Αρχική

Εκτίμηση καταστάσεως, 2018-06-14

119 Σχόλια

πως σ’ όλα τα παίγνια καί τις αθλοπαιδιές, ο σκοπός είναι ένας: η νίκη. Η νίκη, σύμφωνα με τους κανόνες. Κι από ‘κεί καί μετά, ο κάθε παίκτης αναπτύσσει τεχνικές καί τακτικές.

Η διαφορά είναι πως τον τελικό σκοπό τον καταλαβαίνουν άπαντες, συμπεριλαμβανομένων των ηλιθίων (βλέπε πχ «προπονητές εξέδρας», που δεν ξέρουν ούτε τους κανονισμούς!)· αλλά τις απαιτούμενες τεχνικές καί τακτικές μόνον οι έξυπνοι.

Τα ίδια ακριβώς συμβαίνουν στον πόλεμο… με τη διαφορά ότι στον πόλεμο δεν υπάρχουν κανόνες. Όλα επιτρέπονται! Κι όταν λέμε «πόλεμος», εννοούμε καί τις σχέσεις μεταξύ των κρατών· πόλεμος είναι κι αυτές, απλά διαφορετικής μορφής.

Όθεν, με την παρούσα ανάρτηση εγκαινιάζω την ετικέτα γεωπολιτικό_σκάκι.

 

Στο προηγούμενο άρθρο του είδους, είχα δώσει την εξής χρονοσειρά «προβλέψεων»:

  • Ο Ρετζεπίκας δίνει πίσω τους δύο στρατιωτικούς μας, αφού πάρει τους οκτώ δικούς του (συν χρήματα; ) κι εξευτελίσει την Ελλάδα.
  • Η τουρκίτσα βυθίζει με πυρά ένα πολεμικό πλοίο μας (από τα μικρά – τορπιλλάκατο πχ).
  • Η τουρκίτσα μας κηρύσσει τον πόλεμο αρχές Ιουλίου.

Κανένα απ’ αυτά δεν έγινε· τουλάχιστον, δεν έγινε ακόμη.

Οφείλω, όμως, εδώ να τονίσω τα εξής (κι ας μην κάνουν οι Διαδικτυακοί ξερόλες εξυπνάκηδες «τρόλλς» πως δεν τα βλέπουν) :

  • (α) Δεν δίνω προφητείες, αλλά λογικές προβλέψεις βασιζόμενες στα υπάρχοντα αντικειμενικά δεδομένα. (Αν κάποιοι νομίζουν πως κατέχουν το σπόρ καλύτερα, ιδού η Ρόδος!)
  • (β) Η όποια δική μου εκτίμηση γίνεται επάνω σε συγκεκριμένα σχέδια των αντιπάλων.
  • (γ) Όμως, τα σχέδια των αντιπάλων αλλάζουνκαί δή, με ρυθμό μήνα! Διότι οι λεβέντες δεν είναι ούτε θεοί, ούτε αλάθητοι.

Άρα, εμείς κάθε φορά οφείλουμε να προσαρμόζουμε την στόχευσή μας, ανάλογα με τα δεδομένα καί τις περιστάσεις του καιρού που διανύουμε. Κι εννοείται, όσο περισσότερο πλησιάζουμε, τόσο καλύτερα βλέπουμε.

 

Στην προηγούμενη ανάλυση, δεν υπήρχε ένα στοιχείο: η τρομερή βιασύνη όλων, να «λύσουν» το (ψευδεπιγράφως «Μακεδονικό») Φυρομπουρδιανό ζήτημα σύμφωνα με τις επιθυμίες των ηπαπάρα. Απεναντίας, αυτό σήμερα σχεδόν μονοπωλεί την επικαιρότητα. Θα επανέλθουμε καί σ’ αυτό, αλλά ας τα πάρουμε με τη σειρά.

 

α. Οι δύο αιχμάλωτοι Έλληνες στρατιωτικοί

Ακριβώς όπως το είχε μυριστεί το μεγαλύτερο κομμάτι του λαού μας, οι τούρκοι επίσημοι το είπαν πλέον πολλές φορές στα ίσα: «- Δώστε μας τους οκτώ, να σας δώσουμε τους δύο!» Πράγμα (δηλ. η παράδοση των οκτώ) το οποίο δεν θα γίνει – καί στο μεταξύ, οι δικοί μας αργολιώνουν στα τούρκικα κάτεργα. (Οι δημοσιευόμενες φωτογραφίες δείχνουν σαφώς ότι έχουν χάσει βάρος – ακόμη κι ο Μητρετώδης. Δεν θέλω να γίνω προάγγελος κακών, αλλά…)

Εκείνο που -δυστυχώς- δεν φαίνεται να το έχει μυριστεί ακόμη κανείς, είναι το ποιός επιμένει να μήν παραδοθούν πίσω οι οκτώ. Όπως καταλαβαίνετε, δεν πρόκειται γιά το άθλιο εγχώριο γκουβέρνο, αλλά γιά το ερπετό· αυτό καί μόνον ωθεί σε εξερεθισμό των Τούρκων, με την δήθεν Ελληνική αδιαλλαξία.

Εν πάσει περιπτώσει, τί έπρεπε / πρέπει να κάνουμε με τους οκτώ – αν είχαμε λίγο μυαλό στο κεφάλι μας;

  • Η μία άποψη, λέει πως έπρεπε να τους παραδώσουμε πίσω αμέσως καί τσουβαληδόν.

Γιατί; Διότι δεν είχαν δικαίωμα να ζητήσουν άσυλο, εφ’ όσον η χώρα τους δεν έχει δικτατορία. Αντθέτως, είναι οι ίδιοι κινηματίες προς δικτατορία! Επίσης, θα κόβαμε την όρεξη τυχόν μελλοντικών μιμητών τους.

  • Η δεύτερη άποψη (την οποία ενστερνίζεται ο γράφων), είναι πως έπρεπε να τους διώξουμε πάραυτα σε ουδέτερη χώρα της αρεσκείας τους.

Γιατί; Διότι: πρώτον, ο ικέτης (όποιος καί νά ‘ναι) στην Ελλάδα είναι ιερό πρόσωπο. (Κι ας μή βιαστούν μερικοί, οι λαθρομετανάστες δεν είναι ικέτες). Δεύτερον, είτε τους κρατούσαμε, είτε τους παραδίδαμε, καί στις δύο περιπτώσεις θα μας κατηγορούσαν (καί θά ‘χαν δίκιο!) γιά επέμβαση στα εσωτερικά ξένου κράτους. Τρίτον, διότι άλλοι δεν έκαναν τα ίδια σε μάς. (Η Ιταλία το 1973 δεν έδωσε πίσω στη χούντα τους -επίσης κινηματίες- αξιωματικούς του «Βέλος».)

Καί τέταρτον καί το κυριώτερον, μόνον οι ηλίθιοι δεν βλέπουν πως η έλευση καί η παραμονή των οκτώ στην Ελλάδα είναι εστίες διαρκών προβλημάτων, παντελώς αχρείαστων. (‘Ντάξ’… το Αλεκσάκι είναι ηλίθιο με πιστοποιητικό ISO, αλλά να πούμε καί του στραβού το δίκιο: συνεχώς τον τσιμπάει στον κώλο το ερπετό. Μήν το ξεχνάτε ποτέ αυτό το τελευταίο!)

Όθεν: χορήγηση στους οκτώ «ταξιδιωτικών εγγράφων» μιάς χρήσεως (δηλ. προσωρινών διαβατηρίων), πληρωμή οκτώ αεροπορικών εισιτηρίων, καί μετάβασή τους (κατόπιν συνεννοήσεως) σε ουδέτερες χώρες, κατά προτίμηση μακρυνές. (Πχ Βραζιλία, Ουρουγουάη.)

Αυτό έπρεπε να κάνουμε. Κι αμέσως μετά την προσγείωση του ελικοπτέρου τους. Τα υπόλοιπα είναι πορδές (κυβερνητικές κι αντιπολιτευόμενες ομού).

 

β. Θερμό πολεμικό επεισόδιο στο Αιγαίο

Αυτό, όπως κι όλο το προπαρασκευαστικό της επίθεσης των τούρκων εναντίον μας πολεμικό σχέδιο, έχουν πάρει αναβολή λόγωι τουρκικών εκλογών. Αντιθέτως, συνεχίζεται αγρίως το παλιό παιχνίδι των παραβάσεων / παραβιάσεων εθνικού εναερίου χώρου καί εθνικών υδάτων, συν το (πανάκριβο) κυνηγητό των δικών μας στους τουρκαλάδες πιλότους.

Οπότε, πάμε να δούμε τί θα παίξει στις εκλογές της τουρκίτσας…

 

γ. Εκλογές στην γείτονα εξ ανατολών «σύμμαχο»

Εδώ, τα πράγματα είναι αρκετά ξεκαθαρισμένα – μέχρις ένα σημείο. Υπάρχουν τέσσερα κόμματα, που συγκεντρώνουν το απαραίτητο όριο του 10% γιά να μπουν στην τουρκοβουλή, αλλά τα δύο εξ αυτών δεν την κυνηγάνε τη δουλειά. Όχι πως δεν θέλουν (παγκοσμίως, μόνον το δικό μας το ΚΚΕ συμμετέχει στις εκλογές, αλλά …δεν θέλει να βγεί πρώτο! lol!!!), αλλά όλα δείχνουν πως ήδη από τώρα τα παντελόνιασαν χοντρά καί «μαύρα», γιά να κάτσουν στην άκρη. (Ποιοί τους τα δώσανε; Ελάτε τώρα!… Γιατί ρωτάτε, αφού το ξέρετε; Είπαμε, όταν διαβάζετε τις σοφίες μου, θα μαθαίνετε καί πώς να σκέφτεστε σε κάποια ζητήματα!)

Οπότε, το ρίνγκ μένει ελεύθερο γιά την αναμέτρηση μονάχα δύο γερών μονομάχων: του Ρετζεπίκα, καί της συμπάθειάς μου, της κυρα-Ακσενέρ.

Ο Ρετζεπίκας θα κάνει τ’ αδύνατα δυνατά (βία, νοθεία, εκβιασμούς, χρηματισμούς… ό,τι θες), ώστε να βγεί ξανά αρχηγός της τουρκίτσας, καί να φέρει το κράτος εκεί που θέλει. Αυτός ονειρεύεται τους εξής βασικούς στόχους: απολυταρχία ενός ανδρός, ηγεσία -υπό την τουρκίτσα- όλων των Τουρκογενών πληθυσμών (άρα, δορυφοροποίηση κρατών όπως πχ το Τουρκμενιστάν), καί τέλος τη θρησκευτική ηγεσία -υπό την τουρκίτσα- όλων των μωαμεθανών· των σουνιτών γι’ αρχή, καί βλέπουμε. Άρα, πάλι δορυφοροποίηση -δηλαδή καθαρό καπέλλωμα- στο θρησκευτικό επίπεδο κρατών, όπως η Σαουδική Αραβία. Άρα, επαναφορά του πάλαι ποτέ χαλιφάτου υπό την ηγεσία τούρκου σεΐχ-ουλ-ισλάμ. (Του «σεϊχουλισλάμη», που λέει κι ο Παπαδιαμάντης.)

Φυσικά, ολ’ αυτά είναι γνωρίσματα δικτατορίας, άσε που ο απόλυτος μονάρχης πρέπει να εξασφαλίζει άλλο τόσο ικανόν διάδοχο του ιδίου φυράματος. Όμως, οι λοιποί πολιτικοί της γείτονος δεν πολυμιλάνε γι’ αυτά τα καμώματα, διότι καλοβλέπουν καί τους εαυτούς τους στη θέση του απολυτάρχη Ερντογάν.

Ετούτος εδώ, αν καί αντιπαθής σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού, έχει τα δικά του στηρίγματα· κυρίως σε κόσμο ευνοημένον, που ορκίζεται στ’ όνομά του. (Ιδίως άμα έχεις με το μέρος σου τις μυστικές υπηρεσίες, καλά πάς!  🙂  )

Η Μεραλίτσα, πάλι, δεν ξέρει ακριβώς τί θέλει. Είναι ένα είδος θηλυκού Τσίπρα, πολλυσυλλεκτική· μάλλον, ένα είδος θηλυκού Ναστραντίν Χότζα, που στους πάντες έδωσε δίκιο, σύμφωνα με τη γνωστή ιστορία! Lol!!! Γιά την Ακσενέρ, καί οι κεμαλικοί καλοί είναι, καί τα μουσλίμια, καί οι πλούσιοι, καί οι φτωχοί, καί οι μεγαλοαστοί Πόλης καί Σμύρνης, καί οι καραχωριάτες ψηφοφόροι του Μπαχτσελί, καί η Ρωσσία, καί η Κίνα, καί η Δύση – κυρίως οι ηπαπάρα. Όλοι υπό τα φουστάνια της!

Ετούτην την προωθούν αγρίως οι ηπαπάρα, καί σε μικρότερο βαθμό η «Ε»Ε. (Ίσως καί τίποτε στοές, αλλ’ αυτό δεν το έχω εξακριβώσει.)

 

Τέλος πάντων, εμάς όλ’ αυτά… εκεί που δεν πιάνει το μελάνι. Το θέμα είναι, όμως, τί θα κάνουν οι δύο μονομάχοι όσον αφορά την Ελλάδα.

Κι εδώ τα πράγματα είναι ξεκαθαρισμένα:

Ο Ερντογάν μας πάει με αργό θάνατο. Κάθε μέρα μας πασσάρει χιλιάδες λαθρομετανάστες, κάθε μέρα μας αναγκάζει να ξοδεύουμε ό,τι έχουμε καί δεν έχουμε από αεροπορικά καύσιμα της ΠΑ, κάθε μέρα μας εξευτελίζει. Κι εμείς πάμε απ’ το κακό στο χειρότερο… με τη …συμπαράσταση, μάλιστα, των «συμμάχων» μας!

Αντιθέτως, η Ακσενέρ είναι το πρόσωπο που θα κάνει αναφανδόν ΟΛΑ τα χατήρια των ηπαπαραίων! (Γι’ αυτό την σπρώχνουν αυτοί.) Κι αν εκλεγεί, θα διατάξει πλήρη πολεμική επίθεση εναντίον της Ελλάδας! (Καί σιγά μη μας προειδοποιήσει πρώτα, με τελεσίγραφο κτλ διπλωματικά ειωθότα.)

Ποιό θα είναι το αποτέλεσμα των τουρκοεκλογών, τότε;

Απ’ όσα (δημοσιεύονται καί) συνεκτιμώ, ο Ερντογάν θα μαζέψει (με τρομερή βία καί νοθεία) ένα 45% με 47%, η δέ Ακσενέρ ένα 38% το πολύ. Το πιό πιθανό, μετά απ’ αυτά, είναι να γίνει δεύτερος γύρος (αν καί δεν ξέρω αν προβλέπεται από τους κανονισμούς των τουρκικών εκλογών), όπου οι πάντες θα ψηφίσουν εναντίον Ερντογάν καί υπέρ Ακσενέρ.

Εάν, λοιπόν, βγεί η Μεράλ χανούμ, αυτό γιά μας είναι άριστο νέο! Καί μή με ρωτήσετε αν τρελλάθηκα. Μιά χαρά είναι ο επερχόμενος Τουρκο-Ελληνικός πόλεμος, διότι θα ξυπνήσουμε συλλογικώς – κι ο Έλληνας σε πόλεμο στα ίσα, όχι μόνο δεν κωλώνει, αλλά μεγαλουργεί. Αντιθέτως, με τον «αργό θάνατο» που μας παίζει ο πονηρός Ρετζεπίκας, τε-λει-ώ-σα-με. Δεν αντιδράσαμε, δεν αντιδρούμε, δεν θ’ αντιδράσουμε, μέχρι να παραδώσουμε την τελευταία μας πνοή.

Με την Ακσενέρ, ίσως καί να παρακαμφθούν εντελώς οι -τύπου «πουλάμε τσαμπουκά»– προπαρασκευαστικές πολεμικές ενέργειες (βύθιση πλοίου μας, κτλ). Θα πάει κατ’ ευθείαν σε φούλ επίθεση εναντίον μας! Καί… θέλετε να μάθετε ένα μέρος του πολεμικού σχεδίου της γείτονος εναντίον μας; (Το οποίο έχει οριστικοποιηθεί καί δεν αλλάζει.) Το μέγιστο μέρος του πολεμικού στόλου της τουρκίτσας θα πλεύσει πρόσω ολοταχώς, διά μέσου του κενού νησιών χώρου του κεντρικού Αιγαίου, κάτω απ’ τη Χίο καί ντουγρού γιά Πειραιά!

Ποιά νησιά καί ποιές βραχονησίδες; Μην είστε αφελείς! Φυσικά θα φάνε κι αυτά επίθεση, αλλά άπαξ καί καταληφθεί η πρωτεύουσα του εχθρού, τελείωσαν όλα. Καί η Αθήνα είναι ανοχύρωτη αυτή τη στιγμή!

(Κάποιες λοιπές λεπτομέρειες του επιτελικού σχεδίου των γειτόνων, δεν θα τις πώ δημοσίως. Τουλάχιστον, όχι τώρα. Όπως, μή με ρωτήσετε πού θα βρίσκονται καί τί θα κάνουν το δικό μας Πολεμικό Ναυτικό καί η ΠΑ μας. Να βάλετε το μυαλό σας να σκεφτεί. Βοήθημα: θεωρήστε δεδομένο πως οι τουρκαλάδες, γιά να κάνουν όσα θα κάνουν, έχουν ήδη εξασφαλίσει «θερμές διαβεβαιώσεις» περί ευνοϊκής στάσης των λοιπών κοινών …συμμάχων μας – έστω καί στο μιλητό.)

 

Ξαναλέω ακόμη μία φορά, ότι η βιασύνη του εχθρού είναι καλό νέο γιά μας. Συνδυάστε τη βιασύνη των ηπαπαραίων να βγεί η επίσης βιαστική Ακσενέρ, με κάποια άλλα …βιαστικά, που  θα διαβάσετε παρακάτω. Καί κρατήστε μιά αισιοδοξία – διότι όποιος βιάζεται, σκοντάφτει!

 

δ. Εκλογολογία εγχώρια

Έλα, όμως, που θά ‘χουμε κι εμείς εκλογές! Άμ, τί;! Μόνον οι γείτονες θα έχουν απ’ αυτό το καλό;  🙂

Τώρα εκλογές, του χρόνου εκλογές, σε τρία τέρμινα οι εκλογές, μέχρι καί καθόλου εκλογές ακούγονται. Πού η αλήθεια;

Η αλήθεια είναι πως οι εκλογές θα έρθουν πολύ σύντομα. Ήδη έχουν καθυστερήσει, ακριβώς γιά να προλάβει το γελαδογλειμμένο να κάνει τη βρωμοδουλειά με τη Φυρόμπουρδα.

Γιατί σύντομα; διότι βιάζονται οι ηπαπάρα. Βιάζονται, επειδή θέλουν να κλείσουν μέτωπα, εν όψει της επικείμενης επίθεσής τους στο Ιράν… καί οσονούπω στη Ρωσσία. (Όσο κι αν φρενάρει -ή παριστάνει πως φρενάρει- τον «μεγάλο Αρμαγεδδώνα» ο βαψομαλλιάς. Τί νομίζετε πως ήταν τα πρόσφατα θριαμβευτικά σ’χαρίκια με τον Κίμ; Ένας θανάσιμος αντίπαλος αδρανής, μέχρι οι ηπαπάρα να γ_μήσουν τους Πέρσες μουλλάδες. Καί μετά, θά ‘ρθει κι αυτουνού η σειρά.)

Καί ποιό το αποτέλεσμα; Άκαρπες μία, δύο… το πολύ τρείς εκλογικές αναμετρήσεις, κι αμέσως μετά σχηματισμός οικουμενικής κυβέρνησης. Γιατί, πάλι; διότι αυτό είναι προδιαγεγραμμένο από τους ηπαπαραίους. Σύσσωμο το φανερό μασωναριό της πλατείας Συντάγματος θ’ αναγκαστεί να δέσει την Ελλάδα χειροπόδαρα, εν όψει επερχομένων πολεμικών γεγονότων. Μή καί πολεμήσουμε, νικήσουμε (παρά τα χάλια μας)… κι έχουμε απαιτήσεις μετά!

Καί ποιά η αφορμή να πέσει η παρούσα κυβέρνηση καί να προκηρυχθούν εντολές; Μά, φυσικά το (ψευδεπίγραφο) «Μακεδονικό». Συμφωνώ με πολύ καλόν φίλο, ότι δυστυχώς αυτή τη φορά τα συλλαλητήρια θα είναι αιματηρά καί με νεκρούς. Οπότε, μπροστά στο λαϊκό φτύσιμο, ο πρόεδρας θ’ αναγκαστεί να άρει την εντολή από το Αλεκσάκι καί να προκηρύξει εκλογές.

Βέβαια, σιγά τη χάρη που θα μας κάνει ο πρόεδρας! Εκλογές-ξεεκλογές, η βρωμοδουλειά προς χάριν των ηπαπάρα θα έχει ήδη γίνει.

(Αλλ’ αυτό είναι άλλη ιστορία. Καί ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ.)

Πάντως, καί ξεκινώντας από προκήρυξη εκλογών μέσα στον τρέχοντα Ιούνιο, ακριβώς εκεί στην «οικουμενική», θα μας ριχτούν οι τουρκαλάδες. Πόσο κρατάνε τρείς εκλογικές αναμετρήσεις, συν οι συνεννοήσεις γιά ανάληψη εντολής διακυβερνήσεως; Τρείς φορές επί 50 μέρες; Πολύ είναι. Κάν’ το δύο. Σ’ ένα τρίμηνο από σήμερα, λοιπόν. Αρχές Οκτώβρη αναμείνατε πόλεμο! …Αν καί μπορεί καί απ’ ανάμεσα, όταν δεν θα έχουμε κυβέρνηση – που λένε κι οι προφητείες των γεροντάδων!

Πάμε, τώρα, να δούμε τί θα γίνει με το περίφημο «Μακεδονικό»…

 

ε. Το ψευδεπίγραφο «Μακεδονικό»

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές (καί καλώς εχόντων των πραγμάτων), βρίσκεται σ’ εξέλιξη ακόμη ένα συλλαλητήριο στην πλατεία Συντάγματος εναντίον των αντεθνικών καμωμάτων του Αλεκσάκι καί του τσουβαλιού με λίπος, που ακούει στ’ όνομα «Κοτζιάς».[Το συλλαλητήριο γίνεται αύριο Παρασκευή]. Δυστυχώς, όπως έχω ξαναπεί πολλές φορές, δεν έχω χρόνο να παρακολουθώ τα πάντα· άσε που μου τη σπάει ν’ ασχολούμαι συνεχώς με τον πολυβολισμό προδοσιών, που διαπράττει το νύν γκουβέρνο, λες καί δεν έχουμε άλλες σοβαρώτερες δουλειές στη ζωή μας. Άμυνα, άμυνα, άμυνα, όλο άμυνα, όλο να τρέχουμε να προλάβουμε να σχολιάσουμε (ίσως καί ν’ ανατρέψουμε, αν γίνεται) τις προδοσίες του γκουβέρνου, είναι καταστροφικό: δεν μας μένει χρόνος γιά να θεμελιώσουμε την νέα Ελλάδα. Δεν υπάρχει χρόνος, ούτε να σας μιλήσω γιά το πάλαι ποτέ ένδοξο παρελθόν μας, να το θέσουμε ως οδηγό μας.

Ας με συγχωρήσουν μερικοί αναγνώστες, που με θέλουν πάντα να τρέχω μισό βήμα πίσω απ’ την επικαιρότητα. Αυτό δεν το μπορώ. Ας μή βασίζονται επάνω μου στο συγκεκριμένο θέμα. (Τουλάχιστον, ας μή βασίζονται αποκλειστικά επάνω μου.) Ας πράξουν κι αυτοί-ές τίποτε.

Στο κάτω-κάτω, νομίζετε πως ένα καί μόνον άτομο θα φτιάξει τη νέα Ελλάδα, κι όλοι οι υπόλοιποι θα παρακολουθούν; Δεν πρόκειται γιά τελικό τέννις στο Γουΐμπλεντον, ξέρετε…

 

Τέλος πάντων, τί γίνεται στην παρούσα φάση με το «Μακεδονικό»;

Γίνεται το ότι επιτέλους βρέθηκαν τα άτομα, βρέθηκαν οι ΠΡΟΔΟΤΕΣ, βρέθηκαν οι νέοι Στεργιάδηδες, που θα υλοποιήσουν τον παλαιό πόθο των «Μεγάλων Δυνάμεων», να σαλπίσουν την έναρξη της εθνικής υποχώρησης της Ελλάδας από ιστορικά πανάρχαια εδάφη της – οπωσδήποτε όσα επανέκτησε μετά το 1912, καί γιά μετά το 1881 …βλέπουμε.

Κι εκεί που το θέμα πήγαινε επί δεκαετίες σιγά-σιγά καί με το μαλακό, ξαφνικά μέσα σε μερικά 24ωρα επιταχύνεται σε διαστημικές ταχύτητες, καί παραδίδονται στο άθλιο βόρειο κρατίδιο:

  • (Ελληνικώτατο) όνομα,
  • αναγνώριση (ανύπαρκτης) εθνότητας,
  • αναγνώριση (ανύπαρκτης) γλώσσας.

Όλα εις βάρος μας!!! Καί γιά τώρα, καί γιά το μέλλον. Φυσικά, εκτός απ’ τους πόθους των «Μεγάλων Δυνάμεων», υλοποιείται καί το «κλείσιμο του μπουκαλιού» στα νότια Βαλκάνια εις βάρος της Ρωσσίας. Τεράστια επιτυχία της ηπαπαραίϊκης διπλωματίας (καί προσωπικώς του ερπετού) αυτό!

