Αρχική

Σύντομο – ο μπανανοπώλης

19 Σχόλια

arxigramma-sigmaίγουρα έχετε αναρωτηθεί (καί τό ‘χετε διατυπώσει μάλιστα) γιατί τόσο καιρό τον αφήνω ν’ αλωνίζει εδώ μέσα. Οκέϋ, ήρθε η ώρα να σας λύσω την απορία.

Υπάρχουν μερικοί λόγοι. Ο κυριώτερος είναι πως μας διαβάζουν καί νεαροί αναγνώστες. Λοιπόν, δεν θέλω με τίποτε, ειδικά στους νέους, το ιστολόγιο να βγάζει εικόνα καταστάσεων πχ «Αμμοθινών» καί «(νεο)Ελλήνων καφενείων», με τον απρόσιτο αρχηγό σε στύλ Μεγαλέξανδρου (με τους μπράβους τριγύρω), που -δήθεν- έχει επαφές καί γνωριμίες από μυστικές υπεροργανώσεις (καί …πεθαμένους) μέχρι κι εξωγήϊνους… οι οποίες επαφές του υπερμάστορα δήθεν θα σώσουν την Ελλάδα. Άπαγε της βλασφημίας! (Στο κάτω-κάτω, το ξέρω πως είμαι ασχημάντρας, αλλά όχι τόσο όσο οι εννοηθέντες κατά φαντασίαν τους «αρχηγοί» του …Ελληνισμού.)

Επομένως, όποιος βλέπει φώς καί μπαίνει, καλή ώρα όπως καί του λόγου του, καλώς μπαίνει καί καλώς εκφράζει το περιεχόμενο της γκλάβας του. Αρκεί να μην περνάει κάποια όρια. Γι’ αυτό έβαλα την επισκόπηση σχολίων πριν τη δημοσίευση, γιά τα ρημάδια τα όρια αυτά – κι ο δικός μας τα πέρασε σα γκαζωμένη Πόρσε: όλους τους έβγαλε εβραίους καί χαζούς. Χώρια τ’ άλλα τα κεχαριτωμένα του, περί Γερμανοτσολιάδων κτλ.

Εντάξει, προσφέρουμε καί τζάμπα ψυχοθεραπεία εδώ, αλλά άμα το παρακάνει ο τρελλός, υπάρχουν καί οι ενέσεις με το ηρεμιστικό. Καί οι «εφαρμοσταί πειθούς» (δηλαδής οι μπρατσαράδες που ακινητοποιούν τους ζωηρούς τρόφιμους του ιδρύματος), που θα τον βάλουν στο κλουβί του καί θα κλειδώσουν την πόρτα απέξω.

Εν πάσει περιπτώσει, ο μόνος υπεύθυνος γι’ αυτό το χάλι είμαι εγώ, καί σας ζητώ συγνώμη.

«- Κι αν είναι πράκτορας, ρέ Εργοδότη;»

Το σκέφτηκα κι αυτό, καί δή αμέσως, διότι:

  • Όντως τα πρακτόρια τριγυρνάνε στα ιστολόγια καί τα φόρα, γιά να επιβάλουν τεχνηέντως τον σκασμό σε αντίθετες απόψεις – καί την «αλήθεια» τους ως τη μόνη παραδεκτή, πολιτικής ορθότητος ένεκα. (Είτε πουλάνε τρέλλα καί χαλάνε κάθε σοβαρή συζήτηση, είτε όντως μεταχειρίζονται τον λόγο σαν ξίφος, καί τσουρουφλίζουν τα φτερά των ανετοίμων. Είπαμε: υπάρχουν καί νεαρά άτομα.)
  • Καί διότι έσκασε μύτη αμέσως μετά από κάποιους άλλους τυχαίους σχολιαστές της «μιάς φοράς», που πήγαν να μου πουλήσουν μυαλό.

Ωστόσο, αλεπουδιές στη γριά αλεπού δεν χωράνε. Όταν τα σημερινά πρακτοράκια άλλαζαν πάνες, εγώ ήδη είχα διαβάσει το εγχειρίδιο των Ιησουϊτών (κορυφαίοι προπαγανδιστές, οι λεβέντες), η δε αγαπημένη μου άμυνα απέναντι σε μυαλοπώλες είναι ο πάγος με θερμοκρασίες διαστημικού κενού. Εν άλλαις λέξεσιν: «Έτσι καί σε μυριστώ ότι πας να μου τη σπάσεις, ό,τι καί να πείς, σε γράφω κανονικά – καί χάσε όσο σάλιο θές».

Ένας άλλος λόγος που τον άφησα (ακόμη κι αν είναι πράκτορας), είναι πως ήθελα να δω πού θα το πάει.

 

Βέβαια, εδώ θα πεταχτεί κι ο καλοπροαίρετος χαζός, που θα με ρωτήσει αν είμαι δημοκράτης. Σαφώς καί δεν είμαι! Είμαι ολιγαρχικός, διότι το δικαίωμα δημοσίου λόγου πρέπει να το έχει κάποιος, αφού ήδη έχει κατακτήσει κάποια βασικά πολιτισμικά επίπεδα. Όταν, λοιπόν, βλέπω ότι η Ελλάδα πάει κατά διαόλου με δυόμιση εκατομμύρια πτυχιούχους (καί μη με ρωτήσετε πώς προκύπτει αυτός ο αριθμός – απλά κάντε πολλαπλασιασμό ενός μέσου όρου εισακτέων στα πανεπιστήμια από το 1975 μέχρι σήμερα, αν καί τα πτυχία καί του 1965 βρίσκονται ακόμη εν ζωήι, καί βγάλτε μιά λογική φύρα του πχ 20%), ε! δεν μπορώ να κάθομαι ν’ ακούω τις μαλακίες καί τις αγραμματωσύνες καί τις ανιστορησίες του καθενός, πτυχιούχου ή μή.

Εδώ, όμως, στο ιστολόγιό μου; Μά, σαφώς οι τακτικοί σχολιαστές έχουν ήδη κατακτήσει το δικαίωμα δημοσίου λόγου, οπότε δεν υπάρχει πρόβλημα. Καί τ’ αστεία τους θα γράψουν, καί τις χοντράδες τους, όλα εντάξει. Το ιστολόγιο ουδόλως εμποδίζεται να κάνει τη δουλειά του με τον τρόπο του. Καί, μέχρι στιγμής -ευτυχώωωως!-, τα σοβαρά άτομα το παίρνουν στα σοβαρά, τα δέ αλαφρά στ’ αστεία.

Στον πάγο, λοιπόν, ο λαϊκατζής, μέχρι νεωτέρας.

Καί ξανά συγνώμες.

 

Ποιός είμαι – ποιοί είστε

11 Σχόλια

arxigramma-Kοίτα να δείς, φίλε μου, που τόσα χρόνια πήρα φόρα καί θεωρώ κάποια πράγματα αυτονόητα… ενώ δεν είναι!

Κυρίες καί κύριοι, σήμερα θα εξηγηθώ. Αν μή τί άλλο, δεν είναι σωστό να παραμένουν παρανοήσεις στον αέρα, τη στιγμή που λέμε ότι πέρασε η εποχή των λόγων κι ήρθε η εποχή των έργων.

