Αρχική

Ψώρρας

24 Σχόλια

σο κι αν (με) πονάει, σ’ ένα πράγμα συμφωνώ απόλυτα με ποδίτσες καί λοιπούς μυστικοργανωσίτες: ότι ο πολύς κοσμάκης εκεί έξω ανοηταίνει διαρκώς καί εντόνως.

Μά, ο Ελληνικός Λαός είναι ο πιό έξυπνος του πλανήτη, μά, δές πόσους επιστήμονες έχουμε έξω, μά έτσι, μά αλλοιώς, ωστόσο υφίσταται κάποιος -άγνωστος σε μένα- μηχανισμός, που σε μαζικό επίπεδο αποβλακώνει.

Τί εννοώ; Κάθε άνθρωπος μόνος του διαθέτει μιά άλφα νοημοσύνη – καί όντως στην Ελλάδα έχουμε πολλά άτομα με υψηλή νοημοσύνη. Έμ, έλα όμως που όταν ενωθούν όλοι μαζί, αυνανίζονται!

Ειλικρινά, δεν ξέρω πώς το καταφέρνουν αυτό. Γιά του λόγου το αληθές, μην ξεχάσετε ποτέ σας ότι αυτή τη χρονική περίοδο η Ελλάδα πάει κατά διαόλου με δυόμιση εκατομμύρια πτυχία. (Τα οποία -δυστυχώς- ψηφίζουν ηλιθιωδώς, καί …τεκνοποιούν… Τί είπατε; Αν προτείνω, εκτός απ’ το δικαίωμα της ψήφου, να τους κοπεί καί τίποτ’ άλλο; Έ, άμα χρειαστεί, γιατί όχι; )

Αλλά καί νά ‘ταν μόνον αυτά… Εκτός από πτυχιούχους, έχουμε κι υπερ-πληθώρα «επαναστατών»! Από το 1973 μέχρι σήμερα έχουμε χάσει τον αριθμό τους…

(Ορίστε κάμποσοι «επαναστάτες» επί το έργον. Κλίκ απάνω στην εικόνα γιά σύνδεσμο.)

 

…Αλλά μην έχετε παράπονο: προκόψαμε καί με δαύτους. Επανόρθωσαν όλα τα κακώς κείμενα, καί πλέον τρώμε με χρυσά κουτάλια.

(Τί γελάτε, ρέ; )

Με τόσους καί με τέτοιας κοψιάς πτυχιούχους, το λοιπόν, καί με τόσους καί με τέτοιας κοψιάς  «επαναστάτες», δεν είναι δυσεξήγητο το φαινόμενο οι σύγχρονοι νεο-Έλληνες να κοπαδοποιούνται σε κόμματα ανθελληνικής γραμμής (των οποίων δε ρωτάνε κάν από πού κρατάει η -χρηματοδοτική κι ιδεολογική- σκούφια τους), ή/καί να χειροκροτάνε διανοητικώς καθυστερημένους «αρχηγούς».

(Παρένθεση: οι νεο-Έλληνες ετοιμάζονται να χρίσωσιν πρωθυπουργόν -όπως έλεγε ο Ροΐδης- τον τρίτο στη σειρά τέτοιον τζιού μονοψήφιου δείκτη νοημοσύνης «αρχηγόν». Έλα, όμως, που η παγκόσμια αναμπουμπούλα θα επιβάλει «οικουμενική» ενθάδε – ώστε όλοι μαζί οι «αρχηγοί» να νανουρίσουν τον λαό να μην αντιδράσει, κι όλοι μαζί οι «αρχηγοί» να είναι συνένοχοι καί «δεμένοι» με υπογραφές ταυτοχρόνως. Όχι ένας μόνος του, ώστε οι άλλοι να πάνε να τη βγάλουν καθαρή, όταν θα περάσ’ η μπόρα. Έτσι επιτάσσουν τα ξένα αφεντικά. Πάντα στις αναμπουμπούλες η Ελλάδα δενόταν, ώστε να μη διεκδικεί τίποτε – κι όταν έληγε το πανηγύρι, η πίττα ήδη είχε φαγωθεί.)

(Δεύτερη παρένθεση: δεν αντέχω, θα το πώ – επειδή πολύ μας τα ζάλισαν οι διάφοροι με τους «νέους» καί τους «φοιτητές» καί τους «επαναστάτες»: ο μακαρίτης ο Λεωνίδας Χρηστάκης είχε πεί πως θα πιστέψει ότι οι φοιτητές είναι επαναστάτες, μόνον όταν δεί έστω κι έναν να χώνει το πτυχίο του στον κώλο του κυρίου πρυτάνεως.

Επικροτώ.)

 

Κι έτσι, σε τέτοιο διανοητικό λίπασμα, ήρθε καί φύτρωσε -καί θέριεψε- έτερο είδος «αρχηγού» (συγγενές, όμως, με τους κομματάρχες των ιθαγενών), ονόματι Ψώρρας.

Αυτός, λέει (έλεγε, μάλλον), έχει πολλά λεφτά καί θέλει να τα δώκει στο ψευτο-Ρωμαίϊκο γιά να ξεχρεώσουμε. Καί, προς τούτο, άρχισε να μαζεύει αιτήσεις των πολιτών με τα πλήρη στοιχεία τους.

Αλλά, έεεεεεεπππ!!! Γιάααα μιά στιγμή!!!

Ούτε ένας, επαναλαμβάνω, ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ δεν βρέθηκε να τον ρωτήσει γιατί δεν τα δίνει από μόνος του, καί χρειάζεται υπογραφές καί στοιχεία ταυτότητας …αλλονών! (Οι εθνικοί ευεργέτες, ας πούμε, δεν μάζευαν από τον κάθε τυχαίο περαστικό υπογραφές καί στοιχεία αιτούντος, πριν δώσουν στο κράτος ο,τιδήποτε.) Ποιός τον κράταγε -κι εξακολουθεί να τον κρατάει- να μην τα δώσει; Έ;

(Όπως καί λίγο παλιότερα, που κανένας δεν ρώτησε το καθυστερημένο ΓΑΠ πού βρίσκονται τα λεφτά… που «υπάρχουν». Μπορεί το καθυστερημένο να ξεκαθάριζε πως εννοεί πχ «στις Ελβετικές τράπεζες». Αλλά, όπως είπα, δεν τον ρώτησε κανείς. Κι εφ’ όσον δεν ρώτησαν, τώρα να σκάσουν καί να μή γκρινιάζουν. Επί της ουσίας, δεν τους ξεγέλασε το καθυστερημένο της Μινεζόττα, ώστε να διαμαρτύρονται. Αλήθεια είπε. Άσχετο αν την είπε μισή.

Να μη διαμαρτύρεται, λοιπόν, ο κάθε μαλάκας, ότι δήθεν το καθυστερημένο της Μινεζόττα τον ξεγέλασε, διότι στην πραγματική ζωή δεν υφίσταται «εννοείς» κι «εννοώ». Ξεκαθαρίζουμε, διότι οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Το τί ονειρώξεις έχουμε μέσα στα κεφάλια μας ο καθένας, δεν έχει καμμία σημασία.)

Εφ’ όσον, λοιπόν, δεν βρέθηκε ούτε ένας να κάνει αυτή την απλή ερώτηση, αντιλαμβάνεστε πόσο χάλια είναι η κατάσταση. Εφ’ όσον στα απλά κολυμπάμε στα σκατά, πού να φτάσουμε καί στα σύνθετα…

 

…Τα οποία σύνθετα εξηγούν ποιόν ακριβώς ρόλο παίζει αυτός.

Λοιπόν – στα ίσα:

Ο Ψώρρας είναι η απάντηση των ηπαπαραίων στις προσπάθειες της αγγλίτσας να ξανα-ξεμυτίσει ως γενική κουμανταδώρος του ψευτο-Ρωμαίϊκου. Γιά να θυμίσουν οι ηπαπαραίοι στους αγγλίτσους το ποιός πράγματι κάνει κουμάντο στην Ελλάδα.

Κι ενώ η αγγλίτσα με νύχια καί με δόντια ψάχνει να βρεί ανθρώπους της, να ξαναπιάσουν τα πόστα στην Ελλάδα (τά ‘παμε… φαμίλιες Μητσοτάκ καί Γκλύξμπουργκ -με τις οβριές νύφες-, κόμματα καί κομματίδια τύπου Λάος καί Χρυσό Ξημέρωμα, καί προσωπικότητες τύπου Σέρ Μπάζιλ καί «σοβαρών» αγγλοφίλων τεκτόνων), με αποτέλεσμα έως γελοίο, έρχονται οι ηπαπάρα καί κάνουν ρελάνς μ’ εξελιγμένες μεθόδους (της …Θείας) πλύσεως εγκεφάλου καί παραθρησκευτικής σέχτας.

Γι’ αρχή, λανσαρίστηκε το παραμύθι «Καθαρόαιμος Έλλην» ο λεγάμενος – το στραβόχυμα. Καί δώσ’ του από πίσω σαν τα πεινασμένα αδέσποτα οι …πιστοί, να προσκυνάνε! Όπως ακριβώς την πάτησαν οι Γερμαναράδες (αυθεντικά τούβλα αυτοί – εμείς κάνουμε έντονη προσπάθεια να τουβλοποιηθούμε, αλλά δεν τους φτάνουμε με τίποτε) με τον μυστακοφόρο εβραιάκο. «Καθαρόαιμος Άρειος» κι εκείνος, σου λέει! Εκεί έφτασε η αποβλάκωσή τους. Σκέφτομαι, όμως, καί χαμογελάω χαιρέκακα, να τον μπουζουριάσουν οι ηπαπαραίοι (όχι της Θείας – άλλοι, μή συμμετέχοντες στο κόλπο, πού χού Έφ Μπή Άη ή Ιμμιγκρέησιον Όφφις να πούμε), καί να του πάρουν δείγμα dna… καί να προκύψει εργαστηριακώς τίποτις χαριτωμένο. Όπως έγινε καί με το dna του μυστακοφόρου εβραιάκου. Έ, ρέ, γλέντια ύστερα!!!….  🙂  🙂

Μετά, ακολούθησε κατακλυσμός ψυχο-χειριστικών μεθόδων. Επαναλαμβανόμενα μοτίβα γιά τεράστια χρηματικά ποσά (πάντα σε σύνδεση με ηπαπάρα, ώστε να ξυπνήσουν στους νεο-Έλληνες αντανακλαστικά τύπου: «ο πλούσιος θείος απ’ την Αμέρικα, που θα μας σώσει») – κι αυτά ήταν μόνο τα ορεκτικά. Τα βαρειά (υπογραφές, φακέλλωμα, σατανιστικές συγκεντρώσεις με όρκους καί κατάρες, επιβολή απόλυτης ιεραρχίας σχεδόν με τον βούρδουλα – καί οι μπράβοι, ως απαραίτητα μαντρόσκυλα του κοπαδιού των προβάτων) ήρθαν αργότερα.

