Αρχική

Τυφών καί Έχιδνα

37 Σχόλια

πήρχαν κάποτε, λέει η Μυθολογία μας, δυό καλάααα παιδιά (έτρεχε η καλωσύνη απ’ τα μπατζάκια τους), ο Τυφών καί η Έχιδνα. (Βούρ στη Γουΐκι, γιά την πρώτη ενημέρωση.)

Ο Τυφών ήταν τόσο άγριος, που σε κάποια στιγμή κατόρθωσε να νικήσει μέχρι καί τον Δία – καί τους θεούς άπαντες καί τις θεές άπασες του Ολύμπου!!! (Πλην της Αθηνάς, η οποία δεν κόλωσε με το τέρας.) Μάλιστα, έπιασε τον Δία αιχμάλωτο, τον φυλάκισε καί του έκοψε τους τένοντες, καθιστώντας έτσι κοτζάμ Δία τελείως άχρηστον. Τελικά, κατσικώθηκε στον Όλυμπο καί δεν έφευγε με τίποτε, έως ότου ο Δίας (με τη βοήθεια του Ερμή καί του Πάνα) γιατρεύτηκε, απελευθερώθηκε, καί αιχμαλώτισε με την σειρά του τον Τυφώνα κάτω απ’ την Αίτνα μέχρι σήμερα. (Αξιοσημείωτο: δεν τον σκότωσε…)

Η Έχιδνα δεν έκανε τόσο μεγάλα κατορθώματα. Περιορίστηκε στα …οικιακά. Έκανε του λόγου της κάτι καλά παιδάκια-τερατάκια (όχι μορφώσεως! lol!!!), που συνέχισαν την γονεϊκή τους παράδοση. Ν’ αναφέρουμε μόνο πως, όταν έμεινε ζωντοχήρα απ’ τον Τυφώνα, έκανε σέχ με τον Ηρακλή. (Τί της βρήκε, ήθελα νά ‘ξερα! lol!!!)

 

Κι εδώ υπεισερχόμαστε εμείς.

Είναι γνωστό ότι η Μυθολογία μας (δίκην …»μαϊμού» παραλλαγής Απόλλωνος) καί λέει, καί κρύπτει, καί σημαίνει.  🙂  Λέει απάνω-κάτω τί έγινε, κρύπτει όμως καί πράγματα – κυρίως τις χρονικές περιόδους των γεγονότων. Καί σημαίνει, με την προϋπόθεση να γνωρίζει κανείς την Ελληνική «γλώσσα» των συμβόλων.

Ποιά σημαινόμενα έχουμε εδώ, επομένως;

Το κυριώτερο: πως Τυφών καί Έχιδνα απεικονίζονται με φίδια στο σώμα τους. Εδώ παρακάτω βρήκα μιά απεικόνιση γιά το αγοράκι (έχει κι άλλες), αλλά όχι γιά τη δεσποινίς. Lol!!! Γι’ αυτήν αρκεί το ίδιο το όνομά της! (Πελασγικό, άρα παλιούτσικο – όπου βρήτε σύμπλεγμα «δν» ή «νδ», όπως Πύδνα, Πίνδος, κτλ, είναι καθαρό Πελασγικό «κοπυράϊτ».)

Εν πάσει περιπτώσει, υπάρχει μεγάλο πακέτο θηλυκών φιδο-τεράτων. Όπως η χαριτόβρυτος κορούλα της Έχιδνας, η Λερναία Ύδρα, ή η Μέδουσα.

Εμείς -συνοπτικώς πως- θα επαναλάβουμε την πάγια θέση μας: όλες αυτές οι φιδο-ιστορίες στο σώμα δείχνουν ανακάτεμα του dna, δηλ. πολύ προχωρημένες γνώσεις Βιολογίας. Δεν είναι ν’ απορείς, λοιπόν, που η Μυθολογία μας είναι γεμάτη τέρατα, διότι καί σήμερα ακριβώς τα ίδια γίνονται: στα βιολογικά εργαστήρια ανά τον κόσμο ανακατεύουν πχ κύτταρα μεδουσών (!!!) με κύτταρα πχ γουρουνιών, γιά να είναι σφιχτός ο γουρουνίσιος γύρος (με πίττα, ή άνευ)! Κι αυτά είναι μονάχα όσα μαθαίνονται απ’ τα ΜΜΕ… σκέψου όσα δεν μαθαίνονται, πχ κατασκευή τεράτων με ανάμειξη ζωϊκών ειδών (ΚΑΙ ανθρώπων). (Μπερδεγουέη: μή μασάτε, αυτά δεν τα κάνουν μονάχα οι κακοί ηπαπαραίοι. Τα κάνουν ΟΛΟΙ οι «προηγμένοι».)

Τα τέρατα αυτά τα παρατάνε μετά στην ύπαιθρο (γιά να δουν αν θα επιβιώσουν – που κατά κανόνα δεν), καί γι’ αυτό έχουν γεμίσει οι πρόσφατες ειδήσεις με «μυστηριώδη» πλάσματα, που βρέθηκαν νεκρά σε απίθανα σημεία του πλανήτη μας.

Άσε, μην την ψάχνεις… Κρατήστε, όμως, το συμπέρασμα πως μιλάμε γιά προχωρημένες επιστημονικές γνώσεις χωρίς ηθική, σε κάποιες πολύ παλιές εποχές. (Θα δούμε, όμως το πότε -που προσπαθεί μάλλον ανεπιτυχώς να το κρύψει η Μυθολογία-, θα δούμε καί το γιατί χωρίς ηθική. Αυτά δεν είναι δύσκολο να τα ανακαλύψουμε.)

 

…Ο ανθρώπινος πολιτισμός δεν είναι γραμμικός, όπως διδάσκουν οι βλάκες καί κρυψίνοες (καί τέκτονες) ακαδημαϊκοί. Δεν ξεκίνησε απ’ το μηδέν, γιά να φτάσει στα διαστημόπλοια. Γιά την ακρίβεια, έτσι έγινε μεν, αλλά έγινε …πολλές φορές. Ο ανθρώπινος πολιτισμός έφτασε αρκετές φορές πολύ ψηλά… κι άλλες τόσες κάτι έγινε (διάβαζε: διαζύγιο επιστήμης καί ηθικής), κι έσκασε κάτω σαν καρπούζι. Καί διαλύθηκαν τα πάντα.

Ο μύθος ( ; ) του Σίσσυφου τα εξηγεί άριστα όλ’ αυτά.

Οι αρχαίοι ημών ήσαν ενήμεροι της αλήθειας αυτής, γι’ αυτό κάνανε τα πάντα (μά, τα πάντα!!!) γιά να σπάσουν αυτό το -σχεδόν νομοτελειακώς- επαναλαμβανόμενο pattern.

(…Κι όχι επειδή δεν τους έκοβε, όπως μισο-τολμούν να ισχυριστούν κάτι ακαδημαϊκά τσουτσέκια – γιά ν’ αναδείξουν, βλογώντας τα γένεια τους, τους εντεύθεν του 1600 μΧ Δυτικούς ως εξυπνότερους των αρχαίων ημών.

Μαλάκες Δυτικοί, στην αρχαία Ελλάδα ακόμη καί η απλή δημόσια αναφορά τεχνολογικώς πολύ προηγμένων πολιτισμών του παρελθόντος απαγορευτόταν από τα ιερατεία μας – γιά να μη μπούν ιδέες σε παλιανθρώπους. Μόνον ο Πλάτων, που ήταν εκπρόσωπος του καρα-κατεστημένου, τόλμησε να γράψει βιβλία περί Ατλαντίδας χωρίς να τιμωρηθεί – κι έχετε εσείς σήμερα κάποια γραπτή αναφορά γιά το απώτατο παρελθόν της ανθρωπότητας, ξυπνοπούλια μου.

Το πιάσατε τώρα; Που πάτε καί να μας τη βγήτε εξ ευωνύμων από εξυπνάδα; )

Το κυριώτερο γνώρισμα αυτής της θέσης των αρχαίων Ελλήνων: δεν προχώρησαν σε ανάπτυξη πειραματικών επιστημών. Έλα, όμως, που ο πολιτισμός των «προηγμένων» Δυτικών τα ξεπέρασε αυτά τα …χαζά εμπόδια, κι έδωσε πυρηνικά στον Ρέηγκαν. Όπως θα ξεπεράσει κι άλλα.

Εάν σ’ αυτό το σημείο σας ήρθε στο νού η λέξη «βιοηθική», δεν έχετε καθόλου άδικο. Κλέψατε τη σκέψη μου! Λοιπόν, όπου νά ‘ναι, ίσως σε 25 χρόνια από σήμερα… αλλά ας μην προτρέχω.

 

Οι θρησκείες, σχεδόν όλες τους, έχουν ένα βασικό χαρακτηριστικό: ενσταλλάζουν (παιδιόθεν) στον άνθρωπο τον φόβο του θανάτου. Είναι το όπλο τους γιά να κρατάνε το ποίμνιον μαντρωμένο, καί να του περνάνε στο μυαλό (το ποιό; τέλος πάντων…) κι άλλα. Καί δεν είναι μόνον ο φόβος του θανάτου, είναι η πλήρης διαχείριση του θανάτου, αυτό που ουσιαστικά επιδιώκουν οι θρησκείες.

Πχ η δική μας απαγορεύει τις αυτοκτονίες. Απαγορεύει κι άλλα πράγματα, απειλώντας -γιά όλο το πακέτο- με φωτιές της Κολάσεως. (Κι εκείνους τους κακάσχημους τύπους με τα κέρατα καί τις μυτερές ουρές.) Η μεμέτικη, πάλι, επιτρέπει (επιβάλλει, ακριβέστερα) την αυτοκτονία του πιστού, υπό τον όρο να γίνει «μάρτυρας» στη μάχη κατά των «απίστων». (Καί πλήθος ηλίθιοι πάνε καί σκοτώνονται, γιά να βρουν παρθένες, να γαμήσουν …μετά θάνατον. Κλάνει ο πεθαμένος, ρέ ζωντόβολα; ) Πιό ειλικρινείς (ίσως καί πιό πονηροί; ) οι ινδουϊστές παπάδες, ρίχνουν την ευθύνη στον πιστό – ό,τι κάνεις, το λούζεσαι. («Κάρμα».) Καί ούτω καθ’ εξής.

Τί γίνεται, όμως, αν κάποιος βρεί το κόλπο γιά αθανασία σώματος; Έ;

Πάει κατά διαόλου ο φόβος / η διαχείριση του θανάτου απ’ το ιερατείο. Κι ο πιστός, από πρόβατο εντός του μαντριού μετατρέπεται σε αγριοκάτσικο. Αυτό ακριβώς πρόκειται να συμβεί σε 25 χρόνια από σήμερα (όπως υπολογίζω), διότι κάπου τότε θα βγεί το φάρμακο της αθανασίας. (Επαναλαμβάνω, όμως, κι εδώ: να ΜΗΝ το πάρετε. Αν έχετε λίγη σοφία μέσα σας.)

Κι αμέσως μετά την κατάργηση του φόβου του θανάτου, ξηλώνεται ΟΛΟ το θρησκευτικό σύστημα. (Ήτοι: ιερά βιβλία, ναοί, παπάδες, κτλ.) Θρησκεία, τέλος!

Καί μετά τον θάνατο της θρησκείας, κι εφ’ όσον η καλπάζουσα επιστήμη σε κάνει μάγκα, τί ανάγκη έχεις τον Θεό;

Κι εντάξει, (ας πούμε πως) Αυτός είναι μακριά καί δεν ασχολείται. (Καί ως Θεός, δεν επηρεάζεται από το τί λένε καί τί κάνουν κάτι έλλογα μυρμήγκια σ’ έναν πλανητάκο-πορδή κάπου στο Σύμπαν.) Αλλά τί γίνεται στην κοινωνία των ανθρώπων;

Απλούστατα, ο «μάγκας» ακραίος επιστήμων δεν έχει ανάγκη ούτε τους ηθικούς φραγμούς. Εφ’ όσον ο ίδιος έγινε πλέον ένας μικρός θεός, ανεξέλεγκτος καί ατιμώρητος.

Αυτά ακριβώς είχαν συμβεί τον καιρό του Τυφώνα καί της Έχιδνας.

Σ’ αυτό το σημείο, αρχίζουμε να βλέπουμε τα γεγονότα πίσω απ’ τον συγκεκριμένο μύθο (πχ αιχμαλωσία Διός), όπως έγιναν πραγματικά.

 

Εφ’ όσον πατέρας καί του Τυφώνα καί της Έχιδνας είναι ο Ουρανός, τότε εντοπίζουμε τα γεγονότα αυτά στην αμέσως προηγούμενη της δικής μας Εποχή του Υδροχόου, δηλαδή κάπου 25 χιλιάδες χρόνια πριν. Τότε ξεκίνησε η ασυγκράτητη «επιστημοκρατία», που έγινε η νέα μορφή …θρησκείας. (Ο Υδροχόος είναι ζώδιο των επιστημών καί της φιλομάθειας.)

Άρα, Τυφώνας κι Έχιδνα δεν είναι μονάχα δύο πρόσωπα, αλλά αντιπροσωπεύουν ολόκληρα …»ιερατεία» (Ναί!  🙂  Πώς να τα λέγαμε, δηλαδή; «επιστημονεία»; Είναι ελαφρώς αδόκιμο.) Τα οποία, αφού κατέκτησαν τρομερές επιστημονικές δυνατότητες, φυσικά προχώρησαν καί στον μετασχηματισμό της τότε κοινωνίας, κατά τα δικά τους γούστα.

