Αρχική

Συμπλήρωμα στο «Παρελθόν-παρόν-μέλλον;»

81 Σχόλια

(προηγούμενο)

ερικά ακόμη, απαραίτητα συμπληρώματα. Η βιασύνη -δυστυχώς- σπάνια επιτρέπει την πληρότητα! (Καί δεν είναι η πρώτη φορά που την πατάω.)

 

α. Στην ίδια την ιστορία – 1.

Στην παλιότερη (καί ανολοκλήρωτη) σειρά αναρτήσεων γιά τον Παλαμήδη, κάποια στιγμή θα σας έλεγα γιά τον λίθο της Ήρας στην Ιωλκό καί τις τρομερές δυνάμεις του. Είναι ακριβώς αυτός, που έβγαλε τα «φίδια» από την θάλασσα που έπνιξαν τον Λαοκόοντα καί τους γυιούς του. (Δεν ήταν φίδια, ηλεκτρομαγνητικός στρόβιλος ήταν.) Έ, λοιπόν, ο Ιάσων εξαπέλυσε τις δυνάμεις του λίθου μέχρις αυτού του σημείου, κι όχι γιά να καταστρέψει το Ίλιον ολοσχερώς – αν καί μπορούσε.

Σύμφωνα με όσα εξιστορήσαμε, καταλαβαίνετε πολύ καλά έναν λόγο, γιά τον οποίον δεν το έκανε. Κινδύνευαν τα παιδιά του!

(Καί -παρά λίγο- τραγική ειρωνεία της τύχης, όμως, έ; Ο ένας γυιός του Ιάσονα, ο Έλενος, πολεμούσε από τη μία πλευρά, κι ο άλλος, ο Εύνηος, απ’ την άλλη!…)

Αν στο σημείο αυτό ρωτήσετε γιατί δεν «καθάρισε» την κατάσταση ο λίθος σε μιά μέρα προς χάριν των Αχαιών, αλλ’ αντίθετα η ιστορία τράβηξε μιά πλήρη δεκαετία με πάμπολλους νεκρούς εκατέρωθεν, η απάντηση είναι πως δεν ανακατευόμαστε στην πορεία των άλλων ανθρώπων, εκτός αν μας ζητηθεί – ή εάν κινδυνεύουμε. Ειδικά αν διαθέτουμε υπερδυνάμεις ή/καί υπερόπλα.

Καί γιατί, παρακαλώ; Αφού είμαστε δυνατοί καί μπορούμε να κάνουμε το κέφι μας, γιατί να συγκρατηθούμε;

Δεν θα το αναπτύξω, διότι χρειάζεται ολόκληρο σύγγραμμα. Πάντως, έννοιες όπως: ελεύθερη βούληση, ευθύνες, πεπρωμένο, Συμπαντικός Νόμος, κτλ, νομίζω πως σας μπάζουν στο νόημα της απάντησης. Η ελεύθερη βούληση των Αχαιών ν’ ακολουθήσουν έναν αδίστακτο καί πονηρό τυχοδιώκταρο, έπρεπε να έχει καί άσχημες συνέπειες – κι όχι να τη βγάλουν αβρόχοις ποσίν. Διότι, αν δεν είχε τότε άσχημες συνέπειες, θα είχε αργότερακι ίσως χειρότερες.

(Αυτά ακριβώς να τα θυμηθήτε, την επόμενη φορά που θα γίνουν εκλογές – καί αρκετοί από σας θα πάνε εκδρομή, ή θα ξαναψηφίσουν τους ίδιους αλήτες, που κατέστρεψαν την Ελλάδα.)

 

[«- Καί πού βρίσκεται σήμερα  αυτός ο λίθος, ώ Εργοδότα, να κάνει τα θαύματά του, τώρα που τον χρειαζόμαστε όσο τίποτε;»

Κρυμμένος από τότε …κάπου… καί κλειδωμένος με πολλαπλό αιθερικό κλείδωμα. Καμμία τύχη γιά τους επίδοξους Ιντιάνα Τζόουνς, δηλαδή.

Θα ξαναβγεί στην επιφάνεια τη στιγμή που πρέπει, κι όχι τώρα – που τον ζητάει εντόνως κι ο δικός μου ο παρορμητικός χαρακτήρας. Καί θα ξαναβγεί, γιά τους λόγους που πρέπει. (Κάτι είπαμε παραπάνω.) Κι όταν ξαναβγεί…

…Ας χαρούνε τ’ ανθρωπάκια τα πυρηνικά τους καί τα πολεμικά τους καραβάκια καί τους δορυφόρους τους, όσο έχουνε ακόμη χρόνο. Διότι μετά…

Βέβαια, ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ πως μέχρι την επαναποκάλυψη του λίθου οι Έλληνες δεν καθόμαστε αδρανείς.]

 

α. Στην ίδια την ιστορία – 2.

Όπως ξαναείπα, πολύ χρήσιμη η μαθησιακή περιέργεια. Εντάξει, το Διαδίκτυο δεν είναι κι ό,τι καλύτερο ως πηγή, αλλά επιτέλους τέτοια αδράνεια δεν δικαιολογείται. Τέτοια νοητική τεμπελιά! Το να βαρυέται κάποιος να κάνει δυό-τρία κλίκ με το ποντίκι του, γιά να βρεί χρήσιμες ιστοσελίδες να διαβάσει, είναι αρρώστεια.

Λοιπόν, μελετούσα τα περί Ελένου, οπότε έφτασα στον χρησμό που έδωσε στον Οδυσσέα, γιά το πώς θα πέσει η Τροία. Ανάμεσα στους όρους ήταν καί το να έρθει να πολεμήσει ο γυιός του Αχιλλέα, ο Νεοπτόλεμος. Επειδή, τώρα, αμέσως τσίνησε το μαθηματικό κομμάτι του μυαλού μου (διότι δεν έβγαιναν οι ηλικίες – ο Νεοπτόλεμος δεν μπορούσε να είναι πάνω από 17 ετών το πολύ), είχα την περιέργεια να διαβάσω τις πληροφορίες που έχουμε καί γι’ αυτόν. Κι εκεί, έμεινα κάγκελο.

Σκοτώθηκε, λέει, στους Δελφούς. Τον μαχαίρωσε ιερέας του Απόλλωνα επάνω στον βωμό!!!!!

Προφανώς, προφανέστατα πρόκειται γιά εκδίκηση, γιά οφθαλμόν αντί οφθαλμού… μιά που ο παππούς του Νεοπτόλεμου (ο Πηλέας) ξεπάτωσε την εξ αρρενογονίας διαδοχή του Πελία. Καί προφανώς, προφανέστατα ο συγκεκριμένος ιερέψ δεν έτρεφε κανέναν σεβασμό γιά τα ιερά καί τα όσια των Ελλήνων. Τώρα, μιά που ο Πελίας ήταν Ατλάντειος, καταλαβαίνουμε τί ήταν κι αυτό το καθήκι-«ιερέας». Κάτι γιά διείσδυση «μαύρων» πρακτόρων στα ιερατεία μας καί στις ηγεσίες μας λέγαμε, έ; Καί μάλιστα, αρκετά παλιά – όχι από την εποχή των Γεφυραίων καί μετά. Πολύ πιό πρίν.

Καί δυστυχώς, καί με χρονική συνέχεια. Δώδεκα αιώνες αργότερα, οι Δελφοί δώσανε χρησμό σ’ εκείνον τον βλάκα, τον Αριστόδημο τον Μεσσήνιο, να …θυσιάσει την κόρη του. (Τη θυσίασε, αλλά τον πόλεμο τον έχασε.) Άσε το αισχρό γλείψιμο των Δελφών στους Πέρσες, κατά την κλασική εποχή.

Η διείσδυση αυτή δεν τεκμηριώνεται μονάχα με δυό-τρείς περιπτώσεις, σαφώς χρειάζεται εκτενέστερη μελέτη. Αλλά ο γράφων αδυνατεί να τη συγγράψει. (Αν ήμουν ιστορικός με πλήρη απασχόληση, κάτι γινόταν.)

 

β. Στο σήμερα.

Γνωρίζω άριστα πως τα γραφόμενά μου, οι καταγεγραμμένες πεποιθήσεις μου, σε πολλούς θα φανούν τελείως ανεδαφικά. Στην καλύτερη περίπτωση, οι άνθρωποι θα μου πουν πως έχω πολύ υψηλή φαντασία, καί χαραμίζομαι που δεν γράφω μυθιστορήματα καί σενάρια. Στη χειρότερη, θ’ αναρωτηθούν γιά τη διανοητική μου κατάσταση – καί γιά το πώς  γίνεται να κυκλοφορώ ελεύθερος καί άνευ κηδεμόνος! Lol!!! (Οι πλέον κακεντρεχείς θ’ αναρωτηθούν γιατί δεν φοράω λουρί καί φίμωτρο! Καρα-lol!!!)

Δεν θα καθήσω να δώσω εξηγήσεις, πολλώι δέ μάλλον ν’ απολογηθώ γι’ αυτά που σκέφτομαι, αλλά (κατά κάποιο τρόπο) θ’ αντιγυρίσω τα ερωτήματα.

  • Αλήθεια, όταν (κι αν – γιά να είμαστε ρεαλιστές) έρθει η ώρα της εξέγερσης των Ελλήνων, θα ψάχνετε εκείνη τη στιγμή γιά ηγέτες καί οργάνωση; Ή σκοπεύετε ν’ αυτοσχεδιάσετε με τις δικές σας δυνατότητες;
  • Ή νομίζετε πως όοοολοι αυτοί οι ανά τα Ιντερνέτια αυτόκλητοι ηγέτες της χώρας μας θα κάνουν τίποτε ουσιαστικό καί χρήσιμο την κρίσιμη στιγμή; (Εδώ δεν κάνουν τώρα, που τα ζόρια δεν φτάσαν ακόμη στη βιολογική μας υπόσταση. Ή, μάλλον, κάνουν: τσακώνονται, καί τη λένε ο ένας στον άλλον.)

Εάν άκουσα τρία «όχι» στη σειρά, τότε:

  • Δεν είναι καλύτερο να ξαναγίνουν κατευθείαν ηγέτες καί να βάλουν τα πράγματα σε μιά ιεραρχημένη τάξη αυτοί, που κάποτε το είχαν ξανακάνει; Καί δή, από τώρα;

Εάν απαντήσατε «ναί», τότε καλά θα κάνουν οι ακόμη «κοιμώμενοι» δικοί μου να ξυπνήσουν, καί να λάβουν τη θέση τους στο καράβι!

