Αρχική

Κάποιος να του το πεί…

49 Σχόλια

ρίν του πεί ο Θεός στ’ αυτί! Lol!!!

Ο λόγος γιά τον σοβαρό καί στιβαρό ηγέτη πού ‘χουμε στην καμπούρα μας, που παίρνει αποφάσεις από μόνος του, χωρίς να φοβάται τίποτε καί κανέναν! (Ούτε κάν τους «νατιβιστές».) Τον ακλόνητο στις απόψεις του (ακλονησία 1, ακλονησία 2), τον άντρακλα!

Κάποιος να του μιλήσει, ρέ παιδιά…

…Αλλά, ας πάμε βήμα-βήμα, να γίνουμε κατανοητοί.

 

α. «Διάλ(ογ)ος» με την τουρκίτσα

Τον τελευταίο καιρό διαβάζουμε συνεχώς στα Ιντερνέτια γιά (καλά, παμπάλαιο αυτό) «διάλογο» με την τουρκίτσα, καί ότι τις όποιες διαφορές μας με τους εξ Ανατολών «φίλους» καί «συμμάχους» θα τις λύσουμε στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης.

Επάνω στο θέμα αυτό, έχει γραφεί (πολύ σωστά) ότι το συγκεκριμένο δικαστήριο είναι αναρμόδιο. Δηλαδή, δεν μπορεί να κρίνει διαφορές, που ήδη τις έχει λύσει το Διεθνές Δίκαιο, καί δεν αποτελούν κάν θέμα προς συζήτηση. Τώρα, βέβαια, αν κάποιος θέλει ουσιαστικά να χαρίσει κομμάτια της πατρίδας του στην τουρκίτσα, αυτό είναι άλλο θέμα – καί το λεγάμενο δικαστήριο απλά θα νίψει τα χέρια του, ως Πόντιος Πιλάτος.

Έχει επίσης γραφεί στα ιντερνέτια ότι οι υπογραφές (γιά παραχώρηση αμαχητί του ανατολικού Αιγαίου στους τουρκαλάδες) ΉΔΗ έχουν πέσει κάτω απ’ το τραπέζι, οπότε το θέμα είναι απλά το πώς θα σερβιριστεί στο πόπολο το (θανατηφόρο) χάπι ζαχαρωμένο. Πιθανόν (υπάρχει κάκιστο προηγούμενο με τις συνθήκες Ζυρίχης και Λονδίνου του φρύδια καί της Ροζαλίας), αλλά δεν το γνωρίζω αυτό· δεν συνηθίζω να κρατάω το φανάρι, όταν υπογράφονται μυστικές προδοτικές συμφωνίες. Οπότε, δεν μπορούμε να βασιστούμε σε τέτοιες υποθέσεις.

Εκείνα, όμως, που ΔΕΝ έχουν γραφεί, είναι:

  • Ποιός ωθεί τον κουκλοχαιρετάκια σε τέτοιες ενέργειες.
  • Καί τί συνέπειες θα έχουν αυτές.

Το ξαναγράφω: ΣΥ-ΝΕ-ΠΕΙ-ΕΣ.

Αν νομίζει κανείς ότι αυτή η δουλειά θα περάσει έτσι… καλύτερα να πάει τώρα γιά θαλάσσιο μπάνιο. Με τα ρούχα του.

 

β. Ποιός τον βάζει

Η απάντηση εδώ είναι απλούστατη, μονάχα που τα «κυριλλάτα» sites καί ιστολόγια (με τους αναλυταράδες) την κάνουν γαργάρα, γιά ευνόητους λόγους.

[Μεγάλη μαλακία -κι όχι μονάχα δημοσιογραφική- το να προσπαθείς να τά ‘χεις συνεχώς καλά με όλους. Καί σε ποιόν θα την πείς, αν χρειαστεί; σε φαντάσματα; Εξ ού καί οι αοριστολογίες παύλα γενικολογίες, του τύπου: «-… Αλοίμονο σ’ όσους νομίζουν ότι θα κάνουν κακό στην Ελλάδα…» μπλά-μπλά-μπλά. Τί «όσους»; Όνομα δεν έχουν, ΡΕ; ]

  • Η γερμανίτσα,
  • κι οι ηπαπάρα.

[Ξεκαθαρίζω: εάν πίσω απ’ αυτές τις κυβερνήσεις βρίσκονται τζιούζ (πχ δες εδώ), τότε αυτό είναι πρόβλημα των λαών αυτών. Όχι δικό μας. Ας μην τους βγάζανε κυβέρνηση, να μήν ρεζιλεύονται!

Πώς αυτοί λένε ότι ας προσέχαμε εμείς ποιόν ψηφίζαμε, διότι έτσι κι αλλοιώς οι υπογραφές πρωθυπουργών μετράνε, μας αρέσει-δέ μας αρέσει; Έ! Έτσι ακριβώς.]

Η μέν γερμανίτσα, αφ’ ενός θέλει να διατηρεί εσαεί την πατροπαράδοτη φιλία της με την τουρκίτσα, νομίζοντας ότι κάποια μέρα θα ξαναγίνει υπερδύναμη καί θα βάλει χέρι στα πετρέλαια της Βαγδάτης – κι όχι μόνον. Αφ’ ετέρου, έχει τουλάχιστον δυόμιση μύρια φωνασκούντες (καί δασκαλεμένους) τουρκαλάδες στο έδαφός της, οι οποίοι αλλάζουν καί το εκλογικό αποτέλεσμα, άμα λάχει… άρα, είναι σε θέση να εκβιάζουν το γερμανογκουβέρνο. Οπότε, η γερμανίτσα χορεύει όπως της τραγουδάνε οι αμανετζήδες της τουρκίτσας. (Χώρια τα εργοστασιακά καί λοιπά οικονομικά συμφέροντα της γερμανίτσας στην τουρκίτσα.)

Οι δέ ηπαπάρα, είναι φανερό ότι κανακεύουν την τουρκίτσα εις βάρος μας, μπάς καί μείνει «εις την Δύσιν» καί συνεχίσει να τους κάνει τις βρωμοδουλειές. (Τόσα φαντάρια που έχει, είναι καλή πηγή γιά «αναλώσιμα»… – σκέπτονται «εις την Δύσιν».)

Καί οι μέν, καί οι δέ είναι επιεικώς βλάκες από γεωπολιτικά (πορεύονται όχι με διπλωματία, αλλά με τη λογική του γκάνγκστερ), αλλά εμείς την πληρώνουμε στο τέλος.

 

γ. Ιντερμέτζο – δημοσιοκαφρική ηλιθιότητα καί αθλιότητα

Είναι γνωστό πως οι ενθάδε αρδ δεν κάνουν τη δουλειά τους, αλλά ξεσκατίζουν το εκάστοτε γκουβέρνο (καί με το αζημίωτο, εννοείται). Υπάρχουν, λοιπόν, στην διαχρονική υπόθεση του ξεπουλήματος Ελληνικής επικράτειας τρία σχετικά πρόσφατα καραμπινάτα φάουλ ΜΗ τελέσεως του δημοσιογραφικού …λειτουργήματος (μή χέσω).

  • Το πρώτο, όταν κάπου το 1991 η χαλβανίτσα έγινε …δημοκρατική!

(Καλά… ‘ντάξ’… οι αλλαγές πολιτεύματος εν μιάι νυκτί, γιά να μην εισπράξουν φάπες, είναι ίδιον των Βαλκανίων χωρικών. Βλέπε πχ Βουλγαρία το 1944 ΚΑΙ το 1990.)

Τότε, πετάχτηκε ένας γερμαναράς, ονόματι Χέλμουτ Κόλ (ναί, η γραμματική κατάληξη που σκεφτήκατε, του αξίζει απόλυτα!), καί είπε εμφατικώς ότι η γερμανίτσα έχει συμφέροντα στη χαλβανίτσα. (Σα νά ‘λεγε, μή μου πειράζετε το χαϊδεμένο παιδί, διότι αλοίμονό σας!)

Καί δεν βρέθηκε ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ αρδ, να τον ρωτήσει: «- Τί συμφέροντα έχεις εσύ, ρέ χοντρόκωλε, στη χαλβανίτσα, που βρίσκεσαι στην άλλη άκρη της Ευρώπης, καί δεν έχουμε εμείς, πού ‘μαστε δίπλα; Καί μάλιστα, έχουμε αλύτρωτα εδάφη καί αλύτρωτο πληθυσμό εκεί; Μπορείς να μας τα κατονομάσεις, τα συμφέροντά σου;»

Μπάααα!!!… όσο ρώτησαν τα ντουβάρια, άλλο τόσο ρώτησαν κι οι εγχώριοι αρδ.

  • Το δεύτερο, όταν η δρακουλοκόρη (σε συνέντευξη) «επιχειρηματολογούσε» στο θέμα της ονομασίας των Σκοπιανών, καί πέταξε το ανεπανάλητο: «- Καί πώς θέλετε να τους λέμε; φούφουτους;»

Πάλι, κανένας δεν της είπε ότι ΉΔΗ ο βόρειοι γείτονες έχουν όνομα γιά τη χώρα τους από προπολεμικά, κι αυτό είναι Βαρντάρσκα. Ούτε Μακεδονία, ούτε Μακεδονικός χαλβάς.

  • Το τρίτο, πάλι η δρακουλοκόρη σε συνέντευξη, όταν πάλι «επιχειρηματολογούσε» γιά το ότι είναι καλό να χαρίσουμε στην τουρκίτσα τα πάντα, έτσι αέρα-πατέρα: «- Καί τί θέλετε, δηλαδή; να κάνουμε πόλεμο;»

Καί πάλι κανείς δεν της είπε: «- Άκου ‘δώ, μανδάμ! Πόλεμος γίνεται πάντα με τουλάχιστον δύο αντιπάλους! Όθεν, ακόμη κι αν δεν θέλουμε εμείς τον πόλεμο, τον θέλουν εκείνοι! Εκείνους να πας να ρωτήσεις, γιατί υπερεξοπλίζονται εδώ καί δεκαετίες!»

Καί πάλι, όσο τη ρώτησαν τα ντουβάρια, τη ρώτησαν κι οι αρδ που τη συνεντευξιάζανε.

 

Τέλος πάντων, μ’ αυτά καί μ’ αυτά (κι όχι μονάχα με τα συγκεκριμένα παραδείγματα), είναι πολλά χρόνια που ξύνω τ’ αρχίδια μου, όταν ακούω γιά αρδ. (Όλως πληροφοριακώς: σε «έγκυρους» καί «έγκριτους» τέτοιους, η φαγούρα γίνεται μεγαλύτερη.)

Τί να κάνουμε; έχει απόλυτο δίκιο ο Παλιούρας: γιά τους περισσότερους, δύσκολο πράγμα η ρημάδα η σκέψη, η απλή λογική! Γιά δέ τους αρδ, φορτίο ασήκωτο!!!

 

δ. Συνέπειες

Έ, λοιπόν, δεν θα πάψω να φωνάζω πως, ό,τι κάνουμε κι ό,τι δεν κάνουμε στη ζωή αυτή (πράξεις τε καί παραλείψεις), έχει συνέπειες.

Τί εννοώ στην περίπτωσή μας;

Έστω, λοιπόν, ότι βρίσκεται ένα δασκαλεμένο δικαστήριο της Χάγης…

[Καλά… εδώ οι ηπαπαραίοι βομβαρδίσανε γκανγκστερικώς με το έτσι γουστάρω την τέως Γιουγκοσλαυΐα, κι αντί να τους αρπάξει η Χάγη -μαζί με τους γερμαναράδες- καί να τους κόψει τον κώλο, άρπαξε αυτούς που υπερασπιζόταν την πατρίδα τους! Τον Μιλόσεβιτς καί τον Κάρατζιτς! Δεν είναι, δά, κανένα αγγελούδι το συγκεκριμένο δικαστήριο!]

…καί (ΠΑΡΑ τα διεθνή θεσμισμένα) δέχεται όλα τα -χμ- «επιχειρήματα» του κουκλοχαιρετάκια (που αποτελούν αντιγραφή των «επιχειρημάτων» των τουρκαλάδων, που αποτελούν αντιγραφή των «επιχειρημάτων» γερμανών κι ηπαπαραίων), καί χαρίζει Ελληνική επικράτεια στην τουρκίτσα.

Σκέφθηκε κανείς τί θα γίνει μετά, καί δή παγκοσμίως, αν εμείς χαρίσουμε τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου στην τουρκίτσα, επειδή «είναι πιό κοντά» σ’ αυτήν;

 

ΤΗΣ ΠΟΥΤΑΝΑΣ!!!

 

δ1. «Οπλίζεται» νομικώς η Αργεντινή

Αμέσως-αμέσως, καί έχοντας στα χέρια της διεθνές νομικό δεδικασμένο, η Αργεντινή θα επανεγείρει θέμα Φώκλαντς!!!!! (Αφού «βρίσκονται κοντά» στην Αργεντινή!…)

Τώρα, θα μου πείς, η πτωχευμένη Αργεντινή θα ξανακάνει πόλεμο; ή θα τον ξεκινήσει η αγγλίτσα, με τα χάλια πού ‘χει;

Κοιτάχτε… Δεν είναι απλά θέμα αυτών των δύο, αλλά πρέπει να το δεί κανείς μέσα στο πλαίσιο της εποχής μας.

Κι αυτό, είναι το ότι σήμερα τα κράτη υποχωρούν παγκοσμίως, κι αναλαμβάνουν οι πολυεθνικές. Κι επειδή πέραν του Ατλαντικού τα σχέδια είναι να γίνει μιά ας πούμε «συνομοσπονδία» (νομίζω θα λέγεται «Παναμερικάνα», ή κάπως έτσι), με τις πολυεθνικές ασύδοτες (ου μήν, καί κυβερνώσες), μαντέψτε ποιός θα βρίσκεται πίσω απ’ την Αργεντινή καί θα βάζει φυτίλια!!!

Τώρα, η αγγλίτσα. Αυτή, ό,τι καί να πέρασε, ουδέποτε έπαψε να τρέφει όνειρα επαναφοράς σε καθεστώς παγκόσμιας αυτοκρατορίας (τρείς αιώνες ήταν, δεν το λες καί λίγο!)… άσε που γνωρίζει άριστα ότι την αυτοκρατορία της τη ροκάνισαν οι ηπαπάρα, προκειμένου να έρθει η Pax Americana μετά τον Β’ ΠΠ.

Βέβαια, η αγγλίτσα δεν θα τα βάλει ευθέως με τις ηπαπάρα, αλλά…

«- Τζέημς Μπόντ, πάρε τηλεφακό, δηλητήριο, καί τα λοιπά συμπράγκαλά σου, καί πετάξου στην Ελλάδα, να δείς τ’ αρχαία! Ά! Κι ο λεγάμενος να τα δεί τ’ αρχαία από κάτω, απ’ τα θεμέλια! Κατάλαβες;»

«- Μάλιστα, μεγαλειοτάτη!»

Δεν νομίζω ότι χρειάζεστε κι άλλες εξηγήσεις… αλλά να ξέρετε, ειδικά η αγγλίτσα ΔΕΝ θα τ’ αφήσει αυτό να περάσει έτσι – έτσι καί η Χάγη εκδώσει τέτοια νομολογία, με υπαιτιότητα κουκλοχαιρετάκια!

(Τον οποίο, φυσικά, η γερμανίτσα ΔΕΝ πρόκειται να τον προστατέψει. Άπαξ καί της έκανε τη δουλειά της, θα τον πετάξει στα σκουπίδια.)

 

δ2. «Οπλίζεται» νομικώς η Βραζιλία

Ακριβώς τα ίδια με τη Βραζιλία καί τη Γαλλία, παρ’ ότι αυτές οι δύο χώρες δεν έχουν τόση έχθρα μεταξύ τους. Εννοώ κάτι Γαλλικές Γουϊάνες, καί κάτι τέτοια. Που κι αυτές οι γαίες «βρίσκονται κοντά» στη Βραζιλία.

Θ’ αρχίσουν πχ τίποτε «αγανακτισμένοι» Βραζιλιάνοι να κάνουν πορείες, να λένε ότι πέρασε ο καιρός των αποικιών, κτλ κτλ. Σωστό αυτό· αλλά, φυσικά, ούτε η Γαλλία θα κάτσει με σταυρωμένα τα χέρια! Να ξέρετε πως, τώρα που μιλάμε, τα κομμάντα της καί η Λεγεώνα των Ξένων καθαρίζουν στην Αφρική, στις πρώην ( ; ) Γαλλικές αποικίες, τους μποκοχαράμηδες καί λοιπούς ξυπόλητους μεμέτηδες. Τί λέτε; θ’ αφήσει η Γαλλία στη Βραζιλία έδαφος μ’ ολόκληρο διαστημοδρόμιο, επειδή απλά θα φωνάζουν οι Βραζιλιάνοι;

 

δ3. (Επανα)Δημιουργούνται πολεμικές εστίες

Από πού ν’ αρχίσεις, καί πού να τελειώσεις!… Πρόχειρα αναφέρω τις Κουρίλλες νήσους (Ρωσσοϊαπωνικός πόλεμος του 1904). Υπ’ όψιν, ακόμη δεν συνθηκολογήσανε Ρωσσία καί Ιαπωνία μετά το 1945!… το δέ θέμα των Κουριλλών μένει ανοιχτό. (Δες εδώ, πχ.)

Φανταστήτε, όμως, τί έχει να γίνει, αν οι Ιάπωνες πούν ότι τα νησιά αυτά βρίσκονται πολύυυυυ μακριά απ’ τη Μόσχα (αλλά κοντά σ’ αυτούς)! Χίχίχίιι!!!

Βέβαια, ηπαπαραίοι καί γερμαναράδες πολύ θέλουν να υπάρχουν διαχρονικώς τέτοια βαρέλια με μπαρούτι, κι από πάνω τα φυτίλια αναμμένα. (Βλέπε πχ Βαλκάνια – αλλά καί Ιαπωνία, που είναι τίγκα στις ηπαπαραίϊκες βάσεις.) Αλλ’ αυτοί, που θα φάνε το κωλοδάχτυλο στον κώλο με τις ανοησίες του κουκλοχαιρετάκια, δεν έχουν απολύτως καμμία όρεξη! (Διότι, όπως περιέγραψα, το δάχτυλο απ’ τη Χάγη δεν θα το φάμε μόνον εμείς.)

Οπότε, μαντέψτε ποιός θα την πληρώσει στο τέλος! Ο κύριος, ή ο υπηρέτης;

 

ε. Εν κατακλείδι

Κάποιος να τους πεί εκεί στο γκουβέρνο, ότι ακόμη κι ένα προτεκτοράτο (όπως το ψευτο-Ρωμαίϊκο) απαιτεί αρκετά προσόντα γιά να κυβερνηθεί. Ουδόλως αρκεί ο χατζηαβατισμός (όπως νομίζουν)! Παναπεί, η βλακώδης αντίληψη, του ότι κυβερνάμε απλά κάνοντας τα χατήρια γερμανών κι ηπαπαραίων.

Κι η παρουσία μας στη ζωή, αγάπες μου, ξαναλέω: έχει συνέπειες!

Ελπίζω το μήνυμα αυτό να φτάσει εκεί, που πρέπει να φτάσει, καί να μή γίνει τελικά η στραβή (που πάει να γίνει).

Αλλοιώς, αμαρτίαν ούκ έχω.

 

Αυτό που φοβούνται

18 Σχόλια

ι πιό ψαγμένοι, σίγουρα έχετε αναρωτηθεί το γιατί η «Νέα» Τάξη Πραγμάτων επισπεύδει την επίθεσή της εναντίον ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Αυτό δεν είναι μονάχα μιά εικασία μερικών, φαίνεται ξεκάθαρα στην πράξη. Τις ειδήσεις, γιά την ακρίβεια τις κακές ειδήσεις, δεν τις προλαβαίνουμε!

 

α. Εξηγήσεις καί φτηνές δικαιολογίες

Οι εξηγήσεις που δίνονται γιά την κωλοπιλάλα της ΝΤΠ, είναι απάνω-κάτω οι εξής:

  • Τελειώνει η εποχή των Ιχθύων, που έχει κυρίαρχο τον Κρόνο, άρα «αυτοί» (που είναι Κρόνιοι) βιάζονται να προλάβουν.
  • Δεν είναι θέμα αστρικών σχέσεων, απλά «αυτοί» βαρέθηκαν να περιμένουν· κι έκριναν πως τώρα θα εξαπολύσουν την επίθεσή τους.
  • Μάλλον φοβούνται κάτι, καί σπεύδουν να προλάβουν – πρίν τους βρεί αυτό (ό,τι κι αν είναι αυτό).

Θα αντείπουμε, όμως.

 

i. Εποχή του Υδροχόου

Όσον αφορά την πρώτη αιτιολόγηση:

Εφ’ όσον η γραμμή Γής-Ηλίου στην εαρινή ισημερία σημαδεύει ακόμη τις (περίπου) 3.5 μοίρες των Ιχθύων, η εποχή του Υδροχόου αργεί κομματάκι. Στην καλύτερη περίπτωση, θέλουμε κάπου 150 χρόνια ακόμη· καί στη χειρότερη, κάπου 250 καί πλέον. Βλέπετε, τα ζώδια δεν καταλαμβάνουν το ίδιο πλάτος στον ουρανό (μόνο στην Αστρολογία θεωρούνται ίσου πλάτους, αλλά οι «μεγάλες εποχές» αλλάζουν με τα αστρονομικά δεδομένα), οι δέ Ιχθύες είναι από τα μεγαλύτερα σε πλάτος, ίσως το πιό πλατύ απ’ όλα· οι δέ κινήσεις της Γής (όπως η μετάπτωση του άξονά της) δεν είναι γραμμικές.

Βέβαια, τα πρόδρομα φαινόμενα (κοινωνικά, καί άλλα) της εποχής του Υδροχόου όντως υπάρχουν· όπως πάντα υπάρχουν πρόδρομα φαινόμενα σε κάθε αλλαγή «μεγάλης εποχής». Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι μπορούμε μ’ αυτά να επιταχύνουμε την έλευσή της! (Σαν τους χαζούς «νεοεποχίτες» με τους ομαδικούς διαλογισμούς στις πυραμίδες της Κεντρικής Αμερικής.)

Μερικοί ψαγμένοι, τώρα, το εξειδικεύουν το θέμα: δεν είναι (λένε) τόσο πολύ θέμα «μεγάλης εποχής», όσο παγιωμένης κατάστασης. Εάν, λοιπόν, οι Κρόνιοι πετύχουν την απόλυτη παγκόσμια εξουσία ΠΡΙΝ την εποχή του Υδροχόου, τότε δεν θα τους νοιάξει κι αν αλλάξει η «μεγάλη εποχή». Θα έχει παγιωθεί η δουλειά, καί δεν θα μπορεί κανείς να τους ζητήσει ευθύνες μετά. Ποιός «κανείς»; Χμμμ… όπως λένε, «ουράνιοι Έλληνες» από άλλους πλανήτες, που θά ‘ρθουν εδώ ως εκδικητές με υπερόπλα, να ‘ούμ’ (γκαγκάαααν!!! γκαγκάαααν!!! ), κτλ κτλ κτλ. Αλλά, άμα βρούν, λέει, τα Κρονάκια κατσικωμένα στην καρέκλα, θα στρίψουν πλάτη καί θα φύγουν όπως ήρθαν – διότι ο αγώνας τους θα είναι μάταιος.

[Καί γιατί παρα-αργούν κι αυτοί οι ευλογημένοι; Δεν είναι να βασίζεσαι σε δαύτους! Εδώ, οι Ψίψιλον έδωσαν ραντεβού γιά καφέ στην Αρετσού, κι ακόμη τους περιμένουμε – εδώ κι έντεκα χρόνια. Σκέψου, τώρα, να πρέπει να ετοιμάσουν στράτευμα, γιά να μας απελευθερώσουν!… Πιό γρήγορα καταλαβαίνει ένας γέρος εκατό χρονώ ότι τού ‘φυγε η κλανιά, καί ζητάει συγνώμη απ’ τους παρευρισκόμενους, παρά προετοιμάζονται οι Ψίψιλον γιά πόλεμο.

Να μην ανοίξω τώρα θέμα, διότι δεν θ’ αποφύγω τα σκατοψύχια στον αρχι-αχυράνθρωπο, που μαστούρωσε όλη την Ελλάδα με τους Ψίψιλον.]

 

ii. Βαρεμάρα;

Όσον αφορά τη δεύτερη εξήγηση (δηλαδή, πως βαρέθηκαν να περιμένουν κι άλλο), απλά θα ρωτήσουμε γιατί τώρα, κι όχι πχ το 1970; Μην έχετε αυταπάτες, ο κόσμος ήταν δικός τους καί τότε.

Ωραία, καί πες ότι τότε δεν είχαν τα δίκτυα υπολογιστών καί τις κάμερες …«ελέγχου της κυκλοφορίας», να φακελλώνουν τους πάντες· γι’ αυτό καί δεν το προχώρησαν τότε. Ναί, αλλά αυτά τα εργαλεία τα είχαν το 2010… το 2015… οπότε, τί ακριβώς περιμένουν τόσα χρόνια, καί δεν κάνουν το τελικό «ντού»;

Άσε που, όσα τεχνολογικά επιτεύγματα ανακοινώνονται δημοσίως, έχουν ΉΔΗ χρησιμοποιηθεί μυστικά, χρόνια πρίν. Πχ οι αλγόριθμοι αναγνώρισης προσώπου: κάργα χρήση τους από κατασκοπευτικούς δορυφόρους επί χρόνια, απλώς έγιναν γνωστοί καί στο (αποχαυνωμένο) πόπολο, όταν -σχεδόν αναγκαστικά- δόθηκαν προς χρήση καί στους εμβάτσους των αστυνομικών τμημάτων.

Τώρα, αν μου πεί κανείς ότι υπάρχουν ηγέτες κρατών (ή, έστω, θρησκευτικοί), που τους αντιστέκονται (γι’ αυτό καί δεν το προχωρήσανε το πράγμα «αυτοί»), θα του πω ότι όποιος από δαύτους δεν είναι / γίνεται δικός τους (με χρηματισμό, με εκβιασμό, με ό,τι θέλεις), τότε -αργά, ή γρήγορα- τον στέλνουν να συναντήσει τους προγόνους του. Αυτά είναι γνωστά πράγματα… πατριώτης ηγέτης μπορεί να είσαι, αλλά να τους πάς κόντρα στα φανερά τώρα, (θεωρώ πως) είναι τελείως ουτοπικό. Μόνον «υπόγεια» συγκροτημένα κινήματα αντίστασης μπορούν να πετύχουν κάτι, σ’ αυτή τη φάση της Ιστορίας. Κι όταν έρθ’ η ώρα της ελευθερίας, μόνον τότε θα γίνουν καί φανερά. (Γνωμάρα μου, αλλά έτσι το βλέπω.) Πρεκτός αν όλοι οι άνθρωποι, το τονίζω, ΟΛΟΙ, ξεκινήσουμε μαζί συγχρονισμένη επίθεση στα «χειμερινά ανάκτορα» της κυρα-Εξουσίας! (Αν καί πάλι είμαι επιφυλακτικός, διότι οι επαναστάτες του «- Νίκα!», παρά την ομοψυχία τους, στο τέλος την πάτησαν μεγαλοπρεπώς.)

Οπότε, ούτε αυτή η εξήγηση στέκει.

 

iii. Φόβος

Πάμε τώρα, στην τρίτη εξήγηση… να φοβούνται κάτι.

Εδώ είμαστε!!!

Διότι, ένας καλά οργανωμένος αποφασισμένος (καί δή, παλιάνθρωπος) δεν πρόκειται να σταματήσει την εφαρμογή των σχεδίων του, παρεκτός αν συναντήσει:

(α) αρχικώς υποτιμημένα (καί στην πράξη ανυπέρβλητα) εμπόδια,

(β) αρχικώς μή υπολογισμένα (δηλαδή, απρόβλεπτα) εμπόδια.

Στις πρώτες δύο αυτές περιπτώσεις, πάντα υπάρχουν εναλλακτικά σχέδια· ή βελτιώσεις υπαρχόντων σχεδίων. Έτσι, ο αποφασισμένος δεν πρόκειται να σταματήσει, απλώς θα δώσει μία (μικρή) αναβολή σ’ αυτά που θέλει να κάνει.

Όμως, έχουμε ακόμη τις εξής περιπτώσεις:

(γ) αντίπαλες δυνάμεις, που θα τον φοβίσουν τόσο, ώστε να μην προχωρήσει όπως θα ήθελε. Ή καί να μην προχωρήσει καθόλου. (Παράδειγμα του σκεπτικού αυτού, επίσης εδώ.)

Εδώ, στην τρίτη περίπτωση, θα δείξει τις εξής αντιδράσεις:

  • είτε θα κοιτάξει να ξεγελάσει τις αντίπαλες δυνάμεις,
  • είτε θα σταματήσει προσωρινά, μέχρις ότου ξαναβρεί ευκαιρία να δράσει,
  • είτε θα σταματήσει οριστικά,
  • είτε δεν θα ξεκινήσει κάν αυτό που πάει να κάνει.

Η τελευταία περίπτωση, τώρα, είναι να συναντήσει:

(δ) αντίπαλες δυνάμεις, που θα τον φοβίσουν τόσο, ώστε να επισπεύσει τα πάντα, γιά να «καπαρώσει» την τελική έκβαση υπέρ αυτού! (Με κίνδυνο, βεβαίως, να κάνει λάθη, που ίσως του στοιχίσουν την αποτυχία.) Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η εσπευσμένη κατάληψη (απελευθέρωση) της Θεσσαλονίκης από τον Ελληνικό Στρατό το 1912, επειδή παραμόνευαν οι Βούλγαροι «σύμμαχοι». Αλλά, ως «αντίβαρο», δεν καταλάβαμε (απελευθερώσαμε) τα Σκόπιακι ακόμη το πληρώνουμε.

 

Είναι φανερό πως «αυτοί» απλά ανέβαλαν λιγάκι την εφαρμογή των σχεδίων τους, αλλά όχι επειδή πράγματι τους φόβιζε κάποια ξένη δύναμη (ή οι ηγέτες της). Αλλά είναι άλλο τόσο φανερό, πως «αυτοί» φέρονται όπως ορίζει η περίπτωση (δ). Όμως, τί είναι αυτό που τους φοβίζει τόσο πολύ; Οι …εξωγήϊνοι; σαφώς όχι.

Κάτι άλλο είναι.

 

β. Το φόβητρο

Αυτό που φοβούνται, δεν πρέπει να είναι του χεριού τους καί του ελέγχου τους! Πρέπει να είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο… καί τελείως μή-ελέγξιμο απ’ «αυτούς».

Δηλαδή, δεν μιλάμε γιά κράτη, δεν μιλάμε γιά σύγχρονα οπλικά συστήματα (οσονδήποτε προηγμένα) στα χέρια μιάς μή-κρατικής ομάδας, δεν μιλάμε κάν γιά τον μεμονωμένο «τρελλό επιστήμονα» (κάποιον σύγχρονο Τέσλα, ας πούμε), που θα τους κάνει ζημιά.

Μιλάμε γιά κάτι, που σαφώς ξεφεύγει από τις ανθρώπινες διαστάσεις.

Μιλάμε γιά Δύναμη Συμπαντικών Διαστάσεων!!!

Μή βιαστήτε, μερικοί, καί απαντήσετε: «- Ο Θεός!», διότι μέχρι στιγμής ο Θεός δεν παρενέβη (καί δεν μπορούμε να κρίνουμε τη Θεία Λογική με τα ανθρώπινα μέτρα). Αλλοιώς, δεν θα υπήρχαν κάν οι κακοί της ιστορίας. Αν το καλοσκεφτήτε, δεν έχουν λόγο ύπαρξης!

