Αρχική

Αστρολογικά ερωτήματα

2 Σχόλια

Κάπου είχα διαβάσει πως, από αστρολογική άποψη, «υπεύθυνη» γιά το πολυάριθμο θανατικό των Α’ καί Β’ ΠΠ ήταν η ταύτιση (σύνοδος) Ποσειδώνα καί Πλούτωνα, η οποία άρχισε κάπου το 1892 καί έβαλε τη «σφραγίδα» της στις γεννήσεις εκείνων των (μετέπειτα) ετών.

Φυσικά, γιά όποιον ξέρει Αστρολογία, είναι γνωστό ότι οι θέσεις καί οι γωνιακές σχέσεις των εξωτέρων πλανητών αργούν να μεταβληθούν (μιά που ο τροχιές αυτών των πλανητών είναι μακροχρόνιες), οπότε είναι περισσότερο χαρακτηριστικά μιάς ολόκληρης γενιάς, παρά ενός καί μόνον ατόμου. (Την ατομική συγκρότηση του κάθε ανθρώπου ξεχωριστά τη διαμορφώνουν οι εσώτεροι πλανήτες.)

Βέβαια, στον παραπάνω ισχυρισμό υπάρχουν σοβαρές αντιρρήσεις:

  • Η σύνοδος Ποσειδώνα καί Πλούτωνα είναι ελεγκτέον κατά πόσον είναι απαραιτήτως κακή.
  • Δεν την πληρώσαν όλοι, όσοι την είχαν στον γενέθλιο χάρτη τους.
  • Το αντίθετο του παραπάνω: την πληρώσαν καί καμπόσοι που δεν την είχαν, πχ παππούδες 80 ετών το 1945 (άρα, γεννημένοι το 1865).
  • Καί, το κυριώτερο: δεν την πληρώσαν όλα τα κράτη.

. . . . . . . . . . .

[Προσθήκη μετά τη δημοσίευση του άρθρου:

Ακόμη μία αντίρρηση (μεταφυσικής χροιάς), είναι πως το 1892 ο πλανήτης Πλούτων δεν ήταν ακόμη γνωστός. Τί σημαίνει αυτό;

Λέγεται πως, γιά να επιδράσει ένας πλανήτης με τις δικές του ενεργειακές «αποχρώσεις» επάνω στην ανθρωπότητα, η ανθρωπότητα πρέπει να τον γνωρίζει σε συνειδητό επίπεδο. Άρα, ο πλανήτης επιδρά (με τον δικό του τρόπο) μετά την επιστημονική -δηλαδή, την αναμφισβήτητη- ανακάλυψή του.

Μάλλον ισχύει, διότι:

  • η επαν-ανακάλυψη του Ουρανού έφερε επαναστάσεις,
  • η επαν-ανακάλυψη του Ποσειδώνα έφερε τη φωτογραφία καί τον κινηματογράφο,
  • η επαν-ανακάλυψη του Πλούτωνα έφερε την πυρηνική ενέργεια.

Άρα, ο (επαν-ανακαλυφθείς το 1930) Πλούτων έπαιξε κάποιον ρόλο μονάχα στον Β’ ΠΠ, ειδικά στο τελείωμά του.]

. . . . . . . . . . .

Ειδικά επάνω στο τελευταίο ερώτημα, έχουμε να παρατηρήσουμε ότι έγινε ο κακός χαμός στην Ευρώπη…

[…εκτός από Ελβετία / Ισπανία / Πορτογαλία, καί τίποτε κρατίδια στύλ Λιχτενστάϊν καί Ανδόρρας – τα περισσότερα από τα προαναφερθέντα ν’ αποτελούν μεταπολεμικώς «πλυντήρια» χρήματος· τυχαίο;…]

…μέχρι τέρμα ανατολικά, στην Ιαπωνία. Αλλά στον Νότο καί στην Αμερικανική ήπειρο δεν κουνήθηκε φύλλο.

. . . . . . . . . . .

Στις ημέρες μας, πάλι, βλέπουμε να γίνεται ο κακός χαμός στην Ουκρανία, να ξύνονται στη γκλίτσα της Αρκούδας διάφορα άλλα κράτη (πάλι στον Ευρωπαϊκό Βορρά), αλλά ο Ευρωπαϊκός Νότος (Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Μάλτα, Κύπρος – καί, δυστυχώς, καί η τουρκίτσα) μάλλον να είναι στην απέξω. Όπως καί η Αφρική με τη Νότια Αμερική, που φαίνεται πως πάλι δεν τραβάνε κανένα ζόρι (καί άριστα πράττουν!) να συμμετάσχουν στους όποιους καυγάδες Ευρωπαίων κι ηπαπαραίων.

Οπότε, αναρωτιέσαι το γιατί. Γιατί δεν τους έπιασαν καί δεν τους πιάνουν οι κακές όψεις της Αστρολογίας τους μή συμμετέχοντες; Στον Άρη ζούν αυτοί;

Το παραπάνω τελευταίο ερώτημα (γιά το ποιά κράτη την πλήρωσαν στους Α’ καί Β’ ΠΠ) το απάντησε επιτυχώς η Γραμματέψ, λέγοντας πως προφανώς ρόλο παίζουν τα γενέθλια ωροσκόπια των κρατών, που έγιναν θερινά, διότι δεν υπάρχει άλλο αστρολογικό αίτιο να βασιστούμε.

(α) Άρα αν θέλουμε καί σήμερα να δούμε ποιό κράτος θα (ξανα)κατεδαφιστεί σε οικόπεδο κατά τον Γ’ ΠΠ (γιά να μήν πληρώνει ΕΝΦΙΑ! lol!!!), δεν έχουμε παρά να δούμε τα γενέθλια ωροσκόπια των πιθανών μελλοντικώς συμμετεχόντων. (Συνθήκες ιδρύσεως, ενοποιήσεις, κτλ κτλ.)

(β) Επίσης: Ο Παλαιός σας έχει κατ’ επανάληψη μιλήσει γιά αστρολογικά «παράθυρα ευκαιρίας», όπως καί γιά αστρολογικά «κλειδώματα / τα κεφάλια μέσα». Καθώς καί το πότε επισυμβαίνουν αυτά.

(γ1) Τέλος, η αφεντιά μου σας έχω πεί ότι επάνω στον χάρτη της Ευρώπης υπάρχουν «ζωγραφισμένα» ζώδια αρχαιόθεν, τα οποία ακολουθεί η πορεία του «σιωνιστικού πύθωνος». (Θυμάστε; εδώ.)

(γ2) Ακόμη, σας έχω πεί να χρησιμοποιείτε καί τους «ματριξιανούς» αριθμούς, διότι η Αστρολογία είναι μάλλον ατελές εργαλείο. (Γιά την ακρίβεια, δεν είναι ατελές· απλά περιορίζεται στο αιθερικό πεδίο. Τα Μαθηματικά του Μάτριξ είναι υπόθεση του αιτιατού πεδίου, δηλαδή του επόμενου πεδίου πιό πάνω.)

Νά, γιά παράδειγμα στα σχόλια του παρόντος ιστολογίου γράφτηκε πως, στις 8 Ιανουαρίου 2023 καί γιά πρώτη φορά ξανά από τις 6 Φεβρουαρίου 1832 (ενθρόνιση Όθωνα), η Ελλάδα δεν έχει βασιλιά εν ζωήι (ενεργό, ή τέως). Σωστό – κι έξυπνη παρατήρηση! Άσχετο αν δεν μίλησα τότε, γιά να μη μπλέξουμε σε συζητήσεις πέρα από το θέμα του άρθρου.

Ωστόσο, η περίοδος αυτή είναι σχεδόν ακριβώς 191 χρόνια (κλεισμένα τα 190, όχι συμπληρωμένο το 191ο)… πράγμα που σημαίνει (περίπου) 19*10. Δηλαδή, ο Μετωνικός κύκλος του πεπρωμένου επί δέκα φορές. Τα βλέπετε τα ματριξιανά Μαθηματικά, πώς ξανασκάσανε μύτη;

. . . . . . . . . . .

Τί σημαίνουν όλα τα παραπάνω; Γιατί σας τα ανέφερα;

Πολύ απλά: σημαίνουν πως, αν πλακωθούμε στην εύρεση επακριβών χρονολογικών / ημερολογιακών δεδομένων (συνθήκες ιδρύσεως κρατών, του ΝΑΤΟ, κτλ κτλ), καί καπάκι πλακωθούμε στους υπολογισμούς, μπορούμε κάλλιστα να προβλέψουμε ποιόν θα πάρει καί θα σηκώσει στον Γ’ ΠΠ…

καί δεν έχουμε ανάγκη καμμία θολή (καί φτιαχτή από τις «υπερεσίες») «προφητεία».

Ούτε από τον ναρκωτικό εφησυχασμό ανοησιών, του τύπου «θα πάρουμε τημΜπόλιν», θα έχουμε ανάγκη. (Με τί στρατό καί τί Έλληνες θα την πάρουμε, μωρέεεεε;;;…)

Καί μόνον με την Αστρολογία να δουλέψουμε, φτάνει να βρούμε ό,τι θέλουμε. (Θυμίζω, ότι υπάρχουν καί οι άλλες δύο Αστρολογίες, των απλανών αστέρων καί των αστεροειδών.)

Τώρα, βέβαια, άμα κανείς πλακωθεί συνδυαστικώς καί στην Κινέζικη Αστρολογία, ή όποια άλλη πλήν Ελληνικής, συν εκείνα τα ωραία τα Κινέζικα μαντικά του Παλιούρα, θα βρεί θησαυρό πληροφοριών!

. . . . . . . . . . .

Τί σας τα είπα όλ’ αυτά, έ;

Γιά να πλακωθήτε στη δουλειά, σας τα είπα! Εννοείται, όσοι κι όσες σκαμπάζετε από τέτοια θέματα, καί έχετε την ευχέρεια αυτή την εποχή.

Μην περιμένετε να κάνουν κι αυτή τη δουλειά γιά χάρη σας τα εδώ «υποζύγια» του παρόντος ιστολογίου.

Αν ήταν να τα κάνουμε όλα εμείς, τότε θα παίρναμε καί τημΜπόλιν μόνοι μας… καί δεν σας θα τη δίναμε μετά! Θα την κρατούσαμε γιά πάρτη μας· καί θα τρώγαμε μόνοι μας τα γλυκά των ζαχαροπλαστείων του πεζοδρόμου Ιστικλάλ, καί θα σας αφήναμε εσάς να κοιτάζετε από μακριά! 🙂

ΤΕΛΟΣ

. . . . . . . . . . .

Υγ 1: Θυμίζω πως δεν υπάρχει χρόνος.

Τα γεγονότα έρχονται κατά πάνω μας με ταχύτητα καί ορμή τσουνάμι… κι εμείς είμαστε μακάριοι στην παραλία, στις απλώστρες, κι αγναντεύουμε τη θάλασσα ξύνοντας τ’ αχαμνά μας. Αυτή ακριβώς είναι η κατάσταση στο σημερινό Ελλαδιστάν – δυστυχώς.

Αν δεν δραστηριοποιηθούμε όλοι μας, εσύ, εγώ, ο παρακάτω, ο καθένας, πώς μπορούμε να ελπίζουμε σε καλύτερες μέρες;

Ειδικά από τους νέους, περιμένω πολλά· ας μην κάθονται όλη μέρα στα «σόσιαλ μήντια», χαζεύοντας «βυζγιά» καί μπούτια. Χρειάζονται κι αυτά, δέ λέω (διότι κάποια στιγμή οδηγούν στο να γεννηθούν Ελληνόπουλα!), αλλά χρειάζονται κι άλλα – που έχουν ΑΜΕΣΗ προτεραιότητα.

Υγ 2: Με την Αστρολογία, αρκετοί προβλέπουν (επιτυχώς) πολέμους, οικονομικές καταρρεύσεις, κτλ, όσον αφορά τον χρόνο. Αλλά δεν προβλέπουν καί τον χώρο.

Εδώ, με τις συμβουλές που δώσαμε, εξειδικεύουμε. Βρίσκουμε καί τον χώρο. Διότι, κατά 99%, δεν θα πιάσει όλον τον πλανήτη ο Γ’ ΠΠ.

Τέως …σκήπτρο!

31 Σχόλια

Το πήρα στην πλάκα, διότι όντως είναι γιά (πολλά) γέλια το όλο θέμα.

Λέω, γιά το εσχάτως προκύψαν πακέτο-delivery:

  • σκήπτρο του τέως,
  • στέμμα του τέως,
  • φέρετρο του τέως,
  • καταγωγή μαϊμού-Παλαιολόγειος του τέως,
  • αμάξι του τέως (ίσως καί ΚΤΕΟ του τέως),
  • μούσια (κυριολεκτικά) του διαδόχου του τέως…
  • κτλ του τέως.

Τεκμηρίωση: εδώ (το ορίτζιναλ Πυροβολικό με βλήματα των 155 mm! 🙂 ), κι εδώ (ο όλμος 🙂 ).

Σιγά μην κάτσουμε τώρα ν’ αναλύσουμε τί σημαίνουν συμβολικώς τα Κ κεφαλαία του σκήπτρου, σαπού κοιτάν’, πόσα είναι, κτλ κτλ. Έχουμε καί σοβαρές δουλειές να κάνουμε. Δεν θ’ ασχοληθούμε με ανοησίες ανθρώπων, που δεν καταλαβαίνουν ποιό είναι το αυθεντικό σκήπτρο του πάλαι ποτέ Κωνσταντίνου ΙΑ’ Παλαιολόγου (το οποίο, σιγά μή σώθηκε μέχρι την εποχή μας!), καί ποιό έδωσαν οι οικείοι του Κοκού στον χρυσοχόο «παραγγελιά» με όποιες παραστάσεις ήθελαν επάνω του.

Θα ήταν ντίπ γιά τα πανηγύργια καί τα κλαρίνα η φάση, παρεκτός από ένα πράγμα – που το σκέφτηκα εκ των υστέρων.

. . . . . . . . . . .

Σας έχω πεί παλιότερα, πως οι ισχυροί του πλανήτη (πλούσιοι / εξουσιαστές / λοιποί, πχ μεγαλοπαπάδες…) έχουν ο καθένας κι από έναν αποκρυφιστή από κοντά. Όχι μονάχα να του λέει το μέλλον, αλλά να τον κάνει ακόμη ισχυρώτερον (μαθαίνοντάς του τα απαραίτητα κόλπα) – ώστε να επιβάλει στους πάντες τη θέλησή του χωρίς αντιρρήσεις.

Παλιά δουλειά αυτή, από αιώνες. Επίσης, εκτός από αποκρυφιστές κοντά στους ισχυρούς (πχ Καλλιόστρο), υπάρχουν καί «μαγικά» αντικείμενα. Γιά παράδειγμα, (φαινομενικώς «αθώοι») πίνακες ζωγραφικής, όπως -ως λέγεται- η «Γέννηση της Αφροδίτης» του Μποτιτσέλλι.

Στον οποίο πίνακα, άλλα («μυητικά», ξέρω ‘γώ) έβλεπαν οι Μέδικοι, κι άλλα ο κοσμάκης.

. . . . . . . . . . .

Σας έχω πεί, επίσης, ότι αν βρίσεις κάποιον ισχυρό, σιγά μην κάτσει ν’ ασχοληθεί μαζί σου – ακόμη κι αν τον αποκαλέσεις ξέρω ‘γώ πρεζάκια, ή αδερφή. (Πολύ που ενοχλείται μ’ αυτά η Σβάμπαινα, ξέρετε…) Αν, όμως, έστω τολμήσεις να πείς δημοσίως «ο Τάδε, ο αποκρυφιστής», θα σε πάρει καί θα σε σηκώσει.

Επειδή, όμως:

  • πάνω απ’ όλα καί όλους είναι η Ελλάδα,
  • η πρόσφατη δημόσια υπερπροβολή του Κοκο-σογιού καί οι (κρυμμένοι, ή όχι) συμβολισμοί της δημόσιας παρουσίας του άπτονται λίαν σημαντικών καί λεπτών εθνικών θεμάτων της Ελλάδας (κι όχι του Πακιστάν),

εγώ ΤΟΛΜΩ καί ρωτάω:

  • Ποιοί ήταν οι -κατά καιρούς- δίπλα στην τέως βασιλική οικογένεια αποκρυφιστές; (Ονοματάκια, παρακαλώ!)
  • Ποιών «σχολών»; (Αν καί γνωρίζω πως όλοι οι εδώ βασιλείς ήταν τέκτονες. Εννοώ, παραπάνω «σχολών». Πώς τελειώνεις Φυσικό καί μετά Μαθηματικό καί μετά Πληροφορική; Έ, αυτό! 🙂 )
  • Έχουν σχέση σήμερα με το σόϊ του τέως τίποτε ιουδαίοι, ως «σύμβουλοι» αυτών των θεμάτων, μιά που το σόϊ αυτό έχει συγγενέψει με ιουδαίες;
  • Κι αν ναί, πού το πάνε;
  • Κι αν ναί (δίς), πού σκοπεύουν να ΜΑΣ πάνε, ως λαό;

[Διότι, ναί μέν, στην πλειοψηφία μας είμαστε Ζά πιστοποιημένα με ISO, αλλά τις σφαλιάρες που τρώμε, δεν τις αξίζουμε. Τις τρώμε αδίκως.

Αν εμείς τρώμε δικαίως ματσούκι, τί να πούνε, τότε, καί οι γερμαναράδες κι οι ηπαπαραίοι! Ή οι τουρκαλάδες! Απ’ αυτούς δεν έπρεπε να έχει μείνει ούτε φωτογραφία!]

. . . . . . . . . . .

Αυτά!

Προσωπικώς, δεν περιμένω απαντήσεις, διότι ξέρω ότι δεν θα τις λάβω. Αλλά ούτε καί με νοιάζουν κιόλας. Απλώς, όλη αυτή η φασαρία με τους πιθανούς συμβολισμούς ενός διακοσμημένου παλουκιού, μ’ έβαλε σε υποψίες πολύ άσχημες γιά το μέλλον της χώρας μας.

Εσείς οι υπόλοιποι, στο εξής να σκεφθήτε χιλιάδες φορές το τί βρωμιά μπορούν να κρύβουν αυτές οι ιστορίες με τημΜπόλιν καί τον «αναστηθησόμενο» βασιλιά, καί τις προφητείες, καί τα σκήπτρα, καί τους Αγγλοσάξωνες / ηπαπαραίους «φίλους» καί «συμμάχους» μας.

Άντε στα σιχτήρια, τώρα, με το …έπος της…«Τεωσβασιλειάδας»! Αρκετά κράτησε.

ΤΕΛΟΣ

. . . . . . . . . . .

Υγ: Η καυτερή πιπεριά στην αρχή είναι ένδειξη του πόσο σημαντικό θεωρώ το άρθρο. Με την έννοια, του πόσο θα μπεί στη μύτη (ή σε άλλο σωματικό άνοιγμα) μερικών-μερικών.

Απλά μαθήματα γεωπολιτικής πονηριάς – 2

6 Σχόλια

(προηγούμενο)

. . . . . . . . . . .

Πώς, λοιπόν, θα το κάνουμε αυτό; (Να υπερασπίσουμε την Πατρίδα, δηλαδή.)

Τί γνώσεις πρέπει να ψάξουμε;

Τις εξής:

  • Ιστορία. (Εννοείται, σε κεφάλαια που μας ενδιαφέρουν άμεσα· αν καί πχ η εξολόθρευση των αυτοχθόνων της Αμερικής μας ενδιαφέρει κι αυτή τα μάλα…)
  • Μυθολογία. (Παρομοίως. Κι άλλων λαών, αν έχουμε χρόνο γιά διάβασμα.)
  • Συν λεπτομερείς παρατηρήσεις της συμπεριφοράς των κρατών. Διότι, τα μεν ισχυρά θα μας δείξουν πού το πάνε καί πώς το προχωράνε, τα δέ ασθενή θα μας δείξουν πώς αμύνονται.

Αυτά όλα, τώρα, συνδυαζόμενα, θα διαπιστώσετε ότι αρχίζουν να δίνουν νοητικά σχήματα.

Κάπως σαν το σκάκι, δηλαδή· όπου, γιά να παίξεις σε σοβαρό επίπεδο, πρέπει να έχεις διαβάσει «ανοίγματα» καί «κλεισίματα» της παρτίδας. Γι’ αυτό βλέπεις στα τουρνουά οι σοβαροί σκακιστές να κάνουν τις πρώτες δέκα κινήσεις πολύ γρήγορα, καί ν’ αρχίσουν να σκέφτονται (καί να αργούν) μονάχα στις επόμενες. Το ίδιο καί οι κινήσεις των κρατών: υπάρχουν οι «αυτονόητες», καί μετά όσες απαιτούν σκέψη.

Μόνο που η πραγματική ζωή δεν είναι παιχνίδι – καί καλά θα κάνουμε να μελετήσουμε επιμελώς τα φαινόμενα.

Αλλά, έχουμε ένα σημαντικό πλεονέκτημα να κόψουμε δρόμο: οι (τρομάρα τους!) ισχυροί του πλανήτη μας κατά κανόνα δρούν με τον ίδιο τρόπο, όσα χρόνια κι αν περάσουν!

Εμμονή; Βλακεία; Ξεροκεφαλιά;

Ούτε, ούτε, ούτε.

Απλώς, εφαρμόζουν αυτό που στις θετικές επιστήμες ονομάζεται «rectification» (διόρθωση) : κοιτάζουν τί πήγε λάθος, τότε που φάγανε τα μούτρα τους, καί προσπαθούν να το έχουν διορθώσει στην επόμενη απόπειρα. Βλέπε πχ γερμαναράδες: όταν πήγαν να κατακτήσουν την Ευρώπη με τα όπλα, παραλίγο να το πετύχουν – πέτυχαν σε ποσοστό 80%, ας πούμε. Τώρα, που πήγαν να την κατακτήσουν με το χρήμα, σχεδόν το πέτυχαν κατά 90%. (Ελπίζω να μην υπάρξει τρίτη φορά! 🙂 )

. . . . . . . . . . .

β1. Το εις βάρος μας pattern

Ας αρχίσουμε την παρατήρηση καί την εξαγωγή συμπερασμάτων.

. . . . . . . . . . .

i. Ο σκοπός τους

Βλέπουμε πως ο σκοπός όλων (ναί, κι αυτών που δήθεν κρύβονται στο βάθος, στα τελευταία καθίσματα! 🙂 ) είναι να ξεκινήσει η ένοπλη φάση του Γ’ ΠΠ. Το γιατί δεν κάνουν ευθέως την αρχή οι ίδιοι, το εξηγήσαμε: δεν θέλουν να λουστούν το κάρμα· γι’ αυτό, περιμένουν τον βλάκα, που θα βγάλει το φίδι απ’ την τρύπα.

[Γιατί; απλούστατα, διότι όλοι προσβλέπουν στην ιστορική τους συνέχεια γιά τα χρόνια που έρχονται – τουλάχιστον τα επόμενα 100. Καί οι ισχυροί προσβλέπουν στο να γίνουν αφεντικά γιά τον επόμενο αιώνα. Μετά, θα ξανασχεδιάσουν το πρακτέον.]

Ο σκοπός τους, επομένως, είναι ξεκάθαρος.

. . . . . . . . . . .

ii. Η δική μας «συμμετοχή»

Συμμετοχή, όπως λέει το παμπάλαιο αστείο: «- Θέλω τρείς εθελοντές! Εσένα, εσένα, κι εσένα!» 🙂

Βλέπουμε, λοιπόν… αισθανόμαστε, καλύτερα, ότι όλη αυτή η ιστορία θα περάσει από την καμπούρα μας. Κι εδώ ακριβώς μπαίνει το ότι θα (ξανα)πάρουμε τημΜπόλιν – καί τα ρέστα, γιά να μας καθησυχάσουν.

[Τί να την κάνουμε τημΜπόλιν, αν είναι η Τουρκία να μας φάει το Αιγαίο ολόκληρο; Τα ίδια όπως κι επί Παλαιολόγου, δηλαδή, που η «αυτοκρατορία» ήταν η Κωνσταντινούπολη κι ο Μυστράς – άντε, κι η Μονεμβασιά; Να τη χέσω τέτοια επανάκτηση!!!]

Προσέξτε, όμως!

  • Όσες φορές ξεκίνησε η φάση να επανακτήσουμε τα σκλαβωμένα μας εδάφη, καί στο τέλος φάγαμε σφαλιάρα (που ακόμη πονάει), είχαμε βασιλεία. (Ελληνική Ιστορία του πρώτου μισού του 20ου αιώνα.)
  • Κι εδώ είναι το τζίζ: όσες φορές, πάλι, κινδύνευσε η Κωνσταντινούπολη (καί, κατ’ επέκταση όλη η αυτοκρατορία) από επιδρομές, τόσο οι δικοί μας, όσο κι οι επιτιθέμενοι, είχαμε βασιλεία. (Ολόκληρη η Βυζαντινή Ιστορία το λέει!)

Αρχίζετε να βλέπετε, τώρα, πού κολλάνε όλες αυτές οι φάσεις, με το «λαϊκό προσκύνημα» στον νεκρό τέως, με τις μισο-εκπεφρασμένες φιλοδοξίες του μεγάλου του γυιού, καί τα παραμύθια περί καταγωγής από Κωνσταντίνο Παλαιολόγο;

Φυσικά καί δένουν μεταξύ τους όλ’ αυτά!

Το αβίαστο συμπέρασμα, είναι πως μας ξαναπεριμένει ΠΟΛΥ γερή σφαλιάρα προσεχώς – αφού πρώτα με τον άλφα, ή βήτα τρόπο επανορθωθεί η βασιλεία στη χώρα μας. Κι αν έχετε αντιρρήσεις, μάλλον δεν μαθαίνετε ειδήσεις.

. . . . . . . . . . .

Ξέρετε, τα βαρέα όπλα μας καί τα άρματα μάχης τα δικά μας, κι όχι του γείτονα, τα έχει η Ουκρανία πλέον, όχι εμείς. Εντάξει, οι Ρώσσοι μεταβάλλουν σε σκράπ όσα πάνε εκεί, αλλά δεν τα έχουμε εμείς. Εξακολουθούμε να μην τα έχουμε.

Ο δέ αφοπλισμός της χώρας μας -κι όχι μονάχα των νησιών-, δήθεν γιά να βοηθήσουμε την Ουκρανία, αλλά στην πραγματικότητα επειδή υποχωρούμε στις απειλές της Τουρκίας, είναι ακριβώς η ίδια περίπτωση, που ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος (ναί, ο γνωστός) αναγκάστηκε να γκρεμίσει το τείχος του Ισθμού της Κορίνθου (στα περίφημα Εξαμίλια), μετά από τις απειλές κι επιδρομές του Τουραχάν καί του γυιού του, του Ομέρ Τουραχάνογλου.

Μετά, βέβαια, γνωρίζετε πολύ καλά τί επακολούθησε. 368 χρονάκια δουλείας ήταν αυτά!… καί σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, πανωπροίκι άλλα 90!

. . . . . . . . . . .

Δεν περιμένω από το τυχόν Ζό να μου πεί αν ο κατακτητής της Πόλης θα ονομάζεται Βατάτζης, ή Εξαδάκτυλος, ή Παλαιολόγος αναστημένος, ή Παύλος (Γκλύκσμπουργκ, ή όπως αλλοιώς). Το Ζό δεν μπορεί να διακρίνει την κοροϊδία, δηλαδή το να απονέμεται η θέση του ηγήτορα των Ελλήνων με αμπεμπαμπλόμ.

Αλλά περιμένω στοιχειώδεις γνώσεις Ιστορίας, καί την απλή σκέψη ότι: χωρίς όπλα, δεν μπορούμε να κατακτήσουμε ούτε σκουπιδοτενεκέ, νικώντας τους αρουραίους που τρώνε μέσα του. Όχι την Κωνσταντινούπολη!

Αυτό ακριβώς είναι το χειρότερο σενάριο γιά την Ελλάδα!

Οι προφητολάγνοι, τώρα, καθίστε καί διαβάστε προφητείες. Τον φραππέ μην ξεχάσετε!

. . . . . . . . . . .

β2. Το εις βάρος μας pattern – 2

Αλλά τα δεινά μας δεν σταματάνε εδώ.

