Αρχική

Μάτριξ καί πύλες – 4

53 Σχόλια

(προηγούμενο)

υναρμολογούμε ακόμη μερικές απαντήσεις σε σημαντικά ερωτήματα γιά το Μάτριξ.

 

vi. Πότε ξεκίνησε;

Το Μάτριξ, όπως το εξετάσαμε μέχρι τώρα, (φαίνεται πως) είναι ένα σύνολο μαθηματικών καί φυσικών κανόνων στο μακροκοσμικό επίπεδο. Λογικά, το επόμενο ερώτημα είναι αν μας επηρεάζει αμέσως, ή εμμέσως.

Κατά τη γνώμη μου, εφ’ όσον οι κανόνες του Μάτριξ είναι τεχνητοί (τιθέντες από έλλογα όντα), αυτό μας επηρεάζει αμέσως – αν καί σε μικρό βαθμό. Άλλως τε, πιστεύω πως δημιουργήθηκε ακριβώς γιά να έχουμε στη διάθεσή μας “διαμορφωμένη” την αιθερική ενέργεια (ίσως κι άλλης μορφής ενέργειες) προς όφελός μας. Όπως είναι πχ το πλέγμα των καλωδίων καί των συσκευών του ηλεκτρικού, που έχουμε στα σπίτια μας. Έτσι κι αλλοιώς, μας επηρεάζει άμεσα· με την ίδια έννοια, όπως πχ -από την αρνητική πλευρά- η ακτινοβολία των κινητών τηλεφώνων. Μπορεί να τη δεχόμαστε σε μικρό βαθμό, αλλά η μακροχρόνια έκθεση σ’ αυτήν θα έχει ορατά (άσχημα) αποτελέσματα.

Δεν γνωρίζω γιά …αυτόματα ευεργετικά αποτελέσματα του Μάτριξ, αλλά πρέπει οπωσδήποτε ν’ αναρωτηθούμε πόθεν οι απαρχές του. Ή, διαφορετικά: πόσες γενιές ανθρώπων γεννήθηκαν «κολυμπώντας» μέσα σ’ αυτό.

 

Προσωπικές έρευνες δείχνουν πως το Μάτριξ ίσως να ήταν γνώση πολύ παλιότερη του Φαέθωνα, αλλά στα σίγουρα εφαρμόστηκε σ’ όλο το Ηλιακό μας Σύστημα από τους κατοίκους του μακαρίτη πλανήτη. Διότι τόσο πίσω, το έχω ανιχνεύσει· αλλά γιά πιό πίσω ακόμη στο παρελθόν, δεν έχω στοιχεία. Στα σίγουρα, λοιπόν, μιλάμε γιά πάνω από 3,200,000 χρόνια πρίν την εποχή μας – δηλ. σαφώς πρίν ανατιναχτεί ο Φαέθων. (Τότε που κατοικούνταν, καί τα πράγματα πήγαιναν καλά.)

Γιατί, όμως, τοποθετώ τόσο πίσω στον χρόνο την εφαρμογή του; Διότι υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις.

Η πλέον τρανταχτή απ’ αυτές, είναι η Σελήνη. Αυτή,

  • σαφώς καί δεν είναι φυσικός δορυφόρος της Γής,
  • σαφώς καί δεν αποσπάστηκε από τη Γή (καί δή, από τον Ειρηνικό Ωκεανό),
  • σαφώς καί δεν προήλθε από τη σύγκρουση της Γής στο απώτατο παρελθόν μ’ ένα άλλο μεγάλο ουράνιο σώμα.

Ναί, έχει διαπιστωθεί πειραματικώς ότι η σύσταση της Σελήνης δεν είναι ίδια με της Γής, άρα -όλοι καταλαβαίνουν πως- δεν προήλθαν από την ίδια πηγή. Ωστόσο, οι θεωρίες που “εξηγούν” τη διαφορετική προέλευση Γής καί Σελήνης είναι τραβηγμένες απ’ τα μαλλιά… διότι αυτοί που τις έβγαλαν θεωρούν με τη σειρά του τραβηγμένο απ’ τα μαλλιά το να υποθέσουν την ύπαρξη στο απώτατο παρελθόν ελλόγων όντων με υψηλότατο πολιτισμό…

…τα οποία όντα είχαν την τεχνολογία να μετακινήσουν τη μία απ’ τις δύο Σελήνες του πλανήτη τους, καί να τη θέσουν σε τροχιά γύρω απ’ τη Γή.

Κι όμως, συνέβη ακριβώς αυτό!

  • Δεν είναι μόνον ότι η Σελήνη επηρεάζει ένα σωρό φυσικά (πχ παλίρροιες / ταχύτητα ιδιοπεριστροφής της Γής) καί βιολογικά φαινόμενα, καθώς καί μεγάλο μέρος της χλωρίδας καί της πανίδας· ή, ακόμη, σχεδόν μεταφυσικά φαινόμενα, όπως τον χρονισμό της πρώτης καί της τελευταίας ανάσας των ανθρώπων.
  • Δεν είναι μόνον ότι λογικά (αν ξέρουμε στοιχειώδη Φυσική του Νεύτωνα) πρέπει να φύγει προς τον Ήλιο, αλλά …μουλάρωσε καί ρίχνει βόλτες γύρω απ’ τον πλανήτη μας.
  • Δεν είναι μόνον πως έχει αυτόν τον λόγο περιστροφής προς ιδιοπεριστροφή 1:1, που “βγάζει μάτια”.

Είναι πως “κλείδωμα” περιστροφής προς ιδιοπεριστροφή σε ακριβέστατη αναλογία μικρών ακεραίων έχει κι ο πλανήτης Ερμής, καθώς καί πχ κάμποσοι δορυφόροι του Δία! (Εδώ θα βρήτε μερικά στοιχεία, εκεί που λέει «resonances». Δυστυχώς, δεν ξαναβρήκα εγκαίρως γιά το άρθρο τον πλήρη πίνακα με τα στοιχεία των δορυφόρων του Δία. Όταν τον είχα δεί, διαπίστωσα πως τα «κλειδώματα» τείνουν σχεδόν να είναι ο κανόνας!)

 

Όλα αυτά δείχνουν πως ναί, κάποτε κάποια έλλογα όντα (καί πολύ ικανά στην τεχνολογία) είχαν βάλει το χεράκι τους στο Ηλιακό μας Σύστημα, καί το ανακάτεψαν γιά τα καλά – με άγνωστο σε μένα σκοπό, κατά το μεγαλύτερο μέρος του. (Διότι, ‘ντάξ’… Η Σελήνη επηρεάζει τους βιολογικούς οργανισμούς στη Γή. Τα “κλειδώματα” μικρών ακεραίων στους δορυφόρους του Δία, σε τί ακριβώς βοηθάνε; ) Όθεν, Μάτριξ!

Τώρα, αν με όλ’ αυτά βοηθιέται η ανάπτυξη (καί η ανέλιξη) των βιολογικών οργανισμών, τότε πράγματι το Μάτριξ είναι η διαμόρφωση συμπαντικών ενεργειών (καί σαφώς της αιθερικής των ουρανίων σωμάτων) προς όφελός μας.

Οι (συμπληρωματικές) πληροφορίες που ακολουθούν, είναι αναπόδεικτες. Σας τις δίνω, όμως, απλά γιά να υπάρχουν κάπου καταγραμμένες:

Όταν ανατινάχτηκε ο Φαέθων, οι κανόνες του Μάτριξ του Ηλιακού μας Συστήματος επηρεάστηκαν σε μεγάλο βαθμό. Φυσικά, γιά να ξαναπάνε καλά τα πράγματα μετά την έκρηξη (κι όταν θα είχαν ηρεμήσει οι διαταραχές), έπρεπε να επέλθει μιά νέα ισορροπία. Έπρεπε το Μάτριξ να ξαναφτιαχτεί.

Δεν γνωρίζω ποιά έλλογα όντα ανέλαβαν ξανά την αποστολή αυτή. Πιθανώτατα ήταν Φαεθωνιανοί που διέφυγαν εγκαίρως καί σώθηκαν. Πιθανώτατα κάποιοι άλλοι σοφοί, επάνω στη Γή πιά, ξαναδιόρθωσαν τα στραβά. Ωστόσο, γνωρίζω από “ενθύμηση” ότι το τελευταίο χρονικά άτομο που διόρθωσε το Μάτριξ, ήτανε ο Παλαμήδης – στην ενσάρκωσή του ως μέλος της Γαλάζιας Αδελφότητας, λίγο καιρό πρίν βυθιστεί η Ατλαντίδα.

Έκτοτε, δεν βρέθηκε κανείς άλλος να κάνει διορθώσεις. Η δέ καταβύθιση του νησιού σχεδόν διέλυσε τις ματριξιανές ισορροπίες, οι οποίες από τότε μισοδουλεύουν (καί πάντως, πόρρωι απέχουν απ’ το 100% σωστό)· κάπως σαν ξεχαρβαλωμένα ελατήρια, θα λέγαμε. Γι’ αυτό κι έχει επικρατήσει η αντίληψη πως το Μάτριξ είναι κάτι κακό κι αποφευκταίο. Είναι σα να προσπαθεί κάποιος να κοιμηθεί σε διαλυμένο καί στραβό κρεββάτι. Με τα ελατήρια να χάσκουν έξω απ’ το φθαρμένο, βρώμικο στρώμα.

Σύμφωνα με την αντίληψή μου, λοιπόν, κανείς δεν διόρθωσε το Μάτριξ μετά το 9600 πΧ. Αλλά, διόλου δεν αποκλείω “αυτοί” τώρα τελευταία να κάνουν δοκιμές προς δημιουργία ενός Μάτριξ καθαρά προς όφελός τους· ή, τέλος πάντων, προς τη μετατροπή του ήδη υπάρχοντος Μάτριξ προς τον ίδιο τελικό στόχο. Πιθανώτατα όλοι αυτοί οι αεροψεκασμοί καί οι βομβαρδισμοί του πληθυσμού με ραδιοσυχνότητες να μην έχουν μονάχα έναν τόσο επιφανειακό σκοπό… Οπότε, κάποιος να βρεθεί, να τους σταματήσει!

Εγκαίρως.

 

vii. Πώς μπορούμε να εκμεταλλευτούμε το Μάτριξ στον μέγιστο βαθμό.

Το Μάτριξ, λοιπόν, σήμερα υπάρχει αφ’ εαυτού. Πλέουμε μέσα σ’ αυτό! Όμως, θεωρώ πως καλύτερη εκμετάλλευση της ενέργειάς του θα πετύχουμε, μονάχα αν κατασκευάσουμε βοηθητικές υλικές διατάξεις. Όπως πχ γίνεται με τα ραδιοκύματα: υπάρχουν μέν, αλλά αν δεν έχουμε ραδιοφωνική συσκευή, δεν μπορούμε ν’ ακούσουμε ραδιοφωνικούς σταθμούς.

Οι υλικές διατάξεις γιά σύλληψη κι εκμετάλλευση της ενέργειας του Μάτριξ δεν είναι άλλες, παρά:

  • Οι πανάρχαιες και παρούσες σ’ όλον τον πλανήτη πυραμιδικές κατασκευές.
  • Οι μεγαλιθικές κατασκευές – δηλαδή, τα διάφορα σύνολα των μενίρ / ντόλμεν / ακόμη καί αγαλμάτων.
  • Οι ναοί.
  • Κι ένα μέσον, που μάλλον δεν ( ; ) θα το περιμέναμε να υπεισέλθει στην κουβέντα μας: το ανθρώπινο μυαλόκαί με το λογικό του μέρος, καί με το ασυνείδητο / ονειρικό.

Όμως, μιά στιγμή! Μιλήσαμε γιά συμπαντικές ενέργειες καί υλικούς φορείς τους, σωστά; Σωστά. Αλλά το Σύμπαν αποτελείται από ύλη, ενέργεια…

…καί πληροφορία.

Πού βρίσκεται, λοιπόν, η πληροφορία – εκτός απ’ το ανθρώπινο μυαλό;

Βρίσκεται σε κάτι πράγματα, που λέγονται κρύσταλλοι.

 

Ίσως η χαρακτηριστικότερη περίπτωση τέτοιου κρυστάλλου στην εποχή μας, είναι το κρανίο Μίτσελλ-Χέτζες. (Σύνδεσμος – κείμενο με επιφυλακτική στάση ως προς τα θρυλούμενα.) Αυτό βρέθηκε μέσα σε μία πυραμίδα, καί λέγεται πως επιδεικνύει μιά πολύ περίεργη καί καθόλου σταθερή συμπεριφορά: πότε παγώνει ή ζεματάει τα χέρια που το πιάνουν, καί πότε δείχνει στον έκπληκτο επισκέπτη εικόνες, σα να πρόκειται κάπως γιά ολογραφική τηλεόραση. Αυτά λένε οι (πραγματικές, ή καί ψεύτικες) αναφορές περί αυτού. Ενδιαφέρον ακόμη είναι πως θρυλείται η ύπαρξη δεκατριών συνολικά τέτοιων κρανίων-κρυστάλλων. Καί πολύ σωστά! Διότι οι κρύσταλλοι δουλεύουν καλύτερα ως σύνολα. (Βλέπε πχ «12+1» της Ιωλκού, ξεκινώντας από εδώ.)

Θυμίζω πως κι εμείς είχαμε πεί δυό λογάκια γιά το συγκεκριμένο κρανίο. Επιτροχάδην: ότι απεικονίζει μιά νεαρή κοπέλλα, αλλά όχι ανθρώπινη ύπαρξη. (Διότι τα αυλάκια στους τραπεζίτες της δεν είναι σταυροί, όπως στους ανθρώπους, αλλά Χ.) Κι ότι κάπως έτσι πρέπει νά ‘τανε καί η «κεφαλή της Μεδούσης».

Εκείνο που δεν απαντάει κανείς, όμως, είναι αν το κρυστάλλινο αυτό κρανίο (ή κι άλλα σαν αυτό) είναι κρυσταλλωμένο σε σύστημα έξω απ’ τα γνωστά. Ο λόγος είναι ότι οι ιδιοκτήτες του κρανίου αυτού δεν το έδωσαν γιά εργαστηριακή εξέταση. Τα δέ παρόμοια που κυκλοφορούν, οι επιστήμονες τα βγάλανε πρόσφατα. (150 ετών το πολύ.) Εγώ, όμως, κάνω τη συγκεκριμένη ερώτηση, επειδή τα γνωστά στη φύση (τουλάχιστον του πλανήτη μας) κρυσταλλικά συστήματα είναι μονάχα επτά… αλλά η αφεντιά μου θα περίμενε κάτι τέτοιοι “ειδικοί” κρύσταλλοι να μην είναι κρυσταλλωμένοι σ’ αυτά.

Ένα τέτοιο πόρισμα από μικροσκοπική εξέταση σε εργαστήριο, θα ήταν επιστημονικός σεισμός καμιάς δεκαριάς Ρίχτερ. Γιατί; Διότι θα έδειχνε τεχνητή κρυστάλλωση, (α) με τεχνικές άγνωστες σήμερα, ή (β) ενδεχομένως με τεχνικές αδύνατον (γιά κάποιους λόγους) να επιτευχθούν στον πλανήτη μας! Άντε, να το πώ τελείως έξω απ’ τα δόντια: σε τέτοιους κρυστάλλους, θα περίμενα κρυστάλλωση κατά πλατωνικό στερεό. (Αν καί δεν θα πώ το γιατί.)

Εννοώ, πλατωνικό στερεό πλήν κύβου – ο οποίος υπάρχει στη φύση ως γνωστό κρυσταλλικό σύστημα.

Φυσικά, αν ανακαλυφθεί τέτοιο χαρακτηριστικό σε κρύσταλλο, δεν περιμένω να μιλήσει κανείς δημοσίως… Θα φάνε κατακέφαλα την κεραμίδα οι επιστήμονες, αλλά δεν θα βγάλουν άχνα. Όπως δεν περιμένω να μιλήσει κανείς δημοσίως γιά το τί είδους κρυστάλλους κλέψανε απ’ τη Γορίτσα κατά τη διάνοιξη του οδικού τούννελ, όταν πέσανε απάνω στην κρύπτη τους. Πάντως, αυτοί οι κρύσταλλοι ήταν 12 συνολικά. Διαφορετικών ειδών. Καί κρυσταλλωμένοι σε κρυσταλλικά συστήματα άγνωστα. Καλά τα λέω, λεβέντες μου;

Δεν το ξέρετε -διότι δεν σας το είπαν οι εντολοδότες σας- ότι πρόκειται γιά τους κρυστάλλους των πυραμιδίων του “12+1” της Ιωλκού! Αλλά, όταν ξαναβγεί στο φώς του Ηλίου ο δέκατος τρίτος, να τρέμετε. Η προδοσία, ακόμη κι η απλή συνέργεια σ’ αυτήν, ΔΕΝ συγχωρείται.

 

Σύνολα από ειδικά κτίσματα καί ειδικούς κρυστάλλους, λοιπόν, είναι αυτά που εκμεταλλεύονται τις ματριξιανές ενέργειες. Καί …ειδικοί άνθρωποι! Δεκτικοί.

Πιθανώτατα η απροσδιοριστία ν’ απαιτεί ένα αρκετά σύνθετο σύστημα γιά να εκδηλωθεί, σύστημα όπως είναι ο άνθρωπος με την ελεύθερη βούλησή του· πιθανώτατα δεν της αρκεί ένα ηλεκτρόνιο, ή οποιοδήποτε άλλο σωματίδιο. Κυρίως γι’ αυτό θεωρώ απίθανο (έως αδύνατον) το να εκδηλώνεται στο μικροκοσμικό επίπεδο: απροσδιοριστία σχεδόν σημαίνει “πολλοί βαθμοί ελευθερίας”. Σημαίνει πολυπλοκότητα. Όθεν, είναι αρκετά πιθανό να εκδηλώνεται αυτή (μόνο) σε μακροκοσμικό επίπεδο.

Πριν κλείσουμε την παράγραφο, να σημειώσουμε πως η Λαογραφία είναι ένα άριστο βοήθημα στην έρευνά μας. Τί σχέση έχει, τώρα, αυτή; Έχει, διότι σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, βλέπουμε με άλλη ματιά τα σενάρια ορισμένων παιδικών παραμυθιών. Ότι, γιά παράδειγμα, ο μάγος βλέπει τα πάντα στον μαγικό καθρέφτη του. Ή ότι είναι ικανός να κατεβάσει το φεγγάρι στον πάτο του πηγαδιού. Υπερβολές, αν το δείς ως ενήλικας που διαβάζει παραμύθια στα παιδάκια του γιά να κοιμηθούν. Καθόλου υπερβολές (καί καθόλου φαντασία), αν το δείς …ως αναγνώστης του παρόντος! 🙂

Αυτές οι κουβέντες έχουν πολύ παλιά καταγωγή… από κάποιους άλλους κόσμους, γιά τους οποίους ο χειρισμός του Μάτριξ ήταν τετριμμένη καθημερινή πραγματικότητα. Από τότε μέχρι σήμερα, επέζησαν μέσα απ’ τα παραμύθια καί τα έθιμα – με πολλών να έχει ξεχαστεί η αρχική σημασία.

Καί στ’ αλήθεια ο μάγος (ή ο σαμάνος – αποκάλεσέ τον όπως θέλεις), ασκώντας την ελεύθερη βούλησή του, είναι ικανός να χώσει το φεγγάρι στον κουβά του πηγαδιού! Βλέπετε, δεν είναι μονάχα το ότι μ’ αυτές τις διατάξεις (πέτρινα οικοδομήματα, κρυστάλλους, κτλ) δεχόμαστε ενέργειες (καί ύλες, καί πληροφορίες). Μπορούμε κάλλιστα καί να εκπέμψουμε…

…Οπότε, έχουμε στα χέρια μας μιά τρο-μα-κτι-κή δύναμη, άπειρης συμπαντικής εμβέλειας!

