (Καί τεκνοποιούν.) Γι’ αυτό, μην απορείτε γιά το πώς φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.

Γιά να δούμε το τί θα κάνουμε τελικά μ’ αυτούς, θα προσπαθήσουμε πρώτα να δούμε από τί πάσχουν – μπας καί μπορέσουμε να το διορθώσουμε.

 

α. Ανάλυση

Λοιπόν, το πιό τρανταχτό ψυχονοητικό νόσημα των σημερινών Ελλήνων είναι το δίπτυχο (διότι αυτά τα δύο πάνε πακέτο) : “υπερανεπτυγμένο θυμικό – αδυναμία λογικής σκέψης”· καί δυστυχώς, απ’ αυτό πάσχει το 90% του λαού μας. (Πώς το ξέρουμε; από τα εκλογικά αποτελέσματα, γιά παράδειγμα! Δεν είναι δύσκολο να το μετρήσουμε…)

Μπορεί, βέβαια, αυτό το 90% να μην πάσχει στο 100% της ψυχονοητικής του δομής, αλλά βλέπεις πχ μιά χαρά φυσιολογικούς ανθρώπους (που αποδίδουν άριστα στη δουλειά τους, κτλ) να φέρονται τελείως στραβά σε κάποιους τομείς. Κι εντάξει, δεν μπορεί να είμαστε τέλειοι σε όλα. Αλλά, επιτέλους, δεν είναι σωστό ν’ αφήνουμε τις ατέλειές μας απείραχτες – σαν ακαλλιέργητο κήπο με ζιζάνια. Στο κάτω της γραφής, οφείλουμε να σκεφτούμε ότι δεν ζούμε μόνοι μας.

 

Το υπερανεπτυγμένο θυμικό οδηγεί σε καταστάσεις “ή του ύψους, ή του βάθους”. Ή που θα μας συνεπάρει όλους η τρέλλα με τα υψηλά καί τα ωραία (πχ Πανευρωπαϊκό κύπελλο ποδοσφαίρου 2004, εύκολα λεφτά απ’ το χρηματιστήριο, κτλ κτλ), ή που -με την πρώτη απογοήτευση- θ’ αρχίσουν οι αυτοκτονίες κατά δεκάδες χιλιάδες. Κι αν δεν αυτοκτονεί κάποιος, το πιθανώτερο είναι να καταπίνει αντικαταθλιπτικά χάπια με τη χούφτα. Η μέση οδός είναι άγνωστη στον σημερινό Έλληνα.

Απ’ τη μεριά της, η αδυναμία λογικής σκέψης έχει πολλά παρεπόμενα· όμως, το πρώτο-πρώτο είναι η αδυναμία εκτιμήσεως της αντικειμενικής πραγματικότητας. Οι περισσότεροι συν-Έλληνες ζούν σε μιά “παράλληλη” πραγματικότητα, καθαρά δική τους – η οποία, όμως, δεν συμφωνεί με τα τεκταινόμενα.

Εντάξει, όλοι έχουμε την παράλληλη πραγματικότητά μας, καί δή ο καθένας τη δική του. Βλέπετε, ο καθένας μας βλέπει όνειρα όταν κοιμάται – τα οποία σπάνια συμφωνούν με την καθημερινή ζωή. Φυσικά, ένα μέρος αυτής της υποκειμενικής πραγματικότητας αποτελούν κι οι επιθυμίες μας· θέλω πχ να είμαι αστροναύτης, αν καί είμαι παντελώς αγύμναστος, δεν έχω ιδέα από πιλοτάρισμα αεροπλάνων καί διαστημοπλοίων, ζυγίζω 120 κιλά, καί δεν έχω καμμία γνωριμία με στελέχη κάποιου κρατικού διαστημικού οργανισμού. Σ’ αυτή την περίπτωση, ο (υπέρβαρος) άνθρωπος με λογική κι αυτογνωσία περιορίζεται σ’ ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή γιά προσομοίωση διαστημικών πτήσεων, κι εκεί εκτονώνεται. Αντιθέτως, ο (εξ ίσου αγύμναστος κι άσχετος) τρελλός “χτίζει” καί τις συνέπειες αυτής της επιθυμίας – πχ παίρνει ύφος, λέει σ’ όλους ότι πράγματι είναι αστροναύτης, ράβει στα ρούχα του σήματα της Νάσα, κτλ.

Ωστόσο, ενώι όλοι διαθέτουμε υποκειμενική πραγματικότητα, φροντίζουμε (οι λογικοί) να την κρατάμε χωριστά από την αντικειμενική πραγματικότητα. Αντίθετα, οι τρελλοί τις μπερδεύουν. Όπως το έθεσε ένας φιλαράκος, οι δύο αυτές πραγματικότητες είναι σαν τα διαμερίσματα (παρτίσιονς) στους σκληρούς δίσκους· εμείς οι φυσιολογικοί έχουμε δύο (ή περισσότερα), ενώ οι τρελλοί έχουν ένα ενιαίο παρτίσιον πέρα-πέρα! Lol!!!

Στην πράξη, αυτού του είδους η φρενοβλάβεια έχει κάκιστες συνέπειες: όλοι οι νεο-Έλληνες είναι από γεννησιμιού τους τα πάντα στον μέγιστο βαθμό! (Νομίζουν, δηλαδή.) Σοφοί, ξερόλες, εν δυνάμει ήρωες, μέγιστοι κατακτητές γυναικών, προορισμένοι να γίνουν βαθύπλουτοι, κτλ κτλ. Τώρα, βέβαια, ποιοί πχ “οδηγάρες” σκοτώνονται ανά την επικράτεια κατά χιλιάδες, αυτό προφανώς είναι αλλουνού παπά Βαγγέλιο.

Καί πάει στην ευχή… Δεν μας πέφτει λόγος, δεν μας νοιάζει γιά τον φρενοβλαβή που σκοτώνεται (ενώι νομίζει πως είναι πρωταθλητής της φόρμουλα ένα), διότι είναι υπεύθυνος γιά τον εαυτό του. (Αν κι αυτό δεν είναι απόλυτο, διότι αποτελούν μέγιστη ανευθυνότητα οι οδηγικές ανοησίες, τη στιγμή που έχουμε ανήλικα παιδιά πίσω μας. Ποιός θα τα φροντίσει μετά, άμα σκοτωθεί ο μαλάκας που τά’ σπειρε; η κοινωνία; Σωθήκαμε!) Όμως, εκεί που οι πράξεις μας καί οι παραλείψεις μας έχουν μέγιστο αντίκτυπο στο κοινωνικό σύνολο, είναι στην πολιτική έκφραση. Το υπέρμετρο θυμικό οδηγεί σε ψεύτικες ελπίδες, ευπιστία στον κάθε πολιτικό απατεώνα, κακές πολιτικές επιλογές – πράγματα, που τα έχουμε δεί κατ’ επανάληψη στη χώρα μας. Είναι ανεπίτρεπτο να κυβερνάται η Ελλάδα συνεχώς από αγράμματους κι ανιστόρητους ηλίθιους (καί δή, “περιούσιας” καταγωγής), αλλά το επέτρεψε ο υπερβολικά σίγουρος γιά τον εαυτό του νεο-Έλληνας με την ψήφο του. Σωστή εκτίμηση της αντικειμενικής πραγματικότητας, πουθενά!!!

