Αρχική

Όπερα πουλιών!

12 Σχόλια

πολαύστε, να κάνετε κεφάλι!

 

Διότι, σαν πολλή μαυρίλα έπεσ’ απάνω μας!… παρά την Άνοιξη! (Που πρέπει να έρθει καί να την αισθανθούμε, βραδερφέ!)

 

ΔΑΚΤΥΛΑ ΛΕΥΚΑ (Η ΣΑΠΟΥΝΟΠΕΡΑ ΜΙΑΣ ΝΗΠΙΑΚΗΣ ΨΥΧΗΣ)

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΔΑΚΤΥΛΑ ΛΕΥΚΑ (Η ΣΑΠΟΥΝΟΠΕΡΑ ΜΙΑΣ ΝΗΠΙΑΚΗΣ ΨΥΧΗΣ)

πειδή το μπλουζάκι που προηγήθηκε άρεσε σε κάποιες φίλες και φίλους, μπήκα στον πειρασμό να καταχραστώ της ευγενικής διάθεσης φιλοξενίας του Εργοδότου αναρτώντας ένα ακόμη μουσικό διάλειμμα.
Αλλάζοντας μουσικό είδος, πέρα από την θλιμμένη ειρωνεία του μπλουζ, επέλεξα την νοσταλγία της μπαλάντας που ακολουθεί, με τίτλο «Δάκτυλα Λευκά».
Αφιερώνεται ξανά στον φίλτατο ΕργΔημΕργ, για την πρωτοποριακή του διαδικτυακή παρέμβαση, στους Ελεύθερους Χρεοκοπημένους, σε όλες τις φίλες και φίλους της σελίδας και ως είναι φυσικό σπέσιαλ στον Μητσάρα.

http://www.youtube.com/get_player

Την μπαλάντα αυτή, που αποτελείται από δυο γραμμές κιθάρας, έγραψα το έτος 2000, προϋπαντώντας την νέα χιλιετία, ανασύροντας μια εντύπωση από το παρελθόν, η οποία σφράγισε στα τέλη της δεκαετίας του ’50 την τότε νηπιακή ψυχή μου.
Στην αυλή του σπιτιού μας ερχόταν και έπλενε μια κυρία, επαγγελματίας πλύστρα.
Χήρα η ίδια, είχε χηρεύσει προσφάτως και η κορούλα της. Για να προσκομίσει αυτή η κυρία τα απαραίτητα στην κορούλα της, που πρέπει να ήταν τότε περίπου είκοσι ετών και στο ορφανό από πατέρα εγγονάκι, ξενόπλενε στην περιοχή.

Παίζοντας κάποιο πρωί στην αυλή, χάζευα τις πεταλούδες και τις τριανταφυλλιές στα παρτέρια, μέχρι που το νηπιακό βλέμμα μου συνάντησε τα δάχτυλα της πλύστρας.
Ήσαν κατάλευκα και πρηζμένα από την συνεχή απορρόφηση σαπουνόνερου, καθώς κτυπούσαν το σαπούνι επάνω στον ξύλινο τρίφτη με υπομονή και σχολαστική συνέχεια.
Το πρόσωπό της έδειχνε βασανισμένο, όμως τα μάτια της ακτινοβολούσαν αποφασιστικότητα.

Υπήρξαν ήρωες στο παρελθόν, οι οποίοι συγκρούστηκαν με τέρατα, προσδίδοντας στο όνομά τους δύναμη οσιότητος. Άγιοι ανήλθαν με τον σταυρό στην πλάτη ανηφόρες και όρη, καθιερώνοντας σύμβολα σωτηρίας. Όμως για τον υποφαινόμενο, ένα από τα υψηλά σωτηριολογικά σύμβολα συνιστά έκτοτε η σκάφη της μπουγάδας, ως μάχιμον είδος ανθρώπων της καθημερινότητος, οι οποίοι αγωνίσθηκαν για ένα κομμάτι τίμιο ψωμί, διάσωση της αξιοπρέπειας, σε τελευταία ανάλυση πραγμάτωση μιας ζωής, μπροστά στην οποία υποκλίνομαι.

Όταν με ζυγώνει το παράπονο, περικυκλωμένος από εσωτερικούς και εξωτερικούς ρύπους, αναλογίζομαι αυτά τα λευκά δάκτυλα, τα οποία έγραψαν χιλιάδες ημερολόγια των Μάγιας με το σαπούνι επάνω στον τρίφτη, ως επιβεβαίωση, ότι στο μέλλον θα επιβιώσει ο άνθρωπος και τελικά η ανθρωπιά θα νικήσει.

Άφησα στο βίντεο να ρέουν κάποιες ζωγραφιές. Τρεις μεταξογραφίες και δυο τοιχογραφίες με ακρυλικό χρώμα, οι οποίες τιτλοφορούνται «Κερασιά», «Μουράγιο», «Καράβι», «Αναμονή» και «Μορφές».
Ευχαριστώ ακόμη μια φορά τον Εργοδότη και εσάς για την μακροθυμία σας.

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟΙ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΙ ΕΛΛΑΔΟΣ – ΕργΔημΕργ RAILWAYS – ΤΟ ΤΡΑΙΝΟ ΦΕΥΓΕΙ

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟΙ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΙ ΕΛΛΑΔΟΣ – ΕργΔημΕργ RAILWAYS – ΤΟ ΤΡΑΙΝΟ ΦΕΥΓΕΙ

φιερωμένο σε όλους τους φίλους και όλες τις φίλες
με ή χωρίς εισιτήριο
επιβιβαζόμενους, αποβιβαζόμενους, λαθρεπιβάτες και ελεγκτές
στο ταξίδι με στόχο τον εκτροχιασμό
(όσους ποθούν άφιξη σε σταθμό θα τους δούμε στο πλοίο)

http://www.youtube.com/get_player

ΤΟ ΜΠΛΟΥΖ ΤΟΥ ΤΡΑΙΝΟΥ ΠΟΥ ΦΕΥΓΕΙ

Στην πρώτη θέση ταξιδεύει ο Μητσάρας
λαθρεπιβάτης μες στο τραίνο της σφαλιάρας
Ο Εργοδότης ρίχνει κάρβουνο κι έχει μαυρίσει
του φέρνει η Μάγια το στουπί να καθαρίσει.

Φεύγει το τραίνο
κι όποιος αντέχει ας ανέβει
με τους ρεζίληδες μαζί να ταξιδεύει,

Με Αριστοτέλη, mnk και Φωτεινή
Hey Mr. Wood έλα και συ να γίνουμε πολλοί.

Το τραίνο φεύγει, σας αφήνουμε υγεία
γιατί έπεσε δουλειά στα συνεργεία.
Ο Εργοδότης κι οι Ελεύθεροι Χρεοκοπημένοι
με τον Μποτίλια σας την έχουνε στημένη.

Τις εκκλησίες μην τις ψάχνεις τις κρυφές
γιατί θα πάρουμε πολύ κλειστές στροφές
και είναι βέβαιο ότι θα εκτροχιαστούμε
γι αυτό φωνάζει η Ατάργα να βιαστούμε

Kopyright: Γλύφτης PRODUCTIONS UnLtd.