Κι ακόμη πιό μετά ήρθε ο φόνος…

Ευτυχώς ( ; ) που είχαμε μόνον έναν, κι άρχισαν να ξυπνάνε μερικοί-μερικοί καί να κελαηδάνε στα ιστολόγια – διότι ποιός ξέρει αργότερα τί θα επακολουθούσε. Λάθος! – ξέρουμε πολύ καλά: εφ’ όσον ο ερίφης είναι …μείγμα φωτοτυπιών διαφόρων προσωπικοτήτων τύπου Αδόλφου καί Τζίμ Τζόουνς, η Ιστορία είναι σαφέστατη γιά το τί επακολούθησε σ’ όλες αυτές τις περιπτώσεις.

Με την ευκαιρία: πάλι ένας φόνος (έστω καί στημένος) μετέτρεψε το Χρυσό Ξημέρωμα σε Μαύρη Νύχτα, αλλά ελπίζω να μη χρειάζεται πάντα ανθρωποθυσία κάποιας Ιφιγένειας, ώστε να ξυπνάνε οι «πιστοί» από τη λοβοτομή τους. (Εκτός αν είναι αναπόφευκτο, όταν η κατάσταση φτάνει εκεί. Ξέρω καί ‘γώ;…)

 

Εν πάσει περιπτώσει, κι αν εξαιρέσουμε τον φόνο (καί το μαγάρισμα της αύρας αρχαιολογικών χώρων), ο Ψώρρας ήταν αρκετά χρήσιμος. Κι αν δεν υπήρχε, ίσως θα έπρεπε να τον εφεύρουμε.

Χρήσιμος;

Ναί.

Δεν έχετε ακούσει κατά καιρούς διαφόρους εξυπνάκηδες, που ρωτάνε ειρωνικά αν εφευρέθηκε το βλακόμετρο;

Έ, λοιπόν, ως φαίνεται εφευρέθηκε – κι ήταν αρκετά αποτελεσματικό.

Αυτά, ώ συν-Έλληνες, γιά να μην έχετε αυταπάτες (ως προς το ανάμεσα σε ποιούς κυκλοφορείτε), πριν δοκιμάσετε να πάρετε τημΜπόλιν καί την Αγιασοφιάν.

Λάβετε ΚΑΛΑ τα μέτρα σας. Έρχονται δύσκολοι καιροί.

 

Υγ: Προς …»οπαδούς» φιλική συμβουλή: μακριά από τους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας! Διότι το ξεμαγάρισμα θα έρθει, καί θα τσούξει πολύ άσχημα.

Δεν έχετε την παραμικρή ιδέα με τί ανακατεύεστε.

 

Ποιός είμαι – ποιοί είστε

11 Σχόλια

arxigramma-Kοίτα να δείς, φίλε μου, που τόσα χρόνια πήρα φόρα καί θεωρώ κάποια πράγματα αυτονόητα… ενώ δεν είναι!

Κυρίες καί κύριοι, σήμερα θα εξηγηθώ. Αν μή τί άλλο, δεν είναι σωστό να παραμένουν παρανοήσεις στον αέρα, τη στιγμή που λέμε ότι πέρασε η εποχή των λόγων κι ήρθε η εποχή των έργων.

 

Η ιστορία του ιστολογίου ξεκίνησε τελείως στην πλάκα. Βέβαια, αισθανόμουνα την ανάγκη επικοινωνίας… να διατυπώσω γραπτώς καί δημοσίως τις απόψεις μου, καί με το δημόσιο γραπτό να βρω ομοϊδεάτες. Έστω, ακόμη κι εχθρικώς διακείμενους, αλλά ψαχνόμενους στα ίδια πεδία έρευνας. (Πάντα κάνει καλό η ανταλλαγή απόψεων, ακόμη καί με εχθρούς.) Όπως κάνουν τόσοι καί τόσοι, γιά ένα σωρό γνωστικά αντικείμενα.

Εάν, φερ’ ειπείν, ήμουνα ψαράς, θα γύρευα να συμμετάσχω σε φόρα ψαράδων καί θα έφτιαχνα ιστολόγιο γιά ψάρια (ψάρεμα, μαγείρεμα, κτλ). Τώρα που ενδιαφέρομαι γιά το Παράξενο, έ! λογικό είναι, που έφτιαξα ένα ιστολόγιο γιά το Παράξενο.

Στην πορεία, όμως, διαπίστωσα ότι κάποια θέματα είναι αδύνατον ν’ αναπτυχθούν σε συντομία. Έτσι, ξεκίνησαν οι σειρές αναρτήσεων, πολλές από τις οποίες (το παραδέχομαι) έμειναν ημιτελείς. Σκεφθήτε, όμως, καί τον κόπο που κάνω γιά υπολογισμούς καί σχήματα, ή τον χρόνο που ξοδεύω γιά εξεύρεση συνδέσμων. Ειδικά εκείνων, που είδα πριν καιρό κι απλά έμειναν στη μνήμη μου – καί τα ψαχτήρια να μη βοηθάνε.

 

Περνώντας τα χρόνια, η απλή παράθεση κι ανταλλαγή απόψεων έγινε επιθυμία να εκθέσω όσα βρήκα από δικές μου έρευνες, καί να παρακινήσω τον τυχόντα ενδιαφερόμενο αναγνώστη να προχωρήσει τις δικές του. Βέβαια, εδώ πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να δώσω έτοιμο υλικό σε εχθρούς, ή άτομα με βλαπτικές διαθέσεις. Συνήθως νεαρούς ηλίθιους, που νομίζουν ότι κάνουν κάτι αστείο καί συνάμα έξυπνο καταστρέφοντας τον κόπο άλλων. (Μόνο που δεν ξέρουν το ότι ο βλάκας θέλει τουφέκισμα, μαζί με τον εχθρό.)

Όμως, δεν είμαι μικρό παιδί. Είμαι αρκετά παλιός στο κουρμπέτι, ώστε να γνωρίζω άριστα τη βρωμιά διαφόρων «χώρων» που ασχολούνται -έστω καί περιστασιακώς- με το άθλημα (εκδοτικού, «έρευνας» κι «ερευνητών», «αρχαιοθρήσκων», «Ελληνοκεντρικών», καί λοιπών και λοιπών), συνεπώς έλαβα μέτρα ασφαλείας πρίν κάν γράψω την πρώτη μου γραμμή στο ιστολόγιο. Οι τυχόντες καί τυχάρπαστοι αναγνώστες να το βάλουν καλά αυτό στο μυαλουδάκι τους – κι άμα δεν τους αρέσω, δρόμο. Να πάνε στο έξ-πόρν τελεία κόμ, να χορτάσουν τσόντες.

Ποιά μέτρα;

 

(α) Ανωνυμία καί συχνή αλλαγή υπολογιστών.

Βέβαια, μπορεί κάποιος να πεί ότι η φυσική μου ταυτότητα είναι γνωστή σε μερικά φιλαράκια, οπότε μπορεί να μαθευτεί καί παραπέρα. Σωστά, αλλά έχω προβλέψει το να μην μπορεί κανείς να κάνει ταύτιση υπολογιστή καί φυσικού προσώπου, όθεν άκυρον. (Ξέρετε, δεν είμαστε μόνοι μας στον κόσμο. Έχουμε καί φίλους. Μερικοί των οποίων τυγχάνουν γατόνια της Νομικής.)

Εδώ, μπορεί κανείς ν’ αντιτάξει ένα επιχείρημα (του κώλου) : ότι, επειδή δεν γράφω με το πραγματικό μου όνομα, είμαι δειλός κτλ. Όμως, αυτά τα επιχειρήματα είναι γνωστότατο από πού προέρχονται: από τις «δεξαμενές σκέψης» (δηλαδή από τα κέντρα προπαγάνδας) της …Θείας, καί συναφών φιλανθρωπικών οργανώσεων. Το αντεπιχείρημα: καλά κάνω καί είμαι ό,τι είμαι. Δεν σου χρωστάω να σου αποδώσω λογαριασμό. Κι άμα δε σ’ αρέσει, ή άμα ψάχνεις γιά δούλους, ή κλόουν να σου χαϊδεύουν τ’ αυτιά, …είπαμε. Το μακρύτερον. Γραμμένον σ’ έχω.

Όχι, θα φερθώ σαν κορόϊδο, να συμπληρώσω από μόνος μου τα στοιχεία μου στα κατά καιρούς φακελλώματα που επιχειρούν διάφοροι επιτήδειοι, «εθνοκεντρικοί» καί μή… γιά να κάψουν κυρίως νέα Ελληνόπουλα καλού χαρακτήρα καί καλών αρχών. Πρακτοράκια καί χαζοβιόληδες, τραβάτε στη γωνία να δήτε αν έρχομαι! Καί μην ξεχάσετε να υπογράψετε αίτηση γιά να γίνετε μέλος της συμμορίας Ψώρρα! (Εννοείται, ακριβώς από τα ίδια κίνητρα ορμώμενος, δεν έχω λογαριασμό στο φατσομπούκ, ούτε σκοπεύω να κάνω.)

(β) Αυτο-απαγόρευση εμφάνισης των πολύ «καυτών» πληροφοριών

Σας εκθέτω με ειλικρίνεια όλα όσα βρίσκω, εκτός από τα πράγματα που δυνητικώς (δηλ. σε λάθος χέρια) θα μπορούσαν να βλάψουν σοβαρά το μέλλον της Ελλάδας καί των Ελλήνων. Αυτά, φυσικά καί θα τα πω σε συν-Έλληνες καί συν-Ελληνίδες, διότι είπαμε να τ’ αξιοποιήσουμε (ευρισκόμενα στα σωστά χέρια), γιά να πάμε μπροστά. Αλλά, μόνον αφού γνωριστούμε από κοντά, κι αφού περάσετε …μύηση!  🙂  Καί προπαντός, μακριά απ’ τον αρχιρρουφιάνο. (Το κινητό, δηλαδή. Γιατί; διαβάστε τον περίφημο πιά «Θαυματουργό ψίθυρο του Ερμή», καί θα το καταλάβετε. Όθεν, όταν σε παρέες λέτε σημαντικά πράγματα που δεν πρέπει να μαθευτούν παραέξω, τα κινητά μακριά – καί με τέρμα τον ήχο κλήσεων, ώστε ν’ απαντήσετε αμέσως, αν σας ζητάνε γιά κάτι σημαντικό ή επείγον.)

Επειδή εδώ μερικοί-ές ενδεχομένως να κάνουν μουτράκια, σα μωρά που τους πήραν την πιπίλα… Γιατί; Μεταξύ μας, τί περιμένατε, δηλαδή; Ότι θα βρήτε στα ιντερνέτια τον τυχόντα άγνωστο, που θα σας μιλάει γιά θέματα που άλλοι θα σκότωναν γιά να τα μάθουν, αλλά πρέπει καί να σας τα δίνει όλα στο πιάτο – καί κακώς που δεν το πράττει;

…Άντε μεγαλώστε λίγο καί ωριμάστε, που κάνετε τέτοιες σκέψεις!… Άντε προτάξτε καμιά φορά τη λογική του συναισθήματος! (Καί τα τυχόντα πρακτόρια, που τα στεναχώρησα, χτυπήστε κανένα γαλακτομπούρεκο, να σας περάσει η μαυρίλα. Εγγυημένη συμβουλή.  🙂  )

(γ) Προετοιμασία ψυχικού πολέμου

Πράγμα το οποίο συνοψίζεται στον εξής απλούστατο κανόνα: φίλος με τους φίλους, καί πάγος στο απόλυτο μηδέν με τους εχθρούς. Μ’ άλλα λόγια, δεν με νοιάζουν δοξες, τιμές, λεφτά, «χίτς» στο ιστολόγιο, αναγνωσιμότητα, κτλ κτλ κτλ. Επίσης, γνωρίζοντας κάλλιστα ότι (στο μεταφυσικό πεδίο) ο λόγος αντικατέστησε το ξίφος, ουδόλως μ’ ενδιαφέρει να βρω πρόθυμους ακροατές ή κόλακες. Άμα σ’ αρέσουν τα όσα γράφω, καλώς. Αλλοιώς: ο χρόνος μου είναι εξαιρετικά πολύτιμος, γιά να τον σπαταλώ προκειμένου ν’ αλλάξω μυαλά πεισματάρηδων, αντιδραστικών, ξερολιστών, ανοήτων, ρουφιάνων, ή χαβαλέδων.