 

Η ιστορία του ιστολογίου ξεκίνησε τελείως στην πλάκα. Βέβαια, αισθανόμουνα την ανάγκη επικοινωνίας… να διατυπώσω γραπτώς καί δημοσίως τις απόψεις μου, καί με το δημόσιο γραπτό να βρω ομοϊδεάτες. Έστω, ακόμη κι εχθρικώς διακείμενους, αλλά ψαχνόμενους στα ίδια πεδία έρευνας. (Πάντα κάνει καλό η ανταλλαγή απόψεων, ακόμη καί με εχθρούς.) Όπως κάνουν τόσοι καί τόσοι, γιά ένα σωρό γνωστικά αντικείμενα.

Εάν, φερ’ ειπείν, ήμουνα ψαράς, θα γύρευα να συμμετάσχω σε φόρα ψαράδων καί θα έφτιαχνα ιστολόγιο γιά ψάρια (ψάρεμα, μαγείρεμα, κτλ). Τώρα που ενδιαφέρομαι γιά το Παράξενο, έ! λογικό είναι, που έφτιαξα ένα ιστολόγιο γιά το Παράξενο.

Στην πορεία, όμως, διαπίστωσα ότι κάποια θέματα είναι αδύνατον ν’ αναπτυχθούν σε συντομία. Έτσι, ξεκίνησαν οι σειρές αναρτήσεων, πολλές από τις οποίες (το παραδέχομαι) έμειναν ημιτελείς. Σκεφθήτε, όμως, καί τον κόπο που κάνω γιά υπολογισμούς καί σχήματα, ή τον χρόνο που ξοδεύω γιά εξεύρεση συνδέσμων. Ειδικά εκείνων, που είδα πριν καιρό κι απλά έμειναν στη μνήμη μου – καί τα ψαχτήρια να μη βοηθάνε.

 

Περνώντας τα χρόνια, η απλή παράθεση κι ανταλλαγή απόψεων έγινε επιθυμία να εκθέσω όσα βρήκα από δικές μου έρευνες, καί να παρακινήσω τον τυχόντα ενδιαφερόμενο αναγνώστη να προχωρήσει τις δικές του. Βέβαια, εδώ πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να δώσω έτοιμο υλικό σε εχθρούς, ή άτομα με βλαπτικές διαθέσεις. Συνήθως νεαρούς ηλίθιους, που νομίζουν ότι κάνουν κάτι αστείο καί συνάμα έξυπνο καταστρέφοντας τον κόπο άλλων. (Μόνο που δεν ξέρουν το ότι ο βλάκας θέλει τουφέκισμα, μαζί με τον εχθρό.)

Όμως, δεν είμαι μικρό παιδί. Είμαι αρκετά παλιός στο κουρμπέτι, ώστε να γνωρίζω άριστα τη βρωμιά διαφόρων «χώρων» που ασχολούνται -έστω καί περιστασιακώς- με το άθλημα (εκδοτικού, «έρευνας» κι «ερευνητών», «αρχαιοθρήσκων», «Ελληνοκεντρικών», καί λοιπών και λοιπών), συνεπώς έλαβα μέτρα ασφαλείας πρίν κάν γράψω την πρώτη μου γραμμή στο ιστολόγιο. Οι τυχόντες καί τυχάρπαστοι αναγνώστες να το βάλουν καλά αυτό στο μυαλουδάκι τους – κι άμα δεν τους αρέσω, δρόμο. Να πάνε στο έξ-πόρν τελεία κόμ, να χορτάσουν τσόντες.

Ποιά μέτρα;

 

(α) Ανωνυμία καί συχνή αλλαγή υπολογιστών.

Βέβαια, μπορεί κάποιος να πεί ότι η φυσική μου ταυτότητα είναι γνωστή σε μερικά φιλαράκια, οπότε μπορεί να μαθευτεί καί παραπέρα. Σωστά, αλλά έχω προβλέψει το να μην μπορεί κανείς να κάνει ταύτιση υπολογιστή καί φυσικού προσώπου, όθεν άκυρον. (Ξέρετε, δεν είμαστε μόνοι μας στον κόσμο. Έχουμε καί φίλους. Μερικοί των οποίων τυγχάνουν γατόνια της Νομικής.)

Εδώ, μπορεί κανείς ν’ αντιτάξει ένα επιχείρημα (του κώλου) : ότι, επειδή δεν γράφω με το πραγματικό μου όνομα, είμαι δειλός κτλ. Όμως, αυτά τα επιχειρήματα είναι γνωστότατο από πού προέρχονται: από τις «δεξαμενές σκέψης» (δηλαδή από τα κέντρα προπαγάνδας) της …Θείας, καί συναφών φιλανθρωπικών οργανώσεων. Το αντεπιχείρημα: καλά κάνω καί είμαι ό,τι είμαι. Δεν σου χρωστάω να σου αποδώσω λογαριασμό. Κι άμα δε σ’ αρέσει, ή άμα ψάχνεις γιά δούλους, ή κλόουν να σου χαϊδεύουν τ’ αυτιά, …είπαμε. Το μακρύτερον. Γραμμένον σ’ έχω.

Όχι, θα φερθώ σαν κορόϊδο, να συμπληρώσω από μόνος μου τα στοιχεία μου στα κατά καιρούς φακελλώματα που επιχειρούν διάφοροι επιτήδειοι, «εθνοκεντρικοί» καί μή… γιά να κάψουν κυρίως νέα Ελληνόπουλα καλού χαρακτήρα καί καλών αρχών. Πρακτοράκια καί χαζοβιόληδες, τραβάτε στη γωνία να δήτε αν έρχομαι! Καί μην ξεχάσετε να υπογράψετε αίτηση γιά να γίνετε μέλος της συμμορίας Ψώρρα! (Εννοείται, ακριβώς από τα ίδια κίνητρα ορμώμενος, δεν έχω λογαριασμό στο φατσομπούκ, ούτε σκοπεύω να κάνω.)

(β) Αυτο-απαγόρευση εμφάνισης των πολύ «καυτών» πληροφοριών

Σας εκθέτω με ειλικρίνεια όλα όσα βρίσκω, εκτός από τα πράγματα που δυνητικώς (δηλ. σε λάθος χέρια) θα μπορούσαν να βλάψουν σοβαρά το μέλλον της Ελλάδας καί των Ελλήνων. Αυτά, φυσικά καί θα τα πω σε συν-Έλληνες καί συν-Ελληνίδες, διότι είπαμε να τ’ αξιοποιήσουμε (ευρισκόμενα στα σωστά χέρια), γιά να πάμε μπροστά. Αλλά, μόνον αφού γνωριστούμε από κοντά, κι αφού περάσετε …μύηση!  🙂  Καί προπαντός, μακριά απ’ τον αρχιρρουφιάνο. (Το κινητό, δηλαδή. Γιατί; διαβάστε τον περίφημο πιά «Θαυματουργό ψίθυρο του Ερμή», καί θα το καταλάβετε. Όθεν, όταν σε παρέες λέτε σημαντικά πράγματα που δεν πρέπει να μαθευτούν παραέξω, τα κινητά μακριά – καί με τέρμα τον ήχο κλήσεων, ώστε ν’ απαντήσετε αμέσως, αν σας ζητάνε γιά κάτι σημαντικό ή επείγον.)