Όσοι Έλληνες επιζήσουμε απ’ όσα έρχονται στο άμεσο μέλλον, οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι η γεωπολιτική (όπως την εννοούν ειδικά οι Δυτικοί) αντιμετωπίζει τον χώρο καί τον χρόνο ως ενιαίες παραμέτρους. Τί παναπεί αυτό – στην πράξη;

Όσον αφορά εμάς τους Έλληνες, σημαίνει πως δεν αρκεί να διευθετήσουν την περιοχή μας οι Δυτικοί καταπώς τους βολεύει. Ο απώτερος στόχος τους είναι (με εφαλτήριο την περιοχή μας) να επεκταθούν ανατολικά, δηλαδή να φάνε την Κίνα, που απέτυχαν να τη φάνε με τους πολέμους του οπίου. (Είπαμε! Επιχειρούν ξανά τα ίδια, αλλά αφού κάνουν τις διορθώσεις στον σχεδιασμό τους.)

Πράγμα που δεν θα γίνει αύριο-μεθαύριο, αλλά σε ορίζοντα 50ετίας. Δηλαδή, επί μισόν αιώνα ακόμη (μετά τα γεγονότα της Πόλης) θα τρώμε αγγούρι απ’ τους βρωμιάρηδες Δυτικούς.

Διαφωνείτε; Έλα, όμως, που συμφωνούν …οι προφητείες!!! 🙂

Πρέπει να τις διαβάζετε όλες, κι όχι να προσπερνάτε όσες σας ξυνίζουν. Λοιπόν, λένε ότι ο κατακτητής της Πόλης θα βασιλεύσει 33 χρόνια, κατά τα οποία θ’ απαγορεύσει τελείως μπουζούκια καί τέτοια. Μετά απ’ αυτόν, όμως, θά ‘ρθουν κάτι διεφθαρμένοι, που θα τα κάνουν όλα ώπα, χειρότερα από πρίν. Τελικώς, η Πόλη θα καταρρεύσει από τις αμαρτίες της. (Λένε οι προφητείες.)

Δεν ενδιαφέρομαι ιδιαίτερα γιά το ποιός θα κυβερνάει την Κωνσταντινούπολη, αλλά εμένα αυτά όλα μου λένε άλλα πράγματα, διατυπωμένα κάπως αλλοιώς:

  • Συμβιβασμοί.
  • Υποχωρήσεις.
  • Ξανά ραγιαδισμός.
  • Απρόβλεπτο τέλος. (Ή, μήπως, προβλεπόμενο;… )

Καί το χειρότερο απ’ όλα:

Μέσα σ’ όλ’ αυτά, η Ελλάδα απούσα.

Μακάρι να βγω ψεύτης, αλλά οι «ασκήσεις επί χάρτου» λένε άλλα, όπως είδατε. Κανονίστε την πορεία σας.

. . . . . . . . . . .

Επίλογος

Πολλά ακόμη θα μπορούσα να σας πω επί του θέματος, αλλά δεν θα τελειώναμε ούτε του χρόνου. Γιά παράδειγμα, το πού θα είναι τα σημεία αποβάσεως των Τούρκων. Δεν είναι δύσκολο να τα βρήτε! Λίγο Ιστορία να διαβάζατε, θα τα γνωρίζατε.

Όπως καί τα σημεία αποβάσεως των Δυτικών. Patterns ακολουθούν, ειδικά οι Δυτικοί!

Ως παράδειγμα: σταυροφόροι από Μασσαλία, εναντίον ανατολικής Μεσογείου. Χιτλερικοί από Μασσαλία, εναντίον ανατολικής Μεσογείου. «Αυτοί του σταυρού!», λέει ο Νοστράδαμος, αν καί δεν διευκρινίζει αν οι πρώτοι, ή οι δεύτεροι. (Βέβαια, οι σταυροφόροι στην εποχή του ήταν ήδη παρελθόν.)

Πιστεύω, όμως, πως σας έδωσα αρκετά μεθοδολογικά εργαλεία, ώστε να κάνετε τις δικές σας έρευνες…

…Καί να προετοιμαστήτε γιά τα επερχόμενα.

ΤΕΛΟΣ

. . . . . . . . . . .

Υγ: Με λίγο ψάξιμο καί σύγκριση καταστάσεων… καί σκέψεις, βέβαια… βγαίνουν αρκετές ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες.

Γιά παράδειγμα: έχουμε Πέρσες εναντίον Δελφών (παρ’ ό,τι οι Δελφοί είχαν αρκετά φιλο-Περσική στάση πρό των Περσικών επιδρομών), Γαλάτες εναντίον Δελφών, Ερούλους, καί τα ρέστα. Γιατί, όμως, οι Γαλάτες κι οι μεταγενέστεροι βάρβαροι επιδρομείς δεν πήγαν να λεηλατήσουν το (πλούσιο) Δίον, που ήταν καί πιό εύκολα προσβάσιμο; Έ;

[Το λεηλάτησαν …Έλληνες, τελικώς. Καί τού ‘βαλαν καί μπουρλότο.]

Απλά θρησκευτικοί λόγοι; Ή τίποτ’ άλλο, βαθύτερο;

Απλά μαθήματα γεωπολιτικής πονηριάς – 1

4 Σχόλια

Πώς μού ‘ρθε αυτό τώρα, έ; …ενώι εδώ καιγόμαστε;

Θα το διαπιστώσετε.

Το θέμα δεν είναι καθόλου ασήμαντο. Γιά την ακρίβεια, είναι εξ ίσου σημαντικό, όσο με το να βρίσκετε κάθε μέρα φαγητό να φάτε, γιά να μην πεθάνετε.

Κι έχει σχέση με πολλά φαινομενικώς άσχετα· όπως με μιά πρόσφατη κηδεία, που απασχόλησε πολύ τα φώτα της δημοσιότητας.

. . . . . . . . . . . .

α1. Αλήθειες εκ των ούκ άνευ

Όμως, γιά να συζητήσουμε σοβαρά, πρέπει να διατυπώσουμε σαφώς τη θέση του ιστολογίου σε επίπεδο αξιώματος, δηλαδή σε επίπεδο (ακλόνητης) αρχής της κουβέντας μας. Επίσης, πρέπει να τη δεχθήτε αυτούσια, ως έχει, χωρίς «μά» καί «μού». Αν όχι, να πάτε αλλού· εκεί, που θα σας χαϊδέψουν τ’ αυτιά με ψέμματα.

. . . . . . . . . . .

i. Γεωπολιτική

Παρά το ότι αυτό το αντικείμενο σήμερα διδάσκεται σε πανεπιστήμια καί στρατιωτικές (καί διπλωματικές) σχολές, εν τούτοις (σήμερα) είναι:

Η ΨΕΥΔεπιστημονική προσπάθεια να δικαιολογηθεί εκ των προτέρων η επέλαση ισχυρών κρατών εις βάρος αδυνάμων, με σκοπό να τους πάρουν καί τα σώβρακα. (Τα πρώτα, των δευτέρων.)

Αυτό ακριβώς.

Παναπεί, η Γεωπολιτική εξ ορισμού παράγει τέρατα.

Μιλάει, ας πούμε, ο Άγγλος γιά την «χώρα-καρδιά» (heartland), καί την τοποθετεί κάπου στη Μογγολία… εννοώντας την Κίνα. Εγώ, όμως, αφού επισημάνω ότι η μόνη σημασία της Μογγολίας γιά τον πολιτισμό είναι η εφεύρεση του γιαουρτιού (άντε, καί του ερχού), θα ρωτήσω:

  • Άγγλε, ξέρεις κατά πού πέφτουν η Μογγολία κι η Κίνα;
  • Κι αν ξέρεις, μπορείς να μας πείς τί δουλειά έχουν αυτές οι χώρες με τη δική σου; Κι όχι μασημένες απαντήσεις, παρακαλώ!

Να σε βγάλω, όμως, από τη δύσκολη θέση: καμμία απολύτως δουλειά δεν έχουν.

Άρα, τί μας τσαμπουνάς γιά χώρες-καρδιές καί χώρες-παχέα έντερα; Γιατί δεν κοιτάζεις τη δική σου την τύφλα στη δική σου χώρα; Εσύ, δηλαδή, έχεις λυμένα όλα σου τα προβλήματα;

[Μην περιμένετε να σας απαντήσει…]

. . . . . . . . . . .

ii. Οι αιτίες των πολέμων

Οι αιτίες των πολέμων είναι πάγιες …»αξίες», καί δεν αλλάζουν. Όσα χρόνια κι αν περάσουν. Ακόμη καί δεκάδες χιλιετιών. (Ναί! Ούτε ο Τρωϊκός τελείωσε ακόμη, ούτε ο Ελληνο-Ατλαντικός. Λίγα περί αυτών, παρακάτω στο κείμενο.)

  • Σε πρώτη ανάγνωση, αιτία πολέμου είναι η απληστία μιάς χώρας, άλλως γνωστή ως ο ιμπεριαλισμός της.
  • Σε βαθύτερο επίπεδο από τον ιμπεριαλισμό, αν το ψάξει κανείς λιγάκι, θα βρεί ότι οι πόλεμοι είναι θρησκευτικοί.
  • Σε ακόμη βαθύτερο επίπεδο, καί ας μην έχουμε αυταπάτες (πολιτικής ή άλλης φύσεως), οι πόλεμοι είναι φυλετικοί.
  • Τέλος, σε ακόμη βαθύτερο επίπεδο (καί μάλλον το θεμελιώδες, το τέρμα βαθύ), οι πόλεμοι έχουν αιτία τη βιολογική ανέλιξη (ή καταβαράθρωση) της ανθρωπότητας.

Αυτά, καί να μην ακούω αντιρρήσεις. Αν επιθυμείτε παιδιάστικες ερμηνείες των κοινωνικών φαινομένων, μπορείτε να βρήτε με το τσουβάλι ανά το Διαδίκτυο. Όχι εδώ.

. . . . . . . . . . .

iii. Ποιοί εναντίον ποιών;

Ξεχάστε την πέρα-γιά-πέρα ανόητη πολιτική αντίληψη των Ελλαδέζων, που τα πάντα τα βλέπουν με όρους μαύρου / άσπρου, καλού / κακού. (Υπάρχουν καί τα χρώματα, ξέρετε. Καί όλα τα γκρίζα απ’ ανάμεσα.)

Πάντα υπήρχε το μεικτό μοντέλο ομαδοποιήσεων, αλλά οι Ναΐτες Ιππότες είναι οι χρονικά πρώτοι στην Ιστορία, που μας έδειξαν στα ίσα πως υπάρχουν (τουλάχιστον) τρείς κύκλοι στις ομάδες των ανθρώπων: ο εξωτερικός, ο εσώτερος, κι ο εσώτατος. Όπου, αυτά που λέγονται στον έναν κύκλο, πιθανώτατα αναιρούν αυτά που λέγονται στους άλλους.

Οι μασώνοι το εφαρμόζουν κατά κόρον αυτό, στους βαθμούς τους· πχ στην αρχή μαθαίνεις ότι το καθήκον κι οι υποχρεώσεις σου οφείλουν να εκπληρώνονται, αλλά κάπου παραπάνω (στον έκτο βαθμό, νομίζω – εκεί που ο φύλακας ακούει καυγά μεταξύ του βασιλιά καί του Χιράμ Αμπίφ καί μπουκάρει μέσα) μαθαίνεις ότι η μή τήρηση του καθήκοντος δεν είναι, δά, καί προς θάνατον.

Καί ποιοί μασώνοι;! Το παράδειγμα που έχουμε ολοφάνερο μπροστά μας, είναι τα κόμματα!

  • Αν νομίζετε ότι όλα τα κομματόσκυλα ενός κόμματος έχουν ακριβώς τους ίδιους σκοπούς,
  • αν νομίζετε ότι ακολουθούν ακριβώς την ιδεολογική «γραμμή» του κόμματος (αν κι όποτε υπάρχει αυτή),
  • αν νομίζετε πως δεν υπάρχουν κομματόσκυλα ανωτέρου καί κατωτέρου επιπέδου (με την έννοια της απόστασης από τον εσώτατο κύκλο της κομματικής ηγεσίας), πως όλα είναι ίσα κι αδελφωμένα μέσα στο κόμμα,

να σας μπουγελώσω με παγάκια, να ξυπνήσετε!

Πρώτα-πρώτα, δέεεεν σκοτώνονται γιά τις υποψηφιότητες στην ίδια εκλογική περιφέρεια τα υποψήφια γιά βο(υ)λευτές κομματόσκυλα, αν η υποψηφιότητα του ενός υπονομεύει την υποψηφιότητα του άλλου; Τί μου λες, τώρα, γιά ομοψυχία κι ιδεολογία!…

[Υπόψιν, το κομματόσκυλο Α είναι θανάσιμος εχθρός του κομματόσκυλου Β του ίδιου κόμματος, αν το δεύτερο πάει να του φάει τη θέση. Καί αντιστρόφως.

Τα κομματόσκυλα άλλων κομμάτων δεν είναι θανάσιμοι εχθροί των προειρημένων Α καί Β· είναι απλώς αντίπαλοι, διότι τα ψηφίζει άλλη πελατεία Ζών.]

Ως έτερο αντιπαράδειγμα, οι ανόητοι σημερινοί θαυμαστές του Γ’ Ράϊχ θεωρούν πως τότε υπήρχε ομοψυχία υπό μία ενιαία (καί αδιαπραγμάτευτη) «στιβαρή» εθνική ιδεολογία. Σαχλαμάρες!!!

Έτσι, γι’ αρχή, θυμίζω πως στο Ράϊχ υπήρχαν πεντέξη αλληλοϋποβλεπόμενες μυστικές υπηρεσίες, συν αλλες πεντέξη αποκρυφιστικές οργανώσεις, επίσης αλληλοϋποβλεπόμενες. Είναι θαύμα, που υπ’ αυτές τις συνθήκες η Γερμανία μπόρεσε να κρατήσει πόλεμο επί έξι χρόνια!… όταν άλλοι δικοί της ξερογλείφονταν γιά να τακιμιάσουν με τους Άγγλους και τους Αμερικάνους, άλλοι ήταν κρυπτο-μασώνοι καί κρυπτο-τζιούζ, κι άλλοι ήταν απλά χιτλερικοί στόκοι «ύμπερ άλλες».

. . . . . . . . . . .

Οπότε, κάθε φορά ποιοί πολεμάνε εναντίον ποιών;

Στα σίγουρα, ένα κράτος ή ένας συνασπισμός κρατών εναντίον άλλου κράτους, ή άλλου συνασπισμού κρατών. Αλλά, ανάμεσα στους μαχόμενους, ακόμη καί στο ίδιο κράτος υπό την ίδια σημαία, υπάρχουν σημαντικές διαφοροποιήσεις.

Συνδυάστε το αυτό με την παραπάνω ενότητα (ii.), καί θ’ αρχίσετε να βλέπετε καθαρώτερα την εικόνα του τί συμβαίνει σήμερα στον κόσμο μας. Ή, τί πάει να συμβεί.

. . . . . . . . . . .

iv. Οι προφητείες

Ξεκαθαρίζω: σέβομαι στον απόλυτο βαθμό τους ανθρώπους, που μιά ζωή υπηρέτησαν πιστά τις ιδέες τους – κι εδώ, εννοώ τους αγίους που προφήτευσαν.

Αλλά, θεωρώ σκουπίδια το 90% των όσων (εντός, ή εκτός εισαγωγικών) προφητειών κυκλοφορούν σήμερα στο Διαδίκτυο· καί, μέχρι το ευρέως λαϊκό Διαδίκτυο στην Ελλάδα (1995 περίπου), που κυκλοφορούσαν σε ημιλαθραίες ρυπαροφυλλάδες. («- Κάποιος μου είπε, που άκουσε από κάπου…», κτλ κτλ κτλ.) Αυτές είναι καθαρά εφευρέσεις των ξένων «υπερεσιώνε», διότι ξέρουν πολύ καλά ότι θα τσιμπήσουν τα εδώ γιδοπρόβατα.

Περιττό να επαναλάβω, ότι όλες αυτές οι σκουπιδο-«προφητείες» έχουν ως σκοπό την αδρανοποίηση (νοητική καί πρακτικής δράσεως) του Έλληνα, ώστε την κρίσιμη στιγμή οι ξένοι να μπούν απερίσπαστοι καί ν’ αλέσουν, κι αλεστικά να μή δώσουν. (Διότι ο υπερήφανος Έλλην θα περιμένει άλλους -ποιούς, αλήθεια;- να τρέχουν καί να σκοτώνουν βαρβάρους γιά χατήρι του – ενώι ο ίδιος θα κάαααθεται.)

[Οι ξένοι, βεβαίως, άμα πάρουν φόρα, μπορεί ν’ «αλωνίσουν» καί τα εδώ Ζά… αλλά πού να περάσουν απ’ τα μυαλά των ηλιθίων τέτοια ενδεχόμενα!]

Αλήθεια, αυτές τις ιστορίες με τον Βατάτζη ( ; ), που θα πάρει την Πόλη, πώς τις κόβετε να υλοποιούνται; Θα είσαστε με τον φραππέ στο χέρι, καί θα παρακολουθείτε έναν εκτός τόπου καί χρόνου μισότρελλο με μεσαιωνική στολή / πανοπλία να ορμάει μόνος του καί να ξιφομαχεί με σύγχρονους στρατιώτες με κάμερες κράνους καί ρομποτικά βοηθήματα; Καί στο φινάλε, μόνος του θα την πάρει τημΜπόλιν;

Ειλικρινά σας λέω, εγώ αυτήν ακριβώς την εικόνα έχω σχηματίσει (σύμφωνα με όσα «προφητικά» κυκλοφορούν) – κι έχω ήδη προμηθευτεί ικανή ποσότητα καφέ. 🙂

Αν νομίζετε ότι λέω υπερβολές, κυκλοφορεί ήδη εδώ καί χρόνια στην πιάτσα ένας «προφητολάγνος» στόκος, που έχει διαψευστεί χοντρά -σε όσα πασάρει ως προφητείες «γεροντάδων» καί καλά- τουλάχιστον δύο φορές, αλλά μυαλό δεν βάζει. (Ούτε «μά», ούτε «μου» εδώ. Τον έχω φακελλωμένον τον κοπρίτη. Πράγματι πρόκειται γιά ντενεκέ· γιά Ψευδάργυρο.) Μ’ αρέσει, όμως, που κάποιοι άλλοι ολιγόμυαλοι τον επικαλούνται ως πηγή αναφοράς τους!…

. . . . . . . . . . .

Από το υπόλοιπο δέκα τοις εκατό των προφητειών (των καθαρών, δηλαδή – που προέρχονται από ανθρώπους καλοπροαίρετους, καί δή μοναχούς), αφαιρέστε ακόμη ένα (υπολογιζόμενο) 2%. Αυτές πέφτουν έξω, επειδή αυτοί που μας τις δίνουν δεν διαθέτουν (ακόμη) τα κατάλληλα «φίλτρα» να κόψουν την κοροϊδία του αστρικού επιπέδου, ώστε αυτή να μή μπαίνει κάν στο μυαλό τους. («Στους λογισμούς» τους, όπως το εκφράζουν.)

«- Μά, τί λες, ρέ Εργοδότη; Καλόγεροι μιά ζωή μέσα στην προσευχή καί την άσκηση καί βλέπουν ψεύτικα οράματα;»

Σαφώς! Άλλως τε, οι ίδιοι το λένε, από μόνοι τους: προσωπικώς, έχω διαβάσει αρκετές φορές περιπτώσεις μοναχών, που έβλεπαν οράματα με τον Χριστό στον θρόνο καί αγγελούδια, αλλά ο ηγούμενος τους απέδειξε πως όλ’ αυτά ήταν ψεύτικα!

Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο με τον ηγούμενο. Το αστρικό επίπεδο, δηλαδή το επίπεδο των απεικονίσεων, κοροϊδεύει συνεχώς. Άλλως τε, οι περισσότεροι από μας έχουμε δεί «προφητικά» όνειρα – αλλά, πόσες φορές πέσανε μέσα αυτά;

. . . . . . . . . . .

v. Το χειρότερο δυνατό σενάριο

Ωραία, λοιπόν!

Καί, πές, έχουμε διαθέσιμο ένα τρομερό «οπλοστάσιο» καθαρών καί μή αμφισβητουμένων προφητειών, δοσμένων από αγίους. Δηλαδή, έχουμε μπροστά μας ανοιχτό το «λυσάρι» του μέλλοντος.

Εάν, όμως, στις κρίσιμες στιγμές σας έβαζαν, τον καθέναν από σας, αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων της Ελλάδας, θα στηριζόσασταν στις προφητείες γιά να προετοιμάσετε τα στρατεύματά μας;

Να το θέσω κάπως αλλοιώς:

Όλες οι μηχανικές καί ηλεκτρικές συσκευές σήμερα έχουν ηλεκτρονικούς αυτοματισμούς. Ανάμεσά τους καί οι ηλεκτρικές κουζίνες. Ξέρετε, όμως, εσείς κάποια νοικοκυρά, που θα έβαζε στην κουζίνα φαγητό γιά μαγείρεμα, θα ρύθμιζε τον προγραμματισμό της κουζίνας, καί μετά θά ‘φευγε από το σπίτι, να πάει γιά καφέ; Εγώ, καμμία.

Έ, αυτό ακριβώς λέμε καί γιά την επιλογή πιθανού «σεναρίου» δράσεως – παρά τις (σωστές) προφητείες:

Αν θέλουμε να είμαστε συνετοί καί σώφρονες, διαλέγουμε το χειρότερο δυνατό.

Ποιό είν’ αυτό; Παρακάτω.

. . . . . . . . . . .

α2. Τα είδη του μέλλοντος

Η (αποδεδειγμένη) δυνατότητα να μπορεί να προβλέψει κανείς το μέλλον, έστω κι αν αυτός ο «κανείς» δεν είναι ο τυχαίος περαστικός, μας βάζει σε σκέψεις…

…που καταλήγουν πως υπάρχουν πέντε (5) πιθανά είδη μέλλοντος. Μάλλον, καλύτερα: τέσσερα σύν δύο (4+2).

. . . . . . . . . . .

i-α. Το τελείως ελεύθερο ( ; ) μέλλον

Εδώ, έχουμε ένα μέλλον τελείως απροσδιόριστο, άρα απρόβλεπτο. Σ’ αυτό, υφίστανται πολλές πιθανές επιλογές. Κάπως σαν δέντρο με κλαδιά.

Κι εντάξει, η ελευθερία της επιλογής δίνεται εκ Θεού σ’ όλα τα πλάσματα, θα μου πήτε. Όμως, καί μόνον η ύπαρξη επιτυχημένων προφητειών, μας δείχνει ότι η εικόνα ενός τελείως χύμα μέλλοντος δεν είναι καί τόσο σωστή.

. . . . . . . . . . .

i-β. Το τελείως ελεύθερο, αλλά χειραγωγούμενο μέλλον

Αυτό είναι το μέλλον, το οποίο διαμορφώνουν κατά το δοκούν οι ισχυροί του πλανήτη μας. Δηλαδή, το ίδιο το μέλλον, ως κομμάτι του χρόνου, είναι μέν τελείως ελεύθερο, αλλά το τί θα γίνει τελικώς, αποφασίζεται από ισχυρά άτομα της εξουσίας.

Η πλάκα είναι πως εδώ ακριβώς εμφανίζεται επί σκηνής ένα είδος «χρονικού dna»! Δύο περιπεπλεγμένες χρονικές αλυσίδες…

[Άμα πάμε καί σε τέτοιες δουλειές, δηλαδή σε Φυσική που δεν έχουμε κάν υποψιαστεί την ύπαρξή της, με πολλαπλές χρονικές αλύσεις… Άσε, μπλέκουμε αγρίως! Γιά τους καιρούς μας, ας κρατήσουμε την περιγραφή μας απλή.]

Δηλαδή:

  • Οι ισχυροί σχεδιάζουν το (τελείως αδιαμόρφωτο) μέλλον.
  • Οι προφήτες προφητεύουν το (σχεδιαζόμενο από τους ισχυρούς) μέλλον.
  • Οι ισχυροί διαβάζουν τις προφητείες, κι αλλάζουν τα σχέδιά τους, ώστε να μην περιπέσουν στους κινδύνους ενός εξαγριωμένου, αλλά πλήρως ενημερωμένου από τους προφήτες λαού.
  • Οι προφήτες ξαναπροφητεύουν, αλλά δίνουν διαφορετικές προφητείες αυτή τη φορά.
  • Καί ούτω καθ’ εξής.

Οπότε, εδώ κερδίζει αυτός, που πρώτος θα σπάσει την αλυσίδα της παράξενης αυτής συνέχειας.

. . . . . . . . . . .

ii. Το προδιαγεγραμμένο μέλλον

Άρα, αν το μέλλον δεν (μπορεί να) είναι τελείως ελεύθερο, κι αφού (έστω, υπό συνθήκες) προφητεύεται, τότε μήπως είναι προδιαγεγραμμένο; (Όπώς λέμε: μοίρα, κάρμα, καί τα ρέστα.)

Αυτό, όμως, είναι ένα μέλλον 100% ανελεύθερο! Που, ούτε έτσι είναι, ούτε θα μας άρεσε να είναι.

. . . . . . . . . . .

iii. Το επαναλαμβανόμενο μέλλον

Η πιθανή περιοδικότητα των γεγονότων!… Μέγα θέμα.

Το πλήρωσε με τη ζωή του ο Νικολάϊ Κοντράτυεφ, ο οποίος ανακάλυψε (ανεξήγητους μέχρι σήμερα) οικονομικούς περιοδικούς σταθερούς κύκλους… αλλά το κρυφό ιερατείο των ιουδαίων μπολσεβίκων φοβήθηκε μην κάνει το επόμενο λογικό βήμα, κι επεκτείνει την ανακάλυψή του στα κοινωνικά καί ιστορικά φαινόμενα. Τελικώς, τον εκτελέσανε πρίν προλάβει να το κάνει.

[Η πλάκα είναι πως τον είχαν φυλακισμένον επί οκτώ χρόνια πρίν την εκτέλεσή του! (Πολύ περίεργο, διότι άμα είναι να ξεκάνουν κάποιον τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, δεν αργούν τόσο πολύ. Δεν τον κρατάνε φυλακισμένον, διότι πρέπει καί να τον ταΐζουν. Άσε που μπορεί στο μεταξύ να «μολύνει» κι άλλους με τις ιδέες του.) Κατά τα οποία οκτώ χρόνια δημοσίευε κι άλλες μελέτες.

Σκατοπονηριά… Σου λέει, άσ’ τον να βγάλει τίποτε χρήσιμο ακόμη, καί τον καθαρίζουμε μετά.]

Στην περίπτωση αυτού του είδους μέλλοντος, ούτε η προφητεία είναι προφητεία, ούτε καί το μή καταγεγραμμένο παρελθόν είναι τόσο άγνωστο.

Κι αυτό το μέλλον είναι δεσμευμένης (καί δή, ενιαίας), ανελεύθερης επιλογής. Μόνο που γίνεται κάπως πιό υποφερτό, αν έχουμε κύκλους πολύ μεγάλης περιόδου (πχ δεκάδων χιλιάδων ετών). Οπότε: είτε τα ξεχνάμε όλα (καί τα ξανατρώμε στη μάπα, σαν δήθεν καινούργια), είτε τα ξέρουμε… αλλά, δεν έχουμε αφορμή να βαρεθούμε! 🙂

. . . . . . . . . . .

iv. Το «φυσικομαθηματικό» μέλλον

Μέλλον ελεύθερης επιλογής, το οποίο διαμορφώνεται ανάλογα με τις αρχικές συνθήκες. Όπως πχ αν πετάξεις μία πέτρα με δύναμη, θα πάει πχ τριάντα μέτρα μακριά. Με περισσότερη δύναμη, σαράντα. Καί ούτω καθ’ εξής.

Το κακό είναι πως, η μεν Φυσική καί τα μεν Μαθηματικά είναι τρείς το λάδι, τρείς το ξύδι, έξι το λαδόξυδο. Μετρημένα κουκκιά! Αλλά τα δέ κοινωνικά φαινόμενα (πχ μόδα, ιδεολογίες, κτλ) δεν υπακούν σε «αρχικές συνθήκες» καί άκαμπτους μαθηματικούς νόμους. Άρα, τί κάνεις σ’ αυτή την περίπτωση;

Οι ισχυροί της Γής απλά κοιτάζουν να επιβάλουν με το στανιό τη θέλησή τους, κι όχι να περιμένουν να βρούν πρώτα τα Μαθηματικά των κοινωνικών φαινομένων, καί μετά να ενεργήσουν.

