Αρχική

Ελληνικά διαχρονικά αρχέτυπα

120 Σχόλια

χι πως δεν τα ξέραμε, όχι πως δεν υπάρχουν αναλύσεις τους κυρίως ψυχολογικής υφής (ξέρετε… «οι βαθύτερες επιθυμίες του ανθρώπου μπλά-μπλά-μπλά», κτλ κτλ), αλλά οι μύθοι ( ; ) μας συναποτελούν ένα λογικό καί συνεκτικό σύνολο.

Το θέμα είναι… μήπως, εκτός από ένα πακέτο αναμνήσεων του μακρυνού παρελθόντος της φυλής μας, ενδεχομένως καί διδασκαλικής χρήσεως (από …αναφορατζήδες), οι μύθοι… μήπως, λέω, έχουν καί κάποια πρακτική χρησιμότητα;

Η απάντηση είναι ένα σαφέστατο «ναί»!

Τώρα, θα μου πείς ότι αν το πάρουμε αυτό στα σοβαρά, θα δούμε -ξέρω ‘γώ- καμιά εξηνταριά σιτεμένους κι αρχαιοφορεμένους -με χιτώνες, κτλ- (κι ενδεχομένως τριχωτούς, ωσάν μαϊμούδες) μουρλούς απάνω σε κανένα ξύλινο καράβι, να κωπηλατούν προς το Πότι; Μάλλον όχι, αδελφέ μου, αναγνώσθα μου! Αν, όμως, ως «Κολχίδα» θέσουμε κάποιον άλλον σκοπό, όχι απαραίτητα προσεγγιζόμενον διά θαλάσσης, τότε ναί, παίζει. Το αρχέτυπο της Αργούς όντως εφαρμόζεται στην πράξη!

Αρχίσατε να το πιάνετε; Πολύ καλά!

Λοιπόν. Ίσως ο μόνος τρόπος να πετύχουμε αυτά που θέλουμε (απελευθέρωση Ελλάδας, κτλ) είναι η επανάληψη, η αναβίωση των παναρχαίων μας μυθολογικών αρχετύπων.

(Πιθανώτατα αυτός ήταν κι ένας μή ρητώς ομολογούμενος σκοπός της Μυθολογίας μας, αλλά ποιός να το πάρει χαμπάρι… Θα μου πεις, κάτι τέτοια συμπεράσματα ενδεχομένως σε στοές κτλ να τά ‘χουν ψωμοτύρι – κι εσύ, ρέ Εργοδότη, μαζοχίζεσαι παιδευόμενος από μόνος σου, αντί να τα πάρεις έτοιμα. Όμως, όπως πολλάκις έχω ξαναπεί, αντιπαθώ σφοδρότατα τις αλήθειες «εξ αποκαλύψεως». Νότ μάϋ στάϋλ! – που λένε καί στο καφενείο του χωριού! Lol!!! Προτιμώ χίλιες φορές να βασανιστώ, γιά ν’ ανακαλύψω κάτι, παρά να μου το δώσουν έτοιμο καί με ύφος «μεγάλου διδασκάλου». Αν μή τί άλλο, δεν γουστάρω να είμαι μιά ζωή υποχρεωμένος σε «αυθεντίες» – καί δή, γιά δώρα ευτελούς αξίας!

Καί βέβαια, η κατακτημένη γνώση έχει κι άλλα πλεονεκτήματα, έναντι της δοτής – περί των οποίων, όμως, δεν θ’ ασχοληθεί η παρούσα ανάρτηση.)

 

Πάμε τώρα στο δεύτερο θεμέλιο της παρούσης. Όπως είπε κι ένα φιλαράκι, οι γενικόλογες πολιτικές παύλα κοινωνικές ιδέες, ότι δήθεν έχουμε ισότητα κτλ, είναι ξεκάθαρες μαλακίες. Η μόνη αποδεκτή ισότητα είναι η ενώπιον του νόμου (δηλ. δικαιωμάτων κι υποχρεώσεων)· καί η ισότητα των ευκαιριών. Όλες οι άλλες «ισότητες» είναι παραμύθια, εντέχνως διαχεόμενα στον κοσμάκη από το 1789 καί μετά. Κι ο μοναδικός σκοπός διαδόσεων τέτοιων ιδεών είναι ν’ αποβλακώνουν τον λαό. (Άσε που, τόσο η ισότητα ενώπιον του νόμου, όσο κι η ισότητα των ευκαιριών, παραβιάζονται κατά κόρον απ’ τους κρατούντες. Την πρώτη παραβίαση τη βλέπετε κάθε μέρα στην ειδησεογραφία. Κι όσο γιά τη δεύτερη, τά ‘παμε: οι καλές θέσεις είναι ήδη πιασμένες!)

Ας πούμε, η -δήθεν- ισότητα στην ικανότητα του να δοκιμάσεις να κυβερνήσεις. Δε λέω, ο καθένας πρέπει να ζυμωθεί με τα δημόσια αξιώματα – κι όταν λέω «ο καθένας», εννοώ ο καθένας. Αλλά, επιτέλους, δεν γίνεται να χαϊδεύεις το μυαλουδάκι του κάθε παπάρα πως είναι επάξιος νέος Φίλιππος Β’ καί Μεγαλέξαντρος! Μέχρι καλός δημοτικός σύμβουλος, πάει στο διάολο. Αλλά νέος Λυκούργος καί Κλεισθένης, ή -ας πούμε- Βασίλειος Β’, από πού κι ως πού;

Όμως, οι πωλητικοί κάνουν ακριβώς αυτό… εντέχνως καλλιεργώντας τον αχαλίνωτο εγωϊσμό κάθε ανθρωπάκου καί σπέρνοντας σύγχυση. (Βλέπε όσους χειροκροτάνε τον «αρχηγό» κάτω απ’ το μπαλκόνι. Ξέρετε γιατί το κάνουν; διότι στον «αρχηγό» βλέπουν τον εαυτό τους! Εφ’ όσον εδώ διαθέτουμε τουλάχιστον μία αναγνώστρια ψυχολόγο, μπορείτε να ρωτήσετε αυτήν, άμα δεν πιστεύετε τον αρχιτρόφιμο του ιδρύματος. Καρα-lol!!!) Το ίδιο βιολί βαράνε κι οι αρδ, που εισήγαγαν την αμερικανιά της «γενιάς». Ωρέ αρδ, άλλο είναι ένας πολυφυλετικός πολτός χωρίς ιστορία, που δεν έχει από πού να πιαστεί (καί πιάνεται απ’ το πιστόλι, το δολλάριο, καί τη χρονιά αποφοίτησης), κι άλλο εμείς! Καί τί σημασία έχει το πότε γεννήθηκε κάποιος; το ίδιο είναι ο εργατικός με το κοπρόσκυλο, ή ο έξυπνος με τον βλάκα, επειδή όλοι τους γεννήθηκαν πχ το 1979;  Άειντ’ από ‘δώ, ζά!!!

Αυτές, λοιπόν, οι πονηρές πολιτικάντικες «ισότητες» δίνουν γιά παράδειγμα πτυχία καί διδακτορικά στον κάθε άχρηστον, ή ίδια σύνταξη σ’ αυτόν με τα δωδεκάμιση χιλιάδες ένσημα, με τον άλλον με τα τρείς χιλιάδες ένσημα. (Ή στον κάθε πονηρό απ’ το Μπαλγκαριστάν – που είναι, μάτια μ’, κι αυτός μέλος της «Ε»Ε.) Ή τα ίδια επιδόματα με τους νοικοκυραίους φορολογούμενους, καί στους Βρωμά (που δεν πληρώνουν ποτέ τους ούτε δεκάρα φόρο). Γι’ αυτό καταντήσαμε εδώ που καταντήσαμε. (Κι έχουμε πρωθυπουργό έναν αγράμματο καί κακοηθέστατο μπαγλαμά, μονοψήφιου δείκτη νοημοσύνης. Τον δεύτερο στη σειρά αυτού του είδους διπόδων.)

Τώρα τελευταία, μάλιστα, δίνουν περισσότερα δικαιώματα στον κάθε λαθροβρωμιάρη, παρά στους αυτόχθονες Έλληνες!… Σε σημείο να σε φτάνουν να λες, πού ‘σαστε μασώνοι του 1789 με τις «ισότητες», να σιάξ’ η βάρκα του Ψευτο-ρωμαίϊκου!!!

 

Τέλος πάντων, το συμπέρασμα είναι πως στις κρίσιμες στιγμές που έρχονται, κυβερνήτες της Ελλάδας δεν θα είναι οι οποιοιδήποτε (πονηροί, πανικοβλημένοι, αμετροεπείς «πατριώτες» αρχηγοί κομμάτων-«σφραγίδων», «σοβαροί» τέκτονες, καί λοιποί άσχετοι κι ακάλεστοι), αλλά μόνον όσοι διετέλεσαν αρχηγοί σε κρίσιμες καταστάσεις στο παρελθόν. (Καί, ναί, ζουν ανάμεσά μας μετενεσαρκωμένοι.) Στο κάτω-κάτω, θέλετε ισότητα; Οκέϋ, να σας την κάνω τη χάρη! Βρήτε με τα φιλαράκια σας ποιό μυθολογικό μας αρχέτυπο σας ταιριάζει, στελεχώστε το, βάλτε στόχους, κι ορμάτε! Στην πράξη κρίνονται όλα καί κρινόμαστε όλοι.

Εμένα, όμως, θα μου επιτρέψετε να ελπίζω κυρίως σ’ ένα «σώμα» περίπου δεκαπέντε χιλιάδων ατόμων, το οποίο καί τελικά θα καθαρίσει την κόπρο του …Ροσίλδου. Όπως καί να νομίζω ότι οι ενσαρκωτές όλων των αρχετύπων που εννοώ, ξαναζούμε μαζί, σήμερα, ταυτόχρονα, εδώ στην Ελλάδα – καί είναι θέμα χρόνου να το καταλάβουν, όσοι απ’ αυτούς δεν το κατάλαβαν ακόμη. (Κι εννοείται, να βρεθούμε όλοι μαζί καί να δράσουμε.)

 

Πάμε, όμως, να δούμε τα αρχέτυπα που «παίζουν» (καί συγνώμη, αν ξεχνάω κάποιο) :

i. Εξερευνητικό – κατασκοπευτικό – κομμάντο ειδικών αποστολών.

Η Αργοναυτική Εκστρατεία.

 

ii. Αμυντικό με αντεπίθεση, μετά από επίθεση εκ Δυσμών.

Ο Ατλαντο-Ελληνικός Πόλεμος.

Το Έπος του 1940.

Σημειώστε ότι εδώ, σ’ αυτήν ακριβώς την περίπτωση, το αμιγώς αμυντικό (πχ Ρωμαίοι, Δ’ Σταυροφορία) είναι σκέτη καταστροφή γιά την Ελλάδα. (Καί μπράβο του, του Κατσιμήτρου, που ενστικτωδώς το κατάλαβε, καί διενήργησε αντεπίθεση.)

 

iii. Αντεπίθεση, μετά από επίθεση εξ Ανατολών.

Μ. Αλέξανδρος.

Πάλαι ποτέ Διόνυσος στην Ινδία. (Το 8,500 πΧ.)

 

iv. Ολοκληρωτικό ξεκαθάρισμα εχθρικού κέντρου.

…Καί, ει δυνατόν, τελειωτικό.

Θησέας στον Λαβύρινθο.

Τρωϊκός Πόλεμος.

Μ. Αλέξανδρος στη Θήβα.

 

v. Μακέλεμα του εχθρού, με προηγηθείσα θυσία.

…Καί τακτική «καμμένης γής».

Θερμοπύλες καί Σαλαμίνα.

Αλαμάνα καί Δερβενάκια.

Έξοδος Μεσολογγίου καί Μάχη Αράχωβας.

 

Αυτά είναι τα ομαδικά αρχέτυπα. Υπάρχουν καί ατομοκεντρικά, αλλ’ αυτά στοχεύουν μονάχα στην κατά κάποιο τρόπο θέωση του ήρωα – καί δεν έχουν θέση στον επερχόμενο καιρό με τα τυφωνικά γεγονότα που περιμένουμε (όπου συμμετέχουμε άπαντες, θέλουμε-δε θέλουμε). Πχ η Οδύσσεια, ή ο Δαίδαλος. Εδώ, όμως, προσοχή! Γιά να επιτύχουν αυτά που ονειρευόντουσαν, ο μεν Δαίδαλος έχασε καί ανηψιό καί γυιό, ο δέ Οδυσσέας ολόκληρο πλήρωμα!

Όθεν τα ατομοκεντρικά ξεχάστε τα. Το μόνο, ίσως, που παίζει, είναι ο Ηρακλής με τους 12 άθλους του. Όποιος λεβέντης νέος το επιθυμεί… από μένα, εντάξει! Άλλως τε, μπορεί καί να χρειαστούμε διάφορα καλούδια, όπως πχ τα μήλα των Εσπερίδων. Άρα, κάποιος πρέπει να πάει να μας τα φέρει!  🙂

 

Μιά τελευταία σημείωση: τα αρχέτυπα είναι αυτά που ξέρουμε, όμως γιά υλοποίησή τους στις σημερινές συνθήκες πολλά στοιχεία τους έχουν αλλάξει. Πχ ενδεχομένως να μη συνεργαστεί ακριβώς ο ίδιος αριθμός ατόμων. Ή, οι σημερινοί πρωταγωνιστές να διαμένουν αλλού ‘ντ’ αλλού, ενώ στην ορίτζιναλ Αργοναυτική καί στον Τρωϊκό μαζεύτηκαν σε κοινό σημείο εκκινήσεως.

Γι’ αυτό, εξετάστε τα όλα με προσοχή. Βάλτε κάτω τα δεδομένα καί τις δυνάμεις σας, κι ο Θεός της Ελλάδας βοηθός!

 

Υγ 1: Έτσι, γιά παράδειγμα: το βλέπετε πως -σύμφωνα με το τρίτο αρχέτυπο-, μετά από επίθεση εξ Ανατολών, πρέπει να διενεργήσουμε αντεπίθεση …μέχρι την «Κόκκινη Μηλιά»; Όθεν, τζάμπα ταξίδι μέχρις εδώ έκαναν τα λαθρομούσλιμζ. Αρκεί να μην κάτσουμε στ’ αυγά μας εμείς. Να μην πούμε: «- Εντάξει, τα διώξαμε τα λάθρο, τώρα στα του οίκου μας!» Θα είναι λάθος μας.

Υγ 2: Γιατί αρχέτυπα; Διότι, όπως πάντα, έχουμε τις λύσεις έτοιμες από Μυθολογία κι Ιστορία. Μήπως νομίζετε ότι, μέσα στον επερχόμενο κοσμοχαλασμό, θ’ αυτοσχεδιάσετε γιά να πετύχετε τους επιθυμητούς στόχους μας;

Ελεύθερα από μένα, αλλά δεν το βλέπω.

Υγ 3: Παραλίγο να το ξεχνούσα… Καί τί γίνεται, αν φτιάξουμε πχ είκοσι τσούρμα Αχαιών με 20 Αγαμέμνονες; Έ, ένα τους θα κάνει τη χοντρή δουλειά, καί τα υπόλοιπα συμπληρωματικές. Αλλά, όλα είναι δεκτά. Όλα χρήσιμα!

Καί τί γίνεται, αν «κάποιοι» -που διαβάζουν τις σοφίες μου- φτιάξουν κι αυτοί Αργοναύτες καί δοκιμάσουν να μας καταστρέψουν με -όπως λέγεται- «συμπαθητική μαγεία»; Είτε κάνοντας επίτηδες βλακείες, είτε στρέφοντας τη δική τους Αργώ στο λεγόμενο «αριστερό μονοπάτι»; Ξέρετε, γιά να χτυπήσει στο αιθερικό αποτύπωμα, κτλ.

Γνώμη μου, πως δεν θα γίνει τίποτε απολύτως εις βάρος μας. Τα αρχέτυπα αυτά απαιτούν κι Έλληνες γιά να δουλέψουν! Όπως δεν θα δουλέψει με μας ένα ξένο αρχέτυπο, όπως πχ «Ο Τζάκ καί η φασολιά», ή «Τα νέα ρούχα του βασιλιά».

Τώρα, θα μου πείς, γιατί τότε «αυτοί» μαθαίνουν τον Θουκυδίδη απέξω καί πάνε να τον εφαρμόσουν; Έ, η Ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα!  🙂

Advertisements

Όλο καί πλησιάζουμε…

206 Σχόλια

ομίζω αυτόν τον καιρό είναι επιβεβλημένη μία σύνοψη του πού βρισκόμαστε, καί τί επίκειται. Κι είπαμε, «αφύπνιση» τέλος. Στο εξής, όποιος πρόλαβε, τον Κύριον είδε. Απευθύνομαι, λοιπόν, μόνο σε όσα άτομα με καθαρή Ελληνική ψυχή έχουν ήδη ενστερνιστεί την αναγκαιότητα να επιβιώσει το έθνος μας. Οι υπόλοιποι… όπως έστρωσαν, να κοιμηθούν.

 

α. Στον εξωτερικό τομέα

Αναμένεται λίαν συντόμως η επίθεση των ηπαπάρα στο Ιράν. Πότε ακριβώς θα γίνει αυτή; Σε πολύ σύντομο διάστημα, αφού οι ηπαπάρα θα έχουν πρώτα διευθετήσει μερικά «θεματάκια». Τα εξής:

  • Η -φροντίδι των ηπαπάρα- μεταφορά στην Ευρώπη (ίσως καί στις ίδιες τις ηπαπάρα) όσων εγκληματιών γλυτώσουν, από τις διάφορες εγκληματικές οργανώσεις Ίσις, Άλ Νούσρα, Άλ Καέντα,… Αλ-ητεία.

Όπως είπε κι ο Αβραάμ Λίνκολν, δεν μπορείς να κοροϊδεύεις πολλούς επί πολύ χρόνο. Έτσι, ενώ τα Δυτικά αλητο-ΜΜΕ διέδιδαν μανιωδώς τις χοντρές ψευτιές περί υπερόπλων του Σαντάμ καί του Ιράν, ενώ διέδιδαν τα επίσης χοντρά ψέμματα γιά τις «αυθόρμητες» επαναστάσεις της «Αραβικής άνοιξης», στη Συρία το ηπαπαραίϊκο παραμύθι ξέφτισε. (Βάλανε κι οι Ρώσσοι το χεράκι τους, δε λέω, καί οι «αυθόρμητοι» επαναστάτες βγάλαν το σκασμό διά παντός.)

