Αρχική

Δυό λόγια γιά τους πρόσφατους σεισμούς Λέσβου καί Κώ

66 Σχόλια

υστυχώς, γιά το ότι ο σεισμός της Λέσβου θ’ αποκτούσε καί παρέα, επαληθεύτηκα με τον πλέον δραματικό τρόπο. Δυστυχώς (δίς), χρειάστηκαν νεκροί γιά να στεριώσει το γεφύρι της γνώσης. Εννοώ, ότι αν αποστασιοποιηθούμε από τα συναισθήματα, μπορούμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα… ώστε ν’ αποφύγουμε τους επόμενους (νεκρούς).

Εξ αρχής ήταν φανερό πως οι σεισμοί αυτοί είχαν τεχνητό αίτιο, όχι φυσικό. Θες το Χάαρπ, θες διάφορα -πλέοντα στην περιοχή- πλοία που κάνουν έρευνες γιά πετρέλαιο (κι επομένως, ισχυρούς ηχοβολισμούς), πάντως το αίτιο ήταν τεχνητό – έστω κι αν όλοι το καταλάβαιναν από ένστικτο καί μόνον. (Αλλά κι εκείνο το εστιακό βάθος, ρέ παιδί μου!… Κολλημένο στα 10-12 km!!!)

Όμως, μετά από το σημερινό άρθρο η ενστικτώδης βεβαιότητα θα γίνει απολύτως λογική καί συνειδητή.

Όσον αφορά εμάς, οι συγκεκριμένοι σεισμοί (καί μετασεισμοί) επιδέχονται δύο αναλύσεις:

  • Μία, η καθαρά μαθηματική – με σκοπό την ανάδειξη χρονοσειρών καί «νοητών σχημάτων» (patterns), καί φυσικά την εξαγωγή συμπερασμάτων.
  • Καί μία η «μεταφυσική». (Βλέπετε, «αυτοί» δεν κάνουν τίποτε απολύτως χωρίς τελετουργία.)

Σήμερα θ’ ασχοληθούμε με τη δεύτερη. (Ελλείψει χρόνου ν’ αναπτύξω την πρώτη.) Πάντως, όποιος θέλει να δοκιμάσει την αναλυτική του (μαθηματική) ικανότητα, το ακριβές αρχείο των σεισμικών δεδομένων βρίσκεται εδώ.

 

Η «μεταφυσική» ανάλυση, τώρα, τέτοιων γεγονότων, χωρίζεται κι αυτή σε κάποιους τομείς. Θα δούμε μαζί τους εξής τρείς:

  • Την αστρολογική.
  • Την αστρονομική.
  • Τα αριθμητικά «αποκρυφιστικά» κόλπα σε χώρο καί χρόνο. (Τα οποία δεν πρέπει να συγχέονται με τις μαθηματικές κατανομές, χρονοσειρές, κτλ που ανέφερα παραπάνω. Εδώ μιλάμε γιά απλές πράξεις αριθμητικής.)

Πάμε.

 

(α) Αστρολογική ανάλυση

Γιά όποιον θέλει να μελετήσει από μόνος του, το αρχείο (η αστρολογική «εφημερίς») βρίσκεται εδώ. Προσωπικώς δεν θα επιμείνω καθόλου στον τομέα, διότι δεν είδα τίποτε αξιόλογο. Δηλαδή, κάτι συζυγίες της Σελήνης με τον Πλούτωνα, κτλ, δεν μου λένε πολλά πράγματα.

Υπόψη, τόσο στο αρχείο σεισμικών δεδομένων, όσο καί στις αστρολογικές «εφημερίδες», οι ώρες δίδονται σε «παγκόσμια ώρα» (UTC, αυτή που παλιά λεγόταν «ώρα Γκρήνουϊτς»). Αυτή είναι τρείς ώρες πίσω από τη θερινή ώρα Ελλάδος, καί δύο από τη χειμερινή.

 

(β) Αστρονομική ανάλυση

Αλήθεια, τί ακριβώς ψάχνουμε μέσα στην απειρία των άστρων; Καλή ερώτηση! Πάντως, αν έχουμε διαβάσει τα εκτενή αναλυτικά άρθρα του Ρίτσαρντ Χόγκλαντ καί των συνεργατών του (εδώ), ξέρουμε πως ψάχνουμε ένα συγκεκριμένο σύνολο άστρων, σε συγκεκριμένες αζιμουθιακές γωνίες. Τα άστρα αυτά είναι κυρίως ο Σείριος κι ο Βασιλίσκος, καί δευτερευόντως ο Κρόνος, ο Ήλιος, η Σελήνη, καί ίσως κάποια άστρα του Ωρίωνα, ή του Δράκοντα, ή καναδυό άλλων αστερισμών. Οι δε γωνίες (πάνω ή κάτω από τον ορίζοντα) είναι κυρίως οι 19.5° καί οι 33°, καί δευτερευόντως οι 30°, 36°, 39°. Στη συγκεκριμένη ανάλυση, καμιά φορά υπεισέρχονται καί οι εκλείψεις Ηλίου/Σελήνης, ή οι διελεύσεις πλανητών μπροστά από τον Ήλιο. Ο δε Γκόρο Αντάτσι στο συγκεκριμένο μοντέλο εισάγει καί κάποιες (αστρονομικές) ευθυγραμμίσεις του Ηλιακού μας Συστήματος, κυρίως την: Ερμής-Ήλιος-Αφροδίτη.

Γιά να δούμε, όμως, τί είχαμε.

 

i. Σεισμός Λέσβου

Τα δεδομένα του κυρίως σεισμού είναι ετούτα εδώ:

(Το επίκεντρο φαίνεται στην κάτω αριστερή γωνία του παραθύρου δεδομένων.)

Στον ουρανό, την ίδια στιγμή είχαμε (από το Στελλάριουμ) :

Καί… ώωωωπππ!!! Τί βλέπουμε εδώ; Όχι μόνον τον Σείριο στις 33° πάνω από τον ορίζοντα, αλλά καί σε αζιμουθιακό μήκος ακέραιο πολλαπλάσιο (δεκαπλάσιο) των 19.5°!!!!!!! (Παραδίπλα, κάπου στις 32° καί κάτι ψιλά, βλέπουμε καί τον Ρίγκελ του Ωρίωνα.) Καθαρή τελετουργία το λοιπόν.

– Μά, ρέ Εργοδότη, δεν βλέπουμε ακριβώς 33 μοίρες!

Σωστό. Την απόκλιση αυτή θα τη συζητήσουμε παρακάτω.

Σημειωτέον ότι λίγο παραδίπλα είχαμε…

…τον Ήλιο ανάμεσα στα κέρατα του Ταύρου. Πράγμα που μας φέρνει στο νού το πρόσφατο περιστατικό με τους βλάκες της Ισπανίας, που βάλανε φωτιά στα κέρατα του ταύρου κι αυτός αυτοκτόνησε. (Ο Ήλιος είναι η κατ’ εξοχήν φωτιά.) Κάποιους μήνες νωρίτερα φέτος, όμως, καί στη Μυτιλήνη σφάξανε ταύρο στο θρησκευτικό πανηγύρι του Ταξιάρχη, ενώ η σφαγή αυτή είχε απαγορευτεί.

Τα παραπάνω απλά τα σημειώνω, διότι η συγκεκριμένη ανάλυση συμβόλων καί κρυμμένων patterns (καί συσχετισμών) μας πάει πάαααααρα πολύ μακριά – καί γι’ αυτό θα την αποφύγω. Όποιος θέλει, όμως, δοκιμάζει. Σημειώστε, ακόμη (καί γιά να δυσκολέψω το ερευνητικό μοντέλο), ότι το άρθρο γιά τους Ισπανούς νομπελίστες (από μυαλά) στον σύνδεσμο που δίνω έχει ημερομηνία 27/07/2017, χωρίς όμως να ξέρουμε πότε ακριβώς έλαβε χώραν το περιστατικό. Πάντως, τη συγκεκριμένη ημερομηνία υπήρχε άλλη «φωτιά» ανάμεσα στα κέρατα του Ταύρου: η Αφροδίτη.

Καί γιά να δυσκολέψουμε ακόμη περισσότερο τους επίδοξους ερευνητές, στις 28 Ιουλίου (με την αβεβαιότητα +/- 2 ημερών της αναγωγής των αρχαίων ημερομηνιών σε σημερινές) κορυφωνόταν η γιορτή των Παναθηναίων.

Πρίν κλείσω, παρόμοια αστρονομική έρευνα γιά τις συντεταγμένες του Haarp δεν απέδωσε τίποτε.

Συνεχίζουμε.

 

ii. Σεισμός Κώ

Τα δεδομένα:

Περίπου ίδιο σεισμικό βάθος με τη Λέσβο, καί…

…αριθμητικό μέγεθος κύριου σεισμού σε χρυσή αναλογία (6.18), ακριβώς ίδιο με τον της Λέσβου!!!!!!!!

Καί …ΔΕΝ κρύβεται τεχνητό αίτιο πίσω καί από τους δύο σεισμούς! Μπάααα, ιδέα σας!!!

Κοιτάζουμε καί τον ουρανό:

 

Καί ιδού ο Βασιλίσκος στις 33° κάτω απ’ τον ορίζοντα! (Με μικρή απόκλιση πάλι.) Κι εκεί κοντά (σε ύψος) Ήλιος, Άρης, Ερμής. Ξανά καθαρή τελετουργία, λοιπόν.

Την ίδια στιγμή, στην τοποθεσία του Haarp (11 ώρες πίσω από την ώρα Ελλάδος), είχαμε τον Σείριο στις -34°.

 

iii. Γιατί η απόκλιση από τις «ιδανικές» 33°;

Το μεν αζιμούθιο στις 33° του Σείρου στη Λέσβο (όπως μας λέει το Στελλάριουμ πάλι) το έχασαν «αυτοί» γιά 4 (τέσσερα) πρώτα λεπτά της ώρας , το δε του Βασιλίσκου στην Κώ πάλι γιά 4′!!!!!!!

Καί στις δύο περιπτώσεις, οι σεισμοί άργησαν τέσσερα λεπτά.

Αυτή η απόκλιση μας λέει πολλά. Πάρα πολλά.

Η πρόκληση σεισμών με το Haarp, επομένως, (συμπεραίνουμε πως) επισυμβαίνει ως εξής:

Η μελέτη της στρωματογραφίας του πλανήτη μας (μιά εισαγωγή, εδώ – στα 10 km εστιακό βάθος βρισκόμαστε στην «κρούστα», στον εξώτατο φλοιό της λιθόσφαιρας καί του πλανήτη), δείχνει πως, όσο βαθύτερα πάμε, τόσο υψηλότερες είναι οι θερμοκρασίες καί οι πιέσεις. Που σημαίνει πως τόσο περισσότερο ανεβαίνει καί ο ιονισμός (δηλ. το εκδηλωνόμενο ηλεκτρικό φορτίο) των πετρωμάτων. Πράγμα που βλέπουμε στις εκρήξεις ηφαιστείων, όπου πολλοί αυτόπτες μάρτυρες μιλάνε γιά «αστραπές». Λογικό, διότι με τις εκρήξεις τα πετρώματα καί η λάβα εκφορτίζονται – καί κάθε ηλεκτρική εκφόρτιση πετάει έξω φωτόνια, δηλ. προκαλεί φωτεινά φαινόμενα.

Λοιπόν, το Haarp κάνει το εξής: εστιάζει εκεί που θέλει σε γεωγραφικές συντεταγμένες (μήκος / πλάτος / βάθος – μή ρωτάτε τώρα πώς το καταφέρνει, διότι η σχετική ανάλυση ξεφεύγει κατά πολύ), κι αρχίζει την ακτινοβόληση της συγκεκριμένης περιοχής με τα ραδιοκύματά του. Τώρα, όσο περισσότερο ανεβαίνει η συχνότητα μιάς ακτινοβολίας, τόσο μεγαλύτερη ενέργεια έχει (ανά μονάδα εκπεμπόμενης ισχύος), καί τόσο μεγαλύτερη πιθανότητα έχει να «κλωτσήσει» ηλεκτρικά φορτία εκτός ισορροπίας, άρα να ιονίσει τον στόχο. Τα 50-100-200 MHz του Haarp ίσως να μην καταφέρνουν πολλά πράγματα στον ιονισμό, όμως οι συχνότητες από τα διακροτήματα ανεβαίνουν πολύ, καί επιτυγχάνουν να γεμίσουν την περιοχή του στόχου ελεύθερα ηλεκτρικά φορτία.

Όταν τα φορτία αυτά περάσουν μιά «κρίσιμη συγκέντρωση» (δηλ. μιά κάποια αριθμητική τιμή), τότε, όπως ξέρετε, τα ομώνυμα απωθούνται. Καί φτάνει κάποια στιγμή, που… κτάνγκ!… τα πετρώματα αλληλοαπωθούνται με τρομερή δύναμη (διότι ο ηλεκτρομαγνητισμός δεν είναι παίξε-γέλασε από δύναμη), το γεωλογικό στρώμα της περιοχής διαρρηγνύεται βιαιότατα, καί η τελική συνέπεια είναι η πρόκληση ενός σεισμού.

Συμπεραίνουμε, λοιπόν, πως οι λεβέντες του Haarp έχουν υπολογίσει πολύ καλά όλες τις παραμέτρους, εκτός από μία: την ακριβή τιμή «κρισίμου συγκεντρώσεως» των ηλεκτρικών φορτίων. Καί τούτο, διότι δεν ξέρουν την επακριβή σύσταση των πετρωμάτων στο υπέδαφος της Ελλάδας, αλλά απλά την υποθέτουν. (Με αρκετά καλή προσέγγιση, ομολογουμένως.)

Συμπεραίνουμε, ακόμη, πως δεν έχουν «δεί» τη γεωλογική σύσταση σε τόσο βάθος. Η δε φτηνή δικαιολογία πως δήθεν ψάχνουν γιά πετρέλαιο, καί ναί ρέ αδερφέ, τυχαίνει πότε-πότε καί κανένας σεισμός με θύματα, δεν ευσταθεί διόλου, διότι τα βάθη εξορύξεων είναι σαφώς μικρότερα. (Βλέπε πχ εδώ. Αν καί δεν αναφέρει τη μονάδα μετρήσεων, προφανώς είναι χιλιόμετρα καί όχι μίλια.)

Εν πάσει περιπτώσει, απόκλιση-ξεαπόκλιση, οι λεβέντες μας δίνουν το στίγμα τους κατακάθαρα. Πιό καθαρά δεν γίνεται! Πρόκειται γιά πιστοποιημένους γκάνγκστερς καί φονιάδες. Κι ο σκοπός τους; είπαμε: να διώξουν τους Έλληνες του ανατολικού Αιγαίου από τον τόπο τους.

 

(γ) «Αποκρυφιστική» αριθμητική σε χώρο-χρόνο

Ο σεισμός της Κώ μας δίνει ένα ακόμη σαφές ίχνος: πρόκειται γιά την περίφημη ημερομηνία της 20ης Ιουλίου, η οποία θεωρείται ως η ισχυρώτερη «πύλη» του χρόνου. (Τώρα… αν είναι χωρική πύλη, χρονική, καί τα δύο, ή πού οδηγεί, ας τ’ αφήσουμε, διότι ξεμακραίνουμε.) Αν θυμάμαι καλά, στους αρχαίους Αιγύπτιους ήταν γνωστή ως duat, καί θεωρούσαν ότι σ’ αυτήν γεννιούνται οι καλοί φαραώ.