Αν δεν συμφωνούμε, μή σώσουμε καί συμφωνήσουμε ποτέ! Εγώ δεν θεωρώ πως θα μου πέσει η υπόληψη, αν δεν χαϊδέψω τ’ αυτιά του κάθε προβληματικού που έχει υπολογιστή καί σύνδεση στο Διαδίκτυο. Ειδικά οι πράκτορες που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, θεωρήστε ότι βρήκατε τον χειρότερο γάϊδαρο που μπορούσατε να συναντήσετε, κι αλλάξτε στόχο. Η ζωή είναι μικρή!  🙂

Καί, μιά κι ο λόγος γιά πράκτορες, απαντώ σε κάτι τυχαία τσόλια που πέρασαν από ‘δώ καί με κατηγόρησαν γιά πρακτορειακή δουλειά: Όχι μισές δουλειές, παιδιά! Άμα είμαι πράκτορας, πρέπει να πήτε καί γιά ποιόν δουλεύω. Να μην πατάει αθώος κόσμος εδώ καί τον εκμαυλίζω. Όχι άειντε έτσι, πετάμε μπαλωθιές στον αέρα, καί σηκωνόμαστε καί φεύγουμε. Δεν είναι καλή συμπεριφορά αυτή! Καρα-λόλ!!!

(δ) Καμμία εξάρτηση από κατεστημένες απόψεις

Αυτό σημαίνει πως χρησιμοποιώ τις κατεστημένες επιστήμες όπως θέλω. Παίρνω όσα μέρη τους θέλω, καί τα κάνω ό,τι θέλω – καί γούστο μου. Αν αυτό δεν σας αρέσει, ξαναβάλτε μπρος τη λογική σας καί σκεφθήτε ότι εδώ δεν απονέμω τίποτε πτυχία. Ούτε επιζητώ από δαύτα.

Καταλάβετέ το: ο άνθρωπος πάντα ήταν κατασκευαστής εργαλείων. Από τότε που ήταν ένα δασύτριχο ημι-πιθήκι, μέχρι σήμερα, που κάνει αποτρίχωση καί γυμναστήριο. Αλλά, όπως κάθε ανθρώπινο εργαλείο, έτσι κι η επιστήμη έχει ένα συγκεκριμένο καί πεπερασμένο εύρος χρήσεως. Πέρα από τα οποία όρια δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτε.

Εμείς, όμως, ενθάδε έχουμε ορίζοντα πέρα από τα όρια!  🙂  (Μπηγιάντ λίμιτζ, που λένε καί στο Χόλλυγουντ. Καί μετά εμφανίζονται αστροναύτες κι ακούγεται επική μουσική! Λόλ!!!)

 

Άρα, τί να περιμένει κανείς από το παρόν ιστολόγιο;

Τί να περιμένει κανείς από κάποιον, που στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο του τρέχει να δώσει έτοιμα πρωτότυπα (κι ελπίζω καί σημαντικά) θέματα, επεξεργασμένα με τα ελάχιστα τεχνικά μέσα που διαθέτει; Ό,τι μπορείς να περιμένεις από ένα σπίτι που έχουν γιορτή, καί σε κερνάνε. Πάρε ό,τι νομίζεις, αξιολόγησέ το όπως νομίζεις, αξιοποίησέ το όπως νομίζεις. Ελεύθερα. Σκουπίδια νομίζεις πως κερνάω; προσπέρνα. Διαμάντια νομίζεις πως κερνάω; βάλ’ τα στην τσέπη σου. Δε θέλει φιλοσοφία!

Ο δικός μου στόχος, βέβαια, πάντα παραμένει το ξύπνημα των λοιπών καθαρών Ελλήνων κι Ελληνίδων, με τον τρόπο μου. Γι’ αυτό κάνω όσα κάνω, χωρίς να υπολογίζω κόπους. Διότι πιστεύω στην ύπαρξη ενός πολύπλοκου δικτύου πληροφορίας, το οποίο επεκτείνεται πέρα από τον παρόντα φυσικό κόσμο. Έννοιες όπως παρελθόν, μέλλον, μακρυά, κοντά, τύχη, στόχευση, τις θεωρώ σχετικές καί εξαρτώμενες από τα εκάστοτε «συμφραζόμενα».

Θεωρώ, δηλαδή, ότι κατά κάποιο τρόπο (δεν μπαίνω κάν στην αναζήτηση του ποιόν καί πώς) αρκετοί από μας …»κάποτε» κρύψαν χρήσιμα πράγματα (ας πούμε από ξόρκια μέχρι οδηγίες κατασκευής υπερόπλων), που τώρα θα τα ξαναβρούν… μέσωι βοήθειας από πολλές πηγές. Μεταξύ των οποίων καί το δικό μου παλαβό ιστολόγιο. Καί θεωρώ ότι σίγουρα θα τα ξαναβρούν, τώρα που η Ελλάδα τα/μας χρειάζεται όσο τίποτε.

Θεωρώ, ακόμη ότι ο κάθε άνθρωπος παίζει έναν ρόλο μέσα σ’ αυτό το δίκτυο, ρόλο που ενδεχομένως δεν κατανοεί. (Στο συντριπτικό ποσοστό περιπτώσεων, αυτό γίνεται: ο «ηθοποιός» δεν κατανοεί σε τί έργο παίζει.) Γι’ αυτό, αισιοδοξήστε καί μην το πολυσκέφτεστε.

Συνεπώς, αν νομίζετε ότι στη σημερινή ζωή σας σας λείπει κάτι απ’ αυτά που υπονοώ, ελπίζω να σας βοηθάω αρκετά.

 

Αυτά σχετικά με μένα καί το ιστολόγιο. Εσείς;

Τί «εσείς»; Εσείς μπορεί να είστε ο,τιδήποτε. Φίλοι, εχθροί, πλούσιοι, φτωχοί, ενδιαφερόμενοι, αδιάφοροι, πατριώτες Έλληνες, πατριώτες …του Οξαποδουήλ, έξυπνοι, εξυπνάκηδες, καλοί άνθρωποι, λαμόγια… ο,τιδήποτε. Καί σε οποιονδήποτε συνδυασμό. Αυτές οι ιδιότητες δεν παίζουν κανέναν ρόλο, κι αλοίμονο αν έπαιζαν.

Εκείνο που όντως παίζει ρόλο, είναι να διαβάζετε το ιστολόγιο με τα νοητικά σας φίλτρα αξιολογήσεως στο «off». Ακούστε με, διότι μόνον έτσι θα μεγιστοποιήσετε το όφελος απ’ τις παρεχόμενες πληροφορίες. Κι αυτό να το κάνετε όχι μόνον εδώ, αλλά σε οποιαδήποτε πληροφορία που προσλαμβάνετε.

Κι αφού καταλάβετε τί λέω καί τί θέλω να πώ, τότε ξαναβάλτε σε λειτουργία τη λογική σας κρίση, καί καλή τύχη!

 

Σχολιασμός επικαιρότητας 2017-01-31

62 Σχόλια

arxigramma-piροηγούνται άλλα, όμως δεν μπορούσα να μη σχολιάσω.

 

(α) Οι αετοί των χαλβανικής εθνικότητας φαντάρων με τα δάχτυλα των χεριών. (σύνδεσμος)

Τίποτε το σημαντικό. Απλούστατα, χόρτασε η ψείρα καί βγήκε στον γιακά.

Με τις πλάτες διαχρονικώς της αγγλίτσας (βλέπε ψευδεπίγραφος «Εμβέρ Χότζα» = πράκτωρ των άγγλων Μαυραγάνης εκ Κορίνθου) καί νύν των ηπαπάρα καί προσφάτως της τουρκίτσας, κάτι χαλβανά (που κάποιοι βλάκες έβαλαν στον στρατό της Ελλάδας) έχουν το θράσος καί επιδεικνύουν φόρα-παρτίδα «αλυτρωτικές» χαλβανικές τάσεις εις βάρος της Ελλάδας (καί άλλων εθνών της Βαλκανικής) μέσα στα δικά μας στρατόπεδα.

Ακόμη περισσότερο, κάτι χαλβανομεμέτια στελέχια του Ίσις μας απειλούν εμμέσως πλην σαφώς (αλλά καί αμέσως άμα λάχει) ότι θα μας εξοντώσουν με την πρώτη ευκαιρία.

Βέβαια, πίθηκο με όπλο (καί δή, Καλάσνικωφ) έχουμε ξαναδεί. Αυθεντικό.

 

Οπότε, τί να την κάνουμε τη χαλβανική απομίμηση;

%cf%87%ce%b1%ce%bb%ce%b2%ce%b1%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%b5%ce%bc%ce%ad%cf%84%ce%b9

(Έλληνες, αυτή η συγκεκριμένη φάτσα σκοπεύει να σας τρομάξει. Σοβαρά μιλάω!  🙂  )

Βέβαια, όταν η γκλάβα των χαλβανών χωρέσει δύο πράγματα:

  • πρώτον, ότι οι ηπαπαραίοι (που τώρα τους κάνουν πλάτες) δεν πιάνονται φίλοι (ρωτήστε τον Σαντάμ Χουσεΐν καί τον Μιλόσεβιτς περί τούτου)
  • καί δεύτερον, ότι ο εχθρός πυροβολάει κι αυτός με σφαίρες, κι όχι με χαρτοπόλεμο,

ίσως καί να είναι αργά γι’ αυτούς. Αλλά, ποιός χέστηκε.

(Δεν μπορώ να πω ότι η συνεισφορά των χαλβανών στον παγκόσμιο πολιτισμό μ’ αφήνει άφωνο.)

Δυό λόγια ακόμη:

Με αφορμή αυτή την ιστορία, μερικοί τό ‘χουν πάρει κατάκαρδα, ότι στον Ελληνικό Στρατό αυτή τη στιγμή υπηρετούν δώδεκα χιλιάδες χαλβανά. (Ξέρετε, υπάρχει κίνδυνος να διαπράξουν σαμποτάζ, κτλ.) Αλλά, σκεφθήτε το κι αλλοιώς: καί να μην υπήρχαν, η ηγεσία του στρατού μας ποδιτσοκρατείται. Καί, καράβι με καλό μεν πλήρωμα, αλλά ανίκανο καπετάνιο, πάει στα βράχια.

Από την όλη ιστορία, βέβαια, καταλαβαίνουμε ότι στις κρίσιμες εποχές που έρχονται, πιθανότητες επιβίωσης δίνει μόνο η δική μας ένοπλη ομαδοποίηση με άτομα που τους έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη. Πενταμελείς ομάδες, καί το παλεύουμε. (Μή ρωτάτε τώρα γιατί 5 άτομα.)