Βεβαίως, ακριβώς το ίδιο ισχύει καί γιά τους λοιπούς ακόμη «κοιμώμενους» συν-Έλληνες: Βρήτε πάραυτα τί σας ταιριάζει από αρχαία Ελλάδα καί Μυθολογία, πάρτε θέση στην ομάδα, καί αναβιώστε το!

Απλή, απλούστατη συνταγή, κι αλάνθαστη. Μην πελαγοδρομείτε! Αυτοσχεδιασμοί δεν θα υπάρξουν. Καί μην ακούτε τον κάθε πράκτορα καί τον κάθε μαλάκα. Το ένδοξο παρελθόν της Ελλάδας μας μιλάει, καί είναι σα-φέ-στα-το.

 

Με την ευκαιρία, να ξηλώσω καί να πετάξω στα σκουπίδια ακόμη μία «προφητεία» των πέραν του Ατλαντικού …μοναστηριών.

Σίγουρα θά ‘χετε ακούσει τα διάφορα περί του ευσεβούς βασιλέως Ιωάννη «εκ πενίας», μπλά-μπλά-μπλά. Λοιπόν, καλοί μου άνθρωποι, σας ερωτώ: Όλα αυτά τα θαυμαστά προφητευόμενα, αυτός ο Ιωάννης θα τα κάνει μόνος του; (Ούτε σε τσίρκο να δούλευε!) Δεν θα χρειαστεί επιτελείο; Φυσικά θα χρειαστεί! Πλην όμως, οι «προφήτες» της …Θείας αμέλησαν να …προφητεύσουν καί δυό κουβέντες γιά το επιτελείο αυτό. (Καί τώρα που το μαρτύρησα, είναι αργά γιά …διορθώσεις. Οι προφητείες δεν είναι υπουργικές αποφάσεις, γιά να …»επανανακοινώνονται επί το ορθότερον»!)

Ακριβώς αυτό είναι το στοιχείο, στο οποίο αυτή η «προφητεία» πάσχει αγρίως. Έλα, όμως, που καί τα μυαλά των νεο-Ελλήνων πάσχουν αγρίως, γι’ αυτό καταπίνουν αμάσητες κάτι τέτοιες μαλακίες – καί η …Θεία ουδόλως ανησυχεί γιά την τύχη των τούβλων που εκτοξεύει. Με τέτοιον λαό σαν τον σημερινόν δικό μας, σκατά πιάνει η …Θεία, χρυσάφι γίνονται. (Πώς να μη χαίρονται μετά με την κατάντια μας Μακρόν, Μέρκελ, Ντάϊσελμπλουμ, καί λοιπά παρεμφερή ανθρωποειδή; )

(Άσε καί τ’ άλλα τα προφητολούλουδα, περί «Εξαδακτύλου», κτλ. Δηλαδή, την Ελλάδα θα τη σώσει κάποιος με βιολογικές ατέλειες; Κι αν αυτές επεκτείνονται καί στο μυαλό του; Σκέφτηκε κανείς τις συνέπειες τέτοιων ισχυρισμών;

Ά σαπέρα, ρέ!!!)

 

Λοιπόν, τέλος – καί δεν το ξανασυζητάμε. Ακούστε τη Μυθολογία μας καί την Ιστορία μας, εφαρμόστε την, καί δεν θα χάσετε.

Γιά την ακρίβεια, μ’ αυτόν τον τρόπο όλοι οι Έλληνες θα βγούμε κερδισμένοι.

 

Advertisements

Παρελθόν, παρόν, άνθρωποι – καί το μέλλον; – β’

8 Σχόλια

(προηγούμενο)

τσι δένουν όλα, καί μπαίνει στη θέση της η ψηφίδα που έλειπε από το συγκεκριμένο μέρος της μυθολογικής αφήγησης! Ιδού η αιτιολόγηση:

 

Αφ’ ενός: Τα παιδιά του Ιάσονα καί της Μήδειας στην Τροία, ωσάν όμηροι σε ανοιχτή φυλακή, αποτελούσαν ένα ακόμη παράδειγμα της κατάστασης, όπου πρίγκηπες μεγαλώνουν σε ξένες αυλές εχθρικού προς την πατρίδα τους χαρακτήρα. Όπως ο Αττίλας, που μεγάλωσε στη Ρώμη, ή διάφορες Βυζαντινές πριγκήπισσες που παντρευόντουσαν Σελτζούκους, κτλ. Αυτές οι «ομηρείες» συντελούσαν σε μιά ειρήνη μεταξύ των ενδιαφερομένων/εμπλεκομένων, έστω καί με το στανιό επιβεβλημένη, έστω καί προσωρινή. (Βάλτε στο λογαριασμό καί τις προσπάθειες των «φιλοξενούντων» γιά πλύση εγκεφάλου των ξένων, ώστε τη μέρα που ο ξένος πρίγκηπας θα επανερχόταν στην πατρίδα του, να κομίσει «καινά δαιμόνια» – καί, φυσικά, να επηρεάσει καταστάσεις, μή λαμβάνοντας ως κριτήριο το καθαρό συμφέρον της πραγματικής του πατρίδας.)

Οπότε, εδώ καθίστατο φανερό ότι, αν πείραζε κανείς τα παιδιά αυτά, θα είχε να κάνει με την Ελλάδα ολόκληρη… αλλά καί με την Κολχίδα. (Υποτίθεται ότι ο Αιήτης θα αποδεικνυόταν καλός παππούς, κι όχι σκληρόκαρδος.) Χώρια η Θράκη – λόγωι του πρώτου θετού πατέρα τους, του Φινέα. Άρα, δεν ήταν σώφρον να επιχειρηθεί κάτι τέτοιο.

 

Αφ’ ετέρου: Επειδή τα νέα καί τότε μαθευόντουσαν γρήγορα, κι επειδή ο Ιάσων είχε αρκετούς φανερούς (καί κρυφούς) εχθρούς, τα παιδιά δεν γινόταν να πάνε στην Ιωλκό – ούτε ν’ αποκαλύψουν σε κανέναν την πραγματική βιολογική καταγωγή τους. Επίσης, εκείνον τον καιρό ο Ιάσων με τη Μήδεια ζούσαν σε εξορία στην Κόρινθο, με την προοπτική να επιστρέψουν στην Ιωλκό να μή διαφαίνεται στο ορατό μέλλον. Άρα, το Ίλιον ήταν η καλύτερη λύση… καί γιά την περίπτωση που ο Αιήτης θα ζητούσε την κεφαλή των παιδιών επί πίνακι. (Η Σαλμυδησσός, ως μικρή πόλη, δεν θ’ άντεχε επί πολύ έναν πιθανό πόλεμο με ολόκληρη Κολχίδα – γι’ αυτό τα παιδιά έπρεπε να βρούν ασφαλέστερη διαμονή.)

Εδώ πρέπει οπωσδήποτε ν’ αναφέρουμε τη διείσδυση του Ατλάντειου ιερατείου τόσο στην Ιωλκό, όσο καί στην Τροία. Στην Ιωλκό δεν είχαμε απλά ιερατείο… εκεί είχαμε ολόκληρο βασιλιά Ατλάντειο! Τον Πελία. Που, άμα έπιανε τα παιδιά στα χέρια του, αλοίμονο τόσο σ’ αυτά, όσο καί στους γονείς τους. Άρα, τα δίδυμα δεν γινόταν με τίποτε να πάνε στην Ιωλκό.

Στην Τροία, το ιερατείο των Ατλάντων είχε διεισδύσει μέν στο εντόπιο ιερατείο (κι ήταν αυτό, που έβαζε στους Τρώες τα φυτίλια γιά πόλεμο με τους Αχαιούς), αλλά ο Πρίαμος με τους δικούς του εξακολουθούσαν να κρατάνε γερά τα χαλινάρια. Τουλάχιστον δεν ανησυχούσαν από μιά σύναξη λίγων (καί προς το παρόν κρυφίως κινουμένων) «αιρετικών», καί απλώς την ανεχόντουσαν. (Υπόψη, τη διείσδυση των Ατλάντων στην Τροία του Πριάμου δεν την έχω τεκμηριώσει. Ακόμη την ερευνώ – αλλά θεωρώ πως δεν μπορεί η κατάσταση να ήταν διαφορετική απ’ αυτό που περιγράφω.)

 

[Παρένθεση: Συνήθως είναι οι άντρες, που σκέφτονται με το κάτω κέντρο αποφάσεων… καί προξενούν ζημιά. Ποιός ξέρει, λοιπόν, σε ποιά κρυπτο-Ατλάντεια παλλακίδα του του σχοινιού καί του παλουκιού έσπειρε ο Πρίαμος τον Πάρη!… Κι αν οι πηγές αναφέρουν ως  μητέρα του Πάρη την Εκάβη, προσωπικώς δεν έχω πειστεί πως ήταν αυτή.

Βλέπετε, στα βουνά καί στους τσοπαναραίους στέλνανε τα νεογέννητα που δημιουργούσαν κοινωνικό πρόβλημα, κι όχι τα παιδιά από γνήσιο γάμο. (Όρα Βάκχες -που γκαστρωνόντουσαν απ’ τον πρώτο τυχόντα στα όργια-, Οιδίποδα, καί λοιπά παραδείγματα.) Άρα, πρέπει να είναι μεταγενέστερος ο μύθος ότι η Εκάβη δήθεν είδε όνειρο πως γέννησε αναμμένο δαυλό, κτλ, ο οποίος μύθος βγήκε καθαρά γιά να μπαλώσει την αφήγηση… καί τις νεανικές ( ; ) απερισκεψίες του -όντως σεβαστού- Πριάμου.

Να ξέρετε, επίσης, πως όνειρα κι οράματα σχετικά με τα παιδιά τους οι γυναίκες βλέπουν απ’ τη σύλληψη ακόμη – καί καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Δεν περιμένουν πρώτα να γεννηθεί το παιδί, γιά να τα δουν μετά. Άρα, ο μύθος αυτός όντως χωλαίνει.]

