Αρχική

Εξισλαμισμοί Ελλήνων – 6β

7 Σχόλια

(προηγούμενο)

. . . . . . . . . . .

Αφού περιγράψαμε τη σημερινή εσωτερική πραγματικότητα (ξανά, σε κουραστικό βαθμό), τότε να πάμε από το εδώ, στο…

. . . . . . . . . . .

ii. Εκεί

Έ, λοιπόν, ακόμη μία φορά οι προφητείες έχουν δίκιο!… Γιά να (ξανα)πάρουμε την Κωνσταντινούπολη, πρέπει να επισυμβεί μία σχεδόν παγκοσμίων διαστάσεων καραμπόλα (ναί, παίζει ακόμη καί το τελείως παράλογο: να την πάρει το Ξανφόν Γκιένος καί να μας τη χαρίσει), ώστε να το πετύχουμε αυτό μέσωι δρόμων απιθάνων. Διότι, δείξαμε πως, το να την ξαναπάρουμε ευθέως, είναι σχεδόν ανέφικτο.

. . . . . . . . . . .

ii.-1 Θέλουμε;

Παρένθεση, εδώ – λίαν απαραίτητη:

Γιά να συμβεί κάτι, πρέπει πρώτα να σχηματοποιηθεί στον κόσμο των ιδεών του Πλάτωνα (άλλως: στο αιτιατό πεδίο), καί μετά να κατεβεί στο φυσικό πεδίο (μέσωι του αιθερικού). Που σημαίνει -με τη σειρά του- ότι θ’ αρχίσει να σχηματοποιείται, μόνον εάν πλήθος ανθρώπων το επιθυμεί ταυτόχρονα.

[Κι επίσης, αυτό το πλήθος να το δικαιούται αυτό που επιθυμεί – καί να μην το δικαιούται έτερο πλήθος. Δεν γίνεται πχ πεντέξη κράτη να ζητάνε ταυτόχρονα από τον «κόσμο των ιδεών» το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου. Σ’ έναν νικητή θα πάει, αναγκαστικά!

Ωστόσο, οι εθνικές διεκδικήσεις είναι άλλο. Εκεί, δεν γίνεται νά ‘χουν δίκιο πολλοί μαζί.]

Όμως:

  • Πόσοι από μας θέλουν πράγματι να πάρουμε την Πόλη;
  • Καί αυστηρά στα καθ’ ημάς, πόσοι από μας θέλουν πράγματι ν’ αλλάξει κάτι στη ζοφερή καθημερινότητα της Ελλάδας; (Πχ να φύγουν οι πωλητικοί-λαμόγια, κτλ.)

Ελάχιστοι. Οι περισσότεροι βολεύονται με την παρούσα κατάσταση (ίσως καί με το αφελέστατο σκεπτικό, ότι αυτούς δεν θα τους βρεί το κακό ποτέ), οπότε δεν τους νοιάζει. Κι αφού δεν τους νοιάζει, δεν επιθυμούν αλλαγή. Κι αφού δεν επιθυμούν αλλαγή, δεν εκφράζουν τέτοια επιθυμία / δεν οραματίζονται τέτοια αλλαγή· κι αφού δεν οραματίζονται τέτοια αλλαγή, αυτή δεν θα έρθει ποτέ.

Τόσο απλά.

. . . . . . . . . . .

ii.-2 Άντε, καί την (ξανα)πήραμε!…

Καί πες ότι την ξαναπήραμε την Πόλη!…

…Αν καί τρέμω στην ιδέα να την παραλάβουν οι νύν πωλητικοί, μαζί με τους νύν δεσποτάδες!… καί να είναι υπεύθυνο γιά τη διαχείρισή της το ψευδοκράτος μας! (Απελθέτω αφ’ ημών το ποτήριον τούτο! Να μας φυλάει ο Θεός από τέτοιο ενδεχόμενο!!!)

Αυτό φαίνεται πως τό ‘χουν καταλάβει μέχρι κι οι προφήτες, γι’ αυτό καί δεν μιλάνε ούτε γιά πωλητικούς, ούτε γιά την Ιερά Σύνοδο των Αθηνών. Μόνο που οι προφητείες επί του θέματος αποτελούν έναν αχταρμά, διότι παρουσιάζουν πολλούς (καί διάφορους μεταξύ τους) «σωτήρες». (Τις συγκεκριμένες …να τις αποφεύγετε!)

Ιδού πώς περίπου πάει το πράγμα με τους «σωτήρες»:

«- Ποιός είστ’ εσείς, κύριε;»

«- Καλημέρα σας! Ιωάννης ο εκ πενίας! Ήρθα να υποβάλω βιογραφικό γιά σωτήρας των Ελλήνων!»

«Μάλιστα! Πάρτε χαρτάκι με αριθμό προτεραιότητος, καί περιμένετε να σας φωνάξει η επιτροπή γιά τη συνέντευξη! Εσείς;»

«- Ο Αναστηθησόμενος! Χάρηκα!»

«- Ο Αναστηθείς, θέλετε να πήτε, διότι μιά χαρά ολοζώντανον σας βλέπω!»

«- Έ, ναί, αλλά η μετοχή στον μέλλοντα είναι το καλλιτεχνικό μου! Έτσι με ξέρουν στην πιάτσα!»

«- Μά’στα. Πάρτε κι εσείς χαρτάκι από το μηχάνημα, καί περιμένετε! Εσείς;»

«- Κωνσταντίνος ο ενδέκατος, ο Παλαιολόγος!»

«- Ορίστε; Πώς είπατε; Όοο;…»

«- Ο ίδιος!»

«- Σας είχαμε γιά χαμένον! Πώς κι έτσι;»

«- Όντως την κοπάνησα, διότι πλέον είχαν χαθεί τα πάντα!»

«- Καί πώς κι από ‘δώ;»

«- Ήπια λίγο από το μυστικό ελιξήριο της αθανασίας, το κρυμμένο σε μυστική κρύπτη της Αγίας Σοφίας!»

«- Μάλιστα!… Δεν μπορούμε να έχουμε κι εμείς λιγάκι από δαύτο;»

«- Δεν προβλέπεται γιά μή αυτοκράτορες-σωτήρες!»

«- Κοίτα… θα σε δώκω μιά μπουκάλα σούπερ τσίπουρο, πού ‘χω φυλαγμένη εδώ στο γραφείο! Οικογενειακή παραγωγή, κυρ-Κωνσταντίνε Έντεκά μου! Προσεγμένη! Σκέτο υγρό πύρ, σε λέω! Θα σε δώκω καί μιά μπουκάλα σκάτς 25ετίας, χρυσή ετικέττα, γκόλντ λέημπελ που λένε, πού ‘χει καβατζώσει ο προϊστάμενος! Κάτσε όμως λίγο να την απαλλοτριώσω, πρίν με μυριστεί!»

«- Δυστυχώς, δεν μπορώ να κάνω τίποτε!»

«- Καα-λάααα!… Χαρτάκι κι εσείς, καί περιμένετε τη σειρά σας! Εσείς, με τα φαρδειά παπούτσια;»

«- Χαίρετε! Εξαδάκτυλος!»

«- Δεν έχετε μικρό όνομα; αβάφτιστος; Τέλος πάντων, δεν απαγορεύεται απ’ τον κανονισμό. Καί με το πάλαι ποτέ ρόκ συγκρότημα, τί σχέση έχετε;»

«- Καλύτερα να ρωτήσετε αυτούς, τί σχέση έχουν μ’ εμένα!»

«- Σας παρακαλώ, κύριε, κόφτε τις εξυπνάδες, διότι δεν θα τα πάμε καλά! Τέλος πάντων, πάρτε κι εσείς το χαρτάκι σας, καί περιμένετε!»

…Πιστεύω, πήρατε μιά ιδέα! 🙂

Εντάξει, δεν θα μαλώσουμε, δά, καί γιά το ποιός θα γίνει …ξαναπάρτης της Πόλης κι αρχηγός των Ελλήνων! Εννοώ, δεν θα μαλώσουμε από τώρα· διότι προβλέπω ότι θα γίνει της κακομοίρας με το θέμα αυτό!

[Άλλως τε, κι αυτός που οι προφητείες αποκαλούν Ιωάννη εκ πενίας καί τα ρέστα, δεν φαίνεται τόσο καλό παιδί. Θ’ απαγορεύσει, λέει, γιά δεκαετίες, ακόμη καί τα μουσικά όργανα!!! Άμα είναι έτσι, χάρισμά του η Κωνσταντινούπολη! Να πάει εκεί μόνος του!

Αυτό μας έλειπε τώρα!… Από τους ανίκανους κι ανθέλληνες ηγέτες της σημερινής Ελλάδας, να πέσουμε σε φανατικόν τρελλαμένον!… Σε Χομεϊνί! Λες καί δεν υπάρχουν άλλες επιλογές. Λες καί -ως λαός- ξεμείναμε από ικανά άτομα.]

Όμως, το θέμα του -με έδρα ( ; ) την Κωνσταντινούπολη- μελλοντικού ηγέτη των Ελλήνων, δεν είναι το μόνο, που πρέπει να προσέξουμε.

. . . . . . . . . . .

ii.-3 …Τί θα την κάνουμε;

Σαφώς καί δεν θα κάνουμε την Πόλη νέα πρωτεύουσα της Ελλάδας, καταπώς λένε μερικοί απερίσκεπτοι! Ίσα-ίσα, όχι μόνο πρωτεύουσα της Ελλάδας δεν θα την κάνουμε, αλλά αντιθέτως θα την αποδυναμώσουμε.

Γιατί;

Εξηγώ.

(α) Αυρικό πεδίο

Ξέρετε, οι πόλεις δεν είναι μονάχα μπετά καί σηματοδότες κυκλοφορίας. Ούτε οι αρχαίες μονάχα λαξευμένες πέτρες καί μαρμάρινοι κίονες. Τραβηγμένη έκφραση αυτό που θα πω, αλλά οι πόλεις έχουν ένα είδος «ζωής» δικό τους. Έχουν αυρικό πεδίο, το οποίο επιβάλλει τη συλλογική συμπεριφορά των κατοίκων (αλλά καί των επισκεπτών: «Στη Ρώμη, κάνε όπως οι Ρωμαίοι!»), καί ταυτόχρονα τροφοδοτείται απ’ αυτήν. Υπάρχει μία διαρκής αλληλεπίδραση, δηλαδή, μεταξύ αυτών των δύο παραγόντων (πόλης-ανθρώπων)· ένα διαρκές: «- Βάστα με να σε βαστώ, ν’ ανεβούμε στο βουνό!» Μόνο που το αυρικό πεδίο των πόλεων (που, συνήθως, το καταλαβαίνουν καλύτερα οι «απ’ έξω» – όχι οι μόνιμοι κάτοικοι) δεν οδηγεί πάντα σε ψυχική κορύφωση…

Ειδικά, τώρα, το αυρικό πεδίο της σημερινής Κωνσταντινούπολης είναι κατάθλιψη σκέτη!

Σήμερα, αν θες να πας στην Κωνσταντινούπολη (καί δεν κατάγεσαι από εκεί, ή δεν την έχεις ξαναδεί ως τουρίστας), θα πας γιά δύο λόγους: είτε γιά ν’ αυτοκτονήσεις, είτε γιά να πουλάς τρέλλα καλλιτεχνικής φύσεως – πχ ν’ ανεβείς σ’ έναν στύλο, καί -ξέρω ‘γώ- να πετάς φρέσκα αυγά κάτω, απαγγέλοντας ταυτόχρονα ποιήματα του Τζαλαλαντίν Ρουμί, με τη φωνή του Καραγκιόζη.

Δεν κάνω πλάκα· έχω πάει δύο φορές μέσα στον 21ο αιώνα, καί το αυρικό της το έχω αισθανθεί από πρώτο χέρι.

Πάρτε καί την (όντως σπουδαία ταινία, αλλά σαφώς κινούμενη στο απαισιόδοξο μονοπάτι) «Πολίτικη κουζίνα«, πάρτε καί τη μουσική των γενιτσάρων με την δυσκόλως υποκρυπτόμενη θλίψη, να καταλάβετε:

Τώρα, βέβαια, θα με ρωτήσεις γιατί δεν αυτοκτονούν μαζικώς οι -σημερινοί- ντόπιοι της Πόλης! Πιθανόν να εκλαμβάνουν το αυρικό πεδίο του τόπου ως ουδέτερο. Πιθανόν ο ψυχισμός τους να μην έχει τέτοιες ευαισθησίες, καί να μην τους ανοίγει τέτοιες πόρτες.

Κλείνοντας, πρέπει ν’ αναφέρω ότι, ακόμη καί στις προφητείες, το μέλλον της Πόλης διαγράφεται ζοφερό. Μετά τα πρώτα πανηγύρια, που θα ξανάρθει στους Έλληνες, σε μισόν αιώνα θα ξαναπέσει, λένε, σε παρακμή μή αναστρέψιμη. (Δες πχ εδώ.) Συνεπώς, αν θέλουμε να φτιάξουμε μία νέα Ελλάδα χωρίς το σπέρμα της παρακμής καί του θανάτου, πρέπει να «ξεδοντιάσουμε» την Πόλη εγκαίρως (δες παρακάτω προτάσεις γιά το πώς), αφήνοντας της μόνον την ιστορία της (καί τα μνημεία της – παρεκτός απ’ όσα ΔΕΝ της ανήκουν, πχ αναθηματικός τρίποδας των Δελφών).

Τέτοια πρωτεύουσα θα επιλέξουμε γιά τη μελλοντική Ελλάδα; ούτε γι’ αστείο!!! Θα μας παρασύρει στον γκρεμό μαζί της· κι αξίζουμε καλύτερης τύχης, νομίζω.

(β) Ενδοχώρα

Άλλο αρνητικό της Πόλης, που μετράει πάρα πολύ στο να ΜΗΝ γίνει αυτή πρωτεύουσα της Ελλάδας, είναι πως δεν βρίσκεται στην ενδοχώρα. Βέβαια, με τη σημερινή στρατιωτική πυραυλική τεχνολογία, δεν έχει σημασία πού βρίσκεσαι· έτσι κι αλλοιώς, δεν γλυτώνεις! Πλήν όμως, είναι καί παραδοσιακό, καί ψυχολογικό: αν δεν πάει το Πεζικό, να υψώσει σημαία στην πρωτεύουσα του εχθρού, τότε μπορεί μέν να έχεις (από τα πυραυλικά χτυπήματα) μιά εχθρική πρωτεύουσα διαλυμένη σε μπάζα, αλλά ο εχθρός δεν έχει παραδοθεί!

Βλέπε Βερολίνο του 1945: είχε γίνει οικόπεδο από τα χτυπήματα της συμμαχικής αεροπορίας, αλλά μόνον όταν το εκκαθάρισαν οι δυνάμεις του συμμαχικού πεζικού από εχθρικούς θύλακες, μόνον τότε τελείωσε ο πόλεμος.

Εξ απεναντίας, εμείς πρέπει να στείλουμε το Πεζικό μας να στήσει δύο Πολεμικές Σημαίες: μία στο σαράϊ του Ρετζεπίκα, καί μία στον αρχαιολογικό χώρο της Χαττούσας.

Γιατί αυτό το τελευταίο; Δες αμέσως παρακάτω.

(γ1) Συμβολισμός γεωστρατηγικός

Η Πολεμική Σημαία μας στη Χαττούσα θα επαρθεί συμβολικώς, γιά να σημάνει το οριστικό τέλος του Ελληνο-Τρωϊκού Πολέμου, με οριστική νίκη μας καί επί των τελευταίων Τρωϊκών θυλάκων.

[Πάντως, μιά που τό ‘φερε η κουβέντα, είναι πολύ περίεργο που οι προφητείες δεν κάνουν κουβέντα ούτε γιά Άγκυρα, ούτε γιά Χαττούσα. (Υπόπτου προελεύσεως «προφητείες»; δεν γνωρίζω.)]

Γιά τον ίδιο συμβολικό λόγο, θα οχυρώσουμε επιδεικτικώς τη νοτιοδυτική είσοδο των Στενών. Στην Καλλίπολη· στον Ελλήσποντο.

  • Καί γιά να μεταφερθεί το κέντρο ενδιαφέροντος μακριά από την Κωνσταντινούπολη (δες καί παρακάτω).
  • Καί επειδή ο Ελλήσποντος είναι η συμβολική / πραγματική είσοδος στο Αιγαίο, στο οποίο Αιγαίο κουμάντο κάνουμε μόνον εμείς.
  • Καί επειδή, με το αποκλειστικώς Ελληνικό κουμάντο στην περιοχή, ξαναδείχνουμε πως η (γειτονική του Ελλησπόντου) Τροία ηττήθηκε οριστικώς.

Μικρή συμπλήρωση στα παραπάνω: όχι πως κι ο Εύξεινος δεν είναι κατ’ εξοχήν Ελληνική υπόθεση, αλλά η «καρδιά» της δικής μας γεωπολιτικής είναι το Αιγαίο. Δεν έχουν μόνον οι Αγγλοσάξωνες γεωπολιτική καί «χάρτλαντ» ( = χώρα-«καρδία»)!

(γ2) Συμβολισμός θρησκευτικός

Στα ίδια πλαίσια μιάς νέας Ελλάδας, το Οικουμενικό Πατριαρχείο θα μεταφερθεί αλλού.

Δεν είναι πρωτότυπη η ιδέα μου· λέγεται πως ο μακαρίτης Ιωάννης Πασσάς ήθελε κάποτε να μεταφέρει την έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου στη Γενεύη της Ελβετίας, γιά να μη λουζόμαστε τους διαρκείς εκβιασμούς των Τούρκων καί των ηπαπαραίων. (Γι’ αυτό, άλλως τε, μόλις απελευθερώθηκε η Ελλάδα, ζητήσαμε καί λάβαμε αυτοκεφαλία της Ελλαδικής Εκκλησίας.)

[Τελικά, η μεταφορά της έδρας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, δεν έλαβε χώραν. Είτε επειδή δεν υπήρχαν τα απαραίτητα χρήματα προς τούτο, είτε επειδή τον Πασσά τον μετέπεισαν διάφοροι «συνετοί».]

Πρωτότυπα, όμως, είναι τα δικά μου πού καί γιατί.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο πρέπει να μεταφερθεί οριστικώς στην Ελευσίνα.

Το γιατί… Τον έναν από τους λόγους, τον θεμελιώδη, τον καταλάβατε αμέσως. Τον άλλον, θα σας τον πω αμέσως παρακάτω. Πάντως, φοβάμαι πως, αν σήμερα κάποιος προτείνει επισήμως (πχ στη Βουλή) κάτι τέτοιο, θα υποστεί τόσες δολοφονικές απόπειρες κατά της ζωής του, όσες δεν υπέστη ούτε ο Ντέ Γκώλλ!

(δ) Διώξιμο των υαινών

Αλήθεια, γιατί η Κωνσταντινούπολη, όσο ήταν πρωτεύουσα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας υπέστη καμιά τριανταριά πολιορκίες καί …δυόμιση αλώσεις; (Δύο οι ιστορικώς καταγεγραμμένες, μία η αβέβαιη της 29ης Ιουνίου 1203.) Ενώι από το 1453 μέχρι σήμερα, …τίποτε …ηρεμία …κάλμα;…

[Η σκέψη δεν είναι δική μου, αλλά δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να εντοπίσω το σχετικό Διαδικτυακό κείμενο, ώστε ν’ αποδώσω σωστά τα εύσημα. Αν δεν με απατά η μνήμη μου, είναι της Πελασγικής.]

Προφανώς «κάτι» είχε η Πόλη, που επί αιώνες έκανε να τρέχουν τα σάλια των αρπαχτικών. Άλλο τόσο προφανώς, όμως, εμείς πρέπει να βάλουμε σε ασφαλές μέρος αυτό το «κρέας που μυρίζει όμορφα», ώστε να κόψουμε την όρεξη του καθενός γιά νέες επιθέσεις εναντίον της -υπό την επικράτειά μας, πλέον- Κωνσταντινούπολης. Μας φτάνουν οι μπελάδες που ήδη έχουμε! Δεν θέλουμε καινούργιους.

Γι’ αυτό πρέπει να μεταφερθεί οριστικώς εκτός Πόλης το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Εκεί, ας μείνει κάποιο απλό πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, κι ας γίνει πατριάρχης όποιος θέλει – ακόμη καί ξένος. (Σιγά μην το διεκδικήσουν οι Ρώσσοι τότε!) Σ’ αυτή την τελευταία περίπτωση, καί αν ο λεγάμενος αλλοδαπός επικαλεστεί την ιστορική συνέχεια (ότι δήθεν αυτός είναι ο υπέρτατος ορθόδοξος θρησκευτικός ηγέτης), εμείς θ’ απαντήσουμε με την ίδια ψυχρή, αποστασιοποιημένη, ειρωνική, υπεροπτική στάση, με την οποία μας αντιμετώπιζαν μέχρι τώρα οι ξένοι (όταν ζητούσαμε τα ιστορικά μας δίκαια) : θα τους πούμε πως, όποιος πεινάει πολύ, να πιάσει να φάει την Ιστορία!

Το διώξιμο των υαινών θα λάβει χώραν καί γιά την Ελλάδα μας: εάν ποτέ το Οικουμενικό Πατριαρχείο μεταφερθεί στην Ελευσίνα, δεν πρόκειται -στον αιώνα τον άπαντα!- να διεκδικήσει τον πατριαρχικό θρόνο κανένας αλλοδαπός «ορτοντόξ»!

[…Αν καί νομίζω πως -ιστορικώς- υπήρξε ένας καί μοναδικός μή Έλλην ιεροφάντης της Ελευσίνας, ο Ρωμαίος Πραιτεξτάτος. Άλλες εποχές, όμως, εκείνες.]

. . . . . . . . . . .

ii.-4 Άλλες απαραίτητες ενέργειες

Η μελλοντική Ελλάδα, η Ελλάδα μετά τα επερχόμενα γεγονότα, δεν θα περιοριστεί μονάχα στο κεφάλαιο του ξαναπάρσιμου της Πόλης. Υπάρχουν κι άλλα -εξ ίσου σοβαρά- ζητήματα προς διευθέτηση.

(α) Άγιο Όρος

Επειδή μυρίζομαι πως θα παρέμβουν διάφοροι «συνετοί», που θ’ αποτρέψουν τη μεταφορά της έδρας του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Ελευσίνα, ή -έστω- θα (προσπαθήσουν να) την καθυστερήσουν, τότε το Άγιο Όρος το χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ!

Γιατί;

Διότι η πραγματική καρδιά της Ορθοδοξίας χτυπάει εκεί, κι όχι στο επίσης επαμφοτερίζον (Δίϊο / Κρόνιο) αντίγραφο της Τροίας, την Πόλη. Μην ξεχνάτε ότι «ενωτικά» (δηλαδή, υπέρ της υποταγής της Ορθοδοξίας στον πάπα) στρατεύματα (υπό τον Μιχαήλ Η’ Παλαιολόγο), ξεκίνησαν από την (διαβρωμένη από «ενωτικές» ιδεοληψίες) Κωνσταντινούπολη καί πήγαν στο Άγιο Όρος καί κατέσφαξαν «ξεροκέφαλους» μοναχούς, που δεν γούσταραν πάπα, ή «πάπισσαν καί …παπίδιον»! (Αθάνατε Ροΐδη!!!) Δεν με βοηθάει η μνήμη μου εδώ, αλλά νομίζω πως δεν ήταν κι η πρώτη φορά.

Οπότε, ας υπάρχει καί το «αντίπαλον δέος» στις -πιθανές μελλοντικές- πνευματικές αυθαιρεσίες της Πόλης. (Δεν βλέπετε καί τη σημερινή κόντρα των Εσφιγμενιτών με τον Βοθρολυμαίο; Πάντως, το δίκιο το έχουν αυτοί, όχι αυτός!)

(β) Τούρκοι αιχμάλωτοι

Θυμίζω ότι, σε περίπτωση που -στα επερχόμενα- ο δικός μας Στρατός συλλάβει Τούρκους αιχμαλώτους, σε καμμία περίπτωση δεν πρέπει να δεχθεί ότι αυτοί είναι κρυπτοχριστιανοί, ακόμη κι αν επιδείξουν σταυρό κάτω απ’ το χιτώνιό τους. Είναι 1000% βέβαιο πως θα λένε ψέμματα, «δασκαλεμένοι» καταλλήλως από το Επιτελείο τους.

Οι πραγματικοί κρυπτοχριστιανοί θα είχαν ήδη στασιάσει καί σκοτώσει τους μωαμεθανούς ανωτέρους τους, πολύ πρίν τυχόν συλληφθούν αιχμάλωτοι. Αλλοιώς, τί «καταπίεση» εφαρμόζει η σημερινή Τουρκία στους χριστιανούς; Δεν είμαστε μικρά παιδιά, να χάφτουμε αμάσητο το παραμύθι του καθενός.

[Τα ίδια ισχύουν καί γιά όσους αιχμαλώτους ισχυριστούν πως είναι Κούρδοι. Υπάρχουν καί Κούρδοι φιλότουρκοι, μην παραξενεύεστε – καί μή μασάτε, γενικώς.]

(γ) Δυτικά παράλια Μ. Ασίας

Γιά τα δυτικά παράλια της Μ. Ασίας (μετά την επανάκτησή τους από την Ελλάδα, εννοείται), έχω μία ίσως υπερβολική, αλλά επαρκώς αιτιολογημένη πρόταση: να μετατραπούν σε αποκλειστικώς (καί αυστηρώς) γυμνιστικά παραθεριστικά κέντρα… με επίσης αυστηρή εφαρμογή του γυμνισμού. Εκεί, τόσο το μαγιώ, όσο καί οποιοδήποτε είδος ενδύσεως καί υποδήσεως (ακόμη καί μία πετσέτα γύρω απ’ το σώμα σε δημόσιους χώρους, ακόμη καί οι σαγιονάρες), θ’ απαγορεύεται με τσουχτερό πρόστιμο καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής καί του 24ώρου! (Αντιθέτως, στις όμορφες Ελληνίδες πρέπει να δίδεται καί επιδότηση συμμετοχής!)

Αν νομίζετε ότι κάνω πλάκα, σας θυμίζω ότι ο Ιάσων, όσες μάγισσες συνάντησε, τις γκάστρωσε. Προσωπικά, δεν βλέπω καλύτερο τρόπο, από το να παρατήσει το μητριαρχικό ιερατείο τις μαγείες καί τις μαγγανείες, καί να επικεντρωθούν οι γυναίκες-μέλη του στην πεμπτουσία της ζωής (όχι μόνο της δικής τους, αλλά καί των ανδρών) : τη δημιουργία οικογένειας καί παιδιών. Που, βέβαια, τα παιδιά δεν τα φέρνει ο πελαργός! Κάπως αλλοιώς έρχονται.

Αν το καλοσκεφτείς, μιά γυναίκα που θέλει άντρα, περισσότερο χρόνο θα δαπανήσει στις μάγισσες με τα μαντζούνια καί τα ξόρκια, παρά αν προσπαθήσει να τον πλησιάσει στην πραγματική ζωή. (Αν κυνηγάει ακατέβατα τον εφοπλιστή, τότε …καλά να πάθει! 🙂 ) Ο δέ χρόνος αυτός μηδενίζεται, αν η λεγάμενη απλώς βγάλει ό,τι φοράει· οι πραγματικοί άντρες θα σπεύσουν τότε να την πλησιάσουν από μόνοι τους! (Νά, λοιπόν, που αμέσως-αμέσως η γυναίκα έχει κι ένα κριτήριο …γνησιότητας των αντιπροσώπων του ανδρικού φύλου!)

Τώρα, θα μου πείς ότι μητριαρχικές «μάγισσες» δυνητικώς υπάρχουν παντού, κι όχι αποκλειστικά στα παράλια της Ιωνίας. Καί αντιστρόφως, δεν σημαίνει πως όλες οι γυναίκες με καταγωγή από τα παράλια αυτά είναι μέλη μητριαρχικού ιερατείου. Σωστά, αλλά μην υποτιμάτε τη δύναμη του τόπου! Τα είπαμε καί παραπάνω: η αλληλεπίδραση ενός τόπου με τους κατοίκους του είναι υπαρκτότατη. Κι εφ’ όσον τα δυτικά παράλια της Μ. Ασίας βγάζανε μητριαρχικές μάγισσες, δεν υπάρχει κανένας λόγος να μή συνεχίζουν να βγάζουν καί σήμερα.

Έτσι, εμείς, αντί να πάμε τελείως κόντρα στο αιθερικό των Ιωνικών παραλίων, απλά θα στρίψουμε λίγο το τιμόνι του!

Υπ’ όψιν, αν αυτά πάνε να τα εφαρμόσουν οι σημερινοί Τούρκοι, θ’ αποτύχουν! Δεν αφήνει ο Κρόνος…

ΤΕΛΟΣ

. . . . . . . . . . .

Επίμετρον

Εδώ, καί μ’ αφορμή τους εξισλαμισμούς κάποιων σημερινών Ελλήνων της αλλοδαπής, τελειώσαμε (μετά από μακρά πορεία…) τη σκιαγράφηση των (κυρίως απώτερης Ελληνικής καταγωγής) Κρονίων πληθυσμών, των πεπραγμένων τους, καθώς καί μερικών απλών τρόπων αντιμετώπισής τους.

Παρά τον όγκο του κειμένου, μή νομίζετε ότι έκανα τίποτε σπουδαίο· προσωπικά, δεν το νομίζω. Απλώς, ζωγράφισα με πολύ χοντρές πινελιές.

Ζητώ συγνώμη γιά τα όσα ορθογραφικά καί εκφραστικά λάθη μου ξέφυγαν (πιστεύω, λίγα). Επίσης, γιά τα όποια πραγματολογικά.

. . . . . . . . . . .

Νά, ως παράδειγμα αυτών των τελευταίων, οι θρυλούμενες «300,000 εκτρώσεις κατ’ έτος» των Ελληνίδων, που έγραψα· έμαθα (αφού είχα ήδη αναρτήσει το κείμενο) πως αυτός ο αριθμός δεν προέρχεται από τους παπάδες, αλλ’ από ιατρικές πηγές – καί τον υιοθέτησαν οι παπάδες. Μή νομίζετε, όμως, πως αυτός ο ισχυρισμός αποκτά κάποιο επιστημονικό κύρος, μιά που τον διατύπωσαν γιατροί. Οι γιατροί την τελευταία τριετία έδωσαν εξετάσεις σοβαρότητας καί αξιοπιστίας, καί απέτυχαν παταγωδώς.

Καί ο οποιοσδήποτε επιστήμων ξεφεύγει από την επιστήμη του, ριψοκινδυνεύει το ίδιο να γίνει ρεζίλι· δεν είν’ εύκολο να μπαίνεις σε ξένα χωράφια, καί να το παίζεις άνετος. Διότι, ο κοροϊδοϊός καί τα εμβόλια είναι θέματα της Βιολογίας καί της Φαρμακευτικής Χημείας (καί της Τεχνητής Νοημοσύνης), όχι της Ιατρικής.

Όθεν ο ισχυρισμός γιά «300,000 εκτρώσεις των Ελληνίδων κατ’ έτος» εξακολουθεί να παραμένει έωλος, διότι είναι θέμα Στατιστικής, όχι Ιατρικής. (Άσε που στηρίζεται σε δεδομένα μή ελέγξιμα, ως ακροβατούντα στα όρια της νομιμότητας. Εννοώ: είναι νόμιμες οι εκτρώσεις; Ή, γιά να το θέσω σωστά: πόσο νόμιμες ήταν / είναι; )

. . . . . . . . . . .

Ξέρετε, όμως, τί μου θυμίζει η όλη ιστορία; Μιά εποχή πρό περίπου 40ετίας, είχαν λυσσάξει η τότε κρατική τηλεόραση μαζί με τις έντυπες φυλλάδες γιά τον κίνδυνο των ναρκωτικών. Δώσ’ του «ο κίνδυνος των ναρκωτικών», καί ξαναδώσ’ του «ο κίνδυνος των ναρκωτικών», επί μεγάλο χρονικό διάστημα! Πρωτοσέλιδα, έρευνες, καί λοιπά κολοκύθια, να προσπαθούν να πείσουν ότι κινδυνεύει να μαστουρώσει ολάκερος ο πληθυσμός (μέχρι κι οι γριές στους οίκους ευγηρίας, ας πούμε), θέλει-δέ θέλει. Κανονική πλύση εγκεφάλου, δηλαδή.

Μαντεύετε ποιό ήταν το αποτέλεσμα; (Καί χωρίς να θυμάμαι αυτή τη στιγμή ακριβή νούμερα.)

Η παραβατικότητα της συχνής χρήσεως ναρκωτικών σε αστικές κοινωνίες, από ένα 2% του πληθυσμού των αστικών περιοχών πετάχτηκε στο 5.5% μέσα σε μία τριετία!!!

Τα ίδια καί με τις εκτρώσεις: ακούει ακόμη καί η έξυπνη Ελληνίδα γιά τριακόσιες χιλιάδες εκτρώσεις τον χρόνο, σου λέει έλα μωρέ, καί τί έγινε, τόσες άλλες γυναίκες κάνουν καί δεν παθαίνουν τίποτε, κάτσε να του πω του μάγκα να τα δώσει όλα μέσα μου, να το φχαριστηθούμε παρέα! Τώρα, βέβαια, αν μετά από καναδυό τέτοιες επεμβάσεις δυσκολευτεί (ή αδυνατεί) να κάνει παιδί με φυσιολογικό τρόπο, ας μην ψάχνει την αιτία.

. . . . . . . . . . .

[Καί ναί, πάλι γι’ ανθελληνικό σχεδιασμό μιλάμε. 300,000 εκτρώσεις ανά έτος, οι Ελληνίδες!… Χά-χά-χάαα!!! Δεν πρόκειται γιά πραγματικό αριθμό, αλλά γιά τον αριθμό θυμάτων ανάμεσα στις Ελληνίδες, που βάλανε κάποιοι ως στόχο τους.

Αλήθεια, υπάρχει κανένας μαθηματικός τύπος, που να μας βγάζει ως εξαγόμενο στις πόσες εκτρώσεις παύει το έθνος μας να έχει μέλλον; Να φοβούνται «κάποιοι», να μην πλακωθώ στα Μαθηματικά καί ξετρυπώσω λαγό – διότι μπορώ! (Καί ναί, σωστά υποψιαστήκατε …τί υποψιάστηκα: ότι ο αριθμός αυτός είναι μαθηματικό εξαγόμενο ήδη υπολογισθέντος τύπου, που λέει στις πόσες εκτρώσεις μας παίρνει καί μας σηκώνει ως έθνος. Καί ότι κάποιοι τον έχουν υπολογίσει εδώ καί χρόνια, αλλά τον παρουσιάζουν ως στατιστικό δεδομένο στο χάσκον καί θαυμάζον πόπολο.)

Όθεν, να παρακαλάνε αυτοί οι «κάποιοι» τον Κρόνο τους, να συνεχίσω να μην έχω ελεύθερο χρόνο – όπως τώρα.]

. . . . . . . . . . .

Ωστόσο, επαφίεται αποκλειστικά σ’ εσάς ό,τι καλό έχει να παράξει το κείμενο, ως επαγόμενο αγαθό· κι αυτά τα αγαθά είναι δύο: ιστορικές έρευνες, καί λογικοί συλλογισμοί επάνω στα σχετικά θέματα.

Είμαι σίγουρος ότι -μ’ αυτόν τον τρόπο- θα βρήτε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα· ενώι απλά ελπίζω, ότι σας έδωσα την αφορμή προς τούτο.

Όπως ελπίζω κι εύχομαι, η Ελλάδα καί οι Έλληνες να είναι πάντα καλά!

Εξισλαμισμοί Ελλήνων – 6α

2 Σχόλια

(προηγούμενο)

. . . . . . . . . . .

Επίλογος – το πρακτέον

Τί καταλαβαίνουμε από τον χάρτη της προηγούμενης συνέχειας του παρόντος; Ότι η Ελλάδα βρίσκεται περικυκλωμένη καί μόνη της.

  • Από βορράν, εχθρικά κράτη σ’ όλη τη συνοριογραμμή (κι ακόμη πιό πάνω απ’ αυτήν) – καί, στην καλύτερη περίπτωση, αδιάφορα.
  • Από νότο, Κρόνια θρησκεία – καί (πλήν Αιγύπτου, όσο το ελέγχει) δυνητικώς εχθρικά κράτη στο μέλλον.
  • Από δύση καί «τας Ευρώπας», έχθρα υπαρκτή, αλλά μέχρι στιγμής όχι εκδηλωμένη στο 100% – εννοώ καί στρατιωτικώς. (Μέχρι στιγμής, λέμε.)
  • Καί από ανατολή, Ο κίνδυνος!!!

Τον οποίο κίνδυνο οι λοιποί τον βλέπουν, αλλά κάνουν κερκίδα γιά να σπάσουν πλάκα με το θέαμα. Σαν τους κάφρους, που σπάνε πλάκα στις κυνομαχίες με το αλληλομακέλεμα των σκυλιών. Το μόνο, ίσως, που δεν έχουν καταλάβει τα Ζά, οι «Ευρωπαίοι» καί οι λοιποί (εξαιρώ τις κουφάλες του Βατικανού), είναι ότι ο εξ Ανατολών κίνδυνος υπήρχε ήδη γιά την Ελλάδα, όταν αυτοί ήσαν ακόμη πιθηκάνθρωποι. Γι’ αυτό ακριβώς, επειδή έχει τόσο βαθειές ρίζες στο παρελθόν, γι’ αυτό είναι τόσο μεγάλος.

Γι’ αυτούς καί τα μυαλά τους (τα ποιά; ), κι αν αλλάξει πληθυσμό η Ελλάδα (αφού κατασφαγεί ο αυτόχθων τωρινός), ή αν περιέλθει οριστικά στην κατοχή καί διοίκηση άλλου κράτους, έ, καί τί έγινε; Ο τουρισμός κι οι μπίζνες θα συνεχίσουν, όπως πάντα.

Όμως, ας δούμε καί τί μπορούμε να κάνουμε εμείς οι Έλληνες· πρώτα, γιά να επιβιώσουμε σ’ αυτή την ιστορική φάση. Καί μετά, γιά το πώς θα χειριστούμε την πιθανή προσεχή απελευθέρωση προγονικών εδαφών μας στις γύρω μας περιοχές – καί έως εκεί. Δεν θα επεκτείνω τις πολιτικοστρατηγικές προτάσεις μου, διότι είπαμε πως ακόμη δεν γνωρίζουμε (δεν το έχουμε σκεφτεί κάν!) μέχρι πόσο θέλουμε να προχωρήσουμε.

. . . . . . . . . . .

i. Εδώ

Θα γίνουμε, ίσως, κουραστικοί, αλλά φοβάμαι πως επιβάλλεται να ξαναπούμε πράγματα ήδη ειπωμένα – καί πασίγνωστα.

. . . . . . . . . . .

i.-1 Μέχρι προ 30ετίας

Από πλευράς δύναμης της Ελλάδας (σε σχέση με τους «γείτονες» καί «συμμάχους»), η κατάσταση μέχρι το 1990 παιζόταν. Είχαμε τα όποια όπλα μας, κάπου στα 1987 πήραμε καί τα πρώτα μας F16 (μόλις δεκατεσσάρων ετών παλαιότητας, τότε), ήμασταν περιχαρακωμένοι καί στο «σωστό» στρατόπεδο, ήμασταν κι έτοιμοι να φάμε γιά πρωϊνό όποιον μας χτυπούσε στο εθνικό αίσθημα, έριχνε καί το Πασόκ στην πιάτσα «Ευρωπαϊκά» λεφτά καί χόρτασαν πολλοί (κακώς, διότι αυτά τα χρήματα προοριζόντουσαν γιά υποδομές, όχι γιά προσέλκυση ψηφοφόρων καί μισθούς περιττών δημοσίων υπαλλήλων)… Πάντως, γενικώς …‘ντάξ’.

Είχαμε, όμως, καί ξενόδουλους καί προδότες… καί (έστω, δυνητικούς) πράκτορες των Αγγλοσαξώνων (μασώνους, ντέ!)… καί αλλοφύλους κρυπτομένους υπό Ελληνικά ονοματεπώνυμα… φρούτα, τα οποία (δυστυχώς) δεν μας έλειψαν ποτέ. Πάντως, καί με τις υπερδυνάμεις κρατούσαμε μιά (διπλωματική / εμπορική) ισορροπία, καί το παλεύαμε στα ίσα μ’ όσους ήταν στα κυβικά μας (κυρίως την Τουρκιγιέ, δηλαδή).

Όμως, εξ αιτίας των παραπάνω …οπωρικών, αμέσως μετά άρχισε η (απότομη) κατρακύλα. Το Ανατολικό Μπλόκ έπεσε…

[…Άρα, περιορισμοί τέλος γιά κάποιες εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων, με ίσως όχι τις καλύτερες διαθέσεις απέναντί μας – διότι θεωρούσαν πως καλοπερνάμε, ενώι αυτοί ζούσαν μέχρι τότε στη στέρηση…]

…τα σύνορά μας στην πράξη καταργήθηκαν, η χώρα έγινε μπάτε σκύλοι αλέστε (με τους Αλβανούς πρώτα), καί μάλιστα χωρίς κέρδος δικό μας… καί φτάσαμε σήμερα να έχουμε μέσα στη χώρα απροσδιόριστο αριθμό εχθρικώτατης διαθέσεως λαθρομπουκαδόρων – καί να μπαίνουν συνεχώς κι άλλοι, στο μεταξύ. (Τους υπολογίζω στα έξι εκατομμύρια ήδη.)

Παράλληλα, ο μαθημένος στα εύκολα λεφτά σημερινός (κυρίως νεαρής ηλικίας) άνεργος Έλληνας βρήκε απασχόληση στις διάφορες αλητο-«Μ»ΚΟ, που μπάζουν παράνομα στη χώρα μας τους λάθρο, γινόμενος έτσι προδότης. (Προσοδοφόρο επάγγελμα ο προδότης, δέ λέω. Μόνο που -ως έχει- δεν μπορεί ν’ αναγραφεί σε επαγγελματική κάρτα.)