Τέλος πάντων, ως κύριες «πύλες» στον χρόνο θεωρούνται:

  • Η 20η Ιουλίου, τυπικά καί είσοδος του Ηλίου στον Λέοντα. (Ένωση των κεφαλών των φιδιών του κηρυκείου.)
  • Η αντίθετή της, η 20η Ιανουαρίου, τυπικά καί είσοδος του Ηλίου στον Υδροχόο. (Ενώνονται οι ουρές των αναφερθέντων όφεων.)
  • Οι ισημερίες (21/03, 21/09).
  • Τα ηλιοστάσια (21/06/ 21/12).
  • Η 12η καί η 13η Αυγούστου, κυρίως η δεύτερη. (Μάχη του Μαραθώνα, πείραμα της Φιλαδέλφειας καί στις δύο.)
  • Φυσικά δεν ξεχναμε και τον «Σταυρό των μαγισσών»,δηλαδή Πρωτομαγιά,1η Αυγούστου,31 Οκτωβρίου[νύχτα των νεκρών στο Μεξικο]και 1η Φεβρουαρίου

Συν μερικές δευτερότερες, όπως πχ η 1η Σεπτεμβρίου (1η Ινδίκτου, αρχή εκκλησιαστικού έτους), ή οι τελευταίες μέρες του Αυγούστου, 25-31/08. (Πρόκειται γιά τις 5-6 μέρες που «περίσσευαν» από τον τέλειο αριθμό των 360 ημερών ανά έτος, οπότε -κυρίως στην Αλεξάνδρεια- θεωρούνταν δυσοίωνες, καί καλές μόνο γιά γλέντια – κι όχι γιά σοβαρή εργασία. Δεν είναι τυχαίο ότι ακριβώς στις μέρες αυτές έκανε η Σαλώμη το διαβόητο στριπτήζ της.)

Λεπτομέρεια: Ενώ στην Κώ είχαμε 21 Ιουλίου τη μέρα του σεισμού, στο μέρος του Haarp (11 ώρες πίσω απ’ την Ελλάδα) είχαμε ακόμη 20η Ιουλίου.

 

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ ΠΟΛΥ ΣΥΝΤΟΜΑ. ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ ΑΚΌΜΗ. ΑΝΑΜΕΙΝΑΤΕ. ΤΑ ΟΥΛΤΡΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΓΡΑΦΕΙ.

 

 

Αισυμνητειακά παραγγέλματα

27 Σχόλια

άπως, όπως λέμε «Δελφικά παραγγέλματα»!  🙂

Ένας «εισαγωγικός οδηγός χρήστη» γιά προετοιμασία όσων Ελλήνων δεν ξέρουν ακόμη τί να κάνουν. Όχι τίποτ’ άλλο, αλλά σε διάφορα σχόλια ιστολογίων που αντέγραψαν κείμενά μου, …εγκαλούμαι επειδή δεν προτείνω λύσεις!!!

Ορίστε, όμως, που προτείνω.

Πάμε!

 

α. Σκοπός – ξεκαθάρισμα προθέσεων

  • Πρώτα η Ελλάδα!!!

Οι διάφοροι «-όφιλοι» να μας αδειάζουν τη γωνιά.

 

  • Όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας.

Σκληρό; Ίσως άδικο; Ναί. Απόλυτα. Ποιός είπε, όμως, ότι η επανόρθωση της Ελλάδας είναι εκδήλωση τύπου «φιλολογικόν τέϊον»;

 

  • Όποιος δε λέει ξεκάθαρα ποιό στρατόπεδο διάλεξε, είναι εχθρός. Δεν υπάρχει ουδετερότητα.

Ή με την Ελλάδα θα είσαι, ή με τον διάβολο. Η ουδετερότητα είναι εκ του πονηρού, καί τιμωρείται με την θανατική ποινή. Η «ουδετερότητα» στους καιρούς μας είναι καθαρός καιροσκοπισμός, καί δεν θα γίνει ανεκτός. Όσοι βγάλουν το φίδι απ’ την τρύπα, δεν είναι τα κορόϊδα των «ξύπνιων», που αποτραβιούνται σε ασφαλές μέρος περιμένοντας.

Όθεν, κάτι «αντιρρησίες συνειδήσεως» καί κάτι άλλοι με «τρελλόχαρτα» είναι τελειωμένες υποθέσεις. Δεν υπάρχει μέλλον γι’ αυτούς. Μόνον ομαδικοί τάφοι.

 

β. Ποιοί με ποιούς

  • Όποιος έχει πάει με κόμματα κι όποιος έβαλε δάχτυλο στο μέλι του δημοσίου χρήματος (αδιάφορο πόσος καιρός πέρασε), είναι καμμένο χαρτί.

Μακριά κι αλάργα από κόμματα, «συλλογικότητες», καί τα ρέστα. Είναι σκουπίδια, που δεν έχουν καμμία θέση στον σημερινό δημόσιο βίο. Μόνο ζημιά κάνουν.

Φυσικά, εμείς ΔΕΝ θα διαπράξουμε τη δημιουργία ενός ακόμη τέτοιου σκουπιδιού.

 

  • Καμμένα χαρτιά είναι καί όλοι οι φύσει ή θέσει ανθέλληνες καί πράκτορες.

Εδώ συμπεριλαμβάνονται καί οι τέκτονες (θέσει πράκτορες ξένου κράτους), καί οι κρονολάγνοι ιερωμένοι («πανθρησκεία» καί τα ρέστα – κατά τ’ άλλα, η θρησκεία της αρχαίας Ελλάδας ήταν «διεφθαρμένη»). Καί το παρακράτος – εννοείται.

 

  • Εμείς καί μόνον εμείς θα καθαρίσουμε τη βρωμιά. Κανείς άλλος!

Όποιος θέλει να συνεισφέρει, έρχεται εδώ καί εντάσσεται σε κάποιο επίπεδο της αισυμνητικής ιεραρχίας. Τα ξεχωριστά «μπαϊράκια» μόνο ζημιά κάνουν. Κι επειδή 1000% θα τεθεί θέμα αρχηγίας,…

 

  • …Στο εξής, όποιος θέλει δημόσιο λόγο, πρώτα θα βάλει το κεφάλι του στον ντορβά με τις οχιές.

«Αρχηγοί» εκ του ασφαλούς, καθώς καί λοιποί θρασύδειλοι εγωϊστούληδες («πατριώτες» καί μή), στο σπιτάκι τους. Δεν τους πέφτει λόγος γιά το μέλλον της Ελλάδας. Μόνον οι αποφασισμένοι να παίξουν τη ζωή τους σε μιά ζαριά θα έχουν γνώμη.

 

  • Γινόμαστε τα δάχτυλα στη γροθιά με άλλα τέσσερα άτομα της απόλυτης εμπιστοσύνης μας, καθαρούς Έλληνες.

Σπαρτιατικός τρόπος… Δίνουμε ομαδικά τη μάχη μας καί δεν εγκαταλείπουμε την ομάδα.

 

  • Δεν έχουμε καμμία εμπιστοσύνη σε αγνώστους.

Αυτονόητο.

 

γ. Πώς;

  • Περιμένουμε ενεδρεύοντες με το δάχτυλο στη σκανδάλη.

Μέχρι νεωτέρας.

 

  • Δεν μιλάμε, δεν εξηγούμε.

Κατ’ αρχήν, δεν θέλουμε. Κατά δεύτερον, είναι παράλογο καί εις βάρος μας. (Είδατε ποτέ «τους άλλους» να εξηγούν; ) Κατά τρίτον, δεν υπάρχει χρόνος. Όποιος πρόλαβε, τον Κύριον είδε.

 

  • Κρατιόμαστε μακριά από οποιαδήποτε δημοσιότητα κατεστημένων ΜΜΕ κτλ.

Αυτονόητο.

 

  • Στον εχθρό κάνουμε όποια ζημιά μπορούμε.

Αυτονόητο. Από μποϋκοτάζ, μέχρι χάκεμα, μέχρι προβοκάτσια, μέχρι ό,τι θέλεις.

 

 

Αυτά προς το παρόν. Αν στην πορεία προκύψουν κι άλλα τέτοια (που θα προκύψουν), θα τα ενσωματώσω στο κείμενο. Θεωρήστε το παρόν κείμενο ως διαρκώς συμπληρωνόμενο, μέχρι να σας πω ότι είναι πλήρες.

Φυσικά, θα εκτιμήσω οποιαδήποτε καλή ιδέα.

 

Υγ: Είδα αντιδράσεις «μουλαροκλωτσιές» σε ιστολόγια, που αναδημοσίευσαν πρόσφατα κείμενά μου. («Νεοταξίτη» ν’ αποκαλέσεις αυτόν που βλέπεις στον καθρέφτη, ρέ. Όχι εμένα. Δεν σου έχω δώσει τέτοιο δικαίωμα.) Κατάλαβα (α) πως όντως η σωστή τακτική -που την επέλεξα- είναι τα χαστούκια στους κοιμωμένους νεο-Έλληνες, καί (β) πως έτσουξαν άσχημα κάποια κωλαράκια – καί χαίρομαι ιδιαίτερα γι’ αυτό. Τί, δηλαδή; θ’ άφηνα «απεριποίητους» διαφόρους πονηρούς, που πάνε …να πιάσουν καλή θέση σε τυχούσα αλλαγή των παγκοσμίων συνθηκών; (Βλέπε Ρωσσόφιλους παύλα προφητείες παύλα οι ορθόδοξοι αδελφοί μας καί λοιπές θρίχες. Το τί έκαναν οι Ρώσσοι το 1453 καί το 1770 εις βάρος μας, καί γιατί το έκαναν, γαργάρα οι Ρωσσόφιλοι.) Καί πιθανώτατα με το αζημίωτο, αυτοί οι Διαδικτυακώς ομιλούντες λεβέντες. Όχι, τέτοια «μαγαζιά» θα τα γκρεμίσω από τώρα.

Σιχαίνομαι τους ηπαπαραίους καί τους αγγλίτσους (καί τα ζώα του Μέλανος Δρυμού), αλλά δεν αφήνω νέα ζιζάνια να πάρουν τη θέση αυτωνών – όταν με το καλό ξερριζωθούν. Θυμηθήτε πως είμαι ο πρώτος, που έκραξα ακόμη καί τους Κούρδους. Εγώ δεν χαϊδεύω αυτιά.

Πρώτα η Ελλάδα!!!

Υγ 2: Γιά τις προφητείες… Δεν έχουν οι «γεροντάδες» το μονοπώλιο. Από την εποχή της Κασσάνδρας -καί πιό πριν- υπήρχαν ικανά άτομα, που έβλεπαν το μέλλον ξεκάθαρα.

Αυτά τα γράφω, όχι επειδή μου φταίει ο άγιος Παΐσιος. Αλλά επειδή η χειραγώγηση των σημερινών Ελλήνων μέσωι των προφητειών χτύπησε ταβάνι. Όθεν, να κοπεί η όρεξη «υπηρεσιώνε» καί λοιπών πονηρών.

Πτυχία καί εγκέφαλοι γιά ταπετσαρία

22 Σχόλια

ε ρυθμό ράπ ο τίτλος!  🙂

Τα πτυχία γιά ταπετσαρία, τα καταλαβαίνουμε: είναι άχρηστα χαρτιά, καί τα κολλάμε στον τοίχο να μη φαίνονται οι ατέλειες του σοβά. Τα μυαλά, όμως; Έ, άμα πυροβολήσεις κανέναν άχρηστον στο κεφάλι, μυαλά καί αίματα κάνουν ένα πλάτς! στον τοίχο, καί δημιουργούν ένα έργο αφηρημένης ελάσσονος τέχνης, ούτως ειπείν.

Διατί, όμως, εκφράζεις τέτοια επιθετικά σήμερον, ώ Εργοδότα;

Διότι… παρακάτω.

 

α. 1918

Βρισκόμαστε προς το τέλος του Α’ ΠΠ. Συνάδελφός τις (δεν θυμάμαι το όνομα, αλλά φίρμα – πάλι από ντοκυμανταίρ στην τηλεόραση, του οποίου δεν θυμάμαι τα λοιπά στοιχεία), αγγλίτσος, υπηρετεί στο μέτωπο. Κάποια στιγμή, πάει στον απόπατο γιά κακάκια του.

Παρένθεσις: Απόπατος εστί πρόχειρός τις κατασκευή, συνισταμένη εκ τεσσάρων καθέτων παλουκιών των δύο μέτρων υπέρ του εδάφους έκαστον, στηριζόμενα καθέτως από τέσσερα ζεύγη σανίδων του ενός μέτρου, μία πάνω καί μιά κάτω ανά πλευρά του νοητού παραλληλεπιπέδου των παλουκιών. Από τις απάνω σανίδες, τώρα, αναρτώνται λινάτσες – οι τρείς σταθερές, η μία ψιλοχύμα, διά να μετατοπίζεται καί να εισέρχεται άνθρωπος εις τον απόπατο.

Αυτη η κατασκευή μέσα καλύπτει βαθύ λάκκο τριών μέτρων βάθους περίπου, στο στόμιο του οποίου τοποθετείται εσχάρα από παλιοσανίδες. Εκεί, λοιπόν, κάθεταί τις καί τ’ αμολάει. Εννοείται πως στον πάτο του λάκκου σχηματίζεται κώνος εκ καφέ δυσόσμων πραγμάτων, περί του οποίου βρίσκεται διαρκώς σε δορυφορική τροχιά πλήθος μυγών. Εννοείται, επίσης, πως άμα σου πέσει τίποτε χρήσιμο στον λάκκο (πχ γυαλιά ή ταμπακιέρα), η ελπίς ανακτήσεώς του καθίσταται σχεδόν μηδενική.

Τέλος πάντων, ο συνάδελφος κάθεται ν’ αδειάσει, αλλά ο τόπος τραντάζεται από τις εκρήξεις των τηλεβόλων των Γερμανών. Ο άνθρωπός μας βρίζει (όσο τέλος πάντων, σε αντίθεση με τους Κεφαλλονίτες καί τους Ναπολιτάνους, μπορεί να βρίσει ένας προτεστάντης – «μπλάντυ κράουτζ!» καί τέτοια), αλλά ουδέν αποτέλεσμα: η σανίδινη εσχάρα τραντάζεται επικίνδυνα, με κίνδυνο να βρεθεί κι ο ίδιος στον πάτο του λάκκου.

Όμως, εκεί καί τότε τού ‘ρχεται η φαεινή ιδέα:

Μπορεί να εντοπίσει το πού βρίσκεται ένα κανόνι, από τα στοιχεία του υποηχητικού κύματος της έκρηξης!!!

Κάθεται, λοιπόν, φτιάχνει την θεωρητική ανάλυση, φτιάχνει κι ένα πλέγμα με σπάγγους / τενεκέδες / χαλίκια μέσα στους τενεκέδες, πιάνει καί τον λογαριθμικό κανόνα, καί περιμένει.