Όμως, ας μείνουμε ψύχραιμοι: τίποτε δεν τελείωσε ακόμη!

 

Γιά την ακρίβεια (καί μακρυά από τις υστερικές κραυγές κάθε άσχετου), παίζουν τα εξής στο θέμα: Το Αλεκσάκι με τον Ζάεφ έχουν συμφωνήσει προφορικώς σε παράδοση (από την Ελλάδα στα Σκόπια) του ονόματος «Βόρεια Μακεδονία», συν αναγνώριση (από την Ελλάδα) «Μακεδονικής» εθνότητας καί «Μακεδονικής» γλώσσας. (Δηλαδή, το Αλεκσάκι συμφώνησε να βγάλουμε εμείς τα μάτια μας μόνοι μας.) Οι υπογραφές αναμένεται να πέσουν μεθαύριο,  16 Ιουνίου 2018, σε συνοριακό σημείο, στις Πρέσπες. Η δέ συμφωνία αυτή πρέπει να επικυρωθεί τόσο από τη Βουλή της Φυρόμπουρδας, όσο κι από το εδώ Μασωνείον του Συντάγματος. (Παρά τα όσα διέδωσαν μερικά κακοήθη καί μαλακισμένα παπαγαλάκια, ότι δήθεν δεν χρειάζεται επικύρωση στη δική μας Βουλή. Στοιχειώδες, ρέ αγράμματα ζώα! Ένας μόνος του ν’ αποφασίζει, δεν γίνεται. Κι αν είναι τρελλός; )

Όμως, παρά τα όσα θριαμβευτικά έγραψαν κι είπαν τα διάφορα «έγκυρα» διεθνή σκατο-ΜΜΕ (…ώρες είναι, να μας βγάλουν το Αλεκσάκι πολιτική μεγαλοφυΐα!!!), η διαδικασία της προδοσίας δεν είναι χωρίς εμπόδια. Τα Σκόπια αυτή τη στιγμή είναι τρία κομμάτια, αλληλοϋποβλεπόμενα αγρίως:

  • Το πρώτο, οι (κυβερνητικοί εταίροι του «μετριοπαθούς» Ζάεφ) χαλβανόφωνοι, οι οποίοι δεν θέλουν με τίποτε όνομα με τη λέξη «Μακεδονία» μέσα – παρά τα όσα επαινετικά είπε ο Ράμα γιά την προσυμφωνία. Αυτοί έχουν τις δικές τους αλυτρωτικές βλέψεις (εις βάρος των υπολοίπων, εννοείται), οπότε ευνοούν ονόματα όπως «Ιλλυρία», ή «Δαρδανία» στ’ ανατολικά. (Τώρα κάνουν τη χάρη των Βουλγάρων καί δεν διεκδικούν το ανατολικό κομμάτι, αν καί ουσιαστικώς οι χαλβανοί τη θέλουν ολόκληρη τη Φυρόμπουρδα γιά πάρτη τους.)
  • Δεύτερον, το κυβερνών κόμμα του Ζάεφ, το οποίο κάνει τα χατήρια των ηπαπαραίων – αρκεί να πέφτει το παραδάκι στα παρασκήνια.
  • Καί τρίτον, η αντιπολίτευση του πρώην πρωθυπουργού Γκρουέφσκυ (που εξέπεσε από κυβέρνηση, λόγωι αρκετών μακρυχέρηδων που διαθέτει στις τάξεις της), η οποία το παίζει αδιάλλακτη. Αυτή θέλει «Μακεδονία» εντελώς σκέτο – καί χαρτζηλικώνεται απ’ τους Ρώσσους, ώστε να τη σπάει των υπολοίπων φιλοαμερικανών με την «αδιαλλαξία» της. Αυτού ακριβώς του κλίματος είναι κι ο πρόεδρας της Δημοκρατίας της Φυρόμπουρδας, ο οποίος του την είπε του Ζάεφ.

Δεν το βλέπω να ψηφίζεται στη Φυρομπουρδιανή Βουλή η συμφωνία, αλλά ας μή βασιζόμαστε εκεί. Ας πούμε, έστω ως υπόθεση εργασίας, ότι η συμφωνία περνάει στους Σκοπιανούς. Δυστυχώς, εάν έρθει γιά ψήφιση στη δική μας Βουλή, θα περάσει με τα τσαρούχια.

 

Θέλετε πρόβλεψη; Πάμε να δούμε τα αποτελέσματα των εκλογών του 2015:

  • Σύριζας, 145 έδρες.
  • ΝουΔού, 75.
  • ΧΑ, 18.
  • «Δημοκρατική» Συμπαράταξη (δηλαδή, μακρυχέρηδες καί Γομάρ), 17.
  • ΚΚΕ, 15.
  • Βόθρος, 11.
  • Ανθέλλ, 10.
  • Λεβεντομ_λάκας, 9.

Τί νομίζετε ότι θα γίνει; Απλούστατα, «Ναί!» θα ψηφίσουν κατ’ αρχήν οι 145+17+11 = 173. Μαζί τους θα πάει η μισή ΝουΔού (ναίναίναίαίαίαί!!! μήν απορείτε καί μήν τσινάτε καθόλου! τί νομίζετε πως θα ψηφίσουν η Δρακουλοκόρη με την παρέα της; ), συν όσοι έτσι αποφασίσουν (γιά το …εθνικό συμφέρον της Ελλάδας!!! – μή χέσω!), από τους Ανθέλλ καί τους Λεβεντομ_λάκες. (Ήδη έχουν εκδηλωθεί τα πρώτα κρούσματα.)

Άρα, μιλάμε γιά ακόμη καμιά πενηνταριά θετικές ψήφους. Το όλον, 223. Κι όσες απουσίες, άκυρα, κτλ να βάλουμε, πάλι μένουν πάνω από 200 ψήφοι θετικές… Καθαρά, καθαρώτατα.

«Όχι!» θα ψηφίσουν η υπόλοιπη μισή ΝουΔού, συν η ΧΑ. Καί «Παρών!» το ΚΚΕ.

Αυτή είναι η πρόβλεψή μου, όπως σας βλέπω καί με βλέπετε. Εννοείται, οι κρουνοί του «μαύρου» χρήματος υπέρ του «Ναί!» έχουν ήδη αρχίσει να τρέχουν. Καλή μπίζνα η προδοσία της χώρας μας, δέ λέω! Αν οι φήμες μιλούσαν γιά τρισήμιση μύρια «μαύρα» ευρά ανά ψήφο γιά το μνημόνιο, τώρα πόσο θα πάει η ταρίφα; Έ;

Μαύρο το χρήμα στις τσέπες (καί τις Λουή Βουητόν) ορισμένων, αλλά καί μαύρο ερπετό που μας έφαγε, εμάς τους υπόλοιπους…

 

στ. Τέλος οι αυταπάτες!

Στη φάση αυτή, τα ψέμματα τελείωσαν. Οριστικά. Αν νομίζετε πως η κατάσταση θα φτιάξει από μόνη της, ή με εκλογές καί λοιπές δημοκρατικές σάλτσες, τότε σας παρακαλώ να κόψετε τον αυνανισμό – όσο ευχάριστος κι αν είναι. (Ευχάριστος είναι μέν, αλλά αποβλακώνει.)

Η μόνη ενέργεια που απομένει στους Έλληνες, είναι η αντίσταση!

Κι εννοείται, τα συλλαλητήρια στο εξής πρέπει να περιλαμβάνουν καί ματσούκωμα. ΜΑΤατζήδες καί λοιποί ομόφρονες μπάτσοι, Παμίτες, μπάχαλοι, καί λοιπά σκουπίδια του καθεστώτος (πχ οικουμενιστές δεσποτάδες), πρέπει να φάνε τέτοιο σκατόξυλο, που να μήν ξανασηκωθούν. Η εποχή του «σείς» καί του «σας» τελείωσε, καταλάβετέ το. (Εδώ, λοιπόν, πρέπει να πρωτοστατήσουν οι Κρητικοί, όπως αυτοί ξέρουν!)

Δυστυχώς, σ’ αυτή την κρισιμώτατη ιστορική φάση «τελικής ευθείας», ο Ελληνικός Λαός είναι τελείως μόνος του. Οι εχθροί είναι εχθροί, αλλά κι η εγχώρια ηγεσία κάθε μορφής μήδισε καί σάπισε χωρίς επιστροφή. Οι μόνοι σύμμαχοι του λαού μας (όσο κι αν αυτό ξυνίζει σε μερικούς) είναι ο κατώτερος κλήρος κι οι κατώτεροι αξιωματικοί. Μόνοι μας ό,τι θα κάνουμε, λοιπόν. Κι αυτοί που κατονομάστηκαν λίγο παραπάνω, ως αναπόσπαστο μέρος του λαού μας κι αυτοί, ας ξεσηκωθούν κι ας γράψουν διαταγές κι εγκυκλίους εκεί που δεν πιάνει το μελάνι. Δεν υπάρχει πλέον καιρός γιά καθησιό!

Κοντοζυγώνει τυφώνας μεγέθους πέντε!

 

Υστερόγραφο:

Μετά την θύελλα, βεβαίως, τα πράγματα θα είναι αλλοιώς. Θα χώσουμε στο απευθυσμένον του καθενός τις όποιες ανθελληνικές συμφωνίες τυχόν επικαλεστεί (πχ η βόρεια χώρα, αν τολμήσει να πεί ότι ονομάζεται -βάσει Αλεκσάκικης συμφωνίας- «Μακεδονία», θα ισοπεδωθεί) – οι οποίες, φυσικά θ’ ανατραπούν με το Δίκαιον της Ελληνικής Ισχύος. Το ίδιο ισχύει καί γιά τα διάφορα μυστικά πρωτόκολλα, σαν αυτά που υπέγραψε ο φρύδιας «εθνάρχης». (Καί γι’ αυτό, όποτε πχ τίθεται θέμα Γερμανικών αποζημιώσεων, οι εγχώριοι πωλητικοί κοιτάνε το ταβάνι καί σφυράνε αδιάφορα, φί-φί-φί. Επειδή ξέρουν ότι χάρη σε τέτοια μυστικά πρωτόκολλα -με υπογραφή φρύδια- η Ελλάς παραιτήθηκε από τη διεκδίκηση των Γερμανικών αποζημιώσεων. Τα ίδια σκατά καί με τις θρυλούμενες μυστικές διατάξεις στις συμφωνίες γιά το Κυπριακό.)

Επίσης, δεν θα μας ξεφύγει ΚΑΝΕΙΣ από τους τώρα προδότες κι εχθρούς. Όπου καί να πάει, νομίζοντας πως θα σωθεί. Θα ζητηθούν προς έκδοση καί θανατική εκτέλεση εδώ, κι αλοίμονο στη χώρα που θ’ αρνηθεί!

Καί με πλήρη επίγνωση του τί γράφω, προκαλώ τις «Μεγάλες Δυνάμεις»: Θέλετε ν’ απαλλαγείτε από τους Έλληνες; Εμπρός, λοιπόν, ρίξτε μας μερικά πυρηνικά, διότι με τα ψεκαστικά αεροπλανάκια σας δεν θα καταφέρετε τίποτε!

Σας  προειδοποιώ, έχετε ελάχιστο χρονικό περιθώριο προς τούτο, κι η κλεψύδρα σας αδειάζει! Το καντήλι σας σώνεται!

Καί μετά την απομάκρυνσιν εκ του ταμείου, ουδέν λάθος θ’ αναγνωριστεί.

 

Μεταξύ μας… Δεν θα το κάνουν…

Μέχρι το άδειασμα της κλεψύδρας, όμως, εμείς οι Έλληνες ετοιμαζόμαστε καί δεν αδρανούμε.

 

Advertisements

Η σωστή εθνική γραμμή γιά τα συλλαλητήρια

115 Σχόλια

ν όψει των προσεχών συλλαλητηρίων της Τετάρτης, 06/06/2018…

 

Όπως ακριβώς στις πολύπλοκες ηλεκτρονικές συσκευές υπάρχουν μέσα στη συσκευασία δύο εγχειρίδια οδηγιών, το συνοπτικό δισέλιδο καί το λεπτομερές, έτσι κι εδώ είναι δύο ειδών τα …εγχειρίδια οδηγιών γιά το τί πράττουμε στο (ψευτο)”Μακεδονικό” ζήτημα.

Η αμιγώς, ανυστεροβούλως, καί ασυζητητί εθνική γραμμή της Ελλάδας επί του θέματος, λοιπόν, γιά το ορατό προσεχές μέλλον εκφράζεται ως εξής:

 

α. Το συνοπτικό «εγχειρίδιο»

Συμμετέχουμε στα συλλαλητήρια;

ΝΑΙ!

Ζητάμε δημοψήφισμα γιά το όνομα των γειτόνων;

ΟΧΙ!!!

Κι αν προκηρύξει δημοψήφισμα το γκουβέρνο από δική του πρωτοβουλία;

ΑΠΟΧΗ ΑΠΑΝΤΕΣ.

Κι αν το συλλαλητήριο καταλήξει σε άγρια συμπλοκή με “τας Αρχάς” καί το γκουβέρνο;

ΜΕΣΑ, ΚΙ ΟΠΟΥ ΒΓΕΙ!!!!!

 

Αυτές οι οδηγίες είναι σαφέστατες, καί μόνον οι ηλίθιοι δεν τις καταλαβαίνουν. Τις διαβάζουμε, τις μαθαίνουμε απέξω, καί τις τηρούμε ΑΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΙ ΑΠΑΣΕΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ κατά γράμμα.

 

Το άρθρο θα μπορούσε κάλλιστα να τελειώσει εδώ. Ωστόσο, κρίνω σκόπιμο να εξηγήσω κάποια πράγματα – γιά όσους δεν τα έχουν ήδη καταλάβει.

Οι προηγούμενες απαντήσεις είναι καί ψαγμένες, καί απόλυτες. Τελείως άδειες, δέ, από κάθε ίχνος συναισθηματισμού. Δεν μας ενδιαφέρει εδώ το τί αισθάνεται ο καθένας μας (αν του αρέσουν ή του ξυνίζουν, δηλαδή), μας ενδιαφέρει μονάχα το συμφέρον της Ελλάδας.

Προχωράμε στις επεξηγήσεις – γιά όσους τις επιζητούν.

 

β. Το λεπτομερές «εγχειρίδιο»

β1. Η συμμετοχή στα συλλαλητήρια.

Αυτή έχει ξανασυζητηθεί εδώ, ο δε γράφων είναι απολύτως θετικός υπέρ αυτής. Αναλυτικώς πως – σε πιθανές απορίες συν-Ελλήνων:

 

(i) Δεν μας ενδιαφέρει ποιός τα διοργανώνει, σημασία έχει που γίνονται. Έπρεπε να γίνουν, πρέπει να συνεχίσουν να γίνονται.

Αν μερικοί συν-Έλληνες αρχίσουν (πάλι) να γκρινιάζουν ότι τα διοργανώνουν τέκτονες…

1. Θα θυμίσω πως τέκτονες ήταν -γιά παράδειγμα, κι απ’ όσα γνωρίζω- ο Παύλος Μελάς κι ο Τέλλος Άγρας.

2. Θα θυμίσω πως οι ημέτεροι απόδημοι στις ηπαπάρα στις αρχές του 20ου αιώνα έπαυαν να θεωρούνται άνθρωποι τρίτης διαλογής (από το Αγγλο-Σαξωνικό προτεστάντικο κατεστημένο), μονάχα όταν έμπαιναν στον τεκτονισμό καί στις Ένοπλες Δυνάμεις του κράτους εκείνου. Εξ ού καί ο μεγάλος αριθμός τεκτόνων μέσα στις ομογενειακές οργανώσεις. (Καί ο καταγόμενος από οικογένεια καραβανάδων πρόσφατος αρχηγός του ΝΑΤΟ Τζέημς Σταυρίδης.)

3. Θα επισημάνω πως είναι μέγιστη βλακεία να σνομπάρεις πρόθυμους καί ειλικρινείς συμμάχους – είμαστε ΑΠΑΝΤΕΣ απαραίτητοι στον κοινόν αγώνα, καί συμμετέχουμε υπό την Ελληνική Σημαία.

(Μονάχα κάτι κολλημένοι ανόητοι τύποι θέλουν μόνον τις ομάδες με τους “δικούς τους” να συμμετέχουν στα συλλαλητήρια – καί μόνο με τα δικά τους λάβαρα. Μακριά κι αλάργα από δαύτους! Η ζημιά που κάνουν στην εθνική υπόθεση, συναγωνίζεται τη ζημιά που κάνουν οι προδότες.)

4. Θα προκαλέσω: Αν μπορείς, διοργάνωσέ τα εσύ που γκρινιάζεις. (Κι αν όχι, σε παρακαλώ να σιωπήσεις. Δεν βοηθάς με τη γκρίνια.)

 

(ii) Δεν μας ενδιαφέρει ποιός μιλάει, αρκεί να υπερασπίζεται την Ελλάδα καί τις καθαρές εθνικές μας θέσεις.

Δεν πρόκειται να τον παντρευτούμε, ούτε να του εκδώσουμε αντίγραφο ποινικού μητρώου. (Κι αν παρεκτραπεί σε αντεθνικές κουβέντες, υπάρχουν κι οι ντομάτες. Τρία κιλά στο δίευρο πουλιούνται στη λαϊκή. Υπάρχουν κι οι πέτρες, που είναι τζάμπα.)

 

(iii) Δεν μας ενδιαφέρει αν οι ομιλητές πάνε να χτίσουν πολιτική καρριέρα, με αφορμή τα συλλαλητήρια.

Μήπως είδατε τίποτε κάλπες εκεί γύρω απ’ τις εξέδρες στα προηγούμενα συλλαλητήρια; Μήπως σας κόλλησε κανείς το πιστόλι στον κρόταφο, να ψηφίσετε τον Τάδε ή τον Δείνα απ’ τους ομιλητές; Εγώ θ’ απαντούσα δυό απανωτά όχι σ’ αυτές τις ερωτήσεις.

(Βέβαια, άμα εσείς είστε παθολογικώς κορόϊδα καί διαρκώς τρέφεστε με πολιτικάντικες υποσχέσεις κι ελπίδες… καλά να πάθετε!)

 

(iv) Δεν μας ενδιαφέρει αν δεν θα φέρουν κανένα αποτέλεσμα, (πράγμα πολύ πιθανόν) εφ’ όσον “το όνομα το έχουν ήδη δώσει κάτω απ’ το τραπέζι”. (Άρα, γιατί να συμμετάσχουμε; )

Θα σας θυμίσω δύο πρόσφατα παραδείγματα: την υπόθεση Οτσαλάν καί τους βομβαρδισμούς της πρώην Γιουγκοσλαυΐας. Καί στις δύο περιπτώσεις, ο Ελληνικός Λαός έδειξε ότι αντιτίθεται στην -φερόμενη ως- κυβέρνησή του, δηλαδή στα εντόπια υπαλληλάκια των παγκοσμίων αφεντικών. Αυτή η αντίθεση όντως δεν παρήγαγε αποτέλεσμα… γιά την ακρίβεια, δεν παρήγαγε πολιτικό αποτέλεσμα τότε (δηλαδή, δεν απέτρεψε το κακό), αλλά είναι σοβαρώτατο θεμέλιο γιά το μέλλον – κι όταν έρθει η στιγμή, θα παράξει. Γι’ αυτό καί πρέπει να συμματάσχουμε στα σημερινά συλλαλητήρια.

Βέβαια, σ’ έναν κόσμο που ξεχνάει γρήγορα, σ’ έναν κόσμο όπου η παραποίηση της Ιστορίας δίνει καί παίρνει (καί δεν νοιάζεται κανείς, μιά που τα καθημερινά προβλήματα του καθενός μας είναι βουνό κι απαιτούν συνεχώς την προσοχή μας), σ’ έναν κόσμο όπου δεν ισχύει το ιστορικό ή το συναισθηματικό Δίκαιο, αλλά μονάχα το Δίκαιο της ισχύος (δηλαδή ο γκανγκστερισμός), η συμμετοχή σ’ ένα προ δεκαετιών ογκώδες συλλαλητήριο γιά το Δίκιο πιθανώτατα δε λέει τίποτε σε κανέναν.

Αλλά να συμμετάσχετε, διότι κάποια μέρα θα πεί!

(Συνοδευόμενη στο μέλλον αυτή η ανάμνηση με τρομακτική Ελληνική Ισχύ, εννοείται! Τότε, θα καταλάβουν άπαντες τί σημαίνει «Ελλάδα»! Θέλουν-δέ θέλουν. Αλλά οι βάσεις πρέπει να τεθούν από σήμερα.

Τώρα, να μιλήσω γιά κάτι μεταφυσικές λεπτομέρειες, όπως πχ το δημιουργούμενο με τα συλλαλητήρια αιθερικό αποτύπωμα… Καλύτερα να τ’ αφήσω. Ας μείνουμε στο φυσικό πεδίο, στην καθημερινότητα. Εσείς μονάχα να θυμάστε τη ρήση του Κολοκοτρώνη, ότι: “…Ο βασιλεύς μας -δηλ. ο Κων. Παλαιολόγος- δεν παραδόθηκε!”)

 

Όσο γιά τα “κάτω του τραπεζιού”, μικρό μάθημα Ιστορίας.

Το Όνομα ναί, έχει ήδη δοθεί “κάτω απ’ το τραπέζι”. Συμφωνώ.

  • Όμως, όχι τώρα, απ’ το αγράμματο κι ανιστόρητο γελαδογλειμμένο σαδιστάκι.
  • Όχι επί Βρυκόλακα, το 1991.
  • Όχι επί Καραμανλή του φρύδια, κάπου το 1957. (Καί μπράβο σ’ όσους ανακάλυψαν το ΦΕΚ -καί το ξεμπρόστιασαν στο Διαδίκτυο- με τη διατύπωση “Δημοκρατία της Μακεδονίας”, τότε που αποκαταστήσαμε σχέσεις με τη Γουγκοσλαυΐα του Τϊτο καί υπέγραψε το σχετικό έγγραφο ο φρύδιας αβλεπί.)
  • Όχι επί Τίτο, το 1944-49. (Καί μπράβο στα βίντεο με τον μίστερ V, ο οποίος μας αποκάλυψε την ιστορική λεπτομέρεια ότι, καθ’ όλη τη διάρκεια του Β’ ΠΠ, στον Τίτο η αγγλίτσα είχε κολλήσει σαν τσιμπούρι τον ίδιο τον γυιό του Τσώρτσιλ!!! Όχι, που θ’ άφηνε η αγγλίτσα ήσυχη την υπόθεση “Μακεδονία”!)
  • Όχι από τις κυβερνήσεις των ετών 1922-1940, οι οποίες μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή όντως πήραν το μάθημά τους γιά το ποιός πράγματι κάνει κουμάντο στην Ελλάδα. (Καί υπέγραψαν διάφορα, πχ σύμβαση Κούπερ.)
  • Όχι το 1918-25, από το δημιούργημα του σιχάματος Μπεναρόγια. (Περί του πώς ένας αλλοδαπός, χωρίς -ουσιαστικώς- ούτε κάν την Ελληνική υπηκοότητα, γίνεται βουλευτής στην Ελληνική Βουλή καί νταβατζής της Ελληνικής κοινωνίας, λίγα λόγια εδώ.)
  • Όχι κατά τον Α’ ΠΠ, που τον ξεκίνησε η πενταμελής συνωμοτική ομάδα “Μαύρη Χείρ” μερικών οβραίων -κι όχι Σέρβων- (Πρίντσιπ, Τράνκοζιτς, κτλ), σε συνέργεια με το προσωπικό ασφαλείας του Φραγκίσκου Ιωσήφ.
  • Όχι παλιότερα (1903-1908), από τις εναντίον των Ελλήνων εθνοκαθάρσεις των σιωνιστικών (γνωρίζω άριστα τί γράφω!) δήθεν Βουλγαρικών κομιτάτων στη Μακεδονία καί την Ανατολική Ρωμυλία, που άρχισαν με την εξέγερση του Ήλιντεν. (Κυκλοφοράει πολύ αυτή η ονομασία τώρα τελευταία!… Μπράβο, μπράβο, βλέπω αυξάνεται το ενδιαφέρον των μέχρι πρό τινος ασχέτων γιά ιστορικές μελέτες! Καλό αυτό! Λέω ν’ ανοίξω κουλτουριάρικη καφετέρια με δανειστική βιβλιοθήκη Ιστορίας, με ταμπέλα “Το Ήλιντεν”! Lol!!!)
  • Όχι ύστερα από τις «πιέσεις» προς την τουρκίτσα των Γερμανών κατόχων ομολόγων του ψευτο-Ρωμαίϊκου, οι οποίοι έμειναν με το πουλί στο χέρι μετά την πτώχευση της Ελλάδας του 1896, καί προκάλεσαν την επίθεση της τουρκίτσας εναντίον μας καί τον «ατυχή» πόλεμο του 1897.
  • Όχι κατά το τέλος του 19ου αιώνα, όπου μας προέκυψε φλογερός υπερασπιστής της ανεξαρτησίας …των Σέρβων ο τότε νεώτατος Αρθούρος Ήβανς (ναί, ο πασίγνωστος απ’ την Κνωσσό!), που τό ‘παιζε δημοσιογράφος! (Περί αγγλίτσας, κάτι σας είπα παραπάνω· κι ακόμη κάτι παλιότερα, ότι δηλαδή δεν διακρίνεις τα …αξιώματα στην άρχουσα τάξη των αγγλίτσων. Δεν διακρίνεις ποιός είναι ευγενής, ποιός πράκτορας, ποιός ιερωμένος, ποιός καθηγητής πανεπιστημίου, κτλ κτλ. Αυτές οι ιδιότητες εκεί συγκεντρώνονται συνήθως πολλές σ’ ένα πρόσωπο.)
  • Αλλά σίγουρα κάπου το 1862-63, αμέσως μετά την έξωση του Όθωνα.