[Αν καί ήδη έγινε μιά απόπειρα προς τούτο: η «Θεωρία της Καταστροφής» – δες πχ εδώ (καί ποιός παπάρας σχεδίασε μιά ιστοσελίδα, που μας βγάζει τα μάτια; ντροπή, γιά πανεπιστήμιο!), κι εδώ. Εσφαλμένη ονομασία, αλλά έχει επικρατήσει.]

. . . . . . . . . . .

v. Μέλλον μεικτού μοντέλου

Δηλαδή, το μέλλον-σαλάτα! Πότε έτσι, πότε γκιουβέτσι. Πότε πλήρως ελεύθερο, πότε λίγο ελεύθερο, πότε καθόλου.

Χαοτικό μέν, αλλά είναι το πιό ενδιαφέρον απ’ όλα!

Καί, μήν απελπίζεστε, αντιμετωπίζεται κι αυτό.

. . . . . . . . . . .

α3. Ένα κάποιο Μάτριξ

Εάν, τώρα, λάβουμε υπ’ όψιν μας όλα τα δεδομένα της ανωτέρω ενότητας (α1), συν το γεγονός ότι το μέλλον δείχνει να είναι το του μεικτού μοντέλου, τότε όντως έχουμε ένα ισχυρώτατο όπλο, να το αντιμετωπίσουμε:

Τον συνδυασμό γνώσεων καί μυαλού.

Δεν εννοώ, φυσικά, το να γίνουμε κι εμείς προφήτες καί να δοξαζόμαστε στα ιντερνέτια, αλλά το να μπορούμε να υπερασπίσουμε αποτελεσματικώς την πατρίδα μας στους καιρούς που έρχονται.

(επόμενο)

Ρέ, να τους πάρ’ η ευχή!

14 Σχόλια

Πας ν’ αγιάσεις, αλλά δεν σ’ αφήνουν στην ησυχία σου! Κι έχουμε καί δουλειές…

Λύσσα κακιά, λοιπόν, ΞΑΝΑ, από τελείως ανιστόρητα άτομα, ότι οι πρόγονοι του τεθνεώτος Κοκού κατάγονται από τον Κωνσταντίνο ΙΑ’ Παλαιολόγο!!!!!

. . . . . . . . . . .

Πώς έχει η κατάσταση, όμως;

Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος έκανε δύο γάμους, αλλά καί στους δύο δεν ευτύχησε ν’ αποκτήσει παιδί (καί δή, αρσενικό).

Ο πρώτος, στα 24 του, με την αρχοντο-Βενετσιάνα Μαγκνταλένα Τόκκο (οι Τόκκο δεν ήτανε τυχαία οικογένεια, διότι βγάλανε καί καμπόσους Δόγηδες στη Βενετία), έγινε μέν με συνοικέσιο, αλλά του βγήκε καί έρωτας. Η Μαγκνταλένα βαφτίστηκε ορθόδοξη, έλαβε το όνομα Θεοδώρα, καί ο ερωτοχτυπημένος Παλαιολόγος την αποκαλούσε «η καλλίστη»! (Δηλαδή, η πιό όμορφη.)

Δυστυχώς, η Μαγκνταλένα-Θεοδώρα πέθανε λίγα χρόνια μετά, χωρίς να κάνει παιδί.

Δεύτερος γάμος στα 36 του (προσέξτε τα πολλαπλάσια των δωδεκάδων!), πάλι από συνοικέσιο, αλλά όχι έρωτα αυτή τη φορά. Με την αρχοντο-Γενοβέζα Αικατερίνη Γουατελούζου (Γκατελούζο, μάλλον – νομίζω έτσι προφέρεται σωστά το επίθετό της), την οποία την είχε βάλει να μείνει στο κάστρο της Λήμνου, γιά ασφάλεια. (Ίσως καί γιά να γλυτώσει απ’ τη συζυγική γκρίνια! lol!!!)

Η Αικατερίνη ναί μέν έμεινε έγκυος, αλλά δυστυχώς πέθανε (μαζί με το παιδί) απάνω στη γέννα. Πολύ λυπηρό, αλλά έτσι έγινε.

Τρίτος γάμος, πάλι από συνοικέσιο / γεωπολιτικό συμφέρον, πήγε να γίνει στα 48 του, όταν καί στέφθηκε αυτοκράτορας. (Τις δωδεκάδες να προσέχετε, λέμε!) Αυτή τη φορά με την κόρη του δούκα της Αραγωνίας. Μόνο που ο γάμος δεν έγινε, με δήθεν πρόσχημα ότι ο υποψήφιος γαμπρός ήτανε σιτεμένος. Αλλά, στην πραγματικότητα, διότι ο δούκας μπαμπάς δεν ήταν χαζός· καταλάβαινε ότι η Κωνσταντινούπολη (αλλά κι όλη η ακόμη ελεύθερη Ελλάδα) ήταν θέμα χρόνου να πέσει στους Οθωμανούς. (Ήδη ο Μεχμέτ Β’ «Πορθητής» προετοιμαζόταν, κι αυτό ήταν γνωστό ανά τας Ευρώπας).

Οπότε, σου λέει, τί γάμος καί μπομπονιέρες καί μαλακίες! Να δώσω το κορίτσι μου σε κάποιον, κλάσεως ΚΑΠΗ, που θα τρέχει την τελευταία στιγμή να σωθεί απ’ τα χατζάρια, καί στην καλύτερη περίπτωση (αν γλυτώσει) να μου κουβαληθεί εδώ σώγαμπρος, να τον ταΐζω καί να γηροκομηθούμε παρέα; Άσε!…

Κι έτσι, ο γάμος αυτός δεν έγινε ποτέ. Υποτίθεται ότι κι ο Παλαιολόγος δεν ήθελε να τριτώσει στις παντρειές, αλλά «τον πίεζαν», λέει, οι αυλικοί του, όπως ο Φραντζής, που ανέλαβαν από μόνοι τους πρωτοβουλία γιά το συνοικέσιο. (Μόνο μή με ρωτήσετε πώς την έβγαζε ο αυτοκράτωρ από σέχ, τόσα χρόνια! Καρα-lol!!!)

Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια· κι όποιος θέλει να ξεστραβωθεί, διαβάζει τα γραπτά ανθρώπου, που …στραβώθηκε διαβάζοντας ιστορική βιβλιογραφία. Ιστορική βιβλιογραφία, κι όχι μαλακίες από λαθραία φυλλάδια.

[Δεν υπήρχε Διαδίκτυο τότε, όταν γράφτηκε το δίτομο έργο του Κυριαζή. Αλλά -από τον 19ο αιώνα- κυκλοφορούσαν στη χώρα μας κάτι λαθροφυλλάδες με παραμύθια καί «προφητείες», με στόχο το εν πολλοίς αγράμματο, αμόρφωτο, κι εθελότυφλο κοινόν. Απλώς, τώρα τελευταία όλ’ αυτά τα σκουπίδια πήραν ηλεκτρονική μορφή.]

. . . . . . . . . . .

Έλα, όμως, που πολλοί βασιλικοί «οίκοι» ανά τας Ευρώπας λύσσαξαν ν’ αποδείξουν ότι κατάγονται από τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο!!!!!

Γιατί;

Μά, γιατί ρωτάτε; δεν καταλαβαίνετε;

Επειδή αυτομάτως γίνονται κληρονόμοι της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, εάν ποτέ ήθελε αυτή αποκατασταθεί στην πρότερη μορφή της – καί χωρίς τουρκαλάδες.

Ο Τσιφόρος αναφέρει (στο: «Εμείς καί οι Φράγκοι») πως, μέχρι σήμερα, οι απόγονοι των Φράγκων κατακτητών της Θεσσαλονίκης του 1204, έχουν τον τίτλο του …βασιλιά της Θεσσαλονίκης!!! (Σχόλιο Τσιφόρου: «- Να τον έχουν καί να τον χαίρονται, τ’ ανθρωπάκια!» lol!!!) Οπότε, τί περιμένατε γιά την Κωνσταντινούπολη; Πως δεν θα βρισκόντουσαν …κληρονόμοι της;

Κι έτσι, με αυτό το σκεπτικό, κυκλοφορούν εδώ κι αιώνες (ναί! από το 1500 καί κάτι ψιλά) διάφορα χοντροκομμένα παραμύθια, ότι δήθεν τάχαμ ο Παλαιολόγος γκάστρωσε μιά άλλη γυναίκα, κι αυτό το παιδί δήθεν μετά πήγε στη Δύση (διότι εδώ θα το …επενδύανε οι τουρκαλάδες), καί συγγένεψε με βασιλικά σόγια, κτλ κτλ κτλ. (Άρα, ιδού, ώ αφελείς ιθαγενείς, το πώς κρατάει το βασιλικό σόϊ των Ευρωπαίων «εταίρων» μας απ’ τον Παλαιολόγο!)

Προσέξτε, όμως! Ούτε το όνομα της γυναίκας αναφέρεται, διότι το ψέμμα θα υπόκειτο σε ιστορικό έλεγχο, ούτε αν την παντρεύτηκε, ή της έσπειρε παιδί εκτός γάμου· γιά τον ίδιο πάλι λόγο, ότι κι αυτό το ψέμμα ιστορικώς ελέγχεται. (Άσε που, από τότε, θα επιβεβαίωνε το γεγονός κι η προφορική παράδοση του λαού μας.)

Γιά τους παραμυθατζήδες της Δύσης, όμως, αλλά καί γιά τα εύπιστα εγχώρια Ζά, αυτή η ιστορία είναι πέρα γιά πέρα αληθινή!!!!!!! Κι εγώ, που τους ξεμπροστιάζω, πάω στοίχημα πως θα θεωρηθώ / θ’ αποκληθώ μέχρι καί «άθεος»!

. . . . . . . . . . .

Επειδή, όμως, τέτοιες ιστορίες υποκρύπτουν ανθελληνική δολιότητα, δεν μπορώ ούτε να τις προσπεράσω, ούτε να το ρίξω (τελείως) στον χαβαλέ. Έχω κάθε δίκιο να οργίζομαι, τόσο με τον κάθε ανιστόρητο, που έχει δημόσιο λόγο, όσο καί με τα sites που δίνουν βήμα σ’ αυτές τις μπούρδες.

Τώρα, βέβαια, πως γίνεται τέτοια sites να είναι ταυτόχρονα -καί με την κάκιστη σημασία της λέξης- «προφητολαγνικά» (του κουμπάρου του κουνιάδου του γνωστού, που του είπαν ότι κάπου, κάποτε, άκουσαν από χαρισματικό γέροντα, κτλ κτλ κτλ), αυτό τ’ αφήνω σ’ εσάς να το σκεφθήτε. Καθώς καί την απορία του τί ρόλο παίζουν, στην τελική.

Κατά τ’ άλλα, εγώ είμαι ο κακός, που τους κατεβάζω καντήλια με τέτοια καμώματα…

Αλλά, γιά να μή γίνω χειρότερος: Ακούστε, λεβέντες! Εάν καί όταν πάρετε τημΜπόλιν (αφού πρώτα βρήτε πώς ακριβώς θα ονομάζεται -Παλαιολόγος, Εξαδάκτυλος, Βατάτζης…- ο «αναστηθησόμενος» αρχηγός σας) καί σταθεροποιηθεί η κατάσταση, εγώ απλώς θα έρθω να φάω μπακλαβά στην Ιστικλάλ Καντεσί. Αλλά, μέχρι τότε, μην υπολογίζετε στη βοήθειά μου.

Αντιθέτως! Όποτε βλέπω πως θάβετε την Ελλάδα, θα σας παίρνω καί θα σας σηκώνω.

. . . . . . . . . . .

Γιά να κλείσουμε – πάλι με πραγματικό ιστορικό υπόβαθρο, όμως:

Βεβαίως καί κάποιοι Παλαιολόγοι πήγαν στην Ευρώπη καί συγγένεψαν με τους βασιλικούς οίκους της, διότι το σόϊ των Παλαιολόγων είναι τεράστιο· καί δεν περιορίζεται στον 15ο αιώνα. Υπήρχε καί πιό πρίν, καί πιό μετά – μέχρι σήμερα υπάρχει.

Νά, γιά παράδειγμα, κάποια Παλαιολογίνα πριγκίπησσα δόθηκε ως νύφη κατά Γερμανία μεριά… καί διακόσια-τόσα χρόνια μετά, μία απόγονός της ξανάρθε στην Κωνσταντινούπολη -πάλι- ως νύφη! (Δεν αναφέρω ονόματα καί λεπτομέρειες, ψάξτε κι εσείς τίποτε.) Άλλη, πάλι, Παλαιολογίνα, σε άλλη ιστορική περίοδο, δόθηκε ως νύφη κατά Ρωσσία μεριά. (Ξαναψάξτε, η μόρφωση κάνει καλό!)

Σήμερα, ίσως ελάχιστοι απόγονοι αυτού του μεγάλου σογιού ζούν στην Ελλάδα, με τους περισσότερους να ζούν (εξακριβωμένα) εκτός Ελλάδος, καί με τη σημερινή Ελλάδα να έχουν μιά σχέση, ας την αποκαλέσουμε «φολκλορική». Πληροφορούμαι πως -αν δεν σφάλλω- διαθέτουν καί site, οπότε (αν ενδιαφέρεστε) ψάξτε το καί θα βρήτε γενεαλογίες, κτλ. (Εμένα δεν μ’ ενδιαφέρει, γι’αυτό καί δεν σκοτώνομαι να το βρώ καί να σας δώσω σύνδεσμο.)

Συνεπώς, σόϊ με τους βασιλιάδες της Δανίας (καί τους της υπόλοιπης Ευρώπης) μπορεί να είναι άτομα από παρακλάδια του οίκου των Παλαιολόγων, αλλά ΟΧΙ ευθέως απόγονοι του (εμβληματικού) Κωνσταντίνου ΙΑ’ – διότι, τέτοιοι δεν υπήρξαν ποτέ.

Να τελειώνει αυτό το παραμύθι – καί χαίρομαι τα μάλα, που τη σπάω στα κάθε είδους πρακτόρια!…

…Διότι, ίσως να γνωρίζετε πως οι «υπερεσίες» μερικές φορές το ρίχνουν καί στο συγγραφιλίκι, παράγοντας σοβαροφανή (αλλά γεμάτη ψέμματα) χαρτούρα, γιά να προπαγανδίσουν στα διάφορα Ζά την άλφα, ή βήτα ιδέα. Κι όχι μόνον· αλλά καί να βάλουν τα Ζά να πάνε να σκοτωθούν, υποστηρίζοντας ανοησίες.

[Βλέπε πχ Δυτικούς μισθοφόρους, που πάνε να σκοτωθούν -σε χώρα που δεν τους αφορά, γιά σκοπούς που δεν τους αφορούν-, απλά «γιά να μη γίνει το χατήρι» του «κακού Πούτιν».

Η ύπαρξη Ζών στον πληθυσμό, δεν είναι μονάχα δικό μας προνόμιο. Έχουν κι άλλοι απ’ αυτά.]

. . . . . . . . . . .

Αυτά είχα να πω.

Όποιος θέλει, σκέφτεται καί πράττει με λογική – καί προς το συμφέρον της Ελλάδος. Όποιος, πάλι, δέν θέλει, ας ζήσει με τα παραμύθια των «υπερεσιώνε», καί πρός το συμφέρον των ξένων.

Δεν είμαι κηδεμόνας του τελευταίου, να του πω τί θα κάνει… αλλά θα έρθει η ώρα της δίκαιης πληρωμής του. Ας μην έχει καμμία αμφιβολία περί τούτου.

ΤΕΛΟΣ

. . . . . . . . . . .

Υγ 1: Γιατί τα πήρα τόσο πολύ στο κρανίο, κι έκατσα κι έγραψα το άρθρο, ξοδεύοντας όλο το υπόλοιπο (λίαν χρήσιμο) ελεύθερο πρωϊνό μου;

Διότι δεν περίμενα (με το θέμα της ταφής του Κοκού) να ξεπηδήσει από το πουθενά τέτοιο τουρλουμπούκι, με τημΜπόλιν, τον Κωνσταντίνο ΙΑ’ Παλαιολόγο, τις «προφητείες», τα παραμύθια ότι δήθεν άφησε απογόνους, καί εν τέλει με την έμμεση υπενθύμιση πως οι Ευρωπαίοι (κι όσοι άλλοι…) διεκδικούν γεωπολιτικώς αυτά, που ΔΕΝ τους ανήκουν.

Καί γιά να τη σπάσω ακόμη περισσότερο στους βλάκες καί τους παλιανθρώπους, υπενθυμίζω ότι ΟΛΑ τα αρσενικά παιδιά του Κοκού παντρεύτηκαν ιουδαίες.

[Ματσωμένες, μέν, διότι δεν είναι καί κορόϊδα τα πριγκηπόπουλα, να μένουν ατάϊστα, αλλά όχι Ελληνίδες.

Όταν, όμως, ο ένας καί μοναδικός γόνος του σογιού αυτού, ο βραχύβιας βασιλείας -καί αγαπητός στον λαό μας- Αλέξανδρος, παντρεύτηκε με «μοργανατικό» γάμο Ελληνίδα (την Ασπασία Μάνου), σείστηκε το Σύμπαν. Αλλά, γιά τις οβριές νύφες, δεν κουνήθηκε φύλλο.

Είναι που «έχουν Ελληνική καταγωγή απ’ τους Παλαιολόγους», οι λεβέντες, καί την τιμούν δεόντως… λες καί γιά την κατάρρευση της αυτοκρατορίας δεν ευθύνονται οι «κρύπτο» κατσαρίδες, το σκατόσογο των Δουκών. Ή, λες καί γιά την κατάρρευση του Μικρασιατικού μετώπου δεν ευθύνεται ο τότε πρίγκηπας Ανδρέας, που έκανε του ξεροκεφαλιού του. (Περιέργως, η Γουΐκι τον πήρε με το μαλακό. Ισχυρίζεται πως δεν προκύπτει σαφής ενοχή του γιά την κατάρρευση του μετώπου.)

Ή, λες καί χρειαζόμαστε κάποια επανάληψη του μοτίβου, με τους Κοκογυιούς.

Ρέ, ούστ!!!]

‘Ντάξ’, τώρα, εσείς με τα σόγια καί τα παραμύθια; Βρήκατε τους κατάλληλους αρχηγούς να ξαναπάρουν τημΜπόλιν, ή ακόμη; Άει πνιγήτε, ανθελληνικά σούργελα!…

. . . . . . . . . . .

Υγ 2: Λέω να το ρίξω λιγάκι στην πλάκα, διότι πράγματι τά ‘χω πάρει πολύ άσχημα στο κρανίο μ’ αυτή την ιστορία, καί σε λίγο θα είμαι να παίρνω χάπια κατά της κεφαλαλγίας! (Αν βρώ σε κανένα φαρμακείο! 🙂 )

Δε μου λέτε… Πόσοι είναι τελικώς οι …κληρονόμοι της Πόλης;

  • Άμα βάλουμε στον λογαριασμό τα καθαρά Βυζαντινά αρχοντοσόγια, Παλαιολόγους, Καντακουζηνούς, Αγγέλους, Κομνηνούς, Μελισσηνούς, Δεν-ξέρω-ποιανούς-άλλους…
  • Άμα βάλουμε καί τους Βυζαντινο-κρύπτο (Δούκες)…
  • Άμα βάλουμε καί τους Φράγκους του 1204 (Βαλδουΐνους, καί τους ρέστους)…
  • Άμα βάλουμε καί Σλαύους, Βουλγάρους, Ισαύρους, Αρμένηδες (πχ Τσιμισκήδες)…
  • Άμα βάλουμε καί τα Ρωσσάκια…
  • Άμα βάλουμε καί τους σημερινούς Ευρωπαίους βασιλιάδες…

Φαντάζεστε τί κλωτσομπουνίδι έχει να πέσει, άμα βρεθούν μαζί όλοι αυτοί; Θά ‘θελα νά ‘μαι από γωνιά, να κάνω χάζι! 🙂 🙂

. . . . . . . . . . .

Υγ 3: Αν προσέξατε, στο θέμα της ταφής του Κοκού είμαι τελείως αδιάφορος. Καί διότι ΔΕΝ θέλω να ρίξω βενζίνη στη φωτιά του με κάθε ευκαιρία (καί σχεδόν πάντα αχρείαστου) διχασμού του έθνους μας, αλλά καί διότι άλλες είναι οι φωτιές στα μπατζάκια μας πανεθνικώς αυτή την εποχή… καί δεν είναι καθόλου σωστό να μπερδεύουμε τις προτεραιότητες.

Το πώς θα ταφεί ένας πεθαμένος (μετά μουσικής, ή άνευ), ουδόλως με απασχολεί.

Ποιά αντίσταση; Ποιά βελτίωση;

8 Σχόλια

Δεν θέλω ν’ αφήσω τον Παλαιό άνεργο, πάντως κάποια πράγματα / κάποιες καταστάσεις τραβάνε σχολιασμό, όπως το αλεξικέραυνο τραβάει κεραυνούς. (Κι όπως ο πισινός μερικών τραβάει λάθρο. 🙂 )

. . . . . . . . . . .

Το ζήτημα, λοιπόν…

[…ζήτημα, γιά μερικούς ρομαντικούς ονειροπόλους, σαν καί τους γραφιάδες του παρόντος ιστολογίου – με άλλη διατύπωση: κουφιοκεφαλάκηδες, που χάνουν τον χρόνο τους πληκτρολογώντας…],

…είναι ν’ αρχίσει ο κόσμος (α) να καταλαβαίνει πού πατάει καί πού βρίσκεται, (β) ν’ αρχίσει ν’ αντιστέκεται στη βρώμικη αυτή κατάσταση, ώστε (γ) να βελτιωθεί η ζωή του τουλάχιστον σε επίπεδο, που ούτως ή άλλως είναι εφικτό. (Πχ να εξορύξουμε τα αέρια / πετρέλαια που έχουμε, ώστε από τα έσοδα των πωλήσεων αυτών των προϊόντων να ενισχύσουμε μισθούς καί συντάξεις. Κτλ κτλ.)

Εννοείται, βέβαια, ότι καμμία βελτίωση της ζωής μας δεν είναι εφικτή, αν δεν αρχίσουμε από την αντίσταση στα τρέχοντα άσχημα.

. . . . . . . . . . .

Όσον αφορά, τώρα, το πρώτο αίτημα, δηλαδή να εδραιωθεί η αντίληψη ότι ζούμε μέσα σ’ έναν βόθρο, κάτι πάει κι έρχεται. Εδώ, είναι αρκετοί αυτοί που το κατάλαβαν, κι άρχισαν τις διαμαρτυρίες καί τα βρισίδια (κυρίως ανά τα ιντερνέτια). Όμως, η όποια αντίδραση / αντίστασή τους περιορίζεται ακριβώς εκεί! Παραπέρα, τίποτε.

Μά, ακριβώς το παραπέρα είναι που έχει σημασία!!!… Διότι, όπως είπε καί ο τρελλο-Ζουράρις κάποτε, το υβρεολόγιο ουδέποτε εσήμαινε μετατόπιση ισχύος. (Συνειδητοποιήστε το, αυτό.)

Εδώ, λοιπόν, αρκετοί από τους αντιδρώντες …ξαναντιδρούν! Ρωτάνε: «- Καί τί να κάνουμε εμείς, που δεν έχουμε λεφτά, που είμαστε ανοργάνωτοι, που δεν έχουμε …ηγέτη τον Μεγαλέξανδρο, που έτσι, που αλλοιώς;… (κτλ κτλ) Τί μπορούμε να κάνουμε;»

Κι όμως! Αν οι ερωτώντες (υποψήφιοι στρατιώτες του Μεγαλέξανδρου) σκεφτόντουσαν λιγάκι, θα έβλεπαν ότι μπορούν να κάνουν αρκετά πράγματα, γι’ αρχή.

Γι’ αρχή.

Αλλά, αν δεν ξεκινήσεις από τα θεμέλια, σπίτι δεν χτίζεις.

. . . . . . . . . . .

Ο Μπίλλης ο Γκέητς (ναί, ο γνωστός παπάρας) λέγεται ότι έγραψε κάποτε έναν δεκάλογο με …έντεκα συμβουλές. ΔΕΝ είναι δικές του (δές εδώ – ούτ’ αυτό δεν κατάφερε, ο βλάξ, να συντάξει ένα απλό κείμενο!), αλλά είναι απόλυτα σωστές καί οι έντεκα! Μεταξύ αυτών, σημασία γιά το παρόν αρθράκι έχει αυτή, που λέει ότι:

Πρίν ορμήσεις να σώσεις τα δάση του Αμαζονίου, κοίτα πρώτα να τακτοποιήσεις τη ντουλάπα σου!

[Οι συμβουλές αυτές απευθύνονται σε πιτσιρίκια, αλλ’ αυτά να τ’ ακούν καί οι φοιτητές μας. Ειδικά όσοι ονειρεύονται παγκόσμιες «αλλαγές» καί παγκόσμιους «σοσιαλισμούς»…. αφού παγκοσμίως φονευθεί το τέρας του καπιταλισμού… με μπροστάρηδες τις αφεντιές τους! (Ρέ, τους Δονκιχώτες!…) Παρεκτός αν με τη λέξη «σοσιαλισμός» εννοούν να γίνουν μιά μέρα κομματόσκυλα, ώστε να χώνουν τα βρωμόχερά τους καί σε ξένα πορτοφόλια.

Ισχύει κι αυτό που είπα εγώ (πολύ πρό του Παλαιού!… όταν, ως φοιτητής, έβλεπα τα διάφορα αγράμματα να ρητορεύουν στ’ αμφιθέατρα!), ότι γιά να έχεις δημόσιο λόγο, πρέπει ήδη να είσαι κάποιος! Πρέπει ήδη να έχεις δώσει «δείγματα γραφής» στην κοινωνία, γιά το ποιός είσαι. Κι ο φοιτητής δεν είναι ακόμη …κάποιος. Μετά τα 35 αυτή η δουλειά! Ξέραν πολύ καλά οι αρχαίοι Σπαρτιάτες, μετά από ποιά ηλικία αφήναν κόσμο να μιλάει στην Απέλλα! (…Αν καί σήμερα υπάρχουν καί 50ρηδες++ ανώριμοι…)

Βεβαια, ο Παλαιός το λέει λίγο πιό διαφορετικά: ότι δημόσιο λόγο απαγορεύεται να έχουν τα Ζά. Το νόημα, πάντως, είναι το ίδιο.]

Λοιπόν, πάντα αρχίζουμε από τα μικρά, γιά να πάμε στα μεγάλα.

. . . . . . . . . . .

Ποιά «μικρά»;

Μην βιαστήτε ν’ απαντήσετε «- Την πολιτική!», διότι η σωστή εκτίμηση της πολιτικής πραγματικότητας αποδεικνύεται …διδακτορική διατριβή στα καθ’ ημάς – καί λίαν δυστυχώς, γιά έναν λαό πολιτικοποιημένον από την αρχαιότητα, που στα καφενεία …έχει λύσεις γιά όλα.

[«- Κάνε με εμένα, πρωθυπουργό, καί θα δής!», λέει ο κάθε μπάρμπας – αναμεταξύ των αποχρέμψεων (χρρρρ!… χφθούπ!!!) στο χαρτομάντηλο. Βέβαια, άμα δείς πώς ψηφίζει το εγχώριον εκλογικόν σώμα, δεν θες περισσότερα, γιά να καταλάβεις τί δείκτες νοημοσύνης ονειρεύονται την πρωθυπουργία!…

Όπως αντιλαμβάνεσαι άριστα καί το γιατί τα κόμματα εκλέγουν αναλόγου …βεληνεκούς …βλήματα γι’ αρχηγούς καί πρώθυ. Δεν χρειάζεται κάποιος έξυπνος, γιά να διευθύνει το κράτος. Γιατί να μπεί στον κόπο; Αφού αρκεί καί ο μαλάκας.

Σάμπως οι εταιρείες κατασκευής αυτοκινήτων φτιάχνουν εξαρτήματα που αντέχουν εκατό χρόνια; Αφού στα 20 το πολύ αλλάζεις αυτοκίνητο.]

. . . . . . . . . . .