Την επόμενη μέρα, ξαναρχίζουν οι Γερμαναράδες το κανονίδι, γκντούμπουμ! καί γκντούμπουμ! Σείεται πάλι ο τόπος, το πλέγμα με τους τενεκέδες καί τα χαλίκια τραντάζεται (αλλά με τρόπο που να προδίδει την προέλευση του κύματος), ο απόπατος τραντάζεται επίσης, ο δικός μας αρχίζει τους υπολογισμούς πυρετωδώς, καί σε λίγο δίνει τα στοιχεία στους δικούς του πυροβολητές: «- Εκεί να βαρέσετε!», τους λέει.

Αρχίζουν κι οι αγγλίτσοι τα γκντούμπουμ!, οι αγγλίτσικες οβίδες πέφτουν κατακέφαλα στους Γερμαναράδες πυροβολητές, καί σε μισή ώρα σίγησε καί το τελευταίο τηλεβόλο του Κάϊζερ.

 

Σήμερα, οι πλέον εκμοντερνισμένοι στρατοί διαθέτουν (εκτός των uav καί λοιπών μέσων) αυτόματα μηχανάκια, που εντοπίζουν ηλεκτρονικώς τα εχθρικά πυροβόλα. Οπότε, αμέσως μετά τη βολή αυτά πρέπει να γίνουν Λούηδες καί ν’ αλλάξουν θέση. Αλλά, εν πάσει περιπτώσει, οπωσδήποτε μιλάμε γιά θρίαμβο της επιστήμης (καί της ελευθερίας των λαών, καί της δημοκρατίας, κτλ κτλ «δεκάρικα»), έστω καί διά του χεσίματος.

 

β. Κατοχή

Επί Κατοχής, φόβος καί τρόμος των αντιστασιακών Ελλήνων στις πόλεις, ήταν η περίφημη «νεκροφόρα». Παναπεί ένα όχημα κατασκευής της εταιρείας Μίζενς (ναί, ακριβώς αυτηνής που δίνει σε πολιτικούς ως «δωράκια» οικοσκευές – μπλέντερ γιά φρουτόκρεμες, τηλεφωνητές, κτλ), το οποίο ήταν ραδιογωνιόμετρο κι έβρισκε τους -τότε παρανόμους, εννοείται- αντιστασιακούς ασυρμάτους.

Πώς τους έβρισκε; μ’ έναν απλούστατο τρόπο. Η «νεκροφόρα» έκοβε βόλτες στους δρόμους της Αθήνας, καί γύριζε γύρω-γύρω την κεραία της, πιάνοντας τις συχνότητες των ασυρματιστικών εκπομπών. Εκεί που έπιανε τη μέγιστη ένταση, σημείωνε μιά γραμμή στον χάρτη της Αθήνας. (Από εκεί που βρισκόταν αυτή, προς την πηγή της μέγιστης έντασης.) Μετά, πήγαινε λίγο παρακάτω, κι έκανε τα ίδια. Ενδεχομένως καί τρίτη φορά, αλλά οι δύο αρκούσαν.

Εκεί, λοιπόν, που τεμνόντουσαν οι δύο γραμμές στον χάρτη, μετά από λίγο πλάκωνε η Γκεστάπο κι έψαχνε μέχρι καί τα στρώματα απ’ τα κρεββάτια – καί την πλήρωσε πολύς κόσμος. Οι όποιοι ασύρματοι γλύτωσαν τελικά, γλύτωσαν επειδή οι Γερμαναράδες (ως προτεστάντες βλάκες) ήταν …συστηματικοί! Έβγαζαν παγανιά τη «νεκροφόρα» με συγκεκριμένο ωράριο!!! (Αυτή ακριβώς η συστηματικότητα τους έφαγε καί στον πόλεμο των υποβρυχίων, στον Ατλαντικό – διότι επέτρεψε στους αγγλίτσους να σπάνε τα κρυπτογραφημένα Γερμανικά σήματα, που πάντα άρχιζαν με συντεταγμένες, ημερομηνία/ώρα, καί σύντομο δελτίο καιρού!)

Κι ευτυχώς, διότι οι τυχόν τσίλιες γύρω από το σπίτι με τον παράνομο ασύρματο ήσαν τελείως ανεπαρκές αποτρεπτικό μέσον. Η «νεκροφόρα» έκανε τη δουλειά της από χιλιόμετρα μακριά. Τί να δεί, επομένως, καί ποιόν να ειδοποιήσει ο τυχών «αργόσχολος» πιτσιρικάς που έπαιζε έξω απ’ το «επικίνδυνο» σπίτι…

 

γ. Σήμερα

Φταίω κι εγώ ακόμη μία φορά, διότι πάλι άργησα να δω το προφανές. Αλλά εγώ είμαι ένα καί μόνο άτομο, με τις ατέλειές του. Εσείς, όμως, συμπατριώτες μου, τί πάθατε; Τί σκατά έχουμε πάθει όλοι ομαδικώς κι αποβλακωθήκαμε σε τέτοιο βαθμό; Έ;

Λοιπόν…

Μιλάμε γιά σεισμούς στη Λέσβο, μιλάμε γιά Χάαρπ, αλλά χωρίς αποδείξεις. Μόνο με το ένστικτο.

Όμως, επιτέλους!!! Η Φυσική στα βασικά της δεν άλλαξε. Τα κύματα κάθε είδους εξακολουθούν να έχουν:

  • διεύθυνση /φορά
  • ένταση (ισχύ – χρονική καμπύλη ισχύος, γιά την ακρίβεια)
  • βασική συχνότητα / κυματομορφή («φέρον»)
  • διαμόρφωση / αρμονικές.

Γιατί, λοιπόν, τόσα χρόνια που το Χάαρπ έγινε «κοινό μυστικό» στα ιντερνέτια, κανείς δεν έφτιαξε έναν ανιχνευτή της δραστηριότητάς του; Καί ακόμη καλύτερα, ένα δίκτυο ανιχνευτών;

Μή μου πεί κανένας πως είναι δύσκολο, πως μετά χρειάζεται απόρριψη θορύβου / ανάδειξη σήματος, καί τα ρέστα. Τα ξέρω. Μή μου πεί κανείς, επίσης, πως δεν μπορεί να βρεί ακριβή τεχνικά χαρακτηριστικά του Χάαρπ. (Ψάξτε στο «βαθύ Διαδίκτυο», ή βγάλτε συμπεράσματα από τις φωτογραφίες που κυκλοφορούν. Εγώ θα σας τα λέω όλα; ) Θ’ απαντήσω πως, όσο τα πτυχία αποτελούν μέσον διορισμού στο Δημόσιο γιά τον κάθε κουτοπόνηρο παπάρα, θα είναι άχρηστα γιά ο,τιδήποτε άλλο – πλην περιτυλίγματος σαρδελλών. Καί θα εξακολουθήσουμε να έχουμε τέτοια φαινόμενα -παρατεταμένης αδράνειας καί αποφυγής ουσιαστικής δημιουργικότητας, φραππεδολατρείας, μοιρολατρείας γιά την κακή κοινωνία που δεν μας διορίζει-, όσο θ’ ανακατεύεται με τα πανεπιστήμια καί τα πτυχία (ενώ δεν τον έσπειραν εκεί) ο κάθε πονηρός άσχετος παρτάκιας παύλα κομματόσκυλο.

Μή μου πεί κανείς, τέλος, πως το δίκτυο ανιχνευτών είναι ακριβό. Θ’ απαντήσω ότι έχουμε πάααααρα πολλούς (καί πολλές φορές ομαδοποιημένους) «πατριώτες του πληκτρολογίου»… οι οποίοι, αντί ν’ αναλώνονται -εδώ καί είκοσι χρόνια- σε καταγγελίες γιά τους κακούς σιωνιστές, καλό θα είναι ν’ ανασκουμπωθούν, να βάλουν το χέρι στην τσέπη, καί να κάνουν τίποτε πιό πρακτικό. Εκτός αν περιμένουν να δηλώσουν στον Άρειο Πάγο πως δημιουργούν κόμμα, γιά να πάρουν την επιδότηση. Αν είναι έτσι, μερικοί άχρηστοι πάνω, μερικοί κάτω, δεν αλλάζει τίποτε. Καλό, όμως, σ’ αυτή την περίπτωση είναι να είναι ειλικρινείς – να μας αδειάζουν τη γωνιά, καί να μη δηλώνουν «πατριώτες».

 

Με την ευκαιρία (των σεισμών της Λέσβου)… εκείνο το ΒΑΝ πού χάθηκε; Ιδού έτοιμο ανιχνευτικό δίκτυο, που θα μας έλεγε αμέσως αν οι κυματομορφές πρό των σεισμών ήταν φυσικές, ή όχι. (Κι από πού μας ήρθαν.)

Αλλά…

Λείπει κάτι ακόμη.

Αυτό το κάτι, λέγεται θάρρος. Λέγεται ανδρεία.

 

Όταν εγώ μιλάω γιά το κεφάλι μας στον τορβά με τις οχιές, ξέρω πολύ καλά τί λέω. Δεν έφτιαξε μεν κανένας ανιχνευτικό δίκτυο των εκπομπών του Χάαρπ. Αλλά καί νά ‘φτιαχνε, θα είχε το θάρρος να βγεί να πετάξει τις καταγραφές στα μούτρα των ηπαπαραίων (καί του πρέσβη τους), ζητώντας μάλιστα αποζημιώσεις; (Θα είχε καλά-καλά το θάρρος να πεί στον κάθε «έγκριτο» πληρωμένο ΑΡΔ, που θα δοκίμαζε να τον σφάξει με το γάντι από τηλεοράσεως, : «- Σκάσε ρέ άσχετε, που μού ‘γινες καί ηλεκτρονικός!»; )

Ακόμη περισσσότερο:

Απ’ όλους αυτούς τους νερόβραστους «πατριώτες» του Διαδικτύου, που θέλουν να κυβερνήσουν την Ελλάδα γιά να τη σώσουν, θα έχει κανένας το θάρρος να πεί στα ίσα στους ηπαπαραίους να πάρουν τις «βάσεις» τους καί να ξεκουμπιστούν ΑΥΡΙΟ ΤΟ ΠΡΩΙ;

Μεταξύ μας, χλωμό το κόβω. Πολύ χλωμό, έως πεθαμένο. Τόσο πεθαμένο, όσο κι αυτοί που θα φάνε κατακέφαλα τα πυρηνικά του «κοντού». (Θα μας λυπηθεί ο «ομόδοξος αδελφός», λέτε; Ζωή σε σάς!  🙂  )

Γι’ αυτό, λοιπόν, κι επειδή δε βλέπω φώς από πουθενά, καλό θα είναι όλοι οι επίδοξοι «πατριώτες αρχηγοί» να κλείσουν το στοματάκι τους καί να ξανακρυφτούνε στα σπιτάκια τους σιγά-σιγά.

Αλλοιώς, μόνο ζημιά θα κάνουν στη χώρα.

 

Υγ: Ελπίζω ο καθένας να έχει τη στοιχειώδη νοημοσύνη, να μην περιμένει από μένα να πιάσω το κολλητήρι καί το καλάϊ να φτιάξω Χααρπο-ανιχνευτή. Όχι πως δεν μπορώ. Καί τις απαραίτητες γνώσεις έχω, καί την ικανότητα. Μόνο που δεν έχω ούτε χρόνο, ούτε χρήμα. (Οι οικείοι μου άνθρωποι το γνωρίζουν άριστα αυτό. Δε λέω ψέμματα.)

Αλλά εκεί έξω, τα πτυχία τα τυπώνουν πλέον με ταχυπιεστήριο εφημερίδας.

Από τους τόσους, πού ‘χουν …ταχυπιεσμένη φωτοτυπία πανεπιστημιακού τίτλου Ηλεκτρονικών, κανείς με φιλότιμο / διάθεση / κάποιο χρόνο διαθέσιμο / κάποια χρήματα, ρέ παιδιά; Κανείς σωστός, εκεί έξω, που η αξία του όντως ν’ αντιπροσωπεύει τον τίτλο του πτυχίου του;

Κανείς;…

 

Γεωπολιτική στην καμπούρα μας

68 Σχόλια

ιά το τί είναι γεωπολιτική, μιά εισαγωγική ματιά εδώ.

Κατ’ εμένα, όμως, η γεωπολιτική είναι μία προτεστάντικη ψευδεπιστήμη (όπως πχ οι οικονομικές σπουδές) του 19ου αιώνα, η οποία προσπαθεί να δικαιολογήσει τ’ αδικαιολόγητα. Δηλαδή, γιά παράδειγμα οι Αγγλοσάξωνες προσπαθούσαν καί προσπαθούν να εφεύρουν μία «ανάγκη», ώστε να δικαιολογήσουν στα μάτια του κόσμου τις αποικιοκρατικές τους τάσεις. Κι οι Γερμαναράδες του Γ’ Ράϊχ (που τους ακολούθησαν) προσπαθούσαν να δικαιολογήσουν το γιατί «έπρεπε» να ορμήσουν προς Ανατολάς καί να καβαλλήσουν τους υπόλοιπους στο σβέρκο.

Φυσικά, τη γεωπολιτική ακολουθεί η γεωστρατηγική – δηλαδή η αιτιολόγηση ( ; ) του γιατί εμείς οι «μεγάλοι» θα μπουκάρουμε ενόπλως στις χώρες των «μικρών» καί θα τους γ.μήσουμε το σπίτι.

Την παπάρα αυτή των προτεσταντών (καί των όπισθεν αυτών κρυπτομένων ιουδαίων) την έχουν μιμηθεί -μεγάλη δύναμη ο μιμητισμός, «μή χάσουμε» τον θησαυρό…- και οι καθολικοί (Γαλλία), αλλά καί οι ορθόδοξοι (Ρωσσία).

 

Αν παρατηρήσουμε καλά τους χάρτες της Γουΐκι, θα δούμε ότι ουσιαστικά (καί αδιάφορα από γεωπολιτική «σχολή») ο κόσμος χωρίζεται στα τέσσερα. Ως εξής:

Ένθα το πάνω αριστερά τεταρτοσφαίριο είναι το …Κολωνάκι (που έχει δικαιώματα να πατάει από κάτω όποιον γουστάρει), το πάνω δεξιά τρώγεται καί δεν τρώγεται (ανάλογα τα κέφια), καί τα δύο κάτω είναι ντίπ αούγκαγκα καί κατοικούνται από νομιστεράκια προς εκμετάλλευσιν.

Αυτό το έχουν επιβεβαιώσει πολλές φορές οι «πολιτισμένοι» Δυτικοί (του …Κολωνακίου). Πχ ο ντε Γκώλλ είχε  πεί ότι ονειρεύεται μία Ευρώπη από τον Ατλαντικό μέχρι τα Ουράλια. Ο δέ Χίτλερ (πρό αυτού) είχε προσπαθήσει να κατακτήσει όλη αυτή την Ευρώπη ενόπλως. Ανατολικώτερα από τα Ουράλια, παναπεί, ευρίσκεται ένα ασιατικό χάος, το οποίο πχ ο Χίτλερ ήθελε να το μασουλήσει με την ησυχία του (υπέδαφος κτλ) μαζί με τους Ιάπωνες συμμάχους του. Καί το οποίο, υπό κανονικές συνθήκες, ποιός αδειάζει να το χέσει.