 

Εκ τρίτου: Παρατηρούμε ότι τόσο ο Φινέας, όσο κι η Κασσάνδρα, έχουν δύο κοινά χαρακτηριστικά. Την μαντική τέχνη, αλλά καί μιά μορφή άρνησης των θεών της τότε εποχής. Ο μεν Φινέας τον Δία τον …συνδέει κανονικά με Κάϊρο, η δέ Κασσάνδρα αρνείται επιμόνως το φλέρτ του Απόλλωνα. Ταυτόχρονα, καί οι δυό τους πληρώνουν ένα τσουχτερό αντίτιμο γιά την «αθεΐα» τους. (Πιό βαρύ ο Φινέας.)

Τί μπορεί να σημαίνει αυτό; Πως ο Φινέας είχε βρεί τον τρόπο να μαντεύει, χωρίς την -όποια…- βοήθεια κάποιου θεού. Τον τρόπο αυτόν, την τέχνη της μαντείας, τη δίδαξε καί στα δίδυμα. Αλλά ως πιό τσαμπουκαλού απ’ το αδερφάκι της, η Κασσάνδρα απ’ τις διδαχές του Φινέα κράτησε καί την «αθεΐα». (Ο Έλενος φαίνεται πιό χαμηλών τόνων άτομο.) Φυσικά, ο Φινέας τα δασκάλεψε γενικώς τα παιδιά – σίγουρα τους είπε κι άλλα (πώς να φερθούν εκεί που θα πάνε, κτλ). Καί, κάποια στιγμή, με τα παιδιά καί τους γονείς τους μακριά του, μετέβη στον Άγιο Πέτρο γιά επανενσάρκωση. Ευτυχώς, άφησε πολλούς δικούς του απογόνους, καταπώς τα λέει η Μυθολογία.

Πάντως, το αίμα νερό δεν γίνεται, διότι κάποια στιγμή (κατά τη διάρκεια του Τρωϊκού) ο Έλενος πήρε χαμπάρι γιά ποιούς πολεμούσε, καί σταμάτησε να πολεμάει! Η πλάκα είναι πως, όταν τον αιχμαλώτισε ο Οδυσσέας, αγνοούσαν καί οι δυό τους πως είναι στενοί συγγενείς!!! (Ο Έλενος ήταν μικρανηψιός του Οδυσσέα, διότι Οδυσσέας καί Ιάσων ήσαν πρώτα ξαδέρφια. Οι μητέρες τους ήταν αδελφές.) Η Κασσάνδρα, πάλι, τα είχε δεί όλα (καταστροφή Τροίας, κτλ) από τα εφηβικά της χρόνια. Γι’ αυτό δεν παντρεύτηκε ποτέ, γι’ αυτό υπέμενε τα πάντα στωϊκά.

Τέλος, η παραλλαγή του μύθου, που θέλει τον Έλενο να πηγαίνει στη Θράκη με την Εκάβη καί την Ανδρομάχη (μετά την πτώση της Τροίας), είναι η πιό σωστή απ’ όλες. Πάντα ξαναγυρνάμε στις παλιές αγάπες… στην πατρίδα μας της παιδικής μας ηλικίας! (Τί να κάνει ο Έλενος στην Ήπειρο; ν’ αρμέγει γίδες; )

 

Έτσι συμπλήρωσα το συγκεκριμένο κενό της αφήγησης της Αργοναυτικής. Με λογική καί με πρακτικώς ελεγχόμενες υποθέσεις. Καί έχοντας κατά νούν την τρομερή ρήση του Σέρλοκ Χόλμς, ότι: «…- Κάτι είναι έτσι, επειδή δεν μπορεί να είναι αλλοιώς!» (…αγαπητέ Γουώτσον!).

Να μην το ξεχάσω: από το κομμάτι αυτό του μύθου, καταλαβαίνουμε ότι ο Φινέας είχε τον τρόπο του να σκαλίζει το Μάτριξ – καί δή, με σωστά αποτελέσματα. Τώρα, πού βρήκε αυτή τη γνώση, ποιός του τη δίδαξε, κτλ κτλ, αγνοώ μεγαλοπρεπώς.

 

Το σήμερα.

Το ότι επανενσαρκωνόμαστε, είναι κοινός τόπος. Μπορεί, βέβαια, καί όχι, οπότε σ’ αυτή την περίπτωση (εκείνο που συμβαίνει, είναι πως) κουβαλάμε ως πακέτο το πρότυπο κάποιου ανθρώπου του παρελθόντος. Κάνουμε όσα έκανε αυτός, φερόμαστε όπως αυτός, αντιλαμβανόμαστε σύμβολα / όνειρα / οιωνούς όπως αυτός, κτλ. Νομίζω πως δεν έχει σημασία τί γίνεται ακριβώς (αν κι εγώ είμαι υπέρ της πρώτης άποψης), αλλά σημασία έχει το αποτέλεσμα: φερόμαστε σαν παιδάκια σε λούνα πάρκ, που κάθε φορά ανεβαίνουμε στο αγαπημένο μας παιχνίδι. Ξανά καί ξανά καί ξανά, επ’ άπειρον ( ; ). Άλλος στα συγκρουόμενα, άλλος στη «μπαλλαρίνα», κτλ.

Είπατε τη λέξη «Μάτριξ»; δεν έχετε καθόλου άδικο.

Απ’ όλους τους ρόλους, λοιπόν, απ’ όλ’ αυτά τα αποκριάτικα κοστούμια που βρίσκουμε στο βεστιάριο του Μάτριξ, επιλέγει (συνειδητά, ή ασυνείδητα) από ένα ο καθένας μας, καί πορεύεται.

 

Τέλος πάντων, ο γράφων κάποια στιγμή συνειδητοποίησε ότι συμμετέχει σε μιά σύγχρονη Αργοναυτική Εκστρατεία. Κι όχι μόνον!…

Προσέξτε: τα σημαντικά αρχαία πρόσωπα του μύθου αυτού είναι μερικές εκατοντάδες. Διότι, καί μόνον οι Αργοναύτες είναι 55. Βάλε, τώρα, στον λογαριασμό την πατρική οικογένεια του Ιάσονα (αλλά κι αυτές που έφτιαξε – διότι, ας μην ξεχνάμε, απέκτησε παιδιά κι απ’ την Υψιπύλη, στα δέ ύστερα χρόνια του παντρεύτηκε τη νεανική του αγάπη, την Ονησίκλεια), την οικογένεια του Πελία, την οικογένεια του Πηλέα, την οικογένεια του Αιήτη, τις οικογένειες των Αργοναυτών… συν τα «πλαϊνά» πρόσωπα (δηλ. τα εκτός της κύριας αφηγηματικής γραμμής), πχ τον Φινέα με την οικογένειά του, τελικά μαζεύεται ένα όντως πολυάριθμο πακέτο. Οι γνωριμίες μου, λοιπόν, συν η (εντάξει, υποκειμενική μου) αντίληψή μου κάποιων καταστάσεων, με έπεισαν πως αρκετά απ’ αυτά τα πρόσωπα είναι πάλι εδώ. Καί με την ίδια λογική, εάν βρίσκονται πάλι εδώ σήμερα τα 10% απ’ αυτά, γιατί να μή βρίσκεται καί το υπόλοιπο 90%;

Απ’ αυτά τα σημερινά πρόσωπα, μερικά γνωρίζονται μεταξύ τους (πάλι) καί μερικά όχι. Οι δε αλληλογνωριμίες (καί οι έχθρες…), απ’ όσα έχω καταλάβει, δεν είναι συνειδητές – με την εξαίρεση του γράφοντος, που (νομίζει ότι) ξέρει.

Τα παραπάνω, όμως, εκτός από ένα γοητευτικό μυθιστόρημα παύλα σενάριο (τρέμε Χόλλυγουντ!  🙂  ), συναποτελούν ένα υπερόπλο στα χέρια των γνωριζόντων. Με τέτοια γνώση, μπορούμε αμέσως-αμέσως τα εξής:

  • Ν’ αναγνωρίζουμε το ποιός είναι ποιός. (Σχετικά εύκολο είναι. Αρκεί η πρώτη «φλασιά» γιά κάποιον, καί μετά έρχεται η παρατήρηση της συμπεριφοράς των προσώπων που τον περιστοιχίζουν – καί, φυσικά, η αντιστοίχισή της με τα Μυθολογούμενα.)
  • Να ξέρουμε με ποιούς να πάμε, καί ποιούς ν’ αποφύγουμε.
  • Να ερμηνεύουμε συμπεριφορές. Ειδικά αυτές που έχουν να κάνουν μ’ εμάς. (Πχ γιατί ο Τάδε με αντιπαθεί καί κάθε φορά μου φέρεται αγενώς; Τί του έκανα; τού ‘φαγα το χρυσόψαρο; )
  • Να γνωρίζουμε το μέλλον! (Όχι από κληρονομικό χάρισμα, αλλά διότι τα ίδια αίτια φέρνουν τα ίδια αποτελέσματα.)
  • Να ξέρουμε να ελισσόμαστε, αποφεύγοντας τα λάθη του παρελθόντος – ως έμπειροι πιά.

Κι επιπλέον:

  • Να συνδυάζουμε παρελθόν καί παρόν (κάνοντας χρονικά άλματα μπρός-πίσω), διότι έτσι καλύπτουμε τα κενά αμφοτέρων.

Με τις πλήρεις ψηφίδες του παρόντος καλύπτουμε τα αφηγηματικά κενά του παρελθόντος, καί με τις πλήρεις ψηφίδες του παρελθόντος καλύπτουμε τη σημερινή μας άγνοια. Πχ γνωρίζοντας (α) το ποιός είναι ο Πελίας σήμερα, (β) ότι σε κάποιες πτυχές της -σημερινής- ζωής του τον κάλυψε άλλο λαμόγιο (καί ποιό), γνωρίζω ότι καί στην αρχαιότητα υπήρχε κι άλλο λαμόγιο που τον κάλυπτε. Μόνο που δεν το έχω εντοπίσει ακόμη, να ξετυλίξω κι άλλο κουβάρι παλαιών γεγονότων – δήθεν «αποκρυπτομένων». (Κούνια που τους κούναγε κάτι πονηρούς λογοκριτές καί κάτι φλάρους πορτιέρηδες μυστικών βιβλιοθηκών, ότι δήθεν -είναι τόσο μάγκες, που- συσκοτίζουν την ιστορική αλήθεια κι αποκόπτουν το πόπολο απ’ την πληροφόρηση!…)

 

Εν πάσει περιπτώσει, όλ’ αυτά δεν τα ανέφερα γιά εγκυκλοπαιδικούς λόγους. Η Αργοναυτική -με τους φανερούς, αλλά καί τους κρυφούς σκοπούς καί τρόπους της- είχε ως σκοπό τη διάσωση της Ελλάδας κατά την είσοδο της ανθρωπότητας στον μεγάλο μήνα του Κριού. Πράγμα που (δηλ. τη διάσωση της Ελλάδας) ο καθένας μας οφείλει, έχει ιερή υποχρέωση να κάνει καί σήμερα, παραμονές της εισόδου μας στον μεγάλο μήνα του Υδροχόου.