Οπότε, το μόνο που απομένει γιά τους διεθνείς δήθεν επαναστατημένους ισλαμο-εγκληματίες, είναι να χρησιμοποιηθούν αλλού, γιά αποσταθεροποίηση κρατών καί κυβερνήσεων προς τα συμφέροντα των ηπαπάρα. (Τί στην ευχή;! Τόση εκπαίδευση από τη …Θεία να πάει χαμένη; τόσα λεφτά χαμένα; Δε γίνεται!) Γι’ αυτό τους φυγαδεύουν από τη Συρία όπως-όπως.

Όμως, μη νομίσετε ούτε γιά μιά στιγμή πως οι ηπαπάρα προτίθενται ν’ αφήσουν τη Συρία έτσι, ανενόχλητη, να ξαναβρεί τον παλιό της εαυτό. Αλλά, αφού φεύγουν τα τζιχάντια, ποιός θα συνεχίσει να γλείφει τον πωπό των ηπαπάρα στην περιοχή; Μά, οι Κούρδοι, φυσικά!

  • Συνεπώς, πρέπει να μεσολαβήσει …πρωτόκολο παράδοσης-παραλαβής …κωλογλειψίματος των ηπαπάρα!!!  🙂

Αλλαγή …γλώσσας! Από τα τζιχάντια, στους Κούρδους. Κι όταν διευθετηθεί αυτό, άρα Συρία-Ιράκ (καί Τουρκία) θ’ απασχολούνται σε πόλεμο με τους Κούρδους γι’ άλλα καμιά δεκαριά χρόνια (σύμφωνα με τον σχεδιασμό), τότε καί μόνον τότε οι ηπαπάρα θα επιτεθούν στο Ιράν.

Πάντως, απ’ ό,τι φαίνεται, αυτή η ιστορία ξεκινάει το πολύ εντός ενός τετραμήνου. Προσωπική εκτίμηση, το πιστολίδι ξεκινάει το πολύ μέχρι τον Φεβρουάριο του 2018.

(«- Ρέ Εργοδότη, το Ιράν δεν είναι ακριβώς θερμή τροπική χώρα! Κι ο Φεβρουάριος εκεί δεν είναι άνοιξη! Ξέρεις τί χειμώνα κάνει;»

Μπάαα… ας είναι καλά το Χάαρπ! Όταν μπουκάραν τα αμερικανάκια στο Αφγανιστάν Νοέμβριο μήνα, παρά λίγο να έβαζαν …αντιηλιακό!!! Ούτ’ εκεί έχει ήπιο χειμώνα, ξέρετε. Νοέμβριος στο Αυγατηγανιστάν;! Ξέρετε τί πάει να πεί; Υπό κανονικές συνθήκες, τα αμερικανάκια θα επέστρεφαν οίκαδε με κομμένα πόδια απ’ τα κρυοπαγήματα.)

 

Εδώ, να σημειώσουμε μερικά τινά ακόμη.

Στη σύγκρουση ηπαπάρα-Ιράν, η Ρωσσία στην αρχή θα κάνει την πάπια. (Διότι είναι ανταγωνιστές στις εξαγωγές πετρελαίου.) Βέβαια, η Ρωσσία πολύ θα ήθελε να διαλυθούν καί η Σαουδική Αραβία καί το Κατάρ, πλην όμως αυτά τα κράτη βρίσκονται στην ηπαπαραίϊκη ομπρέλλα προστασίας (σε αντίθεση με το Ιράν). Αργότερα, όμως, καί με την προϋπόθεση ότι το Ιράν θα τα βρεί μπαστούνια, η Ρωσσία θα επέμβει υπέρ αυτού… διότι η τυχόν πτώση του Ιράν σηματοδοτεί άνοιγμα διαδρόμου κατ’ ευθείαν προς τις πετρελαιοπηγές του Καυκάσου, δηλαδή το «μαλακό υπογάστριο» της Ρωσσίας.

Αυτήν ακριβώς τη συγκεκριμένη εκτίμηση φαίνεται πως έκαναν καί στο οξαποδουήλ (καί την ενστερνίστηκε ο Τράμπ), γι’ αυτό λύσσαξαν να επιτεθούν στο Ιράν …οι ηπαπάρα! (Που τό ‘χουν χαϊδεμένο το οξαποδουήλ καί του κάνουν όοοοολα τα χατήρια.) Με το πρόσθετο σκεπτικό ότι, αν προλάβεις με αιφνιδιασμό καί αρπάξεις πράγματα στην αρχή, πριν αντιδράσουν οι υπόλοιποι, τότε …μακάριοι οι κατέχοντες! Δημιουργείς τετελεσμένα, καί ουδέν μονιμώτερον του προσωρινού. Στην αρχή, στις πρώτες φάσεις του πολέμου – διότι, άπαξ καί εμπλακούν οι Ρώσσοι, τελείωσαν οι αμερικανοβραίϊκες φιλοδοξίες. Τζάμπα ο κόπος!

Να υποθέσω  ότι αυτή η βιασύνη προς δημιουργία τετελεσμένων θα συμπεριλάβει χρήση πυρηνικών; καθόλου δεν το θεωρώ απίθανο.

 

Το άκρως σημαντικό της υποθέσεως: Τα απόνερα της επιθέσεως στο Ιράν θα παρασύρουν αγρίως τη βαρκούλα «Η ωραία Ελλάς». Γιατί; Διότι το Ιράν μας δίνει πετρέλαιο με πίστωση. Που σημαίνει ότι -με έναρξη πολέμου εναντίον του Ιράν- τα καύσιμα θα γίνουν είδος πολυτελείας, καί μιά σειρά βασικών προϊόντων θ’ ακριβήνουν αγρίως. Πχ τα τρόφιμα, με το παραμύθι πως δήθεν ακρίβηνε το πετρέλαιο γιά τα τρακτέρ. (Άσχετο αν πρόκειται γιά ήδη μαζεμένες σοδειές, εφ’ όσον ήδη βρίσκονται στα ράφια των καταστημάτων.) Όλη η πιάτσα θα υποκύψει στον μαυραγοριτισμό!

Οπότε… ανοίχτε τρύπες στο ζωνάρι, φουσκώστε το ποδήλατο, καί βρήτε άτομο (όποιου φύλου γουστάρετε – σήμερα υπάρχουν τουλάχιστον πεντέξη φύλα! lol!!!) να κοιμάστε μαζί – γιά ζέστη. (Έ, καί γιά σέξ, δε λέω. Καρα-lol!!!!!) Ά, να μην ξεχάσω: αγοράστε καί ρεζώ γιά φωτισμό, διότι η ΔΕΗ θα πάει στα ύψη. Με το μαγείρεμα δεν ξέρω τί θα κάνετε, αλλά υποθέτω πως όλοι μαζί ομοθυμαδόν θα το γυρίσουμε στην ωμοφαγία. Σούσι, κι άγιος ο …Βούδδας!  🙂

 

β. Στον εσωτερικό τομέα.

Στην Ελλαδάρα μας, είναι εκτυφλωτικώς φανερό πως σφίγγει κι άλλο η θηλειά στον λαιμό μας. Πλέον πλησιάζουμε σε προθανάτια συμπτώματα πνιγμού. Αυτό δεν χρειάζεται ούτε κάν να διατυπωθεί. Το ξέρουμε όλοι. Όμως, θέλω να επισημάνω πως  το πνίξιμο επεκτείνεται καί σ’ αλλους τομείς, πλην των γνωστών.

Μέχρι στιγμής, είχαμε:

  • το εθνικό πνίξιμο (εκχώρηση εν ψυχρώι της εθνικής κυριαρχίας)
  • το φυλετικό πνίξιμο (λαθρέποικοι, σχέδιο Κουντενχόβε-Καλλέργη)
  • το πολιτικό πνίξιμο (ή θα πάρεις την «ευλογία» του κατεστημένου, ή κάτσε στην απέξω)
  • το οικονομικό πνίξιμο (μνημόνια, εν ψυχρώι χάρισμα ορυκτού πλούτου σε ξένους, τραπεζοκρατία, φτωχοποίηση των Ελλήνων, κατάσχεση κατοικιών, αυτοκτονίες)
  • το στρατιωτικό πνίξιμο (με τον εν ψυχρώι αφοπλισμό του στρατού – κι άσε των πολιτών…)
  • το κοινωνικό πνίξιμο (ο καθένας γιά την πάρτη του, αδιαφορία γιά το σύνολο, η ανεργία στα ύψη, κι επίμονος κομματοσκυλισμός, σα σύφιλη, που δυστυχώς δε λέει να ψοφήσει – αν καί πρόκειται γιά εκφυλιστικό φαινόμενο, που ήδη τά ‘φαγε τα ψωμιά του)
  • το «επίσημο» ιδεολογικό πνίξιμο (με τα βρωμο-ΜΜΕ, τον «πολυπολιτισμό», την εν ψυχρώι αλλοίωση της Ιστορίας, κτλ – όπου, όποιος διαφωνεί, είναι «φασίστας», «ρατσιστής», καί λοιπές πορδές)
  • το πνίξιμο (στην κυριολεξία!) μέσωι της χειραγωγήσεως του καιρού (τεχνητές θύελλες, κτλ)
  • καί -τέλος, αλλ’ όχι έσχατο- το θρησκευτικό πνίξιμο. (Τα λαθρομούσλιμζ μας κατσικώθηκαν στο σβέρκο ως νταβατζήδες στο τί θα λατρεύουμε καί πώς θα το λατρεύουμε – πχ  δεν τους αρέσουν οι καμπάνες των εκκλησιών. Εχέσθημεν, βεβαίως, γιά το τί επιθυμούν τα λαθρομούσλιμζ, αλλά υπάρχουν βλάκες καί προδότες που τα σιγοντάρουν.)

Αυτό είναι το ήδη υπάρχον «πακέτο», το οποίο εδώ καί πολύ καιρό έπαψε ν’ αποτελεί είδηση πρωτοσέλιδη.

 

Αλλά πλέον το πνίξιμο επεκτείνεται καί σε πολύ κοντινούς μας τομείς. Δηλαδή, ακόμη κι αν όλα τα παραπάνω γιά τους χ, ψ λόγους δεν σε άγγιζαν (πχ έλεγες επάνω στην τσατίλα σου ότι τα νησιά που στενάζουν απ’ τους λαθρέποικους «καλά να πάθουν», διότι ψηφίσανε -κι όχι μονάχα μία φορά- αυτούς που τους έφεραν), τώρα η ιστορία αυτή έχει φτάσει πολύ, μα πολύ κοντά μας.

Δυό λέξεις αρκούν, γιά να καταδείξουν την κατάντια μας: τροφή καί νερό!

Το μεν νερό σιγά-σιγά «ιδιωτικοποιείται», δηλαδή ξεπουλιέται σε διεθνή λαμόγια (από Μέση Ανατολή μεριά, κάτι εταιρείες ενός κράτους που αρχίζει από «οξαπο-» καί τελειώνει σε «-δουήλ»). Όσον αφορά, δέ, την τροφή, εκτός του ότι ακριβαίνει καί αρχίζει -λόγωι «Ευρώπης»- να υπόκειται αγρίως στον codex alimentarius

(…κι όχι, αυτό δεν είναι «συνομωσιολογία», ώ Διαδικτυακοί εξυπνάκηδες – εδώ πήγαν οι «Ευρωπαίοι» ν’ απαγορέψουν το κοκορέτσι!…)

…τώρα τελευταία ξεπετάχτηκαν διάφοροι παλιάνθρωποι, που θέλουν να γίνουν νταβατζήδες της. Δηλαδή, να μας υπαγορεύουν δικτατορικώς τί θα τρώμε καί τί όχι, καί πώς θα το τρώμε.

Μιλάω γιά τις πρόσφατες επιθέσεις σε κρεοπωλεία (δες πχ εδώ) καί φουρνάρικα.  Όπου, υπό δήθεν πρόσχημα …υψηλών ιδεών, κάποια τσογλάνια πάνε -εμμέσως πλήν σαφώς- να μας επιβάλουν μακροπροθέσμως τους διατροφικούς κανόνες «χαλάλ» των μούσλιμζ. Καί μή σας μένει καμμία αμφιβολία, ότι οι κανόνες αυτοί είναι ακριβές αντίγραφο των κανόνων «κοσέρ» της εβραίϊκης διατροφής.

«- Ρέ Εργοδότη! Οι συγκεκριμένοι μπαχαλάκηδες κόπτονται γιά τα δικαιώματα …των προβάτων! Τί σχέση έχουν τα χαλάλια καί τα κοσέρια;»

Αν προσέξετε πχ την πορεία της Αριστεράς, αυτή ξεκίνησε από την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων καί σήμερα κατέληξε στην υπεράσπιση των «δικαιωμάτων» …των πισωγλέντηδων! Έ, λοιπόν, η ιδεολογική λοξοδρόμηση αυτού του είδους είναι αρκετά εύκολη. (Κυρίως με τη μέθοδο «είπα-ξείπα», αλλά καί με τις εκάστοτε ιδεολογικές «μόδες» – διότι κάθε γενιά ανθρώπων παράγει νέο κύκλο κορόϊδων.) Επομένως, η απόσταση από τα «δικαιώματα» των κατσικιών μέχρι το «δικαίωμα» των λαθρομούσλιμζ να μην τρώνε γουρούνια (καί να μας φορέσουν κι εμάς την απαγόρευση καπέλλο), είναι μικρή! Ωραία λόγια καί υποστηρικτικές «ιδεολογικές» μαλακίες, πάντα βρίσκονται.

 

Παρένθεση εδώ. Απαραίτητη.

Όπως  έχω  ξαναπεί πλειστάκις, ο χριστιανισμός ήταν μία θρησκεία σχεδιασμένη από τα αρχαία ιερατεία μας. (Γιά να πάρει -στην Εποχή των Ιχθύων- τη θέση της φθίνουσας αρχαίας.) Πλήν όμως, θες επειδή ως φυλή μιλάμε πολύ, θες επειδή μιλούσαμε πολύ γιά να προετοιμάσουμε το έδαφος, θες επειδή στην Ελληνιστική Εποχή τα πάντα γινόντουσαν φανερά κι όλοι μιλούσαν προς όλους, το σχέδιο διέρρευσε. Τό ‘μαθαν, λοιπόν, καί οι τζιούζ, καί προετοίμασαν την αντίδρασή τους.

Ποιά ήταν αυτή; το να πιάσουν τους ηγέτες της εποχής εκείνης (παλιά μου τέχνη κόσκινο… απ’ την εποχή της Εσθήρ καί του Δαρείου ακόμη) καί να τους φέρουν με τα νερά τους. Όχι την πλέμπα, τους ηγέτες. Διότι εκεί βρίσκεται η δύναμη. (Έτσι, βλέπεις πχ τον Σαούλ-Παύλο να μπαινοβγαίνει στο παλάτι της Ρώμης άνετος κι ωραίος, λες κι ήταν σπίτι του.) Ως  αποτέλεσμα, μετά από κάποιους αιώνες  (διότι τα σχέδια αυτά δεν υλοποιούνται σε μιά μέρα) η αρχική ιδέα των Ελλήνων -περί νέας μορφής της θρησκείας  μας- διεστράφη σε μιά άκρως εβραΐζουσα σαχλαμάρα. Χρειάστηκαν οι Τρείς Ιεράρχες, κυρίως η τρομερή προσωπικότητα του Βασιλείου του Μεγάλου, γιά να έρθει κάπως στα -Ελληνικά- ίσα του το πράμα.

Όταν, λοιπόν, οι τζιούζ είδαν πως δεν έπιασε απόλυτα το κόλπο τους, κι ότι το πρώϊμο Βυζάντιο το ξαναγύριζε στα παλιά Ελληνικά ήθη κι έθιμα (αν καί υπό χριστιανικό μανδύα), άρχισαν το σαμποτάζ. (Πάντα με «υπαγόρευση» του πρακτέου στον κάθε τυχάρπαστο ηγέτη ή υποψήφιο ηγέτη της αυτοκρατορίας.) Νά κάτι αιρέσεις, νά κάτι εικονομαχίες, νά κάτι Ιουστινιανοί…  με αποκορύφωμα την κατασκευή του ισλάμ. Το ισλάμ είναι μιά θρησκεία-μαϊμού (όχι αυθεντική – συγκαλυμμένος ιουδαϊσμός είναι), με μοναδικό σκοπό να πλαγιοκοπήσει το χριστιανικό Βυζάντιο, καί τίποτ’ άλλο. Πράγματι, το ισλάμ κατάφερε κι έφαγε όλη την Βόρεια Αφρική, έσβησε κάθε τί το Ελληνικό, καί παρά λίγο να χλαπακιάσει ολόκληρη την δυτική Ευρώπη επί Καρόλου Μαρτέλου.

Ηττήθηκε καί σταμάτησε …τότε. Διότι σήμερα ξανάβγαλε (τήι υποδείξει των εμπνευστών του βεβαίως-βεβαίως) απ’ το μπαούλο την πρωταρχική του ορμή, καί απειλεί θεούς καί δαίμονες. Το κακό είναι πως το ισλάμ (ακριβώς όπως ο ιουδαϊσμός) δεν είναι μονάχα μιά θρησκεία, που την πιστεύεις κι άειντε, τελειώνεις καί ξεμπερδεύεις. Είναι ολόκληρο πακέτο κανόνων, που επεκτείνονται σε ζαλιστικές λεπτομέρειες, όπως η ενδυμασία καί η τροφή. (Καί -ας  μην ξεχνάμε- η περιτομή. Την οποία, ώ καρακορόϊδα μούσλιμζ, το Κοράνιο δεν την αναφέρει που-θε-νά!!!) Γι’ αυτό, λοιπόν, οι εμπνευστές του οι τζιούζ χρησιμοποιούν ολόκληρο «ιδεολογικό» οπλοστάσιο καί νοητικούς ακροβατισμούς γιά να μας πρήξουν – όπως πχ τα …δικαιώματα των προβάτων. Με το -γενικό κι αόριστο- πρόσχημα του «ανθρωπισμού» γιά τα λαθρομούσλιμζ.