Πιστεύω, ήδη καταλαβαίνετε το σκεπτικό της γεωστρατηγικής.

 

Συντόμως πως: όλη αυτή η ιστορία «δικαιολογεί» τις εμπορικές καί στρατιωτικές επεκτάσεις κάποιων, εναντίον κάποιων άλλων. Το χοντρό λάθος, όμως, που κάνει, είναι η χρονική στατικότητα. Δηλ. οι λαοί στα (σύμφωνα με τους προτεστάντες) «χεσμένα» τεταρτοσφαίρια θα βρίσκονται συνεχώς στο ίδιο χαμηλό πολιτισμικό επίπεδο, διότι δεν παράγεται έργο, αν δεν υπάρχει διαφορά δυναμικού. Βέβαια, οι βλαμμένοι οι προτεστάντες δεν λαμβάνουν υπ’ όψη τους ούτε τα δορυφορικά ΜΜΕ, ούτε το Διαδίκτυο, που τους μπάζουν όλους στη σύγχρονη εποχή, θέλουν δε θέλουν – κι απ’ την άλλη, μιλάνε γιά «παγκοσμιοποίηση». (Καί πώς θα την κάνουν, αριστοκράτες καί νομιστεράκια μαζί; Δεν μας το εξηγούν.)

Έτερο λάθος της γεωπολιτικής είναι πως πάει να δικαιολογήσει το εμπόριο καί την αποικιοκρατία. Αν κάποια μέρα λείψουν, όμως, αυτές οι κινητήριες αιτίες, τί γίνεται; Απλούστατα, η γεωπολιτική τελειώνει – καί δεν ξανασχολείται κανείς μαζί της. (Ο πλανήτης μας, στο κάτω-κάτω, είναι πεπερασμένος. Κι από εργοστάσια καί όπλα, όλοι έχουν πλέον.)

 

Δυστυχώς, όμως, σ’ αυτή τη φάση της Ιστορίας, η γεωπολιτική ξεσπάει άσχημα στην καμπούρα μας ημών των Ελλήνων. Καί μην ξεχνάτε, η γεωπολιτική απλώς είναι εκπεφρασμένες γραπτώς βλέψεις των «μεγάλων», που προϋπήρχαν αρκετούς αιώνες πριν τον 19ο. Πριν προχωρήσουμε, κάνω μία μεγέθυνση στον χάρτη, γιά να καταλάβετε καλά-καλά τί παίζεται:

Ο κάθετος άξονας του σταυρού είναι ο διαβόητος πλέον 25ος ανατολικός μεσημβρινός, ο δέ οριζόντιος ο 40ος βόρειος παράλληλος. Θα σας πω τα εξής:

  • Έχει πάρει φωτιά η Ουκρανία.
  • Έχει πάρει φωτιά η Συρία.
  • Κι ετοιμάζονται Τουρκία-Ελλάδα καί λοιπά Βαλκάνια.

Γιάααα ρίξτε μιά ματιά στον χάρτη, πού βρίσκονται αυτές οι χώρες…

Καταλάβατε, τώρα, ότι μιλάμε γιά αναδιανομή των εδαφών του «σταυρού»;

Καταλάβατε, τώρα, ότι την Ελλάδα τη θέλουν να περιοριστεί στο κάτω αριστερά τεταρτημόριο;

Καταλάβατε, τώρα, πού πάει η δουλειά; Που δεν είναι τωρινή, είναι από το 1915 – όταν οι «μεγάλοι» κατάλαβαν πως η Ελλαδίτσα τους ξέφευγε, κι αποφάσισαν να «διορθώσουν το λάθος» της Βαλκανικής εποποιΐας των Ελλήνων.

Καταλάβατε, τώρα, τί πληρώνουμε σήμερα;

 

Παίζοντας με το μυαλουδάκι των προτεσταντών, θα σας πώ ποιά είναι τα επόμενα βήματά τους. Ξαναπαρουσιάζω τον χάρτη της περιοχής:

Η κόκκινη γραμμή είναι ένας θαλάσσιος δρόμος, με τον οποίο οι Ρώσσοι βγαίνουν Αιγαίο καί πάνε Μέση Ανατολή, οι δε ηπαπαραίοι -κάνοντας την αντίθετη πορεία- πλησιάζουν το μαλακό υπογάστριο της Ρωσσίας. (Κι οι Χαζαρο-εβραίοι τό ‘χουν δίπορτο: Ουκρανία-οξαποδουήλ.)

Ο στεριανός δρόμος μέσωι της σημερινής Τουρκίας δεν πολυβολεύει. Θέλει πολλά λεφτά, γιά να υπερνικηθούν τα φυσικά εμπόδια (πχ Αλμυρά Έρημος).

Πράγμα που σημαίνει ότι τον θαλάσσιο αυτόν δρόμο τον θέλουν καί οι ηπαπαραίοι, καί οι Ρώσσοι. Αυτό, βάλτε το καλά στην κεφάλα σας.

 

Ο παραπάνω χάρτης, μας οδηγεί στις προετοιμαζόμενες καί από τους δύο «μεγάλους» εξελίξεις. Οι οποίες συνοψίζονται καί συγκλίνουν στο λεγόμενο «κράτος του Αιγαίου». Απάνω-κάτω, αυτό εδώ:

Όπως βλέπετε, αυτό το «κράτος» εξασφαλίζει τον θαλάσσιο διάδρομο που λέγαμε. Ταυτόχρονα, Μακεδονία καί Θράκη θ’ αποτελέσουν την χοντρή «ενδοχώρα» του, καί η Ελλάδα θα περιοριστεί κάτω απ’ το Λιτόχωρο. Επίσης, μη νομίζετε ότι η Κρήτη καί η Κύπρος θα ενωθούν με την Ελλάδα – αλλά ούτε καί μ’ αυτό. Αυτές θα ενσωματωθούν στο επίσης σχεδιαζόμενο «μεγάλο οξαποδουήλ». (Η Μακεδονία, πάλι, σχεδιάζεται ν’ αποτελέσει στο μέλλον τον τρίτο οβραίϊκο «πόλο», όπως το οξαποδουήλ κι η Ουκρανία.)

Εφ’ όσον, τώρα, το ζητάνε διακαώς καί οι Ρώσσοι το «κράτος του Αιγαίου», σημαίνει πως θα μας αδειάσουν μεγαλοπρεπώς ΚΑΙ αυτοί. Οπότε, οι Ρωσσόφιλοι ν’ αλλάξετε μυαλά εγκαίρως, γιά να μή φάτε πίκρα. Οι Ρώσσοι, μ’ αυτό το κράτος-μαϊμού, αφ’ ενός βγαίνουν στο Αιγαίο, αφ’ ετέρου καπελλώνουν το πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Υλοποιούν δύο αρχαία τους όνειρα, τουλάχιστον από την εποχή του Μεγάλου Πέτρου. Το πιάσατε τώρα; Άντε μπράβο.

Τέλος, να πω ότι η Ελλάδα (όση απομείνει) σιγά-σιγά θα πατιέται όλο καί περισσότερο, μέχρι να εκλείψει καί ο τελευταίος Έλλην.

 

Το «κράτος του Αιγαίου» θα είναι ένα κράτος-πουτάνα, που ποτέ δε θα πεί όχι σε κανέναν «μεγάλο». Θα συντηρείται από τουρισμό πλουσίων καί καζίνα, κάπως σαν εμιράτο του Αιγαίου να πούμε, συν το ότι θα έχει εργασιακές ζώνες «μαύρων» εργασιακών συνθηκών. (Τί νομίζουν οι λαθρέποικοι, που πλακώσαν στο ανατολικό Αιγαίο καί ζητάνε «ντικαιώματα»; ότι θα τους κάνουν βασιλιάδες στας Ευρώπας; Ναί, πώς;! Γιά τα σκατά τους προορίζουν.)

Τώρα, εφ’ όσον το κωλοκράτος αυτό έχει σχεδιαστεί εδώ καί δεκαετίες, λογικά πρέπει οι «μεγάλοι» να έχουν βρεί τρόπο καί να το υλοποιήσουν. Κι αυτός ξεκινάει με τους πρόσφατους σεισμούς της Λέσβου (οι Χιώτες / Σαμιώτες / Ροδίτες να περιμένουν τη σειρά τους), που θέλουν να εκφοβίσουν τον Ελληνικό πληθυσμό να φύγει. Υπερωρίες δουλεύει το Χάαρπ! Άσε που οι προτεστάντες είναι καί φραγκοφονιάδες, καί δε λένε να δώσουν λεφτά ν’ αγοράσουν γαίες κι ακίνητα. Τα θέλουν όλα τζαμπέ. (Τουλάχιστον οι ιουδαίοι εδώ αποδεικνύονται ελαφρώς καλύτεροι: έχουν αγοράσει περιουσίες στα Δωδεκάνησα από το 1960.)

Το πολεμικό «ντού» της Τουρκίας στα νησιά μας ακολουθεί – αν καί απλώς οι Τούρκοι θα κάνουν τη βρωμοδουλειά, κι απ’ τους προτεστάντες θα εισπράξουν τ’ αρχίδια τους. Η Τουρκία έτσι κι αλλοιώς θα γίνει εξαρτήματα, κι άσε τον Ρετζεπίκα να έχει ονειρώξεις.

 

Αυτά είχα να πω γιά τα αμέσως μελλοντικά γεγονότα, καί μην ακούτε κανέναν. Αμάν πιά! Γεμίσαμε «γεωπολιτικούς ειδικούς», που αφ’ ενός δε βλέπουν τη μύτη τους, αφ’ ετέρου κοιμίζουν τους Έλληνες με μιά σιχαμένη Ρωσσοφιλία. ΔΕΝ θα μας κάνουν χατήρια οι Ρώσσοι, παρεκτός κι αν αναγκαστούν – ή θεωρήσουν πως τους συμφέρει.

Λοιπόν, αναγνώστη μου, σε είπα το μοίρα σου – καί δέ θέλω ν’ «ασημώσεις». Τώρα ξύπνα καί προετοιμάσου.

 

Υγ: Γιά τους σεισμούς της Λέσβου έχω να πω πολλά, πλην όμως, απαιτούν ολοκληρωμένη μαθηματική ανάλυση. Δυστυχώς, δεν μπορώ ένα άτομο να τα προλαβαίνω όλα, ούτε κάν στον «καλό καιρό» που λένε. Πολλώι δέ μάλλον τώρα, που τρέχω αγρίως. Αλλοιώς, θα έλεγα εγκαίρως στους αγαπητούς Μυτιληνιούς το πότε καί πού θα χτυπήσει ο επόμενος σεισμός (καί πόσο δυνατός θα είναι), με ακρίβεια εκατό μέτρων / δεκαλέπτου / δεκάτου της κλίμακας Ρίχτερ. Σιγά μη δεν ξεπερνάω τα προτεστάντικα σκατομυαλά!

Επιφυλάσσομαι γιά σχετική ανάλυση όταν μπορέσω.

 

Αισυμνητείας παραλειπόμενα – 5

107 Σχόλια

(προηγούμενο)

κόμη ένα θέμα του παρόντος (στ) υποκεφαλαίου αποτελεί η λεγόμενη «κρίσιμη μάζα». (Των συν-Ελλήνων που θ’ αποδεχθούν την αναγκαιότητα να ξελασπώσει το έθνος μας καί θα βοηθήσουν προς τούτο, δηλαδή.) Εννοώ, σε επίπεδο πρακτικών λογαριασμών. Όχι θεωρητικά.

Το 0.5% της κατά Παλαιό κρίσιμης μάζας σημαίνει:

  • Επί του συνολικού πληθυσμού (περίπου εντεκάμιση μύρια), κάπου 57,500 άτομα.
  • Επί των καθαρών Ελλήνων (δέκα μύρια, διότι το ενάμιση είναι πολιτογραφημένοι Βρωμά), 50,000 άτομα.
  • Καί επί του εκλογικού σώματος (περίπου πεντέμιση μύρια), 27,500 άτομα απάνω-κάτω.

Επειδή εγώ έχω (από τα στατιστικά μου) κάπου τετρακόσιους διακριτούς (δηλ. ξεχωριστές μονάδες) επισκέπτες ημερησίως, τότε ή χρειάζονται άλλοι 68 ιστολόγοι (κι ένας εγώ, 69! λόλ!!!), ή πρέπει να είμαστε καμιά δεκαριά, αλλά με αναγνωσιμότητα γύρω στα τρία χιλιάρικα διακριτά άτομα ημερησίως ο καθένας.

Βέβαια, επειδή ανάμεσα στα διακριτά άτομα που διαβάζουν το ιστολόγιο καθημερινώς, (υποθέτω πως) περίπου το μισό είναι σαβούρα (προγραμματιστικά «ρομποτάκια» του Διαδικτύου, πρακτόρια, διαφημιστές, κτλ), τότε τους παραπάνω αριθμούς πρέπει να τους κάνουμε επί δύο. Ή κάπου 150 ιστολόγια με λόγο σαν τον δικό μου, ή δέκα μέν, αλλά ο καθένας μας με αναγνωσιμότητα έξι χιλιάδες διακριτά άτομα ημερησίως.

Η δεύτερη περίπτωση μου φαίνεται πιό εφικτή. Όμως, όπως πάντα προκύπτει το θέμα του χρόνου. Ώσπου να φτιαχτεί το όνομα -το brand name- ενός νεοεισελθόντος στον χώρο του ιστολογείν, θα έχει τελειώσει ο Γ’ ΠΠ! Άρα, Εργοδότη δώσ’ τα με φούλ γκάζια!!!…  🙂

 

Παρένθεση:

Είχα σχεδόν τελειώσει τη συγγραφή του παρόντος, όταν έσκασε το περιστατικό με τη δολοφονία του μικρού μαθητή από Βρωμά. Κι ενώ το ήξερα ήδη από το Διαδίκτυο, κάποιος διάολος μ’ έβαλε ν’ ανοίξω τηλεόραση καί να πέσω στις ειδήσεις ενός βοθροκάναλου. Καί τί βλέπω;…

Ρεπόρτερς καί δημοσιογράφους χεσμένους απάνω τους, μη τυχόν καί πούν κάτι επιβαρυντικό γιά τη σύμφυτη παραβατικότητα της συγκεκριμένης βρωμόρατσας. Οι πολιτικάντηδες, πάλι (που «προσέτρεξαν» – μή χάσουν), χεσμένοι δύο φορές. Καί όλοι ομού να πετάνε την μπάλλα στην κερκίδα (ν’ αλλάζουν θέμα, να επικαλούνται δήθεν τεχνικά προβλήματα με τη σύνδεση, να λένε «φταίγαν οι γιατροί», κτλ κτλ).

Από την όλη ιστορία βγαίνουν τα εξής αναμφισβήτα συμπεράσματα, τα οποία προσωπικώς ουδέποτε θα δεχθώ ν’ αμφισβητηθούν από τον οποιονδήποτε:

  • Ότι οι ξένοι, που απεργάζονται το ξεπάτωμα της Ελλάδας καί των Ελλήνων, δείχνουν πλέον φανερά (καί με το σκεπτικό: «- Καί τί θα μας κάνετε, δηλαδή, κι άμα δε μας γουστάρετε;») όλα τα όπλα που χρησιμοποιούν εναντίον μας απ’ αιώνων – μεταξύ των οποίων καί η εξ ορισμού παρανομούσα βρωμόρατσα των κατασκευασμένων σπαρτών του Προμηθέα.