Έ, λοιπόν, έχω απόλυτο δίκιο, όταν σκέφτομαι πως τέτοιες γνώσεις δεν είναι γιά τον καθέναν! (Καί η αξία, που κοιτάζουμε πρώτη στον «καθέναν», δεν είναι η ικανότητα να κάνει πράγματα μαγικά, αλλά το ήθος.) Αν ο “καθένας” τολμήσει να βάλει χέρι σε τέτοιες γνώσεις αυτόκλητος, τότε πρέπει να σταλεί πάραυτα στον Άγιο Πέτρο, γιά να γλυτώσει η υπόλοιπη ανθρωπότητα.

Γιατί, όμως, άρχισα να σκέφτομαι με τον ερπετικό εγκέφαλο;

 

viii. Εμείς κι “αυτοί”

Κρύσταλλοι, σαν αυτούς που λέμε, στην απώτερη αρχαιότητα υπήρχαν αρκετοί. Οι απώτεροι αρχαίοι ημών είτε τους είχαν βρεί έτοιμους (φτιαγμένους απ’ τους απώτατους προγόνους μας στον Φαέθωνα), ή τους έφτιαξαν οι ίδιοι – μιμούμενοι (ή καί ανακαλύπτοντας πάλι εξ αρχής) φαεθωνιανές τεχνικές τεχνητής κρυσταλλώσεως.

Ωστόσο, παρόμοιους κρυστάλλους είχαν κι οι Άτλαντες – άγνωστο σε μένα πώς αποκτημένους. Έτσι, κάποια εποχή που (ψευτο-)ηρέμησαν τα πράγματα (υπολογίζω γύρω στο 2250 πΧ), ο Περσέας πήγε να συμμαζέψει έναν μεγάλον τέτοιον ξεχασμένον, την “κεφαλή της Μεδούσης” – ώστε να μή μείνει τέτοιο υλικό διαθέσιμο γιά τίποτε μελλοντικούς θαυμαστές των Ατλάντων.

Αυτός ο κρύσταλλος (από δικές μου έρευνες, πάλι) ήταν εκτεθειμένος (καί σε λειτουργία) στην Αθήνα της εποχής εκείνης (πιθανώτατα στον ναό της Θεάς Αθηνάς) γιά 3-4 αιώνες. Όπως κι ο αντίστοιχος κρύσταλλος, ο “Ήλιος της Ήρας” στην Ιωλκό, καί δή γιά την ίδια χρονική περίοδο. Τρομεροί σε ικανότητες καί οι δυό τους, απέτρεπαν έστω καί τη σκέψη κακουργίας εναντίον της Ελλάδας καί των Ελλήνων. Ωστόσο, καί γιά κάποιους συμπαντικής φύσεως λόγους, αλλά καί επειδή ήταν αρκετά επικίνδυνοι (ο καθένας τους μπορούσε να καταστρέψει όλο το Ηλιακό μας Σύστημα, όχι απλά έναν πλανήτη!), κάποια στιγμή περί το 1800 πΧ απεκρύβησαν σε υπόγειες κρύπτες… αναμένοντας τη στιγμή που θα ξαναβγούν στην επιφάνεια, ως απαραίτητοι. Καί που θα τους ξαναχρησιμοποιήσουμε!

Παρά ταύτα, οι σημερινοί θαυμαστές των πάλαι Ατλάντων φαίνεται -δυστυχώς- πως βρήκαν σχετικά πρόσφατα κάποιον αδέσποτον κρύσταλλο του είδους (δεν τους συμμάζεψαν όλους οι πρόγονοι, τί να κάνουμε;!), καί προτίθενται να δοκιμάσουν -με τη βοήθειά του- ν’ ανοίξουν μιά πύλη· άγνωστο πόσο ισχυρή, καί προς ποιόν σκοπό. (Βέβαια, αν υποθέσω ότι θέλουν να ξεκάνουν την Ελλάδα, δεν νομίζω πως θα έχω πέσει πολύ έξω!) Ως φαίνεται, τον κρύσταλλο τον βρήκαν στην Αίγυπτο, ο δέ Ιαπωνο-Αμερικανός ερευνητής Γκόρο Αντάτσι (αρκετά γνωστός καί στο εγχώριο κοινό) έχει ένα πολύ καλό σχετικό άρθρο. (Καί δή, δημόσιας ανάγνωσης. Τα υπόλοιπα τά ‘χει κρυφά καί τα δίνει μόνο με συνδρομή, διότι κάποτε κάτι ραδιοφωνατζήδες γέμιζαν τα προγράμματα των σταθμών τους αντιγράφοντάς τον εν ψυχρώι.)

Αυτό ακριβώς το άρθρο διάβασα, καί μ’ έζωσαν τα φίδια. Εξ ού κι όλο το κατεβατό τούτο εδώ.

Ο Γκόρο ανακατεύει στην ιστορία τον Σούπερμαν (γεννημένον μέσα σε κρυστάλλους καί φέροντα σύμβολο αδαμαντοειδές), του οποίου Σούπερμαν ο πλανήτης καταστράφηκε (τί μου θυμίζει!… 🙂 ), το δέ οικογενειακό του επίθετο είναι …Έλ! Επίσης, ανακατεύονται η σειρά ταινιών (καί τηλεοπτικών σειρών) “Στάργκεητ” ( = αστρική πύλη), οι πυραμίδες της Γκίζας (ένθα βρέθηκε η στάργκεητ, σύμφωνα με το σενάριο της ταινίας), καί η Κατίνα η Πέρρη, η οποία πάλι σ’ ένα πρόσφατο βιντεοκλίπ με πυραμίδες καί σφίγγες κουνάει τον πισινό της (τί πρωτότυπο!), κοιτάζοντας …ένα διαμάντι.

Από τις δικές μου έρευνες, κρίνω πως γενικά σε καλό δρόμο βρίσκονται “αυτοί”, αν καί τους λείπουν μερικά πραγματάκια απ’ τον μηχανισμό που πάνε να στήσουνε. (Δεν θα τα καρφώσω δημοσίως, φυσικά!) Όμως, αν συμβεί -ένεκα καθαρής τύχης- να πάνε να φέρουν ουσιαστικό αποτέλεσμα, τότε να ξέρουν ότι τα ξαδέρφια του Κέρβερου, τα ντόμπερμαν του Άδη θα τους περιμένουν αμολητά! Μ’ άλλα λόγια, συμπαντικώς θα “λυθούν τα χέρια” όσων Ελλήνων μπορούν να επιφέρουν ανταποδοτικά χτυπήματα!

Δεν αστειεύομαι καθόλου. Ούτε μεγαλορρημονώ. Το χάσμα του Αγίου Ανδρέα, μαζί με το Γιέλλοουστόουν, θα στείλουν τη «Νέα Ατλαντίδα» εκεί που της πρέπει!

 

Το τί θα κάνουν «αυτοί» με τους κρυστάλλους καί τις αστροπύλες, πιστεύω πως θα φανεί σε λίγες μέρες. (Εξ ού καί η βιασύνη μου γιά την παρούσα ανάρτηση.) Γιατί; Διότι νομίζω πως κατάφερα ν’ ανακαλύψω έναν αστρικό συνδυασμό, που ενδεχομένως θα χρησιμοποιήσουν “αυτοί”. Τις πρώτες πρωϊνές ώρες της 1ης Απριλίου 2018, ο Άρης καί ο Κρόνος βρίσκονται σε συζυγία κοντά ( ; ) στο γαλαξιακό κέντρο (το Τσιμπάλμπα Μπέ). Καί με τη Σελήνη σε 90 μοίρες κάθετα σ’ αυτούς.

(Το γαλαξιακό κέντρο βρίσκεται στον συμπαγή κόκκινο κύκλο.)

Πρόκειται γι’ αρκετά κοντινή ημερομηνία, ώστε μάλλον αιτιολογείται η τόσο μεγάλη χαρά της Κατίνας στο βιντεοκλίπ! (Αν κι αυτή είναι διαρκώς χαρούμενη. Είπαν τ’ς παλαβής…)

Τέλος πάντων, ελπίζω να κάνουν λάθος στους υπολογισμούς τους – ώστε ν’ αποκλειστεί έστω κι η ελάχιστη πιθανότητα να φτάσουν σε αποτέλεσμα λόγωι κωλοφαρδίας.

 

ix. Επίλογος – Εμείς.

Μπροστά σε τέτοιους αντιπάλους καί με τέτοια μέσα, τί μπορούμε να κάνουμε εμείς οι Έλληνες – καί μάλιστα, παρά τα πρωτοφανή χάλια μας των τελευταίων δεκαετιών; Πιστεύω, πάρα πολλά.

Βλέπετε, πάλι είναι θέμα λογικής!

Δεν είναι καθόλου λογικό τ’ αρχαία μας μαντεία να προβλέπανε τα πάντα, αλλά να μήν έχουν προβλέψει:

  • πρώτον, το κλείσιμό τους,
  • καί δεύτερον, το τί θ’ απογίνουν οι Έλληνες κατά τους χριστιανικούς αιώνες.

Το πρώτο όντως το προβλέψανε, διότι λάβανε τα μέτρα τους. Όπως έχω ξαναπεί, βρήτε μου εσείς έστω καί μία «δέλτο» από ιερό αρχαιοελληνικού ναού, απ’ αυτές που αναφέρει ο Πλούταρχος! Μήν μπήτε στον κόπο, όμως. Δεν θα μπορέσετε, διότι όλες απεκρύβησαν σε ασφαλέστατες κρυψώνες.

Άρα, έχουν προβλέψει καί το δεύτερο.

Βέβαια, αυτό συνεπάγεται εντονώτατες συζητήσεις επί συζητήσεων… Διότι αναρωτιέται ο καθένας μας ότι: εφ’ όσον τα αρχαία μας μαντεία όντως πρόβλεψαν την κατάντια μας, γιατί δεν έλαβαν αποτρεπτικά μέτρα, κι έχουμε σήμερα τον κάθε Χάζαρο ν’ αλωνίζει στην καμπούρα μας;

Ειλικρινά, δεν γνωρίζω. Η αλήθεια είναι πως κάπου πάει το μυαλό μου (σε κάτι σαν «Συμπαντική νομοτέλεια» – διότι σε κάθε «μεγάλο μήνα» αλλάζει ο μέγιστος θεός, καί στους Ιχθύες μάλλον έπρεπε συμπαντικώς να λουστούμε τον Κρόνο)· αλλά: καί δεν θα ξεκινήσω τη σχετική κουβέντα εδώ, καί θα την αποφύγω. Δεν θέλω να σκαλίζω πληγές, ή να ρίχνω καύσιμο στη φωτιά της σκέψης ότι η πάλαι ποτέ αρχαία πνευματική μας ηγεσία μας παράτησε εν ψυχρώι στους πέντε δρόμους.

Εγώ επιμένω να σκέφτομαι πως οι αρχαίοι ημών έχουν λάβει μέτρα προστασίας καί γιά μας – αν καί όταν τα χρειαστούμε. Αφού, εννοείται, πρώτα συνειδητοποιήσουμε την ανάγκη τους. Βλέπετε, κανείς δεν θέλει να θεραπευτεί, αν πρώτα δεν κατανοήσει πως είναι άρρωστος! (Τον ξεκολλάς τον χοντρό απ’ το γυράδικο, να τον βάλεις γιά τρέξιμο; Σιγά!  🙂  ) Κι εμείς, ως λαός, ενώι διάφοροι άλλοι μας πίνουν το αίμα, ακόμη λέμε: «- Δέ βαρυέσαι!» (Σωστά! Νηστικά θα μείνουν τα βαμπίρ; Κρίμα είναι! Lol!!!)

Επειδή, τώρα, ο γράφων συνειδητοποίησε παιδιόθεν πως η κατάσταση στην Ελλάδα περιγράφεται ως ένα καφέ πράγμα δύσοσμο, έχει καιρό που αναζήτησε τα κρυμμένα «δωράκια» των αρχαίων ημών. Δηλαδή, τα πιθανά αντίμετρα που μας άφησαν, να τα επαν-ανακαλύψουμε· σαν το σπαθί του Αιγέα, που βρήκε ο Θησέας! Καί …κάτι βρήκα! Ναί, σωστά καταλάβατε: μέσα σ’ όλο το εννοιολογικό πλέγμα που αναλύσαμε – μέσα στη σαλάτα κρυστάλλων, αρχαίων ναών (εκεί να δείς, πώς αλλάζουν οι κανόνες του πλέγματός τους κάθε εποχή!), κτλ κτλ κτλ. Δεν φιλοδοξώ, όμως, να κατεβάσω το Φεγγάρι μέσα σ’ ένα πηγάδι· φιλοδοξώ να κατεβάσω τον ουρανό στα κεφάλια των «Νέων Ατλάντων»!  🙂  (Κάτι ήξεραν οι Γαλάτες του Αστερίξ, που το φοβόντουσαν αυτό!)

Γι’ αυτό καί είμαι -συγκρατημένα- αισιόδοξος γιά το μέλλον του λαού μας καί της χώρας μας.

Καλή μας τύχη, λοιπόν, με τις μάχες που θα δώσουμε προσεχώς!

Έτσι κι αλλοιώς, καί εμείς οι Έλληνες, αλλά καί “αυτοί”, φτάσαμε στην τελική ευθεία.

 

«Δεν πρέπει να μείνει, παρά μόνον ένας!»

 

ΤΕΛΟΣ

Advertisements

Μάτριξ καί πύλες – 3

12 Σχόλια

(προηγούμενο)

ντάξει, στα προηγούμενα θεμελιώσαμε πολύ καλά τη μεθοδολογία της έρευνάς μας! Μήπως, όμως, κυνηγάμε χίμαιρες;

Αυτό, υπολογίζω πως υπάρχουν τρείς τρόποι να το απαντήσουμε στην πράξη (καί δεν νομίζω πως ξεχνάω κάποιον άλλον) :

  • Είτε πέφτουμε με τα μούτρα στον προγραμματισμό υπολογιστών καί τον πειραματισμό. (Καί τις ιστορικές μελέτες.)
  • Είτε φροντίζουμε να …γίνουμε αθάνατοι! (Ώστε, ζώντας μερικές χιλιάδες χρόνια, να δούμε ιδίοις όμμασιν τί παίζει.)
  • Είτε αναρωτιόμαστε, αν όσα ζητάμε τα ξαναζήτησαν καί τα ξέρουν / ήξεραν κι άλλοι.

Απ’ αυτούς τους τρόπους, γιά τον γράφοντα (δεν ξέρω γιά εσάς) οι δύο πρώτοι είναι ανέφικτοι. Ο τρίτος, όμως, καί εφικτός είναι, καί προσφέρει μιά μεγαλειώδη επιβεβαίωση σε όσα σκεφτήκαμε – έχοντας κατ’ επανάληψη δοκιμαστεί στην πράξη (σε άλλες έρευνες). «Του πρώτου τα πατήματα, διοφύρι του δευτέρου!», όπως λέει η παροιμία (που αναφέρει ο Λασκαράτος, αν θυμάμαι καλά).

Επομένως, εξειδικεύουμε την ερώτηση: μήπως ειδικά οι αρχαίοι ημών… έστω, τα ιερατεία τους, σκεφτόντουσαν έτσι / έπαιρναν αποφάσεις έτσι;

Γιάααα να δούμε!…

 

v. Μερικά αρχαιο-Ελληνικά ευρήματα.

Εδώ, πρέπει ν’ ακονίσουμε λίγο τη φαντασία μας. Όχι, βέβαια, προς την κατεύθυνση να φανταζόμαστε πράσινα ανθρωπάκια καί λοιπές απιθανότητες, αλλά ως προς το τί θα μπορούσαν ν’ απεικονίζουν κάποια ευρήματα των αρχαίων ημών. Τί θα μπορούσαν ν’ απεικονίζουν, πλήν του προφανούς.

Ξεκινάμε με το πρώτο, την αναθηματική ασπίδα (που βρίσκεται στο μουσείο) των Δελφών:

Τί παρατηρούμε; Κάτι που μοιάζει αρκετά με το τοπογραφικό της Ποσείδιας! αλλά δεν είναι· είναι απεικόνιση του Ηλιακού μας Συστήματος. (Όπως είναι καί το τοπογραφικό της Ποσείδιας, άλλως τε.) Ο Ήλιος στη μέση, τέσσερεις τροχιές κολλητά, κι άλλες τρείς παραέξω. Κάθετα, «από τον βορρά των χαρτών» θα λέγαμε, έχουμε δύο βέλη προς τον Ήλιο. Κι ένα εξόγκωμα επάνω απ’ τις αιχμές των βελών, που θεωρώ πως είναι η Σελήνη. Υπόψη, οι τροχιές κάτω απ’ τις δύο με τα βέλη, διακόπτονται. (Από μέσα προς τα έξω: μία διακοπτόμενη, μία με βέλος. Μία διακοπτόμενη, μία με βέλος.)

Γιά καλύτερη παρατήρηση (επειδή η σκουριά του μπρούντζου δείχνει τα «τροχιακά» εξογκώματα λίγο κολλημένα μεταξύ τους), ιδού ξανά η ασπίδα· περασμένη τώρα από φίλτρα του προγράμματος επεξεργασίας εικόνας που χρησιμοποιώ (του Gimp) :

Σε σύνολο:

Καί στη λεπτομέρεια που μας ενδιαφέρει:

Τί μας δείχνει τελικά το σχέδιο; Προφανώς ελάσσονα ευθυγράμμιση (inferior conjunction) Ήλιου, Ερμή, Γής, καί Σελήνης – σε Πανσέληνο. (Αν θεωρήσουμε ως εσώτατη τροχιά την του Ηφαίστου. Καί γιατί να μην τη θεωρήσουμε, άλλως τε; επειδή θεωρούν τον Ήφαιστο ανύπαρκτο οι οπαδοί της Γενικής Σχετικότητας; ) Ειλικρινά, δεν ξέρω σε ποιά ημερομηνία συνέβη αυτή, όπως δεν ξέρω με ποιό γεγονός συνδέεται. Πάντως, είμαι απόλυτα σίγουρος γιά το τί βλέπω στο σχέδιο.

Σημειώστε ότι, εφ’ όσον η ασπίδα αυτή έχει χρονολογηθεί κάπου τον 7ο αιώνα πΧ, ο βορράς της Γής κατά το θερινό ηλιοστάσιο έδειχνε τότε περίπου τις 10 μοίρες του Καρκίνου. Κάπου εκεί βρίσκεται το άστρο χ-Καρκίνου, που σηματοδοτεί το πίσω δεξιά πόδι του κάβουρα. Δυστυχώς, δεν γνωρίζω αν έχει κάποια σημασία αυτό.

 

Ως επιβεβαίωση των ισχυρισμών μου, έρχεται το περίφημο ημερολόγιο των Αζτέκων με τη Μέδουσα στο κέντρο:

Γιάαα προσέξτε τα βελάκια!!!  🙂

Πρέπει να σημειώσουμε πως: (α) το Αζτέκικο ημερολόγιο έχει να κάνει με τις μαθηματικές χρονικές περιόδους, που λέγαμε· παρά με θέσεις άστρων. (Αυτή είναι η κύρια διαφορά του με τα δικά μας ευρήματα.) Καί (β) πως η μορφή στο κέντρο (η Μέδουσα), δεν είναι ούτε ο Ήλιος, ούτε η Σελήνη (που λένε μέχρι σήμερα οι ερευνητές). Είναι το γαλαξιακό κέντρο του Γαλαξία μας, το φοβερό καί τρομερό Τσιμπάλμπα Μπέ των Κιτσέ Μάγιας. Το οποίο όλοι οι λαοί της περιοχής εκείνης το θεωρούσαν ως κάτι το φρικαλέο. Πράγματι, πρόκειται γιά μία τεραστίας ισχύος μαύρη τρύπα, γύρω από την οποία περιστρέφεται το Ηλιακό μας Σύστημα κάθε 275,000 χρόνια περίπου. Έτσι (δηλ. εφ’ όσον δεχθούμε πως η Μέδουσα συμβολίζει το Τσιμπάλμπα Μπέ) αιτιολογούνται καί οι τρομερά μεγάλες χρονικές περίοδοι του μαγιάνικου ημερολογίου, όλα εκείνα τα -τούν (Μπακτούν, Πικτούν, Κιντσιλτούν, κτλ κτλ).