. . . . . . . . . . .

i.-2 Το κακογραμμένο παραμύθι των «Μ»ΚΟ

Δυό λόγια γιά τις διαβόητες «Μ»ΚΟ, επειδή τις έχω στη μπούκα! (Υπ’ όψιν, δεν διαχωρίζω σε «καλές» καί «κακές» «Μ»ΚΟ. Κατά τη γνωμάρα μου, όλες τους είναι γιά ισόβια.)

Κατ’ αρχήν, τί παναπεί «Μή» Κυβερνητική Οργάνωση, όταν μάλιστα αυτές υπάρχουν καί λειτουργούν με κρατικά λεφτά; Γιατί όλες αυτές οι κοπριές (τα μέλη τους) δεν συνιστούν απλά έναν συνηθισμένο σύλλογο (με καταστατικό σε συμβολαιογράφο), καί να κάνουν το κέφι τους απ’ την τσέπη τους;… ριψοκινδυνεύοντας, μάλιστα, το να συλληφθούν γιά παρανομίες. (Η διευκόλυνση της παράνομης εισόδου αλλοδαπών στη χώρα μας, δεν είναι νόμιμη δραστηριότητα. Ούτε υπό το πρόσχημα της διάσωσης. Δεν είναι δουλειά των «Μ»ΚΟ οι διασώσεις.)

Να σας πώ εγώ το γιατί. Ο προσδιορισμός «Μή» είναι μιά ηπαπαραίϊκη κουτοπονηριά, η οποία δηλώνει ότι όλες αυτές οι οργανώσεις προωθούν μέν την ηπαπαραίϊκη ατζέντα εις βάρος άλλων κρατών (κι ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ με κρατικές πλάτες καί κρατικά ντάλλαρζ), αλλά άααα, όχι! Αν συλληφθούν, ο Λευκός Οίκος καί το Στέητ Ντηπάρτμεντ (καί η …Θεία) είναι αθώα περιστεράκια, δεν ξέρουν τίποτε!

Παλιό το κόλπο! Τις αγριότητες εναντίον πχ Αλγερινών αιχμαλώτων δεν τις διέπραξε ο Γαλλικός στρατός, αλλά η Λεγεώνα των Ξένων! Τα ίδια καί με τις διάφορες συμμορίες ενόπλων κακοποιών / επαγγελματιών δολοφόνων, τύπου Ακαντέμι. Όχι εμείς, ο επίσημος στρατός υπό την σημαία· δεν θάψαμε εμείς με τη μπουλντόζα ζωντανούς Ιρακινούς αιχμαλώτους! Αυτοί, οι κακοί τό ‘καναν! (Ναί, είστε άλλο εσείς, κι άλλο αυτοί! Σας πιστέψαμε! 🙂 )

Συνεπώς, όπου ακούς «Μή» ΚΟ (ευτυχώς, αυτοκαρφώνονται), τώρα ξέρεις περί τίνος πρόκειται: έξωθεν οργανωμένες καί κρατικώς χρηματοδοτημένες συμμορίες διαπράξεως παρανομιών εις βάρος της χώρας σου!… εις βάρος δικό σου, μαλάκα φορολογούμενε!

Κάτσε τώρα καί πλήρωνε την αισχροκέρδεια των προμηθευτών στο ηλεκτρικό ρεύμα (καί πού να δείς τί φόρος θα σού ‘ρθει – που νομίζεις ότι τα επιδόματα ενέργειας τά ‘βγαλε ο κουκλοχαιρετάκιας απ’ την τσέπη του!), γιά να ταΐζεις μ’ επιδόματα τους λαθρομπουκαδόρους καί τον «ανθρωπισμό» των «Μ»ΚΟ!

. . . . . . . . . . .

Καί γιά τα Ζά, που παραμυθιάζονται ότι τα λεφτά γιά τους «πρόσφυγες» τα δίνει η «Ευρώπη»: Στην «Ευρώπη», ώ ζωντόβολα, δίνουμε περισσότερα απ’ όσα παίρνουμε! Γιατί μας βάλαν μέσα, νομίζετε; Νομίζετε πως η Ελλάδα είναι φτωχή χώρα; ΛΑΘΟΣ!!! Απλά, από το …1824 ακόμη ξεπληρώνει συνεχώς επίπλαστα χρέη· κι ό,τι περισσεύει, μπαίνει σε τσέπες – όχι των φορολογουμένων αυτοχθόνων πολιτών.

Ή, μήπως, νομίζετε ότι μας δίνουν περισσευούμενα δικά τους λεφτά οι Λουξεμβούργιοι κι οι Μαλτέζοι, ξέρω ‘γώ;

Κι άσε κάτι τέως πτωχούς – Βουλγάρους, Σλοβένους, καί ρέστους. Αυτοί δίνουν λεφτά σ’ εμάς; Χάχάχάααα!!!!! Εδώ, τους καλύπτουμε τον εναέριο χώρο με δικά μας πολεμικά αεροπλάνα· εσείς, τώρα, περιμένετε στο δικό μας ταμείο περισσευούμενο χρήμα απ’ αυτούς; Αν ναί, ν’ αλλάξετε τον προμηθευτή των ναρκωτικών σας! Είναι απατεώνας καί σας πουλάει την κακή ποιότητα.

Ή, μήπως, θα δώσουν λεφτά δικά τους (καί θα τα στερήσουν από την ανάπτυξή τους) οι τσιγγουναραίοι Γάλλοι καί Γερμανοί, αν δεν είναι να τα πάρουν πίσω επί τρείς φορές;

Έχετε, πάντως, το ελαφρυντικό της άγνοιας ενός καλοστημένου παπατζήδικου κόλπου (άλλους σκοπούς εξυπηρετεί η «Ευρώπη», κι όχι τον κομμουνισμό στη μοιρασιά των κρατικών χρημάτων των κρατών-μελών της), διότι ομολογώ πως μέχρι κι εγώ θα την είχα πατήσει. (Καί την είχα πατήσει γιά κάποιο διάστημα, νέος ών τότε… αν καί κάτι δεν μου πήγαινε καλά με το συγκεκριμένο αφήγημα.) Αλλά, έλα που τα μαρτύρησε ένας -μακαρίτης τώρα- μεγαλοεκδότης, συνηθισμένος στα θαλασσοδάνεια, στον οποίο το τότε γκουβέρνο δεν έδωσε καινούργιο δανεικό κι αγύριστο… καί το εκδικήθηκε το γκουβέρνο με ξεμπρόστιασμα!

(Είχε γραφεί κύριο άρθρο σε μία απ’ τις φυλλάδες του, ότι οι υπηρεσίες του Δημοσίου είναι ανίκανες, λέει, διότι δεν μπορούν ν’ «απορροφήσουν» «Ευρωπαϊκά» λεφτά. «Απορροφήσαμε», λέει, τη χρονιά εκείνη 500 δίς δραχμές, ενώι δώσαμε 700. Το πιάσατε, τώρα, το υπονοούμενο; )

Οπότε, δεν δικαιολογείται άγνοια του θέματος αυτού – από πρίν την έναρξη της νέας χιλιετίας, ακόμη! Όποιος συνεχίζει να νομίζει ότι -γιά ο,τιδήποτε- μας δίνει λεφτά η «Ευρώπη» έτσι, από την καλή της την καρδιά, είτε είναι πληρωμένο παπαγαλάκι, είτε απλά μαλάκας με πιστοποίηση ISO.

[Καί πού ‘σαστε;! Αντίλογος δεκτός, αλλά ΜΟΝΟΝ με στοιχεία. Μη φοβάστε, γνωρίζω αρκετά καλά από λογιστικά, καί δεν θα χρειαστεί να μπαίνετε στον κόπο να εξηγείτε σε άσχετον.

Άντε, να σας δώ… «Ευρωπαϊστές»!]

. . . . . . . . . . .

i.-3 Σήμερα

Όλα τα κακά της μοίρας μας βρίσκονται μαζεμένα επί των κεφαλών μας!

  • Έχουμε εχθρικούς ξένους -καί ξενόδουλους- ως κυβερνήτες (που πολεμάνε τον «νατιβισμό»),
  • οι οποίοι -με το έτσι γουστάρω, καί χωρίς αντίσταση απ’ οπουδήποτε– καταπατούν κάθε θεσμό κι έννοια δημοκρατίας,
  • οι οποίοι ξεπουλάνε τη χώρα κομμάτι-κομμάτι,
  • καί οι οποίοι είναι «-Γιές, σέρ!» ακόμη καί σε χώρες καί ψευδοκράτη της σφαλιάρας («Ματσεντονίγια», Χαλβανίτσα, Λιβύη – καί οσονούπω καί Κόσσοβο),
  • έχουμε την πλημμύρα των (καί με δικαίωμα του εκλέγειν, ήδη) λάθρο,
  • έχουμε -στραμμένο εναντίον μας- το όπλο υβριδικού πολέμου των ξένων, που ακούει στο όνομα «Μ»ΚΟ,
  • έχουμε διαφόρους (είτε πληρωμένους, είτε βλάκες) να προσπαθούν να δικαιολογήσουν τ’ αδικαιολόγητα (πχ το ότι, το να μπαίνεις παράνομα σε ξένη χώρα, καί να μή σε περιμένουν με το πολυβόλο, είναι …λογικό!),
  • έχουμε τις Ένοπλες Δυνάμεις (κυρίως τον Στρατό Ξηράς) με πεπαλαιωμένο εξοπλισμό, χωρίς κάν άδεια χρήσης του (γιά να κόβουν βόλτες ανενόχλητα τα τούρκικα F16), σε κατάσταση διάλυσης… παναπεί με ποδίτσες / κομματόσκυλα ανώτατους αξιωματικούς, καί φαντάρους / υπαξιωματικούς αλλοδαπούς (μαυρειδερούς τε καί λάτρεις των …αετών),
  • έχουμε εν εξελίξει προδοτικό άδειασμα από οπλισμό καί στρατεύματα των νησιών μας του ανατολικού Αιγαίου,
  • έχουμε τρομερό πληθωρισμό καί πείνα που έρχεται με φόρα,
  • έχουμε ακατάσχετο φευγιό σε ξένες χώρες των σε εργασιακή ηλικία νέων μας,
  • έχουμε τους εναπομείναντες ντόπιους να πεθαίνουν από διάφορες αιτίες (κυρίως …«ξαφνικίτιδα»), ή ν’ αποτρελλαίνονται από τα χρέη καί ν’ αυτοκτονούν,
  • έχουμε δεσμευμένα τα εισοδήματα της χώρας μας,
  • έχουμε διάλυση των όποιων σωστών υποδομών της χώρας μας (πχ ΕΣΥ, τραίνα),
  • έχουμε διαρκή καί διαρκώς αυξάνουσα βαρειά εγκληματικότητα (με ξεσαλωμένον τον παντοειδή υπόκοσμο – σκουρόχρωμον, ή μή),
  • κι άλλα, που δεν μού ‘ρχονται στη γκλάβα τώρα.

Άρα, τί περιμένεις από μιά τέτοια χώρα, που είναι ένα βήμα πρίν τον θάνατο;… καί με μεγάλο ποσοστό κατοίκων της να έχει καταπέσει στα έσχατα της ηθικής σήψης του παρτακισμού; (ΕΓΩ να ζήσω, κι όλοι οι άλλοι να πάνε να…) Κι έτερο μεγάλο ποσοστό να μην καταλαβαίνει πού πατάει καί πού βρίσκεται – καί ν’ αμολάει χοντρομαλακίες περί …ανθρωπισμού … αλλά μόνον υπέρ παρανομούντων αλλοεθνών; (Γιά το γεροντάκι με τη σύνταξη της πλάκας, που ψάχνει φαγητό στα σκουπίδια, δεν περισσεύει …ανθρωπισμός.)

Τίποτε δεν περιμένεις. Μόνο να πεθάνει ήρεμα περιμένεις· να πάψει, επιτέλους, να πονάει. Να σταματήσει η τραγική επιθανάτια αγωνία της.

Εκτός αν… Αλλά, περί αυτού, παρακάτω.

. . . . . . . . . . .

Επομένως, ΜΗΝ ονειρεύεστε Κωνσταντινουπόλεις καί τέτοια, αν πρώτα δεν αναιρεθούν πλήρως ΌΛΑ τα παραπάνω!

Καί θ’ αναιρεθούν πλήρως, όχι μόνο με πατριωτικές, εθνοπρεπείς νομοθετικές ρυθμίσεις, αλλά καί με ανελέητη σφαγή προδοτών καί ηλιθίων – ΚΑΙ των οικογενειών τους.

Εάν νομίζετε πως θ’ αναιρεθούν με ειρηνικά μέσα (πχ με την πειθώ, ή -ώ, θεοί!!!- εφαρμόζοντας επακριβώς καί χωρίς εξαιρέσεις τους ήδη κείμενους νόμους της παρούσης νομοθεσίας), τότε μάλλον κάνετε προπόνηση στην αταραξία γιά βουδδιστές μοναχοί! (Άμα δώ τίποτε αγγελίες στις εφημερίδες, ότι βουδδιστικά μοναστήρια ζητάνε προσωπικό, θα σας ειδοποιήσω να ξυρίσετε τα κεφάλια σας! lol!!!) Αλλά, να με συμπαθάτε· διακατεχόμενοι από τέτοιες «ειρηνικές» αντιλήψεις, είσαστε τελείως εκτός πραγματικότητας.

Τώρα, βέβαια, θα μου πείς… κι αυτή την «ανελέητη σφαγή» ποιός θα την κάνει; Έλα, ντέ!… που θα τους πιάσει όλους μιά ηλίθια κι εντελώς άχρηστη πονοψυχιά!… («- Μή αυτόν, δεν φταίει!!… Μή τον άλλον!… Μή τον παράλλον, θύμα είναι κι αυτός!…», κτλ κτλ.)

Καί, κατ’ αρχήν, ποιός -ηθικώς καί πατριωτικώς άμεμπτος- θα κρίνει ποιοί είναι προδότες καί ηλίθιοι;

Γι’ αυτό κι εγώ δεν επιμένω σε λεπτομερή ανάλυση.

. . . . . . . . . . .

i.-4 Όνειρα κι ονειροφαντασίες

Πάλι οι προφητείες!…

Ακόμη ένα στοιχείο, που δείχνει ότι αυτός ο λαός μας πράγματι ζή στην κοσμάρα του (σαν μαστουρωμένος), είναι οι προφητείες! (Ναί, πάλι αυτές!) Δεν εννοώ, όμως, όσες σήμερα φαίνονται κάπως ανεδαφικές, αν κι εθνοπρεπείς – πχ να πάρουμε την Πόλη, κτλ· εννοώ, όσες μιλάνε γιά τα δυσάρεστα επερχόμενα ΜΕΣΑ στην ίδια τη χώρα μας. Τις οποίες, οι ενθουσιώδεις (να πάρουν την Πόλη) συμπατριώτες μου, τις …προσπερνάνε!!!

. . . . . . . . . . .

Πχ η προφητεία του Πατροκοσμά: «- Θα ιδήτε τακτικό στρατό, θα ιδήτε καί ρέμπελο!«

Κατ’ αρχήν, το ρέμπελο, αγάπες μου, δεν κάνει περιήγηση στ’ αξιοθέατα· όπου πατάει τα βρωμοπόδαρά του, διαπράττει φόνους, ληστείες, καί πλιάτσικο. (Συν μερικά ακόμη ποινικά αδικήματα, άμα έχει κέφια καί χρόνο γιά χάσιμο – πχ βιασμούς.) Αλλά κι οι τακτικοί στρατοί δεν πάνε καθόλου πίσω. Διαπράττουν αγριότητες κατ’ αμάχων καί κατά αιχμαλώτων… τις οποίες, τα μεν «μικρά» κράτη τις κρύβουν να μην τα πάρουν χαμπάρι, τα δέ «μεγάλα» τις ομολογούν φόρα παρτίδα, μάλιστα (στην εποχή μας) ανεβάζοντας όλο καμάρι φωτογραφίες καί βίντεο στο Διαδίκτυο! (Βλέπε πχ βασανισμούς Ιρακινών αιχμαλώτων στο Αμπού Γκράϊμπ.)

Ποιός να τα τιμωρήσει αυτά – κι όπως τους πρέπει!… Συστήνονται, βέβαια, κάτι ανακριτικές επιτροπές καραβανάδων, αλλά χέστηκ’ η φοράδα στ’ αλώνι.

Ακόμη καί οι «ειρηνικοί» στρατοί έχουν κατηγορηθεί (απολύτως βασίμως, όπως απεδείχθη) γιά πολλά· οι «κυανόκρανοι» του ΟΗΕ, στην ελαφρότερη περίπτωση έχουν κατηγορηθεί γιά μεροληψία (πχ τουρκοφιλία στις μάχες ΕΛΔΥΚ-τουρκαλάδων το 1974), καί στη βαρύτερη (πχ Κόσσοβο) γιά καμιά δεκαριά βαρέα εγκλήματα του ποινικού κώδικα – παράνομη διακίνηση ανθρώπων (κυρίως παιδιών), λαθρεμπόριο όπλων καί ναρκωτικών, πλιάτσικο, φόνους, λαθρεμπόριο ανθρωπίνων οργάνων (αφού προηγήθηκε «ξέκαμα» του …δότη)… ό,τι θες. Είναι να διαβάζεις τις σχετικές ειδήσεις, καί να ξερνάς.

[Καί οι …μή-ειρηνικοί στρατοί επιδίδονται σ’ αυτές τις αισχρότητες: στο κέρδος του λαθρεμπορίου καί της παράνομης διακινήσεως παιδιών, κτλ· αλλ’ αυτά είναι πολύ χοντρά, καί τα καλύπτουν οι συμμετέχοντες με ομερτά επί ποινήι θανάτου. Άλλο το να καψωνάρουν έως βασανιστηρίων αιχμαλώτους, καί ν’ ανεβάζουν βίντεο· εκεί, -θεωρούν πως- απλά δείχνουν στους πάντες (με νοοτροπία δεκατετράχρονου γυμνασιακού «μπούλη» μαγκάκου) ποιός είναι ο πιό δυνατός.]

. . . . . . . . . . .

Οπότε, ο υπέροχος χαζούλης λαός μας τις προφητείες τις έκανε …φίλτρου! (Σαν τον καφέ! 🙂 ) Τις μέν (γιά την Κωνσταντινούπολη) τις έμαθε απέξω, τις δε τις περιφρονεί επιδεικτικώς. Πραγματικότητα, που αντηχεί σ’ όλο το Ελληνόφωνο Διαδίκτυο· σαφές δείγμα πανεθνικής αλαφράδας μας.

Κι όμως! Ο Πατροκοσμάς μας είπε σαφέστατα το τί μας μέλλεται να τραβήξουμε από τακτικούς στρατούς καί ρέμπελα, κυρίως από Θεσσαλία καί πάνω. (Η παραπάνω προφητεία του δεν είναι η μόνη σχετική.) Αλλά, όπως καταλαβαίνετε, ούτε οι λάθρο των Αθηνών (καί των υπολοίπων πόλεων) θα καθήσουν ήσυχα, άπαξ καί τους δοθεί το σύνθημα. (Ήδη τους έχει πιάσει η …ανησυχία!) Πράγμα που καί η -αμαρτωλή- αφεντιά μου σας επαναλαμβάνει: λίαν προσεχώς, προετοιμαστήτε γιά άγριο αστικό πόλεμο μέσα στις πόλεις μας!… κι αφήστε τα όνειρα με φόντο τον Βόσπορο!

Κυρίως, όμως, αφήστε τις ονειροφαντασίες, ότι εδώ η ζωή -επάνω στις παραλιακές ξαπλώστρες- θα πηγαίνει συνεχώς προς το καλύτερο… μέχρις ότου Άγγελοc Κυρίου μας καλέσει, να μας παραδώσει την Κωνσταντινούπολη. (Ναί, τις μούρες μας ονειρεύονται στον Παράδεισο! Τί να σας πώ!)

Άντε, συνέλθετε!!!

. . . . . . . . . . .

i.-5 Οίκτος; Όχι, ευχαριστώ!

Θα γίνω κουραστικός (σα σπαστικός γέρος, που λέει όλο τα ίδια καί τα ίδια), γι’ ακόμη μία φορά:

Γιά να επιβιώσετε στα προσεχώς επερχόμενα, βάλτε διακόπτη στον οίκτο σας. Να τον ανοίγετε καί να τον κλείνετε κατά περίσταση, να μην τον αφήνετε διαρκώς ανοιχτόν. Δύσκολη άσκηση γιά τους περισσότερους, το ξέρω, αλλά αν σας ενδιαφέρει η ζωούλα σας, ξεκινήστε την!

Ο οίκτος είναι υψηλό ανθρώπινο συναίσθημα, ναί· αλλά, χάνει τελείως την αξία του, όταν χαρίζεται σε σκουπίδια.

Γιά παράδειγμα, το να χαρίσεις σ’ έναν συμπαθητικό αδέσποτο κόπρο το κομμάτι ενός σάντουϊτς, που δεν θα φάς, επειδή χόρτασες, το να του χαρίσεις κι ένα χάδι («- Έλα ‘δώ, μωρέ!»), καί να τρίψει κι αυτός τη μουσούδα του απάνω σου, είναι μιά χαρά. Εγκρίνεται! 🙂 Αντιθέτως, το να σε πάρουν από κάτω τα κλάμματα κι οι ενοχές γιά τα «παιδάκια, που πνίγονται στο Αιγαίο» (καί το να τρέχεις μετά να δώσεις το υστέρημά σου σε «διασώστριες» «Μ»ΚΟ, γιά να φανείς «καλό παιδί» – αλήθεια, σε ποιούς; ), α-πα-γο-ρεύ-ε-ται αυστηρώτατα!!!!!

Άμα σου ξυνίζει αυτό,… ναί, ειδικά σ’ εσένα μιλάω, χαζοβιόλη «προοδευτικέ» νέε, που ούτε οικογένεια έχεις, ούτε φόρους πληρώνεις, αλλά νομίζεις πως εσύ κατέχεις την πάσα αλήθεια καί μπορείς να βάλεις μυαλό στους υπόλοιπους συνανθρώπους σου,… τότε να πάς να θαλασσοπνιγείς κι εσύ μαζί με τα «παιδάκια», γιά συμπαράσταση.

Κι όχι στο Αιγαίο! Να πας να θαλασσοπνιγείς έξω απ’ τις παραλίες του Πακιστάν, προσπαθώντας να μπείς παρανόμως στη συγκεκριμένη χώρα. Εκεί να σε δώ, πόσο μετράνε οι ιδέες σου! Όπως είμαι περίεργος να δω, αν τους Πακιστανούς θα τους πιάσουν κλάψες κι ενοχές γιά την περίπτωσή σου.

Μέχρι τότε, άει σιχτήρ με τον κάθε «πονοψυχάκια», που θέλει να μας κάνει με το στανιό καθαρίστριες των κοπράνων των Αγγλοσαξώνων. (Αυτοί κάνανε τον κόσμο σκατά, αυτοί καί να πάνε να τα καθαρίσουνε. Όχι εμείς.) Στο κάτω-κάτω, κάπως πρέπει να ταϊστούν κι οι λαγοκέφαλοι, που πλημμύρισαν το Αιγαίο εσχάτως.

Τί είπατε; δεν άκουσα! Δεν ανήκει πλέον το Αιγαίο στα ψάρια του; Μπά, πώς κι έτσι;

. . . . . . . . . . .

[Επειδή μας διαβάζουν καί ηλίθιοι – μαζί με «καλοθελητές»: όπως καταλαβαίνετε, ως Έλλην, αλλά καί ως πατέρας ακόμη ανηλίκων παιδιών, φυσικά κι ενδιαφέρομαι γιά να περνάνε καλά όλα τα παιδιά όπου Γής. Όπως καί η ενήλικη ανθρωπότητα. Διότι, εξ αρχής καί χώρος γιά όλους υπάρχει, καί φαγητό γιά όλους, καί ελεύθερος χρόνος γιά όλους, καί διασκέδαση γιά όλους. Ναί, καί γιά τα οκτώ δίς παρά κάτι των ανθρώπων (καί ανθρωποειδών) του πλανήτη μας!

Άλλο, όμως, τα πηγαία καλά αισθήματα (τα δικά μου, ή του καθενός), κι άλλο η απάνω στην καμπούρα μου επιβαλλόμενη κλάψα καί βιομηχανία ενοχών του ψυχολογικού πολέμου των Δυτικών. Όπως καί οι -υπό Αγγλοσαξώνων, κυρίως- επιβαλλόμενες στρεβλώσεις της ανάπτυξης (πληθυσμιακής, οικονομικής, άλλης) των διαφόρων κρατών. Μ’ αυτά όλα, άει σιχτήρ!!!!! Σιγά μην κλάψω, σιγά μην (τους) φοβηθώ!

Καί όχι, ΔΕΝ είμαστε υποχρεωμένοι να δεχτούμε εδώ στην Ελλάδα άλλα 140 εκατομμύρια αλλοεθνών, επειδή το γράφει μιά κάποια «συνθήκη», που υπεγράφη χωρίς να ερωτηθούμε. Ούστ!!!!!]

. . . . . . . . . . .

(επόμενο)

Εξισλαμισμοί Ελλήνων – 5δ-ii

Σχολιάστε

(προηγούμενο)

. . . . . . . . . . .

Να μην ξεχάσω.

Γνωρίζετε ότι οι ομόδοξοι Ρώσσοι έχτισαν μέσα στον 21ο αιώνα δύο από τα μεγαλύτερα τζαμιά παγκοσμίως; (Αυτό, κι αυτό.) Καί μάλιστα, το ένα στη Μόσχα υπήρχε από το 1904! (Στην εποχή μας, το ξαναχτίσανε εξ αρχής.)

Κι εντάξει, γιά τους μωαμεθανούς Τσετσένους υπηκόους τους, καταλαβαίνουμε πως ήταν θέμα πολιτικής (να τους κολακέψουν). Αλλά, μέσα στη Μόσχα, στη σημερινή ορθόδοξη Ρωσσία (αλλά καί στην ορθόδοξη Ρωσσία των τσάρων, του 1904), τί το θέλανε τόσο μεγάλο; Πάλι θέμα πολιτικής;

Εντάξει, πάω πάσο. Αλλά, έπρεπε να τ’ αναφέρω αυτά.

[Μιά που τό ‘φερε η κουβέντα, τα θερμά μου συγχαρητήρια σε δύο χώρες:

  • Στην Ιαπωνία,
  • καί στην Αγκόλα.

Η πρώτη δεν επέτρεψε ποτέ να χτιστεί τζαμί στο έδαφός της, η δέ δεύτερη (έστω καί εξ αιτίας μαρξιστικού προσανατολισμού) έβαλε μπρός τις μπουλντόζες καί ισοπέδωσε όλα όσα υπήρχαν στο δικό της έδαφος.]

. . . . . . . . . . .

ii. Αυτοί, οι Κρόνιοι

Πάμε, τώρα, να τοποθετήσουμε επι χάρτου τον εχθρό.

Με τη σημερινή διαμόρφωση της γεωγραφικής κατανομής των Κρονίων, η κατάσταση έχει περίπου ως εξής:

Δεν ζωγραφίζω τα κρόνια κέντρα σ’ όλον τον παγκόσμιο χάρτη (πχ την Ουάσινγκτων), διότι προσπαθώ να κρατήσω την εικόνα σχετικώς απλή.

. . . . . . . . . . .

Με «διαφανές» μώβ επισημαίνονται περιοχές, οι οποίες είναι μέν Κρόνιες, αλλά εχθρικές σ’ εμάς είναι μόνο κατά περίσταση. Δηλαδή, αν τύχει καί κανένας φανατικός μούσλιμ πολίτης τους …λαθροέρθει στην Ελλάδα κι ενταχθεί σε τζιχαντιστικούς πυρήνες, κτλ. Η επίσημη πολιτική των ιδίων, ως χωρών, δεν είναι εχθρική απέναντι στην Ελλάδα. Ωστόσο, πάντα είναι επίφοβες γιά το ποιά στάση θα κρατήσουν σε περίπτωση πολέμου Ελλάδας-Τουρκίας· μην ξεχνάτε τις σχετικά πρόσφατες δηλώσεις Λιβύων αξιωματούχων. (Κι άσε τις διαχρονικώς ανθελληνικές των Πακιστανών.)

Επίσης, πάντα είναι επίφοβες γιά όσα διαπράττουν εναντίον μή μούσλιμ πολιτών τους· γιά παράδειγμα, ακόμη καί στην αρκετά εκκοσμικευμένη Αίγυπτο, οι ζωές των Κοπτών χριστιανών κινδυνεύουν κάθε μέρα από φανατικούς. Ας μην ξεχνάμε επίσης πως, μόλις λίγα χρόνια πρίν, η Αίγυπτος τρόμαξε να ξεκολλήσει από πάνω της το -νεκραναστημένο με λεφτά ηπαπαραίων κι αγγλίτσων- τσιμπούρι των «Αδελφών Μουσουλμάνων». Όπως ας μην ξεχνάμε ούτε τα καννιβαλικά τζιχάντια της υποσαχάριας Αφρικής – τα διάφορα «Μπόκο Χαράμ», καί τα ρέστα. (Στις χώρες τους, να λυσσάξουν μεταξύ τους όσο θέλουν. Κατά ‘δώ μην τσακιστούν καί μας κουβαληθούν, μόνο.)

Εξαίρεση στο παραπάνω υπόμνημα αποτελούν δύο χώρες: η Συρία καί η Ελλάδα. Τις οποίες, ωστόσο, αν καί εξ αρχής δεν ήταν / είναι τέτοια, τις επεσήμανα ως «ελαφρά» κρόνια κέντρα. Διότι, στη μεν Συρία, είδατε τί έγινε: την αιματοκύλισαν ένα σωρό προδότες καί εισαγόμενοι (καί καλοπληρωμένοι) φανατικοί τζιχαντιστές. Στην δέ Ελλάδα… αλήθεια, μήπως έχετε συνειδητοποιήσει πού έχει φτάσει σήμερα ο πληθυσμός των λαθρομούσλιμζ στη χώρα μας; τον οποίο, μάλιστα, μερικά κατάπτυστα δημοσιεύματα προσπαθούν πλέον να τον περάσουν ως «μειονότητα»με ό,τι συνεπάγεται αυτό; (Έμ;! Όταν απονέμεις αβέρτα «ιθαγένειες» καί δικαίωμα του εκλέγειν στον κάθε αληταρά, που μπουκάρησε παράνομα στη χώρα μας, αυτά θα συμβαίνουν ως λογικό επακόλουθο…)

Προειδοποιώ, πάντως, αυτούς τους προδότες γραφιάδες, ότι θά ‘ρθει μέρα που οι ίδιοι θ’ αποτελέσουν μειονότητα …παλουκωμένων. Μαζί μ’ όσους ξεκίνησαν καί συνέχισαν (καί συνεχίζουν) το βιολί της απονομής Ελληνικής ιθαγένειας στο κάθε λάθρο.

. . . . . . . . . . .

Με έντονο μώβ επισημαίνονται τα καρα-Κρόνια κέντρα. Τα φανατικά!

Αφγανιστάν, Πακιστάν, Ισραήλ (καί η Παλαιστίνη μέσα, είτε σας αρέσει, είτε σας ξυνίζει· ας μην συνέχαιραν τους τουρκαλάδες γιά την εκ νέου μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί – οι μαχαιριές κατά της Ελλάδας, πληρώνονται), Αλβανία, Βοσνία, δυτικά παράλια Τουρκίας μαζί με Κωνσταντινούπολη… συν τα «διευθυντικά» Κρόνια κέντρα του Λονδίνου, του Βερολίνου, των Βρυξελλών, του Βατικανού, καί -ναί!- της Αθήνας.

Σας παραξενεύει η Αθήνα ως καρα-Κρόνιο διευθυντικό κέντρο; σοβαρά; Καλά, δεν καταλάβατε τίποτε, απ’ όσα γράψαμε μέχρι τώρα εδώ;

Ποιός κυβερνάει, μωρέ, την Ελλάδα;

Καταλάβατε, τώρα;

Μή με βάζετε, όμως, να σας τα κάνω πενηνταράκια σε κάθε περίσταση. Σκεφθήτε καί λιγάκι.

. . . . . . . . . . .

Ειδικά γιά το Ισραήλ, οφείλω να εξηγήσω ότι: ναί μέν, πολύ θα χαιρόταν να κάνει κουμάντο στην Ελλάδα ευθέως πλέον, κι όχι απλά με «κρύπτο» ομοθρήσκους του (όπως μέχρι τώρα). Αλλά, απ’ την άλλη, δεν θέλει να δώσει πολύ αέρα στους «χωριάτες» (Άραβες, Τούρκους, Παλαιστίνιους, λοιπούς μούσλιμζ), διότι θα τ’ ανέβουν στο κρεββάτι!… καί θα το φάνε γιά πρωϊνό! Καί τότε (αν ορμήσουν εναντίον του όλοι μαζί οι Άραβες, δηλαδή), δεν θα μπορέσει να το σώσει κανένα δικό του πυρηνικό οπλοστάσιο, καμμία Αμερική καί κανένα ΝΑΤΟ.

Παρατηρήστε καί το ότι τά ‘βαλε ειδικά με το Ιράν – δηλαδή τους σιΐτες μωαμεθανούς, οι οποίοι στον μωαμεθανικό κόσμο είναι πληθυσμιακώς μειοψηφικό δόγμα. Πετρέλαια, όμως (αν υποτεθεί ότι ο λόγος της κόντρας Ισραήλ-Ιράν είναι γεωπολιτικός), έχουν καί οι -πολυπληθέστεροι, αλλά καί γείτονές τουσουνίτες μούσλιμζ· με τους οποίους, αντιθέτως, βλέπουμε πως το Ισραήλ προσπαθεί να μην τσακώνεται (παρεκτός με τους Σύρους, τους οποίους δεν χωνεύει), αλλά να χτίσει διπλωματικές γέφυρες. Κι ο λόγος είναι αυτός, που αναφέρθηκε παραπάνω: να μην αγριέψουν καί του ορμήσουν όλοι μαζί.

Έτσι, εξ αιτίας όλων, όσων αναφέρθηκαν, το Ισραήλ (αν καί παραδοσιακώς καρα-Κρόνιο κέντρο) ποτέ δεν θα επιτεθεί ευθέως εναντίον της Ελλάδας (όχι ότι φοβάται, αλλά θ’ αφήσει το εσωτερικό του -με τους Παλαιστινίους- καί τα νώτα του ακάλυπτα, διότι δεν διαθέτει τον απαραίτητο αριθμό στρατιωτών γιά τέτοιο ξάνοιγμα)· παρεκτός αν τη βρωμοδουλειά εναντίον μας την κάνουν οι Τούρκοι, καί πετύχουν. Τότε, λίγο αργότερα από την υποθετική αυτή μελλοντική νίκη των Τούρκων εις βάρος μας, πολύ πιθανόν το Τουρκικό γκουβέρνο ν’ αποτελείται από …Ισραηλινούς, ειδικά στα κρίσιμα υπουργεία.

Σάμπως θά ‘ναι κι η πρώτη φορά; Μήπως κι επί Τουρκοκρατίας δεν υπήρχαν «μεγάλοι βεζύρηδες» (πρωθυπουργοί) καί υπουργοί οικονομικών ιουδαίοι; (Μεταξύ αυτών των τελευταίων, κι ο –Σμυρνιός! χίχί!!!…- ψευδομεσσίας Σαμπετάϊ Τσεβή.)

Λοιπόν, έτσι ακριβώς θα είναι καί η «επερχόμενη Τουρκο-Ισραηλινή κατοχή» της Ελλάδας, που αναφέρει συνεχώς ο Διηνέκης

. . . . . . . . . . .

Παρεμπιπτόντως! Ας μην ξεχνάμε ότι κάποια κυρία Όλγα εκ Κρήτης, που -σύμφωνα με πρόσφατα πωλητικά κουτσομπολιά- προαλείφεται γιά διάδοχος του κουκλοχαιρετάκια, έχει παντρευτεί ιουδαίο. (Που σημαίνει ότι, γιά να παντρευτούν: ή αυτή ασπάστηκε τον ιουδαϊσμό, ή αυτός βαφτίστηκε χριστιανός ορθόδοξος. Όμως, υποθέτω βασίμως το πρώτο, διότι κατά κανόνα οι Κρόνιοι είναι εγωϊσταράδες, κυριαρχικής συμπεριφοράς, καί απαιτητικοί – καί, ειδικά σε θέματα θρησκείας, σπανιώτατα υποχωρούν.) Μόνο που αυτή, αν δεν είναι έπηλυς στο νησί (όπως οι πρόγονοι του κουκλοχαιρετάκια), δεν είναι ακριβώς Κρητικιά, αλλά Μινωΐτισσα· καί το αίμα, νερό δεν γίνεται. Τα βλέπετε!

Η πλάκα είναι πως, άλλα τέτοια κουτσομπολιά θέλουν (γιά την ίδια θέση, της πρωθυπουργού) αντίπαλο της λεγάμενης μιά άλλη πωλητικού εξ Ιωαννίνων, αυθεντική ιουδαία αυτή! Κι αν, πράγματι, έχουμε προώθηση στο πολιτικό προσκήνιο της Ελλάδας γυναικών όχι μόνον Κρονίων, αλλά ταυτόχρονα καί μητριαρχισσών,

…Προκόψαμε!…

. . . . . . . . . . .

Βλέπουμε καθαρά στον χάρτη τη διάδοση του ισλάμ· κι ας βρεθεί τώρα κανένας παπάρας, να μου πεί ότι αυτή η διάδοση ήταν τυχαίο ιστορικό φαινόμενο, κι όχι διεπόμενο από κρυφό καθοδηγητικό κέντρο!

Εν πάσει περιπτώσει, εμάς μας ενδιαφέρει η Ελλάδα· την οποία βλέπουμε:

  • σχεδόν περικυκλωμένη από μούσλιμζ (μέχρι καί οι πρώην δήθεν …άθεοι κομμουνιστές Αλβανοί θα παίξουν αυτό το χαρτί! – βλέπε Τσάμηδες),
  • απέναντι σ’ ένα συμπαγές μέτωπο Κρονίων (δυτική Μ. Ασία),
  • κατευθυνόμενη από Κρονίους, κατσικωμένους στην πρωτεύουσά της,
  • κατευθυνόμενη από άλλους Κρονίους, στα «διευθυντικά κέντρα» αυτών ανά τας Ευρώπας,
  • καί με πέμπτη φάλαγγα στο εσωτερικό της κάπου πέντε (ίσως έξι) μύρια λαθρομούσλιμζ (καί δή, προερχόμενους κυρίως από τα φανατικά Αφγανιστάν / Πακιστάν), συν αρκετούς προδότες, κι άλλους τόσους ανεγκέφαλους «πονοψυχιάρηδες». (Αυτούς, με τα «παιδάκια που πνίγονται στο Αιγαίο»· καί που, όταν τυχόν αποκαλύπτεται απάτη προπαγανδιστικών στημένων κλαψο-φωτογραφιών, ποτέ δεν αναρωτιούνται πόσο Ζά υπήρξαν.)

Αυτή ακριβώς είναι η εικόνα των νεφών της λίαν συντόμως επερχομένης Κρονο-καταιγίδας, που μαζεύτηκαν πάνω από την Ελλάδα.

. . . . . . . . . .

iii. Κι εμείς, κύριε;

Εμείς, ως έθνος… κοιμόμαστε μακαρίως· ενώι γύρω μας (καί μέσα μας) γίνεται της κακομοίρας.

  • Όχι μόνο δεν γνωρίζουμε τις ιστορικές καταβολές του Κρονίου κινδύνου (χαλάλι ο κόπος μου, αν έκανα έστω κι έναν αναγνώστη μου να δεί καθαρά την ιστορική αλήθεια),
  • όχι μόνο δεν έχουμε καταλάβει τον κίνδυνο (τις σημερινές διαστάσεις του καί την αμεσότητά του, δηλαδή),…

…Αλλά κι όσοι τον βλέπουν, τον υποβαθμίζουν (με το κλασικό: «- Έλα, μωρέ!»). Παρά το ότι ήδη πληθαίνουν τα λαθρόσκατα, που μας απειλούν λεκτικώς και με χειρονομίες (συνήθως μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά όχι απαραίτητα) ότι θα μας κόψουν τον λαιμό.

Πάντως, αυτή η «αφ’ υψηλού» στάση αρκετών συμπατριωτών μας (αν δεν προέρχεται από προδοτική στάση, αλλ’ από βλακεία) έχει μία καλούτσικη αιτιολογία: ότι δεν υπολογίζουμε ως σημαντικούς αντιπάλους τα διάφορα ρακένδυτα καί άπλυτα άτομα (αν καί με κινητά των 1,000+ ευρώ…) που λαθρομπούκαραν στην Ελλάδα, διότι όντως το νοητικό τους επίπεδο είναι χαμηλώτατο. Επίσης, Τούρκοι καί ιουδαίοι αυτομάτως «ρίχνουν ασφάλεια» στην καθημερινή νηφαλιότητά μας, λόγωι της μακραίωνης λίαν εχθρικής συμπεριφοράς τους απέναντί μας.

Ωστόσο, ΔΕΝ πρέπει να εφησυχάζουμε.

Προσωπική εκτίμηση μέν· αλλά, όπου νά ‘ναι, το κακό πρόκειται να ξεσπάσει στην καμπούρα μας.

Κι αν μή τί άλλο, έχουμε ν’ αντιμετωπίσουμε καί τους προδότες.

. . . . . . . . . . .

Υπάρχει, όμως, καί έτερος μέγιστος κίνδυνος στα καθ’ ημάς: της ανεμελιάς / ανοργανωσιάς.

Οι «άλλοι» έχουν σχέδια, όχι απλά ένα σχέδιο καί μοναδικό. Εμείς;

Εμείς, τίποτε.