 

Δυστυχώς, ο έλεγχος του θυμικού στους συν-Έλληνες είναι τρομερά δύσκολος. Καί τούτο, διότι (μας αρέσει-δε μας αρέσει) το υπερβολικό συναίσθημα αποτελεί χαρακτηριστικό της φυλής μας, τουλάχιστον μέσα στην τεκμηριωμένη περίοδο της Ιστορίας. Άλλως τε, ο έλεγχος του συναισθήματος γίνεται σχεδόν πάντα με τη λογική. Οπότε, καλό είναι πρώτα ν’ αναπτύξουμε αυτήν, ως λαός. Αλλοιώς, προκοπή δεν βλέπουμε.

«-  Μά, ρέ Εργοδότη, θεραπεύονται οι ψυχονοητικές νόσοι;»

Δεν γνωρίζω γιά τις παθήσεις. (Καί, μεταξύ μας, δεν το νομίζω κιόλας, επειδή το ανθρώπινο ψυχονοητικό σύστημα είναι τρομερά πολύπλοκο – καί δεν θεωρώ πως θεραπεύεται με όμορφα λογάκια μερικών συνεδριών σε ψυχολόγο. Άπαξ καί χαλάσει, παραμένει μόνιμα χαλασμένο. Με τη δέ φαρμακευτική αγωγή, απλά καταστέλλεται.) Αλλά ένα ψυχονοητικό ελάττωμα, που μεταμφιέζεται σε μόνιμη αναπηρία, το παλεύουμε. Μιά ψυχονοητική έλλειψη (αδιάφορο πόθεν προερχόμενη), που θεραπεύεται με εξάσκηση, μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε.

Από πού αντλώ αισιοδοξία; από το εξής παράδειγμα: ως λαός δεν έχουμε υψηλή κιναισθητική νοημοσύνη. Πχ δεν έχουμε βγάλει οδηγούς φόρμουλας ένα. Ούτε είχαμε ποδοσφαιριστές της προκοπής παλιά. Ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες οι Έλληνες ποδοσφαιριστές επιτυγχάνουν αρκετά καλές μεταγραφές στο εξωτερικό. Δείγμα του ότι φτάνουν σ’ ένα καλό επαγγελματικό επίπεδο με την κατάλληλη επίμονη εξάσκηση, καί δεν επαφίενται στον συνήθη ξερολισμό των συμπατριωτών μας (που δεν οδηγεί πουθενά). Άρα, το εθνικό επίπεδο κιναισθητικής νοημοσύνης βαίνει βελτιούμενο – αργά μέν, αλλά σταθερά.

Βλέπετε, οι περισσότεροι δεν είναι τρελλοί με πιστοποιητικό ISO· είναι φυσιολογικοί άνθρωποι στο μεγαλύτερο ποσοστό των δραστηριοτήτων τους. Απλώς, μ’ εκείνες που έχουν ατελείς, μας χορεύουν όλους στο ταψί. Συνεπώς, βάσιμα ελπίζω πως θα τις εξαλείψουν.

 

Υπάρχει ακόμη ένας αρνητικός παράγων στην …αντιβλακωτική διαδικασία (όπως λέμε “αντισκωριακό”! lol!!!) : έχουμε τρομερή έλλειψη (ελεύθερου) χρόνου γιά την αυτοβελτίωσή μας, πριν ταρακουνηθούμε αγρίως από την τρικυμία των λίαν προσεχών δυσαρέστων γεγονότων παγκόσμιας σημασίας. Ωστόσο, θα το παλαίψουμε· δεν τ’ αφήνουμε έτσι.

Τί προτείνω, λοιπόν; Προτείνω …μαθήματα του Δημοτικού! Ή, μάλλον, γιά καλύτερα, ξεκινάμε πιό χαμηλά, απ’ τα …προνήπια! Lol!!! Πρώτα-πρώτα κάνουμε αναγνώριση πραγματικών στοιχείων, σα χαζά παιδιά τριών ετών: Τ’ είν’ αυτό; Γάτα! (Απαντάει το νήπιο.) Κι αυτό; Σκύλος! Άρα, δεν πρέπει να μπερδεύουμε αυτό που κάνει νιάου-νιάου, μ’ αυτό που κάνει γάβ-γάβ!

Ας κάνουμε πρώτα αυτά τα βασικά, καί μετά πάμε στα σύνθετα!

 

β1. Θεραπεία, πρώτο στάδιο

Ξεκινάμε από …υψηλότερο επίπεδο αυτού που προαναγγείλαμε, αλλά επιθυμώ να είμαι μεθοδικός!  🙂

Έχω διαπιστώσει κατ’ επανάληψη πως οι συμπατριώτες μου αδυνατούν να κάνουν έναν πολλαπλασιασμό επιπέδου Γ’ Δημοτικού. Όταν πχ λέω σε παρέες ότι αυτή τη στιγμή η Ελλάδα πέφτει στον γκρεμό με δυόμιση εκατομμύρια πτυχία, με κοιτάζουν σαν κεραυνόπληκτοι. (Ή σα νά ‘ναι αυτοί οι φυσιολογικοί, κι εγώ να πάσχω από βαρύτατη ηλιθιότητα.) Ειλικρινά, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν μπορούν να υπολογίσουν πόσο κάνει πενήντα χιλιάδες (εγχώριοι) πτυχιούχοι κατ’ έτος, επί 40 χρόνια – από το 1978, μέχρι φέτος. Αν, μάλιστα, βάλουμε στον λογαριασμό τους Έλληνες πτυχιούχους ξένων πανεπιστημίων, ή το ότι τα πτυχία του 1968 βρίσκονται ακόμη εν ζωήι (καί ψηφίζουν), τότε ξεπερνάμε καί τα δυόμιση μύρια.

(Ξέρω, ξέρω… Οι ακούοντες βάζουν αυτομάτως απορριπτικό νοητικό φίλτρο, ότι τόσοι πολλοί εγγράμματοι μαζεμένοι αποκλείεται να κάνουν τόσες πολλές μαλακίες μαζεμένες – με την ψήφο τους, ή άλλους τρόπους. Έλα, όμως, που έτσι ακριβώς είναι! Τί «αποκλείεται» μου τσαμπουνάνε; Γι’ αυτό φωνάζω: να μάθουν να σκέφτονται, ώστε να μην τους εξευτελίζω.)