Πάμε, όμως, παρακάτω.

 

Άλλα ευρήματα, που πιθανόν βοηθάνε στην έρευνά μας, είναι αρκετά χρυσά σκουλαρίκια της Ελληνιστικής εποχής. Όπως πχ τούτο εδώ, που προέρχεται από αρχαιοκαπηλεία:

(Κλίκ επάνω στην εικόνα, γιά να βρήτε το πλήρες άρθρο με την πλήρη εικόνα.)

Ή μερικά ακόμη, που ετυχώς φυλάσσονται στο μουσείο Θεσσαλονίκης (αν δεν κάνω λάθος). Πχ τούτο εδώ:

(Κλίκ επάνω στην εικόνα, γιά να βρήτε το πλήρες άρθρο με την πλήρη εικόνα.)

Ίσως αυτο το δεύτερο ζευγάρι σκουλαρίκια να έχει σαφέστερο αστρονομικό συμβολισμό. (Τετραπλή συζυγία άστρων; ) Ίσως, πάλι, αυτά τα μοτίβα απλώς να ήταν της μόδας τα χρόνια από το 323 πΧ μέχρι (ας πούμε) το 100 μΧ – καί να μην απεικονίζουν τίποτε, πέραν όσων βλέπουμε. Όπως καί νά ‘χουν τα πράγματα, ήδη σας έδωσα τον τρόπο να βλέπετε κάποια ευρήματα των αρχαίων ημών με μιά διαφορετική ματιά.

 

Σημειώστε πως υπάρχουν κι άλλα ευρήματα των αρχαίων ημών, πολύ σαφέστερα ως προς τον αστρονομικό συμβολισμό, γιά τα οποία δεν θέλω να μιλήσω δημοσίως. (Διότι δίνουν …στεγνά σημαντικές ημερομηνίες!) Δεν είναι μόνο ότι δεν θέλω ν’ ανοίξω τα μάτια κατεστημένων αρχαιολόγων του κιλού· ο σοβαρώτερος λόγος είναι πως μαίνεται νοητικός πόλεμος εναντίον μας, ημών των Ελλήνων! Αυτός είναι ακόμη μία πλευρά του συνολικού πολέμου που δεχόμαστε, καί κατά την εκτίμησή μου η πιό σημαντική. (Διότι, έτσι καί κερδίσεις τον νοητικό πόλεμο, η νίκη σ’ όλους τους υπόλοιπους έπεται αυτομάτως.)

Όθεν, κεκλείδωται.

«- Μά, ρέ Εργοδότη, μ’ όσα έγραψες, δεν τους άνοιξες ήδη τα μάτια;»

Όχι! Όσα έγραψα εδώ, είναι μονάχα γιά δικό σας όφελος – καί πολλαπλώς ελεγμένα ως ανώδυνα. Άλλως τε, «αυτοί» ήδη έχουν κάνει μεγάλα καί σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση που ψάχνω, άρα τούτα εδώ τα γραφόμενα τα ξέρουν. Τα έχουν ήδη σκεφτεί πρό πολλού. (Θα σας το αποδείξω παρακάτω αυτό που λέω. Δυστυχώς, ισχύει.)

Μόνο, να ξέρουν καί να ξέρετε τα εξής:

  • Όσο καί να την ψάχνουν τη δουλειά «αυτοί», πάντα θα φτάνουν στην πηγή, αλλά ΔΕΝ θα πίνουν νερό. Είναι η μοίρα τους, καί καλά θα κάνουν να την αποδεχθούν!
  • Όσον φόρο αίματος καί να πληρώνουμε εμείς, πάντα ΕΜΕΙΣ θα κερδίζουμε στο τέλος.

Λίγη υπομονή, διότι παρακάτω μας περιμένουν τέρατα. (Δίποδα καί μή.)

…Αλλά καί ήρωες!

 

(επόμενο)

Μάτριξ καί πύλες – 2

4 Σχόλια

(προηγούμενο)

ήπως, όμως, στο μακροκοσμικό επίπεδο τα πράγματα είναι καλύτερα; (Από πλευράς κατανοήσεως, εννοώ.) Σαφώς όχι, δεν είναι. Αφ’ ενός, δεν φτάσαμε στο τέρμα της κατανοήσεως της λειτουργίας του Σύμπαντος. Πάντα θα μένει καί κάτι, που θα βρίσκεται πέρα απ’ την εμβέλεια της νοητικής λαβής μας! Καί, λογικό· εφ’ όσον είμαστε όντα πεπερασμένα – ενώι το Σύμπαν άπειρο. Στο κάτω-κάτω, αν τερματίζαμε τις …πίστες στο παιχνίδι της γνώσεως, θα γινόμασταν αυτομάτως θεοί!!! (Προσέξτε: δεν εξετάζω το κατά πόσο αυτό είναι αδύνατον, ή εφικτό. Αλλά είναι φανερό πως …δεν είμαστε!  🙂  Καί -κατά τα φαινόμενα- ούτε θα γίνουμε σύντομα.)

Αφ’ ετέρου, σκοπιμότητες / αδυναμίες χαρακτήρα / νοητικές αγκυλώσεις εμποδίζουν την ανοιχτή καί ειλικρινή έρευνα, ώστε να φτάσουμε ταχύτερα στην όποια αλήθεια μπορούμε τέλος πάντων. Ανακαλύψεις, που θα μπορούσαν να γίνουν αιώνες πρίν, ή άργησαν, ή δεν έγιναν ακόμη. (Αν θέλετε, κι επαν-ανακαλύψεις…)

Στα πλαίσια αυτά, στη σημερινή Φυσική δεν υφίσταται χώρος πχ γιά το στοιχείο του αιθέρα· αλλά, ενδεχομένως, καί γιά άλλου τύπου ενέργειες, μή γνωστές ακόμη στη σημερινή επιστήμη.

Εν πάσει περιπτώσει, πάμε να δούμε τί υλικό έχουμε – καί τί μπορούμε να κάνουμε με δαύτο.

 

ii-α. Κλασική Αστρολογία.

Επειδή γνωρίζω πολύ καλά το θέμα, η κλασική Αστρολογία -αν καί δεν είναι το απόλυτο «προβλεπτικό» εργαλείο- κρύβει αρκετό «ψωμί»· παρά το ότι έχει κατηγορηθεί πως δεν έχει καμμία επιστημονική βάση. Όπως την ξέρουμε, συνίσταται σε δυό-τρία στάνταρ βασικά θέματα: στην μελέτη των θέσεων των πλανητών του Ηλιακού μας Συστήματος (συν Ήλιου καί Σελήνης, καθ’ ό γεωκεντρική), καί των γωνιών μεταξύ τους. Οι θέσεις των αστρικών αυτών σωμάτων, πάλι, μελετώνται από δύο σκοπιές: από την καθαρή ουράνια (όπου θεωρούνται «μαθηματικά σημεία»), καί από την προβολή τους επάνω στη Γή. (Αυτό το τελευταίο είναι οι λεγόμενοι «οίκοι».)

Η κλασική Αστρολογία δεν είναι στατική γνώση, αλλά περιλαμβάνει μεγάλο πεδίο πειραματισμών. Πχ, ένα συγκεκριμένο προβολικό σύστημα («οίκων») απέκλειε το να γεννηθεί ένα παιδί στον Βόρειο Πόλο (διότι τσινούσαν τα Μαθηματικά των υπολογισμών – κάπου έβγαινε ένα μηδενικό στον παρονομαστή), οπότε έπρεπε να το διορθώσουν. (Μην ανησυχείτε! Το διορθώσανε ήδη, από τις αρχές του 20ου αιώνα!  🙂  ) Ή, αν η ανθρωπότητα πάει κάποτε στον Άρη γιά κατοικία, είναι φανερό πως -προκειμένου γιά υπολογισμό γενεθλίων ωροσκοπίων- η Αστρολογία πρέπει ν’ αλλάξει ως προς το κεφάλαιο αυτό, αν θέλει να προσαρμοστεί στις γεννήσεις επάνω στον Άρη. (Θα πρέπει να μπεί η παρατήρηση της Γής στο ωροσκόπιο, καί να βγεί η παρατήρηση του Άρη.) Κτλ, κτλ.

Μπερδεγουέη: Τί γίνεται, αν κάποιος άνθρωπος γεννήθηκε στη Γή, αλλά κατοικεί στον Άρη; Με ποιό ωροσκόπιο υπολογίζουμε τα μελλούμενά του; το γήϊνο, ή το αρειανό; Ιδού στάδιον δόξης λαμπρόν, γιά τους μελετητές!  🙂  Όμως, σας είπα: οι πειραματισμοί στην Αστρολογία συνεχίζονται – καί προφανώς θα συνεχιστούν γιά πολύ ακόμη.

Πάντως, κανείς (είτε συμβατικός επιστήμων, είτε «ανορθόδοξος» ερευνητής) δεν μιλάει γιά το τί πράγματι κρύβεται πίσω απ’ τους ισχυρισμούς της Αστρολογίας. (Το αιθερικό πεδίο είναι· μή σας μένει καμμία αμφιβολία. Αλλά, εφ’ όσον αυτό έχει φάει εξορία απ’ τη σημερινή Φυσική, μένουν οι αστρολογικοί ισχυρισμοί έωλοι. Κι όχι μόνον αυτοί.) Επίσης, η Αστρολογία τείνει ν’ αυτοπεριορίζεται σε γεννήσεις καί ζωές ατόμων. Σπάνια μελετάει κράτη ολόκληρα (δηλαδή, λαούς), ή γεγονότα.

Έ, λοιπόν, ακριβώς τα γεγονότα είναι που μας ενδιαφέρουν εδώ! Γι’ αυτά κάθησα κι έγραψα το παρόν κατεβατό!

 

ii-β. «Απόκρυφη» επεκτεταμένη Αστρολογία 1

Η κλασική Αστρολογία μελετάει μέν τις θέσεις των πλανητών του Ηλιακού μας Συστήματος, αλλά τις μελετάει χονδροειδώς. Πχ χρησιμοποιεί εκφράσεις όπως «ο Ουρανός στον Τοξότη». Εντάξει, αλλά ο Τοξότης καλύπτει ένα μεγάλο ουρανογραφικό πλάτος· θεωρητικά, τουλάχιστον, το ένα δωδέκατο του όλου ζωδιακού κύκλου. Ήτοι, 360/12 = 30 μοίρες.

[Στην πραγματικότητα, τα ζώδια είναι ή πλατύτερα από 30 μοίρες, ή στενώτερα. Δεν θυμάμαι να υπάρχει κανένα τους με πλάτος ακριβώς τριάντα μοίρες. Ωστόσο, οι αστρολογικοί υπολογισμοί δεν λαμβάνουν υπόψη τους αυτό το γεγονός, αλλά την θεωρητική διαίρεση του ίσου ουρανογραφικού πλάτους.

Αυτό, όμως, είναι μία πρώτη σοβαρή ένδειξη γιά ύπαρξη Μάτριξ στο μακροκοσμικό επίπεδο.]

Οι κάπως πιό σοβαροί αστρολόγοι, τώρα, μιλάνε γιά πχ «Διδύμους του πρώτου δεκαημέρου του ζωδίου τους», του δεύτερου, του τρίτου. Αλλά, ακόμη κι αυτή η υποδιαίρεση είναι αρκετά χονδροειδής.

Οπότε, τί δεί πράξαι;

Αν προχωρήσουμε τη σκέψη μας κατά μόνον ένα λογικό βήμα, συνειδητοποιούμε ότι οι αστερισμοί (καί οι ζωδιακοί) αποτελούνται από άστρα! Άρα, θα έπρεπε να μελετάμε τις θέσεις / σχέσεις των πλανητών σε σχέση με τουλάχιστον τα πιό ζωηρά απ’ αυτά! Να ψάχνουμε πχ τί γίνεται, όταν ο Ερμής βρίσκεται σε συζυγία με το Άλφα Παρθένου.

Τα συγκεκριμένα άστρα θεωρούνται «απλανείς αστέρες». Παναπεί, δεν αλλάζουν θέση γιά εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Όθεν, κάθε χρόνο (καί γι’ αρκετές γενιές) θα τα έχουμε στη διάθεσή μας σταθερώς, να μας βοηθάνε να φτιάχνουμε εκτεταμένο ωροσκόπιο.

Επειδή, τώρα, δεν θα βρούμε πουθενά τέτοια βιβλιογραφία έτοιμη, κάνουμε το δεύτερο λογικό βήμα: μελετάμε περιπτώσεις ανθρώπων που ξέρουμε το γενέθλιο ωροσκόπιό τους – ώστε να (εγκαθιδρύσουμε καί να) εμπλουτίσουμε τη δική μας βιβλιογραφία, βρίσκοντας αντιστοιχίες με όσα είπαμε (πλανήτες σύν απλανείς). Καί, σε ιδανική περίπτωση, φτιάχνουμε μιά βάση δεδομένων με γεγονότα (αυτά μας καίνε, είπαμε!), καί μελετάμε ανάποδα: σε ποιές τέτοιες ουράνιες θέσεις αντιστοιχούν. Τιτάνιο έργο, διότι ποιός κάθεται να πληκτρολογεί!… Ολόκληρη πολυπληθής ομάδα χρειάζεται, ν’ αποδελτιώσει εφημερίδες κτλ. Παρά ταύτα, φαίνεται πως «κάποιοι» ήδη κινήθηκαν προς αυτή την κατεύθυνση εδώ καί καιρό· το Έφ-Μπή-Άη εδώ καί χρόνια έχει καταχωρήσει στους υπολογιστές του ιστορικές ημερομηνίες επετείων, ώστε (όπως απάνω-κάτω έλεγε η ανακοίνωσή του) «να προλάβει φανατικούς, που θα βιαιοπραγούσαν -με βόμβες, κτλ- σε κάποια επέτειο, εκδικούμενοι ποιός ξέρει ποιόν».

Μόνον ημερομηνίες έχει καταχωρήσει;… Τέλος πάντων. Όπως σε κάθε παρόμοια περίπτωση, το θέμα δεν είναι τί κάνουν «αυτοί», αλλά τί κάνουμε (ή δεν κάνουμε) εμείς.

Τρίτο λογικό βήμα, είναι η συνειδητοποίηση πως η κλασική σημερινή Αστρολογία προφανέστατα είναι υποσύνολο μιάς ευρύτερης Αστρολογίας (που συνδυάζει καί τους απλανείς αστέρες). Καί πως το υπερσύνολο αυτό μάλλον το ξέρανε κάποτε οι αρχαίοι ημών – αν καί δεν το λέγανε. Όπως καταλαβαίνω, τό ‘χανε σεντουκιάσει ως καθαρά ιερατική γνώση.

Ακόμη ένα λογικό βήμα… Μήπως -πλήν απλανών- υπάρχουν κι άλλα ουράνια σώματα, που πρέπει να λάβουμε υπόψη μας γιά εκτεταμένο ωροσκόπιο;

Ναί, υπάρχουν.

 

ii-γ. «Απόκρυφη» επεκτεταμένη Αστρολογία 2

Εκείνα που τραβούν αμέσως την προσοχή μας, είναι τα κομμάτια του πάλαι ποτέ Φαέθωνα. Οι αστεροειδείς της ζώνης αστεροειδών! (Καί λογικά· αν υπήρχε στην εποχή μας ο Φαέθων, θα τον λαμβάναμε υπ’ όψη μας στα ωροσκόπια. Εφ’ όσον, όμως, δεν υπάρχει, θ’ ανοίξουμε δοσοληψίες με τους «κληρονόμους» του!)

Εδώ κι αν έχουμε παρουσία του (μακροκοσμικού) Μάτριξ!… Βλέπετε, ενώ στα άλλα άστρα τα ονόματά τους καί οι ιδιότητές τους (πχ το ότι ο Δίας αντιπροσωπεύει το μεταφυσικό στοιχείο του πυρός καί κουμαντάρει τον Τοξότη) μελετήθηκαν / αποδόθηκαν σε διάστημα ίσως καί δεκάδων χιλιάδων ετών,…

…μ’ άλλα λόγια, προέκυψαν ως συμπεράσματα μακροχρονίων συμπεριφορικών παρατηρήσεων των ουρανίων φαινομένων,…

…τα ονόματα των αστεροειδών δεν ακολούθησαν τέτοια διαδικασία! Αντιθέτως, ο κάθε αστρονόμος από το 1801 καί μετά (έτος ανακάλυψης του πρώτου τους, της Δήμητρας), θεώρησε καλό να δίνει στους ανακαλυπτόμενους αστεροειδείς όποιο όνομα του κατέβαινε στη γκλάβα!

Τυχαία διαδικασία; Έμπνευση; Απόκρυφες γνώσεις σε απόκρυφα βιβλία σε απόκρυφα υπόγεια; (Ωραίο θά ‘ταν γιά μυθιστόρημα, αλλά δεν νομίζω. Μπορεί, βέβαια, να υπάρχουν καί μερικά τέτοια βιβλία -σάμπως επισκέφθηκα ποτέ τέτοιες βιβλιοθήκες, γιά να ξέρω; -, αλλά, ακόμη κι αν υπάρχουν, έχω λόγους να μήν δέχομαι πως καλύπτουν πλήρως αυτό το γνωστικό πεδίο.)

Μπάααα, αδελφοί μου, τίποτε απ’ όλ’ αυτά! Καθαρό Μάτριξ, καί μόνον! Τα ονόματα των αστεροειδών προκύπτουν από τον -μή συνειδητώς συλλαμβανόμενο- μυστικό ψίθυρο του Μάτριξ στα ημίσοφα κεφάλια των αστρονόμων!

Πάντως, ο συφιλιδικός πόρδος Έλγιν δεν έχασε καιρό. Μόλις έμαθε την ύπαρξη των αστεροειδών (απ’ το φιλαράκι του τον Πιάτζι), τράβηξε γιά Ακρόπολη… καί κατέστρεψε την καρυάτιδα του Φαέθωνα με τα πριόνια καί τα σφυριά. (Δείγμα πως «κάτι» είχε διαβάσει απ’ τα απόκρυφα βιβλία, που είπαμε – αλλά δεν τον κάλυπτε  πλήρως. Γι’ αυτό περίμενε την επιβεβαίωση του αστρονόμου φίλου του.)

 

iii-α. Ο συνδυασμός.

Πες ότι τα μελετάμε καλά όλα τα παραπάνω. Πες ότι τα καταλαβαίνουμε. Πες ότι πλακωνόμαστε στον προγραμματισμό, καί κατασκευάζουμε ένα υποδειγματικό αστρονομικό πρόγραμμα με απίθανες παραμέτρους αναζητήσεως, που δουλεύει με μιά τρομερή βιβλιοθήκη αποδελτιωμένων γεγονότων.

Ποιό το όφελος; Τί κερδίζουμε;

  • Πρώτον, το μέλλον δεν είναι καί τόσο …μέλλον.
  • Δεύτερον, το σκοτεινό παρελθόν φωτίζεται.