Επειδή εδώ μερικοί-ές ενδεχομένως να κάνουν μουτράκια, σα μωρά που τους πήραν την πιπίλα… Γιατί; Μεταξύ μας, τί περιμένατε, δηλαδή; Ότι θα βρήτε στα ιντερνέτια τον τυχόντα άγνωστο, που θα σας μιλάει γιά θέματα που άλλοι θα σκότωναν γιά να τα μάθουν, αλλά πρέπει καί να σας τα δίνει όλα στο πιάτο – καί κακώς που δεν το πράττει;

…Άντε μεγαλώστε λίγο καί ωριμάστε, που κάνετε τέτοιες σκέψεις!… Άντε προτάξτε καμιά φορά τη λογική του συναισθήματος! (Καί τα τυχόντα πρακτόρια, που τα στεναχώρησα, χτυπήστε κανένα γαλακτομπούρεκο, να σας περάσει η μαυρίλα. Εγγυημένη συμβουλή.  🙂  )

(γ) Προετοιμασία ψυχικού πολέμου

Πράγμα το οποίο συνοψίζεται στον εξής απλούστατο κανόνα: φίλος με τους φίλους, καί πάγος στο απόλυτο μηδέν με τους εχθρούς. Μ’ άλλα λόγια, δεν με νοιάζουν δοξες, τιμές, λεφτά, «χίτς» στο ιστολόγιο, αναγνωσιμότητα, κτλ κτλ κτλ. Επίσης, γνωρίζοντας κάλλιστα ότι (στο μεταφυσικό πεδίο) ο λόγος αντικατέστησε το ξίφος, ουδόλως μ’ ενδιαφέρει να βρω πρόθυμους ακροατές ή κόλακες. Άμα σ’ αρέσουν τα όσα γράφω, καλώς. Αλλοιώς: ο χρόνος μου είναι εξαιρετικά πολύτιμος, γιά να τον σπαταλώ προκειμένου ν’ αλλάξω μυαλά πεισματάρηδων, αντιδραστικών, ξερολιστών, ανοήτων, ρουφιάνων, ή χαβαλέδων.

Αν δεν συμφωνούμε, μή σώσουμε καί συμφωνήσουμε ποτέ! Εγώ δεν θεωρώ πως θα μου πέσει η υπόληψη, αν δεν χαϊδέψω τ’ αυτιά του κάθε προβληματικού που έχει υπολογιστή καί σύνδεση στο Διαδίκτυο. Ειδικά οι πράκτορες που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, θεωρήστε ότι βρήκατε τον χειρότερο γάϊδαρο που μπορούσατε να συναντήσετε, κι αλλάξτε στόχο. Η ζωή είναι μικρή!  🙂

Καί, μιά κι ο λόγος γιά πράκτορες, απαντώ σε κάτι τυχαία τσόλια που πέρασαν από ‘δώ καί με κατηγόρησαν γιά πρακτορειακή δουλειά: Όχι μισές δουλειές, παιδιά! Άμα είμαι πράκτορας, πρέπει να πήτε καί γιά ποιόν δουλεύω. Να μην πατάει αθώος κόσμος εδώ καί τον εκμαυλίζω. Όχι άειντε έτσι, πετάμε μπαλωθιές στον αέρα, καί σηκωνόμαστε καί φεύγουμε. Δεν είναι καλή συμπεριφορά αυτή! Καρα-λόλ!!!

(δ) Καμμία εξάρτηση από κατεστημένες απόψεις

Αυτό σημαίνει πως χρησιμοποιώ τις κατεστημένες επιστήμες όπως θέλω. Παίρνω όσα μέρη τους θέλω, καί τα κάνω ό,τι θέλω – καί γούστο μου. Αν αυτό δεν σας αρέσει, ξαναβάλτε μπρος τη λογική σας καί σκεφθήτε ότι εδώ δεν απονέμω τίποτε πτυχία. Ούτε επιζητώ από δαύτα.

Καταλάβετέ το: ο άνθρωπος πάντα ήταν κατασκευαστής εργαλείων. Από τότε που ήταν ένα δασύτριχο ημι-πιθήκι, μέχρι σήμερα, που κάνει αποτρίχωση καί γυμναστήριο. Αλλά, όπως κάθε ανθρώπινο εργαλείο, έτσι κι η επιστήμη έχει ένα συγκεκριμένο καί πεπερασμένο εύρος χρήσεως. Πέρα από τα οποία όρια δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτε.

Εμείς, όμως, ενθάδε έχουμε ορίζοντα πέρα από τα όρια!  🙂  (Μπηγιάντ λίμιτζ, που λένε καί στο Χόλλυγουντ. Καί μετά εμφανίζονται αστροναύτες κι ακούγεται επική μουσική! Λόλ!!!)

 

Άρα, τί να περιμένει κανείς από το παρόν ιστολόγιο;

Τί να περιμένει κανείς από κάποιον, που στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο του τρέχει να δώσει έτοιμα πρωτότυπα (κι ελπίζω καί σημαντικά) θέματα, επεξεργασμένα με τα ελάχιστα τεχνικά μέσα που διαθέτει; Ό,τι μπορείς να περιμένεις από ένα σπίτι που έχουν γιορτή, καί σε κερνάνε. Πάρε ό,τι νομίζεις, αξιολόγησέ το όπως νομίζεις, αξιοποίησέ το όπως νομίζεις. Ελεύθερα. Σκουπίδια νομίζεις πως κερνάω; προσπέρνα. Διαμάντια νομίζεις πως κερνάω; βάλ’ τα στην τσέπη σου. Δε θέλει φιλοσοφία!

Ο δικός μου στόχος, βέβαια, πάντα παραμένει το ξύπνημα των λοιπών καθαρών Ελλήνων κι Ελληνίδων, με τον τρόπο μου. Γι’ αυτό κάνω όσα κάνω, χωρίς να υπολογίζω κόπους. Διότι πιστεύω στην ύπαρξη ενός πολύπλοκου δικτύου πληροφορίας, το οποίο επεκτείνεται πέρα από τον παρόντα φυσικό κόσμο. Έννοιες όπως παρελθόν, μέλλον, μακρυά, κοντά, τύχη, στόχευση, τις θεωρώ σχετικές καί εξαρτώμενες από τα εκάστοτε «συμφραζόμενα».

Θεωρώ, δηλαδή, ότι κατά κάποιο τρόπο (δεν μπαίνω κάν στην αναζήτηση του ποιόν καί πώς) αρκετοί από μας …»κάποτε» κρύψαν χρήσιμα πράγματα (ας πούμε από ξόρκια μέχρι οδηγίες κατασκευής υπερόπλων), που τώρα θα τα ξαναβρούν… μέσωι βοήθειας από πολλές πηγές. Μεταξύ των οποίων καί το δικό μου παλαβό ιστολόγιο. Καί θεωρώ ότι σίγουρα θα τα ξαναβρούν, τώρα που η Ελλάδα τα/μας χρειάζεται όσο τίποτε.

Θεωρώ, ακόμη ότι ο κάθε άνθρωπος παίζει έναν ρόλο μέσα σ’ αυτό το δίκτυο, ρόλο που ενδεχομένως δεν κατανοεί. (Στο συντριπτικό ποσοστό περιπτώσεων, αυτό γίνεται: ο «ηθοποιός» δεν κατανοεί σε τί έργο παίζει.) Γι’ αυτό, αισιοδοξήστε καί μην το πολυσκέφτεστε.

Συνεπώς, αν νομίζετε ότι στη σημερινή ζωή σας σας λείπει κάτι απ’ αυτά που υπονοώ, ελπίζω να σας βοηθάω αρκετά.