(Όχι, δεν μας την κουβάλησε εδώ κάποιο ιερατείο -γιά να εξαφανίσει τους Έλληνες-, όταν το Βυζάντιο τό ‘χε πάρει γιά τα καλά η κατηφόρα. Μή σας μπαίνουν στη γκλάβα τέτοιες μαλακισμένες συνομωσιολογικές ιδέες. Μόνη της ήρθε.

Κι όχι, δεν έδωσε πρόθυμα δημίους Ελλήνων κατά την Οθωμανοκρατία. Ούτε τον Διάκο, ούτε τον Κατσαντώνη τους σκότωσαν γύφτοι μετά από βασανιστήρια. Ανιστορησίες δικές μου!)

  • Ότι οι μεν ξένοι τη δουλειά τους κάνουν, αλλά μέγιστο ποσοστό του λαού αυτού έχει «αυτοκτονικό ιδεασμό». Βαρέθηκε τη ζωή του καί θέλει να πεθάνει με κάθε τρόπο.

(Αδιαφορώ πλήρως καί δεν θα τους εμποδίσω. Στη νέα Ελλάδα που ξημερώνει, ούτε οι φρενοβλαβείς, ούτε οι αδύναμοι έχουν θέση.)

  • Ότι όντως -όπως κουράστηκα να επαναλαμβάνω- πολλοί θα ξυπνήσουν καί θα καταλάβουν, μόνον άμα φάνε παλούκι στο απευθυσμένον.

(Τότε, όμως, θα πρέπει επίσης να ποδοπατήσουν τον εγωϊσμούλη τους καί να πειθαρχήσουν στην αισυμνητεία – γιά να κάνουμε 100% σωστή δουλειά. Αλλιώς, να κόψουν το λαιμό τους. Εξηγούμαι από τώρα: δημόσιο λόγο θα έχει μόνον όποιος βγάλει το φίδι απ’ την τρύπα. Οι υπόλοιποι, τουμπεκί ψιλοκομμένο – γιά το καλό τους.)

 

(ζ) Γιά τον -ταχέως επερχόμενο- Γ’ ΠΠ.

Εδώ υφίσταται πλήρης διάσταση με τη γνώμη του Παλαιού. (Εκτός αν με δοκιμάζει, να δεί πού το πάω.) Θα επαναλάβω, όμως, τη δική μου θέση – κι αν θέλετε, την ακολουθείτε. Αν, πάλι, βρήτε ισχυρώτερη απ’ τη δική μου λογική αιτιολόγηση περί του αντιθέτου (κι όχι συναισθηματικούς λόγους, εξηγούμαι), τότε δεν έχετε παρά να τη γράψετε. Καί σας ακολουθώ εγώ, νόου πρόμπλεμ.

Το θέμα του Γ’ ΠΠ μέχρι στιγμής στο Διαδίκτυο αντιμετωπίζεται με δύο τρόπους:

  • Μερικοί θεωρούν πως πρόκειται γιά ιδέα με απλώς πιθανή (καί καθόλου βέβαιη) υλοποίηση.

Εδώ υπάγονται «πακέτο» οι (εντός ή εκτός εισαγωγικών) ανθρωπιστές, οι φιλειρηνιστές, οι θεούσοι, οι μεταφυσικολογούντες, οι ξερόλες, τα πληρωμένα τρόλλς, καί οι παντός είδους ξεκομμένοι απ’ την πραγματικότητα.

  • Κι οι υπόλοιποι τον θεωρούν ως βέβαιη μελλοντική εξέλιξη, γιά την οποία οι -χμ- ενδιαφερόμενοι ήδη προετοιμάζονται από καιρό.

Εδώ υπάγονται όσοι (όπως ο γράφων) δεν βγάζουν πράγματα απ’ τη γκλάβα τους, αλλά καθημερινώς κάνουν μιά εκτίμηση γιά τα γεγονότα, καί προσπαθούν να καταλάβουν πού οδηγούν αυτά.

 

Τα κυριώτερα επιχειρήματα των πρώτων είναι απάνω-κάτω ότι:

  • Δεν γίνονται τέτοια πράγματα. (Μπάααα!… πού να γίνουν! Πού να γίνουν δύο πολύνεκροι ΠΠ μέσα σε είκοσι χρόνια!)
  • Ο Γ’ ΠΠ είναι …σκεπτομορφή, κι όσο οι άνθρωποι την έχουν στην κεφάλα τους / όσο την αναφέρουν, τόσο τη δυναμώνουν. (Κι οι διαρκώς ανανεωνόμενοι σούπερ-εξοπλισμοί των «μεγάλων», είναι κι αυτοί σκεπτομορφές; )
  • Τη σκεπτομορφή αυτή μπορούμε να την εξουδετερώσουμε με αντίθετες σκεπτομορφές (πχ ειρήνη, αγάπη, κτλ), ή/καί προσευχές. (Πώς;! Πώς;! Αμέ!!! Γιατί όχι; Υπάρχει καί προηγούμενο, άλλως τε: πριν από ενάμιση αιώνα, κάτι μάγοι Αφρικανικών φυλών ισχυριζόντουσαν ότι θα μετατρέψουν τις σφαίρες των αποικιοκρατών σε …νερό. Τελικά, μετατράπηκαν οι μάγοι σε «χούς εί, καί εις χούν απελεύσει». Εκτός αν κάνω τόοοοοσο λάθος, δηλαδή. Λόλ!!!)
  • Τα πυρηνικά δεν επιτρέπουν πλέον πόλεμο παγκόμιας κλίμακας, διότι ακριβώς αυτή η «ειρήνη» (του αμοιβαίου φόβου) απέτρεψε τον Ψυχρό Πόλεμο από το να γίνει θερμός. (Σωστό αυτό – ίσως το μόνο στην όλη επιχειρηματολογία τους.)
  • Υπάρχουν πολλές πιθανές εξελίξεις γιά το μέλλον της ανθρωπότητας, όχι απαραίτητα πολεμικής φύσεως. (Σωστό… αν βγάζεις πράγματα απ’ το κεφάλι σου, καί δε βλέπεις γύρω σου τί γίνεται.)

 

Τα κυριώτερα επιχειρήματα, τώρα, της δεύτερης κατηγορίας είναι περίπου τα εξής:

  • Ότι τον Γ’ ΠΠ τον θέλουν όλοι οι «μεγάλοι», καί μάλιστα το λένε έξω απ’ τα δόντια πλέον. (Πχ η Κλιντονίδα.)
  • Ότι δεν θα χρησιμοποιηθούν απαραιτήτως πυρηνικά, διότι υπάρχουν πλέον εξ ίσου καταστρεπτικά «συμβατικά» όπλα. (Θερμοβαρικές βόμβες, καί τα ρέστα.)
  • Ότι τους αντιπάλους δεν τους σταματάει τίποτε απ’ το να αρπαχτούν, διότι πλέον δεν έχουν καμμία ηθική αναστολή – άσε που θεωρούν τα πάντα κτήμα τους! (Βλέπε βομβαρδισμούς αμάχων, πρόγραμμα απομειώσεως παγκοσμίου πληθυσμού, συμμαχίες-αντιμαχίες της στιγμής, σα μικρά παιδιά, απίθανα δήθεν συμφέροντα, κείμενα δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά απ’ τις πατρίδες τους, κτλ κτλ κτλ.)
  • Ότι σημαντικό ρόλο παίζουν τα (κατευθυνόμενα) χάλια της παγκόσμιας οικονομίας, τα οποία οδηγούν σε παγκόσμιο πόλεμο.

Αυτό το τελευταίο δεν το λέει κανείς. Ούτε κάν κάποιες απ’ τις μεγάλες κεφαλές της παγκόσμιας Οικονομίας (Γιάνηδες -προσέξτε το ένα νού-, Λάντον Σκούλ οφ Εκονόμικζ, οβραίοι τύπου Γκρήνσπαν, καί οι ρέστοι). Σας το λέω, όμως, εγώ, ο μή-οικονομολόγος, αλλά ίστωρ. Λοιπόν, επισημαίνω κάτι ευρέως άγνωστο: οι οικονομικοί δείκτες του Γ’ Ράϊχ έδειχναν πως ο Β’ ΠΠ θα ξεκινούσε οπωσδήποτε κάποια στιγμή (δηλ. το Ράϊχ θα ριχνότανε ενόπλως σε άλλα κράτη – γιά ν’ ακριβολογούμε), καί το αργότερο μέχρι το 1943. (Άρα, δεν ήταν θέμα …προσευχών, ή φιλειρηνικής διάθεσης η αποτροπή του.)

Όταν, λοιπόν, όλοι πιπιλάνε τη λέξη «Οικονομία» (γιά να δείξουν πως έχουν γνώσεις επί της τρέχουσας πραγματικότητας καί βαρύνουσα γνώμη), καλό θα είναι να ξέρουν πού οδηγούν οι οικονομικοί δείκτες. Κι αυτό -όπως λέει η Ιστορία- δεν είναι απαραιτήτως μιά ακόμη απάτη με εβραίϊκα κωλόχαρτα, που θα πάει να καλύψει τις προηγούμενες. (Πχ αθρόα εκτύπωση νέων φωτοτυπιών που παριστάνουν το νόμισμα, κτλ.) Μπορεί να είναι καί κάτι τρομερά αιματηρό, όπως ένας ακόμη ΠΠ. Ειδικά όταν οι χρηματο-οικονομικές απάτες ξεπερνάνε τα οριά τους.

Όθεν, παρακαλούνται όσοι το παίζουν έξυπνοι, να μην ονειρεύονται πως θα ξαναβολευτούν σε μιά νέα κατάσταση απάτης (καί θ’ αφήσουν -εθιμικώς…- τα κορόϊδα να τραβάνε κουπί) – καί πάντα μέσα σε μιά ψευδεπίγραφη «ειρήνη».

 

Εκτός των ανωτέρω, υπάρχει σε αρκετούς από μας η συναίσθηση πως φτάνουμε σε «τέλος εποχής» / «τ’ αφεντικό τρελλάθηκε καί πουλάει όσο-όσο».

Διότι, βλέπετε, δεν είναι μονάχα η Οικονομία, ή η θέληση γιά ληστρική αρπαγή των πόρων του πλανήτη. Ή, έστω, η βούληση γιά πλανητική απόλυτη αρχηγία.

Είναι οι μύχιες προαιώνιες επιθυμίες του ερπετικού εγκεφάλου μιάς μυστικής ( ; ) κάστας γι’ αφανισμό όλων των υπολοίπων ανθρώπων – με πρώτους τους Έλληνες.

Τώρα, αυτό… όποιος το κατάλαβε, το κατάλαβε. Οι υπόλοιποι θα έχουν όλον τον χρόνο να το συζητήσουν… στον Παράδεισο! Λόλ!!!

Άρα, ο Γ’ ΠΠ έρχεται – καί προετοιμαστήτε.

(Αν καί δεν είναι υποχρεωτικό. Μπορείτε να τον αποτρέψετε με προσευχές καί κομποσχοίνια. Καρα-λόλ!!!)

 

Υστερόγραφο στο συγκεκριμένο θέμα – γιά ν’ αφαιρέσω καί το τελευταίο ψήγμα εθελοτυφλίας των Ελλήνων.

Λένε πολλοί: «- Δεν θα το επιτρέψει ο Θεός!»

Δεν διαφωνώ στο ότι ο Θεός δεν γουστάρει αλληλοσκοτωμούς, αλλά ο Θεός έχει δώσει στον άνθρωπο την απόλυτη ελευθερία (σκέψεων, λόγων, πράξεων – καί παραλείψεων). Όθεν, δεν επεμβαίνει στη διαμάχη «πόλεμος – όχι πόλεμος». Κι αφού οι ισχυροί της σήμερον γουστάρουν Γ’ ΠΠ, τότε αυτός θα γίνει.

Αυτά, γιά να μην επανέλθει κανείς σε χαζά διλήμματα. Προσωπικώς, δεν θα χάσω χρόνο να ξαναπαντήσω στο συγκεκριμένο θέμα.

 

(η) Η αντίδραση των Ελλήνων.

Αυτή έχει τρείς πιθανές μορφές – όπως τις βλέπω, καί θεωρώντας πως δεν μου διαφεύγει κάποια άλλη:

  • Τη λογική.
  • Την επανεκκίνηση απ’ το απόλυτο μηδέν.
  • Την παράλογη.

Ας τις δούμε.

 

i. Η λογική αντίδραση.

Νομίζω πως δεν χρειάζεται να επεκταθώ στο θέμα, διότι ήδη το έχω καλύψει. Τον καιρό που περνάμε, δεν ξεκινάμε μετωπική επίθεση. (Εκτός αν κάποιος έχει λογικά επιχειρήματα να με πείσει πως σφάλλω.)

Αντιθέτως:

  • Αναμένουμε.
  • Δεν δίνουμε στόχο.
  • Δεν δρούμε μαζικώς σε μεγάλη κλίμακα.
  • Επιθετικώς, κάνουμε καταδρομικές ενέργειες / κλεφτοπόλεμο / ανταρτοπόλεμο.
  • Αμυντικώς, κάνουμε παθητική αντίσταση (πχ ασυμβίβαστο μποϋκοτάζ προϊόντων – όχι επειδή καπνίζουμε τσιγάρα Άλφα κάποιας αντεθνικής εταιρείας, να μη μπορούμε να τα στερηθούμε).
  • Σχηματίζουμε τις πεντάδες μας καί συντονιζόμαστε.
  • Εθιζόμαστε στις εικόνες μάχης – αίματα, πτώματα, διαμελισμούς, σκόρπια μυαλά, κόκκαλα να προεξέχουν από κομμένες σάρκες, κτλ. (Όσοι δεν μπορούν, να πάνε να φτιάξουν κρυψώνα στο υπόγειο. Ο «ανθρωπισμός» σύντομα θα είναι μονάχα μιά λέξη στο λεξικό.)

Πέρα απ’ αυτά όλα, στοιχειώδεις γνώσεις της Ιστορίας λένε πως δεν κινείσαι, αν δεν λάβεις υπ’ όψη σου καί το εσωτερικό μέτωπο, αλλά καί το εξωτερικότα οποία τώρα μας δίνουν 99.99% πιθανότητες ΑΠΟτυχίας. Κι αυτές οι σκέψεις κι οι προτροπές, αγαπητοί μου, δεν είναι αδυναμία. Είναι στρατηγική. ΣΤΡΑ-ΤΗ-ΓΙ-ΚΗ. Όταν τα λέει ο Σάν Τζού είναι σοφά, δηλαδή, κι όταν τα λέω εγώ είναι ανοησίες;

Στρατηγική, ακριβώς γιά να επιβιώσει το έθνος μας. Όχι γιά να περνάει η ώρα, ή να βρίσκουμε προφάσεις αδράνειας.

