Αρχική

Έχει καμαμπέρ, αλλά έχει καί πιέζ-ά-σουρί

86 Σχόλια

Τ’ είν’ αυτά, τώρα, πρωΐ-πρωΐ; Ά;

Γαλλικά, ρέ φίλος! Πού ζής εσύ;! Ούτε μιά ξένη γλώσσα των εταίρων μας στην «Ε»Ε δεν ξέρεις; Χάειντε-χάειντεεεε!… Το καμαμπέρ είναι Γαλλικό τυρί. (Που, απ’ όσο ξέρω, αρκετοί δεν το γουστάρουν· αλλά, περί ορέξεως…) Η δε πιέζ-ά-σουρί είναι η φάκα, Γαλλιστί.

. . . . . . .

Χαρές μεγάλες βλέπω, που πέσανε υπογραφές ( ; – εκτός αν τις υπογραφές προς το παρόν απλώς τις φαντάζονται καί τις προεξοφλούν οι αρδ) να πάρουμε Ραφάλ καί Μπελάρες. (Κέρασμα δέ βλέπω, τζάμπα μπουφέ, να φάμε κι εμείς οι πτωχοί τίποτις, να εκτιμήσουμε τη Γαλλική κουζίνα! 🙂 )

Μόνο που θα σας έλεγα να μή χαίρεστε τόσο πολύ. Τουλάχιστον, μή βιαστήτε ν’ ανοίξετε τις σαμπάνιες.

Γιατί;

Διότι.

  • Πρώτον, τα σύνορα στο Αιγαίο, αλλά καί στον νομό Έβρου (ναί, κι από πάνω, απ’ το Μπαλγκαριστάν) είναι εντελώς τρύπια. Όποιος (ακάλεστος) γουστάρει, μπουκάρει ανενόχλητος. Άρα, τί ακριβώς θα υπερασπίζουν τα Ραφάλ καί οι Μπελάρες; Ποιά πατρίδα; Ποιά Ελλάδα;
  • Δεύτερον, όπως ξέρετε, το Φράγκικο ιερατείο τό ‘χω στη μπούκα του κανονιού – διότι δεν ξηγήθηκε καθόλου σωστά απέναντί μας. (Κι όποτε ακούω κάτι: «Ελλάς Γαλλία σύ-μμά-χία!», πέρδομαι.) Όποτε άφηνε χώρο το Αγγλοσαξωνικό ιερατείο, έσπευδε το Φράγκικο να μας κάνει παρόμοιες ατιμίες. Μάρτυράς μου, η Ιστορία!

Φυσικά, δεν περιμένω απ’ τους συμπατριώτες μου να έχουν καλή μνήμη, αλλά να θυμίσω:

  • Το άδειασμα που φάγαμε απ’ τους Γάλλους μόλις πριν από 100 χρόνια σε Ουκρανία καί (τρις χειρότερα) Μ. Ασία.
  • Το ότι (λίγα χρόνια νωρίτερα) οι αραπάδες του Σαράϊγ πυροβολούσαν καί σκότωναν Έλληνες ευζώνους.
  • Τους δύο ναυτικούς αποκλεισμούς Αθήνας-Πειραιά (έξωση Όθωνα και τα …κράτη Αθηνών-Θεσσαλονίκης το 1917) καί τους συνακόλουθους βομβαρδισμούς αμάχων εκ μέρους (καί) των Γάλλων.
  • Τα αεροπλάνα του 1940, που τους τα πληρώσαμε καί δεν μας τα δώσανε ποτέ. (Ούτε επέστρεψαν τα χρήματα ποτέ.)
  • Την Αφροδίτη της Μήλου καί την καταστροφή της αρχαίας Σπάρτης από τον αββά Φουρμόν.
  • Τους σιδηροδρόμους της Μακεδονίας, που τους φτιάξαν μεν αυτοί γιά χάρη του Σουλτάνου, αλλά τους πληρωθήκαν… κι όταν εμείς απελευθερώσαμε τη Μακεδονία, δεν τους θεώρησαν πολεμικό λάφυρο δικό μας, αλλά είχαν την απαίτηση να τους …πληρώσουμε γιά καινούργιους! (Κι εμείς τα χαϊβάνια …τους πληρώσαμε.)
  • Καί… καί…

Οπότε, ποιός μου λέει ότι σήμερα δεν θα μπορούν να νεκρώσουν τα οπλικά αυτά συστήματα, εφ’ όσον μάλλον δεν θα μας δώσουν καί τους κωδικούς των ηλεκτρονικών τους; Ή δεν θα θέλουν να το κάνουν, αν κρίνουν ότι πάμε να θίξουμε δικά τους συμφέροντα;

. . . . . . .

Συνεχίζω.

  • Τρίτον, καί τρίς χειρότερον: Τί ανομολόγητες υποχρεώσεις έχουμε αναλάβει μ’ αυτή την ιστορία;

Διότι, τίποτε σ’ αυτή τη ζωή δεν είναι τζάμπα.

Μά, θα μου πείς, τα οπλικά αυτά συστήματα θα τα πληρώσουμε, άρα δεν θα έχουμε καμμία υποχρέωση. Ναί, αλλά πολλοί μιλάνε καί γιά μελλοντικές γεωπολιτικές αλληλοδεσμεύσεις, γιά υποχρέωση συμμετοχής μας σε «Ευρωστρατό», καί λοιπά εννιάμερα του πισινού.

[Άμα περιμένεις, κολλητέ, Γαλλικό στρατό νά ‘ρθει να σκοτωθεί γιά χάρη της Ελλάδας, πάνε βρες καμιά γυναίκα να ξεχαρμανιάσεις – διότι ο πολύς αυνανισμός θολώνει τον εγκέφαλο. Καί να της πείς κι ευχαριστώ, που σε ανέχτηκε.]

Πράγμα, που σημαίνει…

. . . . . . .

Λοιπόν, κυρίες καί κύριοι! Εφ’ όσον η Ιστορία διδάσκει (άμα την ακούμε…), εάν υπάρχουν ανομολόγητες γεωπολιτικές δεσμεύσεις μας στους Φράγκους, σας λέω ότι πάμε γιά επανάληψη παλαιών, εθνικώς δυσαρέστων καταστάσεων. Ήτοι:

α. Ουκρανία

Με τη λήξη του Α’ ΠΠ, ποιούς βρήκαν οι «σύμμαχοι» πρόθυμους να πάνε να τα βάλουν με τους μπολσεβίκους; Εμάς καί τους Γάλλους. Εμάς μέν, διότι αντικειμενικώς τραβούσαμε μέγα ζόρι με την (ευκατάστατη) Ελληνική ομογένεια της περιοχής (θυμήσου: εθνικοί ευεργέτες), που οι μπολσεβίκοι θέλαν να της κατάσχουν μέχρι καί τα σώβρακα, καί τους Γάλλους, διότι αυτοί είχαν στο μυαλό τους ποιός ξέρει ποιά γεωπολιτική προοπτική.