Τέλος, προσωπικώς δεν μου κάνει καμμία εντύπωση η έλλειψη καταδίκης του υποβολιμαίου εθνικισμού των χαλβανών από τις διάφορες «αντιφασιστικές» καί «ανοιχτών συνόρων» ομάδες σκατάδων. Κατ’ αυτούς, μόνο εμείς οι Έλληνες δεν επιτρέπεται να είμαστε εθνικιστές, ενώ γιά όλους τους άλλους όχι μόνον επιτρέπεται, αλλά …επιβάλλεται!…

Ρέ, ούστ λέμε!

Υγ: Επειδή το κόλπο με τα δύο χέρια που σχηματίζουν φτερούγες αετού το βλέπω σαν ένα είδος γιόγκας, προτείνω στα χαλβανά -γιά εξάσκηση- να το κάνουν καί με τα ποδάργια. Αλλά να τα πλύνουν πρώτα, πριν βγάλουν τα παπούτσια.

 

(β) Καταδίκη μοναχών της μονής Εσφιγμένου σε ειρκτές. (σύνδεσμος)

Εγώ δεν καταλαβαίνω ένα πράγμα: ποιός έκανε τη μήνυση, καί γιατί;

Κατ’ αρχήν, κανένας Βοθρολυμαίος δεν είναι κάτοχος ακινήτων στο Άγιο Όρος, γιά να λέει ποιός θα μείνει καί ποιός θα φύγει απ’ αυτά. Ούτε οι Εσφιγμενίτες είναι ενοικιαστές του. Μετά, ακόμη καί οι πατριάρχες ελέγχονται, αν κάνουν φάουλ. Κι ο Βοθρολυμαίος είναι καραμπινάτος αιρετικός με πιστοποιητικό ISO. Άρα, αν καποιανού πρέπει να τραβήξουν τ’ αυτιά, είναι αυτός – κι όχι οι μοναχοί της Εσφιγμένου.

Καί φτάσαμε στο σημείο να βρίσκονται εισαγγελείς κι αστυνομικοί ν’ αναλαμβάνουν εκτέλεση εντολών ξένου υπηκόου, ο οποίος δεν έχει κανένα δικαίωμα να ζητάει ο,τιδήποτε… καί δικαστές να κοπανάνε σε καλόγερους δεκαετίες φυλάκισης σα φυστίκια… απλά επειδή οι τελευταίοι έμειναν πιστοί στους επακριβείς κανόνες του δόγματος!

Σιγά, ρέ «Αρχές» του ψευτο-ρωμαίϊκου! Ήρεμα! Σιγά, που σας έπιασε τώρα η αγάπη γιά το δίκιο!

Όσο γιά τους λοιπούς μοναχούς του Όρους… άμα άρχισαν να τσεπώνουν «ευρωπαϊκά» χρήματα, το τελικό βήμα θα είναι να προσκυνήσουν τον παγκόσμιο αρχιερέα του Κρόνου, τον πάπα. Εμάς να μας συμπαθάνε, όμως, διότι δεν θα πάρουμε.

 

(γ) Η «επανασύσταση του κεντροαριστερού χώρου» (λέγε με «Πασόκ»), καί λοιπές παρεμφερείς πορδές (σύνδεσμος)

Κάποιος να πεί σ’ αυτά τα ουσιαστικώς αγράμματα κι ανιστόρητα άτομα, ότι ο Ηράκλειτος ούτε «σκοτεινός φιλόσοφος » ήταν, ούτε ιδιόρρυθμος (δηλαδή μισότρελλος), ούτε μίλαγε απλά για να μιλάει (όπως κάνουν αυτοί – ειδικά ο Τουργκούτσογλου).

Συνεπώς, οφείλουν να καταλάβουν (…αν μπορούν) ότι δεν μπαίνεις δύο φορές στο ίδιο ποτάμι. Άλλες οι συνθήκες του 1981, κι άλλες του 2017.

Επίσης, οφείλουν να καταλάβουν (…αν μπορούν) ότι τα ξένα κέντρα αποφάσεων (που κάνουν κουμάντο στην Ελλάδα) έχουν τελειώσει προ πολλού την εποχή των «μονολιθικών» κομμάτων. Τώρα η μόδα είναι κόμματα-πατσαβούρες μιάς χρήσεως, που σφάζουν τον Ελληνικό Λαό κι εξαφανίζονται… γιά νά ‘ρθουν τα επόμενα που θα κάνουν το ίδιο.

Ειδικά εκείνο το ζαβό, ο Γάπας, που -τώρα που δεν έχει ασυλία- πήγε κατηγορούμενος σε δικαστήριο καί τά ‘κανε απάνω του… καί σπεύδει να ξαναγίνει βουλευτής, γιά να γλυτώσει τα χειρότερα!… Γιωργάκη, σε δικαστήριο μπορεί να μην ξαναπάς, αλλά μιά μέρα θα …λιαστείς γιά τα καλά στο Σύνταγμα, μερικά μέτρα πιό ψηλά απ’ το έδαφος. Άκου με, καί μην παιδεύεσαι (καί μην ξοδεύεσαι) με εκλογικές αναμετρήσεις γιά την ασυλία. (Κι εσύ, κι οι άλλοι, δηλαδή.)

Τζάμπα κόπος.

 

(δ) Το κλείσιμο του ΔΟΛ. (σύνδεσμος)

Αυτό που δεν έγινε γιά εθνικούς λόγους το 1945 (ο τυφεκισμός των δωσιλόγων, δηλαδή), έγινε γιά οικονομικούς λόγους στις αρχές του 2017. Εξηνταένα χρόνια μετά. (Ή, μήπως, 61.8; )

Χαλάλι, έστω κι έτσι.

Ανεβοκατέβαζαν κυβερνήσεις, βούταγαν κρατικά χρήματα (δικά σου καί δικά μου, δηλαδή) δανεικά κι αγύριστα, έγραφαν ψευτιές (πχ δήθεν επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα), κι έκαναν …μαθήματα περί δημοκρατίας στο κατ’ αυτούς αμόρφωτο (καί προφανώς …φασίζον) κοινόν.

Δεν έγινε καί τίποτε σπουδαίο που κλείσανε, διότι -γιά να μάθουμε ειδήσεις- έτσι κι αλλοιώς ζούμε την εποχή του Διαδικτύου. Αλλά, γιά όλα τα υπόλοιπα που διέπραξαν, μία καί μοναδική «ευχή»:

Στα σκατά, κι ακόμη παρακάτω. Μη σώσουν καί ξαναλειτουργήσουν ποτέ.

Υγ: Κι όσο γιά τους εργαζόμενους που έχασαν τη δουλειά τους, απλώς ακόμη μερικοί που προστίθενται σε όσους ανέργους ήδη έχουμε. Πάνω από ενάμισυ μύριο ανέργους έχει η Ελλάδα σήμερα, αλλά δεν βλέπω να ενδιαφέρεται κανείς. Εκατό άνεργοι πάνω, εκατό κάτω, δεν αλλάζει τίποτε.

 

Δελτία ατομικής επιστρατεύσεως

143 Σχόλια

arxigramma-sigmaτις 19 Ιανουαρίου είχαμε τη μνήμη του Αγίου Μάρκου Ευγενικού, επισκόπου Εφέσου.

Θα μου πείς, ‘ντάξ’ ρέ Εργοδότη, μπορεί να θρησκεύεσαι, αλλά τί ανακατεύεσαι; Εφ’ όσον κατ’ εξοχήν αρμόδια γιά κάτι τέτοια θέματα είναι τα θρησκευτικά ιστολόγια! Πλην όμως, μη βιάζεστε.

 

…Κάποια στιγμή στη ζωή της υπερχιλιόχρονης Ανατολικής Ρωμαϊκής / «Βυζαντινής» Αυτοκρατορίας, κι ενώ οι Τουρκαλάδες (χάρη στη σκατοψυχιά του Φελλού) είχαν γεμίσει την Μικρά Ασία απ’ αιώνων καί άρχιζαν να πατάνε τα βρωμοπόδαρά τους καί στην Ευρώπη, οι διάφοροι κοκκορόμυαλοι αυτοκράτορες της ύστερης φάσης του Βυζαντίου πήραν χαμπάρι ότι οι Τούρκοι θα τρώγανε κι αυτούς γιά δείπνο. Όθεν, αντιδράσανε.

Πώς;

Ζητήσανε βοήθεια απ’ τους άλλους προαιώνιους εχθρούς μας, τους Δυτικούς. (Όχι πολύ έξυπνο, θα έλεγα.)

Αυτοί, καί πρώτος ο πάπας μεταξύ τους, όντως υποσχέθηκαν βοήθεια, αλλά υπό τον απαράβατο όρο η Ορθοδοξία να γίνει ένα με τον Καθολικισμό, υποχωρώντας χοντρά σε δογματικό επίπεδο. Τελικώς, ολόκληρη η -κωλογλείφουσα- αντιπροσωπεία των Βυζαντινών υπέγραψε την «ένωση των Εκκλησιών» στις συνόδους Φλωρεντίας καί Φερράρας, μπας καί πάρει τα αεριτζήδικα ψίχουλα στρατιωτικής βοήθειας που υπεσχέθησαν -με την ίδια ευκολία που κλάνανε- οι Δυτικοί.

Ολόκληρη η αντιπροσωπεία; Όχι. Ο Άγιος Μάρκος Ευγενικός ΔΕΝ υπέγραψε. (Παρά τα χοντρά καψώνια των Δυτικών.) Κι όχι μόνον αυτό, αλλά σηκώθηκε καί την κοπάνησε απ’ την Ιταλία.

%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%ac%cf%81%ce%ba%ce%bf%cf%82-%ce%b5%cf%85%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82

Ως αποτέλεσμα της μη-υπογραφής του αγίου, ο τότε πάπας είπε κάτι σαν: «- Δυστυχώς, τον ήπιαμε!» (Δεν το είπε έτσι, κοτζάμ πάψ άνθρωπος, το είπε πιό ευγενικά. Το νόημα, όμως, είναι το ίδιο.) Ως άλλα αποτελέσματα, ο λαός της Κωνσταντινουπόλεως τον άγιο τον υποδέχθηκε με ζητωκραυγές, ενώ τον αυτοκράτορα με την υπόλοιπη συνοδεία του, με ροχάλες – καί το περιεχόμενο των δοχείων νυκτός στα κεφάλια τους, απ’ τα μπαλκόνια.

Λεπτομέρεια: (λεπτομέρεια; ) Μαζί με τον άγιο ήσαν στη Φλωρεντία καί τη Φερράρα καί ο μητροπολίτης Νικαίας Βησσαρίων, καθώς καί -ως σύμβουλος- ο δάσκαλος αμφοτέρων, ο Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων, γνωστός καί δεδηλωμένος «αρχαιόθρησκος». (Αυτά να τα βλέπουν κάποιοι ημιμαθείς σημερινοί «δωδεκαθεϊστές».) Κι ενώ ο Βησσαρίων τελικά προσχώρησε στον Καθολικισμό κι έγινε καρδινάλιος, ο άγιος Μάρκος τραγούδησε: «- Τί να τις κάνω τις τιμές τους; τα λόγια τα θεατρικά; Ά;». Καί τελικά τους τά ‘χωσε μεγαλοπρεπώς κι έφυγε.