Πρόθυμοι «προοδευτικοί» πατσαβουρογραφιάδες τώρα τελευταία βρίζουν τη «Μεγάλη Ιδέα» των αρχών του 20ου αιώνος… μόνο που δεν πρόκειται γιά κάποια μεγάλη εθνική μας ιδέα (δηλαδή, πανεθνικής εκτάσεως ανεδαφική ανοησία), αλλά γι’ αποκατάσταση ιστορικών στρεβλώσεων. Ήτοι, απελευθέρωση παναρχαίων Ελληνικών εδαφών. Δυστυχώς, στη θέση της «Μεγάλης Ιδέας» δεν υπάρχει τίποτε σήμερα· παρεκτός από μεμονωμένες κραυγές κάποιων -εντός, ή εκτός εισαγωγικών- πατριωτών: «- Να πάρουμε την Πόλη!»

Δυστυχώς (δίς), ακόμη καί το «πάρσιμο» της Πόλης απαιτεί στρατηγικό σχέδιο, το οποίο δεν υφίσταται στα μυαλά κανενός – αν καί θά ‘πρεπε. Διότι «πάρσιμο της Πόλης» σήμερα σημαίνει ν’ ανοίξει το φράγμα του Νιαγάρα επάνω μας, καί να λουστούμε μονοκοπανιάς κάπου είκοσι εκατομμύρια αλλοθρήσκους αλλοφύλους. Άρα, τί κάνουμε σ’ αυτή την περίπτωση;

Θα έλεγα πως είναι απλό, αν γνωρίζεις Ιστορία: αντιστροφή της κατακτητικής πορείας του Μεχμέτ Β’ «Πορθητή»! (Αυτός κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη από τη Θράκη, όχι από τις Ασιατικές ακτές.) Δηλαδή (προς πάντα ενδιαφερόμενον) :

  • Καταλαμβάνουμε όλη τη Θράκη, πλήν Κωνσταντινούπολης· συν την ασιατική πλευρά των εδαφών, σ’ όλο το μήκος των Στενών, από Βόσπορο μέχρι Ελλήσποντο – καί σε αρκετό βάθος ενδοχώρας (πχ μέχρι Νίκαια Βιθυνίας).
  • Περισφίγγουμε την Κωνσταντινούπολη μέσα σ’ έναν βρόχο (ά λά Δυτικό Βερολίνο), καί την αφήνουμε να «σαπίσει» – όσα χρόνια κι αν χρειαστούν. Θα επιτρέπουμε τρόφιμα καί φάρμακα «γιά ανθρωπιστικούς λόγους», αλλά πολύ δύσκολα. (Ό,τι ακριβώς θα έκαναν καί οι τουρκαλάδες, δηλαδή.)
  • Ως συνέπεια, η Κωνσταντινούπολη θα άδειαζε σταδιακά από τον ανεπιθύμητο πληθυσμό, καί μιά μέρα θα την ξαναπαίρναμε όπως έπρεπε: «του κουτιού».

Το θέμα είναι πως, όλ’ αυτά είναι μονάχα θεωρητικά. Όχι πως δεν θέλουμε, αλλά…

. . . . . . . . . . .

…Πρέπει να συνειδητοποιήσετε ένα πράγμα: πως, οι σημαντικώτερες συνθήκες, που αφορούν τις θεμελιώδεις σχέσεις της Τουρκίας μ’ εμάς καί με άλλα κράτη, είναι υπογεγραμμένες μέσα στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα· με πιό πρόσφατη, αυτήν του Μοντραί γιά τα Στενά. (Του 1936. Προπολεμική! Ούτε κάν του πλήρους πρώτου μισού του 20ου αιώνα, δηλαδή του 1950.) Τί σημαίνει αυτό, όμως;

Σημαίνει ότι, γιά να προασπίσεις τα (εκπηγάζοντα από τις συνθήκες που υπέγραψες) εθνικά κυριαρχικά σου δικαιώματα, πρέπει να μπορείς να το πράξεις εν όπλοις, αν χρειαστεί. Δηλαδή, πρέπει να έχεις όπλα τουλάχιστον εφάμιλλα των όπλων του τυχόν εχθρού, που θα σε αμφισβητήσει εμπράκτως.

Κι εντάξει, μέχρι το 1936 η Τουρκία είχε παρατάξει στα Στενά (σύγχρονα γιά τότε) τηλεβόλα, κατασκευής των φιλαράκων της, των Γερμαναράδων (ισοδύναμα των οπλικών συστημάτων πχ των καταδρομικών της αγγλίτσας), οπότε μπορούσε εμπράκτως ν’ απαγορεύσει τον διάπλου ξένων σκαφών. Σήμερα, όμως, είναι αστείο να συγκρίνεις τα οπλικά συστήματα της Τουρκίας με τα αντίστοιχα ηπαπαραίων καί Ρώσσων (αλλά καί των Γάλλων πχ)· έχει ανοίξει πάρα πολύ η ψαλλίδα! Οπότε, όποιος ισχυρός θέλει, γράφει τη Συνθήκη του Μοντραί (καί την τουρκίτσα ολόκληρη) εκεί, που δεν πιάνει το μελάνι! (Μην κοιτάτε, που εν τοις πράγμασιν οι ισχυροί κάνουν πως υπακούν στις εντολές της Τουρκίας, καί ζητάνε άδεια διάπλου. Έχουν τους λόγους τους.)

Οπότε, το θέμα είναι: εάν απελευθερώσουμε τα εδάφη αυτά, τί θα κάνουμε εμείς; Θα υποκαταστήσουμε τη σημερινή Τουρκία σ’ όλες τις μέχρι τώρα υπογεγραμμένες συνθήκες; Θα υπογράψουμε καινούργιες; Θα επιβάλουμε απαγόρευση διάπλου ξένων σκαφών, αν δεν θέλουμε να περάσουν;…

…Καί με τί θα υπερασπίσουμε, τότε, την εθνική μας θέληση; με ποιά οπλικά συστήματα;

Αυτά όλα θά ‘πρεπε να τα έχουν ήδη σκεφτεί, όσοι ονειρεύονται την Κωνσταντινούπολη ξανά. Όπως καί θά ‘πρεπε πρώτα να έχουμε τακτοποιημένη την αυλή μας, πρίν πάμε να νοικοκυρέψουμε τις αυλές αλλονών. Με τωρινή αναλογία λάθρο προς γνησίους Έλληνες στο 1:2… καί με γύφτους, συν διαφόρων τύπων αρνησιπάτριδες (καί μείον δικούς μας μετανάστες, κυρίως νεαρής ηλικίας, στην αλλοδαπή), να έχει ήδη γείρει η αναλογία εις βάρος μας στο 1.5 προς 1, τί «Κωνσταντινούπολη» ονειρευόμαστε; Σε κάρτ-ποστάλ; Ή σε τρισδιάσταση αναπαράσταση στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές;

Αν δεν φροντίσουμε πρώτα την «καθαριότητα» του σπιτιού μας, θα μας φάνε ζωντανούς οι λάθρο, πρίν κάν αρματωθούμε να πάμε στον Βόσπορο!

. . . . . . . . . . .

Με την ευκαιρία, μιά που αναφερόμαστε σε πανεθνικής σοβαρότητας σχεδιασμό:

Η Κωνσταντινούπολη υπήρξε έδρα πολυεθνικής αυτοκρατορίας, η οποία συνέχισε την παράδοση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας της παρακμής: δεν είχε σημασία ποιός ήταν (καί αν ήταν) Ρωμαίος, αλλά ποιός είχε τη δύναμη! Δηλαδή, σε πρώτη φάση ποιός είχε τα πολυπληθέστερα στρατεύματα με το μέρος του – καί σε δεύτερη, ποιός είχε το χρήμα. Γι’ αυτό καί η Ιστορία κατέγραψε τόσο αρκετούς αλλοδαπούς αυτοκράτορες, όσο κι ετερόκλητες συμμαχίες Ρωμαίων εναντίον Ρωμαίων (Βυζαντινών εναντίον Βυζαντινών, γιά να μη σας μπερδεύω)… με Φράγκους, Καταλανούς, Τούρκους, Γότθους, Βουλγάρους, Βαράγγους, καί δε συμμαζεύεται… κι όποιος κατάφερνε κι έσπαγε τα κεφάλια των απέναντι, έβγαζε αυτοκράτορα. (Ως αντιπαράδειγμα, να δήτε τί γινόταν -στις μεταξύ τους συγκρούσεις- με τις Βυζαντινές υπο-αυτοκρατορίες, που εξεφύησαν μετά το 1204!)

Η καρέκλα είχε σημασία, όχι ο όποιος εθνικός προσανατολισμός της αυτοκρατορίας! (Σας ξυνίζει σήμερα, που οι πωλητικοί δίνουν αβέρτα ιθαγένειες καί δικαίωμα ψήφου στον κάθε θρασύ τυχοδιώκτη, που μπουκάρει παράνομα στη χώρα μας; Γιατί; Τί το διαφορετικό πράττουν από τους τότε Βυζαντινούς επίδοξους αυτοκράτορες; )

Εκτός από τα παραπάνω, υφίσταται κι άλλο αντικειμενικό εγγενές μειονέκτημα των αυτοκρατοριών: η πορεία τους προς τον βέβαιο θάνατό τους! Όλες, μα όλες οι αυτοκρατορίες ιστορικώς πέρασαν από τη φάση της επέκτασής τους, στη φάση της αδυναμίας ελέγχου τους, καί μετά στις φάσεις της παρακμής τους καί της οριστικής διάλυσής τους. (Ακόμη καί σήμερα, παρά τις δυνατότητες των δικτύων υπολογιστών γιά -ακόμη καί δικτατορική– κεντρική διοίκηση, καμμία αυτοκρατορία δεν πρόκειται να σταθεί.)

Οπότε, εμείς …ωραία, την ξαναπαίρνουμε την Πόλη,… αλλά τί πρέπει να σχεδιάσουμε γιά το μέλλον; (Διότι, η κατοχή της Πόλης σηματοδοτεί, θέλουμε-δέ θέλουμε, σχεδόν ανεξέλεγκτη επέκταση του κράτους μας έξω από τα στενά όρια της ηπειρωτικής Ελλάδας.)

  • Συμπαγές εθνικό κράτος;
  • Πολυεθνικό κράτος, «δε βαρυέσαι, ας υπάρχουν κι αυτοί»;
  • Αυτοκρατορία επάνω στις παλιές παρουσίες του Ελληνισμού; (Παναπεί: όλα τα παράλια Μεσογείου καί Ευξείνου.)
  • Πλανητική αυτοκρατορία;
  • «Συμπαγή», ελεγχόμενη αυτοκρατορία (δηλαδή, σημερινή Ελλάδα, συν περίπου η μισή Μ. Ασία), με «οψιόν» αργότερα τη «Μεγάλη Ελλάδα»;
  • Σταδιακή επέκταση (πχ από τώρα, έως καί δύο αιώνες μετά), μέχρις εκεί που θέλουμε; (Καί έως πού θέλουμε, άρα γε; )
  • Βλέποντας καί κάνοντας; (Γνώμη μου, αλλ’ αυτό το τελευταίο είναι ό,τι χειρότερο!)
  • Ή, τί;

Βλέπετε, λοιπόν, ότι δεν είναι τόσο εύκολα τα πράγματα! Όσα όπλα καί νά ‘χεις, όσα εθνικά οράματα καί νά ‘χεις, όσος εθνικός ενθουσιασμός καί να σε διακατέχει, αν δεν έχεις καί λίγο μυαλό να βοηθάει, άσ’ τα, καλύτερα!

. . . . . . . . . . .

[Σημείωση: Όσοι πεταχτούν στο σημείο αυτό με συγκαταβατικό ύφος «μυημένου» (τρομάρα τους!) προς άσχετον, καί μου πούν πως τα παραπάνω είναι ήδη επεξεργασμένα σχέδια σε «μυστικές υπερομάδες του Ελληνισμού» (τύπου Ψίψιλον), ή/καί ειρωνευτούν ότι «τώωωωρα τα πήρα εγώ χαμπάρι αυτά;», παρακαλούνται ευγενικώς να τυπώσουν τις απόψεις τους καί να χώσουν τα χαρτιά στον κώλο τους.

Όσο βαθύτερα μπορούν.]

. . . . . . . . . . .

Κάτι τελευταίο.

Έστω, λοιπόν, ότι στεφόμαστε νικητές καί τροπαιούχοι, καταπώς λένε οι προφητείες. Κι έστω ότι το ένα τρίτο των σημερινών Τούρκων βαφτίζονται ορθόδοξοι χριστιανοί (καταπώς είπε ο Πατροκοσμάς).

Εμείς, τί σοβαρό / πνευματικώς υψηλό έχουμε να τους προσφέρουμε, αυτών των νεοφωτίστων;

Τη λαμογίστικη νοοτροπία των εγχωρίων πωλητικάντηδων καί τον παρτακισμό, που μόλυναν το μεγαλύτερο μέρος του εγχωρίου πληθυσμού;

Άσε που δεν πρέπει να κατηγορούμε τις όποιες «μάγισσες της Σμύρνης», διότι κι από ‘δώ έχουμε παράδοση στα ίδια· πέρα από τους αρχαιόθεν «κατάδεσμους» καί τα παρόμοια, ας διαβάσει κανείς το διήγημα του Παπαδιαμάντη: «Ο αβασκαμός του αγά», …καί θα καταλάβει.

[Φυσικά, καταφυγή στη μαγεία προς επίτευξη στόχων, σημαίνει μόνον ένα πράγμα: ακραία νοητική καί σωματική τεμπελιά. Πονηρό κόψιμο δρόμου, εις βάρος των υπολοίπων ανθρώπων! «- Πέσε πίττα, να σε φάω!!!»

Λέγεται πως καί σήμερα τό ‘χουμε παραχέσει πανεθνικώς με τις μαγείες καί τις καφετζούδες, αν καί δεν έχω γνώσιν από πρώτο χέρι.]

Τίποτε άξιο λόγου δεν έχουμε! Τον κακό μας τον καιρό έχουμε. Οπότε, μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος οι Κρόνιοι Πελασγοί να εξισλαμίσουν πλήθος εγχωρίων κουτοπόνηρων κορόϊδων…

[…Διότι, θεολογικώς, το ισλάμ σε απαλλάσσει από τις ευθύνες της ψυχικής σου ανελίξεως, αρκεί να είσαι τυπολάτρης – γι’ αυτό έχει τόσο φανατικούς οπαδούς. Είναι πολλοί παγκοσμίως, που προτιμούν την ανευθυνότητα, έστω καί με αντίτιμο τον ακρωτηριασμό του πουλιού τους…]

…παρά να βαφτίσουμε εμείς αυτούς.

. . . . . . . . . . .

Εδώ, οφείλω να ξεκαθαρίσω κάτι, εκ των «ουκ άνευ»:

Θα με ρωτήσουν αρκετοί, αν την ίδια αρνητική ματιά που τηρώ γιά τους Κρονίους Πελασγούς της Μ. Ασίας, την επιφυλάσσω καί γιά τους πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής (καί τους σημερινούς απογόνους τους). Διότι, δυστυχώς, είχαν βρεθεί κάποτε (προπολεμικώς) αρκετοί εγχώριοι ανεγκέφαλοι, οι οποίοι έφτασαν στο σημείο να φωνάζουν: «- Κάψτε τους συνοικισμούς!» (Τις πρόχειρες παραγκογειτονιές των προσφύγων, δηλαδή. Βλέπετε πως, όντως γνωρίζω Ιστορία – καί δεν χαρίζομαι.)

Η απάντηση είναι ένα σαφέστατο «όχι»!

Γιατί; Τί διαφοροποιεί, δηλαδή, τη μία περίπτωση από την άλλη; Πανάρχαιοι συγγενείς εξ αίματος δεν ήταν (καί είναι) οι μέν με τους δέ;

Ήταν (καί είναι), αλλά τις διαφοροποιεί το ότι, αυτοί που ήρθαν εδώ ως πρόσφυγες, παρέμειναν ορθόδοξοι χριστιανοί καθ’ όλους τους προηγούμενους αιώνες! Δεν αλλαξοπίστησαν, παρά τις διώξεις που υπέστησαν! Αυτό ακριβώς είναι καί το κριτήριο, γιά να θεωρώ γνήσιους Έλληνες ομοεθνείς μου τους πρόσφυγες του 1922-1925, καί να είμαι φιλύποπτος απέναντι στους υπόλοιπους (που έμειναν πίσω). Δηλαδή, η ίδια η πραγματικότητα έθεσε το απαραίτητο φίλτρο διαχωρισμού, καί μας έδωσε την απάντηση!

. . . . . . . . . . .

Δεν είμαι ηττοπαθής (που ισχυρίζομαι πως πιθανώτερο είναι -όταν έρθουμε σε μαζική επαφή- ν’ αλλαξοπιστήσουν προς ισλάμ πολλοί ντόπιοι, παρά να βαφτιστούν οι Κρόνιοι Μικρασιάτες). Κάθε άλλο! Αλλά, αισθανόμενος υπεύθυνος καί γιά τους άμυαλους κι ανέμελους τραλαλά συμπατριώτες μου, οφείλω να είμαι όσο ρεαλιστής γίνεται. Να πατάω πολύ γερά τα πόδια μου στη Γή…

…Καί -κατά το δυνατόν- να μην μου επιτρέπω ονειροπολήσεις. Έστω κι εθνικού χαρακτήρα.

. . . . . . . . . . .

iv. Προφητείες, ή σταυρόλεξα;

Γουστάρετε πιασάρικο θέμα, έ; Πώς σας καταλαβαίνω, αγάπες μου!… 🙂

Λοιπόν, πέρα από το ότι οι προφητείες ουδέποτε αποκαλύπτουν χρόνο υλοποιήσεως…

[…Κι ακόμη χειρότερα, που οι γεροντάδες λένε ότι αυτό το χρονικό σημείο το τραινάρει μπρός-πίσω ο Θεός κατά το δοκούν… άσε που μπορεί να μην πραγματοποιηθεί μία προφητεία τελικώς!…]

…πολύ σπάνια αποκαλύπτουν καί τον τρόπο, ή τα πλήρη πραγματικά στοιχεία.

Ως παράδειγμα, μία που μας ενδιαφέρει άμεσα (του Πατροκοσμά) : μετά τον «γενικό» πόλεμο, λέει,

  • το ένα τρίτο των Τούρκων θα σκοτωθεί,
  • το δεύτερο τρίτο θα εκδιωχθεί μέχρι την «Κόκκινη Μηλιά» (δηλαδή, την πατρίδα προελεύσεως της μηλιάς ως δέντρου, που συμβαίνει να είναι καί η απώτερη πατρίδα των Τούρκων: η περιοχή βορείως του Θιβέτ, από Καζακστάν μέχρι τους Ουϊγούρους),
  • καί το τελευταίο τρίτο θα βαπτιστεί.

Χμ, ναί. Δεν μας λέει, όμως, η προφητεία αυτή γιά το ποιοί θα είναι αυτοί, που θα βαπτιστούν! Διότι, αν είναι το συμπαγές στρώμα των απογόνων Κρονίων Πελασγών / οικειοθελώς εξισλαμισθέντων / γενιτσάρων, ποιός με βεβαιώνει εμένα ότι δεν θα χρησιμοποιήσουν τον (ορθόδοξο) χριστιανισμό ως «σημαία ευκαιρίας» καί Δούρειο Ίππο, μέχρι να μας διαλύσουν;

Δεν μιλάω τζάμπα· υπάρχει (γνωστό σ’ εμένα) πρόσφατο προηγούμενο: κάποιοι παπάδες, από το 1994-95 καί μετά, θεώρησαν καλό να βαφτίσουν Αλβανούς, ως τέως θρησκευτικώς καταπιεζόμενους Βορειοηπειρώτες …αφού. Ξέρετε, όμως, τί λέγανε μετά οι Αλβανοί, γελώντας;

«- Μας έβρεξαν τον κώλο!»

Τώρα, αν αυτό εσείς το θεωρείτε κατανόηση καί σεβασμό του μυστηρίου του βαπτίσματος, …τί να σας πώ;!

Γιατί, λοιπόν, ο σκληρός Κρόνιος πυρήνας της δυτικής Μικράς Ασίας θα κάνει κάτι το διαφορετικό; Γιατί θα σεβαστεί κάτι, που μέχρι τώρα το απεχθανόταν;

. . . . . . . . . . .

Η προφητεία αυτή αποκτά νόημα, μόνον αν σκοτωθούν οι Κρόνιοι, καί βαπτιστούν οι Αλεβήδες (δηλαδή, οι σε παλιότερες εποχές στανικώς εξισλαμισθέντες κρυπτοχριστιανοί)· ο αριθμός των οποίων ανάγεται -σύμφωνα με ορισμένους μελετητές- σε κάπου είκοσι εκατομμύρια… δηλαδή, όντως στο ένα τρίτο της προφητείας του Πατροκοσμά. Βέβαια, ο σημερινός πληθυσμός της Τουρκίας είναι κάπου 87 εκατομμύρια, αλλά καμιά 30αριά απ’ αυτά είναι Κούρδοι. Οπότε, μένουν (χονδρικώς) εξήντα μή Κουρδικής εθνικής συνειδήσεως, άρα όντως το ένα τρίτο των 60 εκατομμυρίων είναι οι Αλεβήδες.

Άρα, τότε σωστά μίλησε ο Πατροκοσμάς· μόνο που μένει να το δούμε στην πράξη. Διότι, αν αυτοί που θα βαπτιστούν θα είναι οι Κρόνιοι, αλοίμονό μας! Με βεβαιότητα 100%, θα επενεργήσουν ως ψυχονοητικός «ιός» εις βάρος μας.

…Βλέπετε, υπάρχει καί το Χόνγκ Κόνγκ, το οποίο η αγγλίτσα το κατείχε κάπου ενάμιση αιώνα, καί το 1997 το «χάρισε» στους Κινέζους. Όμως, οι Κινέζοι δεν υποδέχτηκαν τους εξ αίματος αδελφούς τους με ανοιχτές αγκαλιές· αντιθέτως, επέβαλαν αυστηρότατους περιορισμούς, προκειμένου κάποιος Κινέζος εκατέρωθεν να διασχίσει τα σύνορα (ηπειρωτικής Κίνας καί Χόνγκ Κόνγκ) γιά ψώνια, τουρισμό, ή να δεί συγγενείς του. Μόνο μία εβδομάδα παραμονή σε αυστηρά καθορισμένο κατάλυμα επιτρέπεται, καί μετά υποχρεωτικώς δρόμο πίσω!!! Καθεστώς, που ισχύει καί σήμερα, ένα τέταρτο του αιώνα μετά.

Γιατί;

Διότι, ακριβώς, φοβούνται τον ψυχονοητικό «ιό». Ενάμισυς αιώνας αλλαγής της παραδοσιακής εθνικής νοοτροπίας των Κινέζων του Χόνγκ Κόνγκ προς το αγγλιτσοφέρνον, δεν είναι λίγος!… Ξέρουν οι Κινέζοι τί κάνουν· μην τους έχετε γιά χαζούς.

Αυτοί, λοιπόν, φοβούνται ενάμιση αιώνα μυαλοτηγανίσματος των συμπατριωτών τους. Άμ, εμείς, που έχουμε πάνω από έξι χιλιετιών (6,000 ετών) Κρονο-γενιτσάρους, μπορούμε να είμαστε άνετοι;

. . . . . . . . . . .

(επόμενο)

Εξισλαμισμοί Ελλήνων – 5δ-i

6 Σχόλια

(προηγούμενο)

. . . . . . . . . . .

δ4. Τα (συντόμως) επερχόμενα

Φτάσαμε στο ψητό.

Πιστεύω πως ήδη καταλάβατε, ότι μέχρι τώρα περιγράψαμε τις ρίζες του Κρόνιου παρασιτικού φυτού, που έχει γεμίσει τον κήπο μας· τώρα, θα ζωγραφίσουμε τον κορμό καί το φύλλωμα. Άνισες σε έκταση (όχι, όμως, καί σε βαρύνουσα σημασία – πιστεύω) οι δύο περιγραφές, αλλά χαλάλι· αν δεν δεί κανείς πρώτα τα αίτια μιάς κατάστασης, καί δή σε βάθος, αν δεν τα κατανοήσει, ας μην περιμένει να κατανοήσει αργότερα το επερχόμενο μέλλον – ή όσα θα λαμβάνουν χώραν μπροστά στα μάτια του. Αυτά τα τελευταία θα του φαίνονται σαν κινούμενα σχέδια (όπου, ως γνωστόν, συμβαίνουν πολλά σουρρεαλιστικά, γιά να γελάνε τα παιδάκια), κι απλά θα ψιθυρίζει ότι ο κόσμος παλάβωσε.

Δυστυχώς, αν παλάβωσε κάποιος, αυτός είναι ο μέσος αποβλακωμένος πολίτης – κι όχι «ο κόσμος». Οι ηγεσίες των σοβαρών κρατών πάντα έχουν σχεδιασμό σε αρκετό μήκος χρόνου· κι αν ακόμη πέσουν τελικώς στον γκρεμό, η πτώση τους κοιτάζουν να είναι ελεγχόμενη.

Το να καταλάβει κανείς τί έρχεται (καί γιά μας, αλλά καί παγκοσμίως) -με χρονικό ορίζοντα πενταετίας-, δεν είναι τόσο δύσκολο. (Δεν χρειάζεται να γίνουμε προφήτες, δηλαδή· ούτε να καταφύγουμε στις μάγισσες της Σμύρνης, να μας πούν αυτές! lol!!!) Καί μ’ όσα ήδη σας είπα, καθίσταται ακόμη ευκολώτερο. Ωστόσο, ας του ρίξουμε μιά αναλυτική ματιά.

Ως καλοί στρατηγοί, πρώτα-πρώτα θα εξετάσουμε τα υπάρχοντα «στρατόπεδα» επί του πεδίου της μάχης – πρίν αρχίσει αυτή. Μόνο που θα το πάμε λιγάκι με όχι παραδοσιακή σειρά.

. . . . . . . . . . .

i. Οι άλλοι

Εννοώ Ρώσσους, Αμερικανούς, Κινέζους, καί λοιπούς πιθανούς (μεγάλους) «παίκτες» στην επερχόμενη παγκόσμια σύγκρουση.

Ακολουθούν λίγα λόγια γιά τους μεγαλύτερους εξ αυτών.

. . . . . . . . . . .

i.-1 Γενική επισκόπηση – Αμερικανοί

Αυτοί όλοι είναι ακόμη άπατα νερά, οι δέ Αμερικάνοι νομίζω ότι τά ‘χουνε κάνει σαλάτα στον στρατηγικό τους σχεδιασμό. (Σαν τη γκλάβα του προέδρου τους.) Πχ τώρα τελευταία «άδειασαν» τον Ζελένσκυ, ενώι λίγο πρίν τον είχαν στα ώπα-ώπα. Προφανώς δεν ξέρουν ούτε οι ίδιοι τί ακριβώς θέλουν· παρεκτός, ίσως, απλά το να ερεθίσουν τους Ρώσσους, ώστε οι τελευταίοι να κάνουν ώπα! όλη την Ευρώπη… καί να φθαρούν αμοιβαίως Ρώσσοι κι Ευρωπαίοι, χωρίς οι ηπαπαραίοι να πάθουν απολύτως τίποτε. (Το παλιό δόγμα, ότι: «Οι Άγγλοι πολεμούν μέχρι του τελευταίου …Ευρωπαίου στρατιώτου!» – προσαρμοσμένο στα πέραν του Ατλαντικού.)

Αυτός είναι ο μόνος σοβαρός βραχυχρόνιος στόχος, που πιθανώτατα έχει (γιά λίαν προσεχώς) η εξωτερική πολιτική των ηπαπαραίων (καί των αγγλίτσων από κοντά). Όσα άλλα γράφονται, πχ το ότι πέτυχαν ν’ αδειάσουν οι Ευρωπαίοι τις αποθήκες τους από οπλισμό, γιά να πάρουν καινούργιον, ώστε τελικά ν’ αγοράσουν Αμερικάνικα όπλα, στερούνται σοβαρότητος. (Καί τί ν’ αγοράσει κάποιος; το ηλικίας μισού αιώνα F16, ή το προβληματικό F35; Ή, μήπως, δεν υπάρχουν άλλοι πωλητές οπλικών συστημάτων; )

Τα μόνα σίγουρα, που μπορώ να σας πω γιά τους «μεγάλους», είναι καί τα μόνα προφανή:

  • Δεν θέλουν την (ένοπλη) έναρξη του Γ’ ΠΠ – ακόμη καί τώρα, που (όλοι καταλαβαίνουν πως) φτάσαμε στο «αμήν»· αντιθέτως, κοιτάζουν να την αναβάλουν όσο μπορούν.
  • Κοιτάζουν να μή δώσουν αφορμή (γιά την έναρξη του Γ’ ΠΠ). Την αφορμή (αν τελικώς δεν μπορέσουν να την αποφύγουν) περιμένουν να τη δώσει κάποιος άλλος.

Στο μεταξύ, κοιτάζουν να χτυπάνε πλαγίως (πχ οικονομικώς) όσους θεωρούν αντιπάλους τους (τωρινούς, ή ακόμη καί δυνητικούς σε μιά 20ετία!)… αλλά, στο ίδιο το «μεταξύ» του «σιγανού βρασμού», η Ελλάδα χάνεται. Όθεν, η μόνη μας ελπίδα ως έθνος, είναι να βρεθεί ΤΩΡΑ ο τρελλός ( ; ), που θα ξεκινήσει την ένοπλη φάση του Γ’ ΠΠ (ακόμη καί άθελά του), καί οι πολεμικές εστίες να διαδοθούν ανεξελέγκτως.

Δεν το βλέπω· αλλά, ποτέ δεν ξέρεις.

. . . . . . . . . . .

i.-2 Ρώσσοι

Ειδικά γιά τους Ρώσσους (καί απευθύνομαι σε κάποιους εγχώριους αφελέστατους) : μην περιμένετε αυτοί να μας βοηθήσουν, επειδή είναι ομόδοξοι μ’ εμάς! Ιστορικώς, ποτέ δεν το έκαναν (γιά τον συγκεκριμένο λόγο)· άρα, δεν θα το κάνουν ούτε τώρα.

Μ’ άλλα λόγια, ποτέ δεν έπαιξε υπέρ ημών το γεωπολιτικό «χαρτί» της Ορθοδοξίας / ομοδοξίας με Ρωσσία, παρά το ότι οι ηπαπαραίοι πάντα το φοβόντουσαν… καί φροντίζουν μεταπολεμικώς να βάζουν δικούς τους «νταβατζήδες» στον πατριαρχικό θρόνο Κωνσταντινουπόλεως. Πχ ο Αθηναγόρας ήταν καί ξένος υπήκοος -όχι Τούρκος, όπως επιβάλλει ο κανονισμός του Τουρκικού κράτους-, καί τέκτων. (Οι τουρκαλάδες, βέβαια, αυτό το κατάπιαν αμάσητο. Μόνο σ’ εμάς κάνουν τους τσαμπουκάδες.) Ο δέ Βοθρολυμαίος ανεκήρυξε το αυτοκέφαλον της σχισματικής Εκκλησίας των Ουκρανών, καί χοροστάτησε σε αντικανονικές χειροτονίες μελών της… κατ’ εντολήν των ηπαπαραίων, εννοείται. (Οι Ρώσσοι πολύ τσατίστηκαν μ’ αυτό, αλλά ας τα βρούν με τα «φιλαράκια» τους, τους τουρκαλάδες. Πλάκα θά ‘χει, όμως, αυτοί οι τελευταίοι να θέλουν να χώσουν στον θρόνο «τουρκορθόδοξο» πατριάρχη!… αν καί με πατριάρχες τύπου Βοθρολυμαίου, κανείς δεν θα καταλάβει τη διαφορά.)

. . . . . . . . . . .

Σημειώστε εδώ ότι το γεωπολιτικό χαρτί του ίδιου χριστιανικού δόγματος ημών με τους Ρώσσους το φοβόντουσαν οι Δυτικοί (πχ Μέττερνιχ) από την εποχή των Ναπολεοντείων πολέμων ακόμη, ίσως καί πιό πρίν· σου λέει, μπας καί κάνουν καμιά κουτουράδα οι ανοιχτόκαρδοι Έλληνες (που αναζητούν «πλάτες»), κι αφήσουν τους Ρώσσους ν’ αλωνίζουν στο Αιγαίο, οπότε τί θα γίνουν τα πλοία της αγγλίτσας;…

Παρά το ότι από τους Ρώσσους φάγαμε μεγαλοπρεπές άδειασμα το 1770.

Καί όχι, ΔΕΝ είναι περιστατικό ήσσονος σημασίας, η βρωμιά των Ορλώφ· ούτε ισοφαρίζεται από το γεγονός, ότι αργότερα οι Ρώσσοι μας προστάτεψαν εμμέσως, διότι τα πλοία μας με Ρωσσική σημαία δεν τα πείραζαν οι Οθωμανοί. Πρέπει να γνωρίζετε ότι ο σουλτάνος της εποχής εκείνης, μόλις έμαθε γιά εξέγερση των Ελλήνων, εξεμάνη· καί ήθελε να σφάξει κάθε Έλληνα της επικράτειάς του, ώστε να εξαφανιστούμε ως φυλή από προσώπου Γής.

Ξέρετε γιατί υπάρχουμε ακόμη σήμερα, ως έθνος;

Διότι, μέσα στην αίθουσα του θρόνου της Υψηλής Πύλης, με τον σουλτάνο να βρίζει, να καταριέται, ν’ αφρίζει απ’ το κακό του, με τους αξιωματούχους του να τό ‘χουν βουλώσει με σκυμμένο το κεφάλι, σηκώθηκε ένας,

Ο ΕΝΑΣ

ο Χασάν, αρχιναύαρχος του Οθωμανικού Στόλου

Ο ΤΙΜΗΤΙΚΩΣ ΚΙ ΕΠΑΞΙΩΣ ΕΛΛΗΝ

που εκείνη τη στιγμή έπαιξε στα ζάρια το κεφάλι του το ίδιο

καί είπε: «- Πολυχρονεμένε μου, αν σκοτώσεις τους Ρωμιούς, ποιός θα μας πληρώνει μετά εμάς φόρους;»

…Καί η παραδοπιστία του σουλτάνου υπερίσχυσε του θυμού του.

Φανταστήτε τη σκηνή!… Οφείλουμε τη συνέχιση της ύπαρξής μας ως έθνος, χάρη σ’ ένα μάλλον κωμικό επιχείρημα ενός Οθωμανού αξιωματούχου, που έλαβε το θάρρος κι αντιμίλησε στον σουλτάνο την κατάλληλη στιγμή!!!

[Καί φτάσαμε ως το άνευ επιστροφής «σημείο μηδέν», γιατί; γιά να παίξουν οι Ρώσσοι τα παιχνιδάκια τους.

Αδιαφορώ πλήρως αν οι αδελφοί Ορλώφ ενδεχομένως ήσαν περιτετμημένοι· ας μήν τους έδιναν εξουσία οι λοιποί Ρώσσοι αξιωματούχοι. Ή, ας τους συμμάζευαν. Αφού δεν έπραξαν τίποτε από τα δύο, είναι συνυπεύθυνοι.]

Δυστυχώς, γι’ αυτόν τον μέγιστο ευεργέτη μας, τον Χασάν, ούτε θα μάθετε τίποτε στα σχολεία μας, ούτε προτομή του θα δήτε πουθενά στη χώρα μας, ούτε στα ιντερνέτια θα βρήτε κάτι (ίσως τίποτε ελάχιστες πληροφορίες).

Να μην ξανακούσω, λοιπόν, διάφορα σάλια περί «ομοδοξίας» με τους Ρώσσους. Τέλος. Κομμένη!

Συμπερασματικώς: όπως καταλαβαίνετε, οι Δυτικοί σήμερα (Στόλτενμπεργκ, καί λοιπές κουράδες) απλώς αναμασούν τα (κατά μέγιστο ποσοστό) αβάσιμα γεωπολιτικά επιχειρήματα του Μέττερνιχ καί της τότε κοσμοκράτειρας αγγλίτσας. Αβάσιμα, διότι: καί να θέλουμε εμείς στενά κολλητηλίκια με τους ομοδόξους Ρώσσους (καί να τους φορτωθούμε, ώστε να μας προστατεύουν),…

…δεν τα θέλουν αυτοί!

. . . . . . . . . . .

[Ρέ σείς! Μην πάτε μακριά! Ακόμη καί μέσα στην ομοδοξία πήγαν να μας τη φέρουν!…

…Στη χαραυγή του 20ου αιώνα, προσπάθησαν να …καταλάβουν το Άγιο Όρος! (Τη σημασία του να μείνει Ελληνικό το Άγιο Όρος, θα σας την εξηγήσω αργότερα στο κείμενο.) Είχαν στείλει εκεί (κι έστελναν συνεχώς) δικούς τους μοναχούς, περισσότερους απ’ όσους εμείς σ’ όλα μαζί τα υπόλοιπα μοναστήρια! Ευτυχώς γιά μας, τους έβαλε φρένο το 1917. (Έκανε κι ένα καλό ο έτερος Βλαδίμηρος, ο -εκ μητρός τζιού καί μασώνος του ΟΤΟ- …μουμιοποιηθείς Λένιν! 🙂 )

Αυτοί έχουν αυτοκρατορία με κοσμοκρατορικές βλέψεις, τη στιγμή που η -υπόδουλη στους Δυτικούς- Ελλαδίτσα ακόμη ψάχνεται, τί θέλει γιά το μέλλον της. Πώς θα γίνει; Θα βάλ’ η μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες; Δεν γίνεται…]

. . . . . . . . . . .

Η ομοδοξία μας με άλλους λαούς, επίσης, δεν μας βοήθησε ούτε στα «επαρχιώτικα» Βαλκάνια του περασμένου αιώνα. Με τους ομοδόξους Βουλγάρους αρπαχτήκαμε ενόπλως τουλάχιστον τρείς φορές… διότι παίζει καί μιά τέταρτη (που δεν γνωρίζω σχετικώς) : να ήταν βοηθητικοί στρατιώτες των Γερμαναράδων, που εισέβαλαν στην Ελλάδα το 1941, καί να έβαλλαν (καί) με δικά τους όπλα κατά των Οχυρών. Τελικώς, λουστήκαμε αιματηρώτατη Κατοχή (καί) από τους «ομοδόξους» βορείους γείτονες – κι ακόμη να μας πληρώσουν τις αποζημιώσεις.

Με τους δέ επίσης ομοδόξους Σκοπιανούς, έχουμε πόλεμο νεύρων -καί φθοράς δικής μας– από το τέλος της δεκαετίας του 1940, όταν ο (Κροατοεβραίος) Τίτο τους βάφτισε «Ματσεντονίγια». Από δέ το 1992 καί μετά, ο πόλεμος αυτός απλά έγινε φανερός καί έντονος – γιά όσους γνωρίζουν Ιστορία. (Γιά τους άσχετους, μόλις τότε άρχισε.)

Όθεν, μή μιλάτε γιά ομοδοξία. Δεν παίζει, ως δικός μας βοηθητικός γεωπολιτικός παράγων.

Η πλάκα είναι πως οι ηπαπαραίοι έβαλαν τον κουκλοχαιρετάκια να τα σπάσει με τους Ρώσσους (αν κι οι ίδιοι, μέχρι στιγμής, τα πάνε πολύ καλά μαζί τους – τουλάχιστον στον εμπορικό τομέα!), γιά να κάψει το -ούτως ή άλλως, μόνο θεωρητικό καί στην πράξη νεκρό– γεωπολιτικό πλεονέκτημά μας της ομοδοξίας, κι αυτός έσπευσε να τους κάνει το χατήρι. («Είπαν τ’ παλαβού να χέσ’, κι αυτός ξεκωλώθ’κε!», λέει η παροιμία.) Σαφές δείγμα του πόσο μυαλό κουβαλάνε κι αυτοί, κι αυτός!… Αντί να τους εξηγήσει στα ίσα, των χιμπαντζήδων, ότι η ομοδοξία δεν έπαιξε ποτέ καί δεν παίζει ούτε σήμερα κανέναν ρόλο στις όποιες Ελληνο-Ρωσσικές σχέσεις, καί να τους ζητήσει να μας παρατήσουν ήσυχους.

Αλλά, θα μου πείς, τέτοιες κινήσεις απαιτούν γατόνια της Ιστορίας / διπλωματίας / πολιτικής, κι όχι χαλβάδες Φαρσάλων με μονοψήφιο δείκτη νοημοσύνης…

. . . . . . . . . . .

Επίσης… όχι μόνον δεν είναι (κι ούτε θα γίνουν) ξεκάθαροι σύμμαχοι δικοί μας οι Ρώσσοι, αλλά τα χοντρά συμφέροντά τους είναι ευθέως αντίθετα με τα δικά μας στην περιοχή ΜΑΣ.

Ποιά «χοντρά συμφέροντά τους»; ιστορικώς, δύο· καί …μοντέρνως, ακόμη ένα:

  • Θέλουν -από την εποχή του Μεγάλου Πέτρου!- έξοδο στο Αιγαίο.
  • Θέλουν Ρώσσο πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. (Προφανώς δεν τα βρήκαν ακόμη με τον φιλαράκο τους τον Ρετζεπίκα στα παζάρια, ή/καί δεν θέλουν ακόμη να τα σπάσουν με τους -νταβατζήδες της θέσης- Αμερικάνους.)
  • Δεν θέλουν ανταγωνιστές στην αγορά πετρελαίου καί φυσικού αερίου· οπότε, αν τουρκαλάδες κι ηπαπαραίοι δεν θέλουν (γιά τους δικούς τους λόγους) εξόρυξη των δικών μας τρομερής ποσότητας καί ποιότητας κοιτασμάτων μία φορά, οι Ρώσσοι δεν θέλουν δέκα! (Καί ειλικρινές μπράβο του από καρδιάς, αυτού που το επεσήμανε πρώτος προσφάτως – δυστυχώς, δεν θυμάμαι ποιός αρθρογράφος ήταν, καί πού.)