Οι Γάλλοι (Φράγκοι) με τους Αγγλοσάξωνες, είναι ακριβώς όπως οι ύαινες με τα λιοντάρια. Άμα βρεθεί ψοφήμι, πρώτα γευματίζουν τα λιοντάρια (που χλαπακιάζουν καί τα καλά κοψίδια)… κι οι ύαινες περιμένουν στην απέξω, πότε θα χορτάσει το λιοντάρι, καί θα φύγει να πάει γιά κακάκια του. Έτσι ακριβώς κάνουν καί οι Φράγκοι: περιμένουν πότε θα χορτάσουν οι Αγγλοσάξωνες καί θ’ αποσυρθούν γιά τον καμπινέ, να πάνε να φάνε αυτοί ό,τι απέμεινε.

Οπότε, αφού είδαν οι Γάλλοι το 1919 ότι ηπαπαραίοι κι αγγλίτσοι ήταν μονάχα λόγια γιά τον «κακό κομμουνισμό» (δεν πήγαν να σκοτωθούν αυτοί, γιά να τον διώξουν· άσε που τον …χρηματοδότησαν κιόλας! – γνωστά πράγματα…), σου λέει πάμ’ εμείς να καπελλώσουμε τον Εύξεινο – καί τις διαβάσεις προς τον Καύκασο καί τα πετρέλαια. Γι’ αυτό έστειλαν στρατό. Μόνο που, όταν είδαν ότι οι μπολσεβίκοι επικρατούσαν, την έκαναν γυριστή κι άφησαν …τον Κονδύλη καί τον Πλαστήρα να βγάλουν το φίδι απ’ την τρύπα. (Άσε που τσακωθήκαν μ’ εμάς καί γιά τα στρατιωτικά άλογά τους, που δεν μας τα δίνανε να πολεμήσουμε, αφού αυτοί φεύγανε. Μιλάμε γιά τσιγγουναραίους κι αρπάχτρες του αισχίστου είδους.)

Λοιπόν, να μή λέω πολλά:

Βλέπω Αγγλοαμερικάνους…

[Σε -φανερή- συμμαχία «Ώκους», πλέον, λες καί όλοι αυτοί οι Αγγλόφωνοι πάψανε ποτέ να είναι σύμμαχοι μεταξύ τους εδώ καί διακόσια χρόνια τουλάχιστον – κι εκπλήσσονται μερικοί μαλάκες γραφιάδες εδώ με τη δημόσια διακήρυξη της «Ώκους»· ρέ ανιστόρητες μοσχαροκεφαλές, ποιοί πήγαν καί σκοτωθήκαν στην Καλλίπολη το 1915 καί σε Τέμπη-Θερμοπύλες το 1941; οι Αυστραλοί δεν πήγαν; καί γιατί πήγαν; είχαν καμιά υποχρέωση να πάνε; ]

…βλέπω Αγγλοαμερικάνους, λέω, να ΜΗΝ πηγαίνουν στην Ουκρανία να τα βάλουν με τους Ρώσσους στα ίσα (μόνο την προεργασία κάνατε, «κύριε» πρέσβυ, κι ανακατέψατε μέχρι καί το Άγιο Όρος), αλλά να στέλνουν εμάς με τα Ραφάλ, ως τους μόνους ικανούς ν’ αντιμετωπίσουμε τα καινούργια Μίγκ καί Σουκχόϊ (γιατί παίρνουν οι πιλότοι μας βραβεία στο ΝΑΤΟ; τί νομίζετε; όχι πως δεν τ’ αξίζουν, αλλά πού πάει το πράγμα; ) – καί τους Γάλλους μέν, που στην πρώτη δυσκολία θα την ξανακάνουν γυριστή δέ. (Καί φεύγοντας δεν θα μας ξαναδώσουν …άλογα!)

β. Τουρκίτσα

Ευτυχώς, μερικοί δικοί μας άρχισαν να ψελλίζουν το ότι η Γαλλία, παρά τους λεονταρισμούς του Μακρόν, έχει πολλά οικονομικά συμφέροντα (εργοστασιακά καί άλλα) στην τουρκίτσα, ώστε να τα βάλει μαζί της σε πλήρη κλίμακα (ακόμη καί πολεμική).

Ειλικρινά χαίρομαι, που οι συμπατριώτες μου αυτοί μου δίνουν την ελπίδα πως δεν αποβλακωθήκαμε άπαντες στη χώρα μας· πως ακόμη υπάρχουν στην Ελλάδα μας άτομα, που χρησιμοποιούν τη νοημοσύνη τους με εποικοδομητικό τρόπο.

Αντί, λοιπόν, γιά υπεράσπιση των δικαίων του Ελληνισμού στην ανατολική Μεσόγειο από Γαλλικά πολεμικά πλοία (καί λοιπές θρίχες κατσαρές), να προβλέψω πάλι κανένα μελλοντικό άδειασμα εκ μέρους των Γάλλων ά λά 1921-22, έτσι καί κάνουμε κανα ντού προς τα ‘κεί, να διεκδικήσουμε τα πατροπαράδοτα δίκαιά μας;

γ. Αφρική

Νέο φρούτο αυτό γιά μας (ιστορικώς), δεν το ξανάχαμε στο παρελθόν, αλλά πάλι γιά διάπραξη ανοησιών πάμε.

Είναι γνωστό ότι αρκετά Αφρικανικά κράτη (πρώην αποικίες) είναι δεμένα στο άρμα της Γαλλίας, θέλοντας καί μή (κυρίως με οικονομικά αλισβερίσια). Έτσι, οι πρόσφατες προσπάθειες τουρκίτσας καί Κίνας γιά διείσδυση σ’ αυτά είναι καθαρά αγγούρι στον πισινό των Γάλλων, οι οποίοι μάλιστα αυτή την εποχή πολεμάνε με διαφόρους (ξενοκίνητους) ρέμπελους υπό την Σαχάρα.

Τώρα, θα μου πείς, καί τί μας νοιάζ’ εμάς; δικές τους αποικίες ήτανε (καί είναι), καλά ξεμπλέγματα!

Μας νοιάζει, διότι μερικοί δικοί μας ανεγκέφαλοι είπαν να στείλουμε τις Ειδικές Δυνάμεις μας να πολεμήσουν στο πλευρό των Γάλλων, ώστε ν’ αποκτήσουν εμπειρία. (Δεν ξέρω αν έγινε κιόλας κάτι τέτοιο.)

Σωστό αυτό, ως πρώτη σκέψη· αλλά, ρέ ΖΩΑ, τέτοιες δουλειές ΔΕΝ γίνονται υπό την σημαία!!! Γίνονται ανεπίσημα! Στα μουλωχτά! Δεν καταλαβαίνετε; (Κι ούτε δίνουμε πληροφορίες γιά τέτοια πράγματα φόρα-παρτίδα σε στρατιωτικά sites. Σκατά έχετε στο κεφάλι σας, κι εσείς ρέ καραβανάδες, καί οι στρατιωτικοί γραφιάδες; )

Κοτζάμ ηπαπάρα καί κοτζάμ Ρωσσία …ακόμη κι η τουρκίτσα… έχουν ιδιωτικές ( ; ) εταιρείες μισθοφόρων – καί (στην κυριολεξία!) (κάνουν πως) δεν ξέρουν τίποτε γιά τον φόνο· εμείς θα πάμε να δώσουμε αφορμή να μας κουβαληθεί εδώ ολόκληρη η Αφρική, ως «πρόσφυγες»; Πάτε καλά;;;

Διότι, τώρα γελάμε με μερικούς «δικαιωματάκηδες», που λένε ότι ναί μέν, μας κουβαλιένται λάθρο εδώ, αλλά φταίμ’ εμείς (που δίνουμε αφορμή), διότι πάμε στις χώρες τους καί πολεμάμε με το ΝΑΤΟ καί τους αναστατώνουμε. Γελάμε, διότι οι «δικαιωματάκηδες» (άλλα Ζά αυτά…) δεν καταλαβαίνουν ότι εκφέρουν μιά αυτοαντίφαση: εφ’ όσον πάμε με το ΝΑΤΟ, συμμετέχουμε σε πολεμικές καταστάσεις παρά τη θέλησή μας ως κράτος – αφού το ξέρουν πως μας κάνουν κουμάντο οι ηπαπάρα! (Άσχετο αν το «ξεχνάνε», προκειμένου να ισχυριστούν τις μαλακίες τους.)