Ειλικρινά, δεν γνωρίζω ποιές υποσχέσεις έδωσε ο (τότε δεκαοχτάχρονος -καί μάλλον τετρομαγμένος– πιτσιρικάς) Γεώργιος ο Α’ πρίν φορέσει το στέμμα της Ελλάδας, ή ποιά μυστικά πρωτόκολλα υπέγραψε. (Αν καί σπανίως γράφονται κι υπογράφονται τέτοια πράγματα, διότι τα γραπτά μένουν – καί …τζίζ!) Αλλά πάω στοίχημα πως η Μακεδονία ξεπουλήθηκε από τότε!!! Τότε έγινε η αρχή της προδοσίας!

Γιατί;

Διότι, ώ ‘γαθοί, ο Όθων αναγκάστηκε τελικώς σε παραίτηση κι εξορία, επειδή ζήτησε η Ελλάδα να φτάσει …στην Κωνσταντινούπολη!!! (Με αφορμή τον Κριμαϊκό Πόλεμο.) Αυτή ήταν η αιτία που τον έδιωξαν «αι Μεγάλαι Δυνάμεις», κι όλα τα υπόλοιπα είναι σάλτσες. Γι’ αυτό επενέβησαν οι “σύμμαχοι” το 1854-57, προς (οριστικόν) συνετισμόν της Ελλαδίτσας – καί όποιου ηγέτη της ονειροβατούσε …Οθωνικώς πως. Διότι ναί μέν, κουτσός / κουλός / στραβός ο Όθων, μ’ ελαττώματα ο Όθων (κυκλοφορούν καί κάτι φήμες πως γούσταρε τους τσολιάδες), αλλά φανατικώτατος οπαδός της Μεγάλης Ιδέας του Έθνους μας, ο Όθων!

Άρα, επαγωγικώς καταλαβαίνουμε πως ο Γεώργιος ο Α’ έδωσε κάποιες ανθελληνικές υποσχέσεις γιά τον εσαεί μελλοντικό περιορισμό των βορείων συνόρων της Ελλάδας, που μας βασανίζουν μέχρι σήμερα. Οι “σύμμαχοι” δεν έπρεπε να ξαναενοχληθούν από κάτι τέτοιους βασιλίσκους-κουνούπια.

 

Επανερχόμαστε στο σήμερα.

Επί της ουσίας, δεν υφίσταται κανένα “Μακεδονικό” ζήτημα. Αν οι γείτονές μας του κρατιδίου αυτού πάνε να φτιάξουν προκοπή στη δική μας την καμπούρα, λάθος τους καί να το βουλώσουν. Δεν θα τους κάνουμε το χατήρι.

Εκείνο που υφίσταται, αντιθέτως, είναι η προετοιμασία των ηπαπαραίων για τον ταχέως επερχόμενο Γ’ ΠΠ – στα πλαίσια της οποίας επείγονται να φέρουν κράτη-πιόνια προς το μέρος τους, στο σκάκι που στήσανε με αντιπάλους τους Ρώσσους.

Θα ρωτούσε κανείς… καλά, η βάση ΜπόντΣτηλ δεν δείχνει ότι η Φυρόμπουρδα είναι ήδη στο δικό τους στρατόπεδο; Δείχνει, αλλά οι ηπαπαραίοι θ’ απαντήσουν πως άλλο οι διμερείς σχέσεις, κι άλλο το ΝΑΤΟ. (Γιά την ακρίβεια, καί στην Ελλάδα οι περισσότερες βάσεις των ηπαπαραίων υπάγονται σε διμερή διακρατική συμφωνία – ανανεωθείσα επί Αντρεοπαπαντρέου, του κραυγάζοντος «- Έξω οι βάσεις!». Καθαρά Νατοϊκή βάση νομίζω πως είναι μόνο το Άκτιο.) Δεν ξέρω σε τί θα τους εξυπηρετήσει (πιθανώτατα σε ακώλυτη διέλευση Νατοϊκών στρατευμάτων κάθε εθνικότητας), πάντως φαίνεται πως δεν τους αρκεί η διμερής διακρατική στρατιωτική σχέση με τη Φυρόμπουρδα, καί θέλουν οπωσδήποτε να την εντάξουν στο ΝΑΤΟ…

…Όπου, όμως, η νοτιοανατολική πτέρυγα του συγκεκριμένου κωλο-οργανισμού έγινε (με υπαιτιότητα της τουρκίτσας καί τακτική Ποντίου Πιλάτου των ηπαπάρα) τελείως σκατά, καί με την είσοδο ακόμη μιάς χώρας-βάρους στ’ αρχίδια των Ελλήνων, θα γίνει απόσκατα. Γι’ αυτό ακριβώς επείγονται οι ηπαπαραίοι να υποχωρήσει η Ελλάδα ακόμη μία φορά, ξεπουλώντας ακόμη ένα κομμάτι της. Διότι το δημιούργημα του οβριού Τίτο καί των οβριών πόρδων της αγγλίτσας είναι δασκαλεμένο να μήν υποχωρεί. (Καί οι ηπαπαραίοι δεν θέλουν να τσακωθούν με τα ένθεν του Ατλαντικού ξαδέρφια τους.) Άρα… (Άρα, πρέπει να υποχωρήσει η Ελλάδα.)

(Βέβαια, καί παρά το ότι διαθέτουν ισχύ, το να διορθώσουν οι ίδιοι τα κακώς κείμενα της “Συμμαχίας”, το να υποχρεώσουν κάθε κατεργάρη να κάτσει στον πάγκο του ….δέεεεεεν τους πέρασε απ’ το μυαλό. Αλλά υποψιάζομαι πως μάλλον δεν θέλουν να διορθώσουν τίποτε, αντιθέτως υποδαυλίζουν τον ανθελληνισμό του κάθε κοπρίτη. Καλά τα λέω, ερπετό; Μέσα έπεσα; )

Το γελαδογλειμμένο, τώρα, με την παρέα του απλώς εκτελούν ατόφιες τις εντολές των ηπαπαραίων – καί άνευ καθυστερήσεων. Διότι καί σκατόψυχοι ανθέλληνες τυγχάνουν, καί φοβισμένα σκουληκάκια, καί χαζοβιόληδες. (Νομίζουν πως απλά αρκεί να κάνεις τα χατήρια των ηπαπαραίων, γιά να είσαι επιτυχημένος πωλητικός – καί δεν χρειάζεται να σκέφτεσαι παραπέρα.) Γι’ αυτό κι ο κάθε Έλληνας πρέπει να συμμετάσχει στα συλλαλητήρια, διότι δεν επιτρέπεται να καθορίζει το μέλλον της Ελλάδας ο εσμός του νύν γκουβέρνου.

 

…Εντάξει, το ξέρω πως εξελέγησαν τις δυό τελευταίες φορές απανωτά. Ωραία! Καί λοιπόν; Τί παναπεί; Την πήραν ισόβια εργολαβία τη διακυβέρνηση της Ελλάδας, καί δεν το ξέρουμε;

 

β2. Το δημοψήφισμα.

Δημοψήφισμα γιά το αν θα δώσουμε το όνομα “Μακεδονία” (σκέτο, ή με καρυκεύματα) στη Φυρόμπουρδα, ΔΕΝ πρέπει να γίνει επ’ ουδενί. Αδιάφορο κι αν το προτείνει το οποιοδήποτε σοβαρό άτομο.

Γιατί;

Διότι πρώτον, δεν συζητάμε αυτονόητα πράγματα. (Τί να θέσουμε προς συζήτηση; Αν η Ελλάδα -καί οποιοδήποτε κομμάτι της- είναι η Ελλάδα; Γιά τρελλούς ψάχνετε; )

Δεύτερον, υφίστανται λόγοι αρχών: Το γελαδογλειμμένο έδειξε ήδη μία φορά πως τα δημοψηφίσματα τα γράφει εκεί που δεν πιάνει το μελάνι. Άρα, τώρα δεν είναι να το εμπιστεύεται κανείς λογικός άνθρωπος.

Επίσης, έδειξε καί κάτι άλλο, απείρως σοβαρώτερο – που δυστυχώς, δεν το πήρε κανείς χαμπάρι: ότι στην αστική δημοκρατία τύπου σημερινής Ελλάδας, δεν είναι μόνο οι νομικές πράξεις προερχόμενες από διαφόρους πονηρούς των στοών (πχ ο ΕΝΦΙΑ). Είναι καί οι παραλείψεις! Τα συνταγματικά καί νομικά κενά είναι τέτοια, που ΔΕΝ καλύπτονται – καί δεν γίνεται καμμία προσπάθεια ούτε κάν από τους προς τούτο αρμόδιους να καλυφθούν.

Μ’ άλλα λόγια, ο πολίτης είναι παντελώς ανίσχυρος μπροστά στα νομοθετικά σκατά, που μαγειρεύει καί του σερβίρει το διεθνές πλέγμα των συνωμοτών γκάνγκστερς. (Δες καί πρόσφατη περίπτωση Ιταλίας.)

Ως παράδειγμα στα καθ’ ημάς, η ταύτιση υπηκοότητας καί ιθαγένειας υφίσταται από την εποχή των Βαυαρών. Ουδείς, δέ, νομοθέτης ή νομομαθής φρόντισε να τη διορθώσει. (Καί γεμίσαμε με «ιθαγένειες» τα λαθρόσκατα. Αντί γιά υπηκόοτητα – κι αυτή, υπό αυστηρότατες προϋποθέσεις.) Εκείνο, δέ, το περίφημο ακροτελεύτειο άρθρο του Συντάγματος αποτελεί το κερασάκι στην τούρτα της νομοθετικής μασωνομαλακίας!!! Διότι μας λέει ότι πρέπει μέχρι κι ο τελευταίος Έλληνας να γνωρίζει καί να κατανοεί νομικές έννοιες, που δεν τις ξέρουν ούτε οι ειδικοί! Κι αφού πλακωθεί στο διάβασμα νομικών εννοιών πχ ο καφετζής της Άνω Ραχούλας, καί διαπιστώσει ότι παραβιάζεται το Σύνταγμα, “έχει υποχρέωση”, λέει, να κατεβεί στη Βουλή με τη μαγκούρα, καί να τα σιάξει τα πράγματα – ου μήν να σιάξει καί την καμπούρα των επιόρκων βουλευτών καί υπουργών.

Σοβαρά; Μωρ’ τί μας λές;!!!

Η εν λόγωι σοβαροφανής σαχλαμάρα φάνηκε καθαρά πόσο παπατζηλίκι είναι, πόσο ηχηρή πορδή στον καθαρό αέρα είναι, με το δημοψήφισμα του 2015· ή με διάφορες περιπτώσεις, όπου Σύνταγμα καί νόμοι κατάντησαν πατσαβουρόχαρτα. Στην πράξη, δεν μπορεί να ισχύσει κανένα “ακροτελεύτειο” άρθρο. Αντιθέτως, ισχύει η διαρκής καί απαραβίαστη ατιμωρησία των πολιτικάντηδων γιά όποιο έγκλημα κι αν διαπράξουν – ακόμη καί εθνική προδοσία! Αν θέλουμε να μιλάμε σοβαρά, το ίδιο το Σύνταγμα έπρεπε να έχει διατυπωμένη σαφέστατη ποινή γιά όποιον το παραβιάζει, τουλάχιστον στις εξόφθαλμες περιπτώσεις. Κι αν θέλετε να σας την πω εγώ την ποινή, είναι το να μπαίνει στη Βουλή ο φρούραρχος καί να φοράει στους επιόρκους χειροπέδες – γιά να οδηγηθούν είτε σε κάθειρξη, είτε στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Αλλοιώς, μην περιμένετε προκοπή. Ο καφετζής της Άνω Ραχούλας δεν θα επανορθώσει καμμία παραβίαση του Συντάγματος.

Οι περισσότεροι συν-Ελληνες σήμερα δυστυχώς κατάντησαν σχεδόν αποβλακωμένοι ραγιάδες σε πανικό, αλλά μερικοί δεν είμαστε. Επομένως, εμείς οι μερικοί δεν δεχόμαστε να γελάνε οι στοές εις βάρος μας με κάτι τέτοιες νηπιακού επιπέδου νομικίστικες κασκαρίκες, τις οποίες ο πολύς λαός τις παίρνει στα σοβαρά. Έ, όχι δά! Αρκετοί από μας, μιά στοιχειώδη νοημοσύνη κι έναν στοιχειώδη αυτοσεβασμό τα διαθέτουμε.

 

Το γελαδογλειμμένο, λοιπόν, μας έδειξε το πόσο λεπτό είναι το σύνορο μεταξύ νομιμότητας καί παρανομίας των μασωνο-νόμων. (Τί «λεπτό»; Ανύπαρκτο είναι! Σαν τα ανύπαρκτα σύνορα στη θάλασσα μεταξύ Λέσβου -μπορεί καί Μυτιλήνης- καί τουρκίτσας! Lol!!!) Άρα, καί το πόσο ανύπαρκτη ισχύ έχουν τα δημοκρατικά δήθεν υπερόπλα της ψήφου καί του δημοψηφίσματος. Άρα, μην ελπίζετε ότι θα τον σταματήσετε από διάπραξη εθνικής προδοσίας, ακόμη καί με 95% “ΟΧΙ” σε τυχόν δημοψήφισμα. Αφού δεν πρόκειται να τιμωρηθεί…

Τρίτον, καί όλως επικουρικώς (που γράφουν κι οι δικηγόροι), τα αποτελέσματα των εκλογών αλλοιώνονται αγρίως. Τα ζήσαμε πρόσφατα: εκλογικά τμήματα χωρίς ψηφοδέλτια κάποιων κομμάτων, άλλα με ψηφοδέλτια κομμάτων που δεν κατέβαζαν υποψήφιο εκεί, άλλα με κόμματα …ανύπαρκτα (σε πρόσφατες Ευρωεκλογές υπήρξαν ψηφοδέλτια του Πασόκ – το οποίο, όμως, δεν κατέβηκε ως Πασόκ, αλλά ως “Ελιά”!), καί ούτω καθ’ εξής. Μάλιστα, όλοι ξέρετε πως οι δημοσκοπήσεις δεν γίνονται γιά να προβλέπουν αποτελέσματα εκλογών, αλλά γιά να …τα επιβάλουν συνειδησιακώς στον λαό.

Λοιπόν; Τί λέτε; Ρισκάρετε χαρτοπαίγνιο μέσα σε καταγώγιο οπλοφορούντων κακοποιών με δική τους σημαδεμένη τράπουλα;

Τέταρτον, η (φιλοσκοπιανή) προπαγάνδα καλά κρατεί… Διότι οι μέν χορτάτοι παίρνουν συγκαταβατικό καί ολίγον ….φιλάνθρωπο ύφος υπέρ αδυνάτου, καί λένε: “- Έλα μωρέ! Αφού έτσι ονομάστηκαν από μόνοι τους, εμείς τί να κάνουμε τώρα;”, ο δέ κοσμάκης λέει: “- Ώχου, ρέ φούστη μου! Μας τα πρήξανε! Δεμπάνα το δώσουνε το Όνομα, να ησυχάσουμε;! Καί τί έγινε, δηλαδή;”

Καί βέβαια είναι μεγάλη ταλαιπωρία να κάτσεις να εξηγήσεις στον μέν ότι μαλακίζεται (αφού αγνοεί πανηγυρικώς την Ιστορία), καί στον δέ ότι: “- Κάτι μεγάλο έγινε, αφού ρωτάς! Διότι πρέπει να κατανιοήσεις ότι τώρα που πήραν φόρα, θα μας πάρουν καί τα σώβρακα!”

Ουδείς σώφρων Έλλην, όμως, θα διακινδύνευε -με τον ρυθμό που πάνε τα πράγματα- ένα επίσημο ποσοστό έστω καί 20% μέγιστο υπέρ της προδοσίας!

 

Άρα, το δημοψήφισμα στην παρούσα συγκυρία ΔΕΝ το θέλουμε. Δεν είναι έντιμος ο πολιτικός αγώνας με τους υφιστάμενους κανόνες, επομένως δεν θα είναι έντιμο το αποτέλεσμα.

 

β3. Η αποχή από γκουβερνο-δημοψήφισμα

Ένα τέτοιο είναι όντως πιθανό να γίνει (ως φύλλο συκής), αφού θα κάνουν κι οι Σκοπιανοί. Αλλά, αφού είπαμε ότι μας την έχουνε στημένη, κι αφού αποδείξαμε ότι τελικά θα κάνουν του κεφαλιού τους (που να χτυπιέμαστε εμείς), ποιός ο λόγος να τους προσφέρουμε νομιμοποίηση;

Ό,τι αποτέλεσμα καί να βγάλει ένα τέτοιο σκατένιο δημοψήφισμα, όμως, είναι υποχρεωμένοι να μας πούν καί το ποσοστό αποχής. Όχι πως θα συγκινηθεί το Αλεκσάκι με την υψηλή αποχή (δηλαδή, το κλάσιμο που θα φάει στα μούτρα) καί θ’ αλλάξει μυαλά, αλλά έτσι, γιά το εθνικό γαμώτο. Γιά την Ιστορία!

Αν μή τί άλλο, θα φανεί ξεκάθαρα πόσοι είναι οι προδότες.

 

β4. Μά, συλλαλητήρια που ίσως καταλήξουν σ’ εμφύλιο;

Ναί! Γιατί όχι;

Ο πολλαχόθεν μουρμουριζόμενος δήθεν επερχόμενος «εμφύλιος”, δηλαδή ουσιαστικώς η ένοπλη επίθεση διαφόρων -προετοιμασμένων προς τούτο- ανθελληνικών στοιχείων (λάθρο, Βρωμά, χαλβανών, πρακτόρων, γενιτσάρων, κτλ) εναντίον των Ελλήνων μέσα στην Ελλάδα, όντως είναι προγραμματισμένος από καιρό… Αν καί μπορεί ν’ αποφευχθεί υπό κάποιες συνθήκες (δεν θα πώ ποιές). Οι οποίες, όμως -γιά να είμαι ειλικρινής-, μέχρι σήμερα δεν φαίνονται στον ορίζοντα.

Εν πάσει περιπτώσει, τί προτιμάτε:

  • Να καθήσετε καί να περιμένετε το μοιραίον (αφού δώσετε χρόνο σ’ όλους αυτούς να προετοιμαστούν όπως λέει το σχέδιό τους – πχ να ολοκληρωθεί η μεταφορά της προβλεπόμενης ποσότητας τυφεκίων καί σφαιρών από το εξωτερικό, γιά εξοπλισμό των μπάχαλων) ;
  • Ή να τους χαλάσετε τα σχέδια όλων αυτωνών, ορίζοντας ΕΣΕΙΣ τους κανόνες πάλης (χρόνο, τόπο, είδος) με απρόβλεπτο τρόπο;

Γι’ αυτό, λοιπόν, αν ξεσπάσει τέτοια καταιγίδα, την προχωράμε – κι όπου μας βγάλει. Δεν διστάζουμε ούτε στιγμή!!!

Αν μή τί άλλο, τώρα δεν είμαστε καθόλου καλύτερα. Μετράμε δεκάδες χιλιάδες αυτοκτονίες, μετανάστευση νέων, ανεργία, μειώσεις μισθών καί συντάξεων, ακρίβεια, πληθωρισμό, φαγητό απ’ τα σκουπίδια, φόρους στον πισινό μας, συνεχιζόμενη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, πωλητικά ψέμματα, λαθροπλημμύρα, απροκάλυπτη έχθρα εσωτερικών κι εξωτερικών εχθρών… Επομένως, τί έχουμε να χάσουμε, άμα αρπαχτούμε με το γκουβέρνο; Θα τσαλακώσουν τα ρούχα μας, δηλαδή; Ή δεν θα πάμε διακοπές στις Μαλδίβες;

Τώρα, θα μου πείς ότι -σε τέτοια περίπτωση- θα επέμβουν με άγριες διαθέσεις “συνετισμού” μας οι “σύμμαχοι”… όπως έγινε αμέτρητες φορές στο παρελθόν. Έ! Δεν θα επέμβουν μόνον αυτοί!… Καί (με το «μόνον αυτοί») δεν αναφέρομαι μονάχα στο Ξανφόν Γκιένος, αναφέρομαι καί στο …Γκρίζο Τετράποδο! Lol!!! (Κοιτάχτε ανατολικά, καί θα καταλάβετε.)

Αλλά μετά, Γαία Πυρί μειχθήτω!  Όλα θα γίνουν ώπα! Κι αν κάποιος “σύμμαχος” νομίζει ότι θα τη βγάλει καθαρή απ’ αυτή την ιστορία, είναι απλά πανηλίθιος. (Να τον χαίρεται η μάνα του!)

 

Τα διαβάσατε μετά προσοχής όλα τα παραπάνω επεξηγηματικά – όσοι φτάσατε την ανάγνωση μέχρις εδώ; Ωραία!

Τώρα ξαναπάτε στην αρχή, καί αποστηθίστε το συνοπτικό «εγχειρίδιο».

Καί διαδώστε το.

 

Υγ 1: Η φάση με τα συλλαλητήρια μπορεί να έχει μερικές όψεις «μπρός γκρεμός καί πίσω ρέμα», αλλά έχει καί τα καλά της, όμως. Ξεβρακώνει οριστικώς πρόσωπα καί καταστάσεις. Πχ ο Λιάπης είναι τελειωμένη υπόθεση γιά την Ελλάδα. Οριστικώς. Καμμένο χαρτί. (Άρα, όσο καί να χτυπιέται στο μέλλον γιά “πανθρησκείες” καί τα ρέστα, δεν θα τον ακούει κανένας.)

Οι υπόλοιποι του κλήρου, αν δεν θέλετε κι εσείς να τελειώσετε οριστικώς, βάλτε τη μανίκα του ράσου βαθειά στην τσέπη, καί κανονίστε τα έξοδα γιά λεωφορεία με κόσμο.

Υγ 2: Πολλοί καθαροί συν-Έλληνες μπορεί να έχετε αντιρρήσεις. Καλά κάνετε, πλήν όμως στο συγκεκριμένο θέμα ΔΕΝ θα σας ακούσω. Κι αν μπορούσα να σας επιβάλω τη γνώμη μου με το στανιό, ειλικρινά σας λέω ότι θα το έκανα.

Δεν κάνω πίσω. Στα βιβλία της Ιστορίας καί στην έστω στοιχειώδη πολιτική δεν είμαι κανένας χθεσινός.

Έχω, δέ, πλήρη επίγνωση της εθνικής ευθύνης που ανέλαβα.

 

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΠΡΟΣΘΗΚΗ, 06/06/2018

Δεν χρειάζεται πολύ ψάξιμο, γιά ν’ αντιληφθεί κανείς ότι από την ανάλυση παρέλειψα δύο παράγοντες: την (καθοδηγούμενη πεισματική πολιτική) βλακεία, καί τον διάβολο – δηλαδή, το χρήμα.

Αυτές τις παραμέτρους τις παρέλειψα επίτηδες, διότι: αφ’ ενός εύχομαι (ουτοπικώς, αν θέλετε) η πολιτική βλακεία ενός ατόμου να ΜΗΝ υπερβεί το πατριωτικό του αίσθημα, αφ’ ετέρου πάγια θέση μου είναι πως το χρήμα δεν έχει θέση σε μιά διαμάχη κυρίως στο επίπεδο των ανωτέρων εννοιών κι αισθημάτων.

Εν πάσει περιπτώσει, η πραγματικότητα …διαφωνεί μαζί μου (μ’ αρέσει-δε μ’ αρέσει). Οπότε, εξηγώ.

 

(α) Πολιτική βλακεία των νεο-Ελλήνων.

Δυστυχώς, από το 1974 μέχρι σήμερα ελάχιστοι έδειξαν πως ξέρουν να φέρονται σωστά ως πολιτικά όντα. Η συντριπτική πλειονότητα ψηφίζει:

– «Επειδή έτσι». (Δηλ. επειδή ψηφίζουν οικογενειακώς το τάδε ή δείνα κόμμα.)

– Γιά τα ρουσφέτια. (Γιά να δείξουν «καλή κομματική συμπεριφορά», ώστε να τους κάνει το κόμμα τα χατήρια.)

– Από πείσμα, ψηφίζουν όχι τον άξιο, αλλά τα σκουπίδια – απλά γιά σπάσιμο στον αντίπαλο. (Κυρίως σε δημοτικές εκλογές.)