Εν πάσει περιπτώσει, υπάρχουν μεγάλες δυνάμεις συμπαντικής εμβέλειας καί παρακάτω από τον Θεό. Σ’ αυτές αναφέρομαι. Αυτές ακριβώς φοβούνται!

Ποιές είναι αυτές;

Κυρίως τα άστρα καί ο πλανήτης μας. Η Γή μας! (Κρατήστε καί μιά μικρή πιθανότητα -ένα στα χίλια, ας πούμε-, το φόβητρό τους να μην είναι αυτά που είπαμε. Περί αυτής της πιθανότητας, όμως, παρακάτω. Γιά τώρα, ας μείνουμε στα κύρια.)

Πώς θ’ αντιδράσουν τα άστρα καί η Γή; Πώς θα τους εμποδίσουν «αυτούς» να ολοκληρώσουν τα σχέδια της κακίας τους;

Θα το δούμε.

 

γ. Αυτός που κέρδισε ( ; ) τον διαγωνισμό

Τον θυμάστε τον νεαρό Αζτέκο αστρονόμο, που είχε κερδίσει τον διαγωνισμό των βιβλίων-γρίφων «Έντγκέημ»; Εμείς εδώ είχαμε κάνει βιβλιοπαρουσίαση στους δύο πρώτους τόμους της τριλογίας, κι είχαμε εκφράσει σοβαρές αμφιβολίες του κατά πόσον ο μάγκας ήταν όντως ο νικητής. Γιατί; Διότι, απλούστατα, αν ήθελαν οι δωροθέτες να είναι τίμιοι απέναντι σ’ όλους τους διαγωνιζόμενους, έπρεπε να έχουν σε δημόσια θέα έναν πίνακα με την πρόοδο του καθενός. (Φυσικά, ο κάθε διαγωνιζόμενος θα είχε όχι το πραγματικό του όνομα, αλλά ένα «άβαταρ».) Έτσι, αν οι διαγωνιζόμενοι έβλεπαν κάποιον να προχωράει με πχ δέκα λυμένους γρίφους την ημέρα, αμέσως θα καταλάβαιναν ότι εδώ κάτι δεν πάει καλά, καί θ’ αντιδρούσαν. Αντ’ αυτού, είχαμε απόλυτη μυστικότητα καί αδιαφάνεια…

…Πράγμα που την αφεντιά μου την έβαλε σε υποψίες ότι ο νικητής του διαγωνισμού ήταν στημένος εξ αρχής.

Ειλικρινά, πάντως, το θέμα δεν θα μ’ ένοιαζε καθόλου (τα λεφτά του βραβείου δεν έβγαιναν απ’ τη δική μου την τσέπη! lol!!!), αν δεν επρόκειτο γιά: (α) καθαρή φάτσα Αζτέκου, (β) μεταπτυχιακού ερευνητή Αστρονομίας, καί (γ) που κάνει τις έρευνές του στη Ρώμη.

 Αυτά τα τρία, σε συνδυασμό με το ότι: Ρώμη = Βατικανό (μυστική βιβλιοθήκη, κτλ) = Κρόνιο κέντρο, συν το ότι οι Ισπανοί που κατέκτησαν το Μεξικό το 1519, δηλαδή οι καθολικοί παπάδες που είχαν μαζί τους, έκαψαν (ως «έργα του Σατανά») αρκετά από τα ιερά βιβλία των γηγενών καί τα υπόλοιπα -παλιά δουλειά!…- τα τσούρνεψαν (μαντέψτε πού τα πήγαν, τελικά!), χτύπησαν καμπανάκι στο μυαλό μου.

Βάλτε καί το ότι η ίδια η τριλογία των βιβλίων μιλάει ξεκάθαρα γιά μετεωρίτη, που πέφτει στη Τζιού Γιόρκ καί προξενεί τεράστια καταστροφή…

(…αν κι έχει αρκετά αισιόδοξο τέλος…)

…δεν θέλει καί πολύ να καταλάβεις τί έγινε:

Κάποιοι λεβέντες των παρασκηνίων τσίμπησαν τον (όντως έξυπνο, απ’ ό,τι φαίνεται) νεαρό, καί προφανώς θα τον βάλανε να διαβάσει καί να ερμηνεύσει τις κρυμμένες έννοιες από τα «χαμένα» ιερατικά κείμενα των προγόνων του· κείμενα σε χειρόγραφα που κοιμούνται στο σκοτάδι των υπογείων του Βατικανού εδώ καί πέντε αιώνες.

Καί γιατί δεν μπορούσαν να το κάνουν μόνοι τους;

Υποθέτω ότι μπορούσαν, αν καί (πάλι υποθέτω) δύσκολα· πλήν όμως, αλλοιώς είναι αυτοί, αλλοιώς ο προσήλυτος «Δούρειος Ίππος», που προδίδει τη φυλή του απομυθοποιώντας (μ’ ευκολία, λόγωι καταγωγής) τη μυστικιστική κουλτούρα της!

Όμως… μιά λεπτομέρεια. «Προσήλυτος», έγραψα; δηλαδή γενίτσαρος των Δυτικών παλιανθρώπων;

Ίσως κι όχι.

 

Αρκετές φορές απορώ με τον εαυτό μου, πόσο χαζός γίνομαι ώρες-ώρες. Πόσο αμελής, πόσο χύμα κι αψήφιστα παίρνω τα πράγματα – έως βλακείας! Τί εννοώ;

Αφού το ξέρω ότι έχουμε ξαναζήσει αρκετές ζωές, κατά τη διάρκεια των οποίων διαφαίνεται καθαρά ο ρόλος του καθενός μας, γιατί δεν αναρωτήθηκα ποιές ζωές μπορεί να έζησε ο λεγάμενος; κι ως τί τις έζησε; πού; πότε;

Δεν το αναρωτήθηκα τότε, που κατάλαβα τί ακριβώς τον θέλουν, αλλά το αναρωτήθηκα μόλις πρίν λίγες μέρες. Έ, λοιπόν, ο τυπάς κάποτε ήταν πάλι Αζτέκος, αλλά όχι πολεμιστής. Ιερέας! (Παραλείπω να σχολιάσω -διότι θα νυχτώσουμε- κάποιες άλλες πληροφορίες, που «εκπέμπει» η φάτσα του· πχ ότι ανήκε σε ειδική ιερατική τάξη ευνούχων – αν καί δεν τό ‘χω ψάξει αν υπήρχαν τέτοιοι στους Αζτέκους του 1519.) Καί, κατά τη γνώμη μου πάντα, καί σ’ εκείνη την ενσάρκωση έκανε πάλι τα ίδια: παρέδωσε (ενώι δεν έπρεπε) ιερατικά μυστικά της φυλής του σε κακόβουλους ξένους.

Κι όλ’ αυτά, ίσως με ανταλλάγματα, ίσως όμως καί όχι· αν καί αγνοώ τελείως το τότε κίνητρό του. Εκδικητικότητα; υπέρμετρη φιλοδοξία; άγνωστον. Πάντως το τωρινό, όπως όλα δείχνουν, ήταν τα λεφτά που πήρε.

Ακόμη μιά σοβαρή πιθανότητα είναι ο τυπάς να ήταν επίσης αλλόφυλος, που διείσδυσε στο Αζτέκικο ιερατείο· οπότε, η πράξη του ήταν καθ’ όλα φυσιολογική. Ήταν το επιτυχές έργο ενός καλού κατασκόπου! (Παρομοίως, βλέπε καί τον Τισιθέν, ιερέα του Όσιρι, τον ιστορικώς γνωστό ως «Μωϋσή»: καμμία σχέση καταγωγής από Αίγυπτο! Ατλάντειος ήταν, που απλώς επί αιώνες οι πρόγονοί του ζούσαν στην Αίγυπτο. Γι’ αυτό καί φεύγοντας δεν δείχνει καμμία νοσταλγία γιά μιά χώρα, που δεν ήταν πατρίδα του.)

 

Ακόμη κάτι, που το προσπέρασα: ότι η μέθοδος «αυτών» (μέσωι των υπερεσιώνε τους) να σε κάνουν να ξεράσεις όσα κρύβεις στα κατάβαθα του είναι σου (αναμνήσεις από περασμένες ζωές, γνώσεις απ’ αυτές – αν ζούσες σε πολιτισμό ανώτερον του σημερινού, κτλ κτλ), είναι μία καί γνωστή. Είναι μιά μικρή ποσότητα «ψυχεδελικής» ουσίας, διαλυμένης στο νερό που πίνεις. Που πίνεις, χωρίς να ξέρεις τί έχει μέσα.

(Υπ’ όψιν, η λέξη «ψυχεδελικός»σαϋκαντέλικ– είναι παραφθορά του «ψυχοδηλωτικός», καί ξανάρθε εδώ ως αντιδάνειο.)

Οι Αζτέκοι, όπως καί οι υπόλοιποι γηγενείς λαοί της περιοχής, κάνανε συστηματική χρήση ψυχοδηλωτικών ουσιών κατά τις θρησκευτικές γιορτές τους, κι ίσως κάνουν ακόμη σήμερα, παρά την πρό αιώνων μεταστροφή τους στον καθολικισμό. Οι Μεσκαλέρος, ας πούμε, το ντουμάνιαζαν κανονικά! Οπότε, ενδέχεται ο νεαρός Αζτέκος να ήταν συνηθισμένος σε τέτοια, καί να μην τον πιάσανε τόσο εύκολα κορόΐδο. Πάντως, εκεί συνηθίζανε τις καπνιζόμενες ουσίες, αλλά το έλ-ές-ντί είναι κάτι το διαφορετικό· δεν γνωρίζω, αλλά ευλόγως υποθέτω πως ταρακουνάει αγρίως ακόμη καί τον συνηθισμένον σ’ άλλα ψυχοδηλωτικά!…

Τέλος πάντων, το συμπέρασμα είναι πως, με μιά μικρή δόση -χμ- «ενισχυμένου» νερού, κελάηδησε κανονικά! Περασμένες ζωές του, καί τα πάντα όλα.

Όμως, αλήθεια… τί ακριβώς μυστικά τους άφησε να καταλάβουν πως «διαθέτει το κατάστημα»; (Τ’ αρχαία Αζτέκικα αστρονομικά / μαγικοθρησκευτικά χειρόγραφα, παναπεί.)

 

δ. Το μάλλον φανερό μυστικό

Αυτό δεν είναι τίποτε άλλο, παρά το ότι άστρα καί Γή, εκτός από ουράνια σώματα, είναι καί (υπερ)νοημοσύνες.

Βέβαια, αυτό δεν είναι ακριβώς μυστικό, αν καί οι αρχαίοι λαοί το είχαν πεί ξεκάθαρα· πχ οι αρχαίοι Έλληνες προσωποποίησαν (άρα της προσέδωσαν χαρακτηριστικά νοήμονος όντος) τη Γή ως Γαία καί Δήμητρα. Εν πάσει περιπτώσει, η κάποτε «επιστημονική» αντίληψη πως ο ανθρωπομορφισμός των θεών είναι δοξασία πρωτογόνων, σήμερα καταπίπτει. Καί, θέλουν-δέ θέλουν οι «επιστήμονες», όλο καί βγαίνουν αποδείξεις πως όντως έχουμε να κάνουμε με υπερνοημοσύνες. Ειδικά γιά τη Γή, κάτι αντηχήσεις Σούμαν, κάτι ανωμαλίες στον πυρήνα (που δεν μοιάζει πιά με ομοιογενή χυλό από υπέρθερμο σίδερο), κάτι έτσι, κάτι αλλοιώς, δείχνουν καθαρά δρώντα νού. Όσο γιά τα υπόλοιπα άστρα, κι εκεί ισχύει το ίδιο, αν καί η (τρομάρα της!) «επιστήμη» δείχνει απροθυμία να το παραδεχθεί.

Πάντως, το μυστικό που εκλήθη ο νεαρός Αζτέκος να ξεφουρνίσει, δεν έγκειται ακριβώς εκεί. Αλλά στο πώς αντιδρούν αυτοί οι υπερνόες. Καί πότε.

Προφανώς, σε άσχημα ερεθίσματα (την ύβριν του κάθε παλιανθρωπάκου), αντιδρούν επίσης πολύ άσχημα. Εδώ, έναν ελέφαντα πειράζεις, κι αυτός σε ποδοπατάει! Σκέψου, τώρα, πώς θ’ αντιδράσει ένας ολόκληρος πλανήτης, που αισθάνεται αδικημένος!!!

Δεν έχω δεί τα «απαλλοτριωμένα» απ’ τους φλάρους ιερατικά χειρόγραφα των Αζτέκων (καί σιγά μή μ’ αφήσουν να κατέβω στα υπόγεια του Βατικανού!), αλλά υποθέτω πως οι απαντήσεις βρίσκονται διατυπωμένες εκεί μέσα, αν καί πιθανώτατα με κρυπτική μορφή. Κι αυτές ακριβώς εκλήθη να ερμηνεύσει ο κερδίσας τον διαγωνισμό γρίφων!

Η αντίδραση της Γαίας καί των άστρων με συγκεκριμένο τρόπο (πχ καταστρεπτικοί σεισμοί, ή πτώση καταστρεπτικών μετεωριτών, ή ο,τιδήποτε άλλο), καί σε συγκεκριμένους χρόνους (διάβαζε: περιοδικότητα των φαινομένων) είναι θέματα, που ο κάθε εξουσιαστής θα γούσταρε πολύ να τα γνωρίζει. Ή, έστω, να τα κλέψει απ’ αυτούς που τα γνώριζαν κάποτε. Όθεν καί ο Αζτέκος μας.

Βέβαια, λείπει μιά σημαντικώτατη ψηφίδα απ’ την εικόνα: τα ξόρκια! Διότι αυτές οι καταστροφές μπορεί μέν να συμβαίνουν αυτομάτως, κι όποτε κρίνουν οι υπερνόες· αλλά συνήθως χρειάζεται να προφέρεις τον μαγικό ήχο, που τις ενεργοποιεί.

Εννοείται, πάντως, ότι κανένα αρχαίο ιερατείο δεν ήταν τόσο ηλίθιο, ώστε να έχει τα ξόρκια σε γραπτή μορφή. Κι ευτυχώς.

 

Συμπερασματικώς, καταλαβαίνουμε πως «αυτοί» φοβούνται την αυτόματη αντίδραση της Φύσης στις ανομίες τους… την οποία, όταν ξεσπάσει, δεν θα ξέρουν πώς να τιθασεύσουν – καί δεν θα μπορούν. (Την ανθρωπογενή διέγερση της Φύσης δεν τη φοβούνται, διότι τη θεωρούν απίθανη· καί πολύ σωστά. Δες αμέσως παρακάτω.)

 

ε. Το απίθανο ενδεχόμενο

Αυτό το ένα στα χίλια, που λέγαμε, είναι το να υπάρχουν σήμερα κάπου φυλαγμένα κι ενεργοποιημένα τόσο τίποτε ξόρκια, όσο καί κάποια υπερόπλα ενός πάλαι ποτέ Ελληνικού παρελθόντος με ανώτερο του σημερινού τεχνολογικό επίπεδο. Όπως καί νά ‘χει, προσωπικώς θεωρώ πολύ απίθανο να υπάρχουν σήμερα αμέσως διαθέσιμα τέτοια μέσα – πχ να τα έχει στη διάθεσή της κάποια μυστική ομάδα με ύπαρξη σε συνέχεια αιώνων, ου μήν καί χιλιετιών. Καθόλου δεν αποκλείω την ύπαρξή τους, ίσα-ίσα πιστεύω σ’ αυτήν (καί με σοβαρά επιχειρήματα)· όμως, κρίνω πως μεγαλύτερη πιθανότητα έχει το να μας δοθούν αυτά στην κατάλληλη στιγμή, που θα τα χρειαστούμε, παρά το να υπάρχουν ήδη σε κατάσταση ετοιμότητας στα χέρια κάποιων συν-Ελλήνων. (Αν ήταν έτσι, τότε ήδη έπρεπε οι δικοί μας να τα έχουν χρησιμοποιήσει! Μην περιπέσουμε κι εμείς σε βλακώδη μυθεύματα τύπου Ψίψιλον…)

Το τελικό συμπέρασμα είναι πως «αυτοί» ακολουθούν την ίδια λογική, που εκφράζεται εδώ, καί δεν ανησυχούν γιά πιθανή χρήση αρχαιο-Ελληνικών υπερόπλων καί μαγικών φράσεων. Μόνο γιά την αυτόματη αντίδραση της Φύσης ανησυχούν.

…Μην πέσει ο ουρανός στα κεφάλια τους, που λέγανε κι οι Γαλάτες. Στην κυριολεξία, όμως!

Αλλά, ακόμη κι έτσι, παύουν να έχουν το απόλυτο πλεονέκτημα έναντι ημών στα επερχόμενα.

 

Κοντοζυγώνει βαρομετρικό χαμηλό

13 Σχόλια

κοτάδι… μαυρίλα… μούχλα… κατήφεια… μόνο τα φαντάσματα κι οι βρυκόλακες λείπουν.

Ελάχιστα τ’ αυτοκίνητα που περνάνε, ελάχιστοι κι οι περαστικοί. Κάτι ανάμεσα σε Κατοχή καί βομβαρδισμένη με πυρηνικά πόλη, που πάει να γίνει φουτουριστικό γκέττο κοινωνικώς απροσαρμόστων. (Βλέπε: “Απόδραση από τη Νέα Υόρκη”, καί διάφορα άλλα παρεμφερή φιλμουργήματα.)

Ευτυχώς, σε αντίθεση με πρωτεύουσες καί συμπρωτεύουσες, δεν κυκλοφορούν εδώ τριγύρω πολλοί εμβάτσοι. (Τουλάχιστον εγώ δεν είδα πολλούς.)

Σ’ αυτές ακριβώς τις περιπτώσεις, κάνεις παρέα με τις σκέψεις σου. Θέλοντας καί μή.

 

Το (συνομωσιολογικώς) ασήμαντο

Αυτό δεν είναι άλλο, παρά το δύσοσμο σκουπιδαριό επί των κεφαλών μας, με τον πρόσφατο βομβαρδισμό δυσαρέστων ειδήσεων καί γεγονότων.

Απαγόρευση κυκλοφορίας, πρόστιμα, απειλές, εμβόλια που έρχονται (καί θα μας κάνουν πρόβατα στην κυριολεξία – καί δή, με το στανιό), χαφιεδισμός, διάχυτη υστερία καί μαλακία στον πληθυσμό, κρατικός μηχανισμός που θυμίζει βυθιζόμενο Τιτανικό με ένοπλους ληστές τριγύρω σε ταχύπλοα (καί καρχαρίες κάτω απ’ το νερό), εν γένει κοινωνική διάλυση, καί τα ρέστα.

Καί το χειρότερο: πλήρης απουσία λογικής σκέψης στους περισσότερους.

(Καλά, ρέ Εργοδότη, τί ψάχνεις να βρείς… Εδώ η λογική σκέψη απουσίαζε τον καλό καιρό, τώωωρα θα βρεθεί; )

Ταυτόχρονα, οι λάθρο επελαύνουν, η τουρκίτσα ποδοπατάει την Ελλάδα καί τις ζωές των Ελλήνων, η γερμανίτσα το ίδιο, οι ηπαπάρα το ίδιο, ο κάθε πικραμένος του πλανήτη (μέχρι καί το Αζερμπαϊτζάν!) το ίδιο, οι πωλητικοί το ίδιο, οι κωλοτράπεζες το ίδιο.

 

Βέβαια, όλ’ αυτά δεν είναι ασήμαντα με την ακριβή έννοια του όρου, διότι επηρεάζουν πολύ άσχημα τις ζωές μας – κι αυτό δεν είναι καθόλου ασήμαντο· μας δίνουν μιά πρόγευση του πώς είναι να ζής σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως. Απλά, εννοώ ότι θά ‘πρεπε να είναι αναμενόμενα…

…Αποδεικνύοντας ότι ελάχιστοι ξέρουν ακόμη καί την συνομωσιολογική (;) αλφαβήτα. Αποδεικνύοντας ότι όοοολες αυτές οι εγχώριες συνομωσιολογικές κουβέντες εδώ και δεκαετίες δεν ήταν τίποτ’ άλλο, παρά πορδές στον καθαρό αέρα.

Όπως ακριβώς ο μέσος (γ)Ελλαδέζος δεν ξέρει ούτε κάν την πολιτική αλφαβήτα…

 

[Άσχετο τί νομίζει ότι ξέρει από πολιτική. Είναι να σε πιάνει χάχανο, εάν -με λογική καθυστερημένου νηπίου- ο κόσμος πολιτικώς διαιρείται σε “φασίστες” καί “δημοκράτες”!… Λες κι ο καθένας (φασίστας-ξεφασίστας) δεν κοιτάει πρώτα τα συμφέροντά του! Ή λες κι είναι άγνωστο το φαινόμενο της πολιτικής κωλοτούμπας, άλλως: “όπου φυσάει ο άνεμος”.

…Κάποτε, ρώτησα καλόν φίλο καί πολιτικώς μέγιστη αναλυτική γάτα, γιατί “η γενιά του Πολυτεχνείου”, που -υποτίθεται- αγωνίστηκε γιά ιδανικά κτλ, είναι ακριβώς αυτή, που ξέσκισε με την αντιπαροχή τα τελευταία νεοκλασικά καί τις τελευταίες μονοκατοικίες, με μόνο στόχο το πάχος του πορτοφολιού της.

Η απάντηση του φιλαράκου μου ήταν πως τα ιδανικά, γιά τα οποία αγωνίστηκαν αυτοί, ήταν κάποια, που δεν πείραζαν κανέναν, καί στα οποία συμφωνούσαν όλοι – πχ να σχηματίζει κυβέρνηση ο πρώτος σε ψήφους. Κι αυτά ήταν σημαντικά τότε, επειδή απλούστατα εδώ ήμασταν τόσο κάφροι, που (στο συγκεκριμένο παράδειγμα) άλλα ψήφιζε ο λαός κι άλλα έβγαιναν – καί μάλιστα με χονδροειδέστατο τρόπο (πχ με εντολή βασιλέως).

Αλλά, το να τους θίξεις το πορτοφόλι, των “αγωνιστών”, είναι τελείως άλλη ιστορία (είπε ο φίλος μου). Εκεί, δεν σηκώνει πολλή δημοκρατία!  🙂  ]

 

…Έτσι ακριβώς οι -τρομάρα τους!- “μυημένοι” στην πλειονότητά τους δεν ξέρουν ούτε την συνομωσιολογική αλφαβήτα. Στη θεωρία, ναί, σκίζουνε. Στην πράξη, όμως, κι ενώι τους ρίχνει αλύπητο ξύλο στην καμπούρα τους η πτωχοποίηση, δέ λένε (όλοι τους) να καταλάβουν πως αυτή όντως προέρχεται από πολύ ισχυρά καί αφανή κέντρα εξουσίας, καί όντως είναι κατευθυνόμενη.

Κι ούτε πρόκειται να σταματήσει· απλούστατα, επειδή δεν θα την σταματήσουν αυτοί που την φτιάξανε.

[Μέχρις ότου ψοφήσουμε όλοι καί μείνουν κάτι λίγοι, από συγκεκριμένες “γραμμές αίματος”. Αλλά σας ζητώ συγνώμη, παρεκτρέπομαι· μπαίνω -λόγωι κεκτημένης ταχύτητας- στα ψιλά γράμματα της συνομωσιολογίας, ενώι παραπάνω λέω πως οι πολλοί αγνοούν ακόμη καί τα πολύ χοντρά βασικά.]

Ακούς ακόμη κι ευφυείς ανθρώπους, που ξέρουν καλά πόσο πούστικο είναι το τραπεζικό (καί χρηματιστηριακό) σύστημα (δημιουργία χρήματος από τον κοπανιστό αέρα, υποδούλωση ολάκαιρων λαών με τους τόκους, κτλ κτλ), να σου λένε χαμογελώντας ηλιθίως: “- Έ, εντάξει!… θα φτιάξουν τα πράγματα!” Λες κι η κρίση που βιώνουμε είναι φυσικό φαινόμενο, όπως η βροχή, καί αύριο θα έχει φύγει από μόνη της.

Τα ίδια ακούς συστηματικά κι απ’ τους (εδώ σε θέλω!) αριστερούς, οι οποίοι υποτίθεται πως έχουν ως δόγμα (μή συζητήσιμο) το ότι η πολιτική είναι έκφραση της οικονομίας! (Η πολιτική -κατά την αριστερή θεωρία- είναι, δηλαδή, το αποτέλεσμα· αλλά το αίτιο των κοινωνικών φαινομένων είναι η οικονομία.) Αισιοδοξούν κι αυτοί οι παπάρες, πως η κρίση θα φύγει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο – με την αγαπημένη τους φαντασίωση να είναι ότι “ο λαός θα εξεγερθεί”.

[Ναί, πώς;! Πώς τη θέλουν την εξέγερση, να τους παραγγείλουμε μία; Με (κόκκινες) σημαίες καί με ταμπούρλα; Πάντως, διαθέτωμεν καί πιό οικονομικό μοντέλο: σκέτη γιούργια, σαν τα παλιόσκυλα – Αντίφα στύλ, να πούμε, με σπάσιμο τζαμαριών καί πλιάτσικο. Ό,τι ζητήσει ο πελάτης! Lol!!!]

Παναπεί, ότι καί οι αφεντιές τους πάνε μετεξεταστέοι στην πολιτική ανάλυση!  🙂

 

Τέλος πάντων, αυτή η υπόμνηση δεν είχε σκοπό ούτε να θυμίσει γνωστά πράγματα, ούτε να κάνει κάποια καταγγελία. Τό ‘χουμε ματαπεί: εμείς εδώ δεν κάνουμε καταγγελίες. Πέρασε η εποχή τους, κι είναι χαμένος χρόνος πιά.

Θέλω να πω, πως ειδικά στον τομέα των συνομωσιών, ήδη θά ‘πρεπε να υπάρχει κάποια στάνταρ βιβλιογραφία αναφοράς· κι όχι ν’ αναμασάει ο καθένας στα ιντερνέτια (κι εδώ, κι εκεί, καί παραπέρα) παπαριές δεκαετιών (του τύπου: “μυστηριώδη φώτα πάνω απ’ τον Υμηττό το 1966”), προκειμένου να γεμίσει σελίδες κι ιστοσελίδες. Ώστε σήμερα ο κάθε “μυημένος” (έστω, ο κάθε πραγματικώς ευφυής από δαύτους) να γνωρίζει πέντε-δέκα πράγματα ως ακλόνητες αλήθειες, καί ν’ αντιδρά στα ερεθίσματα της καθημερινότητας με βάση αυτές. Αλλοιώς, ακόμη καί οι κάπως ξυπνητοί σε τέτοια θέματα θα συνεχίσουν να ψάχνουν γιά το “φύλον των αγγέλων”.

Αυτό που μας συμβαίνει αυτή τη στιγμή, δεν είναι “συνομωσία”. Είναι ένα καλώς καταστρωμένο πολυπλόκαμο καί πολυεπίπεδο ΠΑΜΠΑΛΑΙΟ σχέδιο, που περίμενε τις κατάλληλες φυσικές καί μεταφυσικές συνθήκες, ώστε να εκδηλωθεί με μέγιστη πιθανότητα επιτυχίας. Εν πάσει περιπτώσει, ούτε θα το αναλύσουμε, ούτε θ’ αρχίσουμε τα κηρύγματα. Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε… κι ας πάρει τα μέτρα του εγκαίρως.

Διότι, των υπολοίπων τα μέτρα θα τα πάρουν άλλοι…

…Κι εμάς, μας τελείωσε ο οίκτος, γιά να πάμε να τους σώσουμε (απ’ τον κακό τους εαυτό).

 

Το έτσι κι έτσι

Στις ζοφερές μέρες (καί νύχτες) μας, πολλοί, πάλι, εκπλήσσονται με την τόση αναισθησία των κυβερνητικών φερεφώνων γιατρών. “- Μά,”, λένε, “είναι δυνατόν να έχουν ξεπουληθεί τόσο πολύ στις πολυεθνικές των φαρμάκων;”

Κι όμως, λεβέντες μου!… γιατί να μην έχουν ξεπουληθεί, καί γιατί εκπλήσσεστε; Μήπως είναι η πρώτη φορά, που η μυξοπαρθένα (από μπρός / από πίσω / απ’ το στόμα) επιστήμη γίνεται πουτάνα μπροστά στο χρήμα (καί το φχαριστιέται κιόλας) ;

Καί δεν είναι μόνον η Ιατρική τώρα – καί παλιότερα. Όπου μισόν αιώνα πρίν “το πάχος ήταν υγεία”, αλλά τώρα πρέπει οι (τότε πιτσιρικάδες καί σήμερα ενήλικες) Έλληνες να καταπίνουν τις στατίνες με το φτυάρι, επειδή “η χοληστερίνη βλάπτει”. (Μεταξύ μας, πάντως, θαρρώ πως είναι μάλλον απίθανο να ζητήσει κανείς γιατρός συγνώμην γιά κάτι τέτοιους κομπογιαννιτισμούς.) Είναι κι η Φυσική, λόγου χάριν· όπου “αποδεικνύονται” πράγματα, που δεν στηρίζονται πουθενά (πχ Γενική Σχετικότητα). Ή, όπου ξέρουμε (;) τί γίνεται σε κάτι δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά, αλλά δεν ξέρουμε αν ο Άρης έχει νερό καί ατμόσφαιρα.

Εμβόλια-δηλητήρια, απειλές στον κόσμο, αστυνομικά μέτρα, εγκλεισμός σε φυλάκιση κατ’ οίκον, πούλημα τρέλλας απ’ το γκουβέρνο στον λαό, ά λά «τα καινούργια ρούχα του βασιλιά»

…Καί πρόσφατα, ένας άλλος κυβερνητικός προφέσσωρ (έτερον άνθος κακίας αυτός) είπε στην βοθρο-TV ότι αυτά τα μέχρι τώρα μέτρα δεν είναι τίποτε, διότι χρειάζεται αυστηρότερος εγκλεισμός!

Απορώ, πόσο “αυστηρότερος”, ρέ προφέσσορα; όπως σε κάτι φυλακές βασανιστηρίων, που δένουν τους κρατούμενους χειροπόδαρα με αλυσίδες απ’ τον τοίχο, γυμνούς, ν’ αναγκάζονται -απ’ την αδυναμία μετακινήσεως- να κατουράνε καί να χέζουν επί τόπου; Έτσι το εννοείς;

Ωραία τότε, να έρθω να το δοκιμάσω απάνω σου, να μας δώσεις το καλό παράδειγμα! Μετά, θα ξαναπεράσω σε καμιά βδομάδα να σε δω, να μας πείς τις εντυπώσεις σου!  🙂

 

Η παρεκτροπή της κάθε είδους επιστήμης, τώρα, προς σκοτεινές ατραπούς προπαγάνδας καί χρηματισμού, στηρίζεται στο εξής ένα καί μοναδικό στήριγμα – καί πουθενά αλλού: την αδυναμία ελέγχου των θεσφάτων της από τον πολύ κόσμο.

Αν, λοιπόν, έχεις αντιρρήσεις στη διάχυτη “επιστημονική” προστυχιά… κάτι τσινάει μέσα σου μ’ αυτήν, καί ξεσπάς εναντίον των ξεπουλημένων “επιστημόνων”:

Το πρώτο που σου λένε, είναι ότι εσύ δεν είσαι ένας απ’ αυτούς. (Άρα, δεν μπορείς να τους κρίνεις.)

Αν πχ τους πεις των κατεστημένων καί ξεπουλημένων “γιατρών”, ότι όλη η θεατρική υστερία τους περί κοροϊδοϊού είναι ένα μάτσο ψέμματα καί βλακείες, θα σου πετάξουν στα μούτρα το ότι εσύ δεν είσαι γιατρός.