Όταν κάθομαι καί τους το εξηγώ, όλα καλά· το κατανοούν με την πρώτη. Να το σκεφτούν/υπολογίσουν, όμως, εντελώς από μόνοι τους, Α-ΔΥ-ΝΑ-ΤΟΝ. Πιό εύκολο είναι να τους κάνεις αστροναύτες! Lol!!! (Καί πιό δύσκολο από το να κάνουν τον πολαπλασιασμό, είναι να κρατήσουν το στοματάκι τους κλειστό, καί να μη βιαστούν να μου απονείμουν αρνητικούς χαρακτηρισμούς.)

 

[Παρένθεση: Τί σου κάνουν τ’ άτιμα τα ψυχονοητικά φίλτρα!… Κάνεις πχ μιά επιστημονική διάλεξη (ή έστω μιλάς σε μιά παρέα), καί λες στο αξιότιμον κοινόν ότι η Σελήνη κανονικά θα έπρεπε να μή βρίσκεται στη θέση που βρίσκεται, διότι ο Ήλιος την τραβάει με πολλαπλάσια ελκτική δύναμη, απ’ ό,τι η Γή. Άρα, (α) δεν είναι φυσικός δορυφόρος της Γής, (β) διαθέτει κάποιον άγνωστο μηχανισμό, ώστε να διορθώνει την τροχιά της.

Τί γίνεται, όταν το ακούν αυτό; Πετάγονται κι απαντάνε: «- Σαχλαμάρες! Συνωμοσιολογίες! Δεν είσαι επιστήμονας!», κτλ παρόμοια. Παίρνει μπρός το απορριπτικό φίλτρο, δηλαδή.

Όμως, αμέσως μετά τους λες: «- Ξέρετε, αυτό δεν είναι δική μου σκέψη, αλλά του Ισαάκ Ασήμωφ!» (Αν θυμάμαι καλά).

Σ’ αυτό το σημείο κάνουν στροφή 180 μοιρών (διότι παρεμβαίνει το φίλτρο της τυφλής αποδοχής της αυθεντίας), καί κοιτάζουν σα χάνοι· ψάχνονται, χαμογελάνε, λένε διάφορα σχετλιαστικά «- Άααααα!!!!», κτλ. Καί περιμένουν τη συνέχεια, διότι ξαφνικά γίνεσαι πολύ καλός γνώστης του αντικειμένου. Σκέτος …επιστήμονας, δηλαδή!

Κι όμως, ηλίθιοι συνάνθρωποί μου… Κι όμως! Ούτε η μία, ούτε η άλλη προσέγγιση είναι σωστές. Το σωστό είναι να δεί ο ενδιαφερόμενος στη Γουΐκι -ή όπου αλλού θέλει- τί λέει ο νόμος της βαρυτικής έλξεως, σύν τα δεδομένα των μαζών Ηλίου / Γής / Σελήνης, καί μετά να πιάσει το κομπιουτεράκι, να διαπιστώσει από μόνος του την αλήθεια ή το ψεύδος του ισχυρισμού αυτού.

Ψιλοαπελπισία, δηλαδή… Εφ’ όσον ούτε στο επιστημονικό γίγνεσθαι δεν υπηρετείται η λογική στο 100%, τί να περιμένουμε μετά από ψηφίζοντες νεο-Έλληνες; ]

 

Τα ίδια, κι όταν σε επίδοξους φοιτητές του ανοιχτού πανεπιστημίου λέω πως θα ξοδέψουν τα χρήματα αγοράς ενός αυτοκινήτου (δέκα χιλιάδες ευρώ), γιά ένα χαρτί που πολύ δύσκολα θ’ αποσβέσει το χρηματικό κόστος απόκτησής του. Έ! Είναι ακριβώς σα να παραδίδω σε ανθρωποφάγους μαθήματα σαβουάρ βίβρ! (Πχ να μην κλάνουν μπροστά στις κυρίες, κτλ.) Πάλι διαπιστώνω δυσκολία κατανόησης, πάλι αντιμετωπίζω το απλανές βλέμμα του καθυστερημένου… Τί σκατά τους ζητάω να καταλάβουν, καί ζορίζονται τόσο πολύ; Επιτέλους, γιά επίπεδο οχτάχρονου παιδιού μιλάμε! Ούτ’ αυτό δεν έχουν, μωρέ; Ούτ’ αυτό; (Καί μου πάνε καί γιά πτυχίο, τρομάρα τους!)

Τα ίδια καί σε κάτι συνταξιούχους, που σκέφτονται ν’ αγοράσουν ακίνητο με το εφάπαξ, ώστε μετά να το νοικιάζουν· καί -σύμφωνα με τα λόγια τους- «να έχουν ένα πρόσθετο εισόδημα». Αυτοί, τώρα, δεν έχουν αδυναμία στον πολλαπλασιασμό, αλλά στη διαίρεση! Το απολυτήριο της Γ’ Δημοτικού τό ‘χουν, καί ζορίζονται στη Δ’!  🙂  Σκέφτονται κι ενεργούν σάμπως θα ζήσουν τα χίλια χρόνια, ώστε να κάνουν απόσβεση στο κόστος αγοράς με το «φασούλι το φασούλι» κάθε μήνα… Νά, λοιπόν, μιά άριστη δικαιολογία να καταργήσει τα εφάπαξ ο υπουργός οικονομικών, διότι σπαταλώνται σε μαλακίες! Καρα-lol!!! (Το κακό είναι πως αυτά τα γερόντια εξακολουθούν να ψηφίζουν, γαμώ το κέρατό τους.)

 

Δυστυχώς, η κατάσταση δεν είναι καθόλου γιά γέλια. Ναί, εμείς οι Έλληνες φτάσαμε σε πολύ υψηλά γνωσιακά καί νοητικά επίπεδα. Ναί, πολλοί Έλληνες επιστήμονες διαπρέπουν – κι εδώ, καί στο εξωτερικό. Δεν θα κάτσω να σκαλίσω την αιτία (τις αιτίες, ενδεχομένως) της ανικανότητας των συμπατριωτών μου σε πρακτικούς υπολογισμούς, αλλά φαίνεται πως ενώ το ρετιρέ πάει μιά χαρά, τα θεμέλιά μας σαπίσανε. Άρα, πρέπει να κάνουμε τα πάντα γιά να τ’ αποκαταστήσουμε στην αρχική ανθεκτική μορφή τους, ώστε να μην καταρρεύσουν μιά μέρα μαζί μ’ όλο το οικοδόμημα.

Λοιπόν, αρχίζουμε εντατική θεραπεία με υπολογισμό καθημερινών μεγεθών καί πρακτική αριθμητική. Ώστε ν’ αρχίσει το μυαλό να παίρνει στροφές. Ώστε να μην φαίνεται καθόλου ως “ευκαιρία” πχ η αγορά μιάς μεγάλης τηλεόρασης με 12 δόσεις των 100 ευρώ, άσχετο το τί λέει η διαφήμιση. (Ούτε βρίσκονται εύκολα τα 100 ευρώ κάθε μήνα, ούτε ένας χρόνος περνάει τόσο γρήγορα. Αρκεί ένας μικρός, αλλά ψύχραιμος υπολογισμός, κι η “ευκαιρία” βγάζει πάραυτα κέρατα καί μυτερή ουρά!)