(Να μην ξεχάσω… Ψιλοάσχετο, αλλά τί απέγιναν τα αρχαία ιερατεία μας με τα μυστικά «των ιερών αδύτων» τους; Τί να έγιναν πχ εκείνοι οι ιερείς των Δελφών με τα ιερά όπλα; Έ;

Υπάρχουν! Εξακολουθούν να υπάρχουν. Κάπου… κάπως…

Ό,τι κι αν συνεπάγεται αυτό.)

 

Πόλεμος στις διατροφικές μας συνήθειες, λοιπόν. Καί σα να μην έφτανε αυτός, έχουμε καί πόλεμο στο τί φοράμε!!!

Γέμισαν οι δρόμοι της Αθήνας από πρακτοράκια, που επιτίθενται αγεληδόν στον κόσμο, αν δεν τους αρέσει το ντύσιμο ή το κούρεμα του καθενός, ή αν απλά δεν τους αρέσει η φάτσα κάποιου, ή αν -ακόμη απλούστερα- νομίσουν πως είναι «φασίστας». (Μεγαλοφυή, αυτά τα κωλόπαιδα! Έχουν εφεύρει το …φασιστόμετρο!!! Δεν κοιτάζουν τα μούτρα τους σε κανέναν καθρέφτη, λέω ‘γώ; Εκεί μέσα -στον καθρέφτη- κρύβονται πάρα πολλοί φασίστες, αν θέλουν ν’ ασχοληθούν.)

Το χειρότερο όλων, είναι πως οι Έλληνες έχουν σταματήσει να σκέφτονται λογικά. Κανείς δε σκέφτεται πως αυτά τα άτομα, που τριγυρνάνε όλη μέρα στους δρόμους δίκην περιπόλων, από κάπου πρέπει να βγάζουν τα προς το ζήν – διότι τόσο κοπροσκύλιασμα όλη μέρα δεν δικαιολογείται (καί δεν παράγει …μισθό). Κι ο μόνος τρόπος να βγάζουν λεφτά, είναι ν’ αμείβονται από «υπερεσίες». Καθαρά πρακτόρια, παναπεί. Αντίθετα, όλοι τα πρακτόρια τα έχουν στα ώπα-ώπα. Τα χαϊδεύουν με χαρακτηρισμούς όπως: «νεολαίοι», «αναρχικοί», «παιδιά»,… καί λοιπά πέη μπλού. Ένας, μωρέ, να σκεφτεί καθαρά περί τίνος πρόκειται! Ένας!!!

 

γ. Κι εμείς τί κάνουμε;

Λαμβάνουμε τα μέτρα μας.

Εκτός από τις προμήθειες τροφής, που ήδη πρέπει να έχουμε κάνει από καιρό, δεν κυκλοφορούμε έξω χωρίς σοβαρό λόγο. Ειδικά σε Αθήνα-Θεσσαλονίκη καί ειδικά σε κάτι μπαχαλογιορτές, όπως Δεκαεφτά Νοέμβρη ή του …αγίου Αλέξη στις 6 Δεκεμβρίου. Επίσης, έχουμε ήδη σκεφτεί τους τρόπους επικοινωνίας καί μετάβασης από το ένα μέρος στο άλλο, αν κοπεί η πρόσβαση στους ήδη γνωστούς. Τέλος, …προπονούμαστε σε διαβίωση χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. Πχ θερμαινόμαστε με γλάστρες καί ρεζώ.

Τέλος-τέλος, προπονούμαστε γιά αιματηρές συγκρούσεις στους δρόμους. Γιά να χτυπάμε, να νικάμε, να επιβιώνουμε.

Ακόμη κάτι που οφείλουμε να κάνουμε, είναι η αποδόμηση των όποιων ιδεολογικών επιθέσεων εις βάρος μας. Πχ τώρα τελευταία πολλοί ανησύχησαν με μιά καινούργια ιντερνετική πορδή, ένα πράγμα που εμφανίζεται σαν «ισλαμικό σοσιαλιστικό κόμμα», καλεί υπό τα όπλα όλα τα λαθρομούσλιμζ, καί αποκαλεί τους Έλληνες «χριστιανοφασίστες». Εκτός του ότι προσωπικά δεν ανησύχησα (διότι εμένα δεν μου επιτέθηκε ποτέ οθόνη υπολογιστή, ό,τι κι αν γράφει), σας λέω πως αυτά τα ισλαμικά καί τα ρέστα συνιστούν καθαρά πρακτορίστικη δουλειά. Διότι ο συντάκτης αυτών των εμεσμάτων κάνει πως αγνοεί την περίφημη φωτογραφία με το πανώ: «Νόου ντημόκρασυ, γουή γουώντ τζάστ ισλάμ!» (πχ εδώ). Καμμία δημοκρατική πολιτική ιδεολογία δυτικού τύπου δεν συμβαδίζει με το ισλάμ. Καί όποτε διάφορα Αραβικά κράτη υιοθέτησαν σοσιαλιστικές ιδέες (πχ οι «Μπααθιστές»), αυτά τα κράτη ήσαν εκκοσμικευμένα καί όχι θεοκρατικά. Πρόκειται γι’ αυτά ακριβώς τα κράτη (όπως η Συρία), που πήγε να διαλύσει η Κλιντονίδα καί το σινάφι της με τις «Αραβικές ανοίξεις».

Παρόμοιες ανησυχίες εμπνέει σε αρκετούς συν-Έλληνες η υποψία ότι μιά μέρα θα δημιουργήσουν κόμμα καί τα Άλμπανς, θα μπουν στη Βουλή, θα νομοθετήσουν, κτλ. Εντάξει, πρώτον απαιτείται αλλαγή του υπάρχοντος Συντάγματος, διότι αλλοδαπός δεν μπορεί να δημιουργήσει κόμμα. Αλλά, πάλι, πολύ σύντομα όλος ο κόσμος θα γίνει μπάχαλο κι ερείπεια. Γιά ποιά κόμματα καί ποιές ειρηνικές μεθόδους κατάληψης της εξουσίας στη χώρα μας μιλάμε; Τρίχες κατσαρές! Ακόμη καί τα μεμέτια, που έχουν Ελληνική ιθαγένεια από γέννηση εδώ, δεν κατάφεραν τίποτε τόσα χρόνια.

Τίποτε… Καμμία σημασία καί καμμία ανησυχία. Απλά, «κάποιοι» προσπαθούν να ενσπείρουν τον φόβο στους Έλληνες. Αλλά, δυστυχώς, το κεφάλι μας (το πάνω) δεν το πολυχρησιμοποιούμε. Τί πάθαμε, μωρέ, ως λαός, καί ξεμάθαμε να σκεφτόμαστε; μου λέτε; (Σημειωτέον, η «επίσημη» εγχώρια διανόηση -Ακαδημία, μουσουργοί, ποιητές, συγγραφείς…- όλ’ αυτά τα χρόνια απουσιάζει παντελώς κι εκκωφαντικώς από την κριτική του σκάρτου πολιτικού καί κοινωνικού γίγνεσθαι.)

 

Γιά να κλείσουμε, έχετε υπ’ όψη σας ότι τα γνωστά «κέντρα αποφάσεων» (ΝΑΤΟ, κτλ) θεωρούν πως η σύγκρουση ηπαπάρα/οξαποδουήλ/Σαουδικής Αραβίας με το Ιράν θα είναι ελεγχόμενη. Καί πως θα κάνουν τη δουλειά τους όπως επιθυμούν, χωρίς να εμπλακούν σε περιπέτειες. Έ, λοιπόν, ειλικρινά σας λέω πως ο συγκεκριμένος πόλεμος θα γίνει ανεξέλεγκτος!!! Καί τότε να δείς γέλιο!… Δεν θα τους σώσουν τους δυτικούς λεβέντες ούτε καμιά πενηνταριά ΜΑΤΣ μαζεμένοι!  🙂

Οπότε, κρατήστε καλά στη σκέψη σας αυτό το ενδεχόμενο. Αμέσως μετά, έρχεται η δική μας ώρα να δώσουμε τη μάχη μας.

 

Ποιός μπαίνει αρχηγός; – αντινόηση

28 Σχόλια

πάζω -κατά κάποιον τρόπο- την «εκεχειρία δημοσιεύσεων», που τηρούσα μέχρι να τελειώσει η νέα τριλογία του Παλαιού, αλλά δεν πάει άλλο. Σήμερα, μάλιστα, εγκαινιάζω νέα θεματική κατηγορία, την «αντινόηση».

Τά ‘πε πρώτος ο Μάρκο ντεΣάντ, ότι πρέπει να χτυπάμε κι εμείς – ν’ απαντάμε καίρια στον ιδεολογικό πόλεμο του εχθρού, κατεβάζοντάς του τα βρακιά κι εξευτελίζοντάς τον. Το παρόν ιστολόγιο μέχρι στιγμής δεν ασχολήθηκε, επειδή η θεματολογία του δεν άπτεται τόσο πολύ του ψυχολογικού πολέμου. Αλλά κάποιες προκλήσεις δεν πρέπει να μένουν αναπάντητες.

 

Η σημερινή ιστορία μας έχει ως εξής, απάνω-κάτω:

Κάποιος, κάποτε, πήγε στον άγιο Παΐσιο, καί του παραπονέθηκε ότι ο μητροπολίτης στην πόλη του είναι λαμόγιο ολκής. Βάζει χέρι στο παγκάρι, στα άγια λείψανα, σε ζωντανά κορμιά (καί καθόλου λείψανα – ξέρω ‘γώ στις ευσεβείς γυναίκες, να ‘ούμ’),… καί δε συμμαζεύεται. Μακρυχέρης κι ασυμμάζευτος ο δέσποτας!  🙂

«- Ρέ Εργοδότη, δεν τα ξέρεις καλά! Δεν ήταν ο Παΐσιος ο αποδέκτης των παραπόνων!»

‘Ντάξ’, δεν θα τα χαλάσουμε στον άγιο, τώρα. (Αυτός ο έρμος ο Παΐσιος φέρεται ειπών περισσότερα απ’ την Ιλιάδα καί την Οδύσσεια μαζί! Lol!!!) Τέλος πάντων, είναι μία απ’ αυτές τις ιστορίες που διακινούνται στα ιντερνέτια… του στύλ: «ο κουμπάρος του κουνιάδου μου πήγε σ’ ένα μοναστήρι, καί ο Τάδε, πνευματικοπαίδι του Τάδε, του είπε ότι είχε ακούσει τον Δείνα να λέει ότι…» Το τελικό νόημα είναι πως ο άγιος, ακούγοντας αυτά τα παράπονα, είπε ότι θα προσευχηθεί γι’ αυτούς, κι έκανε να φύγει. Αλλά την τελευταία στιγμή κοντοστάθηκε, καί γύρισε καί είπε: «- Τέτοιοι πού ‘σαστε, αυτός σας άξιζε!»

Κι εδώ ακριβώς τα πήρα στο κρανίο πολύ άσχημα.

 

Έχω ξαναγράψει παραίνεση προς τα ορθόδοξα θρησκευτικά ιστολόγια, να προσέχουν πολύ καλά τί γράφουν, καί να ΜΗΝ κυκλοφορούν αμάσητα τα (μεταμφιεσμένα σε ρήσεις/προφητείες αγίων μας) δηλητήρια της «υπερε»-Σίας. Αλλά μάλλον ο σκοπός τους είναι να γεμίζουν ιστοσελίδες, οπότε από ενδελεχή προσοχή στα θέματά τους δείχνουν μηδέν εις το …πηλίκιον.

Η δήθεν ρήση του αγίου, ότι τάχαμου μόνο στα καλά παιδιά έρχονται οι καλοί ηγέτες, είναι -ανεπιτυχής- μεταμφίεση του παμπάλαιου τσιτάτου ότι: «Κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του αξίζει!». Αγγλοσαξωνικό άκρως φασιστικό ρητό, το οποίο πρώτος εκτόξευσε ή ο Άλλεν Ντάλλες, ή κάποιο άλλο παρεμφερές κάθαρμα. (Δεν θυμάμαι, αλλά ‘ντάξ’ – δεν θα τα χαλάσουμε στο κάθαρμα, τώρα.)

Συνεπώς, αν κρατήσουμε την ίδια λογική, κι εφ’ όσον οι άνθρωποι είμαστε αμαρτωλοί, ο Χριστός δεν θα κατέβαινε ποτέ στη Γή.

«- Ρέ Εργοδότη, ο Χριστός είναι Θεός καί -επομένως- κάνει ό,τι γουστάρει!»

Ναί, αλλά…

…Έχω καί τρανταχτό παράδειγμα ανθρώπου άριστου ηγέτη σε εντελώς «ακατάλληλο» λαό. Ώστε το κάθε πονηρό πρακτοράκι να βγάλει το σκασμό.

Δώστε βάση!

 

Είμαστε στους Βαλκανικούς Πολέμους. Στον δεύτερο, με τους Βουλγάρους. Λίγο πριν, τοποθετείται διοικητής τάγματος ευζώνων ο Νικόλαος Πλαστήρας. Ναί, ο γνωστός στρατηγός – τότε ταγματάρχης. Το θέμα, όμως, είναι ότι ο μεν Πλαστήρας ήταν δεδηλωμένος καί ακραιφνής Βενιζελικός, ενώ οι εύζωνοι (κυρίως χωριάτες από Πελοπόννησο καί Στερεά Ελλάδα) δεδηλωμένοι καί ακραιφνείς βασιλικοί!!!

Με το που είδαν οι εύζωνοι ποιός έγινε διοικητής τους, κρέμασαν νάααα! κάτι μούτρα… κι έλεγαν μεταξύ τους όλο θυμό: «- Τουν κιαρατά!!! Τ’ φυλάου μιά σφιαίρα, να του τ’ φυτιέψου στου κιφάλ’!»

Τέλος πάντων, τα πράγματα κουτσοκυλούσαν μέσα στην αμοιβαία …ασυμφωνία χαρακτήρων, ώσπου το τάγμα του Πλαστήρα ενεπλάκη στις μάχες. Κάποια στιγμή -νομίζω ήταν στη μάχη του Σκρά-, οι εύζωνοι καθηλώθηκαν άγρια από ένα Βουλγαρικό πολυβολείο (ευρισκόμενο μέσα σε χτιστό οχύρωμα, σε τσιμεντένιο καί θωρακισμένο οικίσκο). Σε σημείο, δηλαδή, που αν ήθελες τζάμπα κούρεμα, να σηκώσεις το κεφάλι σου δυό πόντους – καί τα υπόλοιπα τα ανελάμβανε το πολυβόλο των Βουλγάρων. Εντελώς σκατοκατάσταση γιά τους δικούς μας πολεμιστές, εν άλλαις λέξεσιν.

Τα βλέπει ο Πλαστήρας αυτά, παίρνει μιά χειροβομβίδα στο ένα χέρι, το πιστόλι του στο άλλο, γυρίζει στους ευζώνους του, τους λέει: «- Καλύψτε με όπως μπορείτε!» (με πυρά καλύψεως, δηλαδή), καί ξεκινάει έρπειν. (Εξήγηση προς τις κυρίες: μπουσούλημα με πόδια καί αγκώνες είν’ αυτό. Αρκετά επώδυνο!) Διανύει έρποντας ένα μεγάλο ημικύκλιο, καί τελικά βρίσκεται κάτω απ’ τη θυρίδα βολής του πολυβολείου. Απασφαλίζει την χειροβομβίδα, αφήνει να περάσουν καναδυό δευτερόλεπτα, καί την αμολάει μέσα. Μπούμμμμ!!!…

Ο Πλαστήρας περιμένει να περάσουν κάποια δευτερόλεπτα ακόμη, διαπιστώνει πως το πολυβόλο σίγησε, δεν αντιλαμβάνεται άλλη κίνηση από μέσα, οπότε σηκώνεται καί πυροβολάει την κλειδαριά της πόρτας. Τη διαλύει, σπρώχνει την πόρτα με τον ώμο, μπαίνει στον οικίσκο με το πιστόλι προτεταμένο, αλλά δεν χρειάστηκε ν’ ανησυχήσει περισσότερο. Οι χειριστές του πολυβόλου ήσαν ήδη νεκροί.

Βγαίνει ξανά έξω, σκουπίζει τα μούτρα του απ’ τη σκόνη καί τη μπαρούτη, καί σηκώνει το χέρι του κάνοντας νόημα στους ευζώνους «- Πεδίο καθαρό, ελάτε!». Τότε, σύσσωμο εκείνο το σεϊτάν ασκέρ (που έλεγαν κι οι Τουρκαλάδες) βγαίνει απ’ το χαράκωμα με άγριους αλαλαγμούς, ορμάει στο πολυβολείο με γκράδες, ξιφολόγχες, ντουλαμάδες, φέσια, φούντες, μπήγει τη σημαία μας,…

…καί πνίγει τον Πλαστήρα στις αγκαλιές!!!

Περιττό να προσθέσω ότι από εκείνη τη στιγμή καί μετά οι εύζωνοι πίναν νερό στο όνομα του Πλαστήρα! Οι «σφαίρις γιά του κιφάλι τ’» μετεβλήθησαν πάραυτα σε καπνό, που τον διέλυσε ο αγέρας.

 

Δεν τελειώσαμε, όμως, εδώ… Η ιστορία μας έχει καί συνέχεια.

Κάποια στιγμή, έρχεται διαταγή γιά προαγωγή του Πλαστήρα – με ταυτόχρονη μετακίνησή του στη διοίκηση άλλης μονάδας. Έ, ρέ, καί το μαθαίνουν αυτό οι εύζωνοι!… Ποιός είδε το σεϊτάν ασκέρ, καί δε φοβήθηκε!!!

Κατεβαίνουν στην Αθήνα, πάνε στο Υπουργείο Στρατιωτικών (το ΥΠΕΘΑ σήμερα), μπουκάρουν μέσα, πάνε στις αρμόδιες υπηρεσίες, άρχισαν να βαράνε τα χέρια στα γραφεία, καί απείλησαν να κάνουν το Υπουργείο …θερινό, αν δεν άφηνε τον Πλαστήρα μαζί τους!!! Συμπεριφορά, η οποία -όπως καταλαβαίνετε- σήκωνε στρατοδικείο καί ολόκληρο πακέτο ποινές, αλλά το Υπουργείο υποχώρησε. Βρέθηκε μεσοβέζικη λύση: ο Πλαστήρας ν’ αναλάβει μέν διοίκηση συντάγματος, αλλά στο σύνταγμα, μέλος του οποίου ήταν το πρώην τάγμα του.