Οι τότε επιστημόνισσες, εκτός απ’ τον Θεό, δεν γουστάρανε ούτε τους άντρες. Ακραίες φεμινίστριες, δηλαδή, που σήμερα (πάλι παραμονές της Εποχής του Υδροχόου κτλ κτλ) πάνε να επαναληφθούν. (Σας θυμίζει τίποτε; «- Κάτω η πατριαρχία, κάτω ο Θεός-Πατέρας», κτλ κτλ.) Γιά να πάρετε μιά ιδέα, «δανείζομαι» από τον Μάρκο μία τους, να τη δήτε πώς είναι. (Καί μακριά κι αλάργα από μας! Άμα θέλετε, να τη δείχνετε στα παιδιά – να τρώνε όλο το φαγητό τους.) Ιδού:

Γιατί είχανε τέτοιες πεποιθήσεις; Μά, απλούστατα, επειδή αποφεύγανε την εγκυμοσύνη καί τους πόνους της. Εφ’ όσον μπορούσαν να φτιάχνουν απογόνους εργαστηριακώς, τότε οι άντρες περίσσευαν. (Τώρα, πώς την έβγαζε το Τυφωνικό ιερατείο, όταν του σηκωνόταν …το ηθικό, δεν γνωρίζω – ώστε να σας διαφωτίσω.)

Από εκείνες τις εποχές, λοιπόν, ξεκίνησαν κάτι ακραίες μητριαρχικές αντιλήψεις, κάτι κοινωνίες «μελισσών», κάτι μύθοι γιά μέλισσες καί κυψέλες, κάτι ιστορίες γιά τελετουργικούς φόνους αποκλειστικά ανδρών καί αρσενικών παιδιών, κτλ κτλ κτλ. Πιστεύω πως έτσι εξηγούνται όλ’ αυτά.

 

Όμως, το σημαντικώτερο δεν είναι το σκάλισμα αυτών των παναρχαίων εποχών – καί αμαρτημάτων. Είναι το ότι η ανθρωπότητα είναι σχεδόν καταδικασμένη να επαναλαμβάνει αυτά τα σάπια patterns. Διότι δεν βάζει μυαλό.

Κι έτσι, είμαστε πάλι σε παραμονές τέτοιων εποχών, διαθέτοντας στην πιάτσα (μη μας λείψουν τα κελεπούρια) τις σημερινές ακραίες φεμινίστριες, τον (οσονούπω θεσμοθετημένο…) υποχρεωτικό «ερμαφροδιτισμό» των παιδιών στις μέρες μας, τα γκέϋ πράϊντς, την προσπάθεια απομείωσης του παγκόσμιου πληθυσμού διά των αμέσων ή εμμέσων δολοφονιών, καί τα λοιπά κόπρανα του είδους. Όλα μα όλα αυτά είναι ευεξήγητα, διότι όλα ανεξαιρέτως έχουν επαναληφθεί. Οι ίδιες συνθήκες οδηγούν στα ίδια γεγονότα. Τί έχουμε σήμερα; παγκόσμια υποχώρηση των θρησκειών, επιστημοκρατία χωρίς ηθική, ατιμωρησία… καί χίλια δυό άλλα παρόμοια. Έ, λοιπόν, τί περιμένατε να γίνει; Κάποια στιγμή όντως θα έρθει κι ο «Αντίχριστος», αφού τότε δεν θα υπάρχει ανάγκη Θεού. Απόλυτα λογικό.

Βάλε καί το ότι μετενσαρκωνόμαστε μέν, αλλά πολύς λαός επανέρχεται στη ζωή χωρίς να διδαχθεί τίποτε από τις αρνητικές του εμπειρίες στις προηγούμενες ζωές. Ελάχιστοι βελτιώνονται. Οπότε, τί περιμένεις; τα ίδια λάθη θα ξανακάνουν όλ’ αυτά τα άτομα. Τις ίδιες βρωμιές.

 

Αξιοσημείωτο πως όλ’ αυτά τα διαβρωτικά φαινόμενα πάντα ξεκινάνε απ’ τη Δύση. Γιατί; Να το πούμε κι αυτό, επειδή δεν θα το βρήτε πουθενά αλλού.

Η ιστορία μας δεν ξεκινάει στα 25,000 χρόνια πριν, αλλά πολύ παλιότερα.

Πολύ πριν τον Τυφώνα καί την Έχιδνα, στον (πάλαι ποτέ…) πλανήτη Φαέθωνα ζούσαν δύο ανθρωποειδείς ράτσες. (Σαν εμάς, αλλά γιγαντιαίων διαστάσεων – γιά να έχουν μύες, ικανούς να τα βγάζουν πέρα με τη βαρύτητα του Φαέθωνα.) Υπερ-ευφυείς καί οι δύο, πλην όμως η μία δεν είχε συναίσθημα. (Εκ «κατασκευής». Βιολογικής.) Αυτές οι δύο ράτσες, πάλι, καταγόντουσαν από δύο άλλα αστρικά συστήματα: η μεν με το συναίσθημα από τον αστερισμό του Κύκνου, η δε άλλη (η άκαρδη) από τον Βασιλίσκο. Καί γιά κάποιους λόγους άφησαν πίσω τις αρχικές πατρίδες τους, μετακομίζοντας στο δικό μας Ηλιακό Σύστημα.

(Κυρίως επειδή τα «ενεργειακά κέντρα» των αστρικών τους συστημάτων -Ήλιοι, μαύρες οπές- μπήκαν σε φάση εξάρσεως κι άρχισαν να πετάνε σωματίδια καί ακτινοβολίες σε μεγάλες ποσότητες, ώστε οι εγγύς πλανήτες να καταστούν μη βιώσιμοι. Είναι γνωστό ότι ο αστερισμός του Κύκνου στις μέρες μας εκτοξεύει τρομερές ποσότητες ραδιοακτινοβολίας, πράγμα που πιστοποίησαν ακόμη καί τα πρώτα ραδιοτηλεσκόπια του 1937.)

Βρέθηκαν μαζί στον Φαέθωνα, προσπάθησαν (μάλλον ανεπιτυχώς…) να συνενωθούν, διότι η μία έβλεπε στην άλλη χαρακτηριστικά που της έλειπαν (συναίσθημα / καλή υπολογιστική νοημοσύνη), καί στο τέλος διαπράξανε την μέγιστη ανοησία ν’ ανατινάξουν τον πλανήτη (πάλι από «ασυμφωνία χαρακτήρων» ηθικής κι επιστήμης)…

…κι όσα άτομα διασώθηκαν, βρέθηκαν στη Γή καί ξεκίνησαν απ’ την αρχή.

Μην απορείτε, στη «λευκή φυλή» ανήκουμε καί οι Έλληνες (απόγονοι των Κυκνείων – βλέπε Ωραία Ελένη), καί οι Δυτικοί (απόγονοι των κατοίκων του Βασιλίσκου). Αλλά αυτή η παμπάλαιη βιολογική διαφορά εξακολουθεί να υπάρχει…

…καί να μας χωρίζει.

Ο διαχωρισμός σήμερα είναι πιό ευδιάκριτος στην θρησκεία. Χριστιανοί λευκοί καί ενθάδε καί στην (βόρεια) Εσπερία, πλην όμως άλλο οι ορθόδοξοι κι άλλο οι προτεστάντες. Καί δεν υπάρχει καμμία πιθανότητα να τα βρούν. Σας το υπογράφω.

Αυτά να τα βλέπουν οι διάφοροι «μενουμευρώπηδες», χιτλερόφρονες υπέρμαχοι της δήθεν ενιαίας λευκής φυλής (δεν αρκεί η Βιολογία, ωρέ – πρέπει να συμφωνεί καί το ψυχικό αποτύπωμα), «πανθρησκευτές» που γλυκοκοιτάζουν ταυτόχρονα Βατικανό καί Γερμανία, καί λοιποί καί λοιποί παρεμφερείς ολιγόμυαλοι.

 

Συνοψίζω:

Η διάσταση ηθικής καί επιστήμης, δηλαδή η πλήρης κατάργηση των ηθικών φραγμών αφ’ ενός καί το «τσουνάμι» των επιστημονικών γνώσεων (χρήσιμων καί βλαπτικών) αφ’ ετέρου, (α) ανατίναξαν τον Φαέθωνα, (β) βγάλανε τέρατα στην προηγούμενη Εποχή του Υδροχόου, (γ) συνεχίζονται (καί εντατικοποιούνται) στις μέρες μας. Όλα αυτά τα φαινόμενα, δέ, δείχνουν καθαρά τη φυλή του Βασιλίσκου – δηλαδή τους σημερινούς βορειοδυτικούς Ευρωπαίους προτεστάντες καί τους ηπαπαραίους. Οι οποίοι πάνε (ασυγκράτητοι… ποιός να τους συμμαζέψει; ) να κάνουν κι όλους τους υπόλοιπους σαν τα μούτρα τους.

Λοιπόν, όλ’ αυτά δεν θα μ’ ένοιαζαν στο παραμικρό (ούτε θα καθόμουν να γράφω κατεβατά), αν αυτή η σκατοκαταιγίδα δεν έπεφτε καί στα κεφάλια ημών των Ελλήνων. (Καί κυρίως στις -πιό ευάλωτες- Ελληνίδες.) Δεν ξέρω τί θα γίνει, ώστε να συνέλθουμε ως έθνος απ’ αυτά τα ναρκωτικά (φεμινισμούς, γκέϋ πράϊντς, πουστροποίηση παιδιών, ταττουάζ, καί λοιπά) – ειδικά τώρα που κάνουμε ελεύθερη πτώση στον γκρεμό.

Ελπίζω, όμως.

Ελπίζω πως θ’ αναστραφεί η πορεία. Καί, προσωπικά, θα κάνω το κάθε τί προς αυτή την κατεύθυνση.

 

Υγ 1: Σημειώστε πως Τυφώνας / Έχιδνα / μερικά παιδιά τους (πχ Λερναία Ύδρα) είναι όντα αθάνατα. Ο μοναδικός «Μποτίλιας» δίνει καί μία άλλη ερμηνεία στη φράση αυτή, ότι δηλαδή όλα αυτά τα ιερατεία κάποια στιγμή -που φάγανε φάπες καί διαλύθηκαν στα φανερά- έγιναν «υπόγεια». «Πέρασαν στο underground», δηλαδή – στην απόλυτη μυστικότητα. Κι επιβιώνουν (μ’ αυτόν τον τρόπο) μέχρι τις μέρες μας. Νά, ο Ηρακλής ας πούμε, έθαψε το τελευταίο κεφάλι της Λερναίας  Ύδρας, που δεν μπόρεσε να το κόψει. (Καί κάποια τέρμινα αργότερα, έκανε σέχ με τη μαμά της Ύδρας, την Έχιδνα! Lol!!!)

Δεν το πολυέψαξα, πάντως είμαι σίγουρος γιά μερικά πράγματα. Πως:

  • Οι Έχιδνες όντως κατέκτησαν (καί) το μυστικό της αθανασίας.
  • Ζούσαν διάσπαρτες στα νησιά του Ατλαντικού Ωκεανού.
  • Τελικά, πάλι κάποιο γεγονός μείζονος καταστροφής συνέβη (Κατακλυσμός; ), περί του οποίου δεν έχουμε γραπτή αναφορά, αλλά το οποίο διέλυσε τον πολιτισμό τους.
  • Αιώνες αργότερα (τί «αιώνες»; 15 χιλιετίες ολάκαιρες!), ο Προμηθέας με τους δικούς του (τον Οντουάρπα καί τον Μελχισεδέκ) ανακάλυψαν -στα νησιά αυτά- τα βιολογικά εργαστήρια των Εχιδνών, καί αξιοποίησαν τα ευρήματα.

Αλλά φρίκη, ρέ φούστη μου! Σκέψου, τώρα, η σαβουρο-χοντρέλλα με τη μπλούζα με το «φάκ όφφ» να είναι καί αθάνατη!… Μπρρρρ!!!…

Υγ 2: Σκέψη:

Αν φαίνονται / είναι πολλά τα δεκαπέντε χιλιάρικα χρόνια γιά τέτοια γεγονότα που περιγράφουμε, υπάρχει μία μικρή πιθανότητα οι Εποχές να τούμπαραν… κι ο Υδροχόος, αντί να πάει στον Αιγόκερω, έφτασε ακριβώς στη μέση του κι έκανε …κατακόρυφο, γινόμενος κατ’ ευθείαν Λέων.

Ναί, σωστά μαντέψατε, αυτό σημαίνει αναστροφή των Πόλων της Γής – με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Αλλά μην το δένετε κόμπο. Αυτή η κουβέντα μας πάει πολύ μακριά, κι εδώ απλώς αναφέρω (ως τροφή γιά σκέψη) μία μικρή -αλλά υπαρκτή- πιθανότητα τεράστιας πλανητικής μεταβολής.

Σας είπα, σκέφτομαι «ανορθόδοξα», αλλά είναι ο μόνος τρόπος να βγάλω λαγούς απ’ το καπέλλο.

Υγ 3: Τί έχουμε πεί στο ενθάδε μπλόγκι κατ’ επανάληψιν; ότι η θεά Αφροδίτη συμβολίζει (μεταξύ των άλλων, καί) τις αρχαίες, απόκρυφες γνώσεις. Σωστό, εφ’ όσον μιλάμε γιά ένα πάλαι ποτέ καθαρά γυναικείο «επιστημονείο»

…κι εφ’ όσον η θεά Αφροδίτη είναι κόρη του θεού Ουρανού!!! (Γεννηθείσα με, έστω, ανορθόδοξο τρόπο.)

Λίγο σκαλίζουμε τους μύθους, πολλά καταλαβαίνουμε.

Υγ 4: Η παρούσα ανάρτηση αφιερώνεται σε διάφορα άτομα, γιά διαφόρους λόγους.