[Καί πότε είχαμε ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, από το 1828 -κυρίως από το 1831- καί μετά; Μόνο σε καμιά Πάντειο, σε κανένα Ελιαμέπ, καί σε λοιπά παρεμφερή άσυλα μυαλοφυγόδικων βλέπουν ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική της Ελλάδας.

Ά! Καί στις διάφορες πρεσβείες που κάνουν κουμάντο στη χώρα μας, όταν οι γραφιάδες τους δίνουν έτοιμα προπαγανδιστικά ρυπαρογραφήματα στους «δικαιωματάκηδες», να τα κάνουν αφίσες.]

Άρα, δεν έχουμε καμμία ευθύνη γιά δημιουργία δυστυχίας καί προσφύγων.

Όμως, πηγαίνοντας στην Αφρική να πολεμήσουμε στο πλευρό των Γάλλων υπό την σημαία μας, είναι καθαρά δική μας απόφαση (ποιοί ηπαπαραίοι; ποιό ΝΑΤΟ; ), καί δίνουμε καρα-αφορμάρα γιά καταστάσεις που ΔΕΝ πρέπει. (Γιά τις οποίες, επί πλέον, θα έχουμε την ευθύνη ακέραια.)

δ. Ευρωστρατός

Κι αυτό ιστορικώς νέο φρούτο γιά τις αφεντομουτσουνάρες μας. Ουδείς όμως, «ευρωπαϊστής» (απ’ αυτούς, που έχουμε άφθονους να φλυαρούν στα ΜΜΕ) σκέφτηκε ποτέ τί σκατά τον χρειαζόμαστε τον «Ευρωστρατό»! Να τα βάλει με ποιούς;

Θα σου πούν, να υπερασπίσει την Ευρώπη, άμα χρειαστεί. (Άλλοι, πάλι, αλαφρόμυαλοι, μιλάνε -γενικώς καί αορίστως- γιά την υπεράσπιση της «λευκής φυλής» σε κάποιο απροσδιόριστο μέλλον. Ρέ, άει στα τσακίδια, αμφότεροι!) Ποιά «Ευρώπη», ρέ σούργελα; αυτή που πάει γιά διάλυση, επειδή τα μέλη της αλληλομισούνται κι αλληλοανταγωνίζονται; Θα υπερασπίσει ο στρατευμένος Έλληνας αυτούς, που του λένε να ξεπατώσει τις ελιές του πατέρα του; Πάτε καλά;

Προβλέπω ότι τελικά ο «Ευρωστρατός» θα χρησιμοποιηθεί ως μηχανισμός καταστολής διαδηλώσεων των όντως Ευρωπαίων, στις ζοφερές καταστάσεις που έρχονται. (Διότι οι Ευρωμπάτσοι θα είναι ανεπαρκείς στο να συγκρατήσουν τα οργισμένα πλήθη.) Τίποτ’ άλλο! Καί… ποιός θα είναι ο πυρήνας του από στρατιώτες; Εμείς, τα μή σκεπτόμενα κορόϊδα. Ποιός άλλος;

Με τέτοια καμώματα, απλά θα καταφέρουμε το ακατόρθωτο: να μας μισήσουν άπαντες. Ακόμη καί πρώην φιλικά μας κράτη – ή, έστω, ουδέτερα. Μέχρι καί το Λουξεμβούργο θα μας σιχαθεί!

[«- Γιατί αυτό;», ρωτάει ο εξυπνάκιας. Επειδή εκεί έχουν έδρα πολλές υπηρεσίες της «Ε»Ε. Κι έχει καί πολίτες, ανθρώπους έμψυχους καί σκεπτόμενους. Κι έχει μέχρι καί πρωτάθλημα ποδοσφαιρικών ομάδων, καί τυγχάνει συμπαθής χώρα. Νά γιατί.]

. . . . . . .

Συμπερασματικώς:

Γιά τα Γαλλικά όπλα που έρχονται ( ; ), ας χαρούν όσο θέλουν, όσοι θέλουν· εγώ συνεχίζω τη ζωή μου, σα να μή συμβαίνει τίποτε. Εσάς, δέ, σας συμβουλεύω να προνοήσετε γιά επιβίωση σε άγριες καταστάσεις, διότι έρχεται ούλτρα δύσκολος χειμώνας.

Ας μας βοηθήσει ο Αρχάγγελος Ραφαήλ, ο θεραπευτής, ας μας περάσει συνεργείο τα μυαλά μας, ώστε να μή βάλουμε …Μπελάρες στο κεφάλι μας.

Μας φτάνουν όσοι έχουμε ήδη. (Ο κουκλοχαιρετάκιας είναι η πυρηνική βόμβα των μπελάδων από μόνος του.)

. . . . . . .

Υγ: Έ, δεν το γλυτώνω το τρελλάδικο, τελικώς, μ’ όσα λένε (καί κάνουν) οι στρατιωτικές μεγαλοφυΐες της χώρας μας!!!

Διαβάζω καί ξαναδιαβάζω ένα σωρό κείμενα, γιά το πόσα θα δώκουμε στους Γάλλους γι’ αεροπλάνα καί φρεγάτες. Αλλά, ρέ λεβέντες, αυτά όλα για να δουλέψουν, θέλουν καί βλήματα!

Τα βλήματα, τώρα, συμπεριλαμβάνονται στο τιμολόγιο καί τη φορτωτική, ή πάνε ξεχωριστά; Κανείς δεν μας λέει!

Κι άμα δώκουμε τα λεφτά που θα δώκουμε (που λένε όλοι μετά δεν υπάρχει σάλιο – κ’ είμαστε στριμωγμένοι από προϋπολογισμό), με τί θ’ αγοράσουμε βλήματα;

Έ, ρέ, ρίξιμο που θα φάμε, όπως το κόβω!… Απλά θα τα πάρουμε, γιά να τα βγάζουμε βόλτες…

Αντίστροφη εθνομηχανική – 1

27 Σχόλια

Στα σίγουρα, δεν στέκομαι στα καλά μου. Λογικός καί νορμάλ δεν είμαι, πάει καί τελείωσε – με σχεδόν εργαστηριακή πιστοποίηση αυτά.

Στα σίγουρα, είμαι αρκετά τρελλός, ώστε να ξεκινήσω τέτοια ξυγγραφή.

Όμως, κάποιος, κάποτε, έπρεπε να την επιχειρήσει, έστω καί απλά ξύνοντας επιφανειακά το θηρίο.