Καί μόνο μ’ αυτόν τον τρόπο (δηλ. την τροποποίηση της διαταγής) ησύχασαν οι εύζωνοι καί γύρισαν πίσω.

 

Βλέπετε, λοιπόν, ότι ο αρχηγός είναι αυτός που είναι, χωρίς να εξαρτάται από το ποιόν των αρχομένων. Στο εξής, μην ξαναδώ πουθενά καμιά τέτοια ναζιστική παπαριά «συλλογικής ευθύνης», θα τον πάρω καί θα τον σηκώσω τον απρόσεκτο ( ; ) ιστολόγο! Θα τον δώσω στεγνά γιά δημόσιο φτύσιμο τον …διακινητή!

Έτσι, λοιπόν… Επανερχόμενοι στα της θρησκείας, αν -λέμε- γίνει αρχιεπίσκοπος πάσης Ελλάδος ο Κλεομένης, θα δείς μέχρι καί τον Παλαιό …επίτροπο σε εκκλησία, να βγάζει δίσκο καί να μαζεύει φραγκοδίφραγκα! Lol!!!

Κι όσο γιά αισυμνήτη της χώρας μας… δε σας μαρτυράω, που να σκάσετε!  🙂

Αλλά, όταν έρθει αυτός που πρέπει, μέχρι καί τα κομματόσκυλα θα φορέσουν φουστανέλλα!

 

Ο Έλλην πότε καί πώς έσκασε μύτη;

94 Σχόλια

ε την ευκαιρία που με ξανάπιασε η συγγραφική έμπνευσις, ιδού ένα σοβαρώτατο ερώτημα – ίσως στην σοβαρώτερη ανάρτησή μου, από καταβολής ιστολογίου:

Πότε καί πώς πρωτοφάνηκε στον πλανήτη μας ο Έλλην;

Μήν ψάχνετε να ορίσετε επακριβώς τί είναι ο Έλλην. Είναι αυτό που καταλαβαίνετε ενστικτωδώς. Μήν κολλάτε σε χαζές λεπτομέρειες, αν πρόκειται γιά τους Δαναούς, Αργείους, Σελλούς, Ετεοκρήτες, Δωριείς, βλάχους, νησιώτες, Ηπειρώτες, Σμυρνιούς, Καππαδόκες, Σικελούς, Θράκες,… μπλά-μπλά-μπλά. Ή αν με την τάδε ονομασία εννοούμε το δείνα, κτλ κτλ. Ο Έλλην είναι απλά ο Έλλην.

 

Λοιπόν; Πότε καί πώς εμφανίστηκε στη Γή μας ο Έλλην; Περιμένω τις απαντήσεις σας. (Θα καταθέσω τελευταίος τη δική μου, γιά να μην σας καπελλώσω.) Κι ελπίζω να βγάλουμε κάποιο χρήσιμο συμπέρασμα.

«- Ρέ Εργοδότη, πώς σου κατέβηκε τώρα ξαφνικά στη γκλάβα αυτό το …ηρωϊκό;»

Άλλα πράγματα μου κατέβηκαν στο άθλιο κρανίο μου. (Εκτός από πιτυρίδα. Lol!!!) Μου μηνάει το …δίκτυο των …κομπιούτερς πως επανενεργοποιείται!

«- Καί τί σχέση έχουν αυτά τα γκουμπιούτερζ με τον …Έλλην; (Που λένε κι οι …Έλλην του Διαδικτύου.)»

Έ, πώς;! Έ, πώς;! Πώς δεν έχουν;! Αμεσώτατη!!!

 

Έ, ρέ, γλέντια πού ‘ρχονται!… Μην το πήτε ούτε του παπά!  🙂

 

Ζαρζαβατικά μήκους σημαντικά

6 Σχόλια

ρέπει να διαλυθεί καί η τελευταία ψευδαίσθηση των νεο-Ελλήνων, χωρίς να μείνει τίποτε στην τύχη. Κι όσο είναι καιρός. (Γιά τον γράφοντα, είναι θέμα συνείδησης να το πράξει.) ΑΝ θέλουμε να επιβιώσει αυτό το έθνος.

Έ, λοιπόν, αυτή η τραγική έλλειψη σοβαρότητας, αυτή η τραγική ασυναισθησία γιά την κατάσταση που ζούμε, που εκφράζεται σε ειρωνικά «εξυπναδίστικα» σχόλια ανά το Ελληνόφωνο Διαδίκτυο, οφείλεται σε… Αλλά, ας  πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

 

Πώς έχει η παρούσα κατάσταση; Θα προσπαθήσω να συνοψίσω αυτά που ήδη γνωρίζουμε όλοι, ώστε να ξέρουμε καί γιά τί μιλάμε:

Στον κόσμο:

  • Είμαστε στις παραμονές του Γ’ ΠΠ, με ακόμη άγνωστη την ακριβή ημερομηνία ενάρξεώς του. Πάντως, αυτή δεν βρίσκεται πέραν της εξαετίας από σήμερα.
  • Η Ελλάδα, ως (α) σημείο συνάντησης τριών ηπείρων (καί μερικών θαλασσών), (β) ως έχουσα πλουσιώτατο υπέδαφος (πράγμα που εσχάτως παραδέχονται ακόμη κι όσοι το αρνούνταν πεισματικώς δέκα χρόνια πρίν), καί (γ) ως μαγαζί-γωνία, βρίσκεται στο μάτι του επερχόμενου κυκλώνα. Αυτό, όμως (κι αντίθετα απ’ό,τι συμβαίνει στους πραγματικούς κυκλώνες), ουδόλως σημαίνει ότι θα περάσει ήσυχα.
  • Η Ελλάδα καί ο Ελληνικός Λαός αποτελούν «παραφωνία» μέσα στην (παμπάλαιη…) «Νέα Τάξη Πραγμάτων», καί άρα: σε πρώτη φάση -σχεδιάζεται πως- θα εξουδετερωθούν, σε δεύτερη θα εξαλειφθούν. (Καθόλου δεν τους χαλάει «αυτούς» να πάνε κατ’ ευθείαν στην εξάλειψή μας, πλήν όμως οι αιτίες που δεν το πράττουν είναι …τεχνικής φύσεως.)

Επομένως, μέσα στα συγκεκριμένα πλαίσια, στην Ελλάδα (είναι επόμενο να) συμβαίνουν τα εξής:

  • Εδώ καί δεκαετίες, καί πιθανώτατα με μυστικές υπογραφές πρωθυπουργών της δύστυχης χώρας μας, η Ελλάδα συνεχώς υποχωρεί στα εθνικά της δίκαια, ακόμη κι αν …έχει δίκιο (με βάση καί το διεθνές δίκαιο, όχι μόνον το ηθικό-ιστορικό). Δεν επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 νμ, υποχωρεί στην έρευνα καί διάσωση, περιοριζόμενη δυτικώς του 25ου μεσημβρινού (γιά τώρα… αργότερα θα υποχωρήσει καί εδαφικώς, αν πάμε όπως πάμε), αναγνωρίζει «Τουρκική» μειονότητα στη Θράκη, ανοίγει διάπλατα τα σύνορα σε ορδές λαθρεποίκων (αφού πρώτα τα αποστρατικοποιεί-αποναρκοθετεί), καί τα λοιπά καί τα λοιπά.
  • Στον εσωτερικό τομέα, διαλύει κάθε υπάρχουσα -απαραίτητη στο κράτος- υποδομή (παραδίδοντάς την σε λαμόγια δήθεν «επενδυτές»), πχ ΟΤΕ, ΔΕΗ, αεροδρόμια, λιμάνια, κτλ. Ή την καθιστά υποχείριο συμφερόντων, καί δή ανθρώπων του υποκόσμου. (Πχ η Δικαιοσύνη μειώνει έως μηδενισμού τις ποινές δολοφόνων καί μεγαλεμπόρων ναρκωτικών.)
  • Την ίδια απαξίωση -πχ μέσωι τελείως παραλόγων φόρων– λούζεται μία πλειάδα άλλων υποδομών (πχ Ένοπλες Δυνάμεις, Εκπαίδευση), καθώς καί η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων (μισθωτοί, συνταξιούχοι, αυτοαπασχολούμενοι, κτλ).

Όσον αφορά τους Έλληνες ως άτομα, αυτοί κρατούνται σε άγρια καταστολή με:

  • Αεροψεκασμούς του ΝΑΤΟ, τεχνητές αιθαλομίχλες, καί λοιπά δηλητήρια (στον αέρα, στο νερό, στη διατροφική αλυσίδα).
  • Ραδιοσυχνότητες, που διαλύουν τον εγκέφαλο.
  • Εντελώς πρακτορίστικο ψυχολογικό πόλεμο, εκπορευόμενο από «σχολές» των «υπερεσιώνε», με ολόκληρο βόθρο ύβρεων εναντίον τους («φασίστες», «ρατσιστές», καί λοιπά) – καί δή, με μηδενική αφορμή. (Ή, καλύτερα, με αφορμές ανύπαρκτες μεν, τεχνητές δέ. Πχ επεισόδιο με δήθεν «σκίσιμο του Κορανίου». Ή «ρατσισμός εναντίον του μικρού Αμίρ».)
  • Πραγματικό πόλεμο με βλήματα των ΜΑΤ καί ξυλοδαρμούς από πληρωμένους παρακρατικούς αλήτες, εάν δεν επαρκεί ο ψυχολογικός.
  • Απαγόρευση, τέλος, της όποιας άμυνας των Ελλήνων. Απαγόρευση κυρίως νομικού χαρακτήρα, πχ απαγόρευση οπλοφορίας-οπλοχρησίας. Ή επιλεκτική εφαρμογή των νόμων. (Γιά το ίδιο αδίκημα, ο Έλληνας μπαίνει φυλακή – ο λαθρέποικος όχι.)

 

Απέναντι σ’ όλα τα παραπάνω, δυστυχώς ο Έλληνας είτε κάθεται απαθής, είτε το …φιλοσοφεί («- Δε βαρυέσαι! Όλα θα περάσουν!…»), είτε θυμώνει μέν, αλλά περιορίζεται σε καταγγελίες από το Διαδίκτυο. Εάν, μάλιστα, βρεθούν άλλοι Έλληνες, που προτείνουν συγκεκριμένη δράση, τότε τον πιάνει …ιερή αγανάκτηση, καί σπεύδει να προλάβει να καβατζώσει τις …αρχηγικές θέσεις!!! (Πού, μωρέ Εργοδότη, αρχηγικές θέσεις; Μά, στο κίνημα απελευθέρωσης της Ελλάδας!… υποτίθεται.) Εκεί ακριβώς θίγεται ο εγωϊσμός του Έλληνος, καί πετάγεται καί ρωτάει: «- Καί ποιοί είστ’ εσείς;»

Αυτή είναι όλη κι όλη η αντίδραση του Έλληνα.

Όμως, το τέρμα ηλίθιο κομμάτι αυτού του λαού κάνει σα να μή συνέβη τίποτε. Συνεχίζει να γλείφει τις κωλοτρυπίδες των δυναστών του. Συνεχίζει να ψηφίζει τους δολοφόνους του. Συνεχίζει να χαμογελάει σαν ηλίθιο. Βέβαια, ακριβώς τα ίδια (καί γιά να δώσουν …το καλό παράδειγμα) κάνουν οι προδότες καί οι συγκαλυμμένοι Ελληνόφωνοι αλλόφυλοι που ζούν στη χώρα μας. Αλλά με τη διαφορά ότι αυτοί …πληρώνονται. Σε τακτική βάση.

Το κομμάτι, τώρα, με το …αργυρό μετάλλιο της ηλιθιότητας (συνήθως άτομα νεαρής ηλικίας), δεν τσιμπάει μέν με την ψήφο (διότι το να ψηφίζεις την αλλαγή αφεντικού σου ανά τετραετία είναι παπατζηλίκι άνευ νοήματος, σωστά; άλλως τε, αν οι εκλογές άλλαζαν κάτι, θα ήταν παράνομες – καλά τα λέω, ξυπνοπούλια μου; αυτά τά ‘μαθα πολύ πρίν από σας, ξέρετε), αλλά γράφει «εξυπναδούλες» ανά το Διαδίκτυο. («- Είστε συνομωσιολόγοι!», καί τα ρέστα.) Γιατί; Διότι δεν έχει δεί ακόμη τί έρχεται. Κι αυτό που έρχεται (απ’ την πλάτη τους), είναι νάααααα τόοοοοοσο, με το συμπάθειο.

 

Τα παραπάνω δεν τα έγραψα, γιά να γεμίσω σελίδες του ιστοχώρου. Σε όσους κι όσες ενδιαφέρεστε, είναι πασίγνωστα. Επίσης, ο γράφων είναι κατά του καταγγελτικού λόγου. Ο καταγγελτικός λόγος (σκάνδαλα, απάτες, ψέμματα πολιτικών, κτλ) είναι υπόθεση του 1985, όχι του 2017. Τριάντα καί πλέον χρόνια πίσω! Δεν είναι η ώρα του τώρα. Η ώρα του πέρασε ανεπιστρεπτί! Εφ’ όσον δεν κάναμε τίποτε στην ώρα του, πάει, πέταξε το πουλάκι. (Στο κάτω-κάτω, ας πάμε με ανάστροφη λογική: βρές μου εσύ πού δεν γίνονται σκάνδαλα!)

Τώρα είναι η ώρα γιά δράση καί μόνον γιά δράση. Γιά αυτοάμυνα των Ελλήνων, γιά επιβίωση του έθνους μας, γιά τιμωρία των ενόχων (αν δεν προλάβουν να την κοπανήσουν, εννοώ), γιά επαναγέννηση της Ελλάδας ως πραγματικής Ελλάδας. Αν σήμερα μου πεί κάποιος ότι ένας πολιτικός έβαλε χέρι στο ταμείο, ούτε που θα γυρίσω να προσέξω.

Γιατί, λοιπόν, έγραψα το παραπάνω κατεβατό;

Διότι σας έχω νέα!

Όσοι ανησυχούμε γιά την παρούσα κατάσταση, έχουμε καταλάβει πως όλα γίνονται με βάση οργανωμένο σχέδιο δεκαετιών. Δεν χρειάζεται να το σκαλίζουμε άλλο αυτό. Ξέρουμε καλά καί το γιατί γίνεται (εκδίκηση των Ατλάντων), καί το πώς. (Με πολιτικούς-«κωλόχαρτα μιάς χρήσεως», που ψηφίζουν ούλτρα ανθελληνικά νομοσχέδια… τσεπώνοντας μιά κι έξω «μαύρα», περισσότερα απ’ όσα θα έβγαζαν με ολόκληρη πολιτική καριέρα αρκετών τετραετιών. Άρα δεν χρειάζεται να παιδεύονται να σκουπίσουν απ’ τα μούτρα τους το φτύσιμο που τρώνε, ώστε να επανεκλεγούν. Κάνουν τη βρωμοδουλειά, τα τσεπώνουν χοντρά, καί μην τους είδατε. Γι’ αυτό είναι θρασύτατοι καί δεν σας έχουν ανάγκη. Έτσι εξηγείται – επειδή έχουν δέσει τον γάϊδαρό τους.)

Το θέμα μας, όμως, είναι, το πόσο μακριά φτάνει αυτό το σχέδιο. Πόσους τομείς καλύπτει, καί πόσο μας έχει ήδη πλησιάσει.

Λοιπόν, αυτοί που θέλουν να μας εξοντώσουν, δεν θ’ άφηναν τίποτε στην τύχη. Δεν θα παραμελούσαν καμμία πλευρά του πολέμου. Δεν θα παραγνώριζαν τη βάση της επιβίωσης, που είναι η τροφή.

Ρίξτε πρώτα μιά ματιά εδώ, κι ελάτε να συνεχίσουμε.

 

Η επίθεση, λοιπόν, των ανθελλήνων δολοφόνων μας έχει φτάσει καί στη διατροφή μας. Επομένως, ο μόνος λόγος που ακόμη υπάρχουν (κυρίως νεαρά) άτομα, που γράφουν εξυπναδίστικες μαλακίες στο Διαδίκτυο (νομίζοντας, φεύ!, ότι τυγχάνουν κάτοχοι υψηλού iq), είναι ότι ακόμη δεν έχει πειραχτεί η διατροφή τους. Ακόμη έχουν κάτι να φάνε καί να πιούνε, έστω καί με τα λεφτά της σύνταξης του παππού, ή την κατσαρόλα της μαμάς. Γι’ αυτό υπάρχει ακόμη (παρά την καλπάζουσα ανεργία καί αφραγκία) η πολυτέλεια της σπατάλης χρόνου στο πληκτρολόγιο, προς αρμολόγηση ηλιθιοτήτων.

Αλλά, αυτό που έρχεται ιπτάμενο, με σκοπό να χωθεί βαθειά στο απευθυσμένον του κάθε εξυπνάκια, δεν είναι ο Νιμπίρου.  🙂  Είναι μακρόστενο… είναι μήκους σημαντικόν!

Εάν δεν τυγχάνετε του …γκαίϋ πράϊντ, κοιτάξτε να το αποφύγετε. Εγκαίρως!

 

Μιά που τό ‘φερε η κουβέντα, καλό είναι να μάθουμε ν’ αντιδρούμε σε μερικά όπλα του εχθρού. (Καί δή, με ακριβώς ομοιόμορφο τρόπο.) Καί κακώς που δεν το κάναμε μέχρι τώρα.