  • Στη …μεγάλη αγάπη του Μάρκο καί του Σπύρου Σπ., τον (μην τον είδατε τον) Παναή!  🙂  Ρέ αχαρακτήριστε ξερόλα, κανένας «Υδροχόος» δεν θα σιάξει τα πράγματα από μόνος του καί αυτομάτως. Χωρίς ήθος, δεν πρόκειται να μπούμε στην Εποχή του Υδροχόου, αλλά στην Εποχή του Υδροχόου …σκατολυμάτων! Στην Εποχή του Βοθρατζή! Lol!!!
  • Στον Σπύρο Σπ., με την ελπίδα ότι διαφωτίζω τις αιτίες της κακοδαιμονίας των σημερινών νεο-Ελ…λεϊνίδων, καί βοηθάω στην αποθεραπεία τους.
  • Στις Ελ…λεϊνίδες, γιά τους ίδιους ωσαύτως λόγους. Μοσχαρίτσες μου, μην αναρωτιέστε «-Πού πήγαν οι άντρες;»! Διότι, με τα μυαλά που έχετε, κοντεύετε να τους βλέπετε …μονάχα μέσα στους καθρέφτες σας! (Καί δεν σας πάει το μουστάκι! Lol!!!)
  • Σε δύο συγκεκριμένες Κυρίες, που εκείνα τα χρόνια τις τράβηξα μακριά από την εγκληματική ανοησία του γυναικείου «επιστημονείου».

Καί σε όλον τον ταλαιπωρημένο Ελληνικό λαό, γιά να δή καθαρά ότι τα Μνημόνια δεν είναι η μόνη του δυστυχία. Τον περιμένουν κι άλλες, αν αυτός ο σκατόκοσμος συνεχίσει να πορεύεται ως έχει.

 

Advertisements

Κι ακόμη ένα «κλειδί»

31 Σχόλια

άποια άτομα με απογοητεύουν. Πολύ.

Θέλετε μεν έτοιμες τις απαντήσεις, αλλά η γνώση που δεν κατακτάται με κόπο, είναι επιδερμική. Θα περάσει καί θα ξεχαστεί.

Κι εδώ θέλω ν’ ανακαλύψετε εσείς (κι όχι να σας το δώσω έτοιμο) κάτι ύψιστης σημασίας. Καί να το κρατήσετε. Γι’ αυτό σας είπα να σπάσετε το κεφάλι σας, μέχρι να βρήτε τις απαντήσεις.

Εν πάσει περιπτώσει, το αντιπαρέρχομαι.

Οι απαντήσεις, λοιπόν, είναι:

  • Πρόκειται γιά το τρίκλωνο αιθερικό μας “dna”, που στα αρχαιοελληνικά κείμενα αναφέρεται ως ιχώρ.
  • Ξεκινάει από τον Ήλιο καί καταλήγει στον Έλληνα άνθρωπο.
  • Η (ολική ή μερική) καταστροφή του καταστρέφει τον Έλληνα, ο οποίος αντιστοιχεί σ’ αυτό.

Αυτό που σχεδίασα, είναι το “ατομικό” ψυχικό αποτύπωμα του Έλληνα, διότι υπάρχει καί το συλλογικό ψυχικό αποτύπωμα της φυλής μας. Αυτό εδώ:

 

Τί σημαίνουν οι διαφορές με το προηγούμενο σχήμα;

Στο ατομικό ψυχικό αποτύπωμα, τα φίδια δείχνουν εσωστρέφεια – το “Γνώθι σαυτόν”. Επίσης, η περιέλιξή τους δείχνει σαφώς “γενετική” δομή (dna, ομφάλιος λώρος).

Στο συλλογικό ψυχικό αποτύπωμα, τα φίδια κοιτούν προς τα έξω, διότι είναι φύλακες. Η δέ περιέλιξή τους δείχνει την ομαδικότητα / συλλογικότητα.

 

Διευκρινήσεις καί συμπεράσματα.

Το “υλικό” του ιδεατού “Τρικαρήνου Όφεως” είναι ο (αιθερικός) χρυσός, κι όχι ο μπρούντζος. (Θημηθήτε: “Χρυσούν Γένος”.) Άλλως τε, συνδεόμαστε με τον Ήλιο, που ως μέταλλο έχει τον χρυσό. Απλά, με το πρώτο σκίτσο, το «μπρούντζινο», (ως απόρροια του πάλαι ποτέ “Τρικαρήνου”) σας εισήγαγα στις έννοιες που θέλω να δείξω.

Άλλες φυλές έχουν δίκλωνο / μονόκλωνο / καθόλου αιθερικό dna. (Ναί, είναι ατελείς.) Καί ναί, άμα κάνεις ζημιά στην αιθερική “αλυσίδα” τους, τις αρρωσταίνεις καί τις σκοτώνεις. Θα μπορούσαν, δηλαδή, άνετα οι δικοί μας κορυφαίοι μύστες να τελειώσουν μία καί καλή με διάφορες βρωμόρατσες, που μας έγιναν φόρτωμα. (Καί ειδικά γιά τις σπαρτές, είναι “ευκολάκι”.) Αλλά αυτή η ενέργεια απαγορεύεται ΑΥΣΤΗΡΟΤΑΤΑ “άνωθεν”…

…Εκτός αν…

Βέβαια, ακριβώς το ίδιο πάνε να κάνουν “κάποιοι” σ’ εμάςΚι όχι μονάχα τώρα τελευταία. (Δεν βλέπετε την εντεινόμενη επίθεση στα -σημερινά, έστω- φυλετικά σύμβολά μας; Τα σύμβολα είναι η «γέφυρα» του υλικού κόσμου με τον αιθερικό.) Διότι κάτι έχουν μυριστεί εδώ κι αιώνες, γιά το πώς γίνεται το “ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσατε”. Μόνο που -επειδή δεν τα ξέρουν όλα- καί δεν θα τους βγεί (όπως δεν τους βγήκε τόσο καιρό), καί θα το πληρώσουν πανάκριβα… όταν έρθ’ η ώρα της λυπητερής.

Τα “σκουριασμένα / χαλασμένα” τμήματα της αιθερικής αλυσίδας, είτε της ατομικής, είτε της συλλογικής, δυστυχώς παραμένουν τέτοια, ακόμη κι αν μεσολαβήσει θάνατος κι επανενσάρκωση. Μόνον η ενθύμηση / συνειδητοποίηση ότι κάτι δεν πάει καλά, κι η συνακόλουθη έντονη προσευχή στον Θεό γιά “επιδιόρθωση”, μπορούν να τα ξανακάνουν χρυσά.

 

Όλα τα παραπάνω θέλω να τα μάθετε απέξω. Κι ακόμη περισσότερο, θέλω να τα νοιώσετε – γιά να σας μείνουν ως γνώση ες αεί. (Αλλοιώς, δέν… όσα ωραία κειμενάκια δικά μου καί να διαβάσετε.)

Καθήστε κάτω από τον Ήλιο χωρίς ρούχα (δεν είναι απαραίτητες οι ακρογιαλιές προς τούτο, υπάρχουν καί τα μπαλκόνια καί οι πίσω αυλές), κλείστε τα μάτια, καί ζητήστε σύνδεση με το άστρο που δίνει καί συντηρεί τη ζωή στη Γή μας.

Κάντε ερωτήσεις:

  • Ποιός είμαι;
  • Ποιός ήμουν;

(Το “Ποιός θα είμαι;” είναι γιά πιό προχωρημένο στάδιο – όταν εξοικειωθήτε.)

  • Τί κάνω εδώ σ’ αυτή τη ζωή, σ’ αυτόν τον κόσμο;

Οραματιστήτε (έστω, προσπαθήστε) το αιθερικό μας “dna” – θα δήτε καί θα νοιώσετε τις αλήθειες αυτές (κι όχι μόνον αυτές) πολύ καλύτερα, απ’ ότι σας επιτρέπουν τα δικά μου φτωχά σκιτσάκια.

Φυσικά, θα καθήσετε κάτω από τον Ήλιο όσο αντέχετε. Πέντε λεπτά; εντάξει, πέντε λεπτά. Αλλά κάντε το. Αν μή τί άλλο, είναι υπερεπείγον.

Πριν γίνουμε “ομαδικοί παίχτες” γιά να σώσουμε την Ελλάδα ενωμένοι, πρέπει να προετοιμαστούμε, φορώντας την αιθερική μας Ελληνική πανοπλία.

 

Υγ 1: Θάνατος; Αλήθεια, τί είναι ο θάνατος;

Είναι μιά μετάβαση… Όταν πεθαίνουμε οι Έλληνες, κάνουμε “γκέλ” στον Ήλιο, κι επανερχόμαστε. Θα το νοιώσετε. Θα σας το πή ο Ήλιος, αν τον ρωτήσετε.

Ο Λεωνίδας καί οι 300 του, συν οι 700 Θεσπιείς του Δημοφίλου, συν τόσοι καί τόσοι άλλοι αρχαίοι ημών, το ήξεραν. Καί το κυριώτερο, το είχαν νοιώσει κι ενστερνιστεί πολύ προτού πεθάνουν.

Εξ ού καί η αφοβία τους.

Υγ 2: Γιατί τέτοιες πληροφορίες χύμα σε δημόσια θέα;

Επειδή έπρεπε. Επειδή ήταν η ώρα τους να μαθευτούν. Επειδή βιαζόμαστε. Κι επειδή δεν υπάρχει άλλος τρόπος.

(Τί, δηλαδή; Θα έπρεπε να περιμένετε να στήσω φιλοσοφική σχολή καί να εγγραφήτε μαθητές; )

 

Ένα πολύτιμο «κλειδί»…

31 Σχόλια

α πάντα, πριν γεννηθούν, έχουν μιά περίοδο εγκυμοσύνης. Η «εγκυμοσύνη», λοιπόν, του «Ελληνοκεντρικού κινήματος» (πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980) είναι λίαν ενδιαφέρουσα, αλλά δεν θα μας απασχολήσει εδώ. Εδώ θα δούμε μία από τις (από σπόντα…) γενεσιουργές αιτίες του – καί γιά την ακρίβεια, τον «απόγονό» της.

 

Η ιστορία μας ξεκινάει, όταν το 1980 ο αρχαιολόγος Πέτρος Θέμελης συλλαμβάνει την ιδέα να φτιάξει αντίγραφο του πάλαι ποτέ «Τρικαρήνου Όφεως» των Δελφών (σήμερα το πρωτότυπο ευρίσκεται -εδώ καί πολλούς αιώνες- στην Κωνσταντινούπολη μισοδιαλυμένο), καί να το στήσει στους Δελφούς, στη θέση του παλιού. Πράγμα που έγινε τελικά το 2015.

Ο πρωτότυπος «Τρικάρηνος Όφις» -ο ευρισκόμενος ειςτηνΜπόλιν- είναι ετούτος εδώ (από τη Γουΐκι) :

 

Δεν δίνω ιδιαίτερη σημασία πχ στο αν οι σπείρες του πρωτότυπου είναι ασύμμετρες, ή στο αν (καλλιτεχνικώς) αποτελεί κάπως βιαστική δουλειά. Πάντως, εγώ θα τον έφτιαχνα κάπως έτσι:

 

 

Εδώ, πάλι, στην πραγματικότητα θα έφτιαχνα τον κορμό του αγάλματος με διάμετρο τη μισή (ή λιγώτερη) απ’ αυτή που φαίνεται στο σκίτσο, ίσως καί κάπως πιό καλλιτεχνικό το όλον. (Με σκαλίσματα στον βωμό, κτλ.) Αλλά θέλω να προσέξετε πολύ καλά την εικόνα, την οποία τη ζωγράφισα επίτηδες έτσι, ώστε να σας εντυπωθεί.

Καί μετά, θέλω να σκεφθήτε μέχρι να ζαλιστήτε τις πιθανές απαντήσεις στα εξής ερωτήματα:

  • Τί ακριβώς απεικονίζεται; Δηλαδή, τί κρύβεται πίσω από τη βιτρίνα αυτού του υποτιθέμενου μπρούντζινου γλυπτού;
  • Αυτό το «γλυπτό» από πού αρχίζει καί πού τελειώνει;
  • Ποιές οι συνέπειες του να μην είναι «υγιές» (δηλ.νά είναι σπασμένο, σκουριασμένο, κτλ) ;

Αυτά… Η ζωγραφιά είναι ένα κλειδί (πιστεύω το μοναδικό), γιά ν’ αρχίσετε να ξεκλειδώνετε το περίφημο ψυχικό αποτύπωμα της φυλής μας, το οποίο μας υπενθυμίζει ο Παλαιός καθημερινώς. Καί, επιτέλους, να το νοιώσετε μέσα στην ψυχή σας.

Καλή επιτυχία!

 

Υγ: Μή μου πήτε ότι σας βάζω δύσκολα! Ήδη το σκίτσο έχει κάποιες αρκετά «μαρτυριάρικες» ενδείξεις.

 

Σουΐτα opus 1 – «Θερινή»

36 Σχόλια

αλοκαιρινή σουΐτα, καλοκαιρινή σαλάτα, όπως θες πές την! (Τυπικώς πως, πρέπει να ονομαστεί “Εαρινή” – αλλά στην Ελλάδα το καλοκαίρι τυγχάνει λίαν παρατεταμένο.) Εν πάσει περιπτώσει, τα συστατικά της τρώγονται μαζί. Όχι χωριστά.

Καλή σας όρεξη! 🙂

 

α. Όνειρο

Ήταν, λέει, το απόλυτο σκοτάδι. Το πρωταρχικό κενό. Η καθαρή μαθηματική έννοια του χώρου.

Ξάφνου, μέσα στον χώρο αυτόν, έλαμψε μιά χρυσή πεντάλφα. Αρκετά μεγάλη. Με διάμετρο καναδυό δεκάδες μέτρα, μπορώ να σου πω. Η οποία κάθησε τελείως ακίνητη.

Μετά από λίγο, ήρθε από το βάθος μιά επίσης χρυσή σβάστικα, περιστρεφόμενη γρήγορα – σα μπούμερανγκ. Μικρούλα. Περίπου όσο ένα πιάτο. Αριστερόστροφη – αν καί δεν έχει σημασία. (Θα μπορούσε να είναι καί δεξιόστροφη. Όταν θα σας πω μερικά πράγματα γιά τα αρχαία μας Μυστήρια, θα καταλάβετε.)