Κάτι ακόμη, όσον αφορά τις εξορύξεις: τον τελευταίο καιρό ακούμε πολλά γιά ηλεκτρικά αυτοκίνητα, οικολογίες, καί τα ρέστα. Μή μασάτε! Τα ορυκτά καύσιμα θα παίξουν ρόλο γιά τουλάχιστον μισόν αιώνα ακόμη· γιατί νομίζετε, στο κάτω-κάτω, ότι εξακολουθούν να σκοτώνονται οι πάντες γιά τα πετρέλαια καί τα φυσικά αέρια; (Προσφάτως, ας πούμε, οι ηπαπάρα έβαλαν τον Καναδά να τσακώνεται με τους Ρώσσους, γιά τα δικαιώματα των μελλοντικών εξορύξεων των πετρελαίων του Β. Πόλου!) Δέ νογάνε όλοι αυτοί από …«οικολογία», λέτε;

[Απ’ την άλλη, προσπαθώ να φανταστώ τάνκερς καί Airbus να κινούνται με …μπαταρίες!… 🙂 Ρέ, μαλακία που δέρνει τον κοσμάκη!…]

Επομένως, ανάψτε μαζί με τους Ρώσσους όσα κεριά θέλετε σε ορθόδοξες εκκλησίες, συμπροσευχηθήτε στο Άγιο Όρος, αλλά τα τρία παραπάνω χωνέψτε τα. Είτε σας αρέσουν, είτε όχι.

Ύστερα από τα προλεχθέντα, αν περιμένετε να καταλάβουν οι Ρώσσοι την Κωνσταντινούπολη, γιά να τη χαρίσουν μετά σ’ εμάς… καλά σαράντα!!! (Καί καλά μυαλά!)

Βέβαια, δεν θα πάω κόντρα στους προφητεύσαντες αγίους μας· πλην όμως, είναι κάπως σα να παίζει (πχ) ο Ολυμπιακός Πειραιώς με (πάλι πχ) τον Θεσπρωτό μέσα στο «Καραϊσκάκη» γιά το Κύπελλο, καί να περιμένεις …να χάσει ο Ολυμπιακός!!! Υπάρχει, όντως, μία (μαθηματική) πιθανότητα να συμβεί αυτό, δεν αντιλέγω… Αλλά, αν ήταν ο αγώνας στο «στοίχημα», τί θα τον παίζατε λογικά;

Έ, αυτό! 🙂

. . . . . . . . . . .

Τώρα, η πλάκα είναι πως οι Ρώσσοι δεν είναι -ακριβώς ειπείν- ούτε εχθροί μας! Δηλαδή, δεν έχουν δείξει σαφή εχθρική συμπεριφορά απέναντί μας τα τελευταία χρόνια. (Ιστορικώς, έχουν δείξει. Άλλες, όμως, οι συνθήκες τότε.) Άρα, πού το πάνε μ’ εμάς; Καί, κυρίως, πότε το πάνε;

Ειλικρινά, αν ήταν να κάνω ανάλυση γιά να σας απαντήσω, θ’ απαιτούσε περισσότερο όγκο υλικού από το παρόν άρθρο! Τους Ρώσσους δεν μπορεί να τους καταλάβει κανείς εύκολα· πάντως, σας λέω ότι θα σας βοηθήσει κάπως να τους καταλάβετε …κάπως, το να γνωρίζετε καλά σκάκι. Διότι οι άνθρωποι είναι πρωτίστως σκακιστές, κι όχι χοντροκέφαλοι καουμπόηδες γκάνγκστερζ με πιστόλια: προβλέπουν τις κινήσεις των αντιπάλων τους, έως δέκα επίπεδα μετά!!!

Ως παράδειγμα, στην ιστορία των σκακιστών τους, συμπεριλαμβάνεται κι ο περίφημος Μιχαήλ Τάλ· ο οποίος θυσίαζε ακόμη καί τη βασίλισσά του (γιά να τσιμπήσει ο αντίπαλος), αλλά τις παρτίδες τις κέρδιζε! Εντάξει, αυτός δεν ήταν Ρώσσος, αλλά Λεττονός· όμως καταλαβαίνετε, πιστεύω, τί «κουλτούρα» άφησε πίσω του – κι αυτός, καί οι λοιποί σκακιστές.

Οπότε, γνωρίζοντας τα περί σκακιστών, δεν είναι ν’ απορείς, που οι Ρώσσοι βάλανε τον Ζελένσκυ σε …σιγανό ψήσιμο, καί δεν καθάρισαν μαζί του μία καί καλή. Ήδη φαίνεται το πόσο (σε ποιό βάθος συνεπειών, δηλαδή) είχαν προβλέψει την οικονομική «καραμπόλα», που θα επακολουθούσε!… Διαφαίνεται, επίσης, καί το πόσο θα κρατήσουν ακόμη το «ψήσιμο». (Έως ότου πετύχουν τους οικονομικούς τους στόχους –να πάει η βενζίνη 3 ευρώ το λίτρο, είπε ο Λαβρώφ-, καί έως ότου φτιάξουν το «αντιδολλάριο» με τους λοιπούς συμμάχους τους της Ασίας. Παναπεί, μην περιμένετε να τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία, πρίν περάσει κανένας χρόνος ακόμη – ίσως καί ενάμισυς.)

Αυτά να τα βλέπουν, όχι οι αναγνώστες μου, αλλά τα διάφορα τσόκαρα τύπου Ούρσουλας.

. . . . . . . . . . .

Εν συνόψει, στα επερχόμενα οι Ρώσσοι θα παίξουν περίεργο ρόλο – καί πάντως, όχι καθαρά συμμαχικόν δικό μας. Οπότε, μην υπολογίζετε στη βοήθειά τους.

. . . . . . . . . . .

i.-3 Κινέζοι

Επίσης με κοσμοκρατορικές βλέψεις, επίσης στρατηγικοί νόες, επίσης γριφώδεις καί δύσκολοι στο να τους καταλάβεις. Αυτοί δεν είναι τόσο σκακιστές, όσο χρήστες των δικών τους «εργαλείων» χαράξεως στρατηγικής. (Κι αν κάποια απ’ αυτά, πχ το μάλλον γεμάτο με κοινοτοπίες βιβλίο του Σούν Τζού, βγήκαν παραέξω -καί τα ξέρει μέχρι κι η κουτσή Μαρία-, τα καλά τα κρατάνε ακόμη γιά πάρτη τους· απόλυτα σωστή η επισήμανση του Παλαιού!)

Οι Κινέζοι είναι μάστορες της υπομονής!… που αποτελεί καί το μεγαλύτερο στρατηγικό τους πλεονέκτημα. Αν κρίνουν ότι θα χτυπήσουν πχ σε διακόσια χρόνια, έ! τόσο καί θα περιμένουν! Δεν είδατε, που στη Συρία είχαν στείλει δικό τους αεροπλανοφόρο (να παρακολουθεί τα γεγονότα), αλλά δεν έριξαν ούτε μία τουφεκιά; (Τη στιγμή που οι Ρώσσοι είχαν αναλάβει το μεγαλύτερο βάρος των μή χερσαίων πολεμικών επιχειρήσεων.)

Εν πάσει περιπτώσει, εμάς μας ενδιαφέρει το τί προτίθενται να κάνουν, όσον αφορά εμάς. Δηλαδή: σύμμαχοι, ή εχθροί;

Πιστεύω ότι πρώτα πρέπει ν’ αναρωτηθούμε τί δουλειά (θα) έχουν στη Μεσόγειο.

Πάλι πιστεύω, ότι οι Κινέζοι θα περιμένουν, να δούν τί θα γίνει τελικώς στο Αιγαίο, καί μετά θα επέμβουν. Υπέρ ποιανού; υπέρ κανενός!

Παράδοξο;

Καθόλου.

Αν νομίζετε ότι κατασκευάζουν συνεχώς τόσα πολεμικά πλοία, απλώς γιά να μπουκάρουν στην Ταϊβάν, ή γιά να δείξουν στους ηπαπαραίους πως στις Κινεζικές θάλασσες κάνει κουμάντο μόνον η Κίνα, θα έλεγα να προχωρήσετε τη σκέψη σας λιγάκι! Τα πολεμικά τους σκοπεύουν να τα βάλουν στο μέλλον να συνοδεύουν τα εμπορικά τους πλοία μέχρι Πειραιά, ή Τεργέστη.

Βλέπετε, ζούμε την ιστορική φάση, όπου βιομηχανία / εμπόριο / χρηματοοικονομικά σημεία αναφοράς μετακινούνται από τη Δύση στην Ανατολή. (Σε λίγα χρόνια, η «μετακόμιση» θα έχει τελειώσει.) Όθεν, η Κίνα γιά τα -προβλέψιμα- επόμενα 50 χρόνια θα συνεχίσει να είναι κέντρο βιομηχανικής παραγωγής προϊόντων (αν, μάλιστα, έχετε διαβάσει στα «ψιλά» των ειδήσεων κάτι γιά σπάνια ορυκτά, που τα έχει μόνον αυτή, θα καταλάβετε…), καί φυσικά ο μέγιστος χονδρέμπορος (γιατί όχι καί λιανέμπορος; ας είναι καλά το Διαδίκτυο!) τέτοιων προϊόντων. Κι ας μεσολαβήσει καί η -καταστροφική- ένοπλη σύρραξη του Γ’ ΠΠ. Είπαμε: έχουν υπομονή όση θέλεις!… Θα κάνουν υπομονή, έως ότου μετά τον πόλεμο ξανασουλουπωθούν αξιοπρεπώς τα Ευρωπαϊκά κράτη – οι (διαχρονικώς) πελάτες τους, δηλαδή.

. . . . . . . . . . .

Θ’ αντιτάξουν εδώ μερικοί ότι ο «Δρόμος του Μεταξιού» πλέον περιλαμβάνει καί μεταφορά προϊόντων με τραίνα. (Το αεροπλάνο αυξάνει το κόστος μεταφοράς, άρα το τελικό κόστος προϊόντος – συνεπώς, είναι τελείως ασύμφορο γιά μαζικές αποστολές προϊόντων, εκτός από ειδικές περιπτώσεις.) Ναί, σύμφωνοι… καί πιό γρήγορα από το πλοίο φτάνουν στην Ευρώπη, καί πιό οικονομικά είναι. Ωστόσο, περνάνε από πεντέξη χώρες απ’ ανάμεσα· με τις οποίες δεν ξέρεις αν αύριο, μεθαύριο η Κίνα θα συνεχίσει να έχει καλές σχέσεις! Ενώι η θάλασσα είναι καί θα παραμείνει θάλασσα: τη διαπλέεις, χωρίς την άδεια κανενός. Κι αν βρεθεί καί κανένας τσαμπουκάς στον δρόμο (πχ Σομαλοί πειρατές), έ! τότε είναι που θα χρειαστούν τα συνοδευτικά πολεμικά πλοία.

Το πιάνετε, τώρα;

Μιά που τό ‘φερε η κουβέντα, γιά τα τραίνα… Λοιπόν, πάλι πιστεύω ότι αποκτήσαμε μοντέρνα διπλή σιδηροδρομική γραμμή (με ηλεκτροκίνηση) Αθήνα-σύνορα, όχι γιά χάρη των επιβατών (διαβάστε στις ειδήσεις ένα σωρό παράπονα επιβατών γιά την «Τρενιτάλια», την ιδιοκτήτρια, πλέον, του ΟΣΕ – η οποία, γιά να κάνει την αυτονόητη δουλειά της, …επιχορηγείται από το ψευδοκράτος μας! ναί! ναί!), αλλά γιά χάρη της μεταφοράς με τραίνα των Κινεζικών προϊόντων, που μεταφορτώνονται στο (Κινεζοκατεχόμενο) λιμάνι του Πειραιά! (Καί στο Νέο Ικόνιο, καί στο Θριάσιο εμπορευματικό κέντρο, κτλ.)

. . . . . . . . . . .

Ως συνέπεια των παραπάνω, ιδού τί -πάλι- υποψιάζομαι:

Ότι η Κίνα, προκειμένου να υπερασπίσει τα εμπορικά συμφέροντά της, φέρθηκε εχθρικώς στα δικά μας εθνικά συμφέροντα. Πώς; βάζοντας πλάτη στη μεγαλομανία των Σκοπιανών.

Γιατί;

Διότι, άλλο είναι να έχεις ένα ενιαίο κράτος (Γιουγκοσλαυΐα), το οποίο θα σου επιβάλει τέλος διελεύσεως προϊόντων (ήγουν: νταβατζηλίκι) όσο θέλει αυτό, καί με το οποίο κράτος θα είναι δύσκολο να έρθεις σε συμφωνία, κι άλλο το «διαίρει καί βασίλευε»· παναπεί, να έχεις (στη θέση του μεγάλου κράτους) κάμποσα μικρά κρατίδια, που θα σε παρακαλάνε να περνάνε τα τραίνα κι απ’ αυτά! Οπότε, αν σε παρακαλάνε, δεν θα κάνεις καί κανένα χατηράκι; πχ να τους φτιάξεις τίποτε υποδομές, ή να υπονομεύσεις (διπλωματικώς, ή γενικώς με τον τρόπο σου καί τα μέσα σου) κάτι …ακραίους εθνικιστές στα νότια; Έ; Άσε που κλείνεις το ματάκι καί στους ηπαπαραίους, ότι τουλάχιστον σ’ αυτή τη φάση συμμαχείς μαζί τους. (Άρα, στο μέλλον ζητάς μιά χάρη δική τους αλλού – μιά που τους έκανες εσύ τη χάρη εδώ.)

Ειλικρινά, δεν έχω στοιχεία πως οι Κινέζοι βάλανε την ουρίτσα τους στο Σκοπιανό εναντίον μας. Πάντως, αν ήμουν υπεύθυνος του οικονομικού σχεδιασμού της Κίνας, αυτά ακριβώς θα επεδίωκα. Θέμα απλής λογικής είναι…

Οπότε μήν περιμένετε φιλίες, συμμαχίες, καί τα ρέστα, ούτε απ’ αυτούς.

. . . . . . . . . . .

i.-4 Συμπέρασμα

Κανένας από τους σημερινούς τρείς «μεγάλους» δεν πρόκειται να μας βοηθήσει σε ενδεχόμενο «υπέρ βωμών καί εστιών» πόλεμό μας. Να περιμένετε συμπεριφορά τους από παγερά αδιάφορη απέναντί μας, έως ακραιφνώς εχθρική.

Μην ξεχνάτε ότι όλοι τους διαθέτουν δίκτυο δορυφόρων υψηλής ευκρίνειας, με το οποίο μπορούν να μας κάνουν τη μέγιστη δυνατή ζημιά. (Προδίδοντας τα πάντα στους εχθρούς μας· ή/καί με αντίμετρα, που θα εξουδετερώσουν τα ηλεκτρονικά μας.) Χώρια τα υποβρύχιά τους, τα οποία -κι αυτή τη στιγμή που μιλάμε- αλωνίζουν στις θάλασσές μας εν καταδύσει. (Ποιοί «διεθνείς κανόνες ναυσιπλοΐας»; πλάκα κάνετε, μου φαίνεται!) Άσχετο αν εμείς βγάζουμε το σκασμό σχετικώς, διότι -γιά πολλούς λόγους- δεν μας συμφέρει να μιλήσουμε.

Άρα, μην περιμένετε καλό απ’ αυτούς. Από κανέναν τους.

Τώρα, βέβαια, όσοι αγαπάτε τις προφητείες… Έ! να μή σας στερήσω την απόλαυση! Αγοράστε εισιτήριο ΟΣΦΠ-Θεσπρωτός, καί …αναμείνατε! 🙂

. . . . . . . . . . .

(επόμενο)

Εξισλαμισμοί Ελλήνων – 5γ

8 Σχόλια

. . . . . . . . . . .

(προηγούμενο)

. . . . . . . . . . .

δ3. Το σήμερα

Καλά θα κάνουμε να μή νομίζουμε πως -όσον αφορά τις σχέσεις των Κρονίων μ’ εμάς- άλλαξε κάτι στις μέρες μας, επειδή έχουμε ηλεκτρονικούς υπολογιστές καί ιντερνέτια. Όλα, μα όλα τα γνωστά φαινόμενα της παρελθοντικής συλλογικής συμπεριφοράς τους (κι αλοίμονο, καί των ελαττωμάτων της δικής μας…) εξακολουθούν να είναι παρόντα!

Ποιό θέλετε να πάρουμε; Όποιο καί να υποθέσουμε πως έμεινε απαράλλαχτο, σ’ όλα μέσα θα πέσουμε – με κλειστά μάτια, που λένε!

. . . . . . . . . . .

i. Διείσδυση σε ιερατεία καί διοικούσες οικογένειες

«Διείσδυση» έγραψα; μαλθακία πέταξα.

Στη σημερινή Ελλάδα, δεν έχουμε απλή διείσδυση κρυπτο-Κρονίων, έχουμε κανονικό ρεσάλτο καί κατάληψη του καραβιού!

Αφ’ ενός, στην …«ναύν της Εκκλησίας»! Εκεί να δείς ρεσάλτο!

Δεν είναι μόνον ο (φανερά) καρα-Κρόνιος Βοθρολυμαίος, που το καράβι το πάει ολοταχώς καταπάνω στα βράχια της «πανθρησκείας» (καί φροντίζει να κάνει κάθε χατήρι των ηπαπαραίων). Τα τελευταία τρία χρόνια, πόσοι δεσποτάδες στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, καί ΔΕΝ μετεβλήθησαν σε δεκανίκια αφωρισμένων, μασώνων, καί πλασιέ των δηλητηρίων του οβραίου Μπούρδα; (Ευτυχώς, καναδυό από δαύτους ήδη ψόφησαν από το «σωτήριον» εμβόλιο, με τις …αρετές του οποίου είχαν ζαλίσει το ποίμνιον. Άντε, να παίρνουν σειρά καί οι υπόλοιποι διαφημιστές του.)

Ας αφήσουμε καί τον Δυσώνυμο, που έβγαλε τον σταυρό, γιά να μην προσβάλει λαθρομπουκαδόρους στη χώρα μας! (Αυτοί, όμως, Δυσώνυμε, καθόλου δεν σκέφτηκαν αν προσβάλουν εμάς.) Εκείνη ακριβώς τη στιγμή έπρεπε να καθαιρεθεί ο λεγάμενος!

Ας αφήσουμε καί τον άλλον τον ανεκδιήγητο, τον Άχρηστο Αλεξανδρουπόλεως, που μας πρότεινε να δώσουμε τα παιδιά μας γαμπρούς καί νύφες στο λαθρογυφταριό, γιά ν’ αυξηθεί ο πληθυσμός!

Εδώ, τώρα, θα μου πεί κανείς… ναί, οι μεγαλορασοφόροι έτσι φέρθηκαν· αλλά ο απλός, κατώτερος κλήρος; Οι μοναχοί; Τί κάνανε αυτοί;

Ούτ’ αυτοί αντιστάθηκαν στην Κρονίλα όσο έπρεπε. Δυστυχώς.

Δεν αντιλέγω· οι περισσότεροι ιερείς εκβιάστηκαν από τους δεσποτάδες με τον μισθό, κι είχαν στόματα να θρέψουν. Οι δέ μοναχοί εκβιάστηκαν με την υπακοή. (Ή σκάς καί δέν μιλάς, ή καθαιρείσαι από μοναχός – κι άντε τράβα μετά να ζήσεις εκτός μοναστηριού.) Ωστόσο, υπήρξαν κι υπάρχουν ανάμεσά τους αρκετοί αυτόκλητοι υπέρμαχοι των εμβολίων καί των λοιπών κακοδοξιών της εποχής μας (πχ υπέρ των λάθρο, κτλ), που δεν τους ζόρισε κανείς να τα παρουσιάζουν όλ’ αυτά ως -στο περίπου- …εντολές του Χριστού!!! Μόνοι τους πετάχτηκαν καί ανήγαγαν τις σαχλαμάρες σε δόγματα Οικουμενικών Συνόδων.

Γενικά μιλώντας, ο κλήρος τά ‘κανε θάλασσα… καταπατώντας κάθε ιερό κανόνα, μεταξύ των άλλων. Δεν είναι, όμως, ν’ απορείς: το ψάρι βρωμάει απ’ το κεφάλι.

. . . . . . . . . . .

[Παράδειγμα ιερού κανόνα καταπατημένου αγρίως: είναι δυνατόν να μπαίνει σε εκκλησία αφωρισμένος; Κι όμως! Ο κουκλοχαιρετάκιας μπαίνει καμαρωτός-καμαρωτός!… χωρίς να του πεί κάποιος ρασοφόρος να βγεί έξω, διότι απαγορεύεται. Αντιθέτως, όλο χαχά χουχού καί χαμογελάκια γιά τις φωτογραφήσεις με Δυσώνυμο καί λοιπούς!

Παρεμπιπτόντως, στο σημείο αυτό πρέπει να στηλιτεύσω καί τη βλακεία των κομματόσκυλων της Αριστεράς (κυρίως της «πρώτης φοράς» καί τα ρέστα), που στο twitter κι αλλού αποκαλούν «θεούσα» την έτερη αφωρισμένη, τη μανδάμ Κεραμιδαριού. Τόσο σας κόβει, ώ μοσχαροκεφαλές!… Αυτή είναι η πολιτική σας αντίληψη! Νηπιαγωγείου, κι ακόμη παρακάτω.

Το ότι ένας «αστός» πωλητικός, μία «αστή» πωλητική, θα κάνει τούμπες προς άγραν ψήφων (όπως κάνετε κι εσείς, άλλως τε), δηλαδή ότι εδώ θα κολακεύσει το θρησκευτικό συναίσθημα των συντηρητικών νοικοκυραίων, καθόλου δεν σημαίνει πως ενστερνίζεται κιόλας το φαίνεσθαι που πουλάει προεκλογικώς στο πόπολο. Ζά, έ Ζά!!! Που μου θέλετε να φέρετε την …πρόοδο στο κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι, καί να …σώσετε την Ελλάδα, τρομάρα σας, ενώι δεν ξέρετε ούτε πού πάν’ τα πέντε από πολιτική!…]

. . . . . . . . . . .

Συναθροιζόμενα όλα τα παραπάνω, συναποτελούν ικανώτατο λόγο, ώστε να κλείσει οριστικά το μαγαζί. (Προς μεγίστην χαράν κάθε Κρόνιου, σημειωτέον.) Να το έχετε υπ’ όψιν σας μερικοί-μερικοί, όταν οσονούπω αρχίσει το πανηγύρι – καί να μην τρέξετε να «πάρετε ευλογία» από κάτι τέτοιους. Δεν πρέπει να χαριστούμε σε σκουλήκια.

. . . . . . . . . . .

Αφ’ ετέρου, όσον αφορά τους πωλητικούς.

Έχουμε την ομολογία του ΓΑΠατου, ότι αν ήταν να γίνει τέστ γιά γνήσιο Ελληνικό dna σε όσους βρίσκονται μέσα στη Βουλή, γιά να παραμείνουν σ’ αυτήν μόνον οι Έλληνες, η Βουλή …θα άδειαζε! Κι όχι μόνον αυτό· έχει βουΐξει το Διαδίκτυο, ότι τουλάχιστον οι υψηλόβαθμοι πωλητικοί κατάγονται από τη μία, ή την άλλη ιουδαϊκή φυλή. (Κυρίως Χάζαροι.)

Ουδέν σχόλιον, εδώ. Τα χάλια μας!… Καί μετά, απορούμε γιατί μας πήρε καί μας σήκωσε πανεθνικώς.

Τί θα μας έκανε, μωρέ, ποιά τύχη περιμέναμε να είχαμε, που παραδώσαμε την εξουσία της Ελλάδας σε Κρόνιους ανθέλληνες αλλοφύλους, καί πανηγυρίζουμε κιόλας τις εκλογικές «νίκες» τους; Τί περιμένατε, ρε Ζά, όλοι εσείς που πάτε καί τους χειροκροτάτε προεκλογικώς… καί τους ψηφίζετε; (Ακριβό το ρεύμα, έ; Ακριβά, πλέον, τα τρόφιμα, έ; Αλλά στα Ζά φταίει …η κλιματική αλλαγή!!! Κι όχι οι σκατόφατσες, που βλέπουν μέσα στους καθρέφτες τους.)

Εμείς οι υπόλοιποι, όμως, τί φταίμε;!

. . . . . . . . . . .

ii. Μίσος φρενοβλαβών

Καί των Κρονίων …εσωτερικού, καί των Κρονίων εξωτερικού.

Ο κουκλοχαιρετάκιας, ας πούμε, υποσχέθηκε στους ομοφύλους καί ομοθρήσκους του ότι θα μας αλλάξει τον αδόξαστο. (Τό ‘πε …ευγενικά – ότι «θα καταπολεμήσει τον νατιβισμό».) Τό ‘πε, καί τό ‘κανε – καί συνεχίζει να το κάνει.

Απ’ την άλλη, ο εκλιπών Γιλμάζ είχε ομολογήσει (στην Τουρκική Βουλή) ότι πολλές απ’ τις φωτιές στα δάση μας τις βάλανε Τούρκοι πράκτορες. Μην έχετε απορίες, όμως· αν καί αναγκάστηκε ν’ ανασκευάσει, το βιολί αυτό συνεχίζεται μέχρι σήμερα – υπό τα αδιάφορα μάτια των (τρομάρα τους!) «Αρχών» του ψευδοκράτους μας.

Κι αναρωτιέσαι, γιατί; Οι περισσότερες πυρκαϊές δεν εξυπηρετούν ούτε στρατιωτικό σκοπό (δεν είναι Έβρος όλη η Ελλάδα, ώστε να διευκολυνθεί η προέλαση των Τουρκικών αρμάτων μάχης μετά το ξεπάτωμα των δασών της περιοχής!), ούτε το να πλήξουν την -κυρίως τουριστική- οικονομία μας. (Τί οικονομία να πλήξεις πχ στη Μαλακάσα; Αλήθεια, εκείνο το απόβρασμα, που πήγε να βάλει φωτιά καί το πιάσανε, τί απέγινε; )

Μόνο σε μίσος φρενοβλαβών, που ακούνε «Ελλάδα» καί σεληνιάζονται· μόνο σε τέτοιο μίσος οφείλονται οι πυρκαϊές αυτές.

Ειρήσθω ότι η φάτσα του Γιλμάζ (δες παραπάνω σύνδεσμο) παραπέμπει είτε σε Κρόνιο Πελασγό μπασταρδεμένον με τουρκόσπορον, είτε (πιό πιθανόν) Χαζαρόσπορον. Πάντως, έτσι κι αλλοιώς, …Κρόνος. Αλλά, ακόμη κι αν ο Γιλμάζ δεν είχε Πελασγική καταγωγή, οι Τούρκοι πράκτορες που μας μπουρλοτιάζουν… σιγά μην είναι Τούρκοι! Σήμερα, τους αυθεντικούς Τούρκους (χαρακτηριστικά: μαύρα ίσια μαλλιά, πράσινα μάτια, εξογκωμένα ζυγωματικά) στην Τουρκία τους κυνηγάνε …με το κυάλι!… μπας καί βρούν κανέναν να τον βάλουν στην Προεδρική Φρουρά τους. Οπότε, μαντέψτε τί είναι οι υπόλοιποι!

Μαντέψτε, όμως, καί τί φάτσα έχουν οι πράκτορές τους, που έρχονται εδώ – γιά να περνάνε απαρατήρητοι.

. . . . . . . . . . .

Ειρήσθω, πάλι, ότι κι ο «δικός μας» κατέκαψε όλη την Ελλάδα, γιά να εγκαταστήσει ανεμογεννήτριες. Κι όχι, δεν πρόκειται γιά «πράσινη ανάπτυξη» καί λοιπά πράσινα σκατά. (Ούτε απλά γιά κωλογλείψιμο των Γερμανών, που πουλάνε ανεμογεννήτριες… καί συνηθίζουν να δίνουν «δωράκια» στους πωλητικούς, γιά να υπογράφουν οι τελευταίοι την αγορά Γερμανικών προϊόντων.) Διότι, αν παρατηρήσατε, με ήδη εγκατεστημένες μερικές δεκάδες χιλιάδες «οικολογικές» ανεμογεννήτριες (στις οποίες συνεχώς προστίθενται κι άλλες), το ρεύμα έγινε …πανάκριβο!!!

[…Έ, λοιπόν, πρέπει να είναι πολύ μεγάλος μαλάκας κανείς, γιά να δέχεται τέτοιο αποτέλεσμα ως φυσιολογικό – τζάμπα πηγή ηλεκτροδοτήσεως, καί ταυτόχρονα πανάκριβο ρεύμα. Καί φαίνεται πως διαθέτουμε μεγάλη ποσότητα τέτοιων στη χώρα μας. Να μας πλήρωνε κανείς, μόνο, να τους κάνουμε …εξαγώγιμο προϊόν…]

Πρόκειται καθαρά γιά ερημοποίηση της Ελλάδας, συν τώι χρόνωι. Γιά διάλυση, εκμηδενισμό του φυσικού περιβάλλοντος της Ελλάδας, άρα καί ισχυρό χτύπημα στην ψυχοσύνθεση των Ελλήνων.

Εν ολίγοις, πρόκειται γιά εκδήλωση προαιώνιου μίσους των φρενοβλαβών Κρονίων εναντίον μας. Καί τίποτε άλλο.

. . . . . . . . . . .

iii. Υπεροπτική συμπεριφορά

Εκτός από την καθαρά εχθρική συμπεριφορά τους απέναντί μας, οι Κρόνιοι Πελασγοί έχουν σαφώς την υπεροπτική συμπεριφορά του κατακτητή· ή, έστω, αυτουνού που βλέπει να προχωράνε τα σχέδιά του, εις βάρος όσων θεωρεί εχθρούς του.

[Υπεροψία δείχνουν σαφέστατα όχι μόνον οι απόγονοι Πελασγών, αλλά καί οι αλλόφυλοι Κρόνιοι· αυτούς τους τελευταίους, όμως, θα τους περιλάβω παρακάτω στο κείμενο.]

Πέρα από τις εκάστοτε αλαζονικές δηλώσεις των πωλητικών καί των μεγαλοκαραβανάδων της Τουρκίας,…

[…Έβλεπα παλιά στις ειδήσεις εκείνον τον αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεών τους, τον Οζκιόκ, να διαβάζει κάτι διαγγέλματα – πάλι εναντίον μας, εννοείται· καί ψιθύριζα: «- Άσ’ τα, ρέ παλληκάρι μου! Πές τα με δικά σου λόγια!»… διότι σαφέστατα επρόκειτο γιά απώτερης Ελληνικής καταγωγής άτομο, αν καί ίσως με κάποια πρόσμιξη τουρκικού dna. Αν τον βάλεις, πάντως, με χωριάτικα ρούχα απάνω σ’ ένα τρακτέρ πχ στη Θεσσαλία, δεν θα καταλάβεις τί καταγωγής είναι.

Τα ίδια κι ο σημερινός τους αρχηγός Επιτελείου καί υπουργός ΑμύνηςΚαππαδόκης αυτός.]

…έχουμε καί την υπεροψία των κονομημένων τους. Αν διαβάζετε καί τις λεπτομέρειες στις ειδήσεις που αφορούν την Τουρκία, ήδη θα γνωρίζετε πως ο Ρετζεπίκας δεν έχει μεγάλο ποσοστό ψηφοφόρων στα δυτικά παράλια· ούτε στημΜπόλιν. Η εκλογική του δύναμη βρίσκεται προς την Ανατολία.

Ένα σκιαγράφημα «μέσου όρου» των κατοίκων των δυτικών παραλίων (καί της μΜπόλης) δείχνει πως αυτοί θεωρούνται εύποροι (καί παραπάνω) αστοί, φιλευρωπαϊστές, σε αρκετές περιπτώσεις τέκτονες (αυτό δεν το λένε οι ειδήσεις, σας το λέω εγώ), αξιοσημείωτα ανοιχτής νοοτροπίας… πολλές φορές, δέ, έχει γραφεί πως επισκέπτονται –με τα δικά τους ιδιόκτητα σκάφη– τα Ελληνικά νησιά γιά διακοπές, καί κάνουν υψηλούς λογαριασμούς πχ στη Μύκονο. Τον δέ Ρετζεπίκα τον θεωρούν ένα αρριβιστικό ξυπόλητο αλητάκι, που δεν δικαιούται όσα πέτυχε.

Όμως, τους είδατε ποτέ όλους αυτούς να λένε στην εκάστοτε ηγεσία τους:

«- Άει παρατάτε μας με τις απειλές πολέμου κατά της Ελλάδας! Εμείς πρώτον γουστάρουμε ειρήνη (καί μή μας φορτώνετε πολεμικές δαπάνες, γιατί θα τα πάμε όλα τα φράγκα μας στα νησιά Κάϋμαν), καί δεύτερον γουστάρουμε τους Έλληνες, επειδή είμαστε κι εμείς Έλληνες – καί θ’ αποσχιστούμε από ‘δώ, γιά να ενωθούμε μ’ αυτούς!»

Τους είδατε; τους ακούσατε να λένε κάτι τέτοιο;

Όχι, ποτέ!

Αντιθέτως! Τον Ρετζεπίκα δεν τον ψηφίζουν μέν, αλλά πάντα κάνουν σαφείς πλάτες στην εκάστοτε στρατιωτική τους ηγεσία καί στα επεκτατικά της σχέδια!!! (Τους είδατε πχ ν’ αντιδρούν στους βομβαρδισμούς Κούρδων, ή Σύρων, ή Ιρακινών; Ποτέ.)

Η στάση τους είναι ξεκάθαρη: Μύκονος-ξεμύκονος, πρώτα η Τουρκιγιέ! Εκεί βρίσκεται το «σημείο αναφοράς» τους, καί πουθενά αλλού.

Εάν, μάλιστα, κρίνει κανείς από τη στάση του νύν δημάρχου Κωνσταντινουπόλεως (ο οποίος, μπερδεγουέη, μιλάει άπταιστα Ελληνικά – ψιλοατυχές παράδειγμα, διότι είναι Πόντιος στην καταγωγή, όχι Κρόνιος Πελασγός· αλλά… όπερ έδει δείξαι), βλέπει σαφή διαφοροποίηση από μας – ανεξάρτητα από την απώτερη καταγωγή όλων αυτών. Καί δή, διακρίνει σαφώς σ’ αυτή τη συμπεριφορά μιά -έστω, υφέρπουσα- αλαζονεία.

Η οποία αλαζονεία δεν είναι άλλη, παρά η αλαζονεία των Τρώων. (Πρίν δούν την πατρίδα τους σκορποχώρι, εννοείται.)

Δεν αλλάζουν αυτοί, όσα χρόνια κι αν περάσουν.

. . . . . . . . . . .

iv. Κρόνια αλλοίωση της νοοτροπίας μας

Η Κρόνια αλλοίωση της νοοτροπίας μας επενεργεί σε δύο σκέλη:

  • Στην προπαγάνδα του: «- Ακολουθήστε την ευκολία σας, καί μή σας νοιάζει τίποτε!», η οποία σαφώς είναι η κλασική προπαγάνδα αποβλακώσεως του εχθρού καί καταρρακώσεως του ηθικού του. (Εφαρμόζεται από τους πάντες – Κρονίους καί μή.)
  • Καί στη θρησκεία – όπου έχει επικρατήσει κατά κράτος· πράγμα, που μας έχει διαλύσει, αλλά δεν το καταλαβαίνουμε.

Ας τα δούμε λιγάκι πιό αναλυτικά.

. . . . . . . . . . .

Η «ευκολία» αυτή, είναι η ευκολία του ηθικού κατήφορου. (Όπως ακριβώς ο κατήφορος είναι ευκολώτερος απ’ τον ανήφορο, έτσι κι ο ηθικός κατήφορος είναι ευκολώτερος απ’ τον ηθικό ανήφορο! lol!!!) Όπου δεν μας νοιάζει τίποτε, παρά μόνον η πάρτη μας – καί οι συμπατριώτες μας κι η Πατρίδα να πάνε να… Ούτε σκέψη, ούτε λογική· ούτε στεναχώρια γιά ο,τιδήποτε καί οποιονδήποτε, αλοίμονο!

Βέβαια, επειδή δεν μας αρέσει να μας αποκαλούν «γαϊδούρια», μας πιάνει η πονοψυχιά γιά τον κάθε παπάρα παγκοσμίως, που σπέρνει δέκα παιδιά, αλλά δεν τον νοιάζει πως θα ταϊστούν καί πώς θα μεγαλώσουν… καί κοιτάζει να τα φορτώσει στις πλάτες των κορόϊδων – εισβάλλοντας παρανόμως στις χώρες τους. Τώρα, πώς συμβαίνει ο κάθε τέτοιος υπερπολύτεκνος να είναι καί μούσλιμ (δηλαδή Κρονάκι), καί να έχει ως πρώτη επιλογή χώρας τη δική μας; Έ, τυχαίνει, ρέ παιδί μου! Σύμπτωση θα είναι! 🙂

Αλλά, είπαμε: ποιός να τα σκεφθεί αυτά! Βαρειά δουλειά η σκέψη!

. . . . . . . . . . .

Τώρα, όσον αφορά ειδικά τη νοοτροπία στον τομέα της θρησκείας (μας).

Στην Ελλάδα του σήμερα, αρκετοί είναι αυτοί που βλέπουν καθαρά την κατάσταση (τα χάλια μας, εννοώ) καί συνιστούν θεραπεία της. Μεταξύ αυτών, καί οι ιερωμένοι με τους «γεροντάδες».

Όμως, τί συνιστούν αυτοί οι τελευταίοι ως θεραπεία;

Τη μετάνοια.

Καί πού αποδίδουν την κακοδαιμονία μας, ως έθνους;

Στις σεξουαλικές μας παρεκτροπές – από ξενοπηδήματα, έως ό,τι φανταστείς. Κυρίως, στις περίφημες «τριακόσιες χιλιάδες εκτρώσεις κάθε χρόνο» – που, υποτίθεται, κάνουν οι Ελληνίδες.

Λοιπόν, πέρα από το ότι οι αναπαραγωγικής ηλικίας Ελληνίδες των τελευταίων δεκαετιών ξέρουν πολύ καλά τί ζητάνε από το σέξ (καί πώς να το πάρουν, ώστε να μην έχουν «ατυχήματα»), αυτό το τρακοσάρι χιλιάδες (κάθε χρόνο!) δεν βγαίνει με τίποτε. Σημαίνει ότι: πρώτον, έχουμε 300,000 ηλίθιες (πράγμα αναληθές, διότι -αν μή τί άλλο- τη γυναίκα την προφυλάσσει το φυσικό της ένστικτο από ολέθρια ξανοίγματα), καί δεύτερον, πως εκτρώσεις κάνουν μέχρι κι οι γυναίκες στην εμμηνόπαυση. Άρα, πρόκειται γιά χοντροκομμένο ψεύδος, γιά να μην το χαρακτηρίσω χειρότερα.

Αυτή η εμμονή με το σέξ, όμως, μάλλον με την παντί τρόπωι απαγόρευσή του, είναι καθαρά Κρόνιο χαρακτηριστικό. (Είπαμε: να μην κάνεις παιδιά, που θ’ απειλήσουν τον μέγα βασιλέα!)

. . . . . . . . . . .

Εδώ, στο ιστολόγιο, έχουμε γράψει πολλές φορές πως υπάρχουν καναδυό τρίς χειρότερα αμαρτήματα, γιά τα οποία, δυστυχώς, οι Κρονιασμένοι «γεροντάδες» δεν λένε τίποτε! Η ταπεινότητά μας, όμως (καί αμαρτωλότητά μας, αν θέλετε), τα έχει στηλιτεύσει αγρίως.

Αυτά είναι:

  • Η κλοπή δημοσίου χρήματος. (Είπαμε: είναι συνώνυμη του φόνου – διότι θα μπορούσαν να σωθούν ζωές στα δημόσια νοσοκομεία, αν κανείς δεν έκλεβε δημόσιο χρήμα.)
  • Καί ο εγωϊσμός, ειδικά οι τρείς χειρότερες μορφές του. (Κατά σειράν …καθόδου στην άβυσσο: ο ξερολισμός, ο ναρκισσισμός, ο παρτακισμός.)

Με την ευκαιρία, θυμίζω στους «γεροντάδες», ότι ο Ακατονόμαστος εξέπεσεν εξ αιτίας υπερβολικού εγωϊσμού, όχι εξ αιτίας σεξουαλικών καταχρήσεων. (Ως άϋλο όν, τί σέξ να κάνει, δηλαδή; )

Λοιπόν, η σημερινή κακοδαιμονία της Ελλάδας δεν οφείλεται καθόλου στο υπερβολικό σέξ, αλλά σε παρτάκηδες, που κλέβουν ασυστόλως δημόσιο χρήμα· κι όποιος δεν το βλέπει αυτό, είτε είναι χαζός, είτε μιλάει εκ του πονηρού. Τέλος, καί δεν επανέρχομαι.

Κι όσον αφορά το σέξ (ειδικά τα τελευταία τρία χρόνια με τον κοροϊδοϊό, οι Έλληνες κάνουν σέξ …κατά φαντασίαν· μόνο με τα τσοντοσάϊτς εκτονώνονται), η Εκκλησία έπρεπε να κάνει τα στραβά μάτια, μπας καί γεννηθεί κανένα Ελληνόπουλο παραπάνω, ακόμη καί εκτός γάμου.

Βέβαια, εννοείται ότι δεν είναι καθόλου σωστό να σπέρνεις παιδί καί να σηκώνεσαι μετά να φεύγεις… καί να κοιτάζει η γυναίκα να το σκοτώσει. Αν είσαι πραγματικός άντρας, τις ευθύνες σου, κύριος! Καί μετά να γίνει πανηγύρι στα βαφτίσια, να καεί το πελεκούδι!

Στο κάτω-κάτω, είναι μεγάλη χαρά το να μεγαλώνεις ένα παιδί.

. . . . . . . . . . .

Τώρα, όσον αφορά τη μετάνοια.

Παρακάμπτω το γεγονός, ότι ηπαπαραίοι, γερμαναράδες, τουρκαλάδες, καί λοιπά …συναφή επαγγέλματα δεν έχουν μετανοιώσει ποτέ καί γιά τίποτε… καί δεν παθαίνουν τίποτε! (Αντιθέτως, τις φάπες μόνον εμείς τις τρώμε.) Δεν θέλω να το σκαλίσω αυτό· αλλά, να ξέρετε, καθόλου δεν με ικανοποιεί το «θά». («ΘΑ» τιμωρηθούν, κτλ κτλ.) Δεν μπορώ να περιμένω πρώτα να έχει εξαφανιστεί το Ελληνικό Έθνος, μέχρις ότου τιμωρηθούν οι -αδικούντες αυτό- εχθροί του. Ο Θεός μέν είναι καί δίκαιος καί αιώνιος, ουδόλως αντιλέγω, αλλά εγώ προσωρινός (καί ψιλοάδικος! 🙂 ).