Φυσικά, πάντα μπορείς να τους την πείς, αν τους πιάσεις σε ψέμματα καί αντιφάσεις. Διότι η λογική δεν γνωρίζει εμπόδια …πτυχίων.

Ακόμη, μπορείς να τους την πείς και μ’ άλλον τρόπο, διότι σήμερα η γνώση είναι ελεύθερη. Τί εννοώ;

Αν έχεις την περιέργεια να διαβάσεις τα βιβλία, που διαβάσανε αυτοί ως φοιτητές, τότε έχετε τις ίδιες γνώσεις. Άρα, εν τοις πράγμασιν, όποιος έχει διαβάσει τα φοιτητικά βιβλία της Ιατρικής Σχολής, είναι γιατρός! (Όποιος της Φυσικής, είναι φυσικός – καί ούτω καθ’ εξής.) Άρα (ξανά), αν βρεθεί κανένας μελετηρός καί τους αρχίσει στο στρίμωγμα, τότε την έχουν άσχημα! (Το πτυχίο -που οι μή γιατροί δεν έχουμε- είναι άλλη ιστορία: είναι απλά η νόμιμη άδεια να εξασκείς την Ιατρική, καί τίποτ’ άλλο.) Οπότε, ούτε αυτό το αντεπιχείρημά τους στέκει!

Θα μου πείς, καί πόσοι διάβασαν τα βιβλία της Ιατρικής, μή όντας φοιτητές της; Ξέρω ‘γώ; ελάχιστοι. Ίσως πεντέξη παλαβοί σ’ όλη την Ελλάδα, όχι παραπάνω. Το αναφέρω, όμως, επειδή προσωπικά, έχω συναντήσει …γυμναστή, άριστα ενημερωμένον στα της προχωρημένης Φυσικής!!!

Τώρα, βέβαια, τα κυβερνητικά φερέφωνα κολλάνε στον τοίχο ακόμη καί συναδέλφους τους γιατρούς, που εκφέρουν αντιρρήσεις στην εντεταλμένη μαλακία… τις δε δικές τους κωλοτούμπες τις “ξεχνάνε”. (Πχ οι μάσκες κάνουν κακό, αλλά μερικούς μήνες μετά …κάνουν καλό.) Οπότε, τί να σου κάνει κι ο μή γιατρός, κάν διαβασμένος ήι;

Τίποτε… Σ’ αυτή την περίπτωση, κάνεις αυτό που έκανε ο πρώτος γκόμενος της πάπισσας Ιωάννας, ο Φρουμέντιος: “…Ως γνήσιον τέκνον της Γερμανίας,” (γράφει ο Ροΐδης γιά τον Φρουμέντιο) “εχρησιμοποίει τους γρόνθους του ως επιχειρήματα εις πάσαν συζήτησιν, έστω καί θεολογικήν!”  🙂  Όπου δεν πίπτει λόγος…

 

Εκείνο, όμως, που δυστυχώς δεν μπορούμε να ελέγξουμε όλοι εμείς οι εκτός ακαδημαϊκών κι ερευνητικών ιδρυμάτων, είναι η αλήθεια των πορισμάτων των επιστημονικών εργαστηρίων. Βλέπετε, τα όργανα των εργαστηρίων είναι πανάκριβα – μερικά, δέ καί λίαν ογκώδη καί ρευματοβόρα· άρα, δεν μπορείς έτσι απλά να πάρεις μερικά στο σπίτι σου, γιά να παίξεις με πειραματισμούς. Ή να βεβαιώσεις ότι πχ οι γαλαξίες σε κάτι εκατομμύρια έτη φωτός διαθέτουν ξέρω ‘γώ μαγνήσιο σε αφθονία.

Έτσι, το μόνο που σου μένει σ’ αυτή την περίπτωση, είναι η απλή λογική. Χρησιμοποιώντας την, κάπου θα πιάσεις τους “επιστήμονες” στα ψέμματα καί θα τους ρεζιλέψεις!… αν καί (θυμίζω) η χρήση της λογικής θέλει πολλή προσοχή.

Συνεπώς, γιά μένα, καί με τη δύναμη της λογικής – κι επειδή δεν είμαι χθεσινός στα εργαστήρια των θετικών επιστημών: όσο δεν βλέπω δημοσιευμένες τις καταγραφές των μετρητικών οργάνων, που -υποτίθεται- ψάχνουν στα βοθρολύματα γιά θραύσματα του μορίου του κοροϊδοϊού, τόσο θα θεωρώ αυτή την ιστορία ως αισχρό ψέμμα στη χειρότερη περίπτωση· καί στην καλύτερη, ως «κακή επιστήμη» (μπάντ σάϊενς). Δηλαδή, μαλακία εις τον κύβον.

Νομίζω στην «κακή επιστήμη» κάθε χρόνο δίνουνε κάτι βραβεία, τα «χρυσά βατόμουρα». Κι αν θυμάμαι καλά, πρό ετών το βραβείο το κονόμησε η διαβόητη Ντάρπα (τα εργαστήρια εφευρέσεων των Ενόπλων Δυνάμεων των ηπαπάρα), που βρήκαν ένα αέριο, λέει, που το πετάς στον εχθρό, λέει, κι αμέσως οι στρατιώτες του εχθρού γίνονται …αδερφές, καί πλακώνονται μεταξύ τους στα γλωσσόφιλα! lol!!! Δεν υπάρχει χρόνος να ψάξω γιά συνδέσμους καί λεπτομέρειες, αλλά θα προτείνω το φετεινό βατόμουρο να δοθεί σ’ αυτούς που σκέφτηκαν να ψάχνουν γιά κοροϊδοϊό στα σκατά!

 

Όπως καταλάβατε, μέχρι στιγμής σας υπενθυμίζω τη χρήση της έρμης της λογικής, γιά να βγούμε απ’ τα δύσκολα!

Κι όπως με την κρίση, που δήθεν θα περάσει από μόνη της, έτσι καί με τους προφέσσορες αυτουνούς… Πώς νομίζετε, ρέ λεβέντες, ότι φτάνουν να επιβληθούν αυτές οι ΔΙΑΤΑΓΕΣ στον Ελληνικό Λαό; (Διότι περί δικτατορικών διαταγών πρόκειται, κι όχι περί επιστημονικών συστάσεων.) Μήπως κι αυτή την ιστορία δεν την κατευθύνουν συγκεκριμένα σκοτεινά κέντρα αποφάσεων, που βάζουν τα τσουτσέκια τους να δένουν χειροπόδαρα τον Ελληνικό Λαό; Τί σκατά “συνομωσιολογικά” μαθαίνατε εδώ καί δεκαετίες, από εποχές “Ελληνοκεντρικού κινήματος” ακόμη;

“- Καί τί θες να πείς, ρέ Εργοδότη; Ότι ανάμεσα σ’ αυτούς τους προφέσσορες υπάρχουν καί μασώνοι, που μεταφέρουν κι επιβάλλουν δικτατορικές εντολές στην κοινωνία;”

Τί να σας πω!… Εγώ, πάντως, θα το ρωτούσα ανάποδα: αν υπάρχουν ανάμεσα σ’ αυτούς τους προφέσσορες μερικοί, που ΔΕΝ είναι μασώνοι!  🙂  Προσωπικά, είμαι πεπεισμένος πως είναι ακόμη κι εκείνη η κουφαλίτσα, ο ιεροψάλτης. Αυτό το λέω, διότι έχω γνωρίσει μασώνους, που πάνε κάθε Κυριακή στην εκκλησία, καί πιστεύουν ακράδαντα ότι είναι καλοί χριστιανοί. Δηλαδή, μέσα τους δεν βλέπουν κάποια αντίφαση στις ιδιότητες χριστιανού καί μασώνου.

 

[Καί όχι, κύριε Σπύρο μας, δεν ξεχνάμε τις μασώνες! Γιά παράδειγμα, αυτή την Παγώνα, πώς τη λένε, που μιά φορά έκατσα να την ακούσω από περιέργεια, κι έχει μιά προφορά ντίπ σα βλαχαδερό. Πάω στοίχημα ότι είναι μασώνα!

“- Κι αν χάσεις, ρέ Εργοδότη;”

Αν χάσω, τότε αυτοκαταδικάζομαι να περάσω μιά νύχτα μαζί της!

Τί γελάτε, ρέ; Ξέρετε τί είναι να έχουν περάσει απ’ το αμαρτωλό κρεββάτι σου γυναικάρες-φωτιά, καί να καταντήσεις να πάς να κοιμηθείς μαζί με σιτεμένο μπάζο μισόμουρλο -γυαλίζει το μάτι της, αυτηνής-, που χειρίζεται (καί χρειάζεται) ενέσεις; Τουλάχιστον ηρωϊσμός, θα σου πω!  🙂  ]

 

Λογική, το λοιπόν. Καί γιά την αμφισβήτηση των “επιστημονικών” ψεμμάτων, καί γιά το να καταλάβετε τί ρόλο παίζουν αυτοί που τα λένε. Κι όχι μόνον οι δόκτορες… μή σου πω, όλη η συμμορία του κοροϊδοϊού είναι χωμένη στις στοές· μέχρι κι ο Εισαγγελάτος, που λέει ο λόγος.

Απ’ την άλλη, πάλι, ποιές “στοές”; δεν είναι απολύτως απαραίτητες. (Γιά το ντελίβερυ απ’ το εξωτερικό διαταγών καί νομοσχεδίων, εννοώ.) Αρκεί ένα τηλεφώνημα του εκάστοτε “κυρίου” πρέσβεως στον εκάστοτε καραγκιόζη, καί όλα παίρνουν τον δρόμο τους κατά το δοκούν των ξένων. (Φυσικά, ακόμη καί ο “κύριος” πρέσβυς είναι μέλος τέτοιων “αδελφοτήτων”· δεν το συζητάω.)

‘Ντάξ’, δεν διαφωνώ· μπορεί να διαθέτω ζωηρή φαντασία (που τα λέω αυτά), αλλά μήπως έχετε εσείς τίποτε καλύτερες απαντήσεις επάνω στο θέμα; θα χαρώ να τις ακούσω. Μέχρι τότε, τόσο η δική μου η λογική, όσο καί η “συνομωσιολογική” βιβλιογραφία, λένε αυτά ακριβώς που διαβάσατε.

Πάλι εδώ δεν μου καίγεται καρφί γιά όσους δεν καταλαβαίνουν, ή επιμένουν στις ιδεοληψίες τους. Ας πρόσεχαν.

 

Ας προχωρήσουμε, όμως, καί στα πράγματι σπουδαία· διότι η βροχούλα της ανοησίας καί της δικτατορίας πρέπει να μας απασχολεί μόνο θεωρητικώς. Υπάρχουν απείρως πιό σημαντικά, που μας περιμένουν παρακάτω.

 

[Ως υστερόγραφο στην ενότητα:

Δεν μπορώ να κάνω την πάπια στο ότι η επικριτική μου μπάλλα παίρνει κι αυτό, που γράφει συνεχώς ο όντως ευφυής Διηνέκης: πως επέρχεται με φόρα Τουρκο-Ισραηλινή κατοχή.

Εφ’ όσον, τώρα, τέτοια πράγματα δεν έρχονται από μόνα τους, αλλά -ως προείπαμε- τα φέρνουν, τότε είτε ο Διηνέκης δοκιμάζει τις λογοτεχνικές του ικανότητες, είτε κάνει ιδιότυπη πλάκα στον κοιμισμένο λαό μας. Κι επειδή δεν τον κόβω γιά το πρώτο, αντιλαμβάνομαι πως συμβαίνει το δεύτερο.

Όμως, ειδικά γιά την Ισραηλινή κατοχή, αυτή ούτε έρχεται, ούτε τη φέρνουν! Είναι ήδη εδώ, τουλάχιστον από την εποχή του μυαλοφυγόδικου σαχλαμάρα Ανδρόνικου Παλαιολόγου. Διαβάστε τον “Ροζέ ντέ Φλόρ” του Κώστα Κυριαζή: Ασταφόρτης ονομαζόταν ο ιουδαίος “υπουργός Οικονομικών” του Ανδρόνικου, λες καί δεν βρήκε άλλον κατάλληλον γιά τη θέση!

Κι όσο γιά τους σουλτάνους αργότερα, αυτοί κι αν είχαν ιουδαίους “υπουργούς Οικονομικών”! Μέχρι κι ο διαβόητος ψευδο-μεσσίας Σαμπετάϊ Τσεβή εχρημάτισε τέτοιος. Έτσι, γιά να ξέρετε ποιοί ακριβώς μας γ@μήσανε στους φόρους επί Τουρκοκρατίας.]

 

Το μείζον

Το μείζον, αγάπες μου, δεν είναι ούτε η κουραδοθύελλα των περιορισμών που φάγαμε κατακέφαλα, ούτε η μή χρήση της λογικής, ούτε η μή χρήση της συνομωσιολογικής βιβλιογραφίας. Είναι όσα έρχονται!

  • Πόλεμος.
  • Πείνα.
  • Ενδεχομένως ένοπλη κατοχή της χώρας από ξένους (με ό,τι συνεπάγεται αυτή – σφαγές, γενοκτονία, κτλ)…

Θα επαναλάβω ακόμη μία φορά τις προτροπές μου, ειδικά γιά όσους έμειναν με μυαλό στο κεφάλι τους:

  • Προμηθευτήτε τρόφιμα μακράς διαρκείας, συσκευές μαγειρέματος γιά ύπαιθρο, φάρμακα, λοιπά χρειώδη πρώτης ανάγκης (πχ αναπτήρες).
  • Φτιάξτε πενταμελείς ομάδες. ( Γιά πρώτη φορά σας αποκαλύπτω ότι ο λόγος γιά το 5 είναι καί μεταφυσικός. Αλλά μή ρωτάτε περισσότερα. Απλά φτιάξτε τις, τις ρημάδες!)
  • Καταρτίστε σχέδια άμυνας, επιθέσεως, διαφυγής.
  • Λύστε το πρόβλημα των επικοινωνιών της ομάδας σας. Μεταξύ σας. Με τον καλύτερο τρόπο γιά σας.
  • Εξασφαλίστε ΟΠΛΑ! (Καί λουφάρετέ τα.)

Καί μην ακούτε γιά “νόμιμα” κυνηγετικά, κτλ, διότι απλούστατα μίαν ωραίαν πρωΐαν βγάζει το Κούλι έναν νόμο, καί νόμιμα-ξενόμιμα σας τα μαζεύει. Τί θα περιμένετε να γίνει, τότε; να σας συμπαρασταθούν δυναμικώς οι υπόλοιποι κοιμισμένοι καί υποταγμένοι, ώστε να μή σας κατάσχουν οι μπάτσοι το όπλο; άει, καλάααα!…

Εγώ από εδώ δεν θα προτείνω τρόπους δράσεως, ούτε είδη όπλων κτλ· καί επειδή ίσως οι δικές μου προτροπές να είναι ανεφάρμοστες στην περίπτωσή σας, καί επειδή δεν θέλω να δίνω δημοσίως στο πιάτο του πιθανού εχθρού τέτοιες ιδέες. Αλλά ενεργήστε τώρα. ΤΩΡΑ! Υπάρχει ακόμη λίγος χρόνος, να προετοιμάσουμε την επιβίωση του Έθνους μας στα όσα έρχονται.

Αν δεν ενεργήσετε, κακό δικό σας.

 

Το μέγιστον

Το μέγιστον είναι η πάλη με τον (κακό) εαυτό μας!

Διότι, το θέμα δεν είναι αν μπορούμε να επιβιώσουμε στα επερχόμενα· το θέμα είναι ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ. Κι αν θέλουμε ΤΩΡΑ. Όχι του χρόνου. Διότι, μονάχα αν θέλουμε, θα μπορέσουμε.

Θα μου πείς, “θεωρίες”, που μάλιστα τις έχετε ξανακούσει. (Το κυνήγι της δύναμης, δεν υπάρχει «δεν μπορώ», υπάρχει «δεν θέλω», καί τα ρέστα.) Όχι, πράξη είναι. Απτά, πρακτικά αποτελέσματα.

Καί δεν πάω να σας πουλήσω βλακείες από «σχολές», που όντως τις έχετε ξανασυναντήσει (τις βλακείες αυτές). (Αν δεν υπάρχει «δεν μπορώ», αλλά υπάρχει «δεν θέλω», τότε ανέβα στην ταράτσα της πολυκατοικίας, καί πήδα κάτω. Αφού δεν θέλεις να σκοτωθείς, δεν θα σκοτωθείς. Τί φοβάσαι; )

Λοιπόν, απτά, εφαρμόσιμα πράγματα. Κι όχι σαχλαμάρες. Όχι αερολογίστικες μεθόδους, που πάνε να σας εξομοιώσουν …με τον Θεό!

Έχετε την ψυχική δύναμη να στείλετε στον διάολο όσους σας κοροϊδεύουν; αν όχι, να τσακιστήτε να τη βρήτε! Εδώ βρίσκετε τον τσαμπουκά να μαλώνετε με αγνώστους γιά μία κωλο-προτεραιότητα στον δρόμο· εκεί που όντως χρειάζεται ο τσαμπουκάς, γιατί κάθεστε σαν κότες;

Έχετε την ψυχική δύναμη να πήτε στον εαυτό σας: “- Όχι, δεν θ’ αρρωστήσω από κανέναν ιό!”; Κάνει σχεδόν θαύματα η τέτοια αυτοπεποίθηση, ξέρετε.

Συγκεντρωθήτε, λοιπόν, στην ψυχική σας δύναμη, οραματιστήτε πως τα πράγματα έρχονται όπως θέλετε, καί θα έρθουν!

Δυστυχώς, όμως… αντιθέτως, τί βλέπουμε; ότι πχ οι περισσότεροι σπεύδουν να περάσουν το ψευδές καί ακατάλληλο τέστ, μην τυχόν κι έχουν αρρωστήσει απ’ τον κοροϊδοϊό! Αν αυτό δεν είναι έμμεση συγκατάθεση στη δικτατορία του κουκλοχαιρετάκια, τότε τί είναι; Αν αυτό δεν είναι “- Σφάξε με, αγά μ’, ν’ αγιάσω!”, τότε τί είναι;

Οπότε, είναι καθαρά θέμα αν θέλουμε να επιβιώσουμε. Κι αυτό με τη σειρά του είναι δίπολο με την προσωπική μας ψυχική θωράκιση. Παίρνει απ’ αυτήν, καί παράλληλα δίνει σ’ αυτήν. Γι’ αυτό πρίν κάμποσα άρθρα πήρα παραμάζωμα τους διαφόρους “γκουρού” καί “δασκάλους” καί τις γιόγκες καί τις θεραπείες· διότι τώρα, στα δύσκολα, λακήσανε.

 

Πάλι, εκτός απ’ το ψυχικό κομμάτι, πρέπει να θωρακίσετε καί το νοητικό.

Ως παράδειγμα, βλέπω τώρα τελευταία (αν και το θέμα είναι περσινό) πως αρκετά ιστολόγια ανακαλύψανε την περιπέτεια του Αστερίξ με τον αρματοδρόμο …“Κοροναβάϊρους”, κι αναρωτιούνται πώς το ξέρανε οι σεναρίστες, ή αν αυτοί εκτελούσαν εντολές “διαρροής” των σχεδίων των σκοτεινών αδελφοτήτων (γιά να χώσουν στους αναγνώστες νοητικό ιό, καί γιά να δοκιμαστούν τυχόν αντιδράσεις), ως “λαγοί” τρόπον τινά.

Ναί, δέ λέω… αλλά, παίδες, πάρ’ τε το ανάποδα: στην περιπέτεια δεν νίκησαν ο Αστερίξ με τον Οβελίξ, δηλαδή το ανυπότακτο Γαλατικό χωριό; Έ; Οπότε, αυτό δεν σημαίνει ότι καί τώρα θα νικήσουν οι ανυπότακτοι, κι όχι οι -χεσμένοι απάνω τους- μενουμεσπίτηδες;

Τί να σας κάνω!

  • Κουραστικό πράγμα η λογική σκέψη,
  • ακόμη πιό κουραστικό το να διαβάζεις τα σχέδια του εχθρού,
  • άχθος σχεδόν ασήκωτο το να τα ανατρέπεις πρώτα νοητικώς (διότι η πραγματικότητα ακολουθεί, μονάχα αφού πρώτα έχεις τακτοποιήσει το νοητικό σου)…

…Αλλά κάντε τον σχετικό κόπο. Είναι ούλτρα απαραίτητος. Δεν γίνεται αλλοιώς!

Καί τώρα, όχι αύριο. Αύριο ίσως να είναι πολύ αργά.

 

Ελπίζω να σας έπεισα …κάπως.

 

Μιά …ανήθικη πρόταση!

26 Σχόλια

ιά που (αυτές τις μέρες) μιλάμε γιά τον θαλάσσιο διάδρομο του ανατολικού Αιγαίου, δηλαδή την εν ψυχρώι παράδοση των νησιών μας του ανατολικού Αιγαίου στην τουρκίτσα…

…ας θυμηθούμε λίγο την Ιστορία.

 

Ιστορική αλητεία

Μεσούντος του Β’ ΠΠ καί μεσούσης της Κατοχής στην Ελλάδα, έγινε το εξής: ο Άντονυ Ήντεν (έ, όχι καί: «- Ποιός είν’ αυτός;»!να πάτε να μάθετε!), ως υπουργός Εξωτερικών της βρωμο-αγγλίτσας, έταξε στους Τουρκαλάδες ακριβώς αυτά τα ίδια νησιά, εάν η τουρκίτσα έβγαινε στον πόλεμο ως σύμμαχος της αγγλίτσας!!!

[Πολλά τα θαυμαστικά, διότι τέτοια γαϊδουριά είναι ανήκουστη γιά μας· αν καί γιά την αγγλίτσα -καί γιά κάποιους άλλους- είναι κάτι το εντελώς φυσιολογικό.]

Τά ξανάπαμε… Η (φυσιολογική) επέκταση της Ελλάδας προς βορράν καί προς ανατολάς, η απελευθέρωση περιοχών καί πληθυσμών Ελληνικών χίλια τοις εκατό, η εποποιΐα του 1912-15 (έως καί 1920), θεωρήθηκε (κι εξακολουθεί να θεωρείται) από τις «Μεγάλες Δυνάμεις» ένα «λάθος»… από τότε ακόμη. Ένα «λάθος» προς «διόρθωσιν». Γι’ αυτό καταλήξαμε στην παραφωνία / προδοσία των Πρεσπών, γι’ αυτό καί τώρα συζητιέται ο αφοπλισμός των νησιών μας, γι’ αυτό καί δεν ξέρω τί άλλο μας περιμένει ακόμη.

 

[Γνωρίζω αρκετά καλά τί μας περιμένει, αλλά δεν ξέρω πόσο μακριά θα φτάσει η αλητεία των «συμμάχων» κι η προδοσία των εδώ κιναίδων. Στην Ελασσόνα θα φτάσει, ή στον Δομοκό; αυτό είναι το ερώτημα.

Νεούλια, που με τη μελέτη της Ιστορίας έχετε πάρει διαζύγιο: ο Δομοκός ήταν τα σύνορα της Ελλάδας επί Όθωνος, η Ελασσόνα μετά το 1881.

Τώρα, όσο γιά το «κιναίδων»… έχει να κάνει με κάτι «τελετές» γιά «μυήσεις» καί κάτι «όρκους πίστης»ενώι η κρυμμένη κάμερα γράφει. Βλέπετε, δεν αρκεί απλά να δίνει μιά υπόσχεση το κάθε παρλιακό ότι θά ‘ναι καλό παιδί, ή τον λόγο της …τιμής του – προκειμένου να γίνει το μαντρόσκυλο των ισχυρών στα προτεκτοράτα τους. «Αυτοί» θέλουν νά ‘ναι 1000% σίγουροι ότι δεν θα κουνήσει παραέξω, απ’ όσο του αφήνουν το λουρί.

Τα υπόλοιπα, αφήνονται στη φαντασία σας!  🙂  ]

 

Όσοι γνωρίζουμε Ιστορία, δεν εκπλαγήκαμε καθόλου μ’ αυτές τις ΠΡΟΔΟΣΙΕΣ. Τις περιμέναμε εδώ καί πολλά χρόνια. Μόνο τον χρόνο εκδηλώσεώς τους δεν γνωρίζαμε.

 

Ξαναγυρίζουμε, όμως, στον Β’ ΠΠ.

Τά ‘πε ο Ήντεν, τ’ άκουσαν προσεκτικά οι Τουρκαλάδες (πρόεδρος της «δημοκρατίας» της τουρκίτσας ήταν τότε το πρωτοπαλλήκαρο του Κεμάλ, ο Ισμέτ Ινονού, ο οποίος είχε υπογράψει καί τη συνθήκη της Λωζάννης!), καί …το σκεφτόντουσαν.

Κανονικά, θά ‘πρεπε να πετάνε τη σκούφια τους με τέτοια πρόταση. Αλλά, αν δεχόντουσαν, αυτό σήμαινε πως θα τά ‘σπαζαν γιά δεκαετίες με τα καρντάσια τους, τους Γερμαναράδες. Γι’ αυτό διστάζανε.

Όμως, οι -κατέχοντες τότε τα νησιά μας- ναζήδες δεν το σκέφτηκαν καθόλου! Όταν τό ‘μαθαν, ενίσχυσαν τις φρουρές των νησιών, καί απείλησαν στα ίσα την τουρκίτσα να μην τολμήσει τίποτε, διότι θα την έπαιρνε ο διάολος! Όχι βέβαια πως υπεράσπιζαν την τιμή της Ελλάδας οι ναζήδες· καθαρά γιά την πάρτη τους τα θέλανε τα νησιά, ως άριστοι γνώστες της Γεωπολιτικής. Αλλά, «Κάρμα ίζ έ μπίτς!», που λέει κι ο Τρισ-α-τέλειος!

Κι έτσι, η τουρκίτσα δεν κινήθηκε κάν προς αυτή την κατεύθυνση…

…ούτε χάλασε καρδιές με τα φιλαράκια της! (Αλοίμονο! Τί λέτε τώρα!)

 

Σημερινά δεδομένα

Λοιπόν, μίστερ Πομπέο, σε γενικές γραμμές ξέρουμε πως είσαστε στριμωγμένοι από πολλές μεριές (από Κινέζους, μέχρι αντιφάδες). Καί πάλι σε γενικές γραμμές, εμείς μπορούμε να βοηθήσουμε. Κατ’ αρχήν, θα σου άρεσε αυτό – καί το γνωρίζουμε. Καί πάλι κατ’ αρχήν, κι εμάς θα μας άρεσε αυτό – αν καί γιά λόγους, που δεν σας αφορούν.

Αλλά, πολύ πρίν φτάσουμε σε οποιασδήποτε μορφής συμφωνία, πρόσεξε τα εξής:

Εσείς οι Αμερικάνοι είσαστε μέν χοντροκομμένοι γκάνγκστερζ, διότι με τη δύναμη των όπλων σας απαιτείτε τα πάντα «εδώ καί τώρα!», σα θιγμένοι μεσαιωνικοί ιππότες. (Καί συνήθως τα παίρνετε, όσα ζητάτε). Αλλά από μυαλά είσαστε εντελώς στόκοι. Ακριβώς διότι ζητάτε το τώρα, κι όχι το μετά – γιά το οποίο δεν σας καίγεται καρφί… εφ’ όσον μπορείτε (μέχρι κάποιο βαθμό) να το σχεδιάζετε.

Κοίτα, λοιπόν, τί λάθη κάνετε τα τελευταία χρόνια μ’ εμάς τους Έλληνες:

  • Μας θεωρείτε δεδομένους. Πρώτο λάθος σας!
  • Θεωρείτε πως σας συμπαθούμε εξ ορισμού. Δεύτερο λάθος σας.
  • Θεωρείτε ότι μ’ ένα νεύμα σας (ή καί δυό ωραία λόγια, ενδεχομένως) θα πέσουμε στη φωτιά του πολέμου, ως σύμμαχοί σας. Τρίτο λάθος σας.
  • Θεωρείτε ότι θα (ξανα)καταδεχτούμε να (ξανα)πολεμήσουμε με όπλα παλαιά, ελλιπή, ελαττωματικά, ενώι εσείς θα κρατάτε (καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου) γιά πάρτη σας τα καλά κομμάτια. Τέταρτο λάθος σας.
  • Θεωρείτε ότι θα πολεμήσουμε καλύτερα κι από ήρωες, σαν τους παππούδες μας. Πέμπτο λάθος σας, αν κι όχι στο 100%. Αυτό θα το κάνουμε μέν (όσοι θα το κάνουμε), αλλά μόνο γιά μας, καί μόνο εφ’ όσον χρειαστεί. Αντερστέντ;
  • Θεωρείτε πως όλοι οι Έλληνες είμαστε το ίδιο – φιλότιμοι, φιλόξενοι, θαρραλέοι πολεμιστές, κτλ. Έκτο λάθος σας… διότι δεν καταλαβαίνετε πως τα πάντα σ’ αυτή τη ζωή έχουν συνέπειες. ΣΥΝ-Ε-ΠΕΙ-ΕΣ. Κι εφ’ όσον διαφθείρατε σχεδόν τους πάντες εδώ μετά το 1974, τί περιμένετε να είναι η Ελλάδα σήμερα; μιά χώρα αφελών ιδεολόγων, όπως το 1910; Πάν’ αυτά, μίστερ! (Αλλά είπαμε, το «μετά» δεν σας ενδιαφέρει, διότι τόσο σας κόβει.)
  • Θεωρείτε πως εμείς θα σφαχτούμε γι’ ακόμη μία φορά γιά χάρη των «συμμάχων» μας (δηλαδή υμών), αλλά μετά τον επερχόμενο Γ’ ΠΠ θα πάρουμε τ’ αρχίδια σας καί θα βγάλουμε καί τον σκασμό από πάνω, όπως ήδη έγινε δύο φορές στο παρελθόν. Έβδομο λάθος σας. Κι όχι λάθος, λαθάρα!!! (Μπερδεγουέη, μήπως μας έχετε στήσει καί καναν εμφύλιο ακόμη γιά «μετά»; αλλά ξέχασα, εσείς δεν είσαστε τόσο γάτες στην πουστιά, όσο οι ιδεολογικοί σας πρόγονοι, οι Άγγλοι.)

Αυτά είναι σε γενικές γραμμές τα λάθη σας μ’ εμάς, μίστερ – καί σόρρυ αν ξεχνάω κάποιο.

 

Η πρόταση

Λοιπόν, μίστερ, «Δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα!». Δική σας παροιμία είν’ αυτό. Οπότε, άμα θες τους Έλληνες στο πλευρό σας, έχει αντίτιμο! Οπότε, θα σου κάνουμε μιά πρόταση! (Βλέπεις, «Τίποτε προσωπικό, μπίζνεσς ως συνήθως!», όπως πάλι λέτε εσείς.)

Τώρα, αν ρωτάς το ποιοί είμαστ’ εμείς, που σου τα χώνουμε από ένα ασήμαντο μπλόγκι… καλύτερα αναρωτήσου ποιός θα κυβερνάει την Ελλάδα στο μέλλον! Εννοείται, αν κατάλαβες όσα σας σούραμε γιά το «μετά». Αν δεν κατάλαβες, περιορίσου στις συνομιλίες με τις εδώ μαριονέττες σας, κι άειντε στην ευχή όταν τελειώσεις!

Προχωράμε στην πρόταση.

Θέλετε την αμέριστη στήριξή μας καί συμμαχία μας; θα την έχετε! Θέλετε να μπούμε εμείς μπροστά να καθαρίσουμε καί γιά πάρτη σας; οκέϋ!