Μιά που μας έφερε ο δρόμος, να ζητήσω κι από τους δασκάλους να τονίζουν ότι τα Μαθηματικά δεν είναι κάτι αφηρημένο τρέχα γύρευε, αλλά αντανακλούν ευθέως στον χειρισμό του χρήματος· από δε τους τεμπέληδες καί τζαναμπέτηδες μαθητές, που «δεν τους ενδιαφέρουν τα Μαθηματικά», να μου κάνουν τη χάρη να σέβονται περισσότερο τα χρήματα των πατεράδων τους. Κι αν δε θέλουν αλισβερίσι με λεφτά, αν είναι εναντίον του καπιταλισμού, ναούμ’, να πάνε να κλειστούν σε μοναστήρια.

Ακριβώς αυτή η σκέψη, ότι οι κακοί κοινωνικοί χειρισμοί (διεφθαρμένοι πωλητικοί καί μαλάκες ψηφορόροι) αντανακλούν ευθέως στα πορτοφόλια μας, πιθανολογώ πως θα συνετίσει τους περισσότερους συν-Έλληνες, που τώρα φέρονται σα να μην τρέχει τίποτε. Σαν η απαράδεκτη φορολογία (προς χάριν των τραπεζών καί των Γερμαναράδων) να μην τους αφορά. Σαν οι συνεχείς ανατιμήσεις των ειδών να μην τους αφορούν. Βλέπετε, υπάρχει τέτοια ψυχική διαστροφή στον Έλληνα σήμερα, που δεν λειτουργεί μέσα του όχι μονάχα η προστασία του πορτοφολιού του από ληστές, αλλά ούτε κάν το ένστικτο της αυτοσυντηρήσεως!

 

β2. Θεραπεία, δεύτερο στάδιο

Το δεύτερο στάδιο, μετά τους υπολογισμούς επιπέδου “τρείς το λάδι, τρείς το ξύδι”, είναι η παραδοχή μερικών αληθειών, όσο κι αν αυτές μας είναι δυσάρεστες. Μ’ άλλα λόγια, η σωστή εκτίμηση πραγματικών στοιχείων. Νά, γιά παράδειγμα η κινδυνολογία που συνόδευσε τις κουβέντες γιά τους διοργανωτές καί τους ομιλητές των προσφάτων συλλαλητηρίων. Αν, όμως, τα βάλουμε κάτω, τα πράγματα είναι απλά· απλούστερα δέν γίνεται:

Εσύ, Έλληνα, έχεις κανένα συμφέρον απ‘ αυτούς; Όχι. Αυτοί έχουν κανένα συμφέρον από σένα; Πιθανόν. Μπορούν, όμως, να σου επιβάλουν τη θέλησή τους; Όχι. Τότε, τί σε νοιάζει ποιοί είναι, τί ιδιότητα έχουν, με ποιούς κάνουν παρέα, καί πού το πάνε; Δουλειά τους, καί δουλειά σου.

Αυτά λέει η απλή λογική – επομένως, όσα κουβεντολογικά γράφτηκαν σχετικώς, ήταν απλά γιά να γεμίζουν οι ιστοσελίδες.

Άλλο παράδειγμα: Οι πωλητικοί είναι άτομα εχθρικά καί επιζήμια εξ ορισμού – κι αυτό το αποδεχόμαστε ασυζητητί. (Αν όχι, είμαστε ηλίθιοι. Τόσο απλά.) Πολύ θά ‘θελα, λοιπόν, να δώ Έλληνα ν’ αλλάζει τη συμπεριφορά του απέναντι σε υποψήφιους βο(υ)λευτές, να τους αντιμετωπίζει σα σκατόμυγες, καί τί στον κόσμο! Πχ, πόσο είναι το ατομικό -υποτιθέμενο- “δημόσιο χρέος” του καθενός μας; εκατό χιλιάρικα ευρά; Έ! Ο κάθε ψηφορόρος οφείλει να ζητάει από τον υποψήφιο πωλητικό εκατό χιλιάρικα ευρά! Σύν πανωπροίκι άλλα δέκα χιλιάρικα, …έτσι! (Επειδή έχει ωραία μάτια, ξερω ‘γώ.)

Τώρα, άμα σε ρωτήσει ο πωλητικός ειρωνικά “πού θα τα βρεί”, απλά να του απαντήσεις στ’ @@ σου πού θα τα βρεί – κι ότι αυτός τραβάει ζόρι να εκλεγεί, όχι εσύ. Άμα θέλει τόσο πολύ να εκλεγεί, το παραδάκι ανά χείρας! Τί; Τζάμπα θα τη βγάλει ώσπου να εκλεγεί, καί μετά θα ροκανίζει το δημόσιο χρήμα απερίσπαστος; Σοβαρά; Έχει κάνει κι άλλα τόσο έξυπνα παιδιά η μαμά του, δηλαδή; Να ξέρουμε, να φυλαγόμαστε άμα είναι! Lol!!!

Άντε να τα λέγανε αυτά τέσσερα-πέντε μύρια ψηφοφόροι, καί σου ‘λεγα εγώ γιά πότε γινόταν πύραυλος η Ελλαδάρα!

 

Αυτό το βήμα θα φέρει καί το επόμενο, ότι δε μασάμε από δημόσιες δήθεν …ημιθεϊκές “προσωπικότητες”, βγαλμένες από μαγικά καπέλλα ταχυδακτυλουργών. (Ποιός ήταν, μωρέ, ο φρύδιας καί ποιός ο ουϊσκάκιας; Καί ποιό είναι το παρόν αγράμματο παρλιακό; Σιγά τα προσώπατα, δηλαδή!)

Καί το μεθεπόμενο, ότι δε ζητάμε Μεσσίες ούτε από το εξωτερικό. Αυτό το λέω ειδικά γιά όσους ακούνε “Ρωσσία” καί τους τρέχουν τα σάλια – τάχαμ “ορτοντόξ” οι Ρώσσοι, προφητείες, θα μας δώκουν τημ Μπόλιν, κτλ κτλ. Τί παναπούν αυτά, δηλαδή; Καί οι Βούλγαροι είναι ορθόδοξοι χριστιανοί εξαπανέκαθεν, αλλά στον 20ον αιώνα μας ξέσκισαν. (Κι αποζημιώσεις δεν δώκανε ακόμη.)