. . . . . . .

Εισαγωγή

Η αφορμή, γιά να βγάλω τις σχετικές ιδέες μου στο ηλεκτρονικό χαρτί, υπήρξε ένας γάμος· αλλά η αιτία προϋπήρχε. Συγκεκριμένα, πάντα αναρωτιόμουν:

  • Ποιοί ήμασταν οι Έλληνες σ’ εποχές απώτατες, αφού όλοι οι αρχαίοι ημών μιλάνε (αμέσως, ή εμμέσως) γιά ένα λαμπρό παρελθόν μας. («Χρυσούν Γένος», καί τα τοιαύτα.)
  • Πότε ήμασταν έτσι.
  • Γιατί καταντήσαμε εδώ που καταντήσαμε σήμερα.
  • Γιατί κάποια άτομα, με καταγωγή τουλάχιστον μερικών αιώνων Ελληνική (όσο Ελληνική είναι η δική μου – κι ελπίζω η δική σου, αναγνώστη μου) μισούν τόσο πολύ την Ελλάδα. (Εντάξει, αυτή η χώρα δεν έδωσε σ’ όλους μας τις ευκαιρίες που θέλαμε, αλλά το να φτάσουμε σε σημείο να τη μισούμε, είναι ακραίο. Άρα, κάπου αλλού οφείλεται αυτό το συναίσθημα.)
  • Αν έχει τέλος η κατρακύλα του έθνους μας. (Κάποιο τέλος θά ‘χει, αλλά ελπίζω όχι μέσα στον τάφο. Αυτό εννοώ.)
  • Αν, ακόμη, ξαναφτάσουμε κάποτε στην κορυφή, κι αν θα παραμείνουμε εκεί.

Ειλικρινά, δεν έχω απαντήσεις γιά τα παραπάνω. Ή, μάλλον, έχω κάποιες, αλλά σαφώς όχι πλήρεις – κι όχι σίγουρες. Το σίγουρο είναι ότι πρέπει να τις παλαίψω, ώστε να τις βγάλω ως συμπεράσματα, επειδή δεν θα τις βρω γραμμένες πουθενά.

Επίσης, σας εξομολογούμαι προκαταβολικά ότι τα σημερινά είναι απλά ένα ορεκτικό. Συνεχίστε την έρευνα μόνοι σας!… διότι, αν είναι να γράψω όλα όσα έχω συμπεράνει, θα γράψω διδακτορική διατριβή! Αδύνατον να χωρέσουν εδώ.

. . . . . . .

Θέλω, ακόμη, να επισημάνω δύο τινά:

Πρώτον, ότι εδώ δεν μιλάω με όρους ανωτερότητας / κατωτερότητας φυλών: το πεδίο αυτό δεν μ’ ενδιαφέρει κάν. Βλέπετε, όλα τα ζώα κι όλα τα φυτά είναι χρήσιμα στο οικοσύστημα, όλα παίζουν τον ρόλο τους, άσχετο αν μερικά τρώνε μερικά άλλα. Έτσι ακριβώς κι εμείς οι Έλληνες, σχετικά με τους υπόλοιπους δίποδους κατοίκους του πλανήτη μας: όλοι οι λαοί σ’ ένα καζάνι βράζουμε, απλώς μερικοί έχουν βγάλει τα κεφάλια τους απέξω απ’ το ζεματιστό νερό – καί δίνουν υποβρύχιες κλωτσιές σ’ εμάς τους υπόλοιπους, που είμαστε ακόμη μέσα.

Αυτά τα λέω, μή τυχόν βρεθεί κανας μαλάκας, κι αρχίσει σαχλαμάρες περί «ρατσισμού». (Άμα τρώγεται τόσο πολύ, πιά, ας αρχίσει πρώτα απ’ αυτούς, που τον ρατσισμό τον έχουν δόγμα στα «ιερά» βιβλία τους – καί βλέπουμε.)

Και δεύτερον, εντάξει, όσοι έχουν στη διάθεσή τους κρυμμένη αρχαία βιβλιογραφία, υπερτερούν ημών των καθημερινών θνητών στον δρόμο ταχύτητας προς την αλήθεια. Αλλά, προσωπικά δεν πιστεύω σε «αλήθειες εξ αποκαλύψεως», καί σας τό ‘χω πεί πολλές φορές. Σας συμβουλεύω, δέ, να κάνετε κι εσείς το ίδιο.

Έτσι, αν βρεθεί κάποιος παπάρας με περισπούδαστο ύφος καί σας πεί ότι πχ ότι καταγόμαστε από τον Σείριο (καί διάφορα άλλα τέτοια, σαν αυτά που μας ζάλισαν τον έρωτα τις περασμένες δεκαετίες), αμέσως να τον ρωτήσετε από πού το ξέρει. Πάω ένα στοιχηματάκι, ότι οι περισσότεροι θα ντραπούν να σας πούν ότι πρόκειται γιά «εξ αποκαλύψεως» σαχλαμάρες. (Από διαλέξεις «μυστών», από όνειρα, από βιβλία που δεν πρέπει να τα διαβάζει ο καθένας, παρά μόνον κάποιοι «εκλεκτοί», κι από άλλες τέτοιες …σοβαρές πηγές. Η λογική, βεβαίως, απούσα απ’ όλ’ αυτά.)

Αντιθέτως, η αφεντιά μου καί σας λέω ότι χρησιμοποιώ τη λογική μου, καί επωμίζομαι πλήρως τις ευθύνες της επιλογής μου. (Καί σ’ όποιον αρέσουμε.)

. . . . . . .

i. Αρχικές παραδοχές

Λοιπόν, γιά να δώσουμε συμπερασματικές απαντήσεις στα παραπάνω καυτά ερωτήματα, πρέπει πρώτα να στηριχτούμε σε κάποιες παραδοχές. Αλλοιώς, δεν γίνεται.

  • Η πρώτη παραδοχή, είναι ότι τα έθνη / οι εθνοτικές ομάδες δεν χάνονται, παρεκτός αν συμβούν πλήρεις γενοκτονίες τους.

Πχ, ακόμη καί οι σχεδόν πλήρως γενοκτονημένοι Ασσύριοι, αριθμούν σήμερα κάπου τρείς χιλιάδες οικογένειες (αν θυμάμαι καλά όσα διάβασα στα ιντερνέτια). Καί, ναί, είναι απόγονοι των πάλαι ποτέ προγόνων τους.

Καί ποιοί Ασσύριοι; εδώ δεν χάθηκαν ούτε οι Νεάντερταλ, που είναι αρχαιότεροι! (Οι οποίοι ζούν μέχρι τις μέρες μας, κι ας ισχυρίζονται το αντίθετο κάποιοι «επιστήμονες» της πορδής.)

Συνεπώς, τα έθνη / οι εθνοτικές ομάδες συνεχίζουν να υπάρχουν καί να είναι απόγονοι των προγόνων τους, μόνο που αρκετές φορές αλλάζουν όνομα. (Δηλαδή, τα ξέρουμε με διαφορετικά ονόματα σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους. Ή …δεν τα ξέρουμε κάν, εφ’ όσον σε κάποιες ιστορικές περιόδους κρύβονται υπό άλλους – βλέπε Οδυσσέα καί ναύτες του κάτω απ’ τα πρόβατα του Πολύφημου.)