Ξεκινάμε από το όντως πιό εύκολο αντικείμενο γι’ αντίσταση, μιά που όλοι εκφέρουν γνώμη στα ιντερνέτια, κι ενστικτωδώς το γνωρίζουν ήδη: τον ψυχολογικό πόλεμο.

Αν καθήσει κανείς καί ψάξει στο Διαδίκτυο, θα τα βρεί (σε συστηματική παρουσίαση) όοολα τα ρητορικά κόλπα, που υπάρχουν γιά να σε τουμπάρουν. Ή να σε κάνουν να τρέμεις απ’ τον φόβο σου, ή να σου μπλοκάρουν το μυαλό, ή να σε θυμώσουν χωρίς λόγο (άρα: να σε πετάξουν εκτός ισορροπίας κι εκτός σχεδίων σου), ή… ή…

Επειδή, όμως, γνωρίζω πως γενικά είμαστε λαός τεμπελαράδων, δεν περιμένω ούτε κάν αυτό· το να ψάξει, δηλαδή, κάποιος να βρεί την άκρη,

  • ξεκινώντας από τους αρχαίους σοφιστές,
  • καί, περνώντας από Ιησουΐτες καί διαφημιστές,
  • να φτάσει στις σημερινές «υπερεσίες», ή στους πωλητικούς, ή στα σενάρια του Χόλλυγουντ,
  • ή στα έμμισθα τρόλλια (καί τσόλια) του Διαδικτύου,

[«Φάκτ τσέκερζ», σου λέει ο άλλος. Ρέ, άντε γαμηθήτε, αγράμματα ζωντόβολα, που νομίζετε πως πιάσατε την Αλήθεια γκόμενα!]

Ή ακόμη καί στην Τεχνητή Νοημοσύνη των «απαντήσεων» καί των «σχολίων», όπου υπάρχει διαδικτυακή δυνατότητα εκφοράς γνώμης.

[Βλέπεις, τεμπελαράδες είναι καί τα πρακτόρια! Αντί να κάθονται να διαβάζουν εγχειρίδια ψυχολογικού πολέμου της «υπερεσίας», βάλανε την ΤΝ ν’ απαντάει αυτή… διότι η ΤΝ δεν απαιτεί να πίνει καφέ με την ησυχία της! lol!!!]

Όμως, μπορούμε άπαντες να υλοποιήσουμε μερικές απλές πράξεις αντιστάσεως στον ψυχολογικό πόλεμο.

Πώς;

Είτε καθαρά αμυνόμενοι (αποφεύγοντας καί τις παγίδες), είτε γυρνώντας τα όπλα τους εναντίον τους, είτε επιτιθέμενοι.

Γίνεται μιά χαρά.

. . . . . . . . . . .

Υπάρχουν πολλά λεκτικά ψυχολογικά «χτυπήματα», όπως πχ ότι ο ομιλών εξ αρχής ανεβαίνει στο βάθρο του κατόχου της απόλυτης αλήθειας, κι εσένα σε παίζει λες κι είσαι μαθητούδι. Αγαπημένο κόλπο των πωλητικών, αυτό! Μόνο που είναι παγίδα το (να είσαι όντως, γνώστης του αντικειμένου, αλλά) να κάθεσαι ν’ απαντάς με λογική στα παράλογα «επιχειρήματα» κάποιου αληταρά πωλητικού, νομίζοντας πως θα τον βάλεις στη θέση του. Η λογική στον διάλογο ισχύει μόνον γιά λογικά καί καλοπροαίρετα άτομα· αλλά, ο πωλητικός ΔΕΝ πρόκειται ποτέ του να «μπεί στη θέση του».

[Διότι δεν είναι ούτε λογικός, ούτε καλοπροαίρετος. Η δέ -πραγματική, ή φαινομενική- έλλειψη λογικής του είναι κι αυτή κόλπο του ψυχολογικού πολέμου, γιά να σε μπλοκάρει.]

Όθεν εδώ δεν έχουν θέση πολιτισμένοι διάλογοι με επιχειρήματα, αλλά ένα: «- Άντε γαμήσου, αγράμματο ζωντόβολο!», είναι υπεραρκετό γιά την περίσταση.

[Αν διαφωνείτε, εντάξει… καθήστε καί πιάστε κουβέντα με τον κουκλοχαιρετάκια, γιά να του αποδείξετε με επιστημονικά επιχειρήματα ότι το ηλεκτρικό ρεύμα έπρεπε να είναι πάμφθηνο στην Ελλάδα.

Μάταιη η προσπάθεια;

Έ, αυτό ακριβώς λέμε!!!

Με τον κοροϊδοϊό, τί έγινε, δεν θυμάστε; Εισακούστηκαν ποτέ σοβαροί γιατροί καί βιολόγοι, που είχαν αντίθετη γνώμη από τις ανοησίες του γκουβέρνου; Ή θα κάτσεις ν’ ανοίξεις κουβέντα με τον φρενοβλαβή τον Βασιλοτέτοιον; ]

Συνεπώς, γι’ αρχή ξεκινάμε με το φοβερό όπλο της απαξίωσης.

. . . . . . . . . . .

Ειλικρινά, απορώ γιατί δεν το χρησιμοποιούν όσες ιστοσελίδες ισχυρίζονται πως είναι σοβαρές· κι ακόμη χειρότερα, όσες λένε πως έχουν πατριωτικό χαρακτήρα. (Εκτός αν τα πιάνουν οι γραφιάδες τους, οπότε πάω πάσο. Αλλά, αν είναι έτσι, μπαίνουν στη μαύρη λίστα μου.)

Παράδειγμα: μιλάει (ουσιαστικώς: κλάνει απ’ το στόμα) η Χαράρω, κι αρχίζουν όλοι οι (μ)πατριώτες γραφιάδες εν χορώι: «- Άαα!!!… Ούουουου!!!… Ώχ, αμάααααννν!!!… Απειλεί την ανθρωπότηταααα!!!…», κτλ κτλ κτλ. Καί κάθε μέρα, νέον έργον.

[…Ώστε να τρομοκρατείται το ευσεβές κοινόν, καί να περιμένει τον από μηχανής θεό των …προφητειών. Τρόμο πουλάτε, ρέ «πατριωτικά» πληκτρολόγια; Έ; Αυτή είναι η δουλειά σας; ]

Αντί να ξεκινήσουν το ξεφτίλισμα του αθλίου αυτού υποκειμένου!

Είπαμε, μέν, ότι το υβρεολόγιο ουδέποτε εσήμαινε μετατόπιση ισχύος· αλλά η δουλειά μπορεί να γίνει κι αλλοιώς, καί πιό όμορφα. Σε στύλ:

«- Ακούστηκε κάτι σαν πρρρρρ!!!, ανάμεικτο με κάτι γιά τσιπάρισμα των ανθρώπων. Έκλασε κανείς;»

Ή: «- Κάποιο άτομο Χαράμι ή κάπως έτσι, ξέρω ‘γώ, κάτι είπε, αλλά δεν σκοπεύουμε ν’ απασχολήσουμε τους αναγνώστες μας με μαλακίες.»

Ή: «- Κάτι μάθαμε πως είπε κάποια Σβάμπαινα, καί τα ηλίθια τα Δυτικά ΜΜΕ το κάνανε πρωτοσέλιδο. Ποιά είν’ αυτή η δεσπονίς; Δεν μας θυμίζει κάτι!»

Ή: «- Αγαπητοί αναγνώστες, κάποιος Γκέητς, δηλαδή ένας παπάρας χωρίς κάν ένα πτυχίο της πλάκας, κάτι είπε γιά την Ιατρική του μέλλοντος! Λέμε, όμως, να μή σας πρήξουμε με μαλακίες πρωΐ-πρωΐ, παρεκτός αν πάτε γυρεύοντας καί μας τσιγκλίσετε!»

Αντ’ αυτών, όμως, γεμίιιιιζουν τα διαδικτυακά κείμενα με αναλύυυυσεις επί αναλύυυυσεων γιά το τί, τάχαμου, μπορεί να σημαίνει ο χρησμός της κάθε σύγχρονης τραβεστο-Πυθίας!

Άντ’ από ‘δώ πέρα, ρέ! Εσείς τους δίνετε δύναμη, με όσα κάθεστε καί γράφετε… με τη σημασία που δίνετε στις πορδές τους! Κόφτε το αυτό το χούϊ, καί θα δήτε γιά πότε το βουλώνουν τα διάφορα μέλη των διαφόρων «λεσχών»!

Γιά μένα, η γνώμη της κάθε Σβάμπως καί Χαράρως δεν έχει περισσότερη βαρύτητα, από τη γνώμη αυτουνού εδώ:

Ή αυτουνού εδώ:

. . . . . . . . . . .

Κι όμως, το δικό μου το κείμενο δεν χρειαζόταν να γραφτεί· αλλά, έχουμε να κάνουμε με …μετεξεταστέους μαθητές! Με ανθρώπους, που δεν διαβάζουν κάν παραμύθια!

…Η Μοργκάνα λέ Φέϋ ήταν μιά κακιά μάγισσα του Αρθουριανού κύκλου μύθων, που μάζευε τους χωριάτες στην πλατεία κι εκτόξευε κατάρες. (Καί τρόμο να δείς, οι χωριάτες!…) Όμως, μιά μέρα φαίνεται πως τη βαρέθηκαν, ή τους κούρασε πιά, κι όταν πάλι τους μάζεψε στην πλατεία να ξαναρχίσει τις κατάρες, ένας της είπε: «- Άει παράτα μας, μωρή Μοργκάνα! Εμείς πάμε στο πανηγύρι!»

Καί της γύρισαν την πλάτη, κι έφυγαν.

Από τότε, τέλος οι μαγείες καί οι κατάρες. Η Μοργκάνα δεν είχε καμμία δύναμη πιά!

. . . . . . . . . . .

Εσείς ταΐζετε το θηρίο!

Όταν, λοιπόν, το καταλάβετε αυτό, όχι μόνον κλείστε οριστικά την τηλεόραση (όπως προτρέπανε παλιά οι αναρχικοί), αλλά στείλτε στον αγύριστο κι όσες ιστοσελίδες σας πρήζουν κάθε μέρα με έμμεση εξύμνηση των «μαύρων».

Κι ίσως κάποια μέρα (ελπίζω σύντομα) να προχωρήσει η αντίστασή σας καί σε πιό ουσιαστικά επίπεδα!

ΤΕΛΟΣ

. . . . . . . . . . .

Υγ: Εάν διαπιστώσετε πως κάποιο άτομο παραχρησιμοποιεί κόλπα ψυχολογικού πολέμου στον λόγο του, κάνει μπάμ ότι είναι πράκτορας. (Άρα, ο λόγος του έχει μειωμένη αξιοπιστία.) Δεν χρειάζεται να σας τα λέω εγώ αυτά, πιστεύω ήδη τα έχετε καταλάβει.

Αντιπαράδειγμα, ο (πεθαμένος τώρα) «αρχιψίψιλον» παραμυθάς: υπονοούμενα, μισοτελειωμένες φράσεις (ώστε να αιωρείται απειλή), καί τα ρέστα του ψυχολογικού λεκτικού πολέμου, όσα του μάθανε. Αυτό το άτομο (καί οι από πίσω του) πήραν στο λαιμό τους επί σαράντα χρόνια την Ελλάδα, καί ειδικώτερα το πιό έξυπνο κομμάτι της, την «ψαγμένη» νεολαία. Σαράντα χρόνια καθυστέρηση στην όποια πρόοδο του Έθνους μας, σαράντα χρόνια αναμονή γιά …σωτήρες καί Μεγαλέξανδρους, ψήφος σε παλιοτόμαρα, ηθική σήψη,… αλλά τα όνειρα να ξαναπάρουμε τημΜπόλιν, εκείειει!!! Σταθεράααα!!! Έφερε πολύ γερή μαστούρα το «Ελληνοκεντρικό» όπιο. Ξέρανε πολύ καλά τί κάνανε, αυτοί που το ξεκίνησαν.

Άξιοι διάδοχοί του, δέ, οι σημερινοί προφητολάγνοι παραμυθάδες: κάποιος κουμπάρος κάποιου κουνιάδου κάπου γνωστού συνάντησε χαρισματικό γέροντα, που του είπε, μπλά-μπλά-μπλάαααα… Καί χάααααφτουν οι αναγνώστες…

Άει στα σιχτήρια, όλοι τους!

. . . . . . . . . . .

Αν μέχρι σήμερα δεν είχατε εντοπίσει ακριβώς τί σας φταίει (διότι ο εχθρός πρέπει πρώτα να εντοπίζεται, πρίν εξοντωθεί), άρα δεν ξέρατε ούτε τί ακριβώς να κάνετε, από το κείμενο αυτό καί μετά δεν έχετε καμμία δικαιολογία.

100 χρόνια φαγούρας κι εθελοτυφλώσεως

13 Σχόλια

Περί «παλαιού» και «νέου» ημερολογίου, ο λόγος.

. . . . . . . . . . .

α. Η αιτία

Πάλι είχαμε (επιεικώς) απερισκεψία (σχετικώς) σοβαρού ατόμου -κι επίδοξου βο(υ)λευτή- με δημόσιο λόγο.

Παρακολούθησα ηχητικό βίντεο (δηλ. με μία σταθερή εικόνα από την αρχή μέχρι το τέλος, όπου το μόνο που αλλάζει, είναι ο ήχος), με τον τύπο: (α) να εύχεται «Χρόνια Πολλά, Καλά Χριστούγεννα» στους Ρώσσους, μιά που αυτοί τα γιορτάζουν με το «παλαιό» ημερολόγιο (13 μέρες μετά τα δικά μας), κι εντάξει αυτό, αλλά (β) να λέει πως αυτά είναι τα γνήσια Χριστούγεννα!!!

Δεν είπαμε πως, στον δημόσιο λόγο, καλύτερα να μή μιλάς, αν δεν ξέρεις τί λες;

Το είπαμε.

Επειδή, όμως, κάτι μου λέει πως ελάχιστοι θα υιοθετήσουν την προτροπή αυτή, αναγκάζομαι ν’ αναλύσω τη συγκεκριμένη «πατάτα».

. . . . . . . . . . .

β1. Τα ημερολόγια

Ένα ημερολόγιο είναι η προσπάθεια των ανθρώπων να θέσουν σταθερά σημεία στον χρόνο. (Γιά να κάνουν ανάλογα τις δουλειές τους, γιά να ξέρουν πόσος χρόνος τους μένει, γιά θρησκευτικούς λόγους, γιά ο,τιδήποτε.) Καί, κατά κανόνα (μή σου πω στο 100%), τα ημερολόγια βασίζονται σε αστρονομικά φαινόμενα, καί δή στις περιόδους Ηλίου καί Σελήνης.

Ωστόσο, υπάρχει ένα εγγενές πρόβλημα: τα ημερολόγια, από τη φύση τους έχουν ακέραιο αριθμό ημερών, αλλά οι περιοδικοί κύκλοι των άστρων (πάλι από τη δική τους φύση) έχουν καί δεκαδικό μέρος – καί δή, με πολλά δεκαδικά ψηφία. Οπότε, η προσπάθεια των αστρονόμων είναι να συνταιριάξουν τους αστρονομικούς κύκλους στον πλησιέστερο ακέραιο αριθμό ημερών.

Παρομοίως, ένα δευτερεύον πρόβλημα των ημερολογίων, είναι η μονάδα, με την οποία μετράμε τον χρόνο.

Γιατί;

Διότι, είναι γνωστό παλαιόθεν, πως, όσο μικραίνει η μονάδα μετρήσεων, τόσο μεγαλώνει η ακρίβεια των μετρήσεων.

Επειδή, όμως, στην αρχαιότητα δεν είχαν τα ρολόγια μετρήσεως παλμών των ατόμων της ύλης (τρομερά μικρή μονάδα, άρα τρομερά μεγάλη ακρίβεια μετρήσεων), όπως έχουμε εμείς σήμερα, αναγκάστηκαν να κάνουν διάφορες μαθηματικές μαϊμουδιές, ώστε να πετύχουν την -κατά το δυνατόν γιά τις εποχές εκείνες- ιδανική μέτρηση της διάρκειας του έτους του πλανήτη μας. Συνεπώς, μας προέκυψαν ακόμη καί μεικτά (ηλιακά / σεληνιακά) ημερολόγια, είτε αμιγώς σεληνιακά.

Βέβαια, οι 29 μέρες ενός κύκλου της Σελήνης (κι ας πούμε 29, διότι η Σελήνη αστρονομικώς έχει περιόδους μή ταυτιζόμενες, πχ περίοδο φωτεινότητας διαφορετική από την περίοδο περιστροφής της) είναι σαφώς μικρότερη μονάδα των 365 (κόμμα κάτι) ηλιακών ημερών. Αλλά, καί πάλι η ανακρίβεια έδινε κι έπαιρνε.

Όθεν, ένα άλλο κόλπο που εφάρμοσαν αρχαιόθεν, ήταν η με το στανιό ταύτιση του πραγματικού έτους με το αστρονομικό, κάθε τόσα χρόνια. (Πχ αυτό, που σήμερα ξέρουμε εμείς: ότι κάθε 4 χρόνια προσθέτουμε το 1/4 της ημέρας ενός αστρονομικού έτους, αυτό που περισσεύει από τις 365.25 αστρονομικές ημέρες, καί φτιάχνουμε ένα έτος δίσεκτο με 366 ημέρες.) Δηλαδή, όπως πάει να ξεφύγει ο σκύλος, του τραβάς το λουρί καί τον συμμαζεύεις! Αυτό ακριβώς, σε επίπεδο μαθηματικών υπολογισμών.

Αλλά, καί πάλι τα πράγματα με το ημερολόγιο δεν είναι ρόδινα, ούτε σήμερα.

. . . . . . . . . . .

β2. Ιουλιανό ημερολόγιο

Ποιό είναι, όμως, το πρόβλημα που προέκυψε;

Ένα ημερολόγιο (καλούμενο «Ιουλιανό»), το οποίο καθιέρωσε ο Ιούλιος Καίσαρας με τη βοήθεια του Αλεξανδρινού Έλληνα αστρονόμου Σωσιγένη, καθυστερεί (λόγωι εσφαλμένου υπολογισμού στο τρίτο δεκαδικό ψηφίο του αριθμού των ημερών ανά έτος) στον χρόνο σχετικά με το πραγματικό (αστρονομικό) έτος. Έτσι, αν θέλουμε να είμαστε σωστοί, πρέπει κάθε τόσα χρόνια (129) να του προσθέτουμε μία ημέρα.

Εν πάσει περιπτώσει, δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε τους ανθρώπους της εποχής εκείνης γιά το σφάλμα στον υπολογισμό, διότι δεν διέθεταν τα σημερινά τεχνολογικά μέσα. Ό,τι μπορούσαν, αυτό έκαναν! Οι απαραίτητες οπτικές παρατηρήσεις ήταν μέν (καί είναι πάντα) ακριβέστατες (διότι τα μήκη κύματος των συνιστωσών ακτινοβολιών του ορατού φωτός είναι πολύ μικρά), αλλά τα -επίσης απαραίτητα γιά αστρονομικούς υπολογισμούς- χρονομετρικά συστήματα της εποχής ήταν γιά κλάμματα.

Το ημερολόγιο αυτό μπήκε σ’ εφαρμογή στη Ρωμαϊκή (όχι ακόμη, τότε) Αυτοκρατορία το 45 πΧ, υιοθετήθηκε αργότερα από τους χριστιανούς, καί συνέχισε να χρησιμοποιείται επί αιώνες.

Ώσπου…

. . . . . . . . . . .

β3. Γρηγοριανό ημερολόγιο

…Γύρω στα 1580, οι καθολικοί είχαν διαπιστώσει ότι το ιουλιανό ημερολόγιο έμεινε πίσω σε σχέση με το πραγματικό αστρονομικό, καί βάλθηκαν να το αλλάξουν (προσθέτοντας τις 11 μέρες που λείπανε – η 4η Οκτωβρίου 1582 έγινε 15η Οκτωβρίου 1582). Το νέο ημερολόγιο ονομάστηκε «γρηγοριανό», προς τιμήν του πάπα Γρηγορίου του …13ου (ναί!), που το πρότεινε.

Η πλάκα είναι ότι τη διόρθωση την έκανε ένας τύπος, που δεν ήταν κάν αστρονόμος!

Η δεύτερη πλάκα είναι πως το νούμερο 13 του πάπα απεδείχθη πράγματι γρουσούζικο: από τότε, έχει ξεκινήσει ένας καυγάς με κλωτσοπατινάδες (δεν …κάνω πλάκα! lol!!!) μεταξύ των διαφόρων χριστιανικών δογμάτων (αλλά καί Εκκλησιών του αυτού δόγματος, του ορθοδόξου), που μέχρι σήμερα δεν έχει σταματήσει!!!

. . . . . . . . . . .

β4. Καί τα δογματικά ζητήματα!

Το γρηγοριανό ημερολόγιο δεν υιοθετήθηκε μονομιάς από τις διάφορες (Ευρωπαϊκές, κυρίως) χώρες. (Εδώ ο χρονολογικός πίνακας αποδοχής του.) Αυτό συνέβη καί γιά λόγους πρακτικής εφαρμογής (η κάθε αλλαγή μέτρων καί σταθμών δεν είναι εύκολη υπόθεση), αλλά καί γιά δογματικές διαφορές. Ειδικά οι δικοί μας, οι ορθόδοξοι, χωρίς κάν να υφίσταται προφανής καί σοβαρός δογματικός λόγος, υποψιαζόντουσαν ότι ο πάπας πάει να τους τη φέρει από κάποια αφύλακτη «Κερκόπορτα». Κι ως ένα σημείο, σωστά σκεπτόμενοι· διότι:

  • ο εκάστοτε πάπας είναι καί (κοσμικός) αρχηγός κράτους,
  • υπήρξαν ήδη στο παρελθόν δύο Σχίσματα Ανατολικής καί Δυτικής Εκκλησίας, το δεύτερο καλούμενο καί θεωρούμενο «οριστικό»,
  • οι μέχρι το 1580 πάπες δεν είχαν δώσει, δά, καί τα καλύτερα δείγματα συμπεριφοράς απέναντι στους Έλληνες.

[…Αν καί γιά το 1204 δεν φταίει -τόσο πολύ- ο τότε πάπας, αλλά τα δικά μας τα σκουπίδια, που προσκάλεσαν τους Σταυροφόρους στημΜπόλιν, τάζοντάς τους τον ουρανό με τ’ άστρα. (Ποιά «πατρίδα»;… Την ξεπούλησαν, γιά να βάλουν τον κώλο τους στον θρόνο.) Τα ρετάλια… αλληλοφαγωνόμενοι αυτοκράτορες, πέντε τον αριθμό!!!, συν λαμόγια άρχοντες, συν ο στις δύσκολες στιγμές άχρηστος πατριάρχης Καματηρός,…

…που χάζευαν τα βενετσιάνικα καράβια απάνω απ’ τα τείχη της Κωνσταντινούπολης, αντί να ρίξουν υγρό πύρ καί να τα τελειώσουν.

Η αλήθεια είναι αλήθεια!… καί της οφείλουμε να λέγεται.

Καί να διαβάζεται.]

Τέλος, αλλά όχι έσχατον, οι Έλληνες του 1582 ήσαν υπόδουλοι (κι όχι μονάχα σε Οθωμανούς, αλλά καί σε Βενετσιάνους), οπότε καταλάβαιναν άριστα ότι δεν είχαν τη δύναμη ν’ αντισταθούν σε όποιον τους επιβουλευόταν. Δρυός πεσούσης…

Άρα, δικαίως η παπική αλλαγή του ημερολογίου προκάλεσε δυσπιστία στους δικούς μας.

. . . . . . . . . . .

γ1. Ο καυγάς

Οι ορθόδοξοι συνέχισαν να χρησιμοποιούν το ιουλιανό ημερολόγιο, διότι -είναι αλήθεια- οι 13 (δεκατρείς) ημέρες της προπορείας του γρηγοριανού μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, δεν συνεισφέρουν σε παρατηρήσιμη αλλαγή στις συνθήκες καιρού καί ημερήσιου φωτισμού, ώστε ο πολύς κόσμος να υποψιαστεί πως «κάτι τρέχει» – καί να θέλει ν’ αλλάξει το ημερολόγιο.

Συνεπώς, ήταν σχεδόν αναμενόμενο το ότι, όταν το γρηγοριανό ημερολόγιο επεβλήθη στην Ελλάδα, έγινε χαμός! (Διότι κανείς δεν έβλεπε σοβαρό λόγο γιά την αλλαγή.) Η Εκκλησία διασπάστηκε στα δύο («παλαιοημερολογίτες» / «νεοημερολογίτες»), με (δογματικής φύσεως) αλληλοκατηγορίες («- Δεν διαθέτετε πλέον την αλυσίδα της Αποστολικής Διαδοχής!», οι παλαιοί, «- Είσαστε σε πλάνη, κι είσαστε τρείς κι ο -συμφεροντολόγος- κούκος!», οι νέοι – δες εδώ), έπεσε ξύλο,… αν δεν σφάλλω, έγιναν καί δικαστήρια…

…καί το κορυφαίο γεγονός (μη γελάτε, αλήθεια είναι! 🙂 ), είναι πως ένας φανατικός με μιά ψαλλίδα, απ’ αυτές που κουρεύουν τα πρόβατα, πετάχτηκε κι έκοψε τα γένεια του τότε αρχιεπισκόπου!!! (Δες τον αμέσως προηγούμενο σύνδεσμο.)

Άλλοι, πάλι (καί πολύ δικαίως) αναρωτήθηκαν σε πρακτικό επίπεδο:

«- Τί σκατά γυρεύουμε, κι αλλάζουμε τώρα το ημερολόγιο, μόλις ένα εξάμηνο μετά την τρομερή Μικρασιατική Καταστροφή, κι ενώι οι ξερριζωμένοι πρόσφυγες ακόμη κλαίνε; Αυτό είναι το πρόβλημά μας, τώρα; Αυτό μας μάρανε;»

Καί, ως εξήγηση, είδαν γι’ ακόμη μία φορά δάκτυλο ιουδαίων καί μασώνων εναντίον μας. Όχι πολύ αδίκως, όμως… ο τότε πατριάρχης (καί κολλητός του Ελ. Βενιζέλου) Μελέτιος Μεταξάκης, ο οποίος πρότεινε την υιοθέτηση του γρηγοριανού ημερολογίου απ’ όλες τις ορθόδοξες Εκκλησίες, ήταν γνωστός τέκτων.

. . . . . . . . . . .

γ2. Η αλήθεια

…Ντυμένη, μιά που παρευρίσκονται καί ιερωμένοι! lol!!!

Η αλήθεια είναι, πως (α) πράγματι το ημερολόγιο είχε προχωρήσει (συγκριτικά με το ιουλιανό), καί (β) η βάση υπολογισμού του (δηλαδή, η εαρινή ισημερία) δεν υπολογιζόταν με σωστό τρόπο.

Όλο το ζήτημα είχε τη βάση του επάνω στον υπολογισμό της εαρινής ισημερίας, διότι με βάση αυτήν υπολογιζόταν μετά το χριστιανικό Πάσχα, σύμφωνα καί με τα πρακτικά (το θεμέλιο του δόγματος, δηλαδή) της Α’ Οικουμενικής Συνόδου. (Εδώ, αλλά δεν ξέρω αν πρόκειται γιά το πλήρες κείμενο.) Όμως, εφ’ όσον η εαρινή ισημερία εθεωρείτο σταθερή (είναι μεταβλητή – από 20 έως 22 Μαρτίου), καί κατά τόπους διαφορετική (ελαμβάνετο καί η 25η Μαρτίου ως ημερομηνία της), τότε πήγαινε χαμένη όλη η προσπάθεια συμφωνίας γιά το Πάσχα!

Τώρα, όσον αφορά το γεγονός πως το ημερολόγιο είχε προχωρήσει, αυτό είχε ήδη παρατηρηθεί αρκετά παλιότερα, πρό του 1580.