Δηλαδή, στην πρώτη περίπτωση: γνωρίζοντας τις αστρικές αντιστοιχίες του παρελθόντος, γνωρίζουμε καί τα μελλοντικά γεγονότα, τα οποία θα επαναληφθούν υπό τις ίδιες αντιστοιχίες. Βέβαια, πρώτα υποθέτουμε ότι τα ίδια αίτια φέρνουν τα ίδια αποτελέσματα. Είν’ αλήθεια πως αυτή η συγκεκριμένη υπόθεση σηκώνει πολλή συζήτηση… εφ’ όσον έχουμε ελεύθερη βούληση καί -θεωρητικά, τουλάχιστον- μπορούμε ν’ ανατρέψουμε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. (Ειδικά αυτά, που δεν μας ευνοούν.) Αλλά δεν θα την ξεκινήσουμε τώρα. Απλά, θα διατυπώσουμε παρακάτω κάποιες σκέψεις περί αυτής.

Στη δεύτερη περίπτωση, αφ’ ενός ρίχνουμε φώς στις σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας, αφ’ ετέρου κάνουμε το ίδιο γιά τα ασαφή, ή σκοτεινά κίνητρα των ιστορικών προσώπων. Πχ βλέπουμε κάποιον βασιλιά να εκστρατεύει εναντίον κάποιου άλλου λαού τελείως ξαφνικά, καί χωρίς να υπάρχει αίτιο. Ή, μήπως, υπάρχει;

Αλλά το κίνητρό μας δεν είναι μονάχα η σοβαρή έρευνα της Ιστορίας καί η αποκατάσταση των χαμένων ψηφίδων της!

 

iii-β. Τα «καυτά» συμπεράσματα.

Η περιγραφή του προαναφερθέντος μηχανισμού, όπως τη διατυπώσαμε, δεν φανερώνει τη μεγάλη του δύναμη. Ποιά είν’ αυτή, τότε; Πού ελλοχεύει;

Κοιτάξτε! Αν ζητάμε να βρούμε πχ πότε συμβαίνει έκλειψη Ηλίου (οποιουδήποτε είδους), δηλαδή πότε περνάει η Σελήνη μπροστά από τον Ήλιο, θα διαπιστώσουμε πως αυτό το φαινόμενο συμβαίνει κάθε λίγα χρόνια. Δύο, ίσως τρία… Πάντως, αρκετά συχνά. Αν, όμως, ζητάμε να βρούμε συγκεκριμένα κάθε πότε συμβαίνει έκλειψη Ηλίου πχ δίπλα στον Βασιλίσκο (καί δή, με απόκλιση πχ το πολύ δύο μοιρών – όπως όταν ξεκίνησε ο πόλεμος των Ατλάντων εναντίον μας), τότε θα διαπιστώσουμε πως ίσως αυτό συμβαίνει κάθε σαράντα, ίσως πενήντα χιλιάδες χρόνια! Κι αν το εξειδικεύσουμε, καί ζητήσουμε πχ να δούμε πότε αυτό το φαινόμενο συμβαίνει συγκεκριμένα πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό, τότε ίσως οι υπολογισμοί μας να δώσουν περίοδο πχ μισού εκατομμυρίου ετών.

Δηλαδή, όσο περισσότερο εξειδικεύουμε την αναζήτησή μας, τόσο περισσότερο μεγαλώνει η χρονική περίοδος να επαναληφθεί το φαινόμενο που ζητάμε.

Καί λοιπόν;

Λοιπόν… Νομίζω ως απόλυτα λογική την υπόθεση, ότι πολύ αραιά επαναλαμβάνονται μονάχα τα μεγάλης σημασίας γεγονότα!

Ποιά μπορεί να είναι αυτά;

Τελείως πρόχειρα: γέννηση ιδρυτών θρησκειών, ίδρυση θρησκειών, γέννηση φυλών καί υποφυλών, θάνατος φυλών καί υποφυλών… κι ό,τι άλλο σχετικό βγάλει η λογική μας καί η φαντασία μας. Ώστε, αν ανακαλύψουμε τους αστρικούς συνδυασμούς που φέρνουν τέτοια γεγονότα, πιθανόν να τα προκαλέσουμε κιόλας! Ή να τ’ αποφύγουμε, αν δεν μας αρέσουν. (Η ελεύθερη βούληση, που λέγαμε.) Όπως καταλαβαίνετε, οι αστρικοί συσχετισμοί σε γεγονότα μεγάλης σημασίας είναι καί οι ίδιοι ισχυροί. Δηλαδή, «πύλες»!

Όπως καταλαβαίνετε, δίς, οι λάθος επιλογές σε τέτοια θέματα Α-ΠΑ-ΓΟ-ΡΕΥ-Ο-ΝΤΑΙ διά ροπάλου!!!

Ή, μήπως, νομίζετε πως πχ ο Προμηθέας έφτιαξε τα βρωμοανθρωποειδή του, χωρίς να λάβει υπ’ όψη του δεδομένα του τύπου που προεκθέσαμε;

 

iv. Καί τα Μαθηματικά.

Δεν είναι μόνο οι αστρικές θέσεις, που προσδιορίζουν το μακροκοσμικό Μάτριξ. Στο μοντέλο μας μπαίνουν καί κάποια Μαθηματικά. (Μας αρέσει-δέ μας αρέσει.) Δυστυχώς, όμως, η έρευνα επάνω σ’ αυτά είναι δυσχερέστερη από την αντίστοιχη των άστρων, διότι δεν έχουμε σταθερά σημεία ν’ αρχίσουμε. Να μετράμε χρονικές αποστάσεις καί τους λόγους (δηλ. τις αναλογίες) αυτών, ναί… αλλά ξεκινώντας από πού; καί γιατί απ’ το σημείο Α, κι όχι απ’ το σημείο Β; Καί γιατί να έχει κάποια σημασία (γιά την Ελλάδα, εννοείται) ξέρω ‘γώ ένας σεισμός στους ανθρωποφάγους της Βόρνεο, ο οποίος προκύπτει πολλαπλασιάζοντας επί 1.618 το διάστημα μεταξύ δύο Τουρκικών προκλήσεων στο Αιγαίο;

Πολλά τα ερωτήματα.

Εν πάσει περιπτώσει, καί παρά το γεγονός ότι πρέπει να «θεσμοθετήσουμε» τα πάντα, ξεκινώντας από τα ίδια τα θεμέλια της έρευνάς μας, θεωρώ αυτό το πεδίο τρομερά ενδιαφέρον· καί πιστεύω πως, όταν δημιουργηθεί μιά κάποια σταθερή βάση δεδομένων, η πρόοδος από ‘κεί καί μετά θα είναι ταχύτατη.

Ως χαρακτηριστικότερο παράδειγμα εφαρμογής των «μυστηριωδών» αυτών Μαθηματικών, αναφέρω την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης – γιά την οποία είμαι σίγουρος: οι αρχαιολόγοι (γεωλόγοι, κτλ) την έχουν προσδιορίσει τώρα τελευταία ανάμεσα στο 1620 πΧ καί το 1630 πΧ, με πιθανώτερο έτος το 1627 πΧ. (Παλιότερα δίνανε απόκλιση πάνω από 50 χρόνια.) Όλοι αυτοί ψιλοπαραπονιούνται ότι ναί μέν, οι μέθοδοί τους (πχ δακτύλιοι δέντρων, γεωλογικά στρώματα, κτλ) έχουν ακρίβεια δεκαετίας, αλλά δεν μπορούν να προσδιορίσουν την ακριβή χρονιά. Αντιθέτως, γιά μένα ο υπολογισμός είναι απλός: πρόκειται γιά το 1625 πΧ. Γιατί; Διότι στο πραγματικό «έτος μηδέν» της χρονολογίας μας, που είναι το 7 πΧ (μή ρωτάτε τώρα το γιατί), προσθέτουμε… καλύτερα, αφαιρούμε (μιά που πάμε προς το παρελθόν) 1000*φ έτη, δηλαδή 1618, καί φτάνουμε στο 1625 πΧ.

Γιά να κλείσουμε: στο πεδίο της μαθηματικής έρευνας των «τομών» του Μάτριξ στον χώρο καί τον χρόνο, δεν θεωρώ τίποτε ως οριστικό· η έρευνα θα συνεχιστεί γιά πολύ ακόμη. Κι ελπίζω όχι μονάχα από μένα!

 

(επόμενο)

Μάτριξ καί πύλες – 1

29 Σχόλια

 

* Αφιερώνεται στον Παλαιό *

 

Η αστροπύλη άνοιξε σε δράκους άλλης Γής!
Φυλάξτε τις κ_λάρες σας, γιατ’ ο τσολιάς εγγύς!
[Αντιγράφω από μνήμης το ποιητούργημα του Μάρκο ντε Σάντ,
που απευθύνεται σε ηπαπαραίους καί λοιπά ανθρωποειδή.
Από την ποιητική συλλογή:
«Κάποιος (δεν θυμάμαι ποιός) ήρθε, καί την έχει μεγάλη!» (Την υπόληψη.  🙂  )]

 

ύσκολο θέμα σήμερα, αλλά μεγάλη η συνεισφορά μου. (Ελπίζω.)

Όταν λέμε «Μάτριξ», κι όπως το βλέπω εγώ: κατά βάση εννοούμε ένα σύνολο κανόνων επιβαλλομένων στον χώρο καί στον χρόνο. Δηλαδή, το Σύμπαν (η Φύση, όπως θες πές το) είναι αυτό που είναι (πχ οι πλανήτες κάθε πλανητικού συστήματος περιστρέφονται γύρω από έναν ήλιο, κτλ κτλ), αλλά υπάρχουν καί κάποιοι κανόνες παραπανήσιοι, οι οποίοι συν-διαμορφώνουν την πραγματικότητα.

Κατά τη γνώμη μου, αυτοί οι κανόνες (α) είναι τεχνητοί (δηλαδή, έχουν τεθεί από έλλογα όντα πλήν του Θεού), καί (β) διαμορφώνουν τοπική πραγματικότητα. Αλλά όλ’ αυτά θα τα εξετάσουμε παρακάτω, με την ησυχία μας.

Φυσικά, η παρούσα μικρή μελέτη κάθε άλλο παρά πλήρης είναι. Εκτός αυτού, ακόμη καί τα -σχετικώς λίγα- παρατιθέμενα στοιχεία οδηγούν σε τεράστιο πεδίο έρευνας. Πιστεύω, όμως, πως η όλη ερευνητική προσπάθεια αξίζει.

 

i-α. Προοίμιο – Το γνωσιακό έλλειμμα των Φυσικών.

Στην ανάρτηση του ποιητή μας, υπό τον τίτλο «Morbus gravis», θα βρήτε παρατιθέμενα μιά σειρά βίντεο, που -υποθετικώς- αναφέρονται στο Μάτριξ. Αυτά όλα μιλάνε γιά τον μικρόκοσμο (άτομα καί υποατομικά σωματίδια), όπου κάποιοι Φυσικοί υποτίθεται πως ανακάλυψαν δομές, προσομοιάζουσες με σειρά εντολών προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή. Όθεν, συμπεραίνουν πως όλος ο κόσμος μας είναι κάτι σαν τεράστιο πρόγραμμα ενός τεράστιου υπολογιστή.

Άρα, όλοι ζούμε σε μιά προσομοίωση… σ’ ένα όνειρο, πιό απλά.

Από ‘κεί καί μετά, συνδέουν αυτό το συμπέρασμα με τον πλατωνικό μύθο του σπηλαίου, με βουδδισμούς / νιρβάνες, καί δε συμμαζεύεται.

 

Έχω, όμως, να πω τα εξής… κι έχω να τα πω ως ειδικός της Φυσικής, κι όχι ως φιλομαθής αναγνώστης περιοδικών «εκλαϊκευμένης» επιστήμης:

Επειδή γνωρίζω άριστα τη διαδικασία παραγωγής κορυφαίων Φυσικών της καριέρας (προφεσσόρων τε καί ερευνητών), σας δηλώνω πως η διαδικασία αυτή δεν περιλαμβάνει την βαθειά κατανόηση της συγκεκριμένης επιστήμης.

Γιατί;

Διότι, εμποτισμένοι -σχεδόν- άπαντες από το «δυτικό» πνεύμα της βιασύνης (γιά την ακρίβεια, της χρησιμοθηρίας-απληστίας τύπου «εδώ καί τώρα»), δεν κάθονται να ξοδέψουν χρόνο σε κατανόηση της επιστήμης τους· καί δή, βαθύτατη. Η όλη τους προσπάθεια συνίσταται στο να «καθαρίσουν» τις εξετάσεις με καλό βαθμό, καί μετέπειτα ν’ αναρριχηθούν στην πανεπιστημιακή ιεραρχία. Γρήγορα. Βιαστικά. Μή χάνοντας δευτερόλεπτο.

Αν τους ρωτήσεις πότε σκοπεύουν ν’ ασχοληθούν σοβαρά με το υλικό τους (καί όχι εξετασιοκεντρικώς), σου απαντούν: «- Αργότερα!». Ένθα «αργότερα» σημαίνει όταν θα έχουν στρογγυλοκάτσει σε καρέκλα, καί δεν θα τους κουνάει κανείς. Πλήν όμως, αυτό το «αργότερα» δεν έρχεται ποτέ. Βλέπετε, κάθε εποχή, κάθε χρόνος, κάθε μέρα, κάθε περίοδος της ζωής μας, έχουν τις δικές τους απαιτήσεις – η δέ ζωή μας δεν είναι άπειρη. Κι ό,τι δεν γίνεται εγκαίρως, έχει ελάχιστες πιθανότητες να γίνει αργότερα.

Επειδή είχα δεί αρκετούς τέτοιους κατά τα φοιτητικά μου χρόνια, ξέρω πως αντιμετωπίζουν τα μαθήματα ως «πακέτο» ύλης σεμιναρίου πχ 200 ωρών (ας πούμε, ετήσιο μάθημα 6 ωρών εβδομαδιαίως, 4 θεωρία / 2 εργαστήριο, επί 35 εβδομάδες του απρόσκοπτου διδακτικού έτους), συν τα συνοδευτικά αυτής της ύλης «πονηρά»· δηλαδή βιβλιογραφία αναφοράς (υποτίθεται γι’ αργότερα), βιβλία με λυμένα δύσκολα προβλήματα, σημειώσεις… κτλ παρόμοια, προοριζόμενα γιά τα γατόνια που την ψάχνουν κρυφά γιά καλό βαθμό. (Εντάξει, έχουν κι ένα δίκιο: η μέρα έχει μόνον 24 ώρες· κι αν είναι να τηρήσουν την «κατανοητική» αναλογία 1 προς 10 -δες αμέσως παρακάτω-, τότε πρέπει να σπουδάζουν γιά …σαράντα χρόνια! Απ’ την άλλη, όμως, δεν γίνεται να φας ομελέττα, χωρίς να σπάσεις αυγά.)

Όμως, όταν δεν σκοτώνεις το τέρας μικρό, θα σε σκοτώσει αυτό όταν μεγαλώσει. Έτσι, προσωπικώς δεν απορώ καθόλου με ανοησίες του τύπου: «Ο Θεός δεν παίζει ζάρια με τον κόσμο!»… σαφέστατο δείγμα ότι αυτοί που τις εκστομίζουν, ανάθεμα κι αν κατανόησαν τί διάβαζαν! (Αδιάφορο αν έχουν πάρει δέκα Νομπέλ.)

Συνεπώς, γιά όποιον -στον καιρό της μαθητείας του- δεν τήρησε τον χρυσούν κανόνα: «10 ώρες κατανόηση γιά 1 διάβασμα», τίθενται αμείλικτα τα ερωτήματα:

  • Αν κατάλαβε.
  • Τί κατάλαβε.
  • Πώς το κατάλαβε.

Καί, κατά κανόνα, η τριπλέτα των απαντήσεων είναι: δεν / τίποτε / εντελώς σκατά. Γι’ αυτό ακούς ουρανομήκεις ανοησίες, πχ ότι το «πείραμα του αιώνα» θα επιβεβαιώσει το Μπίγκ Μπάνγκ! (Ναί, πώς;! Θα επιβεβαιωθεί πειραματικώς ένα συμπέρασμα μιάς καθαρά νοητικής θεωρίας, η οποία δεν στηρίζεται σε κανένα προγενέστερο πειραματικό δεδομένο! Καί μάλιστα, συμπέρασμα ισχύον υπό προϋποθέσεις!!! Τώρα, από πότε στη Φυσική κάνουμε άλματα υπερβάσεων της λογικής –ράβδος ες γωνίαν, άρα βρέχει-, δεν γνωρίζω. Μάλλον έχω χάσει επεισόδια.)

Τί να κάνουμε; σ’ αυτόν τον ντουνιά ο καθένας «την ακούει» με την παραμύθα του. Άλλος με χασίς, άλλος με ποδόσφαιρο… Κι οι δυτικές νοημοσύνες του iq 145 την ακούν με τις συστατικές επιστολές (καί τις κλειστές λέσχες εξουσίας), με τις οποίες (νομίζουν πως) ανεβαίνουν λίγο παρακάτω απ’ τον Θεό. Τά ‘παμε…

 

Είπαμε τί γίνεται, όταν οι εκκολαπτόμενοι επιστήμονες παραλείπουν σημαντικά πράγματα. Αλλά υπάρχουν μερικοί ακόμη «χρυσοί κανόνες» καί γιά τους ήδη καριερίστες Φυσικούς. (Δεν γλυτώνουν εύκολα! Lol!!!)

«Φυσική» σημαίνει έρευνα στη Μαμά Φύση. (Κι όχι στο μυαλό του Αϊνστάϊν, ή της επιστημονικής ομάδας πίσω απ’ αυτόν – που τον έβγαζε ασπροπρόσωπο τον κόπανο, κύριοι «συνάδελφοι».) Όταν, λοιπόν, ερευνούμε το τί συμβαίνει στη Μαμά Φύση, πρέπει σαφώς να κατανοούμε πως υπάρχουν τρία επίπεδα στην έρευνά μας – θέλουμε-δέ θέλουμε, μας αρέσει-δέ μας αρέσει:

  • Το (να το πώ έτσι) «όντως όν» στο παρατηρούμενο.
  • Το συμπεριφορικό μοντέλο του παρατηρουμένου.
  • Τα Μαθηματικά, που μας βοηθάνε να καλουπώσουμε το συμπεριφορικό μοντέλο.

Πολλοί ταυτίζουν το δεύτερο με το τρίτο, αλλ’ αυτό δεν είναι σωστό. (Άσε που οι περισσότεροι αδιαφορούν γιά το πρώτο!)

Υπάρχει κι ένα τέταρτο επίπεδο. Τελείως αχρείαστο μέν· αλλά, εφ’ όσον υφίστανται καί κόπανοι, …υπαρκτό. Το εξής:

  • Η ερμηνεία των Μαθηματικών, που μας βοηθάνε κτλ.

Εδώ ακριβώς γίνεται ο κακός χαμός, αν καί δεν θά ‘πρεπε. Γιατί; Διότι τα Μαθηματικά, ως «γλώσσα» ακριβούς περιγραφής, δεν επιδέχονται πολλές ερμηνείες. Είναι ερμηνευτικώς μονοδιάστατα! Επίσης, τυγχάνουν καθολικής ισχύος. Γι’ αυτό βλέπεις, όταν πχ κολλάνε οι θετικοί αριθμοί, μπαίνουν στο παιχνίδι οι αρνητικοί αριθμοί. Όταν κολλάνε κι αυτοί, μπαίνουν οι φανταστικοί / μιγαδικοί. Καί ούτω καθ’ εξής. (Ναί, έχει κι άλλα είδη αριθμών ο μπαχτσές: τους τετραδικούς καί τους οκταδικούς… καί, φαντάζομαι, προς το παρόν! Σε καναδυό αιώνες ακόμη, βλέπουμε!  🙂  ) Μ’ άλλα λόγια, τα Μαθηματικά αφ’ ενός δεν αφήνουν περιθώριο γιά παρανοήσεις, αφ’ ετέρου δεν κολώνουν πουθενά (σά Χαϊλούξ Τογιότα, να πούμε! lol!!!) – εφ’ όσον στηρίζεσαι πάνω τους, γιά να ερμηνεύσεις τα φυσικά φαινόμενα.