  • Ακόμη μία παραδοχή είναι πως δεν υπάρχουν έθνη δεκτικά στις επιμειξίες.

Ή, γιά να το διατυπώσω καλύτερα, τα περισσότερα έθνη καί στο μεγαλύτερο ποσοστό τους είναι αρνητικά στην ιδέα των μεικτών γάμων. Εξαίρεση αποτελούν χώρες-«πειράματα» (ηπαπάρα), συν κάποιες θρησκείες, που έχουν αντικαταστήσει την έννοια του έθνους με τη συμμετοχή στην ίδια θρησκεία. (Πχ όλα τα μούσλιμζ είναι «αδέρφια», ανεξάρτητα από φυλετική προέλευση.) Στρεψοδικία πρώτου μεγέθους, βέβαια, διότι το ομαδικό (έθνος) το γυρνάνε στην κολακεία του ατομικού (εφ’ όσον είσαι «δικός μας» θρησκευτής, είσαι κάποιος σπουδαίος), ενώι το ένα με το άλλο είναι τελείως άσχετα.

Εμείς, γιά παράδειγμα, είχαμε πάμπολλους εξανδραποδισμούς κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Μεικτούς γάμους Ελληνίδων με Οθωμανούς με το στανιό, απαγωγές παιδιών (γενίτσαροι), κτλ. Όμως, σ’ αυτές τις περιπτώσεις οι δικές μας οικογένειες θεωρούσαν πως τα απαχθέντα μέλη τους είναι νεκρά. (Καί πολλές φορές μαυροφορούσαν.) Δεν υποδεχόντουσαν τα …τουρκοσυμπεθέρια με χαρές στο σπίτι τους.

Έτσι, ενώι σήμερα (λόγωι αυτής της κατάστασης) μπορεί να βρεί κανείς Ελληνική γονιδιακή προέλευση σ’ όλη τη Μεσόγειο (που η μισή είναι μωαμεθανική), ουδείς μπορεί να ισχυριστεί ότι μπορούμε σήμερα να μιλάμε γιά Ελληνικούς πληθυσμούς σ’ εκείνα τα εδάφη. Θά ‘τρωγε γιαούρτωμα στα μούτρα, αν το έκανε! (Αυτό, ως απάντηση στους ηλίθιους -καί πληρωμένους– οπαδούς του «πολυπολιτισμού».)

. . . . . . .

ii. Πρώτα άμεσα συμπεράσματα

Συνεπώς, τουλάχιστον ο κύριος πυρήνας των εθνών παραμένει απαράλλαχτος από τις αρχαίες εποχές.

Αυτό, τώρα, μας επιτρέπει ν’ ανιχνεύσουμε (χωρίς μεγάλο σφάλμα) την πορεία τους στον χρόνο μ’ έναν απλούστατο τρόπο: κοιτάζουμε τί γράφουν περί αυτών οι αρχαίοι συγγραφείς!… κι έχουμε όσες πληροφορίες θέλουμε – έστω, γι’ αρχή κάποιων σοβαρών εθνολογικών συμπερασμάτων. (Φυσικά, πάντα ψάχνουμε καί γιά το αν κάποια «αόρατα χέρια» αλλοίωσαν την αρχική μορφή κάθε κειμένου. Είπαμε! Όλα τα «εξ αποκαλύψεως» πάνε τρίποντο στον σκουπιδοντενεκέ. Κατ’ ευθείαν.)

Όθεν, άμεσο συμπέρασμα των παραπάνω, ως παράδειγμα: ούτε η κυρία Όλγα είναι ακριβώς Ελληνίδα, ούτε ο σύζυγός της είναι ακριβώς «εβραίος». Είναι καί οι δύο Πελασγικής καταγωγής καί προγονικού (ίσως καί σημερινού) Κρόνιου θρησκεύματος. Έμ;! Τί νομίζετε; ότι ο Μίνωας καί οι δικοί του δεν άφησαν απογόνους στην Κρήτη;… ή δεν είχαν -κι έχουν ακόμη- σόϊ στη χώρα προέλευσής τους, στα σημερινά παράλια Λιβάνου-Ισραήλ;

Ή ότι το ίδιο αίμα δεν έλκει το ίδιο αίμα;

Ακόμη ένα παράδειγμα προς μελέτη, είναι το επίθετο ενός υπουργού του σημερινού γκουβέρνου. Λοιπόν, το πρόθεμα «ιερό-« είναι χαρακτηριστικό των Πελασγών, απ’ όπου πέρασε (μέσωι των Κρονίων Πελασγών) καί στους ιουδαίους. Ιεράπετρα, Ιεράπυτνα, Ιεριχώ, Ιερά Σόλυμα, Ιεροβοάμ (ο «ιερώς βοών», δηλαδή – οι Πελασγοί δεν είχαν του ίδιου τύπου καταλήξεις στα ονόματα, όπως εμείς· πολλές φορές αυτά ήσαν αφωνόληκτα)…

Κι ακόμη ένα παράδειγμα, είναι ο αρχίτραγος. Μετά απ’ όσα σας είπα παραπάνω, λέτε να εξαφανίστηκαν οι Γεφυραίοι; ή, μήπως, παρέμειναν στην Ελλάδα… ως «ενσωματωμένοι» στον Ελληνικό κορμό, καί καλά;

Το βλέπετε καθαρά, ότι δεν ενδιαφέρεται γιά τη σημερινή θρησκεία της πλειονότητας των Ελλήνων (όποια κι αν είν’ αυτή), αλλά το στρίβει το τιμόνι προς άλλες κατευθύνσεις. (Μαζί μ’ αμφότερους τους ετέρους Κρόνιους …Γεφυραίους / Ποντίφηκες των δύο επταλόφων πόλεων με το ίδιο όνομα…) Επομένως, αυτή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί συμπεριφορά Έλληνα.

[Το ίδιο καί η χρηματολατρεία κάτι τέτοιων, σαν αυτόν. Αλήθεια, από ποιά χρέη απελευθέρωσε ( ; ) ο Σόλων τους Αθηναίους αγρότες καί μικρομεσαίους με τη Σεισάχθεια; Μήπως από τα χρέη τους προς τους Γεφυραίους τοκογλύφους της εποχής εκείνης; Διότι, άλλη αιτία εγώ δεν βλέπω.

Ναί μέν, η Ιστορία -έστω, η σχολική- τα κάνει γαργάρα αυτά, αλλά δεν τιμάει τη νοημοσύνη μας ως έθνους το ότι κανείς μας δεν αναρωτιέται.]

Αναρωτηθήτε τα ίδια καί γιά όσους δεσποτάδες συμπλέουν μαζί του. Καί γιά όσους «συλλειτουργούς» τους τά ‘χαν βρεί μιά χαρά με τους Τουρκαλάδες, επί 400 χρόνια. (Ίσως καί με τους Φράγκους / Δυτικούς, άλλα 400 καί πλέον.)

Τέλος πάντων, η θρησκεία είναι μέγα θέμα· δεν θα την εξετάσουμε σήμερα, αλλά θα την αναφέρουμε όποτε χρειαστεί. Το θέμα μας σήμερα είναι το ζήτημα της εθνικής μας καταγωγής καί σύνθεσης… καί μελλοντικού επιπέδου υπάρξεως.