  • Ένας κάποιος μοναχός, ονόματι Βέδας, αναφέρεται πως το παρατήρησε πρώτος κάπου στο τέλος του 8ου αιώνα μΧ. (Δες πάλι τον σύνδεσμο γιά το γρηγοριανό ημερολόγιο.)
  • Οι σταυροφόροι της Α’ Σταυροφορίας ξεκίνησαν την τελική τους επίθεση κατά της Ιερουσαλήμ στις 13 Ιουλίου με το ιουλιανό ημερολόγιο, δηλαδή στις 20 Ιουλίου ( 11*(1100/1580) = περίπου 7 ημέρες προπορεία) με το γρηγοριανό. Τη σημασία της 20ης Ιουλίου σας την έχω επισημάνει κατ’ επανάληψη, πράγμα που ήξερε καί το κρυφό ιερατείο των σταυροφόρων… όπως γνώριζε καί την προπορεία του αστρονομικού ημερολογίου.
  • Οι αιρετικοί Καθαροί του Μονσεγκύρ, όταν κατάλαβαν πως έρχεται το τέλος τους, ζήτησαν από τους πολιορκητές καθολικούς να τους αφήσουν να γιορτάσουν -σύμφωνα με τα έθιμά τους- την εαρινή ισημερία στις 16 Μαρτίου 1244. (Πράγματι, οι πολιορκητές τους έκαναν τη χάρη, αλλά μετά τους κατέσφαξαν.) Πολλοί ιστορικοί ακόμη αναρωτιούνται γιατί στις 16 Μαρτίου, αλλά: 11*(1244/1580) = 8.66… δηλαδή, 9 μέρες προπορεία, άρα 16+9 = 25 Μαρτίου με το γρηγοριανό.

[Είπαμε πως, κατά τόπους, η εαρινή ισημερία εθεωρείτο πως γίνεται στις 25 Μαρτίου. Θέλετε, όμως, καί το ωραίο; δεν είναι λάθος η ημερομηνία· διότι, επακριβώς μιλώντας, η ισημερία γίνεται 20-22 Μαρτίου στον ισημερινό της Γής. Στα Ευρωπαϊκά γεωγραφικά πλάτη, η μέρα εξισώνεται σε διάρκεια με τη νύχτα στις 25-26 του μήνα!!!… πράγμα που ακόμη κι ένας Ευρωπαίος αγρότης θα παρατηρούσε.]

Όθεν, όλοι γνώριζαν το ότι το ημερολόγιο είχε ξεφύγει (καί πόσο είχε ξεφύγει σε κάθε εποχή!), ο δέ πάπας τίποτε το καινούργιο δεν προσέφερε το 1582.

. . . . . . . . . . .

Όμως, με γνωστά αυτά τα γεγονότα (καί τότε μαθαινόταν οι ειδήσεις!)…

…θέλω να πω, ότι αποκλείεται οι άνθρωποι των ορθοδόξων Εκκλησιών να μην είχαν πάρει πρέφα την προπορεία του ημερολογίου, καθώς καί τις αντιλήψεις (καί τα καμώματα) σταυροφόρων, αιρετικών, καί λοιπών…

…γιατί, τότε, δεν προέβησαν οι δικοί μας σε διόρθωση του ημερολογίου, προλαβαίνοντας τον πάπα;…

…Κι άμα το θέλετε κι έτσι, ταπώνοντας τους καθολικούς, με επίδειξη προχωρημένων γνώσεων; Αφού κάλλιστα μπορούσαν!

Ειλικρινά, δεν γνωρίζω. Ν’ αρχίσω να υποψιάζομαι διείσδυση κρονίων στοιχείων στο ορθόδοξο ιερατείο, που παρεμπόδισαν την αλλαγή… πυροδοτώντας έτσι μία (δογματική, ή καί άλλου είδους) ωρολογιακή βόμβα γιά το μέλλον; Ή θα θεωρηθώ υπερβολικός συνομωσιολόγος;

Κάθε συνεισφορά έρευνας εδώ, παραπάνω από δεκτή!

. . . . . . . . . . .

γ3. Σφυρίχτηκε η λήξη, αλλά ποιός άκουσε;

Εάν ρίξατε μιά ματιά στους χρονολογικούς πίνακες, σύμφωνα με τους οποίους τα διάφορα κράτη υιοθέτησαν το γρηγοριανό ημερολόγιο, θα είδατε πως τέσσερα χρόνια πρίν από μας (το 1919, αμέσως μετά τη λήξη του Α’ ΠΠ), το υιοθέτησε η τότε Γιουγκοσλαυΐα. (Αν θέλετε, το «Ενωμένο Βασίλειο Σέρβων, Κροατών, καί Σλοβένων».)

Επειδή, τώρα, καί οι Σέρβοι ήσαν (καί είναι) ορθόδοξοι, η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία θορυβήθηκε κι αυτή με την εισαγωγή του γρηγοριανού ημερολογίου, όπως καί η δική μας. Αλλά, κατέφυγαν γιά βοήθεια στον σωστό άνθρωπο, τον ήδη διάσημο μαθηματικό καί αστρονόμο Μιλουτίν Μιλάνκοβιτς.

Του είπαν: «Εσύ, που είσαι δικός μας, Σέρβος, ορθόδοξος, κι επιστήμονας, πες μας: είχε δίκιο ο πάπας, που άλλαξε το ημερολόγιο;»

Ο Μιλάνκοβιτς τους υποσχέθηκε να το ψάξει· καί, πράγματι, πλακώθηκε στους υπολογισμούς, μέχρι καί τέσσερα χρόνια αργότερα, μέχρι καί την υιοθεσία του γρηγοριανού ημερολογίου από την Ελλάδα καί την Εκκλησία της Ελλάδος…

…όταν ο πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης, θορυβημένος από τα …ιερά κλωτσομπουνίδια μεταξύ των εν Ελλάδι ορθοδόξων πιστών, συνεκάλεσε σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη, γιά να διευθετηθεί το θέμα.

Δυστυχώς, τη σύνοδο τη σνόμπαραν τα έτερα «πρεσβυγενή» πατριαρχεία, η Ρωσσική Ορθόδοξη Εκκλησία, καί μερικές ακόμη, αλλά ο πατριάρχης (μασώνος-ξεμασώνος) είχε απόλυτο δίκιο, που τη συγκάλεσε. Βλέπετε, μερικές δεκαετίες πρίν είχε ανακύψει ανάλογο θέμα, πάλι εκ Δύσεως προερχόμενο: ο συγκερασμός των μουσικών κλιμάκων! (Περί συγκερασμού, σύνδεσμος 1 – αρχείο pdf, σύνδεσμος 2.) Αλλά η λύση δόθηκε από «μείζονα καί υπερτελή σύνοδο» του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, που συνεκλήθη ειδικά γιά το θέμα αυτό.

[Γιά τους τεμπέληδες, που βαρυούνται να ψάξουν: η λύση που υιοθετήθηκε, ήταν η μεν ιερατική μουσική -οι ψαλμωδίες- να μείνει ως έχει, η δέ κοσμική μουσική ν’ ακολουθήσει όποιον δρόμο γουστάρει. Πράγματι, σήμερα η λαϊκή μας μουσική περιλαμβάνει καί ασυγκέραστες κλίμακες (κυρίως στα φωνητικά των ρεμπέτικων, των αμανέδων, κτλ, αλλά καί των δημοτικών μας τραγουδιών της κυρίως Ελλάδας), καί συγκερασμένες (Δυτικές).

Εν πάσει περιπτώσει, λύση δόθηκε.]

. . . . . . . . . . .

Τέλος πάντων, άρχισε η σύνοδος, κι οι Έλληνες εκπρόσωποι ρώτησαν τον Μιλάνκοβιτς αν βάσισε τους υπολογισμούς του σε αστρονομικές μετρήσεις της εκάστοτε εαρινής ισημερίας, όχι σε παραδοχή σταθερής ημερομηνίας. Αυτός είπε κάτι σαν: «- Όχι ρέ παιδιά! Αμάν, πώς μου ξέφυγε;», καί συνέχισε τους υπολογισμούς του, διαρκούσης της συνόδου! (Κατάφερε να τους τελειώσει εγκαίρως, το θηρίο!)

Όμως, τελικά, κι ενώι υπήρχε καί άλλη εισήγηση (πλήν της του Μιλάνκοβιτς), όλοι παραδέχθηκαν πως η δική του ήταν η πιό σωστή από κάθε πλευρά: επιστημονικώς, αλλά καί δογματικώς.

Δηλονότι: ναί μέν, το ημερολόγιο προχώρησε, καί δεν έχετε δίκιο να το κρατάτε το ιουλιανό, αλλά ούτε ο πάπας είχε δίκιο!… γι’ αυτόν, καί γι’ αυτόν, καί γι’ αυτόν τον λόγο.

Γιά όλ’ αυτά, διαβάζουμε: σύνδεσμο 1, σύνδεσμο 2 – αρχείο .pdf .

. . . . . . . . . . .

Στο σημείο αυτό περιμένουμε να σφυρίξει ο διαιτητής τη λήξη του καυγά, καί οι πυγμάχοι να κατέβουν από το ρίνγκ, σωστά;

Άμ, δέ!!!

. . . . . . . . . . .

δ. Τους πλακώνεις στις φάπες -δίκην Αγίου Νικολάου- τώρα;

Δυστυχώς, στον αμέσως παραπάνω σύνδεσμο 1 διαβάζουμε πως καμμία ορθόδοξη Εκκλησία δεν δέχθηκε τη διόρθωση Μιλάνκοβιτς· αντιθέτως, όλες τους (όπως καί τα αντίστοιχα κράτη) υιοθέτησαν αβλεπί το γρηγοριανό ημερολόγιο. Στον δε σύνδεσμο 2, προς το τέλος, διαβάζουμε τις (ο Θεός να τις κάνει!) αιτιολογίες της στάσης μερικών απ’ αυτές:

  • Η Ρωσσική Εκκλησία είχε απλωμένον τραχανά (λόγωι μπολσεβίκων), οπότε στη σύνοδο πήγε όχι η ίδια, αλλά ένα σχισματικό κομμάτι της, το οποίο διαλύθηκε το 1946.
  • Η Σερβική Εκκλησία, που αρχικά ζήτησε καί την απάντηση στο αν ο πάπας είχε δίκιο, είπε πως περιμένει να δεχθούν τη «διόρθωση Μιλάνκοβιτς» όοοοολες οι υπόλοιπες, καί μετά αυτή. Τελευταία!
  • Μία άλλη, νομίζω αρνήθηκε «λόγωι γραφειοκρατίας».
  • Καί τα δικά μας τα ξυπνοπούλια… δεν γνωρίζω γιατί.
  • Οι μή συμμετασχούσες στη σύνοδο Εκκλησίες, όπως προείπαμε, αδιαφόρησαν πλήρως καί γιά το αποτέλεσμα της συνόδου.
  • Τέλος, τα πατριαρχεία, ακόμη καί το Κωνσταντινουπόλεως (διότι ο πατριάρχης Μελέτιος φοβήθηκε τους Τούρκους καί την κοπάνησε τον Ιούλιο του 1923, ο δέ διάδοχός του αδιαφόρησε τελείως), γύρισαν την πλάτη στον Μιλάνκοβιτς.

Οπότε, ο κάθε λογικός άνθρωπος αναρωτιέται: ρέ λεβέντες, εσείς με τα ράσα, αν δεν αναζητάτε την Αλήθεια («- Εγώ ειμί η Οδός καί η Αλήθεια καί η Ζωή!»), τότε τί αναζητάτε;

Γιατί υπάρχετε, σε τελευταία ανάλυση;

Κι αν δεν υιοθετήσατε την αλήθεια τότε, πρίν 100 χρόνια, γιατί δεν το πράττετε τώρα; Ο πάπας είναι αιρετικός καί σας φταίει, ή εσείς δεν έχετε καί πολύ μυαλό; Έ; (Μεταξύ μας, τώρα… Έ; )

. . . . . . . . . . .

Αυτά, όσον αφορά πάπες, παπάδες, ημερολόγια, μεγαλόστομους υποψήφιους βο(υ)λευτάδες, καί Χριστούγεννα Π.Ο.Π (παναπεί: με προστατευόμενη ονομασία προελεύσεως), σαν το γιδοτύρι.

Μου φαίνεται, ως λαός ψάχνουμε αφορμές να διαιρεθούμε καί να παίξουμε μπουνιές. (Δες πχ τα κωλο-εμβόλια, όπου αυτοί που έσπευσαν να τα φάνε, ευχόντουσαν «ψόφο» στους υπόλοιπους, που δεν μας βάρεσε η μαλακία της υποχονδρίας κατακέφαλα.) Πράγμα που πολύ ευχαριστεί τους ξένους, βεβαίως-βεβαίως! Κι ύστερα μας φταίει ο κάθε Σβάμπ, κι όχι ο κακός μας ο καιρός…

Εν πάσει περιπτώσει, εγώ σας εύχομαι Καλή Χρονιά καί καλά μυαλά…

…κι υιοθετήστε όποιο ημερολόγιο γουστάρετε!

Ώπα!!! ΩΣ ΕΔΩ!!!

5 Σχόλια

Είμαι λίαν οργισμένος με όσα διάβασα… (Είδηση εδώ κι εδώ. Στο άρθρο του δευτέρου συνδέσμου, η λέξη «Τόκα» αναφέρεται μονάχα μία φορά, ως όνομα εταιρείας.)

Όχι πως δεν τα υποψιαζόμουν, αλλά…

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Μέχρις ότου έρθουν τα σφραγίσματα του Οξαποδώ / «θηρίου 666» καί τα ρέστα, επειδή παγκοσμίως τα γκουβέρνα δεν μπορούν να περιμένουν, κι επειδή παγκοσμίως τα γκουβέρνα έ! όσο νά ‘ναι, με τον φασισμό ξερογλείφονται (ΟΛΑ τους), έπρεπε στο μεταξύ να βρεθεί άλλος τρόπος να παρακολουθούν τους πολίτες τους, τον κάθε πολίτη, ακόμη κι όταν πηγαίνει γιά χέσιμο.

Σ’ αυτά όλα, δυστυχώς, βοηθάει τα μέγιστα η ρημάδα η τεχνολογία των ηλεκτρονικών συσκευών καί των δικτύων.

Κι όποιος είναι κακό παιδί… με κριτήρια που -εννοείται!- καθορίζει το γκουβέρνο καί μόνον αυτό… αλοίμονό του!!! (Όποιος φερ’ ειπείν κλάνει υπέρ το δέον καί χαλάει το κλίμα -άσε τον δυσαρμονικό θόρυβο της κλανιάς-, θα δέχεται υποχρεωτικώς πορδοβούλωμα στον πισινό του.)

Κι έτσι…

. . . . . . . . . . .

α. Τεχνο-Γένεσις

Εν αρχήι εγεννήθη Έσελον.

Καί ύστερον, ιδόντες έτεροι απωανατολίτες θεουτζίκοι ότι Έσελον καλόν εστί, εποίησαν αναγνώρισιν προσώπου εκ καμερών «Τροχαίαν βοηθουσών».

Καί πάλιν, πεπτωκότες απωανατολίτες θεουτζίκοι εποίησαν κινητά τηλέφωνα κεκρυμμένων δυνατοτήτων.

Κεκρυμμένων, δέ, δυνατοτήτων παρα-ουσών πολλών, ο όφις ηπάτησεν ιουδαίους «ιδιωτικών» κατασκοπευτικών εταιρειών, καί είπεν αυτοίς: «-Ει καί ανακαλύψετε ταύτας, ως θεουτζίκοι έσεσθε!»

Καί ιουδαίοι ανεκάλυψαν ταύτας καί περιέπεσαν εις αμαρτίαν κατασκοπεύσεως των Ζών.

Καί παγκόσμια γκουβέρνα κατεσκόπευσαν τα Ζά, καί επληθύνθη η αμαρτία εν τοις γκουβέρνοις.

Ο δέ Οξαποδώ ολίγου δεί εις αυτοκτονίαν, αναρωτώμενος: «- Τοσούτων εφευρέσεων πληθουσών, τί χρείαν έχουσιν τα Ζά σφραγίσματος εμού; Έ; Ειμί άχρηστος σφόδρα!»

. . . . . . . . . . .

β. Γιάααα κάντ’ τα μας λιανά!

Καλοί μου άνθρωποι, εξηγώ.

. . . . . . . . . . .

i. Έσελον

Σύστημα κεραιών (καί γιγαντιαίων υπολογιστών από πίσω του), που συλλαμβάνει όποιο ηλεκτρομαγνητικό κύμα εκπέμπεται από κεραίες καί πετάει στον αέρα. Μετά, μετατρέπει τη φωνή σε κείμενο (ιδού από πού μας προέκυψαν τα πρόσφατα σχετικά εργαλεία, που ήδη τα ξέρετε!), το συγκρίνει με τις αποθηκευμένες λέξεις που έχει στο λεξικό, βρίσκει τη γλώσσα (νά κι η αυτόματη μετάφραση!) κι άμα δεί καμιά ύποπτη ταύτιση, δίνει εντολή στον εκτυπωτή να εκτυπώσει όλο το κείμενο, ώστε να το δούν τ’ αφεντικά.

Στο μεταξύ, εάν διαπιστώσει κρυπτογράφηση (εύκολο: σε κρυπτογραφημένο κείμενο, δεν θα υπάρχει καμμία ταύτιση με λέξεις του λεξικού του), βάζει μπρός τα κομπιούτερς να «σπάσουν» την κρυπτογραφία.

Είπαμε, βέβαια, πως οι τρομοκράτες καί οι κακοποιοί δεν είναι ηλίθιοι, να συζητάνε τα σχέδιά τους από τηλεφώνου. Οπότε, μάλλον γι’ άλλες δουλειές χρησιμοποιείται (εκβιασμούς πωλητικών, κτλ), ώστε να βγάλει καί τα λεφτά που ξοδεύτηκαν καί ξοδεύονται γι’ αυτό. (Τρέχοντα έξοδα… θέλει ηλεκτρικό ρεύμα, γιά να λειτουργήσει.)

Παρατηρούμε ότι το Έσελον δεν έχει κάν ανάγκη να χωθεί στα κινητά μας τηλέφωνα.

. . . . . . . . . . .

ii. Αλγόριθμοι αναγνώρισης

Όχι μόνο προσώπων (καί δή, καί από απόσταση – καί, δή, μέσα σε κινούμενο πλήθος), αλλά καί προσώπων καλυμμένων με «φούλλ φέης» (ολοπρόσωπες – «ολοκέφαλες», καλύτερα) κουκκούλες. Κι όχι μόνον αυτά, αλλά καί αναγνώριση ατόμου από σώμα / βάδισμα!!!

Φυσικά, καί οι κατασκοπευτικοί δορυφόροι κάνουν μπανιστήρι· απλώς, οι κάμερες στους δρόμους δίνουν καλύτερη εικόνα. (Κι είναι και πιό φτηνές. Οι δορυφόροι κατασκοπεύουν κυρίως στρατόπεδα.)

Οπότε, όπως καταλαβαίνετε, «αι Αρχαί» μπορούν να φακελλώσουν από φάτσα τους πάντες, αλλά ξεμπροστιάζουν (στις εφημερίδες, κτλ) μονάχα όποιον κακοποιό θέλουν. Όποιον δεν θέλουν, απλά τον κρύβουν. Η δε αρχική δικαιολογία (κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο), ότι οι αμέτρητες κάμερες μπήκαν στους δρόμους «γιά να βοηθήσουν την Τροχαία στο έργο της», μόνον ειρωνικά χαμόγελα προκαλεί.

[Καί τί μας είπες, ρέ Εργοδότη σπίρτο!… Εδώ υπάρχουν κρυμμένες κάμερες σε δοκιμαστήρια γυναικείων ρούχων καί σε γυναικείους καμπινέδες, η «Τροχαία» στην αγγλίτσα σε πείραξε εσένα; ]

. . . . . . . . . . .

iii. Κινητά

Αν μιλάμε γιά συσκευές του Οξαποδώ, εφτούνα είναι ΟΙ ρουφιάνοι!!!

Στα σίγουρα, έχετε ακούσει ότι έχουν διάφορες κρυμμένες λειτουργίες, που κατά καιρούς τις παρουσιάζουν στα ιντερνέτια διάφοροι -καί καλά- «βαθείς γνώστες» του αντικειμένου… πχ, αν πατήσεις ξέρω ‘γώ *1234#, θα σου βγάλει πχ από πού σε πήρε τηλέφωνο ο άλλος στην πιό πρόσφατη κλήση, κτλ κτλ. (Λέμε τώρα, μην παίρνετε τοις μετρητοίς τα παραδείγματά μου.)

Αυτά, όμως, είναι ψιλοπράγματα. Γι’ αυτό καί μέχρι πρό τινος (εποχές πρώτης δεκαετίας 21ου αιώνα) οι διάφοροι κατάσκοποι ήθελαν απλά να βάλουν χέρι στους υπολογιστές των τηλεφωνικών κέντρων των εταιρειών τηλεφωνίας, διότι αλλοιώς δεν βρίσκαν αυτά που θέλανε. (Όπως πχ στην βρωμερή «υπόθεση Τσαλικίδη«.)

Όπως ψιλοπράγματα είναι καί κάποια άλλα. Πχ, πρό καιρού αγόρασα ένα σελφομάτσουκο, γιά να καμαρώνω τη σέξυ φάτσα μου σε φωτογραφίες του κινητού μου. (Τί, δηλαδή; μόνον ο Αδώνιδας θα βγάζει σέλφυζ; 🙂 ) Λοιπόν, αυτό το μαρκούτσι στη μία άκρη έχει ένα μαγκωτήρι γιά να κρατάει το κινητό, καί στην άλλη μία σκανδάλη· που, όποτε την πατάς, χαμογελάστε καί τσάκ! η σέλφυ φωτό!

Έλα, όμως, που το καλώδιο της λειτουργίας του κουμπώνει απάνω στο κινητό εκεί ακριβώς, όπου βάζεις το «headset», δηλαδή την (πιθανή) εξωτερική συσκευή ακουστικών καί μικροφώνου!!! Καί δεν σου πάει καθόλου στο μυαλό (αν δεν το ξέρεις – καί πώς να το ξέρεις; δεν το γράφει κάποιο εγχειρίδιο χρήσεως) ότι, βραχυκυκλώνοντας έναν συνδυασμό από τις 4 αυτές επαφές (2 κανάλια ήχου, μικρόφωνο, γείωση), ενεργοποιείς τη φωτογραφική δυνατότητα!… Αυτό, όμως, το γεγονός, το ξέρουν πολύ καλά όσοι κατασκευάζουν σελφομάτσουκα.

Εν πάσει περιπτώσει, αυτά είναι τα ψιλά, από τα κρυμμένα των κινητών. Γιά τα χοντρά, δες την ξεχωριστή ενότητα αμέσως παρακάτω.

. . . . . . . . . . .

γ. Εξωφρενικές κρυμμένες δυνατότητες

Θα τα πούμε τα κάλαντα…

Αλλά, πρίν φτάσουμε στο τί μπορεί κάποιος εισβολέας να κάνει με τα κινητά, οφείλουμε να κάνουμε καί μιά μικρή (κάπως γενική) παρουσίαση των δυνατοτήτων τους.

. . . . . . . . . . .

i. Function calls

Στους σημερινούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές, ό,τι κάνεις (ή: ό,τι συμβαίνει) σε επίπεδο μηχανισμού, μπορεί να το κάνει κι ο ίδιος ο υπολογιστής από μόνος του – μέσωι κάποιων εντολών ενός προγράμματος, φυσικά. Πχ, σε επίπεδο μηχανισμού έρχονται δεδομένα από το δίκτυο, αλλά καί ο υπολογιστής μπορεί (με τις σχετικές εντολές) να προσομοιώσει την είσοδο δεδομένων από το δίκτυο. (Με δεδομένα-μαϊμού, εννοείται.)

Γιατί γίνεται αυτή η δουλειά; γιατί υπάρχει αυτή η δυνατότητα; Γιά λόγους ελέγχου, επιδιορθώσεως πιθανών ατελειών, αλλά καί ευκολίας στον προγραμματισμό.

Το πιό οικείο παράδειγμα (αυτής της δυνατότητας) στους περισσότερους, είναι το πώς σβήνει ο υπολογιστής μας: είτε πατάμε το κουμπί on/off μία φορά στιγμιαία, καί μετά αναλαμβάνει το περιβάλλον εργασίας (Ms-Windows, Linux, κτλ) να κλείσει τον υπολογιστή μας, είτε (αν δεν χαμπαριάζει το περιβάλλον εργασίας) πατάμε το ίδιο κουμπί παρατεταμένα επί δέκα δευτερόλεπτα, καί κλείνει.

Όλες οι δυνατές λειτουργίες του υπολογιστή, λοιπόν, γενικά ονομάζονται function calls. Καί, όπως είπαμε, είτε τις καλείς με ηλεκτρικά σήματα στα καλώδια του υπολογιστή, είτε με εντολές προγραμματισμού. Τώρα, επειδή τα κινητά τηλέφωνα κατ’ ουσίαν είναι μικροί (αλλά πλήρεις) υπολογιστές, εννεοίται πως κι αυτά έχουν τις δικές τους function calls. Η διαφορά με τους υπολογιστές είναι ότι τις δικές τους εντολές γιά function calls μπορείς να τις βρείς καί να τις χρησιμοποιήσεις στα προγράμματά σου (δυστυχώς, δεν βρήκα σύνδεσμο της προκοπής, να σας παραπέμψω – απλά να ρίξετε μιά ματιά, κι ό,τι καταλαβαίνατε), αλλά των κινητών όχι. (Κρατήστε το αυτό.)

. . . . . . . . . . .

ii. Προς τί τόσο σκότος;

Γιατί, όμως, δεν μπορείς να βρείς (έστω, δεν μπορείς εύκολα) βιβλιογραφία γιά τις software function calls των κινητών;

Διότι οι κατασκευάστριες των κινητών είναι ταυτόχρονα καί κατασκευάστριες ηλεκτρονικών εξαρτημάτων· κι επειδή αυτά είναι εργοστάσια «διαρκούς πυρός» (δηλαδή, άμα σταματήσουν να παράγουν, θα κλείσουν), άρα είναι αναγκασμένα να βγάζουν νέο μοντέλο κινητού κάθε τρίμηνο μπορώ να σου πω… άρα, είναι αναγκασμένα να βγάζουν καί νέο μοντέλο του προσέσσορα των κινητών κάθε τρίμηνο.

[Η ανοησία αυτή συντηρείται μονάχα λόγωι μόδας των Δυτικών Ζών, καί τίποτ’ άλλο. Γιατί, δηλαδή, έπαψε να σ’ εξυπηρετεί ένα κινητό πέντε χρόνων παλιό; ]

Εν πάσει περιπτώσει, καταλαβαίνετε πως δεν έχει νόημα (αν είσαι επαγγελματίας κομπιουτεράς) να διαβάζεις νέο βιβλίο εντολών κάθε τρίμηνο, όθεν το βιβλιογραφικό σκότος.

. . . . . . . . . . .

Θα με ρωτήσετε, όμως: καλά, κι αυτοί που γράφουν εφαρμογές γιά κινητά, δεν τις ξέρουν τις software function calls; Ναί, τις ξέρουν· αλλά, γιά να είμαι ακριβής, προτιμούν να εργάζονται σε ολοκληρωμένο προγραμματιστικό περιβάλλον, το οποίο κάθε τρείς καί λίγο ανανεώνεται (μάλλον από τις ίδιες τις κατασκευάστριες εταιρείες, ή πχ την ιδιοκτήτρια του συστήματος Android, τη γνωστή μας Γκούγκλ), οπότε δεν βάζουν χέρι απ’ ευθείας στις function calls των κινητών. Λένε τί θέλουν να κάνει το κινητό, καί μετά αναλαμβάνει το προγραμματιστικό περιβάλλον τη «μετάφραση».

Άρα, αφού (έστω καί δύσκολα) μπορείς να βρείς βιβλιογραφία, ώστε να κάνεις το κινητό να χορεύει καλαματιανό, μιλάμε γιά κάτι ακόμη πιό χοντρό.