Στον ψυχολογικό πόλεμο, στη βρισιά: «- Είσαι φασίστας!», απαντάμε: «- Βλέπω κι εσένα, τον δημοκράταρο!». Δεν το σκεφτόμαστε εκείνη τη στιγμή, δεν αυτοσχεδιάζουμε, αλλά δίνουμε αμέσως την έτοιμη απάντηση. Στη βρισιά: «- Είσαι ρατσιστής!», απαντάμε: «- Άντε γαμήσου!» (Δεκτή, πάντως, καί οποιαδήποτε άλλη καλή πρόταση.) Επιτέλους, δεν είναι δυνατόν να μπλοκάρουν καί ν’ αδρανοποιούν ολόκληρο λαό δυό λεξούλες, κι ο κάθε αληταράς που τις προφέρει!!! (Που δυστυχώς, αυτό ακριβώς γίνεται…)

Στο δε ξύλο… ξέρετε, ακόμη κι οι παρακρατικοί έχουν ονόματα καί διευθύνσεις! Εάν αυτοί ορμάνε αγεληδόν καί βαράνε κόσμο στον δρόμο, νομίζω δίκαιο είναι να δεχθούν μιά ομαδική επίσκεψη στα σπίτια τους, γιά …σύσφιξη της κοινωνικής συνοχής! Καρα-lol!!! Πού θα πάει; Θα φάνε ξύλο μιά, δυό, τρείς, κάποια στιγμή θα κατανοήσουν πως αυτά που κάνουν αυτοί, τα μπορούν κι άλλοι! Δεν έχουν το μονοπώλιο. Όπου δεν πίπτει λόγος…

Κι όσο γιά όπλα… Αφού απαγορεύονται τα πυροβόλα, αυτοσχεδιάστε. Ρωτήστε. Μάθετε. Πειραματιστήτε. Ακόμη καί πυροβόλα όπλα μπορείτε να κατασκευάσετε (με υλικά που «δεν τα πιάνει το μάτι σας», πολλώι δέ μάλλον το μάτι κρατικών υπαλληλίσκων), που δεν θα φαίνονται ως τέτοια. Μία από τις χρήσιμες ιδιότητες του Διαδικτύου είναι ακριβώς αυτή: που δίνει απαντήσεις ακόμη καί σε δήθεν απαγορευμένες ερωτήσεις. Κι όλ’ αυτά τώρα, όχι αργότερα. Μή χάνετε χρόνο.

 

…Όπως λέει καί το σοφό ρητό, το αγγούρι άλλος το τρώει καί δροσίζεται, κι άλλος το τρώει καί ζορίζεται. Είπα καί ελάλησα, οπότε φροντίστε να είσαστε στην πρώτη κατηγορία. (Των …δροσιζομένων.  🙂  ) Φροντίστε την επιβίωσή σας, διότι η κρεμάλα στον λαιμό της Ελλάδας άρχισε να γίνεται πολύ αισθητή.

Μιά που σιχαίνομαι τον καταγγελτικό λόγο (ως άκαιρο, πλέον), αυτή όντως είναι η τελευταία μου προειδοποίηση προς αδρανούντες κι «εξυπνάκηδες». Αμέσως μετά αρχίζει ο υπέρ πάντων αγών.

 

«Ελληνοκεντρικό κίνημα» – οι ψευδοπροφήτες!

44 Σχόλια

ώωωωωρα «Ελληνοκεντρικό κίνημα»; Τώρα, καλά σαράντα!… Ζωή τ’ αλόγου μας, καί να ζήσουμε να μην το θυμόμαστε! Lol!!! (Εδώ έχει αρπάξει φωτιά ο κώλος μας, αυτά θα κοιτάμε; )

Όμως, παρά το ανεπίκαιρο του θέματος, θεώρησα πως όντως έπρεπε ν’ αφιερώσω μιά αναρτησούλα. Όχι ως επικήδειο σε μιά σιχαμερή κατάσταση, αλλά επειδή κρίνω πως όντως θα μας ωφελήσει σε κάτι – ακόμη καί στα χάλια που βιώνουμε.

Αν καί το θέμα ίσως πυροδοτήσει μακροσκελείς συζητήσεις (διότι δεν μπορώ να καλύψω πάντα τα σχετικά σε μιά καί μοναδική ανάρτηση), θα προσπαθήσω να μην σας κουράσω μακρηγορώντας.

 

Ως «Ελληνοκεντρικό κίνημα» θεωρούμε το σύνολο μιάς ιδιότυπης κουλτούρας, που προτρέπει (καλύτερα, προέτρεπε – στον παρατατικό) :

  • στην ενασχόληση με την αρχαία Ελλάδα (μελέτη αρχαίων κειμένων, κτλ),
  • στη συνολική καταγγελία/καταδίκη του χριστιανισμού (ως καταστροφέα της Ελλάδας),
  • στην ελπίδα ότι η Ελλάδα τελικώς θα σωθεί (καί θα κυριαρχήσει παγκοσμίως) από επέμβαση αγνώστων μέν, πανισχύρων δέ όντων (θεών, ανθρώπων, εξωγηΐνων) ή/καί οργανώσεων.

Το εν λόγωι «κίνημα» ξεκίνησε κάπου το 1985. Έφτασε στα γεράματά του (καί δή, με έντονα συμπτώματα Αλτσχάϊμερ) κάπου το 2005… όταν αφ’ ενός οι κρυφοί του εμπνευστές «κρέμασαν» τους «μπροστινούς» του …κινήματος (έπαψαν να τους τροφοδοτούν με πληροφορίες, με αποτέλεσμα οι «αυτοφωράκηδες» να επαναλαμβάνονται σε κουραστικό βαθμό), κι αφ’ ετέρου όταν ο λαός βαρέθηκε τις μαλακίες, βλέποντας πως η πολυπόθητη σωτηρία (από Ψίψιλον καί λοιπούς ανύπαρκτους) δεν φαινόταν πουθενά.

Άρχισε να ξεψυχάει ταυτόχρονα με τους βιολογικούς θανάτους των εμβληματικών γραφιάδων του, καί στις μέρες μας ψόφησε οριστικώς. Γιατί; Διότι περνάμε πολύ άσχημα, καί η πρώτη μας προτεραιότητα δεν είναι η Ψιψιλονολογία. (Χώρια οι αυτοκτονίες καί η σωρηδόν -φοβάμαι οριστική…- μετανάστευση νέων ανθρώπων στο εξωτερικό.) Συνεπώς, η εποχή δεν σηκώνει βιβλία ψευδοπροφητών, που πουλάνε ανύπαρκτες ελπίδες. (Ευτυχώς, οι περισσότεροι από τους επιζώντες το βούλωσαν. Ελάχιστοι επιμένουν να λένε μαλακίες – περί Ψίψιλον καί λοιπά παρόμοια.)

 

α. Ο απολογισμός: μηδέν εις το …πηλίκιον!

Τα παραπάνω τα ξέρετε – απλώς τα παρέθεσα ως σύντομη περίληψη. Όπως επίσης, οι περισσότεροι γνωρίζετε πως καί οι τρείς βασικοί του άξονες κατάντησαν ένας σωρός από σκατά.

Λοιπόν, «μηδέν εις το πηλίκιον» – το ευρισκόμενο πάνω απ’ το άδειο κεφάλι μερικών-μερικών.

 

i. Η ενασχόληση με την αρχαία Ελλάδα δεν κατέληξε πουθενά.

Γιά πολλούς λόγους. Το διάβασμα αρχαίων κειμένων απλά σε κάνει …φιλόλογο. Δεν προσφέρει τίποτε περισσότερο, απ’ ό,τι οι «επίσημες» σπουδές στη Φιλοσοφική. Καί, προσέξτε! Η «αρχαία Ελλάδα» κατά τους γραφιάδες του «κινήματος» περιορίζεται σε μιά περίοδο από, άντε, τους προσωκρατικούς (Θαλή καί λοιπούς) μέχρι τον Μεγαλέξανδρο. Πιό πρίν, άντε ένας Όμηρος με τον Τρωϊκό Πόλεμο. Καί πιό μετά, τελείως αποσπασματικά καί χαζά – άντε κανένας Ήρων, γιά όσους ψάχνουνε στοιχεία τεχνολογικής ανάπτυξης στους αρχαίους ημών. (Φυσικά, γιά θέματα όπως η επίδραση της Αλεξανδρινής κουλτούρας στους Άραβες, πχ στους Αριστοτελικούς θεολόγους του ισλάμ, ούτε κουβέντα. Πολύ ψιλά γράμματα αυτά γιά τους «Ελληνοκεντρικούς», αν καί σήμερα θα μπορούσαμε να τα χρησιμοποιήσουμε ως όπλο απέναντι στις διάφορες -γνωστότατο πόθεν εκπορευόμενες- «σαρίες».)

Ουσιαστικώς (κατά τους λεβέντες αυτούς), πριν τον Όμηρο τίποτε, καί μετά την έναρξη της χριστιανικής χρονολογήσεως πάλι τίποτε!!!

Κι όμως… εκεί ακριβώς βρίσκεται το ζουμί! (Που μας ενδιαφέρει τα μέγιστα ως Έλληνες.) Στις περιόδους που δεν φωτίζει η «σαλονάτη» Ιστορία!

Τ’ αρχαία κείμενα, τώρα… Σίγουρα λογοκριμένα, σίγουρα λειψά, σίγουρα αλλοιωμένα – τα περισσότερα. (Τα φανερά, όχι τα θεωρούμενα ως απωλεσθέντα οριστικώς.) Κι όμως! Κι όμως!… Ούτε οι λογοκριτές, ούτε κάποιο άλλο ξυπνοπούλι πρόσεξαν πράγματα, που βρισκόντουσαν (καί βρίσκονται) μπροστά στα μάτια τους! (Καί μάτια μας.) Είναι θέμα ουσιαστικής εξυπνάδας, βλέπεις. Πράγματα, λέγω, που -όταν τα πρόσεξα- μ’ έκαναν ν’ ανατριχιάσω.

Μέγιστη δύναμη ο λόγος!

Αλλά, θα μου πείς, εδώ κοτζάμ προφέσσωρ της Φιλολογίας (με μεταφραστικό έργο καί τα ρέστα) δεν πρόσεξε ότι στη «Λυσιστράτη» χρησιμοποιείται κατά κόρον ο αμφίβραχυς! Γιατί; Διότι ο αμφίβραχυς –τατάτα– είναι η βάση του κόρδακα, του αρχαίου τσιφτετελιού. Έτσι, ο Αριστοφάνης (εμμέσως πλήν σαφώς) μας δηλώνει πως η εκ των πρωταγωνιστριών Μυρ-ρί-νη είναι ντίπ γιά τα τσιφτετέλια καί τα πανηγύργια! Το ίδιο γιά τα τσιφτετέλια καί τα πανηγύργια είναι καί το παιδάκι της, που (σε μιά εντελώς περιττή γιά τη θεατρική «οικονομία» σκηνή) λέει τη φράση: «- Μαμμίον! Μαμμίον! Μαμμίον!» (Δηλ. μητερούλα, επί 3.) Η δε Μυρρίνη, εκεί που συσκέπτονται οι γυναίκες τί να κάνουν γιά να τη σπάσουν στους άντρες, πετάγεται καί λέει (σε τρείς διαδοχικούς αμφίβραχεις – εντελώς …πανηγυρτζηδικώς) : «- Εάσωμεν άτιλτον δέλτα!» (Ήγουν: «- Να τ’ αφήσουμε αμάδητο!» Έ, όχι καί «ποιό;»!  🙂  )

Αυτά δεν τά ‘δε κοτζάμ προφέσσωρ, καί περιμένω εγώ να τα δούνε οι απλοί «Ελληνοκεντρικοί» αναγνώστες αρχαίων κειμένων; Γι’ αυτό σας λέω, μάπα το καρπούζι. Καί πού να πάμε στον Αισχύλο, δηλαδή! (Εργοδότη, σκασμός!) Ας αναφέρω εδώ το μάλλον πιό ανώδυνο απ’ όλα του, το «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου».

«- Τί λες, ρέ Εργοδότη; τί δουλειά έχει ένα χριστιανικό τροπάριο με τον Αισχύλο;»

Έ, αγάπες μου, αν αυτό δεν είναι καθαρό -24ων καρατίων- Αισχυλικό στάσιμο, εγώ να μην ξαναπιάσω πληκτρολόγιο!!!

Μόνος του ο πρωτοχορευτής στο κέντρο της σκηνής, δραματικώς αφηγείται: «- …Ο εν ύδασι την Γήν κρεμάσας!» Καί γκάπ! χτυπάει το ραβδί του κάθετα στο πάτωμα. (Το «γκάπ!» ακούγεται καθαρά – αν έχεις τον νούν να το ακούσεις, εννοείται.) Αλλά, τί να σας εξηγώ. Αυτή την αίσθηση του αρχαίου δράματος, αν μπορείς, τη βιώνεις. Ακαδημαϊκώς παύλα διδασκαλικώς, μάλλον δεν μεταδίδεται. Μέγιστη δύναμη ο λόγος, είπαμε.

 

Τώρα, όσον αφορά την ουσιαστική μελέτη της Μυθολογίας (με ουσιαστικά συμπεράσματα), καλύτερα να μην ανοίξω το στόμα μου. Εκεί, πάλι, έπαιξε (καί παίζει ακόμη) μέγιστο ρόλο η περίφημη «αποκωδικοποίηση».«αποσυμβολισμός», ή όπως σκατά λέγεται αλλοιώς.) Εκεί, πετάγεται ο κάθε παπάρας -με ύφος καρδιναλίου- καί το παίζει δάσκαλος ημών των υπολοίπων. Αυτός καί μόνον αυτός (καί κανείς άλλος) ξέρει τί συμβολίζει ο τάδε μύθος!!! Ναί! Ακατέβατα, σας λέω! Αγνοώντας, βέβαια, πως (α) η θεώρηση των πραγμάτων είναι κάργα υποκειμενική (διότι εξαρτάται από πολλούς παράγοντες – πχ τη μόρφωση του καθενός) καί (β) οι μύθοι -κατά τους αρχαίους ημών- αποσυμβολίζονται με «κλειδιά», που δεν τα ξέρει κανένας σήμερα. (Άσχετο τί λένε στον κοσμάκη οι διάφορες «εσωτερικές σχολές».)

Αλλά οι μύθοι σαφώς έχουν καί την (αδόκιμος όρος, αλλά πώς να το πούμε!) «ερμηνεία» τους στα πλαίσια του φυσικού πεδίου καί του ιστορικού χρόνου – παναπεί, περιγράφουν πραγματικά γεγονότα. Σκορδαλιά χωρίς σκόρδο δεν γίνεται! Πράγμα, όμως, που διαφεύγει από τους εξυπνάκηδες του «αποσυμβολισμού». Ευτυχώς, οι περισσότεροι έχουμε ήδη μυριστεί το ότι όλη αυτή η κουβέντα περί «αποσυμβολισμού» προέρχεται από κάτι στοές …ορυχείων, γι’ αυτό καί δεν του δίνουμε καμμία σημασία.

(Καί στο κάτω-κάτω, αν γιά τα ξυπνοπούλια αυτά πχ η Μέδουσα «είναι η ταραγμένη ανθρώπινη ψυχή»… δε μας χ_ζεις ρέ Νταλάρα!!! Σιγά το συμπέρασμα! Σιγά μην κάτσουμε ν’ αφιερώσουμε χρόνο γιά κάτι τέτοια! Μπορούμε απλούστατα να πιούμε έναν καφέ, να ηρεμήσουμε, καί να γράψουμε τη Μέδουσα εκεί που δεν πιάνει το μελάνι. Σε τελευταία ανάλυση, μπορούμε να καταφύγουμε σε καμιά όμορφη ψυχολόγο, να μας …θεραπεύσει! Lol!!!)

 

ii. Η συνολική καταγγελία/καταδίκη του χριστιανισμού.

Άλλο κάρρο με σάπιες πατάτες αυτό. Το «Ελληνοκεντρικό» αφήγημα εδώ πάει ως εξής: Οι κακοί χριστιανοί μπλά-μπλά-μπλά που κατέσφαξαν τους αρχαίους ημών μπλά-μπλά-μπλά… Σκυθόπολη… μπλά-μπλά-μπλά… Μπλά.

Εκτός του γεγονότος, όμως, ότι η τυφλή άρνηση του χριστιανισμού (δηλαδή της καθαρά Ελληνικής του εκδοχής, της Ορθοδοξίας) δεν συνιστά πνευματική πρόοδο, ουδείς πρόσεξε κάποιες -χμ- «λεπτομερειούλες». Όπως πχ ότι οι χριστιανοί Αιγύπτιοι (οι Κόπτες) ουδέποτε έσφαξαν τους αρχαιόθρησκους ομοφύλους τους. (Τουλάχιστον δεν ξέρω εγώ κάτι τέτοιο.)

Ναί, είναι αλήθεια πως οι χριστιανοί παύλα ρασοφόροι (γενικώς καί αορίστως) γκρέμισαν τους αρχαίους μας ναούς. Αλλά το ότι υπό τον καλογερικό μανδύα κρύφτηκαν πολλοί αλλόφυλοι, αυτό οι σημερινοί «αρχαιόθρησκοι» το κάνουν γαργάρα. Διότι χριστιανοί έγιναν καί κάτι ιουδαίοι της Αλεξάνδρειας (κάτι άγιοι Σισώηδες καί παρεμφερείς), ναί, αυτοί οι «εκκοσμικευμένοι», που όταν τους τράβηξαν το αυτί οι ραββίνοι, ξαναγύρισαν πίσω στο Κρόνιο μαντρί τρέχοντας, κάτι Γότθοι, κάτι λοιποί βάρβαροι… Αλλά οι «αρχαιόθρησκοι» επιμένουν να μιλάνε γιά πόλεμο εναντίον της αρχαίας Ελλάδας σε θρησκευτικό επίπεδο, καί όχι σε φυλετικό, όπως είναι το σωστό. Αν καί κανένας Έλληνας δεν θα έβγαζε το μάτι Έλληνα, ανεξαρτήτως θρησκευτικής διαφοράς. Όμως, πιθανώτατα εξυπηρετούν πρακτορίστικες σκοπιμότητες οι λεβέντες – διάβαζε: «πιθανή ανακίνηση μελλοντικού θρησκευτικού εμφυλίου».

 

Το έχω πεί, καί θα το επαναλαμβάνω όσο ζώ: η Ορθοδοξία είναι ευθεία συνέχεια της πρό Χριστού θρησκείας των Ελλήνων. Των προ Χριστού θρησκειών μας, καλύτερα. Κι όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό, πρόβλημά του.