Πρακτικοί υπολογισμοί, εκτίμηση πραγματικών στοιχείων, αλλαγή συμπεριφοράς από παθητική / χατζηαβάτικη προς άκαμπτη αμυντική κι επιθετική, ανάπτυξη ισχυρής προσωπικότητας βασισμένης στη λογική κι όχι στο συναίσθημα… Τί έρχεται μετά;

Μά, το κόψιμο του ηλίθιου, τυφλού μιμητισμού! Το σταμάτημα του προβατοειδώς φέρεσθαι. Μή μασάτε από πληρωμένους κλακαδόρους, που παρουσιάζουν τον κάθε αληταρά περίπου ως …υιό Θεού! Εντάξει, καί το να παριστάνεις τον (ηλίθιο κλόουν) εξυμνητή αληταράδων είναι κι αυτό μιά (καλά) αμειβόμενη δουλειά, καί δή νόμιμη. Αλλά γιατί πρέπει εμείς ν’ ακολουθούμε; Γιατί να κάνουμε σα σκύλοι των κυνοδρομιών, που κυνηγάνε ένα (παραγεμισμένο με άχυρα) δέρμα λαγού; Επειδή θα μας την πεί ο γείτονας, που δεν θα ψηφίσουμε τον …υιό Θεού; Σιγά! Τόσο λίγο μυαλό έχουμε;

Με την ευκαιρία, αυτά τα ταττουάζ στις γυναίκες, που ο μιμητισμός τα διέδωσε σα φωτιά σε ξερόχορτα… Ποιός τις έπεισε πως είναι όμορφες με δαύτα; Το ταττουάζ σε γυναίκα είναι τελείως “αντικούκου”, λέμε. Άειντ’ από ‘κεί πέρα, χαζοβιόλες, που πάτε καί γίνεστε σα μαρκαρισμένα πτώματα, καί νομίζετε κι από πάνω πως η σεξουαλικότητά σας χτυπάει ταβάνι! Ναί, πώς;! Με τέτοια θεάματα, ο ανήρ είναι να τρέχει μετά να το ρίξει στο πιοτό, μπάς καί ξεχάσει! 🙂

(Κι αν σκεφτείς πως με το ταττουάζ τραβάς αιθερικές ενέργειες – συνήθως αρνητικές… Άσε, πολύ-πολύ ψιλά γράμματα.)

 

Εν πάσει περιπτώσει, να μην την παρακάνουμε σύνθετη τη θεραπεία! Τουλάχιστον γιά τώρα, διότι δεν προλαβαίνουμε. Αργότερα, θα έχουμε όλον τον καιρό ακόμη καί γιά εθνικού επιπέδου εκπαίδευση συνειδήσεων.

Όλα, λοιπόν, ανάγονται στην πρακτική εκτίμηση μεγεθών, προσώπων, καταστάσεων – καί μετά, με τη σωστή θεμελίωση (καί την επανάληψη), θα έρθουν καί τα συνεπαγόμενα των “ανωτέρων ορόφων”. Οι “αλγοριθμικές” λογικές σκέψεις (δηλ. οι σε πολλά διαδοχικά λογικά βήματα – κι όχι λογικά ή διαισθητικά νοητικά άλματα), η σωστή δημόσια συμπεριφορά, κτλ.

Κρατήστε την αισιοδοξία, ότι οι βασικές ψυχονοητικές ελλείψεις του Έλληνα θεραπεύονται.

 

γ. Οι επικίνδυνοι υπερευφυείς ψυχοπαθείς

Υπάρχει κι ένα είδος ψυχασθενών, οι οποίοι κρύβουν άριστα την αναπηρία τους, διότι είναι (πολύ) ευφυή άτομα. Αυτοί έχουν μιά ονομασία, …να δείς… κάτι σαν “χειριστικοί τρελλοί” λέγονται. Αυτοί όχι μόνο δεν κινδυνεύουν να τους πάρουν χαμπάρι, αλλ’ αντίθετα ανεβαίνουν σε υψηλές κοινωνικές θέσεις (όσο μπορούνε, δηλαδή). Από τις οποίες παίζουν το αγαπημένο τους παιχνίδι, να “τρέχουν άσχημα” τους υπόλοιπους ανθρώπους. (Γιατί; Γιατί …έτσι! Μην ψάχνετε σ’ αυτούς λογική· ειδικά τη δική σας λογική.) Άρα, τυγχάνουν ούλτρα επικίνδυνοι. Κι επειδή οι βαρέως τρελλοί συνήθως δεν έχουν ηθικούς φραγμούς, τα συγκεκριμένα άτομα τυγχάνουν καί αδίστακτα. Ένας λόγος παραπάνω, ότι γνωρίζουν (λόγωι της ευφυΐας τους) πως ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους ανθρώπους, δηλαδή γνωρίζουν πως «είναι ανώτεροι» των υπολοίπων, γι’ αυτό καί παραβλέπουν τους ηθικούς φραγμούς, ως αδυναμία.

Περιττό να προσθέσω πως τ’ αγαπημένα τους επαγγέλματα είναι: πράκτορας, προπαγανδιστής, σύμβουλος πολιτικών (από το παρασκήνιο – προσέξτε, όχι πολιτικός ο ίδιος στο προσκήνιο), χρηματιστής καί εν γένει λαμόγιο (πώς αλλοιώς θα βγάλει τρομερά λεφτά, «αντάξια της εξυπνάδας του», χωρίς να δουλεύει; ), ή (γιά τον ίδιο λόγο) αρχηγός συμμορίας παρανόμων.

Αυτούς, τώρα, κι επειδή κατά κανόνα είναι διαόλια, εάν έχεις αμφιβολίες γιά τον εαυτό σου, τους αποφεύγεις. Εάν είσαι σίγουρος ότι μπορείς να τους αντιμετωπίσεις, τους κολλάς στον τοίχο με τη λογική.

Όπως πχ (ως αντιπαράδειγμα) δεν έκανε καί δεν κάνει κανένας στους παραμυθάδες, που γέμισαν τον τόπο με παραμύθια περί Ψίψιλον, κτλ. Κανείς δεν τους ρώτησε στα ίσα πού βρήκαν τις πληροφορίες τους! (Το δέ θυμωμένο: “- Δεν σου λέω!” των πρακτοράκων πρέπει ν’ αντιμετωπίζεται μ’ ένα ακόμη πιό θυμωμένο: “- Άντε γ_μήσου!” Δυστυχώς, όμως, την προτροπή προς παθητική συνουσία δεν την εισέπραξαν οι κάθε είδους πρακτοράκηδες εγκαίρως. Τώρα, άντε νεο-Έληνες να σας σώσουν οι Ψίψιλοι!)

Κι έτσι, οι “χειριστικοί τρελλοί” των στοών παραμύθιασαν καί μαστούρωσαν όλη την Ελλάδα – κι εμείς οι χαζούληδες ιστολόγοι ακόμη πασχίζουμε να ξυπνήσουμε τον κάθε μαλάκα, που ονειρεύεται …εξωγήϊνους πολεμιστές στο πλευρό μας. Τί να πείς… Αν υπήρχε λίγη λογική στο πόπολο, αυτά τα φαινόμενα δεν θα ελάμβαναν ποτέ χώραν.

 

δ. Συμπέρασμα

Δεν γνωρίζω αν μέσα σε κανένα εξάμηνο (δηλ. μέχρι να ξεσπάσει ο πόλεμος) προλαβαίνουμε να βάλουμε μυαλό σε κανέναν συμπατριώτη μας. Δεν γνωρίζω αν ειδικά θ’ αλλάξουν μυαλά στην πολιτική τους συμπεριφορά· έστω, αν αλλάξουν μυαλά οι περισσότεροι. Διότι πάντα θα βρίσκονται φελλοί, που θα ψηφίζουν τους βρωμερούς πωλητικούς του παρελθόντος.

