Αρχική

Οι μυστηριώδεις χρονικές στιγμές αποκαλύπτονται

60 Σχόλια

arxigramma-Nα μην κρυβόμαστε, με απογοητεύσατε – λιγάκι. Δεν δείξατε στα σχόλια ότι καταλάβατε περί τίνος πρόκειται, εκτός αν το κρύβετε.

Λοιπόν.

  • Πρώτο νοητικό βήμα: παρατηρούμε μιά περιοδικότητα στους αριθμούς αυτούς, συν ένα διάστημα αρκετών ωρών μεταξύ τους.
  • Καί δεύτερο νοητικό βήμα: εφ’ όσον δεν πρόκειται γιά πχ ανατολή καί δύση του Ηλίου (ο Ήλιος ουδέποτε ανατέλλει στην Ελλάδα στις 4:40′ το πρωΐ), τότε…

…πιθανώτατα είναι τα αντίστοιχα γιά τη Σελήνη. (Ή, έστω, άλλο ουράνιο σώμα παρόμοιο. Πχ Αφροδίτη.)

Καί όντως, γι’ αυτό ακριβώς πρόκειται: ανατολές καί δύσεις της Σελήνης, γιά την Αθήνα. Η προσαρμογή γιά τον τόπο κατοικίας σας, συν μελλοντικοί ή παρελθοντικοί πίνακες των στιγμών αυτών, βρίσκονται σ’ αυτό το site, απ’ όπου αντέγραψα κι εγώ τους αριθμούς που σας παρουσίασα.

Δε θέλω ν’ αρχίσω θρήνους του τύπου: «- Εφ’ όσον δεν βρήκαν τα εύκολα, τότε πππού πππά’ ρέ Καραμήτρο γιά τα δύσκολα!», αλλά κάντε καί καμιά προσπάθεια. Εν πάσει περιπτώσει, εγώ γι’ αυτό είμαι εδώ, γιά να δείχνω τον δρόμο καί να βοηθάω.

 

Γιατί, όμως, η Σελήνη; Έ;

Εκτός από τις ήδη πασίγνωστες φήμες (ή γεγονότα, αν θέλετε), ότι επηρεάζει ένα σωρό φυσικές καί βιολογικές λειτουργίες επί του πλανήτη μας (από τις παλίρροιες, μέχρι τους εγκεφάλους των επιληπτικών), γιά το συγκεκριμένο άρθρο πήρα αφορμή απ’ αλλού. (Θα τα συζητήσουμε κι αυτά σε άλλη ανάρτηση.) Πάντως, γενικά μιλώντας, μπορούμε να δούμε τη Σελήνη σαν ένα είδος εξαρτήματος, που διαμορφώνει τον αιθέρα.

Τώρα, βέβαια, ευλόγως θ’ αναρωτηθήτε τί ακριβώς είναι ο αιθέρας, ή ποιός/ποιοί μετέτρεψαν την αρχική Σελήνη σ’ εξάρτημα χειρισμού του. (Ναί, οι Φαεθωνιανοί ήταν.) Όμως, στην παρούσα ανάρτηση δεν θ’ αναπτύξουμε αυτά τα θέματα, απλώς θα δεχθούμε «έτοιμη» αυτή την οπτική. Καί θα προσπαθήσουμε να δούμε τις συνέπειες, διότι αυτές είναι που μας ενδιαφέρουν τώρα κατεπειγόντως.

Λοιπόν…

Σίγουρα θα έχετε ακούσει γιά κάτι πειράματα διαβίωσης, που λαμβάνουν χώραν κατά καιρούς, όπου διάφοροι άνθρωποι κλείνονται σε σπήλαια επί μακρά χρονικά διαστήματα. Με εξασφαλισμένη ποιότητα ζωής, βέβαια – καθαρό νερό, τρόφιμα, τηλέφωνα, λοιπές προμήθειες, κτλ. Αλλά χωρίς ρολόγια.

Το αποτέλεσμα όλων ανεξαιρέτως αυτών των πειραμάτων είναι πως οι έγκλειστοι στα σπήλαια χάνουν την ακριβή αίσθηση του χρόνου. Νομίζουν, γιά παράδειγμα, πως η μέρα έχει 36 ώρες, οι δε βιορρυθμοί τους προσαρμόζονται αναλόγως.

Πάλι, ίσως έχετε ακούσει πως οι ραδιοερασιτέχνες δοκιμάζουν τον εξοπλισμό τους στέλνοντας ραδιοσήματα στη Σελήνη, καί λαμβάνοντας την αντανάκλασή τους. Δεν θα μπορούσε, άρα γε, με τον ίδιο τρόπο «κάποιοι» να στέλνουν «μαύρα» αιθερικά κύματα (από ανθρωποθυσίες κτλ) στη Σελήνη, κι αυτά μετά -εξ αντανακλάσεως- να τα λουζόμαστε εμείς οι υπόλοιποι, ακόμη κι αν δεν έχουμε ευθεία επαφή με τα συγκεκριμένα λαμόγια;

Σημειώστε πως δεν θεωρώ τον αιθέρα αναγκαστικά ως κάτι κακό. Όπως δεν θεωρώ ούτε τον ηλεκτρισμό. Αυτοί οι δύο είναι δυνάμεις της Φύσης, ούτε καλές εξ ορισμού, ούτε κακές εξ ορισμού. Είναι τελείως ουδέτερες, όσον αφορά την ανθρώπινη ηθική αντίληψη. Οπότε, εναπόκειται καθαρά στους ανθρώπους να κάνουν καλή, ή κακή χρήση τους. Μ’ άλλα λόγια, ακόμη καί ως αιθερικό εξάρτημα η Σελήνη δεν με τρομάζει. Με τρομάζει η άγνοιά μας του τί μπορούμε να κάνουμε με δαύτην, που ήδη το ξέρουν καί το εκμεταλλεύονται εις βάρος μας «αυτοί».

 

Επομένως, απόλυτα φυσιολογικά -ως το επόμενο σκεπτικό βήμα- έρχεται το εξής ερώτημα:

Μήπως θα μπορούσαμε κάποια πράγματα να τα κάνουμε καλύτερα χωρίς τη Σελήνη από πάνω μας;

Εξ ού καί η στατιστική έρευνα, που σας κάλεσα ν’ απαντήσετε.

Μην ξεχνάτε πως εμείς οι Έλληνες έχουμε καί την παράδοση ότι υπήρχαν πρόγονοί μας, οι οποίοι ζούσαν εδώ πρό της εμφανίσεως της Σελήνης στον ουρανό. Άρα γε, αυτοί οι άνθρωποι δεν αφήσαν απογόνους ανάμεσα στους σημερινούς Έλληνες; Σίγουρα άφησαν. Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να ξέρουμε γι’ αυτά τα άτομα (α) εάν εκδηλώνονται οι όποιες δυνατότητές τους καλύτερα, όταν δεν υπάρχει η Σελήνη στον ουρανό, καί (β) τί παραπάνω μπορεί να κάνει αυτή η Ελληνική υποφυλή, που δεν μπορούν οι υπόλοιπες!

Απ’ όλους τους τομείς που σας έβαλα να ψάξετε, πάνω καί πρώτα απ’ όλους εμένα μ’ ενδιαφέρει καί με καίει το πότε έχουμε τη δυνατότητα σωστών σκέψεων, άρα καί σωστών αποφάσεων. Με τη Σελήνη από πάνω μας, ή χωρίς; (Καί το να μην υπάρχει «αιθερική διαρροή» μέσωι Σελήνης των σκέψεών μας προς «αυτούς», αλλ’ αυτά είναι ψιλά γράμματα προσώρας. Ας δούμε πρώτα τα πολύ βασικά.)

Κι ακόμη, θέλω να καταλάβετε ότι αυτό δεν το ψάχνω θεωρητικά. Μ’ ενδιαφέρει το αν οι συνειδητοί Έλληνες κι οι συνειδητές Ελληνίδες θα βάλουμε επιτέλους τα μυαλά μας κάτω ανεπηρέαστοι-ες, ώστε επιτέλους να βρούμε την άκρη. Από το να λύσουμε προβλήματα επιβιώσεως, μέχρι το να καταστρώσουμε στρατηγικά σχέδια άμυνας κι επιθέσεως.

Σκεφθήτε, τέλος, την πιθανότητα κάτι να υπάρχει (ως αξιοποιήσιμο), μόνον όταν στρέψουμε την προσοχή μας προς αυτό. Έτσι, τώρα που ξέρετε το πότε η Σελήνη βρίσκεται πάνω απ’ τα κεφάλια μας καί πότε όχι, ίσως αρχίσουν να σας συμβαίνουν «θαυμαστά» πράγματα.

 

Η δική μου εμπειρία από τη μικρή αυτή έρευνα των λίγων ημερών, έχει ως εξής:

(α) Όνειρα χωρίς τη Σελήνη στον ουρανό.

Όχι απλά καθαρά καί διαυγή (από εικόνα καί νοήματα), αλλά ολόκληρες κινηματογραφικές ταινίες με «συμπρωταγωνιστές» κι άλλα άτομα. Η διαφορά με την πραγματικότητα είναι πως δεν είμαι 20 ετών (όπως στα όνειρα), καί πως κάποια άτομα τα ξέρω (αν καί δεν τα γνώριζα στα 20 μου), ενώ κάποια άλλα όχι – ούτε τότε, ούτε τώρα.

Από «σενάριο»; Κατά κανόνα όλα αυτά τα άτομα τακτοποιούμε γραφεία καί αποθήκες γεμάτα-ες έγγραφα καί διάφορα αντικείμενα. Ο καθένας μας έχει αναλάβει μιά δουλειά καί την εκτελεί με τρόπο σχεδόν αυτόματο, χωρίς να μπλέκεται στα πόδια των άλλων. Η όλη κατάσταση από ψηλά, από «λήψη με drone», θυμίζει θα λέγαμε μιά υπερ-μηχανή που αυτοσυναρμολογείται καί αυτοδοκιμάζεται. Σα να δόθηκε ερέθισμα ξυπνήματος σ’ έναν επί αιώνες κοιμισμένο παντοδύναμο πνευματικό στρατό…

(β) Κέρδη από «Στοίχημα».

Μιά κατάσταση μάλλον ουδέτερη. Με προσεκτικό παίξιμο, έχω κέρδη είτε με τη Σελήνη επάνω, είτε χωρίς αυτήν. Ωστόσο, υπάρχει μιά περίεργη επιρροή σε αγώνες χωρών, των οποίων η σημαία έχει ηλιακό ή σεληνιακό σύμβολο. Πχ στο πρωτάθλημα της «φίλης» καί «συμμάχου» Τουρκίτσας, τα «under» καί τα «over» ακολουθούν -με ισχυρή συσχέτιση- το χάσιμο καί το γέμισμα του φεγγαριού. Ενώ στην Ελβετία (σταυρός, ηλιακό σύμβολο) η ίδια ακριβώς επίδραση της Σελήνης περιορίζεται στο 10% περίπου.