Φυσικά, ο καθένας μας έχει (ή μπορεί να επιλέξει) διαφορετικόν τρόπο να δράσει προς αυτή την κατεύθυνση. Αλλά ο γράφων, συν ο στενός πυρήνας των συναγωνιστών φίλων του, επιλέξαμε το «σενάριο» μιάς νέας Αργοναυτικής – ως συντονιζόμενοι στην ίδια συχνότητα. Ως ομοδονούμενοι! (Γειασάν του Άργου! Εκτός από όμορφα καράβια, φτιάχνει καί όμορφες λέξεις!  🙂  )

Καί βέβαια, πάντα έχουμε υπόψη μας ότι το Μάτριξ κάθε φορά παραλλάσσει το «παιχνίδι». Σήμερα, γιά παράδειγμα, δεν έχουμε ούτε Κολχίδα, ούτε Αιήτη, ούτε Μήδεια. Ο Αιήτης καί η Μήδεια όντως ξαναζούν σήμερα (καί μάλιστα ξαναείναι πατέρας καί κόρη του), όπως κι ο Άψυρτος (που τυγχάνει αδελφός της Μήδειας, καί δεν την χωνεύει καταντίπ καθόλου). Αλλά τυγχάνουν τελείως ήσυχα ανθρωπάκια, καί δεν πρόκειται να συμμετάσχουν σε τίποτε – αντί, δέ, δράκου, στην αυλή τους έχουν σπιτώσει γάταρο παιχνιδιάρη, χαδιάρη, δαγκωνιάρη, κ_υλιάρη, καί ούλτρα λαίμαργο καί χοντρό!

Ο εικονιζόμενος είναι επίτιμος αδελφός του αναφερομένου! Lol!!!

(Καφέ ραβδωτός είναι ο …γαλής, κύριε Σπ. Καμμία σχέση με μονόχρωμα άσπρα γατιά, καί λοιπά βδελύγματα! Καρα-lol!!!)

 

Μ’ αυτά καί μ’ εκείνα κατά νούν, να μαζευόμαστε σ’γά-σ’γά, Αργοναυτάκια μου!  🙂  Δεν υπάρχει χρόνος γιά χάσιμο!

 

Μιά αποτίμηση.

Εδώ τέλειωσα. Αυτή είναι η προσωπική μου προσπάθεια συμπλήρωσης των κενών του συγκεκριμένου μύθου. Στραβή, λειψή, αυτή είναι.

Θα έλεγα πως οι αναρτήσεις μου, αυτές που είναι, μοιάζουνε με έτοιμο μπετονένιο σκελετό σπιτιού. Δεν κινδυνεύουν από σεισμό, αλλά πάλι δεν είναι τελειωμένο πλήρες σπίτι. Σκελετός, όπου οι ένοικοι χτίσανε πρόχειρα (με τούβλα, αλλά καί χοντρά νάϋλον) έναν όροφο, ίσα-ίσα να μπούν μέσα, να μη βρέχονται καί να μην κρυώνουν. Σαν τα φτωχαδάκια, που χτίζουν το ισόγειο, κι απ’ τη σκεπή προεξέχουν σκουριασμένα απ’ την πολυκαιρία σίδερα που μουτζώνουν τον ουρανό, γιά «προοπτική» (χτισίματος άνω ορόφου).

Δεν είμαι συγγραφέας πλήρους απασχόλησης, το ξαναείπα. Ούτε διαθέτω όσα χρήματα κι όσον ελεύθερο χρόνο θα ήθελα. Το χειρότερο, δεν έχω δική μου ερευνητική ομάδα – που θά ‘πρεπε. Αλλά μήπως προτιμάτε απ’ τα δικά μου τις «φαβέλες» των …εξ αποκαλύψεως «Ελληνοκεντρικών»;

Στο κάτω-κάτω, αν ήδη έχω προσφέρει κάτι έστω καί λίγο σημαντικό, συμπληρώστε το. Δεν πρόκειται να σας κόψω πρόστιμο!  🙂

 

ΤΕΛΟΣ

 

Υγ: Το παρόν αφιερώνεται στον Φινέα, τον παλιόφιλο! Όταν είδα γραμμένα αυτά γιά τους «θεούληδες» καί τις αφραγκίες, ντάγκ!!! κατάλαβα αμέσως! Αλλά, όπως βλέπετε, τέσσερεις χιλιάδες χρόνια (καί κάτι ψιλά) είναι εντελώς φραγκοδίφραγκα μπροστά στο μεγαλείο της Ελλάδας μας. Κι ούτε την προσπάθεια προς κατάκτηση των ίδιων στόχων την υπολογίζω. Σαν τιμωρία σε άτακτο παιδί μοιάζει, κάθε φορά να υποχρεωνόμαστε απ’ το Μάτριξ (αλλά καί τις μαλακίες των συμπατριωτών μας) να καθαρίζουμε την κόπρο. Αλλά δε γ_μιέται, γιά την Ελλάδα πρόκειται. Θα το ξανακάνουμε – καί δεν θα μας πέσει, δά, η υπόληψη. Η Ελλάδα οφείλει να καθαρίσει, καί θα καθαρίσει.

Επίσης, το αφιερώνω στην τριάδα Λ / Τ / Μ. Σας αγαπάω, ωρέ! Ποτέ δεν έπαψα, άλλως τε. Κι ας είναι διαφορετικός ο τρόπος της αγάπης γιά την καθεμιά σας. Κι ας μην το πολυπιστεύετε…

 

(επόμενο)

Παρελθόν, παρόν, άνθρωποι – καί το μέλλον; – α’

52 Σχόλια

ο σημερινό μπορείτε να το θεωρήσετε κάπως σαν «ανοιχτό εργαστήριο». Θα σας δείξω τον τρόπο που ερευνώ. Το πώς δένει το σύνολο από λογικά συμπεράσματα, ζεύγη ερωταποκρίσεων, συγκρίσεις, «ανάστροφη μηχανική» στους μύθους, προσπάθειες αναπληρώσεως των κενών… κάπως σα συντήρηση έργων τέχνης. Αλλά, πολύ καλύτερα απ’ τα λόγια, είναι τα παραδείγματα.

Ως παράδειγμα, επομένως, θα δούμε το πώς συμπληρώνονται μερικά κενά στην αφήγηση της Αργοναυτικής Εκστρατείας… αλλά καί ποιά σημασία έχει όλη αυτή η προσπάθεια γιά μάς. Σήμερα. Όχι λόγια κουτουρού, να περνάει η ώρα ευχάριστα, αλλά καταστάσεις με πρακτικές συνέπειες στις ζωές κάποιων σημερινών ανθρώπων.

 

…Τέλος Μαρτίου -με την αρχή της καλοκαιρίας- αποπλέουν από την Ιωλκό οι Αργοναύτες, κι έκαναν πρώτο σταθμό στη σημερινή Μηλίνα. Κάνουμε, λοιπόν, την πρώτη μας καλή ερώτηση – γιά να πάρουμε την πρώτη μας καλή απάντηση: Γιατί τόσο κοντά καί μέσα στον Παγασητικό; Η απάντηση είναι πως το έκαναν γιά δοκιμή, να δούνε -πρίν το κυρίως ταξίδι- αν το καράβι παρουσιάζει ατέλειες, καί να τις διορθώσουν όσο βρισκόντουσαν κοντά σε γνωστό έδαφος (στη βάση τους). Σήμερα, βέβαια, τα τεχνικά έργα δεν παραδίδονται, πρίν γίνει ο τελικός έλεγχος. (Εντάξει, δεν μιλάω γιά εργολαβίες του Δημοσίου! Lol!!! Μιλάω γιά έργα ιδιωτών/εταιριών προς ιδιώτες/εταιρείες.) Αλλά τότε φαίνεται πως είχαν κάπως διαφορετικό σκεπτικό: ο έλεγχος γινόταν παράλληλα με την πλήρη χρήση.

Φτάνουν στη Λήμνο, γκαστρώνουν τις φόνισσες, πάνε μετά γιά προσκύνημα στη Σαμοθράκη, καί αναχωρούν ξανά προς Κολχίδα – κατά τα μέσα του Οκτώβρη. Καί φτάνουν στην αρχή της χερσονήσου της Καλλιπόλεως (όχι σε «νησάκι» καί λοιπά κολοκύθια της γνωστής Μυθολογίας), όπου βρίσκουν τον τυφλό μάντη Φινέα. Αν βάλετε στα ψαχτήρια το όνομα του Φινέα (πράγμα που πρέπει να κάνετε, διότι θα έχετε όφελος – διότι μονάχα ενεργοποιώντας την προσωπική μας περιέργεια μαθαίνουμε), θα σας βγάλουν πολλά λήμματα. Θεωρώ, όμως, ότι το πληρέστερο είναι αυτό εδώ.

Μαθαίνουμε, λοιπόν, ότι υπάρχει καί Φινέας απ’ την Αρκαδία, με δικό του αυτόνομο μυθολογικό «πακέτο» (όπως πχ είναι ο «Θηβαϊκός κύκλος»), τον οποίο ίσως μεταγενέστεροι μύθοι μετέθεσαν σε ανατολικές χώρες. Προσωπικά, πιστεύω ότι πρόκειται γιά τον ίδιο Φινέα, ή ομώνυμο στενό συγγενή του, διότι οι αρχαίοι ημών δεν κάνανε τέτοια λάθη συγχύσεως. Τώρα, βέβαια, πώς έφτασε απ’ την Αρκαδία να γίνει βασιλιάς στη Σαλμυδησσό της Θράκης; Προσωπικώς, έπαψα να παραξενεύομαι με κάτι τέτοια μυθολογικά – διότι ο Αιήτης έκανε μακρύτερο ταξίδι: ξεκίνησε απ’ την Κόρινθο, γιά να γίνει βασιλιάς της Κολχίδας. Οπότε, μιά τέτοια μετανάστευση μάλλον ήταν αρκετά εφικτή. (Κι ο δεύτερος πεθερός του Φινέα, ο Δάρδανος, περίπου το ίδιο ταξίδι έκανε.)