. . . . . . . . . . .

iii. Τέρμα κρύψιμο

Το ότι στα τηλέφωνα (καί τα σταθερά) υπάρχουν καί function calls, μή διαθέσιμες κάν στους προγραμματιστές, το καρφώνει πρώτο το (περίφημο πιά!…) μυθιστόρημα «Ο θαυματουργός ψίθυρος του Ερμή«. Συγκεκριμένα, λέει ότι υπάρχει function call, με την οποία ενεργοποιείται το μικρόφωνο του τηλεφώνου από μακριά, άσχετο αν εσύ νομίζεις πως τό ‘χεις κλειστό. Καί μιλάμε γιά βιβλίο του 2002!…

Οπότε, καταλαβαίνετε ότι οι ισχυρισμοί πως το πρόγραμμα «Τόκα» (δες τους συνδέσμους της αρχής του παρόντος άρθρου) μπορεί να διαβάσει τα περιεχόμενα του κινητού σου, να τα αλλοιώσει, να τα σβήσει, καί με τον ίδιο τρόπο να σου χώσει μέσα άλλα (πχ επεξεργασμένες μεν, αλλά ενοχοποιητικές γιά σένα φωτογραφίες), κι όλ’ αυτά χωρίς να πάρεις χαμπάρι καί χωρίς ν’ αφήσει ίχνη, στηρίζονται ακριβώς στις υπερ-κρυμμένες function calls των κινητών, που είπαμε. Δεν γίνεται αλλοιώς!

. . . . . . . . . . .

Γιατί, όμως, οι κατασκευάστριες εταιρείες των κινητών έχουν αφήσει τέτοιες δυνατότητες στις συσκευές τους;

Γιά τους εξής λόγους:

  • Πρώτον, ο οικονομο-τεχνικός.

Αν ξέρεις πεντέξη πράγματα γιά το πώς λειτουργεί η Οικονομία, θα γνωρίζεις πως τις εταιρείες δεν τις συμφέρει να βγάζουν (καί να πληρώνουν τεχνικούς γιά) διαφορετικά μοντέλα. Οπότε, έχουν ένα βασικό, που το πουλάνε σε παραλλαγές. Πχ μία εταιρεία κατασκευής αυτοκινήτων έχει μία βάση, ένα σασί, που από πάνω το διαφοροποιεί. Έτσι, ο κάγκουρας που αγοράζει ένα «σπόρ» αυτοκίνητο (γιά να εντυπωσιάσει τις σαν τα μούτρα του χαζογκόμενες), έχει ακριβώς το ίδιο σασί με το φορτηγάκι της ίδιας εταιρείας, που τό ‘χει ο μανάβης γιά να κουβαλάει καφάσια με φρούτα καί λαχανικά.

Στα ηλεκτρονικά, πάλι, φίλος μου έλεγε ότι η δική μου φωτογραφική μηχανή (κόστους περίπου 100 ευρώ πχ) έχει τα ίδια ακριβώς ολοκληρωμένα κυκλώματα με την μηχανή (των πχ 2,000 ευρώ) του υπερ-επαγγελματία φωτογράφου, που πάει πχ στα Παρίσια γιά φωτογραφήσεις μόδας καί αμείβεται με τρελλά λεφτά. Μόνο που στη δική μου (φτηνή) μηχανή είναι απενεργοποιημένες κάποιες επαφές.

Μά, δεν είπαμε ότι στα κινητά βγαίνουν νέα μοντέλα κάθε τρείς καί λίγο;

Χμ… ίσως καί τα «νέα» μοντέλα να μην είναι τόσο νέα· απλώς, να έχουν ενεργοποιημένες περισσότερες επαφές στα ίδια ολοκληρωμένα κυκλώματα. Επίσης, ίσως κάποια ελάχιστα κινητά μέσα από την αλυσίδα παραγωγής, με ενεργοποιημένες όλες τις τρομερές τους δυνατότητες, να προορίζονται πχ μονάχα γιά αρχηγούς κρατών.

Τέλος, όλες οι εταιρείες κοιτάζουν κατά το δυνατόν να τηρούν τη λεγόμενη «συμβατότητα προς τα πίσω»· δηλαδή, γιά τον χρήστη: ό,τι έχεις μάθει στα παλιά μοντέλα, να το βρίσκεις καί στα καινούργια – με τον ίδιο τρόπο, στην ίδια θέση. Καί γιά τον μηχανικό: να μην τον ζαλίζουν με πολλές νέες δυνατότητες.

Άρα, αν σε παλιότερα μοντέλα -γιά τους x, y λόγους- υπήρχαν απόρρητες function calls, αυτές διατηρούνται καί στα νεώτερα.

  • Δεύτερος λόγος, γιά καθαρά δικές τους εργοστασιακές δοκιμές.

Καί μετά, σιγά μην κάτσουν να βγάλουν ξεχωριστή παραλλαγή των ηλεκτρονικών τους, καθαρά γιά το εμπόριο! (Είπαμε! Βιομηχανική «οικονομία κλίμακος».) Απενεργοποίηση επαφών (…αλλά, δυστυχώς, όχι καί των ικανοτήτων του ηλεκτρονικού μηχανισμού…), καί τέλος.

  • Τρίτος λόγος, επειδή τους το ζήτησε …η Θεία!…

Κάααατι είχε ακουστεί / γραφτεί στα ιντερνέτια παλιότερα, ότι οι «υπερεσίες» των ηπαπάρα είχαν βάλει χέρι στις κατασκευάστριες της Άπω Άνατολής, ώστε οι τελευταίες ν’ αφήνουν ανοιχτές στα κινητά «τρύπες ασφαλείας» γιά κατασκοπεία… Κι είχα μεν υποψιαστεί (ως ένα σημείο) το μέχρι πού μπορούν να φτάσουν. Αλλά δεν περίμενα καί σε τέτοιο βαθμό, να μην αφήνονται ίχνη του εισβολέα!!!

. . . . . . . . . . .

iv. Είναι τόσο μάγκες; Όχι δά!

Οι ιουδαίοι των κατασκοπευτικών προγραμμάτων (Τόκα-ξετόκα, Πρέντατορ-ξεπρέντατορ…) δεν είναι τόσο έξυπνοι, όσο θά ‘θελαν να φαίνεται. Γνωρίζοντας όλα όσα σας περιέγραψα, που φυσικά τα γνωρίζει κάθε κομπιουτεράς, απλά πήγαν καί λάδωσαν, καί απέκτησαν τις κατασκευαστικές πληροφορίες που δεν μπορούμε να έχουμε εσύ κι εγώ.

Παρεκτός αν (ως παλαιόθεν γνωστοί τσιγκουναραίοι) τις …απαλλοτρίωσαν από τη …Θεία, διότι έχουν αρκετές προσβάσεις εκεί.

Έξυπνοι; μάγκες; Ελάτε, τώρα!!! Ξέρουν τέτοια πράγματα οι κάθε (αδιαφόρως θρησκεύματος) ιδιώτες κάτοχοι εταιρειών κατασκοπείας, καί δεν τά ‘ξερε η …Θεία; Σοβαροί να είμαστε!

. . . . . . . . . . .

Γιά τα χάλια αυτά, δηλαδή την αισχρή παραβίαση της ιδιωτικότητας των πολιτών, ευθύνονται τόσο οι σχιστομάτηδες, όσο καί οι ηπαπαραίϊκες μεγάλες εταιρείες τύπου Γκούγκλ. (Είπαμε, έχει το Αντρόϊντ. Κατά τη γνώμη μου, αυτό ευθύνεται γιά την απαλοιφή των ιχνών του εισβολέα στο κινητό, κι όχι τα ηλεκτρονικά εξαρτήματα.)

Γι’ αυτό κι εγώ δεν τά ‘χω (τόσο πολύ) με τους ιουδαίους του κάθε «Τόκα» καί με τα ημέτερα γκουβέρνα που τους πήραν στη δούλεψή τους, αλλά με τους παραπάνω λεχρίτες. Μάλλον… πιό ακριβής διατύπωση: αν οι «Τοκαίοι» καί το γκουβέρνο θέλουν ισόβια, οι άνωθεν αναφερθέντες λεβέντες θέλουν τίναγμα των μυαλών τους στον αέρα με γουρουνόσκαγα. Επί τήι εμφανίσει.

Παρεμπιπτόντως, να γνωρίζετε ότι όλες ανεξαιρέτως οι μεγάλες εταιρείες Πληροφορικής (καί παρεμφερείς) στις ηπαπάρα, σε στύλ Γκούγκλ, Άμαζον, Μέτα / Φατσομπούκ, καί τα ρέστα, είναι κολλητές με την εκάστοτε κυβέρνησή τους, καί της κάνουν όλα τα χατήρια. (Με το αζημίωτο, φαντάζομαι. Δεν είναι μονάχα οι δικοί μας οι εφημεριδάδες, που γλείφουν -με το αζημίωτο- τις κωλοτρυπίδες του γκουβέρνου.) Γιά παράδειγμα: κακοί οι Ρώσσοι; ναί ναί ναί… εξαποδούληδες πανεθνικώς, με κέρατα καί μυτερή ουρά!!! (Ακούγεται ομαδικώς από τη …χορωδία Βιέννης της Γκούγκλ, των Τάϊμζ της Τζιού Γυόρκ, καί τα ρέστα …καλλίφωνα μέλη!)

Ειδικώς, δέ, αυτές οι κυράδες είναι κολλημένες με τους «Ντέμοκρατζ»· καί ειδικώς (δίς), συνήθως εδράζονται στη διεφθαρμένη παραθαλάσσια οικιστική ζώνη του Ειρηνικού (Καλιφόρνια, Σηάττλ). Γι’ αυτό και προωθούν αγρίως την αισχρή προπαγάνδα «κακός Πούτιν», λοάτκι, αλλαγές φύλου στα νήπια, κτλ κτλ. Σκατά στα μούτρα τους, βέβαια, αλλά αν δεν πέσει απάνω τους μετεωρίτης, να ξεμαγαρίσει όλη τους η φάρα, δεν έχουμε σωτηρία.

. . . . . . . . . . .

Τώρα, αν πας να ζητήσεις ευθύνες από τις απωανατολίτικες σαύρες (γειασάν του γέροντος Μαρκησίου ντέΣάντ! 🙂 ), θα σου πούν -πανάθεμα την κουλτούρα τους!- με ψυχρό ύφος (καί συγκρατώντας τον θυμό τους) πως δεν ξέρουν τίποτε γιά τον φόνο. (Ειδικά οι Κινέζοι, δέ, θα σου χαμογελάσουν κιόλας, κάνοντάς σε μπαρούτι.)

Κι αν πας να ζητήσεις ευθύνες από την κάθε Γκούγκλ, θα σου απαντήσει ότι το Αντρόϊντ είναι τζάμπα, το χρησιμοποιείς με δική σου ευθύνη (τα ψιλά γράμματα στα φυλλάδια μέσα στη συσκευασία του κινητού), κι άμα έχεις αντιρρήσεις, να βάλεις δικηγόρο στα δικαστήρια της Καλιφόρνιας.

Κατάσταση σταδγιάλα, κοινώς.

. . . . . . . . . . .

Επίλογος – υπάρχει σωτηρία;

Ναί, αμέ!

Το κακό καί διορθώνεται, καί προλαμβάνεται.

Πώς;

Με πολλούς τρόπους – μόνους, ή σε συνδυασμό. Πρόχειρα αναφέρω τους εξής:

  • Χρησιμοποιήστε κινητά, που μόνο τηλεφωνούν· κάτι παλιές «γκασγκάνες», που μάλιστα έχουν να παίξεις καί «φιδάκι», στις ώρες της βαρεμάρας! Όχι ζ’μαρ’φώουνζ. (Δεμπανα κλείσουν οι σαυροεταιρείες, που τα παράγουν; τί μας νοιάζει; μέτοχοί τους είμαστε; Να κλείσουν, καί να τα χώσουν εκεί που ξέρουν, όσα παρήγαγαν.)
  • Αν, παρ’ όλ’ αυτά χρησιμοποιείτε ζ’μαρ’φώουν, μην βάζετε απάνω του «ύποπτες» εφαρμογές, ειδικά εφαρμογές συναλλαγών με τράπεζα (e-banking), όσο δελεαστικές κι αν είναι οι προσφορές της τράπεζάς σας να το κάνετε. Θα βρεθείτε καμιά μέρα με μηδενικό λογαριασμό / γιόκ παράδες, καί θα ψάχνεστε! Γιά τέτοιες δουλειές, υπολογιστή με Linux, καί τέλος. Όχι κινητό.
  • Γιά τον ίδιο λόγο, αν θέλετε φωτογραφίες, να έχετε μιά ανεξάρτητη (ηλεκτρονική) φωτογραφική μηχανούλα τσέπης. Δεν είναι μονάχα γιά να μή διαρρεύσουν «πονηρές» φωτογραφήσεις, αλλά σκεφθήτε πχ τα παιδιά σας: ν’ αντιγράψει κάποιος εισβολέας τις φωτογραφίες τους από το κινητό σας, να τα στοχοποιήσει, καί μετά… Λοιπόν, φωτογραφίες όχι από το κινητό.
  • Μην αποθηκεύετε συνθηματικά στο κινητό! Αν δεν μπορείτε να θυμάστε πολλά, βάλτε ένα (κάπως πολύπλοκο) γιά κάθε χρήση. (Στίχοι από ποιήματα κάνουν μιά χαρά τη δουλειά, αν δεν βαρυέστε να γράφετε! Όπως: «Του Κίτσου η μάνα κάθονταν» – σε greeklish! 🙂 )
  • Να έχετε δύο ημέηλς. Το ένα αυστηρά γιά το κινητό, που θα το χρησιμοποιείτε γιά «ανώδυνες» επαφές (πχ το σέρβις του υπολογιστή σας στα κεντρικά της Αθήνας), καί ως …βόθρο γιά τα ομαδικά ημέηλς των διαφημιζομένων. (Κατ’ ευθείαν σβήσιμο καί στον κάδο, εννοείται.) Το άλλο (καί κατά προτίμηση σε ασφαλή σέρβερ χωρίς διαφημίσεις), μονάχα στον υπολογιστή, καί μονάχα γιά αυστηρή προσωπική χρήση.
  • Όταν βρίσκεστε με φίλους (σε σπίτια), κλείστε τα όλα μαζί τα κινητά σ’ ένα άλλο δωμάτιο, ει δυνατόν κάτω από κουβέρτες. Βάλτε τέρμα ένταση στο κουδουνιστήρι (γιά να ξέρετε αν σας καλεί κάποιος), καί μετά μιλήστε ελεύθερα κι απολαύστε την παρέα! Δυστυχώς, αυτή η συνταγή είναι ανεφάρμοστη γιά έξοδο με φίλους. (Παρεκτός αν το ζητήσεις από τον φίλο σου τον μπάρμαν.)
  • Κι όταν θέλετε απόλυτη ησυχία καί μή-ανιχνευσιμότητα, χώστε το κινητό σας σε μεταλλικές κασετίνες, σαν αυτές που έχουν τα παιδάκια του Δημοτικού. Εναλλακτικώς, τυλίξτε το καλά με αλουμινόχαρτο, σα να είναι σάντουϊτς! Σχηματίζεται έτσι ένας «κλωβός Φαρανταίη«, καί αποκόπτεται τελείως η (ηλεκτρομαγνητική) επικοινωνία του κινητού με τις κεραίες της εταιρείας κινητής τηλεφωνίας.

Αυτά είχα να πω.

Το θέμα είναι, πώς τα βάζεις αυτά στο μυαλό ναρκισσιστικών χαζογκομενακίων, διαφόρων άλλων μαστουρωμένων με το φατσομπούκ, καί λοιπών Ζών… που το ζ’μαρ’φώουν το προσκυνάνε, όπως οι μεσαιωνικοί καλόγεροι τις εικόνες των αγίων! Εδώ, ρέ Εργοδότη, άλλοι χαζοβιόληδες ξενυχτάνε έξω απ’ τα μαγαζιά, γιά να είναι οι πρώτοι που θ’ αγοράσουν το νέο μοντέλο κινητού, όταν ανοίξει το μαγαζί το επόμενο πρωΐ… Τί ψάχνεις εσύ να βρείς τώρα;

Τέλος πάντων, ελπίζω εσείς νά ‘χετε λιγάκι περισσότερο μυαλό καί να προφυλαχθήτε!

Γιά τους εχέφρονες, ως εδώ – καί μή παρέκει, με τα κινητά καί την καταπάτηση της προσωπικής μας ζωής!

ΩΣ ΕΔΏ!!!!!

Κι αν είναι μεταβλητό;

13 Σχόλια

α. Μιά καλή ιδέα.

Λοιπόν…

Επειδή η έρευνα είναι έρευνα, που σημαίνει πως τίποτε δεν είναι σίγουρο, παρεκτός αν επιβεβαιωθεί ως τέτοιο αμέσως, ή εμμέσως (εμμέσως = να παράγει προβλέψιμα αποτελέσματα, άσχετα αν το ίδιο παραμένει γιά μας ακόμη άπιαστο),

  • αν καί είχα ήδη γράψει το προηγούμενο άρθρο,
  • αν καί είχα πρό πολλού καταλήξει στο συμπέρασμα γιά τα 19,000 χρόνια μεταξύ δύο Κατακλυσμών,

πέρασε από το μυαλό μου μιά σκέψη:

Κι αν αυτό το χρονικό διάστημα είναι μεταβλητό;

Καί πώς μεταβλητό; με ποιόν τρόπο;

Παρακάτω η ανάλυση.

. . . . . . . . . . .

β. Εισαγωγικά μαθήματα …Αστρονομολογίας!

Εάν ένα ξάστερο, ασέληνο βράδυ (καί μακρυά από τεχνητά φώτα) σταθούμε με την πλάτη στον Βορρά,…

ειδικά κατά το θερινό ηλιοστάσιο τα μεσάνυχτα (τα πραγματικά / αστρονομικά, όχι θερινές ώρες καί τέτοια),…

ειδικά σε γεωγραφικό πλάτος 66.5 μοιρών βόρειο…

…οπότε καί ο μεσημβρινός Βορρά / παρατηρητή / Νότου ταυτίζεται με την κόκκινη γραμμή του σχήματος,…

…άρα καί η απεικόνιση του ουρανού από πάνω μας είναι όπως ακριβώς στο σχήμα,…

…τότε στον ουρανό θα δούμε τα ζώδια (περίπου, αλλά χωρίς μεγάλη απόκλιση) ως εξής:

Δηλαδή, η Ανατολή πέφτει περίπου στις 3.5 μοίρες των Ιχθύων. (Πιστεύω ότι γνωρίζετε τα ζωδιακά σύμβολα. Αλλοιώς, Γουΐκι. Επί 12. 🙂 ) Επομένως, καί η εαρινή ισημερία πέφτει εκεί πάνω. Το θερινό ηλιοστάσιο πέφτει στον Βορρά / στις 3.5 μοίρες Διδύμων, καί τα αντίθετά τους ανάλογα.

. . . . . . . . . . .

β-1. Ασυμφωνίες καί παραδοχές

Το θέμα είναι, ότι η Αστρολογία θεωρεί πως στην εαρινή ισημερία ξεκινάει η μηδενική μοίρα του Κριού… πράγμα που έρχεται σε ασυμφωνία (κατά 26.5 μοίρες περίπου στα τρέχοντα χρόνια) με την πραγματική εικόνα του ουρανού. Δεν εξετάζω εδώ το αν η Αστρολογία έχει / δεν έχει δίκιο που επιμένει, καί γιατί· πάντως, υπάρχει ακόμη μία (ψιλοενοχλητική…) ασυμφωνία με την εικονίτσα μας:

Τα πραγματικά ζώδια δεν είναι ισομεγέθη.

Παναπεί, δεν έχουν το ίδιο πλάτος· το ίδιο «άνοιγμα τόξου», αν θέλουμε να μιλήσουμε Μαθηματικά.

[Συνεπώς, οι διάφοροι νεοεποχίτες να μή χαίρονται καθόλου! Η εποχή του Υδροχόου έρχεται κάπου μετά το 2570 μΧ!]

Καί, γενικώς, τα αστρονομικά φαινόμενα (από την ίδια τους τη φύση) δεν (μπορούν να) είναι γραμμικά.

. . . . . . . . . . .

Υπάρχει ακόμη κάτι, που πρέπει να προσέξετε:

Στις εγκυκλοπαιδικές απεικονίσεις των ζωδιακών αστερισμών, αλλά καί στα προγράμματα Αστρονομίας, όπως πχ στο αγαπημένο μου Stellarium, οι αστερισμοί αυτοί απεικονίζονται να πηγαίνουν αντίθετα από «τη φορά των δεικτών του (παλαιού τύπου) ωρολογίου», καταπώς έλεγαν καί τα παλιά βιβλία Τριγωνομετρίας. Παράδειγμα, ο Λέων της Γουΐκι (τον παραθέτω, επειδή θα μας χρειαστεί καί παρακάτω) :

Ενώι, στα παρόντα σχηματάκια, πάνε όπως ακριβώς οι δείκτες του ωρολογίου: δεξιοστρόφως (από αριστερά, επάνω, δεξιά).

Αυτή δεν είναι αντίφαση. Συμβαίνει, διότι:

Στα δικά μου σχηματάκια, θεωρώ ότι πάμε καί στεκόμαστε σε γεωγραφικό πλάτος 66.5 μοιρών, γιά να εξουδετερώσουμε την κλίση του άξονα της Γής. Άρα, από εκεί κοιτάζουμε κατακόρυφα επάνω, καί βλέπουμε τον ζωδιακό όπως ακριβώς τον απεικονίζω, σαν τεράστιο ταψί.

Οι εγκυκλοπαίδειες, καί ιδίως τα προγράμματα Αστρονομίας, θεωρούν πως απλά είμαστε στον τόπο που σημειώνουμε στο πρόγραμμα (πχ Ελλάδα / Αθήνα), σηκώνουμε την κεφάλα μας καμιά εξηνταριά μοίρες, καί βλέπουμε τον ουρανό. Τότε, πράγματι, θα δούμε τις εικόνες που έχουν.

Εν πάσει περιπτώσει, οι διαφορές δεν είναι τόσο μεγάλες· απλώς η γωνία θεάσεως αλλάζει. Ο ουρανός είναι απέραντος, οπότε το μόνο πραγματικό πρόβλημα του παρατηρητή -στη νυχτερινή ύπαιθρο- είναι να υπάρχει ελεύθερος ορίζοντας. (Νά, λοιπόν, πού είναι χρήσιμη η έρημος Σαχάρα!…)

Εμείς εδώ, επειδή βλέπουμε τον ζωδιακό σαν κοσμικό ρολόϊ, στα επόμενα θα πορευτούμε με παραδοχές γραμμικότητας / ίσου πλάτους ζωδίων.

. . . . . . . . . . .

β-2. Στο «έτος μηδέν» – καί πιό πίσω

Τώρα, γιά να βρούμε την εικόνα του ουρανού (σε σχέση με τα σημεία του ορίζοντα) στο παρελθόν -ή το μέλλον-, πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν μας ένα φαινόμενο, που καλείται μετάπτωση (precession) του άξονα της Γής – πράγμα αναμενόμενο, διότι η Γή περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της περίπου σαν σβούρα χαμηλής περιστροφικής ταχύτητας. (Ο άξονας της Γής κάνει κι άλλες κινήσεις, αλλά εδώ μας ενδιαφέρει αυτή.) Αυτό έχει ως συνέπεια ν’ αλλάζει το ουράνιο σημείο της εαρινής ισημερίας (καί της φθινοπωρινής, καί των ηλιοστασίων), με ρυθμό περίπου μία μοίρα κάθε 72 χρόνια. (Ή, αλλοιώς: 30 μοίρες / ένα ζώδιο / έναν «μεγάλο μήνα» κάθε 2,150 χρόνια περίπου.) Καί δή, να κινείται ανάποδα στον ζωδιακό.

Με απλά λόγια: αν σημαδέψετε (πχ με μιά βουνοκορφή) το σημείο όπου ανατέλλει / δύει ο Ήλιος κατά το θερινό ηλιοστάσιο, κατά την εαρινή ισημερία, ή όποια συγκεκριμένη ημερομηνία θέλετε, θα διαπιστώσετε ότι κάθε χρόνο, την ίδια ακριβώς ημερομηνία, ανατέλλει / δύει στο ίδιο ακριβώς σημείο, όσα χρόνια κι αν περάσουν!

Ωστόσο, το φόντο του ουρανού από πίσω αλλάζει διαρκώς.

Το φόντο του ουρανού (δηλαδή, το ποιά αστέρια βρίσκονται από πίσω) δεν μπορούμε να το δούμε με το μάτι, διότι ο Ήλιος μας τυφλώνει. Αλλά, μ’ ένα πρόγραμμα Αστρονομίας, θα το διαπιστώσουμε.

Συνεπώς, στο υποθετικό «έτος μηδέν» της χρονολογίας μας, η εικόνα του ουρανού ήταν κάπως έτσι:

[Παρένθεση: Στη χρονολόγησή μας, πάμε από το έτος -1 στο +1, δηλαδή από το 1 πΧ στο 1 μΧ, χωρίς να περάσουμε από το μηδέν.

Έχω συμπεράνει πως ο λόγος γι’ αυτό πρέπει να είναι δογματικός: διότι ο χώρος του Θεού λέγεται (θεολογικώς) καί «πλήρωμα», ενώι ο χώρος των δαιμόνων «κένωμα». Άρα, δεν μπορούσε κοτζάμ Χριστός να έχει γεννηθεί σε έτος μηδέν!

Υπάρχει καί η εκδοχή, ότι αυτοί που σκάρωσαν τα πρώτα χριστιανικά ημερολόγια, δεν ήξεραν την τύφλα τους από Μαθηματικά. Σας βεβαιώνω, όμως, ότι ήξεραν καί παραήξεραν – μέχρι σημείου, που δεν φαντάζεστε. (Άλλη φορά αυτά!)

Τώρα, βέβαια, πώς γίνεται ο πανταχού παρών Θεός να μην είναι παρών κάπου, καί να λείπ’ ο γάτος, ώστε να χορεύουν τα ποντίκια, έ! Δεν το σχολιάζω. Αυτό μας έλειπε, τώρα, να διορθώνουμε καί πιθανά δογματικά λάθη! Λες καί δεν μας φτάνουν οι έγνοιες που έχουμε, θέλουμε κι άλλες!… 🙂 ]

. . . . . . . . . . .

β-3. Ατλαντίς – η κήρυξη πολέμου

Αφού μάθαμε το κόλπο, το εφαρμόζουμε πλέον γιά να πάμε όπου θέλουμε μέσα στον χρόνο. Αλλά, εμάς στο σημερινό άρθρο μας ενδιαφέρουν οι Κατακλυσμοί.

Ας αρχίσουμε από τον χρονικώς τελευταίο τους.

. . . . . . . . . . .

Εκτός από τις μαθηματικές παραδοχές περί της στροφής του άξονα της Γής (ισομερή ζώδια, κτλ), ας κάνουμε καί μερικές ερευνητικές παραδοχές.

Θεωρώ, λοιπόν, ότι η κήρυξη του πολέμου της Ατλαντίδας εναντίον μας έγινε:

  • κάποια εαρινή ισημερία,
  • με ταυτόχρονη έκλειψη Ηλίου,
  • κάπου το 9,600 πΧ,
  • με ταυτόχρονη ανατολή Ηλίου καί Βασιλίσκου.

Οι εξηγήσεις όλων των παραπάνω, είναι οι εξής:

i. Εαρινή ισημερία

Σε απώτατους χρόνους, οι δημόσιες καί μαζικές πράξεις των ανθρώπων (ναί, καί ο πόλεμος) είχαν τελετουργική χροιά. (Τί «απώτατους», δηλαδή, που μέχρι καί σήμερα γίνονται αυτά!) Μάντεις, εξορκιστές, αστρολόγοι, ιερείς… όλοι τους έκαναν τα δικά τους, ώστε κάθε προσπάθεια να ευοδωθεί. Έτσι, κι επειδή η εαρινή ισημερία θεωρείται ως κατάλληλη ευνοϊκή ημερομηνία γιά ν’ αρχίσεις κάτι, αποδίδω την έναρξη του πολέμου επάνω σε μιά τέτοια ημερομηνία.

Από πρακτικής πλευράς, πάλι, οι πολεμικές επιχειρήσεις ευκολύνονται (στο βόρειο ημισφαίριο) από τον καλό καιρό – από άνοιξη μέχρι φθινόπωρο.

ii. Έκλειψη Ηλίου

Επειδή οι λεβέντες ηγέτες (δικτάτορες) των Ατλάντων ήταν της «μαύρης» πλευράς άτομα, είμαι σχεδόν σίγουρος πως βάλανε στη σκηνοθεσία καί μιά καραμπινάτη έκλειψη Ηλίου! (Ήτοι: το φώς «πνίγεται» από το σκοτάδι – άλλως: «μαύρος Ήλιος», καί τα γνωστά βδελυρά σατανιστικά των ναζιστών.)