Απ’ αυτήν ακριβώς την τακτική φορτώθηκαν οι Αθηναίοι στην καμπούρα τους τη Δρακουλοκόρη καί τον Χαμίνη, κι οι Θεσσαλονικείς τον Μπουτάραγα. Καί μετά (αφού, δηλαδή, ψηφίσουν βλακωδώς) παραπονιούνται!…

  • Ότι ο δήμαρχος δεν ενδιαφέρεται γιά τα προβλήματα της πόλης!
  • Ότι το ταμείο του Δήμου έχει ελλείμματα! (Τα οποία δεν δημιουργήθηκαν από μόνα τους, φυσικά – κάποιοι έβαλαν τη μακριά χερούκλα τους καί βούτηξαν το παραδάκι.)
  • Ότι ο δήμαρχος κάνει άγρια ρουσφέτια, διορίζοντας άχρηστους στις υπηρεσίες!
  • Ότι…
  • Ότι…
  • Ότι…

Ειδικά το τρίτο είδος ψήφου, ο σοφός λαός μας το χαρακτηρίζει διά της αισχράς παροιμίας: «Θύμωσ’ ο αγάς, κι έκοψε τ’ αρχίδια τ’!» (Έχει καί συνέχεια: «…Καί μετά ρωτούσε το χωριό, αν στεναχωρέθ’καν!» 🙂 )

Όπως καταλαβαίνετε, στο δημοψήφισμα υφίσταται μέγιστος κίνδυνος να κατέβουν τα κομματόσκυλα του (φιλο)κυβερνητικού εσμού (Σύριζες, Ποτάμια, μεταμφιεσμένοι Πασόκοι, φιλελέδες, «μενουμευρώπηδες», κτλ) ως συντεταγμένος λόχος, καί να πούν: «Ναί, να δοθεί το Όνομα!». Γιατί; Διότι όλοι όσοι λέμε «Όχι» είμαστε «φασίστες», κι αυτοί θα κατεβούν φουριόζοι «να τους δώσουν ένα μάθημα τους παλιοφασίστες!».

Άρα, έχουμε έναν μέγιστο κίνδυνο να σκάσει μύτη αμέσως-αμέσως ένα ποσοστό κάπου 35% (ου μην καί παραπάνω), έτσι, γιά σπάσιμο στους «φασίστες»! Κι όχι από τόοοοση πιά έλλειψη πατριωτισμού καί λατρεία της προδοσίας.

Πάμε τώρα στον Ακατονόμαστο.

 

(β) Το χρήμα.

 

(β1) Σε τυχόν δημοψήφισμα γιά το Όνομα, δεν διακυβεύονται μονάχα αφηρημένες έννοιες, όπως η Ιστορία ή ο πολιτισμός. Διακυβεύονται μεγάλα χρηματικά συμφέροντα, κι αυτό οφείλουν να το καταλάβουν άπαντες.

Ήδη έσκασαν μύτη απόψεις, ότι χρειάζεται οπωσδήποτε μιά ομαλή σχέση με τα Σκόπια (ό εστί μεθερμηνευόμενον: να τους κάνουμε όλα τα χατήρια), προκειμένου ν’ αποδώσουν χρήμα οι επενδύσεις παν-Ευρωπαϊκών εμπορικών μεταφορών στη νέα σιδηροδρομική γραμμή Πειραιάς-σύνορα.

Ήδη οι Κινέζοι, οι οποίοι έριξαν χοντρά λεφτά σε επενδύσεις εδώ (πχ Cosco), βλέπουν πρόωρες εκλογές. Γιατί; Διότι, όταν έρθει προς συζήτηση στη Βουλή η συμφωνία γιά το Όνομα (που -μή σας μένει καμμία αμφιβολία- ήδη υπέγραψαν στα κρυφά το Αλεκσάκι με τη συμμορία του, καί τώρα προβληματίζονται απλά πώς θα την παρουσιάσουν «επικοινωνιακώς» στα ΜΜΕ), η κυβέρνηση θα πέσει. Νομοτελειακώς. Ωστόσο, οι Κινέζοι τη δουλειά τους την κάνανε – έχουν εξασφαλίσει απρόσκοπτη (οδική καί σιδηροδρομική) δίοδο προς το κέντρο της Ευρώπης γιά τουλάχιστον μιά εικοσαετία, άρα δεν θα πάνε τα λεφτά τους χαμένα. Κι όχι μόνο δεν θα πάνε χαμένα, αλλά θα τους αποδώσουν χοντρό κέρδος.

(Το οποίο, αν δεν ξεπουλιόντουσαν από τους πωλητικούς η δημόσια περιουσία καί οι δημόσιες υποδομές, θα πήγαινε καθαρά στο δημόσιο ταμείο της Ελλάδας – κι όχι της Κίνας.)

Όμως, ποιός με βεβαιώνει εμένα ότι ΔΕΝ έσπρωξαν χρήμα στο να δοθεί το Όνομα «επισήμως»; Έ; Κι αυτοί, κι άλλοι ενδιαφερόμενοι…

 

(β2) Ο συντεταγμένος όχλος παλιανθρώπων, που θα πάει να ψηφίσει «ναί, να δοθεί το Όνομα», δεν θα πάει να το ψηφίσει αυτό γιά τις …ιδέες του, μή χέσω! Θα πάει μεν να ψηφίσει, αλλά θα πάρει κι ένα χαρτζηλίκι!

Ποιός ξεχνάει το χρήμα, που κυκλοφόρησε γιά εξαγορά συνειδήσεων στην Κύπρονννν στο «ναί» στο σχέδιο Αυνάν; Λέτε οι ηπαπαραίοι, το ίδρυμα Σόρος, άλλα παρεμφερή ιδρύματα «φιλανθρώπων», καί (τελευταίες, αλλ’ όχι έσχατες) οι διάφορες «λέσχες» να κάτσουν τώρα με σταυρωμένα τα χέρια – καί να μή ρίξουν χοντρό χρήμα στην πιάτσα γιά προπαγάνδα κι εξαγορά ψήφων;

Σοβαρά μιλάτε;;;

Συνέλθετε, λοιπόν!

Εμείς, τώρα, οι καθαροί ιδεολόγοι πατριώτες Έλληνες, τί έχουμε ν’ αντιτάξουμε στο μαύρο χρήμα που διαφθείρει τους πάντες; Τα λουκούμια, που πάω εγώ δώρο στα φιλαράκια μου; Σοβαροί να είμαστε!

Ή, μήπως, θα πείσουμε με τη λογική κανέναν «δημοκράταρο», ότι η παράδοση του Ονόματος είναι εθνική αυτοκτονία; (Άρα, να μην ελπίζει ότι θα τη γλυτώσει αυτός, όταν οι άλλοι πεθάνουμε.) Σιγά μην πειστεί ο κάθε μαλάκας! Αφού αυτός έκανε το «αντιφασιστικό» χρέος του «ενάντια στον Ελληνικό εθνικισμό», τότε αυτός είναι μιά χαρά! (Τόσο του κόβει, αλλά τη ζημιά την παθαίνουμε όλοι μας.)

Συμπερασματικώς:

ΟΧΙ σε δημοψήφισμα γιά την παραχώρηση του Ονόματος. Κι αν αυτό προκηρυχθεί, το σαμποτάρουμε παντί τρόπωι.

 

Υγ 1: Μιά που ο λόγος γιά το χρήμα… Ελπίζω να τα τινάξει όλα στον αέρα το χρήμα των Ρώσσων, που ταΐζει την αδιαλλαξία της αντιπολίτευσης στα Σκόπια!  🙂

Αλλά σε δημοψήφισμα δικό μας γιά το Όνομα, ΔΕΝ συναινώ.

Υγ 2: Οι Κινέζοι επιθυμούν καί τη σύνδεση του Δούναβη με τον Θερμαϊκό, μέσωι Αξιού. Πάλι γιά τις εμπορικές μεταφορές τους. Καταλαβαίνετε, όμως, τί συνεπάγεται αυτό; Χωρικά ύδατα …στα Σκόπια, κι η ηπειρωτική Ελλάδα κομμένη στα δύο! (Στα τρία, με τον πορθμό της Κορίνθου.)

Βρέ, με τίποτε Δημοψήφισμα, λέμε!!!

Δημογραφικό

101 Σχόλια

ο θέμα είναι πλέον χιλιοπαιγμένο καί κλισέ: οι Έλληνες δεν κάνουν παιδιά, οι Ελληνίδες κάνουν εκτρώσεις, ο πληθυσμός μειώνεται, χανόμαστε, κτλ κτλ. Δεν θα επαναλάβω πράγματα πασίγνωστα, αλλά με αφορμή την πρόσφατη ημερίδα κατά των αμβλώσεων θα επισημάνω όσα ή δεν κατάλαβαν ( ; ), ή αποφεύγουν να πουν οι ομιλητές τέτοιων συνεδρίων, εδώ καί δεκαετίες τώρα.

Όχι πως όλ’ αυτές οι «κλισέ» επισημάνσεις (δηλ. δεν κάνουμε παιδιά / χανόμαστε ως έθνος / κτλ) είναι λάθος· ολόσωστες είναι. Αλλά πρέπει να τονιστούν κάποιες «αθέατες» πλευρές του θέματος. Ίσως αυτές με το μεγαλύτερο ποσοστό συμμετοχής στο πρόβλημα.

 

Όπως είπε κάποτε ένα φιλαράκι, στον κόσμο μας επιτρέπεται να μιλάς. Επιτρέπεται να κατακρίνεις. Επιτρέπεται να πουλάς τρέλλα καί να τα γράφεις όλα εκεί που δεν πιάνει το μελάνι. Αλλά, μέχρις εκεί που …επιτρέπεται. (Διότι μετά έχει ηλεκτροφόρα σύρματα καί καίγεσαι.) Αυτό κρατήστε το ως βάση της κουβέντας μας, διότι αλλοιώς κάποια πράγματα θα σας φανούν τελείως ακατανόητα.

Τί επιτρέπεται, λοιπόν, να λες στο δημογραφικό;

Επιτρέπεται να μιλάς γιά υπογεννητικότητα, γιά οικονομικά προβλήματα (γενικώς καί αορίστως), γιά στατιστικούς δείκτες καί στατιστικές καμπύλες (επίσης γενικώς καί αορίστως). Επιτρέπεται, επίσης, να γεμίζεις τον τόπο κλάψες καί μίρλα γιά το μέλλον του έθνους μας.

Γιά ποιά πράγματα δεν επιτρέπεται να μιλάς, τώρα;

(Δεν επιτρέπεται, εννοώ όχι θεσμικώς, αλλ’ ατύπως. Βλέπετε, η «πολιτική ορθότητα» δεν είναι τωρινή υπόθεση. Την έκφραση: «- Μή θίγετε τα κακώς κείμενα!», την έχετε ακουστά; )

Δεν επιτρέπεται ν’ αναφέρονται τα εξής:

 

α1. Το ποιόν των ομιλητών

Κατά κανόνα, αυτοί που μιλάνε σε κάτι τέτοιες εκδηλώσεις είναι κάτι απόστρατοι, κάτι δεσποτάδες κι αρχιμανδρίτες, καί κάτι παρόμοιοι. Οι -κλασικώς θεωρούμενοι ως- «στυλοβάτες του έθνους», μ’ άλλα λόγια! Lol!!! Όμως, αυτοί οι λεβέντες είναι οι πλέον αναρμόδιοι να μιλάνε. Γιατί; Διότι…

  • Εσύ, ρέ απόστρατε, ως τί μιλάς;

Εσύ είχες μισθό απ’ τα 22 σου, παντρεύτηκες τη συμμαθήτριά σου απ’ το Λύκειο, τεκνοποίησες πρίν τα 30 σου, κι από ‘δώ πάν’ κι οι άλλ’. Ο άνεργος στα 30 του καί τα 35 του τί να πεί καί τί να κάνει; Τον ρώτησες, που του κάνεις καί τον δάσκαλο; Τον ρώτησες, που όταν αυτός τελικά βρίσκει μιά μόνιμη δουλειά, εσύ στην ίδια ηλικία βγαίνεις στη σύνταξη;

  • Εσύ, ρέ αρχιπαπά, ως τί μιλάς;

Εσύ έλαβες όρκο ότι δεν θα κάνεις ποτέ σου οικογένεια… καί δεν έκανες. Τί ζόρι τραβάς, τώρα, γιά το τί (δεν) κάνουν οι λοιποί Έλληνες;

Το αποκορύφωμα της υποκρισίας του είδους, ήταν όταν προ ετών άρχισαν οι γεννήσεις με παρένθετες μητέρες. (Νομίζω ένα περιστατικό στην Ιταλία, που μιά γυναίκα απέκτησε παιδί, που το κυοφόρησε η 60χρονη μητέρα της.) Τότε πετάχτηκε ο «μακαριστός» με την χαρακτηριστική εκνευριστική προφορά του, καί σχολίασε: «- Η Εκκλησία (δηλαδή αυτός ο ίδιος) δεν τα θέλει αυτά!» (Γιατί; Σε ρώτησε κανένας, ρέ; Τη γυναίκα που έχει καημό να κάνει παιδί, τη ρώτησες εσύ; Ή προσπάθησες να της δείξεις κατανόηση, μήπως; )

Τουλάχιστον ο πάπας απεδείχθη εξυπνότερος. (Ή πονηρώτερος, αν θέλετε.) Μπροστά στον κίνδυνο να εκστομίζει μαλακίες, προκειμένου να εκφέρει γνώμη γιά τις ραγδαίες επιστημονικές εξελίξεις της εποχής μας (καί να γελάνε κι οι πέτρες), συγκρότησε το (ατύπως αποκαλούμενο) «συμβούλιο των 80», αποτελούμενο από μέλη τουλάχιστον διδάκτορες σε διάφορες επιστήμες, καί τουλάχιστον αρχιεπισκόπους (ή καρδιναλίους, δέ θυμάμαι) στον ιερατικό βαθμό. (72 είναι στην πραγματικότητα, αλλά γίνονται 80 μαζί με γραμματείς, φαρισαίους, σφραγιδοφύλακες, καί τα ρέστα της καθολικής γραφειοκρατίας.) Το οποίο συμβούλιο του προετοιμάζει πολύ προσεκτικά τους λόγους που εκφωνεί, πχ γιά σχολιασμό θεμάτων βιοηθικής.

Εδώ, αντίθετα, οι δικοί μας… τελείως χύμα! Γιά να σχολιάσουν οποιοδήποτε θέμα, στηρίζονται στο ό,τι κατεβάσ’ η κούτρα τους! Σε έθνος που όντως κινδυνεύει με αφανισμό, ο άλλος κοίταζε τί είδους εγκυμοσύνες τ’ αρέσαν εκεινού!!! Τί να πείς… Το μόνο που έχω να σχολιάσω, είναι ότι δεν υπάρχουν ανταλλακτικά μυαλού.

 

α2. Το ποιόν των αντιθέτων – μπαχαλάκηδων, καί λοιπών

Το παρακράτος των μπαχαλάκηδων σαφώς προσπάθησε να διαλύσει καί τη συγκεκριμένη εκδήλωση κατά των εκτρώσεων. (Προσωπικώς, δεν παραξενεύομαι. Θα ήταν παράξενο, αν δεν το έκανε.) Στα πλαίσια, λοιπόν, του …«αγώνα» του (μη χέσω), γέμισε τον τόπο με χαρτάκια με εμετικά συνθήματα. Δεν αξίζει τον κόπο να τ’ αναφέρω, γιά κωλόχαρτα πρόκειται, πάντως ένα τους έγραφε περίπου ότι: «Η μήτρα μου δεν γεννάει φαντάρους γιά την Ελλάδα!»

Εδώ, λοιπόν, επιτρέπονται οι εκφράσεις φρίκης κι αποτροπιασμού, συν τα διάφορα «- Πώ πώωωω!!! Πού κατάντησε η νεολαία!!!» (Με τα οποία γέμισε το Διαδίκτυο τις επόμενες μέρες.)

Αλλά δεν επιτρέπεται να ψάξει κανένας (καί να καρφώσει φόρα-παρτίδα) :

  • Το ποιός πληρώνει τόσα χρήματα γιά αφίσες (καί δή, μεγάλου μεγέθους) καί χαρτάκια με συνθήματα.
  • Το ποιός τα κολλάει στα ντουβάρια όλης της Ελλάδας ταυτόχρονα. (Ούτε ο Άη-Βασίλης τέτοια ταχύτητα, όταν μοιράζει δώρα στα παιδιά!)
  • Καί το ποιός τα γράφει αυτά τα συνθήματα.

Παναπεί, σε ποιά γραφεία καί ποιοί μαντράχαλοι (μουστακαλήδες, ή μή – σιγά μην είναι γυναίκες!) …δεν βγάζουν φαντάρους απ’ τη μήτρα τους! Lol!!! (Ρέ ζώα!… Ο κώλος είναι γι’ άλλη δουλειά! Δεν μπορεί να παίξει τον ρόλο της μήτρας!)

Εν πάσει περιπτώσει, σε τέτοια καμώματα η αντιμετώπιση των πραγματικών Ελλήνων είναι μία: χεστήκαμε, κι η βάρκα έγειρε! Όποιος δεν θέλει να συμμετέχει στην υπεράσπιση της Ελλάδας, μπορεί να πάει στον διάολο κι ακόμα παραπέρα. (Καί σιγά που θα τον παρακαλέσουμε ν’ αλλάξει μυαλά!) Η πονηριά του στύλ: «Στο φτιάξιμο της πίττας εσείς, αλλά τζάμπα κομμάτι θα φάμε κι εμείς!», μας τελείωσε. Όποιος ψάχνει γιά τρελλούς καί κορόϊδα, λάθος πόρτα χτύπησε εδώ.

Εμείς που αγαπάμε την Ελλάδα, εμείς καί μόνον εμείς θα την υπερασπίσουμε. Όσοι κι αν είμαστε!

 

β. Ουκ εν τώι πολλώι το εύ

Αυτές οι εκδηλώσεις / ομιλίες / ημερίδες, δυστυχώς εστιάζουν μονάχα στο αριθμητικό πρόβλημα. Εντάξει, το καταλαβαίνω πως άμα μείνουμε καναδυό μύρια κι απέναντι έχουμε ογδόντα μύρια τουρκαλάδες, θα δυσκολέψει κάπως η ζωή μας! Αντί να σφάξουμε δέκα τους ο καθένας μας, θα σφάξουμε ογδόντα τους! Lol!!!

Αλλά κανείς δεν μιλάει γιά τις δύσκολες γέννες, ειδικά του 21ου αιώνα, που δυστυχώς σε μεγάλο ποσοστό βγάζουν προβληματικά παιδιά. (Ως παράδειγμα, λέω πως η Ελλάδα είναι πλέον γεμάτη από εργαστήρια λογοθεραπείας· κάθε πρωτεύουσα νομού έχει από πεντέξη.) Καί πού οφείλονται αυτές; μά, στα δηλητήρια που μπαίνουν στο σώμα μας. Πού αλλού;

Αεροψεκασμοί, σκάρτη διατροφή, φάρμακα με το παραμικρό… Καί κυρίως, τα κωλοεμβόλια, που είναι τα 1000% υπεύθυνα γιά τον αυτισμό των νεογεννήτων. (Μή μου φέρει κανένας αντίρρηση εδώ, διότι θα του χώσω τις «επιστημονικές» μελέτες του βαθειά στον κώλο του.)

Λοιπόν; Σκέφτηκε κανείς τί θα γίνουν όλ’ αυτά τα παιδιά ως ενήλικες; Κι ως πότε θα ζουν οι γονείς τους να τα φροντίζουν καί να τα προστατεύουν;

Καί πες ότι στη νέα Ελλάδα θα ληφθεί μέριμνα υπέρ αδυνάτων. Εντάξει. Αλλά μπορεί το μισό έθνος να μεταβληθεί σε έθνος νοσοκόμων του υπολοίπου μισού πληθυσμού;

Τέλος, μήπως είπε ποτέ κανείς ομιλητής τέτοιων εκδηλώσεων ποιοί είν’ αυτοί που δημιουργούν κι επιτρέπουν αυτά τα φαινόμενα; (Τα δημιουργούν «αυτοί», καί τα επιτρέπουν οι εγχώριοι πωλητικοί. Πολλοί από τους οποίους -οι «συντηρητικοί εθνικόφρονες» λεγόμενοι- είναι παρέα με τους προειρηθέντες«στυλοβάτες του έθνους», εξ ού καί η μούγκα των τελευταίων.)

 

Πριν κλείσω, έχω να πω ότι αυτά τα «προβληματικά παιδιά» προσωπικώς τα υπεραγαπώ· σαν τα «κανονικά» παιδιά. Κι αυτά με τιμούν με το χαμόγελό τους! Μας τά ‘στειλε ο Θεός, γιά να μάθουμε ν’ αγαπάμε κάτι άλλο, πέρα απ’ τον σκατοεαυτούλη μας, αν δεν καταλάβατε.

 

γ. Οι πραγματικές αιτίες

Πάλι, κανένας δε μιλάει γιά τις πραγματικές αιτίες της υπογεννητικότητας των σημερινών Ελλήνων. Εντάξει, ο άνεργος δεν μπορεί να κάνει οικογένεια, επειδή δεν έχει λεφτά – καί δεν υπάρχει ελπίδα να βρεί σύντομα καί σε επαρκή ποσότητα, γιά να στηρίξει οικογενειακό προγραμματισμό. Το βαθύτερο αίτιο, όμως, είναι οι συνθήκες που δημιουργούν την ανεργία. Καί φυσικά, σε ακόμη βαθύτερο επίπεδο βρίσκονται οι υπεύθυνοι των συνθηκών αυτών.

Πάλι δεν αναφέρει κανείς τίποτε γιά συνθήκες καί γιά υπεύθυνους, αλλά δεν χρειάζεται να ψάξουμε πολύ. Οι ένοχοι είναι οι εγχώριοι πωλητικοί, παρέα με τους διεθνείς νταβατζήδες του χρήματος καί των διαφόρων μυστικών «λεσχών».

Ειδικά γιά την Ελλάδα, η αναπτυξιακή έκρηξη της δεκαετίας του 1960 ακολουθήθηκε από πωλητικό «φρένο» από τη «Μεταπολίτευση» καί μετά. Βιομηχανίες κλείσανε, επιχειρήσεις κλείσανε, η φορολογία πήγε στα ύψη, οι γραφειοκρατικές διαδικασίες γιά να φτιάξεις δική σου επιχείρηση κατέστησαν παρόμοιες με τον γρίφο της Γραμμικής Β’… Καί τέλος, η νεολαία σπρώχτηκε στην παροχή υπηρεσιών – δηλαδή, σε κατάληψη μιάς καρέκλας καί σε χειρισμό …στυλό. Κι όλ’ αυτά, με όπλο ένα πτυχίο-κωλόχαρτο, το οποίο το κωλοκράτος μοίρασε (καί μοιράζει) αφειδώς στους πάντες. (Καί τώρα τελευταία, έκανε τους πάντες διδάκτορες. Σιγά τους σοφούς, ρέ! Μην παράγετε τόσους πολλούς! Δεν τους προλαβαίνουμε!)

Από σπόντα καί μόνον, τα τελευταία τριάντα χρόνια άνοιξαν οι δουλειές της νέας τεχνολογίας (υπολογιστές καί κινητά). Αλλά η νέα τεχνολογία εισάγει καί τα ρομπότ! Υποθέτω μάλλον δεν έχετε δεί ντοκυμανταίρ γιά το πώς δουλεύουν -γιά παράδειγμα- οι πλήρως ρομποτοποιημένες αποθήκες… γιά να καταλάβετε πού θα πάνε σε λίγα χρόνια ακόμη κι οι νέες δουλειές. (Στον κάλαθο των αχρήστων κι αυτές, γιά να γίνω σαφής.)

 

Απ’ την άλλη, ακόμη καί γιά τις υπάρχουσες δουλειές ή το χρήμα που κυκλοφορεί, δηλαδή την τρέχουσα Οικονομία, υφίστανται χοντρές στρεβλώσεις. Δεν σπούδασα Οικονομικά, αλλά καταλαβαίνω αρκετά πράγματα σε πρακτικό επίπεδο. Όπως το ότι έχει αλλάξει η ιεραρχία της κερδοφορίας καί των εσόδων. Δηλαδή; Δηλαδή…

…Σε κάθε κράτος που σέβεται τον εαυτό του, πρώτη σε κερδοφορία έρχεται η βιομηχανία. Η παραγωγή! (Καί η μεταποίηση.) Μαζί -στο ίδιο επίπεδο- με την πρωτογενή παραγωγή / μεταποίηση (δηλ. γεωργικά / κτηνοτροφικά προϊόντα καί αλιεία). Μετά έρχεται το εισόδημα από εργασία (ακόμη καί στον τριτογενή τομέα, δηλ. στην καρέκλα καί το στυλό που λέγαμε), μετά η μακροχρόνια επένδυση στο χρηματιστήριο (όχι ο τζόγος μετοχών, παραγώγων, κτλ), διότι αυτή στηρίζει την βιομηχανία, καί τέλος έρχονται οι παρασιτικές μορφές εσόδων. (Τζόγος γρήγορης αγοραπωλησίας «επασφαλίστρων» καί λοιπών εβραίϊκων κωλοχάρτων, τράπεζες, «αρπαχτές» από εποχιακές δουλειές, μεσιτείες, λοβιτούρες, καί τα ρέστα.)

Εδώ, όμως, με την κατάργηση της εγχώριας βιομηχανίας καί τη σταδιακή σμίκρυνση του πρωτογενούς τομέα (από …μόδα της «Ενωμένης» Ευρώπης), τί απομένει; Η πλήρης σαλατοποίηση της σωστής οικονομικής ιεραρχίας! Καί η επικράτηση κάθε είδους παρασιτικού χρήματος καί γενικώς παρασιτισμού. Όπως πχ το να περιμένεις να σε διορίσει ο κομματάρχης στο Δημόσιο. (Ως τί; Ως «γκαβό», που πήρε ένα πτυχιάκι, αλλά δεν ξέρει ούτε κάν τί είναι το πρωτόκολλο.) Το οποίο παρασιτικό χρήμα εννοείται πως θα το βρείς, μονάχα αν είσαι λαμόγιο καί κάνεις παρέα με λαμόγια. Γιά εντίμους ανθρώπους, δεν είν’ αυτές οι δουλειές.