 

Εδώ, βέβαια, μπαίνει ένα σημαντικώτατο θέμα – καί πάλι δεν κρύβομαι, αλλά το κοιτάζω στα μάτια:

Ως πότε η αναμονή;

Εγώ ο ίδιος το έγραψα, πως δεν έχουμε πολλά περιθώρια. Προσωπικές εκτιμήσεις δίνουν το 2020 ως το οριακό έτος υπάρξεως Ελλήνων, εάν η κατάσταση συνεχίσει όπως είναι σήμερα. Μετά, μας αρέσει ή μας ξυνίζει, ήρθε το τέλος μας. Η προαιώνια Ελλάς πάει γι’ απόσυρση.

Οπότε, τί γίνεται αν οι «μεγάλοι» μας παίξουν σαν τη γάτα με το ποντίκι καί πέραν του 2020; Αφού έχουν την ισχύ να καθορίσουν το μέλλον, μπορούν καί να περιμένουν όσο θέλουν. Άρα, η λογική πρακτική τους είναι να περιμένουν πρώτα εμείς οι Έλληνες να φτάσουμε στο τέλος μας, καί μόνον τότε θ’ αρπαχτούν μεταξύ τους. (Θα πεθάνουμε χωρίς να τους …επιβαρύνουμε τη συνείδηση, δηλαδή. Την ποιά, είπαμε; Λόλ!!!) Το δε έδαφος κι υπέδαφος της χώρας μας, εφ’ όσον δεν θα έχει πιά νόμιμους ιδιοκτήτες, θα το φάει ολόκληρο -με συμφωνία …»κυρίων»- ο ληστής που θα επικρατήσει στον Γ’ ΠΠ.

Η στρατηγική μας εδώ είναι η εξής:

  • Επιταχύνουμε με κάθε (κατά προτίμηση μυστικό) τρόπο τις διαδικασίες, προξενώντας την έναρξη του Γ’ ΠΠ πριν την καθορισμένη από τους «μεγάλους» ημερομηνία της. Ελπίδα μας (ίσως μοναδική), το χάος που θα προκύψει.

Πετάμε πέτρα του Ιάσονα καί μήλον της Έριδος! (Αρχίζω να τη συμπαθώ αυτή τη γκόμενα! Λόλ!!!) Βάζουμε πολύ γερά κ.λοδάχτυλα στους πάντες, γιά να μην μπορούν να το παίξουν υπεράνω. («- Έλα μωρέ, μιά προβοκάτσια είναι! Δε μασάμε!») Σπρώχνουμε ακόμη πιό μέσα στην παράνοια τους ήδη παρανοϊκούς (πχ τον Ρετζεπίκα), να βάλουν μπουρλότο ανθ’ ημών.

Όχι πως δεν θα προκύψει χάος ακόμη κι απ’ την εφαρμογή των καλώς οργανωμένων σχεδίων των «μεγάλων»… διότι, όπως είπε ο φόν Μόλτκε (νομίζω ετούτος εδώ, κι όχι ο -επίσης στρατηγός- συνώνυμος ανηψιός του), ακόμη καί το καλύτερο στρατηγικό σχέδιο κρατάει μέχρι τα πρώτα δέκα λεπτά της μάχης. Αλλά, ακόμη καί στο χάος, προτιμούμε το …ντόπιο προϊόν!

Λοιπόν, χάος! Κι εφ’ όσον ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται, γινόμαστε …λύκοι!

Το τί θα κάνει η αισυμνητεία με την έλευση του χάους, δεν θα το συζητήσω τώρα.

 

ii. Η επανεκκίνηση απ’ το απόλυτο μηδέν.

Πρόκειται γιά το χειρότερο δυνατό σενάριο.

Όσο δεν βρίσκονται πέτρες καί χρυσά μήλα, κι ο χρόνος κυλάει αμείλικτος, οι ξένοι (με τις Κερκόπορτες ανοιχτές απ’ τους εδώ προδότες καί την εδώ «πέμπτη φάλαγγα») καταστρέφουν τα πάντα. (Επιγραμματικώς, το σχέδιο «Τυφών» -πόσο ταιριαστή ονομασία!…- που περιέγραψε ο Διηνέκης.) Οπότε, ποιές υποδομές, κτλ; Καί ποιά Ακρόπολη;…

Εν όψει τέτοιου σχεδίου, όσοι νοιαζόμαστε γιά προσωπική κι εθνική επιβίωση, προετοιμαζόμαστε χωρίς πολλά- πολλά… καί μετά, καλή αντάμωση στα βουνά! (Με μονάχα τα ρούχα που φοράμε, τα εφόδια που τυχόν κουβαλάμε, τ’ αγαπημένα μας πρόσωπα, τη θέλησή μας γιά επιβίωση, καί τις υπερπολύτιμες αναμνήσεις μας από το τί ήταν κάποτε αυτή η χώρα – καί τί προλάβαμε εμείς να ζήσουμε.)

Αν κι η προσωπική μου γνώμη είναι πως δεν θα χρειαστεί να ζήσουμε κάτι τόσο ακραίο, ωστόσο -θεωρώ πως- έχουμε την χρονική «πολυτέλεια» της αναμονής έως το τέλος του 2018, πριν καταφύγουμε σ’ αυτή τη λύση. Βέβαια, καλού-κακού κρατήστε την σε μιά γωνιά του μυαλού σας, διότι πρέπει να καλύψουμε όλες τις στρατηγικές μας επιλογές, χωρίς να περιφρονούμε καμμία. Ο σκοπός μας είναι ιερός, καί δε σηκώνει παραλείψεις.

 

iii. Η παράλογη αντίδραση.

Κι αυτή συνιστά κακό, κάκιστο σενάριο.

Μπορεί ξαφνικά να τον τσιμπήσει καμιά μύγα αυτόν τον λαό, καί να τον πιάσει το ηρωϊκό του. Να περάσουν μέσα απ’ τη γκλάβα του (με αστραπιαία ταχύτητα) Αχιλλείς, Θεμιστοκλείς, Κολοκοτρώνηδες. Καί να κάνει γιούργια στην πλατεία Συντάγματος, μη χαμπαρίζοντας τίποτε.

Μέχρις εδώ τα πάμε σχετικά καλά, διότι το εξαγριωμένο πλήθος θα τα κάνει όλα «ώπα!» – αυτό που θέλουμε κι εμείς, δηλαδή. Άσε που θα περάσει κάτι σχοινένιες γραββάτες στα λαιμουδάκια των πολιτικάντηδων.

Όμως, σ’ αυτό ακριβώς το σημείο εμένα με ζώνουν τα φίδια.

Γιατί;

Διότι, αφού το οργισμένο πλήθος λυντσάρει καί κρεμάσει καμπόσους, τότε θα φρενάρει. Θα σταματήσει. Καί θα περιμένει εντολές.

Αλήθεια, όμως… Εντολές ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ;…

 

Βλέπεις, αναγνώστη μου, προσωπικά ΔΕΝ πιστεύω σε αρχηγικές μορφές, που θ’ αναδειχθούν από το πλήθος – καί δή, το …αναβράζον. Δεν πιστεύω στον αυτοσχεδιασμό, παρά μόνο …στη τζάζζ! Καί γνωρίζω πως οι επαναστάσεις συνήθως τρώνε τα παιδιά τους. (Αν καί η αισυμνητεία δεν αναδεικνύεται από επανάσταση – είναι κατάσταση ανάγκης.)

Επίσης… μην ξεχνάτε τα γνωστά Πορδόκολλα των τζιούζ, που λένε ότι κάποια στιγμή θα εξαπολύσουν πλήθος ανέργων ανά την Ευρώπη (ανέργους, χασαπο-μούσλιμζ, το ίδιο κάνει), αλλά οι ίδιοι θα κρύβονται, Κι αργότερα -όταν περάσ’ η μπόρα- θα βγούν έξω, να τοποθετήσουν τα πιόνια εκεί που θέλουν, καί να το παίξουν αρχηγοί. Λοιπόν, ποιά εμπιστοσύνη μπορώ να έχω σε τυχόν κρυμμένα άτομα κακών προθέσεων, που πιθανόν θα εξαπολύσουν ένα ανεξέλεγκτο χάος ανά την Ελλάδα, μόνο καί μόνο γιά ν’ ανέβουν στην καμπούρα των Ελλήνων μετά; Καί ποιά εμπιστοσύνη μπορώ να έχω σε άτομα, που ομνύουν στον Μάτς; Εννοώ τους ανώτατους ποδιτσο-στρατιωτικούς. (Αυτά τα γράφω, γιά όσους ισχυρίζονται πως τις κρίσιμες στιγμές της Ελλάδας θα συμβεί στρατιωτικό πραξικόπημα – καί μ’ αυτό θα …σωθούμε.)

Καί στη μία περίπτωση, καί στην άλλη, στα ίδια σκατά θα ξαναπέσουμε. (Μόνο που, σε σύγκριση με τα σημερινά, θα φαίνονται ψεκασμένα με Ζιβανσύ εκ Παρισίων.)

Ανησυχώ, δέ, σφόδρα, διότι μιά τέτοια αντίδραση του λαού έχει περιγραφεί σε βιβλίο εδώ καί καμιά εικοσαριά χρόνια. Που σημαίνει ότι «κάποιοι», όχι απαραίτητα φίλοι, έχουν ήδη προετοιμαστεί από τότε – καί πιό πρίν από τότε. «Θα χτυπήσουν οι καμπάνες των εκκλησιών», λέει, καί τότε θ’ ακολουθήσουν επαναστατικά δικαστήρια καί κρεμάλες. Μάλιστα!… Θα μας πούν, δηλαδή, από θέσεως αρχηγού οι οικουμενιστές παπάδες κι οι τέκτονες (σαν τον -ως λέγεται- γαμπρό του συγκεκριμένου γραφιά) το τί θα κάνουμε, καί πώς καί πότε θα το κάνουμε!

Ά σαπέρα, ρέ!!!!!

Με την ευκαιρία, γνωρίζω άριστα ότι τέκτονες υπήρξαν πχ ο Κολοκοτρώνης κι ο ναύαρχος Κουντουριώτης, άτομα εγνωσμένου (καί μή αμφισβητούμενου) πατριωτισμού. Τους οποίους, βέβαια, ουδείς μπορεί ν’ αποκαλέσει «πράκτορες της αγγλίτσας». Όμως, άλλες εκείνες οι εποχές, καί τελείως άλλο το σκεπτικό εκείνων των ανθρώπων, όταν πήγαν να συναντήσουν τον τεκτονισμό. (Δεν υπεισέρχομαι σε λεπτομέρειες, τά ‘χω ξαναπεί.)

 

Όθεν, εδώ το πρόβλημά μας εδώ μάλλον είναι καθαρά πρακτικής φύσεως: πώς θα πείσουμε το εξαγριωμένο πλήθος να μας ακολουθήσει.

Εκείνη τη στιγμή δεν γίνεται, εκτός αν ήδη μας γνωρίζουν. Άρα, πρέπει να έχει ήδη υπάρξει προετοιμασία της αποδοχής μας.

 

(θ) Επιλογικώς.

Εδώ τέλειωσα τα περί της αισυμνητείας, καί δεν επανέρχομαι. (Έχω κι άλλα θέματα ν’ αναρτήσω.) Ιδέες που δεν σκέφτηκα, καθώς καί λεπτομέρειες των ήδη εκτεθεισών, θα τις περιμένω από το αξιότιμον αναγνωστικόν κοινόν μου. Καί τις συζητώ ευχαρίστως!

Κι αν είναι λογικές, τις αποδέχομαι άλλο τόσο ευχαρίστως.

Πλέον, θα ξαναμιλήσω γιά το θέμα της αισυμνητείας -ως απλός συμμετέχων σε συζητήσεις- απλώς γιά θέματα πρακτικής εφαρμογής των αρχών του γενικού σχεδίου.

Ο λόγος, τώρα, σ’ εσάς.

 

ΤΕΛΟΣ

 

Αισυμνητείας παραλειπόμενα – 4

2 Σχόλια

(προηγούμενο)

αραμένοντας στο ίδιο θέμα, οφείλω ν’ αναφέρω ποιά θα είναι (κατά τη γνώμη μου πάντα) η στάση απέναντι στην πρώτη φάση της αισυμνητείας τριών μεγάλων ομάδων: των κομμάτων, της Εκκλησίας, καί του υποκόσμου.

 

i. Κόμματα

Αυτά εξ ορισμού (καί λογικώς…) είναι σαφώς εχθρικά προς ο,τιδήποτε απειλεί την ύπαρξή τους – μ’ άλλα λόγια, προς οποιαδήποτε μεταβολή του καθεστώτος που τα τρέφει (ήτοι: εκλογές, ψευδείς υποσχέσεις, καλλιέργεια διχαστικού κλίματος στον λαό, κτλ κτλ). Πρέπει επίσης ν’ αναφερθεί (αν καί γνωστό) ότι μπροστά στον κίνδυνο εξαφανίσεως του βόθρου τους, όλ’ αυτά τα σαπρόφυτα θα ξεχάσουν τις μεταξύ τους διαφορές (τις ποιές; ), καί θα συνασπιστούν έναντι του κοινού εχθρού.

Όμως, τα κόμματα αποτελούνται πάντα από δύο διακριτά επίπεδα ατόμων: τα κομματόσκυλα καί τους ψηφοφόρους τους. Ως γνωστόν, τα πρώτα πάντα βρίσκονται στο ρετιρέ κι οι δεύτεροι πάντα στο υπόγειο! Ως γνωστόν, δίς, παρά την ίδια ιδεολογία (την ποιά;  🙂  ) καί των μέν καί των δέ, δεν πολυ-επιτρέπονται οι …ανοδικές κινήσεις. Παναπεί, κι αντίθετα από τον γόνο “ευγενούς” οικογενείας (πχ πλουτισάντων δωσιλόγων), σιγά μή γίνει ποτέ πχ υπουργός το μέλος που τρέχει γιά τις αφίσες στην τοπική οργάνωση του κόμματος. Μιά ζωή κορόϊδο καί ριγμένο θά ‘ναι.

Ευτυχώς, από κάτι τέτοια ριγμένα κορόϊδα μαθαίνουμε κατά καιρούς τ’ άπλυτα των κομμάτων. Δυστυχώς, αυτοί όλοι οι πρώην οπαδοί συνήθως έχουν εγωϊστικά κίνητρα, κι αντί να καταγγείλουν μία καί καλή τη “δημοκρατία” των κομμάτων, πάνε καί χώνονται σε άλλα παρεμφερή κόμματα καί κομματίδια, καταγγέλοντας απλώς τις ψευδείς υποσχέσεις του πρώην κόμματός τους. (Λες καί το παρόν κόμμα τους λαλεί αλήθειες καί μόνον.) Καλή ώρα όπως πχ κάποιος, που -ως επίτροπο εκκλησίας- δεν τον αφήνει ο παπάς να βάζει χέρι στο παγκάρι, πάει καί γίνεται παλαιοημερολογίτης, καταγγέλοντας (πραγματικές ή φανταστικές) …δογματικές παρεκκλίσεις του παπά!!!