 

Αυτά σχετικά με μένα καί το ιστολόγιο. Εσείς;

Τί «εσείς»; Εσείς μπορεί να είστε ο,τιδήποτε. Φίλοι, εχθροί, πλούσιοι, φτωχοί, ενδιαφερόμενοι, αδιάφοροι, πατριώτες Έλληνες, πατριώτες …του Οξαποδουήλ, έξυπνοι, εξυπνάκηδες, καλοί άνθρωποι, λαμόγια… ο,τιδήποτε. Καί σε οποιονδήποτε συνδυασμό. Αυτές οι ιδιότητες δεν παίζουν κανέναν ρόλο, κι αλοίμονο αν έπαιζαν.

Εκείνο που όντως παίζει ρόλο, είναι να διαβάζετε το ιστολόγιο με τα νοητικά σας φίλτρα αξιολογήσεως στο «off». Ακούστε με, διότι μόνον έτσι θα μεγιστοποιήσετε το όφελος απ’ τις παρεχόμενες πληροφορίες. Κι αυτό να το κάνετε όχι μόνον εδώ, αλλά σε οποιαδήποτε πληροφορία που προσλαμβάνετε.

Κι αφού καταλάβετε τί λέω καί τί θέλω να πώ, τότε ξαναβάλτε σε λειτουργία τη λογική σας κρίση, καί καλή τύχη!

 

Ευχές γιά τις γιορτές

123 Σχόλια

arxigramma-Tώρα θα μου πεις… καί πέρισυ, που τις ξαναδώσαμε, τί καταλάβαμε;

Έ, εντάξει, θα τραγουδήσουμε το γηπεδικό: «- Δεν είμαστε καλά, δεν έχουμε μυαλό!…» (Κτλ κτλ.) Καί …θα τις επαναλάβουμε! Λόλ!!!

Λοιπόν, ευχές γιά όλους κι όλες σας. Υγεία, ευτυχία, μακροζωΐα. (Την αθανασία, με ρέγουλο. Σαν το κρασί. Σ’γά-σ’γά.) Στα αζευγάρωτα άτομα εύχομαι να βρήτε το ταίρι σας, καί στα ήδη ζευγαρωμένα εύχομαι πολλά παιδιά. Καί δε μας χαλάει, καί πολλά λεφτά γιά όλους.

 

Αυτές οι μέρες γιά μένα, στις καλές εποχές κατά κανόνα ήταν μέρες περισυλλογής. Τί έκανα, τί δεν έκανα, τί προοπτικές έχω με μείον έναν χρόνο «πίστωση», κτλ.

Βέβαια, όταν σήμερα βλέπεις γεροντάκια να ψάχνουν φαγητό στα σκουπίδια καί ασθενείς να πεθαίνουν στα δημόσια νοσοκομεία (επειδή δεν υπάρχουν φάρμακα), οι φιλοσοφικές ενατενίσεις είναι καλές γιά …να μη σου πω. Γιά γραμμένες σε χαρτί καί ντουγρού γιά τον καμπινέ. (Τώρα, με τα πολλά εορταστικά τσιμπούσια, τέτοια έγγραφα χρειάζονται αφθόνως.) Πλην όμως, πρώτα βγαίνει η ψυχή του ανθρώπου, κι ύστερα το χούϊ.

Έ, λοιπόν, ξέρετε ποιό είναι το προπατορικό μας αμάρτημα, ημών των Ελλήνων; Ξέρετε τί λένε οι σκέψεις μου των ημερών;

Είναι το ότι προσπαθήσαμε κάμποσες φορές να πετύχουμε τη μαζική αθανασία γιά όλη τη φυλή μας… κι άλλες τόσες φάγαμε τα μούτρα μας, πληρώνοντας με απερίγραπτες καταστροφές καί …»υποβιβασμό» κατηγορίας.

Οι πιό πρόσφατες φορές είναι:

  • Μία αυτή που είπαμε, με τον Ηρακλή καί τον Ασκληπιό, συν ξέρω ‘γώ ο υποψήφιος αθάνατος Αχιλλέας εκεί λίγο αργότερα.

Βλέπετε, λοιπόν, πως όντως κάτι μαγειρευτόταν περί αθανασίας τώι καιρώι εκείνωι, αλλά η κατάληξη ήταν τραγική. Οι μεν δύο πρώτοι πέθαναν χωρίς να γίνουν αθάνατοι (χώρια τα κλωνάκια που έφτιαξε ο Ασκληπιός), ο δε Πηλεϊάδεω σκοτώθηκε στον Τρωϊκό Πόλεμο.

  • Καί μία αυτή που δεν είπαμε, οι αθάνατοι (των τοιχογραφιών) της Στρογγύλης / Καλλίστης / Θήρας / Σαντορίνης… με τη γνωστή κατάληξη.

Μπούμ το ηφαίστειο, καί τέλος οι αθάνατοι μύστες με τα εν μέρει ξυρισμένα κεφάλια. (Αν αναρωτιέστε γιατί το κάνανε αυτό, η απάντηση είναι πως χαλούσανε τη φυσική τους ομορφιά, γιά να θυμούνται ότι πλέον δεν είναι κοινοί θνητοί – καί να δρούν αναλόγως, υπό το βάρος των νέων ηθικών ευθυνών τους. Τέρμα, δηλαδή, τα γλέντια καί η τεκνοποιΐα. Αν, πάλι αναρωτιέστε πού το ξανάδατε αυτό, τί σας θυμίζει… Αυτήν ακριβώς την τελετή επαναλαμβάνουμε στο σημερινό ορθόδοξο βάπτισμα, κόβοντας ένα μέρος των μαλλιών του βαπτιζομένου: δηλώνουμε ότι -έστω, συμβολικώς- παίρνει την αθανασία.)

Έκτοτε, από το 1625 πΧ δηλαδή, δεν ξανάγινε (γνωστή σε μένα) απόπειρα γιά μαζική αθανασία της φυλής των Ελλήνων.

 

Τώρα, βέβαια, θα μου πείς: καί τί σημασία έχει; Μύθοι… εξιστορήσεις γεγονότων που έγιναν (αν έγιναν) κάποτε… Τί μας νοιάζουν αυτά;

Κι όμως! Όπως έχω γράψει πολλάκις εδώ μέσα, παρελθόν καί μέλλον είναι αλληλένδετα. Άρα, η σκέψη έχει ένα έτοιμο «λυσάρι» πιθανών μελλοντικών προβλημάτων.

Γιά παράδειγμα, εάν ξαναγίνει μαζική απόπειρα αθανασίας (με τίποτε «μαγικά χάπια») κατά το 2040 μΧ, όπως δείχνει η πρόοδος της -τρομάρας της!- επιστήμης, δεν θα υπάρξουν μονάχα μαζικά κρούσματα σχιζοφρένειας καί μαζικές αυτοκτονίες των τότε «αθανάτων». Το άμεσο συμπέρασμα από τις προχριστιανικές αντίστοιχες απόπειρες είναι πως θα ξαναπληρώσει βαρέως όλη η χώρα μας.

Κι απ’ την άλλη πλευρά, βρέ!… λες τα συνολικά γεγονότα των εποχών εκείνων να είχαν σχέση αιτίου-αιτιατού; Πιστέψτε με, δεν αποκλείεται καθόλου.