Νά, ορίστε, υπάρχουν δουλειές αμειβόμενου «εθελοντή» στις διάφορες «Μ»ΚΟ, που μας κουβαλάνε εδώ ως αναξιοπαθούντες όλα τα αποβράσματα, που άφησαν έξω απ’ τις φυλακές τους καμιά τριανταριά άλλα κράτη. Ενδιαφέρεται κανείς άνεργος πραγματικός Έλληνας γιά καλά αμειβόμενη δουλειά προδότη; Έ;

 

Όθεν, δεν είναι θέμα ότι δεν βρίσκεται (σωστό κι έντιμο) χρήμα γιά τον άνεργο νέο. Είναι θέμα ότι δεν επιτρέπεται να βρεθεί.

Με συνέπεια την έμμεση, αλλά σαφή γενοκτονία των Ελλήνων. Επομένως, αφήστε τις υποκριτικές κλάψες γιά το δημογραφικό της νέας Ελλάδας. Τους ενόχους τους ξέρετε, άρα δεν έχετε δικαιολογίες.

 

δ. Το κακό μπορεί ν’ ανατραπεί

Καί οι κατηφορικές στατιστικές (οικονομικές, κτλ) καμπύλες να ξαναπάρουν τον ανήφορο. Αυτό, όμως, δεν γίνεται με διαπιστώσεις καί κουβεντολόγια. (Καί ημερίδες.) Δεν έγινε απ’ το 1974, τώωωωρα θα γίνει; Πράξεις χρειάζονται!

Κι όλα είναι εφικτά. Ακόμη κι η πορεία προς μιά Ελλάδα, όπως της πρέπει!

 

Ανθελληνικός «Ελληνισμός»

42 Σχόλια

ώρα θ’ αναρωτηθήτε (καί δικαίως) αν αποτρελλάθηκα, που έβαλα τέτοιον τίτλο· όμως, όχι, ώ ‘γαθοί! Έχω αρκετό δρόμο ακόμη… παρά την προπόνηση που ρίχνω καθημερινώς! Lol!!!

Τέλος πάντων, το ζήτημα έχει ως εξής:

Σοβαρό πρόσωπο (καί ταυτόχρονα σοβαρός φίλος) μου μετέφερε τα λεγόμενα άλλου -κατά τεκμήριο- σοβαρού προσώπου (καί αρκετά προβεβλημένου δημοσίως τα τελευταία χρόνια), ότι Ελλάς τέλος· καί ότι, εφ’ όσον Ελλάς καπούτ, αυτό που τώρα μένει να προασπίσουμε, είναι ο «Ελληνισμός»!

Μαθών ταύτα, ανέκραξα ασκαρδαμυκτί «- Μαλακίες!». (Που είναι στην πραγματικότητα, δηλαδή.) Αλλά φοβάμαι πως αυτή η αντιμετώπιση δεν επαρκεί, γιά να πείσει καλοπροαίρετους συν-Έλληνες που θα τσιμπήσουν με την υπεράσπιση του «Ελληνισμού», ότι πέφτουν σε θανάσιμη παγίδα.

Οπότε, πάμε ανάλυσις, μαέστρο!

 

Αυτή η μικρή πρόταση («Ελλάς τετέλεσται, τώρα απομένει», κτλ) όχι απλά αποκαλύπτει, αλλά ξεβρακώνει τελείως πάρα πολλά:

  • Καί τους σκοπούς της.
  • Καί την ανεδαφική ανοησία της.
  • Καί την κακοποίηση των αρχαίων ημών. (Ναί! Θα το δήτε παρακάτω πώς.)
  • Καί τους εμπνευστές της.
  • Καί τα μυαλά που φοράνε.

Ας τα πάρουμε ένα-ένα.

Κατ’ αρχήν, γιά να ξέρουμε γιά ποιό πράγμα μιλάμε, τί ακριβώς σημαίνει «Ελληνισμός»; Σημαίνει το σύνολο των απανταχού του πλανήτη μας Ελλήνων – κι αυτό είναι ένα απτό καί αποδεκτό λογικό νόημα. Αν, όμως, μ’ αυτή τη λέξη προσπαθήσουμε να ορίσουμε:

  • το σύνολο
  • τον τρόπο
  • τους σκοπούς

της πνευματικής καί ψυχικής παραγωγής των εξεχόντων Ελλήνων, μ’ άλλη έκφραση (καί ακριβέστερη) το Ελληνότροπον -διότι αυτό ακριβώς εννοεί ο «Ελληνισμός» της φράσης του συγκεκριμένου προσώπου-, τότε φοβάμαι ότι μερικοί άνθρωποι προσπαθούν να φτιάξουν σκορδαλιά χωρίς σκόρδο. Πράγμα όχι ιδιαιτέρως έξυπνο – άσχετα αν καταλαβαίνουν τί πατάτα διαπράττουν, ή όχι. Αλλά καί πράγμα όχι ιδιαιτέρως αγαθό.

 

Η ιστορία αυτή δεν είναι ξεκομμένη από ένα ευρύτερο πλαίσιο απαξίωσης των Ελλήνων, καί δεν είναι καινούργια. Είναι αρκετά παλιά· βρωμάει γεροντίλα! Μόνο που ιστορικώς την ξέραμε με άλλο όνομα: Φαναριωτισμός!

Απάνω-κάτω, ισχυρίζεται ότι δεν τρέχει τίποτε να μην έχουν οι Έλληνες δικό τους κράτος, διότι μπορούν να επιβιώσουν ακόμη καί υπό συνθήκες σκλαβιάς. Είναι ευπροσάρμοστοι, σα χαμαιλέοντες ας πούμε!  🙂  Οπότε, ακόμη καί υπό συνθήκες σκλαβιάς, οι Έλληνες παράγουν αξιόλογο πνευματικό έργο. Άσε που στο τέλος οι Έλληνες κατακτούν τους κατακτητές τους! Νά, δέστε τί είπε ο Οράτιος σχετικά! (Λένε οι οπαδοί του Φαναριωτισμού.)

Άρα, συμφέρει -συνεχίζουν- να μην έχουν οι Έλληνες το βάρος συντηρήσεως κράτους, διότι κάλλιστα μπορούν να επιβιώσουν καί να μεγαλουργήσουν μέσα σε πολυεθνικές αυτοκρατορίες, όπου θα είναι πολλαπλώς χρήσιμοι.

Καί όντως, η άρχουσα τάξη των Ρωμαίων (κι όποιος άλλος από δαύτους είχε κάμποσο μυαλό) μιμήθηκε το Ελληνότροπον… στην αρχή. Αλλά μή νομίζετε ότι έμειναν εκεί! Διότι πήραν φόρα, κι αργότερα μιμήθηκαν καί το Αιγυπτιότροπον, καί το Περσότροπον, καί το ιουδαιότροπον, καί ό,τι άλλο θες. Λίγο πριν το Βυζάντιο, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ιδεολογικώς (καί φυλετικώς) κατάντησε ένας αχταρμάς χυδαιότητας καί βαρβαρότητας – ο οποίος συνεχίστηκε στον πρώϊμο Μεσαίωνα, έως ότου άρχισαν να εμφανίζονται στη Δύση τα (πρώϊμα) εθνικά κράτη.

Επομένως, ποιός «Ελληνισμός» με τους Ρωμαίους τελικώς;

Αντιθέτως (και χειρότερα), επί Φραγκοκρατίας, οι Φράγκοι ήρθαν εδώ γιά να επιβάλουν τη δική τους νοοτροπία εξ αρχής. Ουδόλως τους ενδιέφερε η εντόπια πνευματική παραγωγή (καί οι «Ελληνισμοί»). Κι όποτε τη χρησιμοποίησαν (Αναγέννηση, Ενετοκρατία), το έκαναν γιά «εργαλειακή» χρήση.

Στη δέ Οθωμανική Αυτοκρατορία, το θέμα ξεφτιλίστηκε τελείως. Οι Έλληνες στην καλύτερη περίπτωση έγιναν γραφιάδες καί δραγουμάνοι (διερμηνείς). Καί στη βέλτιστη περίπτωση (κάποιοι ελάχιστοι), βοεβόδες (δηλ. ηγεμόνες) της σημερινής Ρουμανίας. (Τότε «Βλαχομπογδανίας». Lol!!!) Αλλά, αν νομίζετε πως οι σουλτάνοι -κι όλο αυτό το σκυλολόϊ της Οθωμανικη διοίκησης του «Εντερούν»– εκτίμησαν τα φιλοσοφικά συγγράμματα των αρχαίων ημών κι είπαν: «- Μπρέ, τί σοφοί είν’ αυτοί οι Έλληνες, βάϊ βάϊ βάϊ!», τότε την Ιστορία μάλλον τη διαβάσατε από μικυμάους.

Τώρα, βέβαια, κάτι υπερασπιστές της «καθ’ ημάς Ανατολής», κάτι «νεο-Φαναριώτες» ούτως ειπείν, που νομίζουν ότι ήταν θέμα χρόνου να γίνουν οι Φαναριώτες αφεντικά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, άρα κακώς έγινε η (όντως μασωνοκίνητη) Επανάσταση του 1821, θέλω να τους πιάσω καί να τους κοπανήσω τους τόμους της Ιστορίας στο κεφάλι. Τετρακόσια χρόνια Οθωμανοκρατίας, ωρέ, καί σε Μακεδονία-νησιά πεντακόσια, είναι πάρα πολύς χρόνος! Κατά τη διάρκεια του οποίου τους δήθεν έξυπνους Φαναριώτες τους έφαγαν στη στροφή οι Σεφαραδίτες! Πόσους πρωθυπουργούς (μεγάλους Βεζύρηδες) έβγαλαν οι Έλληνες (ακόμη καί οι γενίτσαροι), ρέ βλήματα, καί πόσους οι οβριοί; Ειδικά οι Κιοπρουλήδες (ίσον …Γεφυραίοι!!! – κιοπρού = γέφυρα, Τουρκιστί) το είχαν σχεδόν από οικογενειακή κληρονομιά το αξίωμα! (Σαν τη φαμίλια των Χανίων, να πούμε! Lol!!!)

Λοιπόν; Σε πόσους αιώνες ακόμη θα γινόντουσαν οι Φαναριώτες τα πραγματικά αφεντικά της Οθωμανίας; Πόση υπομονή ακόμη έπρεπε να κάνει ο ραγιάς, καί να μήν εξεγερθεί;

Άει σιχτήρ, επομένως, με το Φανάρι σας, ζώα!

 

Σήμερα, το θέμα επαναλαμβάνεται, αν καί με άλλο περιτύλιγμα.

Η αλήθεια είναι πως το σημερινό παγκόσμιο πολιτικό πλαίσιο σπρώχνει προς «αυτοκρατορίες» (μαϊμούδικες, όμως). Δηλαδή, συσσωματώματα κρατών όπως οι «Ηνωμένες» Πολιτείες Αμερικής, η «Ενωμένη» Ευρώπη… ή αυτά που πάνε να γίνουν, πχ ο Συνασπισμός Ισλαμικών Κρατών, η Παναφρικανική ένωση, η «Ευρασιατική» Ένωση, κτλ. Με τελικό σκοπό το ένα παγκόσμιο κράτος. (Με τη μία παγκόσμια θρησκεία, τη μία παγκόσμια κυβέρνηση, το ένα παγκόσμιο νόμισμα. Σαλώμ!  🙂  ) Άρα (συνεχίζει πονηρά η θεωρία του νεο-Φαναριωτισμού), τα μικρά κράτη δεν έχουν καμμία ελπίδα ανάμεσα στους γίγαντες… εκτός αν γίνουν μέρος των γιγάντων! Οπότε, η υπό διάλυσιν νέα Ελλάς πρέπει να τακιμιάσει με την τουρκίτσα! (Διότι αμφότερες οι χώρες είμαστε στην «ενδιάμεση περιοχή» μπλά-μπλά-μπλά γεωπολιτική μπλά-μπλά-μπλά.) Καί μή φοβάστε, εσείς οι Έλληνες θα ξανανοιώσετε μεν το Οθωμανικόν αγγούριον βαθειά στον πισινό σας, αλλά άπαντες παγκοσμίως θα υπερασπίζουν τον «Ελληνισμό»!…

Σαν το μνημόσυνο των τεθνεώτων συγγενών μας, ένα πράγμα. Δεν έχουμε τον ζωντανό άνθρωπο δίπλα μας, αλλά θα γεμίσουμε το κενό της απουσίας του με τα λιβάνια.

Ο σκοπός, λοιπόν, τέτοιων θεωριών, είναι καταφανέστατος. Πρόκειται γιά ψυχολογική πίεση (γιά ψυχολογικό πόλεμο), ν’ αποδεχθούμε τον θάνατο του κράτους μας· ού μήν, καί τον θάνατο καμπόσων μυρίων συν-Ελλήνων, ως «αναπόφευκτο» τίμημα της επιβιώσεως του «Ελληνισμού».

Η ανεδαφική ανοησία τους, τώρα, έγκειται στο ποιός θα στηρίξει τον «Ελληνισμό» μέσα σ’ έναν τέτοιον κόσμο «αυτοκρατοριών» (έστω καί μαϊμουδένιων). Εδώ δεν βρίσκουμε αυθεντικούς Έλληνες (από dna) να στηρίξουν τις Ελληνικές αξίες, θα βρούμε ξένους;

  • Καί γιατί θα στηρίξει ο ξένος τον «Ελληνισμό»; Ποιούς καλούς λόγους έχει να το κάνει αυτό;
  • Καί γιατί ο ξένος δεν θα στηρίξει τον δικό του «-ισμό»;

Ειδικά εκεί, όπου καί πολυπληθή έθνη έχουμε, καί που τηρούν τις παραδόσεις τους! Φερ’ ειπείν, τί ελπίδες έχει ο «Ελληνισμός» μπροστά στον «Κινεζισμό»;

Θέλετε, όμως (γιά χάρη της κουβέντας καί μόνον) να δεχθούμε ότι υπάρχουν άτομα που θα στηρίξουν ολοψύχως τον «Ελληνισμό»; Εντάξει… Από Έλληνες, άντε καί νά ‘μαστε τέσσερα εκατομμύρια (δηλ. οι οικογένειες που συμμετείχαν στα συλλαλητήρια γιά τη Μακεδονία μας)· αλλά μονάχα ένα μικρό υποσύνολο αυτών μπορεί να σηκώσει πνευματικό βάρος παγκόσμιας εμβέλειας. (Δες στα γνησίως πατριωτικά ιστολόγια -όχι τα δοτά των πωλητικών- πόσοι μαζευόμαστε.) Δεν μπορούμε να στηριχτούμε πχ σε απείθαρχους μαθητές, όσο καλά πατριωτάκια Ελληνάκια κι αν είναι αυτά τα παιδιά, κι όσο φιλότιμο κι αν έχουν.

Καί πες ότι από Έλληνες μαζευόμαστε εκατό χιλιάδες βαρειά καί πατριωτικά μυαλά. Από ξένους, όμως, άντε καί να μαζέψουμε καμιά εκατοστή νοματαίους· παραπάνω δεν μαζεύονται. Όπως πχ εκείνος ο Νιγηριανός στη Νέα Υόρκη, με το Ελληνικό βιβλιοπωλείο! (Τον οποίο, αντί να τον κάνει επιτίμως Έλληνα υπήκοο το Ψευτο-Ρωμαίϊκο, έκανε τον -επίσης Νιγηριανό- Μανικετόκουμπο, που την εθνική ομάδα την έκλασε μεγαλοπρεπώς! Τί να πείς…)

Βλέπετε πόσο ανεδαφικό είναι, το να ισχυρίζεται κανείς ότι δεν τρέχει τίποτε γιά την Ελληνότροπη πνευματική παραγωγή, ακόμη κι αν δεν υπάρχουν Έλληνες! Φυσικά, στα ερωτήματα που διατύπωσα, μην περιμένετε απαντήσεις από νεο-Φαναριώτες.

 

Οι εμπνευστές αυτών των θεωριών είναι διάφορες «εξημμένες κεφαλές» νεο-Φαναριώτικες (οπαδοί Ελληνο-Τουρκικής συνομοσπονδίας καί τα ρέστα), καί διάφοροι τέκτονες. (Όπως ο συγκεκριμένος, που τά ‘πε του φίλου μου.) Καί οι μέν, καί οι δέ θεωρούν πως τα υψηλά κλιμάκια της ηγεσίας δεν είναι γιά τα δοντάκια των πολλών (σωστό), άρα δεν είναι δημοκράτες (σωστό). Κι επίσης, πως δεν γίνεται πάντα να εξηγούμε στο πόπολο (ώστε να τους αποδεχθεί) τους μελλοντικούς σκοπούς του έθνους μας, διότι ενδεχομένως αυτοί περνάνε κι από φάσεις καθόλου ευχάριστες. (Κι αυτό σωστό.)

Αλλά ο καθορισθείς τελικός σκοπός όλων αυτών είναι τελείως λάθος!!! (Καί τα μέσα εν προκειμένωι ΔΕΝ αγιάζουν …τον σκοπό! Lol!!!)

  • Ούτε γίνεται να χαθούν οι Έλληνες, προς χάριν κάποιου νεφελώδους «Ελληνισμού». (Γίνεται, αλλά ΔΕΝ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ.)
  • Ούτε θα βγεί τίποτε καλό γιά τους Έλληνες, αν δεχθούμε ξένους αρχηγούς (πχ πάπα) καί υποταχθούμε σε ξένες ομοεθνίες καί ξένες ιδέες. (Είδαμε πχ πόσο μας προστατεύει το ΝΑΤΟ.)
  • Ούτε υπάρχει κάποια αδήριτη ανάγκη να θυσιαστούν οι Έλληνες τώρα – καί γενικώς. (Εμείς, αρκετές θυσίες δώσαμε. Σειρά αλλονών τώρα, τους αρέσει-δεν τους αρέσει!  🙂  )

Κι επιτέλους! Ποιοί είναι αυτοί, που καθορίζουν τους μελλοντικούς στόχους των Ελλήνων, καί με ποιό δικαίωμα το πράττουν; Ό,τι είσ’ εσύ, αναγνώστη μου, κι ό,τι είμ’ εγώ, είναι κι αυτοί. Θνητοί που πάνε στην τουαλέττα είναι. Κι αν θέλεις, πιό μορφωμένοι καί πιό έξυπνοι είμαστε εμείς απ’ αυτούς. Άρα, η γνωμούλα τους είναι γιά τα σκουπίδια. Κανένας Φαναριωτισμός δεν θα εφαρμοστεί, εφ’ όσον το λέμε εμείς!

«- Μά, ρέ Εργοδότη, ο άλλος είναι πρόεδρας μεγάλου κράτους! Εσύ τί είσαι;»

Εγώ είμαι το μελλοντικό αφεντικό αυτουνού, που θα τον βάλω να μου καθαρίζει τη χέστρα! Πώς σου φαίνεται αυτό;  🙂

 

Τελευταίο, αλλά όχι έσχατο: η «ιδεοποίηση» των πάντων φανερώνει κακοχωνεμένο Πλατωνισμό. ‘Ντάξ’, ο Πλάτων (ιδίως στα γεράματά του -με τους «Νόμους»-, που έγινε υπερσυντηρητικός) είναι ο αγαπημένος διαφόρων άλλο τόσο υπερσυντηρητικών (τεκτόνων, κτλ). Αλλ’ αυτή η νοητική χαζομάρα του γιαλαντζή Πλατωνισμού έχει δώσει δείγματα γραφής καί παλιότερα, πχ με τον Μάρξ. Όπου, ενώ καταγγέλεται (καί με συγκεκριμένα παραδείγματα) η εμπορική εκμετάλλευση του αφελούς πελάτη, στο τέλος δεν φταίνε οι κεφαλαιοκράτες, αλλά …το κεφάλαιο! (Προφανώς -γιά τον Μάρξ- το κεφάλαιο είναι κάτι σαν φυσικό φαινόμενο στον ουρανό, όπως η βροχή.)

Τί να σας πώ, ρέ παιδιά! Εγώ δεν είδα ποτέ εικοσάευρο να βγάζει χέρια καί πόδια, καί να με πλακώνει στο ξύλο! Αν συνέβη σε σας κάτι τέτοιο, πάω πάσο.

Τα ίδια καί με τον «Ελληνισμό» των Φαναριωτών: αποδεικνύεται μιά όλως αφηρημένη ιδέα (προφανώς κάπου στον ουρανό, σα σύννεφο), εντελώς αστήριχτη.

Αυτή ακριβώς η κακομεταχείριση του Πλάτωνα βρωμάει Δυτική προέλευση· όπου, όχι μόνον οι βάρβαροι δείχνουν ότι κατάλαβαν τους αρχαίους ημών (τον Πλάτωνα εν προκειμένωι) όπως τους κατάλαβαν (δηλαδή ελλιπώς), αλλά καί το προχωράνε ένα βήμα, να μεταχειρίζονται τις στραβο-αποκτηθείσες αυτές γνώσεις ως εργαλείο χειραγωγήσεως λαών. Καί δή, των Ελλήνων!!!

‘Ντάξ’, δεν υπάρχουν καί πολλοί σημερινοί Έλληνες, που κατάλαβαν σωστά τον Πλάτωνα (που καλά-καλά τον διάβασαν…)· δεν έχω αυταπάτες. Αλλά ακόμη καί το θράσος έχει όρια, βραδερφέ.

 

Δεν θ’ ασχοληθούμε άλλο με τις συγκεκριμένες σαχλαμάρες. Δεν χάνουμε τον χρόνο μας. Όποιος δεν θέλει να πειστεί, να πάει στις διαλέξεις του ανηψιού του αρχιπροδόταρου Στεργιάδη (καί όλων των παρεμφερών «βαρέων κεφαλών»), καί ν’ αγοράσει τα βιβλία του. Εμείς δεν θα πάρουμε, ευχαριστούμε! Γιά μας, η Ελλάδα θα τελειώσει, όταν τελειώσει το Σύμπαν!

Αλλά έπρεπε να κάνουμε έστω αυτήν εδώ τη μικρή προσπάθεια, ώστε αυτό το δηλητήριο του ανθελληνικού «Ελληνισμού» να ψοφήσει εν τήι γενέσει του.

 

Υγ: Αναλογιστήτε τώρα, μερικοί, ποιούς πηγαίνατε κι ακούγατε καί τους παίρνατε στα σοβαρά… Κάτι αγράμματους, που σας λέγανε ότι «Ο Έλλην δεν είναι βιολογικό άτομο, αλλά ιδέα!» (Καί αιθερική προβολή, καί …σωματίδια -διαστημικά ιόντα-, καί διάφορα άλλα τέτοια.)

Έχχχχ!… Μιά εικοσιπενταετία «Ελληνοκεντρισμού» εντελώς χαμένη, καί αρκετά μυαλά εντελώς καμμένα απ’ τις νοητικές μασωνοφόλες! Πανάθεμα τους κερατάδες, που τα ξεκίνησαν αυτά!

(Τρομερή ιδέα ο «Ελληνισμός», έτσι; Γι’ αυτό φτάσαμε στις χιλιάδες αυτοκτονίες, το φαγητό απ’ τα σκουπίδια, καί στα πρόθυρα τελειωτικής βιολογικής εθνοκαθάρσεως των Ελλήνων. Απ’ τον «Ελληνισμό», που μας βοήθησε πάααααρα πολύ.)

Υγ 2: Δεν ξέρω ποιούς απογοητεύω, αλλά ούτε η ομάδα του καθενός είναι ιδέα! Διότι κάτι τέτοιες «ιδέες» αφήνουν πίσω τους ολόκληρα τάγματα φεσοφορεμένων, πρίν πέσουν στην τρίτη εθνική καί τα χρέη τους τα σβήσουν οι καιροί καί οι άνεμοι! Lol!!!

 

Παραλειπόμενα στην πτώση του Μιράζ – 4

18 Σχόλια

(προηγούμενο)

ς αφήσουμε τώρα το μεμονωμένο περιστατικό του Μιράζ, κι ας πάμε στον συνολικό πίνακα πτώσεων των πολεμικών αεροσκαφών μας (όπως τον δίνει ο ίδιος ο Ελληνικός Στρατός -ευχαριστούμε τον Παλαιό γιά την υπόδειξη!-, καί τον επαναλαμβάνει ο Γιώργος Αδαλής). Με βάση αυτόν, θα σχεδιάσουμε κάποια γραφήματα· ώστε αφ’ ενός να εξάγουμε τυχόν αξιοπρόσεκτα στατιστικά συμπεράσματα, αφ’ ετέρου (αν είμαστε τυχεροί) να διακρίνουμε τυχόν “κορυφές του παγόβουνου” γιά κρυφά αίτια των πτώσεων – όπερ καί το σπουδαιότερο.

Βέβαια, στην στατιστική αναγκαστικά τσουβάλιασα τις πτώσεις απ’ όλες τις αιτίες (ανθρώπινο λάθος, αστοχία υλικού, κατάρριψη, κτλ), καθώς καί κάθε τύπο αεροσκάφους. Αλλά (α) αυτό ακριβώς σημαίνει στατιστική: μαζική μελέτη περιπτώσεων κι όχι εξατομικευμένη, καί (β) δεν γινόταν αλλοιώς. Δεν έχω πρόσβαση στα επίσημα πορίσματα των πτώσεων· αλλά καί νά ‘χα, τί να πιστέψει κανείς απ’ αυτά;

 

Φυσικά, δεν ξεχνάμε ούτε τον μεταφυσικό παράγοντα.