Υπόψη, το συμπεριφορικό αυτο μοντέλο δεν είναι πλήρες. Να μη σας πάρω στο λαιμό μου! Εάν έχετε περιέργεια (συν μερικά ευρά γιά χάσιμο), πειραματιστήτε.

(γ) Σεξουαλική διάθεση.

Σαφώς καλύτερη με τη Σελήνη στον ουρανό.

(δ) Σωστές σκέψεις κι αποφάσεις.

Σαφώς καλύτερες χωρίς τη Σελήνη στον ουρανό.

(ε) Αεροψεκασμοί.

Δυστυχώς, δεν έχω κάνει στατιστική έρευνα γι’ αυτούς. Ωστόσο, επειδή τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει καί οι νυχτερινοί αεροψεκασμοί (με τα ρινίσματα μετάλλων που περιέχουν, κτλ), υποθέτω πως αυτοί «αναπληρώνουν» την έλλειψη Σελήνης στον ουρανό. (Ώστε να λουζόμαστε κακό αιθέρα, ραδιοκύματα, κι όποια άλλη βρωμιά εκπέμπουν «αυτοί».) Εάν η παρατήρηση δείξει πως όντως οι νυχτερινοί αεροψεκασμοί επισυμβαίνουν τις νύχτες χωρίς το φεγγάρι, τότε δεν θα δείξει μονάχα πως έχω δίκιο. Θα δείξει επίσης πως «αυτοί» ήδη γνωρίζουν πράγματα, που δυστυχώς η αφεντιά μου (ή κάποιος άλλος συν-Έλλην) αργεί να πάρει πρέφα.

Βέβαια, χαίρομαι όταν βλέπω ότι αυτά που ψάχνω ήδη τα έχουν βάλει σ’ εφαρμογή οι «υπερεσίες» καί οι λοιποί κερατάδες, διότι επιβεβαιώνομαι πως βρίσκομαι στον σωστό δρόμο. Όμως, από την άλλη πλευρά πρέπει να τρέχω πιο γρήγορα απ’ τον αγγουροψηλό τον Ουσαΐν Μπόλτ, ώστε πάντα να προηγούμαι «αυτών». Την πατρίδα μου εγώ δεν την παζαρεύω. Πολλώι δε μάλλον να βάλω το χουζούρι μου καί την προσωπική μου άνεση πάνω απ’ αυτήν.

 

Πιστεύω πως σας εφοδίασα μ’ ένα αρκετά καλό πρακτικό εργαλείο, που θα σας βοηθήσει. Αυτός ακριβώς ήταν κι ο σκοπός που σας ζήτησα να κοινοποιήσετε τις εμπειρίες σας, δηλαδή το να ξεκαθαρίσουμε παρέα αν ισχύει το κριτήριο, ή όχι. Όπως καλώς καταλαβαίνετε, τα προσωπικά σας βιώματα δεν μ’ ενδιαφέρουν καθ’ εαυτά, αλλά ως προς το αν συντείνουν στη δημιουργία ενός ισχυρού πνευματικού δικτύου συνειδητών Ελλήνων κι Ελληνίδων.

Καί… τώρα που πήραμε φόρα, γιατί να μην κάνουμε κι ακόμη ένα λογικό σκεπτικό βήμα;

Δεν μιλήσαμε στον πρόλογο του παρόντος γιά (τον πλανήτη) Αφροδίτη, δηλαδή τις «αρχαίες απόκρυφες γνώσεις»; Πότε βρίσκεται στον ουρανό η Αφροδίτη, καί πότε όχι; τί συμβαίνει (ή δεν συμβαίνει) τότε; Βάλτε, λοιπόν, μπρός την παρατηρητικότητά σας γιά ό,τι σας κατέβει στο κεφάλι. Ακόμη καί γιά το αν δένει η μπεσαμέλ καλύτερα. (Καί πού ‘σαστε! Λέτε το Ναυτικό των ηπαπάρα -από τον σύνδεσμο, όπου σας παραπέμπω- να έχει μόνον θεωρητικά αστρονομικά ενδιαφέροντα; )

Βέβαια, υπάρχουν απείρως σοβαρώτερα θέματα προς έρευνα, πχ πότε (εννοώ σε συσχετισμό με τη Σελήνη από πάνω) σημειώνεται έξαρση της βίας των «αντιεξουσιαστών». Οπότε, αν αποδειχθεί ισχυρή συσχέτιση… Θα σημαίνει πως «κάποιοι» ήδη γνωρίζουν, αλλά κι εμείς δεν θα πάμε πίσω. Ξεκινώντας στην αρχή από την αμυντική αποφυγή των αιθερικών «χτυπημάτων» στη διάνοιά μας. (Καί στα σίγουρα – διότι τα ουράνια φαινόμενα δεν επηρεάζονται από κανέναν.) Καί γι’ αργότερα, βλέπουμε.

 

Αυτά, καί περιμένω εναγωνίως την τάχιστη συλλογική μας πρόοδο ως Ελλήνων!

 

Το πρώτο ράγισμα του Μάτριξ

252 Σχόλια

arxigramma-Thυμάστε που λέγαμε ότι κάποια στιγμή πρέπει να περάσουμε στην πράξη; Έ, λοιπόν, αυτή η στιγμή έφτασε. Έτσι, σήμερα θα σας δώσω μιά κατάσταση γιά τον μήνα Μάρτιο του 2017 καί θα ξεκινήσω μία δημοσκόπηση, που θα την κρατήσω μέχρι τέλους Μαρτίου.

Περί τίνος πρόκειται;

Πρόκειται γιά χωρισμό της κάθε μέρας του Μαρτίου σε δύο διαστήματα, των οποίων τα όρια θα σας δώσω. Από σας, θέλω να μου απαντήσετε ποιές δραστηριότητες κάνετε καλύτερα (ή ευκολώτερα) μέσα, ή έξω από το σημειωνόμενο διάστημα.

Τα (πιστεύω σημαντικά) συμπεράσματα θα τα συζητήσουμε μετά το τέλος της στατιστικής έρευνας.

Σημειώστε ότι οι ώρες που θα σας δώσω είναι γιά τον κεντρικό άξονα της στεριανής χώρας, δηλ. τον: Αθήνα-Βόλος-Θεσσαλονίκη. Δηλαδή, τον 23ο μεσημβρινό περίπου. Όσοι-ες μένετε τέρμα ανατολικά της επικράτειας, δηλαδή Ρόδο, Χίο, Μυτιλήνη (καί Λέσβο – λόλ!!!), αφαιρέστε δέκα λεπτά της ώρας από τους αναφερόμενους χρόνους αρχής-τέλους των διαστημάτων αυτών. Όσοι-ες μένετε τέρμα δυτικά (πχ Κέρκυρα), προσθέστε δέκα λεπτά. Καί οι απ’ ανάμεσα, διορθώστε ανάλογα. Πχ στην Ιερισσό (24ος μεσημβρινός χοντρικά) αφαιρέστε πέντε λεπτά.

Πάμε!

 

Σας δίνω καί τις τελευταίες μέρες του Φεβρουαρίου, γιά ν’ αρχίσετε τις παρατηρήσεις από σήμερα.

Φεβρουάριος 2017

  • Παρασκευή, 24/02/2017 από 05:31′ έως 16:08′.
  • Σάββατο, 25/02/2017 από 06:12′ έως 17:09′.
  • Κυριακή, 26/02/2017 από 06:51′ έως 18:12′.
  • (Καθαρά) Δευτέρα, 27/02/2017 από 07:29′ έως 19:18′.
  • Τρίτη, 28/02/2017 από 08:05′ έως 20:24′.

Μάρτιος 2017

  • Τετάρτη, 01/03/2017 από 08:41′ έως 21:31′.
  • Πέμπτη, 02/03/2017 από 09:18′ έως 22:38′.
  • Παρασκευή, 03/03/2017 από 09:58′ έως 23:46′.
  • Σάββατο, 04/03/2017 από 10:41′ έως 00:52′ της Κυριακής, 05/03/2017.
  • Κυριακή, 05/03/2017 από 11:28′ έως 01:56′ της Δευτέρας, 06/03/2017.
  • Δευτέρα, 06/03/2017 από 12:21′ έως 02:56′ της Τρίτης, 07/03/2017.
  • Τρίτη, 07/03/2017 από 13:17′ έως 03:50′ της Τετάρτης, 08/03/2017.
  • Τετάρτη, 08/03/2017 από 14:18′ έως 04:39′ της Πέμπτης, 09/03/2017.
  • Πέμπτη, 09/03/2017 από 15:20′ έως 05:22′ της Παρασκευής, 10/03/2017.
  • Παρασκευή, 10/03/2017 από 16:23′ έως 06:01′ του Σαββάτου, 11/03/2017.
  • Σάββατο, 11/03/2017 από 17:26′ έως 06:37′ της Κυριακής, 12/03/2017.
  • Κυριακή, 12/03/2017 από 18:27′ έως 07:10′ της Δευτέρας, 13/03/2017.
  • Δευτέρα, 13/03/2017 από 19:26′ έως 07:42′ της Τρίτης, 14/03/2017.
  • Τρίτη, 14/03/2017 από 20:25′ έως 08:14′ της Τετάρτης, 15/03/2017.
  • Τετάρτη, 15/03/2017 από 21:22′ έως 08:46′ της Πέμπτης, 16/03/2017.
  • Πέμπτη, 16/03/2017 από 22:18′ έως 09:19′ της Παρασκευής, 17/03/2017.
  • Παρασκευή, 17/03/2017 από 23:13′ έως 09:56′ του Σαββάτου, 18/03/2017.
  • Κυριακή, 19/03/2017 από 00:07′ έως 10:35′.
  • Δευτέρα, 20/03/2017 από 01:00′ έως 11:18′.
  • Τρίτη, 21/03/2017 από 01:50′ έως 12:05′.
  • Τετάρτη, 22/03/2017 από 02:38′ έως 12:56′.
  • Πέμπτη, 23/03/2017 από 03:23′ έως 13:52′.
  • Παρασκευή, 24/03/2017 από 04:05′ έως 14:51′.
  • Σάββατο, 25/03/2017 από 04:45′ έως 15:54′.