 

Εν πάσει περιπτώσει, η Αρκαδική καταγωγή δείχνει πως ο Φινέας είναι Πελασγός, άρα δεν είναι παράξενο που παντρεύτηκε -σε δεύτερο γάμο- την κόρη του επίσης Αρκάδα καί Πελασγού Δαρδάνου. Όπως δεν είναι παράξενο, που η λεγάμενη -εφαρμόζοντας βάρβαρα κρόνια πελασγικά έθιμα- τον έπεισε ( ; ) να τυφλώσει τους γυιούς του, που απέκτησε από την πρώτη του σύζυγο καί αδελφή των Βορεάδων, του Ζήτη καί του Κάλαϊ. (Μην απορείτε τώρα από πού κονόμησαν οι Βυζαντινοί τέτοια ωραία έθιμα, με τυφλώσεις καί ρινοτμήσεις καί τα ρέστα.) Πιθανώτατα, βέβαια, τους τύφλωσε η ίδια… Γιά σύζυγο, ψώνισε ο έρμος ο Φινέας από σβέρκο!!!

Μάλλον ισχύει το ότι η καινούργια σύζυγος τύφλωσε τα παιδιά, διότι τα κουνιάδια του Φινέα (ο Ζήτης καί ο Κάλαϊς) ήσαν επάνω στην Αργώ – αλλά βλέπουμε να τον βοηθάνε, αντί να τον πλακώνουν στις γρήγορες. Τέλος πάντων, η τύφλωση καί του ίδιου πιθανώτατα προήλθε από την ίδια μέγαιρα – καί εικάζω τον λόγο: όταν ανακάλυψε τί έκανε στα παιδιά του, τη διαολόστειλε. Αλλά αυτή συνεργαζόταν καί μ’ άλλους συνομώτες, καί σιγά που θ’ άφηνε κοτζάμ βασίλειο! Οπότε την ίδια στιγμή τον δέσμευσαν, τον τύφλωσαν, καί στο τέλος τον εξόρισαν (κάπου 250 χιλιόμετρα μακριά σε ευθεία γραμμή – Σαλμυδησσός με άκρη Καλλίπολης). Δεν τον σκότωσαν, διότι ο Φινέας πιθανώτατα ήταν αγαπητός στον λαό του – οπότε (κρατώντας τον ζωντανό) θα έβρισκαν να πουν κάποια καλούτσικη δικαιολογία γιά την απουσία του.

Καί, σα να μην έφταναν αυτά, ο εξόριστος Φινέας έβρισκε μεν φαγητό (έναντι των προφητειών του, που έδινε στους περαστικούς), αλλά δεν μπορούσε να το φάει. Ερχόντουσαν οι Άρπυιες, λέει, καί ή του το έπαιρναν, ή του το μαγαρίζανε – ως αποτέλεσμα τιμωρίας του από τον Δία, διότι δεν προλάβαινε, λέει, ο πατήρ Θεών τ’ ανθρώπων τε να σκεφτεί κάτι, καί τσούπ! ο Φινέας το μαρτύραγε. Κατ’ εμένα, βέβαια, γιά εξήγηση δεν χρειάζεται να καταφύγουμε σε πτερωτές γυναίκες τύπου Λίλιθ. Διότι σε κάθε εποχή υπάρχουν παλιάνθρωποι με μυαλό καί συμπεριφορά μαλακισμένου πιθηκοειδούς – τα ίδια ακριβώς πάθαινε κι ο Θεόφιλος από μερικά γαϊδούρια Πηλίου.

 

Να μην τα πολυλογούμε, οι Αργοναύτες απάλλαξαν τον Φινέα απ’ το μαρτύριό του. Θα το κάναν έτσι κι αλλοιώς, αλλά πήραν δωράκι καί μιά προφητεία, γιά το πώς θα περάσουν τις Συμπληγάδες. Παρένθεση εδώ: το συγκεκριμένο γεωλογικό φαινόμενο δεν είναι καθόλου απίστευτο. Η περιοχή βρίσκεται επάνω στο σεισμικό ρήγμα της Ανατολίας (που συχνά-πυκνά δίνει «εφτάρια» σε σεισμούς), καί ξέρουμε από σύγχρονη ειδησεογραφία ότι το νησάκι Βόρδωνες με τον τάφο του πατριάρχη Φωτίου του Μεγάλου αναδύεται απ’ τη θάλασσα σιγά-σιγά, ενώ τους προηγούμενους αιώνες είχε βυθιστεί.

Τον Φινέα τον πήραν μαζί τους στο πλοίο, πέρασαν τις Συμπληγάδες παρέα, καί σταμάτησαν στην περιοχή της σημερινής Κωνσταντινούπολης. Συγκεκριμένα στην περιοχή Μιχαήλιον. Εκεί έφτιαξαν ένα ηρώο παύλα (κάτι σαν) ναΐσκο προς τιμήν του Ιάσονα, ο οποίος δύο χιλιάδες (καί κάτι ψιλά) χρόνια μετά, στη χριστιανική εποχή, έγινε ναός του αρχαγγέλου Μιχαήλ. Ο ναός αυτός καταστράφηκε κατά την Εικονομαχία, αλλά έμεινε το όνομα της περιοχής… η οποία καλούνταν καί «Ανάπλους»! (Κάτι μας λέει αυτό το όνομα, έ; Αρχή σοφίας, κτλ.)

Είμαι σίγουρος πως οι Αργοναύτες έμειναν εκεί γιά ξεχειμώνιασμα (πριν ξαναξεκινήσουν), καί επίσης τράβηξαν την Αργώ έξω στην ξηρά. Γιατί; μά, γιά τις απαραίτητες εργασίες σε κάθε ξύλινο πλοίο. Η μία είναι η αφαίρεση των μυδιών που κολλάνε στο σκάφος. Η δεύτερη, το καλαφάτισμα – αν καί δεν γνωρίζω κατά πόσον ήξεραν τη σχετική εργασία δύο χιλιάδες χρόνια πΧ. Ίσως ήξεραν την πίσσα, ή κάποιο άλλο πετρελαϊκό παράγωγο (πχ τη νάφθα), αν καί πολύ απίθανο, αλλά δεν γνωρίζω τίποτε γιά πιθανή χρήση τους τότε – καί δή τέτοια, όπως το καλαφάτισμα.

 

Εν πάσει περιπτώσει, ο Φινέας προστέθηκε στην παρέα, αλλά αρνήθηκε, λέει, να τους πεί ο,τιδήποτε γιά τον δρόμο της επιστροφής. Επίσης, δεν διάβασα καμμία αναφορά γιά το τί απέγινε, ή πώς πέθανε.

Εδώ ακριβώς, γιά να συμπληρωθούν αυτά τα κενά, μπαίνει η λογική.

Είμαι χίλια τοις εκατό σίγουρος πως ο Ιάσων, την άρνηση του Φινέα να μιλήσει, την πήρε στην πλάκα. Κι ενώ το λογικώτερο ήταν, με τις πρώτες λιακάδες της νέας άνοιξης, να πεταχτούν μέχρι τη Σαλμυδησσό γιά να βάλουν τα πράγματα σε τάξη (βοηθώντας τον καινούργιο φίλο τους), πιστεύω πως ο Ιάσων το έπαιξε …εκβιαστής! Τήρησε μιά πολιτική «- Δε μιλάς, δε σ’ αφήνω!»  🙂  Βέβαια, κανείς δεν πιάνει αιχμαλώτους τους φίλους του, αλλά η πραγματική αιτία ήταν μάλλον να δουν πώς είχαν τα πράγματα στην περιοχή (τυχόν εχθρικές διαθέσεις άλλων πόλεων, κτλ), καί μετά ν’ αποφασίσουν πώς θα δράσουν γιά την αποκατάσταση του Φινέα στον θρόνο. Πιθανώτατα καί να περίμεναν μπας κι αλλάξει μυαλά, όταν θα έφταναν τα δύσκολα της εκστρατείας (η συνάντηση με τον Αιήτη), καί τελικά τους μιλήσει.

Η απόσταση από την έξοδο του Βοσπόρου (στον Εύξεινο Πόντο) μέχρι την Κολχίδα (σημερινή Γεωργία) σε ευθεία γραμμή είναι κάπου 1050 χιλιόμετρα. Παραπλέοντας τις ακτές της βόρειας Μ. Ασίας (του Πόντου, δηλαδή), προστίθενται κάποια χιλιόμετρα ακόμη. Πες ότι τελικά έχουμε 1300 χμ. Με την ταχύτητα των κωπηλάτων πλοίων, δηλαδή 15 χμ/ώρα, αυτή η απόσταση σημαίνει 87 ώρες. Τέσσερεις μέρες! (Αδύνατον, βέβαια, με συνεχή κωπηλασία, οπότε τις κάνουμε άλλες τόσες. Οκτώ!) Φυσικά, εάν δεν χρησιμοποιηθούν κουπιά -καί χωρίς στάσεις στην ξηρά-, η απόσταση αυτή διανύεται (με ιστιοφορία) σε κάτι λιγώτερο.

Πιστεύω, όμως, ότι το ταξίδι αυτό κράτησε αρκετά περισσότερο. Γιατί; Διότι η Αργώ έκανε αρκετές στάσεις καθ’ όλο το μήκος της ακτής του Πόντου, γιά να συνεννοηθούν οι μαζεμένοι πρίγκηπες της Ελλάδας με τους ηγεμόνες της περιοχής. (Σαφώς Έλληνες, αυτοί οι τελευταίοι. Προσωπική πεποίθηση, ότι εκεί υπήρχαν Ελληνικές πόλεις πολύ πρό του καρασυμβατικού δήθεν «πρώτου Ελληνικού αποικισμού».) Καί προς τί το κουβεντολόϊ;

Χμμμ…. Γιά να βολιδοσκοπήσουν οι Αργοναύτες τις διαθέσεις των πόλεων εκείνων, καί να μεταστρέψουν υπέρ της Ελλάδας τους επιφυλακτικούς (προφανώς βεβαιώνοντάς τους ότι οι Χετταίοι στα νότια ήταν ευκόλως αντιμετωπίσιμος κίνδυνος), εν όψει του επερχομένου Τρωϊκού Πολέμου. Βλέπετε, οι γεωπολιτικές καί γεωστρατηγικές αιτίες προϋπάρχουν των γεγονότων ίσως κι αιώνες ολόκληρους. Άσε που οι Τρώες είχαν αρχίσει να μην κάθονται ήσυχα, κάνοντας πλιατσικολογικές επιδρομές στην κυρίως Ελλάδα. (Γι’ αυτά τα γεγονότα είν’ η αλήθεια πως δεν γνωρίζουμε πολλά. Σκόρπιες αναφορές καί νύξεις υπάρχουν στα διασωθέντα γραπτά κείμενα.)