Μονάχα δυό λόγια γι’ αυτόν τον τελευταίο, πρίν προχωρήσουμε: έμαθα πως δεν άλλαξαν οι αεροδιάδρομοι από τα πολεμικά μας αεροδρόμια μέχρι τα σημεία συμπλοκών με τους τουρκαλάδες στο ανατολικό Αιγαίο. Άρα:

  • Είτε κανένας κερατάς δεν έβαλε τους πιλότους μας να πετάνε πάνω από “υπερφυσικά” ενεργειακά σημεία του ευρύτερου Ελληνικού χώρου. (Κι επομένως “αυτοί” δεν τα ξέρουν – κι ευτυχώς.)
  • Είτε πετάνε μέν πάνω από τέτοια, αλλ’ αυτά δεν έχουν ακόμη επαν-ενεργοποιηθεί (ξανά, από τότε που ήταν ενεργοποιημένα σε κάποιο Ελληνικό παρελθόν).
  • Είτε πετάνε μέν πάνω από τέτοια, αυτά έχουν επανενεργοποιηθεί (ή δεν διέκοψαν ποτέ την ενεργοποίησή τους), αλλ’ αναγνωρίζουν τους “δικούς τους” ανθρώπους (δηλ. τους Έλληνες), καί δεν αντιδρούν. (Αντιθέτως: βλέπε φήμες πως, όταν οι τουρκαλάδες πιλότοι πάνε να πετάξουν πάνω απ’ το Μανταμάδο, τελικά κόβουν λάσπη!)

Όπως καί νά ‘χει το πράγμα, σχεδόν ακυρώνεται η υποψία μου γιά πτήσεις πάνω από ενεργειακά σημεία, καί πάμε παρακάτω. (Γράφω “σχεδόν”, διότι κρατάω μιά πισινή.)

 

μ. Πρόχειρη στατιστική των πτώσεων

Ομολογώ πως δεν έκανα καί καμιά τρομερή δουλειά, αλλά απλώς ήθελα να δείξω το πώς θα ξεκινήσει καί πώς περίπου θα πορευτεί η όποια έρευνα. Φυσικά, αν ήθελα, θα έφτιαχνα του κόσμου τις κατανομές, με κάθε πιθανή κι απίθανη παράμετρο… καί το άρθρο θα τραβούσε γιά κανένα τρίμηνο ακόμη. (Μπορεί καί παραπάνω.) Όμως, μας περιμένουν κι άλλα θέματα· αντιθέτως, η επικαιρότητα που πρέπει να τη σχολιάσουμε, δεν θα μας περιμένει!

Όθεν η περιορισμένη προσφορά μου.

Στα παρακάτω, χρησιμοποίησα μόνο τον πίνακα των πτώσεων γιά την ΠΑ. Όχι τα άλλα δύο μικρά πινακάκια.

 

i. Κατανομή στον χώρο

Οι πτώσεις, τοποθετημένες στον χάρτη της Ελλάδας, δίνουν περίπου αυτή την εικόνα:

(Κλίκ επάνω της, γιά να τη δήτε στο κανονικό μέγεθος. Έχω να πω ότι το Γκούγκλ Έρθ μαλακίζεται.)

Σημειώστε πως: (α) τις πολλαπλές πτώσεις στην ίδια περιοχή δεν τις επεσήμανα με πολλαπλές κουκκίδες (διότι δεν χωρούσαν), (β) δεν πέρασα στον χάρτη τις αόριστες αναφορές (πχ “δυτικά του Άη-Στράτη”), (γ) δεν διέκρινα θανατηφόρες πτώσεις από αναίμακτες. (Θα έπρεπε, αλλά δεν το έκανα.) Ωστόσο, η γενική εικόνα είναι ευδιάκριτη.

Τί ψάχνουμε, όμως, με την χωρική κατανομή; Χμμμ… σημεία συσσωρεύσεως (άσχετο αν από κάτω έχει ενεργειακό εστιακό σημείο ή όχι), καί πιθανές γραμμές λέϋ. (Όχι, δεν μας φεύγει το κόλλημα γιά αναζήτηση του υπερφυσικού!)

Τί βλέπουμε τελικά; Μερικά σημεία συσσωρεύσεως περιστατικών (βόρεια Αττική, Άραξος-Ανδραβίδα, Άθως), συν μερικές ευθείες. Μία, από Κομοτηνή μέχρι Αθήνα. Δεύτερη, Γρεβενά-Εύβοια-Άνδρος. Τρίτη (περίπου) Αγρίνιο-Όθρυς- Ζαγορά Πηλίου. Καί μία “καραμπινάτη” τέταρτη, από Κεφαλλονιά μέχρι Κρήτη μέσωι δυτικής Ελλάδας. Αυτή η τέταρτη “περπατάει” πάνω από μία υποβρύχια οροσειρά.

Δεν γνωρίζω τί συμπεράσματα μπορούμε να βγάλουμε, ειδικά  γιά την τέταρτη ευθεία. Δυστυχώς, δεν θυμάμαι καί πολλά περιστατικά της Μυθολογίας μας ν’ αναφέρονται στις περιοχές της, ώστε ν’ αρχίσει η γκλάβα μου να στροφάρει (που λέει κι ο Μιμάκος). Οδυσσέας, Νέστορας, Τηλέμαχος, Καλυδώνιος κάπρος, Μελέαγρος, Οινόμαος καί Πέλοπας… Τί άλλο; Κι από “υπερφυσικά” περιστατικά, εκεί είναι που δεν ανακαλώ τίποτε απ’ τη μνήμη μου. Πάντως, δεν κατέχω την απόλυτη αλήθεια, η δέ έρευνα είναι ανοιχτή.

 

ii. Κατανομή στον χρόνο – ετήσιος κύκλος

Τοποθέτησα τις πτώσεις στον κύκλο του έτους, δηλαδή ανά μήνα καί ημέρα – αδιάφορο ποιά χρονιά. Οι κουκκίδες με μαύρο είναι οι θανατηφόρες πτώσεις. (Κλίκ γιά μεγέθυνση.)

Τί περίμενα να δώ; σημεία συσσωρεύσεως καί σχήματα. Δεν σας κρύβω ότι περίμενα τα τυχόντα σημεία συσσωρεύσεως να βρίσκονται σε κορυφές πεντάλφας. Ωστόσο, δεν βλέπω να προκύπτει κάτι τέτοιο από το διάγραμμα. (Εκτός αν έχω τόση πολλή στραβωμάρα!  🙂  ) Γιά ό,τι άλλο πιθανόν προκύπτει (πχ άλλα κανονικά πολύγωνα), κρίνετε μόνοι σας.

 

iii. Κατανομή στον χρόνο – γραμμικώς

Η αλήθεια είναι πως έπρεπε να πάω συμβατικά, δηλαδή να τοποθετήσω τις πτώσεις σε χρονογραμμή, καί να μελετήσω τις σχέσεις των χρονικών διαφορών μεταξύ των διαδοχικών πτώσεων. Ίσως έτσι ανακάλυπτα κάποιο κρυμμένο νοητικό σχήμα.

Δεν έκανα αυτή την έρευνα – την οποία αφήνω γιά όποιον προαιρείται. (Άλλως τε, δεν έχω χρόνο να τα προλάβω όλα. Τά ‘χουμε πεί, μην επαναλαμβάνομαι.) Ωστόσο, έκανα κάτι άλλο, σαφώς ανορθόδοξο – γιά όποιον δεν το έχει υποψιαστεί μέχρι τώρα (διότι εγώ το έχω ξαναδουλέψει) : τοποθέτησα τις πτώσεις σε χρονογραμμή, παράλληλα με τις καθημερινές αστρονομικές μετρήσεις του αριθμού των ηλιακών κηλίδων!

Γιατί;

Διότι άλλες έρευνές μου με βεβαίωσαν ότι ο αριθμός των ηλιακών κηλίδων είναι “κλειδί”.

Αν αυτό δεν το κατανοείτε, θα σας απογοητεύσω λίγο· δεν είναι μυστικό, αλλά δεν σκοπεύω να το αναλύσω τώρα. Κάθε πράγμα στον καιρό του! Εσείς, όμως, απλά θυμηθήτε τη μυθολογική τριάδα: Ήλιος / Δαίδαλος / Ίκαρος. Αρχίζετε να μπαίνετε στο νόημα; Αρχίζετε να βλέπετε τον σχετικό μύθο καί κάπως αλλοιώς; Ναί; Πολύ ευχάριστο αυτό!

 

Τον αριθμό των ηλιακών κηλίδων τον βρίσκουμε ξεκινώντας από ετούτην εδώ την ιστοσελίδα (επίσημα πράγματα, δεν ταΐζουμε σανό τους αναγνώστες μας! lol!!!), καί επιλέγουμε το αρχείο σκέτου κειμένου που τις έχει ανά ημερομηνία, σε τούτη τη σελίδα: πρόκειται γιά το πάνω αριστερά γκρίζο κουτάκι. Οδηγίες γιά να επεξεργαστούμε το αρχείο με λογιστικό φύλλο (καί γιά όποιον ενδιαφέρεται) :

  • (α) Το κατεβάζουμε στον σκληρό μας δίσκο.
  • (β) Το ανοίγουμε με επεξεργαστή κειμένου (όχι με κειμενογράφο τύπου Word).
  • (γ) Το πλακώνουμε στη λειτουργία “εύρεση-αλλαγή” των δύο κενών με ένα, έως ότου δεν υπάρχει άλλο διπλό κενό.

Τα πολλαπλά κενά τα έβαλαν οι δημιουργοί του αρχείου (εφ’ όσον είναι στη μορφή .txt) γιά να φέρουν τους αριθμούς σωστά σε στήλες· αλλά το λογιστικό φύλλο, αν δεί πολλαπλά κενά, θα τοποθετήσει τους αριθμούς μετά από άλλες τόσες στήλες δικές του. Έτσι, το τελικό αποτέλεσμα θα βγεί λίγο αλαλούμ, καί θα υποχρεωθούμε να συμμαζεύουμε με το χέρι τους αριθμούς που θα ξεφύγουν αρκετές στήλες παραπέρα, να τους βάλουμε στην πρέπουσα στήλη. Οπότε, κι επειδή είναι τεράστιος ο αριθμός των παρατηρήσεων, γαϊδουροδένουμε γιά να μή γαϊδουρογυρεύουμε! Lol!!!

Περιττό να πω ότι, όταν ανοίξουμε το διορθωμένο αρχείο κειμένου με το λογιστικό φύλλο, θα ορίσουμε διαχωριστικό στηλών (delimiter) το κενό. Καί όλα καλά!

Επίσης, θα δήτε πως μία στήλη είναι ο ημερήσιος αριθμός των ηλιακών κηλίδων, μία άλλη παραπέρα είναι ο αριθμός αστρονομικών παρατηρήσεων ανά ημέρα, κι ακόμη μία ο “εξ αναγωγής” ημερήσιος αριθμός κηλίδων. (Αυτή χρειάζεται, επειδή μερικές κηλίδες αλληλοκαλύπτονται. Οπότε τον αριθμό τους τον διορθώνει το κομπιούτερ που σκανάρει την εικόνα απ’ το τηλεσκόπιο – μία δουλειά, που παλιότερα οι αστρονόμοι την έκαναν με το χέρι επάνω στις φωτογραφίες.) Αυτές τις τελευταίες στήλες αγνοήστε τις ή καταργήστε τις. Δεν φαίνεται να παίζουν κάποιον σημαντικό ρόλο σ’ αυτό που θέλουμε να δούμε.

Τέλος, θα προσέξετε πως η ημερομηνία δίνεται σε τρίστηλο, καί με τον Ιαπωνικό τρόπο: έτος-μήνας-ημέρα. (Γιατί; γιά να βοηθάει την σωστή αυτόματη κατάταξη στους υπολογιστές. Αν βάλουμε την ημέρα πρώτα, η εντολή γιά κατάταξη θα βγάλει τις πρωτομηνιές μαζεμένες επάνω-επάνω, όπερ λάθος.) Άμα έχετε υπομονή να δώσετε συνάρτηση να ενώνει τα τρία αλφαριθμητικά σε ένα ημερομηνίας, καί τις τρείς πρώτες στήλες να τις κάνετε μία… χαλάλι σας! Εγώ, πάντως, την ημερομηνία την άφησα έτσι. Δεν μ’ εμπόδισε σε κάτι.

 

Το λογιστικό φύλλο όντως φτιάχνει αυτομάτως διαγράμματα· αλλά, εφ’ όσον μιλάμε γιά μεγάλο αριθμό ημερών, αυτά θα βγούν τεράστια. Αντ’ αυτού, πήρα μόνον τις ημερομηνίες με πτώση αεροσκάφους, καί τις έβαλα μαζί με τον αντίστοιχο αριθμό ηλιακών κηλίδων. Επίσης, σημείωσα αν μία πτώση ήταν θανατηφόρα (αδιάφορο με πόσα θύματα), ή όχι. Ο άσσος σημαίνει θάνατο, το μηδέν όχι θάνατο.

Ο πίνακας που προκύπτει, είναι αυτός (σε πλήρες μέγεθος) :

Υποθέτω, όμως, πως μάλλον δεν διακρίνουμε καί πολλά περισσότερα, απ’ όσα διαβάζουμε στον πίνακα. Έτσι δεν είναι; Οπότε καταφεύγουμε στο αντίστοιχο διάγραμμα (κλίκ γιά πλήρες μέγεθος) :

Στο κάτω μέρος αναγράφεται απλά ο αύξων αριθμός του περιστατικού (καί όσο προχωράμε χρονικώς), σύμφωνα με τον πίνακα των πτώσεων, στον οποίο παραπέμπουμε στην αρχή του παρόντος κειμένου. Οι μπλέ γραμμές του ιστογράμματος δείχνουν τον αριθμό ηλιακών κηλίδων γιά την αντίστοιχη μέρα κάθε πτώσης, ενώ τα μαύρα κουτάκια σημαίνουν θανατηφόρα πτώση.

Φυσικά, όπως είναι φτιαγμένο το διάγραμμα, οι χρονικές αποστάσεις ανάμεσα σε κάθε περιστατικό δεν σημειώθηκαν καί δεν φαίνονται. Όμως, εύκολα παρατηρούμε -σε πρώτη εκτίμηση- συσσώρευση πτώσεων είτε σε μέγιστα, είτε σε ελάχιστα ηλιακών κηλίδων.

Αυτό, βέβαια, μπορούμε να το επιβεβαιώσουμε 100% (ή να το απορρίψουμε επίσης με βεβαιότητα), αν πάμε στο πλήρες διάγραμμα αριθμού ηλιακών κηλίδων. (Δεν το έκανα.) Όμως, σας προειδοποιώ: αφ’ ενός βγαίνει τεράστιο, οπότε καλύτερα να σπάσετε τον χρόνο σε έτη, ή πενταετίες πχ. Κι αφ’ ετέρου, οι παλιότεροι υπολογιστές, ή όσοι δεν έχουν πολλή μνήμη ram, θα γονατίσουν. Θα κάνετε καφέ καί τσιγάρο, κι ο ματρακάς σας ακόμη θα δουλεύει το διάγραμμα! Οπότε, καλύτερα να επιχειρήσετε τέτοια δουλειά μονάχα όσοι ξέρετε καλά τί κάνετε, κι έχετε καί εξοπλισμό της προκοπής.

 

Σ’ αυτό το σημείο, όμως, έβγαλα λαγό!

Εκείνο, που ίσως δεν φαίνεται αμέσως (θέλει εξασκημένο μάτι), είναι πως εμφανίζεται ένας -ας τον ονομάσουμε- “νόμος δυαδικής πολικότητας”: οι περισσότερες ακολουθίες θανατηφόρων καί μή πτώσεων έχουν ως ζευγάρι την αντίστοιχή τους ακολουθία αντεστραμμένη!!!!! Σα να βλέπεις μιά ασπρόμαυρη φωτογραφία, καί παραδίπλα το αρνητικό της!

Μερικές φορές, πάλι, η συμμετρία δεν είναι αναστροφής, αλλά κατοπτρική. Σα να γυρίζει τα μπρός πίσω (καί τ’ αριστερά δεξιά). Καί μερικές, ακόμη, αναστροφική ταυτόχρονα με κατοπτρική. (Πχ στις “κουτσές πεντάλφες” – δες παρακάτω.)

Προσέξτε:

  • Στην αρχή, 0-1-0-1 (διπλή μικρή ακολουθία). Αλλά καί αμέσως μετά, 1-0-1-0! (Παράδειγμα ακολουθίας μέσα σε ακολουθία, όπως τα κουτιά της σκακιέρας.)
  • Πιό μετά, 3 μηδενικά ακολουθούμενα από 3 άσσους.
  • Έχουμε καί διπλή διαδοχική επανάληψη της περίφημης “κουτσής πεντάλφας”, από το 22 μέχρι το 31! (1-1-0-0-0 x 2 φορές.) Καθώς καί το κατοπτρικό συν αρνητικό της (1-1-1-0-0) μία φορά καθαρά, καί στο καπάκι (σχεδόν) δεύτερη, από το 37 μέχρι το 46. (Οι δύο πιλότοι του περιστατικού 46 -F5B, αεροδρόμιο Μίκρας, 05 Ιουλίου 1999- φαίνεται καθαρά από το pattern πως δεν έπρεπε να πεθάνουν. Συμπαντικό σφάλμα; ή, τί; )
  • Στο τέλος, το: 1-1-0-1-1, ακολουθούμενο από 0-0-1-0-0. Εκπληκτικό;!

Η γενική εικόνα δείχνει σαφώς συμμετρία, καί δή επαναλαμβανόμενη, άρα κάποιο κρυμμένο αίτιο, πέραν οποιασδήποτε λογικής αμφιβολίας. (Η σύμπτωση εδώ αποκλείεται διά ροπάλου. Μόνον άσχετος περί τις θετικές επιστήμες δεν θα διέκρινε «περιοδικό πίνακα» στο διάγραμμα.)

Σαν κάποιος να παίζει μιά μακάβρια “μουσική” με ανθρώπινες ζωές! Σαν οι πιλότοι μας να τραβάνε ένα μακροκοσμικό κβαντικό πιθανοτικό χαρτί, από κάποια αιθερική τράπουλα με μόνο δύο φιγούρες… κι αυτό να γίνεται μπροστά από έναν συμπαντικό καθρέφτη!

Σαν ένα δυαδικό μακροκοσμικό dna, σαν ένα είδος σημάτων Μόρς…

 

Εντάξει, θα σταματήσω το κείμενο επάνω στην κορύφωσή του, επάνω στο καλύτερο, αλλά…

…Δεν ξέρω τί να πω. Ειλικρινά, είναι από τις ελάχιστες φορές στη ζωή μου, που έχω μείνει τελείως άφωνος! Αλλά, όποιος έχει λέγειν τι, τυγχάνει παραπάνω από καλόδεχτος. Όπως καλόδεχτη θα είναι καί η όποια συνέχεια της μικρής μας έρευνας από τον κάθε ενδιαφερόμενο.

Εγώ απλά κλείνω με την ευχή καί την ελπίδα να μην ξαναέχουμε πιά νεκρούς πιλότους! Ποτέ!

 

ΤΕΛΟΣ (οριστικό)

 

Υγ 1: Γιά τα όποια νοητικά σχήματα ενυπάρχουν στις ακολουθίες θανατηφόρων καί μή πτώσεων, θα έλεγα -σε πρώτη εκτίμηση- ότι αυτά είναι αποτέλεσμα ας πούμε κάποιου Μάτριξ – αν καί προσωπικώς δεν πείθομαι απόλυτα περί αυτού. Αλλά, ειλικρινά δεν μπορώ να φανταστώ καί ποιό αίτιο τα παράγει. Νά ‘χει, άρα γε, ο Ήλιος (αφού είναι η πηγή της ζωής στη Γή) κάποιες άλλες κρυφές ιδιότητες – καί δή, μετρήσιμες; Μπορεί, αλλά δυστυχώς είναι πέρα απ’ τις τωρινές μου δυνατότητες να τις ανακαλύψω. Αν ήμουν επικεφαλής ερευνητικής ομάδας, θα της έδινα τις σωστές κατευθύνσεις πού να ψάξει. Αλλά δεν είμαι.

Επειδή, τώρα, υπάρχουν καί πτώσεις εξαναγκασμένες (πχ από ηλεκτρονικό πόλεμο), άσχετο αν τις αντιλαμβανόμαστε εμείς ως τέτοιες, υπάρχει μία ελάχιστη πιθανότητα (όλα τα βάζουμε με το μυαλό μας…) τα patterns των θανατηφόρων / μή θανατηφόρων πτώσεων να τα ορίζουν “αυτοί”. Σ’ αυτή την περίπτωση, (α) το ήξερα ότι πρόκειται γιά παρανοϊκούς, αλλά θ’ αποδειχθούν παρανοϊκοί επί 1000, καί (β) εάν σε αρκετές περιπτώσεις έρευνας δεν μπορώ να καταλάβω τί κρύβεται, εδώ δεν μπορώ επί 1000. Διότι…

…Τί νόημα έχει να παίζεις με “on-off” σε ανθρώπινες ζωές, ακόμη κι αν διαθέτεις τη δύναμη προς τούτο;

Υγ 2: Φυσικά, υπάρχουν κι άλλες απόλυτα σχετικές έρευνες, πχ η αστρολογική καί η αστρονομική. Μπορούμε να εξετάσουμε πολλές παραμέτρους γιά κάθε πτώση, όπως γωνίες άστρων, ή αζιμούθια πλανητών αναφορικά με το επίπεδο της εκλειπτικής.

Όποιος ενδιαφέρεται να τα ψάξει αυτά, δεν χρειάζεται τη δική μου άδεια να ξεκινήσει.

Υγ 3: Θ’ άξιζε να επεκτείνουμε την έρευνα σ’ όλους τους πεσόντες αεροπόρους μας. Από το 1912 κι εντεύθεν. Καί να διεξάγουμε παράλληλη έρευνα γιά τις πτώσεις της πολιτικής αεροπορίας.

Υγ 4: Τί θα γίνει επιτέλους με τη μετονομασία της Σχολής “Ικάρων”; Κόκκαλα έχει αυτό το προεδρικό διάταγμα; Ρέ κυρ-Παναή; Κάνε εσύ το καλό, καί μήν αργείς! Τζάμπα είναι, στο κάτω-κάτω. Θα κοστίσει μόνο το χαρτί του ΦΕΚ που θα τυπωθεί. (Άντε, καί η αλλαγή ταμπέλας στη Σχολή.)

 

Παραλειπόμενα στην πτώση του Μιράζ – 3

20 Σχόλια

(προηγούμενο)

ισθάνομαι κάπως σαν τον Σωκράτη με το “δαιμόνιον”, που τον έσπρωχνε να μιλάει! Δεν θα μ’ αφήσει εύκολα αυτή η ιστορία, ως φαίνεται.

Αλλά δεν πειράζει. Προέχει η αλήθεια· καί, μέσωι αυτής, η προάσπιση της Φυλής μας στους απαίσιους αυτούς καιρούς.

 

η. Μία ουσιαστική διόρθωση

Πρίν προχωρήσουμε, να πω πως χάριτας οφείλω στον Γιώργο – A Hellene, επειδή πρόσεξε (καί διόρθωσε) ένα σημαντικό λάθος μου. Συγκεκριμένα, όταν υπολόγισα το ύψος που παίρνει η ακτίνα του Κοράλ λόγωι καμπυλότητας της Γής, έκανα υπολογισμό γιά μέγιστη περιφέρεια γήϊνου γεωγραφικού κύκλου – δηλ. τον ισημερινό. Όμως, ένας παράλληλος κύκλος είναι πάντα μικρότερος του ισημερινού, κατά τον παράγοντα του συνημιτόνου γεωγραφικού πλάτους. Με γπ βόρειας Σκύρου καί Μανίσας (Μαγνησίας Μ. Ασίας, ένθα η πιθανολογούμενη θέση ενός Κοράλ) 38 μοίρες 58′ βόρειο, ο υπολογισμός δίνει 1500*cos(38μ 58′) = 1,166 μέτρα περίπου, ως ύψος ασφαλείας στα μισά της διαδρομής, καί 6200*cos(38μ 58′) = 4,820 μέτρα περίπου επάνω από τον διάδρομο προσγειώσεως του αεροδρομίου Σκύρου.

Είναι φανερό πως αρκετές φορές γράφω υπό το κράτος βιασύνης καί θυμού (καί αϋπνίας, καί…), αλλά χαίρομαι ιδιαίτερα που μπορώ να έχω ουσιαστική βοήθεια από τους αναγνώστες  μου! Αυτό σημαίνει πως αρχίσαμε να ενεργούμε ως ομάδα, πράγμα άκρως σημαντικό.

 

θ. Μερικές θεμελιώδεις αρχές των συζητήσεών μας

Εντάξει, όταν κάποιος διαβάζει συστηματικά ένα ιστολόγιο (ανορθόδοξης) έρευνας, στα σίγουρα έχει ήδη κάνει μερικές σιωπηρές παραδοχές από μόνος του· μία από τις οποίες είναι ότι θα διαβάσει πράγματα παράδοξα, που κατά κανόνα δεν θα τα βρεί αλλού (σε -όπως αποκαλούνται- «μέηνστρημ» ιστοσελίδες, δηλαδή συμβατικές). Όπως ακριβώς όταν βλέπουμε κινηματογράφο ή θέατρο, υποθέτουμε σιωπηρώς πως η ιστορία είναι αυτή που είναι, η αρχή της είναι αυτή που είναι, καί οι χαρακτήρες της είναι αυτοί που είναι. (Πχ ότι υπάρχει …σχολή μαγείας!) Αλλοιώς, απλούστατα δεν πρόκειται ν’ απολαύσουμε το έργο καί να διασκεδάσουμε.

Όμως, άλλο το διάβασμα να περνάει η ώρα μας ευχάριστα (του τύπου: «- Ωραία τα λέει αυτός!»), κι άλλο το να προσπαθούμε να βγάλουμε συμπεράσματα με τη βοήθεια όσων διαβάζουμε… που σημαίνει, πως όσα διαβάζουμε, πρέπει καί να τα δεχθούμε ως -κατά το μάλλον, ή ήττον- πραγματικά.