Από εδώ καί μετά, επειδή η ώρα γίνεται θερινή (δηλ. σύν μία από την πραγματική), οι ενδείξεις των υπολοίπων ημερών δίνονται σε θερινή ώρα. Μην μερδεύεστε, καί μην μπαίνετε στον κόπο να κάνετε αναγωγή σε πραγματική ώρα. Πάρτε τις ενδείξεις όπως αναγράφονται.

  • Κυριακή, 26/03/2017 από 06:23′ έως 17:58′.
  • Δευτέρα, 27/03/2017 από 07:00′ έως 19:05′.
  • Τρίτη, 28/03/2017 από 07:37′ έως 20:14′.
  • Τετάρτη, 29/03/2017 από 08:14′ έως 21:23′.
  • Πέμπτη, 30/03/2017 από 08:54′ έως 22:33′.
  • Παρασκευή, 31/03/2017 από 09:17′ έως 23:42′.

Αυτό ήταν!

 

Καί κάτι τελευταίο: απαντήστε καθαρά με τις δικές σας παρατηρήσεις, καί μην κοιτάζετε τί απάντησαν οι άλλοι, ώστε ν’ ακολουθήσετε την «κυρίαρχη τάση των δημοσκοπήσεων». Κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός – καί γιά να σας το ζητάω εγώ αυτό, υπάρχει λόγος.

 

Υγ: Κακάκια… Μόλις ανακάλυψα ότι η Γουώρντπρεςς γιά τις ψηφοφορίες συνδέεται με άλλη εταιρεία, η οποία ζητάει ντάλλαρζ (ως εταιρεία χωρίς το έψιλον γιώτα). Τέλος πάντων, εσείς ξέρετε τον εναλλακτικό τρόπο: γράψτε τα πάντα στα σχόλια, κι όξω απ’ την πόρτα. Όχι, θα κάτσουμε να σκάσουμε.

Εκείνοι οι τομείς, γιά τους οποίους ήθελα να σας ρωτήσω, είναι:

  • Επάγγελμα.
  • Πνευματική εργασία.
  • Σωματική εργασία / προσπάθεια.
  • Επικοινωνία.
  • Σέξ.
  • Υγεία.
  • Διάθεση.
  • Χρηματικά κέρδη.
  • Όνειρα / εμπνεύσεις.
  • Παρέα / διασκέδαση.

Κι ό,τι άλλο σκεφθήτε, που δεν το συμπεριέλαβα στα παραπάνω.

 

Εν τώι μηνί Ανθεστηριώνι

12 Σχόλια

arxigramma-Aνθεστηριών… Μήνας στο Αττικό ημερολόγιο (μεικτό σεληνοηλιακό), ο οποίος συνέπιπτε περίπου με μέσα Ιανουαρίου έως μέσα Φεβρουαρίου. Περίπου με την εποχή που διανύουμε.

Το «περίπου» τίθεται, επειδή οι μήνες αυτοί είχαν ως βάση τις φάσεις της Σελήνης. Οι οποίες δεν είναι καθόλου σταθερές ανά κάποιες συγκεκριμένες ημέρες του χρόνου (όπως πχ είναι οι ισημερίες) – καί γιά κάθε χρόνο. Παίζουν. Γι’ αυτό καί η αναγωγή των αρχαίων ημερομηνιών (ιστορικών γεγονότων) σε σημερινές έχει μία ανακρίβεια + ή – δύο ημέρες.

(Γιά να είμαι ακριβής, είχε μέχρι τη δεκαετία του 1980. Πλην όμως, αγνοώ το κατά πόσο οι αρχαιολόγοι χρησιμοποιούν σήμερα μοντέρνα προγράμματα Αστρονομίας γιά υπολογιστές. Μ’ αυτά, η ανακρίβεια τέλος. Ακόμη, όμως, δεν έχω διαβάσει αναφορές γιά τελειωτικό καθορισμό με υπολογιστή πχ της μέρας της ναυμαχίας της Σαλαμίνας – κι έτσι, πολύ φοβάμαι ότι οι συμπαθείς αυτοί επαγγελματίες συνεχίζουν να πηγαίνουν με τον αραμπά.)

Τέλος πάντων, κατά τον μήνα Ανθεστηριώνα διεξήγοντο τα Μικρά Ελευσίνια Μυστήρια.

 

Τα Ελευσίνια Μυστήρια είναι μιά περίεργη ιστορία… Πολλά λέγονται, αλλά τίποτε δεν γνωρίζουμε σήμερα γι’ αυτά – εκτός από τους εξωτερικούς τύπους. Δηλαδή, όλα τα πανηγυρτζήδικα εξωτερικά στοιχεία (πχ ποιά μέρα πήγαιναν οι μύστες στη θάλασσα, κτλ κτλ). Αλλά γιά το τί γινόταν μέσα στο τελεστήριον, δεν έχουμε ιδέα. (Γι’ αυτό, σ’ όσους βγάζουν «σοβαρά» βιβλία -κι όχι μυθιστορήματα- γιά να σας περιγράψουν το τί γινόταν μέσα, να τους πήτε να τα χώσουν εκεί που ξέρουν. Είναι απατεώνες εξ ορισμού.)

Θα μου πεις… εντάξει, στην εποχή των Μαραθωνομάχων όντως υπήρχε αυστηρότατη απαγόρευση (επί ποινήι θανάτου) να μιλάει κανείς δημοσίως γιά τα δρώμενα. Αλλά μετά; στην Ελληνιστική εποχή; στη δεύτερη Ελευσίνα της Αιγύπτου; (Άγνωστο σε πολλούς, αλλά μέτοικοι Αθηναίοι στην Αλεξάνδρεια ζήτησαν από τον Πτολεμαίο άδεια, ώστε να ιδρύσουν εκεί μιά δεύτερη «Ελευσίνα», γιά να γιορτάζουν τα μυστήριά τους. Όπερ καί εγένετο.)

Εκεί, επειδή κατά τους χρόνους εκείνους είχε επικρατήσει πεύμα κοσμοπολιτισμού, είχαν χαλαρώσει οι θρησκευτικές απαγορεύσεις καί όντως παρακολουθούσανε τα δρώμενα καί μή πιστοί. Νομίζω πως είναι ο (χριστιανός επίσκοπος) Ευσέβιος Καισαρείας, που έγραψε -στο περίπου- το αμίμητο: «- Χαρά στη θρησκεία! Η ύψιστη πράξη του ιεροφάντη είναι να δείχνει ένα στάχυ στον μυούμενο!» (Τώρα, βέβαια, το να εξηγήσουμε στον κάθε Ευσέβιο ότι το στάχυ συμβολίζει τον -κυριολεκτικό ή μεταφορικό- θάνατο του ανθρώπου καί την αναγέννησή του, είναι ψιλά γράμματα. Πιο ψιλά κι από συμφωνητικό δανείου σε τράπεζα. Άφ’ στα, παλληκάρι μου, δεν τό ‘χεις το σπόρ.)

Εν πάσει περιπτώσει, τα ελάχιστα που ξέρουμε γιά τις εσωτερικές τελετές των Ελευσινίων, τα ξέρουμε από πρωτοχριστιανούς συγγραφείς τύπου Ευσεβίου – κι από τη δεύτερη Ελευσίνα (της Αλεξάνδρειας). Των οποίων κι αυτών τα γραπτά «χάθηκαν» σε μεγάλο μέρο τους, άρα πάλι είμαστε στο σκοτάδι.

 

Μέχρι στιγμής βλέπουμε τα Ελευσίνια Μυστήρια σαν μιά θρησκευτικού χαρακτήρα γιορτή, σωστά; Σωστά. Πλην όμως, υπάρχει καί μία δεύτερη αφήγηση.

Κάποτε η Αθήνα, λέει, πρό Κατακλυσμού Δευκαλίωνος, βρισκόταν εκεί που σήμερα βρίσκεται η λίμνη Κωπαΐδα. (…Βρισκόταν. Η λίμνη. Διότι ήδη έχει αποξηρανθεί. Ο ενεστώς διαρκείας, το «βρίσκεται», ισχύει μόνον γιά το αθάνατο Δημόσιο του ψευτο-Ρωμαίϊκου, το οποίο -κάποιες δεκαετίες μετά την αποξήρανση- επιμένει να μην καταργεί τον «Οργανισμό αποξηράνσεως λίμνης Κωπαΐδος».) Εν πάσει περιπτώσει, όταν γέμισε νερά η περιοχή μετά τον Κατακλυσμό, κι αυτά δεν φεύγανε (ρίξτε μιά βόλτα μέχρι τη σημερινή Θήβα, καί θα καταλάβετε – γεωφυσική «λεκάνη» περίκλειστη από βουνά), το μέρος κατέστη μή κατοικήσιμο. Κι έτσι, οι απόγονοι των τότε Αθηναίων κατέβηκαν κι έφτιαξαν τη σημερινή Αθήνα.

Όχι όλοι, όμως. Μερικοί πήγαν δυτικώτερα, καί οίκησαν την Ελευσίνα.

Γιατί έγιναν από δύο χωριών χωριάτες οι πάλαι ποτέ συμπολίτες, όμως; διότι, στο πολύ περίπου, επειδή οι της Ελευσίνας ήθελαν να θυμούνται, ενώ οι της (νέας) Αθήνας να ξεχάσουν. (Επειδή πονούσε. Κι επειδή δεν ήθελαν ν’ αφήσουν ανοιχτόν τον δρόμο, να τον ξαναπορευτεί στο μέλλον κάποιος πονηρός – ή κάποιος απερίσκεπτος μαλάκας. Διότι η νέα αυτή πορεία θα είχε ακριβώς την ίδια κατάληξη: την απόλυτη καταστροφή.) Εδώ κάπου μπαίνουν καί τα ιερατεία στη μέση (καί το Φενιστίλ γιά τη φαγούρα της ανωφυλαξίας στον «Παλαιό»! Λόλ!!!), καί τελικά η όλη φάση διαμορφώνεται σε αυστηρό τελετουργικό, που στέγαζε έναν συμβιβασμό «μέσης οδού» (να θυμούνται μέν, υπό περιοριστικούς όρους δέ – άν καί όταν καί εφ’ όσον)…

…αλλά οι φήμες επιμένουν ότι μέσα στον ναό καί το τελεστήριο δεν γινόταν πράγματα που είχαν σχέση με θεούς καί θρησκείες.

Η φαντασία μας είναι ελεύθερη να δημιουργήσει ό,τι γουστάρει, εδώ. Όμως, ο γράφων είναι της γνώμης ότι εκεί μεταδιδόντουσαν γνώσεις καί γιά την πορεία του ανθρώπου (φυσική καί μεταφυσική), καί γιά την πορεία (επίσης φυσική καί μεταφυσική) του πλανήτη μας καί της ανθρωπότητας.