Αλλά τον καλό τον λόγο έπρεπε να τον πώ, καί τον είπα.

Στο κάτω-κάτω, ανάγκα καί θεοί πείθονται! Κι όταν έρθει η ανάγκη, θά ‘χουμε μεταστροφές θεαματικές.

Ελπίζω, μόνο, να μην είναι αργά τότε. Γιά όλους μας.

 

Υγ: Τώρα που το σκέφτομαι, είναι απόλυτα …λογικό το ότι τέτοιο άρθρο δεν θα το έγραφε επαγγελματίας ψυχο-κατιτίς. Λίγο είναι, νά λες στους Έλληνες πως το 10% τους είναι γιά ενέσεις, κι άλλο ένα 80% …προπονείται εντατικώς γιά τις ενέσεις; Έ; Αυτός που θα έλεγε τέτοια πράγματα, την επόμενη μέρα θα τό ‘κλεινε το ψυχολογείο του καί θά ‘μενε άνεργος! (Απορριπτικό φίλτρο, είπαμε!)

Όθεν, καλώς έπραξα κι ανέλαβα αυτό το άχαρο έργο!  🙂

 

Αποτίμηση των συλλαλητηρίων – Καί τώρα, τί; (ε’ μέρος)

140 Σχόλια

(προηγούμενο)

κόμη κάτι, άκρως σημαντικό – πριν προχωρήσουμε: ο ρόλος μερικών ιστολογίων, που περνάνε γιά πατριωτικά. Παριστάνουν τα πατριωτικά, αλλά δεν είναι. Καί πού το ξέρω αυτό; εκ του αποτελέσματος.

Είπαμε το Διαδίκτυο είναι υπερόπλο, αλλά αυτό το γνωρίζει κι η «άλλη» πλευρά. Καί το χρησιμοποιεί κατά κόρον. Έτσι, όπως σ’ άλλα ιστολόγια (κατά το μάλλον ή ήττον θρησκευτικού χαρακτήρα) έχουμε:

  • διακίνηση χαλκευμένων «προφητειών» (πρώτη διδάξασα τον 19ο αιώνα η Οξφόρδη με τον «Αγαθάγγελο» – καί άριστη μαθήτριά της σήμερα η …Θεία με το …έπος «Παϊσιάδα»),
  • ή διάφορες γριές με οράματα… φερ’ ειπείν «βλέπουν» στη θεία κοινωνία πως τρώνε τον Χριστό ζωντανόν (δεν θέλω να σκέφτομαι το πώς θα σχολίαζε ο Μάρκο ντε Σάντ το ρήμα «τρώνε», διότι το  θέμα είναι σοβαρό… Lol, εν πάσει περιπτώσει!  🙂  ),

φαινόμενα τα οποία ήδη τα στηλίτευσα, στα δήθεν πατριωτικά ιστολόγια έχουμε υπερπροβολή εμφυλιοπολεμικού κλίματος. Καί νά οι «Εαμοβούλγαροι», καί νά ο Μελιγαλάς, καί δε συμμαζεύεται!

Ο κατ’ αυτά λόγος; ότι πρέπει να δοθεί οριστική απάντηση στα διαχρονικά εγκλήματα της εντόπιας Αριστεράς.

Εκ πρώτης όψεως, αυτό φαίνεται σωστό – αλλά δεν είναι. Διότι, όσον αφορά το σήμερα, ο όρος «Αριστερά» καλύπτει (το προσπαθεί, έστω) ως δήθεν ιδεολογία διάφορα ετερόκλητα άτομα αλητήριου καί κακοποιού χαρακτήρα (καί παρακρατικού ταΐσματος), καθώς κι εγκληματικές / πρακτορίστικες συμπεριφορές· τα δε προαναφερθέντα ιστολόγια σιγοντάρουν στη συγκάλυψη μιάς άσχημης κατάστασης, καί δεν λένε τα πράγματα με τ’ όνομά τους. Μ’ άλλα λόγια, αν οι «άλλοι» θέλουν να φαίνονται ως ιδεολόγοι, τα πατριωτικά ( ; ) ιστολόγια γιατί τους κάνουν αβάντα στη δήθεν «ιδεολογία», καί δεν τους αποκαλούν / περιγράφουν όπως είναι αυτοί στην πραγματικότητα; (Αλήτες κι εγκληματίες, δηλαδή.)

Όσον αφορά το παρελθόν, δέ, οι εμφυλιοπολεμικοί «υπερπατριωτικοί» αφορισμοί απλώς παραποιούν την Ιστορία, προς όφελος των ξένων.

Ο Μελιγαλάς, γιά παράδειγμα. Επισύρει καταιγισμό «πατριωτικών» αφορισμών… «Ο κακός ΕΛΑΣ!», «Ο εγκληματίας Βελουχιώτης!», κτλ κτλ κτλ. Πλήν όμως, όλοι αυτοί οι λεβέντες γραφιάδες «ξεχνάνε» πως το 1944 ο ΕΛΑΣ ήταν μονάδα του Συμμαχικού Στρατηγείου της Μέσης Ανατολής! Γιατί το «ξεχνάνε», όμως, έ; Εδώ σε θέλω!

  • Εάν θεωρήσουμε πως ο ΕΛΑΣ εκτελούσε εντολές, τότε αυτομάτως ο ένοχος δεν είναι κάποιος Βελουχιώτης (ή κάποιοι φανατικοί Ελασίτες μέλη του ΚΚΕ), αλλά η αγγλίτσα. Άσε που ο Μελιγαλάς έγινε με εντολή του «γέρου της Δημοκρατίας»!

Τί σου κάνει κι αυτό το Αλτσχάϊμερ, έ «πατριωταράδες» μου; Ευτυχώς, βρέθηκε κι ένας Χατζάρας, να γράψει ότι οι δύο αγγλο-εβραίοι «διαμεσολαβητές» μεταξύ ΕΛΑΣ καί ταγματασφαλιτών όχι μόνο δεν ειρήνευσαν την κατάσταση, αλλά έβαλαν μπουρλότο στους Ελασίτες, κι ακολούθησε ό,τι ακολούθησε.

Μονάχα δύο τζιούϊς άτομα οδήγησαν στον τάφο τόσους Έλληνες – καί μόνο σ’ αυτή τη φάση. Τακτική γνωστή από τον καιρό του ομοφύλου τους Μαρδόνιου… Ένα μονάχα άτομο κι αυτό, κι έκανε Περσία κι Ελλάδα «ώπα»!