Υποψιάζομαι, όμως, ότι ο άγιος Μάρκος δεν έφερε αντιρρήσεις στους Δυτικούς μονάχα γιά δογματικούς ή γεωπολιτικούς λόγους, αλλά καί γιά το ότι η Ορθοδοξία αποτελεί αδιάσπαστη συνέχεια της πανάρχαιης θρησκευτικής έκφρασης των Ελλήνων. Πώς θα μπορούσε, λοιπόν, να σκύψει καί να προσκυνήσει τον κάθε παπάρα «ισχυρό της ημέρας», επειδή έτυχε κάποιοι ανίκανοι άρχοντες να θαλασσώσουν τις υποθέσεις του κράτους;

«- Γιατί το λες αυτό, ρέ Εργοδότη;»

 

…Νά ‘τανε, λέει, ο άγιος μετενσάρκωση καποιανού ιεροφάντη των αρχαίων Ελληνικών Μυστηρίων… καί να ξαναενσαρκώθηκε σήμερα, πάλι ως ιερωμένος…

…Καί να φοράει, λέει, λευκό ένδυμα με γαλάζιο πανωφόρεμα, τα χρώματα των ιεροφαντών δηλαδή…

…Καί να ιερουργεί ντυμένος έτσι μέχρι καί τις μέρες που απαγορεύονται τα φωτεινά χρώματα…

«- Καλά, ρέ Εργοδότη, σού ‘στριψε εντελώς! Είπαμε, η φαντασία είναι καλή, αλλά η δική σου είναι αρρώστεια!»

Ξέρω καί ‘γώ, ρέ δικέ μου!…

 

Δε μου λέτε, κύριε… Μήπως γνωριζόμαστε από πουθενά; Μήπως σας είδα κάπου στην Ελλάδα;

 

Τελικά, φαίνεται πως μάλλον τζάμπα ανησυχώ. Είμαστε αρκετοί, κι είμαστε ΗΔΗ στις επάλξεις! Καί ήδη πιάσαμε τις θέσεις μας, αναλάβαμε τα όπλα απ’ τους οπλοβαστούς, καί περιμένουμε.

Το κάλεσμα το ακούσαμε εδώ καί πολλά χρόνια, μόνο που ήταν ατομικό γιά τον καθέναν. Επρόκειτο γιά «δελτία ατομικής επιστρατεύσεως»! Στα κρυφά. Να μην πάρει χαμπάρι κανείς. Ούτε φίλος, ούτε -πολλώι μάλλον- εχθρός.

Νά, όμως, που συναντιόμαστε στο μέτωπο! («- Τί ευχάριστη έκπληξη, ρέ κολλητέ! Κι εσύ εδώ;») Πάλι, όπως τότε… Όπως πολλές φορές στα διάφορα «τότε».

 

Καί ΠΑΛΙ θα νικήσουμε! Όπως τόσες καί τόσες φορές στο παρελθόν!!!

 

Λίστες καί …λιστείες

46 Σχόλια

arxigramma-Kρατάει χρόνια αυτή η κολώνια… Ο λόγος γιά κάτι «λίστες Λαγκάρντ», καί διάφορες παρεμφερείς – μιά ιστορία, που απασχόλησε τα ΜΜΕ εδώ καί πολύ καιρό.

Το θέμα είναι… καλά, ρέ σύ Εργοδότη, τώρα το πήρες χαμπάρι, με τόσα χρόνια καθυστέρηση, σαν τον Ράν Τάν Πλάν;

Όχι, καλοί μου άνθρωποι, την επικαιρότητα την παρακολουθώ καθημερινά. Καί τέλος πάντων, έναν τριψήφιο δείκτη νοημοσύνης τον διαθέτω… πότε-πότε. Αλλά δώστε βάση: θα σας πω τη γνωμάρα μου.

 

Συνοπτικώς, με τη «λίστα Λαγκάρντ» συνέβησαν τα εξής: το κράτος (το δικό μας, ντέ!), κυρίως γιά λόγους πολιτικού εντυπωσιασμού, ζήτησε από τους Ελβετούς να του πούν ποιοί Έλληνες υπήκοοι έχουν καταθέσεις στην Ελβετία. Οι Ελβετοί γενικώς έκαναν την πάπια, αλλά τελικά βρέθηκε ένας υπάλληλος μιάς κάποιας τράπεζας της χώρας εκείνης να παραδώσει στο ημέτερον ψευτο-Ρωμαίϊκο έναν κατάλογο (εντός κι εκτός εισαγωγικών) Ελλήνων καταθετών στην τράπεζά του.

Από εκεί και μετά, αρχίζει ένα τσίρκο… διότι το μνημάκι του τύπου αυτού (ονόματι Φαλτσιανί) το πήραν μερικοί άρχοντες ενθάδε, οι οποίοι άρχισαν τις αφαιρέσεις ονομάτων (δικών τους καί συγγενών τους) από το συγκεκριμένο ηλεκτρονικό αρχείο. Μετά, την ιστορία την πήραν χαμπάρι (μάλλον από «καρφωτή») μερικοί δημοσιογράφοι, κι άρχισε ένα πανηγύρι… όπου οι μεν πολιτικοί κατηγορούσαν τους δέ. Καί κάποιοι δικαστικοί λειτουργοί προσπαθούσαν να βγάλουν άκρη, υπό την διαρκή προσπάθεια των κυβερνώντων (καί μή) πολιτικάντηδων γιά συγκάλυψη.

Τέλος πάντων, άκρη δε βγήκε ακόμη, αλλά εμείς εδώ θα σας πούμε τί ισχύει καί τί δεν ισχύει. (Διότι, αν περιμένετε από ΑΡΔ…)

 

Κατ’ αρχήν, στη χώρα μας η διακίνηση κεφαλαίων είναι πλήρως ελεύθερη, εδώ καί πολλά χρόνια. Δηλαδή, τα λεφτά σου μπορείς να πας να τα καταθέσεις όπου γουστάρεις, χωρίς να ρωτήσεις κανέναν. Ακόμη καί σε τράπεζα της Βόρνεο με τους ανθρωποφάγους – που λέει ο λόγος. (Εκεί είναι ελαφρώς επικίνδυνα, διότι μπορεί -κυριολεκτικώς- να τα φάνε τα χαρτονομίσματα, άμα πεινάσουν καί δεν έχουν ιεραπόστολο στο καζάνι. Απλώς γιά παράδειγμα το είπα.) Άρα, κανείς δεν διέπραξε αδίκημα καταθέτοντας τα χρήματά του σε τράπεζες της ποδοσφαιρικώς πως Κεντροευρωπαϊκής Αλβανίας Ελβετίας. Ούτε οφείλει εξηγήσεις σε κανέναν.

Τότε, προς τί όλη αυτή η φασαρία με τις αποκρύψεις καί τους δημοσιογράφους κτλ κτλ κτλ;

«Επισήμως», γιά φοροδιαφυγή.

Δηλαδή;

Δηλαδή, όποιος έχει καταθέσεις στην Ελλάδα (καί σε αρκετά άλλα κράτη), πληρώνει κάποιον φόρο. Τον οποίο αποδίδει η τράπεζα λογιστικώς στο κράτος, αφαιρώντας τον από το επιτόκιο που θα έδινε στον καταθέτη. Στην Ελβετία μάλλον δεν πληρώνουνε (απ’ όσα κατάλαβα), άρα συμφέρουν οι καταθέσεις στις εκεί τράπεζες. Μόνο που έτσι (από καταθέσεις στην Ελβετία, δηλ.) δεν εισπράττει φόρους το ψευτο-Ρωμαίϊκο.

Καί καλά! Μουρλάθηκε το κράτος, να κρεμάει μούτρα …εναντίον των δικών του νόμων; Απ’ τη μιά αφήνει τα κεφάλαια ελεύθερα, κι απ’ την άλλη ζητάει φόρους από εκεί, που δεν μπορεί να τους εισπράξει;

‘Ντάξ’, το ημέτερον κρατίδιον ποτέ δεν διακρινόταν γι’ απόλυτη εφαρμογή της Αριστοτελικής λογικής. Αλλά, όπως είπαμε, η όλη ιστορία έγινε γιά πολιτικό «κάρφωμα»: ότι δήθεν τάχαμ «εσείς είσαστε πλουτοκράτες εχθροί του λαού, ενώ εμείς είμαστε παιδιά του λαού», καί λοιπά μυξερά καί κλαψιάρικα. Δηλαδή, γιά μιά κάποια τελείως αόριστη αίσθηση ντροπής, που δήθεν θα έπρεπε να χαρακτηρίζει τους πολιτικούς. (Καί γιά την εντελώς απίθανη περίπτωση, όπου ίιιιιιισως διαπιστωθεί ξέπλυμα μαύρου χρήματος μέσωι των καταθετών.)

Έεεεεελλλαααα!!!!! Σοβαρά, ρέ; Άντε! Υπάρχουν πολιτικοί με ντροπή καί φιλότιμο; Δεν το πιστεύω!

Ενώ κάθε μέρα γίνονται ΤΑ σκάνδαλα καί δεν ιδρώνει τ’ αυτί κανενός, ενώ οι πολιτικοί πάνε τα παιδιά τους σε πανάκριβα ιδιωτικά σχολεία καί γιά θεραπεία σε πανάκριβες ιδιωτικές κλινικές (σε αντίθεση με την πλέμπα, που την έχουν τελείως χεσμένη), σιγά μη στάξει η ουρά του ποντικού επειδή έχουν καταθέσεις στην Ελβετία! Είπαμε, η φασαρία γίνεται γιά τις εντυπώσεις. Καί, πιθανώτατα, ως αποπροσανατολισμός από άλλα, σοβαρώς εθνοβλαπτικά θέματα, που -μέσα στις κραυγές της χάβρας των ΜΜΕ- περνάνε απαρατήρητα.

 

Καί πάμε τώρα στην ερώτηση του ενός εκατομμυρίου γιούροζ.

Εφ’ όσον τα ψηφιακά αρχεία αντιγράφονται άπειρες φορές χωρίς απώλειες, γιατί δεν πήρε ένας ένα αντίγραφο του καταλόγου αυτών των καταθετών, να το βάλει στα ιντερνέτια καί να τους κάνει ρόμπα; (Αν υποτεθεί ότι ντρέπονται τόσο πολύ με την αποκάλυψη των σκατών τους.) Τί «αποκρύψεις» καί «προσπάθειες της Δικαιοσύνης γιά διαλεύκανση» καί σαχλαμάρες μας τσαμπουνάνε; Επιτέλους, στον 21ο αιώνα μΧ ζούμε! Χειρισμό υπολογιστών καί αντιγραφή αρχείων γνωρίζει μέχρι κι ο παππούς με το παγωτό. (Αυτός που λέει: «- Να φύγετε, κύριε! Να πάτε αλλού!» Είναι σίγουρο ότι ο γέρος, άμα μυρίστηκε πως μπορεί να δεί τσόντες στο Διαδίκτυο, θα μάθει άριστα χειρισμό ΗΥ. Καρα-λόλ!!!)