Όπως ο γράφων είναι απόλυτα πεπεισμένος ότι αυτές οι γνώσεις είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ χρήσιμες καί γιά σήμερα, καί γιά το άμεσο (ίσως καί απώτερο) μέλλον. Καί ότι θ’ αρχίσουν να επανέρχονται στο συνειδητό μέρος των ενθυμουμένων.

Δηλαδή, αυτών που πρέπει.

 

…Τις περισσότερες φορές, είναι ωραίο που βλέπουμε όνειρα.

Αν, λοιπόν, στα όνειρα που βλέπετε (αυτές τις μέρες – καί ίσως μέχρι καναδυό μήνες μετά), παίζει αυτό το όνομα,…

%ce%b8%ce%b5%ce%ac_%ce%b4%ce%ae%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%81%ce%b1

…(προ)ετοιμαστήτε!

Η κλήση «άνωθεν» δεν θα μπορούσε να είναι σαφέστερη.

 

Ποιός είμαι – ποιοί είστε

11 Σχόλια

arxigramma-Kοίτα να δείς, φίλε μου, που τόσα χρόνια πήρα φόρα καί θεωρώ κάποια πράγματα αυτονόητα… ενώ δεν είναι!

Κυρίες καί κύριοι, σήμερα θα εξηγηθώ. Αν μή τί άλλο, δεν είναι σωστό να παραμένουν παρανοήσεις στον αέρα, τη στιγμή που λέμε ότι πέρασε η εποχή των λόγων κι ήρθε η εποχή των έργων.

 

Η ιστορία του ιστολογίου ξεκίνησε τελείως στην πλάκα. Βέβαια, αισθανόμουνα την ανάγκη επικοινωνίας… να διατυπώσω γραπτώς καί δημοσίως τις απόψεις μου, καί με το δημόσιο γραπτό να βρω ομοϊδεάτες. Έστω, ακόμη κι εχθρικώς διακείμενους, αλλά ψαχνόμενους στα ίδια πεδία έρευνας. (Πάντα κάνει καλό η ανταλλαγή απόψεων, ακόμη καί με εχθρούς.) Όπως κάνουν τόσοι καί τόσοι, γιά ένα σωρό γνωστικά αντικείμενα.

Εάν, φερ’ ειπείν, ήμουνα ψαράς, θα γύρευα να συμμετάσχω σε φόρα ψαράδων καί θα έφτιαχνα ιστολόγιο γιά ψάρια (ψάρεμα, μαγείρεμα, κτλ). Τώρα που ενδιαφέρομαι γιά το Παράξενο, έ! λογικό είναι, που έφτιαξα ένα ιστολόγιο γιά το Παράξενο.

Στην πορεία, όμως, διαπίστωσα ότι κάποια θέματα είναι αδύνατον ν’ αναπτυχθούν σε συντομία. Έτσι, ξεκίνησαν οι σειρές αναρτήσεων, πολλές από τις οποίες (το παραδέχομαι) έμειναν ημιτελείς. Σκεφθήτε, όμως, καί τον κόπο που κάνω γιά υπολογισμούς καί σχήματα, ή τον χρόνο που ξοδεύω γιά εξεύρεση συνδέσμων. Ειδικά εκείνων, που είδα πριν καιρό κι απλά έμειναν στη μνήμη μου – καί τα ψαχτήρια να μη βοηθάνε.

 

Περνώντας τα χρόνια, η απλή παράθεση κι ανταλλαγή απόψεων έγινε επιθυμία να εκθέσω όσα βρήκα από δικές μου έρευνες, καί να παρακινήσω τον τυχόντα ενδιαφερόμενο αναγνώστη να προχωρήσει τις δικές του. Βέβαια, εδώ πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να δώσω έτοιμο υλικό σε εχθρούς, ή άτομα με βλαπτικές διαθέσεις. Συνήθως νεαρούς ηλίθιους, που νομίζουν ότι κάνουν κάτι αστείο καί συνάμα έξυπνο καταστρέφοντας τον κόπο άλλων. (Μόνο που δεν ξέρουν το ότι ο βλάκας θέλει τουφέκισμα, μαζί με τον εχθρό.)

Όμως, δεν είμαι μικρό παιδί. Είμαι αρκετά παλιός στο κουρμπέτι, ώστε να γνωρίζω άριστα τη βρωμιά διαφόρων «χώρων» που ασχολούνται -έστω καί περιστασιακώς- με το άθλημα (εκδοτικού, «έρευνας» κι «ερευνητών», «αρχαιοθρήσκων», «Ελληνοκεντρικών», καί λοιπών και λοιπών), συνεπώς έλαβα μέτρα ασφαλείας πρίν κάν γράψω την πρώτη μου γραμμή στο ιστολόγιο. Οι τυχόντες καί τυχάρπαστοι αναγνώστες να το βάλουν καλά αυτό στο μυαλουδάκι τους – κι άμα δεν τους αρέσω, δρόμο. Να πάνε στο έξ-πόρν τελεία κόμ, να χορτάσουν τσόντες.

Ποιά μέτρα;

 

(α) Ανωνυμία καί συχνή αλλαγή υπολογιστών.

Βέβαια, μπορεί κάποιος να πεί ότι η φυσική μου ταυτότητα είναι γνωστή σε μερικά φιλαράκια, οπότε μπορεί να μαθευτεί καί παραπέρα. Σωστά, αλλά έχω προβλέψει το να μην μπορεί κανείς να κάνει ταύτιση υπολογιστή καί φυσικού προσώπου, όθεν άκυρον. (Ξέρετε, δεν είμαστε μόνοι μας στον κόσμο. Έχουμε καί φίλους. Μερικοί των οποίων τυγχάνουν γατόνια της Νομικής.)

Εδώ, μπορεί κανείς ν’ αντιτάξει ένα επιχείρημα (του κώλου) : ότι, επειδή δεν γράφω με το πραγματικό μου όνομα, είμαι δειλός κτλ. Όμως, αυτά τα επιχειρήματα είναι γνωστότατο από πού προέρχονται: από τις «δεξαμενές σκέψης» (δηλαδή από τα κέντρα προπαγάνδας) της …Θείας, καί συναφών φιλανθρωπικών οργανώσεων. Το αντεπιχείρημα: καλά κάνω καί είμαι ό,τι είμαι. Δεν σου χρωστάω να σου αποδώσω λογαριασμό. Κι άμα δε σ’ αρέσει, ή άμα ψάχνεις γιά δούλους, ή κλόουν να σου χαϊδεύουν τ’ αυτιά, …είπαμε. Το μακρύτερον. Γραμμένον σ’ έχω.

Όχι, θα φερθώ σαν κορόϊδο, να συμπληρώσω από μόνος μου τα στοιχεία μου στα κατά καιρούς φακελλώματα που επιχειρούν διάφοροι επιτήδειοι, «εθνοκεντρικοί» καί μή… γιά να κάψουν κυρίως νέα Ελληνόπουλα καλού χαρακτήρα καί καλών αρχών. Πρακτοράκια καί χαζοβιόληδες, τραβάτε στη γωνία να δήτε αν έρχομαι! Καί μην ξεχάσετε να υπογράψετε αίτηση γιά να γίνετε μέλος της συμμορίας Ψώρρα! (Εννοείται, ακριβώς από τα ίδια κίνητρα ορμώμενος, δεν έχω λογαριασμό στο φατσομπούκ, ούτε σκοπεύω να κάνω.)

(β) Αυτο-απαγόρευση εμφάνισης των πολύ «καυτών» πληροφοριών

Σας εκθέτω με ειλικρίνεια όλα όσα βρίσκω, εκτός από τα πράγματα που δυνητικώς (δηλ. σε λάθος χέρια) θα μπορούσαν να βλάψουν σοβαρά το μέλλον της Ελλάδας καί των Ελλήνων. Αυτά, φυσικά καί θα τα πω σε συν-Έλληνες καί συν-Ελληνίδες, διότι είπαμε να τ’ αξιοποιήσουμε (ευρισκόμενα στα σωστά χέρια), γιά να πάμε μπροστά. Αλλά, μόνον αφού γνωριστούμε από κοντά, κι αφού περάσετε …μύηση!  🙂  Καί προπαντός, μακριά απ’ τον αρχιρρουφιάνο. (Το κινητό, δηλαδή. Γιατί; διαβάστε τον περίφημο πιά «Θαυματουργό ψίθυρο του Ερμή», καί θα το καταλάβετε. Όθεν, όταν σε παρέες λέτε σημαντικά πράγματα που δεν πρέπει να μαθευτούν παραέξω, τα κινητά μακριά – καί με τέρμα τον ήχο κλήσεων, ώστε ν’ απαντήσετε αμέσως, αν σας ζητάνε γιά κάτι σημαντικό ή επείγον.)

Επειδή εδώ μερικοί-ές ενδεχομένως να κάνουν μουτράκια, σα μωρά που τους πήραν την πιπίλα… Γιατί; Μεταξύ μας, τί περιμένατε, δηλαδή; Ότι θα βρήτε στα ιντερνέτια τον τυχόντα άγνωστο, που θα σας μιλάει γιά θέματα που άλλοι θα σκότωναν γιά να τα μάθουν, αλλά πρέπει καί να σας τα δίνει όλα στο πιάτο – καί κακώς που δεν το πράττει;

…Άντε μεγαλώστε λίγο καί ωριμάστε, που κάνετε τέτοιες σκέψεις!… Άντε προτάξτε καμιά φορά τη λογική του συναισθήματος! (Καί τα τυχόντα πρακτόρια, που τα στεναχώρησα, χτυπήστε κανένα γαλακτομπούρεκο, να σας περάσει η μαυρίλα. Εγγυημένη συμβουλή.  🙂  )

(γ) Προετοιμασία ψυχικού πολέμου

Πράγμα το οποίο συνοψίζεται στον εξής απλούστατο κανόνα: φίλος με τους φίλους, καί πάγος στο απόλυτο μηδέν με τους εχθρούς. Μ’ άλλα λόγια, δεν με νοιάζουν δοξες, τιμές, λεφτά, «χίτς» στο ιστολόγιο, αναγνωσιμότητα, κτλ κτλ κτλ. Επίσης, γνωρίζοντας κάλλιστα ότι (στο μεταφυσικό πεδίο) ο λόγος αντικατέστησε το ξίφος, ουδόλως μ’ ενδιαφέρει να βρω πρόθυμους ακροατές ή κόλακες. Άμα σ’ αρέσουν τα όσα γράφω, καλώς. Αλλοιώς: ο χρόνος μου είναι εξαιρετικά πολύτιμος, γιά να τον σπαταλώ προκειμένου ν’ αλλάξω μυαλά πεισματάρηδων, αντιδραστικών, ξερολιστών, ανοήτων, ρουφιάνων, ή χαβαλέδων.