Στο σημείο αυτό, κατάλαβα νοερώς -από τη διαφορά μεγεθών- ότι πρόκειται γιά ένα ωάριο (πεντάλφα) κι ένα σπερματοζωάριο (σβάστικα). «Συμπαντικά», θά τα χαρακτήριζες καί τα δύο. Κι ότι η σβάστικα πρόκειται να γονιμοποιήσει την πεντάλφα.

Η σβάστικα έφτασε μέχρι το γεωμετρικό κέντρο της πεντάλφας, καί σταμάτησε.

Τότε, καί τα δύο αυτά αντικείμενα ( ; ) άρχισαν ν’ αυξάνουν τη λαμπρότητά τους απολύτως ταυτόχρονα. Σαν ένα σώμα. Κι έφτασαν να φωτοβολούν τόσο έντονα, που τυφλώθηκα. (Ναί, μέσα στ’ όνειρο.)

 

Δεν μπορούσα να κοιμάμαι καί να βλέπω άλλο. Ξύπνησα, τινάχτηκα απ’ το κρεββάτι, αλλά γιά δέκα λεπτά δεν έβλεπα τίποτε. Η τύφλωση συνεχιζόταν.

Άναψα το φώς ψηλαφητά, επειδή γνώριζα πού βρίσκεται ο διακόπτης. Όμως, αναρωτιέμαι τόσα χρόνια μετά, γιατί το έκανα – αφού δεν έβλεπα την τύφλα μου. Προφανώς μπλόκαρε το μυαλό μου, μή βρίσκοντας άμεση ερμηνεία του τρομερού αυτού ονείρου.

 

β. Κουβέντες του καφέ

Καί να πείς ότι τά ‘χε τσούξει ο φιλαράκος μου… Καφέ, καφεδάκι πίναμε παρέα. (Καί το συγκεκριμένο καφεπωλείον είναι εγγύηση. Δεν βάζει τίποτε πονηρό μέσα.)

Κοίταζε αμίλητος ευθεία μπροστά, προς το άπειρο. Κάποια στιγμή, γύρισε. “- Σύντομα, θα ‘φύγω’!”, είπε. “Καί σε τρείς μέρες θα ‘ξανάρθω’… με νέο σώμα.”

Προσπάθησα να τον προσγειώσω λίγο. “- Καί πώς θα σε γνωρίσω ότι είσ’ εσύ;”, κορόϊδεψα.

“- Έ!… θα με καταλάβεις!… Δεν θα σου είναι δύσκολο! Σού κόβει μέχρ’ εκεί!”, αντιγύρισε το κοροϊδευτικό χαμόγελο.

Υποψιάστηκα. “- Ρέ σύ! Ως ‘νέο σώμα’, μήπως εννοείς ετούτο εδώ που ήδη έχεις, αλλά με κάποιες ιδιότητες παραπάνω, που συνήθως δεν έχουν οι άνθρωποι;”

“- Ναί.”

“- …Γιατί όχι;… Σάμπως υπάρχουν απαράβατοι κανόνες γιά το εφικτό καί το ανέφικτο;”, φιλοσόφησα.

Κοίταξε ξανά προς το άπειρο, ρουφώντας μιά γουλιά απ’ τον καφέ του. Τον μιμήθηκα.

 

γ. Σβάστικα

Ηλιακό (καί της φύσης) καί περισσότερο αρσενικό στον χαρακτήρα σύμβολο. Ειδικά η δεξιόστροφη – της δύναμης. (Η αριστερόστροφη είναι της σοφίας.)

Αντιπροσωπεύει τους άντρες, λοιπόν… Αλήθεια, καί πώς γίνεται οι άντρες να “ενεργοποιηθούν” προς αυτή την κατεύθυνση;

Πιστεύω με απλό τρόπο. Προσοχή στη διατροφή, όχι καθιστική ζωή, άσκηση, σπόρ… καί καμιά ενασχόληση με πολεμικές τέχνες δεν θα έβλαπτε. Όπως καί με σπαθί. Γιαπωνέζικο, ή μεσαιωνική σπάθα ιπποτών.

Φυσικά καί το σέξ… γιά να υπενθυμίζουμε καθημερινώς στις γυναίκες “τον αληθή επί Γής προορισμό τους”, καταπώς είπε ο Ροΐδης στην “Πάπισσα Ιωάννα”! Λόλ!!!

Ά! Καί η σοφία να προηγείται της δύναμης, ώ συν-Έλληνες ξερόλες! Τά ‘πε καί ο μπάρμπας του Γουάλλας, στο “Μπρέηβχαρτ”:

Το σπαθί δεν το κινεί το χέρι, αλλά το μυαλό.

 

δ. Πεντάλφα

Μαθηματικό, καί πιό πολύ θηλυκό σύμβολο. Πολλοί οι συμβολισμοί της. Όμως, ποιός απ’ όλους ενδιαφέρει περισσότερο τις γυναίκες, ώστε να «ενεργοποιηθούν» επάνω της;

Η γυναίκα είναι το πρωταρχικό κύτταρο – με κάθε έννοια. Βιολογική καί κοινωνική. Επομένως, εδώ θα πάρουμε την αντιπροσώπευση επάνω στην πεντάλφα των πέντε πρωταρχικών στοιχείων της φύσης: Γή, Νερό, Αέρας, Φωτιά. Συν ο Αιθέρας-Πνεύμα, που αντιπροσωπεύεται στο επάνω σκέλος.

  • Νερό.

Όλες οι γυναίκες (στην αποδώ μεριά του πλανήτη) το γνωρίζουν καλά το στοιχείο του νερού – εφ’ όσον πλένονται καθημερινά, καί δή γυμνές. (Κάτι θηλυκά σε ημιζωώδη κατάσταση, κάτι μούσλιμζ με μπούρκες, που είναι ζήτημα κι αν πλένονται κάν, δεν τα λαμβάνω καθόλου υπόψη.) Το (αντι)παράδειγμα του μπάνιου (κι όχι μόνον με νερό) με “ντύσιμο” αναφέρεται μεν σε άντρα, αλλά θυμηθήτε μονάχα μιά λέξη: Αχιλλέας!

Κατανοητόν;

Στην Ελλαδάρα μας, λοιπόν, καί το μπικίνι πολύ είναι… προκειμένου γιά μπάνιο -όχι στο σπίτι, αλλά- στη φύση.

Κυρίες μου, κάντε όμως καί το επόμενο βήμα: αφήστε το ζεστό νερό να τρέξει στο κεφάλι σας (καλά, ‘ντάξ’… τότε που δεν θα έχετε φόβο μη σας χαλάσει το “πιστολάκι”!  🙂  ), καί περιμένετε να δήτε τί εικόνες καί τί ιδέες θα σας έρθουν. Το αποτέλεσμα -στοιχηματίζω πως- θα είναι αρκετά ενδιαφέρον.

  • Γή.

Καί δή, η γόνιμη. Όχι άμμος, όχι σκέτο χώμα, όπως πχ στα χωματουργικά έργα. Εντάξει, άμμος καί σκέτο χώμα κάνουν τη δουλειά που θέλουμε, αλλά πολύ καλύτερα την κάνουν το χώμα με φυτά, καί η λάσπη.

Οπότε, εσείς κύριοι, άμα δήτε εν μέσηι οδώι τίποτε γυναίκες να βγάζουν ξαφνικά παπούτσια καί κάλτσες καί να μπαίνουν μέσα σε παρτέρια καί να χοροπηδάνε, μην τις αποπάρετε. Αντίθετα, να τις ενθαρρύνετε.

Καί σε τυχόν τίποτε ανάποδους μπαρμπάδες, που θα πούνε ότι θα χαλάσουν τα λουλούδια, ν’ αντιτάξετε πως κι αυτές λουλούδια είναι.

  • Αέρας.

Καί άνεμος. Γυμνή στάση καί γυμνή βόλτα στην ύπαιθρο, όποτε αυτό είναι εφικτό. Ειδικά τον χειμώνα με το κρύο, οι γυναίκες που θα πειραματιστούν, θ’ ανακαλύψουν τί δύναμη κρύβει ο ανθρώπινος οργανισμός. Σε λίγα δευτερόλεπτα, ίσως καί αμέσως, το κρύο δεν θα ενοχλεί καθόλου.

  • Φωτιά.

Μία είναι η κορυφαία φωτιά: Ο Ήλιος! Γυμνή ηλιοθεραπεία, επομένως. Εννοείται, μέσα στα λογικά όρια αντοχής. (Μήν το παρακάνουμε καί γίνουμε ψητά φούρνου με πατάτες! Λόλ!!!)

  • Αιθέρας.

Στην ύπαιθρο, νύχτα, κάτω απ’ τ’ αστέρια, καί κατά προτίμηση χωρίς φεγγάρι. Τον αιθέρα θα τον αισθανθήτε μέσα στη σιωπή.

 

Κάπως έτσι πάει. Απλούστατες συμβουλές με απλούστατη εφαρμογή. Άλλως τε, η φύση παραμένει ίδια κι απαράλλαχτη εδώ καί αμέτρητα χρόνια. Το ίδιο καί η ανθρώπινη φύση.

Εδώ, κατανοούμε απόλυτα τους μεσαιωνικούς λαογραφικούς θρύλους γιά τις μάγισσες: γυμνές, νύχτα στην ύπαιθρο, δίπλα σε φωτιά, καί με χαραγμένη πεντάλφα γύρω τους στο έδαφος “γιά προστασία”. Που ακόμη καί μέσα στη βροχή καθόντουσαν καί δεν έφευγαν. Έ, κάπου έχουν βάση όλ’ αυτά… Προφανώς προέρχονται από πολύ αρχαιότερες “μυητικές” («διαβάσεως» στην ενηλικίωση, όπως λέει η λαογραφία) συνήθειες καί τελετές.

Ά, καί οι μεγάλες γιορτές των μαγισσών: Πρωτομαγιά (στον Ταύρο, το σταθερό ζώδιο της Γής), πρώτη Αυγούστου (Λέων, φωτιά), 31 Οκτωβρίου (Σκορπιός, νερό), πρώτη Φεβρουαρίου (Υδροχόος, αέρας). Έχει αρκετή λογική βάση αυτό το εορτολόγιο.

 

ε. Η κόντρα

Όλ’ αυτά γράφτηκαν, όχι μόνο γιά να βοηθηθούν τα Ελληνάκια καί των δύο φύλων (κι όλων των ηλικιών!  🙂  ), αλλά κι επειδή θυμήθηκα ένα σωρό άτομα κι αποφθέγματα, που είναι αντίθετα με τα παραπάνω. Καί χαμογέλασα χαιρέκακα!… σκεπτόμενος τί κρύβεται πίσω απ’ τα παρασκήνια.

Ποιοί κρύβονται, γιά την ακρίβεια.

Λοιπόν… καθαρή λογική: αν ο συστηματικός γυμνισμός καί η επαφή με τη φύση βοηθάνε, τότε η απαγόρευσή τους σημαίνει πως δεν βοηθάει. Αντίθετα, θα λέγαμε πως όχι απλά δεν βοηθάει, αλλά τραβάει το χαλί κάτω απ’ τα πόδια μας.

Ας δούμε, όμως, ειδικά τις απαγορεύσεις γιά τις γυναίκες, επειδή οι άντρες διαθέτουμε συγκεκριμένο …τετράδιο γιά να γράφουμε τα «απαγορεύεται». Λόλ!!!

Ποιός, επομένως, λέει “όχι” στη γυναικεία «ενεργοποίηση» της πεντάλφας;

Πολλοί!…

Κι έχει μεγάλη πλάκα, να δεί κανείς πώς κλιμακώνονται οι αντιδράσεις τους.

 

Πρώτα ξεκινάνε διάφοροι ηθικολόγοι τύπου “πνεύμα καί ηθική” (μεγάλε Αυλωνίτη!) καί θρησκοβαρεμένοι (του Κρόνου), που αφρίζουν μεν στη θέα γυμνής γυναίκας,… αλλ’ αντιθέτως χαμογελάνε συγκαταβατικά πχ με την τρομερή ανομία της κλοπής δημοσίου χρήματος. (Έ, αφού ο Κρόνος δεν δυσαρεστείται μ’ αυτό, είναι εντάξει τότε. Κι ας πεθαίνουν ασθενείς στα δημόσια νοσοκομεία, επειδή το ντοβλέτι δεν έχει -εξ αιτίας των κλοπών- λεφτά ν’ αγοράσει φάρμακα.)

Αυτοί, όμως, καί τα κηρύγματά τους δεν έχουν πολλή τύχη (θεωρούνται ντεμοντέ), οπότε δεν φέρνουν αποτέλεσμα. Έτσι, σε δεύτερο στάδιο επιστρατεύεται η αυθεντία (η ποιά; ) των γιατρών. “- Ο Ήλιος προξενεί καρκίνο στο δέρμα!”, ουρλιάζουν. “Μελέτες δείχνουν…”, κτλ κτλ κτλ. Καρκίνο στα πορτοφόλια των πολυεθνικών φαρμακευτικών προξενεί ο Ήλιος! Κάτσε χωρίς ηλιοθεραπεία, καί θα σου πω εγώ τί καλά θα περάσεις τον χειμώνα. Τα αντιβιοτικά θα πηγαίνουν συνεχώς “άσπρο πάτο!” τον χειμώνα – αντί γιά κρασάκι.

 

Παρένθεση:

Πόσο βραχεία μνήμη έχει αυτός ο λαός… Μόλις πριν τον Β’ ΠΠ, μόλις πριν τρείς γενιές δηλαδή, στους παππούδες καί τις γιαγιάδες μας, η φυματίωση -το “χτικιό”θέριζε, επειδή ακριβώς το τότε κυρίαρχο δόγμα “πνεύματος καί ηθικής” απαγόρευε στις γυναίκες να ξεγυμνωθούν. Μη καί κακοχαρακτηριστούν απ’ την «ηθική» κοινωνία, καί μείνουν στο ράφι γεροντοκόρες.