Η δική μου φαντασία λέει πως η Ελένη τη Σπάρτης, που δεν ήταν η Ελένη (στην Αίγυπτο) αλλά βρέτας (στη Σπάρτη), πού πήγε στη Ρώμη αλλά ξανάρθε στην Μπόλιν καί στην Αγιασοφιάν, συν ο αθάνατος Αχιλλέας, συν δεν ξέρω τί άλλο… συναποτελούσαν ένα ενιαίο πακέτο υπερ-μυστικών. Τελικά, άνοιξε η όρεξη των Τρώων να τα κλέψουν – με τα γνωστά αποτελέσματα: η Τροία στις φλόγες, οι Τρώες σφαγμένοι κι εξόριστοι, κι οι Έλληνες αρχηγοί σκοτωμένοι, πλάνητες, απόκληροι. Αντί γιά ένδοξοι κατακτητές. Καί τα βασίλεια σκορποχώρι.

Η δική μου φαντασία επιμένει πως οι Ύκσως, τριακόσια χρόνια μετά τους Τρώες, γούσταραν με τη σειρά τους να κλέψουν το μυστικό της αθανασίας των μυστών της Στρογγύλης. Επειδή, όμως, δεν μπορούσαν να χτυπήσουν κατ’ ευθείαν Ελλάδα (και ειδικά νησί), χτύπησαν τον αδύνατο κρίκο του «προστατευτικού πλέγματος»: την Αίγυπτο. Ενάμισυ αιώνα κατσικώθηκαν εκεί, κατέλαβαν τα ιερά, έβαλαν χέρι -αν καί όσο μπόρεσαν- στις «ιερές δέλτους», μπας καί μάθουν τίποτε απαγορευμένο, ώστε τελικώς να καθοδηγήσουν το δίπολο των αιθερικών μηχανών (μεγάλης πυραμίδας καί ηφαιστείου), μιά που ήδη απέκτησαν στην κατοχή τους τον ένα πόλο… Αλλά, αφ’ ενός η σκόπιμη ανατίναξη του ηφαιστείου από τους ιερείς της Αρτέμιδος, αφ’ ετέρου η αντίσταση των Αιγυπτίων, τους έδωσαν ανά χείρας το μακρύτερον.

Σενάρια δικά μου ευφάνταστα; μπορεί. Όμως, ούτε ο Όμηρος μιλάει γιά τέτοια πράγματα, ούτε καμμία άλλη πηγή γιά τη Σαντορίνη.

Καί γιατί τα λέω;

Γιά να σκεφθήτε. Γιά να εξασκήσετε τη δύναμη της σκέψης σας. Θα σας χρειαστεί αυτή η ικανότητα, καί μην αδρανείτε.

 

Το ξέρετε καί το ξέρω πως έρχονται δύσκολες μέρες. Όπως εμείς ετοιμάζουμε το γιορτινό τραπέζι, έτσι ετοιμάζουν τα μαχαιροπήρουνα κι ένα σωρό εχθροί μας. Μόνο που το γιορτινό τους γεύμα (αυτοί όλοι υποθέτουν πως) θα είμαστε εμείς. Ηπαπαραίοι, Τουρκαλάδες, Γερμαναράδες, καί οι πάντα καί πανταχού παρόντες κάθε μορφής περιτετμημένοι (Κίσσιγκερ, Σόρος, «αντι»φα-σκατάδες, καί λοιποί καί λοιποί), συν οι περιτετμημένοι β’ κατηγορίας (τζιχάντια καί λοιπά βδελυρά μουσλίμια), προθερμαίνουν τις μασσέλες τους.

Γι’ αυτό, λοιπόν, εύχομαι ακόμη: να δεθούμε τάχιστα μεταξύ μας οι Έλληνες κι οι Ελληνίδες με άρρηκτα δεσμά φιλότητας καί προσηλώσεως στις πατρογονικές αξίες, ώστε να επιβιώσουμε σ’ αυτή τη φάση καί να μεγαλουργήσουμε ξανά στα χρόνια που έρχονται.

Σας ασπάζομαι.

 

Υγ: Καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα χαθώ γιά κανένα μήνα. Αλλά θα επανακάμψω με νέα άρθρα κι ιδέες νέες.

 

Τα σημάδια γιά το τί επέρχεται – κι οι αναγνώστες μου

86 Σχόλια

arxigramma-Aφήνουμε γιά λίγο τον Προμηθέα να τρέχει σαν τον Βέγγο, διότι έχω να σας ανακοινώσω πολύ σημαντικά πράγματα.

 

Το παρόν ιστολόγιο ξεκίνησε -εδώ κι οχτώμιση χρόνια- σαφώς γιά το κέφι μου. Σαν ένας χώρος, όπου μπορούσα να πετάω τις σοφίες μου ανενόχλητος.

Στην πορεία, σοβάρεψε – διότι σοβάρεψαν τα θέματα. Δεν έβγαινε πλέον ένα θέμα με σύντομο σχολιασμό καί σύντομη παράθεση των απόψεών μου σε μία καί μοναδική ανάρτηση, αλλά σχεδόν απαιτούσε ν’ αναπτύσσεται σε πολλές συνέχειες. Στο μεταξύ, ήρθαν στον κόσμο τα παιδιά μου, ο χρόνος μου μειώθηκε, το ίδιο καί η ενεργητικότητά μου καί το κέφι μου. (Το κέφι μου μειώθηκε, διότι αυξήθηκε η εφορία.)

Όμως, παρ’ όλ’ αυτά, τα τελευταία χρόνια συνέχιζα το ίδιο μοτίβο: μεγάλα θέματα σε συνέχειες, παράθεση λεπτομερειών (με κίνδυνο να εισπράξω αναγνωστικά χασμουρητά), καί ανυποχώρητη προσπάθεια να βρω οπωσδήποτε χρόνο να γράψω κάτι. Χωρίς, όμως, να γνωρίζω επακριβώς τον λόγο.

(«Αφύπνιση»; Ποιά αφύπνιση; ο καθένας, γιά να έρθει εδώ να διαβάσει, ήδη έχει τρομερή προϋπηρεσία σε τέτοια θέματα. Εμένα περίμενε; )

 

Παράλληλα, το μπλόγκι (βοηθούντων μερικών κοπυπαστάδων από άλλα μπλόγκια) απέκτησε περισσότερο κόσμο. Αναγνωρισιμότητα! Προσωπικά, χαίρομαι που διαβάζουν πολλοί τις σοφίες μου, αλλά δεν πήραν τα μυαλά μ’ αέρα. Ούτε πρόκειται.

Έτσι, το σκεπτικό μου ήταν απλά το «κάνε το καλό καί ρίχ’ το στο γιαλό». Εφ’ όσον γούσταρε ο κόσμος, ουδέν πρόβλημα. Θα συνέχιζα όσο πάει – όσο κρατάνε οι δυνάμεις μου.

 

Όμως, τον τελευταίο καιρό έλαβαν χώραν διάφορα. Κυρίως, πολλοί οιωνοί με έπεισαν γιά κάτι:

Πως δεν μπορώ πιά να είμαι ένας μεμονωμένος-ανεξάρτητος πομπός με άλλο τόσο ανεξάρτητους δέκτες. Αυτή η εποχή τέλειωσε εδώ καί -να πω- κανένα εξάμηνο, μόνο που τις συνέπειες από τέτοιες μεταβολές πάντα τις καταλαβαίνουμε πιό ύστερα. Χρειαζόμαστε ένα κάποιο χρονικό διάστημα, γιά να συνειδητοποιήσουμε αυτά, που πιάνει πρώτο το ασυνείδητο.

Τότε, τί είμαι; Τί κάνουμε;

Αφού το σκέφτηκα πάρα πολύ (είπαμε: επίμονοι οιωνοί), κατέληξα στο συμπέρασμα ότι εδώ είμαστε μιά σαλάτα αξεδιάλυτη. Γραφιάς κι αναγνώστες-τριες.