Δεν είμαι, όμως, σίγουρος γιά το κατά πόσον αυτή η έκλειψη ήταν ορατή μονάχα στην Ποσείδεια, ή καί στην Ελλάδα. Στη δεύτερη περίπτωση, θα είχε νόημα να σπείρει (ίσως) πανικό, συνδυασμένη με την είδηση ότι η Ατλαντίδα επιτίθεται. Στην πρώτη, θα έκανε μάλλον τρομακτική εντύπωση στο συγκεντρωμένο (πολυφυλετικό) πόπολο ανά τις πόλεις καί τα χωριά της Ατλαντίδας, το οποίο ίσως καί να μην ήθελε να πολεμήσει γιά χάρη αοράτων δικτατόρων.

iii. Το 9,600 πΧ

Αυτό, επειδή το λέει ο Πλάτων, αναφερόμενος στον Σόλωνα (διάλογοι: Τίμαιος / Κριτίας), στον οποίο Σόλωνα απεκάλυψαν οι Αιγύπτιοι ιερείς ότι η επίθεση των Ατλάντων ξεκίνησε 9,000 (εννέα χιλιάδες) χρόνια πρίν την εποχή του.

Ο Σόλων το 600 πΧ ζούσε, καί ήταν ενήλικας (περίπου σαραντάρης σε ηλικία). Άρα…

iv. Ταυτόχρονη ανατολή Ηλίου-Βασιλίσκου

Υπάρχει το (ιστορικώς βεβαιωμένο) προηγούμενο των αρχαίων Αιγυπτίων, που απέδιδαν μεγάλη σημασία στην ταυτόχρονη ανατολή Ηλίου-Σειρίου. (Κάτι τέτοιες αντιλήψεις προφανώς απηχούν μιά παλιά, ξεχασμένη σήμερα Αστρολογία. Άρα -συμπεραίνω- έχουν κάποια βάση.)

Επειδή, τώρα, ο Βασιλίσκος δεν είναι καί τόσο καλό παιδί (δες εδώ, αναγνώστη μου – ρίξε καί μιά ματιά σ’ όσα σου βγάλει το ψαχτήρι παρακάτω, διότι η Λαογραφία δεν ψεύδεται!), τί πιό ταιριαστό από το να εκφράζει στυγνούς, κεκρυμμένους δικτάτορες;

. . . . . . . . . . .

v. Σημαίες με σημασία!

Υπάρχει ακόμη μία έμμεση επιβεβαιώση των παραπάνω, οι σημαίες της τουρκίτσας καί του πακισκ_τάν.

Έχω διατυπώσει κατ’ επανάληψιν την άποψη, ότι εδώ δεν απεικονίζεται ημισέληνος κι ένα x τυχαίο αστέρι. Αλλά έκλειψη Ηλίου (η Σελήνη πάει να καλύψει τον Ηλιακό δίσκο, κινούμενη προς τ’ αριστερά, όπως κοιτάζουμε) δίπλα στον Βασιλίσκο. Προφανώς μιλάμε γιά τις μεσημεριανές ώρες, όταν ο Ήλιος είχε ήδη μετακινηθεί στον ουρανό καί ο Βασιλίσκος έμεινε εκτός έκλειψης (αλλά κοντά, ώστε να φαίνεται – ειδικά όταν σκοτείνιασε ο Ηλιακός δίσκος).

Τώρα, βέβαια, από τη γεωμετρία του σχήματος καταλαβαίνουμε πως πρόκειται γιά δακτυλιοειδή έκλειψη Ηλίου, όχι ολική. Πάλι, όμως, ούτ’ αυτό έχει θετική συμβολική ερμηνεία: σημαίνει κυριαρχία του σκότους επάνω στη δύναμη του Ήλιου. Όπως πχ κρατάς ένα ντόμπερμαν απ’ το λουρί, καί το αμολάς εναντίον όποιου βάλεις στο μάτι – υπαλλήλους εισπρακτικών εταιριών, ξέρω ‘γώ! 🙂

Σημειωτέον, ακόμη, ότι το ζωηρό κόκκινο (το κρεμεζί, όπως αποκαλούν τη σημαία τους οι τουρκαλάδες) είναι το χρώμα του Κριού. Άρα…

. . . . . . . . . . .

Δεν γνωρίζω ποιός ενεπνεύσθη την σημαία αυτή, ούτε με ποιά αφορμή. (Αν ήταν ξέρω ‘γώ μπεκτασής -δηλαδή ισλαμομασώνος- κι είχε πάρει τ’ αυτί του τίποτε από απόκρυφες παραδόσεις, κτλ.) Άλλως τε, μικρή σημασία έχει. Η σημασία βρίσκεται στον συμβολισμό.

Μπερδεγουέη, λέγεται πως οι τουρκαλάδες απλά αντέγραψαν το έμβλημα του Βυζαντίου – όχι της αυτοκρατορίας, αλλά της πάλαι ποτέ αποικίας των Μεγαρέων, το οποίο απεικονίζεται σε νόμισμα. Δεν διαφωνώ καθόλου! Ωστόσο, αυτό μας οδηγεί σ’ ένα ερώτημα – στα ίσα:

Ήσαν οι αρχαίοι Μεγαρείς απόγονοι Ατλάντων, που ξέμειναν εδώ; (Όπως πχ κάποιοι Φράγκοι, δεκαετίες μετά το 1204 – κυρίως από τον 14ο αιώνα καί εντεύθεν.)

Δεν γνωρίζω· αλλά, η Ιστορία μας λέει ότι αρχαίοι Αθηναίοι κι αρχαίοι Μεγαρείς αρπάχτηκαν αρκετές φορές (ψάξε, αναγνώστη μου, κι εκείνη την ιστορία με τον Αθηναίο, που φώναζε καθημερινώς μέσα στην αγορά «- Μέγαρα!», λες κι ήταν παλαβός!), στον δέ Πελοποννησιακό Πόλεμο οι Μεγαρείς πήραν το μέρος των Σπαρτιατών.

Όπως επίσης, διατυπώνουμε κι άλλο ερώτημα, πάλι στα ίσα (διότι ο γράφων δεν χαρίζει κάστανα) :

Μήπως βλέπετε πλέον την Κωνσταντινούπολη με άλλη ματιά;… καί δή, σε αντίθεση με την Αθήνα;

Αυτό, γιά όσους την ονειρεύονται πρωτεύουσα μιάς νέας Ελλάδας.

. . . . . . . . . . .

[Η πρωτεύουσα της επερχόμενης Ελλάδας βρίσκεται αλλούοφείλει να βρίσκεται αλλού, εκεί που υπονοώ. Καί, πάντως, ούτε στην Αθήνα. Άλλη φορά αυτά.

Η Πόλη έχει πολύ άσχημη αύρα· καί είδατε τί έγινε, όταν οι «πανέξυπνοι» των λίγων αιώνων πρίν το 1453 παράτησαν το Χριστόγραμμα ως σύμβολο της Αυτοκρατορίας, υιοθέτησαν το φλάμπουρο της ακολουθίας της Αγνής της Φράγκας (κι αυτό αντιγραμμένο από μας – από τους δύο αετούς του Δία μετά τον Κατακλυσμό!), κι αντέστρεψαν τα χρώματα του δικεφάλου αετού και του φόντου!

Με τα σύμβολα ΔΕΝ παίζουμε!… καί πάω να προλάβω ανεγκέφαλους, που σε ενδεχόμενη ανακατάληψη της Πόλης από μας, θα σηκώσουν περιχαρείς τη συγκεκριμένη παντιέρα.

Αν νομίζετε ότι λέω βλακείες, θα σας πω μονάχα δυό λέξεις: Χίτλερ / σβάστικα. Οι «βλακείες» με το μαγάρισμα του συγκεκριμένου συμβόλου κόστισαν κάτι δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς.

. . . . . . . . . . .

Τώρα, βέβαια, θα μου πείς ότι κι η Εκκλησία έχει υιοθετήσει ως σύμβολο τον μαύρο δικέφαλο. Λες να μην ξέρει τί της γίνεται, ρέ Εργοδότη;

Ουδέν σχόλιον! 🙂 Ας καμαρώσει, όμως, τις πρόσφατες ενασχολήσεις της: την «πανθρησκεία» (με την οποία ξερογλείφεται) καί την προπαγάνδα της υπέρ των δηλητηρίων του μίστερ Μπούρδα καί των λάθρο. Με τέτοιο σύμβολο, το τέλος της είναι προδιαγεγραμμένο, σαν της Πόλης – κι ας πρόσεχε.

Η Ιστορία διδάσκει! Αλλά, άμα κάνεις κοπάνα απ’ το μάθημα…]

. . . . . . . . . . .

γ. Υπολογισμοί

Πάμε, τώρα, να υπολογίσουμε κάτι πολύ ενδιαφέροντα νουμεράκια· καθώς καί να δείξουμε την εικόνα του ουρανού τον καιρό, που μας επιτέθηκαν οι Άτλαντες.

Πρώτα το διάγραμμα:

Περίπου έτσι. Η κόκκινη κουκκίδα στ’ αριστερά (στην Ανατολή) είναι η θέση του Βασιλίσκου.

Όμως, εδώ οφείλουμε να επισημάνουμε τα εξής:

Εάν γυρίσουμε πίσω τον χρόνο (ξεκινώντας από το «έτος μηδέν»), ώστε η εαρινή ισημερία να πέφτει στις 10 μοίρες Λέοντος, τότε:

(4 ζώδια πίσω x 2,150 χρόνια) + (10 μοίρες x 72 χρόνια) = 9,320 χρόνια, δηλαδή το 9,320 πΧ.

Αυτό το αποτέλεσμα, όμως, έρχεται σε ασυμφωνία με την χρονολόγηση του Πλάτωνα κατά 280 χρόνια, διάστημα όχι ευκαταφρόνητο. (Στο σχήμα, το 9,600 πΧ σημειώνεται καταχρηστικώς, απλά γιά να ξέρουμε πού περίπου κινούμαστε.)

Οπότε:

  • Ή ο πόλεμος πράγματι κράτησε 280 χρόνια, σε διάφορες φάσεις.
  • Ή ο Πλάτων στρογγύλεψε το πραγματικό νούμερο.
  • Ή ο Πλάτων είπε ψέμματα.

Καί τα τρία αυτά ενδεχόμενα έχουν ισχυρή βάση.

  • Βλέπετε, αφ’ ενός η δουλεία μας στους Οθωμανούς (Τουρκοκρατία) κράτησε 400 χρόνια, σε μερικές δέ περιοχές της Ελλάδας καί παραπάνω. Αφ’ ετέρου, στας Ευρώπας είχαμε Εκατονταετή Πόλεμο. (Ο οποίος τελείωσε …το 1453, μόλις ενάμιση μήνα μετά την Άλωση της Πόλης!!! Σύμπτωση, ή απλά μονοιάσανε οι «Ευρωπαίοι», γιά να ξαναφάνε τα κοψίδια της τέως Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας; ) Άρα, καθόλου δεν αποκλείεται να είχαμε καί «τρισαιώνιο» πόλεμο τότε!… από την ημέρα της επίθεσης, μέχρι καί τον Κατακλυσμό.
  • Ο Πλάτων, πάλι, ως εραστής της καλλιέπειας, καταλάβαινε ότι θα γινόταν κουραστικός στους (εν ευθυμίαι διατελούντες!) συνδαιτημόνες του ακροατές του (καί στους αναγνώστες του), εάν αναγκαζόταν να λέει πχ (πετάω ένα νούμερο κουτουρού) : «εννέα χιλιάδες τετρακόσια είκοσι επτά έτη», κάθε φορά που αναφερόταν στην επίθεση των Ατλάντων. Οπότε, έλεγε «εννεακισχίλια» καί ξεμπέρδευε.
  • Το να είπε ψέμματα ο Πλάτων, έχει κι αυτό ισχυρή αιτιολόγηση: είναι ακριβώς αυτό που σας είπα, ότι οι αρχαίοι ημών συνειδητώς απέκρυπταν τους «οδοδείκτες», που οδηγούσαν σε νέα τραγωδία πτώσεως του πολιτισμού στο μηδέν.

Τώρα, βέβαια, θα με ρωτήσεις εάν είναι δυνατόν ένας απλός χρονολογικός αριθμός να μπορεί να βοηθήσει τόσο πολύ τους πονηρούς… καί θα σου απαντήσω «- Ναί»!!! Το παρόν άρθρο (ειδικά στη συνέχεια παρακάτω), καθώς κι αυτό εδώ, κάτι πρέπει να σας έχουν δείξει. Φαντάσου, τώρα, τον (καί μαθηματικό μυαλό) Πλάτωνα, που μάλιστα είχε φιλαράκι τον μαθηματικό Θεαίτητο, πόσα ήξερε / καταλάβαινε από τέτοια κόλπα!…

. . . . . . . . . . .

Δεν γνωρίζω τί ισχύει (αν ισχύει) από τα παραπάνω, πάντως εδώ αρχίζει το θρίλλερ! 🙂

Λοιπόν.

  • Εάν λάβω αφορμή από τα «σπασίματα» του ανερχόμενου φιδιού» στο μακροκοσμικό κηρύκειο, που (δεν είναι σταθερά, αλλά) συνέχονται από συγκεκριμένη μαθηματική αναλογία.
  • Καί εάν υποθέσω ότι το χρονικό διάστημα ανάμεσα σε δύο Κατακλυσμούς είναι μεταβλητό.
  • Καί εάν υποθέσω ότι εδώ πάλι ανακατεύεται ο χρυσός αριθμός φ, σαφές δείγμα ότι μας «μιλάει» το Μάτριξ.

Τότε, διαιρώ τα 19,000 χρόνια της αρχικής μου υπόθεσης με το 1.618, καί βρίσκω…

«- Γιά στάσου, ρέ Εργοδότη! Πολλή φόρα πήρες!

Αν διαιρέσεις με αριθμό >1, το διάστημα μικραίνει. Γιατί να μην πολλαπλασιάσεις, τότε, ώστε να μεγαλώσει το διάστημα, καί να τρωγοπίνουμε άνετοι κάτι χιλιάρικα χρόνια ακόμη;»

Διότι πλησιάζουμε επικίνδυνα στο σημείο κατακρημνίσεως του πολιτισμού ά λά Ατλαντίδα! Νά, γιατί. Κάτι ψιλά μας μένουν, που δεν τους βάλανε χέρι οι Σβάμπαινες κι οι Χαράραινες, όπως πχ ο χειρισμός των κρυστάλλων, καί μετά… «μετά των αγίων κατάταξον, ένθ’ απέδρα πάσα λύπη καί στεναγμός!»

Παρεμπιπτόντως, υποψιάζομαι ότι ο πρόσφατος παγετός στις ηπαπάρα είναι Ρώσσικο Χριστουγεννιάτικο «δωράκι» τεχνολογίας χειρισμού αιθέρα. (Ακόμη κι ένα Ρώσσικο Χάαρπ θ’ αδυνατούσε να κάνει κάτι τέτοιο – υποθέτω… χωρίς να σας παίρνω στο λαιμό μου. Απλή υπόθεση κάνω, αλλά κάτι με γαργαλάει προς αυτή την κατεύθυνση.) Είμαστε πολύ κοντά στην απόλυτη καταστροφή, σου λέω!!!

. . . . . . . . . . .

Λοιπόν, μή με ξαναδιακόψετε! 🙂

Έχουμε: 19,000 / 1.618 = περίπου 11,743 χρόνια.

  • Αν ξεκινήσουμε από το 9,320 πΧ, φτάνουμε (περίπου) στο: 11,743 – 9,320 = 2,423 μΧ.
  • Αν ξεκινήσουμε από το 9,600 πΧ, φτάνουμε (περίπου) στο: 11,743 – 9,600 = 2,143 μΧ.

Στην πρώτη (αισιόδοξη) περίπτωση, έχουμε ακόμη 400 (τετρακόσια) χρόνια ξάπλας κι αφασίας, μέχρι να ξαναγίνουμε κάτοικοι των σπηλαίων. (Αν καί με τα γκουβέρνα, που ψηφίζουν τα Ζά, αυτό μπορεί να συμβεί καί πιό γρήγορα! lol!!!) Στη δεύτερη (αν, δηλαδή, ο Πλάτων ήταν ακριβής με το «εννεακισχίλια»), μόλις 120 (εκατόν είκοσι) χρονάκια. Μόλις τέσσερεις γενιές από σήμερα, δηλαδή!…

Θέλετε, όμως, τη γνωμάρα μου; ακόμη καί το 120 είναι αισιόδοξο νούμερο.

Γιατί;

Διότι (θυμηθήτε) κάναμε υπολογισμούς με παραδοχές, καί διότι δεν θυμάμαι το κείμενο του Πλάτωνα να λέει σε ποιά ηλικία του Σόλωνα του μίλησαν οι Αιγύπτιοι ιερείς. (Ο Σόλων έζησε κοντά ογδόντα χρόνια.) Οπότε, λίγο αρκεί να παίξει η αφετηρία των υπολογισμών μας, καί ιδού πώς μικραίνει το διάστημα των 120 ετών!

. . . . . . . . . . .

Γιατί, τώρα, τα 19,000 χρόνια της αρχικής μου υποθέσεως, καί γιατί διαίρεση με το φ (κι όχι πχ με το φ^2, κτλ) ; Οφείλω, πράγματι, να εξηγήσω.

Κοιτάξτε… Από τό «συρτάρι» των «ματριξιανών αριθμών», απλά τράβηξα το 19 (κύκλος του Μέτωνος / ως φημολογείται, καί του κάρμα) καί το 1,000, κι έβγαλα το γινόμενό τους. Αυτό, τώρα, μαζί με τη διαίρεση διά φ, μπορούμε να πούμε πως ήταν «τυχερές μαντεψιές». Την αιτιολογία δεν τη γνωρίζω ακόμη, διότι βρίσκομαι σε στάδιο πολύ πρώϊμης έρευνας – βρίσκομαι ακόμη στις παρατηρήσεις των φαινομένων.

Ωστόσο, η -μετά το 1860- προς τα πάνω εκτόξευση (με εκθετική καμπύλη) του τεχνολογικού «πολιτισμού», ενώι η μαλακία των ανθρώπων εκτοξεύεται κι αυτή προς τα πάνω (καί μάλλον κι αυτή …εκθετικώς πως), είναι σημάδι που παρατηρεί πρώτο-πρώτο κάθε εχέφρων. Άρα, συνδυάζοντας με όλα τα παραπάνω (υπολογισμούς, κτλ) συμπεραίνεις πως κάπου εδώ είμαστε: λίγο πρό νέας Καταβυθίσεως, παναπεί.

Δηλαδή, έχουμε μιά -ούτως ειπείν- «ανάστροφη» αιτιολόγηση (του ότι πλησιάζουμε στον χαμό). Απόλυτα στιβαρή, όμως.

. . . . . . . . . . .

Επίλογος

Τα παραπάνω δεν σας τα είπα, γιά να τρομάξετε. Αλλά, γιά να καταλάβετε πού ακριβώς βρισκόμαστε.

Η παρούσα ιστορική φάση δείχνει πως τ’ αστεία τελείωσαν.

Συνειδητοποιήστε το, δραστηριοποιηθείτε προς την κατεύθυνση της σωτηρίας της ανθρωπότητας από την τεχνολογική κατρακύλα προς την Άβυσσο, καί κρατηθήτε μακριά από τους κάθε είδους «ελαμωρέδες».

Αυτοί, είναι άξιοι της τύχης τους. Δεν αξίζουν οίκτο.

ΤΕΛΟΣ

. . . . . . . . . . .

Υγ: Μ’ ένα καλό πρόγραμμα Αστρονομίας, θα ξεκαθαρίζαμε με λεπτομέρειες το τί έγινε καί πότε ακριβώς. Επαναλαμβάνω, πως το απώτατο παρελθόν δεν είναι (υπό συνθήκες, βέβαια) τόσο μακρυνό, όσο φαντάζει μέσα από τα βιβλία!

Δυστυχώς, το αγαπημένο μου (open source καί δωρεάν) Stellarium δεν τα πάει -ακόμη- τόσο καλά με τις προχριστιανικές χρονολογήσεις· οπότε, πρέπει να στραφούμε σε (ακριβούτσικα) προγράμματα του εμπορίου, όπως το Starry Night. (Το οποίο, ως λέγεται, σε χρονολογήσεις του παρελθόντος, ακόμη καί 100,000 χρόνια πίσω, είναι ξεφτέρι.)

Δυστυχώς (δίς), ο γράφων περνάει φάση, όπου δεν του μένουν ούτε ψιλά γιά καφέ με τους φίλους του!

. . . . . . . . . . .

[…Όχι, δεν προτίθεμαι να βγάλω δίσκο, σαν μερικούς-μερικούς Διαδικτυακούς «ερευνητές» καί αλλοειδείς λοιπούς γραφιάδες!

(Που, μεταξύ μας, υποψιάζομαι πως δεν έχουν, δά, κι ιδιαίτερο πρόβλημα. Σε αρκετές περιπτώσεις, το κάνουν ως ψυχολογικό κόλπο – που το εφαρμόζουν πχ καί διάφοροι προφέσσορες της Ιατρικής, όταν σ’ εξετάζουν, που δεν κάνουν καί κάτι διαφορετικό, ή περισσότερο, από τον γιατρό της γειτονιάς: «- Δώσε μου λεφτά, καί μάλιστα πολλά, να σε τσούξει, γιά να καταλάβεις πως είμαι σπουδαίος!»)

Είμαι απόλυτος υπέρμαχος του: «- Δωρεάν ελάβατε, δωρεάν δότε!» Σάμπως πλήρωσα εγώ ποτέ τον κόπο χιλιάδων ανθρώπων, που έγραψαν το Linux;

Λεφτά θέλω μέν, αλλά θα βγάλω απ’ αλλού. Το να ληστέψω καμιά τράπεζα, φερ’ ειπείν, παίζει πολύ ως ενδεχόμενο! Εδώ, ο «ψηλός» καί ο «κοντός» λήστεψαν καμπόσες …με νεροπίστολο, εγώ δεν θα μπορέσω;

Στο φινάλε, πιθανόν να πουλήσω γκομενιλίκι (καί παρηγοριά) στην Καϊλή, καί να της τα μασήσω τα ευρά – όσα έχει ακόμη κρυμμένα, εννοώ! Αφού είμαι όμορφος καί τραβηχτικός, ο μπαγάσας! Καρα-lol!!!]

. . . . . . . . . . .

Οπότε, όποιος έχει το Starry Night, συν την ανάλογη περιέργεια, θα μπορούσε να μας διαφωτίσει δεόντως.

Τα κριτήρια του τί να ψάξετε με το πρόγραμμα Αστρονομίας, σας τα έδωσα. (Αν καί δεν γνωρίζω εάν σ’ ένα τέτοιο πρόγραμμα θέτεις κριτήρια καί σου απανάει αμέσως το πότε, ή ψάχνεις τα αστρονομικά φαινόμενα χειρωνακτικώς – καί κοπιαστικώς.) Όθεν, καλή έρευνα σας εύχομαι!

Τεχνητές μήτρες

20 Σχόλια

α. Τεχνητές, τί;

Η πρόσφατη είδηση… εξαγγελία, καλύτερα, πχ από εδώ.

[…Μόνο που το συγκεκριμένο άρθρο εκφράζει καί «ανησυχίες» γιά την διαφαινόμενη «κατάρρευση του ανθρωπίνου γένους» λόγωι υποπληθυσμού. Μπά; Καί πού πήγε η επιθυμητή μείωση του παγκόσμιου τάχαμου «υπερπληθυσμού» της Σβάμπαινας καί της Χαράραινας; Πού πήγε το διαβόητο σχέδιο Κουντενχόβε-Καλλέργη;

…Ωστόσο, ας σκεφτούμε λίγο: η Ασία καί η Αφρική ουδόλως κινδυνεύουν από πληθυσμιακή «κατάρρευση», άρα γιά «κάποιους άλλους» χτυπάει η καμπάνα, εξ ού καί οι «ανησυχίες» του άρθρου… κι αυτοί δεν είναι οι Έλληνες. Ούτε κατ’ επέκταση οι (λευκοί) Ευρωπαίοι. (Τί να κάνουμε; με τις επιστημονικές παύλα τεχνολογικές ύβρεις, μας παίρνει η μπάλλα όλους. Δεν υπάρχουν εξαιρέσεις.)

Δημοσιογραφία της σήμερον: μασημένες μισές αλήθειες…]

Η συγκεκριμένη είδηση / εξαγγελία, όπως όλες, έκανε τον κύκλο της πεντέξη μέρες καί αποτραβήχτηκε στα παρασκήνια. Βλέπετε, το φιλοπερίεργον κοινόν θέλει κάθε μέρα νέον έργον… νέο παραμύθι· διότι, αλλοιώς, δεν μπορεί να κοιμηθεί ήσυχα το βράδυ.

Πλήν όμως, ουδείς (φαίνεται να) κατάλαβε την πραγματική της σημασία· το ποιές πιθανές προεκτάσεις μπορεί να έχει. Καί, φοβάμαι, ούτε οι συλλαβόντες την ιδέα κατάλαβαν.

. . . . . . . . . . .

β. «Πολιτισμός» με μ μπροστά

Ο ανθρώπινος (μ)πολιτισμός, κάθε άλλο παρά «μιά κι έξω» ανάπτυξη έχει. Μακράν των ανοησιών

[…ή, έστω, των επίτηδες αποκρυπτομένων αληθειών – γιά να μην έχουν αφορμές να τις ψάχνουν …»μή εγκεκριμένα» από τη μανδάμ Εξουσία άτομα…]

που διδάσκονται στα γιουνιβέρσιτυζ (ότι, δηλαδή, μονάχα μία φορά υπήρξαμε πρωτόγονα πιθηκοειδή, καί μονάχα μία φορά μ-πολιτισμένοι αστροναύτες καί κομπιουτεράδες), ακολουθεί μία περίεργη πορεία: ξεκινάει σχεδόν από το μηδέν, αλλά κάθε κάποια χρόνια φτάνει σ’ ένα τρομερό τεχνολογικό ύψος…

…καί μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα (κάν μήνα), καταρρέει πάλι στο σχεδόν μηδέν. (Αυτο)καταστρέφεται. Καί φτού κι απ’ την αρχή.

Από δικές μου έρευνες, προσδιορίζω το χρονικό αυτό διάστημα σε 19,000 (δεκαεννέα χιλιάδες) χρόνια. Από δικές μου έρευνες, πάλι, σας βεβαιώνω ότι το παρελθόν δεν είναι, τελικά τόοοσο μακρυνό καί σκοτεινό, όσο διαφαίνεται από τη μελέτη βιβλίων…

…Πράγματα, που άριστα γνωρίζουν (εκτός απ’ την αφεντιά μου, καί) διάφορες «υπερεσίες», μυστικές οργανώσεις, «ιερατεία» κάθε είδους. Άσχετο -είπαμε!- τί τσαμπουνάνε «επισήμως» στα γιουνιβέρσιτυζ. Είναι χαρακτηριστικό ότι, όταν μας κουβαλήθηκαν εδώ οι Γερμαναράδες το 1941, από τις καταπρώτες πράξεις τους ήταν οι αρχαιολογικές έρευνες· καί δεν μιλάμε γιά ψάξιμο περί την εποχή του Περικλή. Μιλάμε ότι ψάχνανε γιά ευρήματα χρονικώς πολύ παραπίσω, ούτε κάν γιά εποχές πρίν τον Κατακλυσμό της Ατλαντίδας· πιό πίσω ακόμη! (Κι όλ’ αυτά, όχι απ’ το κεφάλι μου, ούτε από σενάρια του Χόλλυγουντ καί των κόμικς, αλλά με αφηγήσεις Ελλήνων αυτοπτών μαρτύρων – όσων ζούσαν ακόμη, μερικά χρόνια πρίν την εποχή μας.)

. . . . . . . . . . .