. . . . . . .

iii. Dna μέν… όμως, μόνο αυτό;

Από τούτον εδώ τον τόπο πέρασαν (καί δυστυχώς, ακόμη περνάνε) αμέτρητα στίφη αλλοφύλων. Έτι, δέ, μας μακέλεψαν:

  • οι διάφοροι καταστρεπτικώτατοι εμφύλιοι (πχ Πελοποννησιακός),
  • συν οι κατά καιρούς γενοκτονίες μας (πχ Μικρά Ασία / Κατοχή),
  • συν οι μαζικοί εξανδραποδισμοί (πχ γενίτσαροι),
  • συν οι τιμωρητικές εκτοπίσεις ολοκλήρων πληθυσμών (κυρίως επί Βυζαντίου).

Ωστόσο, παραμένουμε (όσοι παραμένουμε) Έλληνες με πιστοποιητικό ISO. Τά ‘παμε, το εργαστήριο ΔΕΝ μπορεί ν’ αμφισβητηθεί με λόγια – πολλώι δέ μάλλον με ιδεοληψίες καί μαλακίες στους εγκεφάλους φανατισμένων. Μόνον οι ηλίθιοι επιχειρούν να τα βάλουν (με μόνο όπλο τις μπούρδες τους) με ηλεκτρονικά καί κομπιουτερίστικα όργανα μετρήσεων.

[Τον λόγο δεν απόσωσα γιά τους πωλητικούς, που τους ξεμπροστιάζουν -ως πρωταθλητές της κωλοτούμπας- παλαιότερες δηλώσεις τους στο γυαλί, καί βρέθηκε ο βρυκολακόφατσος δόκτωρ, πού ‘κανε τα ίδια: όχι στις μάσκες γιά όλους, ναί στις μάσκες γιά όλους! Κι ισχυριζόταν ότι δεν τά ‘πε αυτός αυτά. Ναί, ρέ δόκτορα, δεν έχει εφευρεθεί ακόμη η καταγραφή τηλεοπτικών εκπομπών! Εσένα περιμένει! lol!!!

Ούτε προφήτης νά ‘μουνα, ρέ φούστη μου!

Τί να πείς… Οι πανεπιστημιακοί τίτλοι είναι ανεπαρκείς στο να θεραπεύουν πάσαν νόσον καί μαλακίαν.]

Αφού, λοιπόν, το εργαστήριο μας έβγαλε 98.5% ίδιους με τους αρχαίους ημών, αυτό το θέμα έληξε.

Μόνον οι ηλίθιοι επιμένουν να το συζητάνε ακόμη.

…Αλλά, ας μη χαρούμε τόσο βιαστικά! Ας μην ξεχνάμε, ότι καί οι Κρόνιοι Πελασγοί είναι σχεδόν το ίδιο μ’ εμάς από dna! Εδώ, ως άνθρωποι είμαστε κατά 96% ίδιοι με τους χιμπατζήδες, άρα πόσο νομίζετε ότι θα διαφέρει ποσοστιαίως από έναν σημερινό Έλληνα-Έλληνα ένας σημερινός Κρόνιος Πελασγός; Μπορεί καί καθόλου!

. . . . . . .

Έτσι, στο σημείο αυτό εγείρονται μερικά μέγιστα ερωτήματα.

  • Πόσο ρόλο παίζει η φυλετική καθαρότητα, καί πόσο η συνειδητότητα του ανήκειν στο έθνος;
  • Μπορεί αυτή η τελευταία ν’ αλλοιωθεί / διαμορφωθεί;
  • Κι αν ναί, πώς; πόσο εύκολα; καί σε ποιό βαθμό;
  • Κι αν αλλοιωθεί, μπορεί να επανέλθει;

Στο τελευταίο ερώτημα, αν με ρωτήσετε προσωπικά, θα σας απαντήσω αρνητικά καί θα είμαι απόλυτος. Γιατί; πχ διότι, από το 1900 έχουν περάσει περίπου τέσσερεις γενιές. Εάν κάποιος δικός μας πήγε το 1900 μετανάστης στις ηπαπάρα, λέτε σήμερα οι απόγονοί του να αισθάνονται τίποτε γιά την Ελλάδα; ή απλά τη βλέπουν ως μιά περιοχή του χάρτη;

Δηλαδή, κατά τη γνωμάρα μου, όποιος ξεκόπηκε απ’ την Ελλάδα, τελείωσε ως Έλλην. Δεν είναι πιά – κι ούτε πρόκειται να ξαναγίνει.

Αντιθέτως, η Εκκλησία φαίνεται πως μάλλον απαντάει θετικά. Γιατί; διότι, όσο το σκέφτομαι, τόσο συμπεραίνω πως όλες αυτές οι ξένες προς το Ελληνικό Πνεύμα ιστορίες της «ΠΔ» κρατήθηκαν μέσα στο δόγμα, ως «κοινός τόπος » να τα ξαναβρούμε με τους (αποκομμένους από τον εθνικό κορμό) Κρόνιους Πελασγούς, μήπως καί ξαναγυρίσουν αυτοί πίσω. (Πράγμα που δεν βλέπω προσωπικώς να γίνεται – αλλά δεν είμ’ εγώ αυτός, που διαμορφώνει το δόγμα.)

. . . . . . .

Ακόμη ένα καυτό ερώτημα (είπαμε, δουλεύουμε κάργα λογική), είναι το ότι εντάξει… κάποιος πχ που είναι κρυπτο-Γεφυραίος, πώς το ξέρει σήμερα πως είναι τέτοιος, μετά από τόσους αιώνες συμβίωσης με τους λοιπούς Έλληνες (καί ίσως ενσωμάτωσης των προγόνων του στον Ελληνικό εθνικό κορμό) ; Ή απλά φέρεται ως τέτοιος (δηλαδή, εχθρικά προς τους λοιπούς Έλληνες), από ένστικτο καί μόνον;

Το να το ξέρει κάποιος την πραγματική του καταγωγή στα ίσα, σημαίνει ότι έχει πηγή προς τούτο: δηλαδή, ότι κάποιοι ομόφυλοί του κρατάνε (έστω, άτυπο) ληξιαρχείο. Αλλοιώς, δεν γίνεται.

Αυτό μπορεί να είναι γραπτό, μπορεί όμως να είναι καί προφορικό· πχ εγώ ξέρω στα σίγουρα την (σαφώς Ελληνική) καταγωγή μου από πατέρα δυόμιση αιώνες πίσω, καί από μητέρα στους τέσσερεις αιώνες πίσω. Κι αυτά, από προφορικές αφηγήσεις των δύο γονικών μου οικογενειών. Αλλά, γιά παραπίσω, αγνοώ πλήρως.