 

Βλέπετε, δεν επανενσαρκωνόμαστε μόνοι μας! Μας ακολουθεί ένα τσούρμο από άλλων ζωών παλιούς φίλους, παλιές ερωμένες, παλιούς γονείς, παλιούς συνεργάτες…

…αλλά, να πάρει καί να ξαναπάρ’ η ευχή, κι από άλλων ζωών παλιούς αμετανόητους εχθρούς. Δυστυχώς, δεν μπορούμε ν’ απομονώσουμε αυτό το φρούτο. Όσο κι αν το θέλουμε.

Εν πάσει περιπτώσει, στο ιστολόγιο συναποτελούμε μία ομάδα, η οποία καί το πάλαι ποτέ αποτελούσε ομάδα. Αλλά με την προσθήκη διαφόρων άλλων ανθρώπων στο μεταξύ. Έτσι, έχουμε κι ανθρώπους που παλιά (κατά 99%) ανήκαν στο αντίπαλο στρατόπεδο, ή απλά ήσαν αδιάφοροι. Οι μεν μπορεί να ξανάρθαν γιά ζημιά, αλλά καί γιά αίτηση συγνώμης κι αλλαγή μυαλών. Οι δέ, ψάχνονται – ψάχνουν να βρουν την αλήθεια τους.

Γιά μένα, καί οι αιτούντες συγνώμη καί οι ψαχνόμενοι καλόδεχτοι – εκτός απ’ τους ζημιάρηδες. Αυτοί οι τελευταίοι, εκάς!

 

Καί τί έγινε, δηλαδή, που είναι έτσι τα πράγματα; Απλά ξαναβρεθήκαμε;

Όχι.

Κοιτάξτε την εικόνα, καί θα καταλάβετε – μάλλον:

%ce%b1%ce%bd%ce%b5%ce%bc%ce%bf%cf%83%cf%84%cf%81%cf%8c%ce%b2%ce%b9%ce%bb%ce%bf%cf%82

Όπως ακριβώς ο ανεμοστρόβιλος, έτσι κι εμείς: πορευόμαστε «με βιά» προς έναν κοινό σκοπό.

Μόνο που πρέπει να το θεωρήσετε ανάποδα. Ο ανεμοστρόβιλος παίρνει έμψυχα όντα κι αντικείμενα καί τα σηκώνει ψηλά, γιά να πέσουν πάλι στο έδαφος λίγο παρακάτω. Εμείς, εδώ, έχουμε ριφθεί προς τα κάτω, προς τον κόσμο αυτόν (θυμηθείτε!), προς τη χοάνη του ανεμοστρόβιλου. Στο σημείο επαφής με το έδαφος. Εκεί είμαστε μαζεμένοι, ως συνολική «ομάδα κρούσεως».

Το έργο μας δεν το γνωρίζω ακόμη επακριβώς, αλλά σίγουρα κάτι θ’ αλλάξουμε… ξερριζώνοντας την παλιά σαπίλα. Προς όφελος καί της Ελλάδας, καί της ανθρωπότητας. (Ούτε καί τον τρόπο τον γνωρίζω ακόμη επακριβώς.)

Το μόνο σίγουρο (κατά τη γνώμη μου πάντα), πως όλοι αυτοί οι προηγούμενοι αιώνες, όλες αυτές οι προηγούμενες χιλιετίες με τις προηγούμενες ζωές συγκλίνουν τώρα σε μιά «τελική ευθεία». Γι’ αυτό καί η τόση δύναμη, που μας δίδεται σιγά-σιγά.

Μπορεί ν’ ακούγεται κάπως εγωϊστικό καί ρηχό, αλλά αυτό ακριβώς διαισθάνομαι.

 

Αυτός είναι κι ο λόγος, που αφήνω εδώ τον καθένα να λέει το μακρύ του καί το κοντό του. (Μέσα σε κόσμια όρια, φυσικά.)

Είναι καί το λάθος του Σαμαράκη (που θα το υποστούν κάποιοι αναγνώστες – ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δε θίγουμε! 🙂 ), είναι καί το συναίσθημα… Κάποιο τραγούδι, που άκουγα χθες. (Βλέπετε, όπως τα μωρά θέλουν τ’ αρκουδάκια τους να κοιμηθούν ήσυχα, το εξής μεγάλο μωρό θέλει τραγουδάκια!) Κάποιο τραγούδι, με στίχους γραμμένους πριν χρόνια, αλλά ταιριαστούς «ταμάμ» σε καταστάσεις που βιώνω τώρα. Λες καί…

…Τί «λέω», δηλαδή; Μάτριξ είν’ αυτό! Ταιριάζει ψηφίδες φαινομενικά αταίριαστες.

Αυτά με ώθησαν να γράψω το σημερινό – συν, βεβαίως-βεβαίως κάποιοι άλλοι συνεπικουρούντες οιωνοί, που «βγάζουν μάτια».

 

Αυτά, καί να μου προσέχετε τους εαυτούς σας! Είστε παραπάνω από πολύτιμοι-ες!

 

Υγ: Εδώ, οκ, έχουμε από ένα ψευδώνυμο, καί καθίσταται τόσο αδύνατον να μας εντοπίσουν, όσο περισσότερα μέτρα προφυλάξεως λαμβάνουμε. (Δημόσια τερματικά, αλλαγή υπολογιστών, υπολογιστές που …δεν υπάρχουν –«Λίνουξ σε φλασάκι» λέγεται αυτό-, κι ό,τι άλλο απαραίτητο.) Αλλά στην πραγματική ζωή, προσέχετε χίλιες φορές τί λέτε καί σε ποιόν το λέτε. Δεν είναι μόνον ένας πιθανός προδότης που θα σας ακούσει, είναι καί άτομα υπεράνω πάσης υποψίας (πχ καλά μας φιλαράκια), που λόγωι ανωριμότητας θ’ αναμεταδώσουν όσα άκουσαν εκεί που δεν πρέπει.

Ειδικά το θέμα των προηγουμένων ζωών κάνει τζίζ. Μην αφήνετε παλιούς εχθρούς στο κατόπι σας.

Υγ 2: Κι αν χρειαστεί να συζητήσετε, μακριά από τηλέφωνα.

Το εξηγεί ο «Θαυματουργός ψίθυρος του Ερμή» το γιατί, αλλά σε συντομία έχει ως εξής: τα τηλέφωνα, τόσο τα σταθερά, όσο καί τα κινητά, έχουν κρυμμένη τη δυνατότητα να ενεργοποιούν το μικρόφωνό τους με κρυμμένη εντολή από τις «υπερεσίες». Έτσι, ακόμη κι αν τα νομίζετε κλειστά, «κάποιοι» μπορούν κάλλιστα ν’ ακούσουν τί λέτε.

Τώρα, θα μου πείς καί με λέηζερ στα τζάμια μπορούν να μας ακούσουν. Εντάξει, ας προσέχουμε τα βασικά, καί βλέπουμε. Αυτές είναι πιό προχωρημένες καταστάσεις καί πολύ πιό απίθανες.

 

 

 

Βαλλόμεθα πανταχόθεν!

15 Σχόλια

arxigramma-Kατ’ αρχήν, ξανά χαίρετε! Καλώς σας ξαναβρήκα!

Σήμερα όλως εκτάκτως θ’ ασχοληθώ με καναδυό διαδικαστικά θεματάκια.