Όμως, ΑΥΣΤΗΡΑ υπό τους εξής όρους:

  • Καθαρίζουμε την κατάσταση με τους Κινέζους, κι αν χρειαστεί καί με τους Ρώσσους… όταν αποφασίσετε ότι θα τσακωθείτε καί μ’ αυτούς. (Δεν χρωστάμε τίποτε, ούτε στους μέν, ούτε στους δέ, άρα ουδόλως μας νοιάζει κι αν μας κόψουν την καλημέρα καί μας κρεμάσουν μουτράκια.) Αλλά όχι με τα εσωτερικά σας προβλήματα, πχ μπι-έλ-έμ-έδες κι αντιφάδες. Διότι, αν μας πιάσουν στο στόμα τους οι τζιούϊς εφημερίδες σας (ότι επεμβαίνουμε στα εσωτερικά σας), δεν θα μας ξεπλένει ούτε ο Νιαγάρας! (Ούτ’ εσάς θα ξεπλένει! Το είδες, πχ με τις εκλογές σας καί τη δήθεν παρέμβαση Ρώσσων χάκερς.)
  • Μας δίνετε ό,τι έχετε από τελευταία λέξη της οπλικής τεχνολογίας (καί στην ποσότητα που θα ζητήσουμε), χωρίς «μά» καί «μού». Συν κωδικούς, καί τα ρέστα. Καί χωρίς να τα πάρει άλλος αυτά τα καλούδια. (Καί δεν μας νοιάζει, αν θα σας γκρινιάξουν οι διάφοροι άλλοι «σύμμαχοί» σας – πχ από οξαποδουήλ μεριά.)
  • Καθαρίζετε στεγνά την τουρκίτσα. Ή, αν δεν θέλετε να το κάνετε εσείς, αφήστε μας να το κάνουμε εμείς.
  • Συγκρατήστε αγγλίτσα, γερμανίτσα, πακισκατάν. Να κάτσουν στη γωνιά τους καί να το βουλώσουν, όσο θα δρούμε. Να τους τονίσετε να μή διανοηθούν τίποτε εναντίον μας!
  • Ξηγήστε τ’ όνειρο στα εδώ ανδρείκελλά σας. (Κανένα «ατυχηματάκι», ας πούμε – ξέρουν οι «υπερεσίες» σας. Κι αν δεν θέλετε εσείς, αφήστε μας να το κάνουμε εμείς.) Επίσης, μαζέψτε τον αντιπαθέστατο Καλιφορνέζο αληταρά, που μας τον κατσικώσατε εδώ. Χάθηκε ο κόσμος να μας στείλετε καμιά γλυκομίλητη γκομενάρα ως πρέσβειρα; (Να δείς μετά πόσος κόσμος γίνεται φιλοαμερικανός! Lol!!!) Ή σας τελείωσαν οι όμορφες; (Που δεν το νομίζω.)
  • Αφήστε μας να διώξουμε τα λάθρο, καί πήτε στη γερμανίτσα να βγάλει το σκασμό. (Καί να προετοιμάζεται να μας δώσει αυτά που μας χρωστάει από αποζημιώσεις δύο ΠΠ… συν μερικά «ψιλά» ακόμη.)
  • Αφήστε μας να καθαρίσουμε την εδώ προδοτική πέμπτη φάλαγγα. Μή μιλάτε, κάντε την πάπια – διότι ξέρουμε ότι οι αρχηγοί της κι οι χρηματοδότες της έχουν τη στήριξή σας. Αποσύρετε τη στήριξή σας, κι αφήστε σε μας τη βρωμοδουλειά.
  • Καί τέλος, αλλ’ όχι έσχατον, μετά τον Γ’ ΠΠ θα πάρουμε ό,τι ζητήσουμε, κι εσείς θα πήτε «ναί!».

Αυτά, απάνω-κάτω, μίστερ Πομπέο. Αυτή είναι η πρότασή μας! Καί επαναλαμβάνω: Έστω ΕΝΑΝ όρο απ’ τους παραπάνω να μην τηρήσετε, θα πάρετε από μας το μακρύτερον.

Τί είπες; «Εγγυήσεις»;

Είσαι στα καλά σου, άνθρωπέ μου; Δεν υπάρχουν εγγυήσεις γι’ αυτά τα πράγματα! Ουδέ καν γραπτή συμφωνία δεν θα υπάρξει! (Δεν ξέρεις, δηλαδή απ’ αυτά; τότε, με την τουρκίτσα πώς συνεννοείστε κάθε τόσο; Μή μας κάνεις την παρθένα, τώρα!)

Τώρα, δε λέω, παρ’ όλα, όσα τυχόν συμφωνήσουμε, μπορεί καί να σας την κάνουμε γυριστή. Τί να κάνουμε, τά ‘χει αυτά η ζωή! Εσείς, δηλαδή, δέεεεν μας την κάνατε ποτέ γυριστή; Έ; Γιάααα σκέψου λίγο!  🙂  Οπότε, ζήστε με την αγωνία! Τί να σας κάνουμε;!

Καί γιά να τελειώσουμε:

Δικαίωμά σας να μή μας δώσετε σημασία, καί να μας γράψετε κανονικά. Δικαίωμά μας, όμως, κι εμάς να ξηγηθούμε αναλόγως στο μέλλον. (Έ, όχι καί «δεν θα μπορέσουμε ποτέ!» Μην ακούμε αστεία πράγματα.)

 

Λοιπόν, μίστερ;

 

Υγ: ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΡΙΩΤΕΡΟΝ, μίστερ. Που το ξέχασα.

Σταματήστε …χθές τους αεροψεκασμούς επάνω μας με δηλητήρια, τους ηχοβολισμούς με υποηχητικές συχνότητες, καί τα λοιπά καλούδια του είδους, που μας κάνετε «δώρο» κάθε μέρα.

Αλλοιώς, φάκ όφφ – κι εσείς, καί η «συμμαχία» σας.

 

 

Φροντιστήριο γιά μετεξεταστέους – 2

12 Σχόλια

(προηγούμενο)

 

εν είμαστε με τα καλά μας, γενικώς!… Η κρίση μας, η εξυπνάδα μας ως λαού, έχει μηδενιστεί.

Άκου, «καναδυό νησάκια θα μας πάρουν»! Αφού οι Τουρκαλάδες μιλάνε πλέον ξεκάθαρα ΚΑΙ γιά Κρήτη!!! Δηλαδή, όχι μόνο τον διάδρομο του ανατολικού Αιγαίου θέλουν, αλλά κοιτάζουν καί να τον «ταπώσουν» από νότια (γιά να τον ασφαλίσουν), με Κρήτη καί Κύπρο. (Αν μή τί άλλο, γιά να μην προλάβει κανένας άλλος -χμ- ενδιαφερόμενος να πατήσει Κρήτη καί Κύπρο… το Οξαποδουήλ, ας πούμε.)

  • Την μέν Κύπρο την έχουν σίγουρη (διότι καλός μ@λάκας είναι κι ο μπεκροκανάτας – μας συναγωνίζεται επαξίως στην εθνική μειοδοσία, βλέπεις…), γι’ αυτό καί διαβάσατε (όσοι παρακολουθείτε τα «ψιλά» των ειδήσεων) πως οι Τουρκαλάδες αποβίβασαν πρό μηνών νέα τάγματα αρμάτων μάχης καί Πυροβολικού στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα του νησιού.
  • Την δέ Κρήτη θέλουν επίσης να τη φάνε, καί το λένε στα ίσα. Εκτός από τον νομό Χανίων! Όχι πως συμπαθούν ειδικά τους Χανιώτες, αλλά εκεί βρίσκεται η βάση της Σούδας, καί δεν θέλουν να τα βάλουν με τα φιλαράκια τους, τους ηπαπαραίους.

Άκου, «καναδυό νησάκια θα μας πάρουν»!… Ευτυχώς, που αρκετά από τα θρησκευτικά ιστολόγια το λένε πλέον στα ίσα, πως αρκετές από τις προφητείες που κυκλοφορούν, είναι «πειραγμένες». Αλλά εμείς οι υπόλοιποι, ρέ παιδί μου; Εμείς, των οποίων το μυαλό επιμένει ακόμη να δουλεύει; Τί πάθαμε, καί δεν βλέπουμε τα προφανή;

Συνεχίζουμε, όμως.

 

vi. πλάνη 6 – Δεν θα μας επιτεθεί ποτέ η τουρκίτσα!

«Απλώς μας φοβερίζει, διότι δεν τη συμφέρει ο πόλεμος. Προσπαθεί να κερδίσει τα πάντα απ’ την Ελλάδα, χωρίς να ρίξει ούτε μιά σφαίρα.» (Λένε οι «αναλυτές».)

Ναί, πώς;! Απ’ αυτό το πλευρό να κοιμάστε!

Κατ’ αρχήν, η όποια εδαφική κυριαρχία άλλου κράτους καταλύεται ΜΟΝΟ με πόλεμο. Μετά, οι όποιες συνθήκες με άλλο εχθρικό κράτος σπάνε επίσης ΜΟΝΟ με πόλεμο· ή καί σε περίοδο ειρήνης μέν, αλλά υπό πολλές προϋποθέσεις.

  • Μία από τις οποίες είναι το να δημιουργηθεί μή ισοφαρίσιμη υπεροχή οπλικής ισχύος (ώστε ο αμυνόμενος να εκφοβίζεται διαρκώς).
  • Μία άλλη, είναι το ν’ αλλάξουν οι διεθνείς συνθήκες επί το ευνοϊκώτερον γιά τον επιτιθέμενο.
  • Καί μιά τρίτη, είναι το μυστικό παζάρι με τα υπόλοιπα αναμένοντα (γιά πλιάτσικο) τσακάλια – τί δίνω, τί παίρνεις / τί δίνεις, τί παίρνω.

Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση, είναι γνωστό πως η Τουρκία υπερεξοπλίζεται, ενώι εδώ -αντιθέτως- τ’ αφήσαμε όλα τα στρατιωτικά στο έλεος, γιά χάρη του ΔΝΤ. Όσον αφορά τη δεύτερη, γάτα η τουρκίτσα, γνωρίζει άριστα Ιστορία – κι έχει καί προϋπηρεσία στο σπόρ. Μην ξεχνάτε ότι τους Έλληνες στο έδαφός της τους ξέσκισε δεύτερη φορά μετά το 1922 με τον φόρο «Βαρλίκ» (κι άλλα τέτοια ωραία, στα οποία έχει πείρα – πχ φυλακίσεις κι εξορίες), ενόσωι η Ελλάδα βρισκόταν υπό Κατοχή. (Με ελεύθερη κι ετοιμοπόλεμη Ελλάδα, δεν θα τολμούσε να το κάνει.) Περιμένει, λοιπόν, σήμερα να μπλεχτούν οι Δυτικοί σε τίποτε άγριες καταστάσεις, ώστε να εφορμήσει εναντίον μας απερίσπαστη.

Κι όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση: πέρα απ’ το παζάρι με τις πετρελαϊκές (διότι, σιγά μην αφήσουν αυτές οι κουφάλες τον Ρετζεπίκα να τα φάει όλα μόνος του), παίζονται κι άλλα γεωπολιτικά… όπως πχ η ενθρόνιση Ρώσσου πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Διότι, τί νομίζετε; θ’ αφήσει ο Βαλόντυα την ευκαιρία να φύγει, να ΜΗΝ υλοποιηθεί το παλαιό όνειρο των Ρώσσων γιά δικό τους πατριάρχη; Ή ότι δεν μας τη φυλάει καί δεν θα μας τη φορέσει με την πρώτη ευκαιρία, με τις μαλακίες πού ‘κανε ο Βοθρολυμαίος στην Ουκρανία με τους σχισματικούς;

Τέλος, τα παζάρια με τους λοιπούς τσάκαλους περιλαμβάνουν καί την ανοχή τους, την ευνοϊκή ουδετερότητά τους, όταν η τουρκίτσα επιτεθεί εναντίον μας. (Πάρτε μιά ιδέα του τί πρόκειται να κάνουν σε επίθεση της τουρκίτσας οι «σύμμαχοί» μας -δηλαδή, απολύτως τίποτε-, απ’ όσα λέει εναντίον μας από τώρα εκείνη η λέχρα, ο Στόλτενμπεργκ.) Κι όλα στο μιλητό, όπως καταλαβαίνετε· διότι δεν γίνεται να διαρρεύσουν τέτοια έγγραφα.

[Τώρα, θα μου πείς… καί με το που διέρρευσε η ύπαρξη της χαρτοπετσέτας του Στάλιν, πάνω στην οποία αποφασίστηκε …γραπτώς η τύχη της Ελλάδας μετά τον Β’ ΠΠ, τί έγινε;…]

 

Όλ’ αυτά, λοιπόν, είναι θέμα χρόνου, το πότε θα υλοποιηθούν. Ο Γιώργος Αδαλής έχει πεί κατ’ επανάληψη ότι τα μισά μας οπλικά συστήματα απαξιώνονται λόγωι παλαιότητας το 2021, δηλαδή του χρόνου. Αλλά, κάπου εκεί (συν / πλήν) συγκλίνουν κι οι χρονογραμμές των υπολοίπων (παζαριών, κτλ), σύμφωνα με προσωπικές μου εκτιμήσεις.

Βέβαια, δεν μπορώ να σας πω ακριβώς το πότε θα επιτεθεί η τουρκίτσα εναντίον μας· μπορεί καί μέσα στο 2020, μπορεί όμως καί να περιμένει μέχρι το 2022, γιά παράδειγμα. Δεν μπορώ να σας πω, διότι γενικώς δεν μπορεί να σας πεί κανείς! Βλέπετε, από ετών έχουμε εισέλθει σε περίοδο άκρας (γεω)πολιτικής ρευστότητας παγκοσμίωςτα σημερινά σχέδια καί συμφωνηθέντα ανατρέπονται άρδην αύριο. Οπότε, κάθε πρόβλεψη κινδυνεύει να πάει στον κουβά.

Πάντως, το σίγουρο είναι ότι θα μας επιτεθεί – κι είναι θέμα το πολύ 24 μηνών από σήμερα. Είναι σχεδόν αναγκασμένη να το κάνει. (Είπαμε, έχει αυτοκρατορικό φέρσιμο επιθετικής εξωστρέφειας – ως μόνη διέξοδο επιβιώσεως.) Οπότε, προετοιμαστήτε από τώρα.

 

vii. πλάνη 7 – Η Τουρκία δεν μπορεί να κάνει πόλεμο με χάλια οικονομία!

Επίσης χοντρό σφάλμα – κι επίσης αλλάξτε πλευρό στον ύπνο σας, να μην πιαστήτε. Μπορεί καί παραμπορεί!

Η οικονομία της τουρκίτσας όντως μπορεί να πηγαίνει κατά διαόλου, αλλ’ αυτό ΔΕΝ θα την εμποδίσει να ξεκινήσει επιθετικό πόλεμο εναντίον μας. Καθόλου δεν θα την εμποδίσει.

Γιατί;

Γιά δύο ΑΚΡΩΣ ΣΟΒΑΡΟΥΣ λόγους.

  • Πρώτον, διότι αν καταλάβει Ελληνικά εδάφη, μή νομίσετε ότι απλά θα κάτσει να τα κοιτάει. Θα τα εκμεταλλευτεί αγρίως – κι απ’ όσους Έλληνες δεν σκοτώσει, θα τους πάρει μέχρι καί το βρακί που φοράνε. Αλλοιώς, τί νόημα θα έχει μιά στρατιωτική κατάκτηση, αν δεν κάνει καί το σχετικό πλιάτσικο; Άρα, θα ρεφάρει το οικονομικό άνοιγμα.

Μην ξεχνάτε, ότι τον «ατυχή» πόλεμο του 1897 (μ’ όλες του τις συνέπειες – στρατιωτικές, οικονομικές, κτλ) μας τον έκανε η τουρκίτσα, επειδή την έβαλε η γερμανίτσα!… Διότι με την πτώχευση που εκήρυξε ο Τρικούπης το 1896, οι Γερμανοί ομολογιούχοι του Ελληνικού Δημοσίου μείνανε με άχρηστα κωλόχαρτα στο χέρι. Αυτά να ξέρετε, Έλληνες! Πληρώναμε τα κερατιάτικα των Γερμαναράδων καί των Τουρκαλάδων μέχρι το 1967 τουλάχιστον. Εβδομήντα χρόνια είχαν οι ξένοι το χέρι τους στο ταμείο του δικού μας Δημοσίου!

  • Καί δεύτερον, η τουρκίτσα γνωρίζει άριστα το πού το πάνε οι Δυτικοί!

«- Καί πού το πάνε οι Δυτικοί, ωρέ Εργοδότη;»

 

Μάθημα Ιστορίας.

Το 1453, οι Δυτικοί περίμεναν περιχαρείς να πέσει η μΠόλις στα χέρια του Μεχμέτ του Β’, κι άνοιγαν σαμπάνιες. (Τρόπος του λέγειν· δεν γνωρίζω αν είχαν τότε σαμπάνιες. Μεθοκοπούσαν, πάντως, από χαρά.) Γιατί; διότι περίμεναν ο Μεχμέτ να τους την πουλήσει μετά… εφ’ όσον δεν διοικούσε κράτος (εναντίον κράτους), αλλά μιά μετακινούμενη πολυφυλετική ορδή χωρίς ξεκάθαρους στόχους – πέρα απ’ το πλιάτσικο. Άρα, τημ μΠόλιν τί θα την έκανε;

 

[Πρόκειται γιά τη διαφορά νοοτροπίας του νομά με την νοοτροπία του εγκατεστημένου. Διαφορά, η οποία αντικατοπτρίζεται σ’ όλους τους τομείς, από την καθημερινή ζωή μέχρι την αντίληψη γιά το δικαιϊκό σύστημα. Γιά παράδειγμα, ο νομάς λέει: «- Εφ’ όσον έστησα το τσαντήρι μου εδώ, όλα τ’ αποκάτω καί τα γύρω-γύρω, μέχρι εκεί που βλέπω, είναι δικά μου!» Ο εγκατεστημένος λέει: «- Εφ’ όσον κατέχω το οικόπεδο κι είναι δικό μου, τότε μπορώ να χτίσω σπίτι σ’ αυτό.»

Τα ίδια καί στο Δίκαιο των γεννήσεων: οι ηπαπαραίοι (νομάδες όντες καί σφετεριστές της γής των Ινδιάνων) λένε πως όποιο παιδί γεννηθεί στις ηπαπάρα, αυτομάτως παίρνει υπηκοότητα· πράγμα που -αν θυμάμαι καλά- πάει ν’ αλλάξει ο Τράμπ. Στην Ελλάδα λέμε ότι Ελληνική ιθαγένεια παίρνεις, αν καί οι δυό γονείς σου είναι Έλληνες. (Δυστυχώς, στο ψευτο-Ρωμαίϊκο -πονηρώς πως- δεν διακρίνεται η ιθαγένεια απ’ την υπηκοότητα· ας είναι καλά οι Βαυαροί του Όθωνα, κι ο κάθε ποδίτσας νομοπαρασκευαστής από τότε.) Πράγμα που πήγε να τ’ αλλάξει ο Γιωργάκης ΓΑΠας, καί να μας φέρει τις αμερικανιές των νομάδων επηλύδων… γιά νά ‘χει τα χέρια του ελεύθερα – κι αυτός, καί ο κάθε μετέπειτα ΠΡΟΔΟΤΗΣ- να χαρίζει νομιμοφανώς ιθαγένειες στους λάθρο.

Οι οργανωμένες πόλεις, δηλαδή (σαν την Κωνσταντινούπολη του 1453), δεν είναι γιά τα δοντάκια των νομάδων. Αυτό είναι το νόημα όλης αυτής της κουβέντας. (Καί γι’ αυτό ο Μεχμέτ έθεσε στην υπηρεσία του τους Βυζαντινούς γραμματείς καί φαρισαίους -όσους άφησε ζωντανούς-, διότι η διοίκηση πόλεων δεν περιλαμβανόταν στις ικανότητες των γενιτσάρων.)

Τέλος πάντων, δεν το αναλύουμε άλλο, διότι ξεμακραίνουμε πολύ.]

 

Όμως, ο Μεχμέτ τους την έφερε των Δυτικώνε, διότι τημ μΠόλιν την κράτησε γιά πάρτη του. Καί σε μεταγενέστερη αλληλογραφία του με τον πάπα, ερωτηθείς γιατί κρατάει τημ μΠόλιν, απάντησε ότι: «…-Πήραμε εκδίκηση γιά την Τροία!»!!!

Σήμερα, όμως, επειδή καί οι Δυτικοί ξέρουν καλά Ιστορία, δεν θ’ αφήσουν να επαναληφθεί αυτό το λάθος. Θα την ξεσκίσουν την τουρκίτσα, αφού πρώτα αυτή μας κατακτήσει! Κι επειδή καί οι τουρκαλάδες ιθύνοντες γνωρίζουν άριστα Ιστορία, αυτό το ενδεχόμενο το περιμένουν.

  • Άρα, θα κοιτάξουν να κατσικωθούν μόνιμα καί στις δυό πλευρές του Αιγαίου…
  • …άρα, πόλεμος…
  • …στον οποίο θα παίξουν τα πάντα σε μιά ζαριά…
  • …κι άμα κερδίσουν, άντε κούνα τους μετά!

Ο πόλεμος, λοιπόν, είναι αναπόφευκτος· ακόμη κι αν το κρατικό ταμείο της τουρκίτσας είναι άδειο.

 

Βέβαια, μένει η λεπτομέρεια, του γιατί οι Δυτικοί να μην ευνοήσουν εμάς – αν θέλουν μονάχα ένα κράτος (υποταγμένο σ’ αυτούς, εννοείται) να κατέχει καί τις δυό όχθες του Αιγαίου. Όμως, τό ‘χουμε απαντήσει κι αυτό:

Εάν εμείς απελευθερώσουμε την ανατολική Ελλάδα (της Μ. Ασίας), δεν πρόκειται ούτε να το κουνήσουμε από ‘κεί, ούτε να πουλήσουμε οποιοδήποτε τμήμα της. Διότι όλ’ αυτά τα μέρη είναι δικά μας, από χρόνων αμνημονεύτων. Είμαστε κύριοί τους, κι όχι τυχαίοι περαστικοί! Αντιθέτως, η σημερινή τουρκίτσα (ως πολυσυλλεκτικό κράτος) δεν πολυδιαφέρει από την ορδή του Μεχμέτ. Άρα, δεν έχει την ιστορική «κόλλα» να κολλήσει στα εδάφη μας, άρα (μετά την όποια κατάκτηση Ελληνικών εδαφών) είναι πανεύκολος αντίπαλος γιά τους Δυτικούς.

Σ’ εμάς, όμως, τί να πούν οι Δυτικοί; να φύγουμε απ’ το σπίτι μας;

Γι’ αυτό βάζουν την τουρκίτσα να μας ξεκάνει, καί περιμένουν τη σειρά τους.

 

viii. Συμπέρασμα

Ο πόλεμος με την τουρκίτσα έρχεται, καί θά ‘ναι ολοκληρωτικός!

Μην ακούτε το κάθε ζώον στην τηλεόραση, που λέει: «- Καί τί θέλετε, δηλαδή; να κάνουμε πόλεμο;» Αν μή τί άλλο, ακόμη κι αν δεν θέλουμε εμείς πόλεμο, θα μας τον επιβάλουν οι άλλοι, καί δή ΧΩΡΙΣ να μας ρωτήσουν. Ούτε οι Ιταλοί μας ρώτησαν το 1940, αν θέλουμε πόλεμο.

Τώρα, βέβαια, όποιο ζώον δεν ξέρει Ιστορία, αμολάει όποια μαλακία του κατέβει. Πχ ότι σε τυχόν συνομιλίες με τους τουρκαλάδες, «…- Θα χάσουμε το Καστελλόριζο, αλλά θα κερδίσουμε τη Ρόδο!» Να με συμπαθάτε που δεν καταλαβαίνω τέτοιες σοφίες, αλλά έχω την εντύπωση πως η Ρόδος είναι ήδη δική μας. Άρα, τί να «κερδίσουμε» από δαύτην; (Καί γιατί να χάσουμε το -επίσης δικό μας- Καστελλόριζο; το χρωστάμε κανενός; )

Απορώ, όμως, που οι δημοσιοκάφροι επιμένουν να καλούν στις εκπομπές τους πιθήκια. Δέ βαρέθηκαν τόσα χρόνια, να βγάζουν στο γυαλί το ίδιο καί το ίδιο ζωϊκό βασίλειο, καί να ζητάνε τη γνώμη του; Καί μετά απορούν, που η τηλεθέαση πάει στα Τάρταρα. Δέ βαρυέσαι, όμως· πρόβλημά τους. Όχι δικό μας.

 

(επόμενο)

Φροντιστήριο γιά μετεξεταστέους – 1

21 Σχόλια

δώ, στο μπλόγκι, δεν τρέφουμε αυταπάτες πως υπάρχουν άνθρωποι που θα μας ακούσουν, θα μας πάρουν στα σοβαρά, καί θ’ ακολουθούν εφ’ όρου ζωής όσα έμαθαν από μας. Δεν υπάρχουν τέτοια άτομα, πλήν ελαχίστων εξαιρέσεων· που, όμως, ελπίζουμε (αμυδρώς κι ενδομύχως) ν’ αυξηθούν (κάπως) αριθμητικώς, καί ν’ αποτελέσουν τους επόμενους κήρυκες των ιδεών μας… με μεγαλύτερη πειθώ απ’ τη δική μας, (πάλι) ελπίζουμε.

Μπας καί σωθεί κανας σωστός συν-Έλλην.

Ωστόσο, τίποτε δεν μας εμποδίζει -ούτ’ εμάς, ούτε κανέναν άλλον- να γνωρίζουμε ότι οι αποδεδειγμένες αλήθειες είναι καί παγιωμένες. Παναπεί, δεν αλλάζουν, που να χτυπιέσαι! Διότι, αν αποδειχθεί στο εργαστήριο ότι πχ το οξυγόνο είναι οξυγόνο, είναι μαλάκας με πιστοποίηση ISO αυτός που επιμένει πως πρόκειται γιά υδρογόνο.

Επομένως, εμείς εδώ (ελπίζουμε κι εσείς) θα έχουμε πάντα «σε πρώτο πλάνο» στο μυαλό μας τις αποδεδειγμένες αλήθειες περί του έθνους μας.

 

Το σημερινό μας άρθρο σκοπό έχει να διαλύσει άπαξ διά παντός τις κυκλοφορούσες πλάνες γιά τα Ελληνο-Τουρκικά. Κι όποιος θέλει, ακολουθεί. Γιά τους λοιπούς, δεν μας καίγεται καρφάκι.

Ειλικρινά, είναι ν’ απορεί κανείς με την τόση εθελοτυφλία των ημερών μας… όχι μονάχα του προβατοποιημένου λαού μας (που ψηφίζει κιόλας!)…

[…Αλλά καί τεκνοποιεί, ρέ Εργοδότη, καί οδηγεί κι οχήματα!... γ@μών κι εποχούμενος δημόσιος κίνδυνος, λέμε! lol!!!]

…αλλά κι όσων το παίζουν ότι τους κόβει κάπως παραπάνω. Όμως, είπαμε: στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις. «Ειδικός» δηλώνεις; «ειδικός» είσαι! Τί να κάνουμε;! βγήκε στραβό αυτό το παιδί, καί τώρα δεν ισιάζει με τίποτε!

 

Έ, λοιπόν, οι πλάνες περί τα Ελληνο-Τουρκικά είναι σαν ντόμινο: η καθεμία χειρότερη της προηγούμενής της!!! Καί όντως, σ’ αυτό το θέμα έσεται η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης!

 

α. Αυτά που βλέπουν ( ; ) όλοι

i. πλάνη 1 – «Τα Στενά!»

Του Ελλησπόντου καί του Βοσπόρου, παναπεί. «Τα Στενά», καί πάλι «τα Στενά», καί ματαξαναδώσ’ του «τα Στενά»! Αυτή την καραμέλλα πιπιλάνε όλοι. Συν το ότι ο Ρετζεπίκας πάει να φτιάξει (στην Ανατολική Θράκη) διώρυγα συνδέουσα Εύξεινο Πόντο με Αιγαίο, η οποία -αντίθετα με τα Στενά- δεν θα υπόκειται στη συνθήκη του Μοντραί, κτλ κτλ.

Σωστά όλ’ αυτά… Όμως, εμείς εδώ αποδείξαμε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η κυριαρχία στα Στενά είναι μόνο το μισό πρόβλημα. Το άλλο μισό είναι η κυριαρχία στον θαλάσσιο διάδρομο του ανατολικού Αιγαίου… σκαφτεί-δέ σκαφτεί το Ερντογαναύλακο!

Χωρίς αυτό που βλέπετε εδώ (το κόκκινο) ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ…

 

 

…δουλειά ΔΕΝ γίνεται.

Όθεν, αυτό ακριβώς εξηγεί την πρόσφατη τρομερή επιθετικότητα των τουρκαλάδων εναντίον των νησιών μας του ανατολικού Αιγαίου, υπό το ΑΠΑΘΕΣΤΑΤΟ βλέμμα των ηπαπαραίων (κι όχι μόνον αυτών)…

…οι οποίοι ηπαπαραίοι κι αυτοί «έπιασαν τα γιοφύρια» (… «Έλληνες, κλ@στε μας τ’ @ρχίδια!»), περιμένοντας αυτά που θα πούμε… λάθος, θα επαναλάβουμε παρακάτω.

Ρίξτε καμιά ματιά στον χάρτη, να δήτε πού βρίσκονται η Αλεξανδρούπολη κι η Κάρπαθος, δηλαδή οι δύο πιό πρόσφατες στρατιωτικές βάσεις των υπερατλαντικών «συμμάχων» μας.

 

ii. πλάνη 2 – νησιά καί νησάκια

Ακούμε, λοιπόν (καί διαβάζουμε), διάφορα δοκησίσοφα:

«- Μονάχα Καστελλόριζο!… μπλά-μπλά-μπλά… Σπάσιμο της ΑΟΖ!… μπλά-μπλά-μπλά… «

ΛΑΘΟΣ!

«- Οι Τούρκοι έχουν επιτελικό σχέδιο να καταλάβουν τη Ρόδο, κι η Μυτιλήνη είναι αντιπερισπασμός!»

ΛΑΘΟΣ!

«- Καναδυό νησάκια θα μας πάρουν οι Τούρκοι, κι αυτά γιά λίγο… μέχρι νά ‘ρθει το Ξανφόν Γκιένος να μας σώσει… μας είπε γνωστός του γνωστού του κουμπάρου κτλ κτλ κτλ ότι είπαν ο γέρων Παφνούτιος κι ο γέρων Φαφούτιος!»

ΛΑΘΟΣ!

«- Καί ποιό είναι το σωστό, ρέ εξυπνάκια Εργοδότη;»

ΤΟ ΟΤΙ ΣΚΟΠΕΥΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ, ΜΙΚΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΑ, ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!

Κι αργότερα (όταν θα έχουν καταβροχθίσει αυτές τις κατακτήσεις, θα τις έχουν χωνέψει, καί θα βγάζουν δύσοσμα αέρια κι απ’ τις δυό άκρες του πεπτικού τους συστήματος), θα τους ανοίξει η όρεξη καί γιά πιό δυτικά. (Μην ξεχνάτε την Κύπρο: έχουν κατσικωθεί απάνω της εδώ καί σαρανταέξη χρόνια, καί οι διάφορες καταδίκες του Ο»Η»Ε -συν οι αποπροσγειώσεις Ελληνικών F-16 στη Λευκωσία- απλώς τους κάνουν αέρα στα παπάρια τους.)

ΑΥΤΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΩΣΤΑ.

«- Μα, αμφισβητείς τους γεροντάδες;»

Δεν αμφισβητώ κανέναν… αλλά δεν είμαι τόσο ηλίθιος, ώστε να σχεδιάζω εθνική στρατηγική με αισιόδοξα σενάρια. (Προσωρινότητα τουρκικής κατοχής καί Ξανφόν Γκιένος σε ρόλο σωτήρα.) Καί θα το χοντρύνω, ώστε να σας δείξω το μέγεθος της βλακείας: ξέρετε ποιό είναι το πιό αισιόδοξο σενάριο; Αύριο το πρωΐ ν’ αυτοκτονήσουν ομαδικώς όλοι οι Τούρκοι!

Τί λέτε, όμως; μπορούμε να καθορίσουμε τη στρατηγική της Ελλάδας με βάση αυτή την πρόβλεψη;

 

iii. πλάνη 3 – Θα δυσκολευτούν να μας φάνε τόσα νησιά!

…Διότι θ’ αντιτάξουμε άμυνα, καί ξέρετε πώς πολεμάει ο Έλλην (κτλ κτλ), καί άρα θ’ αναγκαστούν να πάνε σιγά-σιγά στην κατάκτηση, καί μέχρι τότε θα επέμβουν οι «Μεγάλοι» (κτλ κτλ).

Σωστά;

Ναί… ημίσωστα… ξέρουμε πώς πολεμούσε ο Έλλην πρίν τρείς γενιές, διότι σήμερα πολεμάει με το στόμα καί το πληκτρολόγιο. (Τό ‘δαμε πώς πολεμάει σήμερα, με την ιστορία με τις μάσκες στα μούτρα του.) Κι όσο γιά τα υπόλοιπα, στη βράση κολλάει το σίδερο. Είναι σοφές οι παροιμίες! Οι τουρκαλάδες θα κοιτάξουν να έχουν υπέρ τους τετελεσμένα σε όσο μεγαλύτερη έκταση μπορούν, ΠΡΙΝ να επέμβουν οι «Μεγάλοι»! Μην τους έχετε γιά τόοοοοοσο μαλάκες, τους εξ Ανατολών γείτονες…

Επίσης… αν δεν έχετε ξανακούσει τη λέξη «προδοσία», ανοίχτε κανα λεξικό.

 

iv. πλάνη 4 – Φταίει ο Ερντογάν!

Ναί, πώς;!

Κι άμα φύγει αυτός κι έρθουν οι κεμαλικοί, ΤΑ ΙΔΙΑ θα κάνουν. Μην έχετε αυταπάτες. Οι στρατηγικοί στόχοι της τουρκίτσας δεν είναι ούτε χθεσινοί, ούτε αλλάζουν.

 

v-α. πλάνη 5α – Τους βάζουν οι Αμερικάνοι!

Ναί, αλλά δεν είναι οι μόνοι που κάνουν αυτή τη δουλειά, οι ηπαπαραίοι! Έχουν καί …ηπαπαρέα!  🙂  Κι αυτούς που φαντάζεστε (νοτιοανατολικώς πως), κι αυτούς που ΔΕΝ φαντάζεστε! Μέχρι καί το «ομόδοξον» Ξανφόν Γκιένος (που κάνει συμμαχίες με το Πακισκατάν), ΣΥΝ οι σχιστομάτες, ΣΥΝ η «Ευρώπη»… ΟΛΟΙ οι «Μεγάλοι» έχουν βάλει τα χεράκια τους στην ιστορία αυτή εναντίον μας… Κι άμα δεν θέλετε να τα βλέπετε αυτά, να βλέπετε τσόντες. Έχει άφθονες το Διαδίκτυο, καί μάλιστα τζάμπα.

[Μή γελάτε, η κάθε βλαμμένη που πλέον βγάζει την ιατρική μάσκα δυσκολώτερα απ’ όσο μιά θεούσα το βρακί της, δεν πρόκειται να σας πλησιάσει γιά σέχ. Γιά το άμεσο, προβλέψιμο μέλλον, μόνοι σας θα τη βγάζετε, οι άρρενες· στον καμπινέ, με εφηβικές συνήθειες.

Γιά γέλια θα ήταν η φάση, αλλά… δυστυχώς, δεν είναι. Εκεί καταντήσαμε, με το γκουβέρνο του κουκλοχαιρετάκια.]

Είπαμε: ο θαλάσσιος διάδρομος Στενών-Αιγαίου είναι το γωνιακό μαγαζί, που εποφθαλμιούν άπαντες. Συνεπώς, μην εκπλήττεστε καθόλου. Ειδικά το Ξανφόν Γκιένος, ξέρετε από πότε γουστάρει Αιγαίο; τουλάχιστον από την εποχή του Πέτρου του Μεγάλου! Πρίν καλά-καλά δημιουργηθούν οι ηπαπάρα, που τόσα δεινά μας επέφεραν! Άντε, επιτέλους, με τους Ρωσσολάτρες καί τους θρησκοβαρεμένους! Κι όσο γιά τους Κινέζους, από πού θα περνάνε ανεμπόδιστα τα εμπορικά πλοία τους, του «Νέου Δρόμου του Μεταξιού»; Έ; Το σκεφτήκατε αυτό;

‘Ντάξ’, οι Κινέζοι δεν έχουν ακόμη στρατιωτική παρουσία εδώ κοντά. Ακόμη.

Αλλά δεν νομίζω πως έχουν κι έλλειψη φαντάρων – ούτε πως θα παρουσιάσουν τέτοιο πρόβλημα στο άμεσο μέλλον!  🙂

 

v-β. πλάνη 5β – Οι Τούρκοι από μόνοι τους θα καθόντουσαν ήσυχα!

Όσον αφορά, τώρα, την ύπαρξη καλοθελητών, που βάζουν μαναφούκια καί …παρασύρουν την αθώα παιδούλα τουρκίτσα, ναί, ισχύει. Αλλά κι η ίδια η τουρκίτσα έχει τις καταδικές της επεκτατικές βλέψεις, από την εποχή των Σελτζούκων ακόμη!…

[Που διαπίστωσαν ότι μπορούν εύκολα να φάνε την -ηλιθιάζουσα- Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, σαν ώριμο σύκο.]

…Οι οποίες βλέψεις απλώς αυτή την ιστορική στιγμή ταυτίζονται με τα συμφέροντα των «μεγάλων». Απλώς. Διότι, ακόμη κι αν αργότερα δεν θα συμπίπτουν, δεν πρόκειται ν’ αλλάξουν.

Κι εξηγήσαμε παλιότερα το γιατί: επειδή η τουρκίτσα είναι ένα ανομοιογενές πακέτο πεντέξη φυλετικώς διαφορετικών λαών, κι άλλων τριοτεσσαροπέντε θρησκειών καί θρησκευτικών δογμάτων. Επομένως, το μόνο που της μένει (γιά να μή διαλυθεί) είναι να φερθεί ως αυτοκρατορία… δηλαδή, να επεκτείνεται συνεχώς εις βάρος άλλων. (Βλέπε πχ αγγλίτσα.) Διότι, αν δεν το πράξει, τότε όλες αυτές οι φυλές κι οι θρησκείες θα φαγωθούν μεταξύ τους, κι η τουρκίτσα θ’ αυτοδιαλυθεί· πράγμα, που φυσικά ΔΕΝ το θέλει.

Τελεία καί παύλα.

 

(επόμενο)

 

Πού είναι η μαμά, οέο;

97 Σχόλια

πρόεδρος δικαστηρίου: «- Εγεννήθης;»

Χατζηχρήστος (που παρίστανε τον καραχωριάτη) : «- Ουόχι! Ήμαν αγγούρ’ κι φύτρουσα!»

 

αλά… επίτηδες το κάνουν;

Μάλλον. Δεν εξηγείται αλλοιώς.

Πάντως, τη μαμά δεν την πέταξε απ’ το τραίνο ο Ντάννυ ντέ Βίτο! lol!!!

 

…Παλιά, είχαμε το φαινόμενο οι γυναίκες να κρύβουν αγρίως την ηλικία τους· κι άσε τις κατίνες της γειτονιάς – αυτό το κάνανε καί οι υποτίθεται γυναίκες του πνεύματος! Διότι, αναζητώντας πληροφορίες γιά τις γυναίκες συγγραφείς βιβλίων που σου αρέσανε, διάβαζες στα οπισθόφυλλα κάτι σαν: «Τάδε Ταδοπούλου. Γεννήθηκε στην Αθήνα.» Καί ΣΤΟΠ. Η χρονολογία γεννήσεως απουσίαζε πανηγυρικώς!

Δεν ήρθαμε από άλλον πλανήτη· γνωρίζουμε πολύ καλά πως κάθε γυναίκα έχει έμφυτη φιλαρέσκεια, καμμία γυναίκα δεν παραδέχεται πως γερνάει ή γέρασε… αλλά, υπάρχουν όρια ακόμη καί στην αλαφράδα. Έτσι, από ένα σημείο καί μετά (μην ξεχνάτε, όντας ούλτρα βιβλιόφιλος καί βιβλιοφάγος γάρ), τα πήρα στο κρανίο μ’ αυτή την ιστορία. Κι αν μου τύχαινε γυναίκα συγγραφέας, πρώτα έψαχνα το οπισθόφυλλο να δώ χρονολογία γεννήσεως, καί μόνον αν υπήρχε αγόραζα το βιβλίο. Τα υπόλοιπα (αυτά που δεν είχαν, δηλαδή), πίσω στο ράφι. Προσωπικώς, αρνούμαι να δεχθώ μιά γυναίκα στα πενηνταφεύγα (με γάμους, διαζύγια, παιδιά, σκυλιά) να το παίζει εικοσιπεντάχρονη γκόμενα. Είναι το ίδιο γελοίο, σα να βάλω εγώ κοντά παντελονάκια (με σφεντόνα στην κωλότσεπη), καί να παίζω κρυφτό καί κυνηγητό με άλλους σιτεμένους μαντραχαλαίους.

Πες στα ίσα, ρέ κυρά μου, ότι τη χόρτασες τη ζωή από κάθε άποψη! (Κι ας σε πούν καί πουτάνα οι κακεντρεχείς! Τί έγινε, δηλαδή; δεν θα κοιμάσαι ήσυχα τα βράδυα, άμα το πούν; Στο κάτω-κάτω, τιμή σου καί καμάρι σου, αν στα πενηντα-τόσα σου σε πληρώνουν γιά να σε κουτουπώσουν! Καρα-lol!!!) Αλλ’ αυτά τα μπεμπεκίστικα, αυτές οι μή-μού-αψίες, του τύπου: «κρύβω την ηλικία μου», … έ! Τελείως μα τελείως απαράδεκτες.

Κοντολογής, τί σεβασμό έπρεπε νά ‘χω σ’ ένα άτομο, που το ίδιο δεν σέβεται τον εαυτό του;!

 

Σήμερα, αυτό το φαινόμενο εξέλιπε σε μεγάλο βαθμό, διότι (μετά την επέλαση του Παπανδρεϊκού φεμινισμού του 1982) αρκετές γυναίκες συγγραφείς αναγράφουν την ηλικία τους στα ίσα, καί σ’ όποιον αρέσουν. (Καί μπράβο τους – από μένα.) Όμως, με τη διάδοση του Διαδικτύου, έχουμε μιά -ούτως ειπείν- «μετάσταση» του προγενεστέρου βλακώδους εθίμου: ενώι βρίσκουμε λεπτομερή βιογραφικά γνωστών γυναικών (της πολιτικής, κτλ) στη Γουΐκι, ενώι βρίσκουμε μέχρι καί ημερομηνία γεννήσεως (όχι απλά χρονιά), λείπει το ονοματεπώνυμο (καί δή, το πατρικό επώνυμο) της μητέρας!

Σε μερικές, δέ, περιπτώσεις, λείπει καί το όνομα του πατέρα!!!

Κι αναρωτιέσαι ευλόγως: γιά κλώνες πρόκειται, ή γιά τ’ αγγούρια του Χατζηχρήστου; Δεν είχαν γονείς αυτές οι κυράτσες;

Βέβαια, στον κόσμο που ζούμε (καί τά ‘χουμε δεί όλα), αυτό είναι ισχυρή πιθανότητα. Όμως, πρίν καταφύγουμε στην έσχατη εξήγηση, ας μείνουμε λιγάκι σε πιό …εγκόσμιες. Λοιπόν, ο λόγος που δεν αναγράφεται ονοματεπώνυμο μητέρας (ή καί πατέρα) στα Διαδικτυακά βιογραφικά, κατά τη γνωμάρα μου συνήθως είναι:

  • Άγριος τσακωμός με την πατρική οικογένεια καί το σόϊ (συνήθως γιά κληρονομικά – ή, παλιότερα, γιά παιδιά εξώγαμα σε σύγκρουση με τα νόμιμα), οπότε το ονοματεπώνυμο της γυναίκας είναι ψευδώνυμο, που θα περάσουν χρόνια γιά ν’ αποκαλυφθεί ως τέτοιο.
  • Τα ίδια (δηλαδή, υιοθέτηση ψευδωνύμου), αν η γυναίκα θέλει να δείξει πως έγινε ό,τι έγινε με την αξία της, κι όχι με τις πλάτες γνωστού μπαμπά.
  • Τέλος -ΚΑΙ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ-, απόκρυψη του γεγονότος ότι πρόκειται γιά παιδί πιστής του Κρόνου… με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

(Ξέρετε, των ατόμων που κλαίγονται εικοσιτέσσερεις ώρες το εικοσιτετράωρο ότι αδικούνται… αλλά, όταν αισθάνονται ισχυρά, βρίζουν κι απειλούν τους πάντες. Καταλαβαινόμαστε, πιστεύω.) Σ’ αυτή την περίπτωση, η -συνήθως με δημόσιο αξίωμα- γυναίκα υιοθετεί ψευδεπίγραφη Ελληνική ιθαγένεια, προφανώς πρός εξαπάτηση αφελών.

 

Όμως, μεταξύ μας, τώρα: καλά τους κάνει!

Σας εκπλήσσω;

Θά ‘πρεπε, διότι αρκετά παρατράβηξε η έως βλακείας αφέλεια του Ελληνικού Λαού.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, καιρός είναι (έστω, ακόμη καί τώρα, στο «καί μισή») να μάθουμε να «ξεβρακώνουμε» τα δημόσια πρόσωπα, κι όχι να χάφτουμε αμάσητο ό,τι παραμύθι σερβίρουν. Δέ μας φτάνει, δηλαδή, που από γενέσεως ψευτο-Ρωμαίϊκου τρώμε στη μάπα «προσωπικότητες» βγαλμένες απ’ το καπέλλο του ταχυδακτυλουργού, καί καλούμαστε κατ’ ευθείαν να ψηφίσουμε πολιτειακούς άρχοντες αναγκαστικά επιλέγοντας απ’ αυτές; Ποιά ήταν η συμμετοχή στα κοινά αυτωνών, πρίν τεθούν υποψήφιοι-ες του κάθε σκυλοκόμματος; τί δουλειά κάνανε; ποιές παρέες είχανε; Έ; Δεν φτάνει, που κάθε πωλητικό σόϊ έδινε κληρονομιά τα δημόσια αξιώματα στους απογόνους του, θά ‘χουμε καί την απόκρυψη των προγόνων τους, τώρα;

Αρκετά δεν τράβηξε αυτό το ψεύδος;

Κι όσο γιά «ρατσισμούς» καί τέτοια χαζά (που τυχόν θα πεταχτεί να επικαλεστεί ο κάθε ηλίθιος), προσωπικώς χέστηκα τί είναι ο καθένας καί τί θεό πιστεύει. Αρκεί να σέβεται την Ελλάδα. Αν δέν, να πάει να γαμηθεί κι αυτός κι η πίστη του.

Θέλεις εξουσία στην Ελλάδα, μανδάμ; θα περάσεις ανάκριση με το πορτατίφ, γιά ν’ αποδείξεις ότι είσαι Ελληνίδα! Αλλοιώς, πάρε δρόμο!

 

Τώρα, θα με ρωτήσετε γιατί τα λέω αυτά, εφ’ όσον η θρησκεία είναι σε μέγιστο βαθμό υποκειμενικό θέμα. Τα λέω, επειδή κάποιες θρησκείες (καί δή, Κρόνιες) θεωρούν τους πιστούς τους (ένα ενιαίο) «έθνος» (αδιαφόρως φυλετικής τους καταγωγής). Παράβαλε την έκφραση: «έθνος του Ισλάμ». Ουδόλως αντιλέγω, καί δεν μου πέφτει λόγος… καί στα παπάρια μου. Όμως, αφού είναι έτσι, τότε αυτά τα άτομα ΔΕΝ ανήκουν στο έθνος των Ελλήνων. Άρα, με ποιό θράσος ζητάνε (αν ζητάνε) δημόσια αξιώματα στην Ελλάδα;

 

Ακολουθούν μερικά τέτοια παραδείγματα …προς αποφυγήν. Να έχετε, δέ, υπ’ όψη σας, ότι τα βιογραφικά στη Γουΐκι πάντοτε γράφονται με τη σύμφωνη γνώμη των ατόμων που βιογραφούνται! Άρα, αν υπάρχουν παραλείψεις καί ψεύδη, τότε υπεύθυνο γι’ αυτά είναι ΚΑΙ το βιογραφούμενο άτομο.

 

Πρώτο:

 

 

Θαύμα! Θαύμα! Ούτε μάνα, ούτε πατέρας, ούτε σύζυγος!

[Δεν θα κρατηθώ. Μού ‘ρχεται στο μυαλό το φοβερό, που είπε ένας Άγγλος κερατάς σύζυγος στην έγκυο τύποις γυναίκα του, που όμως ο λεγάμενος είχε καταλάβει τί του σκάρωσε η κυρά, η οποία δεν ξεστόμιζε με ποιόν τό ‘κανε το μούλικο:

«- You are the second instance of immaculate conception in History!»

Παναπεί, είσαι το δεύτερο περιστατικό αμώμου συλλήψεως στην Ιστορία! Καρα-lol!!!]

 

Δεύτερο:

 

 

Χρόνια πολλά σας, μανδάμ, μέρα που είναι, να τα εκατοστήσετε, αλλά ούτε κι εσείς μας τα λέτε καλά!

Εδώ αναφέρεται μονάχα ένας πατέρας, αορίστως.

 

Τρίτο:

 

 

Μαμά καί μπαμπάς δεν υφίστανται, ουδέ κάν ως εικονική πραγματικότητα!  🙂

 

Τέταρτο:

 

 

Γονείς γιόκ. Μία απ’ τις κλώνες (του Δευκαλίωνα καί) της Πύρρας, προφανώς. Θαύμα, σέ λέω!  🙂

 

Πέμπτο:

 

 

Δεσποινίς Έφη, να υποψιαστώ δύσκολα παιδικά χρόνια, γι’ αυτό δέ μας λέτε τίποτις γιά τους γονείς σας; Σας δέρνανε, οι απαίσιοι; Αν ναί, θα δω αν δεν παραγράφεται το αδίκημα, να τους καταγγείλω! Τέτοια ωραία γυναίκα καί να τη δέρνουνε!… Τς τς τς!!! Καί θέλετε να μας πήτε ότι πήρατε το πτυχίο της Νομικής καί χειραφετηθήκατε; Ώ, μόν Ντιέ!

 

Έκτο:

 

 

Η οικογένεια της Κατίνας της προεδράρας είναι σαν του Νώε: δεν αναφέρεται όνομα μητέρας.

 

Έβδομο:

 

 

Ετούτη εδώ δεν είναι αγγούρι του Χατζηχρήστου, αλλά ξυνολάχανο. (Το οποίο επίσης εσπάρη κι εφύτρωσε.)

 

Όγδοο:

 

 

Ούτ’ εδώ η μαμά. Μπαμπάς καί σύζυγος, αντιθέτως (καί περιέργως – αν κι ετούτην εδώ δεν την ψήφισε κανείς ποτέ καθ’ οιονδήποτε τρόπο, ίσως γι’ αυτό καί μόνον), αναφέρονται. Μπερδεγουέη, η λεγάμενη κακώς έγινε διδάκτωρ της Ιατρικής, διότι έπρεπε να γίνει διδάκτωρ της Κβαντομηχανικής!… μιά που ανέστρεψε τον χρόνο! Πρώτα, γάρ, πήρε το διδακτορικό, καί μετά το πτυχίο! lol!!!

Τώρα, θα μου πείς, καί κάτι ιδιόρρυθμοι χωριάτες, που πρώτα αγόραζαν το καπίστρι καί μετά τη φοράδα, τί διαφορά είχαν από την δόκτωρ ετούτην εδώ; Καμμία απολύτως.

 

Όπως καί νά ‘χει, όμως, επειδή τη θέλω τη ζωούλα μου, δεν θα βάλω κι άλλα τέτοια κεχαριτωμένα (αντι)παραδείγματα. Ήδη αισθάνομαι κάτι ενοχλητικές ξυνίλες στο στομάχι, καί δεν είναι απ’ το φαΐ. Μονάχα μή μου κάνει κανείς καμιά κρύα πλάκα καί με βάλει να ιδώ ακόμη πεντέξη τέτοια, διότι δεν θ’ αντέξω. Θα γράψω τη διαθήκη μου, καί θα σας ειδοποιήσω να μου φέρετε ένα κουτί λουκούμια, ν’ αυτοκτονήσω! lol!!!

Μόνο μία παραίνεση στους Πανέλληνες, μπάς καί ξυπνήσουμε επιτέλους:

Πάντα να ζητάτε τα στοιχεία της μητέρας, καθώς καί τη ληξιαρχική πράξη βαπτίσεως· αυτήν, που την υπογράφει ο παπάς. Το «βαφτιστόχαρτο», δηλαδή.

Είπαμε, ουδόλως μας νοιάζει τί πιστεύει ο καθένας. (Άσε που τρέμω μην ακουστεί η λέξη «θρησκεία», καί μας περιλάβει ο Παλαιός! Ούτε ψύλλος στον κόρφο μας, μετά! Γι’ αυτό καί ψιλοκάνω την πάπια σε τέτοια θέματα, καί δεν το χοντραίνω! Καρα-lol!!!) Αλλά, αν έχουμε να κάνουμε με «έθνη του Ισλάμ»καί τέτοιες ιστορίες, σηκώνουμε κατευθείαν απαγορευτικό. Ο συγκεκριμένος υποψήφιος / η συγκεκριμένη υποψήφιος που δεν διαθέτει βαφτιστόχαρτο, πάει στα σκουπίδια αβλεπί.

Τώρα, θα μου πείς, κι άμα ένα ενήλικο άτομο, υποψήφιο γιά πολιτικό αξίωμα, αλλάξει θρησκεία, τί γίνεται; Τίποτε, απλά να προσκομίσει υπεύθυνη δήλωση υπογεγραμμένη κι επικυρωμένη. Να ξέρουμε με τί έχουμε να κάνουμε.

«- Κι έχεις δικαίωμα, ρέ Εργοδότη, να ρωτάς τέτοια πράγματα;»

 

ΑΠΟΛΥΤΟ!

 

Όπως κι ο κάθε πολίτης, άλλως τε.

Κι αφήστε τα παραμύθια περί «προσωπικών δεδομένων». Τα δημόσια πρόσωπα ΔΕΝ έχουν ιδιωτική ζωή!… Κι άμα τους αρέσει! Αλλοιώς, να κάτσουν σπίτι τους.

Δημόσιο πρόσωπο δεν είναι ο διαχειριστής της πολυκατοικίας (που κρυφοπηδάει τη ζωντοχήρα του δευτέρου ορόφου), ώστε να μην έχουμε δικαίωμα να τον σχολιάζουμε στα προσωπικά του θέματα – κι άμα το πράξουμε, να φάμε μήνυση. Δημόσιο πρόσωπο σημαίνει «γυναίκα του Καίσαρος».

Το καταλάβατε;… κι εσείς, καί τα δημόσια πρόσωπα;

 

Βλέπετε, εγώ δεν έπρηξα κανενός το κεφάλι (το πάνω), γιά να με ψηφίσει …να του γίνω αφεντικό. Άλλοι (κι άλλες) πρήξανε το δικό μου.

Στο κάτω-κάτω, τίποτε σ’ αυτή τη ζωή δεν είναι τζάμπα. Δίνεις, παίρνεις. Δεν δίνεις, παίρνεις το μακρύτερον.

 

Τώρα να ξεκινήσει ο Γ’ ΠΠ! ΤΩΡΑ!!!!!

74 Σχόλια

ελαττωματική νοητική «όραση», όταν συμβαίνει σχετικά σπάνια, είναι κάτι το δυσάρεστο· έστω, απλώς καί μόνον επειδή σου τσαλακώνει τον εγωϊσμό, όταν αισθάνεσαι πως πιάστηκες μπόσικος. Αλλά καταστροφική, όταν συμβαίνει συχνά.

Είναι αυτό, που έχω πεί πολλές φορές, ότι (επίσης αρκετές φορές) προσωπικά δεν βλέπω πράγματα -ας πούμε- προφανή, πράγματα που τα έχω μπροστά μου· καί χτυπιέμαι εκ των υστέρων, που δεν τα είδα, ενώι θά ‘πρεπε. (Φυσικά, ένας λόγος που αγανακτώ, είναι ότι -μή βλέποντας τα προφανή- δεν τιμάω τη νοημοσύνη μου.)

Ωστόσο, προσωπικώς έχω αρκετά ελαφρυντικά, γιά όταν διαπράττω τέτοιες γκάφες:

  • Δεν ασχολούμαι συνεχώς με φλέγοντα θέματα· καί δή, επί επαγγελματικής βάσεως – να βγάζω μισθό, δηλαδή, από τέτοια ενασχόληση (ως “αναλυτής”, φέρ’ ειπείν).
  • Δεν κατέχω θέση εξουσίας.
  • Δεν επηρεάζω πολλούς… κι αυτοί, τούς οποίους επηρεάζω (αν καί όταν…), επίσης δεν κατέχουν θέσεις εξουσίας.
  • Καί τέλος, καί το κυριώτερον, ότι παγκοσμίως υπάρχουν χειρότεροι νοητικοί “μύωπες” από μένα – καί δή, ευρισκόμενοι σε θέσεις εξουσίας καί επηρεασμού.

Κάθομαι, λοιπόν, καί διαβάζω (κι ευτυχώς, που διαβάζω γρήγορα – καθ’ ό δεν διαθέτω χρόνο γιά σκότωμα) διάφορες γεωπολιτικές καί γεωστρατηγικές αναλύσεις ανά τα ιντερνέτια, ιδίως γιά τα Ελληνο-Τουρκικά, καί κουνάω το κεφάλι μου! Μά, καλά· τόοοση τύφλωση πιά κυκλοφορεί ανά τους διαφόρους γραφιάδες;

Τέλος πάντων, οφείλω να εξηγήσω – καί θα το κάνω.

 

α. Εισαγωγή

Οι τυπικές αναλύσεις του είδους, είναι του τύπου:

  • “Πού το πάει» ο Άλφα, ο Βήτα, ο Γάμμα… δηλαδή, τί πάει να πετύχει ο Ερντογάν, ο Τράμπ, ο Πούτιν, οι λοιποί.
  • Πρός τί η τάδε συμμαχία κι η τάδε συμφωνία.
  • Τί (μπορεί να) σημαίνει η τάδε δήλωση του τάδε ανωτάτου αξιωματούχου του δείνα κράτους.

Κτλ παρόμοια.

Ταυτόχρονα, ως αλατοπίπερο πέφτουν στο (πραγματικό, ή ηλεκτρονικό) χαρτί διάφορες νομικές γνώσεις επί του Διεθνούς Δικαίου (του ποιού, είπαμε;  🙂  ), συνήθως βιαστικά αλιευθείσες από τη Γουΐκι – κι άλλο τόσο συνήθως εσφαλμένες.

Από στρατιωτικής πλευράς, πάλι, εκεί είναι που δίνουν ρέστα οι λεβεντογραφιάδες μας!!!

“…Εμείς έχουμε τόσα άρματα μάχης ΧΥΖ-35 με το βελτιωμένο κίτ σκοπευτικού ραντάρ ABC-15, τοποθετημένα τα μισά στον ‘Έβρο καί τα μισά στα νησιά, αλλά οι Τούρκοι έχουν πεντακόσια άρματα παραπάνω, συμπεριλαμβανομένων των βελτιωμένων XYZ-45 με αντιελικοπτερικά πυραυλάκια!…”,

…γράφουν τα πουλάκια μου, καί τα δίνουν όλα χαρτί καί καλαμάρι προς πάντα ενδιαφερόμενον! (Πολύ μυαλό, λέμε!)

[Συν το ότι αυτά τα “παραπάνω” των Τουρκαλάδων τα διαβάζει η κάθε κυράτσα, καί χέζεται απάνω της: “- Πού θα στείλω το παιδί μου εγώ, να σκοτωθεί;!” – κι άντε σταμάτα της την υστερία αυτηνής της μαλακισμένης, άμα μπορείς!]

Ψίτ, παιδιά, γράψτε καί πόσα βλήματα έχουμε, καί βάλτε καί τους εαυτούς σας μέσα στην αρίθμηση! Lol!!!

 

Όμως, τίιιι δεν βλέπουν όλοι αυτοί; Έ;

Τις προόδους της Τεχνητής Νοημοσύνης στον στρατιωτικό τομέα!!!

 

Σ’ αυτό ακριβώς το θέμα έχουν γκαβωμάρα χειρότερη από τυφλοπόντικα.

 

β. Πού βρίσκεται η Στρατιωτική ΤΝ σήμερα

i. Εισαγωγή

Δυστυχώς, παρά το γεγονός ότι με το Διαδίκτυο μπορείς να ενημερωθείς μέσα σ’ ελάχιστες ώρες γιά θέματα, γιά τα οποία κάποτε έπρεπε να παίρνεις σβάρνα βιβλιοθήκες / βιβλιοπωλεία / πρακτορεία Ξένου Τύπου (καί με έξοδα δικά σου, πολλές φορές – καί να ξέρεις καί ξένες γλώσσες, όχι να βασίζεσαι στο Γκούγκλ Τρανσλέητ), το Διαδίκτυο στους πολλούς έχει επιφέρει παράλυση βασικών εγκεφαλικών λειτουργιών.

Συγκεκριμένα -κι έτσι, προχείρως-, οι πολλοί έχουν χάσει τη φαντασία τους (την απεικαστική ικανότητα μέσα στο μυαλό, δηλαδή), συν την ικανότητα να «ζυγίζουν» καταστάσεις. (Δηλαδή, το να ιεραρχούν μεγέθη κι αναγκαιότητες, ή να παίρνουν γρήγορες σωστές αποφάσεις, κτλ.) Βλέπεις πχ τα πιτσιρίκια του νηπαγωγείου να μήν εξασκούν τη φαντασία τους, όπως τα συνομήλικά τους πρίν από εξήντα χρόνια· διότι, τότε, έλεγε η γιαγιά στο παραμύθι: «- Ήταν ένας γίγαντας!…», καί το πιτσιρίκι έσπαγε το κεφάλι του, να καταλάβει με τί μοιάζει ένας γίγαντας. Σήμερα, όμως, τα μικρά τον γίγαντα τον βλέπουν έτοιμον στα κινούμενα σχέδια καί στους υπολογιστές, καί τον προσπερνούν τελείως αδιάφορα.