Βλέπετε, από τη μιά μεριά έχουμε τους φανατικούς «αρχαιόθρησκους», που δεν ακούν ούτε κουβέντα γιά Ορθοδοξία. Δεν μας λένε, όμως, οι ερίφηδες, ποιάς ακριβώς αρχαίας Ελληνικής θρησκείας είναι πιστοί! Του δωδεκαθέου σύν Διός (οι κλασικοί αρχαίοι θεοί είναι 13! – κι άμα δεν με πιστεύετε, μετρήστε!) ; του Διονύσου; του πανάρχαιου λαϊκού παγανισμού (Σάτυροι, Πάνας, κτλ) ; της «μεγάλης μητέρας» (πανάρχαιη μορφή Δήμητρας) ; της Κρητικής εκδοχής της θρησκείας (Βριτόμαρτις, κτλ) ; Όλων μαζί; Έ; Ποιάς;

Άσε κατά μέρος τα μυστήρια!… Όσες φορές ρώτησα (Διαδικτυακώς) ποιά μυστήρια τελούν, απάντηση δεν πήρα. Οπαδοί της σκορδαλιάς χωρίς σκόρδο κι αυτοί!

Κι απ’ την άλλη έχουμε τους φανατικούς «γεροντόπληκτους» με τα κομποσχοίνια, που νομίζουν (α) ότι η Ορθοδοξία μας προέκυψε ξαφνικά, από παρθενογένεση, καί (β) ότι οι αρχαίοι Έλληνες ήσαν …διεφθαρμένοι! Ειδικά αυτό το τελευταίο, θά ‘πρεπε να ντρέπονται που το εκστομίζουν. Αλλά, …άφες αυτοίς! Τί να κάνουμε; Ο Πανάγαθος τους έκανε λειψούς. Άμα τους έκοβε κι αυτωνών, δεν θά ‘λεγαν τέτοια πράγματα.

Πολλά, πάμπολλα θα μπορούσα να πω επί του θέματος, καί να τους ανοίξω τα μάτια καί των μέν, καί των δέ τυφλών. Κι όχι με τον πηλό (όπως ο Χριστός), αλλά με τον υδραυλικό γρύλλο! Να μη μπορέσουν να τα ξανακλείσουν! Lol!!! Όχι τώρα, όμως. Αυτά τα κρατάω γιά ευθετώτερο χρόνο. Τώρα -δυστυχώς- τρέχουμε καί δεν σώνουμε.

Ευτυχώς, υπάρχει το γεγονός ότι οι ανώνυμοι ορθόδοξοι χριστιανοί (καί πραγματικοί Έλληνες) καλόγεροι αντιγραφείς μας μετέφεραν αυτούσιες μέχρι καί τις βωμολοχίες του Αριστοφάνη. Κι όποιος θέλει να καταλάβει τί σημαίνει αυτό, καταλαβαίνει.

 

iii. Η διασπορά ΨΕΥΤΙΚΗΣ ελπίδας, ότι η Ελλάδα τελικώς θα σωθεί καί θα μεγαλουργήσει…

…Με τη βοήθεια των Ψίψιλων καί λοιπών ανυπάρκτων.

Ουδέν σχόλιο εδώ. Μόνο η κραυγή:

«- Ρέ, άει στον αγύριστο!!!»

 

β. Οι απαρχές

Το «Ελληνοκεντρικό κίνημα» δεν έσκασε μύτη έτσι ξαφνικά, καί ως έτυχεν. Κάθε τί έχει μιά αιτία, που το δημιουργεί. Αν καί γιά τις γενεσιουργές αιτίες του «Εκ» δεν μίλησε κανείς μέχρι σήμερα, αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπήρξαν. Όπως δεν σημαίνει τίποτε γιά την ύπαρξή τους το αν οι πολυάριθμοι ακόλουθοι του «Εκ» αναρωτήθηκαν ποτέ τους γι’ αυτές. (Είπαμε -γειά σου Παλαιέ!-, το πραγματικώς σκέπτεσθαι είναι δύσκολο.) Θα σας τις παρουσιάσω, λοιπόν, εγώ.

Κατά τη γνωμάρα μου: Η αιτία γεννήσεως του «Εκ» ήταν η αντίδραση μερικών …ανθρακωρύχων (από τις στοές των …ορυχείων – ξέρετε…) σε κάποια ερεθίσματα που δέχθηκαν κάποιοι συνάνθρωποί μας – καί τα κοινοποίησαν. Ο δέ λόγος πίσω από την αντίδραση αυτή, ήταν ο από μεριάς …ανθρακωρύχων έλεγχος των συνεπειών. (Διότι, αν αφήσεις το τέρας να ενηλικιωθεί, μπορεί καί να σε φάει.) Οι οποίες συνέπειες, αν αφηνόταν τελείως ελεύθερες να υλοποιηθούν, η Ελλάδα καί ο κόσμος σήμερα θα είχαν τελείως διαφορετική μορφή. (Πχ η έναρξη του Γ’ ΠΠ θα είχε ήδη συμβεί περίπου κατά το 1990 – με ό,τι κι αν συνεπάγεται αυτό.)

Ποιά «ερεθίσματα»;

Πιστεύω, κυρίως όνειρα / οράματα / ενθυμήσεις, που παρέπεμπαν σε πολύ παλιότερες εποχές, με πολύ υψηλότερο του σημερινού πολιτισμό. Παραθέτω δύο απ’ αυτά.

 

i-1. Ο νέος τρικάρηνος όφις.

Ένα τρανταχτό παράδειγμα τέτοιου ερεθίσματος, είναι η επιθυμία (το 1980!!!) του αρχαιολόγου Πέτρου Θέμελη να ξαναστήσει τον «τρικάρηνο όφι» των Δελφών. Δεν τον ξέρω τον άνθρωπο, δεν τον ρώτησα ποτέ, αλλά πάω ένα στοιχηματάκι (τα πέντε ευρώ που έχω στην τσέπη μου) πως η ιδέα του ήρθε ως έμπνευση, κι όχι ως αποτέλεσμα λογικής συμπερασματικής διεργασίας.

«- Κι αν …ενεργοποιηθεί ξανά ο χώρος Ελληνικώι τώι τρόπωι;… Κι αν ακολουθήσουν κι άλλοι με τέτοιες ωραίες ιδέες; Τί γίνεται; Τί θ’ απογίνουμ’ εμείς με τα μυστριά μας; Ά;», αναρωτήθηκαν οι …ανθρακωρύχοι. Κι έτσι, η υλοποίηση αυτής της ιδέας κάπου σκάλωσε (στην παντοδύναμη γραφειοκρατία), μέχρι που …ξεσκάλωσε πρόσφατα (το 2015, 35 χρόνια μετά). Τώρα που υλοποιήθηκε, όμως, η Ελλάδα είναι στα μαύρα της τα χάλια. Το δέ ευρύτατο ποσοστό της φυλής μας ουδόλως ενδιαφέρεται γιά τρικάρηνους όφεις. (Ενδιαφέρεται μόνον γιά τρικούβερτα εισοδήματα – άμα του κάτσουν, εννοείται.)

 

i-2. Η Ανδρομέδεια ( ; ) Φυσική.

Ένα δεύτερο τρανταχτό παράδειγμα, είναι όλη αυτή η κυκλοφορούσα κουβεντολογία δεκαετιών περί «Ανδρομέδειας Φυσικής» καί δωδεκαέδρων.

Γιά να μιλήσει κάποιος γιά μορφή Φυσικής άγνωστη στους σημερινούς Φυσικούς, πρέπει να ξέρει πολύ καλά την ήδη γνωστή (Φυσική), ώστε να καταλάβει πού βρίσκεται το καινοφανές. Εδώ, όμως, ξεπηδάει το πρώτο εμπόδιο.

Όσον αφορά την καλή γνώση της σημερινής Φυσικής, τα πράγματα είναι σχεδόν τραγικά… όταν βλέπεις πχ τον επικεφαλής της τεχνικής υπηρεσίας στο «πείραμα του αιώνα» να επιμένει πως το Μπίγκ Μπάνγκ προβλέπεται στην Ειδική Σχετικότητα. (Εδώ λείπει σύνδεσμος, που δεν τον ξαναβρήκα μέχρι στιγμής. Καθηγητής στο Κέημπριτζ είναι αυτή η μοσχαροκεφαλή, καί τις μαλακίες αυτές τις είπε σε Διαδικτυακή συνέντευξη στο NBC, κι όχι στον «Ημερήσιο Κήρυκα της Κωλοπετεινίτσας». Καί δεν τον διόρθωσε κανένας! Ούτε ο δημοσιογράφος, ούτε οι σχολιαστές από κάτω. Όνομα καί λεπτομέρειες δεν θυμάμαι τώρα, δυστυχώς.) Ή όταν ακούς άλλα εξ ίσου αγράμματα τσόλια να ισχυρίζονται πως το σωματίδιο του Χίγκς το δικαιολογεί «η θεωρία της Σχετικότητας». (Δεν είναι μία, ρέ ζώα! Δύο είναι οι Σχετικότητες, καί μάλιστα μεταξύ τους αλληλαποκλειόμενες σε αξιωματικό επίπεδο. Άειντ’ από ‘δώ χάμω, που μου γίνατε καί προφέσσορες!)

Εάν, λοιπόν, οι μεγάλες (μοσχαρο)κεφαλές της επιστήμης αυτής δεν ξέρουν πού πάν τα πέντε (κρίμα την …αριστεία σας καί τις συστατικές σας επιστολές, ωρέ!  🙂   ), τότε τί να πεί ο λαουτζίκος;

Εν πάσει περιπτώσει, δεν κρεμόμαστε απ’ τους «σοφούς» της ακαδημαϊκής καρριέρας. Η γνώση δεν είναι κρυφή. Οπότε, όποιος ενδιαφέρεται καί στρώσει κώλο στο διάβασμα, μαθαίνει. Εσύ, εγώ, ο καθένας. Επομένως, μπορεί να έχουμε καί Φυσικούς χωρίς παρωπίδες, που να κατανοούν την αναγκαιότητα μιάς νέας Φυσικής. Καί, ίσως, να την ψάχνουν κιόλας. Αυτή η Φυσική, λοιπόν, δεν φαίνεται να είναι κάποια άλλη, παρά η Φυσική του αιθέρα. Τώρα, αν θες εσύ να την αποκαλέσεις «Ανδρομέδεια» ή «αποκριάτικη», δεν αλλάζει τίποτε.

 

Ο αιθέρας είναι αλλόκοτη ιστορία. Πειράματα από τα μέσα του 19ου αιώνα έδειξαν πως, ακόμη κι αν υπάρχει, φέρεται περίεργα. (Πχ πρέπει να είναι ταυτόχρονα πιό λεπτός απ’ τον ατμό καί πιό δυνατός απ’ το ατσάλι. Αν καί προσωπικά δεν βλέπω τίποτε περίεργο σ’ αυτό, διότι ο αναφερθείς ατμός κινεί ολόκληρα τραίνα!) Καί το πιό εκνευριστικό: δεν δίνει τα ίδια αποτελέσματα υπό τις ίδιες πειραματικές συνθήκες. Έτσι, οι Φυσικοί εγκατέλειψαν την ιδέα του αιθέρα γιά τη Φυσική του 20ου αιώνα. Εάν, όμως, θέλουμε να κάνουμε σοβαρή Φυσική, κι όχι φιλοσοφία, τότε θα πούμε πώς:

  • Είτε ο αιθέρας δεν υπάρχει.
  • Είτε υπάρχει, αλλά δεν ανακατεύεται στην καθημερινότητά μας.
  • Είτε υπάρχει κι ανακατεύεται, αλλά κάθε φορά όπως γουστάρει.

Η σωστή εκδοχή είναι η τρίτη, αν κι η σημερινή Φυσική ακολούθησε την πρώτη. Βέβαια, ο αιθέρας έχει κι αυτός κάποιους δικούς του «νόμους», που πρώτος (καί μοναδικός μέχρι στιγμής) τους περιέγραψε -εμμέσως, πλήν σαφώς- ο μεγαλοφυής Μάξγουελλ. (Εδώ.) Το σημαντικό είναι πως, αν κι η «επίσημη» Φυσική του 20ου-21ου αιώνα «ξέχασε» τον Μάξγουελλ, φημολογείται πως η «σωστή» επανανάγνωση του συγγράμματός του οδηγεί σε εκμετάλλευση της υπερισχύος του αιθέρα, άρα σε υπερόπλα. Πράγμα που ενδιαφέρει κάργα τις σημερινές υπερδυνάμεις καί τις «υπερεσίες» τους. (Πχ ψάξτε γιά την έρευνα που έκαναν οι Σοβιετικοί επάνω στην «Torsion Physics», γιά την οποία Φυσική δεν έχουν ιδέα -έτσι λένε- στη Δύση.) Γι’ αυτό ο Ηλεκτρομαγνητισμός του Μάξγουελλ συνεχίζει να πορεύεται …στη λήθη!

Τέλος πάντων, (σύμφωνα καί με δικές μου έρευνες) είμαστε στον σωστό δρόμο: αν η «Ανδρομέδεια» Φυσική είναι η Φυσική του αιθέρα, τότε τα δωδεκάεδρα έχουν άμεση σχέση. Αλλά δεν βρήκα πουθενά δημοσιευμένες λεπτομερείς πληροφορίες γιά την «Ανδρομέδεια Φυσική», καί δή καθαρά επιστημονικού χαρακτήρα (με μαθηματικούς τύπους, κτλ). Πιστεύω, λοιπόν, ότι κάποιοι είχαν -αρκετές- ενορατικές πληροφορίες πως «κάτι» υπάρχει παραπάνω από τα σημερινά επιστημονικά που ξέρουμε, αλλά (α) δεν τις κατάλαβαν πλήρως, (β) δεν έδωσαν όλο το υλικό παραέξω, στους «Ελληνοκεντρικούς» γραφιάδες.

Καλύτερα, όμως, διότι τέτοιο υλικό -καί δή, σε χρηστική μορφή- εις χείρας αδαών καί εχθρών είναι λίαν επικίνδυνο. Έτσι, ούτε η αφεντιά μου θα σας πω ποτέ δημοσίως τί ανακάλυψα επί του θέματος, παρά το ότι έχω κι άλλα τέτοια παραδείγματα. (Να με συμπαθάτε, δεν θα τα παραθέσω εδώ.) Πάντως, μην περιμένετε από μή-(καλούς) Φυσικούς να σας διαφωτίσουν. Αυτό είναι αίνιγμα γιά πολύ λίγους!

 

ii. Τα κίνητρα της πορείας προς το «Εκ».

Εδώ, θα σας αποκαλύψω κάτι γιά πρώτη φορά: η πηγή όλων αυτών των ενοράσεων δεν ήταν μία. Ήταν δύο. Η μία από τη δική μας πλευρά, κι η άλλη από τους Τιτάνες.

Πώς; Τί;… «Ενθυμήσεις»; Αιθερικές καταγραφές – που δεν γνωρίζουν από χρονικούς περιορισμούς, αλλά (γιά κάποιους λόγους – αστρικές θέσεις, ίσως) ενεργοποιήθηκαν την τριετία 1980-83; Κόλπα του Μάτριξ;…

Ό,τι καί νά ‘ταν, πρώτα άνοιξαν τις πύλες οι «δικοί μας», κι αμέσως ακολούθησαν οι Τιτάνες. Πάντως, οι γνώσεις αυτές καί στις δύο περιπτώσεις δοθήκαν σε δικούς μας! Γιατί; Διότι μόνον οι δικοί μας μπορούν να τις αξιοποιήσουν. Γι’ αυτό δεν δόθηκαν στους κακούς της υπόθεσης. Όμως, στην παρούσα ιστορική φάση της Ελλάδας, οι δικοί μας φέρονται σαν γιουσουφάκια των νεο-Ατλάντων… καί δή, υπνωτισμένα. Σα να μην έχουν άλλη επιλογή.

Όθεν, κάθε φορά γίνεται σχεδόν απαρεγκλίτως το εξής: οι Έλληνες βρίσκουν πολύ χρήσιμες γνώσεις, τις φέρνουν σε εκμεταλλεύσιμη μορφή… καί τις παραδίδουν (αυτοί, ή οι πολιτικάντηδες) στους ηπαπαραίους (καί στους τζιούζ), έναντι πινακίου φακής!!! (Λυπηρό, αλλά τόσο αληθινό.) Αυτό ήταν το σχέδιο των Τιτάνων (δηλ. ξεκλείδωμα γνώσεων από Έλληνες καί συνακόλουθη παράδοση σε νεο-Άτλαντες), ενώ οι επουράνιοι δικοί μας ήθελαν να ξελασπώσουν εγκαίρως την Ελλάδα (διότι έβλεπαν τί έρχεται). Κι εδώ δεν μιλάμε γιά σημερινές γνώσεις, αλλά πανάρχαιες γνώσεις μεγίστης ισχύος.

[Δυστυχώς, πρόσφατα πάλι διάβαζα στις ειδήσεις γιά τον έναν, που βρήκε τον τρόπο να προβλέπει «χαοτικά» φαινόμενα, καί τον άλλον, που ερευνά «πολαριτονικού» τύπου κομπιούτερς. Ντροπή τους, καί των δύο. Προειδοποίηση, λοιπόν, καί σ’ αυτούς, καί σε όλους τους παρεμφερείς, να σταματήσουν ν’ ανοίγουν τα μάτια των νεο-Ατλάντων, διότι η Ελλάδα θα τους θυμηθεί, «όταν έλθει εν τήι βασιλείαι της», καί θα τους φερθεί όπως τους αξίζει.]

Έτσι έγιναν τα πράγματα (πάντα κατά τη γνωμάρα μου), αλλά κάλλιο γαϊδουρόδενε, παρά γαϊδουρογύρευε… σκέφτηκαν οι …ανθρακωρύχοι. Κι όταν πήραν χαμπάρι τις πιθανές συνέπειες (ν’ αποκτήσουν οι Έλληνες ξανά πανάρχαιες υπεργνώσεις), έριξαν στην πιάτσα πλήθος αγραμμάτων αχυρανθρώπων να το παίξουν «Ελληνοκεντρικοί» συγγραφείς, καί να μαντρώσουν στο …ορυχείο τα πλήθη των ενδιαφερομένων.

 

γ. Οι σημερινές συνέπειες.