 

Τελικά, έφτασαν στην Κολχίδα, πήραν το δέρας, πήραν καί το τέρας. Lol!!! (Η Μήδεια κάθε άλλο παρά το τέρας των μύθων ήταν, αλλ’ αυτό είναι άλλη ιστορία. Σιγά μη σκότωσε ανύπαρκτα παιδιά της! Όπως καί να το κάνουμε, ήταν σαφώς καλύτερος χαρακτήρας καί απ’ τη δεύτερη Φινέαινα, καί από κάτι άλλες παρόμοιες – πχ την Ινώ.) Μέσα Σεπτέμβρη φτάσανε. Φθινοπωρινή ισημερία, τελικά, έλαβε χώραν η δοκιμασία του Ιάσονα… σας τα είπα εδώ. (Κι ως φαίνεται, ο Φινέας μίλησε καί βοήθησε – ούτε μπέμπης νά ‘τανε, καί να περίμεναν την πρώτη του λεξούλα! Lol!!!)

Οπότε, όταν την κοπάνησαν απ’ την Κολχίδα, είχαν ήδη φτάσει οι αρχές του Οκτώβρη. Που σημαίνει ότι στην περιοχή είχαν αρχίσει κακοκαιρίες κι ομίχλες. Αυτά είναι γνωστά καί στους σύγχρονους ναυτικούς: τέλος 19ου αιώνα με αρχές 20ου, οι καπετάνιοι που δεν είχαν ξαναπάει Εύξεινο πληρώνανε ένα ντόπιο Τούρκικο μικρό πλοίο, τον «μπότση», γιά να πηγαίνει μπροστά καί να βλέπουν τα φανάρια του. Συνήθως οι πλόες αυτοί γινόντουσαν 10 χμ από τις ακτές. Κάπως έτσι πρέπει να έπλευσε κι η Αργώ κατά την επιστροφή (δηλ. παρακτίως καί μέσα σε ομίχλες), ο δε στόλος του Αιήτη (που την κυνήγησε) ανέκρουσε πρύμναν με την κακοκαιρία, περιμένοντας να κατέβει Ελλάδα την προσεχή άνοιξη (γιά να ζητήσει τον λογαριασμό).

Κάπου εδώ έκαναν τη δεύτερη στάση γιά ξεχειμώνιασμα. (Καί τράβηγμα της Αργούς στην ξηρά γιά κρύψιμο καί ξεμύδιασμα.) Στην Ιασώνειο Άκρα.

Έχτισαν καί δεύτερο ηρώο, το οποίο δεν σώζεται σήμερα. Όμως, εκεί υπάρχει ορθόδοξη εκκλησία. (Μπορείτε να δήτε καί τις άλλες όψεις της από τις φωτογραφίες του Γκούγκλ Έρθ.)

Το ακρωτήρι του Ιάσονα βρίσκεται αρκετά κοντά στην Κολχίδα, άρα η κακοκαιρία στον Εύξεινο Πόντο εκείνη τη χρονιά είχε ξεκινήσει νωρίς.

Υπάρχει, όμως, κι ακόμη μία τελείως άγνωστη λεπτομέρεια – άγνωστη ακόμη καί στους μυθολόγους. Ή, αν θέλετε, γνωστή στ’ αρχαία χρόνια, γιά την οποία όμως έκαναν την πάπια: όταν η Αργώ πλεύρισε την Ιασώνειο Άκρα, η Μήδεια ήταν ήδη έγκυος απ’ τον Ιάσονα!!!

 

Η μετακίνηση μιάς εγκύου πάντα σήμαινε ταλαιπωρία – εκτός αν τό ‘κοβε στον ύπνο, πράγμα εύκολο με το κούνημα του πλοίου. Όμως, έπρεπε να φύγουν κατά το τέλος Μαρτίου, παρά την προχωρημένη εγκυμοσύνη της Μήδειας. Δεν μπορούσαν να μείνουν άλλο. Κι έτσι, με την άνοιξη άνοιξαν πανιά. Μόνο που δεν ξαναμπήκαν στον Βόσπορο, διότι ήταν σίγουροι πως ο στόλος των Κόλχων θα τους κυνηγούσε προς Ελλάδα. (Του Αιήτικου στόλου του έριξαν τρίπλα – δες παρακάτω.)

Άλλως τε, είχαν ακόμη μιά δουλίτσα να κάνουν στην περιοχή.

Κι έτσι, προσπέρασαν το άνοιγμα του Βοσπόρου καί συνέχισαν δυτικά, μέχρι Σαλμυδησσό. Εκεί αποβίβασαν τον Φινέα, τον αποκατέστησαν στον θρόνο (σαφώς φονεύοντας τη σκατογυναίκα του καί τους λοιπούς συνομώτες – πράγμα που πάλι δεν αναφέρεται στις σωζόμενες πηγές), καί η Μήδεια γέννησε. Καί ως αυθεντική μάγισσα, έκανε δίδυμα. Ένα αγόρι κι ένα κορίτσι. Ξέρετε τον θρύλο, που λέει ότι οι μάγισσες γεννάνε δίδυμα; Έ, αυτό!

Οπότε, ο μεν Φινέας ανέλαβε να «βγάλει την υποχρέωση» μεγαλώνοντας τα παιδιά, η δε Αργώ συνέχισε δυτικά καί βόρεια, μπαίνοντας τελικά στο άνοιγμα του Δούναβη. Τα υπόλοιπα της Αργοναυτικής είναι γνωστά (εκτός, πάλι, από κάποιες «λεπτομέρειες»), άρα θα πούμε μόνο γιά τον Φινέα καί τα μικρά. Είναι φανερό πως ο Ιάσων αφ’ ενός δεν ήθελε μαζί του μωρά παιδιά σε πολεμική αποστολή, αφ’ ετέρου δεν ήθελε να μάθει ο Αιήτης τίποτε. (Διότι, εγγόνια-ξεεγγόνια, είτε θα τα σκότωνε, είτε θα τα κρατούσε αιχμάλωτα γιά εκβιασμό.) Το κακό, βέβαια, είναι πως οι φυσικοί τους γονείς δεν τα ξαναείδαν. Να πούμε ως «καρμικό αντίτιμο»;  Ότι καί να πούμε, ένας τέτοιος χωρισμός δεν είναι καθόλου ωραίος.

Λεπτομέρεια (; ) : η Σαλμυδησσός μέχρι σήμερα λέγεται καί «Μήδεια» – ευνόητο γιατί.

 

Όταν μεγάλωσαν τα παιδιά, είναι φυσικό πως άρχισαν να ρωτάνε διάφορα. Καί μάλλον δεν τα έπειθαν οι απαντήσεις ότι ο Φινέας είναι ο μπαμπάς, αλλά δυστυχώς η μαμά πέθανε. Κατ’ αρχήν, δεν κόλλαγε η ηλικία του Φινέα. Οπότε, ο Φινέας βρήκε ένα παραμύθι να τους πεί, ότι πράγματι οι φυσικοί γονείς τους ήταν άλλοι – καί (κάπου στην αρχή της εφηβείας  τους) τά ‘στειλε δήθεν σ’ αυτούς. Στον Πρίαμο καί την Εκάβη.

Τα παιδιά αυτά δεν είναι άλλα, παρά η Κασσάνδρα κι ο Έλενος.

(επόμενο)

 

Οι μυστηριώδεις χρονικές στιγμές αποκαλύπτονται

59 Σχόλια

arxigramma-Nα μην κρυβόμαστε, με απογοητεύσατε – λιγάκι. Δεν δείξατε στα σχόλια ότι καταλάβατε περί τίνος πρόκειται, εκτός αν το κρύβετε.

Λοιπόν.

  • Πρώτο νοητικό βήμα: παρατηρούμε μιά περιοδικότητα στους αριθμούς αυτούς, συν ένα διάστημα αρκετών ωρών μεταξύ τους.
  • Καί δεύτερο νοητικό βήμα: εφ’ όσον δεν πρόκειται γιά πχ ανατολή καί δύση του Ηλίου (ο Ήλιος ουδέποτε ανατέλλει στην Ελλάδα στις 4:40′ το πρωΐ), τότε…

…πιθανώτατα είναι τα αντίστοιχα γιά τη Σελήνη. (Ή, έστω, άλλο ουράνιο σώμα παρόμοιο. Πχ Αφροδίτη.)

Καί όντως, γι’ αυτό ακριβώς πρόκειται: ανατολές καί δύσεις της Σελήνης, γιά την Αθήνα. Η προσαρμογή γιά τον τόπο κατοικίας σας, συν μελλοντικοί ή παρελθοντικοί πίνακες των στιγμών αυτών, βρίσκονται σ’ αυτό το site, απ’ όπου αντέγραψα κι εγώ τους αριθμούς που σας παρουσίασα.

Δε θέλω ν’ αρχίσω θρήνους του τύπου: «- Εφ’ όσον δεν βρήκαν τα εύκολα, τότε πππού πππά’ ρέ Καραμήτρο γιά τα δύσκολα!», αλλά κάντε καί καμιά προσπάθεια. Εν πάσει περιπτώσει, εγώ γι’ αυτό είμαι εδώ, γιά να δείχνω τον δρόμο καί να βοηθάω.

 

Γιατί, όμως, η Σελήνη; Έ;

Εκτός από τις ήδη πασίγνωστες φήμες (ή γεγονότα, αν θέλετε), ότι επηρεάζει ένα σωρό φυσικές καί βιολογικές λειτουργίες επί του πλανήτη μας (από τις παλίρροιες, μέχρι τους εγκεφάλους των επιληπτικών), γιά το συγκεκριμένο άρθρο πήρα αφορμή απ’ αλλού. (Θα τα συζητήσουμε κι αυτά σε άλλη ανάρτηση.) Πάντως, γενικά μιλώντας, μπορούμε να δούμε τη Σελήνη σαν ένα είδος εξαρτήματος, που διαμορφώνει τον αιθέρα.