Λοιπόν, αγαπητέ αναγνώσθα μου, ουδείς μπόρεσε ν’ αντιγράψει το ψηφιακό αρχείο, διότι αυτό εδόθη στας «Αρχάς» (καί έμεινε «κλειδωμένο» στα χέρια τους) σε ένα καί μοναδικό αντίτυπο. Ως γνωστόν, αι «Αρχαί» του ψευτο-Ρωμαίϊκου είναι υπόδουλες στους πολιτικάντηδες, άρα το αρχείο αποκλειόταν από ανεξέλεγκτη αντιγραφή. (Εφ’ όσον μέσα στο αρχείο αναγράφονται σαφέστατα ονόματα πολιτικάντηδων καί συγγενών τους.)

Απ’ την άλλη, αυτός ο Φαλτσιανί διέπραξε παρανομία, διότι το αρχείο αυτό το υπέκλεψε από την τράπεζα όπου εργαζόταν, χωρίς να έχει δικαίωμα. Άρα, το αρχείο αυτό, ως προϊόν υποκλοπής, δεν μπορεί να σταθεί σε κανένα δικαστήριο ως ενοχοποιητικό στοιχείο. Μ’ άλλα λόγια, οι πολιτικάντηδες καί τα ΜΜΕ (καί οι αποχαυνωμένοι ψηφοφόροι – μέχρι κι η μυτόγκα η Λαγκάρντ) μιλάνε απλά γιά να μιλάνε. Ο Φαλτσιανί είναι σίγουρο πως: (α) «λαδώθηκε» αρκετά καλά (απ’ το λάδι έγινε …σπεντζοφάϊ, ναούμ’) γιά να παραδώσει το αρχείο (μόνο που δεν ξέρω με τίνος τα λεφτά), (β) το παρέδωσε σε ένα καί μοναδικό αντίτυπο, λέγοντας στας «Αρχάς» κάτι σαν: «- Αυτό είναι, καί κόψτε το λαιμό σας!», καί (γ) κρατάει αντίγραφα γιά δική του χρήση (καί γιά να γλυτώσει τα δικαστικά παλούκια που σίγουρα θ’ αντιμετώπιζε, καί γιά μελλοντικούς εκβιασμούς). Επομένως, απ’ αυτόν στο μέλλον κανείς δεν πρέπει να περιμένει περισσότερη βοήθεια.

Έτσι έχει η κατάσταση, γι’ αυτό εδώ όλοι παίζουν το κρυφτό (ή τον παπά των παπατζήδων, όπως το βλέπει κανείς) – «πού πήγε το στικάκι» καί «ποιός τό ‘χει το στικάκι». Όσον αφορά την καθαρή ουσία της υπόθεσης, είναι σκέτο χάσιμο χρόνου. Ουδείς μπορεί να κατηγορηθεί γιά τίποτε (παρά μόνον γιά υποκρισία), ουδείς θα πάει στο δικαστήριο ως κατηγορούμενος, καί ουδείς θα τιμωρηθεί. Το δε κράτος δεν πρόκειται να εισπράξει τίποτε. Πρόκειται, δηλαδή, όχι γιά κάποια σοβαρή ιστορία, αλλά γιά πορδές.

 

Καί τώρα, η ερώτηση του ενός τρισεκατομμυρίου γιούροζ – ν’ αποσβέσουμε το χρέος, καί να μείνουν καί τίποτις ψιλά γιά διακοπές στη Μύκονο, φερ’ ειπείν:

Γιατί ασχολούμαι εγώ -καί δή, με καθυστέρηση- με τέτοια δύσοσμα οργανικά αέρια; Ά;

…Χμ… χμ….

Η χρησιμότης της πολλαπλότητας των αρχείων είναι προφανής. Σήμερα, δέ, καί πανεύκολη. Τα φωτοτυπικά δουλεύουν με τρομερές ταχύτητες, τα κινητά φωτογραφίζουν έγγραφα στο πίτς-φυτίλι (καί τα τυπώνουν κιόλας σε εκτυπωτή), άσε που ο καθένας διαθέτει στο σπίτι του σκάννερ καί υπολογιστή με δυνατότητα εγγραφής μέχρι καί δίσκων «μπλέ ακτίνας».

Καί τί να την κάνουμε τη δυνατότητα αντιγραφής αρχείων, ρέ Εργοδότη;

Χμ… Σκέφτομαι διάφορα. Νά, ας πούμε, όταν το 1944 ξεκουμπίστηκαν οι Γερμανοί, έβαλαν φωτιά μέχρι καί στα ληξιαρχεία. (Οι Γερμανοί, ή τίποτις άλλοι;…) Γι’ αυτό σήμερα δεν ξέρουμε ποιός είναι ποιός. Αν, ας πούμε, πιάσεις έναν μπαχαλάκια καί τον ξεβρακώσεις (γιά να δείς την περιτομή του καί να του τραβήξεις μιά περιποιημένη «σέλφυ» διά πάσαν χρήσιν αργότερα), θα σου την πέσουν όλοι ότι δήθεν καταπατάς τα «ανθρώπινα δικαιώματα», καί λοιπά δύσοσμα οργανικά αέρια. Ενώ αν υπήρχαν οι καταγραφές του ποιός άλλαξε επίθετο επί Κατοχής καί γιατί το κρατάει μέχρι σήμερα, ή ποιός βαφτίστηκε καί πού καί πότε, καί ποιανού οι πρόγονοι ετάφησαν καί πού, δεν θα είχαμε σήμερα φαινόμενα, όπως πχ το να μας πουλάει πατριωτισμό καί φιλολαϊκισμό το διεθνές βιολογικό σκουπίδι ΓΑΠ. Αντιληπτόν;

Παρομοίως, στις μέρες μας έχουμε κάτι αλήτες διπλωματικούς υπαλλήλους, που -με το αζημίωτο, φυσικά-  μας «ελληνοποίησαν» όλη τη μαφία των Παρακασπίων χωρών. (Καί μας την κουβάλησαν εδώ.)

Ξαναπαρομοίως, έχουμε καί κάτι αλήτες δημάρχους, που κάνουν αβέρτα (καί πάλι με το αζημίωτο) «ελληνοποιήσεις» του κάθε ποινικού καταδίκου, που τον ξαμόλησαν από τις φυλακές ξέρω ‘γώ του Πακιστάν και μας ήρθ’ εδώ μουσαφίρης ακάλεστος. Κι αυτό δεν είναι ανώδυνο παιχνίδι – του σκεπτικού: «- Έλα, μωρέ, πήρε ο γύφτος Ελληνικό διαβατήριο, καί τί έγινε;!». Είναι ευθεία επίθεση εναντίον του Ελληνικού Λαού, το να μπάζεις στο σπίτι του τον εχθρό από την πόρτα της κουζίνας.

Καί νά ‘ταν μόνο τα ληξιαρχεία… Έχουμε φερ’ ειπείν καί αδικαιολόγητα υψηλές τραπεζικές καταθέσεις, ακόμη καί σε τοπικό επίπεδο. Ή προσόντα διορισμού στο Δημόσιο εμφανώς ψεύτικα. Πχ να σου πουλάει μούρη ο κάθε μαλάκας με το «μάστερ» από το πανεπιστήμιο της Βλαχομπογδανίας, καί με την κομματοσκυλική ταυτότητα να τον δείς μέχρι καί διευθυντή σε δημόσια υπηρεσία. (Ένθα καί τα λαδώματα κάτω απ’ το τραπέζι πίπτουν βροχηδόν.) Ενώ είναι ικανός μόνο γιά να καθαρίζει βόθρους.

 

Επομένως, ρέ Εργοδότη;

Επομένως…

Αν οι λέξεις: «Πατρίδα», «πόλεμος», «υπεράσπιση βωμών καί εστιών» σας λένε τίποτε…

…οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές καί τα κινητά δεν είναι μόνο γιά ν’ αποχαυνωνόμαστε. Προς χάριν της Πατρίδας καί μόνον, γινόμαστε …λιστές καί διαπράττουμε …λιστείες …λιστών.

Έρχεται ολοκληρωτικός πόλεμος, κι άλλο τόσο ολοκληρωτικό ξεκαθάρισμα.

Κανονίστε.

 

Υγ: Ωραία η -προ ολίγου καιρού- δοκιμή με τη λίστα των μασώνων στα περιπτερειακά μανταλάκια, ώστε να διαπιστωθεί πόσο γρήγορα αντιδρούν τα «ξίφη»! Διότι περί δοκιμής επρόκειτο. Αν ο πληροφοριοδότης ήθελε να κάνει σωστή δουλειά, ώφειλε να βγάλει τη λίστα στα ιντερνέτια.

 

Ευχές γιά τις γιορτές

123 Σχόλια

arxigramma-Tώρα θα μου πεις… καί πέρισυ, που τις ξαναδώσαμε, τί καταλάβαμε;

Έ, εντάξει, θα τραγουδήσουμε το γηπεδικό: «- Δεν είμαστε καλά, δεν έχουμε μυαλό!…» (Κτλ κτλ.) Καί …θα τις επαναλάβουμε! Λόλ!!!

Λοιπόν, ευχές γιά όλους κι όλες σας. Υγεία, ευτυχία, μακροζωΐα. (Την αθανασία, με ρέγουλο. Σαν το κρασί. Σ’γά-σ’γά.) Στα αζευγάρωτα άτομα εύχομαι να βρήτε το ταίρι σας, καί στα ήδη ζευγαρωμένα εύχομαι πολλά παιδιά. Καί δε μας χαλάει, καί πολλά λεφτά γιά όλους.

 

Αυτές οι μέρες γιά μένα, στις καλές εποχές κατά κανόνα ήταν μέρες περισυλλογής. Τί έκανα, τί δεν έκανα, τί προοπτικές έχω με μείον έναν χρόνο «πίστωση», κτλ.

Βέβαια, όταν σήμερα βλέπεις γεροντάκια να ψάχνουν φαγητό στα σκουπίδια καί ασθενείς να πεθαίνουν στα δημόσια νοσοκομεία (επειδή δεν υπάρχουν φάρμακα), οι φιλοσοφικές ενατενίσεις είναι καλές γιά …να μη σου πω. Γιά γραμμένες σε χαρτί καί ντουγρού γιά τον καμπινέ. (Τώρα, με τα πολλά εορταστικά τσιμπούσια, τέτοια έγγραφα χρειάζονται αφθόνως.) Πλην όμως, πρώτα βγαίνει η ψυχή του ανθρώπου, κι ύστερα το χούϊ.

Έ, λοιπόν, ξέρετε ποιό είναι το προπατορικό μας αμάρτημα, ημών των Ελλήνων; Ξέρετε τί λένε οι σκέψεις μου των ημερών;

Είναι το ότι προσπαθήσαμε κάμποσες φορές να πετύχουμε τη μαζική αθανασία γιά όλη τη φυλή μας… κι άλλες τόσες φάγαμε τα μούτρα μας, πληρώνοντας με απερίγραπτες καταστροφές καί …»υποβιβασμό» κατηγορίας.

Οι πιό πρόσφατες φορές είναι:

  • Μία αυτή που είπαμε, με τον Ηρακλή καί τον Ασκληπιό, συν ξέρω ‘γώ ο υποψήφιος αθάνατος Αχιλλέας εκεί λίγο αργότερα.