Όθεν, πρέπει να ενστερνιστούμε τις παρακάτω αρχές:

  • Ότι «αυτοί» έχουν διαθέσιμη κρυφή τεχνολογία όχι απλά πιό προχωρημένη από την υφιστάμενη φανερή, αλλά ΠΟΛΥ πιό προχωρημένη. Φυσικά, στην κρυφή τεχνολογία περιλαμβάνονται καί οι όποιες δολοφονικές χρήσεις της.
  • Ότι (γιά κάποιους δικούς τους λόγους) μέχρι σήμερα δεν την χρησιμοποιούσαν συχνά, αν καί τώρα τελευταία πάει ν’ αλλάξει αυτό.
  • Ότι, όποιος δεν δίνει σημασία στις δύο παραπάνω αρχές, καλά θα κάνει να τις ξαναδιαβάσει (ad infinitum), μέχρι να δώσει.

Τέλος, ο γράφων δηλώνει πως εδώ καί πάμπολλα χρόνια απαξιοί ν’ ασχοληθεί με το να πείσει τους άπιστους· θα ήταν μέγιστη βλακεία εκ μέρους μου. Θα ήταν σα να προσπαθώ να πιάσω τον κάθε παχύσαρκο, τον κάθε τεμπέλαρο, τον κάθε προβληματικό, καί (με προπονήσεις) να τους καταστήσω εφάμιλλους του Ουσαΐν Μπόλτ.

Συγνώμη, αλλά έχω πολύ καλύτερα πράγματα να κάνω στη ζωή μου· καί πολύ πιεστικότερα.

 

ι. Ένα παγωμένο ξημέρωμα στη Νορβηγία

Μέχρι στιγμής -καί τηλεγραφικώς πως- είδα την κατάρριψη του Μιράζ ως αποτέλεσμα «χακέματος» στο κομπιούτερ του, χωρίς όμως να εξετάζω τον τρόπο με τον οποίο θα έμπαινε το παρασιτικό σήμα μέσα. (Εφ’ όσον υπάρχει «θωράκιση» κατά Φαρανταίη καί στα καλώδια, καί στον υπολογιστή του σκάφους· άλλως τε, το ίδιο το αεροσκάφος επενεργεί ως κλωβός Φαρανταίη, μιά που είναι μεταλλικό.) Θεώρησα πως όντως κάτι τέτοιο είναι εφικτό (με κάποιον τρόπο…), καί επικεντρώθηκα στο αποτέλεσμα.

Πάλι ο Γιώργος – A Hellene (καί προκειμένου να υπερκεράσει το εμπόδιο της θωράκισης) πρότεινε μιά πολύ ωραία λύση, δηλαδή ότι οι -όποιες- κεραίες του αεροσκάφους έχουν επίτηδες ανοιχτή τρύπα ασφαλείας (απ’ το εργοστάσιο), καί μπάζουν μέσα τους παρασιτικούς κωδικούς. Ωστόσο, εκτός απ’ την Πληροφορική, υπάρχει καί η Φυσική!

Θα σας αφηγηθώ, λοιπόν, μιά ιστορία… καί δεν θέλω να την χαρακτηρίσετε «απίθανη»! Διότι δεν είναι. Είναι πραγματική.

 

i. Εισαγωγή

Μιά μέρα του Δεκεμβρίου του 2009,… θεωρητικώς μέρα (είχε ξεκινήσει, με το ρολόϊ), αν καί ακόμη δεν είχε ξημερώσει,… κάποιοι ξενύχτες (ψαράδες, καί λοιποί) στη βόρεια Νορβηγία είδαν στον ουρανό μιά τεράστια σπείρα. Ένα θέαμα αξιοθαύμαστο, ου μην σχεδόν τρομακτικό! Που στο τέλος έγινε τρομακτικώτερο, όταν άρχισε να σβήνει η σπείρα… διότι το κέντρο της έγινε κατασκότεινο· ακριβώς σαν μιά «μαύρη τρύπα» στο Διάστημα.

Τέλος πάντων, ξημέρωσε στη Νορβηγία (όσο μπορεί να ξημερώσει χειμώνα καιρό εκεί πάνω),  καί ξεκίνησε τεράστια κουβέντα γιά το τί ήταν αυτό.

Μετά από πολλά, το κορυφαίο σάϊτ (ανορθόδοξης) έρευνας «Εντερπράϊζ Μίσσιον» έγραψε ένα πολύ εκτεταμένο άρθρο σε τρείς συνέχειες, όπου εξηγεί τα τί καί τα πώς πέραν πάσης αμφιβολίας. (Περιττό να πω ότι το συγκεκριμένο σάϊτ μου δίδαξε πάρα πολλά -στο τί να ψάχνω καί πώς να το ψάχνω-, άρα είμαι προκατειλημμένος υπέρ αυτού. Όμως, πουθενά δεν βρήκα πιό πειστικές αναλύσεις!) Καί το συμπέρασμα στηρίζεται από μεγάλη συλλογή φωτογραφιών, φωτογραφικών συγκρίσεων, γεωγραφικών αναγωγών, κτλ κτλ κτλ, άρα μπορούμε να το θεωρήσουμε ακλόνητο.

Λοιπόν, με την επιφύλαξη ότι ίσως καί να μου διέφυγαν κάποια πράγματα (οπότε, παρακαλούνται οι αναγνώστες να επιβεβαιώσουν ή να απορρίψουν), η ιστορία (εδώ το πρωτότυπο, καί καλή υπομονή με την ανάγνωση!) καί τα συμπεράσματά της έχουν ως εξής:

 

ii. Το ρόπαλο καί η σπείρα

Το βράδυ εκείνης της ημέρας (9 Δεκεμβρίου 2009), στη Νορβηγία επρόκειτο να πάρει το Νομπέλ …Ειρήνης -πρίν καλά-καλά στρογγυλοκάτσει στην προεδρική καρέκλα- ο αγάπης λουστράκος “πλανητάρχης”. (Ή “κλανητάρχης”, όπως αποκαλεί το …αξίωμα αυτό ο Αποδυτηριάκιας.) Ωστόσο, οι Ρώσσοι θέλανε να του τη σπάσουνε, κάνοντας μιά δοκιμή του τότε νέου βλήματός τους, του Μπουλάβα. («Μπουλάβα» στα Ρωσσικά σημαίνει κεφαλοθραύστης, ή βασιλικό σκήπτρο με μορφή κεφαλοθραύστη.) Αξημέρωτα, λοιπόν, εκτοξεύσανε οι Ρώσσοι το βλήμα από βάση τους (στο έδαφός τους) στη χερσόνησο Κόλα, με στόχο την άλλη χερσόνησό τους στον Ειρηνικό, την Καμτσιάτκα.

Όλα καλά μέχρις εδώ. Πλήν όμως, αυτή δεν ήταν απλά μιά επίδειξη, αλλά χοντρός εκβιασμός προς τον λουστράκο· διότι, αν πετύχαινε η δοκιμή, αυτό εσήμαινε πως οι Ρώσσοι καθίσταντο πλέον ικανοί να ρίξουν βλήματα εναντίον των ηπαπάρα πάνω από τον Βόρειο Πόλο. Αφ’ ενός συντομεύοντας πολύ την διαδρομή (άρα καί τον διαθέσιμο χρόνο αντίδρασης του εχθρού), αφ’ ετέρου δείχνοντας ότι τα νέα βλήματά τους βρίσκουν τον δρόμο τους ακόμη κι επάνω από τους πόλους της Γής, μή χαμπαριάζοντας από τυχόν ανωμαλίες του γεωμαγνητικού πεδίου.

Αλλά η δοκιμή δεν πήγε καθόλου καλά! Το βλήμα έφυγε, πήρε ύψος, πέταξε, τέλειωσαν τα καύσιμα του πρώτου ορόφου κι αυτός αποσπάστηκε, αποσπάστηκε κι ο δεύτερος, αλλά ο τρίτος τά ‘κανε μούσκεμα στην κυριολεξία! Δυσλειτούργησε, καί το βλήμα άρχισε να πηγαίνει “κουτρουβαλιστό” καί να πετάει καυσαέρια τριγύρω σπειροειδώς. Ακριβώς σαν ένα μπαλλόνι που το φουσκώνουμε, καί μετά τ’ αφήνουμε ελεύθερο. Ή σαν πυροτέχνημα, απ’ αυτά που ανεβαίνουν ψηλά καί μετά περιστρέφονται σαν ανεμόμυλοι πετώντας σπίθες τριγύρω.

Αυτό δεν ήταν κάτι το παράξενο· έχει ξανασυμβεί αρκετές φορές σε αποτυχημένες δοκιμές πυραύλων, από την εποχή των V2 ακόμη. Γιατί; γιά έναν απλό λόγο: οι πύραυλοι, γιά ν’ αποκτήσουν σταθερή καί ομαλή πορεία προς τον στόχο τους, τίθενται εξ αρχής σε περιστροφική κίνηση περί τον διαμήκη άξονά τους. Αυτό γίνεται είτε (α) με τα καυσαέρια, που φεύγουν από πολλές εξατμίσεις (ακροφύσια), οι οποίες ρυθμίζονται από κάποιο κομπιούτερ πορείας να πάρουν γωνία, καί άρα να στρίβουν το βλήμα περί τον διαμήκη άξονά του παράλληλα με την προώθηση που του δίνουν, είτε (β) με κάποιο εσωτερικό γυροσκόπιο, ταυτιζόμενο με τον διαμήκη άξονα του βλήματος, που με την εκτόξευση τίθεται σε περιστροφή. Εάν αυτοί οι μηχανισμοί δυσλειτουργήσουν, το βλήμα παύει να σημαδεύει με τη μύτη – να το πούμε έτσι. Κι αυτό ακριβώς έγινε με το Μπουλάβα της δοκιμής. Ο μηχανισμός περιστροφής δεν λειτούργησε όπως έπρεπε, κι ο τρίτος όροφος άρχισε να κουτρουβαλάει σα μπαλλόνι.

Κι εδώ ακριβώς αρχίζουν τα (τρομακτικά) παράξενα!

 

Κατ’ αρχήν, οι περισσότεροι απέδωσαν το φαινόμενο της ουράνιας σπείρας σε κάποιο Ρωσσικό όπλο. (Φυσικά, αδυνατώντας να περιγράψουν τί είδους όπλο παράγει φωτεινές σπείρες στον νυχτερινό ουρανό, καί με ποιόν μηχανισμό.) Όμως, οι Ρώσσοι στην αρχή αρνήθηκαν παντελώς την εκτόξευση βλήματος! Μόνον αρκετές μέρες αργότερα αναγκάστηκαν να την παραδεχτούν (με κρύα καρδιά), όταν γέμισε το Διαδίκτυο φωτογραφίες καί λοιπό σχετικό υλικό. Καί πάλι, δεν έδωσαν στη δημοσιότητα περισσότερες πληροφορίες.

Ωστόσο, η ίδια η σπείρα έδειξε τελείως ασυνήθιστη συμπεριφορά, κι έβαλε φωτιά στη φαντασία! Πολλοί αυτόπτες μάρτυρες είπαν ότι η σπείρα έμεινε σταθερή. Άλλοι, πάλι, ότι κινήθηκε αργά. Άλλοι, ότι είχε καί ουρά γαλάζιου χρώματος. Άλλοι, άλλα. Στο τέλος, όλ’ αυτά κίνησαν καί την περιέργεια ολόκληρης της ερευνητικής ομάδας του Εντερπράϊζ Μίσσιον, η οποία ανέλαβε να το σκαλίσει το θέμα ενδελεχώς.

 

[Σημείωση: ο τίτλος της υποενότητας αντιστοιχεί μέν στα περιγραφόμενα, αλλά είναι τελείως προβοκατόρικος. Διότι αναφέρεται καί σε εικονογράμματα του δίσκου της Φαιστού! Άμα είναι να σκεφτόμαστε παράξενα, ας το κάνουμε μ’ εντυπωσιακό τρόπο!  🙂  ]

 

iii. Το πόρισμα της έρευνας του «Ε. Μ.»

Η σπείρα ήταν το αποτέλεσμα της συνδυασμένης ταυτόχρονης εκπομπής τριών σταθμών Χάαρπ της περιοχής, οι οποίοι σημάδευαν το βλήμα όλοι μαζί. Βλέπετε, το μέν Χάαρπ της Αλάσκας απέκτησε καί “παιδιά”!… Αλλά, απ’ την άλλη (στη Νορβηγία κι αλλού) υπάρχουν ερευνητές με πεδιόμετρα ανοιχτά επί 24ώρου βάσεως, τα οποία καταγράφουν τις εκπομπές· φυσικά, κατέγραψαν καί τις συγκεκριμένες. Τα σχήματα, τώρα, που έβλεπαν οι αυτόπτες στον ουρανό, ήταν καθαρά σχήματα Κλάντνι, διότι το τρομερό ηλεκτρομαγνητικό πεδίο των κεραιών του Χάαρπ ανάγκασε τα μόρια των καυσαερίων του πυραύλου να “τακτοποιηθούν” σε συγκεκριμένα σχήματα, εξαρτώμενα από τις συχνότητες της εκπομπής. (Αυτά ακριβώς είναι τα σχήματα Κλάντνι.) Η δε σπείρα στην πραγματικότητα όντως κινήθηκε αργά, κι ακίνητη την είδαν μόνον όσοι έβλεπαν κάθετα το επίπεδό της. Όσοι την είδαν υπό γωνία, όντως την είδαν να κινείται. (Η γαλάζια ουρά ήταν το αποτέλεσμα άλλης συχνότητας, χαμηλής αυτής. Τα λέει όλα μέσα του το κείμενο του “Ε. Μ.”.)

Εκείνο που το καλό σάϊτ κάπως διστάζει να πεί (αν καί το λέει τελικά), είναι πως το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο των εκπομπών του Χάαρπ άρπαξε τον τρίτο όροφο του βλήματος, επί κάποιον χρόνο τον φρέναρε αγρίως, καί μετά τον πήγε βόλτα με χαμηλή ταχύτητα!!! Γι’ αυτό τη γλωσσίτσα των Ρώσσων την κατάπιε η γατούλα! Χαζοί δεν είναι, από την πρώτη στιγμή ξέρανε πολύ καλά τί είχε συμβεί στον πύραυλό τους· όπως ξέρανε κι ότι η σαμποταρισμένη επίδειξή τους (με τα κρυφά της υπονοούμενα) θα κατέληγε σε ρεζίλεμά τους, αν κάνανε κουβέντα.

Άρα, σ’ αυτή τη μάχη εντυπώσεων, κερδίσανε οι ηπαπαραίοι.

Ορίστε;

Οι ποιοί, είπαμε;

 

iv. Κάποιοι Ναζί-φαντάσματα…

Το “Ε. Μ.”, καί ειδικά η “ψυχή” του, ο Ρίτσαρντ Χόγκλαντ, είναι αναμφισβήτητοι πατριώτες Αμερικανοί. Αυτό, όμως, σημαίνει ότι δεν μπορούν να δεχθούν, δεν μπορούν να χωνέψουν την ευθεία συνέπεια τέτοιων συμπερασμάτων, σαν αυτά που με τόσο κόπο βγάζουν· ότι, δηλαδή, τα ανώτατα κλιμάκια της πατρίδας τους πράγματι αποτελούνται από δολοφόνους (λαών καί ανθρώπων). Έτσι, όταν το συγκεκριμένο άρθρο φτάνει στο “διά ταύτα”, καταλήγει στο ότι την κυβέρνησή τους την έχει διαφθείρει μιά κλειστή υπερμυστική ομάδα …Ναζιστών!!! Σαν αυτούς που οι “υπερεσίες” των ηπαπάρα φυγάδευσαν από την Ευρώπη (με την επιχείρηση “Συνδετήρας”) καί τους έφεραν εκεί το 1945 καί τα μετέπειτα λίγα χρόνια, γιά να βοηθήσουν με τις γνώσεις τους τα διάφορα επιστημονικά κι οπλικά προγράμματα των ηπαπάρα.

Λοιπόν (συμπέρασμα «Ε. Μ.»), αυτοί οι κακοί Ναζιστές είναι υπεύθυνοι γιά τα Χάαρπ καί το χουνέρι των Ρώσσων!!!

Δυστυχώς, όμως, μιά τέτοια προσπάθεια λευκάνσεως του ποινικού μητρώου της “Νέας Ατλαντίδος” είναι καταδικασμένη εξ αρχής. (Άλλως τε, Ρίτσαρντ, οι Ταύροι είμαστε πατριώτες ένθερμοι, αλλά πολύ ατάλαντοι ως ψεύτες! Όταν ψευδόμαστε, δεν πείθουμε κανέναν!) Αφ’ ενός, οι αυθεντικοί Ναζιστές του “Συνδετήρα” το 2009 θα ήταν υπεραιωνόβιοι. Ο μικρότερός τους (ας πούμε γεννηθείς το 1924) θα ήταν 85 ετών. Σε ηλικία που οι λοιποί γέροι θέλουν φροντίδα (καί πάνες ακράτειας)! Άρα, τί ν’ αποδώσουν σε επιστημονικού τύπου εργασίες; Αφ’ ετέρου, αν ήταν να διατηρούν επί τόσα χρόνια ένα μυστικό ιερατείο μεγάλης συνοχής, έπρεπε να τεκνοποιήσουν – εννοείται, σύμφωνα με τη νοοτροπία τους, με καθαρές Γερμανίδες (ή Αμερικανο-Γερμανίδες). Καί ναί μέν, το 17% των ηπαπαραίων, δηλαδή η μεγαλύτερη εθνική μειονότητα στη χώρα αυτή, είναι Γερμανικής καταγωγής· αλλά, άλλο η ναζιστική στοχευμένη ευγονική (με τα Λέμπενσμπορν καί τις Άρειες γυναίκες, κτλ) στην άκρως ελεγχόμενη Γερμανία πχ του 1943, κι άλλο μιά πληθυσμιακή ομάδα με τελείως φιλελεύθερο χύμα χαρακτήρα (μακριά απ’ τις παραδόσεις της αρχικής καταγωγής της), στις ηπαπάρα πχ του 1960. Δεν ήταν τόσο εύκολο, δηλαδή – όσον αφορά τη μυστικότητα καί την φανατική προσήλωση στον αρχικό σκοπό της παγκόσμιας  κυριαρχίας.

Εκ τρίτου, οι αυθεντικοί Ναζιστές στο Γ’ Ράϊχ μέχρι καί το τέλος του Β’ ΠΠ είχαν πολλούς κλειστούς πυρήνες μυστικού καί μυστικιστικού χαρακτήρα, όχι έναν· κι όχι μονοιασμένους μεταξύ τους. Άσε που δεν συμπαθούσαν όλοι τους τους Δυτικούς! (Καί μιά που τό ‘φερε η κουβέντα… Πιστεύω πως πολύ θα ενδιέφερε -γιά κάποιους κοινούς στόχους- την Ελλάδα ειδικά ο πυρήνας του φόν Κανάρη· αλλά, όπως προείπα, ο χρόνος είναι πανδαμάτωρ. Τέτοιες μυστικές επαφές με τους εχθρούς -κι από πλευράς μας, από καθαρούς Έλληνες με σχέδια θεμελιώσεως μελλοντικής Ελληνικής ισχύος- έπρεπε να γίνουν τη δεκαετία του 1950. Να μή σου πώ από τη δεκαετία του 1930!… ώστε να προκαταλάβουμε τις άσχημες εξελίξεις γιά τη χώρα μας.)

Εκ τετάρτου, οι ναζιστές με τις πράγματι υπερ-προηγμένες γνώσεις (δηλ. αυτοί που φτιάξαν βάσεις στην Ανταρκτική καί τη Σελήνη, ιπτάμενους δίσκους, κτλ), παρέμειναν αμοιβαίως άκρως εχθρικοί προς τους ηπαπαραίους. Το 1948 διέλυσαν το εκστρατευτικό σώμα του ναυάρχου Μπέρντ, καί δέκα χρόνια μετά οι ηπαπαραίοι ανταπέδωσαν με τρείς πυρηνικές βόμβες, που σκάσανε πάνω απ’ την Ανταρκτική (επιχείρηση “Άργος” – βασικός σχεδιαστής της ο Έλλην Χριστοφιλόπουλος, ή Χριστοφίλου) – ως …πειστικότατο επιχείρημα, γιά να τους κάνουν να σταματήσουν τις εχθρικές ενέργειες (πχ διελεύσεις ιπταμένων δίσκων τους πάνω από υδροηλεκτρικά φράγματα των ηπαπάρα καί πρόκληση μπλάκ-άουτ). Ποτέ τους, δέ, δεν έζησαν στις ηπαπάρα, ούτε φυσικά αναμίχθηκαν με το επιστημονικό καί στρατιωτικό επιτελείο αυτής της χώρας. Ειδικά αυτοί, την κοπάνησαν εγκαίρως (καί …ιεροκρυφίως) από την υποχωρούσα Γερμανία, καί δή, χωρίς να επιδιώκουν επαφές καί συνεννοήσεις με κάποιο από τα αντίπαλα στρατόπεδα (Δυτικούς καί Σοβιετικούς.). Κι από τότε μην τους είδατε!

Δηλαδή, τελικώς, με τίποτε δεν μπορεί να σταθεί ως δικαιολογία κάποιος υποτιθέμενος κρυφός ναζιστικός πυρήνας στην κυβέρνηση των υπερατλαντικών φονιάδων. Ούτε κάν στις δεκαετίες του 1940 καί 1950 δεν είχαν τόση δύναμη οι “εμιγκρέδες” πρώην Ναζιστές! Χειραγωγούμενοι ήσαν καί τότε απ’ τους “οικοδεσπότες” τους.

Άρα;

Άρα, άααααλλο είναι το διαχρονικό κλειστό ιερατείο της “Νέας Ατλαντίδος”, που φτιάχνει καί χειρίζεται Χαάρπια καί παρόμοια φονικά εργαλεία! Καταλάβατε καί καταλάβαμε ποιό. Το “Ε. Μ.” μπορεί μέν να φοβάται να το κατονομάσει, ή να τηρεί πολιτική “πολιτικής ορθότητας”, αλλά εμείς καθόλου δεν διστάζουμε να πούμε πως πρόκειται γιά σιωνιστικά ερπετά.

Αλλά δεν θα μείνουμε εκεί. Πρέπει να προχωρήσουμε.

 

κ. Ποιά η σχέση όλων των παραπάνω με το δικό μας Μιράζ;

Κοντεύουμε τους δύο αιώνες, που γνωρίζουμε επιστημονικώς ότι ένα κομμάτι μέταλλο μέσα σε ηλεκτρομαγνητικό πεδίο κινείται, ή φρενάρεται. Αυτό το ξέρουμε τόσο θεωρητικά, όσο καί πρακτικά, σε μιά μεγάλη κατηγορία ηλεκτρομαγνητικών συσκευών – όπως ηλεκτροκινητήρες, τραίνα τύπου Μάγκλεβ, κτλ. Βέβαια, το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο το δημιουργούν μαγνήτες καί ηλεκτροφόρα καλώδια εκεί κοντά, πχ οι περιελίξεις των ηλεκτροκινητήρων.

Εφ’ όσον, όμως, η σπείρα πάνω απ’ τη Νορβηγία έδειξε πως η ισχυρή εκπομπή από κεραίες είναι ικανή να μπλοκάρει ολόκληρο βλήμα καί να το πάει “καρροτσάκι”, τότε γιατί να μην έγινε κάτι τέτοιο καί με την κατάρριψη του Μιράζ; Είναι δυνατόν θεωρητικώς, καί -ως υλοποιήσιμο όπλο- είναι πολύ απλούστερο από το “σνιφφάρισμα” κωδικών καί την προσπάθεια να υπερκεραστούν αυτοί από εξωτερικό παρασιτικό σήμα, που πρέπει να διαπεράσει κλωβούς Φαρανταίη. Άλλως τε, οι ταχύτητες καί οι μάζες του Μπουλάβα είναι συγκρίσιμες (σε προσέγγιση καλύτερη από τάξεως μεγέθους) με τις αντίστοιχες του Μιράζ. Όπως καί τα δύο είναι μεταλλικά.

Όθεν, ο ρόλος του υποβρυχίου (δεν μου το βγάζεις απ’ το μυαλό!…) στην κατάρριψη του σμηναγού Μπαλταδώρου ήταν της εκπομπής συχνοτήτων τύπου Χάαρπ· σε συνδυασμό με όποιον άλλον επίγειο σταθμό του είδους λειτουργούσε εκείνη την ώρα.

Αν καί το Χάαρπ δεν χαμπαρίζει από απόσταση, σημαδεύει δέ τον στόχο του με αρκετή ακρίβεια, γιά χάρη της κουβέντας θ’ αναφέρω πως στην περιοχή μας αποκτήσαμε πρόσφατα ακόμη ένα Χααρπάκι – στην Κύπρο. (Αν θυμάμαι καλά.) Σημειώστε δέ, ότι το λεγόμενο πως οι απανωτοί αεροψεκασμοί πάνω απ’ την Ελλάδα (εκτός των άλλων) αυξάνουν πολύ το ηλεκτρικό φορτίο της ατμόσφαιρας στη χώρα μας, δεν πρέπει να είναι άσχετο με τη χρήση του Χάαρπ· τα αυξημένα ατμοσφαιρικά ιόντα διευκολύνουν το έργο του. (Γι’ αυτό καί μετά από αεροψεκασμό προξενείται βροχή σε διάστημα μέχρι 48 ώρες, αν καί κανονικά δεν προβλέπεται από την ομαλή εξέλιξη του καιρού.)