Αλλά, όσο υπάρχουν ημιμαθείς καί χαζοβιόληδες, εισχωρούν καί παρεξηγήσεις – με «ερμηνείες» τραβηγμένες απ’ τα μαλλιά! (Πχ «η πιθανότητα να βρίσκεται το ηλεκτρόνιο κάπου», μπλά-μπλά-μπλά. Ποιά «πιθανότητα», ρέ βλάκα Μάξ Μπόρν; Γιά «πιθανότητες» μίλησε ο Σραίντιγκερ; Αυτό κατάλαβες εσύ; )

 

[Παρένθεση – περί μαθηματικής ερμηνείας της Φύσεως.

«- Γιατί επιμένεις στα επεξηγηματικά περί των Μαθηματικών, ρέ Εργοδότη; Υπάρχουν κι άλλες ερμηνείες των φυσικών φαινομένων;»

Ναί, αμέ! Έτσι, πρόχειρα – κι ίσως η σημαντικώτερη μή-μαθηματική: ο Θεός! Άμα αρχίσεις να λες: «- Στον Θεό οφείλεται αυτό, το άλλο, το παράλλο!», έχεις μιά πλήρη εξήγηση των φυσικών φαινομένων. Καί μήν κοροϊδεύετε, διότι η επιλογή της επεξηγηματικής γλώσσας των φυσικών φαινομένων είναι α-ξι-ω-μα-τι-κή! Δηλαδή, δεν επιδέχεται απόδειξη· ανατρέπεται, δέ, μόνο με άλλο αξίωμα «αλλήλοις αποκλειόμενον» με αυτό που διάλεξες.

Εάν αμφιβάλετε, να πάτε ξανά πίσω στη Β’ Γυμνασίου, να μάθετε τις ιδιότητες του αξιώματος! Τις οποίες, ειρήσθω, ούτε ο Αϊνστάϊν -που πολλοί τον τιμούν ως άκρως πανέξυπνον- τις ήξερε! Αν τις ήξερε, δεν θα έλεγε / δεχόταν χοντρομαλακίες· ότι δηλαδή τα αδρανειακά συστήματα αναφοράς καί υπάρχουν, καί …δεν υπάρχουν! Τόση βλακεία, ούτε μαθητής Γυμνασίου -με τις ορμόνες φουντωμένες- δεν επιδεικνύει!

Τα παραπάνω -περί Μαθηματικών καί Θεού- έχουν κάποιες …συνέπειες· κατεβατά ολόκληρα μπορούμε να γράψουμε γιά τη «λογική» των λίγο μετά την Αναγέννηση επιστημολογούντων, πχ των Ιησουϊτών. Όμως, δεν είναι της παρούσης η ανάπτυξη τέτοιου θέματος.]

 

Γιά να γίνω πιό κατανοητός περί των ερευνητικών επιπέδων, ας πάρουμε ένα ηλεκτρόνιο.

Ουσιαστικά, ηλεκτρόνιο ίσον ένα μικροσκοπικό μπαλλάκι με αρνητικό ηλεκτρικό φορτίο, το οποίο γυρνάει γύρω-γύρω απ’ τον πυρήνα ενός ατόμου. Σε ελλειπτική τροχιά, γιά οικονομία ενέργειας. Αυτές οι λίγες λέξεις είναι το «όντως όν» του ηλεκτρονίου (το πρώτο ερευνητικό επίπεδο, που λέγαμε), καί συγνώμη αν παρέλειψα κάτι.

Όμως, άμα ρωτήσετε έναν Φυσικό τί είναι το ηλεκτρόνιο, το 99.99% του πληθυσμού αυτής της περίεργης φυλής θα πάει κατ’ ευθείαν στο τρίτο ερευνητικό επίπεδο· θα σας πετάξει κατακέφαλα την κυματική εξίσωση του Σραίντιγκερ, καί θα σας πεί ότι αυτή περιγράφει το ηλεκτρόνιο… κι άμα κατάλαβες, κατάλαβες. (Δίκην βαρύμαγκα μανάβη της λαϊκής, που έχει παρατεταγμένα τα κασάκια με τα φρούτα, κι έτοιμες τις ταμπέλες – «α’ ποιότητα 4 ευρώ, β’ ποιότητα 2.5 ευρώ». Καί σου προτείνει: «- Βάλε στη σακκούλα, κύριος!», αρνούμενος να κουνήσει απ’ την καρέκλα του.) Ναί, αλλά εσείς ρωτήσατε τί είναι το ηλεκτρόνιο, όχι ποιά Μαθηματικά περιγράφουν τη συμπεριφορά του!

Εάν θέλετε να κάνετε άγρια πλάκα σε Φυσικούς, αν θέλετε να τους δήτε σε κατάσταση λίγο πρίν τις ενέσεις των τρελλογιατρών, να επιμείνετε στην αρχική σας ερώτηση! Lol!!! (Ο γράφων, βεβαίως, εξαιρείται. Όχι, τώρα, η αλ’πού ‘κατό χρονώ, τ’ αλεπουδάκια ‘κατονδέκα! Δεν γίνονται αυτά!  🙂  ) Δεν μπορούν ν’ αντιμετωπίσουν ερωτήματα ουσίας, οι «συνάδελφοι», κι αναφέραμε παραπάνω τις (σοβαρώτατες) αιτίες προς τούτο.

Καί πάει στην ευχή! Ο Σραίντιγκερ ήταν ένας πραγματικά πανέξυπνος άνθρωπος, ο οποίος υπηρετούσε την επιστήμη του. Άρα, είχε κάθε δικαίωμα να γράφει «κουφές» εξισώσεις, διότι δεν απευθυνόταν σε άσχετους. Έλα, όμως, που σήμερα ο κάθε ημιμαθής επικαλείται έναν άλλον ημιμαθή, τον Μπόρν, ο οποίος νόμισε ότι κατάλαβε όσα έλεγε ο Σραίντιγκερ, καί πήρε την κυματοεξίσωση του τελευταίου καί της άλλαξε τα φώτα! Ως συνέπεια, (σχεδόν) όλοι σήμερα μιλάνε γιά «πιθανότητα» να βρίσκεται κάπου ένα ηλεκτρόνιο… διότι δεν μπορούμε, λέει, να υπολογίσουμε το πού πραγματικά θα βρίσκεται αυτό!

Σοβαρά, έ;

Κοίτα να δείς, τί μαθαίνει κανείς!…  🙂

Δυστυχώς, το κακό δεν περιορίστηκε στην άγρια φυλή των Φυσικούα. Τις «πιθανότητες» καί τα ρέστα τις βρήκαν του γούστου τους μέχρι κι οι μοντέρνοι φιλόσοφοι! (Σαν τον μακαρίτη τον Πόππερ, αν δεν κάνω λάθος.) Καί δώσ’ του γραπτά σεντόνια ολόκληρα (έμπλεα ανοησιών), γιά το αν ανατρέπεται η αιτιοκρατία!… (Εύκολο είναι, ρέ;) Το καλό είναι πως δεν νομίζω ότι επηρέασαν πολύ κόσμο, αυτές οι χαζές αντιλήψεις. Ποιός διαβάζει φιλοσοφία σήμερα;

 

i-β. Το (υποτιθέμενο) μικροκοσμικό Μάτριξ.

Επανέρχομαι στα βίντεο του Μάρκο. (Καί ναί, είχα την υπομονή να τα δώ όλα! Προσεκτικά.) Όλα μα όλα δείχνουν πολύ πρόχειρη κατανόηση της Κβαντομηχανικής, κι άσε καί την πιό δύσκολη Κβαντική Ηλεκτροδυναμική! Καί όντως, ο μικρόκοσμος έχει τελείως διαφορετικούς κανόνες απ’ την καθημερινότητά μας. Ωστόσο, παρελθέτωσαν απ’ εμού τα εκλαϊκευμένα βιντεάκια με τις όμορφες μουσικούλες καί τα όμορφα γραφικά του υπολογιστή. Δεν προτίθεμαι να ξεμάθω την (ακριβοπληρωμένη με τα νιάτα μου) Φυσική που ξέρω, γιά χάρη τους! Οπότε, μή μασάτε από τον «κώδικα προγράμματος υπολογιστή», που υποτίθεται ότι ανακάλυψαν οι «συνάδελφοι». Σας λέω εγώ πως δεν ισχύει, κι αυτό να σας αρκεί. (Αν δεν σας αρκεί, …επανάληψη τα παραπάνω.  🙂  )

Έγινα σαφής, νομίζω.

 

Είναι αλήθεια πως η Φύση μας έχει ήδη κλείσει το ματάκι σε συγκλονιστικά πράγματα, όπως πχ ότι άλλο το πάνω, κι άλλο το κάτω. (Δεν τά ‘χει ίσωμα αυτά τα δυό!) Ή, ας πούμε, μας έχει δείξει πως όντως υπάρχει αρνητικός χρόνος! Πως είναι δυνατόν το ταξίδι προς το παρελθόν, παναπεί. Αλλ’ αυτά τα θέματα δεν προσφέρονται γιά κουβέντες να περνάει η ώρα μας, καί δή κουβεντολόϊ ασχέτων με ημιμαθείς. Συμπερασματικώς, όμως – να μή μακρηγορούμε: δεν θα βρούμε ίχνη του Μάτριξ (δηλαδή επιβαλλομένων κανόνων κτλ κτλ) στα πειράματα με τα φωτόνια καί τις σχισμές καί τις αβεβαιότητες.

Επίσης… θα μου επιτρέψετε να παίξω κι εγώ ένα φιλοσοφικό παιχνιδάκι!

Αν ο παρατηρητής επηρεάζει το πείραμα (όπως τονίζεται κατ’ επανάληψη στα βίντεο του Μάρκο), θα δυσκολέψω την όλη φάση έτι περισσότερον: Ο τρόπος που κατανοούμε τα πράγματα, εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από το λεγόμενο «πνεύμα της εποχής»! (Αν δεν κάνω λάθος, πρόκειται γιά το λεγόμενο zeitgeist, γιά το οποίο μίλησαν κάτι Γερμανοί φιλόσοφοι των αρχών του 20ου αιώνα – νομίζω ο Κάντορ, καί δεν ξέρω ποιός άλλος. Βλέπετε, δεν είμαι καλός στα φιλοσοφικά αυτού του είδους. Μιά γνώμη, κύριε «Μποτίλια» μας; )

Όπως καταλαβαίνετε, αυτός ο ισχυρισμός κρύβει πολύ πράμα: συλλογικό ασυνείδητο, γένη των ανθρώπων, εγκεφαλικά κέντρα, ανέλιξη της ανθρωπότητας… Όθεν, χρειάστηκε ν’ αρχίσει ο 20ος αιώνας μΧ, ώστε τα πιό προχωρημένα μυαλά της ανθρωπότητας ν’ αρχίσουν να σκέπτονται με όρους ασυνέχειας, κι όχι συνέχειας. (Παναπεί, να οραματίζονται κεφτεδάκια να μπαίνουν στο στόμα τους, κι όχι να εξέρχεται από δαύτο μιά τσίχλα, που την τραβάς όσο γουστάρεις.) Χρειάστηκε να ξεκινήσει ο 21ος, ώστε όλοι να μιλάνε γιά «πιθανότητες» καί πολλαπλά Σύμπαντα. (Αδόκιμος όρος – το Σύμπαν είναι ένα, εξ ορισμού. Καί γιά να είμαστε πιό ακριβείς, προσωπικώς δεν θα τις αποκαλούσα «πιθανότητες», αλλά «πολλαπλά ενδεχόμενα».) Κι έχει ο καλός Θεός!

Το «πνεύμα της εποχής», λοιπόν… Γιάααα να δούμε τώρα, πώς θα το επιλύσετε κι αυτό το θέμα, κύριοι «συνάδελφοι», που (νομίζετε πως) τα μάθατε όλα!  🙂

 

Τέλος, να επισημάνω πως η διάδοση τέτοιων ιδεών δεν γίνεται από καθαρά επιστημονικό ενδιαφέρον· υποκρύπτει πολύ άσχημες σκοπιμότητες. Όπως πχ η προπαγάνδα γιά δήθεν επιστημονική απόδειξη περί υπάρξεως του επακριβώς κατά «Παλαιάν Διαθήκην» περιγραφομένου Θεού. (Φαίνεται κανείς δεν συνετίστηκε από τους Ιησουΐτες, που έφαγαν τα μούτρα τους κυνηγώντας ακριβώς τον ίδιο στόχο.) Ή, εφ’ όσον πλέουμε σ’ έναν ωκεανό πιθανοτήτων, κι αυτός με τη σειρά του συνδέεται με νιρβάνες καί τα ρέστα, γιατί ν’ αγωνιζόμαστε γιά το ο,τιδήποτε; Γιατί να μην παραδώσουμε μιά κι έξω σώμα καί πνεύμα σε μερικούς …καλούς κυρίους;

Αν ρωτάτε εμένα, ευχαριστώ, αλλά δεν θα πάρω!

 

Εφ’ όσον, όμως, δεν ανιχνεύουμε ύπαρξη Μάτριξ στο μικροκοσμικό επίπεδο, πού πρέπει να ψάξουμε;

Μά, φυσικά στο μακροκοσμικό!

 

(επόμενο)

 

Αποτίμηση των συλλαλητηρίων – Καί τώρα, τί; (ε’ μέρος)

140 Σχόλια

(προηγούμενο)

κόμη κάτι, άκρως σημαντικό – πριν προχωρήσουμε: ο ρόλος μερικών ιστολογίων, που περνάνε γιά πατριωτικά. Παριστάνουν τα πατριωτικά, αλλά δεν είναι. Καί πού το ξέρω αυτό; εκ του αποτελέσματος.

Είπαμε το Διαδίκτυο είναι υπερόπλο, αλλά αυτό το γνωρίζει κι η «άλλη» πλευρά. Καί το χρησιμοποιεί κατά κόρον. Έτσι, όπως σ’ άλλα ιστολόγια (κατά το μάλλον ή ήττον θρησκευτικού χαρακτήρα) έχουμε:

  • διακίνηση χαλκευμένων «προφητειών» (πρώτη διδάξασα τον 19ο αιώνα η Οξφόρδη με τον «Αγαθάγγελο» – καί άριστη μαθήτριά της σήμερα η …Θεία με το …έπος «Παϊσιάδα»),
  • ή διάφορες γριές με οράματα… φερ’ ειπείν «βλέπουν» στη θεία κοινωνία πως τρώνε τον Χριστό ζωντανόν (δεν θέλω να σκέφτομαι το πώς θα σχολίαζε ο Μάρκο ντε Σάντ το ρήμα «τρώνε», διότι το  θέμα είναι σοβαρό… Lol, εν πάσει περιπτώσει!  🙂  ),

φαινόμενα τα οποία ήδη τα στηλίτευσα, στα δήθεν πατριωτικά ιστολόγια έχουμε υπερπροβολή εμφυλιοπολεμικού κλίματος. Καί νά οι «Εαμοβούλγαροι», καί νά ο Μελιγαλάς, καί δε συμμαζεύεται!

Ο κατ’ αυτά λόγος; ότι πρέπει να δοθεί οριστική απάντηση στα διαχρονικά εγκλήματα της εντόπιας Αριστεράς.

Εκ πρώτης όψεως, αυτό φαίνεται σωστό – αλλά δεν είναι. Διότι, όσον αφορά το σήμερα, ο όρος «Αριστερά» καλύπτει (το προσπαθεί, έστω) ως δήθεν ιδεολογία διάφορα ετερόκλητα άτομα αλητήριου καί κακοποιού χαρακτήρα (καί παρακρατικού ταΐσματος), καθώς κι εγκληματικές / πρακτορίστικες συμπεριφορές· τα δε προαναφερθέντα ιστολόγια σιγοντάρουν στη συγκάλυψη μιάς άσχημης κατάστασης, καί δεν λένε τα πράγματα με τ’ όνομά τους. Μ’ άλλα λόγια, αν οι «άλλοι» θέλουν να φαίνονται ως ιδεολόγοι, τα πατριωτικά ( ; ) ιστολόγια γιατί τους κάνουν αβάντα στη δήθεν «ιδεολογία», καί δεν τους αποκαλούν / περιγράφουν όπως είναι αυτοί στην πραγματικότητα; (Αλήτες κι εγκληματίες, δηλαδή.)

Όσον αφορά το παρελθόν, δέ, οι εμφυλιοπολεμικοί «υπερπατριωτικοί» αφορισμοί απλώς παραποιούν την Ιστορία, προς όφελος των ξένων.

Ο Μελιγαλάς, γιά παράδειγμα. Επισύρει καταιγισμό «πατριωτικών» αφορισμών… «Ο κακός ΕΛΑΣ!», «Ο εγκληματίας Βελουχιώτης!», κτλ κτλ κτλ. Πλήν όμως, όλοι αυτοί οι λεβέντες γραφιάδες «ξεχνάνε» πως το 1944 ο ΕΛΑΣ ήταν μονάδα του Συμμαχικού Στρατηγείου της Μέσης Ανατολής! Γιατί το «ξεχνάνε», όμως, έ; Εδώ σε θέλω!

  • Εάν θεωρήσουμε πως ο ΕΛΑΣ εκτελούσε εντολές, τότε αυτομάτως ο ένοχος δεν είναι κάποιος Βελουχιώτης (ή κάποιοι φανατικοί Ελασίτες μέλη του ΚΚΕ), αλλά η αγγλίτσα. Άσε που ο Μελιγαλάς έγινε με εντολή του «γέρου της Δημοκρατίας»!

Τί σου κάνει κι αυτό το Αλτσχάϊμερ, έ «πατριωταράδες» μου; Ευτυχώς, βρέθηκε κι ένας Χατζάρας, να γράψει ότι οι δύο αγγλο-εβραίοι «διαμεσολαβητές» μεταξύ ΕΛΑΣ καί ταγματασφαλιτών όχι μόνο δεν ειρήνευσαν την κατάσταση, αλλά έβαλαν μπουρλότο στους Ελασίτες, κι ακολούθησε ό,τι ακολούθησε.

Μονάχα δύο τζιούϊς άτομα οδήγησαν στον τάφο τόσους Έλληνες – καί μόνο σ’ αυτή τη φάση. Τακτική γνωστή από τον καιρό του ομοφύλου τους Μαρδόνιου… Ένα μονάχα άτομο κι αυτό, κι έκανε Περσία κι Ελλάδα «ώπα»!

  • Εάν, πάλι, θεωρήσουμε ότι ένα τμήμα του ΕΛΑΣ υπάκουε μόνο στο ξερό του το κεφάλι κι αυτενεργούσε (όπως πχ στην περίπτωση που κάποιοι Ελασίτες στον Βορρά υπέγραφαν συμφωνητικά με διαφόρους Βαλκάνιους κατσαπλιάδες γιά διαμοιρασμό της Μακεδονίας), τότε μπαίνει στο κάδρο το ΚΚΕ καί η τακτική …Μαρδόνιου, από κάποιους …Μαρδόνιους του συγκεκριμένου κόμματος!

Μεγάλο θέμα αυτό, κι ακόμη ανεξερεύνητο. Δεν θα το αναπτύξω εδώ, πάντως ρωτάω: Ζαχαριάδης, ή Χαζαριάδης; Σέρ Μπάζιλ Ζαχάρωφ (εντάξει, όχι ΚΚΕ αυτός!), ή σέρ Τρεχαγύρευε Χαζάρωφ; Ποιοί, είπαμε, άλλαζαν ταυτότητες ως «έθιμο»; (Άσε καί τη φάτσα του νεάντερταλ τζιού Πουλιόπουλου.)