Περιττό να πω, ότι ένα λίαν ευπρόσδεκτο (ίσως καί το μοναδικό έτοιμο) «λυσάρι» αυτής της έρευνας του απωτάτου παρελθόντος είναι οι Μυθολογίες των διαφόρων λαών – σαφώς καί η δική μας. Μόνο που δεν πρόκειται γιά συστηματικό βιβλίο, αλλά:

  • κάργα πληγωμένο από τις επεμβάσεις διαφόρων πονηρών (τουλάχιστον η Ελληνική Μυθολογία – δες πχ «καταγωγή» Ελλήνων από το αιμομικτικό Ατλάντειο ζεύγος Δευκαλίωνα-Πύρρας),
  • ελλιπές,
  • υπαινικτικό,
  • καί χρονικώς ανακατεμένο.

Τουλάχιστον οι δύο τελευταίες ιδιότητες, ου μήν οι τρείς τελευταίες, είναι επίτηδες προσδοθείσες στις Μυθολογίες, από τους ίδιους τους συγγραφείς τους. (Οι λαθροχειρίες πονηρών στα κείμενα είναι αλλουνού παπά Ευαγγέλιο.)

Γιατί, όμως;

Μά, ακριβώς γιά να εξαφανιστούν οι «οδοδείκτες» προς μία νέα επανάληψη της τραγωδίας «τέρμα πάνω η τεχνολογία / πέφτουμε κάτω απ’ αυτό το τρομερό ύψος καί σκάμε σα σάπια καρπούζια».

Γιά τον ίδιο λόγο, οι Έλληνες από τον 7ο αιώνα πΧ (Θαλής) έως την Ελληνιστική Εποχή δεν προωθήσανε την τεχνολογία, παρεκτός από την απολύτως αναγκαία (πχ ορυχεία), καί δεν κάνανε πειράματα… αλλά το ρίξανε στο εν πολλοίς σαχλό κουβεντολόϊ της φιλοσοφίας. (Πχ αν ο άνθρωπος είναι αγαθό όν, καί λοιπές θρίχες μπαρμπέρικου.) Όχι πως δεν ξέρανε, ή δεν μπορούσανε, καί μας βγήκαν μάγκες οι Αναγεννησιακοί Ευρωπαίοι! Όχι, βέβαια!

Όμως, αυτά διόλου δεν μας εμποδίζουν από το να προσπαθήσουμε ν’ αναπληρώσουμε τα κενά με δικές μας παρατηρήσεις κι έρευνες. Αντιθέτως! Θά ‘λεγα πως μας τσιγκλάνε να ψάξουμε! Ειδικά στην εποχή μας, όπου υπάρχει υπεράφθονη πληροφορία στο Διαδίκτυο.

Λιγάκι μυαλό να έχει κανείς, καί βρίσκει απαντήσεις.

. . . . . . . . . . .

Μιλήσαμε παραπάνω γιά τρομερό τεχνολογικό ύψος του μπολιτισμού, λίγο πρίν την (αυτο)καταστροφή του, έ; Λοιπόν, αιτία της κάθε τέτοιας πλανητικού μεγέθους πολιτισμικής καταστροφής δεν είναι η τεχνολογία καθ’ εαυτή, ούτε η επιστήμη. Αλλά το διαρκώς πρωτόγονο καί ΜΗ εξελισσόμενο / ανελισσόμενο επίπεδο του ηθικού πολιτισμού. Παναπεί, η ορμή προς εξουσία καί επιβολή επί όλων των υπολοίπων ανθρώπων. Το ερπετικό επίπεδο του εγκεφάλου! – κυρίως των εκάστοτε κρατούντων.

Καί, γιά να γίνω συγκεκριμένος, η αιτία των καταστροφών -ως φαίνεται…- πάντα ήταν το ότι η τεχνολογική πρόοδος έβαζε στα μυαλά (κυβερνώντων) ανοήτων την ιδέα, ότι μπορούν να γίνουν θεοί.

Αυτό, με τη σειρά του, συνεπαγόταν έρευνες κυρίως στη Βιολογία, με (κύρια, ή παράπλευρη) παραγωγή εργαστηριακών ύβρεων. Κι όταν τα υβρίδια γεμίζανε τον τόπο καί κινδύνευε ο πολιτισμός με καταστροφή…

  • …ή όντως τον καταστρέφανε τα υβρίδια,
  • ή κάποιος έπρεπε να τα σταματήσει – με κάθε τρόπο.

Καί …μπάμ!….

Η καταστροφή πάντα ήταν πλανητικού επιπέδου, μιά που καί το κακό πάντα ήταν πλανητικού επιπέδου.

. . . . . . . . . . .

γ. Ατλαντίδα καί «Προ-Ατλαντίδα»

Εάν κάποιος έχει ερευνήσει έστω καί λίγο το απώτατο παρελθόν, διακρίνει εύκολα τα σημερινά σημάδια, που δείχνουν πως πορευόμαστε τον ίδιο δρόμο της απωλείας… όπως τότε:

  • Βιολογικές έρευνες ύβρεως.
  • Τεχνητή Νοημοσύνη.
  • Απαξίωση του «καθημερινού» ανθρώπου.
  • Σε αντίθεση, υπερπροσπάθεια μερικών πονηρών κρατούντων να γίνουν …θεοί, εις βάρος όλων των υπολοίπων ανθρώπων.

Καί, κατά κανόνα, οι τεχνολογικές εφευρέσεις είναι γιά το κακό. (Ελάχιστες οι εξαιρέσεις, όπως πχ εκείνα τα νοσοκομειακά κρεββάτια με τον «κλωβό» τριγύρω τους.) Ή εφευρέσεις γιά τη σαχλαμάρα: κάθε εξάμηνο βγαίνει νέο μοντέλο κινητού τηλεφώνου· αλλά, το να βγούν στην αγορά ρομποτάκια γιά βοήθεια μοναχικών ηλικιωμένων ή αναπήρων ατόμων, μπάαα!…

[Στα πλαίσια της σαχλαμάρας / παραγωγής ηλεκτρονικών σκουπιδιών με ημερομηνία λήξεως: η Ελλάδα είναι σε μεγάλο βαθμό αγροτική χώρα, αλλά ρομποτάκια γιά να μαζεύουν τους καρπούς, δεν είδα ακόμη. Αντιθέτως, είδα πωλητικούς να μας κουβαλάνε εδώ Πάκια – γιά την ίδια δουλειά.

Να μή μιλήσουμε γιά ρομποτικά πλοιάρια κι αεροπλανάκια, που θα κάνανε τα σύνορά μας αδιαπέραστα, τόσο σε καιρό ειρήνης, όσο καί σε καιρό πολέμου.]

Από τους πονηρούς κρατούντες καί τα επιστημονάκια τους, λείπουν, βέβαια, αρκετά – κι ευτυχώς! Όπως πχ ο χειρισμός του αιθέρα (αν καί λέγεται πως τον σκαλίζουν μυστικά γιά στρατιωτικούς σκοπούς), ή ο χειρισμός των κρυστάλλων. Πάντως, αυτά υπήρχαν τόσο στην Ατλαντίδα, όσο καί στην -ας την ονομάσουμε- «Προ-Ατλαντίδα», δηλαδή τον πολιτισμό που κατέπεσε 19,000 χρόνια πρίν καταπέσει η γνωστή μας Ατλαντίδα.

Υπήρχαν, βέβαια (τα καλά καγαθά εξ αυτών), καί στην πάλαι ποτέ Ελλάδα, αλλά μετά τον Κατακλυσμό δεν έγινε καμμία προσπάθεια να επανακτηθούν. Κάποια προκατακλυσμιαία υπερτεχνολογία διασώθηκε μέν στα άδυτα των αρχαίων ναών μας, αλλά πέραν αυτού ουδέν. Καί σήμερα, πάλι εξαφανισμένη είναι η υπερτεχνολογία αυτή.

. . . . . . . . . . .

Οι ομοιότητες, τώρα, καί οι διαφορές Ατλαντίδας καί Προ-Ατλαντίδας σ’ αυτά τα θέματα, είναι περίπου οι εξής – όπως τις έχω στοιχειοθετήσει μετά από έρευνα:

Ατλαντίδα:

  • τεχνολογία κρυστάλλων
  • τεχνολογία αιθέρα
  • βιολογικές έρευνες καλές (πχ προσπάθεια γιά μακροζωΐα χωρίς ασθένειες) έως ουδέτερες (πχ γονίδιο του χρώματος των μαλλιών του μελλοντικού μωρού, ώστε να είναι «μοδάτο»)
  • βιολογικές έρευνες κακές (πχ αθανασία -μέσωι κλωνοποιήσεως αρχικώς-, αλλά μονάχα γιά τους κρατούντες)
  • τεχνητή νοημοσύνη
  • ιπτάμενοι δίσκοι
  • καί μερικά ακόμη δευτερεύοντα (πχ υψηλά πολυώροφα κτίρια), που τα περισσότερα μου διαφεύγουν τώρα.

(Καί μερικά ακόμη, γιά τα οποία δεν είμαι καθόλου σίγουρος, διότι δεν έχω ισχυρές ενδείξεις – πχ διαστημικός εποικισμός.)

Πρό-Ατλαντίδα:

Εδώ οι ενδείξεις είναι αδύναμες, πάντως υπήρχαν…

  • βιολογικές έρευνες κακές!!!

Βλέπετε, η Προ-Ατλαντίδα αντιστοιχεί στην -κατά τη Μυθολογία- εποχή του Τυφώνα καί της Έχιδνας! Κι εκεί ακριβώς εντάσσονται κι οι τεχνητές μήτρες, που κάποιοι ονειρεύονται σήμερα, δήθεν γιά το καλό των γυναικών!

Πώς το ξέρω;

. . . . . . . . . . .

Κατ’ αρχήν, ο Τυφών καί η Έχιδνα είναι αιμομικτικό ζεύγος (ρίξτε μιά ματιά στους συνδέσμους, όπου παραπέμπω!)· σχεδόν παναπεί, ότι κι αυτό παρήχθη από βιολογικά πειράματα. Επίσης, γέννησαν τέρατα.

Επίσης, κάπου στη μακρυνή εκείνη εποχή εντάσσεται κι η απαρχή των Αμαζόνων, που δεν γουστάραν τους άντρες. Δηλαδή, μιλάμε γιά εποχή ούλτρα επιθετικής / δολοφονικής μητριαρχίας, σαν αυτή που οραματίζονται να (ξανα)φέρουν διάφορες σημερινές φρενοβλαβείς «δικαιωματίστριες».

Γιατί;

Διότι, όποιος (μ)πολιτισμός έχει στη διάθεσή του τεχνητές μήτρες (εκκολαπτήρια εμβρύων, δηλαδή), τότε εκκινεί από δύο πιθανές αφετηρίες:

  • Είτε τα έμβρυα δημιουργούνται με τεχνητή γονιμοποίηση (όπως σήμερα στα ζευγάρια που δεν κάνουν παιδί εύκολα), καί αμέσως μετά τα αναλαμβάνει η τεχνητή μήτρα,
  • Είτε τα έμβρυα δημιουργούνται «από λευκό χαρτί», όπως λέγεται στην τεχνολογία, δηλαδή εκ του μηδενός. Δηλαδή, αν υπάρχει τρόπος ν’ αντικαθίσταται το φυσικό αντρικό σπέρμα από τεχνητό, τότε όντως ο άντρας είναι τελείως άχρηστος· καί αν, παρ’ ελπίδα, βρεθεί να έχει επιζήσει κανένας, φονεύεται με συνοπτικές διαδικασίες.

Εν συνόψει, συμπεραίνουμε πως, την εποχή του Τυφώνα καί της Έχιδνας, προφανέστατα οι άντρες δεν χρειαζόντουσαν. Αν τους αφήναν να ζήσουν, τότε το κάνανε γιά να σπάνε πλάκα μαζί τους, να τους βάζουνε σε αγγαρείες (γιά σέξ, δεν νομίζω – οι τότε γυναίκες πρέπει να είχαν υποστεί μετάλλαξη, απ’ ό,τι καταλαβαίνω), ή να τους βάζουν να σκοτώνονται σε πολέμους. Οι γυναίκες κάνανε απόλυτο κουμάντο· καί, απαλλαγμένες από τα βάσανα της εγκυμοσύνης, αποκτούσανε μωρά όποτε το επιθυμούσαν, γιά να μην αισθάνονται συναισθηματική έλλειψη… αν καί, κάτι μου λέει (κρίνοντας από τον χαρακτήρα της Έχιδνας) πως οι τότε τεχνητές μήτρες απλά προετοιμάζανε στρατιές δούλων καί πολεμιστών – κι όχι ζωντανά κουκλάκια γιά συναισθηματική κάλυψη.

Καταλαβαίνουμε, ακόμη, πως, αν είχε εφευρεθεί η αθανασία (έστω καί μέσωι κλωνοποιήσεων – που είναι μόλις ένα βιολογικό βήμα μακρυά από τα τότε επιτεύγματα), αυτή την κρατούσαν μόνο γιά τους άρχοντες. Όχι τον λαουτζίκο. Τέλος, καταλαβαίνουμε πως οι γνωστές από τον Όμηρο Αμαζόνες ήταν απλώς κατάλοιπα των τότε μητριαρχικών γυναικών. Απλώς κρατούσαν τα ιδιόρρυθμα δολοφονικά έθιμά τους, διότι οι τεχνητές μήτρες είχαν καταστραφεί πρό πολλού· δεν υπήρχε περίπτωση να είχαν γλυτώσει τέτοια μηχανήματα μετά από δύο Κατακλυσμούς καί τόσες χιλιάδες χρόνια.

Όπως ακριβώς οι αρχαίοι Αιγύπτιοι μουμιοποιούσαν τους βασιλιάδες τους, διότι απλά τους έμεινε η ανάμνηση των κλωνοποιήσεων της Ατλαντίδας· οι ίδιοι οι Αιγύπτιοι πιθανώτατα είχαν ξεχάσει τον αρχικό σκοπό των μουμιοποιήσεων.

. . . . . . . . . . .

Η Ατλαντίδα κι η Προ-Ατλαντίδα έχουν ακόμη μερικές ομοιότητες καί διαφορές.

Πρώτα, οι διαφορές… η εξής μία διαφορά, δηλαδή: η Ατλαντίδα δεν επανέλαβε τα λάθη της Προ-Ατλαντίδας, με την μητριαρχία καί τις τεχνητές μήτρες. Όπως κι εμείς έχουμε «ενθύμηση» του πολιτισμού της Ατλαντίδας, έτσι είχαν κι αυτοί του προγενεστέρου τους πολιτισμικού κύκλου. Μόνο που, ως έξυπνα άτομα (καί με αρκετά μεγάλο ποσοστό μεταναστών Ελλήνων ανάμεσά τους), κατάλαβαν πως από τις τεχνητές μήτρες καί την αποχή από το σέξ της εποχής εκείνης έλειπε κάτι· κι αυτό ήταν ότι: στα μεν ζωντανά πλάσματα πάντα χρειάζεται η κάλυψη του αιθέρα (που παρέχουν κανονικοί άνθρωποι γονείς σε κανονικά ανθρώπινα μωρά), στα δέ κανονικά, ετερόφυλα ζευγάρια που κάνουν έρωτα, ειδικά σε ζευγάρια που αγαπιούνται, η ανάμιξη των δύο αυρικών πεδίων κάνει θαύματα. (Αν μιλάμε γιά σέξ γιά να βγείς απ’ την υποχρέωση, ή να ξεχαρμανιάσεις, άσ’ το καλύτερα! Μιλάμε πάντα γιά σέξ συν αγάπη.)

Σας βεβαιώνω προσωπικά γιά τα παραπάνω «θαύματα» – ένα εκ των οποίων είναι ν’ αντέχεις την αϋπνία καί να αρκείσαι σε δύο ώρες ύπνο το 24ωρο. (Κι όχι μόνον, αλλά δεν θέλω να επεκταθώ.) Δυστυχώς, δεν θα σας βεβαιώσει κανείς απ’ τους κρατούντες γι’ αυτά, διότι δεν θέλουν. Αντιθέτως, θα σας φλομώσουν με το πόσο καλά είναι τα ομόφυλα ζευγάρια, καί λοιπές ορθοπολιτικές αηδίες της «(σ)χολής της Φρανκφούρτης».

[Δεν θέλω να επεκταθώ σ’ αυτά τα θέματα, διότι θέλω να πάθουν ζημιά οι νεο-Άτλαντες, που τα (ξανα)σκαλίζουν, αν καί ακόμη -κι ευτυχώς!- σε πειραματικό επίπεδο. Θέλω να φάνε τα μούτρα τους καί να μην συνεχίσουν τις πειραματικές βιολογικές ύβρεις τους. Σιγά, λοιπόν, μην τους ανοίξω τα μάτια, μιλώντας δημοσίως!]

. . . . . . . . . . .

Καί οι ομοιότητες Ατλαντίδας καί Προ-Ατλαντίδας;

Χμμμ…

Αφ’ ενός, η δική μας Μυθολογία μας μιλάει σαφώς γιά επίθεση των -υπό τον κακό θεό Κρόνο- Ατλάντων εναντίον των Ελλήνων καί των λοιπών γειτονικών μας λαών· αφ’ ετέρου, η Αιγυπτιακή Μυθολογία μιλάει γιά τον κακό θεό Σέτ / Σε(α)τ-ανά, καί το τί έκανε αυτός εις βάρος των θεών καί των ανθρώπων της Αιγύπτου.

Τέλος, η δική μας Μυθολογία μας μιλάει γιά τον Τυφώνα, καί το πόσο άγριος καί κακός ήταν.

Τα κοινό καί των τριών αυτών λεβέντηδων, ξέρετε ποιό είναι;

Ότι ήρθαν / επιτέθηκαν απ’ τη Δύση.

Παναπεί, ότι καί η εποχή του Τυφώνα καί της Έχιδνας σηματοδοτεί ξανά το μεγάλο νησί της Ατλαντίδας!!!

Σήμερα, βέβαια, Ατλαντίδα δεν υπάρχει. Αλλά υπάρχει (πάλι στη Δύση!) η «Νέα Ατλαντίς», οι ηπαπάρα. (Το «Νέα Ατλαντίς» είναι το καλλιτεχνικό τους όνομα, δοθέν υπό αποκρυφιστού σέρ Φράνσις Μπέηκον, νόθου γυιού της Ελισσάβετ της Α’.)

Όπου διαπράττονται οι ίδιες ακριβώς βιολογικές ύβρεις με την αυθεντική Ατλαντίδα καί την Προ-Ατλαντίδα. (Με την ελαφρά συνέργεια των «παιδιών του Δράκου», των Κινέζων, βεβαίως-βεβαίως. Ας μην ξεχνάμε πως καί στην αυθεντική Ατλαντίδα είχαν περί πολλού τον αστερισμό του Δράκου.)

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, πιστεύω, λοιπόν, ότι, εφ’ όσον τα ίδια αίτια παράγουν τα ίδια αποτελέσματα, είναι εύκολο να μαντέψουμε καί της «Νέας Ατλαντίδος» το τέλος! Μόνο που αυτή τη φορά η καταστροφή θα περιοριστεί στις ηπαπάρα, καί δεν θα είναι πλανητική. Δεν κλείσαμε ακόμη τα 19 χιλιάρικα χρόνια, βλέπεις! 🙂

. . . . . . . . . . .

Επίλογος

Τα σημάδια είναι λίαν ανησυχητικά· σιγά μην έρθουν γιά το καλό των γυναικών τέτοιες εφευρέσεις!

Άλλως τε… Αλήθεια, έχετε αναρωτηθεί ποτέ πώς παράγονται σήμερα οι κλώνοι, καί δή οι κλώνοι γιά στρατιωτικούς σκοπούς;

Τους κυοφορούν γυναίκες; ή, μήπως, οι εμπνευστές της δημιουργίας κλωνο-στρατών περιμένουν (μετά από μιά φυσιολογική γέννα) καμιά εικοσαριά χρόνια, να γίνει ο κλώνος ενήλικας με δύναμη καί αντοχές (καί φρόνηση) ενήλικα;

Σιγά!!!!

Νά, λοιπόν, από πού μας προέκυψαν οι τεχνητές μήτρες! Όπως τόσες καί τόσες εφευρέσεις (πχ αυτόματη μετάφραση), που, όταν διαπιστωθεί πως εκτός από στρατιωτικούς σκοπούς εξυπηρετούν καί εμπορικούς, παναπεί ότι μπορούν να φέρουν καί παραδάκι (αλλά ταυτόχρονα να μην κινδυνεύει το στρατιωτικό απόρρητο), τότε βγαίνουν καί παραέξω. Επομένως, όπως είδατε, οι τεχνητές μήτρες δεν ξεκινάνε από καλή αφετηρία.

Τα καλά νέα είναι πως έχουμε ακόμη καιρό ν’ αντιδράσουμε στις διαπραττόμενες ύβρεις, βιολογικές καί μή. Ακόμη. Βαρειά, μιά δεκαετία. Αλλά, αν μέχρι την εκπνοή της δεκαετίας μείνουμε αδρανείς, σχολάσαμε! Θα μας σχολάσουν, γιά την ακρίβεια.

. . . . . . . . . . .

Το σημερινό αφιερώνεται στη γέννηση του Χριστού! Αλλά, καί γιά όσους δεν πιστεύουν, ας πούμε ότι αφιερώνεται στη γέννηση της ελπίδας.

Πραγματική γέννηση ελπίδας, κι όχι γέννηση από …τεχνητή μήτρα!

ΤΕΛΟΣ

. . . . . . . . . . .

Υγ 1: (Μ)πολιτισμοί, ακόμη παλιότεροι από Ατλαντίδα / Προ-Ατλαντίδα, έχουν κάνει τα ίδια, ίσως καί χειρότερα. Μόνο που δεν μπορώ (ακόμη) να τους εντοπίσω / εγκιβωτίσω σε συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο.

Γιά παράδειγμα, η δημιουργία τόσο των χιμπατζήδων, όσο καί των Νεάντερταλ, εντάσσεται στις προσπάθειες δημιουργίας (με βιολογικές παρεμβάσεις) στρατών δούλων καί πολεμιστών. Γι’ αυτό οι χιμπατζήδες μας μοιάζουν τόσο πολύ στα γονίδια, διότι είναι μεταλλαγμένοι άνθρωποι. Οι Νεάντερταλ, πάλι, είναι ανακάτεμα γονιδίων ανθρώπου καί σκύλου… γι’ αυτό βλέπετε ανά τας Ευρώπας μπουρδέλλα κτηνοβασίας σε σκυλιά. Μαντέψτε, λοιπόν, ποιοί μπορεί να είναι οι θαμώνες τέτοιων ιδρυμάτων! (Ναί, υπάρχουν καί σήμερα Νεάντερταλ. Δεν «εξαφανίστηκαν», όπως ισχυρίζεται η επίσημη «επιστημονική» παραμυθολογία.)

Αυτά τα δύο είδη δημιουργήθηκαν σε εποχές ακόμη παλιότερες της Προ-Ατλαντίδας· πολύ παλιότερες. Αλλά, δυστυχώς, δεν γνωρίζω, δεν έχω βρεί το πότε.

Υγ 2: Οι Άτλαντες επιστήμονες κάτι είχαν υποψιαστεί με τους κλώνους, ότι μερικές φορές (καί υπό συνθήκες) μπορεί ν’ αποκτήσουν ψυχή… οπότε, γιά τις στρατιωτικές τους ανάγκες (πρίν την επίθεση στην ανατολική Μεσόγειο) φτιάξανε πολυάριθμους σπαρτούς. Διότι, ο φόνος έμψυχου κλώνου είναι ούχ’ ήττον ανθρωποκτονία, με ό,τι αυτή συνεπάγεται σε νομικό καί μεταφυσικό επίπεδο. Ο σπαρτός, όμως, είναι απλά κρέας που περπατάει.

Αυτούς ακριβώς τους σπαρτούς εκλήθησαν ν’ αντιμετωπίσουν οι αμυνόμενοι καί προμαχούντες των άλλων λαών Έλληνες· κι επειδή δεν είχαν τόσους στρατιώτες, να τα βάλουν σώμα με σώμα με τα αμέτρητα βιολογικά δίποδα κρέατα των Ατλάντων, ρίξανε τα αιθερικά τους όπλα καί ρήμαξαν τον πλανήτη… τα κάναν όλα κολυμπηθρόξυλο, μην αφήνοντας ούτε φυλλαράκι πράσινο απείραχτο.

Παρατηρήστε ότι οι μεγάλες έρημοι του πλανήτη μας βρίσκονται ανάμεσα σε πολύ συγκεκριμένα γεωγραφικά πλάτη· από την Μοχάβι καί την Αριζόνα, μέχρι τη Σαχάρα, τη Γεδρωσία, τη Γκόμπι, την Τακλαμακάν. Τώρα, ξέρετε το γιατί!

Η σκηνή, όπου οι Έλληνες επιτίθενται εναντίον των Ατλαντείων σπαρτών, έχει δοθεί μεγαλειωδώς στον κινηματογράφο («The Mummy Returns»), αν καί παραλλαγμένη. Οι σπαρτοί είναι κάτι σαν «χωμάτινοι άνθρωποι», καί οι Έλληνες …μαυροφορεμένοι έφιπποι Άραβες! Τέλος πάντων… Χόλλυγουντ είν’ αυτό, όχι πανεπιστημιακή έδρα Ιστορίας!

Υγ 3: Είναι αλήθεια πως όλες αυτές οι σκοπούμενες σημερινές επαναλήψεις των βιολογικών ύβρεων του παρελθόντος προέρχονται από «ενθυμήσεις» των διαφόρων νεο-Ατλάντων;… που τις βάζουν στα σκαριά, προκειμένου (λόγωι εκδικητικότητας καί πικρίας) να πετύχουν τώρα, αυτό που δεν πέτυχαν τότε;

Όχι απαραίτητα.

Μπορεί να προέρχονται καί από απλά λογικά σκεπτικά βήματα διαφόρων ανοήτων, που οραματίζονται τους εαυτούληδές τους κάπως σαν θεούς προσεχώς.

[Νά, πχ εφτούνος εδώ. Ο οποίος δήλωσε σε συνέντευξη ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη τον κάνει να αισθάνεται κάπως σαν θεός! Καί ο οποίος μίλησε στους εδώ ιθαγενείς, στα πλαίσια της εκδήλωσης «Υβρίδια»!!!!! (Δες παραπάνω σύνδεσμο.)

«Θεός»!… Μάλιστα. ‘Ντάξ’. Ό,τι πείς.

Να υποθέσω ότι αυτός, ως θεός, φερ’ ειπείν δεν πάει γιά χέσιμο… ή, ότι τα βράδυα κοιμάται σε φάτνη;

Δεν ξέρω, αλλά κάτι μου λέει πως κατά ‘κεί, στο Έμ-Άη-Τή, έχουν καλαμιώνες από τριγύρω· καί οι απόφοιτοί του, μαζί με το πτυχίο, κόβουν στην τελετή αποφοίτησης κι από ‘να καλάμι καί το καβαλάνε.]

Ως παράδειγμα, πράγματι χρειάζεται μία τεχνητή μήτρα, αν μία γυναίκα δυσκολεύεται τρομερά να κάνει παιδί, καί δεν βρίσκεται παρένθετη μητέρα. Είναι η λογική σκέψη που σου έρχεται αυτόματα στο μυαλό, αν θες να βοηθήσεις την κατάσταση με την απελπισμένη γυναίκα. Καί βέβαια, αν εφεύρεις κάτι τέτοιο, η περηφάνεια σου μετά θα χτυπήσει ταβάνι!

Όμως, είδατε πως τέτοιες εφευρέσεις κατά κανόνα καταλήγουν να υπηρετούν κακούς σκοπούς, άρα το αποτέλεσμα («ενθυμήσεων» καί λογικών σκέψεων) είναι το ίδιο: τελικώς, απευκταίο!

Υγ 4: Οι σημερινοί Αιγύπτιοι έχουν διατηρήσει την ανάμνηση του «κακού που έρχεται από τη Δύση», βλέποντάς το στον φοβερό καί τρομερό (δυτικό) άνεμο της ερήμου, τον Σιμούν. Όποτε σηκώνεται, η άμμος μπορεί να θάψει ανθρώπους ζωντανούς!

Ο άνεμος αυτός στη Αίγυπτο ονομάζεται καί «Χαμσίν» (στα Αραβικά: «πενηντάρης»), διότι μία φορά που σηκώθηκε προπολεμικά, κράτησε πενήντα μέρες καί δεν έλεγε να καταλαγιάσει! Περιττό να πούμε πως, όσοι τον έζησαν, φάγαν την τρομάρα της ζωής τους!

Older Entries