Έλα, όμως, που μένανε, αν καί ντυμένες!… Μόνο που το συγκεκριμένο «γεροντοκορείν» ήταν τραγικό.

Μιά βόλτα στα παλιά νεκροταφεία θα σας δώσει να καταλάβετε καλά το γιατί. Θα βλέπετε επιγραφές: “Τάδε Ταδοπούλου, 25 ετών”, αλλά δεν πρέπει ν’ απορείτε γιά το αίτιο. Το “χτικιό” την χτύπησε την Ταδοπούλου απ’ τα 18, γι’ αυτό καί δεν παντρεύτηκε -λείπει το συζυγικό επίθετο απ’ την επιγραφή, όπως λείπει καί η οποιαδήποτε αναφορά στην αρρώστεια-, καί πέθανε εφτά χρόνια μετά, αργοσβήνοντας στο μεταξύ.

Επίσης, μην απορείτε που σήμερα επανεμφανίστηκε η φυματίωση – απ’ τους λάθρο. Κρονάκια γάρ τα μούσλιμζ, δε λένε ούτε να φορέσουν ελαφρά ρούχα, ούτε να πλυθούν. Πολλώι δέ μάλλον οι γυναίκες τους.

Καί μήπως να θυμηθούμε τις προπολεμικές κρονο-θρησκευτικές αντιλήψεις τις δικές μας, ότι το πλύσιμο του σώματος είναι αμαρτία, επειδή …«ξεπλένει το βάπτισμα»;… Τελικά, είναι θαύμα που έφτασε το έθνος μας μέχρι σήμερα, με οδηγούς κάτι τέτοια τσιτάτα. Καί όχι, δεν περιμένω συγνώμες από τους ενόχους της διαδόσεως τέτοιων ηλιθιοτήτων.

(Κατά κανόνα, δεν περιμένω πολλά πράγματα από μαϊμούδες.)

 

Συνεχίζουμε.

Κι όσο γιά τις μελέτες… άμα πληρώσεις, σου αποδεικνύουν ότι η Γή είναι επίπεδη. Οι “επιστημονικές” μελέτες την σήμερον λαμβάνονται υπ’ όψιν μονάχα ά λά κάρτ! Αντιθέτως, ό,τι δεν συμφέρει να μαθαίνεται απ’ τον “κοσμάκη”, αγνοείται επιδεικτικώς. Πχ τα εμβόλια προξενούν αυτισμό, βεβαιωμένο αυτό -καί δή …με μελέτες-, αλλά σ’ αυτή την περίπτωση όλοι κάνουν πως κοιτάζουν αλλού.

Αφού, πάλι, πολλές γυναίκες δεν μασάνε ούτε με τα ιατρικά τσιτάτα, τότε πυροβολάει το τρίτο όπλο – πολύ ισχυρό ετούτο, που στοχεύει στο συναίσθημα κάθε γυναίκας γιά την εμφάνισή της. “- Ο γυμνισμός είναι ξεπερασμένος!”, λένε διάφορες “ψαγμένες” συμβουλές στα περιοδικά… καί με γαργαλάει να συμπληρώσω: «γιά τις άσχημες»! Καρα-λόλ!!!

Άλλως τε (γιά να κάνουμε καί μαρξιστική ανάλυσις με οικονομικές παραμέτρους κτλ – ποιός είσαι, ρέ μεγάλε!!! λόλ!!!) , πώς αλλοιώς θα ξεχωρίζει η κόρη του εφοπλιστή με το μαγιώ των 250 ευρώ, από την απλή εργαζόμενη των τρείς κι εξήντα, με το μπικίνι “ευκαιρία” απ’ τη λαϊκή; Πρέπει καί τα περιοδικά να πάρουν διαφήμιση απ’ τα εργοστάσια μαγιώ-”φίρμας”! Δεν θα γίνουν κλέφτες!

(Ειδικά αν η δεύτερη είναι ομορφότερη της πρώτης, πρέπει να της αφαιρεθεί το πλεονέκτημα! Τί τά ‘χει τα λεφτά ο μπαμπάς; Λόλ ξανά!!!)

 

Δεν θα καθήσω να βρώ άλλα επιχειρήματα κι αντεπιχειρήματα. Απλά θα σας θυμίσω κάτι Φοίνικες, που λέγανε ότι δυτικώτερα απ’ τις Ηράκλειες Στήλες έχει τέρατα, μην πάτε, τζίζ κακά. (Αυτοί, όμως, πηγαίνανε.) Η ίδια αρχαία ιστορία επαναλαμβάνεται κι εδώ, καί πάλι από …Φοίνικες. (Άμα ψάξουμε λιγάκι ονόματα καί καταγωγές των ιατρικών καί λοιπών “αυθεντιών”…) Πάλι εις βάρος των Ελλήνων καί των Ελληνίδων.

Οπότε, για ν’ απαγορεύουν τα Κρονάκια, κάτι καλό περιμένει πίσω απ’ τις απαγορεύσεις, που η σημερινή Ελληνίδα «δεν πρέπει» να το βρεί. (Κι αντίστοιχα, ο Έλληνας τα δικά του.) Είπαμε, εμείς “αεί παίδες”, ξεχνάμε.

Αυτοί, όμως, επιμένουν να θυμούνται.

Καί να κρατάνε ό,τι καλό γιά πάρτη τους.

 

Γιά να κλείσω το θέμα, οι σπασμωδικές κραυγές “τζίζ κακά!” δεν αναφέρονται μόνο σε ιατρικά καί βιολογικά θέματα. Έχουν να κάνουν καί με άλλους τομείς. Ειδικά εκείνους, σους οποίους δεν πάει το μυαλό μας, ότι κρύβουν κι άλλα.

Αναφέρομαι πχ στον “υποβιβασμό” του Πλούτωνα σε πλανήτη-νάνο. Σε πρώτη ανάγνωση, θα πεί κανείς: “- Καί τί έγινε;”. Αλλά σε δεύτερη, θα καταλάβει ότι από το ανερχόμενο φίδι του μακροκοσμικού κηρύκειου αφαιρείται με το -”επιστημονικό”- στανιό ένα βασικό δομικό στοιχείο. Όθεν, η ανθρωπότητα -χωρίς αυτό το δομικό στοιχείο διαθέσιμο, πλέον- “διατάζεται” να παραμείνει μιά ζωή στα σκοτάδια καί να μην ανέβει επίπεδο.

Πάντα, όμως, αυτές οι απαγορευτικές προσπάθειες φιλοδοξούν να κρύψουν τον δρόμο προς το σωστό. Αυτός είναι ο σκοπός τους, καί κανένας άλλος.

 

στ. Γιατί όλ’ αυτά;

Εντάξει, καί πες το πετύχαμε. Εύκολο είναι, δεν είναι ανώτερα Μαθηματικά. Απλά, θέλει λίγο ξεκούνημα απ’ τον καναπέ. Αλλά, τί στην ευχή! Καλοκαίρι έρχεται, ένας λόγος παραπάνω να πάμε στη φύση.

Οπότε, οι άντρες μεταφορικώς παύλα μυητικώς πως «ενδύονται» το τετραγαμμάδιον (τη σβάστικα), κι οι γυναίκες την πεντάλφα. Μπορεί, βέβαια, αφού κατακτήσεις το δικό σου σύμβολο, να πας καί χιαστί. Παναπεί ξέρω ‘γώ οι άντρες ηλιοθεραπεία με τη μαλαπέρδα έξω (πλάκα-πλάκα, όμως, δυναμώνει το σπέρμα – γιά γερούς απογόνους), κι οι γυναίκες ν’ ασχολούνται με την ξιφασκία.

(«- Τί λές, ρέ Εργοδότη; Συνειδητοποιείς τί λές; Γκόμενες να κραδαίνουν κατάνες;»

…’Ντάξ’ ρέ παιδιά!… Δέ ‘ν’ κακό… Αρκεί να μη θυμηθούν πως διαθέτουν τέτοιες «δεξιότητες» κατά τη διάρκεια συζυγικού καυγά. Ή τσιλιμπουρδίσματος του συζύγου! Καρα-λόλ!!!)

Οπότε, οκέϋ. Προς τί τόσος κόπος; Ανεβαίνουμε ενεργειακό επίπεδο, ναί. Αλλά τί να το κάνουμε; Έχει κανα νόημα; Γιά την προίκα μας θα το κρατήσουμε, ή γιά τσάϊ γιά τα γεράματα;

Σωστό ερώτημα.

Η όλη φάση μου θυμίζει κάτι σχολικά βιβλία πχ Μαθηματικών, με αμέτρητες ασκήσεις «απόλυτης τιμής» – αλλά τί σκατά τις θέλουμε τις «απόλυτες τιμές», ούτε το βιβλίο λέει, ούτε κανένα μαθητο-ξυπνοπούλι ρωτάει.

Γιάααα να δούμε.

 

ζ. Οι μέλισσες

Αυτά τα υπέροχα ζουζούνια, εκτός του ότι η δική τους παρουσία είναι συνυφασμένη με την ανθρώπινη παρουσία επί του πλανήτη μας, δείχνουν μιά υψηλή νοημοσύνη. Κι όχι μόνον…

Πριν αρκετές δεκαετίες, λοιπόν, στην τότε ενωμένη Γιουγκοσλαυΐα, έγινε ένα πείραμα με μέλισσες.

Δύο ερευνητές απομάκρυναν από το μελίσσι τα νεαρά άτομα καί τις προνύμφες. (Δεν θυμάμαι αν απομάκρυναν καί τη βασίλισσα.) Μόλις οι μέλισσες το κατάλαβαν, αντέδρασαν μ’ ένα έντονο παρατεταμένο ζουζουνητό… καί μετά, συνέβη κάτι το τρομερό:

Οι γριές μέλισσες (υπόψη, η εργάτρια πεθαίνει σε ηλικία 38 ημερών) -ή, έστω, αξιοσημείωτο ποσοστό τους- ξαναγύρισαν σε κατάσταση νεαρών ατόμων καί προνυμφών!!!!!

(Ναί, ακριβώς: ξανάνιωσαν. Γιά να προχωρήσω, περιμένω να συνέλθετε απ’ αυτό που μόλις διαβάσατε καί συνειδητοποιήσατε.)

Η εργαστηριακή μεθοδολογία απέκλειε το ενδεχόμενο αυτές να ήταν άλλες μέλισσες, πχ που γεννήθηκαν μετά. Μία ελάχιστη ποσότητα μπογιάς στο σώμα τους, τις ξεχώριζε μιά χαρά στο μικροσκόπιο ποιά είναι ποιά. Οι ίδιες (οι ήδη γριές) ήταν, που ξανάνοιωσαν.

Εντυπωσιακό;

Απλά “εντυπωσιακό”; Θα χάσει η λέξη τη σημασία της!!!

Δε θέλω να μου πήτε τώρα τί σκέφτεστε (σίγουρα κάνατε σκέψεις περί αγνώστων μηχανισμών επιβιώσεως του είδους, κτλ), διότι γνωρίζω πως σκεφτήκαμε τα ίδια. Δυστυχώς, δεν βρήκα σύνδεσμο στα ιντερνέτια να διαβάσετε λεπτομέρειες, αλλά το πείραμα αυτό αναφέρεται διεξοδικώς στο βιβλίο “Οι άμμοι του χρόνου”, του -πάντα άριστα ενημερωμένου «γκράν μαίτρ» της έρευνας- Γιώργου Μπαλάνου.

 

η. Φαντασία “πέραν των Ηρακλείων Στηλών”

Καί τώρα, το σημερινό παραμύθι μας.

Υπάρχει, που λέτε, παιδιά μου, κάπου στον πλανήτη μας μιά χώρα πολύ όμορφη, αν καί με ολιγάριθμους κατοίκους. Παρά τον μικρό της πληθυσμό καί τη σχετικά μικρή της έκταση, αυτή η χώρα είναι αξιοζήλευτη κι οι κάτοικοί της κατεβάζουν πολλές καί καλές ιδέες.

Όμως, ουδείς τέλειος: οι κάτοικοι της συγκεκριμένης χώρας επιμένουν να σκοτώνονται καί να τραυματίζονται άσχημα (μέχρι ακρωτηριασμούς, μπορώ να σου πω) με χίλιους δυό τρόπους. Επιμένουν, επίσης, να σκοτώνουν τα παιδιά τους, πριν κάν αυτά γεννηθούν. (Γι’ αυτό καί παραμένουν ολιγάριθμοι.) Τέλος, ενώ ε(φε)υρίσκουν διάφορα ωραία πράγματα, τα ξεχνάνε καί ξαναρχίζουν απ’ την αρχή.

Η κατάσταση αυτή με τους θανάτους καί την αμνησία, τα τελευταία χρόνια όσο πάει καί χειροτερεύει. Μέχρι σημείου να θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη του λαού αυτού.

Βέβαια, δεν είναι όοοοολοι τους τόσο έξυπνοι μέν γενικώς, ανόητοι δέ ειδικώς. Ανάμεσά τους υπάρχουν καί λογικοί. Έξυπνοι-έξυπνοι. Έξυπνοι εις διπλούν. Μόνο που αυτοί οι τελευταίοι έχουν ήδη φτάσει σε μεγάλες ηλικίες (αφού το κατάφεραν…), οπότε -παρά τη φρόνησή τους, τη μνήμη τους, την εμπειρία τους, τις γνώσεις τους- δεν μπορούν πλέον να προσφέρουν καί πολλά στο κοινωνικό σύνολο. Αν ήταν νεώτεροι, σίγουρα θα μπορούσαν.

 

Κι αν, όμως…

Στα παραμύθια γίνονται καί μαγικά!