Τώρα, βέβαια, ευλόγως θ’ αναρωτηθήτε τί ακριβώς είναι ο αιθέρας, ή ποιός/ποιοί μετέτρεψαν την αρχική Σελήνη σ’ εξάρτημα χειρισμού του. (Ναί, οι Φαεθωνιανοί ήταν.) Όμως, στην παρούσα ανάρτηση δεν θ’ αναπτύξουμε αυτά τα θέματα, απλώς θα δεχθούμε «έτοιμη» αυτή την οπτική. Καί θα προσπαθήσουμε να δούμε τις συνέπειες, διότι αυτές είναι που μας ενδιαφέρουν τώρα κατεπειγόντως.

Λοιπόν…

Σίγουρα θα έχετε ακούσει γιά κάτι πειράματα διαβίωσης, που λαμβάνουν χώραν κατά καιρούς, όπου διάφοροι άνθρωποι κλείνονται σε σπήλαια επί μακρά χρονικά διαστήματα. Με εξασφαλισμένη ποιότητα ζωής, βέβαια – καθαρό νερό, τρόφιμα, τηλέφωνα, λοιπές προμήθειες, κτλ. Αλλά χωρίς ρολόγια.

Το αποτέλεσμα όλων ανεξαιρέτως αυτών των πειραμάτων είναι πως οι έγκλειστοι στα σπήλαια χάνουν την ακριβή αίσθηση του χρόνου. Νομίζουν, γιά παράδειγμα, πως η μέρα έχει 36 ώρες, οι δε βιορρυθμοί τους προσαρμόζονται αναλόγως.

Πάλι, ίσως έχετε ακούσει πως οι ραδιοερασιτέχνες δοκιμάζουν τον εξοπλισμό τους στέλνοντας ραδιοσήματα στη Σελήνη, καί λαμβάνοντας την αντανάκλασή τους. Δεν θα μπορούσε, άρα γε, με τον ίδιο τρόπο «κάποιοι» να στέλνουν «μαύρα» αιθερικά κύματα (από ανθρωποθυσίες κτλ) στη Σελήνη, κι αυτά μετά -εξ αντανακλάσεως- να τα λουζόμαστε εμείς οι υπόλοιποι, ακόμη κι αν δεν έχουμε ευθεία επαφή με τα συγκεκριμένα λαμόγια;

Σημειώστε πως δεν θεωρώ τον αιθέρα αναγκαστικά ως κάτι κακό. Όπως δεν θεωρώ ούτε τον ηλεκτρισμό. Αυτοί οι δύο είναι δυνάμεις της Φύσης, ούτε καλές εξ ορισμού, ούτε κακές εξ ορισμού. Είναι τελείως ουδέτερες, όσον αφορά την ανθρώπινη ηθική αντίληψη. Οπότε, εναπόκειται καθαρά στους ανθρώπους να κάνουν καλή, ή κακή χρήση τους. Μ’ άλλα λόγια, ακόμη καί ως αιθερικό εξάρτημα η Σελήνη δεν με τρομάζει. Με τρομάζει η άγνοιά μας του τί μπορούμε να κάνουμε με δαύτην, που ήδη το ξέρουν καί το εκμεταλλεύονται εις βάρος μας «αυτοί».

 

Επομένως, απόλυτα φυσιολογικά -ως το επόμενο σκεπτικό βήμα- έρχεται το εξής ερώτημα:

Μήπως θα μπορούσαμε κάποια πράγματα να τα κάνουμε καλύτερα χωρίς τη Σελήνη από πάνω μας;

Εξ ού καί η στατιστική έρευνα, που σας κάλεσα ν’ απαντήσετε.

Μην ξεχνάτε πως εμείς οι Έλληνες έχουμε καί την παράδοση ότι υπήρχαν πρόγονοί μας, οι οποίοι ζούσαν εδώ πρό της εμφανίσεως της Σελήνης στον ουρανό. Άρα γε, αυτοί οι άνθρωποι δεν αφήσαν απογόνους ανάμεσα στους σημερινούς Έλληνες; Σίγουρα άφησαν. Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να ξέρουμε γι’ αυτά τα άτομα (α) εάν εκδηλώνονται οι όποιες δυνατότητές τους καλύτερα, όταν δεν υπάρχει η Σελήνη στον ουρανό, καί (β) τί παραπάνω μπορεί να κάνει αυτή η Ελληνική υποφυλή, που δεν μπορούν οι υπόλοιπες!

Απ’ όλους τους τομείς που σας έβαλα να ψάξετε, πάνω καί πρώτα απ’ όλους εμένα μ’ ενδιαφέρει καί με καίει το πότε έχουμε τη δυνατότητα σωστών σκέψεων, άρα καί σωστών αποφάσεων. Με τη Σελήνη από πάνω μας, ή χωρίς; (Καί το να μην υπάρχει «αιθερική διαρροή» μέσωι Σελήνης των σκέψεών μας προς «αυτούς», αλλ’ αυτά είναι ψιλά γράμματα προσώρας. Ας δούμε πρώτα τα πολύ βασικά.)

Κι ακόμη, θέλω να καταλάβετε ότι αυτό δεν το ψάχνω θεωρητικά. Μ’ ενδιαφέρει το αν οι συνειδητοί Έλληνες κι οι συνειδητές Ελληνίδες θα βάλουμε επιτέλους τα μυαλά μας κάτω ανεπηρέαστοι-ες, ώστε επιτέλους να βρούμε την άκρη. Από το να λύσουμε προβλήματα επιβιώσεως, μέχρι το να καταστρώσουμε στρατηγικά σχέδια άμυνας κι επιθέσεως.

Σκεφθήτε, τέλος, την πιθανότητα κάτι να υπάρχει (ως αξιοποιήσιμο), μόνον όταν στρέψουμε την προσοχή μας προς αυτό. Έτσι, τώρα που ξέρετε το πότε η Σελήνη βρίσκεται πάνω απ’ τα κεφάλια μας καί πότε όχι, ίσως αρχίσουν να σας συμβαίνουν «θαυμαστά» πράγματα.

 

Η δική μου εμπειρία από τη μικρή αυτή έρευνα των λίγων ημερών, έχει ως εξής:

(α) Όνειρα χωρίς τη Σελήνη στον ουρανό.

Όχι απλά καθαρά καί διαυγή (από εικόνα καί νοήματα), αλλά ολόκληρες κινηματογραφικές ταινίες με «συμπρωταγωνιστές» κι άλλα άτομα. Η διαφορά με την πραγματικότητα είναι πως δεν είμαι 20 ετών (όπως στα όνειρα), καί πως κάποια άτομα τα ξέρω (αν καί δεν τα γνώριζα στα 20 μου), ενώ κάποια άλλα όχι – ούτε τότε, ούτε τώρα.

Από «σενάριο»; Κατά κανόνα όλα αυτά τα άτομα τακτοποιούμε γραφεία καί αποθήκες γεμάτα-ες έγγραφα καί διάφορα αντικείμενα. Ο καθένας μας έχει αναλάβει μιά δουλειά καί την εκτελεί με τρόπο σχεδόν αυτόματο, χωρίς να μπλέκεται στα πόδια των άλλων. Η όλη κατάσταση από ψηλά, από «λήψη με drone», θυμίζει θα λέγαμε μιά υπερ-μηχανή που αυτοσυναρμολογείται καί αυτοδοκιμάζεται. Σα να δόθηκε ερέθισμα ξυπνήματος σ’ έναν επί αιώνες κοιμισμένο παντοδύναμο πνευματικό στρατό…

(β) Κέρδη από «Στοίχημα».

Μιά κατάσταση μάλλον ουδέτερη. Με προσεκτικό παίξιμο, έχω κέρδη είτε με τη Σελήνη επάνω, είτε χωρίς αυτήν. Ωστόσο, υπάρχει μιά περίεργη επιρροή σε αγώνες χωρών, των οποίων η σημαία έχει ηλιακό ή σεληνιακό σύμβολο. Πχ στο πρωτάθλημα της «φίλης» καί «συμμάχου» Τουρκίτσας, τα «under» καί τα «over» ακολουθούν -με ισχυρή συσχέτιση- το χάσιμο καί το γέμισμα του φεγγαριού. Ενώ στην Ελβετία (σταυρός, ηλιακό σύμβολο) η ίδια ακριβώς επίδραση της Σελήνης περιορίζεται στο 10% περίπου.

Υπόψη, το συμπεριφορικό αυτο μοντέλο δεν είναι πλήρες. Να μη σας πάρω στο λαιμό μου! Εάν έχετε περιέργεια (συν μερικά ευρά γιά χάσιμο), πειραματιστήτε.

(γ) Σεξουαλική διάθεση.

Σαφώς καλύτερη με τη Σελήνη στον ουρανό.

(δ) Σωστές σκέψεις κι αποφάσεις.

Σαφώς καλύτερες χωρίς τη Σελήνη στον ουρανό.

(ε) Αεροψεκασμοί.

Δυστυχώς, δεν έχω κάνει στατιστική έρευνα γι’ αυτούς. Ωστόσο, επειδή τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει καί οι νυχτερινοί αεροψεκασμοί (με τα ρινίσματα μετάλλων που περιέχουν, κτλ), υποθέτω πως αυτοί «αναπληρώνουν» την έλλειψη Σελήνης στον ουρανό. (Ώστε να λουζόμαστε κακό αιθέρα, ραδιοκύματα, κι όποια άλλη βρωμιά εκπέμπουν «αυτοί».) Εάν η παρατήρηση δείξει πως όντως οι νυχτερινοί αεροψεκασμοί επισυμβαίνουν τις νύχτες χωρίς το φεγγάρι, τότε δεν θα δείξει μονάχα πως έχω δίκιο. Θα δείξει επίσης πως «αυτοί» ήδη γνωρίζουν πράγματα, που δυστυχώς η αφεντιά μου (ή κάποιος άλλος συν-Έλλην) αργεί να πάρει πρέφα.

Βέβαια, χαίρομαι όταν βλέπω ότι αυτά που ψάχνω ήδη τα έχουν βάλει σ’ εφαρμογή οι «υπερεσίες» καί οι λοιποί κερατάδες, διότι επιβεβαιώνομαι πως βρίσκομαι στον σωστό δρόμο. Όμως, από την άλλη πλευρά πρέπει να τρέχω πιο γρήγορα απ’ τον αγγουροψηλό τον Ουσαΐν Μπόλτ, ώστε πάντα να προηγούμαι «αυτών». Την πατρίδα μου εγώ δεν την παζαρεύω. Πολλώι δε μάλλον να βάλω το χουζούρι μου καί την προσωπική μου άνεση πάνω απ’ αυτήν.