Αν δεν συμφωνούμε, μή σώσουμε καί συμφωνήσουμε ποτέ! Εγώ δεν θεωρώ πως θα μου πέσει η υπόληψη, αν δεν χαϊδέψω τ’ αυτιά του κάθε προβληματικού που έχει υπολογιστή καί σύνδεση στο Διαδίκτυο. Ειδικά οι πράκτορες που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, θεωρήστε ότι βρήκατε τον χειρότερο γάϊδαρο που μπορούσατε να συναντήσετε, κι αλλάξτε στόχο. Η ζωή είναι μικρή!  🙂

Καί, μιά κι ο λόγος γιά πράκτορες, απαντώ σε κάτι τυχαία τσόλια που πέρασαν από ‘δώ καί με κατηγόρησαν γιά πρακτορειακή δουλειά: Όχι μισές δουλειές, παιδιά! Άμα είμαι πράκτορας, πρέπει να πήτε καί γιά ποιόν δουλεύω. Να μην πατάει αθώος κόσμος εδώ καί τον εκμαυλίζω. Όχι άειντε έτσι, πετάμε μπαλωθιές στον αέρα, καί σηκωνόμαστε καί φεύγουμε. Δεν είναι καλή συμπεριφορά αυτή! Καρα-λόλ!!!

(δ) Καμμία εξάρτηση από κατεστημένες απόψεις

Αυτό σημαίνει πως χρησιμοποιώ τις κατεστημένες επιστήμες όπως θέλω. Παίρνω όσα μέρη τους θέλω, καί τα κάνω ό,τι θέλω – καί γούστο μου. Αν αυτό δεν σας αρέσει, ξαναβάλτε μπρος τη λογική σας καί σκεφθήτε ότι εδώ δεν απονέμω τίποτε πτυχία. Ούτε επιζητώ από δαύτα.

Καταλάβετέ το: ο άνθρωπος πάντα ήταν κατασκευαστής εργαλείων. Από τότε που ήταν ένα δασύτριχο ημι-πιθήκι, μέχρι σήμερα, που κάνει αποτρίχωση καί γυμναστήριο. Αλλά, όπως κάθε ανθρώπινο εργαλείο, έτσι κι η επιστήμη έχει ένα συγκεκριμένο καί πεπερασμένο εύρος χρήσεως. Πέρα από τα οποία όρια δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτε.

Εμείς, όμως, ενθάδε έχουμε ορίζοντα πέρα από τα όρια!  🙂  (Μπηγιάντ λίμιτζ, που λένε καί στο Χόλλυγουντ. Καί μετά εμφανίζονται αστροναύτες κι ακούγεται επική μουσική! Λόλ!!!)

 

Άρα, τί να περιμένει κανείς από το παρόν ιστολόγιο;

Τί να περιμένει κανείς από κάποιον, που στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο του τρέχει να δώσει έτοιμα πρωτότυπα (κι ελπίζω καί σημαντικά) θέματα, επεξεργασμένα με τα ελάχιστα τεχνικά μέσα που διαθέτει; Ό,τι μπορείς να περιμένεις από ένα σπίτι που έχουν γιορτή, καί σε κερνάνε. Πάρε ό,τι νομίζεις, αξιολόγησέ το όπως νομίζεις, αξιοποίησέ το όπως νομίζεις. Ελεύθερα. Σκουπίδια νομίζεις πως κερνάω; προσπέρνα. Διαμάντια νομίζεις πως κερνάω; βάλ’ τα στην τσέπη σου. Δε θέλει φιλοσοφία!

Ο δικός μου στόχος, βέβαια, πάντα παραμένει το ξύπνημα των λοιπών καθαρών Ελλήνων κι Ελληνίδων, με τον τρόπο μου. Γι’ αυτό κάνω όσα κάνω, χωρίς να υπολογίζω κόπους. Διότι πιστεύω στην ύπαρξη ενός πολύπλοκου δικτύου πληροφορίας, το οποίο επεκτείνεται πέρα από τον παρόντα φυσικό κόσμο. Έννοιες όπως παρελθόν, μέλλον, μακρυά, κοντά, τύχη, στόχευση, τις θεωρώ σχετικές καί εξαρτώμενες από τα εκάστοτε «συμφραζόμενα».

Θεωρώ, δηλαδή, ότι κατά κάποιο τρόπο (δεν μπαίνω κάν στην αναζήτηση του ποιόν καί πώς) αρκετοί από μας …»κάποτε» κρύψαν χρήσιμα πράγματα (ας πούμε από ξόρκια μέχρι οδηγίες κατασκευής υπερόπλων), που τώρα θα τα ξαναβρούν… μέσωι βοήθειας από πολλές πηγές. Μεταξύ των οποίων καί το δικό μου παλαβό ιστολόγιο. Καί θεωρώ ότι σίγουρα θα τα ξαναβρούν, τώρα που η Ελλάδα τα/μας χρειάζεται όσο τίποτε.

Θεωρώ, ακόμη ότι ο κάθε άνθρωπος παίζει έναν ρόλο μέσα σ’ αυτό το δίκτυο, ρόλο που ενδεχομένως δεν κατανοεί. (Στο συντριπτικό ποσοστό περιπτώσεων, αυτό γίνεται: ο «ηθοποιός» δεν κατανοεί σε τί έργο παίζει.) Γι’ αυτό, αισιοδοξήστε καί μην το πολυσκέφτεστε.

Συνεπώς, αν νομίζετε ότι στη σημερινή ζωή σας σας λείπει κάτι απ’ αυτά που υπονοώ, ελπίζω να σας βοηθάω αρκετά.

 

Αυτά σχετικά με μένα καί το ιστολόγιο. Εσείς;

Τί «εσείς»; Εσείς μπορεί να είστε ο,τιδήποτε. Φίλοι, εχθροί, πλούσιοι, φτωχοί, ενδιαφερόμενοι, αδιάφοροι, πατριώτες Έλληνες, πατριώτες …του Οξαποδουήλ, έξυπνοι, εξυπνάκηδες, καλοί άνθρωποι, λαμόγια… ο,τιδήποτε. Καί σε οποιονδήποτε συνδυασμό. Αυτές οι ιδιότητες δεν παίζουν κανέναν ρόλο, κι αλοίμονο αν έπαιζαν.

Εκείνο που όντως παίζει ρόλο, είναι να διαβάζετε το ιστολόγιο με τα νοητικά σας φίλτρα αξιολογήσεως στο «off». Ακούστε με, διότι μόνον έτσι θα μεγιστοποιήσετε το όφελος απ’ τις παρεχόμενες πληροφορίες. Κι αυτό να το κάνετε όχι μόνον εδώ, αλλά σε οποιαδήποτε πληροφορία που προσλαμβάνετε.

Κι αφού καταλάβετε τί λέω καί τί θέλω να πώ, τότε ξαναβάλτε σε λειτουργία τη λογική σας κρίση, καί καλή τύχη!

 

Δελτία ατομικής επιστρατεύσεως

143 Σχόλια

arxigramma-sigmaτις 19 Ιανουαρίου είχαμε τη μνήμη του Αγίου Μάρκου Ευγενικού, επισκόπου Εφέσου.

Θα μου πείς, ‘ντάξ’ ρέ Εργοδότη, μπορεί να θρησκεύεσαι, αλλά τί ανακατεύεσαι; Εφ’ όσον κατ’ εξοχήν αρμόδια γιά κάτι τέτοια θέματα είναι τα θρησκευτικά ιστολόγια! Πλην όμως, μη βιάζεστε.

 

…Κάποια στιγμή στη ζωή της υπερχιλιόχρονης Ανατολικής Ρωμαϊκής / «Βυζαντινής» Αυτοκρατορίας, κι ενώ οι Τουρκαλάδες (χάρη στη σκατοψυχιά του Φελλού) είχαν γεμίσει την Μικρά Ασία απ’ αιώνων καί άρχιζαν να πατάνε τα βρωμοπόδαρά τους καί στην Ευρώπη, οι διάφοροι κοκκορόμυαλοι αυτοκράτορες της ύστερης φάσης του Βυζαντίου πήραν χαμπάρι ότι οι Τούρκοι θα τρώγανε κι αυτούς γιά δείπνο. Όθεν, αντιδράσανε.

Πώς;

Ζητήσανε βοήθεια απ’ τους άλλους προαιώνιους εχθρούς μας, τους Δυτικούς. (Όχι πολύ έξυπνο, θα έλεγα.)

Αυτοί, καί πρώτος ο πάπας μεταξύ τους, όντως υποσχέθηκαν βοήθεια, αλλά υπό τον απαράβατο όρο η Ορθοδοξία να γίνει ένα με τον Καθολικισμό, υποχωρώντας χοντρά σε δογματικό επίπεδο. Τελικώς, ολόκληρη η -κωλογλείφουσα- αντιπροσωπεία των Βυζαντινών υπέγραψε την «ένωση των Εκκλησιών» στις συνόδους Φλωρεντίας καί Φερράρας, μπας καί πάρει τα αεριτζήδικα ψίχουλα στρατιωτικής βοήθειας που υπεσχέθησαν -με την ίδια ευκολία που κλάνανε- οι Δυτικοί.

Ολόκληρη η αντιπροσωπεία; Όχι. Ο Άγιος Μάρκος Ευγενικός ΔΕΝ υπέγραψε. (Παρά τα χοντρά καψώνια των Δυτικών.) Κι όχι μόνον αυτό, αλλά σηκώθηκε καί την κοπάνησε απ’ την Ιταλία.

%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%ac%cf%81%ce%ba%ce%bf%cf%82-%ce%b5%cf%85%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82

Ως αποτέλεσμα της μη-υπογραφής του αγίου, ο τότε πάπας είπε κάτι σαν: «- Δυστυχώς, τον ήπιαμε!» (Δεν το είπε έτσι, κοτζάμ πάψ άνθρωπος, το είπε πιό ευγενικά. Το νόημα, όμως, είναι το ίδιο.) Ως άλλα αποτελέσματα, ο λαός της Κωνσταντινουπόλεως τον άγιο τον υποδέχθηκε με ζητωκραυγές, ενώ τον αυτοκράτορα με την υπόλοιπη συνοδεία του, με ροχάλες – καί το περιεχόμενο των δοχείων νυκτός στα κεφάλια τους, απ’ τα μπαλκόνια.