Ένθα «τακτική Μαρδόνιου», ίσον: διπλαρώνουμε την κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας, την επηρεάζουμε 100%, κι οδηγούμε το κοπάδι όπου γουστάρουμε! Συνεπώς, δεν είναι σωστό να βρίζουμε ολόκληρον τον ΕΛΑΣ, δηλαδή ενάμισυ εκατομμύριο Έλληνες, γιά τα καμώματα ενός 4%. (Το γράφω καί ολογράφως: τέσσερα τοις εκατό. Ήταν το μέγιστο προπολεμικό ποσοστό του ΚΚΕ, που το πήρε στις εκλογές του 1935.) Καί δεν είναι σωστό να βρίζουμε ούτε αυτό το 4% συλλήβδην, γιά να τη γλυτώνουν από τον πέλεκυ της Ιστορίας κάποιοι …Μαρδόνιοι…

«Εαμοβούλγαροι», λοιπόν, σύμφωνα με τα δήθεν «πατριωτικά» ιστολόγια, οι Έλληνες πατριώτες που αντιστάθηκαν στους Γερμαναράδες… Αλλά γιά τις αποζημιώσεις που μας χρωστάει η Βουλγαρία, ούτε κίχ οι «πατριώτες»!!! (Καί ν’ αρχίσουν να κελαηδάνε τώρα περί τούτων, θα είναι κατόπιν εορτής. Δεν έχει καμμία αξία. Είστε αγρίως εκτεθειμένοι, «κύριοι»!) Φυσικά, (καί) τις αποζημιώσεις αυτές δεν τις διεκδικήσαμε ποτέ, επειδή πάλι μας δέσμευσαν η αγγλίτσα κι οι ηπαπάρα. (Σιγά που θ’ άφηναν την Ελλάδα να γίνει πλούσια καί να ευημερήσει!) Αλλά αντιλαμβάνεστε άριστα πως η επιλεκτική «αμνησία» των ιστολογούντων «πατριωταράδων», οφείλεται καθαρά στο ότι αυτοί ταΐζονται από τον αγγλοσαξωνικό παράγοντα. (Αν δεν πρόκειται γιά ηλίθιο κι ανιστόρητο μιμητισμό πρακτορίστικης «πολιτικής ορθότητας».) Καί η υποδαύλιση εμφυλιοπολεμικού κλίματος (σε αγαστή συνεργασία με τους «αντιπάλους» τους) οφείλεται στο ότι υπακούουν στη φωνή των αφεντικών τους.

Εμείς, τώρα, ως Έλληνες οφείλουμε να μή ρίχνουμε καύσιμο υλικό στην εμφυλιοπολεμική φωτιά. Κι αν κάτι τέτοιες ιστοσελίδες δεν πρόκειται να κλείσουν από έλλειψη μαύρου χρήματος (διότι πληρώνουν καλά οι αγγλοσαξωνικές «υπερεσίες»), τότε πρέπει να κλείσουν από μηδενική απήχηση. Μήν αναπαράγετε τα άρθρα τους, μήν πάτε να τους αφήσετε σχόλια. Είναι εθνική ανάγκη! Το ότι ακόμη δεν τους καρφώνω ανοιχτά, οφείλεται σε λόγους δικής μου στρατηγικής. Αλλά, αν συνεχίσουν να πάνε γυρεύοντας, δεν θα διστάσω καθόλου. Όσον αφορά τις όποιες μικρές μου δυνατότητες, δεν θ’ αφήσω μερικούς αληταράδες να ξαναβάλουν τους Έλληνες να μακελευτούν μεταξύ τους!

 

Τέλος με τα εμφυλιοπολεμικά… Πάντως, την «τακτική Μαρδόνιου» κρατήστε την γιά τα παρακάτω.

 

ζ. Ο μεταφυσικός παράγων

Καί φτάνουμε στο «ψητό»!

Τα συλλαλητήρια σαφώς είχαν καί τη μεταφυσική τους πλευρά. Σε αρκετούς τομείς.

  • Ήδη θίξαμε την υλοποίηση πιθανών ματριξιανών αρχετύπων, δηλ. τη Στάση του Νίκα καί το 1204.

Ευτυχώς, το πρώτο έσπασε πολλαπλώς. Ακόμη ευτυχέστερα (κι επειδή έσπασε πολλαπλώς), δεν κατέληξε σε αιματοχυσία. Το 1204, τώρα, αφορά σχεδόν αποκλειστικώς το γκουβέρνο – με τον Ελληνικό Λαό, όμως, να μην κρατάει παθητική στάση, όπως τότε ο λαός της Πόλης. (Άρα, σπάει κι αυτό – στο κομμάτι που μας αφορά άμεσα.)

  • Το δεύτερο σχετικό θέμα που είδαμε, είναι ο χρόνος διεξαγωγής των συλλαλητηρίων.

Ήδη αναφέραμε πως η 20η Ιανουαρίου (μ’ ένα διάστημα ανοχής +2 μέρες) αποτελεί «πύλη»· προσωπικώς, καί γιά τον λόγο αυτόν καί μόνον, ήμουνα απόλυτα σίγουρος πως θα πετύχουν καί τα δύο.

  • Τρίτο θέμα… Δεν ξέρω αν το καταλάβατε, αλλά πάλι μας ένωσε ο Μέγας Αλέξανδρος!

Δυστυχώς, η έρευνα γιά χρονοσειρές, συσχετίζουσες το σήμερα με τις χρονολογίες γεννήσεως καί θανάτου του Μ. Αλεξάνδρου, ή τέλος πάντων με τις χρονολογίες των κοινών όρκων των Ελλήνων υπό τον Φίλιππο Β’ καί τον Αλέξανδρο, μέχρι στιγμής δεν απέδωσε τίποτε. (Είπαμε τί ψάχνουμε καί πως: όρους της ακολουθίας Φιμπονάτσι καί δυνάμεις του φ, ως ακεραίους αριθμούς ετών. Τα σημεία αγκυρώσεως είναι άλλη ιστορία. Δεν φαίνεται να έχουν συγκεκριμένους κανόνες.) Φυσικά, βρίσκεται ακόμη σ’ εξέλιξη, αν καί -ομολογώ πως- δεν περιμένω αποτελέσματα συντόμως.

  • Τέταρτον, η παρουσία της Γεωργίας Μπιτάκου.

Κανείς -ή σχεδόν- δεν κατάλαβε τί ακριβώς είδε το Πανελλήνιον στην τηλεόραση. Κι ήταν μπροστά στα μάτια μας! Ναί, σύμφωνοι, μιά ωραία νέα δυναμική γυναίκα (καί μ’ ελαφρώς ναρκισσιστική παρουσία στην τιβή), με λόγο εκτός προγράμματος, καί τα λοιπά καί τα λοιπά… Αλλά τί ακριβώς αντιπροσώπευσε η Μπιτάκου στο συλλαλητήριο;

Χμμμ…. Κάτι έπιασαν ο Λευτέρης Πανούσης κι ένας ακόμη ιστότοπος, καί την απεικόνισαν αμφότεροι ως κλασική Σπαρτιάτισσα μάνα, που δίνει την ασπίδα στον πολεμιστή γυιό της με το πασίγνωστο: «Ή τάν, ή επί τάς!». Αλλά δεν ήταν μόνον αυτό.

Ήταν οι πανάρχαιες δονήσεις της Λακεδαίμονος, καί κατ’ επέκταση μιάς Ελλάδας από το πολύ βαθύ παρελθόν, που ανέστησε η Μπιτάκου! Αλλ’ αυτά πρέπει να είναι κανείς κάπως αλαφροΐσκιωτος (σαν τον γράφοντα), γιά να τα πιάσει. Τις θέλετε καί πιό χύμα τις δονήσεις αυτές; Ορίστε πώς τις εκφράζει μιά άλλη Μανιάτισσα, η Διαμάντω Γκαλάς:

Κι εδώ, ακόμη περισσότερο:

Ελλάδα απ’ το βαθύ παρελθόν… Κάπως έτσι πρέπει να τραγουδούσαν κι οι Ερινύες, Εν-ρινίες σωστότερα.

 

Άσχετη ζωολογική παρατήρηση: Εφ’ όσον τα φίδια τρώνε αυγά, λογικά πρέπει να τρώνε κι αυγά περιστεριού.

«- Καί τί σχέση έχει αυτό, ρέ Εργοδότη;»

Έ, μή θέλετε να σας τα λέω καί όλα!  🙂

 

Καί τώρα, κυρίες καί κύριοι, το «κλού» της βραδιάς:

  • Η «ψυχική ενέργεια», που έβγαλαν τα συλλαλητήρια!

Η εκμετάλλευση της ψυχικής ενέργειας είναι μέγα θέμα. (Καί ναί, το γνωρίζει καί η «άλλη πλευρά» – κι αυτό.)

Κατά μερικούς, πρόκειται γιά παραμύθι. Όμως, οι χριστιανοί έχτισαν τους ναούς τους ακριβώς από πάνω από τους αρχαίους ναούς, οι δε μωαμεθανοί κατακτητές της Ελλάδας μετέτρεψαν τις εκκλησίες σε τζαμιά. (Μπορεί να μην ήξεραν να χτίζουν δικά τους, αλλά πάντα θα υπήρχε κάποιος Σινάν. Άρα, δεν είναι τα προβλήματα του πολιτικού μηχανικού ο λόγος της μετατροπής.) Επίσης, όπου μαζεύονται πολλοί πιστοί, γίνονται καί θαύματα. Κι όχι μόνον στον χριστιανισμό! (Καλά θα κάνετε να διαβάσετε τον «Πλούτο» του Αριστοφάνη.)

Επομένως, η «ψυχική ενέργεια» υπάρχει· καί το θέμα είναι ποιός θα χρησιμοποιήσει την «ψυχική ενέργεια» των συλλαλητηρίων, καί πώς!

Θέλω να καταλάβετε πως πράγματι δεν έχει καμμία σημασία ποιός τα διοργάνωσε, ποιός κατάφερε να μαζέψει τόσον κόσμο· διότι καί το μέλι που τρώτε, δεν το μαζεύετε εσείς! Θέλω επίσης να καταλάβετε πως ούτε η κινδυνολογία («- Τα συλλαλητήρια θα τα εκμεταλλευτούν μασώνοι, κόμματα, ο ένας, ο άλλος!») έχει κάποια σημασία, διότι πρέπει εμείς να καθοδηγήσουμε όλον αυτόν τον κόσμο. Εμείς, καί κανείς άλλος. «Τακτική Μαρδόνιου», δεν είπαμε;  🙂  Τί, δηλαδή;! Πιό έξυπνοι από μας είναι οι «άλλοι»;

Όθεν, όποιος αισθάνεται πως δεν μπορεί να γίνει ηγέτης, ή φέρει μέσα του το σύμπλεγμα του εθελούσιου σκλάβου προς αμφίβολης αξίας «αρχηγούς», παρακαλείται να μή μπλέκεται στα πόδια μας. Είτε έτσι, όμως, είτε αλλοιώς, η κινδυνολογία περί του ποιού των διοργανωτών δεν έχει κανένα νόημα. Ακόμη καί σε πρακτικό επίπεδο, αν δεν σε εκφράζει κάποιος, απλά δεν τον ψηφίζεις. Τί σημασία έχει, λοιπόν, ποιός θα κάνει / αν κάνει κόμμα απ’ τα συλλαλητήρια;

Σας τα κάνω μέν πενηνταράκια, αλλά θέλω να μάθετε να σκέφτεστε. Δεν θα είμαι μιά ζωή διαθέσιμος, να εξηγώ αυτονόητα πράγματα.

Γιά να μή μακρηγορώ, όμως, αυτή η τρομερή ενέργεια του πλήθους των Ελλήνων πρέπει να διοχετευθεί σε κατάλληλους εθνικούς στόχους. Θα βοηθήσω προς τούτο με τις όποιες δυνάμεις μου, θα δείξω την ακολουθητέα πορεία, καί καλείται ο κάθε καθαρός Έλληνας πατριώτης να βοηθήσει κι αυτός. Έχουμε εθνικούς στόχους, οι οποίοι δεν συμβαδίζουν απαραιτήτως με τους εθνικούς (ή άλλους) στόχους φιλικών κι εχθρικών κρατών καί εθνών. Κι όσο καθυστερούμε την υλοποίησή τους, τόσο το χειρότερο.

 

η. Επίλογος

Τα συλλαλητήρια αυτά ήταν μόνον η αρχή.

Σοβαρευτήτε κι ετοιμαστήτε, διότι ήδη μπήκαμε στην «τελική ευθεία»· ή μας τρώνε, ή τους τρώμε.

Τρίτη επιλογή ΔΕΝ υφίσταται.

 

ΤΕΛΟΣ

 

Αποτίμηση των συλλαλητηρίων – Καί τώρα, τί; (δ’ μέρος)

25 Σχόλια

(προηγούμενο)

εκινάμε, εν ολίγοις, από τη διαπίστωση πως: αυτή την ιστορική στιγμή, ο Ελληνικός Λαός (α) δεν διαθέτει ηγεσία, (β) είναι εντελώς μόνος του στο πεδίο της μάχης, (γ) άπαντες οι απέξω του σκάβουν τον λάκκο με κάθε τρόπο. (Πχ αποδυναμώνοντας τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας.)

Αυτό είναι λίαν αρνητικό, φυσικά· ίσως καί να μήν υπάρχει χειρότερη κατάσταση απ’ αυτήν! Αλλά, αν είναι να μας αποκαρδιώνει καί να το ρίξουμε σε ανατολίτικου τύπου μοιρολατρεία, καλύτερα ν’ αυτοκτονήσουμε από τώρα.

Ωστόσο, δεν βλέπω να υπάρχουν καί πολλοί οπαδοί αυτής της εναλλακτικής. Σωστά, παίδες Ελλήνων; Καλά μαντεύω; 🙂 Ακούω πολλά «ναί»; Ωραία! Θα δώσουμε τη μάχη μας, λοιπόν… καί υπό την καθοδήγηση του Σάν Τζού, ειπόντος ότι οι μάχες κερδίζονται πρίν δοθούν!

Τα συλλαλητήρια μπορεί να μην κατέστησαν την Ελλάδα κοσμοκράτειρα. (Όπως περίμεναν αρκετοί αφελείς.) Ωστόσο, πέτυχαν κάτι άκρως σημαντικό: αποδείξαμε πως

είμαστ’ ακόμα ζωντανοί… στη σκηνή…

Άνθρωποι απ’ ολες τις γωνιές της Ελλάδας, άγνωστοι μεταξύ τους, συγκεντρώθηκαν γιά να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους, όχι μονάχα στις όποιες σχεδιαζόμενες προδοσίες των πωλητικών, αλλά συνολικώς στον πολυμόρφως σχεδιαζόμενον τελικό θάνατο του λαού μας.

Άρα, αυτή είναι μία πολύ καλή αρχή γιά τα καθαρώς Ελληνικά επέκεινα!

Τί πρέπει να κάνουμε στο εξής, επομένως; Ιδού μερικές ιδέες!

 

i. Καμμία εμπιστοσύνη σε πωλητικούς καί κόμματα

Τα συλλαλητήρια έδειξαν καθαρά ότι δεν είναι απαραίτητοι οι πωλητικοί, γιά να συγκεντρωθεί ο κόσμος. Άλλως τε, εδώ καί χρόνια οι ίδιοι οι πωλητικοί εγκατέλειψαν τις συγκεντρώσεις. Μόνο «γιά τα μάτια» κάνουν στην Αθήνα κάποιες ψευτοσυγκεντρώσεις την τελευταία εβδομάδα προ των εκλογών. Αν πείς, όμως, γιά τα εκλογικά τους κέντρα εκτός Αθηνών, αυτά έχουν από καιρό συρρικνωθεί στα γραφεία των κομμάτων.

Πάνε πιά οι παλιές εποχές, με τα κεράσματα, τα ουΐσκια (μετά ξηρών καρπών), τις ευειδείς γκόμενες του κόμματος να βολτάρουν στο εκλογικό κέντρο, καί κάποιο ταλαίπωρο κομματόσκυλο να προσπαθεί να περάσει τα ονόματα των υποψηφίων ψηφοφόρων σε κάποια βάση δεδομένων στον υπολογιστή. (Γιά να φανεί πως όντως το κόμμα τηρεί τις υποσχέσεις του γιά ρουσφέτια.) Τώρα τα θλιβερά γραφεία του κόμματος γίνονται το «εκλογικό κέντρο» γιά όλους μαζί τους ίδιου χρώματος πωλητικούς, γιά να αισθάνονται ασφάλεια· διότι ξεμοναχιασμένοι ένας-ένας, ενδεχομένως να φάνε ξύλο από καμιά ομάδα πολιτών, που θα μπουκάρει μέσα.

Άσε καί την τσιγκουνιά! Ποιά ουΐσκια καί ποιοί …ξηρούς καρποί, αφού το πιθανώτερο είναι οι πωλητικοί να φάνε τροπικό μαύρισμα; (Το ξέρουν κι οι ίδιοι καλά, πως μ’ αυτά που κάνουν, δεν θα έχουν καλύτερη τύχη.) Άρα, γιατί να ξοδεύονται;

Όθεν, στις μέρες μας οι πωλητικοί είναι τελείως άχρηστοι γιά ηγέτες του λαού· άχρηστοι, καί ακατάλληλοι. Κι επικίνδυνοι. (Όχι πως δεν ήταν από παλιά, αλλά τώρα παραγίνανε.)

 

Τα κόμματα, τώρα, έχουν καιρό που απέδειξαν στην πράξη πως είναι ένας θεσμός τελείως παρωχημένος – άρα, τελείως άχρηστος. Γιά τη συγκεκριμένη διαπίστωση, σχεδόν πρέπει να ευγνωμονούμε τους Γερμαναράδες, με την τεχνητή οικονομική κρίση που μας φόρεσαν καπέλλο! Η κρίση ξεγύμνωσε τελείως πολλά άτομα καί πολλές καταστάσεις. Τους αφαίρεσε καί το τελευταίο τρύπιο βρακί που φορούσαν.

Τί έκαναν μέχρι στιγμής τα κόμματα – όλα ανεξαιρέτως; Υποσχόντουσαν στον κόσμο λεφτά καί διορισμό στο Δημόσιο. Κι ο (χαζός) κόσμος τσιμπούσε, ελπίζοντας στον παράδεισο του κομματικού «Άη-Βασίλη»… σπρώχνοντας ταυτόχρονα σε βαθειά επίπεδα λησμονιάς την ξενοδουλεία των κομμάτων καί το αργό προδοτικό ροκάνισμα της χώρας απ’ τα προαναφερθέντα τρωκτικά.

Με την κρίση, όμως, όλ’ αυτά τελείωσαν! Ποιά «λεφτά», πλέον; Ποιοί «διορισμοί»; Εντάξει, υφίστανται αμφότερα γιά λίγους στενούς κομματικούς «κολλητούς»· λίγους, όμως. «- Οι ρέστ, τον πούλον!», που λέει κι ο Μιμάκος!  🙂  Άσε που τα μόνα κάπως άφθονα χρήματα στην εποχή μας είναι τα της προδοσίας (δηλ. να γίνεις εργαζόμενος σε «Μ»ΚΟ που ξεσκατίζει λαθρεποίκους -αφού πρώτα τους βοηθάει να μπούν στη χώρα παρανόμως-, κτλ παρόμοια). Όμως, οι περισσότεροι καταλαβαίνουν ότι με τέτοιες δουλειές, απλά πριονίζεις στη ρίζα το κλαδί, πάνω στο οποίο κάθεσαι.