Κι αν, λέω…

…Αν το σωστό μέρος του ανθρώπινου αυτού “μελισσιού” αυτής της όμορφης χώρας μπορεί ν’ αναπληρώσει τις “προνύμφες” του, που το υπόλοιπο σκάρτο μέρος τις σκοτώνει;

Κι αν τέτοια ικανότητα έχει ειδικά αυτό καί μόνον αυτό ( κι όχι άλλα “ανθρωπομελίσσια”), μόνο που δεν την έχει βρή ακόμη;…

“- Ρέ Εργοδότη, δέ θέλουμε ν’ ακούσουμε άλλο! Φτάνει! Όντως είσαι ντίπ τρελλός με πιστοποιητικό ISO, καί δεν κάνεις ούτε γιά παραμυθάς!

Μά, καλά, είσαι σοβαρός; Θ’ αντιστραφεί η ηλικιακή πορεία του λαού μας με το συστηματικό ξεγύμνωμα των Ελληνίδων; Ή μήπως θα συνεχίσει απρόσκοπτα το έθνος μας την πορεία του προς το μέλλον, βολεύοντας μονίμως βρακιά καί σουτιέν στα συρτάρια;”

 

Έ, εντάξει, εγώ …σεμνύνομαι πως δεν στέκω καί τόσο καλά! Λόλ!!! Αλλά, ας ρωτήσουμε καί καναν άλλον!

 

θ. Σπάρτη

Ήταν, λέει…

«- Πάλι παραμύθια, ρέ;»

Κάντε ησυχία, ρέ! Εδώ μιλάει η Ιστορίη, ής όλβιος όστις έσχε μάθησιν! (Ψαρώσατε, έ; Γουστάρω!  🙂  ‘Συχία τώρα.)

Λοιπόν, ήταν λέει μιά πόλη, ονόματι Σπάρτη. Εκεί, οι κάτοικοι, άντρες-γυναίκες, είχαν σχεδόν καταργήσει τα ρούχα – καί κάποιες φορές τα είχαν καταργήσει χωρίς το «σχεδόν». Καί κάθε μέρα ασκούνταν στα όπλα. Όχι μονάχα στα σπαθιά, αλλά καί στ’ ακόντια, στη χρήση της ασπίδας… καί δε συμμαζεύεται.

Ακόμη κι οι γυναίκες τους έκαναν αγώνες δρόμου / πάλης / δισκοβολίας / κουτουλού εντελώς τσίτσιδες, ωσάν τους άντροι τους.

Έχω ήδη αναρωτηθεί αρκετές φορές το γιατί οι Σπαρτιάτες είχαν τέτοια έθιμα… καί η απάντηση μάλλον έχει να κάνει με τις πανάρχαιες «δονήσεις» της περιοχής. Που τους επέτρεψαν να θυμούνται («αναμιμνήσκονται» πιό σωστά) πώς «ενεργοποιείται» ο άνθρωπος. Διότι, ναούμ’, φρονώ πως ο κάθε ανθρωπότυπος αναπτύσσεται σε συγκεκριμένη περιοχή. Διότι εκεί βοηθιέται ν’ αναπτυχθεί – κι όχι αλλού.

«- Ά, ρέ Εργοδότη αφελέστατε! Σαχλαμάρες Λακωνόκαυλων αρχαίων θαυμαστών τους ιστοριογράφων είν’ αυτά – καί κατιτίς χιτλερικών, ναούμ’, από νεώτερους. Σύνελθε! Γιά …σκληραγωγία το κάνανε.«

Εντάξει… δε θα πώ τίποτε. Σταματάω να μιλάω. Θα κάτσω να δώ τηλεόραση!  🙂

Σύγχρονα πράγματα, κι όχι αρχαιολογίες.

 

ι. Το τηλεπαιχνίδι

Στις χαλεπές ημέρες μας, θραύση κάνει στα ποσοστά τηλεθεάσεως το τηλεπαίγνιον “Επιβιωτής”. (“Σαρβάϊβορ” στα μοντέρνα …Ελληνικά. Λόλ!!!)

Χονδρικώς, πρόκειται γιά κάτι μαντραχαλάδες καί κάτι τύπισσες, που τρέχουν μέσα στη φύση ρακένδυτοι-ες καί συναγωνίζονται (σα νήπια) σε κούνιες καί τραμπάλες – με αμοιβή (αν κερδίσουν) διαφορα σάντουϊτς. (Πάλι όπως ακριβώς τάζουμε στα νήπια, άμα κάτσουν ήσυχα). Άκου, τώρα, εσύ!…

Δε με λέτε, ώ νοήμονες αναγνώστες μου… διότι δεν τα γνωρίζω όλα: Τί …κόπρανα γουστάρει το τηλεοπτικόν κοινόν απ’ αυτή τη σαχλαμάρα, καί την παρακολουθεί μετά μανίας; Τί της βρίσκει; Μπορεί να μου το εξηγήσει κανείς; Έ;

Γιά παλιμπαιδισμό βαρείας μορφής πρόκειται; Γιά «τάσεις φυγής» (που λέν κι οι ψυχολόγοι) ; Ή, τί ακριβώς;

Σκέφτομαι…

Σκέφτομαι…

 

Ρέ, μπας κι ο κοσμάκης κατάλαβε (έστω, ενστικτωδώς – ή ανεμνήσατο) πού βρίσκεται μιά λύση των δεινών του με μεγάλες πιθανότητες πρακτικής επιτυχίας – καί πάει να «ενεργοποιηθεί»;

 

Καλοκαίρι έρχεται, άντε να δούμε. Ας το κάνουμε όπως το υπουργείο Υγείας στα τσιγαρόκουτα. Λοιπόν, βάλτε ένα μεγάλο αυτοκόλλητο απόξω απ’ τις ντουλάπες:

«Τα πολλά ρούχα βλάπτουν!»

Καί …μαίϋ δε Φόρς μπή γουΐθ γιού!  («- Μεθ’ υμών η Δύναμις!», παναπεί.  🙂  )

 

Πέραν της (παρούσης) λογικής

55 Σχόλια

arxigramma-Deltaεν γνωρίζω ποιός (ή τί) εκτός των τακτικών αναγνωστών άρχισε να γουστάρει το ιστολόγιο, αλλα φαίνεται πως πιάσαμε επαφή καί με …δεν ξέρω τί. Άλλως, καί όλως παρηγορητικώς, υπάρχει καί δεύτερη ερμηνεία, μακριά από -ξέρω ‘γώ- οντότητες καί διάφορα τέτοια εκφοβιστικά: απλά αλλάζουμε ταχύτητα (ως ανθρωπότητα) – κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε, κι όποιος πρόλαβε να προσαρμοστεί προσαρμόστηκε.

Αφορμή γιά το σημερινό έδωσαν δύο περιστατικά, που σημειώθηκαν μόλις χθες – καί τα δύο.

 

Το πρώτο συνέβη σε πολύ φιλικό πρόσωπο, το οποίο έχει καί καλή μνήμη απιθάνων λεπτομερειών. Λοιπόν, θυμήθηκε πως χθες συμπληρώθηκαν ακριβώς δύο χρόνια από την επίκληση στον Απόλλωνα, καί δοκίμασε να ξαναδεί το κείμενο της σχετικής ανάρτησης. Νομίζω η συσκευή που χρησιμοποιήθηκε ήταν κινητό ή τάμπλετ, αν καί μικρή σημασία έχει τελικά.

Το κείμενο περιλαμβάνει μία μικρή επίκληση στον Απόλλωνα, γραμμένη σε πολυτονικό. Τώρα, ως γνωστόν, όταν η συσκευή μας δεν έχει πολυτονική γραμματοσειρά, καί γενικώς δεν έχει τη σωστή γραμματοσειρά να ταιριάζει με το (διαδικτυακό ή μή) κείμενο που διαβάζουμε, υποκαθιστά με όποιαν έχει διαθέσιμη. Η δε γραμματοσειρά υποκατάστασης ό,τι «δεν καταλαβαίνει» (δηλ. δεν έχει αντίστοιχο χαρακτήρα), το υποκαθιστά συνήθως με παραλληλόγραμμα περιγράμματα.

Έτσι, το συγκεκριμένο πολυτονικό κείμενο από το δικό μου κινητό φαίνεται ως εξής:

%ce%b1%cf%80%cf%8c%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%b1-%cf%8d%ce%bc%ce%bd%ce%bf%cf%85

Βλέπουμε πως βαρείες, περισπωμένες, πνεύματα -γενικώς: ο,τιδήποτε πέραν της οξείας- έγιναν παραλληλογραμμάκια.

Όμως…

…Πώς είδε το κείμενο το άτομο που λέμε στη συσκευή του; Κρατηθήτε!

%ce%b1%cf%80%cf%8c%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%b1-%cf%8d%ce%bc%ce%bd%ce%bf%cf%85-2%ce%b1

Οξείες καί βαρείες μιά χαρά, αλλά τα τονισμένα ή …πνευματωμένα φωνήεντα μετετράπησαν σε κενά.

Η όλη ιστορία θα ήταν απλώς μία τεχνολογική δυσλειτουργία, αν σε δεύτερη ανάγνωση δεν προσέχαμε αυτό:

%ce%b1%cf%80%cf%8c%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%b1-%cf%8d%ce%bc%ce%bd%ce%bf%cf%85-2%ce%b2

Εγκαθίσταται ες αεί στην Ελλάδα ο φόβος (δηλ. ο Κρόνος) αντί του Φοίβου;;;…

Ούτε σ’ αυτό θα δίναμε σημασία, αν το πρώτο-πρώτο γράμμα του ύμνου δεν γινόταν έτσι:

%ce%b1%cf%80%cf%8c%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%b1-%cf%8d%ce%bc%ce%bd%ce%bf%cf%85-3%ce%b1

Καί σε κάποια μεγέθυνση:

%ce%b1%cf%80%cf%8c%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%b1-%cf%8d%ce%bc%ce%bd%ce%bf%cf%85-3%ce%b2

Μήπως πρόκειται γιά φάρσα προς εμένα; (Δηλ. κάποιος ρύθμισε τη γραμματοσειρά υποκατάστασης, ώστε να με κάνει να τρέχω; ) Σαφώς, τελεσιδίκως όχι. Το συγκεκριμένο άτομο δεν ξέρει από τέτοια πράγματα.

Τότε, ποιός μας στέλνει αυτά τα ιδιότυπα χαιρετίσματα;

 

Το δεύτερο περιστατικό τώρα.

Χθες ξαναπήγα στον τάφο του Ιάσονα. Ήταν η τρίτη φορά που πήγαινα, εντός των τελευταίων ημερών.

Τη δεύτερη φορά είχα πάει βράδυ (εργάσιμης μέρας με ανοιχτά μαγαζιά το απόγευμα), επειδή είχα μιά δουλίτσα εκεί παραδίπλα, καί δεν ήταν κόπος να πεταχτώ γιά πέντε λεπτά, να ξαναδώ την όλη κατασκευή. Αυτό, επειδή γενικά πρέπει να είμαστε πολύ παρατηρητικοί, αν θέλουμε να κάνουμε σωστή δουλειά. Τώρα, θα με ρωτήσεις, τί παρατηρήσεις να κάνω με τις λάμπες του δημοτικού φωτισμού στα δεκαπέντε μέτρα πιό πέρα; Κι όμως… οι νυχτερινές σκιάσεις απεκάλυψαν καλύτερα το ανάγλυφο του τάφου, κι έδειξαν …πράγματα… Πράγματα, που δεν τα βλέπει κανείς εύκολα. Ή, αν τα βλέπει, τα προσπερνάει ως ασήμαντα.

Το συμπέρασμα ήταν πως έπρεπε να ξαναπάω την επόμενη διαθέσιμη ημέρα, γιά δεύτερη σειρά μετρήσεων. Όπερ κι έγινε.

Έλα, όμως, που καί το GeoCam, καί η συμβατική (ορειβατικού τύπου) πυξίδα άρχισαν να κάνουν ακροβατικά!!!

Άχρηστες οι μετρήσεις που δοκίμασα να πάρω, σχεδόν άχρηστες καί οι μετρήσεις της πρώτης φοράς. Τελείως άχρηστες κι εκείνες, γιά να είμαστε δίκαιοι, διότι οι μετρήσεις πάντα πρέπει να επιβεβαιώνονται.

Επειδή ο τάφος έχει (τουλάχιστον στα μάτια μου) ύψιστο ενδιαφέρον με τα νέα ευρήματα, κι επειδή δε βλέπω να ξεμπλέκω εύκολα με τις πυξίδες καί τους δορυφόρους, επιφυλάσσομαι να βρω τίποτε παλιές τοπογραφικές κατόψεις, να κάνω τη δουλειά μου. Το Γκούγκλ Έρθ δεν έχει φωτογραφίες καθαρές (χωρίς τα δέντρα από πάνω), κι απ’ την άλλη δεν διαθέτω φωτογραφικό ντρόουν (να σημειώνει καί τις γωνίες της κάμερας, εννοείται – ζητάω πολλά; ).

Τέλος πάντων, η περαιτέρω μελέτη του θέματος αναστέλλεται, μέχρις ότου βρω τοπογραφικό. Ή κάποια ευκαιρία να κατέβω κάτω, στο επίπεδο του τάφου, ξεπερνώντας την περίφραξη.

Το θέμα είναι πως δεν έχω αποδείξεις γιά όσα σας λέω, διότι εκνευρίστικα καί δεν πήρα φωτογραφίες με τις καινούργιες ενδείξεις. Αλλά η αλήθεια είναι όσα σας περιέγραψα πως συνέβησαν.

 

Τί κάνουμε τώρα; Μας γνέφει ο κοσμικός φαρσέρ (ή διάφορα πνεύματα, ή ξέρω ‘γώ ο ακατονόμαστος), κι εμείς θα φοβηθούμε καί θα καθήσουμε στ’ αυγά μας;

Όχι, καί πάλι όχι.