Τί θα γίνει με τα κόμματα, λοιπόν; Απλό: η μεν ηγεσία θα περάσει από λεπίδι, οι δε οπαδοί θα φυλλορροήσουν μέσα σε μερικά λεπτά της ώρας. (Να μη σου πω ότι θα μαζευτούν στο Σύνταγμα να κάνουν χάζι τις κρεμάλες των πρώην “αρχηγών” τους.) Ποιός οπαδός θ’ αντισταθεί; (Εδώ δεν αντιστέκονται τώρα, που τους πηδάνε.) Καί γιατί ν’ αντισταθεί; (Γιά την …ιδεολογία; )

 

Παρένθεση: Καί τί γίνεται με τους «δυναμικούς» (όπως τουλάχιστον παρουσιάζονται δημοσίως) οπαδούς κάποιων κομμάτων; αυτοί δεν θα δώσουν μάχη κατά της αισυμνητείας;

Όντως, υπάρχουν κάποια κόμματα κολλημένα μιά ζωή σε χαμηλά ποσοστά, συνήθως (α) ως διαρκή …ανακυκλώσιμα απορρίμματα των εκλογικών διαδικασιών, καί (β) ως φορείς ιδεολογιών που “δεν τραβάνε”. Κι ο ρόλος τους είναι απλά τσοπάνηδες στο μαντρί, ώστε να μην ξεφεύγει κανείς – αν τυχόν καί γεννηθεί η όρεξη σε μερικά πρόβατα να βρουν πολιτικό φορέα που τους εκφράζει, κι αυτός δεν τυγχάνει «μεγάλο» κόμμα.

Αυτά, όμως, γιά λόγους εντυπώσεων, εμφανίζονται να έχουν τους πιό δυναμικούς οπαδούς.

Το ερώτημα είναι, επομένως (εάν πράγματι είναι έτσι), πού τους βρίσκουν. Εννοώ, αν εξαιρέσουμε την πιθανή «μαγική εικόνα» οι οπαδοί να είναι πολύ λιγώτεροι απ’ ό,τι δικαιολογεί το ποσοστό του (ηλεκτρονικού) εκλογομαγειρέματος υπέρ των κομματιδίων αυτών – πράγμα που συνήθως δεν το διακρίνουμε εύκολα.

Η απάντηση είναι ότι τους βρίσκουν στη μεγάλη δεξαμενή ανέργων, που δέχονται να εξευτελιστούν γιά λίγα χρήματα.

  • Εκεί που καί οι διάφορες εισπρακτικές εταιρείες βρίσκουν τηλεφωνήτριες.
  • Εκεί που καί τα άθλια τηλεπαιχνίδια βρίσκουν συμμετέχοντες.
  • Όπως καί διάφορες ποδοσφαιρικές ομάδες-μετεωρίτες με ύποπτη χρηματοδότηση (ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δέ θίγουμε!  🙂  ), βρίσκουν ως “οργανωμένους” μερικές δεκάδες ρεμπεσκέδες απ’ τις καφετέριες. (Πράγμα το οποίο κοροϊδεύουν οι ομάδες με πραγματικούς οπαδούς, λέγοντας το γνωστό: “- Δέν έχετε λαό!”)

Τους οπαδούς αυτούς τους πληρώνουν τα συγκεκριμένα κόμματα! Οπότε, αν χαθεί η χρηματοδότηση, χάνονται κι αυτοί. Ειδικά αν γνωρίζουν πως ακόμη κι οι ιδεολόγοι οπαδοί θα φάνε χοντρό ρίξιμο.

 

Επόμενη ερώτηση τώρα… Πόθεν το χρήμα;

Μά, από μυστικές υπόγειες διαδρομές, φυσικά! Αν μή τί άλλο, επισήμως η μή κρατική χρηματοδότηση κομμάτων απαγορεύεται. Όθεν, αυτοί που μπορούν να παράγουν αερητζήδικο λογιστικό χρήμα εκ του μηδενός, οι οποίοι είναι ακριβώς οι ίδιοι με τους έχοντες συμφέρον να διαλύεται η Ελλάδα, ταΐζουν όλους αυτούς τους κομματικούς μισθοφόρους οπαδούς. Ξαναλέω: αν χαθεί το χρήμα που τους ταΐζει, εξαφανίζονται κι αυτοί. Μην ξεχνάτε, οι μισθοφόροι πάντα είναι οι πρώτοι που την κοπανάνε, σε περίπτωση ήττας.

Τελικο συμπέρασμα: τα κόμματα είναι πήλινοι γίγαντες, καί δεν πρέπει να τρομάζουν κανέναν. Όποια ισχύ έχουν, την έχουν εξωγενώς καί εξ αντανακλάσεως (“Μεγάλες Δυνάμεις” / στοές / μυστικές λέσχες / μυστικές χρηματοδοτήσεις / “υπερεσίες”). Έτσι κι αρχίσει να δουλεύει το λεπίδι στα λαιμουδάκια των αρχηγών τους, όμως, ο Μάτς θα λάμψει διά της απουσίας του.

Κανένα στοιχηματάκι κανείς;

 

ii. Εκκλησία

Εδώ τα πράγματα είναι σαφέστερα, διότι στην Ελλάδα η Εκκλησία είναι μία – σε αντίθεση με τα πολλά κόμματα. Ωστόσο, οι διαφορές σταματούν εδώ, διότι κατά πλειοψηφία η ηγεσία της Εκκλησίας αποτελείται -όπως καί στα κόμματα- από αρχομανή (καί παραδόπιστα) ανθρωπάκια παύλα καιροσκόπους, που κοιτάζουν ποιός θα είναι ο εκάστοτε ισχυρός της ημέρας (ο πρωθυπουργός, οι οικουμενιστές της πανθρησκείας, ο πάπας – καί δε συμμαζεύεται), γιά να πάνε να του υποβάλουν τα σέβη τους… τσιμπώντας λίγη εξουσία εξ αντανακλάσεως.

Αρχομανή καί φοβισμένα! Διότι πχ κατακεραυνώνουν από άμβωνος τους πολιτικάντηδες (ως μασώνους, αθέους, ανθέλληνες, κτλ κτλ), αλλά σε κάτι Χριστούγεννα καί Θεοφάνεια τους υποδέχονται πρώτη μούρη μπροστά στις κάμερες, αντί να τους πετάξουν έξω απ’ την εκκλησία. Οπότε, τί να μας φοβίσει εμάς ο φοβισμένος;

Βέβαια, στο άμεσο μέλλον το δόγμα θ’ αλλάξει ράγδην καί άρδην, αφού θα διώξουμε κλωτσηδόν τα διάφορα εβραιογενή στοιχεία του. Πχ είναι τελείως ανεπίτρεπτο ν’ ακούγεται σε δικές μας εκκλησίες το: “άγιος κύριος Σαββαώθ”. Οι Έλληνες ουδέποτε λατρέψαμε τον Κρόνο, παρεκτός ότι υποκρινόμαστε πως το πράττουμε τα τελευταία 1700 χρόνια περίπου. Όμως, τώρα που ήρθε η ώρα, όλ’ αυτά θα κοπούν με το τσεκούρι!

Αυτά, όμως, είναι ενέργειες της δεύτερης φάσης της αισυμνητείας, όχι της τωρινής. Ως τότε, κρίνω πως η ηγεσία της εγχώριας Εκκλησίας θα λουφάξει κάνοντας το κορόϊδο (καί περιμένοντας να δεί τί θα ξημερώσει), άρα δεν θα μας ενοχλήσει.

Αντίθετα, είναι πολύ πιθανόν μερικοί ψυχωμένοι λαϊκοί παπάδες να έρθουν μαζί μας. (Υπεράγαν ευπρόσδεκτοι!)

 

iii. Υπόκοσμος

Δύσκολη περίπτωση ετούτη.

Ιστορικώς, ο υπόκοσμος πάντα κοίταζε να κάνει κολλεγιά με την εξουσία – κι αυτή μ’ αυτόν! Διότι η εξουσία έχει τη δύναμη, κι ο υπόκοσμος το “μαύρο” χρήμα (που δεν φαίνεται, επομένως δεν προξενεί κατακραυγή στον αποδέκτη του όταν “σπρώχνεται” …καταλλήλως – καί δεν φορολογείται)… καί ταυτόχρονα επωφελούνται καί οι δύο με …πολιτιστικές ανταλλαγές! (Εξ ού καί τα φαινόμενα πχ διάφοροι κρατούμενοι να διαβιούν σε κελλιά “λούξ” – καί να προτιμούν να μην παίρνουν άδειες, αφού στο κελλί έχουν τα πάντα! Άσε που “έξω” θα τους φάνε. Ή διάφοροι διαβόητοι καταζητούμενοι να μην συλλαμβάνονται ποτέ. Χωρίς πολιτικές “πλάτες”, αυτά δεν γίνονται.)

Τέλος πάντων, στην πρόσφατη Ιστορία της χώρας μας, έχουμε δύο συμπεριφορές:

  • Ο -εγχώριος- υπόκοσμος της υπαίθρου έδρασε μάλλον υπέρ της χώρας κατά τη διάρκεια εθνικών κρίσεων.

Πχ η λαϊκή παράδοση επιμένει -εσφαλμένως- ότι ο Νταβέλης με τους δικούς του έδρασαν ως ανιχνευτές κατά τη διάρκεια του “ατυχούς” 1897. (Ο Νταβέλης απεβίωσε το 1856, οπότε πιθανώτατα πρόκειται γιά άλλα ένοπλα σώματα ορεσιβίων ληστών.) Όπως κι ο Βελουχιώτης πήρε με το μέρος του ορεσίβιους ενόπλους ληστές (Νάκο Μπελή, Καραλιβαναίους), μιλώντας τους γιά την πατρίδα.

  • Αντιθέτως, ο υπόκοσμος των πόλεων εμφανίζεται διχασμένος στη συμπεριφορά του.

Το 1896 (πρώτη σύγχρονη Ολυμπιάδα) ο περίφημος Μπαϊρακτάρης έκοψε μισθό σε κλέφτες καί λοιπούς ποινικούς παραβάτες, ώστε να βοηθήσουν την αστυνομία να συλλάβει ξένους λωποδύτες (γιά να μη δυσφημιστεί η χώρα) – πράγμα που έγινε! Το 1941, όμως, οι πονηροί Γερμαναράδες φρόντισαν πρώτα να τα έχουν καλά με τον εγχώριο υπόκοσμο – κι ο εγχώριος υπόκοσμος μ’ αυτούς. (Πολιτικής φύσεως ενστικτώδης συνεννόηση ομοφρόνων; ποιός να ξέρει… Διότι καί το NSDAP στηρίχτηκε πρώτα στο “λούμπεν προλεταριάτο” γιά να βρεί οπαδούς – νταβατζήδες οίκων ανοχής, διακινητές λαθραίων τσιγάρων, χαρτόμουτρα, καί λοιπά παρόμοια μπουμπούκια. Η λεπτομερής πολιτική ανάλυση, όμως, ξεφεύγει κατά πολύ του παρόντος.) Ο Δημοσθένης Κούκουνας στην “Ιστορία της Κατοχής” αναφέρει πως στις χαρτοπαικτικές λέσχες (εξ αιτίας της συνεργασίας τους με τους κατακτητές) υπήρχε καλό φαγητό γιά τους θαμώνες -μέχρι καί κρέας-, ενώ ο υπόλοιπος λαός (κατά τον Οκτώβριο του 1941) άρχισε να αισθάνεται τα πρώτα κύματα ελλείψεων σε βασικά είδη.

Σήμερα, ο εγχώριος υπόκοσμος αφ’ ενός δρά σχεδόν αποκλειστικώς στις πόλεις, αφ’ ετέρου είναι “διεθνοποιημένος”. Υπό την έννοια ότι πρώτον, στην Ελλάδα έχει μαζευτεί πλέον κάθε καρυδιάς καρύδι, καί δεύτερον ότι κανείς δεν μπαίνει στα πόδια του άλλου. Πχ άλλοι έχουν την “προστασία” στα μαγαζιά, άλλοι το λαθρεμπόριο τσιγάρων, άλλοι τα ναρκωτικά, άλλοι τα “συμβόλαια” δολοφονιών, καί ούτω καθ’ εξής. (Βεβαίως, μεταξύ τους όλοι αυτοί έχουν καλές σχέσεις, εφ’ όσον δεν διαταράσσονται οι ισορροπίες.)

Οπότε, η στάση που θα κρατήσει ο υπόκοσμος, δεν είναι ξεκαθαρισμένη. Πιστεύω ότι θα περιμένει ένα διάστημα, να δεί πού πάει το πράγμα. Κι όταν δεί ότι η νέα Ελλάδα δεν έχει θέσεις γιά παράσιτα, τότε θα δώσει τα ρέστα του επιτιθέμενος – αλλά θά ‘ναι αργά γι’ αυτόν. Η εποχή του θα τελειώσει με τα πτώματα των μελών του.

(Σκεφθείτε, όμως, καί το αντίθετο: εφ’ όσον αυτά δεν είναι τίποτε ανώτερα Μαθηματικά, τότε μπορούν να τα σκεφτούν κι αυτοί. Κι εφ’ όσον μπορούν, τότε …ήδη τα σκέφτηκαν. Επομένως, έχουν αμοιβαίο συμφέρον με την εξουσία να εξοντώσουν τέτοιες κινήσεις από τώρα. Γι’ αυτό, κλειστό το στόμα σας μέχρι να δράσουμε.)

 

(επόμενο)

Αισυμνητείας παραλειπόμενα – 3

43 Σχόλια

(προηγούμενο)

κόμη μία μέθοδος να διαδοθούν οι ιδέες μας, ίσως είναι η μέθοδος …των απατεώνων! Λόλ!!!  Συγκεκριμένα, αναφέρομαι στις διαβόητες «πυραμίδες»«αεροπλανάκια», ή «σχήματα Πόνζι», κτλ). Όπου ένας μαζεύει πχ δέκα, τους παίρνει πχ από χίλια ευρώ τον καθένα, καί βρίσκεται με δέκα χιλιάρικα στα χέρια έτσι, «αέρα». Οι δέκα βρίσκουν από άλλους δέκα έκαστος, καί κάνουν τα ίδια. Καί ούτω καθ’ εξής.

Με τη διαφορά ότι μ’ αυτόν τον τρόπο ο πληθυσμός της Ελλάδας καλύπτεται σε εφτά βήματα, ενώ ακόμη καί της Ινδίας σε εννέα. Άρα, οι «πυραμίδες» ευνοούν πάντα όσους τις αρχίζουν. Οι των τελευταίων επιπέδων πάντα χάνουν.

Όμως, αναφέρω εδώ αυτό το σχήμα, γιά να δείξω πόσο εύκολο είναι να διαδοθούν οι ιδέες στο σύνολο του ενηλίκου καί νοήμονος ( ; ) πληθυσμού της χώρας: ένας πιάνει στο μπλά-μπλά άλλους δέκα, καί ούτω καθ’ εξής.

Θα μου πείς, όμως… υπάρχουν δύο παράμετροι, που πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ’ όψιν:

  • Ότι αυτός που μιλάει στους δέκα, μπορεί να μην είναι τόσο καλός ρήτορας. Τα μισά θα τα ξεχάσει, τα μισά θα τα πεί με δικά του λόγια – αλλοιώνοντας, ίσως το αρχικό νόημα.
  • Κι ότι θα μπορούσε ένα καί μόνον ιστολόγιο να μαζέψει όλους τους ενδιαφερόμενους, χωρίς πρακτική χρεία προφορικών «πυραμίδων» – ή καί προσοχής να μην αλλοιωθούν στην πορεία τα αρχικώς λεχθέντα.