Το πρώτο είναι η (στην κυριολεξία!) επιδρομή στο ιστολόγιο ατόμων με -όπως κρίνω- καθόλου καλές προθέσεις, καί το δεύτερο είναι το νέο νομικό πλαίσιο λειτουργίας ιστολογίων, όπως επεσήμανε ένας αναγνώστης (καί τον ευχαριστώ).

 

Το πρώτο

Επειδή κανένας άνθρωπος δεν είναι το ίδιο με κάποιον άλλον, παναπεί το μυαλό του δεν δουλεύει με τον ίδιο τρόπο με τα μυαλά των άλλων, στα σχόλια είχαμε άτομα που ήρθαν να πουν το κοντό τους καί το μακρύ τους, άσχετα με τη θεματολογία των εκάστοτε αναρτήσεων. Είχαμε φαινόμενα «ψαράδων» (θα σας πω μετά τί είν’ αυτοί) καί αποδομητών, πιθανώτατα επαγγελματιών. («Trolls», που λένε καί στην ορεινή Φωκίδα! Λόλ!!! 🙂 ) Αυτά τα τρόλλια αποκαλούνται αλλέως πως καί πράκτορες – στα ίσα, καί γιά να συνεννοούμαστε.

Τίποτε το καινούργιο, μπορώ μάλιστα να σου πω ότι το φαινόμενο αυτό είναι κάπως σαν μετεωρολογικό φυσικό φαινόμενο στο Διαδίκτυο, καί μάλιστα (ως παλιός στη διαδικτυακή πιάτσα) απορούσα που δεν είχαμε τέτοια κρούσματα στο παρόν ιστολόγιο νωρίτερα.

Αν με ρωτήσει κανείς πού το ξέρω ότι πρόκειται γιά τέτοιους, θ’ απαντήσω ότι μου το είπε το Άγιο Πνεύμα! Καρα-λόλ!!! 🙂 🙂 Μιά που τυγχάνω …αγράμματος καί ανενημέρωτος, καί -γιά παράδειγμα- ούτε το εγχειρίδιο των Ιησουϊτών έχω διαβάσει, ούτε τις διαλέξεις περί προπαγάνδας του Ιφικράτη Αμυρά έχω δεί, ώστε ν’ αναγνωρίζω τα σημάδια!

Άσε που είμαι καί καταντίπ χαζός! 🙂 Δεν …έβλεπα, δηλαδή, κάποιες προσπάθειες δημιουργίας -μέσωι του ιστολογίου- οργανώσεων τύπου Φουράκη καί Σώρρα, όπου θα έπεφτε κι ένα ξεγυρισμένο φακέλλωμα στην πιτσιρικαρία. (Αυτό ακριβώς είναι το διαδικτυακό «ψάρεμα» υποψηφίων κορόϊδων.)

Παρενθετικά, συμβουλή: όσοι-ες ασχολείστε με οργανώσεις, κινήματα, κτλ κτλ κτλ, ακόμη καί «εθνοκεντρικά», παρατήστε τα σύξυλα καί φύγετε. Καί μην ξανασχοληθείτε ποτέ σας. Οι καιροί είναι πολύ πονηροί καί το προηγούμενο ξεπουλήματος αφελών δεν είναι απλά κακό, είναι κάκιστο καί χείριστο. Μην πάτε μακριά… ο «μακαριστός» φακέλλωσε ωραία-ωραία δυόμιση μύρια κόσμο γιά τις ταυτότητες, καί το βασικό αίτημα το πέταξε στα σκουπίδια μέσα σε μιά νύχτα. (Καί μην είστε μαλάκες: πάω στοίχημα πως έναντι χοντρών ανταλλαγμάτων την έκανε γυριστή. Πάντα έτσι γίνεται, δυστυχώς.)

Τώρα, βέβαια, αν αυτός ο κατάλογος των πιστών ορθοδόξων πέσει σε τίποτε χέρια χρηματοδοτών των τζιχαντιστών… ξέρω ‘γώ… καταλαβαίνετε τί μπορεί να συμβεί.

Ξανά παρένθεση: τα στοιχεία άλλων δυόμιση μυρίων αφελών έχει στα χέρια της καί μιά ξεγυρισμένη εβραιόφατσα. Αλλά ο νεο-Έλληνας, εκεί! Την πάτησε αγρίως με τον «μακαριστό», αλλά μυαλό δεν βάζει. (Τί, δηλαδή; να το φθείρει με τη συχνή χρήση; 🙂 )

 

Γιά την ιστορία, η καταιγίδα του trolling άρχισε, μόλις αναφέρθηκα στο ΕΠΙΒΑΛΛΟΜΕΝΟ ξεκαθάρισμα της Ορθοδοξίας από τα μέχρι σήμερα ιουδαϊκά στοιχεία της. (Έτσουξε πολύ, φαίνεται, η διαφαινόμενη αναίρεση του Κρόνιου καπελλώματος αιώνων.) Από το πουθενά (στην κυριολεξία!) πετάχτηκαν διάφοροι, γιά να με «βάλουν στη θέση μου».

Φιλόδοξη προσπάθεια, δε λέω. Αλλά ανεπαρκής! 🙂

 

Το θέμα, τώρα, είναι, γιατί επέτρεψα τέτοια σχόλια καί τέτοιες συμπεριφορές.

Εκτός του ότι εδώ κάνουμε την καθημερινή καλή μας πράξη, παρέχοντας διαδικτυακώς άτυπη ψυχολογική υποστήριξη σε φρενοβλαβείς, προσωπικά ουδόλως ανησυχώ γιά το τί γράφει η οθόνη του υπολογιστή μου. Δεν θυμάμαι να μου επιτέθηκε ποτέ οθόνη, ή υπολογιστής.

Επιπλέον, η προπαγάνδα εξ ορισμού απευθύνεται σε άτομα άσχετα καί αδιάφορα, παναπεί στον τεράστιο εκείνο ανώνυμο πολτό της «κοινής γνώμης», που βλέπει βιβλίο καί παίρνει δρόμο. Σ’ αυτόν που έφαγε τα βιβλία με το κουτάλι καί σ’ αυτόν που έχει κριτική σκέψη, τί να πεί; Κι έτσι, καταλαβαίνετε πόσο ηλίθιος (με πιστοποιητικό ISO) είναι κάποιος, που κάνει πως αγνοεί τον κανόνα πως το εργαστήριο ΔΕΝ το αντικρούεις με κουβεντολόϊ, καί προσπαθεί να μας φορέσει καπέλλο την -προπαγανδιστική, ή μη- άποψη (καί ΟΧΙ γεγονός) πως είμαστε απόγονοι εβραίων. (Καί να πεις δεν τά ‘γραψα αυτά τα περί εργαστηρίων… Ούτε προφήτης νά ‘μουνα.)

Το σημαντικώτερο όλων, όμως, είναι πως τέτοια άτομα αυτο-ξεμπροστιάζονται καί προσφέρονται (άθελά τους) ως παραδείγματα προς αποφυγήν. Έτσι, αν το ιστολόγιο το διαβάζουν άτομα μικρών ηλικιών, ξέρουν τί ν’ αποφύγουν. Το βρίσκουν μπροστά τους έτοιμο. Αρκετά κάηκε μιά γενιά, που πίστεψε στους Ψίψιλον καί στους αρχηγούς κι εκπροσώπους υπεροργανώσεων, καί στα λοιπά παρόμοια κρυπτόθεν εκπορευόμενα δηλητήρια. Φτάνει, όμως! Δεν θα επιτρέψω εγώ να καεί κι ο σημερινός εικοσάρης ή δεκαπεντάρης Έλληνας.