Λέω μονάχα το εξής: ότι η μετάνοια δεν αναιρεί αποτελέσματα αμαρτιών μή αναστρέψιμα.

Τί να την κάνω, επομένως, τη μετάνοια καποιανού, αν αυτός είναι υπεύθυνος πχ γιά συρροή φόνων; Δεμπανα κλαίει καί να χτυπιέται στον εξομολόγο του… αυτούς που σκότωσε (αμέσως, ή εμμέσως), θα τους ξαναφέρει στη ζωή; μπορεί να τους ξαναφέρει; Όχι. Φαντάσου, τώρα, να μετανοήσουν ομαδικώς πχ οι πωλητικοί!… Καί τί έγινε, δηλαδή; Θα γυρίσουν πίσω στη ζωή οι απελπισμένοι, που τους οδήγησαν στην αυτοκτονία τα μνημόνια; Ή θα δοθούν πίσω στους αστέγους τα σπίτια τους, που κακώς κατασχέθηκαν από τις καλοταϊσμένες (ως μή ώφειλαν) από κρατικό χρήμα τράπεζες;

Συνεπώς, καλή κι άγια η μετάνοια, αλλά δεν αποτελεί πανάκεια. Εκείνο, που οφείλει ο καθείς (θρησκευόμενος, ή μή) να κάνει, είναι:

  • Ν’ αναγνωρίσει τα λάθη του.
  • Να ζητήσει συγνώμην από τους συνανθρώπους του, που τους αδίκησε.
  • Να κοιτάξει να επανορθώσει (αν επανορθώνεται) τη ζημιά που έκανε.
  • Να μην ξαναεπιφέρει τέτοιες βλάβες στους άλλους – ειδικά μή αναστρέψιμες.

Αλλά, η Κρόνια νοοτροπία επιμένει: Κακό το σέξ!… Απ’ αυτό να μην κάνεις! Κι ό,τι άλλο, (σχεδόν) ελεύθερα! Κι αν κάνεις καί κανέναν φόνο, δεν τρέχει καί τίποτε, μωρ’ αδερφέ! Τραβάς μιά μετάνοια, καί ξεπλένεσαι. (Βλέπε Ιουστινιανό καί «Μέγα» Θεοδόσιο.)

. . . . . . . . . . .

Κρόνια νοοτροπία, λοιπόν…

Καμμία λογική – παρά το ότι ίσως να μην υπάρχει μεγαλύτερη βλασφημία, από το να ΜΗΝ χρησιμοποιείς το θείο δώρο, που λέγεται «μυαλό». Αντιθέτως, έχουμε επίκληση στο ανεξέλεγκτο συναίσθημα καί χειρισμό του: «- Είσαι αμαρτωλός!», «- Είσαι ένοχος!»… καί λοιπά τέτοια, μιά ολόκληρη βιομηχανία δημιουργίας ενοχών εκεί που δεν υπάρχουν, δηλαδή. (Επιτυχημένο κόλπο άλλων Κρονίων αυτό – με το Ολοτέτοιο, το πώς το λένε.) Καί σκάσε, Έλληνα, καί σκύψε το κεφάλι σου.

Γιατί να σκάσω;

Επειδή σου το λέμε εμείς!

Καί ποιοί είσαστε εσείς;

Ποιοί είναι… Άσ’ το, καλύτερα. Πάντως, εκτός από «γεροντάδες», τέτοιοι ξερόλες (…κατέχοντες την πάσα αλήθεια περί ηθικώς ορθού καί δικαίου) υπεραφθονούν καί στον χώρο της μοντέρνας, «δικαιωματικής» Αριστεράς· η δική της βιομηχανία δημιουργίας ενοχών…

[…με κάτι «παιδάκια που πνίγονται στο Αιγαίο», καί λοιπές πορδές – γιά τα οποία «παιδάκια» ένοχοι είμαστε …εμείς, κι όχι οι κοπρίτες που τα φτιάξανε καί τα τραβολογάνε σε παράνομες εισόδους σε ξένα κράτη, γιά να τα φορτώσουν σ’ όποιον βρούν μπόσικον…]

…επίσης δουλεύει στο φούλλ. Καί δεν είναι μονάχα, επειδή κάπως πρέπει να δικαιολογηθεί …ηθικώς (ναί!) το αισχρό επικερδέστατο δουλεμπόριο των «Μ»ΚΟ καί λοιπών παρακρατικών δομών. Υπάρχουν καί (αριστερά) Ζά, που τα πιστεύουν αυτά.

Τώρα, θα μου πείς, γιατί εκπλήσσεσαι; Σάμπως η «δικαιωματική» Αριστερά δεν βρωμάει Κρονίλα; Ποιοί είναι οι πνευματικοί της πατεράδες, δηλαδή;

Ποιά ώρα, όμως, θ’ αρπάξει ο Έλληνας το στυλιάρι, καί θα τους περιλάβει όλους αυτούς!…

Ελπίζω να ζήσω, να το δώ. Καί να βάλω κι ένα χεράκι.

. . . . . . . . . . .

v. Συνελόντι ειπείν

Δεν αλλάζουν αυτοί με τίποτε.

Ατλαντίδα (ναί, από τότε – είπαμε: Κρόνος μέγιστος θεός της), Τροία, σημερινή Τουρκία (με εμβληματική σημαία Ατλαντίδας), καί σ’ όλες τις περιόδους απ’ ανάμεσα… Τα ίδια, καί τα ίδια, καί τα ίδια. Αυτοί είναι κι άλλος δεν είναι, υπεροψία, επιθετικότητα, μίσος εναντίον μας.

Όποιος περιμένει αλλαγή της συμπεριφοράς των Κρονίων, καλύτερα να περιμένει μπας καί γίνει πρόεδρος των ηπαπάρα. Περισσότερες πιθανότητες έχει να δεί να υλοποιείται αυτό.

(επόμενο)

Εξισλαμισμοί Ελλήνων – 5β

9 Σχόλια

(προηγούμενο)

. . . . . . . . . . .

ii.-4 Όμηρος καί Σαντορίνη – από σπόντα

Μιά που πιάσαμε την κουβέντα γιά τους Αρτζάβα, πρέπει να τα πούμε κι αυτά· διότι ο πρωταρχικός σκοπός του ιστολογίου μας είναι να προσφέρει (όσο το δυνατόν) πρωτογενές υλικό γιά σκέψη κι έρευνα. Προκύπτουν, λοιπόν, δύο πολύ ενδιαφέροντα σίγουρα συμπεράσματα, κι ένα πιθανό.

. . . . . . . . . . .

Το πρώτο σίγουρο:

  • Τα γεγονότα των Αρτζάβα δείχνουν καθαρά πως ο Τρωϊκός πόλεμος είναι παλαιότερος αυτών.

Μ’ όλες τις επιφυλάξεις που έχουμε γιά τα Έπη…

[…Κυρίως το ότι είναι συρραφή λαϊκών τραγουδιών διαφόρων εποχών, πράγμα το οποίο συστηματικώς διαφεύγει ( ; ) ακόμη κι απ’ τους φιλολόγους, γι’ αυτό καί μπερδεύονται όλοι ως προς: (α) την ιστορική κατάταξη των περιγραφομένων γεγονότων, καί (β) ως προς την ταύτιση των γεγονότων με τους «πραγματικούς παράγοντες», δηλαδή οικονομία, γεωγραφία, κτλ…]

…μπορούμε να πούμε (χωρίς τον φόβο του λάθους) πως κατά βάσιν αποτελούν μία κύρια αφήγηση (Τρωϊκός Πόλεμος καί άλωση της Τροίας), πάνω στην οποία οι λαϊκοί βάρδοι -στα πανηγύρια της κάθε εποχής- κόλλησαν γεγονότα από προηγούμενες, αλλά καί μεταγενέστερες εποχές.

. . . . . . . . . . .

Ως παράδειγμα, βλέπουμε πως διάφοροι συγγραφείς -κυρίως της Ελληνιστικής εποχής- μιλάνε γιά ένα εντυπωσιακό αστρονομικό φαινόμενο, την (αν θυμάμαι καλά) ανατολή της Αφροδίτης δίπλα στον Ήλιο καί μαζί μ’ αυτόν. Οι βάρδοι μιάς εποχής, λοιπόν, πήγαν καί το κόλλησαν το φαινόμενο αυτό δίπλα στην εξιστόρηση της κηδείας του Πατρόκλου… το οποίο φαινόμενο χρονολογήθηκε (αστρονομικώς) κάπου στα 1,200 πΧ (συν κάτι ψιλά).

[Σημείωση: Επειδή αυτά τα φαινόμενα έχουν -σχετικώς σταθερή- περιοδικότητα, η μ’ αυτόν τον τρόπο ανατολή της Αφροδίτης σίγουρα έχει επαναληφθεί αμέτρητες φορές στο παρελθόν· πλήν, όμως, προφανώς προκύπτουν χρονολογήσεις τελείως «εκτός πλαισίου».

Παρεκτός αν, κάθε που συμβαίνει, νομοτελειακώς κηδεύεται κι ένας Πάτροκλος. Άλλη ιστορία, όμως, αυτό. Δεν ανακατευόμαστε με το Μάτριξ τώρα.]

Καί θριαμβολογούν οι φιλόλογοι! «- Νά! Τα είδατε, που σας τα λέγαμε;! Τρωϊκός το 1,200 πΧ, Όμηρος το 800 πΧ!»…

…Μή υποψιαζόμενοι, όμως, ότι πέφτουν σε παγίδα!

Βλέπετε, τα Έπη μιλάνε γιά πρόσωπα καί γεγονότα (περίπου) δύο γενιές των πρωταγωνιστών τους πρίν απ’ αυτούς, καί (περίπου) δύο γενιές μετά. Καί γιά πιό πρίν, καί γιά πιό μετά, σιωπή. Εάν, όμως, πράγματι ο Τρωϊκός είναι υπόθεση του 1,200 πΧ, καί η συστηματική γραπτή αφήγηση της Ιστορίας μας αρχίζει κάπου το 700 με 600 πΧ (με τον Ησίοδο, ξέρω ‘γώ), τί απέγιναν στα -υποτιθέμενα- 600 αυτά «σκοτεινά» έτη (από την άλωση της Τροίας καί εντεύθεν) οι κατάλογοι αρχόντων καί πρωθιερέων;… τη στιγμή που γνωρίζουμε -όχι μόνο τα πλήρη συγγενολόγια, αλλά- μέχρι καί τις γκόμενες των Ομηρικών ηρώων; Γιατί δεν τους γνωρίζουμε τους καταλόγους αυτούς;

Εάν ο Τρωϊκός έγινε 900 χρόνια παλιότερα του 1,200 πΧ (όπως υποστηρίζω), τότε ναί, υπάρχει μιά κάποια δικαιολογία: καταστρεπτικά γεγονότα απ’ ανάμεσα, πόλεμοι, φυσικές καταστροφές… που δεν τα ξέρουμε, ή που -γιά κάποιους λόγους- δεν μιλάμε γι’ αυτά, πχ έκρηξη ηφαιστείου Θήρας… λογικό είναι να μη σωθούν τα ονόματα ανθρώπων, που δεν κάναν, δά, καί τίποτε ηρωϊκό. Αλλά τα 600 χρόνια είναι μικρό διάστημα, γιά να ισχυριστείς εξαφάνιση – καί ΔΕΝ δικαιολογείται με τίποτε τόση σιωπή.

. . . . . . . . . . .

Πάντως, ο Τρωϊκός πόλεμος είναι παλαιότερος της εποχής των Αρτζάβα· διότι, απλούστατα, τα Έπη δεν αναφέρουν που-θε-νά εκστρατείες των Αχαιών τόσο μέσα στην ενδοχώρα. Όλος ο αγώνας των Ελλήνων εναντίον των Τρώων διαδραματίζεται στην ακρογιαλιά καί στη μικρή πεδιάδα πρό των τειχών της Τροίας. Πουθενά δεν αναφέρονται -έστω, με άλλα ονόματα- πχ ο ποταμός Σαγγάριος καί η Αλμυρά Έρημος· ή άλλα γεωγραφικά τοπία, τα οποία σίγουρα συνάντησαν οι Αρτζάβα καθ’ οδόν προς τη χώρα των Χετταίων.

Όμως, κάτι έμεινε στα Έπη κι απ’ αυτούς! Είπαμε, οι βάρδοι κολλούσαν άσχετα μέν, εντυπωσιακά δέ γεγονότα στην κυρίως αφήγηση.

Πώς;

Αμέσως μετά η εξήγηση.

. . . . . . . . . . .

Μιά που αναφέραμε την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας (Σαντορίνης / Στρογγύλης / Καλλίστης),…

  • Αυτή ακριβώς είναι το αίτιο, που ώθησε τους Αρτζάβα να εισχωρήσουν πολύ μέσα στα ενδότερα της Μ. Ασίας!

Κι αυτό είναι το δεύτερο σίγουρο συμπέρασμά μας.

Γιατί;

Διότι οι σεισμοί τους διέλυσαν τα σπίτια· κι όχι μόνον. Τους έπνιξε καί το ντουμάνι, το οποίο οι αέρηδες έφεραν στα μέρη τους. Αυτό το συνάγουμε με σιγουριά, επειδή το σκηνικό (με την αερομεταφερόμενη τέφρα προς Μ. Ασία) επανελήφθη στη μεγάλη έκρηξη του ηφαιστείου κατά τους χριστιανικούς αιώνες, πλέον· στην αρχή της περιόδου της Εικονομαχίας. (Τότε εθεωρήθη ως έκφραση της οργής του Θεού, γιά την ασέβεια των αυτοκρατόρων καί των κολλητών τους.) Ξανά έφτασε σε πλήρη πυκνότητα νέφους όλος αυτός ο ηφαιστειακός κονιορτός στα νοτιοδυτικά παράλια της Μ. Ασίας!

Σ’ αυτό ακριβώς το γεγονός στηρίχτηκε η περίφημη αφήγηση του «θανατικού», που έριξε ο Απόλλων στους Αχαιούς, μέσα σε κατασκότεινο γιά μέρες ουρανό… με τους Αχαιούς να λένε την περίφημη φράση:

«…Εν δέ φάει, καί όλεσσον!»

Παπαναπεί: Σκότωσέ μας, ρέ Απόλλωνα, αφού έτσι γουστάρεις! ‘Ντάξ’, αλλά μέσα στο φώς!

[Φυσικά, αν οι Αρτζάβα εισέπνευσαν καί κατάπιαν ολόκληρα κιλά ηφαιστειακής τέφρας ο καθένας, καταλαβαίνουμε πολύ καλά τί είδους «θανατικό» ήταν αυτό. Περίπου σαν την Πομπηΐα· μόνο που αυτοί δεν ήταν μαλθακοί Ρωμαίοι πλούσιοι, καί δεν γύρισαν απ’ το άλλο πλευρό στα κρεββάτια τους. Αντιθέτως, τρέξαν να σωθούν – καί σώθηκαν αρκετοί.

Επίσης, αιτιολογείται μιά χαρά η έτερη φράση:

«…Αιεί, δέ, πυραί νεκύων εκαίοντο θαμειαί!»

Δηλαδή, είχαν ανάψει πολλές φωτιές καύσεως νεκρών. Η καύση των νεκρών είναι έθιμο της Εποχής του Κριού, ζωδίου της φωτιάς. Στην προηγηθείσα Εποχή του Ταύρου, ζωδίου της γής, υπήρχε η ταφή των νεκρών. Συνεπώς, μιλάμε γιά τους νεκρούς των Αρτζάβα, όχι του στρατού των Πανελλήνων στην Τροία.

Την ανακολουθία αυτή έχουν επισημάνει καί οι φιλόλογοι – αν καί την αποδίδουν απλά στη συρραφή τραγουδιών.]

Δεν έχει, λοιπόν, να κάνει με τον Τρωϊκό, αλλά με τους Αρτζάβα. Οπότε, μπορούμε να καταλάβουμε επακριβώς καί το πότε πολέμησαν αυτοί με τους Χετταίους: την περίοδο λίγο μετά από το 1,625 πΧ (έκρηξη ηφαιστείου), μέχρι την οριστική απόκρουσή τους (καί θρίαμβο των Χετταίων) 75 χρόνια μετά, κάπου το 1,550 πΧ. (Πολεμούσαν επί τρείς γενιές, δηλαδή. Ποιός δεκαετής Τρωϊκός;!)

. . . . . . . . . . .

Το μή σίγουρο συμπέρασμα, τώρα, είναι το ότι το 1,550 πΧ οι Αρτζάβα ηττήθησαν από τους Χετταίους καί υποδουλώθηκαν σ’ αυτούς (ενώι μέχρι τότε το πάλευαν), ίσως επειδή οι Χετταίοι την τελευταία στιγμή δέχτηκαν στρατιωτική (καί άλλης μορφής) ενίσχυση από ομόφρονές τους: τους την ίδια εποχή οριστικώς εκδιωγμένους από την Αίγυπτο Ύκσως!…

…Οι οποίοι έμαθαν τα καθέκαστα, κι είπαν να βάλουν ένα χεράκι, να βοηθήσουν.

[Αυτό, βέβαια, μπορεί να μην είναι απλώς ένα δικό μου συμπέρασμα, αλλά όντως ν’ αναγράφεται ξεκάθαρα καί στις πινακίδες των Χετταίων· αλλά, φυσικώι τώι λόγωι, κάτι τέτοιο το αγνοώ. Πώς θα μπορούσε, άλλως τε, να το γνωρίζω; Ούτε πρόσβαση σε τέτοια ευρήματα έχω, ούτε χρόνο διαθέσιμο να καθήσω να τα σκαλίσω. Ούτε άπειρο χρήμα, ν’ αγοράζω εξειδικευμένες εκδόσεις.]

. . . . . . . . . . .

Βέβαια, έως ότου όλ’ αυτά φτάσουν ν’ αναγράφονται «επισήμως» στα βιβλία της Ιστορίας, ίσως μετενσαρκωθούμε καμιά δεκαριά φορές ακόμη! lol!!! Βλέπετε, όμως, ότι η αναψηλάφηση του παρελθόντος, το συμπλήρωμα των κενών, η τοποθέτηση των «ορφανών» ψηφίδων στη σωστή θέση του πάζζλ, δεν είναι, δά, καί κάτι τόσο δύσκολο· αρκεί να καθήσεις λιγάκι να σκεφτείς.

Κι αρκεί να το θέλεις.

. . . . . . . . . . .

[Σαν υστερόγραφο στην υποενότητα:

Η προσωπική μου μελέτη των συνεπειών της έκρηξης του 1,625 πΧ με οδήγησε σ’ ένα ακραίο μέν, αλλ’ αναπόφευκτο συμπέρασμα. Διότι, αν αποκλείονται όλες οι άλλες πιθανές εκδοχές, τότε, αυτό που σου μένει, είναι αυτό που πράγματι έγινε. Όσο απίθανο κι αν το θεωρείς εξ αρχής. (Άρθουρ Κόναν Ντόϋλ έφα· διά στόματος Σέρλοκ Χόλμς.)

Συνεπέρανα, λοιπόν, ότι η όδευση του τσουνάμι / του σεισμικού κύματος / του ηφαιστειακού νέφους πάει κόντρα με τη λογική σε μεγάλο βαθμό. Άρα, ήταν κατευθυνόμενη!!!!!

  • Το να καταλάβεις πως το τότε ιερατείο χειριζόταν την ηφαιστειακή ενέργεια, ακόμη καί γιά πρόσδωση αθανασίας, είναι εντυπωσιακό μέν, αλλά εντάξει, το χωνεύεις. Από κάποιο σημείο καί μετά, το θεωρείς δεδομένο καί δεν σε εκπλήσσει. Χαμένες υπεργνώσεις των αρχαίων ημών…
  • Το να διαπιστώσεις ότι η έκρηξη ήταν προγραμματισμένη με «χρονοδιακόπτη», ούτε αυτό εκπλήσσει – αν έχεις κατανοήσει το προηγούμενο συμπέρασμα. (Είπαμε: τα Μαθηματικά δεν λένε ψέμματα· το ηφαίστειο «κουδουνίζει» από τότε μέχρι καί σήμερα.)
  • Όμως, το να δείς στον χάρτη ότι οι συνέπειες της έκρηξης στον χώρο ήταν απολύτως κατευθυνόμενες, έ, μ’ αυτό υποκλίνεσαι!!!

Σα να χτυπάει ένα πυρηνικό του Πούτιν τη Τζιού Γιάρκ, καί καταρρέουν οι οικοδομές στο Παρίσι! Ούτε άσσος του μπιλιάρδου δεν θα κατάφερνε τέτοια φάλτσα!]

. . . . . . . . . . .

iii. Οι μάγισσες της Σμύρνης

Είχα παρακολουθήσει την τηλεοπτική σειρά (τον καιρό που παιζόταν στην τηλεόραση), αν καί το ομότιτλο βιβλίο δεν το έχω διαβάσει· παρά το ότι τα σενάρια είναι πάντα κατώτερα του βιβλίου, στο οποίο βασίζονται.

[Γιατί κατώτερα; Επειδή η εικόνα απευθύνεται κατά 90% στο θυμικό του θεατή καί κατά το πολύ 10% στη σκέψη του, ενώι με το γραπτό τα ποσοστά είναι σχεδόν αντίστροφα.]

Πάρτε, όμως, καί μιά ιδέα γιά την υπόθεση, αν δεν έχετε ασχοληθεί.

Εν πάσει περιπτώσει, η τηλεοπτική σειρά περιέγραφε τη ζωή μιάς αρριβίστριας γυναίκας, πρώην ξυπόλητης (που μάζευε ραδίκια, κτλ), η οποία μιά ζωή κυνηγούσε πλούσιους άντρες, τους έκανε -άγνωστο πώς- να τη γουστάρουν σαν παλαβοί, την παντρευόντουσαν, καί κάποια στιγμή …συμπτωματικώς… 🙂 όλοι τους αποχαιρετούσαν τον μάταιο τούτο κόσμο. Αλλά η χήρα, όταν στέρευαν τα (κροκοδείλια) δάκρυά της, απλά τσιμπούσε την κληρονομιά καί πήγαινε στον επόμενο (πλούσιο), να τον τυλίξει στα δίχτυα της.

. . . . . . . . . . .

Επίσης, η πρωταγωνίστρια της ιστορίας -κι απ’ όσα κατάλαβα από την εξιστόρηση στο σήριαλ- ως μάγισσα ήταν απόφοιτη …δημοτικού σχολείου! Καμμία σύγκριση με τις δασκάλες του Χάρρυ Πόττερ, δηλαδή! lol!!! Άντε, το πολύ να διάβαζε το φλυτζάνι του καφέ, ή να έλεγε τα χαρτιά. Αν ήταν μάγισσα σοβαρού επιπέδου, θα είχε κάποιες γνώσεις «εκ των ούκ άνευ», ως απαράβατες αρχές της μαγείας.

Τί, δηλαδή;

…Πρό ενός τετάρτου του αιώνα, όταν πρωτοσυνδέθηκα στο Διαδίκτυο, ήταν της μόδας τα newsgroups (καί τα ημέηλς). Μέσωι αυτών (καί μιά που κατάλαβα από τότε τί βοήθεια προσφέρει το Διαδίκτυο στην έρευνα), ήρθα σ’ επαφή με δύο πραγματικές μάγισσες, από Ιρλανδία μεριά, που μάλιστα μιλούσαν καί την teanga ársa (την «αρχαία γλώσσα», δηλαδή τα Κέλτικα). Αυτές ήταν της Δρυϊδικής μαγείας· όχι της νεοπαγανιστικής (κι αμερικανόφερτης) Βήητσα. Τους έθεσα, λοιπόν, κάποια ερωτήματα, καί αμφότερες ήταν σαφέστατες!

  • Η μία είπε πως η μάγισσα γνωρίζει πως, ό,τι κάνεις (καλό, ή κακό), επιστρέφει επάνω σου με τριπλάσια δύναμη. (Άρα, ουσιαστικά σου μένει ν’ ακολουθήσεις τον δρόμο του καλού.)
  • Η δεύτερη είπε πως η μαγεία έχει σκοπό να τα πας καλά κυρίως με τη Φύση καί τους συνανθρώπους σου, κι όχι να κυνηγάς λεφτά καί δόξες καί τέτοια.

Μάλιστα, ξεκαθάρισε ότι η ίδια φροντίζει -με τη μαγεία της- τα οπωροφόρα στο περιβόλι της να έχουν πάντα καλή καρποφορία… καί συμπλήρωσε (με αρκετή δόση Ιρλανδέζικου χιούμορ) πως πράγματι, οι μαρμελάδες της κερδίζουν πάντα τους διαγωνισμούς, που κάνουν οι νοικοκυρές του χωριού στα πανηγύρια!

Επομένως, η (παραδόπιστη) πρωταγωνίστρια «μάγισσα της Σμύρνης» μάλλον δεν τα πολυγνώριζε αυτά, ή δεν τους πολυέδινε σημασία. Υπάρχει, όμως, καί τρίτο καί χειρότερο, που αυτό το ξέρω απ’ αλλού· όχι από τις Ιρλανδέζες:

Η χειρότερη μορφή μαύρης μαγείας, είναι το να στερείς την ελευθερία ενός ατόμου χωρίς λόγο.

Εάν, μάλιστα, αυτό το κάνεις με ψυχικές δυνάμεις, τότε ούτε ψύλλος στον κόρφο σου!!!

[Τ’ ακούτ’ εσείς, αυτά; Εσάς, τους κατάμαυρους μάγους με τα εμβόλια, λέω. Που στερήσατε την ελευθερία ενός ολόκληρου λαού με το «έτσι γουστάρω»!!!

  • Τ’ ακούτε, πωλητικοί;
  • Τ’ ακούτε, μασκαριώτατε καί δεσποτάδες;
  • Τ’ ακούτε, «γιατροί»;

Το τί μαλαπέρδα σας έρχεται, δέ φαντάζεστε κάν!]

Εάν, λοιπόν, η «μάγισσα της Σμύρνης» παντρεύτηκε τους πλούσιους αυτούς, επειδή τους φέρθηκε ως γυναίκα, ως θηλυκό (χωρίς ντροπές καί τέτοια, μέσα στα αυστηρά ήθη της εποχής εκείνης – πράγμα απολύτως θεμιτό, καί τότε, καί σήμερα), καί τους αποδέχθηκε (καί την αποδέχθηκαν) στο 100%, καλώς. Εάν, όμως, χρησιμοποίησε μαγεία (κυρίως σεξουαλικής φύσεως) γιά να τους αλλάξει τα μυαλά να την προσέξουν καί να τους δεσμεύσει, κάπου-κάπως θα το πλήρωνε ΠΑΝΑΚΡΙΒΑ – ή η ίδια, ή οι απόγονοί της. (Κι όσο γιά τις περιουσίες που τσέπωσε: «Ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα!», λέει ο λαός μας.) Αυτό, όμως, δεν φάνηκε στο σήριαλ, οπότε δεν μπορώ ν’ αποφανθώ με σιγουριά. (Γιά την ακρίβεια, το σήριαλ ρίχνει βάρος στην άποψη της καθαρά θηλυκής σαγήνης.)

. . . . . . . . . . .

Τώρα, βέβαια, από φλυτζάνια καί καφέδες καί χαρτιά, ακόμη καί σήμερα, ακόμη κι εδώ, στην ηπειρωτική Ελλάδα, (μαθαίνω πως) γίνεται της κακομοίρας! Θα μου πείς, από την Ελληνιστική εποχή ακόμη (ίσως καί παλιότερα) δεν έχουν βρεθεί πινακίδες με ξόρκια καί κατάδεσμους, ειδικά ερωτικής φύσεως; Παλιά δουλειά, δηλαδή!… Μόνο που οι φιλόλογοι δεν τα πολυαναφέρουν αυτά, διότι όντως είναι ντροπής πράγματα.

Πάντως, ειδικά σήμερα, το να προσπαθεί μιά γυναίκα να φέρει πίσω τον σκορδόπιστο (ή να προσελκύσει τον σούπερ-γκόμενο) με τη βοήθεια καφετζούδων, όλ’ αυτά είναι ανοησίες ολκής. Διότι, πρώτον, οποιαδήποτε γυναίκα λογικής ηλικίας (δεν μιλάμε γιά ογδονταφεύγα καί τέτοια) μπορεί να «τυλίξει» όποιον γουστάρει, χωρίς να καταφεύγει σε μαγείες καί λοιπές μπούρδες. Αρκεί να μην αντιγράφει τα αντρικά ελαττώματα (όπως πχ τσαμπουκάδες καί τα ρέστα), να μην κυνηγάει το χρήμα ντέ καί καλά, καί να περιορίσει …το ντύσιμό της στα απολύτως ελάχιστα επιτρεπτά! lol!!! Εδώ, ένα θηλυκό …Νεάντερταλ καί διπλάρωσε πλούσιον (ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε! lol!!!), οι όμορφες δεν μπορούν, άμα θέλουν; Σιγά!

Καί δεύτερον, σήμερα τις άσχημες γυναίκες τις ψάχνουμε με το κυάλι!

Ας είναι καλά τα μεγάλα μεταπολεμικά «χυτήρια κράματος» των Ελληνικών υποφυλών, η Αθήνα κι η Θεσσαλονίκη (όχι πως τα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας πάνε πίσω), που τις Ελληνίδες τις φτιάξαν κουκλάρες! (Θυμηθήτε πως κι ο Θησέας ανακάτεψε τις φυλές της Αττικής, προκειμένου ν’ αναζωογονήσει τον πληθυσμό.)

Βέβαια, είν’ αλήθεια πως οι ηλίθιες, όσο όμορφες καί να είναι, μάλλον πάντα θα χρειάζονται τη βοήθεια των καφετζούδων, διότι -έτσι κι αλλοιώς- δεν τις βλέπω νά ‘χουν τύχη. Άλλως τε, κι οι καφετζούδες δεν θα γίνουν κλέφτρες.

. . . . . . . . . . .

Τέλος πάντων, εμάς ουδόλως μας ενδιαφέρει ο βίος μιάς παραδόπιστης (μάγισσας, ή μή). Αντιθέτως, μας ενδιαφέρουν άλλα πράγματα: αυτά, που στο σήριαλ περάσανε φευγαλέα ως λεπτομέρειες «υποβάθρου» του μύθου.

  • Ότι, δηλαδή, η πρωταγωνίστρια Κατίνα ήταν μέλος μιάς (ας πούμε) γυναικείας αδελφότητας μαγισσών ( ; ).

Αν καί αυτή η αδελφότητα δεν πολυφαίνεται στον μύθο της τηλεοπτικής σειράς, κι ακόμη περισσότερο (αν θυμάμαι καλά) δεν φάνηκε ποτέ ότι επεχείρισε ομαδική μαγεία σε κάποια περίσταση.

  • Ότι αυτή η «μαγική αδελφότητα» είχε καί το αντίπαλον δέος, μιά «μαύρη» αδελφότητα μαγισσών. (Αυτές της πρωταγωνίστριας υποτίθεται πως ήταν από την καλή πλευρά.)
  • Ότι η αντίπαλη «μαύρη» μαγική αδελφότητα ήταν πιό ισχυρή!

Διότι, σε κάποιο επεισόδιο, η πρωταγωνίστρια βρίσκει έναν κρύσταλλο (ναί!) με μαγικές ιδιότητες, τον οποίο, όμως, εκβιάζεται / αναγκάζεται να παραδώσει στα χέρια της αρχηγού της αντίπαλης (της «μαύρης») ομάδας.

. . . . . . . . . . .

Τί συμπεραίνουμε απ’ όλ’ αυτά;

Πως στην Σμύρνη πρό του 1922 εξακολουθούσε να δρά ένα είδος μητριαρχικού ιερατείου. Αδύναμο, όμως· καί της πλάκας, συγκριτικά με τα αρχαία αντίστοιχα. Χλωμή σκιά καί ψόφιος απόηχος εκείνων!

Εάν πράγματι αυτό το γυναικείο ιερατείο είχε δύναμη, θα βοηθούσε να νικήσει ο Ελληνικός Στρατός! Όμως, όχι μόνο δεν μπόρεσε να βοηθήσει, αλλά δεν νοιάστηκε κάν να βοηθήσει!

Γιατί;

Διότι, προφανώς, τα ευκατάστατα (ή ακόμη καί τα όχι ευκατάστατα) άτομα της Σμύρνης είχαν το αφελές (έως ανόητο) σκεπτικό, που είχαν καί οι προύχοντες των Ποντίων (καί πήραν τον λαό τους στο λαιμό τους) : ότι με τους Τούρκους τα πηγαίνανε καλά ( ; ) επί αιώνες. Τώωωωρα θα τα χαλάγανε, επειδή ήρθε ο Ελληνικός Στρατός;

[Είναι, πάντως, σχεδόν σίγουρο πως η πρωταγωνίστρια, ως μισή Τουρκάλα -από πατρικής πλευράς της-, δεν θα νοιαζόταν να βοηθήσει τον Στρατό μας.

Βέβαια, αυτό το «Τουρκάλα» παίζει να ερμηνεύεται ως όχι αυθεντική Μογγολόσπορη με πράσινα μάτια κι εξογκωμένα ζυγωματικά, αλλά -τρίς χειρότερα!- ως Κρόνια Πελασγή. Έ! Τότε είναι, που όχι μόνον δεν θα βοηθούσε, αλλά θα συγκέντρωνε όλες τις μαγικές δυνάμεις της γιά να βάλει φρένο στην επέλαση του Στρατού μας!… Καί, απ’ όσο κόβω φάτσα στο εξώφυλλο του βιβλίου, τέτοια ήταν!

Γι’ αυτό από την όλη εξιστόρηση του βίου της απουσιάζει παντελώς κάθε πατριωτική αναφορά υπέρ Ελλάδος.]

Αντιθέτως, μου φαίνεται πως όλο αυτό το ανακάτεμα του κατώτερου αστρικού (με τις καφεμαντείες καί τις γητειές – καί μάλλον ευρύτατα διαδεδομένο στον ντόπιο πληθυσμό) είναι αυτό, που έφτιαξε το αιθερικό κλίμα, ώστε να μας πάρει ο Ακατονόμαστος καί να μας σηκώσει. Δεν ήταν, δηλαδή, μονάχα οι Άγγλοι κι οι προδότες, που βάλαν το χεράκι τους γιά την καταστροφή.

. . . . . . . . . . .

Δεν ξέρω αν η πρωταγωνίστρια έκλαψε, που είδε (από απόσταση ασφαλείας – την είχε κοπανήσει εγκαίρως στην ηπειρωτική Ελλάδα) την πόλη της να καίγεται καί τους Τσέτες να σφάζουν τους συμπατριώτες της. Δεν γνωρίζω, αλλά καί δεν με νοιάζει. Το ερώτημα είναι:

Έχει κάποια αξία η Πατρίδα, μπροστά στα λεφτά που τσεπώνεις;

Οι σημερινοί πωλητικοί καί οι παρατρεχάμενοί τους είναι σαφέστατοι: όχι!

Τώρα, δεν γνωρίζω τί θ’ απαντούσε η «μάγισσα Κατίνα»· αλλά, ξέρω πως η μαγεία δεν έχει καμμία αξία, αν τη χρησιμοποιείς γιά μαλακίες.

(επόμενο)

Εξισλαμισμοί Ελλήνων – 5α

12 Σχόλια

(προηγούμενο)

. . . . . . . . . . .

δ1. Συνολικά συμπεράσματα

Δεν έγραψα ένα τόσο μεγάλο κατεβατό, απλά γιά να περάσ’ η ώρα. Έγραψα καί περιέγραψα τα (προ)ιστορικά θεμέλια της σημερινής κατάστασης, ώστε να καταλάβουμε καλύτερα καί το σήμερα (κάμποσες αιτίες της σημερινής κακοδαιμονίας μας, δηλαδή), αλλά καί το ορατό, προβλέψιμο μέλλον.

Ας δούμε τί φίδια έχει το τσουβάλι μας.

. . . . . . . . . . .

Απ’ όλη την προηγούμενη εξιστόρηση, συναποκομίζουμε αρκετά ατσάλινης σταθερότητας συμπεράσματα. (Δηλαδή, τέτοια, που κάθε εναντίωση σ’ αυτά καθίσταται εξ ορισμού αβάσιμη.)

Αυτά είναι – καί όπως μού ‘ρχονται στο μυαλό, όχι με απόλυτη σειρά σημασίας:

  • Οι (φυλετικώς κατά βάσιν Έλληνες, αλλά τις τελευταίες 3, 4 χιλιετίες μπασταρδεμένοι με άλλες φυλές) Κρόνιοι είναι «παιδιά» πολύ παλαιάς εποχής, αναγόμενης ίσως έως καί τα χρόνια του Ελληνο-Ατλαντικού πολέμου. (Γιά πιό πρίν, δηλαδή γιά το αν είχαμε τέτοια «εκκρονισμένα» φρούτα κι επάνω στο Νησί, δεν το έχω ψάξει.)
  • Έχουν ως κύρια βάση τους τη δυτική Μικρά Ασία (καί την Κωνσταντινούπολη – ΝΑΙ!) καί τη Μ. Ανατολή, αν κι έχουν επεκταθεί κι αλλού τους τελευταίους αιώνες (πχ Τζιού Γιάρκ).
  • Σε κάθε εποχή δρούν εναντίον της Ελλάδας καί των Ελλήνων, με απώτατο σκοπό την απόλυτη εξόντωσή μας.
  • Δρούν είτε στρατιωτικώς καί στα φανερά (όταν τους παίρνει), είτε πνευματικώς / θρησκευτικώς καί στα κρυφά (όταν αισθάνονται πως έτσι πρέπει να δράσουν).
  • Είναι φανατικοί, μνησίκακοι, θυμούνται γεγονότα πολύ πίσω στον χρόνο, γνωρίζουν άριστα την Ιστορία (καί τη δική τους, καί των άλλων, καί τη φανερή, καί την κεκρυμμένη), καί δεν πρόκειται ν’ αλλάξουν πεποιθήσεις.
  • Δεν διστάζουν να προσεγγίζουν -με περισσό θράσος, όντες ξένοι!- τις αρχοντικές ηγεμονικές οικογένειες καί τα θρησκευτικά ιερατεία Ελλήνων (καθώς καί άλλων λαών), με τριπλό σκοπό – κατά σειράν: να εισχωρήσουν, να καταλάβουν την ηγεμονία (εκτοπίζοντας τους δικαιωματικούς ντόπιους ηγεμόνες), να επιβάλουν τελικώς τις απόψεις τους στον λαό.
  • Δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν φυλές καί ιδεολογίες ως «σημαίες ευκαιρίας», εάν κρίνουν πως αυτό τους εξυπηρετεί.
  • Δεν πρόκειται να σταματήσουν, αν δεν πετύχουν τον σκοπό τους!

Ειδικά το τελευταίο δείχνει ότι η αντιμετώπισή τους πρέπει να είναι άλλο τόσο ριζική: πρέπει να ξεπατωθούν από προσώπου Γής, μέχρι καί το τελευταίο βρέφος τους.

Αν αυτό σας φαίνεται σκληρό, αν η ιδέα της γενοκτονίας των κάθε είδους Κρονίων σας απωθεί καί σας αηδιάζει, σκεφθήτε ότι οι ίδιοι σκοπεύουν να μας κάνουν (καί με την πρώτη ευκαιρία θα μας κάνουν) ακριβώς τα ίδια – καί βλέπετε καθαρά το τί τραβάμε ως έθνος από το 1831 καί μετά. (Άσε τα πρίν!) Ο καθένας το βλέπει· παρεκτός αν είναι ηλίθιος, ή πληρωμένος: τόση κακία, τόσο μίσος εναντίον των Ελλήνων δεν δικαιολογείται με τίποτε. Εκτός απ’ την Κρόνεια κατακτητική κι εκδικητική ψυχοπάθεια καί φρενοβλάβεια.

. . . . . . . . . . .

Εδώ, θα πεταχτούν αρκετοί, καί θα πούν ότι υπάρχει επίσης ο δρόμος της αμοιβαίας συγχωρήσεως καί λήθης!

Χμ, ναί. Το ξέρετε το ανέκδοτο; Αυτό, που λέει ο ένας φίλος στον άλλον (που συνάντησαν στον δρόμο έναν μεγάλων διαστάσεων κόπρο, που τους γαύγιζε) : «- Μή φοβάσαι, ρέ! Σκύλος που γαυγίζει, δέ δαγκώνει!», κι απαντάει ο άλλος: «- Εγώ το ξέρω! Ο σκύλος το ξέρει;»

Αμοιβαία λήθη καί συγχώρεση με τους Κρόνιους; Μάλλον έχετε πάρει ναρκωτικά! Διότι ήδη εμείς ξεχάσαμε πολλά (καί εμμέσως συγχωρήσαμε), αλλ’ αυτοί… Κι ας μην πάμε στα παλιά, ας πάμε στα πρόσφατα: Ποιούς σώσαμε στην Κατοχή; Πώς φέρθηκαν αυτοί μετά τον πόλεμο σ’ εμάς;

Άσε, τώρα, τις παλιές ιστορίες, που τις θάψαμε από μόνοι μας καί δεν λέμε να τις ξεθάψουμε, μή καί θίξουμε κανέναν… (Μας έφαγε η ευγένεια!) Ποιοί φέρθηκαν καί πώς στο πτώμα του Γρηγορίου του Ε’, ή στους Έλληνες κατά τη σφαγή της Χίου, ή στους αιχμαλώτους Έλληνες στρατιώτες του 1922, ή ακόμη παλιότερα (τον 2ο μΧ αιώνα) στην εξέγερσή τους στην Κύπρο, ή απήγαγαν (κι ίσως ακόμη απαγάγουν) παιδιά δικά μας τη Μεγάλη Εβδομάδα… ή… ή…

Εν πάσει περιπτώσει, προσωπική μου πεποίθηση είναι πως τον δρόμο της αμοιβαίας συγχωρήσεως καί λήθης τον επέλεξε μόνη η Εκκλησία μας. Όχι τόσο (πάλι προσωπική πεποίθηση – το τονίζω) από ορθόδοξη χριστιανική καλωσύνη καί φιλανθρωπία, όσο επειδή κάποιοι κύκλοι μέσα της (κι όχι, βέβαια, οι λογής Δυσώνυμοι / Βοθρολυμαίοι / Μήτσοι των ηπαπάρα) γνωρίζουν πως έχει αποστολή καί το να τηρεί τα πανάρχαια ιερά καί τα όσια του έθνους μας. Συνεπώς, σε κάθε περίπτωση η απόσχιση από τον εθνικό κορμό ενός μεγάλου κομματιού Ελλήνων, πονάει πολύ.