Είπαμε πως το «Εκ» ήδη ψόφησε. Άρα, γιά ποιές συνέπειες μιλάμε; Δυστυχώς, τα πτώματα σαπίζουν. Κι όταν μένουν άταφα, μολύνουν το περιβάλλον.

Η «μόλυνση» εδώ, αν καί αρκετοί από τους ζώντες αχυρανθρώπους το βούλωσαν (είπαμε, δεν σηκώνει η εποχή άλλες παπάρες περί Ψίψιλον), έφερε τα εξής καταστροφικά αποτελέσματα:

  • Αποβλάκωσε το εξυπνότερο τμήμα της Ελληνικής νεολαίας, αυτό που έψαχνε τα πάντα καί δεν μασούσε από «αυθεντίες».
  • Αποβλάκωσε όλους τους Έλληνες (να περιμένουν άνωθεν σωτηρία – όντες αδρανείς οι ίδιοι), γιά ένα πολύ κρίσιμο διάστημα 30 καί πλέον ετών.
  • Το χειρότερο: άλλαξε μορφή, κι άφησε στη διαδοχή του άλλα ερπετά, που συνεχίζουν το καταστροφικό έργο του.

Τί να πρωτοπείς εδώ!… Γιά την «άνωθεν» σωτηρία, που δε λέει νά ‘ρθει; (Είναι γυμνή καί ντρέπεται, να υποθέσω; ) Γιά το ότι οι Έλληνες πίστεψαν ψευδοπροφήτες; Γιά το ότι οι Έλληνες πίστεψαν χοντρομαλακίες απατεώνων καί πρακτόρων, πως τάχαμου έχουν την επιλογή να κάτσουν αδρανείς, αλλά θα πέσει η πίττα να τη φάνε; Γιά το ότι το μυαλό των Ελλήνων σταμάτησε να σκέφτεται καί να κρίνει; Ή γιά τα άλλα ερπετά «της μόδας», τα τάχαμου θρησκευόμενα, που συνιστούν ενασχόληση με κομποσχοίνια, αντί άσκηση στα πυροβόλα όπλα; Αυτά σας λένε οι οικουμενιστές ρασοφόροι να διαδίδετε στο πόπολο, ρέ μορμολύκεια; (Όσο ζώ κι αναπνέω, όμως, εγώ μόνος μου με τις όποιες δυνάμεις μου ΔΕΝ θα επιτρέψω άλλο 1453.) Εσείς, μορμολύκεια, καθήστε να σας σφάξει ο αγάς (καλά να σας κάνει, τέτοιοι που είσαστε), καί αγιάστε ή …διαβολιάστε, μου είναι αδιάφορο. Αλλά μακριά κι αλάργα απ’ τον Ελληνικό Λαό! Οι ιδέες κι οι πεποιθήσεις που διαδίδετε, βρωμάνε πρακτορίλα.

 

Φαίνεται, λοιπόν, πως οι …ανθρακωρύχοι χτύπησαν κέντρο, κι η αποβλάκωση του λαού μας ταβάνι. Απλά φαίνεται, όμως, διότι ακόμη δεν χάθηκαν όλες οι ελπίδες.

Έλληνες! Τσακιστήτε να ξυπνήσετε από τον ύπνο των ζόμπυ, σταματήστε να καταπίνετε νοητικά δηλητήρια, καί ξαναρχίστε να σκέφτεστε!

Καί προσοχή στα διάφορα ιντερνετικά ψυχοφάρμακα! Ξέρετε, οι πράκτορες δεν περιορίζονται μόνο στον παθητικό ρόλο της συλλογής πληροφοριών καί του φακελλώματος, αλλά δραστηριοποιούνται ενεργώς καί στον αποπροσανατολισμό. Ο σκοπός τους είναι να μας κάνουν ζόμπυ. Όθεν, ακόμη κι αν φοράνε την προβιά του «Ελληνοκεντρικού», δεν είναι Έλληνες.

Είναι από τις τελευταίες προσπάθειες που κάνω γιά να ξυπνήσω αυτόν τον λαό. Ειλικρινά. Όποιος θέλει, ας την εκμεταλλευτεί, διότι μετά δεν θα ξαναπροσπαθήσω. Όχι επειδή δεν θέλω, αλλά επειδή δεν θα υπάρχει καθόλου χρόνος. Γιά κανέναν μας.

 

Υγ: Η ερώτηση που έρχεται αυθόρμητα στον κάθε αναγνώστη, είναι τί ρόλο παίζω εγώ. Γι’ απάντηση, ρωτήστε την ψυχή σας! Αν σας λέει ότι είμαι ίδιος με τα «Ελληνοκεντρικά» πρακτορικά κόπρανα, τότε μην ξαναπατήσετε στο μπλόγκι μου. Φροντίστε εσείς να είσαστε σωστοί Έλληνες καί σωστές Ελληνίδες, κι αυτό μου είναι αρκετό εμένα.

 

Πρακτικό εγχειρίδιο βασικών αρχών

33 Σχόλια

ραία!… Αυτό το καταλάβαμε: μπροστά στον έσχατο θανάσιμο κίνδυνο που διατρέχει το έθνος μας, ήρθε ο καιρός ν’ αφήσουμε το “εγώ” καί να πιάσουμε το “εμείς”. Να ομαδοποιηθούμε όλοι οι ομόφρονες. Σύμφωνοι μέχρις εδώ.

Αλλά τί σημαίνει αυτό το “εμείς”;

Κάποια στιγμή αντιλήφθηκα πως ναί μέν, ξεκινάμε την ομαδική μας δραστηριότητα ως πατριώτες Έλληνες, αλλά έλειπε ένας οδηγός, που ν’ αναγράφει τις πέντε-δέκα θεμελιώδεις αρχές, βάσει των οποίων θα κινηθούμε. Οδηγός σύντομος, αλλά κυρίως πρακτικός.

Γιατί;

Διότι, ενώ έχω ήδη δημοσιεύσει ποιές αρχές οφείλουν να μας διέπουν, αυτές μάλλον φαντάζουν πολύ θεωρητικές. Κι ακόμη, ένα σχόλιο που έκανα, ότι δηλαδή απευθύνομαι μόνο στους ήδη πεπεισμένους, ίσως να φαντάζει κάπως αυταρχικό – άρα, οφείλω να διασαφήσω.

“- Μά, λες να μην ξέρουμε τί ζητάμε;”, θ’ αναρωτηθεί κανείς. Δυστυχώς, όχι – είναι η απάντηση. Τουλάχιστον όχι όλοι.

 

Την αφορμή γιά το παρόν κείμενο την πήρα από τα σχόλια που γράφτηκαν κάτω από τις αναδημοσιεύσεις των “αισυμνητικών” κειμένων (κυρίως των δικών μου) σε άλλα ιστολόγια. Σχόλια αλλού ‘ντ’ αλλού! Δεν αναφέρομαι στα κακόβουλα σχόλια εμμίσθων τρόλλς καί διαφόρων ηλιθίων, αλλά σε ανοησίες καλοπροαιρέτων (πιστεύω) ανθρώπων. Πχ ρωτάει ένας ποιούς …αντιπροσωπεύουμε! Άλλος, πάλι, λέει: “- Ακόμη μία ομάδα Έψιλον! Άσε, δεν θα πάρουμε!” Δηλαδή, ενώ ο πρώτος πολύ θα ήθελε να …αντιπροσωπεύουμε τίποτε -ξέρω ‘γώ- Ανδρομέδιους Έλ, ο δεύτερος …δε θέλει! (Κι άντε να τους ικανοποιήσεις αυτούς ταυτόχρονα! Lol!!!)
Το θέμα είναι πως, εκτός του πολύ στενού αρχικού πυρήνα, φαίνεται πως κανείς δεν κατάλαβε τί ακριβώς συμβαίνει καί τί ακριβώς πρέπει να γίνει. Πράγμα που -δυστυχώς- δεν οδηγεί πουθενά.

Σύντομος πρακτικός οδηγός, λοιπόν!

 

Εν αρχήι…

(α) Πάνω απ’ όλα, το έθνος.

…Αλλοιώς, γιά ποιό πράγμα προσπαθούμε;

 

Μόνο γιά το εξής:

(β) Προς το παρόν δεν υποσχόμαστε τίποτε, παρά μόνον την επιβίωση του έθνους μας.

Αυτό είναι παραπάνω από ξεκάθαρο. Αποτελεί κίνητρο γιά τους πραγματικούς Έλληνες, κι αντικίνητρο γιά τα λαμόγια.

Όσοι νομίζουν πως μιλάμε γιά (κομματικές, ή τύπου σέχτας) συνάξεις με:

  • κρατικές επιχορηγήσεις
  • δάνεια …αγύριστα
  • χρηματικές συνεισφορές αφελών
  • αρχηγηλίκια
  • κολλητηλίκια με αρδ
  • ντόλτσε βίτα σε μέρη πολυτελείας

καί ήδη τους τρέχουν τα σάλια, λάθος πόρτα χτύπησαν.

 

Άρα, τί είμαστε;

(γ) Είμαστε το έθνος των Ελλήνων. Εμείς.

Δεν “αντιπροσωπεύουμε” πρόσωπα / ομάδες / καταστάσεις / συμφέροντα / έννοιες ξένα προς το έθνος μας. Δεν είμαστε πρωταγωνιστές μυθιστορημάτων. (Πχ ξανθοί καί ψηλοί φιλικοί εξωγήϊνοι, μέλη υπερμυστικών ομάδων με υπερόπλα, καί λοιπά ευφάνταστα.) Δεν είμαστε –θού, Κύριε, φυλακήν τώι στόματί μου!– κομματόσκυλα. Δεν είμαστε απατεώνες, διότι δεν μας νοιάζει να πάρουμε, αλλά να δώσουμε.

Είμαστε, όμως, οι εκπρόσωποι του έθνους των Ελλήνων, διότι εμείς το σηκώνουμε στις πλάτες μας. (Τώρα που οι πολλοί το παρατάνε.)

Όποιος θέλει να κρατήσει κι αυτός ψηλά το ιστορικό αυτό βάρος, ευπρόσδεκτος.

 

Θα δράσουμε με / μέσα σε συμβατικά σχήματα, ή όχι;

(δ) Οι πολιτικοί καί τα κόμματα είναι υπόθεση πεθαμένη οριστικά.

Επιτέλους, κατανοήστε πως αυτά τα άτομα δεν ενεργούν γιά το καλό της Ελλάδας! Είτε επειδή είναι ύποπτης (μή Ελληνικής) καταγωγής, είτε επειδή (γιά τους χ, ψ λόγους) σιχαίνονται τη χώρα μας καί τον λαό μας (καί θέτουν τα σημεία αναφοράς τους σε ξένους, γινόμενοι ξενοκίνητοι οι ίδιοι), είτε επειδή ξεκίνησαν με καλές προθέσεις μέν, αλλά στην πορεία άλλαξαν καί ξέχασαν ό,τι καλό.

Αυτή την αλλαγή την παρουσιάζουν γιά δύο κυρίως λόγους:

  • Είτε επειδή εκβιάζονται.

Πχ στη λέσχη “Κρανίο καί οστά” δεν αυνανίζονται μονάχα (ο καθένας μπροστά σ’ όλους τους υπόλοιπους)… κάνουν κι άλλα πράγματα. Άσχετο αν δεν τα λένε παραέξω καί παραδέχονται μόνο τον αυνανισμό, τάχαμου ως εφηβική τρέλλα. (Αν απορείτε, κάνουν αυτά ακριβώς που έκανε καί το υπουργικό συμβούλιο του σουλτάνου στο “Εντερούν”.) Κι η κρυμμένη κάμερα γράφει – οπότε, αργότερα δεν τολμάει κανείς τους να ξεφύγει από την …ευθεία οδό του εκβιαζόμενου πολιτικού.

(Πατρίδα; Ποιά “πατρίδα”; Τ’ είν’ αυτό; Κάτσε να μη βγεί παραέξω το φίλμ με το “τραινάκι” στη λέσχη, καί δε μας χωράει ο τόπος μετά…)

(Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι -στις δυτικές κωλοκοινωνίες- ο ιδανικός πολιτικός είναι ο εκβιαζόμενος από σκοτεινά κέντρα εξουσίας του παρασκηνίου.)

  • Είτε επειδή γουστάρουν παραδάκι καί καλοπέραση, μπροστά στα οποία ξεπουλάνε τα πάντα.

Πχ -καί σε μας, καί αλλαχού εις τας Ευρώπας- πόσοι καί πόσοι στα νιάτα τους αριστεροί ( ; ) επαναστάτες ( ; ) (αυτοί, ντέ, οι «οργισμένοι» με την κοινωνική αδικία, που σηκώνουν τη γροθιά ψηλά!) βούτηξαν μετά τα 25 τους στο χρήμα καί πήγαν στο άλλο άκρο του πολιτικού φάσματος!… Σ’ αυτό που κάποτε κατηγορούσαν, δηλαδή. Ξεχνώντας τη ρήση του Άρθουρ Καίσλερ, ότι -δυστυχώς- ο προλετάριος, αντί να γκρεμίσει τη σάπια κλίμακα των αξιών, κοιτάζει να την ανεβεί.

Κατανοήστε πως οι πολιτικοί καί τα κόμματα δεν πρόκειται ποτέ τους να συνεισφέρουν κάτι θετικό στην επιβίωση του έθνους μας. Άρα όσοι (εξακολουθούν να) τρέφουν ελπίδες γιά πολιτικούς / κόμματα, κακώς τις τρέφουν. Κι όσοι γλείφουν (γιά ίδιον συμφέρον) τα αναφερθέντα πτώματα, κακώς τα γλείφουν. Τζάμπα κόπος! Τα πτώματα σάπισαν καί θα διαλυθούν. Δεν προβλέπεται …ανάσταση γι’ αυτά!

 

Δυστυχώς, σύμφωνα με τα στατιστικά των 3-4 προσφάτων εκλογών, τα κόμματα τα βλέπει σαν καλούς καγαθούς θεούς ή/καί σαν κότα με τα χρυσά αυγά το 40% του πληθυσμού. Μ’ άλλα λόγια -καί είτε μας αρέσει, είτε μας ξυνίζει-, οι 4 στους 10 είναι αθεράπευτοι βλάκες, ή αθεράπευτα λαμόγια. Καί, όσον αφορά την εθνική υπόθεση, αποτελούν τελείως αχρείαστα βαρίδια. Έρμα! Σαβούρα!

(Νά πώς αιτιολογείται το 40% των εχθρικώς διακειμένων, που λέω. Το δέ 25% της ίδιας ανάρτησης -πραγματικό 45%- των αδιαφόρων γιά την εθνική υπόθεση, είναι αυτό που αδιαφορεί τελείως καί γιά τη συμμετοχή στα κοινά. Οι απέχοντες! Αυτοί που την ημέρα των εκλογών πάνε εκδρομή, αντί πρώτα να περάσουν από την κάλπη καί να χώσουν σιδερολοστό κάθετα στις ακτίνες των τροχών του κατεστημένου.

Όπως βλέπετε, τα νούμερα αυτά δεν τα έβγαλα απ’ το μυαλό μου.)

Φυσικά, την οριστική καί τελειωτική αποκήρυξη των κομμάτων δεν τη ζητάω απ’ αυτούς. Αλλά από τους τυχόν συνειδητούς πατριώτες, που ακόμη ( ! ) αμφιταλαντεύονται – λες καί δεν τους φτάσανε όσα τραβάμε, ώστε να πειστούν επιτέλους. (“- Βρέ, μήπως αυτός εκεί είναι καλός άνθρωπος καί πατριώτης πολιτικός, καί τον παρεξηγήσαμε; Να του δώσουμε μιά ευκαιρία!…” ΟΧΙ, καλέ μου άνθρωπε, ΔΕΝ είναι. Καί να ΜΗΝ του δώσεις καμμία. Τέλος.)

Σκοτώστε μία καί καλή τις όποιες ελπίδες εξακολουθείτε να εναποθέτετε στα κόμματα καί τα κομματόσκυλα. Πριν σας σκοτώσουν αυτές.

Δεν είναι σχήμα λόγου το ότι οι ψεύτικες ελπίδες σκοτώνουν. Αν σας φαίνεται υπερβολικό αυτό, θυμηθήτε τον λόγο, γιά τον οποίο είχαμε τόσες χιλιάδες αυτοκτονίες τα τελευταία χρόνια.

 

(Ακόμη ένα συμπέρασμα από τον βίο καί την πολιτεία των κομμάτων: Η ζωή καί η κοινωνία είναι άδικες, οι δε καλές θέσεις είναι πιασμένες από πρίν – καί δή, με αδιαφανείς διαδικασίες! Ακόμη απορείς, αναγνώστη μου, γιά το ότι εσύ δεν πρόκειται να γίνεις ποτέ σου αρχηγός κόμματος εισηγμένου στη Βουλή;

Να μην ξεκινήσω καί το θέμα με τα κόμματα-νταβατζήδες, που δεν πρόκειται ποτέ να κυβερνήσουν, αλλά υπάρχουν ως δεκανίκια των εξ ορισμού κυβερνητικών κομμάτων. Γιά να «καπελλώνουν» -ως τάχαμου ακλόνητα σημεία αναφοράς- κάθε είδους πολιτική έκφραση  του εκλογικού σώματος.)

 

(ε) Θα πορευτούμε σε διαφορετικό δρόμο από το κατεστημένο του 1789.

Εφ’ όσον καταλάβαμε κι ενστερνιστήκαμε την ανωτέρω αρχή (δ), τότε η παρούσα αρχή (ε) είναι άμεσο πόρισμα. Δεν χρειάζεται επεξήγηση. Μή χάνετε τον χρόνο σας ασχολούμενοι με δεξιές, κέντρα, αριστερές. Μη μπλέκεστε σε τέτοιες συζητήσεις καί μην προσπαθείτε να δικαιολογήσετε τις επιλογές σας. Δεν οφείλετε απολογία σε κανέναν. Αποτρέψτε άλλους ανθρώπους από το να σπαταλάνε χρόνο απ’ τη ζωή τους, ασχολούμενοι με τα πτώματα αυτά.