Λεπτομέρεια: (λεπτομέρεια; ) Μαζί με τον άγιο ήσαν στη Φλωρεντία καί τη Φερράρα καί ο μητροπολίτης Νικαίας Βησσαρίων, καθώς καί -ως σύμβουλος- ο δάσκαλος αμφοτέρων, ο Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων, γνωστός καί δεδηλωμένος «αρχαιόθρησκος». (Αυτά να τα βλέπουν κάποιοι ημιμαθείς σημερινοί «δωδεκαθεϊστές».) Κι ενώ ο Βησσαρίων τελικά προσχώρησε στον Καθολικισμό κι έγινε καρδινάλιος, ο άγιος Μάρκος τραγούδησε: «- Τί να τις κάνω τις τιμές τους; τα λόγια τα θεατρικά; Ά;». Καί τελικά τους τά ‘χωσε μεγαλοπρεπώς κι έφυγε.

Υποψιάζομαι, όμως, ότι ο άγιος Μάρκος δεν έφερε αντιρρήσεις στους Δυτικούς μονάχα γιά δογματικούς ή γεωπολιτικούς λόγους, αλλά καί γιά το ότι η Ορθοδοξία αποτελεί αδιάσπαστη συνέχεια της πανάρχαιης θρησκευτικής έκφρασης των Ελλήνων. Πώς θα μπορούσε, λοιπόν, να σκύψει καί να προσκυνήσει τον κάθε παπάρα «ισχυρό της ημέρας», επειδή έτυχε κάποιοι ανίκανοι άρχοντες να θαλασσώσουν τις υποθέσεις του κράτους;

«- Γιατί το λες αυτό, ρέ Εργοδότη;»

 

…Νά ‘τανε, λέει, ο άγιος μετενσάρκωση καποιανού ιεροφάντη των αρχαίων Ελληνικών Μυστηρίων… καί να ξαναενσαρκώθηκε σήμερα, πάλι ως ιερωμένος…

…Καί να φοράει, λέει, λευκό ένδυμα με γαλάζιο πανωφόρεμα, τα χρώματα των ιεροφαντών δηλαδή…

…Καί να ιερουργεί ντυμένος έτσι μέχρι καί τις μέρες που απαγορεύονται τα φωτεινά χρώματα…

«- Καλά, ρέ Εργοδότη, σού ‘στριψε εντελώς! Είπαμε, η φαντασία είναι καλή, αλλά η δική σου είναι αρρώστεια!»

Ξέρω καί ‘γώ, ρέ δικέ μου!…

 

Δε μου λέτε, κύριε… Μήπως γνωριζόμαστε από πουθενά; Μήπως σας είδα κάπου στην Ελλάδα;

 

Τελικά, φαίνεται πως μάλλον τζάμπα ανησυχώ. Είμαστε αρκετοί, κι είμαστε ΗΔΗ στις επάλξεις! Καί ήδη πιάσαμε τις θέσεις μας, αναλάβαμε τα όπλα απ’ τους οπλοβαστούς, καί περιμένουμε.

Το κάλεσμα το ακούσαμε εδώ καί πολλά χρόνια, μόνο που ήταν ατομικό γιά τον καθέναν. Επρόκειτο γιά «δελτία ατομικής επιστρατεύσεως»! Στα κρυφά. Να μην πάρει χαμπάρι κανείς. Ούτε φίλος, ούτε -πολλώι μάλλον- εχθρός.

Νά, όμως, που συναντιόμαστε στο μέτωπο! («- Τί ευχάριστη έκπληξη, ρέ κολλητέ! Κι εσύ εδώ;») Πάλι, όπως τότε… Όπως πολλές φορές στα διάφορα «τότε».

 

Καί ΠΑΛΙ θα νικήσουμε! Όπως τόσες καί τόσες φορές στο παρελθόν!!!

 

Φλόξ κατ’ όναρ

51 Σχόλια

arxigramma-mιά σκοτεινή νύχτα, που καθιστούσε τα ψυγεία περιττά, μιά παρέα πέντε ατόμων περπατούσε βιαστικά, διασχίζοντας την πασίγνωστη πλατεία. Ντυμένα βαρειά, το βήμα γρήγορο. Οι υπόλοιποι διαβάτες λιγοστοί.

Αλλ’ ας πάμε λίγο πίσω. Πολύ πίσω.

 

1. Μελέαγρος

Περίεργη ιστορία, τούτος εδώ. Όταν ήτανε νεογέννητος μπέμπης, λέει, η μάνα του άκουσε τις τρείς Μοίρες να λένε πως, όταν αποκαεί το κούτσουρο που καιγόταν στο τζάκι, το βρέφος θα πεθάνει. Αμέσως η μάνα του πετάχτηκε καί τράβηξε το κούτσουρο έξω απ’ τη φωτιά, καί τό ‘κρυψε.

Αρκετά χρόνια αργότερα, όμως, η μητέρα του θύμωσε πολύ άσχημα μαζί του. Καί, πάνω στον θυμό της, έβγαλε το κούτσουρο απ’ το μπαούλο καί το πέταξε στο τζάκι, όπου αυτό αποκάηκε τελείως.

Αυτός που «σε τραβάει με το τραγούδι του», πέθανε αυτοστιγμής.

(Περί Μελεάγρου τα σχετικά -μαζί με άλλα, ανεδαφικά, πχ ότι φόνευσε τον Αιήτη-, εδώ.)

 

2. Λοιποί φλογολάτρες

Την (πανάρχαιη) εξίσωση αυτή (καί χωρίς τα πρωτόγονα μητριαρχικά στοιχεία του συγκεκριμένου μύθου), καί δή αντεστραμμένη, ότι δηλαδή φλόγα = ζωή, την έχουν υιοθετήσει πολλοί.  Καί οι αρχαίοι Έλληνες, καί οι αρχαίοι Ρωμαίοι, καί οι χριστιανοί (ορθόδοξοι-καθολικοί) αντίστοιχοι απόγονοί τους. Όπως καί την αντίστροφη εξίσωση, πως σκότος = θάνατος. Έτσι, έχουμε το εφέστιον πύρ, το «ανέσπερον φώς», τα καντήλια των νεκροταφείων.

Έχουμε κι άλλον μύθο, τον του Προμηθέα. Ήδη είπαμε τί ήταν η «φωτιά» που έφερε στους ανθρώπους: το άσβεστο πύρ της άσβεστης αθάνατης ζωής.

Με τη φλόγα (των κεριών), το πράγμα τό ‘χουν προχωρήσει πολύ ειδικά οι τέκτονες. Αυτοί οι ιδιόρρυθμοι δεν σβήνουν τα κεριά φυσώντας, διότι, λέει, ο Θεός ο Μάτς στον άνθρωπο «ενεφύσησεν πνοήν ζωής» – άρα, το «φού» να σβήσει το κερί συμβολίζει τον θάνατο. Κι είναι καί ασέβεια. (Άμα δουν άνθρωπο να κάνει «φού» το κερί, φρικάρουν. Φαντάζομαι τί παθαίνουν όταν εκκλησιάζονται, που εκείνες οι απίθανες γριές των εκκλησιαστικών επιτροπών πιάνουν τα κεριά ομαδικά στα μανουάλια γιά να κάνουν χώρο γιά τα καινούργια, καί κάνουν «φού» καί τα σβήνουν όλα μαζί! Καρα-λόλ!!!) Αντ’ αυτού, οι τέκτονες χρησιμοποιούν ένα μεταλλικό μαντζαφλάρι καί αποκλείουν τη φλόγα του κεριού απ’ το οξυγόνο.

%ce%ba%ce%b7%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%b2%ce%ad%cf%83%cf%84%ce%b7%cf%82

Τώρα, βέβαια, τί να σε φυσήξει ο Θεός ο Μάτς καί να σου αφαιρέσει τη ζωή, τί να σου κλείσει η αναπνευστική οδός καί να σκάσεις από έλλειψη οξυγόνου. Καί στις δύο περιπτώσεις, η σίγουρη κατάληξη είναι να ψοφήσεις. Δεν έχει διαφορά. Τί να πείς, όμως… έκαστος άνθρωπος με την μονομανίαν του.

Πάντως, εξακολουθώ να έχω την απορία πώς γιορτάζει γενέθλια ένας μασώνος! Λόλ!!! (Πώς σβήνει τα κεράκια της τούρτας, παναπεί. Με το μαρκούτσι αυτό; )

 

3. Ο Τζώρτζης ο Βάσινγκτων

Αυτόν (τον καί καραμασώνο), τώρα, τον κάνανε άγαλμα. Μέσα στο Καπιτώλιο, λέει, κάπου εκεί πέρα. Καί κρατάει, λέει, μιά δάδα ψηλά με το δεξί χέρι. (Το δεξί χέρι ψηλά μαζί με δαυλό, σαν το άγαλμα της Ελευθερίας ναούμ’, μασωνιστί ονομάζεται «η χείρ της δόξης». Αυτά τα γράφω, γιά να μαθαίνετε, βέβηλοι. Έ, βέβηλοι. Λόλ!!!)

Λοιπόν… από το 1800-τόσο, που κατασκευάστηκε το άγαλμα, ο Βάσινγκτων κρατούσε αναμμένη δάδα. Αλλά από το 1932, λέει, τη σβήσανε (πολύ περίεργο, έ; ), κι έκτοτε παραμένει σβηστή. (Οι πληροφορίες προέρχονται -αν θυμάμαι καλά- από το βιβλίο «Το χαμένο σύμβολο», του κυρ-Δανιήλ Καφέ.)

Μπορεί ο λόγος να ήταν ότι το πετρέλαιο (γιά τη φλόγα της «χειρός της δόξης») ντουμάνιαζε τον χώρο καί -μεταξύ των άλλων- κινδύνευαν οι τοιχογραφίες. Αλλά – υπό το …φώς των ανωτέρω εκτεθέντων περί φλογός- εγώ σκέφτομαι άλλα. (Λές;… Έ;… Μπορεί… Γιατί όχι; )

Τέλος πάντων, αυτό που δεν λέει ο κυρ-Καφές, είναι πως το άναμμα καί το σβήσιμο της φλόγας του αγάλματος του Τζώρτζη έγιναν σαφώς με μασωνοτελετουργίες.

«- Γιατί, ρέ Εργοδότη; ήσουνα μπροστά;»

Σαφώς όχι. Αλλά, πάει κανείς κανένα στοιχηματάκι ότι δεν έγινε έτσι; 🙂

(Δηλαδή, τί νομίζετε; απλά πήγε η καθαρίστρια στα υπόγεια κι έκλεισε το πετρέλαιο; )

 

4. Μηχανισμοί… μηχανισμοί…

Το όν το λεγόμενον «άνθρωψ» (κοπυράϊτ του όρου ο μέγας Πολσεμάνος) κατασκεύαζε εργαλεία εξαπανέκαθεν. Τα συνθετώτερα από δαύτα, τώρα, οι μηχανισμοί, πάντα είχαν ένα σύστημα χειρισμού/ελέγχου.