Επομένως, πρέπει να βρεθεί τρόπος αυτοί οι (Κρόνιοι) Έλληνες να γυρίσουν πίσω. (Παρατώντας, εννοείται, τις κακοδοξίες τους.) Όθεν -συμπεραίνω- καί η επί τόσους αιώνες ανοχή της Εκκλησίας μας στις διάφορες «ΠΔ» καί τα παρεμφερή …κρονοληρήματα. Είναι σα να κρέμεται κάποιος στον γκρεμό με το ένα χέρι, καί σπεύδουμε να του προσφέρουμε βοήθεια, να τον τραβήξουμε πάλι επάνω. Σά να στήνουμε μιά γέφυρα επικοινωνίας με τους Κρόνιους, προσπαθώντας να βρούμε κοινά σημεία επαφής.

Τώρα, βέβαια, επαναλαμβάνω πως δεν πιστεύω σε κάτι τέτοιο· αυτή την προσπάθεια τη θεωρώ μάταιη. Όχι πως είμαι τόσο σοφός, που θεωρώ ανόητους όσους την επιχειρούν. Αλλά, τα μέχρι στιγμής δεδομένα δείχνουν αδιέξοδο.

Θα τα συζητήσουμε αυτά γι’ ακόμη λίγο, παρακάτω στο κείμενο.

. . . . . . . . . . .

δ2. Παραλειπόμενα

Όσο γίνεται συντόμως, κάποια θέματα «εκτός σειράς»· που, όμως, οφείλουμε ν’ αναφέρουμε.

. . . . . . . . . . .

i. Κρήτη

Η Κρήτη των χριστιανικών αιώνων αναφέρθηκε στα σχόλια, οπότε ας κάνουμε κι εμείς μιά σύντομη αναφορά.

Κατακτάται από τους Σαρακηνούς, ελευθερώνεται από τον Νικηφόρο Β’, τον Φωκά. Ίσως αυτή την περίοδο ο παλιός πυρήνας των (Κρονίων) Μινωϊτών να βρήκε ευκαιρία ν’ αλλαξοπιστήσει προς το ισλάμ, αλλά δεν είναι σίγουρο. «Ίσως», λέμε. Εν πάσει περιπτώσει, το εάν σε μιά πολύ μεταγενέστερη περίοδο (κάπου το 1500; εκεί μέσα υπολογίζω) κάποιοι Κρητικοί ασπάστηκαν τον μωαμεθανισμό, αλλά μετά από αρκετές γενιές ξαναγύρισαν οικειοθελώς στην Ορθοδοξία (όπως εγράφη στα σχόλια του παρόντος), πιστεύω πως αυτό έγινε όχι από καιροσκοπισμό· αλλά, γιά τον ίδιο λόγο, που η μισή Αφρική ασπάστηκε το ισλάμ – καί περίπου την ίδια εποχή:

Διότι τους έπρηζαν τα τέτοια οι Φράγκοι ιησουΐτες ιεραπόστολοι!

Μην ξεχνάτε, πως η Κρήτη λούστηκε γερή Ενετοκρατία (με καθολικό παπαδαριό) επί αρκετούς αιώνες (μέχρι καί το τέλος του 17ου), πρίν την καταλάβουν οι Οθωμανοί. Οπότε, αυτό που λέω έχει βάση.

Αρκετά αργότερα, πάλι, μέχρι την απελευθέρωσή της, είχαμε φανατικούς μωαμεθανούς Κρητικούς (καί εχθρούς των χριστιανών κατοίκων του νησιού), οι οποίοι με την ανταλλαγή των πληθυσμών του 1924 βρέθηκαν στη Σμύρνη, απ’ όσο ξέρω. (Κι εκεί έχουν απογόνους μέχρι σήμερα.) Κρόνιοι Μινωΐτες από πανάρχαιες ρίζες; απλώς ξεροκέφαλοι; Αγνοώ.

Όπως καί νά ‘χει, τέτοια ζητήματα ξεφεύγουν των χειρών ημών. Μόνο καριερίστες ιστορικοί μπορούν να τα σκαλίσουν.

. . . . . . . . . . .

Κλείνοντας την υποενότητα, οφείλω ν’ αναφέρω κάτι, γιά τους «ευγενείς» Ενετούς: αυτοί στην Κρήτη αποπειράθηκαν, χρονικώς πρώτοι τους τελευταίους αιώνες, την αλλοίωση του εντοπίου πληθυσμού!!! (Τα ίδια ακριβώς καμώματα, που κάνουν το Μυταράκι καί οι «Μ»ΚΟ σήμερα.) Συγκεκριμένα, έφεραν καί χρησιμοποίησαν γύφτους (όπως το διαβάζετε) γιά εργάτες στο χτίσιμο του τείχους του Ηρακλείου· κι όταν τέλειωσε το χτίσιμο, αυτοί όλοι οι γύφτοι εγκαταστάθηκαν σε μιά μεριά του Ηρακλείου, σε μιά δική τους συνοικία, δηλαδή, η οποία απεκλήθη «Ατσιγγαναρία» – καί, προφανέστατα, παρέμειναν εκεί έκτοτε.

Απόγονοι αυτών είναι σήμερα άτομα με Κρητικά επίθετα, που όμως Κρητικοί δεν είναι.

[Άλλο ο ηλιοκαμμένος Κρητικός, κι άλλο το μαυροτσούκαλο. Τους διακρίνει κανείς εύκολα. Έχω γνωρίσει στον στρατό κι αλλού μερικά τέτοια άτομα· -άκηδες μέν, αλλά …μπλάκ πόττεριζ! 🙂 ]

Αυτά, γιά να μή λένε μερικοί ότι τα γονίδια καί οι ιδέες είναι πρόσκαιρα πράγματα· καί, όσον αφορά περασμένους αιώνες καί περασμένες χιλιετίες, να μή μας φιλοδωρούν μ’ ένα: «- Έλα, μωρέ!».

. . . . . . . . . . .

ii-1. Arzawa

Τ’ είν’ αυτό, τώρα, έ;

Ή, μάλλον, τί ήταν… ή, μάλλον, ποιοί ήταν!

Αναφέρει η Γουΐκι κάποια πραγματάκια, που όμως δεν φτάνουν ούτε γιά μεζές γιά το τσίπουρο· αλλά, δεν πειράζει. Τα υπόλοιπα θα σας τα πώ εγώ.

. . . . . . . . . . .

Αρτζάβα, λοιπόν, σημαίνει Αργείοι, σύμφωνα με την τραχειά προφορά των (Πελασγών) Χετταίων.

[Η προφορά των Πελασγικών φύλων πάντα ήταν βαρειά. Τί λατινικά, καί τί χωριάτικα δικά μας!… περισσότερο! Παράβαλε: Κραυσίδων, αντί του ορθού: Θραυσίδων· δηλαδή, ποταμός με πολλούς καταρράκτες. Ιορδάνης, αντί του: Ηριδανός. (Καί, ναί, εννοώ αυτό ακριβώς που αρχίζετε να υποψιάζεστε.) Κτλ.]

Η ονομασία αυτή αναγράφεται στα διασωθέντα γραπτά των Χετταίων, αλλά (εδώ καί πάνω από 100 χρόνια, που ξαναδιαβάστηκαν αυτά τα γραπτά) οι φιλόλογοι διστάζουν ν’ αποδώσουν τα του Καίσαρος τώι Καίσαρι. Βέβαια, έχουν αναγνωρίσει πολύ σωστά ως Αχαιούς τους συμμάχους των Αρτζάβα, τους Αχιγιάβα, που κι αυτοί αναφέρονται στα Χεττιτικά γραπτά. Με τους Αρτζάβα είναι που τα κάνανε λιγάκι θάλασσα, όπως καί με τους Luwa («Λούβιους», …κι όχι Κλούβιους! lol!!!), που ψάχνονται να βρούν ποιοί είναι. Αν, όμως, θυμόντουσαν τίποτε απ’ το σχολείο γιά τα «πάθη συμφώνων», θ’ αναγνώριζαν εύκολα τους Λυδούς. (Βλέπετε, άλλο το να περνάς εξετάσεις με καλό βαθμό, κι άλλο το να καταλαβαίνεις τί σου γίνεται – καί να χρησιμοποιείς επωφελώς τις γνώσεις που σου δόθηκαν.)

Ρίξτε, όμως, πρώτα μιά ματιά στο απόσπασμα του χάρτη, τον οποίο (ολόκληρον) παραθέτει η Γουΐκι:

Μώβ είναι η Μυκηναϊκή Ελλάδα. Πράσινο είναι το βασίλειο των Αρτζάβα. Σκούρο μπλέ είναι η αυτοκρατορία των Χετταίων. (Στον αυθεντικό χάρτη της Γουΐκι, το χρωματικό υπόμνημα αναγράφεται επάνω του.)

. . . . . . . . . . .

Βλέπουμε καθαρά πως οι Αρτζάβα / Αργείοι επικάθησαν (μαζί με τους λοιπούς Μυκηναίους / Αχαιούς) στις πάλαι ποτέ περιοχές των (κατά τον Όμηρο) συμμάχων των Τρώων, δηλαδή των Κρονίων Πελασγών Καρίας, Λυκίας, κτλ. Κι όχι μόνον τους έδιωξαν αυτούς (προς τα ενδότερα), αλλά φρόντισαν να δημιουργήσουν αυτό που σήμερα ονομάζεται buffer zone (γεωγραφική ζώνη «απορροφήσεως κραδασμών») : οι Χετταίοι δεν είχαν κοινά σύνορα μ’ αυτούς. Μεσολαβούσε ουδέτερη ( ; ) περιοχή ανάμεσά τους.

Η εποχή, γιά την οποία μιλάμε, είναι «επισήμως» κάπου το 1,600 πΧ (κάν’ το 1,550 γιά καλύτερα – μιά πιθανή εξήγηση, παρακάτω), δηλαδή πέντε γεμάτοι αιώνες μετά τον Τρωϊκό.

Από τον χάρτη, όμως, καταλαβαίνουμε κι άλλα πράγματα.

Το ένα: η -άλλως ανεξήγητη- συμπεριφορά των Αχαιών, που έκαψαν μέν την Τροία, αλλά γύρισαν πίσω στην Ελλάδα. Δεν φρόντισαν, όπως θα περίμενε κανείς, να παραμείνουν στα εδάφη της Τροίας, ως κατακτητές. Πιθανολογώ πως το μήνυμα των Αχαιών (προς όλους) ήταν κάτι σαν: «- Μήν εγγίζετε!» Φοβόντουσαν, δηλαδή, το αιθερικό μαγάρισμα του τόπου περισσότερο κι απ’ όσο εμείς σήμερα τη ραδιενέργεια! Κι έτσι, παρά το εξαγνιστικό πύρ, έφυγαν.

[Παράβαλε καί τους Μάγιας, που κάθε τόσο παρατούσαν σύξυλες τις πόλεις τους, κι έχτιζαν απ’ την αρχή άλλες, αλλού. Αν θεωρείτε πως ήταν εύκολο το χτίσιμο… Λέτε να κουβαλούσαν ένα σωρό πέτρες γιά τις πυραμίδες τους έτσι, γιά πλάκα; ]

Το δεύτερο: καταλαβαίνουμε πως η προηγούμενη υπόθεσή μας είναι σωστή! Διότι, ούτε οι Χετταίοι πλησίασαν την περιοχή της πάλαι ποτέ Τροίας!

Το τρίτο: πως οι Χετταίοι σχηματίστηκαν όντως από έναν αρχικό πυρήνα καταδιωχθέντων Τρώων, στον οποίο αργότερα προστέθηκαν (οι επίσης διωγμένοι από τις πατρογονικές εστίες τους) Κρόνιοι Πελασγοί των νοτιοδυτικών παραλίων της Μ. Ασίας. (Αυτό το τρίτο συμπέρασμα ενισχύεται από το αλφαβητικό / γραφικό σύστημα των Χετταίων, που ήταν η σφηνοειδής γραφή.) Βέβαια, ας μήν περιμένουμε τέτοια πράγματα να μας τα πεί η «επίσημη» Ιστορία. Κι όσο γιά την Ιστορία των σημερινών σχολικών βιβλίων του ψευδοκράτους μας…

…Αλλά, γιατί να σας χαλάσω τη διάθεση; Δεν μου χρωστάτε τίποτε! 🙂

. . . . . . . . . . .

ii.-2 Μπέντριχ Χρόζνυ

Μπέντριχ είναι η απόδοση του ονόματος «Φρειδερίκος» στα Τσέχικα. Ο κύριος αυτός, λοιπόν, έζησε πάνω από έναν αιώνα πρίν την εποχή μας (νά ‘τος, εδώ) καί είναι αυτός, που ξαναδιάβασε τα γραπτά των Χεττταίων.

Οι Χετταίοι γράφανε με τη σφηνοειδή γραφή (παρ’ ότι Πελασγοί – το γιατί, παρακάτω), η οποία είχε ήδη αναγνωστεί καμιά σαρανταριά χρόνια πρίν την εποχή του Χρόζνυ. (Από τον χαρισματικό Τζώρτζ Σμίθ.) Άρα, δεν ήταν δύσκολο να διαβαστούν τα κείμενά τους ηχητικώς· το θέμα είναι, τί γράφανε! Εκεί βρισκόταν το ζουμί.

Είναι ακριβώς το ίδιο πρόβλημα, που έχουμε εμείς με τις ευρεθείσες Πελασγικές πινακίδες (ακόμη καί τις τόσο κοντινές στην κλασική αρχαιότητα, όσο το 650 πΧ), οι οποίες είναι γραμμένες στο καταδικό μας πασίγνωστο αλφάβητο, διαβάζονται πανεύκολα ηχητικώς… αλλά, άμα καταλάβεις τί λένε, εγώ θα γίνω αστροναύτης! (Να πάω στον Άρη μόνιμα, να ησυχάσει το κεφάλι μου! 🙂 )

Τέλος πάντων, ο Χρόζνυ κατάλαβε πως, αυτά που διάβαζε, μοιάζαν πολύ με τα (ήδη γνωστά) …Βαβυλωνιακά, δηλαδή τα …Λατινικά καί τα αρχαία Ελληνικά! (Είπαμε: Πελασγοί! Καί με βαρειά προφορά.) Κι έτσι, με μερικές εύστοχες υποθέσεις, κατόρθωσε καί ξαναδιάβασε τα Χιττιτικά. (Εδώ, στον συγκεκριμένο σύνδεσμο, περιέχεται μιά αναφορά, η οποία εξηγεί κάπως πιό λεπτομερώς την προσπάθειά του.)

. . . . . . . . . . .

Τί ανακάλυψαν, λοιπόν, στα Χιττιτικά γραπτά οι φιλόλογοι; Πολλά, καί άκρως ενδιαφέροντα.

  • Εμπορικές σχέσεις τόσο με τους Έλληνες, όσο καί με Βαβυλώνα κι Αίγυπτο.
  • Με τις τελευταίες δύο κυράδες, δέ, είχανε καί συνοικέσια καί παντρειές! (Όχι, όμως, με Ελλάδα!… Μή σας κάνει εντύπωση.)
  • Περιγραφή εκστρατειών καί μαχών.
  • Νομοθεσία καί οργάνωση του κράτους.
  • Επιστολές σε άλλους ηγεμόνες.
  • Κτλ.

Το κυριώτερο, όμως, που μας ενδιαφέρει, είναι πως, σε κάποια ιστορική φάση, οι Χετταίοι αναφέρουν πως νίκησαν κι εξεδίωξαν τους Αρτζάβα… (Οι οποίοι Αρτζάβα κάποια στιγμή ξεπέρασαν τα όρια της buffer zone, κι επέδραμαν εναντίον των Χετταίων.) Καί λίγο αργότερα, οι Χετταίοι κατάφεραν καί κατέστησαν φόρου υποτελές το βασίλειο των ηττημένων Αρτζάβα.

Αν όλ’ αυτά σας θυμίζουν Μικρασιατική Εκστρατεία καί Καταστροφή του 1919-1922, ορθώτατα καταλάβατε!

Αυτό ακριβώς ήθελα να τονίσω!

. . . . . . . . . . .

Όπως ήθελα να καταδείξω το ότι οι Χετταίοι, ως Κρόνιοι Πελασγοί, ήσαν:

  • καί εχθρικοί απέναντί μας,
  • καί αμετανόητοι,
  • καί φανατικοί. Όπως ακριβώς ο κάθε Κρόνιος πληθυσμός.

Τόσο φανατικοί, μάλιστα, που δεν θέλαν με τίποτε το αλφάβητό τους να θυμίζει Ελλάδα!!! Γι’ αυτό πήγαν καί δανείστηκαν αλφάβητο από την έτερη έδρα των Κρονίων, τη Βαβυλώνα! Νά, γιατί επέλεξαν τη σφηνοειδή γραφή.

Άλλως τε, οι εξ ίσου φανατικοί (Κρόνιοι) Φοίνικες, που (μάλλον από σκοπιμότητα) διατηρούσαν το δικό μας αλφάβητο, έκοψαν απ’ αυτό τα γράμματα πέρα απ’ το Ταύ. Δεν θέλαν ούτε απλή αναφορά στο Υ του Διός! (Σας τα είπα!…)

. . . . . . . . . . .

Προφανώς οι Χετταίοι, μετά την ήττα των Αρτζάβα, επανέφεραν στα νοτιοδυτικά παράλια της Μ. Ασίας κάποια παλιά Κρόνια αρχοντικά σόγια, με ό,τι συνεπαγόταν αυτό. (Παναπεί, αυτά τα σόγια έγιναν αγάδες καί κοτζαμπάσηδες των ηττημένων.) Η δέ κατάσταση αυτή ανατράπηκε καμιά πεντακοσαριά χρόνια αργότερα, με τους Α’ καί Β’ Ελληνικούς Αποικισμούς…

…Γιά να έχουμε άλλη ανατροπή (υπέρ των Περσών), άλλα πεντακόσια χρόνια αργότερα.

Τώρα, αν αυτή η περίοδος των πέντε αιώνων σας θυμίζει το διάστημα της Τουρκοκρατίας, σωστά σκεφθήκατε. Όμως, δεν ήθελα να σας επισημάνω ακόμη ένα πιθανό χρονικό γνώρισμα της «τραμπάλας» του Μάτριξ, στην οποία υπακούμε (κακώς! κάκιστα!) ως έθνος. Αλλού το πάω.

. . . . . . . . . . .

ii.-3 Καί λοιπόν;

Ωραίααααα!!!… Μας τά ‘πες όμορφα, ρέ Εργοδότη, αλλά ποιό το νόημα; Σάμπως οι Χετταίοι ήταν οι μοναδικοί Κρόνιοι που υπήρχαν, ή που έδρασαν εις βάρος μας; Ή θες να μας κάνεις ακόμη ένα μάθημα Ιστορίας, να περνάει η ώρα; Ή κάθησες κι έγραψες ένα σωρό εισαγωγικά, γιά να μας πείς ότι υπήρξε καί δεύτερη «Μικρασιατική Καταστροφή», τρισήμιση χιλιάδες χρόνια πρίν την εποχή μας;

Ακούστε, αγάπες! Εδώ, τα πάντα έχουν τον σκοπό τους· τίποτε δεν είναι ασύνδετο, τυχαίο, εκτός ομάδας, ή απλά άνευ νοήματος.

Λοιπόν, στο ζουμί:

Όταν κατορθώνεται να ξαναδιαβαστεί μιά γραπτή γλώσσα, γιά την οποία -με το διάβα των αιώνων- είχαν χαθεί η φωνητική αξία καί η σημασία των λέξεων, στα κείμενα την πέφτουν πρώτες-πρώτες οι «υπερεσίες», πρίν κάν κι απ’ τους φιλολόγους. Τέτοιες ανακαλύψεις τις τραβάνε, όπως το ψοφήμι τα όρνια. (Καί το σκατό τις μύγες.)

Πώς το ξέρουμε αυτό; από το γεγονός ότι, όταν ο έφηβος Μάϊκλ Βέντρις πήγε (το 1936) επίσκεψη με το σχολείο του στο Βρεττανικό Μουσείο, όπου τους έκανε ξενάγηση στις πινακίδες της Γραμμικής Β’ ο ίδιος ο «πολύς» Αρθούρος Ήβανς, ο τελευταίος εξήγησε στα παιδιά πως η λέξη, που γραφόταν στο κάτω μέρος μερικών πινακίδων, σήμαινε «τό-σο», ή «πό-σο» (ποσόν, δηλαδή – αυτό που λέμε σήμερα «άθροισμα»). Καί, πράγματι, μετά την πλήρη επανανάγνωση της Γραμμικής Β’, απεδείχθη ότι έτσι ήταν.

Πού το ήξερε, όμως, ο καί κατάσκοπος (ιδιότητά του άγνωστη στους πολλούς) Ήβανς;

Απλούστατα, διότι με την ανακάλυψη των πρώτων πινακίδων με Γραμμική Β’, ψάχνανε οι «υπερεσίες» της πατρίδας του να βρούν «κλειδί» γιά να τις διαβάσουν… καί όντως διέθεταν ένα: τον πίνακα με τα Αρκαδοκυπριακά, ή Γραμμική Γ’ (κι αυτή ανακάλυψη του Γιώργη του Σμίθ), η οποία είχε ήδη αναγνωστεί μερικές δεκαετίες πρίν. Πράγματι, κάποια ιδεογράμματα είναι κοινά σ’ αμφότερες, καί κάποια άλλα μοιάζουν πολύ. Σας τα είπα κι εδώ

…Όπως σας είπα καί το τί γυρεύουν οι «υπερεσίες» σε τέτοια γραπτά κείμενα, καί τις πιάνει το …φιλολογικό ενδιαφέρον: αρχαία μυστικά καί ξόρκια γυρεύουν!

Είναι, λοιπόν, παραπάνω από σίγουρο, ότι τα «βιβλία αποθήκης» εκείνης της εποχής (ρωτήστε κάποιον λογιστή, να σας πεί), γραμμένα στη στενογραφία της εποχής (παρομοίως), οι «υπερεσίες» της αγγγλίτσας τα ξετίναξαν στο πίτς φυτίλι. (Ποιός Βέντρις;!… Σιγά μην περίμεναν αυτόν!) Κι αφού είδαν πως δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον γι’ αυτές (δεν τραβούσαν ζόρι γιά το πόσα γιδοπρόβατα άρμεγε ο Νέστορας), τα παράτησαν τελείως.

. . . . . . . . . . .

Άλλο τόσο σίγουρο, όμως, είναι πως ξετίναξαν καί τα γραπτά των Χετταίων, πρίν κάν πάρουν πρέφα οι φιλόλογοι, έχοντας στα χέρια τους το «κλειδί» της επανανάγνωσής τους, με την υπό Χρόζνυ δημοσιευμένη Γραμματική των Χετταίων του 1917.

[Αν καί ισχυρώς υποψιάζομαι πως κατά 99% ξεκίνησαν οπωσδήποτε μιά πενταετία πιό πρίν, διότι καί ο σύνδεσμος με την περιγραφή της προσπάθειας του Χρόζνυ γράφει πως η κατανόηση των κειμένων προέκυψε γρήγορα. (Θα διαπιστώσετε παρακάτω το γιατί υποψιάζομαι ότι ασχολήθηκαν αμέσως από το 1912.) Με το που είδαν οι ανασκαμμένες πινακίδες ξανά το φώς… βούρ στον πατσά οι αγγλιτσαίοι!

Όπως καταλαβαίνετε, δεν τις πτόησε τις «υπερεσίες» της αγγλίτσας η εμπλοκή στον Α’ ΠΠ απ’ ανάμεσα.]

Ανακάλυψαν, λοιπόν, οι λεβέντες όσα έπαθαν οι Αρτζάβα κάπου το 1500 πΧ, καί…

…πρόσφεραν στον απορούντα Βενιζέλο τη Σμύρνη, αντί της μΜπόλης! (Ο Βενιζέλος -γεγονός!- εξέφρασε γραπτώς στους αγγλιτσαίους του Φόρεϊν Όφις την απορία του: «- Τί να την κάνω τη Σμύρνη;» Του απαντήσανε με κάτι άσχετα, άρες-μάρες-κουκουνάρες.)

Το πιάνετε, γιατί προέβησαν σε τέτοια «δωρεά» οι αγγλιτσαίοι;

Αν όχι, να το πάρει το ποτάμι.

. . . . . . . . . . .

Μετά από την αποδοχή της προσαρτήσεως της Σμύρνης από μέρους μας, η ήττα μας καί ο ξεπατωμός των Μικρασιατών Ελλήνων ήταν παραπάνω από σίγουρα.

Γιατί;

Διότι είχαμε δύο δρόμους να διαλέξουμε (ο τρίτος, να μην πάρουμε καμμία Σμύρνη, δεν έπαιζε – είχαμε πάρει φόρα τότε) :

  • Είτε θα παίρναμε τη Σμύρνη καί θα καθόμασταν στ’ αυγά μας.
  • Είτε θα κάναμε επίθεση καί πιό μέσα, γιά να τελειώνουμε με την Τουρκία μία καί καλή.

Στην πρώτη περίπτωση, οι Τούρκοι θα ξεσπούσαν στους λοιπούς Έλληνες της Μ. Ασίας, όπως είχαν κάνει καί με τους Πόντιους λίγο πιό πρίν. Ως αποτέλεσμα, εμείς θα έπρεπε να καταλάβουμε μία περιοχή στην ενδοχώρα της Σμύρνης, ίσως είκοσι, τριάντα χιλιόμετρα πιό μέσα, ώστε να στεγάσει όπως-όπως ενάμισυ, ίσως δύο εκατομμύρια κατατρεγμένους Έλληνες πρόσφυγες από τα ενδότερα, οι οποίοι θα προέκυπταν με μαθηματική βεβαιότητα.

Καί, μ’ άλλη τόση μαθηματική βεβαιότητα, θα ήταν αδύνατον να παραμείνουν επι μακρόν εκεί αυτοί οι άνθρωποι υπ’ αυτές τις συνθήκες… Οπότε, ή θα τιναζόντουσαν στον αέρα τα οικονομικά του ψευδοκράτους μας, ή θ’ αναγκαζόμασταν να προελάσουμε προς τα μέσα (ώστε ν’ απελευθερώσουμε τις περιοχές των προσφύγων – καί να επιστρέψουν αυτοί στα σπίτια τους), ή θα λουζόμασταν (στρατεύματα καί Σμυρνιοί κι ενδοχωρίτες πρόσφυγες μαζί) έναν ανελέητο μακροχρόνιο πόλεμο φθοράς.

Στη δεύτερη περίπτωση (όπως κι έγινε – της άμεσης προέλασης προς τα μέσα, δηλαδή), η αγγλίτσα γνώριζε άριστα το τί μας περιμένει·

  • περισσότερο, θα έλεγα, από την μελέτη της τύχης των Αρτζάβα (το πιό πιθανό),
  • ίσως κι από τίποτε άγνωστα σ’ εμάς κόλπα αιθερικού γεωδυναμικού,
  • μπορεί κι από… δεν ξέρω…

Πάντως, γνώριζε το τί μας περιμένει (καί το ανέμενε)…

…Αν καί φρόντισε να σιγουρέψει το αποτέλεσμα.

Πώς;

Με την ξαφνική διακοπή χορηγήσεως όπλων καί πυρομαχικών στον Ελληνικό Στρατό (επάνω στην κρισιμώτερη φάση της εκστρατείας), συν τη συνδρομή μερικών γραββατωμένων αλητών εξ Αθηνών… με συνεπικουρούσες, τέλος, τις άοκνες υπονομευτικές προσπάθειες του αρχικαθάρματος Στεργιάδη.

[Μόνο μή μου πεί κανείς ότι πρόσφατα ο Άρειος Πάγος έκανε αναψηλάφηση της Δίκης των Έξ, καί τους αθώωσε. Βρέ, πολύ καλά τους κάνανε καί τους τουφεκίσανε! Το μόνο λάθος, που τη γλύτωσαν μερικές δεκάδες ακόμη, κι απ’ τις δύο μεριές προδοτώνκαί των βασιλικών, καί των βενιζελικών.

Δεν είχαμε πρόβλημα να ξοδέψουμε μερικές σφαίρες ακόμη, γιά να σβήσουμε μερικούς προδότες ακόμη.]

. . . . . . . . . . .

Αυτά, λοιπόν, όσον αφορά τα …φιλολογικά ενδιαφέροντα των «υπερεσιώνε», καί το κατά πόσον είναι ακίνδυνα κάποια κείμενα αμιγώς ιστορικού καί φιλολογικού χαρακτήρα.

Επίσης, να θυμάστε ότι η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται πάντα ως φάρσα, όπως είπε ένας κουτοπόνηρος τύπος.

Μερικές φορές επαναλαμβάνεται ως δράμα χειρότερο του αρχικού.

(επόμενο)

Εξισλαμισμοί Ελλήνων – 4γ

9 Σχόλια

(προηγούμενο)

. . . . . . . . . . .

vii. Ισλάμ

Όταν δεν πετυχαίνει ο Φαύλος, πετυχαίνει ο Μωάμεθ!

Δεν είναι ακριβώς έτσι η παροιμία, αλλά…

Ο Μωάμεθ, παρά το ότι ίδρυσε δική του θρησκεία, ήταν ιουδαίος. (Αυτό, θέλω να το συνειδητοποιήσετε! Πάντως, σε κάποια θρησκεία πίστευε· μωαμεθανός …δέν ήταν! lol!!!) Γι’ αυτό καί η θρησκεία του μοιάζει τόσο πολύ με την ιουδαϊκή.

[Πχ δεν τρώνε χοιρινό κρέας· ή κάνουν περιτομή – οι σουνίτες. Ειδικά γιά την περιτομή, λέγεται πως δεν αναφέρεται πουθενά στο Κοράνι!… Οπότε, καταλαβαίνετε! (Τί να καταλάβετε; ότι το καπέλλωμα δεν γίνεται πάντα μέσωι γραπτών κανόνων. Αυτό να καταλάβετε.)

Όθεν, γιά να επιβεβαιώσω (ή ν’ απορρίψω) αυτό το γεγονός, έψαξα στο Διαδίκτυο γιά το Κοράνι σε pdf στα Αγγλικά· καί το βρήκα. (Σύνδεσμος 1, σύνδεσμος 2.) Έβαλα το ψαχτήρι του pdf viewer να βρεί τη λέξη «circumcision» – αλλά δέεεεεννννν!!! Πράγματι δεν υπάρχει ούτε μία αναγραφή της στο κείμενο. Άρα, αφού δεν αποτελεί γραπτή ιερή τους υποχρέωση, γιατί την κάνουν;

Δεν ξέρω αν σας παρηγορεί αυτό, αλλά προφανέστατα το φαινόμενο «Ζά» δεν είναι μόνο δικό μας προνόμιο· είναι παγκόσμιο. Δεν επαρκούν ούτε εκατό Παλιούρες, γιά να το συμμαζέψουν.]

Δεν θα επιμείνω σε λεπτομέρειες. Πιστεύω, όμως (ούτε λίγο, ούτε πολύ) ότι αυτή η θρησκεία ιδρύθηκε ως ένοπλος βραχίονας των Κρονίων εναντίον της εξελληνιζόμενης Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας! Εκεί, δηλαδή, όπου απέτυχε ο Φαύλος να μας καπελλώσει με το μπλά-μπλά, ίσως επετύγχαναν ορδές ενόπλων· όχι απλά να μας καπελλώσουν, αλλά να μας αλλάξουν τον αδόξαστο – (καί) στην κυριολεξία!

Συνομωσιολογία; (Ειδικά, επειδή ο μωαμεθανισμός ιδρύθηκε πολύ μακριά από τον Ελλαδικό χώρο.)

Δεν θα τό ‘λεγα.

Γιατί;

Προσέξτε:

  • Θέλεις να ιδρύσεις μιά νέα θρησκεία; Ό-κέϋ.
  • Βλέπεις πως αποκτάς οπαδούς / πιστούς καί η θρησκεία σου διαδίδεται; Ό-κέϋ.
  • Χαίρεσαι, που προχωράει κατ’ ευχήν καί ειρηνικώς το -όποιο- πνευματικό σου έργο; Ό-κέϋ.

Την στρατιωτική επίθεση, όμως, εναντίον των (μακρυνών γιά σένα) εδαφών της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (αλλά καί εναντίον άλλων -επίσης μακριά από την πατρίδα σου- εθνών, πχ των Περσών), τί σκατά τη θες;

Καί γιατί βάζεις ως προαπαιτούμενο κανόνα της θρηκείας σου τον ένοπλο αγώνα εναντίον των «απίστων» μέχρι τελικής πτώσεως;

Καί γιατί λες πως, όσα εδάφη κατείχες (ή έτυχε να καταλάβεις) κάποτε, σου ανήκουν μέχρι συντελείας του κόσμου;

. . . . . . . . . . .

Γιά να καταλάβετε κάπως καλύτερα το κλίμα της εποχής των πρώτων χρόνων της στρατιωτικής εξάπλωσης του ισλάμ: όταν η Αλεξάνδρεια έπεσε (γιά πρώτη φορά) στους Άραβες (κυρίως, επειδή δεν την βοήθησε η Κωνσταντινούπολη με ενισχύσεις), την πολιορκούσαν εφτάμιση χιλιάδες Άραβες κατσαπλιάδες απέξω, με δώδεκα χιλιάδες στρατιώτες του τακτικού Ρωμαίκού στρατού από μέσα… αλλά οι φανατισμένοι πολιορκητές δεν μάσησαν.

Άσε καί τα χάλια των ημετέρων αυτοκρατόρων, που δώσαν αρκετές αφορμές ν’ ανοίξει η όρεξη των μουσλιμιών (καί παντός άλλου ενδιαφερομένου)!

Ο μέν Ηράκλειος ήθελε να μεταφέρει την πρωτεύουσα στην …Καρχηδόνα! (Καλά διαβάσατε! Στην έδρα των πάλαι Φοινίκων, δηλαδή. Τον απέτρεψε ο πατριάρχης Σέργιος Α’.) Οι διάδοχοί του, πάλι (Κωνσταντίνος Γ’ / Ηρακλεωνάς / Κώνστας Β’), ενεπλάκησαν με την αίρεση του μονοθελητισμού, δηλαδή μιά βιτρίνα του μονοφυσιτισμού, δηλαδή μιά βιτρίνα της Κρόνιας διείσδυσης στο ιερατείο…

Οπότε, ήταν στραβό το κλίμα, τό ‘φαγε κι ο γάϊδαρος. Οι -μωαμεθανοί, πλέον- Άραβες κάνουν γιά πρώτη φορά επιδρομές (με στόλο δικό τους!) στην Κρήτη, καί καταλαμβάνουν σιγά-σιγά όλα τα νότια παράλια της Μεσογείου· τα οποία, βεβαίως, χάνονται γιά το Βυζάντιο.

Λοιπόν, οι στρατιωτικές κατακτήσεις, που έφτασαν τους ξυπόλητους καμηλιέρηδες μωαμεθανούς Άραβες μέχρι το Πουατιέ, ήταν τυχαίες;

Ή, μήπως, εφαρμογή ενός καλώς καταστρωμένου σχεδίου:

  • που λάμβανε υπ’ όψιν του μέχρι καί την εσωτερική κατάσταση των αντιπάλων κρατών,
  • που αποτολμούσε στρατιωτικώς ενέργειες, που μέχρι τότε δεν είχαν ξαναγίνει (πχ οι καμηλιέρηδες να γίνουν ναύτες!),
  • καί που το οργάνωσαν «κάποιοι» από τα παρασκήνια;

«Συνομωσιολογία», όλ’ αυτά;

Αλλά, ακόμη καί μετά από τόσους αιώνες, που οι Άραβες είδαν πως οι αυτοκρατορίες δεν διατηρούνται (αλλά γίνονται κομμάτια), καί που το ρίξαν έξω, μήπως οι ίδιοι «κάποιοι» στις μέρες μας δεν είναι αυτοί που εργαλειοποιούν το ισλάμ καί το ξαναφέρνουν στις άγριες πρώτες πολεμικές / επεκτατικές μέρες του;

Καί τί «κάποιοι»… Ποιός κυβερνάει τις ηπαπάρα, μωρέ;

. . . . . . . . . . .

Οπότε, ΝΑΙ! Δεν πρόκειται γιά μιά κάποια τυχαία θρησκεία καποιανών τυχαίων αγρίων, που απλώς την είδαν έτσι τη δουλειά· αλλά γιά οργανωμένο σχέδιο με προοπτική αιώνων – μέχρις ότου ολοκληρωθούν οι σκοποί του. Οι θρησκευτικοί κανόνες απλώς είναι το «φύλλο συκής» μπροστά στους (όχι κρυμμένους, γιά όποιον έχει μυαλό στο κεφάλι του) σκοπούς του σχεδίου αυτού.

. . . . . . . . . . .

Υστερόγραφα στην υποενότητα:

Το πρώτο:

Στο μυθιστόρημα «Επιστροφή από τη λήθη», εκφράζεται η άποψη πως ναί μέν, το ισλάμ είναι θρησκεία όντως επίτηδες φτιαγμένη γιά κάποιον σκοπό, αλλά οι κατασκευαστές της είναι οι Βυζαντινοί! Ο δέ σκοπός (αν θυμάμαι καλά, μετά από τόσα χρόνια που το διάβασα) ήταν να πλαγιοκοπήσουν οι Βυζαντινοί άλλους λαούς, μαχόμενοι «δι’ αντιπροσώπων» – όπως λέει η σύγχρονη στρατιωτική ορολογία.

Δεν βγάζει νόημα.

Αντιθέτως, αν δείς πλαγιοκόπηση «δι’ αντιπροσώπων» (από κάποιους -αφ’ εαυτών αδυνάμους– πονηρούς) μιάς εξελληνιζόμενης αυτοκρατορίας, βγάζει καί παραβγάζει.

Η δέ περίφημη ρήση, που λέει ότι οι «Ρωμαίοι» θα νικήσουν μετά την ήττα τους (εδώ – κεφάλαιο 30, στίχος 3), δεν είδα να πολυγίνεται σεβαστή. (Βλέπε Τουρκοκρατία.)

. . . . . . . . . . .

Το δεύτερο:

Ακόμη μία περίπτωση, που αποδεικνεύει πως παγκοσμίως ελάχιστοι είναι ικανοί να σκέπτονται. (Εμάς τους σκεπτόμενους, πρέπει να μας εντάξουν σε πρόγραμμα προστασίας ειδών υπό εξαφάνιση!)

Ωραία!… Λένε όλοι ότι με τον Μωάμεθ οι Άραβες ασπάστηκαν το ισλάμ. Ναί, αλλά τί θρησκεία είχαν ΠΡΙΝ;

Καλή ερώτηση, έ;

Ναί, αλλά πόσοι το ρωτάνε αυτό; πόσοι αναρωτιούνται; Ελάχιστοι. (Καί πάντως όχι μαθητές-ξυπνοπούλια στο μάθημα της Ιστορίας! 🙂 ) Που θά ‘πρεπε τέτοιες ερωτήσεις να προκύπτουν σχεδόν αυτομάτως στον σημερινό υπερπληροφορημένο άνθρωπο, ειδικά σε πολίτη Δυτικού τύπου κοινωνιών. (Κερδίσαμε την πληροφορία, αλλά χάσαμε τη νόηση…)

Παγκοσμίως, δέ, η βιβλιογραφία είναι άλλο τόσο ελάχιστη (σχετικώς). Εν πάσει περιπτώσει, θα βρήτε κάμποσες αναφορές σε σχετικό άρθρο της Γουΐκι· αν καί μιά προσεκτική ματιά δείχνει πως η βιβλιογραφία δεν είναι «επί τούτου», αλλά πχ γιά τους Νεστοριανούς χριστιανούς στην Αραβική χερσόνησο, κτλ. Οπότε, το θέμα των ιθαγενών προ-ισλαμικών θρησκειών της περιοχής καλύπτεται «από σπόντα», θα λέγαμε.

. . . . . . . . . . .

viii. Όρος Λάτρος – Άγιο Όρος

Όρος Λάτρος, ή στον παλαιότερο (Πελασγικό) τύπο του: Λάτμος.

Άγνωστο στους πολλούς, όμως απετέλεσε το Άγιο Όρος πρίν το Άγιο Όρος. Δεν μπόρεσα να βρω ακριβή γεωγραφική αναφορά της θέσης του, αλλά βρίσκεται κάπου μέσα στην επισημασμένη περιοχή (υποτίθεται, κοντά στην αρχαία Μίλητο) :

Μέσα στο στόμα του λύκου, δηλαδή!!!

[Αν αναρωτηθεί κανείς γιατί πήγαν εκεί, κι όχι κάπου αλλού, ειλικρινά δεν γνωρίζω. Είναι, λέει, το τοπίο «φιλέρημον» καί φοβερό – ό,τι πρέπει γιά μοναχισμό, δηλαδή. Αλλά, βλέπετε: ούτε η υπόλοιπη Μ. Ασία έπαιξε ως επιλογή, ούτε τα νησιά μας, ούτε η ηπειρωτική Ελλάδα, ούτε κάν η μΠόλις, ούτε ξέρω ‘γώ η Θράκη.