Έτσι έγινε, τελικά…

Δεν υπήρχε περίπτωση να μου ξέφευγε καί να μήν το εύρισκα. Τουλάχιστον στο νοητικό πεδίο, ο εχθρός ΔΕΝ θα μας νικήσει!

 

Μιά τελευταία παρατήρηση στο θέμα: η έρευνα είναι ακριβώς αυτό, να μην καταλήγουμε σε ακλόνητα συμπεράσματα, αν δεν ψάχνουμε τα πάντα. Κι έχω θυμώσει με τον εαυτό μου, που (ενώ θυμόμουνα την ύπαρξη του άρθρου του “Ε. Μ.” – καί γνωρίζω Φυσική!) δεν τα είδα αυτά απ’ την αρχή… Αλλά, το σφάλλειν ανθρώπινον.

Καί το ερευνάν, ανθρωπινότερον!

 

λ. Τα “παραμελημένα” δεδομένα της καταρρίψεως

Συγκεντρωνόμενος στο τεχνικό κομμάτι, παρέλειψα ν’ ασχοληθώ με το “αστυνομικό”· αν κι έπρεπε, ευθύς εξ αρχής. Είπαμε, πρέπει να λαμβάνουμε υπ’ όψη μας τα πάντα, όσο κάνουμε έρευνα. Λοιπόν, τα δεδομένα (όπως μας τα μετέφερε η ειδησεογραφία), συν μερικά πρώτα συμπεράσματα, είναι τα εξής:

 

Ένας πεπλανημένος καί ψιλο-αλλοπρόσαλλου χαρακτήρα συνάνθρωπός μας, ο κυρ-Παναής (υπουργός το επάγγελμα), έσπευσε να στείλει συλληπητήριο μήνυμα γιά τον νεκρό πιλότο μας, ενώ ο τελευταίος δεν είχε κάν βρεθεί!!! Διατί, όμως, προέβη σε τέτοια ενέργεια ο λεγάμενος; Διότι πιό πρίν βρισκόταν σε κάποια αίθουσα με οθόνες, απ’ όπου καί παρακολούθησε την κατάρριψη του Μιράζ σε πραγματικό χρόνο. (Προσωπικώς, κατάλαβα -απ’ τα γραφόμενα των ΜΜΕ- πως η αίθουσα αυτή βρίσκεται στο ΓΕΕΘΑ.) Στη φάση αυτή, ο κυρ-Παναής είχε παρέα του ένα ερπετό – ίσως γιά να πνίγουν τους καημούς τους μαζί.

Όμως, τί ακριβώς είχαν δείξει οι οθόνες, ώστε ο κυρ-Παναής (ηθελημένα ή αθέλητα, αλλά σίγουρα διατελών υπό το κράτος θυμού καί συγκινήσεως) να προβεί σ’ αυτή την άλλως αδικαιολόγητη ενέργεια;

Λοιπόν, πάω στοίχημα πως είχε δεί το Μιράζ να “κουτρουβαλάει”, καί να γίνεται κομμάτια. Δηλαδή, το αεροσκάφος δεν το οδήγησαν απλά τα πτερύγιά του προς τα κάτω, διότι τότε ή θα βούταγε με τη μούρη στη θάλασσα, αλλά ακέραιο, ή (υπό άλλη γωνία προσθαλασσώσεως) θα χοροπηδούσε στην επιφάνεια της θάλασσας πάφ!-πάφ!-πάφ!, σα βάτραχος από νούφαρο σε νούφαρο, μέχρι να σταματήσει. (Πάλι ακέραιο.) Όμως, η πτώση του οδήγησε σε πλαγιομετωπική σύγκρουση με το νερό, ακριβώς σαν αυτοκίνητο που πέφτει στα τσιμέντα της εθνικής οδού με διακόσια χιλιόμετρα την ώρα· σύγκρουση τόσο σφοδρή, που άρχισε να γίνεται κομμάτια. Κι εκεί, πλέον, ο οποιοσδήποτε αν έβλεπε τέτοιο θέαμα, θα καταλάβαινε ότι ο πιλότος τελείωσε. Άλλως τε, το πτώμα του πιλότου βρέθηκε διαμελισμένο… κι όταν βρεθεί καί το πτώμα του Μιράζ, θα δήτε πως κι αυτό είναι διαμελισμένο. (Μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν έχει βρεθεί.)

 

Τί γύρευε, όμως, το ερπετό δίπλα στον ευτραφή υπουργό μας; Διότι η παρουσία του σε τόσο ευαίσθητη θέση (μέσα στην καρδιά της εθνικής μας άμυνας!!!) είναι ολωσδιόλου Α-ΠΑ-ΡΑ-ΔΕ-ΚΤΗ.

Χμμμ… τί πιστεύω εγώ πως γύρευε;! Θα σας το πώ ευθύς.

Το απαίτησε! Γιατί; Γιά να επιδείξει στον αφελή κι άσχετο περί τα τεχνικά κυρ-Παναή (άρα καί στο υπόλοιπο -κατά Σεφέρη- “τετρομαγμένον” γκουβέρνο) τις τρομερές δυνατότητες του Χάαρπ. Ώστε να τον “πείσει” μία καί καλή ότι η Ελλάδα πρέπει να κάθεται σούζα στα κελεύσματα των ηπαπαραίων καί να βγάζει τον σκασμό, ακόμη κι αν όλοι οι υπόλοιποι (πλήν του μεγάλου αφεντικού) μας πατάνε από κάτω, πχ η Βαρντάρσκα, ή η χαλβανίτσα· άσε, δέ, η τουρκίτσα! Κι αν είμαστε καλά παιδιά καί τρώμε χωρίς γκρίνια τα σκατά τους, μπορεί καί ν’ ακούσουμε κανένα μπράβο – να χαρούμε κι εμείς με τον …έπαινο!

Ούτε να το διανοηθούμε να ξεθαρρέψουμε καί να σηκώσουμε κεφάλι, δηλαδής, τώρα που οι ηπαπάρα τρώνε φάπες στη Συρία.

Προς τον σκοπό αυτόν, το ερπετό έθεσε τις οθόνες της αίθουσας σε σύνδεση με ηπαπαραίϊκο δορυφόρο εικόνας πραγματικού χρόνου, αφού ξεκλείδωσε το κανάλι με τον δικό του μυστικό κωδικό. Κι έτσι, ο ταλαίπωρος εγχώριος κυρ-υπουργός έφαγε μιά φρίκη, που θα τη θυμάται όσο ζή. (Αν κι ο -επίσης ταλαίπωρος- πιλότος μας δυστυχώς δεν θα θυμάται τίποτε απ’ τη δική του φρίκη, που έζησε στις τελευταίες στιγμές του.)

Εάν, λοιπόν, διαπιστώσετε προσεχώς ότι το γκουβέρνο κάνει όχι μόνο τούμπες μπροστά στους ηπαπαραίους, αλλά καί ασκήσεις ενόργανης γυμναστικής (κρίκους, πλάγιο ίππο, καί τα ρέστα του Ολυμπιακού προγράμματος), θα ξέρετε καλά το γιατί.

(επόμενο)

 

Παραλειπόμενα στην πτώση του Μιράζ – 2

49 Σχόλια

(προηγούμενο)

εν επιθυμούσα -γιά το θλιβερό αυτό θέμα- να έχω ένα μεγάλο άρθρο σε συνέχειες· αλλά, εφ’ όσον αυτές καθίστανται απαραίτητες, τότε πρέπει να γραφούν. Σήμερα θα καλύψουμε αποδεικτικώς το κενό του σκέτου λέγειν… στον ισχυρισμό μας, ότι δεν ήταν το Τουρκικό σύστημα ηλεκτρονικών παρεμβολών Κοράλ, αυτό που έριξε το μοιραίο Μιράζ.

 

δ. Όχι το Κοράλ

i. Αρχές λειτουργίας του Κοράλ

Επί της ουσίας, ηλεκτρονική παρεμβολή σημαίνει …ηλεκτρονικώς, ότι εγώ φωνάζω πιό δυνατά, γιά να μην ακούγεσαι εσύ. (Ακριβώς όπως γίνεται με τους καλεσμένους στα τηλεοπτικά παράθυρα, όπου η -σκοπούμενη- οχλαγωγία μερικών «δασκαλεμένων» υπερκαλύπτει την όποια σωστή κουβέντα πάει να ειπωθεί.) Στα ηλεκτρονικά συστήματα αεροπλάνων, πλοίων, κτλ, ηλεκτρονική παρεμβολή σημαίνει ότι τα δικά τους ηλεκτρονικά υπερκαλύπτονται από έξωθεν παρέμβαση, καί παύουν να λειτουργούν μερικώς ή ολικώς.

Τέλος πάντων, να πάμε στο ζουμί. Συτήματα όπως το Κοράλ αναγκαστικά (λόγωι υπαρχούσης τεχνολογίας) δουλεύουν με δύο αρχές:

  • Σε υψηλές συχνότητες, καί
  • σε λειτουργία «κατά βραχείς παλμούς» (burst mode).

Το πρώτο, γίνεται επειδή οι υψηλές συχνότητες έχουν κατευθυντική εκπομπή (δηλ. το σήμα τους δεν μοιράζεται γύρω-γύρω), άρα μ’ αυτές μπορείς να σημαδέψεις κάτι. (Γιά να καταλάβετε, όπως ακριβώς οι κεραίες της τηλεόρασης, που πρέπει να σημαδέψουν την κεραία εκπομπής του τηλεοπτικού σταθμού, χωρίς να μεσολαβούν ντουβάρια ή άλλα εμπόδια.) Το δεύτερο, επειδή ο συγκεκριμένος τρόπος λειτουργίας επιτρέπει να παράγεται τρομερό ποσό ισχύος, που δεν θα μπορούσε να παραχθεί με άλλον τρόπο.

Συνεπώς, το Κοράλ πρέπει να έχει οπτική επαφή με τον στόχο του (δηλ. ευθεία γραμμή χωρίς εμπόδια μέχρι το αεροπλάνο που σημαδεύει), γιά να μπορέσει να κάνει κάτι.

ii. Η Γή δεν είναι επίπεδη!

Όμως, αυτή η απαίτηση βρίσκει μπροστά της ένα εμπόδιο εξ ορισμού: την καμπυλότητα της Γής! Που σημαίνει ότι μετά από κάποια απόσταση, η αποτελεσματικότητα του Κοράλ πάει περίπατο. (Διότι πλέον σημαδεύει …εξωγήϊνους!)

Πάμε λίγο στον χάρτη:

Ο κόκκινος κύκλος περικλείει περίπου τον αεροδιάδρομο καθόδου στο αεροδρόμιο Σκύρου (όπου καί η κατάρριψη του Μιράζ). Το παχύ κόκκινο «μισοφέγγαρο» στην τουρκίτσα είναι η πιθανή περιοχή, όπου μπορούν να εγκατασταθούν Κοράλ με «οπτική» (δηλ. ανεμπόδιστη ευθεία) επαφή με Σκύρο. (Υποθέτω ότι οι τουρκαλάδες θα λάβουν πρόνοια να τα βάλουν σε ακατοίκητες περιοχές. Αλλοιώς, το Κοράλ θα …τηγανίσει τα μυαλά των υπηκόων τους!)

 

[Παρένθεση: ο προσεκτικός παρατηρητής θα διαβάσει αγγλίτσικα ονόματα στις «οροσειρές» του βυθού του Αιγαίου. Γιατί; Τί «γιατί», ωρέ αφελείς;… Δεν καταλαβαίνετε ποιοί έκαναν βυθομετρήσεις καί χαρτογράφηση του βυθού του Αιγαίου; Έ! Αφού λοιπόν το πήρατε χαμπάρι αυτό, μαντέψτε καί το τί γύρευαν με τον βυθό του Αιγαίου!

Η διέλευση των υποβρυχίων τους σε βύθιση -άρα, σε καιρό πολέμου- είναι ένα καλό πρόσχημα. Αλλά δεν είναι το μοναδικό αίτιο.]

 

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι το αεροδρόμιο Σκύρου βρίσκεται σε 24 μοίρες 30 πρώτα λεπτά ανατολικό γεωγραφικό μήκος. (Είναι πιό δυτικά απ’ τον περίφημο «εικοστό πέμπτο μεσημβρινό», άρα …μας το χαρίζουν οι τουρκαλάδες, διότι δεν το διεκδικούν! lol!!!) Καί η πιθανή περιοχή των Κοράλ στις 27 μοίρες ντάγκα. Πάμε τώρα να υπολογίσουμε την καμπυλότητα της Γής, γιά διαφορά δυόμιση μοιρών γεωγραφικού πλάτους.

Φτιάχνουμε μιά όψη της Γής απ’ το πλάϊ, χωρίζουμε τη διαφορά γεωγραφικού πλάτους στη μέση, καί ξεκινάμε με γενικό μαθηματικό τύπο.

Ο είναι το κέντρο της Γής. Η γωνία ΣΟΤ (Σκύρος-κέντρο-Τουρκία) είναι δυόμιση μοίρες, άρα το μισό της 1.25 μοίρες (1 μοίρα καί 15′)· όμως, αυτά θα τα δούμε στο τέλος. Η γραμμή ΤΥ είναι εφαπτομένη στην επιφάνεια της Γής, καί είναι ακριβώς η τροχιά της ακτίνας του Κοράλ, αν αυτό σημαδέψει οριζόντια σε επίπεδο θάλασσας. Σημειώστε πως στο σχήμα δεν απεικονίζονται τα μεγέθη υπό κλίμακα, αλλά έτσι ώστε να διευκολυνθεί ο επιλύων.

Θέλουμε να υπολογίσουμε -στη μέση της διαδρομής- το ύψος από την επιφάνεια της θάλασσας Α’Υ, πάνω από το οποίο το Κοράλ μπορεί να βρεί στόχο. (Καί κάτω από το οποίο δεν μπορεί – γι’ αυτό καί τα αεροπλάνα, όταν θέλουν ν’ αποφύγουν τα εχθρικά ραντάρ μέχρι την τελευταία στιγμή, πετάνε πολύ χαμηλά.)

Έχουμε: Α’Υ = ΟΥ – ΟΑ’. Όπου ΟΑ’ (καί ΟΤ) είναι η ακτίνα της Γής, 6,300 km. Όμως: ΟΥ (ως υποτείνουσα ορθογωνίου τριγώνου ΥΤΟ) = ΟΤ / cos(φ/2). Συνδυάζοντας καί υποκαθιστώντας με τα πραγματικά μεγέθη, βρίσκουμε (περίπου) : Α’Υ = 6,301,500 – 6,300,000 = 1,500 μέτρα.

Εάν κάνουμε τον ίδιο υπολογισμό γιά πάνω από το αεροδρόμιο Σκύρου (δεν έχουν σχεδιαστεί στο σχήμα οι συγκεκριμένες βοηθητικές γραμμές), θα μας βγεί ένα ορθογώνιο τρίγωνο με τις δύο μή ορθές γωνίες του φ καί 90-φ αντιστοίχως. Βρίσκουμε τελικά: ύψος σε Σκύρο = [ΟΤ / sin(87.5)] – ΟΣ = περίπου 6,200 μέτρα.

Άρα, σε καμμία περίπτωση δεν είναι το Κοράλ αυτό, που έριξε το Μιράζ. Δεν συνάδει το στοιχείο της απώλειας ελέγχου του αεροσκάφους σε ύψος ενός χιλιομέτρου (πάνω απ’ τη βόρεια Σκύρο) με την «οπτική επαφή» της ακτίνας του Κοράλ. Το Κοράλ δεν «έβλεπε» το Μιράζ με τίποτε!

Αντιθέτως, το Κοράλ έδρασε στην Κίναρο κι έριξε το ελικόπτερό μας. (Στα Ίμια, δεν το είχαν φτιάξει ακόμη το Κοράλ.)

 

ε. Αν όχι η τουρκίτσα, τότε ποιός;

Κουΐ μπόνο; Τίς ωφελείται;

Τί κάνει …μιόου-μιόου στα κεραμίδια;! (Τ’ είναι το μιόου-μιόου; αυτό που κάνει μία Αγγλόφωνος γαλή, ωρέ! Lol!!!) Επωφελούνται αυτοί, που θέλουν ντέ καί καλά να ριχτούμε στην τουρκίτσα υπό τα παρόντα χάλια μας, γιά να εξαφανιστούμε μία καί καλή ως έθνος.

Θα μου πείς… τώρα, ρέ Εργοδότη, μας φώτισες! Διότι είναι πολλοί οι …υποψήφιοι! Κανονικά, το ερώτημα πρέπει να διατυπωθεί ανάποδα: ποιός ΔΕΝ θέλει να εξαφανιστούμε ως έθνος!

Ξέρω ‘γώ; Τίποτε Εσκιμώοι, ίσως. (Καί μην ακούσω κανέναν αναρχοάπλυτο να λέει πως ο Βόρειος Πόλος ανήκει στις φώκιες του! Θα του σπάσω τα μούτρα! Ζήτω το έθνος των Εσκιμώων, λοιπόν! Καρα-lol!!!)

Ωραία… το ρωτάω πιό σωστά:

  • Ποιός θέλει περισσότερο απ’ όλους τους υπόλοιπους να εξαφανιστούμε οριστικώς ως έθνος;

«- Άη ντού!»

«- Ίχ βίλλ!»

«- Μπέν, εφέντημ’!»

Ορίστε, πήρατε καί τις απαντήσεις σας! (‘Ντάξ’, λείπει μία, αλλά γράφεται …ανάποδα, καί βαρυέμαι ν’ αλλάξω τις παραμέτρους του πληκτρολογίου μου!  🙂  )

Επόμενο ερώτημα:

  • Άρα, ποιανού ήταν το υποβρύχιο, που διέπραξε τη δολοφονία;

Οι τρείς τελευταίοι εξαιρούνται, διότι ο δεύτερος δεν έχει υποβρύχια διαθέσιμα, ο τρίτος δεν έχει σχετική τεχνολογία, κι ο τέταρτος (ο …ανάποδος) αυτόν τον καιρό έχει απλωμένον τον τραχανά – καί δεν ευκαιρεί να κάνει κόλπα στο Αιγαίο με το πάσο του, διότι θ’ αναγκαστεί να τα κάνει λίαν συντόμως σε πραγματική μάχη (αν χρειαστεί).

Έχουμε, όμως, κι άλλο ερώτημα:

  • Ποιός θέλει να δοκιμάσει τα ηλεκτρονικά συστήματά του σε πραγματική κατάρριψη, εν όψει σύγκρουσης με τους Ρώσσους; (…Καί βρήκε το εύκολο θύμα στο προτεκτοράτο του;…)

Έ;

Μιόου-μιόου!… Φάκ δέϊαρ μάδερζ!…

 

Ως υστερόγραφον, μαθαίνω ότι αυτές τις μέρες τον Χάζαρο τον έπιασε κάτι σαν διάθεση γιά …ψυχοσώσιμο! Μή γελάτε, διότι μετέβη στον Άγιον Όρος! Δεν θα παραξενευόμουνα, αν μάθαινα πως πήγαν εκεί πχ ο Μάρκο ντέΣάντ παρέα με τον Παλαιό καί …ψέλνανε – μπέσα σας λέω!  🙂  Αλλά, άμα πήγε αυτό το παλιοτόμαρο, τα πράγματα όντως είναι ΠΟΛΥ άσχημα! Η διαίσθησή μου (γιά το τί μας μέλλεται) κοντεύει να κάψει αφάλεια.

 

στ. Πού βρισκόταν το υποβρύχιο;

Όπως είδαμε από την ανάλυση γιά το Κοράλ, το υποβρύχιο πρέπει να βρισκόταν το πολύ μία μοίρα γεωγραφικού μήκους (κάπου 111 χιλιόμετρα) μακριά απ’ τη Σκύρο. Καί σαφώς πιό δυτικά απ’ τη μέση της διαδρομής. Γιατί; Γιά να βλέπει σε ευθεία τα Μιράζ τόσο πάνω απ’ το ανατολικό Αιγαίο (που πετούσαν ψηλά), όσο καί στη φάση προσεγγίσεως στο αεροδρόμιο Σκύρου γιά προσγείωση (που χαμήλωσαν).

Γιά περισσότερη ανάλυση, υπολογίστε ότι ένα μοντέρνο υποβρύχιο σε κατάδυση άντε να πιάνει καί τα 35 km/h. Οπότε, αφού η αναχαίτιση των τουρκαλάδων κράτησε πάνω από μία ώρα, υπολογίστε πόση απόσταση μπόρεσε να διανύσει το υποβρύχιο σε ευθεία γραμμή κατά το χρονικό αυτό διάστημα. (Μιά κατοστάρα χιλιόμετρα, περίπου.)

Δυστυχώς, (βλέπουμε απ’ τον χάρτη πως) εκεί γύρω -ακόμη καί σε ακτίνα 100km- είναι διεθνή ύδατα, καί μπορεί να μπαινοβγαίνει ο καθένας, χωρίς να δίνει λογαριασμό. Δεν γνωρίζω λεπτομέρειες από Δίκαιο της Θάλασσας, αν δηλαδή οφείλει οπωσδήποτε το υποβρύχιο να κάνει «αβλαβή διέλευση» στην περιοχή αυτή του Αιγαίου, ή (αντιθέτως) αν έχει το δικαίωμα να κάνει κατάδυση καί να χρησιμοποιήσει τα όπλα του. Φοβάμαι πως ισχύει το δεύτερο.

Το θέμα, όμως, δεν είναι το πώς αλωνίζει στο Αιγαίο ο κάθε παλιόπουστας. Το θέμα είναι ότι εμείς έπρεπε να έχουμε ανθυποβρυχιακά ντρόουνς, καί μόλις εντοπίσουμε υποβρύχιο χωρίς σήμα αναγνωρίσεως, να το σκίσουμε. Κι άσε μετά τον κάθε «κύριο» πρέσβη να σκούζει. Δεν μας ειδοποιήσατε, κύριε! Ας προσέχατε! Μας σηκώθηκε (το ντρόουν), σκοτάδι ήταν, το(ν) φάγατε εσείς! Τί να κάνουμε;! Συμβαίνουν καί τέτοια!  🙂

Εδώ ακριβώς φαίνεται η αξία του να έχουμε εντεταμένη την προσοχή μας, όταν οι ειδήσεις είναι «φρέσκιες», διότι μετά «μαγειρεύονται»: γιά το υποβρύχιο που ανέφεραν αμέσως -ότι δήθεν βοήθησε στην έρευνα καί διάσωση γιά τον Γιώργο Μπαλταδώρο-, δεν μάθαμε μέχρι σήμερα εθνικότητα κι όνομα. Ακόμη κι η ίδια η είδηση γιά την ύπαρξή του πιθανότατα τους ξέφυγε. Ενδεχομένως, δέ, η επόμενη ειδησεογραφία να κάνει «χειρουργείο» σε κάθε αναφορά γιά υποβρύχιο. Κι όμως, ο δολοφόνος ήταν αυτό!

 

ζ. Ίδιοι κωδικοί

Συνεχίζοντας τη χθεσινή συζήτηση, κλίνω προς την άποψη ότι οι κωδικοί είναι οι ίδιοι γιά όλα τα αεροσκάφη του ίδιου τύπου. Επειδή, όταν πρόκειται γιά σέρβις, τα αναλαμβάνει το ίδιο ηλεκτρονικό διαγνωστικό. (Το «κομπιούτερ», που λέν κι οι συνεργειατζήδες.) Είπαμε, ομοιομορφία!… ένα από τα θεμέλια του καπιταλισμού, σύμφωνα με τον Άλβιν Τόφλερ.

Αντιθέτως, δυσπιστώ ως προς την ύπαρξη backdoor στα ηλεκτρονικά των πολεμικών αεροσκαφών. Γιατί; Διότι το backdoor ενδείκνυται ως λύση πανικού γιά επόπτες δικτύων ηλεκτρονικών υπολογιστών (administrators), καί δή μεγάλων (όπως πχ το δίκτυο του Γιουτιούμπ, κτλ). Δεν γίνεται να κάνεις (ως admin) ρησέτ όλους τους υπολογιστές του δικτύου σου, ή να βάλεις τους χρήστες να περιμένουν, επειδή θες πχ να κάνεις αναβάθμιση λογισμικού, αλλά γιά κάποιο λόγο ξέχασες το κύριο συνθηματικό! Όθεν, χρειάζεται βοηθητικό συνθηματικό κατώτερης πολυπλοκότητας, ή άλλως backdoor. Όμως, στα πολεμικά αεροπλάνα, αφ’ ενός το backdoor είναι μέγιστος κίνδυνος ασφάλειας, αφ’ ετέρου ο υπολογιστής τους -τουλάχιστον στη φάση του σέρβις- δρά μόνος του. Δεν συμμετέχει σε δίκτυο. (Εντάξει, ξέρω ότι υπάρχει καί δικτυακός έλεγχος όλων των όπλων σε επίθεση ενός μοντέρνου στρατού. Τότε, ναί. Αλλά σε αναχαιτίσεις κτλ «καθημερινά», ο υπολογιστής του σκάφους είναι μόνος του.)

 

Τελειώνοντας το σημερινό, έχω να πω πως, αν τα γραπτά μου έκαναν ζημιά σε πλήθος …μεροκαματιάρηδων «ειδικών» (συσκοτιστών) των ΜΜΕ, χαίρομαι αφάνταστα! Στο οριστικό ξεκαθάρισμα που έρχεται, δεν θα γλυτώσει κανείς ένοχος, όση προσπάθεια συγκάλυψης καί να γίνει!

(επόμενο)

 

Older Entries