Αυτό που έχω να συμβουλεύσω σε «ψαράδες» καί προπαγανδιστές-πρακτόρια, είναι να πάνε να καταταγούν στον στρατό, ή έστω να πάρουν ένα όπλο καί να μάθουν να πυροβολούν. Μόνον έτσι θα βοηθήσουν ουσιαστικά την όποια πατρίδα τους, παραμονές του Γ’ ΠΠ.

Πλάκα έχουν, όμως… Τη στιγμή που μπαίνουμε με τις πάντες στην τελική ευθεία να ξαναγυρίσουμε στη λίθινη εποχή, κάποιοι δυστυχείς συνάνθρωποί μας κάνουν το «αγροτικό» τους στα ιστολόγια, σπέρνοντας προπαγανδιστικό δηλητήριο! Αυτό ίσως να είχε νόημα ένα τέταρτο του αιώνα πριν. Αλλά σήμερα, λίγο πριν αρχίσει το κανονίδι, μόνον ειρωνικά γέλια προκαλεί.

 

Το δεύτερο

Ανάμεσα στ’ αμέτρητα αντισυνταγματικά, ανθελληνικά, καί εντελώς ανόητα πρόσφατα νομοθετήματα, πετάχτηκε κι ένα περί Διαδικτύου. Ο προφανής σκοπός του είναι να μπουζουριάζονται όσοι ξεχέζουν την εξουσία (καταπώς είπε κι ο Βολταίρος: «- Μάθε ποιόν απαγορεύεται να ξεχέσεις δημοσίως, γιά να μάθεις ποιός κάνει κουμάντο!»), με νομοθετικό φύλλο συκής τη …διασπορά ψευδών ειδήσεων!

Επ’ αυτού, έχω να πω τα εξής:

Η διασπορά ψευδών ειδήσεων πρώτους καί καλύτερους πρέπει να οδηγήσει στη φυλακή τους εμπνευστές αυτού του νόμου! Μην αναρωτιέστε: τα (προεκλογικά καί μετεκλογικά) ψέμματα των πολιτικάντηδων είναι άπειρα. («Λεφτά υπάρχουν», «Θα καταργήσουμε το μνημόνιο», κτλ κτλ.)

Μετά, ακόμη κι αν οδηγηθούμε στη φυλακή, οι φυλακές είναι υπερκορεσμένες. Δηλαδή, πρέπει να βγουν δολοφόνοι κατά συρροήν, γιά να μπούνε οι ιστολόγοι! (Γιά τις ποινές, επομένως, φαντάζομαι ότι θα γυρεύουν χρήματα, όσα τους κατέβει η έμπνευση κάθε φορά – δίκην αγάδων της Τουρκοκρατίας.)

Τρίτον, τέτοιοι νόμοι προσωπικά δεν με εκπλήσσουν. Είναι τα τελευταία σπαράγματα του θηρίου, πριν ξεψυχήσει. Σύντομα, πολύ σύντομα θα στηθούν κάτι ωραίες κρεμάλες στο Σύνταγμα, καί τότε η …νομοθεσία θ’ αλλάξει ράγδην καί άρδην μέσα σε …δευτερόλεπτα! Πιστέψτε με! 🙂 Επομένως, τέτοιες σαχλαμάρες, περί νομοθετικής απαγορεύσεως της αρνητικής κριτικής, ουδόλως μας απασχολούν.

(Παρένθεση: Πώς εξηγώ το «πολύ σύντομα»; Απλούστατα. Οι πρόσφατες φωτιές στη Χίο μπήκαν από Τούρκους πράκτορες καθαρά γιά δημιουργία πεδίου αποβατικών επιχειρήσεων. Όμως, όποιος ξέρει πέντε πράγματα από οικολογία, ξέρει πως η φύση αναγεννάται από μόνη της. Μόνο που τα καμμένα δέντρα τα διαδέχονται θάμνοι. Η διαδικασία αυτή παίρνει μερικούς μήνες, επομένως άλλους τόσους μήνες έχουν περιθώριο οι Τουρκαλάδες να καταλάβουν τα Ελληνικά νησιά που σχεδιάζουν. Διότι, μετά θα χρειαστεί …καί δεύτερη πυρκαϊά! 🙂

Ελπίζω, λοιπόν, πως με το κολόβωμα της ίδιας του της πατρίδας, κάπως θα ξυπνήσει το κοιμώμενο ένστικτο του Έλληνα, καί θα πράξει …τα δέοντα. Θ’ αμείψει όπως τους αξίζει τους «λεφταϋπάρχουν».)

Το μόνο που έχω να παρακαλέσω τους (χί χί!!!) …σεβάσμιους νομοθέτες μας, είναι ν’ αφήσουν τα νομοσχέδια αμετάφραστα. Να τ’ αφήσουν στο πρωτότυπο, όπως τους έρχονται έτοιμα από τις διάφορες ξένες πρεσβείες, μπας καί μάθουμε κι εμείς καμιά ξένη γλώσσα καί μορφωθούμε.

 

Δεν μ’ απασχολεί, λοιπόν, προσωπικά ο οποιοσδήποτε τέτοιος νόμος. Όμως, επειδή αγαπώ καί σέβομαι κάποια άτομα, δεν θέλω να ταλαιπωρηθούν μέχρι τότε. Συνεπώς, στα σχόλια θ’ ακολουθηθεί πολύ αυστηρή πολιτική, καί όσα παρεκτρέπονται, θα τα φάει το σκοτάδι.

Αυτά, καί τέλος.

 

Υγ: Στην προπαγάνδα καί στους νομοθετικούς εκφοβισμούς, έχω να κάνω μία …αντιπροσφορά.

Θα το παίξω …αεροπορική εταιρεία. Πώς πάς Χριστούγεννα στο Λονδίνο με 15 ευρώ, αν αγοράσεις εισιτήριο από τώρα, διότι στις 20 Δεκεμβρίου κοστίζει 100 ευρώ; Κάπως έτσι.

Λοιπόν. Όλοι εσείς οι κρατούντες στην Ελλάδα της σήμερον. Ή συντάσσεστε με την Ελλάδα από τώρα, αποτασσόμενοι τα ξένα αφεντικά σας από τώρα καί τιμωρώντας τους αμετανόητους προδότες από τώρα, ή θα σας πάρ’ ο διάολος ΧΩΡΙΣ ΕΛΕΟΣ… τότε. Πώς σας φαίνεται αυτό;

Εσείς επιλέγετε. Αλλά, στη θέση σας, θ’ άρχιζα να το σκέφτομαι πολύ σοβαρά.

 

Το φόρουμ!

31 Σχόλια

http://ergdhmerg.freeforums.net/

 

Το ξεκίνησα!

Αναστολή λειτουργίας

35 Σχόλια

arxigramma-Aγαπητοί αναγνώστες!

 

Γιά πολύ προσωπικούς μου λόγους, θ’ απέχω από δημοσιεύσεις γιά αρκετό καιρό, καί δεν θ’ απαντώ στα σχόλια. Πιθανόν καί να σταματήσω οριστικά το ιστολόγιο.

Μη στεναχωριέστε. Μη με καλέσετε πίσω.

Σας ευχαριστώ γιά τον χρόνο σας καί τη σημασία που μου δώσατε.

 

Εργοδότης

Older Entries