Αυτό με τη σειρά του μπορεί να βρίσκεται επάνω/μέσα στον μηχανισμό, όπως το ταμπλώ στο αυτοκίνητο, ή κι έξω απ’ αυτόν, πχ το παλούκι πυροδοτήσεως εκρηκτικών. (Αυτό το τελευταίο, οι οδηγίες λένε πως το τοποθετούμε μακριά απ’ τους δυναμίτες – εκτός απ’ τα μη γνωρίζοντα ανάγνωση τζιχάντια, που το βάζουν επάνω.).

%ce%bc%ce%bf%cf%87%ce%bb%cf%8c%cf%82-%ce%b5%ce%ba%cf%81%ce%ae%ce%be%ce%b5%cf%89%ce%bd

Τέλος πάντων, στους μηχανισμούς της εποχής μας είμαστε συνηθισμένοι. Αλλά, τί γίνεται όταν έχουμε αρχαίους αιθερικούς μηχανισμούς; Ά;

Εδώ, κατά κανόνα (καί γιά λόγους αποφυγής του κάθε άσχετου) το σύστημα ελέγχου βρίσκεται μακριά από τον κυρίως μηχανισμό. Πχ λέγεται πως το Ερεχθείο αποτελούσε το (αιθερικό) σύστημα ελέγχου του Παρθενώνα. Ποιός να ξέρει, βέβαια, σήμερα το τί καί το πώς… αλλά, λογικό ακούγεται.

Λοιπόν… Στη Ρώμη υπάρχει ο ναός (βασιλική) του Αγίου Πέτρου. Το γνωστό Βατικανό. (Με το ιερό ντουγρού δυτικά!) Από κάτω, στις κρύπτες, υπάρχει ο υποτιθέμενος τάφος του Αποστόλου Πέτρου, ή του Μεγαλέξανδρου (κατά τον Παναή Υδροχόο). Ή του Τρεχαγύρευε. Βλέπεις, αναγνώστη μου, ο ξεναγός μας είχε ενημερώσει ότι ο πραγματικός τάφος του Αποστόλου Πέτρου βρέθηκε …εκατό μέτρα παραπέρα από τον σημερινό στα υπόγεια του ναού. (Έτσι είπαν οι αρχαιολόγοι.) Ο οποίος σημερινός δεν ξέρουμε κάν αν έχει κάποιον νεκρό μέσα – καί ποιόν. Δεν ξέρουμε, φυσικά, ούτε το αν μετέφεραν σ’ αυτόν όσα οστά βρήκαν στον …παραπέρα τάφο, ούτε το αν όντως τα οστά ανήκαν στον Απόστολο Πέτρο.

Ξέρουμε, όμως, ότι αυτός ο συγκεκριμένος τάφος είναι τίγκα στα καντήλια.

%cf%84%ce%ac%cf%86%ce%bf%cf%82-%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%83%cf%84%cf%8c%ce%bb%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%ad%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%85

Τώρα, θα με ρωτήσεις αγαπητέ αναγνώσθα μου, τί σχέση έχει. Λατρευτικός χώρος των καθολικών είναι, καντήλια θά ‘χει. Καί φλάρους. Πού το παράξενο; Τί ήθελα νά ‘χει, δηλαδή; γύφτους με καρπούζια;

Ξέρω ‘γώ, ρέ δικέ μου… Αλλά μην παιδεύεσαι. Ήδη θα γνωρίζεις πως η γκλάβα μου σκέφτεται πολύ περίεργα.

 

5. Όνειρο

…Προχωρούσαν αποφασιστικά. Ο…, η…, ο…, ο… ο… . Κάποιες δεκάδες μέτρα παραπίσω, σα σκιά, η λίαν παρατηρητική… σε ρόλο τσιλιαδόρου. Καί στο αυτοσχέδιο «κέντρο συντονισμού» η…, που είχε αναλάβει να προωθεί τα μηνύματα – από καί σε καί με κινητά «μιάς χρήσεως» αγορασμένα από λαθραίους (ουδέν κακόν, κτλ).

Όλη η εφτάδα, πατημένα τα δεύτερα -άντα. Αλλά καί τα δεύτερα -ήντα καναδυό. Φορείς μνήμης, παναπεί. Μνήμης μιάς άλλης Ελλάδας, κι όχι του σημερινού σκουπιδότοπου των «πολιτισμένων».

Κάθε που διασταυρωνόντουσαν με βιαστικούς διαβάτες, τους μιλούσανε.

«- Κυρήσσουμε την επανάσταση! Έρχεστε μαζί μας;»

Όλοι χαμογελούσαν καί συνέχιζαν την πορεία τους. Εκτός από έναν νεαρό, γύρω στα τριάντα, που κοντοστάθηκε καί τους κοίταζε.

«- Πώς σε λένε, φίλε;»

«- Ιωάννη.»

«- Ιω…»

«- Εγώ είμαι ο προφητευόμενος!«, συμπλήρωσε.

Αυτός που του μίλησε, χαμογέλασε με εύθυμη διάθεση.

«- Φιλαράκο, οι Απόκριες έρχονται πιό μετά!»

Εξακολουθούσε να χαμογελάει φιλικά, όμως. Του έτεινε το χέρι.

«- Έρχεσαι μαζί μας;»

Ερχόταν.

Η ιερή οκτάδα συμπληρώθηκε.

Ανέβηκαν τα σκαλιά.

 

Υγ 1: Το όνειρο είναι πέρα γιά πέρα αληθινό.

Υγ 2: Μάλλον δεν πρωτοτυπώ. Όμως, όλοι κι όλα φαίνεται πως δουλεύουν γιά το Σχέδιο.

Υγ 3: Έχω χρόνια να διαβάσω το σχετικό λήμμα στον «Ήλιο». Αν θυμάμαι καλά, εκεί μιλάει γιά ανακάτεμα -συντηρημένων- πτωμάτων όντως αγνώστων πεσόντων στρατιωτών από το 1897 μέχρι το 1922, εκ των οποίων το ένα τάφηκε στο μνημείο. Αντιθέτως, η γουΐκι μιλάει γιά κενοτάφιο.

Δεν ξέρω τί ισχύει, αλλά να μη σας μένει αμφιβολία ότι κι έδω έλαβαν χώραν ποδιτσοτελετές. (Έμ το 1928 πήραν το διάταγμα ιδρύσεως, έμ την ίδια χρονιά βάλαν μπρός το μνημείο – κατ’ απομίμηση των Γαλλικών αντιστοίχων.)

Υγ 4: Στα Ιντερνέτια, ήδη πήρε το μάτι μου κάποιον να υπογράφει ως «ο προφητευόμενος». Τρέχουν οι εξελίξεις, ή χοντρή πλάκα; Μη με ρωτάτε… Όσα ξέρετε, ξέρω.

Να το πάρει το ποτάμι…

11 Σχόλια

arxigramma-Tο σκέφτηκα αρκετά, καί τελικά αποφάσισα να σας το δώσω έτοιμο.

Βλέπετε, το κυριώτερο πρόβλημά μου δεν είναι αν θα σας δώσω προχωρημένες πληροφορίες έτοιμες, αλλά το γιατί θα κάνω κάτι τέτοιο. Έχω την πεποίθηση πως οι έτοιμες πληροφορίες του είδους κάνουν ζημιά, επειδή διολισθαίνουν προς τις «εξ αποκαλύψεως αλήθειες» των …λαγουμιών καί των παρεμφερών …επαγγελμάτων, όσων δηλαδή θέλουν ν’ αποβλακώσουν τον κόσμο.

Τέλος πάντων, κι από την άλλη πλευρά έχουμε τρομερή πίεση χρόνου, κι έτσι ειδικά σήμερα θα δήτε τη λύση έτοιμη. (Γιά μελλοντικές έρευνες, δεν έχω αποφασίσει ακόμη.)

 

Με την ιστορία του Προμηθέα, είχαμε μείνει στους Άη-Θανάσηδες που σημαδεύουν τον Θεσσαλικό χώρο. Κοιτάξτε, όμως, τη συνολική εικόνα:

(Συγνώμη γιά την ποιότητα των εικόνων, αλλά μου βγήκαν τα μάτια πρώτον να σημειώσω τις τοποθεσίες των εκκλησιών εκ νέου στο σκέτο γεωγραφικό τοπίο, διότι με κατ’ ευθείαν σμίκρυνση εικόνας από το Γκούγκλ Έρθ δεν θα φαινόταν καθόλου καλά, καί δεύτερον να πετύχω κάποιους στοιχειωδώς δεκτούς χρωματικούς συνδυασμούς. Δεν μπορώ, όμως, να προσλάβω γραφίστα!)

%ce%ba%ce%b5%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b4%ce%b1-1

Λοιπόν, όλοι μαζί οι Άη-Θανάσηδες σχηματίζουν με αρκετά καλή προσέγγιση τον αστερισμό του Δράκοντα. Αυτόν εδώ:

%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-%ce%b4%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%bf%cf%82

Αν δεν τον βλέπετε καθαρά, ή αν αμφιβάλλετε, ιδού καί ο συνδυασμός γεωγραφικού τοπίου καί άστρων αστερισμού:

%ce%ba%ce%b5%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b4%ce%b1-%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b1%ce%b8%ce%b1%ce%bd%ce%ac%cf%83%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b4%cf%81%ce%ac%ce%ba

Κι αν η προσέγγιση στον σχεδιασμό της προβολής σας φαίνεται ανακριβής, έως μή αναγνωρίσιμη (μεγάλο θέμα αυτό), τότε η επέκταση του χάρτη προς τα νότια δεν μας αφήνει καμμία αμφιβολία:

%ce%ba%ce%b5%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b4%ce%b1-%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b1%ce%b8%ce%b1%ce%bd%ce%ac%cf%83%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b4%cf%81%ce%ac%ce%ba

Η περιοχή μέσα στο κίτρινο πλαίσιο περικλείει άλλες εφτά εκκλησίες του Αγ. Αθανασίου, οι οποίες σχηματίζουν τον αστερισμό της Μικρής Άρκτου. Περίπου στη σωστή θέση καί (ξανά περίπου) στον σωστό προσανατολισμό, όσον αφορά τον Δράκοντα – αν καί όχι στη σωστή απόσταση, ή στη σωστή κλίμακα.