Βλέπετε, λοιπόν, πως όντως κάτι μαγειρευτόταν περί αθανασίας τώι καιρώι εκείνωι, αλλά η κατάληξη ήταν τραγική. Οι μεν δύο πρώτοι πέθαναν χωρίς να γίνουν αθάνατοι (χώρια τα κλωνάκια που έφτιαξε ο Ασκληπιός), ο δε Πηλεϊάδεω σκοτώθηκε στον Τρωϊκό Πόλεμο.

  • Καί μία αυτή που δεν είπαμε, οι αθάνατοι (των τοιχογραφιών) της Στρογγύλης / Καλλίστης / Θήρας / Σαντορίνης… με τη γνωστή κατάληξη.

Μπούμ το ηφαίστειο, καί τέλος οι αθάνατοι μύστες με τα εν μέρει ξυρισμένα κεφάλια. (Αν αναρωτιέστε γιατί το κάνανε αυτό, η απάντηση είναι πως χαλούσανε τη φυσική τους ομορφιά, γιά να θυμούνται ότι πλέον δεν είναι κοινοί θνητοί – καί να δρούν αναλόγως, υπό το βάρος των νέων ηθικών ευθυνών τους. Τέρμα, δηλαδή, τα γλέντια καί η τεκνοποιΐα. Αν, πάλι αναρωτιέστε πού το ξανάδατε αυτό, τί σας θυμίζει… Αυτήν ακριβώς την τελετή επαναλαμβάνουμε στο σημερινό ορθόδοξο βάπτισμα, κόβοντας ένα μέρος των μαλλιών του βαπτιζομένου: δηλώνουμε ότι -έστω, συμβολικώς- παίρνει την αθανασία.)

Έκτοτε, από το 1625 πΧ δηλαδή, δεν ξανάγινε (γνωστή σε μένα) απόπειρα γιά μαζική αθανασία της φυλής των Ελλήνων.

 

Τώρα, βέβαια, θα μου πείς: καί τί σημασία έχει; Μύθοι… εξιστορήσεις γεγονότων που έγιναν (αν έγιναν) κάποτε… Τί μας νοιάζουν αυτά;

Κι όμως! Όπως έχω γράψει πολλάκις εδώ μέσα, παρελθόν καί μέλλον είναι αλληλένδετα. Άρα, η σκέψη έχει ένα έτοιμο «λυσάρι» πιθανών μελλοντικών προβλημάτων.

Γιά παράδειγμα, εάν ξαναγίνει μαζική απόπειρα αθανασίας (με τίποτε «μαγικά χάπια») κατά το 2040 μΧ, όπως δείχνει η πρόοδος της -τρομάρας της!- επιστήμης, δεν θα υπάρξουν μονάχα μαζικά κρούσματα σχιζοφρένειας καί μαζικές αυτοκτονίες των τότε «αθανάτων». Το άμεσο συμπέρασμα από τις προχριστιανικές αντίστοιχες απόπειρες είναι πως θα ξαναπληρώσει βαρέως όλη η χώρα μας.

Κι απ’ την άλλη πλευρά, βρέ!… λες τα συνολικά γεγονότα των εποχών εκείνων να είχαν σχέση αιτίου-αιτιατού; Πιστέψτε με, δεν αποκλείεται καθόλου.

Η δική μου φαντασία λέει πως η Ελένη τη Σπάρτης, που δεν ήταν η Ελένη (στην Αίγυπτο) αλλά βρέτας (στη Σπάρτη), πού πήγε στη Ρώμη αλλά ξανάρθε στην Μπόλιν καί στην Αγιασοφιάν, συν ο αθάνατος Αχιλλέας, συν δεν ξέρω τί άλλο… συναποτελούσαν ένα ενιαίο πακέτο υπερ-μυστικών. Τελικά, άνοιξε η όρεξη των Τρώων να τα κλέψουν – με τα γνωστά αποτελέσματα: η Τροία στις φλόγες, οι Τρώες σφαγμένοι κι εξόριστοι, κι οι Έλληνες αρχηγοί σκοτωμένοι, πλάνητες, απόκληροι. Αντί γιά ένδοξοι κατακτητές. Καί τα βασίλεια σκορποχώρι.

Η δική μου φαντασία επιμένει πως οι Ύκσως, τριακόσια χρόνια μετά τους Τρώες, γούσταραν με τη σειρά τους να κλέψουν το μυστικό της αθανασίας των μυστών της Στρογγύλης. Επειδή, όμως, δεν μπορούσαν να χτυπήσουν κατ’ ευθείαν Ελλάδα (και ειδικά νησί), χτύπησαν τον αδύνατο κρίκο του «προστατευτικού πλέγματος»: την Αίγυπτο. Ενάμισυ αιώνα κατσικώθηκαν εκεί, κατέλαβαν τα ιερά, έβαλαν χέρι -αν καί όσο μπόρεσαν- στις «ιερές δέλτους», μπας καί μάθουν τίποτε απαγορευμένο, ώστε τελικώς να καθοδηγήσουν το δίπολο των αιθερικών μηχανών (μεγάλης πυραμίδας καί ηφαιστείου), μιά που ήδη απέκτησαν στην κατοχή τους τον ένα πόλο… Αλλά, αφ’ ενός η σκόπιμη ανατίναξη του ηφαιστείου από τους ιερείς της Αρτέμιδος, αφ’ ετέρου η αντίσταση των Αιγυπτίων, τους έδωσαν ανά χείρας το μακρύτερον.

Σενάρια δικά μου ευφάνταστα; μπορεί. Όμως, ούτε ο Όμηρος μιλάει γιά τέτοια πράγματα, ούτε καμμία άλλη πηγή γιά τη Σαντορίνη.

Καί γιατί τα λέω;

Γιά να σκεφθήτε. Γιά να εξασκήσετε τη δύναμη της σκέψης σας. Θα σας χρειαστεί αυτή η ικανότητα, καί μην αδρανείτε.

 

Το ξέρετε καί το ξέρω πως έρχονται δύσκολες μέρες. Όπως εμείς ετοιμάζουμε το γιορτινό τραπέζι, έτσι ετοιμάζουν τα μαχαιροπήρουνα κι ένα σωρό εχθροί μας. Μόνο που το γιορτινό τους γεύμα (αυτοί όλοι υποθέτουν πως) θα είμαστε εμείς. Ηπαπαραίοι, Τουρκαλάδες, Γερμαναράδες, καί οι πάντα καί πανταχού παρόντες κάθε μορφής περιτετμημένοι (Κίσσιγκερ, Σόρος, «αντι»φα-σκατάδες, καί λοιποί καί λοιποί), συν οι περιτετμημένοι β’ κατηγορίας (τζιχάντια καί λοιπά βδελυρά μουσλίμια), προθερμαίνουν τις μασσέλες τους.

Γι’ αυτό, λοιπόν, εύχομαι ακόμη: να δεθούμε τάχιστα μεταξύ μας οι Έλληνες κι οι Ελληνίδες με άρρηκτα δεσμά φιλότητας καί προσηλώσεως στις πατρογονικές αξίες, ώστε να επιβιώσουμε σ’ αυτή τη φάση καί να μεγαλουργήσουμε ξανά στα χρόνια που έρχονται.

Σας ασπάζομαι.

 

Υγ: Καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα χαθώ γιά κανένα μήνα. Αλλά θα επανακάμψω με νέα άρθρα κι ιδέες νέες.

 

Το πράγμα χοντραίνει

68 Σχόλια

arxigramma-sigmaκέφτομαι ώρες-ώρες πως το ιστολόγιο είναι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη της ζωής μου. Γιά πολλούς λόγους.

Ένας είναι, ότι επί της ουσίας ενδιαφέρει ελάχιστα άτομα. (Είπαμε: δεν ενδιαφέρομαι γιά δόξες κτλ. Αλλοιώς, θα έγραφα επώνυμα – καί με χρηματικό αντίτιμο. Αλλά φαίνεται πως το αξιότιμον κοινόν δεν βλέπει καμμία πρακτική ωφέλεια σε όσα γράφω.)

Δεύτερος είναι, πως έχω κατηγορηθεί γιά φανέρωση μυστικών, που δεν έπρεπε.

Τρίτος, πως όντως έχω φανερώσει πράγματα που δεν έπρεπε. (Όχι απαραιτήτως τα ίδια, γιά τα οποία έχω κατηγορηθεί.) Αλλά περί αυτού, παρακάτω.

Τέταρτος, κτλ κτλ,… Άμα θες να πείς κάτι, βρίσκεις. Καί πέμπτον λόγο βρίσκεις, καί νιοστόν.

Θα μου πείς, όμως: εδώ τα γεροντάκια -στην Ελλάδα του 21ου αιώνα- τρώνε απ’ τους σκουπιδοντενεκέδες. Κι άλλοι, νέοι αυτοί, αυτοκτονούν από απελισία. Άρα, τί σημασία έχουν σήμερα οι δικές μου οι σοφίες γιά την πανάρχαιη Ελλάδα καί το Παράξενο εν γένει; Μ’ αυτά θ’ ασχολούμαστε;

Τί να σας πω!… Έκαστος άνθρωπος με τη λασκαρισμένη βίδα του. (Αν κι οι δικές μου είναι πολυάριθμες, εσείς έχετε γνωρίσει μονάχα ετούτην εδώ – το ιστολόγιο.)

 

Το ιστολόγιο ξεκίνησε γιά πλάκα, με μικρής έκτασης αναρτήσεις. Σαν προσωπικές σκέψεις επάνω σε γνωστά ερωτήματα του Παράξενου. Αργότερα, σοβάρεψε αρκετά, μεγάλωσαν οι αναρτήσεις, άρχισε να μου τρώει πολύ χρόνο (όχι στο κείμενο, αλλά στα συνοδευτικά – σκίτσα, υπολογισμούς, κτλ), καί μάζεψε αρκετούς αναγνώστες.

Καλά όλ’ αυτά, πλην όμως δεν είχα λάβει υπ’ όψη μου έναν παράγοντα – τον τρίτο λόγο:

Τον διαρκώς καί πανταχού παρόντα εχθρό.

Γιατί; Δεν ήξερα την ύπαρξή του;

Την ήξερα μιά χαρά, αλλά μέχρι πρό τινος θεωρούσα το ιστολόγιο παρεῒστικο.

Έλα, όμως, που έπαψε να είναι!… Όπως κάθε τέρας, που σέβεται τον εαυτό του, το ιστολόγιο κάποια στιγμή αυτονομήθηκε. Πλέον, βγαίνει έξω χωρίς να με ρωτάει καί να μου λέει πού πάει, γυρίζει στο σπίτι μεταμεσονύχτιες ώρες, βρωμάει κάπνα (αλλά λέει: «- Μπαμπά, δεν καπνίζω εγώ – τα παιδιά στο σχολείο.»), κτλ κτλ.

Επομένως, οφείλω ν’ αναρωτηθώ – ωσάν άλλος Λένιν: Τί κάνουμε τώρα, σύντροφοι; Ά; Ειδικά όταν βλέπει κανείς αφίσες, σαν ετούτην εδώ:

%ce%b1%cf%86%ce%af%cf%83%ce%b1-%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%84%cf%8c%cf%80%ce%b5%ce%b4%ce%b1-%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%8e%ce%bd

Ανάγνωση σίγουρα ξέρετε, αλλά η ανάγνωση σε βαθύτερο επίπεδο φοβάμαι πως σας διαφεύγει. Κι έτσι, θα την κάνω πενηνταράκια.