Άρα, τί να σκεφτούμε σύμφωνα με τα προεκτεθέντα;]

Δύο καλοί σύνδεσμοι (πρώτος, δεύτερος) κι ένα βιβλίο (δεν το έχω διαβάσει) μας πληροφορούν ότι εκεί δημιουργήθηκε μιά συστάδα, μιά κοινότητα μοναστηριών, από μοναχούς διωγμένους από Αίγυπτο καί Αραβία. Πρώτα από σφαγές Αιθιόπων, μετά από σφαγές Αράβων… ενώι οι (μονοφυσίτες) Νεστοριανοί (μοναχοί καί μή) των περιοχών εκείνων όχι μόνο δεν έφυγαν, αλλά προσεχώρησαν μετά χαράς στους Άραβες! (Το «προσεχώρησαν» δεν ξέρω αν σημαίνει καί αλλαξοπιστία.) Καί αιτία της προσχωρήσεως, λέει, ήταν η βαρειά φορολογία που τρώγανε από τους Βυζαντινούς. (Χμμμ… Επί πέντε καί πλέον αιώνες, από τον 6ο μέχρι τον 11ο -κι αργότερα-, αυτό το κράτος δεν έβαλε μυαλό. Τί περίμενες μετά; Να μή γίνει σκορποχώρι; )

Τα μοναστήρια αυτά επέζησαν μέχρι καί τον 11ο μΧ αιώνα, οπότε -υποτίθεται πως- έσβησαν σιγά-σιγά, όσο προχωρούσαν στις κατακτήσεις των περιοχών αυτών οι Τούρκοι.

Όμως, κι απ’ αυτά είχαμε κύμα φυγής, καί μάλιστα πρίν καλά-καλά πατήσουν εκεί το πόδι τους οι εκ Νότου προερχόμενοι μοναχοί!!! Αιτία, η Εικονομαχία – λέει. Οι μοναχοί αυτοί μετά πήγαν στα νησιά του Αιγαίου, αλλά καί στον Άθω. (Στην μΠόλιν δεν πλησίαζαν!) Οπότε, αν διαβάσουμε την ιστορία του Αγίου Όρους (έτσι, πρόχειρα, στον σύνδεσμο της Γουΐκι), θα δούμε ότι οι κάπως επιβεβαιωμένες αρχές του μοναχισμού εκεί (σε αντίθεση με τις θρυλούμενες του 4ου αιώνα μΧ) ανάγονται στο δεύτερο μισό του 9ου αιώνα (850 μΧ καί εντεύθεν).

Δηλαδή, κάπως σα ν’ αλλάζεις ταχύτητες στο αυτοκίνητο: τελειώνει το Λάτρος, ξεκινάει ο Άθως!

Αν το δούμε, όμως, καί λίγο διαφορετικά… Δεν είναι κάπως σαν τους πραγματικούς ορθοδόξους μοναχούς να τους διώχνει το μέρος εκείνο της Μ. Ασίας;

Γιά σκεφθήτε το, λίγο!

Κι αν κάνουμε προεκτάσεις… Μήπως, τελικώς, αρχαία Ελλάδα, Ορθοδοξία (αυτή, που …δεν γνωρίζουμε – όχι τα κεριά καί τα λιβάνια!), Ελληνικό φρόνημα αποτελούν ένα πακέτο αδιάσπαστο;

Σατματάω εδώ, διότι ξεφεύγουμε κατά πολύ.

. . . . . . . . . . .

ix. Συμπεράσματα ενότητας

Τί βλέπουμε, τί καταλαβαίνουμε από την πορεία του χριστιανισμού τους πρώτους δέκα αιώνες;

Πολλά.

Θα περιοριστούμε, όμως, σε κάποιες χοντρές επισημάνσεις.

. . . . . . . . . . .

Η πρώτη, ότι τα Κρόνια σχέδια προχωράνε κρυμμένα πλέον. Ή, έστω, μισοκρυμμένα.

Ειδικά τον τελευταίο καιρό, πέφτουν οι μάσκες των Κρονίων καί δεν χρησιμοποιούνται προσχήματα απ’ αυτούς. Αλλά, τους πρώτους δέκα χριστιανικούς αιώνες, δεν σήκωνε. Δρούσαν υπογείως. Οι όποιες διαμάχες Διΐων-Κρονίων καθ’ όλη αυτή την περίοδο (πχ εγκατάλειψη Λάτρου) ποτέ δεν είδαν το φώς. Έγιναν στα σκοτεινά – καί χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια, πολύ σοβαρή μελέτη της Ιστορίας, γιά ν’ αποκαλυφθούν.

Τώρα, εντάξει· οι Κρόνιοι είχαν κάθε λόγο να κρύβωνται. Το γιατί, όμως, η δική μας πλευρά έκανε επίσης την πάπια καί δεν τους ξεμπρόστιασε, δεν το γνωρίζω. Βλέπετε, άλλο είναι το να κάτσεις να γράψεις κείμενο (με πολιτισμένη ορολογία) θεολογικής αντίκρουσης πχ αιρετικών μονοφυσιτικών δοξασιών, κι άλλο είναι το να βροντοφωνάξεις: «- Άει σιχτήρ, κι εσύ, κι οι Κρόνιοι ανθρωποθυσιαστές που βρίσκονται από πίσω σου!»

Άρα, γιατί σιώπησαν σε τέτοιο βαθμό οι δικοί μας; από φόβο («των ιουδαίων») ;

Μπά, δεν νομίζω. Από σκοπιμότητα το κάνανε. Μόνο που κι εδώ θέλει πολλή κουβέντα το γιατί ακριβώς.

. . . . . . . . . . .

Η δεύτερη διαπίστωση: ότι πράγματι υπάρχουν τέτοια σχέδια· καί δή με μακροχρόνιες συνέπειες, τις οποίες εξ αρχής δεν πιάνει το μάτι σου. Πάντως, ενός κακού δοθέντος, μύρια έπονται.

Νά, ας πούμε η επιβολή της «ΠΔ» ως ιερού βιβλίου της Ορθοδοξίας: συνέπειες αυτού του με το στανιό δόγματος υπήρξαν τόσο ο (ούλτρα φιλοϊουδαϊκός κλασικός) προτεσταντισμός, όσο καί πχ ο τεκτονισμός· όπου, σ’ αυτόν τον τελευταίο, όλη του η παραμυθολογία τριγυρνάει γύρω από τον ναό του «Σολομώντα» καί τον υποθετικό αρχιτέκτονά του, κάποιον Χιράμ Αμπίφφ. Κι όπου υποδέχονται τους νεοφώτιστους «πιστούς» με τη Βίβλο ανοιγμένη σε συγκεκριμένη σελίδα της «ΠΔ». Διότι, λέει, η «ΠΔ» είναι κοινή σε όλες τις «αβρααμικές» θρησκείες.

Εάν, όμως, τα χριστιανικά έθνη της Δύσης ΔΕΝ υιοθετούσαν την «ΠΔ» ως ιερό βιβλίο, αναρωτιέται κανείς αν καλά-καλά θα υπήρχε τεκτονισμός!!!… με ό,τι συνεπάγεται αυτό!

. . . . . . . . . . .

[Κυρίως, όμως, αγγλίτσα καί ηπαπάρα δεν θα έβρισκαν πρόθυμους πράκτορες γιά τα συμφέροντά τους, ώστε να μπορούν να κάνουν τον υπόλοιπο κόσμο «ώπα!». Θα είχαμε γλυτώσει από καμπόσους πολέμους καί κάμποσες σφαγές, ευνοούντες/-σες τα κωλολεφτά καί τα κωλοσυμφέροντα των Αγγλοσαξόνων, δηλαδή.

Κι αν ο χαρακτηρισμός «πράκτορες» ξυνίζει στους τέκτονες, θα τους πω μονάχα το εξής: γιά κάποιον ορθόδοξο χριστιανό, αφεντικό του είναι το πατριαρχείο στημΜπόλιν, με τον Βοθρολυμαίο – είτε του αρέσει του χριστιανού αυτό, είτε του ξυνίζει. Γιά τους τέκτονες, τώρα, αφεντικό τους είναι η Μεγάλη Στοά του 1717 της αγγλίτσας – καί ο όπισθεν αυτής ευρισκόμενος «καθοδηγητής» βασιλικός θρόνος του Ηνωμένου Βασιλείου. Είτε τους αρέσει, είτε τους ξυνίζει.

Καί βλέπουμε καθαρά πως: οι «επαναστάτες» τέκτονες της εποχής του Μότσαρτ έκαναν μέν ώπα! όλη την Ευρώπη καί τους βασιλικούς θρόνους της, αλλά τον θρόνο της αγγλίτσας του κάνανε δύσοσμον αέρα στα τέτοια του – με το συμπάθειο.

Το έχω πεί: οι τέκτονες είναι μεν αρμοδιότητος παπάδων (ως σέχτα) καί αρμοδιότητος ψυχιάτρων (ευνόητο το γιατί! 🙂 ), αλλά το χειρότερο είναι πως αποτελούν την αιχμή του δόρατος του αγγλοφώνου ιμπεριαλισμού. (Κι αυτό ακριβώς μας ενδιαφέρει καί μας ζεματάει εμάς, ως Έλληνες. Όχι τα βαλσαμωμένα κοκκοράκια, ή τα κρανία με τους γλόμπους στη θέση των ματιών.)

(…Πράγμα, όμως, που ειρήσθω: αυτοί, που φωνάζουν: «- Φονιάδες των λαών, Αμέ-ρί-κάνοι!», δεν θέλουν να το βλέπουν ούτε στα όνειρά τους. Κι όταν τους λες τίποτε σχετικό, παρατηρούν το ταβάνι, να δούν αν είναι όμορφο! Δεν ξέρω αν σημαίνει κάτι αυτό! 🙂 )

Τέλος, καί δεν δέχομαι κουβέντα επ’ αυτών. Στη ρημαδοζωή αυτή, είσαι ό,τι επιλέξεις.]

. . . . . . . . . . .

Φυσικά, η υιοθέτηση της «ΠΔ» ως ιερού βιβλίου οδηγεί καί σε κάθε πιθανής μορφής έτερον καπέλλωμα. Μόνο που δεν θέλω να επεκταθώ. (…Αν καί με γαργαλάει να μιλήσω γιά μόνιμη, διαχρονική «θρησκευτική» …ασυλία ατόμων, που κανονικά δεν θά ‘πρεπε να την είχαν. Κάτι σαν την αισχρή «ασυλία» των εγχωρίων πωλητικάντηδων, δηλαδή.)

. . . . . . . . . . .

Επισήμανση καί διαπίστωση τρίτη: ότι η καλύτερη περίπτωση, γιά να περάσεις στον λαό ό,τι θέλεις, είναι να είσαι απόλυτος εξουσιαστής του! Αλλά, ακόμη αν δεν είσαι εσύ ο τέρμα επάνω άρχοντας, γιά να περάσεις την άποψή σου στο πόπολο, αρκεί να προσεταιριστείς τον άρχοντα! (Τί να παιδεύεσαι, τώρα, με λαϊκά κινήματα; να προσπαθείς να πείσεις τον πάσα έναν -το κάθε «Ζό», δηλαδή- καί να περιμένεις αποτέλεσμα;… Ποιός ζή, ποιός πεθαίνει με δαύτα!)

Εντάξει, αυτή είναι αρχή με διαχρονική ισχύ· αν καί οι λαϊκές επαναστάσεις μπορούν ν’ ανατρέψουν κάποιον, που κάθησε στην καμπούρα του λαού – ή τους νόμους του. (Σε απλούτερη περίπτωση, προλαβαίνει καί τον παίρνει ο Χάρος. Αν καί, όπως επισημαίνει ο Τσιφόρος στις «Σταυροφορίες» του, πολλές φορές ο λαός νοσταλγεί …τον προηγούμενο!) Ωστόσο, τουλάχιστον όσο ζή ο δικτάτωρ, ο λαός τρώει το κλύσμα καί υποφέρει.

Ακόμη χειρότερα είναι όταν το κλύσμα το τρώς σιγά-σιγά καί γλυκά-γλυκά, σχεδόν ανεπαίσθητα. Νά, γιά παράδειγμα, δύο όχι μανάβηδες του Πέραν, αλλά κοτζάμ πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως (Νεστόριος, Σέργιος Α’) απεδείχθησαν ψιλοαιρετικοί. (Νομίζω υπάρχουν κι άλλοι, αλλ’ ας μην επεκταθούμε.) Ποιοί; Οι ίδιοι οι επικεφαλής της Ορθοδοξίας!!! Αλλά, γιατί να εκπλησσόμαστε; ο «πανθρησκειαστής» Βοθρολυμαίος, τί το διαφορετικό πράττει σήμερα;

Μπερδεγουέη: οι δύο προαναφερθέντες λεβέντες, Συριακής καταγωγής. Ο Βοθρολυμαίος, από Ίμβρο. Σας θυμίζουν κάτι αυτά τα μέρη; Καί δεν εννοώ ευχάριστες αναμνήσεις από καλοκαιρινές διακοπές! 🙂

Να τελειώσω την αναφορά στους επικεφαλής άρχοντες (κοσμικούς, ή θρησκευτικούς), με το ότι στους δέκα πρώτους χριστιανικούς αυτούς αιώνες (άντε, στους …δεκάμιση!) πρόλαβαν κι έγιναν δύο εκκλησιαστικά «Σχίσματα»!!! Αμφότερα «εκ των άνω», όχι προερχόμενα από λαϊκό κίνημα.

. . . . . . . . . . .

Τέταρτον: τα μητριαρχικά ιερατεία δεν έδρασαν στα φανερά.

Ο (προφανής) λόγος, είναι πως ο χριστιανισμός εξ αρχής απέκλεισε τις γυναίκες από ιέρειες. (Τους επέτρεψε μονάχα να γίνονται άντε, μέχρι διακόνισσες -τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, σήμερα όχι- καί καλόγριες.) Βέβαια, σήμερα κάτι Αγγλικανοί καί λοιποί τις ξαναβάλανε στο ιερατείο· καί βέβαια, ο καλός Θεός έπλασε δύο φύλα, άρα καί οι γυναίκες δικαιούνται ιερωσύνης κανονικώτατα – όπως κάποτε. Αλλά, όλοι αυτοί οι προτεστάντες αυθαιρετούν. (Αν μή τί άλλο, όσα κάνουν, δεν είναι κοινής αποδοχής.) Κι όσον αφορά την Ορθοδοξία καί τις Οικουμενικές Συνόδους, είναι σαφώς αιρετικοί.

Ο …λόγος του λόγου, είναι πως ο χριστιανισμός, ως «αρσενική» θρησκεία (μάλλον γεροντοκρατική, πιό σωστά) απέκλεισε οποιαδήποτε αναφορά στη «Μεγάλη Μητέρα» των παλαιών θρησκειών. Την οποία «Μεγάλη Μητέρα» κατά κάποιο τρόπο δογματικώς την «εξόρισε» στον ουρανό, βάζοντας τώρα πιά την Παναγία να κουβαλάει τον παλιό εκείνον συμβολισμό.

[Αν καί η Παναγία ουσιαστικώς κουβαλάει τον συμβολισμό της θεάς Αθηνάς· τώρα, γιατί καί πώς καί τί λεπτομέρειες κι από πού προκύπτει ότι η θεά Αθηνά μπορεί να επωμιστεί -καί- τον ρόλο μητέρας, μή ρωτάτε. Δεν θα επεκταθώ, διότι με την κουβέντα αυτήν θα γεράσουμε!

Δεν θα μιλήσω ούτε καί γιά το αν τέτοιες δογματικές δομήσεις έλαβαν χώραν στην Ορθοδοξία, επειδή στο λαϊκό ασυνείδητο ήταν βαθειά ριζωμένες κάποιες παλιές αντιλήψεις, άρα επήλθε συμβιβασμός, κτλ κτλ. Άμα θέλετε βαθειά έρευνα επ’ αυτών, ψάξτε εσείς.]

Επίσης, ένας άλλος κρυμμένος λόγος, είναι πως ο χριστιανισμός επέβαλε -καί πάλι, μή ρωτάτε γιατί· έχει να κάνει με την πνευματική ανέλιξη του ανθρωπίνου είδους– την αναίμακτο θυσία. (Εντάξει, το Πάσχα εμείς οι Ελληνάρες του δίνουμε καί καταλαβαίνει! Άλλο αυτό! 🙂 ) Που σημαίνει, ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί αίμα στις τελετουργίες του ούτε γι’ αστείο. Όμως, οι γυναίκες έχουν περίοδο…

…Κι άμα μας προκύψει (αν επιτρεπόταν, δηλαδή) καμιά ορθόδοξη ιέρεια, που όμως στα μουλωχτά να είναι ιέρεια της «Μεγάλης Μητέρας», καί χρησιμοποιήσει το αίμα της περιόδου της σε τελετουργίες, τί κάμνωμεν; Ά;

Ακόμη χειρότερα, με όλ’ αυτά τα: «σώμα καί αίμα Χριστού», σκέψου νά ‘μπαιναν απ’ το παράθυρο στην Ορθοδοξία τίποτε Βακχίδες! Εκεί να δείς Κρονολατρεία, έστω κι …επετειακή!… Να μαστουρώνουν, να σκοτώνουν, καί να τρώνε ωμούς ανθρώπους!!! (Βλέπε Ορφέα. Σάμπως οι τελετές του βουντού περνάνε σχετικά ανώδυνα, μονάχα με μαστούρα, ή έχουν κι άλλα – που δεν μας τα λέει ο κινηματογράφος; ) Δεν θέλω ούτε να σκέπτομαι τις συνέπειες.

Οπότε, οι γυναίκες αποκλείονται διά ροπάλου από ιέρειες της Ορθοδοξίας, καί τέλος.

. . . . . . . . . . .

Τώρα, βέβαια, άμα συνηθίσεις στο γλυκό, δεν το κόβεις εύκολα! 🙂 Είναι δυνατόν τα μητριαρχικά ιερατεία να δρούσαν τόσους αιώνες, αλλά να σταμάτησαν, επειδή ήρθε κάποιος χριστιανισμός; Σαφώς όχι!

Συνέχισαν να δρούν. Αλλά …ιεροκρυφίως. Πιθανώτατα κρυμμένα υπό τη μορφή επιρροής ισχυρών γυναικών (συζύγων, παλλακίδων… ακόμη καί -γιατί όχι;- πορνών) επάνω σε ισχυρούς άντρες άρχοντες. Μόνο που, όπως έγραψε κάποτε κι ο Ροΐδης, τέτοιες μελέτες (γιά τέτοια δύσκολα καί με έλλειψη αρκετών τεκμηρίων ιστορικά αντικείμενα, δηλαδή) είναι προσιτές «…εις μόνους τους διδάκτορας καί τους σκώληκας των βιβλιοθηκών»! Ημείς, καί ως μή ακαδημαϊκοί ιστορικοί της καριέρας, δεν διαθέτομεν τέτοιες πολυτέλειες χρόνου, να διώχνουμε σκουλήκια απ’ τα βιβλία! 🙂

Μία καί μοναδική φορά σ’ όλη αυτή την περίοδο έδρασε ένα (ας το πούμε λιγάκι καταχρηστικώς) γυναικείο ιερατείο στα φανερά· αλλά κι αυτό όχι στην Ελλάδα, όχι στη Μ. Ασία, καί όχι Κρόνιο. Ήταν ευεργετικό, τήρησε καί δίδαξε την Ιατρική καί τη Βοτανολογία των αρχαίων Ελλήνων ιατρών, καί μάλιστα τη δίδαξε στα πανεπιστήμια! Είναι οι περίφημες «Κυρίες του Σαλέρνο»!

Στον ύστερο Μεσαίωνα, όμως, χάθηκε κι αυτό απ’ το προσκήνιο.

(επόμενο)

Εξισλαμισμοί Ελλήνων – 4β

16 Σχόλια

(προηγούμενο)

. . . . . . . . . . .

Συνεχίζουμε την περιήγηση στο Κρονοπερίβολο με τα μπουμπούκια του των χριστιανικών αιώνων.

. . . . . . . . . . .

iv. Αιρέσεις

Οι αιρετικοί σκάσανε μύτη από τις πρώτες κιόλας μέρες, που η έκφραση «χριστιανική θρησκεία» απέκτησε κάποιο νόημα.

Το θέμα, όμως, δεν είναι να βγάλουμε τον χάρακα καί να μετρήσουμε πόσο μεγάλο λάθος έκανε ο καθένας· αυτή η δουλειά ήδη έγινε από άλλους – κι όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να ψάξει τα πρακτικά των Οικουμενικών Συνόδων. (Καί γενικώτερα, τα οποιαδήποτε «επίσημα» κείμενα της Ορθοδοξίας, που αναιρούν αιρέσεις.)

Το θέμα είναι: γιατί εμφανίστηκαν οι αιρετικοί – καί δή, ευθύς εξ αρχής;

. . . . . . . . . . .

Αν κοιτάξουμε σημερινά κοινωνικά ανάλογα, ως προς το πού καί πότε μαζεύεται πλήθος ατόμων -καί γιατί-, θα διαπιστώσουμε πως:

  • μαζεύονται γιά δύο (κύριους) λόγους, το χρήμα καί τη δόξα (αυτοπροβολή),
  • μαζεύονται κατά κανόνα γύρω από κάτι καινούργιο – από πχ κόμμα, έως πχ άθλημα.

Το χρήμα, ευνότητο γιατί. Η δόξα (αυτοπροβολή), πάλι, συνήθως υποκρύπτει αίσθημα κατωτερότητας, οπότε σου λέει: «- Να πάω κάπου, όπου θα γίνω απολύτως αποδεκτός-ή!». (Έ-χμ… όλο λέω πως δεν γνωρίζω από Ψυχολογία, καί όντως δεν γνωρίζω, αλλά όλο κι αναγκάζομαι να μπλέκομαι στα χωράφια της! Ελπίζω μόνο να μην κάνω τραγικά λάθη σε όσα γράφω.)

Το «κάτι καινούργιο», τώρα, οφείλεται στο ότι θεωρητικά όλοι έχουν ισότητα πλεονεκτημάτων απέναντι σ’ αυτό (όπως πχ σε κάτι τηλεπαιχνίδια με μαξιλαρομαχίες, ξέρω ‘γώ, όπου δεν μετράνε σωματότυπος παικτών, ηλικία, κτλ), άρα μπορούν να διακριθούν, άρα αργότερα να γίνουν «χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη» (γειά σου μεγάλε Παλαιέ με τα ρητά σου!), άρα να επιβάλουν τους κανόνες τους καί μόνον αυτούς, καί -συνεπώς- να ικανοποιηθεί ο (αρρωστημένος) εγωϊσμός τους στο έπακρο. Τώρα, βέβαια, οι πιό πονηροί κοιτάνε ν’ ανέβουν στην κορυφή όχι απλά από εγωϊσμό, αλλά καί γιά υλικό όφελος (παραδάκι).

Παραδείγματα μας δίνει άφθονα η εγχώρια κοινωνία (τρομάρα της!) των τελευταίων 50 ετών:

  • Ξημέρωσε μιά μέρα, που όλοι ξύπνησαν «αντιστασιακοί».
  • Ξημέρωσε μιά μέρα, που όλοι ακούγαν αντάρτικα τραγούδια.
  • Ξημέρωσε μιά άλλη μέρα, που όλοι ακούγαν ρεμπέτικα (καί τρέχαν να κολλήσουν σε «κομπανίες»).
  • Ξημέρωσε μιά άλλη μέρα, που όλοι άρχισαν να μπλέκονται με τη ρόκ μουσική (κι έσπευδαν να ενταχθούν σε «σχήματα»).
  • Ξημέρωσε ακόμη μία μέρα, που όλοι ξύπνησαν …σοσιαλιστές.
  • Ακόμη άλλη μία μέρα ανέβηκε ψηλά ο Ήλιος, κι όλοι ξύπνησαν …έμπειροι οικονομολόγοι καί βετεράνικα σαΐνια της Γουώλλ Στρήτ.
  • Άλλες χαρμόσυνες ημέρες ξημέρωσεν ο Θεός, κι όλοι μου γίναν κομπιουτεράδες …βιολόγοι… ειδικευμένοι μηχανικοί / οπαδοί της «πράσινης ανάπτυξης» καί των ανεμογεννητριών… κι όποια άλλη μαλακία θες.

Ή, ‘ξέρω ‘γώ, διαδίδεται ότι ξεκινάει πρωτάθλημα στο νέο άθλημα «ούρησις εις μήκος» (δηλαδή, ποιός θα κατουρήσει πιό μακριά), καί σπεύδουν όλοι να κάνουν ομάδες, να βρούν χορηγούς, να φέρουν συμβόλαια απ’ την τηλεόραση (κάτι μου λέει πως μεγαλύτερη τηλεθέαση θα έχει το γυναικείο πρωτάθλημα του είδους! καρα-lol!!!), κτλ.

Τώρα, βέβαια, αυτά τα …σοβιέτ των αυθορμήτων μαζικών λαϊκών συνελεύσεων, όπου όλοι βλέπουν φώς καί μπαίνουν («- Κι εγώ, ρέ παιδιά! Κάντε λίγο χώρο!»), δεν κρατάνε πολύ. Σύντομα ξεχωρίζουν αυτοί, που -καλώς, ή κακώς- πάνε στην κορυφή… οι ομάδες, μετά τον πρώτο χρόνο ξεχωρίζουν σε Α’ καί Β’ Εθνικής… καί ούτω καθ’ εξής. Οι δέ ανοητώτεροι (πχ οι …βετεράνοι της Γουώλλ Στρήτ) την τρώνε από πίσω (με το συμπάθειο) καί πάνε σπίτι τους σα δαρμένα σκυλιά.

. . . . . . . . . . .

Επανερχόμενοι στους αιρετικούς, διαπιστώνουμε πως όντως, αρκετούς τους τράβηξε το «καινούργιο» της νέας θρησκείας, καί πήγαν να κάνουν τον μάγκα – όσο τα πράγματα ήταν ρευστά, βέβαια. Μόνο που αυτό ίσχυε γιά τους πρώτους δύο, άντε τρείς, άντε τέσσερεις αιώνες μΧ. Όπως καί όσον αφορά την αυτοπροβολή των αυτοκλήτων αυτών «φιλοσόφων» του (τότε ενιαίου) χριστιανισμού. (Ποιός ξέρει; μπορεί το νέο θρησκευτικό ρεύμα αρκετοί απ’ αυτούς να το βλέπανε σαν πνευματική πρόκληση, σαν ίδρυση νέας φιλοσοφικής «σχολής»· κάπως έτσι.)

Όπως καί το παραδάκι, στο οποίο είχαν συνηθίσει ν’ αρμέγουν από τους «πιστούς» οι διάφοροι αγύρτες «ιδρυτές θρησκειών» των τελευταίων αιώνων της Ρωμαϊκής παρακμής. (Βλέπε σημερινούς αυτόκλητους «γκουρού», που σέρνουν πίσω τους πλήθος Δυτικών ηλιθίων.)

Διότι, μετά έχουμε την εξής ιδιομορφία: ο χριστιανισμός γίνεται η επίσημη κρατική θρησκεία!

Προσέξτε! Όχι απλά «κρατούσα» θρησκεία, όπως είναι στο δικό μας Σύνταγμα. (Δηλαδή: πίστευε ό,τι θες, ελεύθερα· ως κράτος, απλά κρατάμε το ορθόδοξο εορτολόγιο γιά τις αργίες.) Αλλά Η θρησκεία, η μία καί μοναδική! Από την οποία πάσα παρέκκλιση απαγορεύεται καί τιμωρείται… ενδεχομένως καί με θανατική ποινή!

Τί σημαίνει αυτό;

Σημαίνει πως ο αιρετικός της εποχής εκείνης εξ αρχής γνωρίζει ότι δεν μπορεί να επιβάλει τους κανόνες του, ακόμη κι αν τον ακολουθεί πολύς κόσμος. Μόνον αν γίνει (ή είναι ήδη) αυτοκράτωρ μπορεί. (Συγκρατήστε το αυτό, γιά παρακάτω.) Επίσης, η μία καί μοναδική θρησκεία, από την οποία η παρέκκλιση τιμωρείται (κτλ), δεν ήταν φαινόμενο μόνο του 4ου αιώνα μΧ. Ήταν φαινόμενο καί των τριών προηγουμένων αιώνων (με αντεστραμμένους τους ρόλους θυτών καί θυμάτων, εννοείται), όπου πλήθος χριστιανοί πλήρωσαν με τη ζωή τους την αντίθεσή τους στις θρησκευτικές πρακτικές της Ρώμης! Άρα, υπήρχε παγιωμένη μιά «αναγκαστική» ατμόσφαιρα απόλυτης υπακοής στο κράτος, ακόμη καί σε καθαρά υποκειμενικό θέμα, όπως το θρησκεύεσθαι. (Τότε, βέβαια, δεν το βλέπανε ως καθαρά υποκειμενικό.)

Άρα, γιατί ξεκινάει ο αιρετικός να λέει τα δικά του; σε τί ελπίζει;

Στο χρήμα, δεν ελπίζει. Στη δόξα (αυτοπροβολή / υστεροφημία), δεν ελπίζει. (´Αντε, λιγάκι.) Τότε;

Όπως το βλέπω, μονάχα σ’ ένα πράγμα: στο να φτιάξει δικόν του πολυπληθή «στρατό» οπαδών, ώστε μιά μέρα να καταλάβει την εξουσία!

Κι εννοείται, με τους δικούς του κανόνες…

…τους Κρόνιους!

. . . . . . . . . . .

Στην προηγούμενη ενότητα, είδαμε επιτροχάδην την καταγωγή δύο από δαύτους· δεν νομίζω, όμως, ότι χρειάζεται να ψάξουμε περισσότερο.

. . . . . . . . . . .

v. «Μέγας» Θεοδόσιος καί «ΠΔ»

Ετούτος εδώ ήταν από τα παιδιά, γιά τα οποία οι γονείς σου σου έλεγαν να μην τα κάνεις παρέα! lol!!!

(Μισ)Άνθρωπος με πολλά ελαττώματα, κυριώτερα των οποίων δύο: ότι ήταν όχι απλά «κρύπτο», αλλά ούλτρα Κρόνιο κατακάθι· καί ότι μισούσε θανάσιμα τους Έλληνες καί κάθε τί Ελληνικό. (Έμ;! Απολύτως εξηγήσιμο, δεδομένου του τί ήταν αυτός…) Τα πιό γνωστά του κατορθώματα ήταν η μαζική σφαγή των Θεσσαλονικέων (με δράστες τους Γότθους μισθοφόρους του, προγόνους των σημερινών Γερμανών – τί πρωτότυπο;!), καθώς καί η εντολή: «Ες έδαφος φέρειν!» γιά όλα τα αρχαία ιερά προσκυνήματα, Ελληνικά καί Ρωμαϊκά (ναούς, μαντεία, κτλ)… η οποία εντολή, όσο φρικαλέα κι αν φαντάζει, ήταν απλά το κερασάκι σττην τούρτα ενός πλήθους άλλων παρομοίων δικών του εντολών, που προηγήθηκαν – μέσα στα δεκαέξι χρόνια που αυτοκρατόρευσε.

[Ειρήσθω, βεβαίως, ότι αυτή η μαζική σφαγή ήταν καθαρή Κρόνια ανθρωποθυσία (σαν τη μεταγενέστερη, του καί …αγιοκαταταχθέντος Ιουστινιανού – μην παραλείψετε να του ανάψετε κανα κερί αυτουνού, εσείς με τα κομποσχοίνια!) – κι όλοι, όσοι πάτε να την εξωραΐσετε κάπως (ως δήθεν αναγκαστική στρατιωτική πράξη καταπνίξεως στασιαστών), άντε καί σιχτήρ!]

Βέεεεβαιααααα!!!… Ενώι ήδη ο χριστιανισμός ήταν η επίσημη κρατική θρησκεία, ενώι (όπως είπαμε) ο χριστιανισμός -ως η μοναδική κρατική θρησκεία- δεν διαδέχθηκε καμμία θρησκεία Διός καί 12 θεών / θεαινών, αλλά τον Sol Invictus, το παλιοτόμαρο το πείραζαν τα αρχαία Ελληνικά ιερά!!!!!

Όμως, έχει διαπράξει καί χειρότερα.

«- Χειρότερα από μαζική δολοφονία, ρέ Εργοδότη; Πάς καλά; Τί είναι χειρότερο από τον φόνο;»

Χμ… Βασίμως υποθέτω ότι χειρότερο αδίκημα / αμάρτημα από τον φόνο είναι η άνευ λόγου στέρηση της ελευθερίας ενός ατόμου, ιδίως της πνευματικής.

. . . . . . . . . . .

Εκείνο το κατόρθωμα του παλιανθρώπου, που δεν είναι γνωστό, αλλά μάλλον τυγχάνει μέγιστης σημασίας, είναι η επιβολή με το στανιό της «ΠΔ» στον «ιερό κανόνα» (δηλαδή στο σύνολο των «επισήμως» αποδεκτών καί εγκεκριμένων από την Εκκλησία ιερών βιβλίων) του χριστιανισμού.

…Ο Ιερώνυμος (άγιος γιά τους Δυτικούς, όσιος γιά μας – δεν πήρε …προαγωγή ακόμη! 🙂 ) μετέφραζε (κατά παραγγελία του τότε πάπα Ρώμης Δαμάσου Α’) την Καινή Διαθήκη στη λαϊκή λατινική γλώσσα της εποχής του, όθεν καί Vulgata (Βουλγκάτα) η -φιλολογική / ιστορική- ονομασία της μετάφρασης αυτής. Είχε, λοιπόν, σχεδόν τελειώσει το έργο του, όταν μπούκαραν κάτι υπηρέτες στο σκριπτόριο (το γραφείο του, δηλαδή), καί αδειάσανε κάτι τσουβάλια με παπύρους.

«- Τ’ είν’ αυτά, ρέ παιδιά;», ρώτησε ο Ιερώνυμος.

«- Ο αυτοκράτωρ (δηλαδή, ο Θεοδόσιος) διέταξε να μεταφράσεις καί την Παλαιά Διαθήκη!», απάντησαν οι υπηρέτες.

«- Μά, η ΠΔ δεν έχει σχέση με τον χριστιανισμό!», διαμαρτυρήθηκε (καί ορθώτατα!) ο Ιερώνυμος.

«- Μπάρμπα, σκάσε καί γράφε! Διαταγή!», απάντησαν οι υπηρέτες. «Εμείς δεν ξέρουμε τίποτε! Είμαστε από χωριό!»

Ο Ιερώνυμος, όμως, τελικώς δεν υπάκουσε, απ’ όσα γνωρίζω. Μάζεψε τα μπογαλάκια του καί την πίκρα του, κι έφυγε. Νομίζω δεν έφυγε μόνος του, αλλά τον σουτάρανε εκτός Ρώμης με εντολή αυτοκράτορα· κάτι σαν ημιεξορία, δηλαδή. Αυτά δεν τα ξεκαθαρίζει η Γουΐκι, αλλά πιστεύω ότι τα έχει απαντήσει η ιστορική έρευνα.

. . . . . . . . . . .

Οπότε, μην τρέχετε οι καλοθελητάδες ν’ αποδείξετε ότι η «ΠΔ» είναι παιδαγωγός εις Χριστόν. Δεν είναι. Τί παιδαγωγία να προσφέρουν, τάχα, οι κόρες του Λώτ, ή οι στρατιωτικές απειλές των ιουδαίων εναντίον μας;

Κι όπως μπήκε η «ΠΔ» με τσαμπουκάδικη διαταγή στον ιερό κανόνα, έτσι καί μπορεί να βγεί: κλωτσηδόν! Δεν χρειάζεται προς τούτο καμμία σύγκληση Οικουμενικής Συνόδου, δηλαδή. (Εμείς επιβάλλεται να το κάνουμε αυτό, κι οι Δυτικοί ας κάνουν ό,τι γουστάρουν.) Την «ΠΔ» θα την κρατήσουμε μονάχα ως πολύτιμη (το τονίζω) πηγή πληροφοριών. Αλλά, ως επίσημο θρησκευτικό βιβλίο της Ορθοδοξίας, τσού!

Μιά τέτοια πράξη, δηλαδή διαγραφή της «ΠΔ» από τον ιερό κανόνα, πιθανώτατα θ’ αποτελέσει την αρχή ξεκαθαρίσματος της σκουριάς καί της σαπίλας από τη νοητική σφαίρα των σημερινών Ελλήνων.

Ώστε, κάποια μέρα, να βρούμε τον πραγματικό εαυτό μας.

. . . . . . . . . . .

Τις (τρομερές) συνέπειες της εντολής αυτής του Θεοδοσίου (γιά την εισαγωγή της «ΠΔ» στον ιερό κανόνα) θα τις συζητήσουμε στο τέλος της όλης ενότητας γ’. Πάντως, βλέπετε καθαρά τη διαφορά του τί μπορεί να πετύχει η «λαϊκή επανάσταση εκ των κάτω», δηλαδή η απόκτηση οπαδών / παραστρατού από έναν αιρετικό (ή ακόμη καί …ιδιοκτήτη ΠΑΕ!), καί η επιβαλλόμενη αυτοκρατορική εντολή «εκ των άνω»: η πρώτη, όχι πολλά πράγματα· η δεύτερη, σχεδόν τα πάντα – αν καί ο οργισμένος λαός μπορεί να τ’ ανατρέψει όλα.

Επειδή, όμως, στην εποχή μας δεν πολυβλέπω πλήθος οργισμένου λαού, να προσέχετε τί ψηφίζετε! Διότι, είδατε: η …απροσεξία έφερε τα ΓΑΠατα, τα Αλεκσάκια, καί τα κουκλοχαιρετάκια. Με όλες τις συνέπειες.

. . . . . . . . . . .

Κλείνουμε την υποενότητα με κάτι εύθυμο – καί ψιλοσχετικό.

Ο Εμμανουήλ Ροΐδης, κάπου μέσα στην περίφημη «Πάπισσα Ιωάννα» του, αναφέρεται στα τρία παροιμιώδη «κακά»: πύρ, γυνή, θάλασσα. Ωστόσο συμπληρώνει (με δηλητηριώδες χιούμορ!) ότι ο άγιος Ιερώνυμος, στην Βουλγκάτα του, «ήτις μισεί τας περιφράσεις» (δηλαδή, κυριολεκτεί), τα τρία αυτά «κακά» τα αναγράφει ως: «ignis, mare, et os vulvae». Παναπεί: φωτιά, θάλασσα, καί …το στόμα του μ@υνιού!

🙂 🙂 🙂

. . . . . . . . . . .

vi. Εικονομαχία

Ακόμη μία περίπτωση ξεκάθαρης επιβολής εκ των άνω Κρονίων διαταγμάτων, με «ιδεολογικό» πρόσχημα. Στην περίπτωση αυτή, το πρόσχημα ήταν ότι ο λαός το παράκανε με την προσκύνηση των εικόνων στις εκκλησίες, διότι πολλοί έπαιρναν κομμάτια των εικόνων (ή ξύνανε τη μπογιά τους), ειδικά των θαυματουργών, γιά φυλαχτά. Ο πραγματικός λόγος, όμως, ήταν πως, αφ’ ενός η χριστιανική θρησκεία, τόσο στο πνευματικό μέρος, όσο καί στο λατρευτικό, όσο καί στο υλικό (ναοί, αγιογραφίες, κτλ), προσανατολιζόταν πλέον προς τις καλύτερες στιγμές της αρχαίας Ελλάδας! Δες, γιά παράδειγμα, τις αγιογραφίες της μονής του όρους Σινά, η οποία (λόγωι απόστασης από τημΜπόλιν) δεν επηρεάστηκε από την Εικονομαχία: οι καλύτερές τους είναι συνέχεια της «νατουραλιστικής» απεικόνισης (δηλαδή: απεικόνισης του αντικειμένου, όπως ακριβώς είναι στην πραγματικότητα) των πορτραίτων του Φαγιούμ. Καθαρή αρχαία Ελλάδα, δηλαδή!

[Ειρήσθω, ότι με τον Χριστό καί τα αρχαία ιερατεία, δηλαδή στο υψηλώτατο επίπεδο, μεσολάβησε κάτι σαν πρωτόκολλο παράδοσης-παραλαβής. Καμμία βία, καμμία επιβολή! (Ας όψονται, όμως, οι τραχείς Ρωμαίοι καί οι Κρόνιοι.) Επίσης, οι αρχαίοι ημών όχι μόνο περίμεναν τον Ερχόμενο, αλλά είχαν προετοιμάσει λεπτομερώς μέχρι καί το λατρευτικό μέρος της νέας ( ; ) θρησκείας – πχ τη μορφή του ναού! (Στον δρόμο, βέβαια, τα πράγματα τελικώς πήραν άλλη τροπή.)

Αυτά που λέω, τα έχω ψάξει εις βάθος και είμαι απόλυτα σίγουρος γι’ αυτά· μόνο που δεν θα τ’ αναπτύξω εδώ.]

Στο μεταξύ, η Εικονομαχία κράτησε περίπου ενάμιση αιώνα (150 χρόνια), κατά την οποία βασίλευσαν αυτοκράτορες όχι Έλληνες. (Τουλάχιστον, όχι στο 100%.) Ίσαυρος ο ένας, Χάζαρος ο άλλος, Αρμένιος ο παράλλος,… καί δέ συμμαζεύεται. Όλοι αυτοί ζήλεψαν τη δόξα του Ακχενάτεν, καί δίχασαν τον λαό τους ενόπλως. Όμως, ίδια συμπεριφορά δείχνει ίδια καταγωγή.

Χρειάστηκε η επέμβαση της (σκληρής, ως χαρακτήρα – τύφλωσε τον ίδιο τον γυιό της!) αυτοκράτειρας Ειρήνης της Αθηναίας, ώστε να επιτευχθεί η πρώτη αναστήλωση των εικόνων. (Η Εικονομαχία διεξήχθη σε δύο φάσεις.) «Αθηναίας», έ; γιά σκεφθήτε…

Το χαριτωμένο ( ; ) είναι ότι η Εκκλησία, γιά όλη αυτή την ιστορία, κάθησε κι έγραψε υβριστικούς γιά τους …Έλληνες ψαλμούς, οι οποίοι ψελνόντουσαν κάθε πρώτη Κυριακή της Σαρακοστής («Κυριακή της Ορθοδοξίας»)!!! Κρόνιοι ξένοι αυτοκράτορες δίχασαν κι έσφαξαν κόσμο γιά τις εικόνες, οι από μακρού χρόνου θρησκευτικώς ανενεργοί Έλληνες έφταιγαν! Τί να πείς!… (Τίποτε· μόνον ότι οι Κρόνιες δυνάμεις ποτέ δεν έπαψαν να δρούν υπογείως.)