  • Εάν, πάλι, θεωρήσουμε ότι ένα τμήμα του ΕΛΑΣ υπάκουε μόνο στο ξερό του το κεφάλι κι αυτενεργούσε (όπως πχ στην περίπτωση που κάποιοι Ελασίτες στον Βορρά υπέγραφαν συμφωνητικά με διαφόρους Βαλκάνιους κατσαπλιάδες γιά διαμοιρασμό της Μακεδονίας), τότε μπαίνει στο κάδρο το ΚΚΕ καί η τακτική …Μαρδόνιου, από κάποιους …Μαρδόνιους του συγκεκριμένου κόμματος!

Μεγάλο θέμα αυτό, κι ακόμη ανεξερεύνητο. Δεν θα το αναπτύξω εδώ, πάντως ρωτάω: Ζαχαριάδης, ή Χαζαριάδης; Σέρ Μπάζιλ Ζαχάρωφ (εντάξει, όχι ΚΚΕ αυτός!), ή σέρ Τρεχαγύρευε Χαζάρωφ; Ποιοί, είπαμε, άλλαζαν ταυτότητες ως «έθιμο»; (Άσε καί τη φάτσα του νεάντερταλ τζιού Πουλιόπουλου.)

Ένθα «τακτική Μαρδόνιου», ίσον: διπλαρώνουμε την κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας, την επηρεάζουμε 100%, κι οδηγούμε το κοπάδι όπου γουστάρουμε! Συνεπώς, δεν είναι σωστό να βρίζουμε ολόκληρον τον ΕΛΑΣ, δηλαδή ενάμισυ εκατομμύριο Έλληνες, γιά τα καμώματα ενός 4%. (Το γράφω καί ολογράφως: τέσσερα τοις εκατό. Ήταν το μέγιστο προπολεμικό ποσοστό του ΚΚΕ, που το πήρε στις εκλογές του 1935.) Καί δεν είναι σωστό να βρίζουμε ούτε αυτό το 4% συλλήβδην, γιά να τη γλυτώνουν από τον πέλεκυ της Ιστορίας κάποιοι …Μαρδόνιοι…

«Εαμοβούλγαροι», λοιπόν, σύμφωνα με τα δήθεν «πατριωτικά» ιστολόγια, οι Έλληνες πατριώτες που αντιστάθηκαν στους Γερμαναράδες… Αλλά γιά τις αποζημιώσεις που μας χρωστάει η Βουλγαρία, ούτε κίχ οι «πατριώτες»!!! (Καί ν’ αρχίσουν να κελαηδάνε τώρα περί τούτων, θα είναι κατόπιν εορτής. Δεν έχει καμμία αξία. Είστε αγρίως εκτεθειμένοι, «κύριοι»!) Φυσικά, (καί) τις αποζημιώσεις αυτές δεν τις διεκδικήσαμε ποτέ, επειδή πάλι μας δέσμευσαν η αγγλίτσα κι οι ηπαπάρα. (Σιγά που θ’ άφηναν την Ελλάδα να γίνει πλούσια καί να ευημερήσει!) Αλλά αντιλαμβάνεστε άριστα πως η επιλεκτική «αμνησία» των ιστολογούντων «πατριωταράδων», οφείλεται καθαρά στο ότι αυτοί ταΐζονται από τον αγγλοσαξωνικό παράγοντα. (Αν δεν πρόκειται γιά ηλίθιο κι ανιστόρητο μιμητισμό πρακτορίστικης «πολιτικής ορθότητας».) Καί η υποδαύλιση εμφυλιοπολεμικού κλίματος (σε αγαστή συνεργασία με τους «αντιπάλους» τους) οφείλεται στο ότι υπακούουν στη φωνή των αφεντικών τους.

Εμείς, τώρα, ως Έλληνες οφείλουμε να μή ρίχνουμε καύσιμο υλικό στην εμφυλιοπολεμική φωτιά. Κι αν κάτι τέτοιες ιστοσελίδες δεν πρόκειται να κλείσουν από έλλειψη μαύρου χρήματος (διότι πληρώνουν καλά οι αγγλοσαξωνικές «υπερεσίες»), τότε πρέπει να κλείσουν από μηδενική απήχηση. Μήν αναπαράγετε τα άρθρα τους, μήν πάτε να τους αφήσετε σχόλια. Είναι εθνική ανάγκη! Το ότι ακόμη δεν τους καρφώνω ανοιχτά, οφείλεται σε λόγους δικής μου στρατηγικής. Αλλά, αν συνεχίσουν να πάνε γυρεύοντας, δεν θα διστάσω καθόλου. Όσον αφορά τις όποιες μικρές μου δυνατότητες, δεν θ’ αφήσω μερικούς αληταράδες να ξαναβάλουν τους Έλληνες να μακελευτούν μεταξύ τους!

 

Τέλος με τα εμφυλιοπολεμικά… Πάντως, την «τακτική Μαρδόνιου» κρατήστε την γιά τα παρακάτω.

 

ζ. Ο μεταφυσικός παράγων

Καί φτάνουμε στο «ψητό»!

Τα συλλαλητήρια σαφώς είχαν καί τη μεταφυσική τους πλευρά. Σε αρκετούς τομείς.

  • Ήδη θίξαμε την υλοποίηση πιθανών ματριξιανών αρχετύπων, δηλ. τη Στάση του Νίκα καί το 1204.

Ευτυχώς, το πρώτο έσπασε πολλαπλώς. Ακόμη ευτυχέστερα (κι επειδή έσπασε πολλαπλώς), δεν κατέληξε σε αιματοχυσία. Το 1204, τώρα, αφορά σχεδόν αποκλειστικώς το γκουβέρνο – με τον Ελληνικό Λαό, όμως, να μην κρατάει παθητική στάση, όπως τότε ο λαός της Πόλης. (Άρα, σπάει κι αυτό – στο κομμάτι που μας αφορά άμεσα.)

  • Το δεύτερο σχετικό θέμα που είδαμε, είναι ο χρόνος διεξαγωγής των συλλαλητηρίων.

Ήδη αναφέραμε πως η 20η Ιανουαρίου (μ’ ένα διάστημα ανοχής +2 μέρες) αποτελεί «πύλη»· προσωπικώς, καί γιά τον λόγο αυτόν καί μόνον, ήμουνα απόλυτα σίγουρος πως θα πετύχουν καί τα δύο.

  • Τρίτο θέμα… Δεν ξέρω αν το καταλάβατε, αλλά πάλι μας ένωσε ο Μέγας Αλέξανδρος!

Δυστυχώς, η έρευνα γιά χρονοσειρές, συσχετίζουσες το σήμερα με τις χρονολογίες γεννήσεως καί θανάτου του Μ. Αλεξάνδρου, ή τέλος πάντων με τις χρονολογίες των κοινών όρκων των Ελλήνων υπό τον Φίλιππο Β’ καί τον Αλέξανδρο, μέχρι στιγμής δεν απέδωσε τίποτε. (Είπαμε τί ψάχνουμε καί πως: όρους της ακολουθίας Φιμπονάτσι καί δυνάμεις του φ, ως ακεραίους αριθμούς ετών. Τα σημεία αγκυρώσεως είναι άλλη ιστορία. Δεν φαίνεται να έχουν συγκεκριμένους κανόνες.) Φυσικά, βρίσκεται ακόμη σ’ εξέλιξη, αν καί -ομολογώ πως- δεν περιμένω αποτελέσματα συντόμως.