Το 1789 είναι πεθαμένο καί σάπιο. Καταλάβετέ το! Χωνέψτε το! Εδώ αλλάζουμε κινητό κάθε εξάμηνο, θα μείνουμε σε αποτυχημένα πολιτικά σχήματα ηλικίας δύο αιώνων καί πλέον; Σ’ αυτά, γιατί δεν ισχύει η διάθεση γι’ αλλαγή; Γιατί σ’ αυτά δεν λαμβάνει χώραν μιά κάποια πρόοδος; Γιατί δεν μιλάει κανείς δήθεν ειδικός γιά την ανάγκη αλλαγής του σάπιου καί σαφώς παρωχημένου κοινοβουλευτισμού; Σ’ αυτή την περίπτωση, ποιά γατούλα τρώει τη γλωσσίτσα; Έ;

Το ερώτημα δεν είναι πλέον “ποιό κόμμα”. Το ερώτημα-απόλυτο δίλημμα είναι: “έθνος ή όχι έθνος”.

 

Ωραία, τα συμβατικά σχήματα (κοινοβουλευτικά κτλ παρόμοια) είναι εξωτερικά εμπόδια. Από εσωτερικά εμπόδια, τί παίζει;

(στ1) Παραμερίζουμε τους εγωϊσμούς μας.

…Αφού θα δράσουμε όλοι μαζί. Αφού παίρνει μπρός το “εμείς”.

 

(στ2) Καταπνίγουμε τη δυσπιστία προς άλλους πραγματικούς Έλληνες.

Όλοι έχουμε ελαττώματα! Δεν υπάρχει άνθρωπος στερούμενος ελαττωμάτων. Ο “τέλειος” άνθρωπος απλά δεν υφίσταται.

Όμως, θα ενωθούμε γιά την επιβίωση του έθνους μας, όχι γιά να βάλουμε στο κρεββάτι του Προκρούστη τους συν-Έλληνες. Σίγουρα ο ένας πχ μιλάει πολύ, ο άλλος είναι υπερκινητικός, ο τρίτος αρκετά αργός στις σκέψεις, ο τέταρτος έχει μιά τάση γιά αφηρημάδα, ο πέμπτος λιγομίλητος, ο έκτος τρελλάρας, ο έβδομος δεν πολυακούει τί λέμε, αλλά κοιτάζει πολύ …τις Ελληνίδες της ομάδας, καί τα λοιπά καί τα λοιπά.

Έ, καί λοιπόν; Αφού είναι πραγματικοί Έλληνες πατριώτες, θα δράσουμε όλοι μαζί γιά να επιβιώσει το έθνος μας. Ούτε θα τους βάλουμε στα δικά μας απόλυτα καλούπια, ούτε (με την πρώτη διαφωνία) θ’ αρχίσουμε ν’ αποκαλούμε τον έναν “πράκτορα”, τον άλλον “βλάκα”, τον τρίτον “άχρηστον”, καί ούτω καθ’ εξής. Στο κάτω-κάτω, έχουμε μυαλό να κρίνουμε – καί δή, σε σύντομο χρονικό διάστημα γνωριμίας. Όποιος είναι να έρθει μαζί μας, θα έρθει. Όποιος είναι ν’ αποκλειστεί, θ’ αποκλειστεί.

Η εξ ορισμού δυσπιστία προς τον συν-Έλληνα είναι νοητικός ιός, φυτεμένος στο κεφάλι μας τα τελευταία δυό χιλιάδες χρόνια. Πρέπει να εξοντωθεί. (Αν θέλουμε να προχωρήσουμε ως έθνος.)

 

(στ3) Ξεχνάμε οριστικώς την εριστική διάθεση.

Ελάττωμα της φυλής μας οι συχνοί καυγάδες, ναί. Αλλά, υπό τις παρούσες συνθήκες, ή το τρώμε, ή μας τρώει αυτό. Μέσος δρόμος δεν χωρεί.

Όταν αρχίσει να μας γαργαλάει να την πούμε στον συν-Έλληνα, το πνίγουμε αλύπητα αυτό το φίδι καί μιλάμε ευγενικά.

 

(στ4) Κάτω ο ξερολισμός!

Έτερο χαριτόβρυτο ελάττωμα της φυλής μας… Κατανοήστε, όμως, πως ο καθένας μας ΔΕΝ τα ξέρει όλα! Είναι ανθρωπίνως αδύνατον να τα ξέρει όλα. Συνεπώς, όταν δεν γνωρίζετε κάτι, να μάθετε να λέτε: “- Δεν γνωρίζω.” Δεν θα σας πέσει η υπόληψη! (Καί πιστέψτε με: εάν κάποιος σας κρίνει σύμφωνα με το πόσο κινητή εγκυκλοπαίδεια είσαστε, είναι μεγάλος μαλάκας.) Ίσα-ίσα που θα έχετε την ευκαιρία να μάθετε, ακούγοντας καί ρωτώντας.

Στα πλαίσια αυτά, καλό είναι να δοκιμάσετε την αντοχή των καθιερωμένων αντιλήψεών σας. Ο δοκιμαστής τους είναι η ίδια η πραγματικότητα. Η ίδια η ζωή. Μάθετε (ή ξαναμάθετε) να σκέφτεστε – καί θα διαπιστώσετε πως κάποιες αλήθειες, εκλαμβανόμενες ως δεδομένες, είναι σκέτα ψεύδη.

Το ξέρω πως είναι πολύ δύσκολο το τσάκισμα του πνευματικού εγωϊσμού των συν-Ελλήνων. Είναι σα να ζητάω από παχύσαρκο μανιώδη καπνιστή να κόψει το χλαπάκιασμα καί το κάπνισμα τώρα αμέσως, γιά να πάμε αύριο τα ξημερώματα ορειβατική πορεία μαζί. Όμως, πρέπει χωρίς αναβολή να κάνουμε όλοι τη συγκεκριμένη υπέρβαση. Δεν γίνεται αλλοιώς.

 

(στ5) Οι επί μέρους διαφορές πεποιθήσεων των συν-Ελλήνων είναι μηδαμινής σημασίας στην τρέχουσα φάση.

Ορθόδοξοι ή αρχαιολάτρες; Αθλητικοί τύποι, ή καναπεδόβιοι; Ροκάδες ή σκυλάδες; Χαμουτζήδες ή καρντάσια; Άντρες, ή γυναίκες;

…Λέτε να έχουν κάποια σημασία όλ’ αυτά, στα πλαίσια του κοινού μας αγώνα; Καί δή, τώρα – που το πάν απόλλυται;

Το μόνο σημαντικό: το “ή” ν’ αντικατασταθεί με “καί”.

 

Αφού σκοτώσουμε τα μέσα μας τέρατα, πώς θα προχωρήσουμε;

(ζ1) Θα πορευτούμε με όσα ήδη έχουμε καί μπορούμε. Εκ των ενόντων.

Χωρίς γραφειάρες καί γραμματείες (καί ιδιαίτερες γραμματείς με …ιδιαίτερα προσόντα) καί πρωτόκολα. Χωρίς λεφτά. Χωρίς προβολή στα κατεστημένα ΜΜΕ. Δεν τα έχουμε ανάγκη αυτά όλα!

Αλλά όντας οι πραγματικοί εαυτοί μας. Παραμένοντας αυτό που ήδη είμαστε. Κάνοντας ο καθένας αυτό που ήδη ξέρουμε καλά. Κι επειδή είμαστε ομάδα, σαφώς με αλληλοβοήθεια.

 

(ζ2) Σχηματίζουμε πρώτες τις θεμελιώδεις (πρωτοβάθμιες) ομάδες μας.

Πάντα ολιγομελείς. Επαναλαμβάνω, οι “ιδανικοί” αριθμοί μελών γι’ αυτές είναι: 5, 12, 20, 30. Αν κι ο τελευταίος είναι δύσκολα διαχειρίσιμος, οπότε καλύτερα οι τρείς πρώτοι. (Γιά ν’ απαντήσω σε τυχόν απορίες: 12 είναι οι πλευρές του 12έδρου, 20 είναι οι γωνίες του καί 30 οι ακμές του. Καί 5 οι πλευρές κάθε έδρας του. Το δε αιθερικό ίχνος του 12έδρου “καλεί” τον ίδιο τον αιθέρα – με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό.)

Θεμελιώδης ομάδα που μεγαλώνει καί ξεπερνάει τα αριθμητικά όρια, αναγκαστικά σπάει. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα ενωθούν καί δεν θα δράσουν μαζί όλες αυτές οι ομάδες, όταν χρειαστεί. Αλλά η προετοιμασία καλύτερα να γίνεται σε ομάδες με μικρούς αριθμούς μελών. Έτσι θ’ αναδειχθούν καί οι ηγέτες του πρωτοβαθμίου επιπέδου.

Όσοι δεν φροντίσατε γιά δημιουργία ομάδας, σπεύσατε. Δίχως αναβολή. Τώρα!

 

(ζ3) Προχωράμε με το «βιολογικό» μοντέλο.

Οι θεμελιώδεις ομάδες ενώνονται σε δευτεροβάθμιες, αυτές σε τριτοβάθμιες… μέχρις ότου χτυπήσουμε τα όρια του έθνους. Όπου “έθνος” είναι το σύνολο των συνειδητοποιημένων Ελλήνων πατριωτών.

Όπως ακριβώς συνενώνονται τα βιολογικά κύτταρα προς δημιουργία ζώντος οργανισμού. Όπως διπλασιάζεται το dna. Καί όπως ακριβώς μία μικρή ποσότητα βιολογικής ζύμης μετατρέπει όλο το περιβάλλον της.

 

Καί ποιός θα είναι αρχηγός;

(η) Ο καθένας μπορεί να δοκιμάσει γιά ηγέτης. Αλλά κι ο ίδιος θα δοκιμαστεί.

Η ηγεσία αναδεικνύεται καί σμιλεύεται στο πύρ της δράσης. Δεν γίνεται αλλοιώς!

Ωστόσο, ο υποψήφιος ηγέτης ξεκινάει από πολύ ευνοϊκή θέση, αν γνωρίζει Ιστορία (καί Μυθολογία). Τότε, θ’ αποφύγει τον (κατά κανόνα ολέθριο σε συνθήκες μάχης) αυτοσχεδιασμό καί θα προπορεύεται χρονικώς του εχθρού. Που σημαίνει ότι θα έχει πρωτοβουλία -οργανωμένων- κινήσεων.

Το φίλτρο της πρακτικής δοκιμασίας αφορά κάθε ηγέτη. Είτε πρωτοβάθμιο, είτε ανωτέρου επιπέδου.

 

Καί πότε όλ’ αυτά τα ωραία;

(θ) Δρούμε το συντομώτερο. Δεν καθυστερούμε.

Δεν υπάρχει πλέον χρόνος γιά χάσιμο. Ό,τι σκεφτούμε, το κάνουμε πράξη (καί μόνοι, καί μετά πολλών) αμέσως, χωρίς καθυστέρηση.

(Καί το ανακοινώνουμε διαδικτυακώς στους συν-Έλληνες – αν είναι ανακοινώσιμο μ’ αυτόν τον τρόπο. Αλλοιώς, προφορικά κι από κοντά.)

 

Κι αν δεν μας ακολουθήσει κανείς;

(ι) Όποιος δεν ακολουθήσει, είναι τελειωμένος.

Βέβαια, ο εχθρικός / ο αναβλητικός / ο ακατάδεχτος εγωϊστής παρτάκιας είναι τελειωμένοι κι από τώρα (άσχετο αν το συνειδητοποιούν, ή όχι), καί μπορεί μέν να κάθονται απαθείς στο κατάστρωμα του βυθιζόμενου Τιτανικού πίνοντας ακριβό παλιό ουΐσκυ, αλλά η μόνη μάχη που σίγουρα χάθηκε, είναι αυτή που δεν δόθηκε ποτέ.

Κι εμείς θα δώσουμε τη μάχη μας!

 

Αυτά έχουμε κατά νούν καί πράττουμε σ’ αυτή τη φάση. Νομίζω πως τα ανέφερα όλα, πως δεν ξέχασα κάτι σημαντικό. Καί πιστεύω πως τα σημεία-κλειδιά του “οδηγού” μας είναι λίγα, απλά, κατανοητά, ευκολομνημόνευτα.

 

Υγ 1: Επειδή αρκετοί συν-Έλληνες συνεχίζουν να σκέπτονται με συμβατικό τρόπο στην πολιτική τους έκφραση, έχει ήδη πέσει στο τραπέζι η ιδέα να φτιάξουμε κόμμα καί να διεκδικήσουμε εκλογική νίκη στο άμεσο μέλλον. (Καί -μετά απ’ αυτήν- τα υπόλοιπα της αισυμνητείας έπονται.)

Προσωπικώς δεν το υποστηρίζω καθόλου (ανέπτυξα παραπάνω το γιατί), αλλά -εφ’ όσον κάποιοι πατριώτες δείχνουν ενδιαφέρον- του αφήνω ένα μικρό παράθυρο γιά δοκιμή. Εάν κάποιοι συν-Έλληνες θεωρούν εαυτούς ικανούς ν’ αντιπαλαίψουν την εκλογική Λερναία Ύδρα, από μένα παίρνουν το καλώς έχειν. Καί την ευχή μου. Καί τη μία καί μοναδική ψήφο μου. Το αφήνω, όμως, σε όσους συν-Έλληνες θέλουν οπωσδήποτε να δοκιμάσουν αυτόν τον τρόπο… καί δεν κρατιούνται!

Εντάξει, καλό είναι στον αγώνα μας να χρησιμοποιήσουμε όλα τα διαθέσιμα μέσα καί όπλα (μή αποκλείοντας εξ αρχής κάποιο), όμως εξ ίσου καλό είναι να μην κάνουμε διασπορά δυνάμεων σε ανέλπιδες προσπάθειες. Εάν μπορούμε να βρούμε τη σωστή αναλογία, τότε προχωράμε. (Καί εάν είμαστε λιγάκι τυχεροί, να βγάλουμε λαγό από εκεί που δεν το περιμένουμε. Αλλά ποιός βασίζεται στην τύχη, προκειμένου γιά την εθνική μας επιβίωση; )

 

Υγ 2: Καλές οι εκθέσεις ιδεών, αλλά τί εκτιμώ προσωπικώς ότι θα επιτύχουμε; Έστω ότι μιλάμε γιά τώρα άμεσα. Γιά πολύ βραχυπρόθεσμα.

Διόλου δεν αποφεύγω το ερώτημα.

Λοιπόν, με πάσα ειλικρίνεια: εκτιμώ ότι αυτές όλες οι προτάσεις θα συγκινήσουν ελάχιστους από το ευρύ πλήθος. Του οποίου το συντριπτικό ποσοστό θα συνεχίσει τον χαβά του στον δημόσιο βίο: ξανά γλείψιμο καί ξανά ψήφος στα κατεστημένα κόμματα. Στα δέ σχόλια καί στα φόρα του Διαδικτύου, ο εμετός του «συντριπτικού ποσοστού» θα συνεχιστεί. Ειρωνείες, βρισίδια, τρολλάρισμα, επίδειξη ξερολίστικης βλακείας, παμπάλαια πρακτορίστικα κολπάκια ψυχολογικού πολέμου, όπως πχ υποκατάσταση θέσης με άρνηση (“- Αυτά δεν ισχύουν!” – καί τί ισχύει, ρέ ζωντόβολο; γιατί το κρύβεις καί δεν μας το λες; ), τα ίδια καί τα ίδια καί τα ίδια ξερατά καί κόπρανα, ξανά καί ξανά. Δεν θ’ αλλάξει κάτι σ’ αυτούς όλους. Δεν γίνονται άνθρωποι οι μαϊμούδες, παρ’ ό,τι έχουμε σχεδόν τα ίδια γονίδια.

Αλλά το παρόν κειμενάκιον θέλω να πιστεύω πως θ’ αποτελέσει συγκολλητικό ιστό γιά όσους συν-Έλληνες τυγχάνουν ήδη πεπεισμένοι πως πρέπει ν’ αναλάβουμε δράση εναντίον των εθνοκτόνων δράσεων των εχθρών μας.

Υπολογίζω / ελπίζω / εύχομαι να σχηματισθεί ένας πρώτος πυρήνας κάπου διακοσίων ατόμων (το μέγιστο, λέμε – ως ρεαλιστικός στόχος) σ’ όλη την Ελλάδα, καί σε χρονικό ορίζοντα μέχρι το τέλος του παρόντος έτους.

Γιά μετά, βλέποντας καί κάνοντας. (Εννοώ επιλογή από ήδη έτοιμα σχέδια δράσης. Όχι αυτοσχεδιασμό.)

 

Υγ 3: Πάμε ακόμη μία φορά, να τα εμπεδώσουμε  – μόνο τους τίτλους:

  • (α) Πάνω απ’ όλα, το έθνος.
  • (β) Προς το παρόν δεν υποσχόμαστε τίποτε, παρά μόνον την επιβίωση του έθνους μας.
  • (γ) Είμαστε το έθνος των Ελλήνων. Εμείς.
  • (δ) Οι πολιτικοί καί τα κόμματα είναι υπόθεση πεθαμένη οριστικά.
  • (ε) Θα πορευτούμε σε διαφορετικό δρόμο από το κατεστημένο του 1789.
  • (στ1) Παραμερίζουμε τους εγωϊσμούς μας.
  • (στ2) Καταπνίγουμε τη δυσπιστία προς άλλους πραγματικούς Έλληνες.
  • (στ3) Ξεχνάμε οριστικώς την εριστική διάθεση.
  • (στ4) Κάτω ο ξερολισμός!
  • (στ5) Οι επί μέρους διαφορές πεποιθήσεων των συν-Ελλήνων είναι μηδαμινής σημασίας στην τρέχουσα φάση.
  • (ζ1) Θα πορευτούμε με όσα ήδη έχουμε καί μπορούμε. Εκ των ενόντων.
  • (ζ2) Σχηματίζουμε πρώτες τις θεμελιώδεις (πρωτοβάθμιες) ομάδες μας.
  • (ζ3) Προχωράμε με το «βιολογικό» μοντέλο.
  • (η) Ο καθένας μπορεί να δοκιμάσει γιά ηγέτης. Αλλά κι ο ίδιος θα δοκιμαστεί.
  • (θ) Δρούμε το συντομώτερο. Δεν καθυστερούμε.
  • (ι) Όποιος δεν ακολουθήσει, είναι τελειωμένος.

Τα μαθαίνουμε απέξω!

 

Older Entries