Ευτυχώς, τουλάχιστον στην Εκκλησία της Ελλάδος σταμάτησαν αυτά τα κόπρανα να ψέλνονται εδώ καί πολλά χρόνια.

. . . . . . . . . . .

(επόμενο)

Εξισλαμισμοί Ελλήνων – 4α

10 Σχόλια

(προηγούμενο)

. . . . . . . . . . .

[Διακόπτοντας τη ροή του κειμένου· χάριτας έχω στον Διηνέκη, γιά τη διόρθωση που μου υπέδειξε.

Ένα μυαλό (το δικό μου), το ίδιο χειμώνα-καλοκαίρι… 🙂 Άλλως τε, σε τόσο όγκο γραπτών, είναι αρκετά πιθανό να εισχωρήσει καί το λάθος. Καί, ως έφα η Λέηντη Άντζελα (…απόλυτα σωστά, όμως!) : «Ουδείς άσφαλτος!»

Αλλά, το θέμα δεν είναι να γράφω όμορφα κι ευανάγνωστα γραπτά· το θέμα είναι: με αφορμή αυτά, οι αναγνώστες μου να ψάχνουν καί παραπέρα

καί να σκέπτονται.]

. . . . . . . . . . .

γ. Η Κρόνια δραση στους αιώνες 1ο έως 10ο μΧ

Περνάμε, πλέον, στους χριστιανικούς αιώνες.

Εδώ, θα ρίξουμε μιά ματιά στο τί συνέβη, δηλαδή στο πώς έδρασαν τα Κρόνεια (καί ίσως καί τα μητριαρχικά) ιερατεία από την αρχή της χριστιανικής χρονολογήσεως (από το ανύπαρκτο «έτος 0»), μέχρι περίπου το 1,000 μΧ, την εποχή του Βασιλείου Β’ Βουλγαροκτόνου.

Επειδή, όμως, αναγκαστικά θα χώσουμε μαχαίρι στην πληγή καί θα ρίξουμε κι αλάτι από πάνω χωρίς έλεος, θα παρακαλούσα να μή μου λέει ο καθένας τη γνώμη του γιά θεολογικά ζητήματα, ή να προσπαθήσει να με διορθώσει.

  • Καί διότι (επαναλαμβάνω!) δεν θεολογώ· απλώς, αφηγούμαι (κι όσο μπορώ συντόμως) ιστορικά γεγονότα.
  • Καί διότι, αν αρχίσουμε τέτοιες κουβέντες, θα χρειαστούμε δέκα ζωές να συζητάμε – που δεν τις διαθέτουμε.
  • Καί διότι αυτά τα θέματα τα έχω ψάξει εξονυχιστικώς εδώ καί δεκαετίες. Δεν περίμενα ούτε τους «Ελληνοκεντρικούς αρχαιόθρησκους», ούτε τους «γεροντάδες», ούτε τον οποιονδήποτε να μου μάθουν γράμματα.

Μιά που τους ανέφερα: να (μή) με συμπαθάνε, αλλ’ αμφότεροι είναι ημιμαθείς. Νά, ως παράδειγμα, στις διαμάχες τους δεν είδα ποτέ αναφορά στον Sol Invictus· καί να σκεφτεί κανείς, ότι μέσα σ’ αυτή την κρατική θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, θρησκεία που κράτησε «επισήμως» 112 χρόνια (τα μετά το 325 μΧ παράλληλα με τον χριστιανισμό – αν υποτεθεί ότι η «επίσημη» αρχή του τελευταίου ως κρατικής θρησκείας υπήρξε η Α’ Οικουμενική Σύνοδος), πρόλαβαν να γεννηθούν καί να πεθάνουν άνθρωποι, που τη θεώρησαν ως πατρογονική τους!

Καί επικαλούμαι ημιμάθεια, διότι ΔΕΝ θέλω να υποθέσω -αν καί με γαργαλάει εντόνως- ότι αυτή η γηπεδική (καί νηπιακού επιπέδου) ατμόσφαιρα: «χριστιανισμός εναντίον αρχαίας Ελλάδας»… μαύρο εναντίον άσπρου (χωρίς ενδιάμεσα γκρίζα, ή χρώματα)… συντηρείται επίτηδες εκατέρωθεν… καί έξωθεν. (Λες καί δεν έχουμε άλλα προβλήματα να λύσουμε, καί μας έμεινε το ποιός έχει δίκιο στα της θρησκείας! Σα να μας τρώει ο κώλος μας κάθε φορά, γιά να διχαζόμαστε!)

Στο κάτω-κάτω, μπορεί εγώ να εκφράσω εδώ πέρα απόψεις θεωρούμενες ως αιρετικές, αλλά δεν είμαι επικεφαλής Οικουμενικής Συνόδου, ν’ αλλάξω το δόγμα. (Άρα, η γνώμη μου στα ζητήματα αυτά δεν μετράει «επισήμως» – έτσι κι αλλοιώς.) Επίσης, πρίν ο οποιοσδήποτε διορθώσει εμένα στα της Ορθοδοξίας, ας κοιτάξει πρώτα να συμμαζέψει τους «πανθρησκευτιστές» μεγαλορασοφόρους, σε στύλ Βοθρολυμαίου.

. . . . . . . . . . .

Οπότε, όσα (λέω πως) γνωρίζω (σε κάθε θέμα, με το οποίο έχω καταπιαστεί συστηματικώς), τα γνωρίζω άριστα. Καί γιά όσα δεν γνωρίζω, λέω ένα ειλικρινές: «- Δεν γνωρίζω!» 🙂

Οπότε (δίς), τί μπορείτε εσείς να κάνετε (κι εγώ μαζί σας!), ώστε να σχηματίσετε έγκυρη γνώμη γιά τα της θρησκείας των Ελλήνων, αν σας ενδιαφέρει τόσο πολύ αυτή; Απλούστατα, να διαβάσετε όσα περισσότερα σοβαρά βιβλία (ιστορικά καί θεολογικά) επί του θέματος μπορείτε!

Ελπίζω, μονάχα, το ταπεινό μου ιστολόγιο να σας δώσει αφορμές να ξεσκονίσετε καμιά βιβλιοθήκη!

. . . . . . . . . . .

i. Το «καπέλλωμα»

Εμείς οι Έλληνες, έχουμε ένα μεγάλο ελάττωμα. Γιά την ακρίβεια, έχουμε πλείονα του ενός· έχουμε καμπόσα (εμφανή ακόμη κι από την εποχή των αρχαίων ημών), αλλά αυτό είναι από τα πιό τρανταχτά:

Μιλάμε πολύ!

Όταν, λοιπόν, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, γεννήθηκε ο Χριστός – καί τα υπόλοιπα της ζωής Του απάνω-κάτω τα ξέρετε. Έλα, όμως, που την έλευση του Χριστού την είχαν προείπει τα αρχαία ιερατεία μας!…

Οι πιό γνωστές σήμερα προφητείες περί ελεύσεως Χριστού είναι της Σίβυλλας της Κύμης (δεύτερος αξιόλογος σχετικός σύνδεσμος), αν καί η σχετική (επίμονη, όμως!) παράδοση είναι μόνο προφορική· δηλαδή, δεν έχουμε γραπτά, που να επιβεβαιώνουν ότι πράγματι προφήτευσε περί Χριστού. (Οι γραπτές προφητείες της κάηκαν σε μιά πυρκαϊά του 83 πΧ. Βολικό γιά μερικούς, δε λέω.) Ωστόσο, οι προφητείες της Κυμαίας Σίβυλλας δεν πρέπει να ήταν το μόνο σχετικό «πακέτο»· πρέπει να υπήρχαν κι άλλα παρόμοια – καί τόσα πολλά, που όλα τα Ελληνικά ιερατεία περίμεναν το γεγονός αυτό. (Αλλοιώς, αν ήταν ψευδοπροφήτες, έπρεπε να το κλείσουν το μαγαζί – διότι, αργά ή γρήγορα, θα τρώγαν ξύλο απ’ τους πιστούς, αν «δεν τα λέγαν καλά τα γράμματα».) Πράγμα που οδήγησε…

…σε μιά πρακτική εφεύρεση, ώστε να βρεθεί επακριβώς η στιγμή της -τότε μελλοντικής- γέννησης του Θεανθρώπου: τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων!!! (Ακριβώς αυτό που διαβάσατε! Μην εκπλήσσεστε καθόλου!)

. . . . . . . . . . .

[Δεν θ’ αναλύσω εδώ το γιατί λέω κάτι τέτοιο. Μην ξεχνάτε, όμως, την επιστημονική καί τεχνολογική μου κατάρτιση!… που σημαίνει, ότι δεν μιλάω στον αέρα.

Με την «τυφλή» υπόθεση, λοιπόν, ότι υπάρχει κι άλλο κομμάτι του ΜτΑ, το μεγαλύτερο, που δεν έχει βρεθεί ακόμη, καί που δείχνει καί τις κινήσεις των λοιπών ορατών με μόνο το μάτι πλανητών του Ηλιακού μας Συστήματος, τότε ο συλλογισμός μου ισχύει απόλυτα. (Αν όχι, τότε δεν ισχύει· αλλά, κάτι μου λέει πως το ένστικτό μου δεν λαθεύει.) Πού βρίσκεται αυτό; Χμ… αν δεν το τσούρνεψε κανένας Κουστώ καί μετά δεν το θάψανε σε τίποτε μυστικά υπόγεια οι …«διακριτικοί αγοραστές» πελάτες του, τότε βρίσκεται ακόμη στον βυθό των Αντικυθήρων.

Σημειώστε πως, μαζί το κομμάτι που λείπει, πρέπει στον βυθό της θάλασσας να βρίσκεται καί η καλίμπρα του ΜτΑ. Τ’ είν’ αυτό, τώρα; Να γνωρίζετε πως, ένας μηχανισμός τέτοιας πολυπλοκότητας, πάντα χρειάζεται καί συνοδευτικό εργαλείο ρυθμίσεων. Αυτό ακριβώς είναι η καλίμπρα. (Βέβαια, δεν περιμένω από τους «επίσημους» αναλυτάδες του ΜτΑ τόσο καλή αναλυτική σκεπτική ικανότητα, γι’ αυτό καί δεν θα δήτε πουθενά γραμμένα τέτοια πράγματα γιά τον ΜτΑ· κι ας -μή- με συμπαθάνε! 🙂 )

Σημειώστε, τέλος, πως το θέμα του ΜτΑ είναι λίαν επικίνδυνο, γι’ αυτό καί δεν επεκτείνομαι δημοσίως.

Γιατί;

Διότι, γιά να έρθει στον κόσμο ένα τέτοιο άτομο, σαν τον Χριστό, πρέπει να τηρηθούν κάποιες συνθήκες… όχι μονάχα υπερκόσμιες, αλλά καί στο φυσικό πεδίο. Εννοώ εδώ κάποιες πολύ συγκεκριμένες θέσεις των άστρων (επιβεβαίωση: μάγοι εκ Περσίας)…

…Τις οποίες θα έδειχνε καθαρά το καντράν του ΜτΑ. (Εξ ού καί οι αναφορές του ΜτΑ στους μεγάλους αθλητικούς αγώνες -Ολύμπια, Ίσθμια, Νέμεα, Πύθια- γιά τον ακριβή προσδιορισμό του έτους· λες καί δεν ξέρανε οι αρχαίοι ημών να μετράνε τετραετίες, κι έπρεπε να τους το πεί το μηχανάκι!)

Αν, όμως, καθήσω καί σας πω δημοσίως χαρτί καί καλαμάρι τί καί πώς (κι όχι μόνον εγώ, αλλά ο καθένας που θα μπορούσε να δεί τη «μεγάλη εικόνα»), τότε 1000% οι πληροφορίες αυτές θα χρησιμοποιηθούν γιά τη γέννηση του μαϊμού ατόμου, που είναι γνωστό από τις παραδόσεις ως «Αντίχριστος». Μην ξεχνάτε, άλλως τε, πως σήμερα οι γεννήσεις μπορεί να είναι χρονικώς καθορισμένες στον απόλυτο βαθμό: μιά έγκυος, που είναι να γεννήσει πχ στις 30 Αυγούστου το απόγευμα, μπορεί να καταναγκαστεί (ιατροφαρμακευτικώς) να γεννήσει στις 29, στις 11:02′ το πρωΐ ακριβώς, ή στις 5 Σεπτεμβρίου στις 03:12′ ακριβώς, ξέρω ‘γώ.

Νά γιατί πρόκειται γιά ούλτρα επικίνδυνο θέμα.]

. . . . . . . . . . .

Επανερχόμαστε.

Προσωπικώς, καί παρά τις ολοφάνερες λαθροχειρίες διαφόρων πονηρών στα Ευαγγέλια, έχω πειστεί πως ο Χριστός ήταν πραγματικό πρόσωπο, κι όχι «ηλιακός μύθος» καί τα ρέστα που λέγονται. Γιατί; Διότι, βλέπετε, αγαπάει ο Θεός τον κλέφτη, αλλ’ αγαπάει καί τον νοικοκύρη! Έτσι, των πονηρών τους ξέφυγαν κάτι «λεπτομέρειες», όπως το βάπτισμα. Το θεώρησαν ανώδυνη πληροφορία καί το προσπέρασαν. Όμως, αυτές ακριβώς οι «λεπτομέρειες» δείχνουν: καί το ότι ο Χριστός πράγματι υπήρξε, καί το ότι ήταν Ελληνικής καταγωγής. Όθεν, κάτι ιστορίες, όπως πχ η δήθεν «περιτομή Ιησού Χριστού» καί τα ρέστα, είναι ψευδεπίγραφες καί παρέμβλητες.

Κοινώς, ένα ευθύ καπέλλωμα μιάς καθαρά Ελληνικής υπόθεσης.

Ειδικά γιά το βάπτισμα: πότε είχαν οι ιουδαίοι βάπτισμα σε ύδωρ, ως θρησκευτικό τους έθιμο / δρώμενο; Ποτέ!

Αντιθέτως, βάπτισμα σε ύδωρ εμείς οι Έλληνες έχουμε τουλάχιστον από την εποχή του Αχιλλέα!!!

Έτερη απόδειξη (προσωπικώς, έχω πειστεί) γιά την ύπαρξη / Ελληνική καταγωγή του Χριστού είναι το περιστατικό με τους Έλληνες, που πήγαν να Τον συναντήσουν. Τώρα, βέβαια, πέσαν καί οι σχετικές σάλτσες (ότι, δηλαδή, αυτοί οι Έλληνες πήγαν να προσκυνήσουν σε ιουδαϊκή γιορτή!), αλλά αυτοί οι λεβέντες δεν ήταν τυχαίοι! Δεν ήταν, δηλαδή, τίποτε λιανέμποροι της ψαραγοράς, που πήγαν να παζαρέψουν με τον Πέτρο καί τον Θωμά τιμές χονδρικής γιά τα ψάρια της Τιβεριάδας.

Τί ήταν, επομένως;

Αντιπρόσωποι του τότε Ελληνικού ιερατείου! Αυτό ακριβώς συνάγεται, καί τίποτε άλλο. Γιατί, δηλαδή, θα πήγαιναν οι όποιοι Έλληνες να συναντήσουν κάποιον τρεχαγύρευε ιουδαίο -φημισμένον, ή όχι- που τριγυρνούσε σε κάποια διεθνώς ασήμαντα εβραιοχώρια της περιοχής; (Τώρα, βέβαια, το τί συζητήθηκε μεταξύ τους, μή ρωτάτε. Καί να υπήρχαν τεκμήρια -γραπτά, ή της προφορικής παράδοσης-, …σωστά μαντέψατε: «εξαφανίστηκαν»!)

Κι άλλη τέτοια συνάντηση, χρόνια πιό πρίν, με τους μαθητές του Ιωάννη του Βαπτιστή, που ρώτησαν τον Χριστό: «- Εσύ είσαι ο Ερχόμενος, ή άλλον περιμένουμε;» (Εκεί, ο Χριστός απαντάει -σύμφωνα με το χειρόγραφο- αρκετά εγωϊστικά, σε στύλ: «- Δεν βλέπετε, που κάνω θαύματα;» Αλλά, είπαμε, λαθροχειρίες.)

. . . . . . . . . . .

Συμπερασματικώς: άπαντα τα Ελληνικά ιερατεία περίμεναν τον Ερχόμενο. Μόνο που -ως Ελληνάρες- άνοιξαν πολύ το στόμα τους… άρχισαν να λένε δεξιά-αριστερά, ότι περιμένουν κάποιον Υιό Θεού, που θα τους επανορθώσει τη θρησκεία εν όψει Εποχής των Ιχθύων, κτλ κτλ. Κι έτσι, πρώτοι οι ιουδαίοι έσπευσαν να καπελλώσουν ( = οικειοποιηθούν στον απόλυτο βαθμό) τον Ερχόμενο καί τα έργα του.

[Εξ ής ενέργειας καί όλα τα ανυπόστατα: «περιτομές», παρουσίες «στον ναό» (του Σολομώντος, εννοούν – καί, πραγματικώς, του Κρόνου· τά ‘παμε, κανένας ναός δεν χτίζεται προς τιμήν του …πολιτικού μηχανικού που τον έφτιαξε, ούτε του χρηματοδότη), «- Ουκ ήλθον καταλύσαι, αλλά πληρώσαι!», καί τα ρέστα.]

Μην ξεχνάτε, ότι την εποχή εκείνη οι ιουδαίοι γνώριζαν άπταιστα Ελληνικά· Αλεξάνδρεια, γάρ. (Της οποίας η μεγάλη βορειοανατολική συνοικία, η Δέλτα -από το γράμμα του αλφαβήτου- ήταν αμιγώς ιουδαϊκή!!!) Άρα, με τη δύναμη της Ελληνικής γλώσσας καί κουλτούρας μπορούσαν «να παίζουν μπάλλα» εύκολα σε τέτοια θέματα.

. . . . . . . . . . .

Δεν θα επιμείνω στο κεφάλαιο αυτό. Θα πω μόνον ότι πρέπει να δούμε:

  • Την καταγωγή πλήθους αγίων των πρώτων χριστιανικών αιώνων.
  • Την καταγωγή του πλήθους των αιρετικών, οι οποίοι πάλι έσκασαν μύτη από τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες.

Ειδικά γιά τους πρώτους, στα συναξάρια ( = τα βιβλία με τις βιογραφίες των αγίων) έχει κολλήσει η βελόνα του πικάπ: «εξ Εβραίων», «εξ Εβραίων», «εξ Εβραίων»… Όσο γιά τους δεύτερους, όρεξη νά ‘χεις να ψάχνεις! Δες, όμως, ως παράδειγμα την καταγωγή του Νεστορίου, ή του «Γνωστικού» Βασιλείδη: κατάγονται από τα ήδη γνωστά μας λημέρια…

. . . . . . . . . . .

Τελειώνοντας την ενότητα, θεωρώ πως πρέπει να σας ανακοινώσω κι ένα θέμα καθαρά υπό έρευνα – καί σαφώς με μή κατασταλαγμένα συμπεράσματα:

Υποψιάζομαι πως ο Χριστός δεν έφερε τίποτε καινούργιο. Απλούστατα, ξαναέβγαλε στην επιφάνεια (από αραχνιασμένα καί σκουριασμένα μπαούλα των ιερατείων μας) τον ΠΑΝΑΡΧΑΙΟ «τρόπο» του έθνους μας να καταλαβαίνουμε / προσεγγίζουμε τον Θεό καί το Σύμπαν. Τίποτε το διαφορετικό. Σα να έβγαλε απ’ τα μπαούλα άφθαρτο, καθαρό, απαστράπτον χρυσάφι, κληρονομιά από προγόνους μας, καί μας το έδειξε.

Έβγαλε, δηλαδή, ξανά στην επιφάνεια αυτό, που εμείς οι Έλληνες γνωρίζουμε ενστικτωδώς πως κατείχαμε κάποτε (πολύ πίσω στον χρόνο), καί που ψάχνουμε να κατανοήσουμε ξανά στην εποχή μας, αλλά δεν πολυκαταφέρνουμε: το να βρούμε ποιά ακριβώς είναι η ουσία της Ορθοδοξίας, δηλαδή. (Μ’ άλλα λόγια, αισθανόμαστε πως κάτι εξακολουθεί να μας διαφεύγει με την Ορθοδοξία· κάτι, που δεν έχει καμμία σχέση με την τυπολατρεία.)

Τώρα, βέβαια, η Εκκλησία υποστηρίζει πως ο χριστιανισμός ήταν -στην εποχή της δημιουργίας του- κάτι τελείως καινούργιο, που δεν είχε καμμία σχέση με τον αρχαίο κόσμο· αντιθέτως, ερχόταν σε απόλυτη αντίθεση καί καταργούσε τις πρό Χριστού «πλάνες» της «ειδωλολατρείας». Επίσης, αν θεωρεί σωστό το να εκπέσει η διδασκαλία του Χριστού σε σκέτη τυπολατρεία με κεριά καί λιβάνια…

…Εντάξει, δεν έχω αντιρρήσεις! Εγώ ούκ ήλθον γιά να χαλάσω καρδιές …καί μαγαζιά! 🙂

. . . . . . . . . . .

Υστερόγραφο στην ενότητα:

Τόσο ο Χριστός, όσο καί ο Βούδδας, γεννήθηκαν μέσα σε τελείως ξένο (καί κομματάκι εχθρικό) περιβάλλον, με τριγύρω άτομα χαμηλής (έως ανύπαρκτης) πνευματικότητας. Οι δέ διδασκαλίες αμφοτέρων εξέπεσαν σε τυπολατρεία.

Τυχαίο;

Δεν θα τό ‘λεγα.

. . . . . . . . . . .

ii. «Απόστολος» Φαύλος

Είναι φανερό πως δεν τον πάω, έ; 🙂

Καί πώς θα μπορούσα να χωνέψω ένα άτομο, που -άκουσον! άκουσον!- τολμάει να λέει πως οι βαπτισμένοι Έλληνες δέχθηκαν με το βάπτισμα …πνευματική περιτομή!!!!! (Εδώ τα λέει αυτά. Βάλε, αναγνώστη μου, αναζήτηση στη σελίδα γιά «περιτ», καί θα το διαπιστώσεις.) Από εκεί καί μετά, ό,τι καί να είπε, τρώει ένα Χ καί ακυρώνεται τελείως.

[Βέβαια, είπε καί ωραία πράγματα, η κουφάλα. Του το αναγνωρίζω αυτό!

Πχ ότι όποιος αγαπάει τη γυναίκα του, είναι σα ν’ αγαπάει τον εαυτό του (αν κι εγώ τις ερωμένες μου τις αγάπησα γι’ αυτό που είναι αυτές, όχι επειδή μου μοιάζανε! 🙂 ), κι ότι αν δεν έχω αγάπη, είμαι απλά κύμβαλο που κάνει φασαρία.

Ναί, τά ‘πε, αλλά έχει φάει άκυρον μή αναιρέσιμο.]

Χώρια η θρησκεία του καί η καταγωγή τουόπερ έδει δείξαι. (Τα κολλητηλίκια του με τους Ρωμαίους άρχοντες, κτλ κτλ, τα έχω μεν ακουστά, αλλά εδώ τα προσπερνώ.)

Ετούτος εδώ ανεδείχθη μέγας παπατζής του ιουδαϊκού καπελλώματος, καί δή σε πρακτικό επίπεδο! Όχι μονάχα λεκτικό καπέλλωμα, σε στύλ: «- Αυτή η φράση των Ευαγγελίων εννοεί αυτό, κι όχι το άλλο, που νομίζεις!» (σπόρ, στο οποίο διέπρεψαν οι αιρετικοί), αλλά καί πρακτικό· με την επιχείρηση προσηλυτισμού στη «νέα» θρησκεία των Ελλήνων πρώτα-πρώτα των ιουδαίων ομοφύλων του (είναι γνωστό πως κήρυσσε σε συναγωγές)…

…με σκοπό να την οικειοποιηθούν, καί στο εξής να την καθορίζουν αυτοί (το ιερατείο τους, δηλαδή) κατά το δοκούν.

Ευτυχώς, το κόλπο δεν έπιασε· οι δικοί μας διείδαν τον κίνδυνο εγκαίρως. Καί οι μέν λαϊκοί τον έκραξαν (ακόμη καί σε κάτι χωριά Γ’ Εθνικής, ονόματι Λύστρα καί Δέρβη), το δέ ιερατείο έσπευσε …να καπελλώσει τον καπελλωτή! (Αν νομίζετε πως ο Διονύσιος ο Αρειοπαγίτης ήταν κανένας χαζός, θα έλεγα πως πρέπει ν’ αναθεωρήσετε.)

. . . . . . . . . . .

Γιά να μή μακρηγορούμε:

  • Οι Επιστολές του Φαύλου, ως κείμενο, εδώ.
  • Μιά ψιλοανάλυσή τους, εδώ.

Και ο χάρτης των περιοδειών του Φαύλου, από εδώ (εικόνα απο το ίδιο λήμμα της Γουΐκι γιά τον Φαύλο – πολύ κάτω καί δεξιά), τον οποίο ανεβάζω ως έχει (κι όχι σε υπέρθεση με τους δικούς μας), διότι με τα πολλά χρώματα θα μπλέξουμε:

Κάπου έχει ένα λαθάκι τονισμού: δεν είναι «Τραλλείς», αλλά Τράλλεις. (Τραλλείς / Τραλλιέων είναι οι κάτοικοι της πόλης αυτής, των Τράλλεων.) Ωστόσο, δεν είναι αυτό το σημαντικό. Το σημαντικό (καί αρκετά ανησυχητικό) στον χάρτη είναι το πού βρέθηκαν τόσες ιουδαϊκές συναγωγές στην Ελλάδα, καί ποιός επέτρεψε την ίδρυσή τους;!

Αυτό, βέβαια, ήταν ένα από τα τεράστια λάθη του Αλέκου καί των Επιγόνων. (Γιάαααα κοιτάξτε βόρεια στον χάρτη, όπου αναφέρει την Αμφίπολη!!! Συναγωγή εκεί πάνω; Γιατί; Τί δουλειά είχε; ) Εντάξει, όμως, έχουν ένα ελαφρυντικό: μετά τις κατακτήσεις του Μ. Αλεξάνδρου καί την εισροή του Περσικού χρυσού στην Ελλάδα, οι Έλληνες τό ‘ριξαν στην παλαβή. Γλέντια, όργια, διασκεδάσεις, κατ’σ(ι)ό. Πχ παρατήσαν τα χωράφια, διότι περισσότερα λεφτά βγάζανε ως διδάσκαλοι της (τότε, διεθνούς γλώσσας) Ελληνικής στην Αλεξάνδρεια. Δεν είναι ν’ απορεί κανείς, που καί το θρησκευτικό συναίσθημα της εποχής του Αισχύλου υποχώρησε (αντιθέτως, επεκράτησε ο κοσμοπολιτισμός), καί ήρθαν οι Ρωμαίοι καί μας κατέκτησαν – γιά να το ρίξουν κι αυτοί στην παλαβή, αμέσως μετά. (Κακές παρέες!… Ας πρόσεχαν! lol!!!)

. . . . . . . . . . .

[Γενικώς, όμως, στο συγκεκριμένο θέμα θα βρώ ακόμη μία αφορμή, να συμφωνήσω απόλυτα με τον Παλιούρα: δεν μας φταίει (τόσο πολύ…) κανένας Φαύλος καί κανένας ξένος – Κρόνιος, ή μή. Φταίνε πρώτα καί κύρια τα εγχώρια Ζά.

Διότι, θα το πω… κι ας ξυνίσουν όσο θέλουν μερικοί: η αρχαία μας θρησκεία, όποια κι αν ήταν αυτή, τερματίστηκε τη στιγμή που ο Μέγας Αλέξανδρος αξίωσε να τον προσκυνήσουν ως ζώντα θεό. Δεν μας φταίει (τόσο πολύ) ο κάθε Μέγας ( ; ) Θεοδόσιος, δηλαδή – παρά το ότι, αν τον έβρισκα μπροστά μου τον συγκεκριμένον, θα τον παλούκωνα. Τώρα, βέβαια, αν η μετάβαση στον χριστιανισμό χρειάστηκε κάπου επτά αιώνες, από τότε που ο Αλέκος τον ψήλωσε τον αμανέ… Ποιός σας είπε πως οι ιστορικές καί κοινωνιολογικές αλλαγές γίνονται σ’ ένα 24ωρο;

Καί γιά τον ίδιο λόγο, δηλαδή τα καμώματα του Αλέξανδρου, τερματίστηκε καί ο διοικητικός τρόπος της αρχαίας Ελλάδας! Πώς; Πχ, τσακωνόντουσαν η Αθήνα με την Κόρινθο. Ποιός έπρεπε να λύσει τη διαφορά; ο Αλέξανδρος. Πού βρισκόταν ο Αλέξανδρος; κάπου στην Ασία. Έ, λοιπόν, έναν μήνα να πάει το -εμπιστευτικό- γράμμα, κι έναν ακόμη να έρθει η απάντηση, καταλαβαίνετε! (Με τις φρυκτωρίες πχ, μπορούσαν μεν να καθαρίσουν το ταχυδρομείο αυτό σε μία εβδομάδα το πολύ· αλλά το γράμμα δεν μπορούσε να μείνει εμπιστευτικό, όντας μεταδιδόμενο με μέσον σε πάγκοινη οπτική πρόσβαση.) Καταλαβαίνετε άριστα, πιστεύω, το γιατί σήμερα συνηθίσαμε να περιμένουμε να βγάλουμε άσπρα μαλλιά, προκειμένου να καταδεχθεί το Ντοβλέτι ημών -το Δημόσιο, ντέ!- να μας απαντήσει!

Από τότε κρατάει αυτό το χούϊ.]

. . . . . . . . . . .

Βλέπουμε ξεκάθαρα πού πήγε (καί ξαναπήγε) ο Φαύλος, γιά να επανενεργοποιήσει Κρόνιους πυρήνες! «Επαν»ενεργοποιήσει, διότι ο κοσμοπολιτισμός τους έπιασε κι αυτούς· όχι μόνον εμάς. (Το παραδάκι, η τεμπελιά, το φαγοπότι, τα γ@μήσια είναι τρομερά ευχάριστα πράγματα, ώστε να μπορείς εύκολα να τους αντισταθείς. Μόνο φανατικοί μπορούν εύκολα. Οι υπόλοιποι, οι …φυσιολογικοί, Κρόνιοι-ξεκρόνιοι, δεν μπορούμε χωρίς προσπάθεια! lol!!!)

Κι όχι μονάχα ο κοσμοπολιτισμός, αλλά γενικώτερα ο Ελληνικός τρόπος τά ‘χε πιάσει, τα Κρονάκια: απαιτεί ολόκληρη διδακτορική διατριβή (μή σου πω καί περισσότερο) το πώς κατάφεραν οι ραββίνοι να ξαναφέρουν πίσω στο μαντρί του ιουδαϊσμού τους εξελληνισμένους ιουδαίους της Αλεξάνδρειας!

[Κι ακόμη μία διατριβή, τώρα που το αναφέραμε: του γιατί δεν κατορθώσαμε να ξεπατώσουμε άπαξ διά παντός τους Κρόνιους καί την Κρόνια νοοτροπία τα χρόνια εκείνα.]

Δεν χρειάζεται να προσθέσουμε έτερόν τι.

. . . . . . . . . . .

iii. Οι επτά Εκκλησίες της Αποκάλυψης

Οφείλω να ξεκινήσω με την παρατήρηση πως ο Ιωάννης είναι σαφέστατα πρώτα Έλλην / Ελληνιστής φιλόσοφος, καί μετά Ευαγγελιστής. Τολμώ, δέ, να πω, ότι είναι Πλατωνιστής.

[Καί …καθαρευουσιάνος γιά την εποχή του! Διότι τον περίφημο αριθμό 666 δεν τον αναγράφει ως στ στ στ’, αλλά ως χξστ’… ενώι το αριθμητικό σύστημα είχε ήδη αλλάξει επί Ήρωνος του Αλεξανδρέως, κάπου 150 χρόνια πρίν τον Ιωάννη. Αλλιώς, με το παλιό αριθμητικό σύστημα -της εποχής του Περικλή- δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί το οδόμετρο, εφεύρεση επίσης του Ήρωνα.]

Όταν, λοιπόν, το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο αρχίζει με τη φράση:

Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ λόγος.

Καταλαβαίνεις ότι έχεις να κάνεις με γραπτό λόγο, που «πάλλεται» σε αρκετά επίπεδα ταυτόχρονα· άρα, πρέπει να έχεις καί το μυαλό / την εμπειρία, ώστε να τα πιάσεις αμέσως αυτά τα πολλαπλά παράλληλα νοήματα!

Διότι, «λόγος»:

  • είναι η ομιλία,
  • είναι η αναλογία, καί μάλιστα η χρυσή αναλογία, καί μάλιστα κατά μεγάλη συνεκδοχή το Σύμπαν· επίσης συνεκδοχικώς, ο Θεός (που έφτιαξε το Σύμπαν) καί ειδικά ο Χριστός,
  • είναι η αρμονία.

(Υπάρχουν κι άλλες έννοιες της λέξης, πχ ο συλλογισμός – αλλά μάλλον δεν κολλάνε εδώ, γι’ αυτό δεν τις αναφέρω.)

Καταλαβαίνει κανείς πως εδώ τα πράγματα δεν είναι παίξε-γέλασε! Αυτά είναι καθαρά Πλατωνικά κόλπα… κι αν νομίζει κανείς, ότι μπορεί εύκολα να διαβάσει καί να κατανοήσει τέτοια κείμενα, επειδή απλά ξέρει αρχαία (ακόμη καί κατέχοντας πτυχίο κλασικού φιλολόγου), διαπράττει ένα μικρό λαθάκι! 🙂

[Ο όντως Μέγας Βασίλειος το είχε πεί καθαρά: οι αιρετικοί περιπίπτουν σε αιρέσεις, διότι ακριβώς είναι ανελλήνιστοι! Φαντάσου, τώρα, να βάλεις ημιβάρβαρον, να κατανοήσει φιλοσοφικά Ελληνικά κείμενα – πολλώι δέ μάλλον κείμενα (πχ Ευαγγέλιο κατά Ιωάννην) με λεπτές θρησκευτικές έννοιες!]

. . . . . . . . . . .

Αυτός, λοιπόν, ο μαθητής του Χριστού, ή -έστω- κάποιος μαθητής δικός του, συνέγραψε την περίφημη Αποκάλυψη!… (Ορίστε το κείμενο· συν σχετική ατελέστατη παρουσίαση, η οποία αναφέρεται σε σειρά ντοκυμανταίρ του αρχείου της ΕΡΤ – διά τα περαιτέρω.) Ένα κείμενο, που δύο χιλιετίες μετά εξακολουθεί να συγκλονίζει δικαίους καί αδίκους. (Χωρίς, όμως, οι όποιοι μελετητές του να έχουν καταλάβει απολύτως το πλήρες νόημά του· αυτό εξακολουθεί να διαφεύγει από τους πάντες.)

Στο κείμενο, τώρα, ο Ιωάννης δίνει εντολή να σταλούν τα γραπτά του σε επτά Εκκλησίες της Μ. Ασίας (δηλαδή, στις χριστιανικές κοινότητες σε αντίστοιχες πόλεις), τις αναφερόμενες καί ως Επτά Εκκλησίες της Αποκάλυψης

(Ο χάρτης από το λήμμα της Γουΐκι, πάλι γιά να μή μπλέξουμε με τον δικό μας χάρτη.)

…λέγοντας ότι είδε σε όραμα επτά λυχνίες, αντίστοιχες με επτά αστέρια καί επτά αγγέλους, καί στο κέντρο τους μιά μορφή «σαν άνθρωπο», αλλά τρομερά, εκτυφλωτικά λαμπερή, την οποία έπεσε καί προσκύνησε. Κι αυτή η μορφή του είπε να μή φοβάται, διότι -του είπε εμμέσως, πλήν σαφώς- πως είναι ο Χριστός.

. . . . . . . . . . .

Μας βάζει σε απορίες κι ερωτηματικά η θέση των εκκλησιών αυτών. Διότι, αφ’ ενός δεν μπορούμε (τουλάχιστον εύκολα) να θεωρήσουμε τον (Πλατωνιστή…) Ιωάννη μέλος του Κρονείου ιερατείου της Μ. Ασίας· αφ’ ετέρου, όμως, όλες τους βρίσκονται μέσα στη σφηκοφωλιά, καί καμμία τους στην ηπειρωτική Ελλάδα!

Κάποιοι «ερευνητές» ερμήνευσαν την γεωγραφική αυτή κατανομή ως αντιστοίχιση των επτά Πλειάδων επί εδάφους, οπότε συνεπέραναν ότι η «κρυμμένη» ογδόη Πλειάς είναι η Πάτμος – όπου ο Ιωάννης συνέγραψε τα έργα του. (Η αντιστοιχία ισχύει, αν καί στο περίπου.) Κάποιοι το προχώρησαν αυτό, καί είπαν -επίσης στο περίπου- πως (το ίδιο συμβολικώς) έγιναν επτά Οικουμενικές Σύνοδοι… αλλά απομένει ακόμη μία, η Ογδόη, γιά να ολοκληρωθεί η Ορθοδοξία ως δόγμα καί να επικρατήσει παντού.

[Με την ευκαιρία, ένας άλλος συμβολισμός είναι οι νότες: Το διάστημα ογδόης στη μουσική είναι η ίδια ακριβώς νότα, αλλά στην αμέσως επόμενη -ή στην αμέσως προηγούμενη- σειρά διαδοχής στο τονικό ύψος.]

Άλλοι, πάλι, αντιστοίχησαν αυτές τις Επτά Εκκλησίες στα τσάκρας του ανθρώπου, καί είπαν πχ ότι η πυρπόληση της Αγίας Φωτεινής στη Σμύρνη το 1922 ήταν το κάψιμο της παρεγκεφαλίδας – καί γι’ αυτό από τότε η Ελλάδα βρίσκεται σε ανισορροπία. Μπορεί να ισχύει, μπορεί καί όχι. Προσωπικώς, όμως, τη θεωρώ πολύ τραβηγμένη αντιστοιχία αυτήν εδώ. (Δηλαδή, τί; μία από της Εκκλησίες της Αποκάλυψης είναι το μουλαντάρα τσάκρα, δηλαδή ο πισινός μας; Ας είμαστε λίγο σοβαροί.)

Βέβαια, παραμένοντας στον κύριο συμβολισμό των Εκκλησιών της Αποκάλυψης ως των Πλειάδων, η Μυθολογία μας είναι σαφέστατη: οι Πλειάδες (είναι χρήσιμο το εγκυκλοπαιδικό διάβασμα, λέμε, οπότε μην τεμπελιάζετε να μαθαίνετε νέα πράγματα! καρα-lol!!!) είναι κόρες του Άτλαντα, γυιού του Ποσειδώνα ( ; ) ! Οπότε, η υπόθεση αρχίζει να βρωμάει! (Του Ποσειδώνα γυιός ήταν, μωρέ, καί πήγε να πλακώσει στο ξύλο τον μπάρμπα του, τον Δία; Ή του Κρόνου, κι έπεσε -ακόμη μία…- επέμβαση στα χειρόγραφα; )

Πλήν όμως…

Το «μικρό προστατευτικό πεντάγωνο» σας το έδειξα εδώ. Το θυμίζω, όμως!

  • Η βόρεια δυτική κορυφή είναι η πραγματική θέση της Τροίας.
  • Η νότια δυτική, η Πάτμος.
  • Η επάνω-επάνω, είναι ακριβώς η Νίκαια της Βιθυνίας, στην ανατολική πλευρά της λίμνης, ένθα καί η Α’ Οικουμενική Σύνοδος. (Μήπως ο Μ. Κωνσταντίνος είχε -πλήν της βιασύνης, να συμμαζέψει τον Άρειο- κι άλλους λόγους να συγκαλέσει την Α’ Ο.Σ. εκεί; )

Γιά τις άλλες δύο κορυφές δεν γνωρίζω (ακόμη) σε τί αντιστοιχούν· μπορεί καί σε τίποτε. (Θυμηθήτε, πάλι, την «κουτσή πεντάλφα»: τρείς «νότες», δύο παύσεις.) Ωστόσο, βλέπουμε καθαρά μιά προσπάθεια -κατά κάποιο τρόπο- (επαν)»Ελληνοποιήσεως» των χώρων αυτών… αν υποτεθεί ότι έπεσαν ποτέ σε χέρια Κρονίων: Η «μαγαρισμένη» Τροία καίγεται, στην Πάτμο συγγράφεται η Αποκάλυψη (ίσως καί το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο), στη Νίκαια συγκαλείται η Α’ Οικουμενική Σύνοδος.

Πιθανόν έτσι να ερμηνεύονται καί οι Επτά Εκκλησίες: είτε ως «κέντρα αντίστασης» μέσα σε Κρόνια / μητριαρχική σφηκοφωλιά, είτε ως προσπάθεια επανακτήσεως / επαν-Ελληνοποιήσεως κάποιων πάλαι ποτέ σημαντικών πνευματικών κέντρων· γιά τα οποία, δυστυχώς, δεν έχουμε πληροφορίες γιά το τί κάνανε / τί σημασία είχαν σε εποχές περί τον Τρωϊκό. (Παρατηρήστε καί πως ούτε με την Τροία έχουν εγγύτητα, ούτε με τα νοτιοδυτικά Κρονο-Πελασγικά παράλια της Μ. Ασίας – Καρία, καί τα ρέστα.)

Συνεπώς, γιά (κρυπτο)Κρόνια κέντρα δεν τις βλέπω. Παρά ταύτα, παρέθεσα τη σχετική παρουσίαση, ώστε να συμβάλει ουσιαστικά στην όλη έρευνα.

. . . . . . . . . . .

(επόμενο)

Older Entries