Σωστό. Πλην όμως, μετράει καί η προσωπικότητα του γραφιά. Έτσι, ο κάθε ενδιαφερόμενος αναγνώστης θα πάει και θα κολλήσει εκεί που θέλει. Όθεν, προτρέπω όσους συν-Έλληνες μας ακολουθούν καί δεν έχουν κάνει ακόμη ιστολόγιο, αλλά «τό ‘χουν» στον γραπτό λόγο, να φτιάξουν ένα. Άλλως τε, ίσως να μην επαρκούν γιά όλους τους αναγνώστες ένας Εργοδότης, ένας Μάρκο ντεΣάντ, καί μία κυρία Καλλιόπη. (Εμένα πχ μπορεί πολλοί πιθανοί αναγνώστες να με θεωρούν αλαφρόν -από μυαλά-, καί να μη με γουστάρουν γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο.) Όμως, με -όπως υπολογίζω- καμιά δεκαριά ιστολόγια συνολικώς, έχουμε καλυφθεί πλήρως. (Άλλως τε, κανείς μας δεν κατέχει την πάσα αλήθεια. Γι’ αυτό χρειάζονται καί οι υπόλοιποι ιστολόγοι.)

Καί δε μιλάω γιά «διαφώτιση» του λαού καί λοιπές θρίχες περμανάντ (ουκέτι καιρός, είπαμε), αλλά γι’ ανταλλαγή πρακτικών εφαρμοσίμων ιδεών, πλέον.

 

Με την ευκαιρία, προσοχή στους «επαγγελματικούς» (εντός ή εκτός εισαγωγικών) πατριωτικούς ιστοτόπους, διότι αυτοί κατά κανόνα πρόσκεινται σε κάποιο κόμμα ή κάποιους πολιτικάντηδες (σε πρόσωπα κι ομάδες καταστροφής της Ελλάδας, παναπεί). Δεν τους αποκλείουμε από το πεδίο της προσοχής μας, αλλά τούς διαβάζουμε μόνο γιά ενημέρωση. Όχι γιά διαμόρφωση γνώμης, όχι γιά ιδέες περί του δέοντος γενέσθαι με την Ελλάδα μας.

Το πλέον πρόσφατο κρούσμα κεχαριτωμένης βλακείας παύλα προδοσίας τέτοιων ιστοτόπων αποτελεί η φόρα-παρτίδα αποκάλυψη της αποστολής του Μιράζ που έπεσε στη θάλασσα. Το τί καντήλια άκουσαν, όταν τα διάβασα αυτά, δε λέγεται. Ωραία δουλειά!… Λένε φόρα-παρτίδα στους Τουρκαλάδες ότι, αν δοκιμάσουμε να βομβαρδίσουμε τον στόλο σας, τα αεροπλάνα μας θα παρουσιάσουν «κράτημα» στον κινητήρα, καί θα μεταβληθούν σε …ψαρόβαρκες! Το δε ηθικό του λαού μας πάει στα ουράνια με κάτι τέτοια, τί να σας  πω.

Φαντάσου, τώρα, να μιλάς με κάτι τέτοιους «πατριωταράδες» γιά αισυμνητεία κτλ, καί να τους πείς ονόματα!… Μετά από κάποιες μέρες, κι εσύ, καί τα ονομάτα, είναι λίαν πιθανόν να επαναλάβετε τα λογύδριά σας στον Άγιο Πέτρο – κατά Παράδεισο μεριά.

Μακριάαααα!!!!, λέμε.

Κάποιος να τους μαζέψει, επιτέλους, αυτούς τους μαλάκες. Κι αν χρειαστεί, με ζουρλομανδύα καί μ’ ενέσεις καταστολής στον κώλο.

 

(Παρένθεση: Υπάρχουν καί χειρότερα – αν καί δεν με παρηγορούν.

Μετά το 1967, όταν οι Αιγύπτιοι είδαν τα αεροπλάνα τους να καταστρέφονται στο έδαφος, παρακάλεσαν τους Σοβιετικούς να τους φτιάξουν ένα υπόγειο αεροδρόμιο, γιά ασφάλεια. Πράγματι, οι Σοβιετικοί έφτιαξαν ένα πολύ προχωρημένο γιά την εποχή του υπόγειο αεροδρόμιο-πρότυπο κάπου μέσα στην έρημο.

Έλα, όμως, που το αεροδρόμιο χρειαζόταν καί προσωπικό, το δε προσωπικό χρειαζόταν ένα μέσον να μεταβεί στη δουλειά του. Πράγματι, λοιπόν, το Αιγυπτιακό κράτος δρομολόγησε μιά γραμμή λεωφορείων… των οποίων οι στάσεις έγραφαν: «στάση γιά μυστικό αεροδρόμιο». Γεγονός!!!

Οι πράκτορες του Οξαποδουήλ που τά ‘δαν αυτά, ακόμη απορούν αν είχαν να κάνουν με άτομα τόσο χαμηλής νοημοσύνης, ή τόσο …υψηλού χιούμορ.)

 

(ζ) Ανασταλτικά ( ; ) στοιχεία.

Ο Παλαιός με ψέγει, διότι δεν θεωρεί σωστή στρατηγική το να περιμένουμε να φαγωθούν οι «μεγάλοι» μεταξύ τους.

Εδώ, όμως, είναι ευκαιρία να μιλήσουμε γιά την «αλήθεια/γνώση τύπου Α’ « καί την «αλήθεια/γνώση τύπου Β’ «. Καί, όσα πώ, βάλτε τα ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ στο μυαλό σας.

Ερώτηση:

Τσιμπάει η σφήκα;

  • Ο Α’ απαντάει: «- Ναί!».
  • Ο Β’ απαντάει επίσης: «- Ναί!».

Ερώτηση δεύτερη,  κατ’ ακολουθίαν:

Πώς το ξέρεις;

  • Ο Α’ απαντάει: «- Με τσίμπησε!».
  • Ο Β’ απαντάει: «- Το διάβασα στην εγκυκλοπαίδεια.».

Λοιπόν, είναι φανερό πως γνώση από γνώση διαφέρουν, αν καί ενδεχομένως παράγουν τα ίδια αποτελέσματα. Όμως, καταλαβαίνετε πως πολύ καλύτερα συμπεριφορικά αποτελέσματα παράγει η «αλήθεια/γνώση τύπου Α’ «. Γιατί; Μά, διότι στα ερεθίσματα αντιδρούμε αυτομάτως, άρα γρήγορα (καί κατά κανόνα σωστά) – πχ η δεξιότητα ενός ξυλουργού, κτλ. Έχουμε ήδη αντιμετωπίσει τα προβλήματα, άρα έχουμε ήδη βρεί τις λύσεις – καί τις χρησιμοποιούμε έτοιμες, χωρίς να χάνουμε χρόνο.

Η αλήθεια/γνώση τύπου Α’ ονομάζεται καί πείρα.

Βέβαια, στη γνώση τύπου Β’ καταφεύγουμε, όταν δεν μπορούμε να κάνουμε αλλοιώς. Γιά παράδειγμα… είμαστε στη δεκαετία του 1950. Οι ηπαπάρα έχουν διηπειρωτικούς πυραύλους με πυρηνικά, αλλά δεν μπορούν να πούν: «- Βάστα, Σοβιετικέ, να σου αμολήσω έναν πύραυλο στο κεφάλι, να δώ πόσο θ’ αστοχήσω καί τί ζημιά θα σου κάνω!» Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα! (Δηλαδή, δεν μπορούσαν ν’ αποκτήσουν γνώση τύπου Α’.) Όθεν, ανέπτυξαν τους λεγόμενους αναλογικούς υπολογιστές, που προσομοίαζαν τις βολές των πυραύλων – κι έτσι έβγαλαν τα συμπεράσματά τους.

Εμείς οι Έλληνες, τώρα, έχουμε πλουσιώτατο υλικό με γνώσεις καί των δύο τύπων, διότι διαθέτουμε πλουσιώτατη Ιστορία – αλλά καί Μυθολογία. Βέβαια, δεν μπορούμε να ξαναστήσουμε μιά Ατλαντίδα γιά να την ξαναβυθίσουμε, δηλαδή επ’ αυτού δεν μπορούμε να έχουμε γνώση τύπου Α’. Όμως, καλό είναι να σπρώχνουμε τη γνώση τύπου Β’ στο συνειδητό μέρος μας, ώστε κατά το δυνατόν να «μεταμφιέζεται» σε τύπου Α’. Παναπεί, την Ιστορία μας καί τη Μυθολογία μας πρέπει να τις βιώνουμε – έστω κι ονειροπολώντας.

 

…Ρώτησα κάποτε έναν παπά, τί θα γινόταν αν ο Χριστός εμφανιζόταν ξαφνικά μπροστά μας. Απάντησε μ’ ένα τελείως αμήχανο: «- Έεεε…. άαα… παιδί μου, δεν γίνονται αυτά!» Γιατί; Διότι (το αιτιολόγησε), εφ’ όσον έγραψαν τα ιερά κιτάπια γιά Δευτέρα Παρουσία, μέχρι τότε ο Χριστός …δεν μας καταδέχεται! Λόλ!!!

Δεν επέμεινα. Κι όμως… «Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού…» Τί το λες καί το επαναλαμβάνεις, άμα δεν το πιστεύεις; Κολώνει ο Θεός να εμφανιστεί μπροστά σου; Τί Τον εμποδίζει; Λες να ζητήσει πρώτα την άδεια των Ευαγγελιστών; Ή μήπως άφησε απλήρωτη τη λυπητερή του Μυστικού Δείπνου καί Τον κυνηγάνε οι εβραίοι πορνοτελώνες; Λόλ!!!

Είναι φανερό πως ο συγκεκριμένος ιερεύς δεν έκανε ποτέ του προσπάθεια να σπρώξει τη γνώση τύπου Β’ προς τα χωράφια της τύπου Α’.

Ομιλώ …εν παραβολαίς, αλλά πιστεύω το πιάσατε το υπονοούμενον.

Εάν, τώρα, το θέμα του πιθανού αλληλοσπαραγμού των «μεγάλων» το αντιμετωπίσουμε όπως ο Παλαιός, τότε:

  • Η Θεά Αθηνά είναι (ώ της βλασφημίας!!!) χαζή.
  • Ο Ιάσων τρίσχαζος.
  • Η Μυθολογία μας ένα μάτσο χαρτιά γιά την ανακύκλωση.
  • Κι αν οι σπαρτοί γίγαντες του Αιήτη απαιτήσουν να τους …αγοράσουμε καπνοσύριγγα (κάνε τη φράση …στη δημοτική! λόλ!!!), εμείς πρέπει να υπακούσουμε χωρίς δεύτερη σκέψη.

Σωστά όλ’ αυτά; Όχι, έ; Συμφωνώ.

Λοιπόν, όλα όσα λένε Μυθολογία κι Ιστορία, θα τα μάθετε απέξω «βιωματικώς». Καί δεν θα τα ξαναμφισβητήσετε ποτέ σας.

Γιατί λύσσαξα εγώ να γκρεμίσουμε τα χρηματιστήρια; Διότι όχι μόνο θα πετάξουμε την πέτρα του Ιάσονα στους σπαρτούς, αλλά θα σημαδέψουμε επίσης σε καίριο στόχο. Στην καρδιά τους την ίδια!!! Εφ’ όσον το αερητζήδικο κεφάλαιο των χρηματιστηρίων (γιά το οποίο ο πονηρός Μάρξ δεν είπε τίποτε – διότι θα κάρφωνε τους ομοφύλους του) είναι η ίδια τους η ζωή.

Όχι μόνον θα περιμένουμε ν’ αλληλοφαγωθούν οι «μεγάλοι», αλλά θα τους προβοκάρουμε κιόλας, να ξεκινήσουν μιά ώρ’ αρχήτερα. Αλλοιώς, θα γκρεμίσουν αυτοί οι ίδιοι τα χρηματιστήριά τους (όταν κρίνουν πως τους συμφέρει να το κάνουν), θα την κάνουν με τα κλεμμένα σε ασφαλές μέρος, καί τα δισεκατομμύρια ανθρωπάκια του πλανήτη θα ξαναρχίσουν απ’ το μηδέν να συσσωρεύουν πλούτο πραγματικών (κι όχι αερητζήδικων) αξιών. Ξανά, σαν κορόϊδα των περιτετμημένων «περιουσίων»… που -μετά τον χαλασμό του Γ’ ΠΠ- θα επανακάμψουν όμορφοι κι ωραίοι (καί με βαθύ τροπικό μαύρισμα) γιά να ξαναρμέξουν τα γελάδια.

 

Γιά να συνοψίσω – καί να ξεκαθαρίσω… διότι η παρεξήγηση μάλλον οφείλεται στην κακή διατύπωση αυτών που είπα:

Λέμε τα ίδια με τον Παλαιό, μόνο που εγώ συστήνω κρυφή δράση. Καί προσώρας όχι μαζική. Τώρα, θα κάνουμε αντάρτικο με καταδρομικές ενέργειες. Κι αργότερα -εννοείται πως- θ’ αλλάξουμε σύστημα, ακολουθώντας το νέο κατάλληλο που θα χρειαστεί.

Επίσης, να ξεκαθαρίσω ότι μιλώντας γιά αγγούρια (καί λοιπά μήκους σημαντικά) στο απευθυσμένον των νεοελλήνων, εννοώ πως –σε δεύτερη φάση, όχι εξ αρχής-  θα έρθει μαζί μας κι ένας αριθμός ανθρώπων, που δεν πείθεται αλλοιώς, παρά μόνον αν δεί τα τζιχάντια να τον κυνηγάνε με τις χατζάρες. Πιό πριν, αυτός ο κόσμος θα πίνει φραππέ αμέριμνος καί θα γελάει με κάτι «παλαβούς», που γράφουν γιά αισυμνητείες καί τέτοια. Εν πάσει περιπτώσει, καλοί καί χρήσιμοι είναι κι αυτοί οι συν-Έλληνες, αλλά στην αρχή είναι τελείως αποφευκταίοι.

Κι όσο γιά τη μπαρμπουτιέρα των εκλογών με τους «λεσχιάρχες» (του Μάτς)… σιγά μην το ξέρουν όλοι, ώ Παλαιέ! Δεν το ξέρουν, δυστυχώς.

 

Με την ευκαιρία… Επειδή ο Μάρκο ντεΣάντ κατά καιρούς έχει γράψει (αρκετές φορές) ότι θα δώσει οδηγίες δράσης στον κατάλληλο χρόνο, θέλω να τον ρωτήσω (δημοσίως) μήπως άθελά μου μπλέκομαι στα πόδια του καί κάνω ζημιά. Είπαμε, η αισυμνητεία δεν είναι γιά χόρταση. Υπηρετούμε την Ελλάδα καί μόνον, τα δε λάθη επιπολαιότητας κι ασυνεννοησίας είναι κι αυτά ασυγχώρητα. Μήν πνιγούμε, τώρα, σε μιά κουταλιά νερό, διότι θα γελάνε μαζί μας μέχρι κι οι καθαρίστριες των καμπινέδων της …Μωϋσάντ!

(επόμενο)

 

Older Entries