Γενικά, πάντως, όλη η Ελλάδα έχει το ίδιο πρόβλημα μ’ εμένα: εάν μεν κάποιοι παππούδες αφηγούνται την ιστορία της οικογένειας, καλώς. Αλλά, παραπέρα, σκότος! Εδώ, τρομάξαμε να κρατάμε συστηματικό ληξιαρχείο μόλις μεταπολεμικά (καί όχι, δεν ήταν οι Γερμανοί, αυτοί που κάψαν τα προπολεμικά ληξιαρχεία φεύγοντας το 1944· αλλού τα παραμύθια, όχι σε μένα!), καί πάλι το πετσοκόβουμε. (Πχ δεν αναγράφουμε το θρήσκευμα, αποφεύγουμε να γράφουμε το πατρικό επίθετο παντρεμένης γυναίκας, καί λοιπές παρόμοιες πανέξυπνες νομοθετικές εμπνεύσεις των πωλητικών. Γιατί, άρα γε; Έ;…)

Όμως, με τους άλλους κατοίκους της σημερινής Ελλάδας -πλήν Ελλήνων- τί γίνεται; Κρατάνε κρυφό ληξιαρχείο, καί δή από την αρχαιότητα;

Πιθανόν.

Καί πώς καί δεν διέρρευσε τίποτε, τόσους αιώνες, καί δεν γνωρίζουμε τα σχετικά;

Ερωτήματα!… Ερωτήματα!…

Αλλά, θα προσπαθήσουμε να δώσουμε κάποιες λογικές απαντήσεις.

(συνεχίζεται)

Ο ΑΜΚΑ κι ο 21ος αιώνας μΧ

6 Σχόλια

Ως συνέχεια του προηγούμενου, σήμερα δίνω τη μικρή μου συμβολή στην αντιμετώπιση της αλητείας των αρδ καί των λοιπών αχρήστων καί ασχέτων ιατρο-προπαγανδιστών.

. . . . . . . . .

Ακούμε από ‘δώ: «- Τόσοι θάνατοι σήμερα από κοροϊδοϊό!», ξανακούμε από ‘κεί: «- Τόσοι -καί περισσότεροι- θα έρθουν αύριο / μεθαύριο / παραμεθαύριο!», διαβάζουμε παρακεί, ξαναδιαβάζουμε παρακάτω…

…Κι αναρωτιέται ο πολύς κόσμος ποιά είναι η αλήθεια καί ποιό είναι το ψέμμα.

Ξέρουμε, βέβαια, ότι οι αρδ καί οι κομπογιαννίτες γιατροί των βοθροκαναλιών λένε ψέμματα, αλλά δεν ξέρουμε σε ποιό ποσοστό λένε ψέμματα.

Κι όμως! Τα πράγματα είναι απλούστατα, αν ελέγχουμε την πηγή των δεδομένων.

. . . . . . . . .

Εδώ, τώρα, οι περισσότεροι (έντιμοι καί ψεύτες μαζί) παίρνουν δεδομένα από κάτι διεθνείς οργανισμούς, συν την ΕΛΣΤΑΤ εγχωρίως. Αλλά, το θέμα είναι πως αυτά τα δεδομένα δεν είναι πρωτογενή· άρα, γιά οποιοδήποτε καθαρά επιστημονικό συμπέρασμα είναι ΑΧΡΗΣΤΑ.

Άσε που αρκετοί λένε (καί παραδέχονται) ότι τα δεδομένα αυτά είναι «πειραγμένα», ώστε ν’ αναδεικνύουν ως πραγματικότητα την κοροϊδοϋστερία· ακόμη κι ο ιεροψάλτης έβαλε το χεράκι του στο «φτιάξιμο», όπως διαπιστώθηκε.

Έ, λοιπόν!

Η πηγή γιά τα πρωτογενή δεδομένα μονάχα πρωτογενής μπορεί να είναι, κι αυτή εγχωρίως είναι μονάχα μία: ο αριθμός ΑΜΚΑ. Διότι, γιά να κάνεις εμβόλιο, πρέπει να το ζητήσεις με τα πλήρη στοιχεία σου καί τον ΑΜΚΑ σου στο σχετικό site του γκουβέρνου. Άρα, η αντιστοιχία «εμβολιασμένος = μαρκαρισμένος ΑΜΚΑ» είναι αυστηρά 1 προς 1, καί μόνον αυτή μπορεί να μας δώσει τα σωστά στατιστικά που θέλουμε.

Επομένως, εάν (καί μόνον εάν) ανοίξει η δημόσια πρόσβαση στη βάση δεδομένων του γκουβέρνου, τότε (καί μόνον τότε) θα ξέρουμε σε πόσους θανάτους το αίτιο ήταν το εμβόλιο.

Η οποιαδήποτε άλλη πηγή δέον όπως θεωρείται σκουπίδια· διότι, διεθνώς πχ το μεν CDC έχει κατηγορηθεί ότι έχει αλλοιώσει δεδομένα (άσε που πιάστηκε στα πράσσα!), εγχωρίως, δέ, ας μην ξεχνάμε ότι ένα διευθυντικό στέλεχος της ΕΛΣΤΑΤ αλλοίωσε δεδομένα γιά το κρατικό μας χρέος, ώστε να μπούμε στο ΔΝΤ! (Καί ο τύπος αυτός κυκλοφορεί ακόμη ελεύθερος. «- Δεν μπορεί να του ασκηθεί δίωξη!», είχε αποφανθεί η μανδάμ Δικαιοσύνη. Διατί, περικαλώ; θα έπεφτε στα ναρκωτικά απ’ τη στεναχώρια του; Άει σιχτήρ, μπαγλαμάδες!)

Δεν ξέρω γιά όσους αγωνίζονται ν’ αποδείξουν το ψεύδος της «πανδημίας», στηριζόμενοι σε δεδομένα της ΕΛΣΤΑΤ, αλλά από μένα έχει φάει κόκκινη κάρτα καί τελείωσε οριστικά. Σκουπιδοπηγή!

[Αν μή τί άλλο, τα καμώματα αυτουνού του τυπά είχαν ως συνέπεια μείωση των αποδοχών μου,… γιά να ρεφάρει το δημόσιο χρέος, που το ξέσκισαν πωλητικοί καί τράπεζες… κι έπρεπε να το πληρώσω εγώ, με μείωση μισθού.

Άρα, καταλαβαίνετε πόσο τους υπολήπτομαι – κι αυτόν, καί την υπηρεσία του.

Κι αν μή τί άλλο, δεν θα μου μάθει εμένα η ΕΛΣΤΑΤ Στατιστική. Της δουλειάς είμαι. Όθεν, από μένα το μακρύτερον.]

Συνεπώς, μονάχα η δημόσια πρόσβαση στη βάση δεδομένων του ΑΜΚΑ έχει αξία. Με την επιφύλαξη, βέβαια, ότι δεν σπεύδουν να σβήσουν τον ΑΜΚΑ των πεθαμένων, όπως υπάρχει υποχρέωση γιά επιστροφή της ταυτότητας καποιου μετά θάνατον στο Δημόσιο. Δεν γνωρίζω αν συμβαίνει κάτι τέτοιο· αλλά, αν συμβαίνει, πάλι κι αυτά τα δεδομένα θα είναι άχρηστα. Ας ελπίσουμε, όμως, ότι δεν συμβαίνει.

. . . . . . . . .

Εάν, λοιπόν, έχουμε τα πρωτογενή δεδομένα του ΑΜΚΑ, τότε η επεξεργασία τους θα μας βγάλει ακτινογραφία το πόσοι πέθαναν απ’ το εμβόλιο (με στατιστικό σφάλμα μικρότερο του 1%), ή σε πόσους χορηγήθηκε πλασέμπο, κτλ κτλ. Μιλάμε γιά απολύτως ασφαλή συμπεράσματα, χωρίς «μά» καί «μού».