Προσωπικώς, τυγχάνω πολύ πεισματάρικο μουλάρι, γιά να τα παρατήσω έτσι. Κι εννοείται, από την πρώτη στιγμή προσπαθώ να διορθώσω τη «βλάβη». Δεν ξέρω τί ακριβώς φταίει, αλλά θ’ αρχίσω τις δοκιμές αποκλεισμού των πιθανών αιτίων, ώσπου να φτάσω στο σωστό. Όπως ακριβώς θα έκανα γιά οποιαδήποτε πχ ηλεκτρονική συσκευή.

Βέβαια, αν είχα ένα τοπογραφικό στα χέρια μου, τα όσα ήθελα να διαπιστώσω θα ήταν υπόθεση το πολύ μισής ώρας – οι δε μετρήσεις θα ήταν απλά επιβοηθητικές. Όμως, δεν πρέπει κανονικά να επιβεβαιώσουμε τη συμβατική πυξίδα των αρχαιολόγων του 1905-1906, που ανέσκαψαν τον τάφο; (Εδώ αναφέρει τη χρονολογία ανασκαφής – στην παράγραφο «Παλιά – Κάστρο Βόλου».)

Ως πρώτο μέτρο, επομένως, δεν ξαναπαίρνω μετρήσεις σε μέρες κοντά σε πανσέληνο. (Διότι πιθανότατα επηρεάζει το αιθερικό στρώμα της Γής σε επίπεδο «θύελλας».) Σαν τον Ιπποκράτη, που δεν έκανε εγχειρήσεις με το γέμισμα της Σελήνης. Φυσικά, το καλύτερο θα ήταν να πάρω μετρήσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του μηνιαίου κύκλου της Σελήνης καί να τις συγκρίνω, αλλά ποιός έχει χρόνο…

Θα δούμε. Γηράσκω αεί διδασκόμενος!  🙂

Κι όταν θα δω εγώ, θα δήτε κι εσείς.

 

Ο αγάπης υπό την Πανσέληνο

35 Σχόλια

arxigramma-Thα περίμενε κανείς -με τέτοιον τίτλο- τίποτε ρομαντικές ιστορίες, αλλά θα σας απογοητεύσω. Εδώ δεν υφίσταται καθόλου ρομαντισμός, παρά μόνο άγριο σέξ… καί χωρίς αίσθημα. (Ούτε προφυλάξεις.)

Τέλος πάντων, ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά – μπας καί βρούμε άκρη.

 

Πριν λίγες μέρες, σας είχα κοινοποιήσει την έντονη ανησυχία μου γιά τη Δευτέρα, 14/11/2016, ημέρα Πανσελήνου. Καί ποιάς Πανσελήνου; αυτής που οφείλεται στο εγγύτερο πλησίασμα της Σελήνης στη Γή, εδώ καί δεκαετίες. Εν πάσει περιπτώσει, αρκετοί χάζεψαν το θέαμα, αν καί οι αμελείς (που ανέβαλαν το χάζεμα γι’ αργότερα) το έχασαν – διότι ο ουρανός καλύφθηκε από σύννεφα σε αρκετές περιοχές της Ελλάδας.

Γιατί, όμως, ανησύχησα σφόδρα; Διότι σε όραμα είχα δεί αυτήν την εικόνα (αν καί δεν σας το είπα τότε) :

%ce%bc%ce%b1%cf%8d%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%bb%cf%8d%ce%ba%ce%bf%cf%82-%cf%80%ce%b1%ce%bd%cf%83%ce%ad%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%bf%cf%82

Ένας κατάμαυρος λύκος να ουρλιάζει μπροστά από την Πανσέληνο.

Σ’ ένα οιωνό, όμως, πάντα υπάρχουν πολλές ερμηνείες. Συζητώντας με φιλαράκια, άκουσα ότι η Σελήνη αντιπροσωπεύει την έντονη θηλυκή πλευρά (σωστό – μεταξύ των άλλων, συμβολίζει τη γυναίκα ως μητέρα), ενώ ο λύκος τον άγριο / πρωτόγονο / σκοτεινό ανδρισμό. Ωστόσο, ενστικτωδώς ήξερα ότι το όραμα δεν αναφέρεται σε μένα, ως άτομο, αλλά σε κάτι συλλογικό. Έτσι, αμέσως το συνέδεσα (α) με την επερχόμενη Πανσέληνο της 14ης 11ου 2016, καί (β) με τη χώρα μας, την οποία επισκέπτεται ο αγάπης μιά μέρα μετά την Πανσέληνο.

Όλο το εγχώριο Διαδίκτυο μουρμουρίζει πολύ έντονα (εδώ καί αρκετό καιρό) την άποψη πως ο αγάπης έρχεται, γιά να υποχρώσει τη φερόμενη ως κυβέρνηση της Ελλάδας να παραχωρήσει στους Τουρκαλάδες το κομμάτι της χώρας ανατολικώς του 25ου μεσημβρινού. (Τώρα, βέβαια, το πώς θα το ανακοινώσει η φερόμενη ως κυβέρνηση στον Ελληνικό Λαό, δηλαδή πώς θα χρυσώσει το χάπι… λεπτομέρειες… Πάντα βρίσκονται ωραία λόγια.) Δεν διαφωνώ καθόλου, εφ’ όσον μάλιστα η ιστορία αυτή, το βρωμερό αυτό σχέδιο των «συμμάχων» μας χρονολογείται πρό του 1975. Έτσι, αμέσως συνέδεσα την εικόνα που είδα με τη σημαία της Τουρκίας καί τους «Γκρίζους Λύκους».

Άσε που κι ο λύκος, αν ούρλιαζε μπροστά σε χάρτη, θ’ αντιπροσώπευε την Τουρκία.

Όμως… υπάρχει ένα σοβαρό εμπόδιο (γιά να θεωρήσω την ερμηνεία επαρκή) : ούτε η σημαία της Τουρκίας απεικονίζει Πανσέληνο (ημισέληνο απεικονίζει, καί δή φαινομενικά – τά ‘παμε), ούτε οι Τουρκαλάδες «Λύκοι» είναι μαύροι.

Τη λύση την έδωσε άλλο άτομο, διότι -όπως σας έχω πει κατ’ επανάληψιν- όλα βρίσκονται μπροστά στα μάτια μας, αλλά δεν τα βλέπουμε:

Ο μαύρος λύκος είναι ο μαύρος αγάπης.

 

Καί γιατί έρχεται ο ίδιος να μας πεί να κόψουμε το ανατολικό χέρι της χώρας μας; Αυτό θα μπορούσε να το επιβάλει ο εκάστοτε πρέσβυς των ηπαπάρα (ιδίως ο θρασύτατος τωρινός, αν καί μερικοί προκάτοχοί του δεν πήγαιναν καθόλου πίσω), εφ’ όσον την Ελλάδα την κυβερνάνε βατράχια. Καί μάλιστα χωρίς δημόσιες ανακοινώσεις, αγήματα στο αεροδρόμιο, επίσημα δείπνα με ψάρια, καί λοιπά περιττά.

Τότε;

Υποψιάζομαι πως η όλη ιστορία έχει να κάνει με το αρχαίο παρελθόν… Καί ιδού πώς.

Μέσα στην καταγραμμένη Ιστορία, η αρχαία Αίγυπτος γνώρισε δύο τρομερές αναταραχές: την εισβολή καί (επί έναν αιώνα, περίπου 1650-1550) κατοχή των Ύκσως καί τη βίαιη θρησκευτική μεταρρύμιση του Ακχενάτεν. Πάντως, όσο καί να έψαξα στη Γουϊκι, δεν βρήκα ούτε πώς ακριβώς εκδιώχθηκαν οι τρομεροί εισβολείς Ύκσως, ούτε οι τελευταίοι πιστοί του Άτον. (Ίσως ο Ηρόδοτος να γράφει τίποτε, αλλά δεν γνωρίζω τα πάντα.) Κι εννοώ, αν εκδιώχθηκαν μονάχα από ντόπιους Αιγύπτιους στρατιώτες, ή αυτοί ζήτησαν καί τη βοήθεια των Ελλήνων – οι οποίοι κατέβηκαν στην Αίγυπτο ως μισθοφόροι (καί ανταμείφθηκαν με χρυσό, τον οποίο κατέβαζε ο Νείλος σε αφθονία).

Πιστεύω, όμως, ότι πράγματι συμμετείχαν κι Έλληνες.

Γιατί το λέω αυτό;

Χμμμ… Θυμηθήτε τις φήμες, που θέλουν τον αγάπη (όχι πραγματικό άνθρωπο από γονείς, αλλά) κλώνο του Τουταγχαμών. Γιάαα ρίξτε μιά ματιά:

%ce%b1%ce%ba%cf%87%ce%b5%ce%bd%ce%ac%cf%84%ce%b5%ce%bd-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%84%ce%b1%ce%b3%cf%87%ce%b1%ce%bc%cf%8e%ce%bd-%ce%bf%ce%bc%cf%80%ce%ac%ce%bc%ce%b1

Εξ αριστερών, όπως κοιτάζουμε: Ακχενάτεν, Τουταγχαμών, αγάπης.

Καταλαβαίνουμε πως, γιά την ακρίβεια, δεν είναι (αν είναι) του Τουταγχαμών κλώνος, αλλά του Ακχενάτεν – αν κι έχει δύο κόρες, όπως ακριβώς ο Τουταγχαμών. (Ο Ακχενάτεν είχε 8-9 παιδιά.) Η ομοιότητα, πάλι, του Τουταγχαμών με τον πατέρα του είναι μικρή. Ο Τουταγχαμών πρέπει να πήρε κι απ’ τη μάνα του, την πανέμορφη Νεφερτίτη.

Τί σημαίνουν, όμως, αυτά; Τί κι αν μοιάζει του αιρετικού φαραώ, τί κι αν δεν μοιάζει;

Χμμμ… φαίνεται πως οι κλώνοι εξ ορισμού κουβαλάνε μνήμες του αρχικού σώματος. Οπότε, εξηγώ ως εξής: έρχεται εδώ γιά να εκδικηθεί τους Έλληνες (που βοήθησαν τότε τους Αιγύπτιους να πετάξουν έξω απ’ τη χώρα τους Ατονιστές), παραδίδοντας τη χώρα τους στους προαιώνιους εχθρούς τους.

Κι οι «μισθοφόροι» του αγάπη εν προκειμένωι; (Γιά νά ‘ναι πλήρης η εικόνα.) Έ, είναι τα διάφορα εν Ελλάδι «φιλοξενούμενα» λαθρόσκατα, οι σκατιφάδες, καί οι παρεμφερείς. Ποιοί άλλοι θά ‘τανε;

 

Όντως δεν έγινε επίθεση των Τουρκαλάδων εναντίον μας το βράδυ της 14ης Νοεμβρίου, αλλά δεν έπρεπε να βιαστώ να δώσω ερμηνεία. Φαίνεται, όμως, πως χθές έγιναν διάφορες …μαύρες τελετουργίες με θυσίες, γιά να …φτιάξουν ατμόσφαιρα να μην αντιδράσουμε (καί να πετύχει η αποστολή του αγάπη). Αν καί δεν βρήκα τίποτε σχετικό με ανεξήγητους φόνους, στο σχετικό ψάξιμο. Τα συνηθισμένα τροχαία έγιναν χθες. (Τώρα, θα μου πείς… θύμα ανθρωποθυσίας σε κανένα απομακρυσμένο δάσος, σιγά μη βρεθεί αμέσως.)

Ακόμη μερικά ψαξίματα ανά το Διαδίκτυο, δεν απέδωσαν καμμία είδηση γιά την Τέλλ ελ Αμάρνα (πρωτεύουσα του Ακχενάτεν καί γενέτειρα του Τουταγχαμών), ή την Αύαρη (πρωτεύουσα των Ύκσως), ούτ’ αυτά.

Κι όσο γιά τον περίφημο 25ο μεσημβρινό, αυτός περνάει λίγο δυτικότερα (μερικές δεκάδες χιλιόμετρα) από Σαμοθράκη / Κνωσσό / Σίουα.

Επίσης, το πρόγραμμα της διαμονής του αγάπη είναι ψιλομυστικό σε πολλά σημεία, καί μεταβλητό. Γιά λόγους ασφαλείας, εντάξει, αλλά θα ήθελα να μάθω αν περιλαμβάνει καί καμιά επίσκεψη στις Μυκήνες (την πατρίδα των μισθοφόρων). Αν ναί, τότε η υπόθεσή μου «έδεσε»!  🙂

 

Κάπως έτσι βλέπω μέχρι στιγμής τα πράγματα, αν καί το θέμα κάθε άλλο παρά έκλεισε. Περιμένω, όμως, καί την ουσιαστική συμβολή σας στο «σπάσιμο» των κρυμμένων ανθελληνικών σχεδίων.

 

Ευρω-συμβολισμοί

45 Σχόλια

arxigramma-Hαποχώρηση της αγγλίτσας από την «Ενωμένη» Ευρώπη, όπως γνωρίζετε, πυροδότησε -εκτός των άλλων, καί- πλήθος γελοιογραφιών.

Όμως, απ’ όλες αυτές, μία μου τράβηξε την προσοχή. Αυτή εδώ:

11+1_αστέρια-ΕΕ

Με δεδομένο, τώρα, ότι η σημαία της «Ενωμένης» Ευρώπης απεικονίζει τα άστρα της Αποκάλυψης του Ιωάννη…

…μάλλον, καλύτερα ν’ αρχίσουμε απ’ την αρχή.

 

Το τί συμβολίζει (καί αν) η σημαία της «Ε»Ε, επισήμως (πιό επισήμως δεν γίνεται) δίδεται εδώ. (Με το επίσημο κείμενο συμφωνώ μόνο στο ότι ο αριθμός των άστρων δεν σχετίζεται με τον αριθμό των μελών της «Ε»Ε.) Όπου, όμως, κανείς δεν κάνει κουβέντα γιά Αποκάλυψη κτλ. Αυτά τα περί Αποκάλυψης οφείλονται σε δικές μου μνήμες από αρκετά παλιότερες ειδήσεις στα ΜΜΕ, όπου κάποιος «ευρωεπίσημος» (Ζισκάρ ντ’ Εσταίν; δεν θυμάμαι) εξηγούσε πως τα 12 άστρα αναφέρονται στην Αποκάλυψη του Ιωάννη, επειδή η Ευρώπη κατά βάσιν είναι χριστιανική.