 

Τα συνθήματα αυτού του είδους πόρρωι απέχουν από το να προέρχονται από τον εγκέφαλο (τον ποιόν; ) μερικών κωλοπαίδων. Είναι επεξεργασμένα από τη Θεία καί τη Μωϋσάντ ομού καί εξ αδιαιρέτου. Πρόκειται γιά χτυπήματα ύπουλα καί θανατηφόρα – στο επίπεδο των ασυνειδήτων αντιληπτικών ικανοτήτων καί λειτουργιών, πράγματα που τουλάχιστον η Θεία τα γνωρίζει άριστα. Η Θεία ξέρει με τί να σου μπλοκάρει τον εγκέφαλο – καί ειδικά άμα είσαι λίγο μπόσικος.

Βλέπεις, αναγνώστη μου… κάποτε είχα δεί μιά ταινία στην τηλεόραση (οι γνωστοί διαδικτυακοί εξυπνάκηδες μη με ρωτήσετε ποιά, πότε, κι από ποιό κανάλι, καί τα ρέστα, διότι δεν σας χρωστάω να σας κάνω τον γραμματέα – βάλτε στα ψαχτήρια «Ρόμπερτ Μίτσαμ άϊ-έμ-ντί-μπί» καί βρήτε την), όπου πρωταγωνιστές ήταν δύο νεαροί, που τους μεγάλωσε καί τους εκπαίδευσε ένας πράκτωρ της Θείας. Καί τους έκανε κι αυτούς σαν τα μούτρα του, καί δη φανατικούς. Έ, λοιπόν, σε μιά σκηνή ο ένας δεν ήθελε να πιαστεί από τον εχθρό, καί κυρίως να τον αναγνωρίσουν. Οπότε πάει σ’ ένα οδοντίατρο, κάθεται στην καρέκλα καί λέει: «- Βγάλτε μου όλα τα δόντια!» (Ο δε ντοντοντίατρο -που λεν κι οι γύφτοι- του χώνει στο μπράτσο μιά βελόνα νάαα! με το συμπάθειο, η οποία καταλήγει με σωλήνα σ’ ένα βαρελάκι, γιά ολική νάρκωση.)

Φρικάρατε, έ;

Σας είπα, η Θεία γνωρίζει άριστα να σας παίξει σα γάτα με ποντίκια. Η ψυχολογία δεν είναι μονάχα η επιστήμη των επιτυχημένων ( ; ) σεξουαλικών συμβουλών.

Επανερχόμενοι στην αφίσα, οι νοήμονες καταλαβαίνουμε άριστα πως αυτή με δυσκολία υποκρύπτει την απειλή ότι: «- Έλληνες, θα σας γαμήσουμε ΚΑΙ τ’ αρχαία μνημεία σας!» (Παρακάμπτω τελείως το γεγονός ότι παρομοιάζει τα «hot spots» με το Νταχάου – άρα «αντισημίτες οι Έλληνες» μπλά-μπλά-μπλά, καί τα λοιπά συνηθισμένα σε τέτοιες περιστάσεις λεκτικά πορδολιβάνια των εβραιοκλαψιάρηδων.) Κι εννοείται, βέβαια, πως τέτοιες απειλές δεν τις εκτοξεύουν εικήι καί ως έτυχεν μερικά κωλόπαιδα που είχαν …έμπνευση, αλλά προέρχονται από συγκεκριμένα ανθελληνικά κέντρα.

Η απόδειξη (μετά φωτογραφίας) βρίσκεται σε κείμενο του Μάρκο ΝτεΣάντ: εδώ, κάτ’-κάτ’. Προς το παρόν την πλήρωσε το μνημείο του Λυσικράτη, αλλά έχει ο Γιαχβέχας (κι ο Σαββαώθ). Κι εκκλησίες την έχουν πληρώσει, από νεώτερα μημεία. Καί νεκροταφεία (απ’ τα τζιχάντια που μας κουβαλάνε εδώ οι «πονοψυχιάρηδες» των διαφόρων «Μ»ΚΟ).

Μνημεία καί μνήματα. Καί, γενικώς, η μνήμη. Η Μνημοσύνη, μητέρα των Μουσών. Άντε βρες τώρα πχ γεροντάκια, να σου πούνε από πρώτο χέρι ιστορίες από την Κατοχή. Στοχευμένα τα χτυπήματα των ανθελλήνων εναντίον της Μνημοσύνης καί των φορέων της. Βέβαια, όσο ζούμε άτομα σαν τον Μάρκο καί την αφεντιά μου, οι θέλοντες να εξαλείψουν την Ιστορία του έθνους μας θα παίρνουν διαρκώς το μακρύτερον. Αλλά τί γίνεται μ’ όλους τους υπόλοιπους (δυστυχισμένους) συν-Έλληνες; Ποιός ενδιαφέρεται γιά Ιστορία καί Μυθολογία σήμερα, έ;

Ειδικά άμα πουληθεί κι η Ακρόπολη (από τον γυιό/εγγονό του δράκουλα των Χανίων – καταπώς είχε πεί ο Σοφοκλής Βενιζέλος πως είναι ικανός να κάνει ο πατέρας/παππούς), θα πιάσουμε μερικά δίς να πληρώσουμε τους Γερμανούς, ν’ αλαφρύνει το χρέος. Έ; Ν’-ές-σε-πά;

(Άλλως τε, οι Γερμανοί ήθελαν να φτιάξει ο Όθων το παλάτι του επάνω στην Ακρόπολη. Μάλιστα, ο αρχιτέκτονας Λεοπόλδος φόν Κλέντσε ολοκλήρωσε καί τα σχέδια. Ευκαιρία, λοιπόν, να κάνουν τον Παρθενώνα βίλλα!)

Το μόνο καλό απ’ την αφίσα, είναι πως αποκαλύπτει καί τους δημιουργούς της, καί τους σκοπούς της. Κάτι γιά δημιουργία ψευδοκράτους μουρμουρίζει κάτ’-κάτ’. Συν εκείνο το ωραίο «iuidicatus». Εάν ψιλο-γνωρίζετε Λατινικά (ή οποιαδήποτε λατινογενή / λατινογεμή Ευρωπαϊκή γλώσσα, πχ Αγγλικά), τότε ξέρετε πως αυτή η λέξη έχει σχέση με τη δικαιοσύνη. Μόνο που κανονικά έπρεπε νά ‘χει «τζού» (j) μπροστά. Αλλά με το γιώτα, έχει …τζιού! 🙂 Iudaeus!

Πολύ έξυπνο, δε λέω. Οι ιουδαίοι θα μας επιβάλουν τη …δικαιοσύνη τους, καταστρέφοντας τα μνημεία μας!!! (Μας απειλούν μπροστά στα μάτια μας, αλλά ποιός να καταλάβει Λατινικά, τη στιγμή που όλοι οι μαθητές θεωρούν το σχολείο «βάρος».)

Καλά… Κάτσε να ξεσπάσει ο πόλεμος σε πλήρη ισχύ, καί τα λέμε. Όποιος ανυπομονεί, χάνει, ώ iudaeus! Ρωτήστε καί τους αντιπάλους του Μουσάσι Μιγιαμότο.

Κι εσείς, βιαστήκατε.

 

Λοιπόν, αναγνώστη μου; Τί πρέπει να κάνω εγώ, τώρα, που το πράγμα παραχόντρυνε;

Μιά πρώτη μου αντίδραση, επειδή είδα από πολύ νωρίς τον σχετικό κίνδυνο, ήταν να δημοσιοποιήσω όσα βρήκα. Πχ με τις εκκλησίες του ιστορικού κέντρου της Θεσσαλονίκης, όπου σας έδειξα ότι η Εκκλησία κρατάει πανάρχαιες γνώσεις. (Παρεμπιπτόντως… Φαίνεται πως οι απόκρυφες Ελληνικές αδελφότητες κρατάνε αυτές τις γνώσεις καί στην εποχή μας. Βλέπετε, η Παναγία Δεξιά -ο «Ήφαιστος»– χτίστηκε το 1960! Πιθανώτατα ζουν ακόμη αυτοί που την έχτισαν. Αν έχετε περιέργεια να τους ρωτήσετε, πιθανώτατα θα τους βρήτε.) Ή με τις εκκλησίες του Αγίου Αθανασίου ανά την Θεσσαλία.

Όσο περισσότεροι γνωρίζουν, τόσο καλύτερα. Τόσο μειώνεται ο κίνδυνος. Καθιστάς τους πάντες μετόχους του «μυστικού», καί ο κίνδυνος ελαχιστοποιείται – έως να εκλείψει.

Θεωρητικά, όμως. Καί σε «καλές» εποχές. Όχι να βλέπεις Έλληνες άστεγους, λιμοκτονούντες, αυτοκτονούντες, κι εσύ να γράφεις …ιστορίες (στην κυριολεξία)! Κι όχι να βλέπεις λυσσασμένους γιά εκδίκηση σαββαωθικούς κροκόδειλους έτοιμους να σε μετατρέψουν σε φρίσκιζ.

Λοιπόν;

Πώς να σου μιλήσω πιά, αναγνώστη μου, γιά τις καινούργιες μου ανακαλύψεις; Πώς να σου πω γιά τον τάφο του Ιάσονα; Μιά ανακάλυψη, δηλαδή, που λογικά θα έφερνε σεισμό στα λιμνάζοντα αρχαιολογικά ύδατα παγκοσμίως. (Ναί, τον εντόπισα καί τον ταύτισα, αλλά μη χαίρεστε. Ήταν ήδη συλημένος καί γκρεμισμένος -καί ξεχασμένος- από την αρχαιότητα ακόμη. Ο Παυσανίας δεν αναφέρει τέτοιον τάφο να υπάρχει στην εποχή του, απ’ όσα γνωρίζω. Βέβαια, αυτό δείχνει πολλά – πχ ότι οι απόγονοι των συγγενών του Πελία φέρθηκαν εκδικητικά, ως γνήσια Ατλαντόπαιδα καί ιδεολογικοί πρόγονοι τούτων εδώ των περιτετμημένων κωλοπαίδων.) Πώς να σου τα δώσω εδώ έτοιμα στο πιάτο όλα, όταν τα θηρία περιμένουν να πάνε να γκρεμίσουν το κάθε τί;… (Κι όχι πάντα τα κωλόπαιδα. Να μην πολυφαίνονται, δά – όχι ακόμη, διότι ο λαός ακούει «τζιού» καί ξερνάει. Υπάρχουν καί οι …εργολάβοι, ώστε να εξαφανιστεί η μνήμη.)

 

Έτσι, από ‘δώ καί μπρός θα περιοριστώ σε σχετικά «ανώδυνες» αναφορές. Οι τρανταχτές αποκαλύψεις θα περιμένουν τον σωστό καιρό – όταν η Ελλάδα γίνει Ελλάδα, κι όχι το ψευτορωμαίϊκο προτεκτοράτο αγγλίτσας καί γερμανίτσας (καί καμπινές των iudaeos), που είναι σήμερα.

Αυτή θα είναι στο εξής η βασική γραμμή του ιστολογίου, αλλά θα εκτιμήσω καί την όποια σωστή δική σας γνώμη.

 

Older Entries