Τα ίδια καί χειρότερα οι ενήλικες (κάν επαγγελματίες γραφιάδες, ή καθηγητές πανεπιστημίου εισίν), στους οποίους δείχνεις στα ίσα το τέρας, που πάει να μας φάει όλους, κι αυτοί απαντούν μ’ ένα υπεροπτικό συγκαταβατικό χαμογελάκι, καί την έκφραση: «- Έλα, μωρέ!» Γι’ αυτό ακριβώς κατάντησε η χώρα μας εδώ που κατάντησε, καί μήν απορείτε καθόλου. Από κάτι τέτοιους κολυμπάμε όλοι στα σκατά! Δεν φταίνε, δηλαδή, μονάχα οι κακοί Άγγλοι / Γάλλοι / Πορτογάλοι / Αμερικάνοι / Γερμανοί / σιωνιστές / βάλτε όποιον θέλετε.

Εν πάσει περιπτώσει, προσωπικώς τους ελαμωρέδες τους έχω από μακρού χρόνου τελείως χεσμένους, καί αδιαφορώ πλήρως γιά τη γνώμη τους· δεν ανοίγω διάλογο μαζί τους, όπως δεν ανοίγω διάλογο με τα πιθήκια στον ζωολογικό κήπο. (Δεν τό ‘χασα τόσο πολύ ακόμη, να μιλάω σε μαϊμούδες καί να περιμένω απάντηση.) Όπως αδιαφορώ πλήρως καί γιά την τύχη τους, των ελαμωρέδων· όπως έστρωσε ο καθένας μας, θα κοιμηθεί.

Γιά όλους τους υπόλοιπους μιλάω, γιά όσους συμπατριώτες μου το μυαλό δεν τό ‘χουν απλά γι’ αντίβαρο να μή γέρνουν.

 

Στα πλαίσια αυτά που περιγράψαμε, η συντριπτική πλειονότητα των «αναλυτών» (καί τα λοιπά) μπορεί μέν να έχει ακουστά τα περί Στρατιωτικής Τεχνητής Νοημοσύνης (ΣΤΝ εφεξής), αλλά τη θεωρεί κάτι έξω καί μακρυά από ‘δώ, κάτι που βρίσκεται μονάχα στο μέλλον, κάτι σαν ιδιότυπο Μικυμάους ή κομπιουτερίστικο παιχνίδι, κάτι που αποτελεί θέμα μερικών βαρεμένων μελλοντολόγων, καί ενδεχομένως ευφαντάστων σεναριογράφων του Χόλλυγουντ. (Βλέπε χαρακτηριστικά την τριλογία «Τερμινέητορ».) Άντε, καί μερικών φοιτητών Πληροφορικής, που την ψάχνουν με πειράματα.

ΤΟΝ ΚΑΚΟ ΤΟΥΣ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ, όλων αυτών των ηλιθίων – έχω να πω.

Απλά βάλτε τη φράση «military robots» στο Γιουτιούμπ, καί τα λέμε. Η Στρατιωτική ΤΝ ΔΕΝ βρίσκεται στο μέλλον. Ήδη έχει παρελθόν πάνω από δεκαετία, να μή σου πω εικοσαετία (καί παραπάνω).

Σειρά μας, όμως, ν’ αναλύσουμε (κάπως σύντομα, βέβαια) τα σχετικά.

 

ii.Βασικά επιτεύγματα της ΤΝ

Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές (αλλά καί τα δίκτυά τους) εξ αρχής ήσαν ΠΟΛΥ γρηγορότεροι καί ΠΟΛΥ ακριβέστεροι από κάθε άνθρωπο στους υπολογισμούς. Γι’ αυτό φτιαχτήκανε, άλλως τε! Να κάνουν αυτές τις υπολογιστικές δουλειές (που δεν μπορούσαμε, ή βαρυόμασταν να κάνουμε εμείς), καί δή χωρίς να κουράζονται.

[Θα με ρωτήσεις τώρα… Τί μας τα λες αυτά, ρέ Εργοδότη; τα ξέρουμε!

Ναί, αλλά το θέμα είναι να περάσουν σ’ επίπεδο συνείδησης, όχι να προσπερνιένται μ’ ένα χασμουρητό, επειδή δήθεν «είναι αυτονόητα» στην εποχή μας… καί ν’ αρχίσουν μερικοί-μερικοί να τρέμουν με τη συνειδητοποίηση αυτή, διότι καθόλου δεν πρόκειται γιά κάτι ανώδυνο· ούτε πρόκειται απλά γιά λήμματα στη Γουϊκιπήντια. Γι’ αυτό τα λέω.]

Ωστόσο, αν ήταν ν’ αποκτήσουν αυτονομία οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, δηλαδή να τους βάλουμε απάνω σ’ ένα ανθρωποειδές / ρομπότ καί να τους αφήσουμε αμολητούς, τότε τους έλειπαν τα εξής τινά (που τά ‘χε ο άνθρωπος, αλλά όχι αυτοί) :

  • Η ικανότητα εκμαθήσεως καί λήψεως αποφάσεων.
  • Η στερεοσκοπική όραση (συν την ικανότητα διακρίσεως σχημάτων / προσώπων / χειρογράφων γραμμάτων) καί η στερεοσκοπική ακοή. (Κι άλλες αισθήσεις, αν θες – πχ η αφή.)
  • Η ικανότητα μετακινήσεως επάνω σε οποιαδήποτε επιφάνεια. (Βλέπε πόδια ανθρώπου – συν χέρια, γι’ αναρριχήσεις σε βράχια.)

Όμως, αυτές οι ικανότητες έχουν ΗΔΗ αποκτηθεί από τα ρομπότς! Κι όχι μόνον… Στο οπτικό καί στο ακουστικό φάσμα τα ρομποτάκια βλέπουν κι ακούν πέρα απ’ τα όρια των ανθρώπων. Άσε που καταλαβαίνουν καί την ανθρώπινη ομιλία!… πράγμα που γνωρίζετε ήδη όσοι από σας χρησιμοποιείτε την φωνητική υπαγόρευση της Γκούγκλ.

[Κι όχι, άσχετοι σαχλαμάρες μου, δεν έγινε πρίν μερικά χρόνια αυτό. Η ηχητική ανάλυση σε «φωνήματα» τουλάχιστον των Ευρωπαϊκών γλωσσών τελείωσε το 1991 – καί δή, με χρηματοδότηση της «Ε»Ε. Απλά, χρειάστηκε να έρθουν οι 64-μπιτοι προσέσσορες, ώστε να καταλαβαίνει προφορικώς εκφερόμενα Ελληνικά το κομπιούτερ, διότι η Ελληνική έχει πάνω από 1500 φωνήματα. Η σαφώς απλούστερη Αγγλική έχει καμιά 80αριά, γι’ αυτό καί τα προγράμματα «ακοής» της Αγγλικής βγήκαν αμέσως στο εμπόριο, τον καιρό που υπήρχαν μονάχα 32-μπιτοι προσέσσορες.]

Το δέ βάδισμα των ρομπότ πλέον είναι εφάμιλλο του ανθρώπινου… κι όχι μονάχα το βάδισμα. Το τρέξιμο, το στρίψιμο… Στην Ιαπωνία, έχουν στήσει ολόκληρο Μουντιάλ ποδοσφαίρου με ρομποτάκια, εδώ καί αρκετά χρόνια – αν σας λέει κάτι αυτό!

 

Η εκμάθηση καί λήψη αποφάσεων στα ρομπότ, τώρα, είναι μεν θέμα του αρχικού προγραμματισμού, αλλά μετά την «απομάκρυνση εκ του ταμείου» είναι θέμα καθαρά του ρομπότ – μέχρι όσο αντέχει η χωρητικότητα της κομπιουτερικής μνήμης του. (Πάντως, αν νομίζετε ότι οι παρεχόμενες από μνημοστοιχεία δυνατότητες είναι μικρές, αλλάξτε πλευρό τώρα που κοιμάστε, να μην πιαστήτε.) Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι ένα ΤΡΟΜΕΡΟ όν, με δείκτη νοημοσύνης αριθμητικής καί κινησιο-χωροαισθητικής ικανότητας πάνω από 2000, που μπορεί ν’ αποφασίζει μόνο του, να κινείται πιό γρήγορα απ’ τον άνθρωπο, καί να προλαβαίνει τον άνθρωπο στα πάντα. Καί με δύναμη ίση με γερανό γιά κοντέηνερς.

Κι άμα πολλά τέτοια -καί δή, αυτόβουλα- όντα ενωθούν σε δίκτυο… δεν συνεχίζω.

Δεν λέω άλλα· σας αφήνω να το κατανοήσετε αυτό, ενόσωι θα προχωράμε παρακάτω.

 

Αυτά, λοιπόν, τα έχει κάθε είδους ρομπότ (ή κομπιουτερικός μηχανισμός, πχ κατασκοπευτικοί δορυφόροι). Σας ζητάω, όμως, να σκεφθήτε ακόμη μία φορά το τί θα γίνει, αν αυτά τα ρομπότ δεν προορίζονται γιά ειρηνικές δουλειές, αλλά έχουν στρατιωτική αποστολή να σκοτώνουν τον εχθρό!!!

Σημειώστε, τώρα, ότι επειδή στα επόμενα θα καταπιαστώ με τις ΕΔ, δεν θέλω να θίξω κανέναν· μακρυά από μένα, τόσο ο εξυπνακιαδισμός, όσο καί το φιλοκατήγορον. Το προσωπικό των δικών μας ΕΔ κάνει τη δουλειά που διάλεξε καί που του ανατέθηκε, καί δεν μου πέφτει λόγος να κρίνω. Όμως, θα πω την αλήθεια – κι ας πονάει, κι ας σφάζει.

 

iii-α. Πολεμική Αεροπορία

Ας ξεκινήσουμε από ψηλά!  🙂

Τί να το κάνω, αν έχουμε τους καλύτερους πιλότους στο Νάτο… αν αυτοί έχουν άριστη υγεία, που ελέγχεται συνεχώς με γιατρούς κτλ… αν αντέχουν επιταχύνσεις εννέα τζή (όταν υπό τέτοιες συνθήκες ο οποιοσδήποτε μή-πιλότος θα λιποθυμούσε), κτλ κτλ…

…τη στιγμή που βλέπω σε διάφορα βίντεο όλες αυτές οι ικανότητες (α) να σπαταλιένται σε παλαβά πράγματα, καί (β) ν’ απηχούν καταστάσεις παρωχημένες.

Νά, ας πούμε, ένας δικός μας πιλότος κυνηγάει ένα τούρκικο, φέρνει ανάποδα (κοιλιά απάνω) το αεροπλάνο ο Τούρκος, το φέρνει κι ο δικός μας! Κίνηση τελείως άνευ νοήματος… διότι δεν νομίζω ότι ο οποιοσδήποτε εχθρός απονέμει βραβεία πτητικής δεινότητας, άμα σε δεί να κάνεις κόλπα. lol!!!

Αυτά είναι εφευρήματα των πιλότων των διπλάνων του Α’ ΠΠ, όταν αυτός ήταν ένας τρόπος ο κυνηγούμενος να φεύγει έξω απ’ το σκοπευτικό του διώκτη του, οπότε τί δουλειά έχουν στον 21ο αιώνα;

[Καλά… οκ. Κι άμα του τελειώσουν τα πυραυλάκια του πιλότου μας, του μένει ο πολυβολισμός, οπότε με την τούμπα τα πάνω-κάτω φέρνει τον εχθρό ξανά στο στόχαστρο. ‘Ντάξ’… δε λέω. Όπως, άμα τελειώσουν οι σφαίρες του φαντάρου, έχει την ξιφολόγχη. Αλλά πρόκειται γιά μέσα τελείως χαμηλής δυναμικότητας – καί καλύτερα να μή χρειαστεί κανείς ποτέ τη βοήθειά τους, θά ‘λεγα.]

Εάν, όμως, το αεροπλάνο μας είχε καμιά τριανταριά αισθητήρες γύρω-γύρω (με τεχνητή νοημοσύνη πίσω τους), που αυτόματα θα παίρναν χαμπάρι τον Μεμέτη (απ’ όποια γωνία καί να προσέγγιζε) καί θ’ αμολούσαν ζβίουουουϊ!!!!! ένα πυραυλάκι, καθοδηγούμενο από ένα κομπιουτεράκι τεχνητής νοημοσύνης, θα σού ‘λεγα εγώ αν θα χρειαζόταν τούμπες στον αέρα!

Ακόμη καλύτερα, θα μπορούσαμε (μαζί με την τοποθέτηση αισθητήρων) να βγάλουμε τελείως τον πιλότο απ’ το γηραλέο F-16, καί να τιγκάρουμε την καμπίνα με ηλεκτρονικά. (Άντε, καί γιά να μή μας πάρουν χαμπάρι τα Μεμέτια -τουλάχιστον τον πρώτο καιρό-, ενδεχομένως να βάζαμε ένα τσίγκινο ομοίωμα πιλότου.) Εκεί, όχι μόνο 9 τζή θ’ άντεχε το F-16 γιά ελιγμούς, αλλά πάνω από 15 – μέχρι να του φύγουν τα περτσίνια!

Λέτε ο οποιοσδήποτε πιλότος να τα κατάφερνε καλύτερα;

[Παρένθεση: δίνω χύμα ιδέες, αλλά ταυτόχρονα χαμογελάω πονηρά, διότι δεν υφίσταται ουδείς λόγος ανησυχίας! Κανείς -κατά Μ. Ασία μεριά- δεν θα προλάβει να τις υλοποιήσει, οι δέ λοιποί… ήδη τις έχουν σκεφτεί κι αυτοί! Δεν πρωτοτυπώ.]

 

Με την ευκαιρία, δυό λογάκια γιά τα περίφημα / διαβόητα (όπως το πάρει κανείς) F-35… Παρά τα ελαττώματά τους (θυμίζουν το παμπάλαιο αστείο, που λέει ότι η καμήλα είναι άλογο, που το σχεδίασε επιτροπή! – κι άμα στην επιτροπή σχεδιασμού συμμετείχε κι η τουρκίτσα, κλάφ’ τα! lol!!!), επιχειρούν, λέει, σε αποστάσεις τρομερές (αρκεί νά ‘χεις διαθέσιμους τους πυραύλους xyz-100, κτλ κτλ), καί διάφορα τέτοια. Οπότε, σηκώνονται, καλύπτουν μιά μεγάλη απόσταση, κι αμολάνε πυραύλους σε άλλη τόση.

Λοιπόν, οι αναλυταράδες μας κάνουν κουβέντες επί κουβεντών, αλλά δεν καταλαβαίνουν ένα πράγμα: ότι η σχεδίαση του συγκεκριμένου αεροπλάνου απηχεί στρατηγικά δόγματα του Β’ ΠΠ. Συγκεκριμένα, το F-35 είναι γιά επιτήρηση του Ατλαντικού, οπότε σηκώνεται ξέρω ‘γώ απ’ την Καλιφόρνια (τρείς ωριαίες άτρακτοι πίσω) καί πετάει τα πυραυλάκια του σε άλλες τρείς ωριαίες ατράκτους μπροστά, απ’ τη Τζιού Γιάρκ μέχρι την αγγλίτσα (σε γεωγραφικό πλάτος 40 μοίρες καί πάνω – βόρειο). Κι επειδή αποκλείεται να επιτεθεί στις ηπαπάρα η Δανία, ή η Σουηδία, τότε μιλάμε καθαρά γιά επιτήρηση της εξόδου του Ρωσσικού ΠΝ στον Ατλαντικό.

 

[Ορίστε καί τζάμπα ιδέα, προσφορά στ’ Αμερικανάκια, να μη με λέτε φανατισμένον αντιαμερικανό lol!!! : άμα θέλουν οι ηπαπαραίοι να επιτηρήσουν καί τον Ειρηνικό -εν όψει συγκρούσεως με την Κίνα-, πρέπει να φτιάξουν διπλάσιο σε διαστάσεις αεροπλάνο, γιά να σηκώνει μεγαλύτερα πυραυλάκια· κι αυτά θα είναι μεγαλύτερα, διότι θ’ απαιτούν περισσότερο καύσιμο, γιά να φτάνουν πιό μακρυά. Ο Ειρηνικός είναι σχεδόν τριπλάσιος του Ατλαντικού.

Πάλι δόγμα του Β’ ΠΠ – ναυμαχία του Μιντγουέη να ‘ούμ’, καί τα τοιαύτα. Όπου τ’ αεροπλανοφόρα των ηπαπαραίων έφταναν -το 1942- μέχρι τα μισά της απόστασης Χαβάη-Ιαπωνία, καί μετά αναλάμβαναν τα ελαφρά βομβαρδιστικά αεροπλάνα… που προσγειωνόντουσαν στα βουνά της Κίνας, ελλείψει καυσίμων επιστροφής!!! Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν εύκολα…

Βέβαια, μιλάμε γιά πυραύλους εκτοξευόμενους από αεροπλάνα, ως τακτικά όπλα. Δεν μιλάμε γιά τα στρατηγικά τοιαύτα.]

 

Υπ’ αυτά τα δεδομένα, εμείς τί να το κάνουμε το F-35; να το σηκώσουμε να κόβει βόλτες πάνω απ’ τη Λάρισα, γιά να βαρέσει την αεροπορική βάση του Μπαλικεσίρ; (Παλαίκαστρον, ή Παλαιόκαστρον – το πάλαι ποτέ, πρό σημερινής τουρκίτσας. Ομάδα στη Γ’ Εθνική της τουρκίτσας, συν αεροπορική βάση.) Δεν χρειάζεται! Τελείως άνευ νοήματος. Είναι σα να σηκώνουμε χαρταετό. Αντίθετα, πετάω έναν πύραυλο πολλαπλών κεφαλών με κομπιούτερ τεχνητής νοημοσύνης, καί καθαρίζω.

Είδατε, οι Ρώσσοι, που εκτόξευσαν πρό ολίγων ετών πυραύλους από τον πολεμικό στόλο της Κασπίας; αυτοί ταξίδεψαν σαν κύριοι από αεροδιάδρομο μέσωι Ιράν, έστριψαν, ξανάστριψαν, καί στο τέλος κατέβηκαν πεσκέσι στ’ άπλυτα κεφάλια των τζιχαντιών, με ακρίβεια χιλιοστού!

 

Όπως ήδη θα καταλάβατε, όσον αφορά τα αεροπορικά μέσα, η τεχνητή νοημοσύνη είναι θέμα χρόνου ν’ αντικαταστήσει τελείως τον άνθρωπο. Το δέ μέλλον είναι το κομπιουτερίστικο πυραυλικό δυναμικό, όχι τα αεροπλάνα. Εκτός αν τις (όποιες) ΕΔ τις πιάσουν οι τσιγγουνιές, διότι ο πύραυλος είναι μιάς χρήσεως καί πάπαλα· ενώι το αεροπλάνο (είτε με πιλότο, είτε χωρίς) γυρίζει πίσω καί το επαναχρησιμοποιείς.

Οι σχεδιάσεις, τώρα, πολεμικών αεροσκαφών πέμπτης γενιάς, έκτης γενιάς, …εκατοστής γενιάς, δεν πρέπει να εντυπωσιάζουν κανέναν, όσο συνεχίζουν να περιλαμβάνουν πιλότο. Διότι, απλούστα, συνεχίζουν ν’ απηχούν πολεμικά δόγματα του 1940· άρα, ά-χρη-στες γιά το μέλλον.

 

iii-β. Πολεμικό Ναυτικό

Υποψιάζομαι πως δεν παρακολουθείτε πολύ τα «ψιλά» νέα. Αλλοιώς, θα γνωρίζατε ότι είμαστε πολύ κοντά στα ρομποτικά πλοία μεταφοράς κοντέηνερς. Τα οποία θα διασχίζουν τους ωκεανούς αυτόματα, θα προσεγγίζουν τα λιμάνια αυτόματα, καί θα ξεφορτώνουν τα κοντέηνερς άλλο τόσο αυτόματα. Όσο, δέ, γιά τις τυχόν απαραίτητες επισκευές εν πλώι: ομάδα τεχνικών με ελικόπτερο μεσοπέλαγα, επισκευή της ζημιάς, καί δρόμο πάλι.

Άρα, πάμε γιά κατάργηση του επαγγέλματος του ναυτικού (από μούτσο μέχρι καπετάνιο).

Δεν χρειάζεται να πω περισσότερα, ήδη καταλάβατε. Θ’ αναφέρω μόνο -ως δεύτερο αντεπιχείρημα- την ταχύτητα μιάς φρεγάτας, που σε καλές συνθήκες είναι κάπου 70 km ανά ώρα. Θες ογδόντα; ογδόντα. Τι θα κάνει με τα ογδόντα κμού ανά ώρα η φρεγάτα; θα πάει στο πολεμικό πεδίο καί θα πετάξει πυραύλους, ή θ’ αρχίσει τον εχθρό στις κανονιές. Αυτό θα κάνει.

Οκέϋ, αλλά μήπως έχετε κάποια ιδέα του πόσο τρέχει ένας πύραυλος;

Οπότε, κι εδώ η απάντηση είναι το κομπιουτερίστικο πυραυλικό δυναμικό.

 

Πάντως, εάν θέλουμε ντέ καί καλά νά ‘χουμε καί στόλο, εμένα θα μου άρεσε ένας ρομποτικός στόλος από ένα σμήνος κάπου πέντε χιλιάδων θανατηφόρων πλοιαρίων χαμηλού κόστους (καί με υδροπτέρυγες από κάτω, γιά να σηκώνονται έξω απ’ το νερό καί να πιάνουν άνετα τα 150 κμού ανά ώρα), συνδεδεμένων σε δίκτυο. Κι αν θες, κι άλλα τόσα ρομποτικά υποβρυχιάκια. Πόσες φρεγάτες θα χρειαστεί η τουρκίτσα, γιά να τα κάνει ζάφτι όλ’ αυτά; Μπορείτε να υπολογίσετε;

Μπορείτε να σκεφθήτε τί θα γίνουν οι φρεγάτες που έχει ήδη, αν είναι να κυνηγάνε 5,000 συν άλλα 5,000 τέτοια θαλασσινά ζουζούνια; Μπλούμμπλούμμπλούμ θα κάνουν! Καί θα πάνε στον βυθό, να κάνουν παρέα στα χταπόδια.

[Όχι τίποτ’ άλλο, αλλά θ’ αποδείξουμε πως δεν χαλάμε τις παραδοσιακές μας σχέσεις με την αγγλίτσα! Τί είπε ο Τσώρτσιλλ; ότι οι Έλληνες δεν πρέπει ποτέ ν’ αφεθούν με πάνω από δέκα πολεμικά πλοία δικά τους; Έ, να μην του χαλάσουμε το χατήρι!… αφού γιά ρομποτάκια δεν είπε τίποτε! lol!!! Χαλάμε καρδιές εμείς γιά κάτι τέτοια;  🙂  ]

 

iii-γ. Ένοπλες Δυνάμεις Ξηράς

Τα ίδια με τα παραπάνω -γιά πλοία κι αεροσκάφη- μπορούμε να πούμε καί γιά τα άρματα μάχης, τα τεθωρακισμένα αυτοκίνητα, κτλ. Δεν χρειάζεται να προσθέσω κάτι.

Πάμε, τώρα, καί στους πεζούς…

Εδώ, πάλι, ένα ρομπότ καθιστά άχρηστον τον οποιονδήποτε άριστα εκπαιδευμένο κομμάντο. (Ακόμη κι ένας εξωσκελετός σε απλό φαντάρο, μπορώ να σου πω. Ένθα «εξωσκελετός» ίσον ένα σιδερικό που το φοράς, καί ακολουθεί επακριβώς τις κινήσεις σου. Αλλά έχει υδραυλικό μηχανισμό, οπότε η δύναμη του χεριού σου γίνεται της τάξεως των τριών χιλιάδων κιλών.)

Τί να το κάνω, αν ο κομμάντο τρέχει πενήντα χιλιόμετρα κάθε μέρα, κάνει διακόσιες πενήντα κάμψεις με παλαμάκια (όπως διάβασα πρόσφατα σ’ ένα άρθρο), ξέρει να χειρίζεται άριστα τριάντα είδη όπλων, κτλ κτλ κτλ; το ρομπότ θα έχει προλάβει κάθε πιθανή του άμυνα καί κάθε πιθανή του κίνηση, καί θα τον έχει κάνει μακαρίτη σε λιγώτερο από ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου! Οπότε, τζάμπα κι ο τόσος ιδρώτας σε τόση εκπαίδευση!

Κι αν νομίζει κανείς πως αυτά όλα είναι κινηματογράφος, σκατά στα μούτρα του – με το συμπάθειο. (Ίσως ένα σκατόλουτρο να τους συνέφερε στην πραγματικότητα, τους αμφισβητίες, αν καί δεν το συνιστώ.)

 

γ. Έχουμε ελπίδα, λοιπόν, ή όχι;

Εάν αντιμετωπίσουμε έναν ρομποτικό στρατό, ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΜΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ. Τελεία καί παύλα. Θα εξοντωθούμε όλοι κι όλες, μέχρις ενός.

Κι αυτό είναι το ρεαλιστικό σενάριο.

Αν, τώρα, εσείς έχετε κάτι άλλο στο μυαλό σας προς αντιμετώπιση ρομποτικού στρατού, που δεν το έχω δεί εγώ, πολύ θα το χαρώ να με αποδείξετε ανοηταίνοντα.

 

δ. Ναί, αλλά γιατί δεν τά ‘δαμε ακόμη όλ’ αυτά;

Διότι:

  • Στην μέν Αμερική είναι θέμα κατασκευαστικών εταιρειών καί λόμπυ τους στη Διοίκηση του κράτους αυτού (Κονγκρέσσο, κτλ). Συν θέμα χρηματοδοτήσεων… πρέπει να βρεθούν λεφτά, καί πρέπει να ταϊστούν όλοι· δηλαδή, όλες οι μεγάλες εταιρείες, που κατασκευάζουν τέτοια πραγματάκια. (Αυτά έχει η δημοκρατία! Τί να κάνουμε; lol!!!)
  • Στη δέ Ρωσσία, απάνω-κάτω παίζουν τα ίδια, μόνο που παίζουν σε μικρότερο βαθμό, καθ’ ό οι σχετικές εταιρείες καί πιό λίγες είναι, καί ημικρατικές (θά ‘λεγα).
  • Στην παραδέ Κίνα, δεν γίνονται τα ίδια – διότι εκεί έχει κράτος καί μόνο κράτος, ειδικά στις στρατιωτικές κατασκευές.

Επίσης, υπάρχουν ακόμη δύο ισχυροί ανασταλτικοί παράγοντες, που καθυστερούν την εμφάνιση των ρομπότ σε σχηματισμούς μάχης:

  • Το να πειστούν οι μεγαλοκαραβανάδες ν’ αλλάξουν νοοτροπία, καί να δεχθούν ότι δεν θα διοικούν πλέον ανθρώπινα στρατεύματα· κι ότι δεν βρισκόμαστε πλέον στα 1940 (με γελοιωδώς χαμηλές ταχύτητες σχεδιασμού μάχης, αποφάσεων, διαταγών, μετακινήσεων στρατευμάτων, κτλ). Πράγμα ούλτρα δύσκολο.
  • Καί το να βρεθεί τρόπος να ενταχθούν ομαλώς τα ρομπότ σε μάχιμες μονάδες με ανθρώπους. (Διότι, ούτε έχουν δοκιμαστεί πουθενά σε πραγματικές συνθήκες μάχης, ούτε θα τα βάλουν μόνα τους στις πρώτες μάχες… μεχρι να πεισθούν οι μεγαλοκαραβανείς ότι δεν αγόρασαν γουρούνι στο σακκί.)

Γι’ αυτό δεν τά ‘δαμε ακόμη τα θανατηφόρα ρομποτάκια υπό την ένδοξον σημαίαν!

 

ε. Πότε, όμως;

Εδώ ακριβώς έχουμε μιά ισχυρή ένδειξη, αν όχι απόδειξη!

Είναι η ρήση του Πούτιν πρό ετών, ότι το εξοπλιστικό πρόγραμμα της Ρωσσίας θα έχει περαιωθεί το 2024.

Κατ’ αρχήν, από κατάσκοπο δεν πρόκειται ποτέ να μάθεις την αλήθεια! Αν, λοιπόν, ο Βαλόντυα μιλάει γιά το 2024, ΗΔΗ έχει έτοιμο ΤΩΡΑ, ΣΗΜΕΡΑ, τουλάχιστον το 90% των νέων όπλων του!

Απ’ την άλλη, τί παναπεί «θα έχει τελειώσει»; τα εξοπλιστικά προγράμματα δεν τελειώνουν ποτέ!!!

Πάρε, ας πούμε, ένα πολεμικό αεροπλάνο, νέο μοντέλο, που πρωτοβγαίνει φέτος στην παραγωγή: το πιλοτάρει ένας νεαρός ανθυποσμηναγός, φρέσκος απ’ τη σχολή. Σε δέκα χρόνια θα έχει γίνει σμηναγός με τρομερή εμπειρία στο συγκεκριμένο αεροπλάνο, αλλά το ίδιο το αεροπλάνο θα έχει παλιώσει καί θα χρειάζεται λίφτινγκ. Καινούργια ηλεκτρονικά, καινούργιο ραντάρ, καινούργια αντίμετρα… κτλ κτλ. Αυτά λέει η εμπειρία παγκοσμίως.

Άρα, τί μας είπε εμμέσως πλήν σαφώς ο Πούτιν ότι θα έχει τελειώσει το 2024;

Ότι τότε θα έχει τελειώσει η ρομποτοποίηση με ΣΤΝ όσων στρατιωτικών μονάδων χρειάζονται, γιά να τα βγάλει πέρα με ηπαπαραίους καί Κινέζους. Ταυτόχρονα, οι άλλοι δυό μπορεί να κατάπιαν τ’ αμίλητο νερό γιά το θέμα, αλλά κάπου εκεί βρίσκονται κι αυτοί, καί κάπου στον ίδιο χρονικό ορίζοντα θά ‘χουν ξεμπερδέψει.

Δεν με τιμάει ως νοήμον όν, μου πήρε χρόνια να το πάρω χαμπάρι, αλλ’ αυτό είναι – καί τίποτ’ άλλο.

 

στ. Τί πρέπει να κάνουμε;

Δεν πρέπει με τίποτε ν’ αφήσουμε να κυλήσει ο χρόνος, ώστε να φτάσουμε σε εποχή, που θα τεθούμε αντιμέτωποι ρομποτικών μονάδων μάχης… ή ρομποτικών κατσαπλιάδων. Αν γίνει αυτό, απλά τον ήπιαμε!

Όθεν, πρέπει να κάνουμε τα πάντα, ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΕΣ,

γιά ν’ αρχίσουν τα «επερχόμενα» / προφητευόμενα πολεμικά γεγονότα ΤΩΡΑ!!!

Αύριο το πρωῒ, εί δυνατόν.

 

Στο κάτω-κάτω, αν ισχύει το 2024, διαθέτουμε λιγώτερο από τρισήμιση χρόνια, γιά να δούμε τί θα κάνουμε. (Καί ποιός θα δεί; καί με τί μυαλά; με το «- Έλα, μωρέ!»; )

Ταυτόχρονα, μην ξεχνάτε ότι διατελούμε υπό καθεστώς αργού θανάτου ή/καί μετατροπής μας σέ ζόμπυ. Τί θέλετε, λοιπόν; ν’ αφήσουμε να κυλήσει ο χρόνος, ώστε να φάμε στη μάπα τους πωλητικούς γι’ ακόμη μερικά χρονάκια; Θέλετε να φτάσετε στο σημείο να σας πλακώσει ο Τσιόδρας με (δηλητηριώδεις) ενέσεις στον κώλο «γιά το καλό σας»; αυτό θέλετε;

Να με συμπαθάτε, εγώ όχι. Εγώ ΔΕΝ τα θέλω αυτά.