Σωστά, αλλά ο χριστιανισμός έχει αμέτρητα άλλα σημεία αναφοράς. Προς τί, λοιπόν, ειδικά η ανάμνηση του αρχικού Ηλιακού μας Συστήματος;

Κι όπως καταλαβαίνετε, υπό το συγκεκριμένο πρίσμα, το πεφταστέρι της αγγλίτσας αναπαριστά τον Φαέθωνα. (Λιγάκι καλύτερος συμβολισμός εδώ, όπου υποδηλώνεται ότι ο Φαέθων άφησε πίσω του τους αστεροειδείς.)

 

Παρένθεση άκρως σοβαρή:

Η Αποκάλυψη, εκεί που περιγράφει το αστέρι που έπεσε καί τα δεινά που προκάλεσε στη Γή, μιλάει καθαρά γιά την έκρηξη του Φαέθωνα, δηλαδή γιά ένα γεγονός του (απωτάτου) παρελθόντος. Όθεν, στο σημείο αυτό ουδόλως μπορεί να χαρακτηριστεί «προφητική».

Στην καλύτερη περίπτωση, μπορούμε να την αποκαλέσουμε «προειδοποιητική». Με την έννοια ότι, αν διαπράξουμε τις ίδιες ηλιθιότητες όπως οι Φαεθωνιανοί πρόγονοί μας, θ’ ανατιναχτεί -δίκην Φαέθονος- καί η Γή, καί θα ψάχνουμε ξανά άλλον πλανήτη να κατοικήσουμε. (Καί να διαπράξουμε εκ νέου καταστροφικές ηλιθιότητες – διότι, σύμφωνα καί με τον μέγιστο Μάρκο ντε Σάντ, «…ο άνθρωπος παραμένει φαύλος και ξεκωλιάρης επί χιλιετίες», παρά τις κατά καιρούς θρησκείες παύλα ηθικές διδασκαλίες.) Βλέπετε, τα ίδια αίτια φέρνουν τα ίδια αποτελέσματα. (Ο δε ορισμός της ηλιθιότητας είναι να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα κάθε φορά, από τα ίδια αίτια.)

Το απώτατο παρελθόν, επομένως, είδε ο Ιωάννης, κι όχι το μέλλον – κι επ’ αυτού, δεν δέχομαι κουβέντα.

Τέλος παρένθεσης.

 

Ξεκάθαρα, λοιπόν, η αγγλίτσα παραλληλίζεται με τον Φαέθωνα… Άρα, στη χριστιανική «Ενωμένη» Ευρώπη ταυτίζεται με τον Πεπτωκότα, τον Εωσφόρο, κτλ.

Πολύ ενδιαφέρον – καί δεν νομίζω πως ο σκιτσογράφος το συνέλαβε αυτό τυχαία.

Το θέμα είναι, όμως: γιατί ειδικά η αγγλίτσα να είναι ο Φαέθων; Καί τί συνεπάγεται αυτό;

Δεν γνωρίζω. Καί, δυστυχώς, ούτε μπορώ να φανταστώ. Δεν πάει κάπου το μυαλό μου.

Χρειάζεται σαφώς η βοήθεια του σεβαστού κοινού!

 

Με την ευκαιρία, μιά που πιάσαμε τους συμβολισμούς.

  • Η «Ενωμένη» Ευρώπη ξεκίνησε με έξι μέλη, την Πρωτοχρονιά του 1957. (Όλες οι πληροφορίες, από εδώ.)
  • Αυτά τα μέλη έγιναν εννέα, ακριβώς 16 χρόνια αργότερα.

Το 6 που γίνεται 9… παίζει λίγος Πυθαγορισμός καί λίγος κατοπτρισμός.

  • Άλλα οκτώ χρόνια μετά, η Ελλάδα γίνεται το 10 μέλος.

Καθαρά ήμασταν το κερασάκι στην τούρτα της Πυθαγόρειας Τετρακτύος. (Γι’ αυτό μας τρώνε τώρα. Λόλ!!!)

  • Την Πρωτοχρονιά του 1986 συμπληρώνεται η 12άδα των άστρων της Αποκαλύψεως με την Ισπανία καί την Πορτογαλία.
  • Την Πρωτοχρονιά του 1995, τα μέλη της «Ε»Ε γίνονται 15.
  • Την Πρωτομαγιά (!) του 2004, γίνονται 25.
  • Την Πρωτοχρονιά του 2007 προστίθενται άλλα δύο κράτη, καί φτάνουμε στα 27.

Εδώ, πολλά θα έλεγα γιά το 27, αλλά

  • την 1η Ιουλίου 2013, η Κροατία έγινε το 28ο μέλος – καί τελευταίο μέχρι στιγμής.

Όμως, εφ’ όσον αποχώρησε η αγγλίτσα, ξαναπέφτουμε στα 27. Άρα, όντως χωράει λίγη κουβέντα γιά τον αριθμό αυτόν, ειδικά αφού υπάρχουν κι άλλα κράτη-μέλη υποψήφια προς αποχώρηση.

 

Κατ’ αρχήν, το 27 είναι το 3 εις την τρίτην. Είναι, δηλαδή, ένας κύβος. (Ξανά ο Πυθαγόρας, ή μου φαίνεται; ) 27 είναι καί τα γράμματα του αλφαβήτου μας προ του 403 πΧ – τα οποία τότε περιορίστηκαν στα 24.

Προσωπικά, σε κάποια γωνία του μυαλού μου είχα μείνει σε 27 μέλη της «Ε»Ε (διότι η ένταξη της Κροατίας πέρασε στο «ντούκου»), οπότε οι πρώτες σκέψεις μου ήταν -αναλογικά με την αποκοπή των στίγμα / κόππα / σαμπί- γιά το ποιές άλλες 2 χώρες θ’ ακολουθήσουν αμέσως την αγγλίτσα.

Βέβαια, πριν αναφερθώ γραπτώς σε κάτι που δεν θυμάμαι, πάντα ανατρέχω στη βιβλιογραφία (διαδικτυακή ή έντυπη). Οπότε, ναί μεν οι σκέψεις μου δεν μπορούσαν να βασιστούν στα συνεπαγόμενα του 27 αμέσως, αλλά …μπορούν προσεχώς. Άρα, συνεχίζω την ανάλυση.

Επειδή, τώρα, σας είχα δείξει ότι τα 27 γράμματα είναι τα 12 ζώδια, σύν τα 12 αντίστοιχα «κυρίαρχα» άστρα τους, συν ο γαλαξίας, συν ο ουρανός, συν το όριο ανάμεσα στην Παρθένο καί τον Ζυγό, τότε καταλαβαίνετε πως οι επόμενες σκέψεις μου ήταν τί θα παίξει σε συμβολικό επίπεδο με αποχωρήσεις άλλων κρατών-«άστρων», ή κρατών-«ζωδίων», καί γιατί.

Με δεδομένο, πάλι, ότι τα δύο από τα 3 αποκοπέντα γράμματα αντιπροσωπεύουν τους δύο μη εισέτει επαν-ανακαλυφθέντες πλανήτες (Ήφαιστο καί Πάνα), καταλαβαίνετε τί θύελλα ερωτημάτων γεννιέται.

  • Κατ’ αρχήν, «αυτοί» τα ξέρουν αυτά περί Ελληνικού αλφαβήτου καί πλανητών; (Λογικά ναί, εφ’ όσον δεν αφήνουν τίποτε δημοσιευμένο ασκούπιστο. Κι εφ’ όσον τα έγραψα εγώ με το νί καί με το σίγμα.)
  • Αν τα ξέρουν, τα αποδέχονται; (Οι αλλεπάλληλες -ποδιτσικής προελεύσεως- γραπτές «αποκωδικοποιήσεις» του αλφαβήτου μας, δείχνουν πως όχι. Είτε δεν τους φτάνει το μυαλό να καταλάβουν, είτε -το πιθανώτερο- δεν θέλουν να παραδεχθούν δημοσίως ακόμη μία σφαλιάρα από την αρχαία Ελλάδα στα τηλεσκόπιά τους καί την «επιστήμη» τους.)
  • Αν τα ξέρουν καί τα αποδέχονται, θα στήσουν, άρα γε, τη θεατρική παράσταση των αποχωρήσεων άλλων κρατών από την «Ε»Ε με βάση κάποιο νοητικό σχήμα βασισμένο στο αρχαίο Ελληνικό αλφάβητο; Καί ποιό;

Εδώ μπορεί να παίξει κάποιο σχήμα με βάση τα αρχικά των ονομάτων των προς αποχώρηση κρατών. (Μόνο που δεν έχουμε αρχικά από κόππα καί σαμπί. Αλλά, αν είναι να παίξει pattern, τότε θ’ ανατεθούν ρόλοι Ελληνικών γραμμάτων καί στα 27 κράτη.)

Τέλος, αν θυμηθούμε πως τα γράμματα αντιπροσωπεύουν καί ήχους…

…καί οι ήχοι ενδεχομένως παραλληλίζονται με την εξέλιξη των εγκεφαλικών κέντρων του ανθρώπου…

…η συνέχεια προοιωνίζεται πολύ, μα πολύ ενδιαφέρουσα!

Αναμένω.

 

Υγ: Εδώ μας κρυφοκοιτάζει κι ένα άλλο χοντρό θεματάκι. Το -όπως το ξέρουμε- Ελληνικό αλφάβητο ακόμη παλιότερα είχε κι άλλα γράμματα. Κι άλλους ήχους, που πιθανώτατα επιβίωσαν μέχρι την εποχή των Πελασγών. Είχε πχ το ε δασύ καί το υ δασύ.

Μάρτυρες περί αυτού είναι οι σκαλισμένοι χαρακτήρες σε όλη τη Γαλλική δυτική ακτογραμμή, καί στα σπήλαια της περιοχής, όπως της Γκλοζέλ. (Τους μετράνε από 38 έως 46, διότι δεν έχουν καταλήξει στο αν κάποιοι χαρακτήρες είναι παραλλαγές άλλων, ή ξεχωριστοί. Άλλοι, πάλι, μη αποδεχόμενοι Ελληνικά γράμματα σε χρονολογίες γύρω στο 45,000 με 40,000 πΧ, θεωρούν όλο το θέμα «απάτη» καί -νομίζουν πως- ξεμπερδεύουν.)

Αυτά τα παλιά ξεχασμένα γράμματα κι αυτοί οι παλιοί ξεχασμένοι ήχοι συναποτελούν τον Παλαιό Λόγο – που λέει καί μιά ψυχή. (Ναί, που θ’ αναστηθεί, κτλ κτλ.) Φυσικά, δεν μπορούν ν’ αντιπροσωπεύουν πλανήτες του Ηλιακού μας Συστήματος (εφ’ όσον οι θέσεις είναι ήδη κατειλημμένες), εκτός αν αντιπροσωπεύουν άλλα άστρα: τους μεγάλους αστεροειδείς, ή κάποιους σημαντικούς απλανείς αστέρες. (Οπότε πάλι πάμε σε έτερο χοντρό θέμα: στην απόκρυφη Αστρολογία των αστεροειδών. Η οποία ναί, σωστά μαντέψατε, χρησιμοποιείται ευρέως απ’ «αυτούς» στον προγραμματισμό μελλοντικών γεγονότων.)

Καταλαβαίνετε πως αυτό το «θεματάκι» δεν θα μας απασχολούσε, αλλά ενδεχομένως η κυρά-Αγγέλα κι ο σακάτης να θέλουν να βρουν νέα κορόϊδα προς ένταξιν. Δεν απομένουν, βέβαια, καί τίποτε μεγάλα κράτη εις τας Ευρώπας. Ίσως καμιά Ανδόρρα καί κανένας Άγιος Μαρίνος. (Μικρά κράτη = αστεροειδείς;;;…)

Το θεωρώ απίθανο, αλλά είπαμε: έχει ξεσπάσει θύελλα σκέψεων μέσα στο πτωχό μου το μυαλό, που δε λέει να καταλαγιάσει! Καί θεώρησα καλό να τις καταγράψω.

Υγ 2: Επειδή αυτή την εποχή έχουμε το ποδοσφαιρικό Πανευρωπαϊκό Κύπελλο εθνικών ομάδων, κι έχουμε αποκλεισμούς (δηλαδή συμβολικώς ξανά αποχωρήσεις από την «Ε»Ε), πιστεύω θα ήταν ενδιαφέρον να ψάξει κανείς γιά κάποιο πιθανό νοητικό σχήμα, βάσει του οποίου αποκλείονται οι ομάδες.

Μά, θα μου πεις, ότι στα αθλήματα κερδίζει ο καλύτερος (ή κι ο τυχερώτερος) κτλ. Άρα, ποιό pattern ζητάς, ρέ Εργοδότη; Δεν διαφωνώ, αλλά αυτό το γράφω, επειδή ακόμη καί τα αποτελέσματα τέτοιων διοργανώσεων μαγειρεύονται. (Καί να μη με συμπαθάει καθόλου ο κυρ-Πλατινί καί η Ουέφα του, οι ταγοί της μαϊμούδικης ποδοσφαιρικής δικαιοσύνης της Γηραιάς Ηπείρου.)

Οπότε, άμα πιάσετε κανένα χοντρά εξώφθαλμο νοητικό σχήμα στις αποχωρήσεις, ρίξτε σύρμα, να το δούμε μαζί.

Διότι, μην ξεχνάτε καί το «Βραζιλία-Γερμανία 1-7». (Αυτό κι αν ήταν pattern!!!)

 

Older Entries