Ιδού καί ο ουράνιος χάρτης:

%ce%b4%cf%81%ce%ac%ce%ba%cf%89%ce%bd-%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%ae%ce%ac%cf%81%ce%ba%cf%84%ce%bf%cf%82

Πάντως, παρά τις ανακρίβειες στην απεικόνιση, είμαστε στον σωστό δρόμο. ΔΕΝ πρόκειται γιά σύμπτωση.

 

Τί σημαίνουν όλ’ αυτά, τώρα; Ποιά συμπεράσματα μπορούμε να βγάλουμε;

Πάαααααρα πολλά.

 

1. Ξεκινάμε από το πιό απλό, ότι δηλαδή η προβολή αυτή πρέπει να συνεχίζεται προς τα βόρεια, μιά που Ηρακλής, Προμηθέας, Χείρων είναι πακέτο…

…ευρισκόμενο ακριβώς κάτω από τον Δράκοντα. («Κάτω», όπως βλέπουμε τον ουράνιο βορρά επάνω. Εδώ, με τους Άη-Θανάσηδες επί Γής, η απεικόνιση είναι ανάποδα.)

%cf%80%ce%b1%ce%ba%ce%ad%cf%84%ce%bf-%ce%b7%cf%81%ce%b1%ce%ba%ce%bb%ce%ae

Με τη λογική της παρούσας αναπαραστάσεως (με εκκλησίες του Αγ. Αθανασίου), η επέκταση του ουρανίου «πακέτου» πρέπει να φτάνει μέχρι την Κροατία. Δεν τό ‘ψαξα πολύ (διότι, όσο πάμε προς το βορρά, καθίσταται απίθανο να βρούμε εκκλησίες του Αγ. Αθανασίου – δεν είναι όλοι αυτοί οι λαοί Ορθόδοξοι), αλλά έμαθα πως η κυβέρνηση κάποιου ψευδοκράτους εμπόρων ναρκωτικών (ονόματι αλβανίτσα, χαλβανίτσα, κάπως έτσι) γκρέμισε έναν ορθόδοξο ναό του Αγ. Αθανασίου, των Ελλήνων της περιοχής (στη Χειμάρρα).

Συνδυάζοντας ουράνιο κι επίγειο χάρτες, βλέπουμε πως η Χειμάρρα βρίσκεται κοντά στο άστρο χ Ηρακλέους. (Στην …αχίλλειο φτέρνα του!!!) Ίσως να ισχύει ο συμβολισμός αυτός που λέμε εδώ, ίσως κι όχι. Γνώμη του γράφοντος, πως πρόκειται γιά σύμπτωση. Αλλά… αν ισχύει… έχουμε ακόμη ένα δείγμα πως «αυτοί» ξέρουν τους πανάρχαιους συμβολισμούς μας («αυτοί», διότι οι χαλβανοί αποκλείεται να ξέρουν τέτοια πράγματα από μόνοι τους), ενώ εμείς τους έχουμε ξεχάσει – καί κοιμόμαστε όρθιοι.

Με την ευκαιρία: κανένα άρθρο κανείς γιά την ανάπτυξη του τεκτονισμού στη χαλβανίτσα; Διότι, εφ’ όσον η χαλβανίτσα μπήκε στο στρατόπεδο των δυτικών χωρών, αναγκαστικά πρέπει να λουστεί καί τις στοές. Δεν περιμένω, βεβαίως, από «έγκριτους» δημοσιοκάφρους τέτοια πράγματα, αλλά από τα γατόνια του εγχωρίου Διαδικτύου. (Κύριε Μάρκο μας; )

Θυμηθήτε ότι οι Νεότουρκοι ξήλωσαν τον άμβωνα της Ροτόντας καί τον μετέφεραν στην αυλή της Αγ. Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, καί τον παράτησαν εκεί. Γνώριζαν άριστα ότι -συμβολικώς- φιμώνουν τον Θείο Λόγο του Ηλιακού Συστήματος των ναών της Θεσσαλονίκης! (Λέγεται καί ότι η πυρπόληση της Αγ. Φωτεινής στη Σμύρνη το 1922 δεν ήταν τυχαία, διότι επρόκειτο γιά ένα από τα «εγκεφαλικά κέντρα» του Ελληνισμού. Ίσως ναί, ίσως όχι. Απλά το σημειώνω.)

 

2. Όλοι αυτοί οι ναοί του Αγ. Αθανασίου δεν χτίστηκαν ούτε σε μιά μέρα, ούτε ταυτόχρονα. Αυτό, επομένως, μας δείχνει ότι το νοητικό σχήμα του Δράκοντος ήταν το μυστικό κάποιας αδελφότητας. Σαφές δείγμα ότι, ακόμη καί μετά την Άλωση, συνέχισαν να υπάρχουν κρυφές «ιερατικές» αδελφότητες στον Ελληνικό χώρο.

Αναγκαστικά πρέπει να το σκεφτούμε αυτό, το περί αδελφότητας! Δεν γίνεται να κρατιέται ένα τέτοιο μυστικό, μιά υλοποίηση με ναούς ενός τέτοιου σχεδίου επί λίγα χρόνια. Απαιτεί γενιές ολόκληρες, καί αδελφότητα – ούτε κάν ένα μεμονωμένο σόϊ. Διότι, αν επρόκειτο γιά μυστικό μιάς μόνο οικογένειας (μιάς φάρας), αυτή θα γινόταν φανερή. Πώς γίνεται πχ ξέρω ‘γώ οι Λεβεντορραφτάκοι να χτίζουν Άη-Θανάσηδες σ’ όλη την Ελλάδα; Άρα, κάπου το πάνε! «- Γιά ελάτε εδώ, διά μίαν μικράν ανάκρισιν!», θά ‘λεγε ο πασάς – προφανώς δασκαλεμένος από τίποτε «πεφωτισμένους» πρέσβεις των «Μεγάλων Δυνάμεων». (Καί μετά, πάπαλα καί ναοί καί Δράκοντες. Καί Λεβεντορραφτάκοι.) Ενώ με αδελφότητα, τρέχα γύρευε. Δεν μπορείς κάν να το διανοηθείς ότι οι χτίστες του Άη-Θανάση στα Γρεβενά είναι μέλη της ίδιας αδελφότητας με τους αντίστοιχους της Λαμίας.

Βεβαίως, αν υπήρχαν καθαρά Ελληνικές αδελφότητες τέτοιου χαρακτήρα (φύλακες παλαιών μυστικών) προ μερικών αιώνων, καταλαβαίνετε πως τίποτε δεν τις εμποδίζει να υπάρχουν καί σήμερα.

 

3. Εντύπωση μας κάνει ότι κάποιες μεταβυζαντινές αδελφότητες κρατάνε μυστικά από την εποχή του Ηρακλή! Σαφές δείγμα ότι η Ελλάδα είναι διαχρονική υπόθεση, καί πως μερικές χιλιετίες, ή η τυχούσα αλλαγή (εξωτερικού τύπου της) θρησκείας δεν λαμβάνονται κάν υπ’ όψη, εμπρός σε κάποιους διαχρονικούς στόχους του Ελληνισμού.

Κι εφ’ όσον η υπερτεχνολογία (ακόμη καί η βιολογική) είχε ξαναεπιτευχθεί στο παρελθόν, αυτό σημαίνει πως υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν ξεχάσει. Θες υποσυνείδητα κι όχι συνειδητά, ναί, αλλά εξακολουθούν να θυμούνται.

Τώρα, γιατί ο αστερισμός του Δράκοντα;

Επειδή, ως φαίνεται, ειδικά αυτός βοηθάει στα της Βιολογίας. Κατ’ αρχήν, αυτόν σχηματίζανε οι πυραμίδες της Ατλαντίδας. Μόνο που αυτό δεν σας το έδειξα, επειδή ακόμη δεν τελείωσα την ανάδειξη του σχήματος. (Μερικά πράγματα δεν είναι εύκολα. Απαιτούν πλήρη απασχόληση του γράφοντος καθημερινώς, επί πολλές ημέρες, πράγμα ανέφικτον.) Μετά, υπάρχει μιά περίεργη αναφορά, ότι η μητέρα του Χουάνγκ Τί (πρώτου αυτοκράτορα της Κίνας) έμεινε έγκυος, όταν δέχτηκε μία ακτίνα φωτός από τον αστερισμό του Δράκοντα!!! (Εντάξει, ο δράκος/εθνικό σύμβολο των Κινέζων μπορεί να μην είναι ο ουράνιος Δράκων. Αλλά έπρεπε να το αναφέρω.)

Πολύ ενδιαφέρον, λοιπόν, το ότι κάποιες μεταβυζαντινές αδελφότητες διατήρησαν στη μνήμη τους τις γνώσεις, που απέσπασε ο Ηρακλής από τον (Ατλάντειο, μην ξεχνάμε) Προμηθέα… Προφανώς θεωρούσαν καί θεωρούν ότι αυτό το σχήμα δουλεύει – καί φέρνει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Καί -επίσης προφανώς- θεωρούσαν καί θεωρούν ότι θα το βάλουν σ’ ενέργεια κάποια στιγμή στο μέλλον. Γι’ αυτό μπήκαν στον κόπο καί το υλοποίησαν.

 

Το θέμα είναι πως υπάρχουν καί οι αντίθετες δυνάμεις… Κοντά 150 βανδαλισμοί έγιναν μονάχα το 2015 σ’ εκκλησίες επί Ελληνικού εδάφους. Θα προσθέσω, όμως, πως οι βανδαλιστές δεν μας είναι καθόλου άγνωστοι. Μιά ζωή τα ίδια κάνουν…

%ce%bc%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%83%ce%b5%ce%b2%ce%b9%ce%ba%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82

(Από το βιβλίο «Τί εστί Μπολσεβικισμός» , του Αριστείδη Ανδρόνικου.)

Επομένως, η δημοσίευση της σημασίας μιάς μεμονωμένης εκκλησίας ή ενός σμήνους εκκλησιών μετριάζει το πιθανό κακό εις βάρος τους. Βέβαια, ζούμε καί σε εποχή, όπου ήδη έχουν καταγραφεί τα πάντα (φωτογραφικώς, με δορυφόρο, κτλ). Άρα, οι επιθέσεις εναντίον εκκλησιών μόνο τυφλό θυμό δείχνουν καί τίποτε άλλο.

 

Η αλήθεια είναι πως δεν πρόκειται να πάμε να σταθούμε στο μέσον της Θεσσαλίας, γιά να γίνουμε αθάνατοι αύριο το πρωϊ!

Αλλά θεώρησα σωστό να σας ενημερώσω. Το θέμα φαίνεται να έχει τεράστιο ενδιαφέρον – ίσως καί κρυφές πτυχές, που μου έχουν διαφύγει.

 

 

Older Entries