 

Οπότε, αναγνώστη μου, αν πιστεύεις κάπου, ρίξε προσευχές να ξεσπάσει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ η σπίθα στην αποθήκη με το μπαρούτι! Ο αστάθμητος παράγων, παναπεί – διότι όλοι οι διαχρονικώς ένοχοι, οι επιθυμούντες σφόδρα τον Γ’ ΠΠ (γιά να καθορίσουν ποιός θα κάνει κουμάντο στο υπόλοιπο του 21ου αιώνα), το παίζουν …φιλειρηνικές Οσίες Μαρίες!

ΤΩΡΑ, που ως άνθρωποι αντιμετωπίζοντες ανθρώπους εχθρούς, έχουμε καί υπεροχή, καί ελπίδες να επικρατήσουμε! Τα χαπακωμένα τζιχάντια δεν είναι τίποτε, μπροστά στον θανάσιμο κίνδυνο, που ακούει στο όνομα «ρομπότ ΣΤΝ».

Κι επειδή καλός είν’ ο αγιασμός (όπως έκανε ο Κεφαλλωνίτης, που το κελλάρι του γέμισε ποντίκια), αλλά να πάρουμε καί καμιά γάτα (όπως τον συμβούλευσε ο -επίσης Κεφαλλωνίτης- γείτονάς του), θα επαναλάβω την παλιά μου πρόταση γιά χοντρό χάκεμα των κωλοτραπεζών τους καί των χρηματιστηρίων τους. Αφού έτσι κι αλλοιώς θα προκαλέσουν παγκόσμια πτώχευση, καί δή τη στιγμή που θα τη θέλουν αυτοί (άλλως τε, τό ‘χουν ξανακάνει – μην ξεχνάτε!), γιατί να μην τους πετάξουμε εμείς εκτός ισορροπίας; Επειδή θα χάσουν μερικοί τις καταθέσεις τους; σιγά!

Εμπρός στην επιβίωση του έθνους μας, να πάν να γαμηθούν κι αυτοί, καί τα βιβλιάριά τους.

 

Υγ 1: Αν επιβιώσουμε τώρα, αλλά πάλι αφήσουμε τον χρόνο να κυλήσει, θα φτάσουμε σ’ εποχή νέας Ατλαντίδας… όπου τα μεταλλικά ρομπότ ΣΤΝ θα τα αντικαταστήσουν με σπαρτούς. Τζάμπα κρέας, δηλαδή, μόνο που θα τό ‘χουν φτιάξει με 100% δολοφονικά ένστικτα. Καί το χειρότερο, θά ‘χει τηλεπάθεια. Δεν θα μπορούμε να κρυφτούμε πουθενά! Θα μας βρίσκει τηλεπαθητικώς καί θα μας καθαρίζει. Τόσο απλά. (Έχει ξαναγίνει αυτή η δουλειά, με τα Νεάντερταλ.)

Ενώι οι θερμικές κάμερες καί τα τοιαύτα των ρομπότ ΣΤΝ μπορεί καί να κάνουν καί κανένα λαθάκι.

Σκεφθήτε… ένα άψυχο ανθρωποειδές, αλλά τηλεπαθητικό καί χεροδύναμο, με μέγιστη υπολογιστική κιναισθητική ικανότητα, το οποίο θα παράγεται σε «κλωσσομηχανές» ταχύτητας – από το γονιμοποιημένο ωάριο μέχρι τον ενήλικα θα μεσολαβούν ενδεχομένως δυό-τρείς μέρες. Σκεφθήτε, πάλι, μιά στρατιά από δαύτα να σας κυνηγάει. Φρικτό, καί μόνο να το φέρεις στο νού σου!

Τα ρομπότ σε δίκτυο καλά είναι, αλλά με τόσο μεγάλο δείκτη νοημοσύνης θ’ αποδειχθούν ανεξέλεγκτα. Ενώι μιά στρατιά σπαρτών δεν θα μπορεί να «δικτυώνεται» τόσο καλά, όση τηλεπάθεια κι αν έχει. Οπότε, κάθε παρεκτρεπόμενος σπαρτός στρατιώτης, απλά θα εκτελείται.

 

Υγ 2: Ένα επίσης πολύ σοβαρό θέμα, που ίσως έχει σχέση μ’ αυτά που γράψαμε παραπάνω, ίσως όχι.

Κάπου διάβασα αυτές τις μέρες πως υπογεννητικότητα εμφανίζουμε όχι μόνον εμείς, αλλά καί οι κάτοικοι των δυτικών παραλίων της τουρκίτσας. Καί λιγάκι μικρότερη υπογεννητικότητα, οι κάτοικοι του Πόντου. Δηλαδή, καί στη μία περίπτωση, καί στην άλλη, οι -ισλαμοποιηθέντες- Ελληνογενείς!

Εάν αυτό το φαινόμενο το συναρτήσουμε με το Ελληνικό dna, τότε ενδεχομένως να έχουμε μιά «αλλαγή ταχύτητας» στο συλλογικό ασυνείδητο της σύνολης Ελληνικής Φυλής. Ίσως ο «ανώτερος φυλετικός νούς» αποφάσισε πως η παραμονή ημών των Ελλήνων στη Γή τέλειωσε, οπότε πρέπει να την κάνουμε γι’ αλλού.

Εμένα, βέβαια, καθόλου δεν θα με χάλαγε να βρεθούμε όλοι μαζί οι Έλληνες (ενδεχομένως καί χωρίς υλικά σώματα) κάπου σ’ έναν ήσυχο πλανήτη, καί να ζούμε όπως μας αρέσει, ελεύθεροι καί μακριά από ενοχλητικούς. Αλλά, πάλι, δεν ξέρω· αν όλη η φυλή μας ασυνείδητα αποφάσισε ότι τελειώσαμε εδώ, τότε τα όποια σχεδιά μας γιά το μέλλον πρέπει ν’ αλλάξουν. Με γνώμονα, πλέον, όχι την μαχητική ικανότητα έναντι γνωστών κι αγνώστων εχθρών, αλλά την όσο το δυνατόν ταχύτερη καί ανώδυνη «μετάβαση» – η οποία δεν ξέρω τί μορφής θα είναι, καί προς τα πού θα είναι.

Ίδωμεν.

 

Υγ 3: Όπως καταλαβαίνετε, το σημερινό θέμα είναι ίσως το σοβαρώτερο, απ’ όλα όσα έχω φέρει στο ηλεκτρονικό χαρτί, από την αρχή της υπάρξεως του ιστολογίου. Όθεν, επαναλαμβάνω: ο κάθε ελαμωρές δεν έχει θέση σε κανέναν διάλογο μαζί μου. Έχει την αδειά μου να πάει να πνιγεί.

Σπάστε τις φυλακές σας!

47 Σχόλια

Αφιερωμένο

Σ’ όλες  τις Ελληνίδες  κι όλους τους Έλληνες!

 

ιαβάζοντας τα κείμενα του Παλαιού περί του «Κόσμου-Φυλακή», αρχίζει κάποιος να βλέπει την πραγματικότητα με άλλα μάτια· πλήν όμως, φοβάμαι πως οι περισσότεροι μένουν με την εντύπωση ότι τα όρια της «φυλακής» αυτής είναι κάτι το μακρυνό…

…νά, κάπου εκεί στο Σύμπαν, όπως βλέπουμε τ’ άστρα τις καλοκαιρινές βραδυές…

…νά, ένα Μάτριξ, που άγνωστο πώς καί πότε δημιουργήθηκε, αλλά -δυστυχώς- μας διαφεντεύει…

…κι ότι δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα γι’ αυτήν.

Πεθαίνουμε, ας πούμε. Που τα γηρατειά κι ο θάνατος είναι όντως ένα είδος φυλακής· αλλά, τί μπορούμε να κάνουμε; (Κι η βρεφική μας ηλικία είναι ένα είδος φυλακής -διότι όλη μέρα είμαστε μέσα στην περπατούρα / ταΐστρα / αλλαξιέρα, με ελευθερία κινήσεων μηδενική, συν το ότι τα κάνουμε απάνω μας-, αλλ’ αυτήν την βλέπουμε …με νοσταλγία!  🙂  )

Στο μεταξύ, εμείς καλά ( ; ) περνάμε, κι αφήνουμε τέτοια προβλήματα γιά τις επόμενες γενιές να τα επιλύσουν… αφού η «φυλακή» είναι κάτι πέρα, μακρυά, σχεδόν μεταφυσικό.

Όμως, ουδέν αναληθέστερον τούτου!

Η φυλακή αυτή, είτε είναι μεταφυσική καί τα κεντρικά της γραφεία βρίσκονται μακρυά μας, είτε είναι πολυεπίπεδη (σαν τις μπάμπουσκες), έχει κι ένα πρακτικό, καθημερινό επίπεδο. Το οποίο όντως είναι φυλακή, κι όντως είναι επώδυνο – αν έχει κάποιος έστω καί στοιχειώδη ψυχική ευαισθησία, καί το καταλαβαίνει. (Αν είναι γομάρι, καί νομίζει ότι δεν είναι φυλακισμένος, αλλά δεσμοφύλακας, το πράγμα αλλάζει.)

Δώστε βάση!

 

Όσοι είμαστε (σαφώς) πάνω από σαράντα, ζήσαμε εποχές, όπου υπήρχε ασφυκτικός κοινωνικός έλεγχος γιά το κάθε τί. Τί φορούσες, πώς μιλούσες, με ποιούς (ιδίως με ποιές) έκανες παρέα… γιά τα πάντα· καί δή, από άτομα, που ουσιαστικά δεν νοιαζόντουσαν αν ζούσες, ή πέθανες. Οι δέ συγγενείς, ακόμη χειρότεροι· σ’ αυτούς, έμπαινε κι η ζήλεια γιατί εσύ (ή το παιδί σου), κι όχι αυτός (ή το παιδί του).

Ιδού η μία μορφή της φυλακής, πώς ήταν!

Αργότερα, τα πράγματα χαλάρωσαν, καί κάπως άρχισε όλος αυτός ο κόσμος ν’ ανασαίνει. Πήρε δάνεια ν’ αγοράσει σπίτι, κι ο καθένας αγόρασε ένα αυτοκινητάκι να πηγαίνει εκδρομές καί μπάνια.

Έλα, όμως, που η φυλακή άλλαξε μορφή!… Κι από τις φαρμακόγλωσσες της γειτονιάς που στάζανε κακία, πέρασε σε οικονομικά όρια! Βρέθηκε, λοιπόν, κάποιος «άρχων», που είπε ότι η τιμή της βενζίνης θα μείνει ελεύθερη, γιά να την μειώσει ο ανταγωνισμός της αγοράς!… με αποτέλεσμα, το επόμενο πρωϊνό η τιμή της βενζίνης να τριπλασιαστεί!!! (Αποδεικνύοντας έτσι, ότι, ακόμη κι αν είναι κανείς προφέσσωρ σε κάτι «Λάντον Σκούλ», ουδόλως αποκλείει το να είναι -εκτός από παλιάνθρωπος, καί- μαλάκας καί ημιμαθής. Διότι εκεί, στα «Λάντον Σκούλ» δεν γνωρίζουν τη λέξη «ολιγοπώλιο». Ούτε την έκφραση «συνεννόηση μαφιόζων».)

Οπότε, άντε πήγαινε εκδρομές καί μπάνια τώρα με το σαραβαλάκι σου, άμα σου βαστάει!

Όσον αφορά, δέ, τις προγαμιαίες σχέσεις, ναί μέν, έγιναν εύκολες· διότι ελάχιστες γυναίκες πλέον δίσταζαν να κατεβάσουν το βρακί τους, οι δέ κουτσομπόλες γραίες σιγά-σιγά ψοφούσαν καί μας εγκατέλειπαν. Ουδείς, δέ, άκουγε πλέον ηθικολογικές απαγορεύσεις από «προπολεμικούς» θεολόγους. Έλα, όμως, που γιά να έχεις γκόμενα, πρώτα έπρεπε νά ‘χει η τσέπη σου! Οπότε, κανείς δεν σου απαγόρευε στα ίσα -καί ηθικολογικώς πως- ν’ απολαύσεις όσο σέχ τραβούσε η ψυχή σου, αλλά πάλι σου το απαγόρευε η κοινωνία εμμέσως πλήν σαφώς, μέσωι του χρηματικού σου ορίου!!! (Άμα ήθελε η γκόμενα διακοπές στη Μύκονο, «εκεί που πάει ο καλός ο κόσμος», μπορούσες να την πάς; )

Μόνο που τώρα πιά δεν μπορούσες να βρίσεις καί να καταραστείς κανέναν, διότι ο εχθρός ήταν αόρατος!

 

Κρατήστε μέχρι στιγμής τα εξής χαρακτηριστικά της φυλακής:

  • Έχει πρακτικό, καθημερινό επίπεδο.
  • Μπορεί να μεταλλάσσεται μ’ ευκολία, ανάλογα την εποχή.
  • Μπορεί να γίνει αόρατη γιά τους πολλούς· οπότε, απαιτείται κάποια στοιχειώδης εξυπνάδα, γιά να τη διακρίνεις.

Συνεχίζουν, όμως, τα επεισόδια.

Έτερος (ομόφυλος του προηγουμένου) παλιάνθρωπος «άρχων» νομοθέτησε έτσι, ώστε οι ατομικές επιχειρήσεις καί οι προσωπικές εταιρείες να τρώνε παράλογο φόρο, με τη δικαιολογία ότι βγάζουν μαύρα λεφτά, επειδή «δεν κόβουν αποδείξεις»! Μ’ άλλα λόγια, όλοι όσοι είχανε μαγαζιά, ήτανε εκ προοιμίου κλέφτες!!! Κι εκεί που, αν δεν γούσταρες να σέρνεσαι στα πολιτικά γραφεία καί να παρακαλάς τους πωλητικούς γιά μιά θεσούλα καθαριστή τουαλεττών στο Δημόσιο, άνοιγες ένα τυροπιττάδικο κι είχες τη δουλίτσα σου, απαγορεύτηκε κι αυτό! Πάνε οι επιχειρήσεις, πάνε κι οι μεγάλες βιομηχανίες… διότι, λέει, η «Ενωμένη» Ευρώπη βρίσκει πιό φτηνά προϊόντα από την Ελλάδα. Κι αντί να προστατεύει εμάς από τον εκτός «Ε»Ε αθέμιτο διεθνή εμπορικό ανταγωνισμό, προστάτευε τους Κινέζους!

 

Μ’ αυτά καί μ’ αυτά, καί μένοντας μόνο στο οικονομικό κομμάτι, φτάσαμε στο εξανέμισμα των καταθέσεων του (χαζού) κόσμου στα χρηματιστήρια, σε ανεργία πρωτόγνωρη, φορολογία αισχρή (όσων έχουν ακόμη δική τους επιχείρηση), ακρίβεια στα ύψη, καί Μνημόνια! (Μαζί με αυτοκτονίες.) Όμως, έχει καί παρακάτω ο βόθρος!

Λίγο πιό μετά, η φυλακή έκανε ακόμη μία μετάλλαξη: άρχισε πλέον ν’ αφαιρεί καί τον ζωτικό μας χώρο! Εκεί που χαιρόσουνα μιά βόλτα με τη φοιτητοπαρέα σου στα μπαράκια του Στρέφη ξέρω ‘γώ, δεν τολμάς πλέον να κυκλοφορήσεις ούτε στο καρακέντρο της Αθήνας, ούτε κάν σε πολυσύχναστους τουριστικούς χώρους, διότι γέμισε… λάθος, τη γεμίσανε λάθρο καί λοιπούς εγκληματίες.

Ο περιορισμός του ζωτικού μας χώρου προχώρησε κι άλλο, με τις μαλακίες περί κοροϊδοϊού. («- Μείνετε σπίτι!», καί τα ρέστα.) Κι όχι μόνον!… μας λένε κατάμουτρα πως θα μας τον ξαναεπιβάλουν, καί πως η ιατρική μάσκα θα πρέπει πλέον να μας γίνει απαραίτητο αξεσουάρ, λες κι είμαστε αρκούδες με φίμωτρο.

Τέλος, να μην αναφερθώ στον περιορισμό των συνταγματικών ελευθεριών μας (εφαρμογή των νόμων επιλεκτικώς), ή της ασφάλειάς μας (ΕΔ γιά τα πανηγύργια πλέον, καί μπάτσοι -ειδικά Ματατζήδες- σαφώς εχθρικοί απέναντι στον πολίτηεσωτερικός εχθρός κι αυτοί), διότι θα μακρηγορήσουμε. Πάντως, με μιά καί μοναδική κουβέντα:

Ό,τι χαρακτηρίζει τον άνθρωπο (ελευθερία, επικοινωνία με ομοίους του, κτλ), πάει ν’ απαγορευτεί – αν δεν έχει ήδη απαγορευτεί.

 

Κρατήστε ακόμη δύο χαρακτηριστικά της φυλακής:

  • Ότι πάει με την χρονική άνεσή της… της παίρνει χρόνια, γιά να φτάσει στο 100% (γιά να μην την πάρουν χαμπάρι οι κατάδικοι κι αντιδράσουν), αλλά φτάνει κάποτε.
  • Κι ότι την προωθούν συγκεκριμένα άτομα (πωλητικοί κυρίως), που βρίσκουν πρόθυμους να μπούν στη στενή αποδέκτες πάλι συγκεκριμένα άτομα.

Εμείς οι υπόλοιποι, όμως; Τί κάνουμε;

 

Εμείς οι υπόλοιποι…

  • Πρώτον, οφείλουμε να πάρουμε χαμπάρι εδώ καί τώρα το καθημερινό επίπεδο της φυλακής, το εδώ καί τώρα.

Δεν μιλάμε γιά κάτι ονειρικό, μεταφυσικό, φευγαλέο! Ναί, έχει κι αυτή την πλευρά, αλλά αυτή ενδεχομένως δεν παλεύεται. Παλεύεται, όμως, μιά χαρά η καθημερινή πλευρά της φυλακής. Οπότε, αν διακρίνουμε τον εχθρό, ήδη έχουμε ελπίδες να νικήσουμε.

  • Δεύτερον, οφείλουμε ν’ αντιδράσουμε.

Μας στενεύει η φυλακή σε οικονομικά όρια; Έ! Εμείς θα κάνουμε πράγματα, που δεν απαιτούν να μετράμε μέχρι καί τη δεκάρα! Ας πούμε, μιά συγκέντρωση μεταξύ φίλων στο σπίτι του ενός καί μπύρες ρεφενέ, θα σας πέσει πλάκωμα;

Θέλει ν’ απομονονώμαστε; Εμείς θα παίρνουμε τους φίλους μας τηλέφωνο κάθε μέρα! Ειδικά όσους ζούν σε άλλες πόλεις, καί θέλουμε σχεδόν μιά περιουσία να πάμε να τους δούμε! Τηλέφωνο, βάϊμπερ, σκάϋπ, ημέηλς… ό,τι θες, που επικοινωνεί. (Ακόμη καί διαδικτυακό σέχ θα κάνουμε με τις τηλεδιασκέψεις! Άμ, πώς;! lol!!!)

Θέλει να προσκυνάμε πωλητικούς; Εμείς θα τους γράψουμε κανονικώτατα. (Κι αυτοί το ίδιο κάνουν μ’ εμάς, οπότε μήν έχετε τύψεις.)

Θέλει ν’ ακολουθούμε συγκεκριμένες ιδέες, που τις διαδίδουν διάφορες βίζιτες («εκφωνήτριες», ντέ!  🙂  ) στα βοθροκάναλα; Εμείς θα πάμε κόντρα, ακόμη κι αν έχουν δίκιο!

Θέλει να γίνουμε ένα κοπάδι μασκοφόρα πρόβατα; Νομίζω πως ακόμη μπορούμε να διαλέξουμε τις παρέες μας… οπότε τα μασκοφόρα πρόβατα να πάνε να γαμηθούν. Έτσι κι αλλοιώς, με το που θα ξεσπάσουν τα «επερχόμενα», τα μασκοφόρα πρόβατα θα σφαγούν πρώτα-πρώτα. Άλλως τε, πάντα κοινωνικά βαρίδια ήτανε. Τί μας νοιάζει η τύχη τους; Εγώ γιά τους Έλληνες καί τις Ελληνίδες μιλάω.

 

Είδαμε, λοιπόν, πως ο -κατά Παλαιόν- «Κόσμος-Φυλακή» κάθε άλλο, παρά αφηρημένη έννοια (ήταν κι) είναι. Γιά να φτάσουμε, όμως, στο Επέκεινα, πρέπει πρώτα να δώσουμε τη μάχη μας στο καθημερινό εδώ. Έτσι πάει· σ’γά-σ’γά. Δεν πας από το νηπιαγωγείο κατ’ ευθείαν στα μεταπτυχιακά.

Λοιπόν, αγαπήστε κάθε ειλικρινή συν-Έλληνα καί κάθε ειλικρινή συν-Ελληνίδα, επικοινωνήστε, μην ξεχνάτε φιλίες καί σχέσεις αγαπημένες, βοηθάτε χρηματικώς (όσο μπορείτε)… κι αναμείνατε τη μέρα της λευτεριάς, μετά τα «επερχόμενα».

ΔΕΝ θα τους περάσει, των κερατάδων!

Η ελευθερία είναι το πρώτο (καί ίσως το μέγιστο) δώρο του Θεού στον άνθρωπο· ποιοί είν’ αυτοί, που θέλουν να μας τη στερήσουν;

 

Υγ: Ξέρω τί τραβάτε, γι’ αυτό καί σας αφιέρωσα το σημερινό κείμενο. Ο καθένας μας (κι εγώ μέσα) έχει τα τρομερά προβλήματά του… από Εφορίες μέχρι αφραγκίες· από επαφές με ανθρώπους, που καλύτερα να μήν υπήρχαν, μέχρι αγάπες αδύνατον να προσεγγιστούν, καθ’ ό ζούν μακρυά κι ο δρόμος κλειστός. Από υποχρεώσεις, μέχρι έλλειψη κατανόησης καί βοήθειας από τους γύρω.

Μη μένετε μονάχα στη διαπίστωση ότι η φυλακή υπάρχει στην καθημερινότητά μας. Μην αναρωτιέστε ξανά καί ξανά πώς σκατά καταντήσαμε έτσι. (Αρκεί μία φορά· κι άμα δεν βρίσκετε απάντηση αμέσως, αφήστε το. Δεν έχουμε χρόνο γιά πέταμα.)

Ανατινάξτε τη φυλακή σας! Ή, απλά, κάντε κάτι, ν’ αποδράσετε απ’ αυτήν.

Έστω, προσπαθήστε το.

Σας εύχομαι να είστε όλοι κι όλες καλά!

 

Ελληνο-Τουρκική συνομοσπονδία; ΌΧΙ, ευχαριστώ!

18 Σχόλια

Αφιερώνεται σ’ όλους τους πραγματικούς Έλληνες πατριώτες

που ακούν «Τουρκία» καί ξερνάνε

 

ίναι απόλυτα σωστό το ότι παίρνεις καλές απαντήσεις, μονάχα όταν κάνεις καλές ερωτήσεις.

Με αφορμή, λοιπόν:

Την εύνοια του Ίωνος Δραγούμη στην ιδέα μιάς Ελληνο-Τουρκικής συνομοσπονδίας…

…συν την αντίστοιχη εύνοια του Ιωάννη Μεταξά…

…συν την αντίστοιχη εύνοια του δικτάτορα Γεωργίου Παπαδοπούλου…

…συν την αντίστοιχη -αν κι όχι ακριβώς- «Τουρκοφιλία» των μεταπολιτευτικών γκουβέρνων…

…κάνουμε την καλή ερώτηση:

Τί διάολο, μέλι έχει αυτή η ιδέα, καί δε λέν’ όλοι αυτοί να ξεκολλήσουν;

Καί καλά· δικαιολογούνται κάπως όσοι είναι καταγωγής από Ιωνία ή Κωνσταντινούπολη, όπως ο απώτερης Φαναριώτικης καταγωγής Μεταξάς. Εκεί, εντάξει, μπορείς να επικαλεστείς συναισθηματικούς λόγους. (Αν καί δεν είναι διόλου επαρκείς, να εξηγήσουν το κόλλημα.) Αλλά οι υπόλοιποι; πχ ο Πελοποννήσιος χωριάτης Παπαδόπουλος, τί σχέση είχε;

 

Ήδη το αναφέραμε: ο Δραγούμης (κι αυτός απώτερης Φαναριώτικης καταγωγής κατά ένα μέρος) υποστήριζε μιά τέτοια συνομοσπονδία, επηρεασμένος τα μάλα από τον μέντορά του στο θέμα, τον Σουλιώτη-Νικολαΐδη. Καί η αιτιολογία ήταν πως ένα τέτοιο δίπολο (Ελλάδας με Τουρκία, δηλαδή) θα έπρεπε να υπάρξει, ώστε ν’ αναχαιτιστεί η κάθοδος των Ρώσσων προς νότον. (Βλέπετε, τώι καιρώι εκείνωι είχε αρχίσει να φουντώνει ο Πανσλαυϊσμός.)

Αυτό, όντως, μας δίνει ένα κλειδί προς την απάντηση που αναζητούμε. Ωστόσο, δεν είναι επαρκές στοιχείο από μόνο του· οπότε, συνεχίζουμε το ψάξιμο.

 

α. Τί -μπορεί να- είναι μιά Ελληνο-Τουρκική συνομοσπονδία;

Μία ένωση των δύο αυτών κρατών σε μία ενιαία κρατική οντότητα· αυτό θα είναι πρωταρχικώς.

Βέβαια, αμέσως προκύπτουν προβλήματα, από τα πιό απλά (πχ πού θα βρίσκεται η πρωτεύουσα), μέχρι τα σύνθετα καί δύσκολα (πχ ποιός θα κάνει ουσιαστικώς κουμάντο). Ή κι ενδιάμεσα, πχ τί ρόλο θα έχει ο καθένας.

Στο τελευταίο ερώτημα, κανείς δεν απαντάει επί της ουσίας· αλλά, άπαντες οι της δικής μας μεριάς «φιλομόσπονδοι» κολακεύονται με σκέψεις, ότι εμείς θα είμαστε τα κεφάλια καί θα διοικούμε καθήμενοι σε πολυθρόνες (διότι το αξίζουμε), κι οι Τούρκοι θα κάνουν τις παρακατιανές δουλειές – πχ φαντάροι. Κούνια που τους κούναγε!… καί δεν εννοώ τους Τούρκους μελλοντικούς φαντάρους.

 

Πες, όμως, ότι όλ’ αυτά τα προβλήματα ξεπερνιούνται. Τί θα γίνει μετά; Αυτό το κράτος, τί ρόλο θα παίζει στην περιοχή, εκτός από τον φελλό στο μπουκάλι των Στενών καί του θαλασσίου διαδρόμου του Αιγαίου (να μην περνάνε οι Ρώσσοι προς Μ. Ανατολή) ;

Χμμμ… αυτό το κράτος-μαϊμού γεωγραφικώς κάθεται επάνω στην λεγόμενη «ενδιάμεση περιοχή», που είναι (σχεδόν) το Άλφα καί το Ωμέγα της Γεωπολιτικής. Κατέχει το «μαγαζί-γωνία», να το πούμε λαϊκά. Άρα, όποιος το κατευθύνει, ελέγχει σχεδόν όλον τον πλανήτη!!!

Κι εδώ, μας δόθηκε το δεύτερο κλειδί προς την απάντηση που ψάχνουμε. Αρχίζουμε να κατανοούμε το ποιανών πραγματικά ο κώλος καίγεται τόσο πολύ γιά τη δημιουργία μιάς τέτοιας παρά φύσιν συνομοσπονδίας. Μην ξεχνάτε, άλλως τε, ότι η Γεωπολιτική -ως έννοια- έσκασε μύτη ακριβώς τον καιρό που Δραγούμης καί Σουλιώτης-Νικολαΐδης συζητούσανε την σκοπιμότητα της Ελληνο-Τουρκικής συνομοσπονδίας! Καί με γνωστόν τον «ευτυχή μπαμπά» του μωρού «Γεωπολιτική», καταλαβαίνουμε άριστα το πώς καί το γιατί!… καταλαβαίνουμε από πού ξεκίνησε αυτή η ιδέα, καί πώς επιβλήθηκε.

Θα τα συζητήσουμε όλ’ αυτά προς το τέλος του παρόντος· αλλά πρίν απ’ αυτό, θα πούμε καναδυό απαραίτητα πραγματάκια.

 

β. «Ελληνοπρεπή» επιχειρήματα υπέρ της συνομοσπονδίας αυτής

…Το εξής ένα: ότι μ’ αυτήν ουσιαστικώς ανασταίνεται το Βυζάντιο, που ήταν Ελληνικό. Άρα, αφού μας ανήκε, θα μας ανήκει καί πάλι, το δικαιούμαστε, «χαμένες πατρίδες», καί τα λοιπά, καί τα λοιπά.

Ταυτόχρονα, εδώ συνυπάρχει το λεγόμενο «Φαναριώτικο όραμα», στο οποίο πίστευαν πολλοί μετά το 1453 (κι όχι μόνον ιερωμένοι του πατριαρχείου), αλλά κι εξακολουθούν να πιστεύουν μέχρι σήμερα: ότι, δηλαδή, ένα τέτοιο κράτος (ή ακόμη κι αυτοκρατορία) ας είναι ό,τι θέλει, ας έχει ό,τι κατοίκους γουστάρει (ενδεχομένως γύφτους, ή διαφόρους τυχοδιώκτες τριτοκοσμικούς καί μή…), αρκεί οι Έλληνες να κάνουν κουμάντο, έστω καί ως μυστικοσύμβουλοι. Διότι την ξέρουν την τέχνη του διοικείν από τα χρόνια του Βυζαντίου. (Ενώι προφανώς οι Τουρκαλάδες δεν σκαμπάζουν από κρατική διοίκηση· δεν έμαθαν τίποτε από το 1453. Ναί, πώς;!)

Όμως…

 

γ. Γιατί ΔΕΝ μπορεί να σταθεί μιά τέτοια συνομοσπονδία

Γιά πολλούς λόγους. Όπως:

 

i. Προσοχή, εύθραυστον!

Ένα πολυφυλετικό καί πολυθρησκευτικό κράτος είναι γίγαντας με πήλινα πόδια. Ανά πάσα στιγμή υπόκειται σε φυγόκεντρες  καί διασπαστικές τάσεις, καί ειδικά άμα του βάλουν μπουρλότο ξένοι πράκτορες. (Βλέπε Ουκρανία καί «Αραβικές Ανοίξεις».) Άρα, ανά πάσα στιγμή είναι εκβιαζόμενο, καί σαφώς ασταθές.

Ως Έλληνες, να το κάνουμε τί, ένα τέτοιο κράτος, λοιπόν; Δεν έχουμε αρκετούς μπελάδες με τούτο ‘δώ; θέλουμε κι άλλους;

[Καί ναί, υπονοώ ακριβώς αυτό που ενστικτωδώς συλλάβατε: η μελλοντική νομοτελειακή επιστροφή των Ελλήνων της Ανατολής στις πατρογονικές τους εστίες σημαίνει αυτομάτως καί απαρεγκλίτως την ολοσχερή εκδίωξη ή καί ΕΞΟΝΤΩΣΗ (αν χρειαστεί) παντός αλλοφύλου. Καί αδιαφορώ πλήρως γιά τις τυχόν αντίθετες «ανθρωπιστικές» γνώμες, όπως ακριβώς κάθε αλλόφυλος -καί προδότης- αδιαφορεί πλήρως γιά την ύπαρξη τη δική μου καί των παιδιών μου.]

Ως αντιπαράδειγμα, θυμηθήτε την κατάντια της πάλαι ποτέ κραταιάς Αυστροουγγαρίας, που μάλιστα μας πήγε κόντρα το 1821!