Επίσης, εδώ καί καιρό έχει εκμηδενιστεί καί το δεύτερο «ατού» των κομμάτων, οι υποτιθέμενες ιδεολογικές διαφορές τους. Το δήθεν-τάχαμ’ «εμείς οι καλοί, αυτοί οι κακοί». Ο αφορισμός «- Όλοι ίδιοι είναι!», είναι απόλυτα σωστός. Έχει αποδειχθεί κατ’ επανάληψη πως όλα τους ροκανίζουν το δημόσιο χρήμα, όλα έχουν κρυφά (παναπεί όχι καί πολύ νόμιμα) έξτρα εισοδήματα, που τα κρύβουν σε απίθανες χώρες… Κι αν το εκλογικό σώμα το πάρει απ’ τη μύτη καμιά κομματική μπόχα σκανδάλων, όλα τα κόμματα αλληλοσυγκαλύπτονται – καί τα σκεπάζουν τα σκατά τους, σαν τις γάτες. Άσε που οι λεκτικές τους μάχες περιορίζονται μονάχα εντός Βουλής. Εκτός αυτής, όλα καλά! Ουδείς κακός, ουδείς αντίπαλος!

 

Τελείως άχρηστα, λοιπόν, τα κόμματα. Συνεπώς, κάτι προσπάθειες …καθαρισμού από παλιές αμαρτίες ήδη γνωστών κομμάτων (με τη μέθοδο της αποχής από κυβερνητικά καθήκοντα γιά κάποια έτη – μπας καί ξεχάσει ο κόσμος το τί κάνανε), ή κάποιες κινήσεις δημιουργίας νέων κομμάτων, καί ειδικά (εντός, ή εκτός εισαγωγικών) πατριωτικών τοιούτων, είναι καταδικασμένες εξ αρχής. Μην εντυπωσιάζεστε, λοιπόν, από τις κυκλοφορούσες φήμες, ότι κάποιοι πάνε να εκμεταλλευτούνε τα συλλαλητήρια γιά δικό τους όφελος. (Ότι δήθεν πάνε να φτιάξουν δικά τους κόμματα, κτλ.) Ας πάνε, οι άνθρωποι! Τη βραδυά των εκλογών, άμα βρουν έστω καί τη δική τους ψήφο, να μ’ ενημερώσουν – διότι με τρώει η περιέργεια! Lol!!!

Γιά να τελειώνουμε: έχει σημάνει οριστικό τέλος εποχής γιά τα κόμματα. Το παιχνίδι στο εξής δεν θα παιχτεί έτσι. Οπότε, μην ασχολείστε μαζί τους. Δεν αξίζει τον κόπο. Ξοδεύετε τον χρόνο σας ματαίως, κι η ζωή σας περνάει, καί δε γυρίζει πίσω. Μάθετε, λοιπόν, να ζήτε χωρίς αυτά. Η ύπαρξη των κομμάτων ΔΕΝ είναι κάτι το αυτονόητο.

Μήπως με ρωτάτε μερικοί, τί θα γίνει χωρίς κόμματα;… Ειλικρινά, δεν σας καταλαβαίνω! Με τόσα παραδείγματα (από την μακραίωνη Ιστορία μας) μορφών διακυβερνήσεως χωρίς κόμματα, καί μ’ έναν λαό, όπου ο καθένας μας είναι εν δυνάμει πρωθυπουργός, δυσκολεύεστε να βρήτε τί θα κάνουμε χωρίς κόμματα; Σοβαρά; Μήν κάνετε σαν εκείνον τον απίθανο κοτζάμπαση, τον Σωτήρη Χαραλάμπη, που (το 1821) είπε το φοβερό: «- Τώρα που θα φύγουν οι Τούρκοι, σε ποιόν θα δίνουμε λόγο;» Οι βάρβαροι δεν είναι πάντα «μιά κάποια λύσις»! Μπορούμε καί χωρίς αυτούς, πιστέψτε με.

Εκτός κι αν ακόμη περιμένετε από τα κόμματα λεφτά καί διορισμούς, που δεν πρόκειται να ‘ρθούν ποτέ. Ή αν βρίσκεστε στο αούγκαγκα επίπεδο, στο οποίο βρίσκονται τα τζιχάντια· κι αυτά αναμένουν ένα δίπτυχο παροχών, αν καί διαφορετικό απ’ το του μέσου κομματόπληκτου Έλληνα: το γέρας της βαρβαρότητάς τους αυτωνών είναι οι παρθένες καί τα πιλάφια.

Οπότε, οι αναμένοντες κομματικές παροχές, σε τί διαφέρετε απ’ αυτά τα νεάντερταλ;

 

ii. Καμμία εμπιστοσύνη σε αρδ

Δεν σας επαρκούν όσες ψευδείς ειδήσεις φάγατε στα μούτρα μέχρι σήμερα; Δεν σας επαρκεί το δούλεμα, πχ να σας κόβεται το εισόδημα, αλλά οι αρδ να σας μπαλαμουτιάζουν ότι μ’ αυτόν τον τρόπο θα παίρνετε …περισσότερα χρήματα; Ή ότι το τάϊσμα των τραπεζικών απατεώνων γίνεται «γιά το καλό σας»; Σας τρώει ο κώλος σας καί γι’ άλλα τέτοια παραμυθολογήματα; Δεν σας έφτασαν τα μέχρι τώρα;

Ειδικά εκείνη την τηλεόραση, κλείστε τη τη ρημάδα!!!

Αυτό δεν το λέω, επειδή βρίσκω όμορφο κάποιο θεωρητικό τσιτάτο αναρχικών (που λένε ακριβώς τα ίδια), αλλά επειδή έτσι είναι! Δεν είναι μόνο ότι η τηλεόραση μας ταΐζει ψέμματα καί προπαγάνδα, είναι ότι …δεν είναι τηλεόραση! Εξηγώ:

Ανοίγεις στις ειδήσεις, καί βλέπεις γι’ αρκετά λεπτά έναν κουστουμαρισμένον να σου μιλάει μπλά-μπλά-μπλά, ότι -ξέρω ‘γώ- γίνεται πόλεμος στη Συρία. Έ! Αυτός ο πόλεμος είναι η «μαγική εικόνα», που είχαν παλιά στα πανηγύργια, διότι δεν τον βλέπουμε! Διότι δεν πήγε κανένας εκεί (ανάμεσα στις σφαίρες) να στείλει εικόνες καί βίντεο. Όχι! Αντ’ αυτού, η τηλεόραση προτιμάει να δείχνει σχετικά φιλμάκια από το Διαδίκτυο.

Όμως, αν είναι έτσι, τότε την να την κάνουμε; Από το Διαδίκτυο ενημερωνόμαστε κι εμείς κατ’ ευθείαν. Δεν χρειαζόμαστε μεσάζοντες.

Αν αντιτάξει κανείς (ως τελευταίο επιχείρημα υπέρ των αρδ καί των πουλημένων ΜΜΕ) πως υπάρχουν καί γεροντάκια, που δεν ξέρουν από Διαδίκτυο… αυτό δεν είναι απόλυτα αληθές. Στην πραγματικότητα, ισχύει καί δεν ισχύει. Διότι, οι σαραντάρηδες που έζησαν την εποχή των πρώτων pc καί του DOS, είναι πλέον τουλάχιστον εβδομηντάρηδες· καί σας πληροφορώ πως στη χρήση υπολογιστή είναι αρκετά έμπειροι. Οπότε, μας μένουν γιά τηλεοπτικό κοινό (αν μένουν) οι ηλικίες πάνω από τα 80.

Δηλαδή, ο «πληροφορικός αλφαβητισμός» του μεγαλύτερου ποσοστού ηλικιών στην Ελλάδα δεν είναι κάτι, που κινείται στη σφαίρα της φαντασίας. Είναι κατάσταση υπαρκτότατη. (Με την ευκαιρία, ειρήσθω κι ένα μεγαλοπρεπές «- Άει σιχτήρ!», γιά τις διαφημίσεις που δείχνουν τους «νέους» σαν χαπακωμένα ηλίθια, τα οποία στα κινητά τους δεν ξέρουν να γράψουν μηνύματα στα Ελληνικά.)

Όθεν, κλείστε την τηλεόραση μία καί καλή! Άντε, ανοίχτε την γιά κανένα ποδόσφαιρο· καί γιά τίποτε παιδικά με τα Στρουμφάκια, να κάτσει ήσυχα ο μπέμπης γιά κανα μισάωρο, να μη σας ζαλίζει τ’ @@. (Αν καί κανονικά το παιδί, αντί να τ’ αφήνετε ν’ αποβλακώνεται με τα κινούμενα σχέδια, πρέπει να το παίρνετε καί να τ’ αμολάτε στην παιδική χαρά καί στην εξοχή.) Αλλά, αν την ανοίγετε στις ειδήσεις, μην παραπονιέστε μετά ότι σας κοροϊδεύουν καί σας φτύνουν προπαγάνδα στα μούτρα.

Καί πρό παντός, μην νευριάζετε σ’ αυτή την περίπτωση! Αν σας ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι μ’ όσα ακούσατε καί είδατε ( ; ) στην τιβή, …κατεβάστε το! (Το αίμα σας, όχι το κεφάλι σας! Lol!!!) Τα θέλατε καί τα πάθατε.

 

iii. Λογική, καί μόνον λογική

Τα προηγούμενα μας φέρνουν φυσιολογικώς στο επόμενο βήμα, που είναι η καθημερινή εξάσκηση της λογικής μας. Οφείλουμε ν’ αξιολογούμε κάθε ερέθισμα με βάση το λογικό φίλτρο μας· κι αν αυτό έχει αδρανήσει με τα χρόνια (διότι γλυκαθήκαμε απ’ τα εύπεπτα παραμυθάκια της εξουσίας), το επαναφέρουμε με …φυσιοθεραπεία! Ή με δεήσεις καί κομποσχοίνια. Ή με οποιονδήποτε άλλον τρόπο. Αλλά το επαναφέρουμε, που να πάρ’ η ευχή! Δεν τ’ αφήνουμε.

Άντε, όμως, να βοηθήσω καί λιγάκι! Αφού δεν βλέπουμε φώς από πουθενά, τί λογικό πρέπει να πράξουμε στο εξής;

Το πιό βασικό, να επανασυσφίξουμε τους κοινωνικούς δεσμούς μας. Είμαστε λαός μ’ ένα τεράστιο ιστορικό παρελθόν καί με παραδόσεις, όχι ορδή νομάδων. Το κυριώτερο, είμαστε αυτόχθονες κι ιδιοκτήτες στη γή που πατάμε καί κατοικούμε! Οφείλουμε, λοιπόν, να πράξουμε αναλόγως.

  • Να συμμετέχουμε εμείς οι ίδιοι ξανά στην Εκκλησία του Δήμου, όχι δι’ αντιπροσώπων!
  • Να ζητήσουμε λογοδοσία των αρχόντων καί ν’ αποδώσουμε ευθύνες.
  • Να μην επαφιέμαστε σ’ ένα χαρτάκι που ρίχνουμε σ’ ένα κουτί, μία φορά κάθε τετραετία – καί το οποίο απλά θα δείξει ποιό αφεντικό γουστάρουμε γιά τα επόμενα τέσσερα χρόνια.
  • Να μήν παρακολουθούμε ως κατάπληκτοι θεατές τυχόν παραστάσεις αοράτων θιάσων, που ξαφνικά θα μας παρουσιάσουν νέους …αρχηγούς μέσα απ’ το καπέλλο του ταχυδακτυλουργού. (Θυμάστε κάτι ηλίθιους, που τρέχανε στο αεροδρόμιο των Αθηνών με λαμπάδες το 1974; Παράδειγμα προς αποφυγήν.)

Προσωπικώς, χάρηκα πάρα πολύ, όταν έμαθα πως άνθρωποι τελείως άγνωστοι μεταξύ τους πιάσαν κουβέντα κατά παρέες, μετά το πέρας των ομιλιών στα συλλαλητήρια. Επιτέλους, καιρός ήταν να σπάσουμε το «διαίρει καί βασίλευε» (της κάθε αγγλίτσας, γερμανίτσας, κτλ). Καί φυσικά, να μην αφήσουμε να χαθεί τέτοια ευκαιριάρα γιά την ανάκαμψή μας, ως λαού. Τέλειωσαν τα συλλαλητήρια, ναί, ενδεχομένως αρχίζουν άλλα, ναί, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως (μετά το τέλος του καθενός) πάμε σπίτι μας καί τέλειωσε… μέχρι το επόμενο. Τα συλλαλητήρια δεν είναι μάτς αθλοπαιδιών! Είναι απλά η έναρξη της πορείας προς την Ελλάδα του μέλλοντος.

 

Ειδικά γιά τα συλλαλητήρια (καί ως παράδειγμα λογικής σκέψης), να μη γκρινιάζουμε πως κάποιοι κινούν υπόγειες διεργασίες, γιά να μας εκμεταλλευτούν. Δεν στέκει λογικά. Ο καθένας, βέβαια, μπορεί να κάνει ό,τι θέλει υπογείως ή υπεργείως· αλλά, αν δεν σου κολλήσει το πιστόλι στο κεφάλι, δεν είσαι υποχρεωμένος να τον ακολουθήσεις. Αυτό λέει η λογική. Οπότε, όσες ύποπτες διεργασίες κι αν κάνουν, κι όποιοι κι αν τις κάνουν, δεν τρέχει μία!

Τώρα, αν κάποιος κάνει σαν τον παθολογικό αλκοολικό, που μυρίζει οινόπνευμα καί γίνεται ντίρλα, δηλαδή αν μας λέει πως αδυνατεί ν’ αντισταθεί στη σαγήνη ενός τυχόντος «αρχηγού», άρα με το παραμικρό θα ξαναπέσει θύμα επιτηδείων, δεν φταίει η λογική γι’ αυτό. Ούτε εμείς οι υπόλοιποι φταίμε. Ας φροντίσει ο καθένας να μάθει να λέει «όχι». (Αν δεν το ξέρει ήδη.)

Όσον αφορά την πολιτική μας σκέψη εν γένει, καλά θα κάνουμε να ξεφύγουμε από το νηπιακό επίπεδο. Δεν υπάρχει μόνο μαύρο καί άσπρο. Επίσης, πρέπει να μάθουμε στρατηγική. Προς τον σκοπό αυτόν, βοηθάει πάρα πολύ το να ξέρουμε πολεμικές τέχνες, ή οποιοδήποτε άθλημα που απαιτεί στρατηγική (πχ ποδόσφαιρο). Το κορυφαίο βοήθημα, βεβαίως, παραμένει διαχρονικώς το βιβλιαράκι του Σάν Τζού, «Η τέχνη του πολέμου». Θα παρακαλούσα τους συν-Έλληνες, ειδικά αυτό να το μάθουν απέξω. Όπως απέξω πρέπει να μάθει ο καθένας μας την Ιστορία μας καί τη Μυθολογία μας.

Βλέπετε, δεν είναι καί πολύ έξυπνο το να πέφτουμε ξανά καί ξανά καί ξανά στις ίδιες παγίδες. Δεν μας τιμάει ούτε ως άτομα, ούτε ως λαό.

Οπότε, με τη βοήθεια της λογικής καί της γνώσης του παρελθόντος της χώρας μας, πρέπει να χαράξουμε την πορεία μας προς το μέλλον. Οφείλουμε να γνωρίζουμε ποιοί είμαστε, από πού ερχόμαστε, καί προς τα πού πάμε. Τί πιό βασικό απ’ αυτό! Αν δεν ξεκαθαρίσουμε αυτά τα ερωτήματα, τα βήματά μας θα είναι μετέωρα καί ασταθή.

 

Κάτι άλλο, θεμελιωδώς λογικό, που καλούμαστε να κάνουμε, είναι η διατροφική καί αμυντική μας επάρκεια εν όψει των επερχομένων γεγονότων. Αποθηκεύσατε τρόφιμα μακράς διαρκείας; Κι αλήθεια, αυτές οι πενταμελείς ομάδες που σας προέτρεψα να φτιάξετε, τί απέγιναν;

 

iv. Ξεκαθάρισμα καταστάσεων

Όντως!… Μόνοι μας, προδομένοι, χωρίς όπλα, δεν μπορούμε να κάνουμε καί πολλά. Μπορούμε, όμως, να βάλουμε το μυαλουδάκι μας να σκέφτεται, ώστε σιγά-σιγά να ξεκαθαρίζουν κάποιες καταστάσεις. Το ξεκαθάρισμα αυτό, με τη σειρά του, θα βοηθήσει πολύ την αποτελεσματικότητα των όποιων αντιδράσεών μας στα επερχόμενα. Αλοίμονο! Αν αφήσουμε τη σύγχυση να βασιλεύει, τότε σε τί ακριβώς ελπίζουμε;

Όπως γιά παράδειγμα, στο ερώτημα ποιοί είμαστε με ποιούς, κι εναντίον ποιών. Έ, λοιπόν, ειδικά στα δημόσια πρόσωπα, ρωτάμε πάντα το ονοματεπώνυμο της μητέρας τους. Αν δεν λάβουμε απάντηση, ή αν ακούμε λόγια μασημένα, τότε η πόρτα κλείνει. Οριστικώς καί τελειωτικώς! Τα δημόσια πρόσωπα οφείλουν να είναι Έλληνες καί από μητέρα, καί από πατέρα. Αλλοιώς, δεν θα γίνονται δεκτά στην Εκκλησία του Δήμου. Μέσα στα πλαίσια της δημιουργίας μιάς νέας Ελλάδας, αντάξιας του ονόματός της, η παράβαση αυτού του κανόνα δεν είναι κάτι αλαφρό. Είναι προδοσία, καί τιμωρείται. Δεν είναι καθόλου αμελητέο το να κάνουμε πλάτες στην πέμπτη φάλαγγα!

Πάντα το ονοματεπώνυμο της μητέρας, λοιπόν – κι ας βγούν όσοι πονηροί νόμοι θέλουν, που καταργούν την αναγραφή του πατρικού επιθέτου της γυναίκας. Μή μασάτε! Τέτοια ΦΕΚ χρησιμεύουν καί στην τουαλέττα, σε καιρούς φτώχειας σαν ετούτον εδώ.

(Λοιπόν; Πώς τη λένε τη μαμά σου, κύρ-πρόεδρα, που κλάνεις τον Ελληνικό Λαό καί πας κι ανάβεις λυχνίες; Έ; Διότι, αν είσαι «από ‘κεί», δεν μπορείς ταυτόχρονα να είσαι κι «από ‘δώ». Με πιάν’ς, κύρ-πρόεδρα; Μή μας υποτιμάς τόσο πολύ, το λοιπόν! Θα θυμώσουμε, καί δεν σε συμφέρει.)

 

Κάτι άλλο, πολύ βασικό που πρέπει να μάθουμε (καί να ξεκαθαρίζουμε στην πράξη), είναι η διάκριση σημαντικών κι ασημάντων. Νά, γιά παράδειγμα η σκανδαλολογία των ημερών. (Λες καί υπήρξαν εποχές -από το 1832 καί μετά- χωρίς σκάνδαλα…) Ευτυχώς, βρέθηκαν αρκετοί που είπαν πως το θέμα των δωροδοκιών της Νοβάρτις είναι τζούφιο (διότι τα συγκεκριμένα σκάνδαλα δεν θα τιμωρηθούν, λόγωι παραγραφής), καί πως ουσιαστικά ανακινείται από τους αρδ, απλά γιά να παίξει τον ρόλο του μελανιού της σουπιάς. Να ξεχαστούν τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια, δηλαδή!

 

v. Ανταλλαγή ιδεών

Αν ρωτάτε τί πρέπει να κάνουμε ως Έλληνες, καί ταυτόχρονα έχει κολλήσει το μυαλό σας, ίσως κάποιος άλλος συν-Έλληνας να έχει ήδη βρεί τη λύση σ’ αυτό που σας απασχολεί. Το Διαδίκτυο είναι (εκτός των άλλων ιδιοτήτων του, πχ μέσο διασκέδασης) ένα υπερόπλο, που μας βοηθάει τα μέγιστα. Μιλάτε, ρωτάτε, απαντάτε, κι η λύση θα βρεθεί.

Μόνο κρατηθήτε μακριά από βλάκες, κακοπροαίρετους, καί τρόλλς. Δεν χρειάζεται να έχετε βραβείο Νομπέλ, γιά να τους εντοπίσετε αυτουνούς!