  • Τέταρτον, η παρουσία της Γεωργίας Μπιτάκου.

Κανείς -ή σχεδόν- δεν κατάλαβε τί ακριβώς είδε το Πανελλήνιον στην τηλεόραση. Κι ήταν μπροστά στα μάτια μας! Ναί, σύμφωνοι, μιά ωραία νέα δυναμική γυναίκα (καί μ’ ελαφρώς ναρκισσιστική παρουσία στην τιβή), με λόγο εκτός προγράμματος, καί τα λοιπά καί τα λοιπά… Αλλά τί ακριβώς αντιπροσώπευσε η Μπιτάκου στο συλλαλητήριο;

Χμμμ…. Κάτι έπιασαν ο Λευτέρης Πανούσης κι ένας ακόμη ιστότοπος, καί την απεικόνισαν αμφότεροι ως κλασική Σπαρτιάτισσα μάνα, που δίνει την ασπίδα στον πολεμιστή γυιό της με το πασίγνωστο: «Ή τάν, ή επί τάς!». Αλλά δεν ήταν μόνον αυτό.

Ήταν οι πανάρχαιες δονήσεις της Λακεδαίμονος, καί κατ’ επέκταση μιάς Ελλάδας από το πολύ βαθύ παρελθόν, που ανέστησε η Μπιτάκου! Αλλ’ αυτά πρέπει να είναι κανείς κάπως αλαφροΐσκιωτος (σαν τον γράφοντα), γιά να τα πιάσει. Τις θέλετε καί πιό χύμα τις δονήσεις αυτές; Ορίστε πώς τις εκφράζει μιά άλλη Μανιάτισσα, η Διαμάντω Γκαλάς:

Κι εδώ, ακόμη περισσότερο:

Ελλάδα απ’ το βαθύ παρελθόν… Κάπως έτσι πρέπει να τραγουδούσαν κι οι Ερινύες, Εν-ρινίες σωστότερα.

 

Άσχετη ζωολογική παρατήρηση: Εφ’ όσον τα φίδια τρώνε αυγά, λογικά πρέπει να τρώνε κι αυγά περιστεριού.

«- Καί τί σχέση έχει αυτό, ρέ Εργοδότη;»

Έ, μή θέλετε να σας τα λέω καί όλα!  🙂

 

Καί τώρα, κυρίες καί κύριοι, το «κλού» της βραδιάς:

  • Η «ψυχική ενέργεια», που έβγαλαν τα συλλαλητήρια!

Η εκμετάλλευση της ψυχικής ενέργειας είναι μέγα θέμα. (Καί ναί, το γνωρίζει καί η «άλλη πλευρά» – κι αυτό.)

Κατά μερικούς, πρόκειται γιά παραμύθι. Όμως, οι χριστιανοί έχτισαν τους ναούς τους ακριβώς από πάνω από τους αρχαίους ναούς, οι δε μωαμεθανοί κατακτητές της Ελλάδας μετέτρεψαν τις εκκλησίες σε τζαμιά. (Μπορεί να μην ήξεραν να χτίζουν δικά τους, αλλά πάντα θα υπήρχε κάποιος Σινάν. Άρα, δεν είναι τα προβλήματα του πολιτικού μηχανικού ο λόγος της μετατροπής.) Επίσης, όπου μαζεύονται πολλοί πιστοί, γίνονται καί θαύματα. Κι όχι μόνον στον χριστιανισμό! (Καλά θα κάνετε να διαβάσετε τον «Πλούτο» του Αριστοφάνη.)

Επομένως, η «ψυχική ενέργεια» υπάρχει· καί το θέμα είναι ποιός θα χρησιμοποιήσει την «ψυχική ενέργεια» των συλλαλητηρίων, καί πώς!

Θέλω να καταλάβετε πως πράγματι δεν έχει καμμία σημασία ποιός τα διοργάνωσε, ποιός κατάφερε να μαζέψει τόσον κόσμο· διότι καί το μέλι που τρώτε, δεν το μαζεύετε εσείς! Θέλω επίσης να καταλάβετε πως ούτε η κινδυνολογία («- Τα συλλαλητήρια θα τα εκμεταλλευτούν μασώνοι, κόμματα, ο ένας, ο άλλος!») έχει κάποια σημασία, διότι πρέπει εμείς να καθοδηγήσουμε όλον αυτόν τον κόσμο. Εμείς, καί κανείς άλλος. «Τακτική Μαρδόνιου», δεν είπαμε;  🙂  Τί, δηλαδή;! Πιό έξυπνοι από μας είναι οι «άλλοι»;

Όθεν, όποιος αισθάνεται πως δεν μπορεί να γίνει ηγέτης, ή φέρει μέσα του το σύμπλεγμα του εθελούσιου σκλάβου προς αμφίβολης αξίας «αρχηγούς», παρακαλείται να μή μπλέκεται στα πόδια μας. Είτε έτσι, όμως, είτε αλλοιώς, η κινδυνολογία περί του ποιού των διοργανωτών δεν έχει κανένα νόημα. Ακόμη καί σε πρακτικό επίπεδο, αν δεν σε εκφράζει κάποιος, απλά δεν τον ψηφίζεις. Τί σημασία έχει, λοιπόν, ποιός θα κάνει / αν κάνει κόμμα απ’ τα συλλαλητήρια;

Σας τα κάνω μέν πενηνταράκια, αλλά θέλω να μάθετε να σκέφτεστε. Δεν θα είμαι μιά ζωή διαθέσιμος, να εξηγώ αυτονόητα πράγματα.

Γιά να μή μακρηγορώ, όμως, αυτή η τρομερή ενέργεια του πλήθους των Ελλήνων πρέπει να διοχετευθεί σε κατάλληλους εθνικούς στόχους. Θα βοηθήσω προς τούτο με τις όποιες δυνάμεις μου, θα δείξω την ακολουθητέα πορεία, καί καλείται ο κάθε καθαρός Έλληνας πατριώτης να βοηθήσει κι αυτός. Έχουμε εθνικούς στόχους, οι οποίοι δεν συμβαδίζουν απαραιτήτως με τους εθνικούς (ή άλλους) στόχους φιλικών κι εχθρικών κρατών καί εθνών. Κι όσο καθυστερούμε την υλοποίησή τους, τόσο το χειρότερο.

 

η. Επίλογος

Τα συλλαλητήρια αυτά ήταν μόνον η αρχή.

Σοβαρευτήτε κι ετοιμαστήτε, διότι ήδη μπήκαμε στην «τελική ευθεία»· ή μας τρώνε, ή τους τρώμε.

Τρίτη επιλογή ΔΕΝ υφίσταται.

 

ΤΕΛΟΣ

 

Older Entries