 

ii. Ανατολική ΡΩΜΑΪΚΗ -όχι Ελληνική- Αυτοκρατορία

Το επίσημο όνομα του Βυζαντίου· το οποίο «Βυζάντιο» το εφηύρε ως όνομα της αυτοκρατορίας αυτής Δυτικός τις ιστορικός, γιά να την μειώσει.

Το Βυζάντιο δεν υπήρξε εξ αρχής Ελληνικό, καθ’ ό συνέχεια της Ρώμης· Ελληνικό άρχισε να γίνεται αιώνες αργότερα εξ ανάγκης, καί τμηματικώς. Εάν επισκεφθήτε το Βυζαντινό Μουσείο στην Αθήνα, θα δήτε κρατικά χειρόγραφα έγγραφα δίγλωσσα (Λατινικά-Ελληνικά), χρονολογούμενα από τον καιρό του Νικηφόρου Φωκά… δηλαδή κάπου το 950 μΧ. (Κι αν θυμάμαι καλά, ύστερα από δεκαετίες που το επισκέφθηκα ως φοιτητής.) Πράγμα που σημαίνει ότι μέχρι τον 10ο αιώνα τα Λατινικά συνέχιζαν να υπάρχουν στο Βυζάντιο κανονικά, κανονικώτατα… – καί γλώσσα ίσον πολιτισμικό περιβάλλον ίσον έδαφος ίσον επικράτεια χώρας. (Γιατί οι πραγματικοί πατριώτες ΔΕΝ θέλαμε ν’ αναγνωριστεί γλώσσα «Μακεντόνσκυ»; από ιδιοτροπία; )

Ναί μέν, τα Λατινικά είναι καθαρή μορφή της Ελληνικής (πχ «est» καί «εστί», κτλ κτλ κτλ), καθ’ ό καί οι δυό γλώσσες είναι δίδυμα παιδιά των Πελασγικών Ελληνικών· αλλά, δυστυχώς, τα Λατινικά συνοδεύονται κι από κάποια «παράσιτα», καθόλου φιλικά. Παρακάτω οι εξηγήσεις.

Κι όχι μόνον δεν υπήρξε Ελληνικό το Βυζάντιο, απεναντίας υπήρξε ΑΝΘελληνικό. Καί στη νοοτροπία (δεν ήθελε να βλέπει Έλληνες ούτε ζωγραφιστούς), αλλά ακόμη καί σ’ αυτήν την θρησκεία· εννοώ την ίδια γιά όλους κρατική θρησκεία, τον ορθόδοξο χριστιανισμό… άσε την αρχαία Ελληνική! Θυμηθήτε πχ την Εικονομαχία, που ήταν ευθεία επίθεση στο Ελληνικό Πνεύμα, που άρχισε δειλά-δειλά να επανέρχεται μετά από αιώνες Ρωμαϊκής Κατοχής… κι όχι επίθεση σε κάποιες λεπτές θρησκευτικές έννοιες (περί του αν ο Θεός είναι πνεύμα κι έχει μορφή, κτλ). Με πληθώρα βαρβάρων να κάνουν επιδρομές κάθε τρείς καί λίγο, σιγά μήν τους μάρανε τους εικονομάχους αυτοκράτορες το θρησκευτικό φιλοσοφείν! Εντολές είχαν οι άνθρωποι από το απόκρυφο ιερατείο τους, που απλώς έσπευσαν να τις εφαρμόσουν επί των κεφαλών των υπηκόων τους.

Αλήθεια, κάτι σημερινοί χαζοβιόληδες, που παραληρούν: «Με όρθιο κεφάλι Βυζάντιο καί πάλι!», ποιό ακριβώς Βυζάντιο γουστάρουν; να μας το πούν, να ρυθμίσουμε τη χρονομηχανή καταλλήλως – να τους διευκολύνουμε, βραδερφέ!

  • Το πρώϊμο, του «Ες έδαφος φέρειν», καί τους -δασκαλεμένους- Γότθους μέσα στην Ελλάδα μπάτε σκύλ’ αλέστε κι αλεστικά μή δίνετε;
  • του δολοφόνου Ιουστινιανού;
  • το Εικονομαχικό;
  • των φελλών διαδόχων του Βασιλείου Β’;
  • του αρχιπροδόταρου σκατόψυχου Μιχαήλ Φελλού;
  • των άλλων φελλών, αυτωνών που μας κουβάλησαν εδώ τους Φράγκους το 1203;
  • των ετέρων ηλιθίων, που μας κουβάλησαν Ενετούς, Γενουάτες, Καταλανούς;
  • των αρχιλαμόγιων τύπου Δημητρίου καί Θωμά Παλαιολόγων, ή Γεννάδιου-Σχολάριου;

Ποιό Βυζάντιο απ’ όλα;

Όλο κι όλο το αξιόλογο Βυζάντιο, με σαφώς κάποια καθαρά Ελληνική χροιά, ήταν τρείς αυτοκράτορες… καί μιά γυναίκα: Νικηφόρος Φωκάς, Ιωάννης Τσιμισκής, Βασίλειος Β’ Βουλγαροκτόνος, καί η εστεμμένη φόνισσα Θεοφανώ – σύζυγος του πρώτου, παλλακίδα (ευγενικά το διατυπώνω) του δευτέρου, καί μητέρα του τρίτου. Όλες οι υπόλοιπες περίοδοι, βρώμα καί δυσωδία.

 

iii. Πότε σκοπεύετε να το διοικήσετε, ωρέ Φαναριώτες;

Του αγίου Βίτου ανήμερα;  🙂

Αυτός είναι ακριβώς ο άγιος της παροιμίας που υπονοώ! lol!!! «Βίτος» σημαίνει «Ζώης» στα Ελληνικά, αλλά ο Εμμανουήλ Ρόΐδης αναφέρει (στην περίφημη «Πάπισσα Ιωάννα»εδώ, αλλά ακόμη δεν το ανέβασαν ολόκληρο· σας υπόσχομαι, πάντως, να χεστήτε στο γέλιο, αν δεν το έχετε ήδη διαβάσει… με σαφώς δύσοσμα αποτελέσματα!  🙂  ) πως ένα παρεκκλήσιο του αγίου αυτού βρισκόταν σε σπήλαιο, «…ιερόν τώι πάλαι τώι Πριάπωι»!  Οπότε… καταλαβαίνετε…  🙂  (Κι αν δεν καταλαβαίνετε, ιδού κι ο Πρίαπος! Καρα-Lol!!!)

Οι Φαναριώτες δοκίμασαν μέν να καταλάβουν την κρατική μηχανή της Οθωμανίας, αλλά με πενιχρά αποτελέσματα· too little, too late, που λένε καί οι αγγλίτσοι. Κάτι βοεβόνδες στη Μολδοβλαχία γινήκανε (καί μετά παρέλευση αιώνων, όχι αμέσως), κάτι δραγουμάνοι (μεταφραστές), τέτοια ψιλοπράγματα. Τα καλά τα κοψίδια της Οθωμανίας (κρατικά λεφτά συν υπουργιλίκια) τα τρώγανε οι εβραίοι· οι οποίοι, σημειωτέον, κουβαλήθηκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία μόλις 39 χρόνια μετά την Άλωση. Έτσι είναι τα σαΐνια! ορμάνε στο ψητό κατευθείαν, καί δεν περιμένουν αιώνες.

Οπότε, εφ’ όσον το «Φαναριώτικο όραμα» είναι ιστορικώς αποτυχημένο, άσ’ το.

 

iv. Δεν μπαίνεις δυό φορές στο ίδιο ποτάμι!

Όταν αλλάζουν οι συνθήκες, είναι βλακεία να επιμένεις σε παλιές μορφές.

Οι αυτοκρατορίες ναί μέν, υπήρξαν κάποτε… ως αναγκαιότητα, αν θες. Αλλά στο διάβα του χρόνου έσβησαν, διότι δεν τραβούσε άλλο η ομάδα. Έπαψαν να εξυπηρετούν, έπαψαν να είναι διαχειρίσιμες, μαγαρίστηκαν από εισβολές αλλοφύλων στη διοίκησή τους, καί τελείωσαν. Έτσι, πχ ο Ρήγας Φερραίος, όταν συνέθετε τον συγκλονιστικό «Θούριο», μιλούσε εξ ονόματος των λαών στις περιοχές του πάλαι ποτέ Βυζαντίου. Όμως, ήταν εκτός πραγματικότητας· διότι, στην εποχή του άρχισαν ν’ αναδύονται τα εθνικά κράτη – καί το μέλλον δεν είχε καμμία θέση γι’ αυτοκρατορίες.

Σήμερα, βλέπεις καθαρά πως διανύουμε εποχή αγρίων, παροξυσμικών εθνικισμών παγκοσμίως (που μόνον η εντός ή εκτός εισαγωγικών εγχώρια Αριστερά δεν τους βλέπει! lol!!!) – καί σπασίματος παλαιών κρατών σε αμιγή εθνικά· μάλιστα σε υπερβολικό, αν καί δυσεξήγητο βαθμό. (Πέρα απ’ το «διαίρει καί βασίλευε» των πονηρών ισχυρών.) Γιά παράδειγμα… τί στην ευχή;! τόσο πολύ διαφέρουν οι Μαυροβούνιοι απ’ τους Σέρβους καί χωρίσανε τις περιοχές τους σε δύο κράτη;

Οπότε, πού θα πάμ’ εμείς να στήσουμε -κόντρα στο ρεύμα- πολυεθνικό καί πολυθρησκευτικό κράτος, εκκινούντες από τη φτηνή δικαιολογία της νοσταλγίας γιά τις «χαμένες πατρίδες» καί τα παρελθοντικά κλέη μιάς αυτοκρατορίας, που δεν έδινε δεκάρα γιά τους Έλληνες; (Διότι τον πραγματικό λόγο δεν σας τον ξεφούρνισα ακόμη.) Βέβαια, θα μου πείς ότι ο σημερινός λαουτζίκος μας είναι το ιδανικό κορόϊδο των ξένων… οπότε, μιά βλακεία πάνω, μία κάτω, δεν χάθηκε κι ο κόσμος (των ξένων). Αλλά καλό είναι να την αποφύγουμε αυτήν εδώ ειδικά.

 

δ. Γιατί ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να σταθεί μιά τέτοια συνομοσπονδία

Διότι δεν θα είναι προς όφελός μας. Αφ’ ενός, η πολυαριθμία των αλλοφύλων θα μας καταπιεί (νά, δες τί γίνεται τώρα με τους λάθρο)· αφ’ ετέρου, δεν θα υπάρχει πιά το -έστω καί λειψό, έστω καί προτεκτοράτο- εθνικό μας κράτος, στο οποίο περιχαρακωνόμαστε στα δύσκολα καί μας προφυλάσσει.

Διότι δεν θα κάνουμε εμείς κουμάντο, αλλά άλλοι. Καί δεν εννοώ τους Τούρκους. Γιά να κάνεις κουμάντο, πρέπει να μπορείς να επιβάλεις τη θέλησή σου διά των όπλων… καί τώρα, απλούστατα ΔΕΝ μπορούμε. Κι εννοώ στους ισχυρούς της σήμερον, όχι στους γείτονες καί «συμμάχους» εξ Ανατολών. Στην συνομοσπονδία θα μας οδηγήσουν, γιά να εξακολουθήσουμε να κάνουμε τα χατήρια των ξένων. Όμως, ούτε στιγμή να μή σας περάσει η ιδέα, ότι θα κάνουμε ό,τι γουστάρουμε εμείς καί μόνο εμείς, ως απόλυτα αφεντικά!

Διότι κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια, καί παίζονται πράγματα, που δεν τά ‘χει δεί κανείς «γεωπολιτικός αναλυτής».

Εδώ, όμως, πρέπει να εξηγήσω.

 

Η Μικρά Ασία, δηλαδή το ανατολικό κομμάτι της Ελλάδας, ανέκαθεν ήταν η αχίλλειος πτέρνα μας. Από εκεί περνούσαν ιδεολογίες καί θρησκείες μαύρες κι εχθρικές· ακόμη κι οι δικές μας θρησκείες αλλοιωνόντουσαν εκεί. Νά, ας πούμε ο Αιώνιος Έφηβος Απόλλων της Κρήτης, στην Τροία γίνεται ένας σκοτεινός κι εκδικητικός θεός. Η Αιώνια Έφηβη Άρτεμις (Βριτόμαρτις) γίνεται μιά κακιασμένη μητριαρχική θεά, που ξανάρχεται στην Πελοπόννησο ως Άρτεμις Ορθία (ναί, αυτή με τις βουρδουλιές – μεγάλα μυαλά οι Σπαρτιάτες, που μαστιγώνανε τα παιδιά τους, τί να σας πώ;!). Ο Διόνυσος μας κουβαλιέται από ‘κεί με μαινάδες φόνισσες, η δέ Κυβέλη βάζει τους άντρες πιστούς της «ν’ αποκόπτωσιν αυτοίς… πάσαν πατρότητος ελπίδα»! (Αθάνατε Ροΐδη!) Κρόνια καί μητριαρχικά ιερατεία στο φούλ, σ’ εκείνα τα χώματα!

Εκτός απ’ τους Πόντιους, που είναι παλιά υπόθεση καθαρών Ελλήνων (απ’ την εποχή του Ιάσονα, τουλάχιστον – κι όχι απ’ τους Α’ καί Β’ Ελληνικούς Αποικισμούς των ιστορικών αιώνων), οι υπόλοιποι κάτοικοι της Μ. Ασίας ήταν κατά κανόνα Κρόνιοι Πελασγοί. (Βλέπε πχ το ανθρωποθυσιαστικό βρωμόσογο του Τάνταλου καί των Ατρειδών. Κρόνος ίσον ανθρωποθυσίες.) Τώρα, το γιατί ακολούθησαν τον δρόμο του Κρόνου… μεγάλη ιστορία. Πάντως, έχει να κάνει με τις επιδρομές των υπολειμμάτων των Ατλάντων εναντίον των Ελλήνων – οπότε, ουσιαστικά στη Μ. Ασία ακολουθείται κάτι σαν pattern: όπως ακριβώς έγιναν εξισλαμισμοί επί Τουρκοκρατίας, έτσι ακριβώς έγιναν βίαιοι προσηλυτισμοί στη λατρεία του Κρόνου κάποιες χιλιετίες πΧ. Μπορούμε να το πούμε κι αλλοιώς: με την έλευση των Οθωμανών, ποιοί εξισλαμίστηκαν χωρίς να ζοριστούν πολύ; μήπως οι απόγονοι Κρονίων Πελασγών, που το dna τους συνάντησε την Κρόνια λατρεία του ισλάμ καί τη θεώρησε πιό οικεία από την Ορθοδοξία;

Καί γιατί ο Μίνωας άρχισε να κατακτάει αργά καί μεθοδικά το Αιγαίο, ξεκινώντας από τις ακτές της Ιωνίας καί τα κοντινά σ’ αυτές νησιά; (πχ Λέσβο …καί Μυτιλήνη! lol!!!) Μήπως, ως Κρόνιος Ατλαντο-Πελασγός βασίστηκε σε φίλιους πληθυσμούς;

Καί γιατί αργότερα όλα τα παράλια της Ιωνίας έγιναν σύμμαχοι των Τρώων χωρίς να το πολυσκεφτούν; Νομίζω ήδη γνωρίζετε την απάντηση.

Ακόμη καί στους χριστιανικούς αιώνες, το χρονικώς πρώτο Άγιο Όρος (με μοναστήρια, κτλ) ήταν το όρος Λάτρος στην Ιωνία. Θα σας φαινόταν εκπληκτικό να μαθαίνατε ότι το Άγιο Όρος της Χαλκιδικής (αυτό που ξέρουμε σήμερα) ξεκίνησε τη λειτουργία του, ακριβώς όταν ερημώθηκε καί το τελευταίο μοναστήρι του Λάτρους; Βλέπετε, λοιπόν, ότι ακόμη καί μέσα στην ακριβώς ίδια θρησκεία (την Ορθοδοξία), οι πιστοί του Διός με τους πιστούς του Κρόνου αντιμάχονται αλλήλους – κι ας μην το συνειδητοποιούν.

Κι αυτό ακριβώς εννοούσα παραπάνω, όταν αναφερόμουνα στα «παράσιτα», που κουβαλάνε μαζί τους τα Λατινικά: αυτή η γλώσσα ταυτίζεται με τις Κρόνιες Πελασγικές ρίζες της Ρώμης παλιά, καί του Βατικανού σήμερα.

 

Με τα παραπάνω, δεν σκοπεύω με τίποτε να υποτιμήσω τους Έλληνες που κατάγονται από τη Μ Ασία. Απλώς, επισημαίνω κάποιες υπαρκτές διαφορές μας, τις οποίες δεν πρέπει ν’ αγνοούμε – διότι στη δεδομένη στιγμή μπορεί να φέρουν αρνητικό αποτέλεσμα. Συγκεκριμένα, με προβληματίζει πολύ το τί θα γίνουν οι Ελληνογενείς υπήκοοι της σημερινής Τουρκίας, που θα επιζήσουν από τα προφητικώς επερχόμενα· καί δεν το αντιμετωπίζω το θέμα αυτό με την αλαφράδα της Εκκλησίας.

Θα βαφτιστούν ορθόδοξοι όλοι αυτοί; μπορεί… αλλά νοοτροπία, πώς θ’ αλλάξουν; διότι δεν γίνεται να έχουμε Κρόνιους μεταλλαγμένους ανάμεσά μας, ειδικά αν σχεδιάζουμε μιά εντελώς νέα Ελλάδα σε σωστές βάσεις, στηριζόμενη σε προαιώνιες αδιαπραγμάτευτες εθνικές αρχές. Μ’ άλλα λόγια, δεν θέλουμε οπαδούς του: «- Σφάξε με, αγά μ’, ν’ αγιάσω!», κι ας έχουν dna 100% Ελληνικής καθαρότητας. Βλέπετε, Κινέζοι είναι οι της Κίνας, Κινέζοι είναι καί οι του Χόνγκ Κόνγκ. Αλλά ακόμη υπάρχουν περιορισμοί στη μετακίνηση ένθεν καί ένθεν των τέως συνόρων του 1997. Οι οποίοι, προφανώς, δεν τέθηκαν καί δεν εξακολουθούν να τηρούνται γιά πλάκα.

Ο φυλετικός μετασχηματισμός των Πελασγών σε Έλληνες, που επισυνέβη από τα χρόνια του Ιάσονα μέχρι τα χρόνια μετά τον Τρωϊκό, πρέπει να συνεχιστεί καί να τους συμπεριλάβει όλους τους Ελληνογενείς. Όποιος μείνει πίσω, απλά χάθηκε.

 

ε. Τί γυρεύουν οι Άγγλοι στο παζάρι;

Σ’ αυτό το σημείο, λογικά πρέπει ήδη να έχετε καταλάβει πως την Ελληνο-Τουρκική συνομοσπονδία την προωθούσαν καί την προωθούν οι Άγγλοι, μέσωι των τεκτονικών στοών. (Κι οι Αμερικάνοι· αλλ’ αυτοί όχι καί τόσο, θά ‘λεγα.) Εκμεταλλευόμενοι τον έως χαζομάρας ρομαντισμό των ατόμων Φαναριώτικης καταγωγής.

Βέβαια, η βούληση γιά φράξιμο της διελεύσεως των Ρώσσων απ’ το Αιγαίο είναι αρκετά παλιά, από την εποχή των Ναπολεοντείων πολέμων ακόμη. Τουλάχιστον! Όθεν, δεν πρέπει να μας παραξενεύει που το πρόσχημα της Ελληνο-Τουρκικής συνομοσπονδίας το 1903 ήταν η φραγή της Ρωσσικής / Πανσλαυϊκής καθόδου προς Νότον. Αλλά δεν είναι μόνον αυτό.

 

Μετά το προηγούμενο σύντομο μάθημα Ιστορίας (καί Προϊστορίας), θα σας παραδώσω ακόμη ένα. Βέβαια, καί τα δυό αυτά είναι μεζεδάκια γιά την όρεξη· αλλά, αν θέλετε διδακτορικές διατριβές στην Ιστορία, δεν είναι ο κατάλληλος τόπος εδώ. Τρέξτε, ερευνήστε, καί θα βρήτε.

Λοιπόν, είμαστε στο 1903… κι ενώι η Ελλάδα έχει ήδη φάει φάπες εξ αιτίας της «Μεγάλης Ιδέας» (βλέπε έξωση του Όθωνα), αρχίζει άλλο βιολί: να πάρουμε τημΜπόλιν καί την Αγιασοφιάν όχι με τα όπλα πλέον, αλλά με φιδίσιο τρόπο: να συνενωθούμε με την καταρρέουσα Τουρκία του 1903, καί να φάμε εμείς τη διοίκηση του νέου κράτους! Καί με πρόσχημα τον φραγμό στην επέκταση του Πανσλαυϊσμού.

Αρκούντως πονηρό, αλλά προσέξτε:

  • Κανείς δεν δίνει σημασία στα όσα ιστορικά αντεπιχειρήματα ανέφερα, παρ’ ό,τι ήταν γνωστά καί τότε!
  • Καί κανείς δεν έγραψε ΠΟΥ-ΘΕ-ΝΑ μέχρι σήμερα, ποιά θα είναι τα πλεονεκτήματα της Ελλάδος, διευθυνούσης ένα κράτος-σακαράκα!

Συμπεραίνω, λοιπόν, ότι η τόση προσκόλληση επί δεκαετίες στην ΛΑΘΟΣ ιδέα της Ελληνο-Τουρκικής συνομοσπονδίας, δεν στηρίζεται ακριβώς σε επιχειρήματα, αλλά σε ΕΝΤΟΛΕΣ των Άγγλων μέσωι των τεκτονικών στοών!

 

Ακόμη μία ιστορική παρένθεση εδώ.

Όπως όλα τα μεγάλα κινήματα, έτσι κι ο τεκτονισμός δεν ήταν ο ίδιος σ’ όλες τις ιστορικές φάσεις του.

  • Μυστικιστική οργάνωση, με άγνωστο ποιά χρονική αρχή. (Έχει βρεθεί -νομίζω στην Κύπρο- τάφος με σκαλισμένο το χαρακτηριστικό σχήμα του γνώμονα καί του διαβήτη, με χρονολογία κάπου το 1200-τόσο.)
  • Πέρασε στην επιφάνεια το 1717, καί καθιερώθηκε σαν επαναστατικό κίνημα (βλέπε Μότσαρτ). Ναί, επαναστατικό καί ανέτρεψε θρόνους οπουδήποτε αλλού, πλήν αγγλίτσας! Έμ, τί; τη «μαμά» του θα χτυπούσε; lol!!! Όθεν, έκανε επανάσταση επιλεκτικώς πως! Ά λά κάρτ! (Σαν κάτι κωλόπαιδα …επαναστάτες των Βορείων Προαστείων!)
  • Κατά τις αρχές του 20ου αιώνα, στην Ελλάδα όλα τα τέκνα των «καλών οικογενειών» ήταν κοσμοπολίτες, αγγλόφιλοι, καί τέκτονες.
  • Καί σήμερα, περνάει τη φάση των ισχνών αγελάδων του καί ψάχνει γιά νέα μέλη… κάπως σαν κάτι ποδοσφαιρικές ομάδες (ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε! lol!!!), που γιορτάζουν τα εκατόχρονά τους τελείως ανέμπνευστα, με μιά βραδυά στα μπουζούκια (λόγωι αφραγκίας)!

Στα πλαίσια αυτά, εμένα δεν θα με εξέπληττε καθόλου, αν ο Ίων Δραγούμης ήταν τέκτονας. (Διάφοροι άλλοι «πατριωταράδες» εκπλήσσονται καί τσινάνε, επειδή δεν κάθονται να ρίξουν μιά ματιά στο ιστορικό πλαίσιο.) Η τεκτονική ιδιότητα τότε καθόλου δεν σήμαινε πως ο Δραγούμης, ή ο γαμπρός του, ο Παύλος Μελάς, ή ο ναύαρχος Κουντουριώτης ήταν Έλληνες γιαλαντζή. Αντιθέτως, σήμερα, μαζί με το φαινόμενο των διπλών διαβατηρίων… είναι συζητήσιμο το ποιός είναι ποιός καί τί.

Βέβαια, όπως έχω πεί πολλές φορές, ο τεκτονισμός είναι η αιχμή του δόρατος του Αγγλοφώνου ιμπεριαλισμού. (Οπότε, άμα μπλέξεις εκεί μέσα… θα σ’ έχουν σα σκυλί με λουρί καί φίμωτρο, να υπηρετείς το Μπάκιγκχαμ καί τον Λευκό Οίκο.) Απλώς, οι Έλληνες τέκτονες των αρχών του 20ου αιώνα έκαναν μέν τα χατήρια της αγγλίτσας, αλλά ταυτίσανε τα συμφέροντα της Ελλάδας με τα της αγγλίτσας, κι έτσι φτάσαμε μέχρις έξω απ’ τημΜπόλιν καί την Άγκυρα…

…πράγμα που η αγγλίτσα μετά το 1920 (καί έως σήμερα) θεώρησε μέγιστο λάθος, καί λύσσαξε να το «επανορθώσει». (Βλέπε πχ παραφωνία των Πρεσπών / ξεπούλημα της Μακεδονίας μας.)

 

Συνεχίζουμε.

Όπως ακριβώς ο τεκτονισμός άλλαξε χαρακτήρα από το 1900, έτσι άλλαξε χαρακτήρα καί η πολιτική της αγγλίτσας καί των ηπαπάρα στο θέμα της «συνομοσπονδίας» από τότε. Συγκεκριμένα, μετά τον Α’ ΠΠ έγινε φανερό ότι τα διάφορα κράτη θα χωριζόντουσαν σε πρώτης καί δεύτερης (καί… καί..) ταχύτητας, όχι γι’ άλλους λόγους (πχ οικονομία), αλλά εξ αιτίας των εξοπλισμών. Στο εξής, όποιος δεν έφτιαχνε τους δικούς του (καί δή, προηγμένους), θα πήγαινε στη Β’ εθνική! (Εμάς, αυτό μας στοίχισε το 1922.)

Αυτό με τη σειρά του σήμαινε πως οι Άγγλοι δεν θα μπορούσαν πλέον ν’ ασκήσουν πολιτική «δι’ αντιπροσώπων». Δηλαδή, δεν θα μπορούσαν να στηριχτούν πχ στους Έλληνες, οι οποίοι θα αναπλήρωναν τον μικρό τους πληθυσμό (καί την έλλειψη προηγμένων όπλων) με τη γενναιότητα / τα ιδανικά τους / το αξιόμαχόν τους. Αυτό το είδαμε πχ στην Αίγυπτο κατά τον Β’ ΠΠ, όπου οι Άγγλοι, καίτοι στριμωγμένοι αγρίως, αγνόησαν εντελώς τους χιλιάδες Έλληνες στρατιώτες που μαζεύτηκαν εκεί, αφού δραπέτευσαν από την κατεχόμενη Ελλάδα.

Όμως, ειδικά γιά το θέμα του ποιός θα πάρει τημΜπόλιν, σύμφωνα με τις προφητείες («…Οι Άγγλοι κι οι Αμερικάνοι θα μας βοηθήσουν!» – άγιος Παΐσιος), βλέπουμε πως η Αγγλόφωνη πονηριά επανέρχεται σε μεθοδολογία της εποχής Δραγούμη! Βάζει… αντιπρόσωπο! Γιατί, όμως, δεν πάει η ίδια να καταλάβει τημΜπόλιν; Εμάς, τί μας θέλει;

Ας το δούμε κι αυτό, διότι πονηρευτήκαμε.

 

Η εξήγηση γι’ αυτό ξεφεύγει αρκετά του ορθολογισμού, αλλά θα μου επιτρέψετε. Αν δεν γουστάρετε, να φύγετε από ‘δώ – καί στο εξής να διαβάζετε τις ανακοινώσεις του ΥπΕξ!  🙂

Λοιπόν, οι Αγγλο-Αμερικάνοι εμάς μας θέλουν γιά Δούρειο Ίππο! Ναίναίναί!!!

Βλέπετε, ο κάθε τόπος έχει τα δικά του χαρακτηριστικά, καί δέχεται συγκεκριμένον ανθρωπότυπο. (Μόνο να με συμπαθάτε, δεν θα το αναλύσω αυτό.) Όθεν, οι Αγγλο-Αμερικάνοι δεν μπορούν να μείνουν διαρκώς στην κατακτημένη Μπόλιν οι ίδιοι· άρα, θα βάλουν εμάς να κάνουμε τη βρωμοδουλειά, ελπίζοντας να μας έχουν στο χέρι καί να μας τραβάνε τα λουριά στο διηνεκές… σα μαφιόζοι, που εισπράττουν «προστασία» από το γωνιακό μαγαζί.

Έως ότου χαθούμε σε μιά πλημμυρίδα αλλοφύλων… αλλά, μέχρι τότε, η δουλειά τους θα έχει γίνει όπως τη θέλουν. (Νομίζουν, δηλαδή.)

Ή, μήπως θαρρείτε ότι ο πατέρας της Γεωπολιτικής, ο Μάκιντερ, τα είπε όλα; Δεν είχαν / έχουν στη διάθεσή τους απόκρυφη βιβλιογραφία οι Άγγλοι, λέτε;… με χάρτες γεωμαγνητικών πλεγμάτων, σημείων δύναμης, καί τα ρέστα; Τί νομίζετε;

Παρεμπιπτόντως, αν γίνει τελικά ένα τέτοιο κράτος-μαϊμού, η Κωνσταντινούπολη πιθανώτατα θα είναι στάχτη στα μάτια· να περιμένετε τότε «ειδική» υπερδραστηριότητα διαφόρων -χμ- μυστήριων «περιηγητών» ανά την κυρίως Ελλάδα. (Ελπίζω, βέβαια, να μή φτάσουμε ώς εκεί.) Γιατί; διότι όλα μα όλα τα «κέντρα δύναμης» της Ελλάδας βρίσκονται εδώ.

 

Επίλογος

Θεωρώ πως έδειξα καθαρά ότι η Ελληνο-Τουρκική συνομοσπονδία ΔΕΝ πρέπει να γίνει επ’ ουδενί, διότι δεν θα εξυπηρετεί Ελληνικά συμφέροντα. Κι όχι μόνον αυτό, αλλά η ύπαρξή της θα εμποδίσει μιά μελλοντική Ελλάδα, που θα είναι όντως Ελλάδα.

Επίσης, νομίζω πως έδειξα άλλο τόσο ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχουν επιχειρήματα υπέρ της συνομοσπονδίας, παρά μόνον επιτακτικές καί μακροχρόνιες εντολές εκ Δυσμών γιά τη δημιουργία της. Οι οποίες στηρίζονται στο συναίσθημα (καί όχι τη λογική) Ελλήνων, που κατάγονται από τις περιοχές ανατολικώς του Αιγαίου.

Όθεν, μακριά κι αλάργα!

 

Υγ: Μόνο που θέλω ένα πράγμα: να μην πεταχτεί κανείς, να πεί ότι τα ήξερε αυτά. Σκατά ξέρανε, κι οι αναλυτάδες κι όλοι! Αν τα ξέρανε, γιατί κανείς μέχρι σήμερα δεν έγραψε στα ίσα πως η συνομοσπονδία είναι πάγια εντολή αγγλίτσας καί τεκτονικών στοών, παρά μόνο μεμψιμοιρίες ακούγονται γιά την υποστήριξη Δραγούμη / Μεταξά / Παπαδόπουλου (μέσωι Παττακού, προφανώς) σ’ αυτήν; Τί φοβήθηκε; μην του στερήσει η αγγλίτσα το επίδομα;

Τόσο πολύ κρυμμένο ήταν το αίτιο της κολλημένης στη συνομοσπονδία βελόνας γραμμοφώνου, κι έπρεπε να το βρώ εγώ; Χαλάλι, όμως.

 

Older Entries