 

vi. Περιορισμός του εγωϊσμού μας

Αλήθεια, υπό τις παρούσες άθλιες συνθήκες, σε τί ακριβώς εξυπηρετεί ο άκρατος εγωϊσμός μας; Σε τί ακριβώς εξυπηρετεί ο ξερολισμός μας; Σε τί ακριβώς εξυπηρετεί η ξεροκεφαλιά μας, να μη θέλουμε ν’ ακούσουμε καμμία καλή συμβουλή από κανέναν; Σε τί ακριβώς εξυπηρετεί η αδιαφορία μας γιά τον συν-Έλληνα; Δίνουν πουθενά κανένα βραβείο γιά τέτοιες συμπεριφορές, καί τα στυλώνουμε πεισματικώς;

Αυτή την άϋλη Λερναία Ύδρα του εγωϊσμού πρέπει να την τσακίσουμε, αν θέλουμε να πάμε μπροστά. Έστω καί την ύστατη ώρα, πρέπει να μάθουμε να παίζουμε ομαδικά, αν θέλουμε να επιβιώσουμε ως έθνος.

Στο κάτω-κάτω, στρατός από ένα καί μόνον άτομο δεν υφίσταται πουθενά!

 

Αυτά είναι τα αμέσως πρακτέα που σκέφτηκα. Αν υπάρχουν κι άλλα (που θα υπάρχουν, είμαι σίγουρος), τότε θα τα ξετρυπώσουμε με τον πέμπτο κανόνα των προεκτεθέντων.

Επαναλαμβάνω, πως όλα τα προηγούμενα δεν είναι παιχνίδι! Ούτε η παράλειψή τους αντιμετωπίζεται μ’ ένα: «- Έλα, μωρέ!» Είναι ανεπίτρεπτο να σε συμβουλεύει ο συν-Έλληνας πχ ότι αν πέσεις σε βόθρο, θα κολλήσεις ασθένειες ενδεχομένως θανατηφόρες· κι εσύ να πας καί να πέφτεις, επειδή… «- ‘Ντάξ, μωρέ, καί τί έγινε; Ποιός είν’ αυτός, που θα μου κάνει υποδείξεις, ναούμ’;»

Δεν κάνουμε θεωρητική διδασκαλία εδώ, ούτε γεροντίστικη ηθικολογία. Όταν λέμε πχ ότι «δεν ξαναβλέπουμε τηλεόραση», το τηρούμε επακριβώς, διότι υπάρχει σοβαρώτατος λόγος να το τηρήσουμε. Λόγος επιλογής ανάμεσα σε ζωή καί θάνατο!

Αλλοιώς, γιά ποιά Ελλάδα του μέλλοντος μιλάμε;

(επόμενο)

Αποτίμηση των συλλαλητηρίων – Καί τώρα, τί; (γ’ μέρος)

42 Σχόλια

(προηγούμενο)

ίδαμε ότι σκιαγραφήσαμε (με αρκετή επιτυχία) την κατάσταση μέχρι τώρα – πρίν αυτή συμβεί. Τα φανερά γεγονότα, φυσικά· όχι όσα συμβαίνουν στο παρασκήνιο.

Εν πάσει περιπτώσει, θα επιχειρήσουμε να δούμε καί το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στο εξής.

 

στ1. Εμπλεκόμενα κράτη καί κυβερνήσεις στο άμεσο μέλλον

Οι προσεχείς εξελίξεις στο «Μακεδονικό ζήτημα» δεν είναι άσχετες ούτε με όσα συμβαίνουν -καί θα συμβούν- στην υπόλοιπη Ελλάδα, ούτε με τα αντίστοιχα παρόντα καί μελλοντικά παγκοσμίως.

Όπως ξαναείπαμε αρκετές φορές, είναι φανερό πως οδεύουμε «πρόσω ολοταχώς» προς τον (όχι οικονομικό, όχι ψυχολογικό, αλλά) εν όπλοις καί γενικευμένον Γ’ ΠΠ, με αργότερο έτος ενάρξεως το 2024. Πώς το γνωρίζουμε αυτό το χρονικό ορόσημο; Κυρίως από ανακοινώσεις των «Μεγάλων Δυνάμεων» γιά τα χρονοδιαγράμματα κατασκευής καί τοποθετήσεως σε επιχειρησιακή λειτουργία των καινούργιων οπλικών τους συστημάτων. Γιά παράδειγμα, μόλις πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε η είδηση πως τα νέα αεροσκάφη F-35 άρχισαν να μετατρέπονται, ώστε οι δαγκάνες τους να σηκώνουν καί πυρηνικές βόμβες. Ώστε μέχρι το 2020 ν’ αντικαταστήσουν τα ήδη έχοντα τον ρόλο αυτόν F-15. Προσέξτε, όμως, τί προσπαθεί ανεπιτυχώς να κρύψει αυτή η είδηση!

Το (ήδη 11 χρόνια παλιό σήμερα) F-35 εξ αρχής παρουσίασε πολλά προβλήματα, πλην όμως η έλλειψη δυνατότητας μεταφοράς πυρηνικών όπλων δείχνει πως αυτή δεν είχε καθόλου προβλεφθεί στο σχεδιαστήριο – καί μιλάμε γιά σχεδίαση μέσα στον 21ο αιώνα. Καί δεν είχε προβλεφθεί, διότι κάπου το 2005 ένας πόλεμος με πυρηνικά χτυπήματα φαινόταν ως κάτι μακρυνό. Άρα, όλοι είχαν εφησυχάσει μέχρι πρόσφατα, ακουμπώντας στις δυνατότητες ενός αεροσκάφους (του F-15) σχεδιασμένου μισόν αιώνα πρίν! (1967 σχεδίαση, 1972 δοκιμαστική πτήση, 1976 παραγωγή.) Οπότε, όπως καταλαβαίνουμε, η επίσπευση των μετατροπών αυτών δείχνει πως κάποιον θερμοπυρηνικό πόλεμο αναμένουν οι ηπαπαραίοι…

…ή τον σχεδιάζουν!!!

Καί μάλιστα σύντομα, διότι όταν οι «Μεγάλοι» ανακοινώνουν ημερομηνίες, φυσικά αυτές δεν είναι οι πραγματικές. Αλλά ψεύτικες, που σκοπεύουν ν’ αποκοιμίσουν τον αντίπαλο. Η δουλειά πάντα τελειώνει αρκετά νωρίτερα από τις ημερομηνίες στις ανακοινώσεις. Ειρήσθω ότι κι ο Πούτιν ανακοίνωσε ως καταληκτική ημερομηνία ανανεώσεως του οπλοστασίου της Ρωσσίας το 2022.

 

Όπως μας προειδοποιεί η Ιστορία, κάθε παγκόσμιος πόλεμος που σέβεται τον εαυτό του, οπωσδήποτε θα περάσει κι απ’ τη γειτονιά μας. (Βαλκάνια, Αιγαίο, Στενά, Ιωνία, Κύπρος, Μέση Ανατολή.) Άρα, η Ελλάδα οπωσδήποτε θα βρεθεί μέσα στη μπόρα. Δεν θα το αποφύγει. Τί γίνεται σ’ αυτή την περίπτωση, όμως;

Σ’ αμφότερους τους προηγηθέντες ΠΠ, οι (ο Θεός να τους κάνει!) σύμμαχοι μας εξώθησαν με τη βία να συμμετάσχουμε, παρά το ότι δεν το επιθυμούσαμε. Βέβαια, στον Α’ ψιλοθέλαμε κι εμείς την έξοδο στον πόλεμο, διότι κρίναμε πως τα συμφέροντα της χώρας μας συμπλέανε με τα συμφέροντα των «συμμάχων» μας. Αλλά στον Β’ (παθόντες καί μαθόντες) δεν επιθυμούσαμε καμμία ανάμειξη. Πάντως, καί στους δύο ΠΠ η συμμετοχή μας είχε τεράστιο κόστος.

Όσον αφορά, τώρα, τις κυβερνήσεις της χώρας μας, στον Α’ ΠΠ είχαμε βασιλεία· με τον βασιλέα να συγκρούεται με τον πρωθυπουργό, καί ως αποτέλεσμα να κόβεται η Ελλάδα στη μέση! Στον Β’ ΠΠ είχαμε δικτατορία. Κι όσον αφορά τους «συμμάχους» μας (διάβαζε: νταβατζήδες μας), καί τότε, καί σήμερα οι ίδιοι ήταν κι είναι. Καί τα ίδια θα μας κάνουν, μη σας μένει καμμία αμφιβολία περί τούτου.

Αυτή η τηλεγραφική ματιά στην Ιστορία μας οδηγεί στο εξής συμπέρασμα: ότι οι «σύμμαχοι» πάλι θα μας ωθήσουν σε συμμετοχή στον Γ’ ΠΠ, αλλά θα θελήσουν ν’ αποφύγουν πολιτειακές επιπλοκές – ώστε να μην κουραστούν να επιβάλουν τη θέλησή τους. Όπως ακριβώς πέρασε το δικό τους κατά τον Β’ ΠΠ (μετά τη δολοφονία του Μεταξά), διότι στις δικτατορίες δεν υφίσταται αντιπολίτευση. (Καί γενικώς, δεν υφίσταται διαφωνών.)

Εάν, λοιπόν, τα πράγματα παγκοσμίως εξελιχθούν ομαλά μέχρι κάποιο χρονικό σημείο, τότε στην Ελλάδα θα έχουμε εκλογές όπως τις ξέρουμε, ενδεχομένως με αλλαγή κυβερνώντος κόμματος (ή συνασπισμού κομμάτων). Εάν αρχίσουν να μαζεύονται τα μαύρα σύννεφα του πολέμου, τότε θα έχουμε κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης (οικουμενική). Η οποία, φυσικά (κι επικαλούμενη εθνικό ζόρι), θα κυβερνήσει με δικτατορικό τρόπο, αναστέλλοντας πολλές ατομικές ελευθερίες των πολιτών.
Κι επειδή πάμε προς Γ’ ΠΠ, εύκολα μαντεύουμε πως οι «σύμμαχοι» θα μας φορέσουν μιά «οικουμενική» καπέλλο.

 

Επειδή, τώρα, των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν, η «οικουμενική» δεν θα έρθει την τελευταία στιγμή, αλλά αρκετά πιό πρίν. Κι εφ’ όσον είπαμε ότι ο Γ’ ΠΠ ξεκινάει το αργότερο το 2024, τότε στην Ελλάδα μας παίρνει γιά δύο κλασικές εκλογικές αναμετρήσεις ακόμη. Πλην όμως, τα πράγματα δεν είναι τόσο ομαλά· καθημερινώς σκάνε πάμπολλες αφορμές παγκοσμίως, ώστε η έναρξη του πολέμου να έρθει πολύ συντομώτερα. Προσωπική εκτίμηση, πως ξεκινάει φέτος – καί το 2020 απλά θα φτάσει στην πλήρη ισχύ του. (Με βάζει σε υποψίες κι αυτή η τρομερή βιασύνη των ηπαπαραίων, να συναινέσουμε στο να ονομαστεί «Ματσεντονίγια» το ψευδοκράτος της Φυρόμπουρδας.)

Άρα, εκτιμώ πως το Αλεκσάκι με το γκουβέρνο του θα πάρουν δρόμο αμέσως μετά το προσεχές Πάσχα – αφού πρώτα θα έχουν υπογράψει διάφορα χατήρια (πολύ πιθανόν καί ανθελληνικά) προς τις ηπαπάρα. Καί πιό μετά (γιά κανένα τρίμηνο-τετράμηνο) θα έχουμε ακυβερνησία, λόγωι αδυναμίας σχηματισμού κυβερνήσεως μετά από δύο ή τρείς διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις. (Ποτέ μην ξεχνάτε πως στο Ελλαδιστάν τα εκλογικά ποσοστά μαγειρεύονται.) Ώστε στο τέλος οι πωλητικοί αρχηγοί να δώσουν -θεατρικώς πως- τα χέρια σε «συμφωνία κυρίων», γιά σχηματισμό οικουμενικής.

Μήπως άκουσα να με ρωτάτε πώς θα γίνουν αυτά; Πανεύκολο! Με χίλιες-δυό απαραίτητες ματσαραγγιές. Στην απίθανη χώρα μας, παραιτήθηκε ο εκλεγείς πρωθυπουργός, καί μετά μας κουβάλησε καί μας έβαλε καπέλλο πρωθυπουργό απ’ το σουπερμάρκετ! Κι όλοι οι μεγαλόσχημοι (δικαστάδες, καθηγητάδες, καί λοιποί) δέχθηκαν το γεγονός ως φυσιολογικό. Δεν βρήκαν τίποτε το παράξενο! Στο πώς θα σχηματιστεί οικουμενική κολλάτε εσείς; Μπά, σε καλό σας!  🙂

Εδώ, μία παρατήρηση sine qua non («άνευ της οποίας όχι») : η προσεχής οικουμενική θα μας επιβληθεί, όχι γιά να βγούμε στον πόλεμο, αλλά γιά να το βουλώσουμε… εφ’ όσον οι «σύμμαχοι» αυτή τη φορά έχουν ήδη προαποφασίσει συρρίκνωση της εδαφικής μας επικράτειας. Υπό «κανονικές συνθήκες» θα ζητούσαμε κι εμείς τα κέρδη μας απ’ τη συμμετοχή μας (δηλ. κυρίως προσάρτηση νέων εδαφών), αλλά οι «σύμμαχοι» έχουν τελείως αντίθετα σχέδια στο κεφάλι τους αυτή τη φορά.

Τέλος, να προσθέσουμε πως με μία «οικουμενική» καθίστανται όλοι οι πωλητικοί εξ ίσου συνυπεύθυνοι εθνικής προδοσίας, καί δεν μπορεί κανείς τους να βγάλει την ουρίτσα του απέξω. Τί τα περάσατε, δηλαδή, τα ποδιτσοφόρα αφεντικά των πωλητικών; Γιά χαζούς;

 

Στο μεταξύ (δηλ. ώσπου να ξεκουμπιστεί), τί θα κάνει το Αλεκσάκι με το γκουβέρνο του; Θα δώσει εν ψυχρώι το όνομα της Μακεδονίας, ως λέγεται; Τό ‘δωσε ήδη;

Χμμμ….. Προσωπικώς, αν καί γνωρίζω ότι στην Ελλάδα υπάρχει κάκιστο προηγούμενο με μυστικές ξεπουλητικές υπογραφές πρωθυπουργών σε μυστικά πρωτόκολλα ερήμην του Ελληνικού Λαού, είμαι πολύ επιφυλακτικός ως προς αυτό. Όχι επειδή το Αλεκσάκι θα είχε ηθικούς δισταγμούς να μας ξεπουλήσει, αλλά επειδή υπάρχουν άλλοι δύο διεθνείς ισχυροί παράγοντες που αντιδρούν στην ονομασία «Ματσεντονίγια»: οι χαλβανοί καί η σημερινή αντιπολίτευση των Σκοπίων.

Αυτοί οι δύο (αδιάλλακτοι) παράγοντες (κι από σπόντα προσωρινοί σύμμαχοί μας) δεν είναι ισχυροί από μόνοι τους, αλλά με ξένες πλάτες αμφότεροι. Οι μεν πρώτοι χαρτζηλικώνονται απ’ τις ηπαπάρα, οι δέ δεύτεροι απ’ τη Ρωσσία – η οποία βλέπει καθαρά το ότι κινδυνεύει να πέσει σε ηπαπαραίϊκη «άμυνα ζώνης» στα Βαλκάνια. (Καί να ξεχάσει τα όνειρα γιά έξοδο στο Αιγαίο, γιά τα επόμενα 20-30 χρόνια.) Όθεν, κι επειδή οι ηπαπάρα πρέπει τώρα να «χαϊδέψουν» καί τα δυό τα «χαϊδεμένα» τους (χαλβανίτσα καί Σκόπια) εξ ίσου, δεν είναι τόσο εύκολο το έργο του σιχαμένου γέρου Νίμιτς. Δηλαδή: Όπως τά ‘καναν οι ηπαπάρα στα Βαλκάνια, ας τρέξουν τώρα να τα ξεσκατίσουν. Εμείς δεν έχουμε καμμία δουλειά να τους διευκολύνουμε.

Με λίγα λόγια, ακόμη κι αν ο Νίμιτς ενεργεί ουσιαστικά από μόνος του (ενδεχομένως εκφράζοντας κάποιες ομάδες του «βαθέως κράτους» των ηπαπάρα – γι’ αυτό καί κάθεται ως «διαμεσολαβητής» ακλόνητος επί ένα τέταρτο του αιώνα, παρά την παταγώδη αποτυχία του), η όλη προσπάθεια κάθε ανθέλληνα (εγχώριου καί μή) τώρα συνίσταται στο πώς θα καλυφθεί το όλο θέμα από τα κατεστημένα ΜΜΕ, ώστε να είναι όλοι ικανοποιημένοι.

 

Συμπερασματικώς, εκτιμώ πως με το «Μακεδονικό» δεν υφίσταται ουσιαστικός κίνδυνος γιά την Ελλάδα. Μάλιστα, σε βάθος χρόνου, ένα μεγάλο μέρος της Φυρόμπουρδας θα περάσει στην επικράτειά μας χωρίς προσπάθεια, σαν ώριμο φρούτο. Ενννοείται, βεβαίως, πως αυτός δεν είναι λόγος γιά να μη συμμετέχουμε σε λαϊκές κινητοποιήσεις γιά το εθνικό θέμα της Μακεδονίας!

Δυστυχώς, όμως, αυτό το συμπέρασμα ΔΕΝ ισχύει γιά Βόρειο Ήπειρο, Θράκη, ανατολικό Αιγαίο. Εκεί είναι άλλοι οι παίκτες, καί διαφορετικές οι συνθήκες.

Ως υστερόγραφο της ενότητας: Στην όλη ανάλυση, προσπέρασα τις όποιες βλέψεις της γερμανίτσας καί της τουρκίτσας στα βόρεια εδάφη μας, διότι αυτά τα δύο συνδικάτα εγκληματιών δεν έχουν τόση ισχύ, ώστε να επιβάλουν τη θέλησή τους… τη στιγμή που οι ισχυροί «παίκτες» (ηπαπάρα καί Ρωσσία) είναι άμεσα ενδιαφερόμενοι. Εφ’ όσον είναι τα αφεντικά παρόντες, δεν πέφτει λόγος στα ντόμπερμαν. Αυτά να φάνε τη φόλα τους, καί να σκάσουν!  🙂

 

στ2. Το πρακτέον των Ελλήνων στο άμεσο μέλλον

Εδώ, προκειμένου να συνεννοηθούμε πλήρως στα σημαντικώτερα που ακολουθούν, ξεκινάμε με τις εξής αξιωματικές παραδοχές:

  • Υπάρχει αγεφύρωτη διάσταση του Ελληνικού Λαού με τον κόσμο της πωλητικής.
  • Υπάρχει αγεφύρωτη διάσταση του Ελληνικού Λαού με τους Ελληνόφωνους ανθέλληνες σάπιους. (Το 40% μέσα στον γενικό πληθυσμό.)
  • Οι πωλητικοί κάνουν εξ ορισμού ανθελληνικά χατήρια των ξένων.
  • Οι σάπιοι, όταν δεχθούν εντολή προς τούτο κι αισθανθούν ικανοί, θα ορμήσουν (μαζί με τους παρεπιδημούντες λάθρο) να σφάξουν τους Έλληνες.

Όποιος δεν δέχεται πλήρως τα παραπάνω, να πάει να διαβάσει τον Κοντορεβυθούλη. (Κι όχι μόνο. Να διαβάσει κι άλλα παραμύθια, ν’ αποκτήσει σφαιρική μόρφωση.)

(επόμενο)

Older Entries