 

Πιστεύω πως σας εφοδίασα μ’ ένα αρκετά καλό πρακτικό εργαλείο, που θα σας βοηθήσει. Αυτός ακριβώς ήταν κι ο σκοπός που σας ζήτησα να κοινοποιήσετε τις εμπειρίες σας, δηλαδή το να ξεκαθαρίσουμε παρέα αν ισχύει το κριτήριο, ή όχι. Όπως καλώς καταλαβαίνετε, τα προσωπικά σας βιώματα δεν μ’ ενδιαφέρουν καθ’ εαυτά, αλλά ως προς το αν συντείνουν στη δημιουργία ενός ισχυρού πνευματικού δικτύου συνειδητών Ελλήνων κι Ελληνίδων.

Καί… τώρα που πήραμε φόρα, γιατί να μην κάνουμε κι ακόμη ένα λογικό σκεπτικό βήμα;

Δεν μιλήσαμε στον πρόλογο του παρόντος γιά (τον πλανήτη) Αφροδίτη, δηλαδή τις «αρχαίες απόκρυφες γνώσεις»; Πότε βρίσκεται στον ουρανό η Αφροδίτη, καί πότε όχι; τί συμβαίνει (ή δεν συμβαίνει) τότε; Βάλτε, λοιπόν, μπρός την παρατηρητικότητά σας γιά ό,τι σας κατέβει στο κεφάλι. Ακόμη καί γιά το αν δένει η μπεσαμέλ καλύτερα. (Καί πού ‘σαστε! Λέτε το Ναυτικό των ηπαπάρα -από τον σύνδεσμο, όπου σας παραπέμπω- να έχει μόνον θεωρητικά αστρονομικά ενδιαφέροντα; )

Βέβαια, υπάρχουν απείρως σοβαρώτερα θέματα προς έρευνα, πχ πότε (εννοώ σε συσχετισμό με τη Σελήνη από πάνω) σημειώνεται έξαρση της βίας των «αντιεξουσιαστών». Οπότε, αν αποδειχθεί ισχυρή συσχέτιση… Θα σημαίνει πως «κάποιοι» ήδη γνωρίζουν, αλλά κι εμείς δεν θα πάμε πίσω. Ξεκινώντας στην αρχή από την αμυντική αποφυγή των αιθερικών «χτυπημάτων» στη διάνοιά μας. (Καί στα σίγουρα – διότι τα ουράνια φαινόμενα δεν επηρεάζονται από κανέναν.) Καί γι’ αργότερα, βλέπουμε.

 

Αυτά, καί περιμένω εναγωνίως την τάχιστη συλλογική μας πρόοδο ως Ελλήνων!

 

Το πρώτο ράγισμα του Μάτριξ

229 Σχόλια

arxigramma-Thυμάστε που λέγαμε ότι κάποια στιγμή πρέπει να περάσουμε στην πράξη; Έ, λοιπόν, αυτή η στιγμή έφτασε. Έτσι, σήμερα θα σας δώσω μιά κατάσταση γιά τον μήνα Μάρτιο του 2017 καί θα ξεκινήσω μία δημοσκόπηση, που θα την κρατήσω μέχρι τέλους Μαρτίου.

Περί τίνος πρόκειται;

Πρόκειται γιά χωρισμό της κάθε μέρας του Μαρτίου σε δύο διαστήματα, των οποίων τα όρια θα σας δώσω. Από σας, θέλω να μου απαντήσετε ποιές δραστηριότητες κάνετε καλύτερα (ή ευκολώτερα) μέσα, ή έξω από το σημειωνόμενο διάστημα.

Τα (πιστεύω σημαντικά) συμπεράσματα θα τα συζητήσουμε μετά το τέλος της στατιστικής έρευνας.

Σημειώστε ότι οι ώρες που θα σας δώσω είναι γιά τον κεντρικό άξονα της στεριανής χώρας, δηλ. τον: Αθήνα-Βόλος-Θεσσαλονίκη. Δηλαδή, τον 23ο μεσημβρινό περίπου. Όσοι-ες μένετε τέρμα ανατολικά της επικράτειας, δηλαδή Ρόδο, Χίο, Μυτιλήνη (καί Λέσβο – λόλ!!!), αφαιρέστε δέκα λεπτά της ώρας από τους αναφερόμενους χρόνους αρχής-τέλους των διαστημάτων αυτών. Όσοι-ες μένετε τέρμα δυτικά (πχ Κέρκυρα), προσθέστε δέκα λεπτά. Καί οι απ’ ανάμεσα, διορθώστε ανάλογα. Πχ στην Ιερισσό (24ος μεσημβρινός χοντρικά) αφαιρέστε πέντε λεπτά.

Πάμε!

 

Σας δίνω καί τις τελευταίες μέρες του Φεβρουαρίου, γιά ν’ αρχίσετε τις παρατηρήσεις από σήμερα.

Φεβρουάριος 2017

  • Παρασκευή, 24/02/2017 από 05:31′ έως 16:08′.
  • Σάββατο, 25/02/2017 από 06:12′ έως 17:09′.
  • Κυριακή, 26/02/2017 από 06:51′ έως 18:12′.
  • (Καθαρά) Δευτέρα, 27/02/2017 από 07:29′ έως 19:18′.
  • Τρίτη, 28/02/2017 από 08:05′ έως 20:24′.

Μάρτιος 2017

  • Τετάρτη, 01/03/2017 από 08:41′ έως 21:31′.
  • Πέμπτη, 02/03/2017 από 09:18′ έως 22:38′.
  • Παρασκευή, 03/03/2017 από 09:58′ έως 23:46′.
  • Σάββατο, 04/03/2017 από 10:41′ έως 00:52′ της Κυριακής, 05/03/2017.
  • Κυριακή, 05/03/2017 από 11:28′ έως 01:56′ της Δευτέρας, 06/03/2017.
  • Δευτέρα, 06/03/2017 από 12:21′ έως 02:56′ της Τρίτης, 07/03/2017.
  • Τρίτη, 07/03/2017 από 13:17′ έως 03:50′ της Τετάρτης, 08/03/2017.
  • Τετάρτη, 08/03/2017 από 14:18′ έως 04:39′ της Πέμπτης, 09/03/2017.
  • Πέμπτη, 09/03/2017 από 15:20′ έως 05:22′ της Παρασκευής, 10/03/2017.
  • Παρασκευή, 10/03/2017 από 16:23′ έως 06:01′ του Σαββάτου, 11/03/2017.
  • Σάββατο, 11/03/2017 από 17:26′ έως 06:37′ της Κυριακής, 12/03/2017.
  • Κυριακή, 12/03/2017 από 18:27′ έως 07:10′ της Δευτέρας, 13/03/2017.
  • Δευτέρα, 13/03/2017 από 19:26′ έως 07:42′ της Τρίτης, 14/03/2017.
  • Τρίτη, 14/03/2017 από 20:25′ έως 08:14′ της Τετάρτης, 15/03/2017.
  • Τετάρτη, 15/03/2017 από 21:22′ έως 08:46′ της Πέμπτης, 16/03/2017.
  • Πέμπτη, 16/03/2017 από 22:18′ έως 09:19′ της Παρασκευής, 17/03/2017.
  • Παρασκευή, 17/03/2017 από 23:13′ έως 09:56′ του Σαββάτου, 18/03/2017.
  • Κυριακή, 19/03/2017 από 00:07′ έως 10:35′.
  • Δευτέρα, 20/03/2017 από 01:00′ έως 11:18′.
  • Τρίτη, 21/03/2017 από 01:50′ έως 12:05′.
  • Τετάρτη, 22/03/2017 από 02:38′ έως 12:56′.
  • Πέμπτη, 23/03/2017 από 03:23′ έως 13:52′.
  • Παρασκευή, 24/03/2017 από 04:05′ έως 14:51′.
  • Σάββατο, 25/03/2017 από 04:45′ έως 15:54′.

Από εδώ καί μετά, επειδή η ώρα γίνεται θερινή (δηλ. σύν μία από την πραγματική), οι ενδείξεις των υπολοίπων ημερών δίνονται σε θερινή ώρα. Μην μερδεύεστε, καί μην μπαίνετε στον κόπο να κάνετε αναγωγή σε πραγματική ώρα. Πάρτε τις ενδείξεις όπως αναγράφονται.

  • Κυριακή, 26/03/2017 από 06:23′ έως 17:58′.
  • Δευτέρα, 27/03/2017 από 07:00′ έως 19:05′.
  • Τρίτη, 28/03/2017 από 07:37′ έως 20:14′.
  • Τετάρτη, 29/03/2017 από 08:14′ έως 21:23′.
  • Πέμπτη, 30/03/2017 από 08:54′ έως 22:33′.
  • Παρασκευή, 31/03/2017 από 09:17′ έως 23:42′.

Αυτό ήταν!

 

Καί κάτι τελευταίο: απαντήστε καθαρά με τις δικές σας παρατηρήσεις, καί μην κοιτάζετε τί απάντησαν οι άλλοι, ώστε ν’ ακολουθήσετε την «κυρίαρχη τάση των δημοσκοπήσεων». Κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός – καί γιά να σας το ζητάω εγώ αυτό, υπάρχει λόγος.

 

Υγ: Κακάκια… Μόλις ανακάλυψα ότι η Γουώρντπρεςς γιά τις ψηφοφορίες συνδέεται με άλλη εταιρεία, η οποία ζητάει ντάλλαρζ (ως εταιρεία χωρίς το έψιλον γιώτα). Τέλος πάντων, εσείς ξέρετε τον εναλλακτικό τρόπο: γράψτε τα πάντα στα σχόλια, κι όξω απ’ την πόρτα. Όχι, θα κάτσουμε να σκάσουμε.

Εκείνοι οι τομείς, γιά τους οποίους ήθελα να σας ρωτήσω, είναι:

  • Επάγγελμα.
  • Πνευματική εργασία.
  • Σωματική εργασία / προσπάθεια.
  • Επικοινωνία.
  • Σέξ.
  • Υγεία.
  • Διάθεση.
  • Χρηματικά κέρδη.
  • Όνειρα / εμπνεύσεις.
  • Παρέα / διασκέδαση.

Κι ό,τι άλλο σκεφθήτε, που δεν το συμπεριέλαβα στα παραπάνω.