Κι όπως καταλαβαίνετε οι ψαγμένοι, με τα ασφαλή στατιστικά συμπεράσματα φτάνουμε στην πηγή των γεγονότων με «αντίστροφη μηχανική» (reverse engineering). Δεν μπορεί να μας κρυφτεί κανένας καί τίποτε!

Όμως, αυτό μέχρι στιγμής (δηλ. η δημόσια πρόσβαση στη βάση δεδομένων του ΑΜΚΑ) δεν έγινε. Γιατί;

  • Διότι το απαγορεύουν οι πωλητικοί. (Ευνόητο γιατί.)
  • Διότι μπορεί ο κάθε ταϊσμένος αρδ κι ο κάθε μπουρδογιατρός να λέει ανεξέλεγκτος όποια μαλακία του κατέβει στη γκλάβα. (Επίσης ευνόητο γιατί.)

Όπως εκείνος ο απίθανος, που ενώι είχαμε θάνατο δυό μέρες μετά το εμβόλιο, δεν θεώρησε σίγουρο αίτιο το εμβόλιο! Να χαρώ εγώ επιστήμονα!!!… Να χαρώ κι αυτούς, που του δώσαν πτυχίο, τέτοιου σούργελου!!!… Καί να μουτζώσω καί με τα δυό χέρια τον εαυτό μου, που καθόμουν στα νιάτα μου κι έτρωγα τα μάτια μου στο διάβασμα!…

[Πού πήγαινα, ρέ, μέσα σε μιά κοινωνία με τέτοια δίποδα, να το παίξω διαβασμένος άνθρωπος των Γραμμάτων; Τόσο μαλάκας ήμουνα. Αλλά, συγχωρούμαι, διότι αυτά ήταν απ’ τα νεανικά λάθη μου.

Τώρα, ευτυχώς, δεν τα επαναλαμβάνω. Η σοφή πείρα της ηλικίας, βλέπετε! Αν μου χωθεί άσχημα κανα τέτοιο πιθήκι, δεν ανοίγω δημοκρατική κουβέντα μαζί του – πολλώι δέ μάλλον δεν πάω να του το παίξω έξυπνος κι ευρυμαθής. Λέω ένα: «- Στο δέντρο σας, κύριε!», καί ξενοιάζω.]

Εφ’ όσον, λοιπόν, δεν έχουμε τέτοια πρόσβαση, τότε το κατεστημένο διαιωνίζει -χωρίς αντίπαλο- μία απ’ τις προσφιλείς του τακτικές: τη θολούρα, το μελάνι της σουπιάς. Που δεν βοηθάει κανέναν μας, ειλικρινή ή μή.

. . . . . . . . .

Λοιπόν, δεν είναι μονάχα ότι οι πωλητικοί (κι οι κωλογλείφτες τους – αρδ καί λοιποί) είναι ψεύτες καί παλιάνθρωποι. Είναι καί το ότι ζούν σ’ έναν τελείως φανταστικό κόσμο δικό τους. Έτσι, τους ξερνάει τόσο η κοινωνία, όσο κι η εποχή μας.

Όπως κάτι πωλητικοί, που τους παίρνουν συνέντευξη στην τιβή… στημένοι αρδ, βέβαια, αλλά κάποια στιγμή δεν μπορούν ν’ αποφύγουν κάποια κάαααπως αιχμηρή ερώτηση. Πχ: «- Κύριε Τάδε, τότε είχατε πεί ότι εσείς δεν θα συνεργαστήτε με το σημερινό σας κόμμα!» Καί βλέπεις τον πωλητικό να παίρνει θυμωμένο ύφος!!! Καί να λέει (κοιτάζοντας λοξά κι επιθετικά τον αρδ) : «- Πότε τά ‘πα εγώ αυτά;»

[…Ρέ παλιομαλάκα, ζούμε στον 21ο αιώνα μΧ! Όταν μιλάς στο γυαλί, υπάρχουν ανά την επικράτεια τουλάχιστον μιά χιλιάδα άτομα, που αφ’ ενός καταγράφουν την εκπομπή, αφ’ ετέρου έχουν την υπομονή να ξεψαχνίσουν μία προς μία τις μαλακίες που λες νυχτιάτικα, καί ν’ ανεβάσουν σχολιασμό στα Ιντερνέτια καί τα Γιουτιούμπια! Τί αντιδράς; Σε ποιά εποχή ζής εσύ, ζώον; Τί ρωτάς πότε τά ‘πες εσύ αυτά, αφού ανά πάσα στιγμή υπάρχουν διαθέσιμα …βοηθήματα της μνήμης σου; Καί γιατί ακριβώς θυμώνεις;

Καί θες εσύ, που ζής στα 1500 μΧ, να σώσεις την Ελλάδα του σήμερα; Ούστ, ρέ!!!]

Έτσι ακριβώς καί με την έλλειψη πρωτογενών δεδομένων των εμβολιασμένων: ο κάθε πωλητικός κι ο κάθε αρδ αντιδρούν …όταν αντιδρούμε στις ψευτιές τους περί «πανδημίας», …καί θυμώνουν κι από πάνω! 🙂 🙂 Μόνο που δεν έχουμε διαθέσιμο το επιστημονικό όπλο, να τους βουλώσουμε τα βρωμοστόματά τους μία καί καλή.

Αλλά, είπαμε: Όπως τους ξερνάει η κοινωνία (ως παλιανθρώπους), έτσι τους ξερνάει κι η εποχή μας. (Ως τεχνολογικώς αγράμματους – καί, άρα, άχρηστους.)

Δεν έχουν θέση αυτά τα όντα στο μέλλον της Ελλάδας. Τέλος. Τελεία καί παύλα.

Βρέ! Λες να είναι θείο δώρο, τελικά;

32 Σχόλια

Δεν αναφέρω τ’ όνομα του λεβέντη αυτουνού, του …»θεοδώρητου», επειδή μπορεί να γκρεμιστεί όχι μονάχα το σπίτι μου, αλλά ολόκληρος ο server, που φιλοξενεί τις σοφίες μου! (Καί δεν μου φταίνε σε τίποτε, οι άνθρωποι που τον έχουν.) Εν πάσει περιπτώσει, είναι πασίγνωστος καί σεσημασμένος.

. . . . . . . . . .

Γενικά, σας έχω ξαναπεί πως θέλω ν’ αποφεύγω τον σχολιασμό της επικαιρότητας. Αλλά, αφορμή γιά το σημερινό μου έδωσαν οι κινητοποιήσεις του (ιατρικού, νοσηλευτικού, κτλ) προσωπικού των νοσοκομείων, που δεν θέλει να εμβολιαστεί.

Οπότε, δεν κρατήθηκα· θέλω να τους ρίξω ένα γερό …ιεροψάλσιμο! (Απ’ το πληκτρολόγιο – διότι, στην πραγματικότητα, μού ‘χει σφηνωθεί στον εγκέφαλο η επιθυμία να τους ρίξω μπερντάχι.) Κι αυτωνών, κι άλλων πολλών παρεμφερών.

. . . . . . . . . .

Λοιπόν, μέσα στην εσχάτως χιλιοτραγουδισμένη«κανονικότητα», που ονειρεύονται κάποιοι (να επιστρέψουν σ’ αυτήν), συμπεριλαμβάνονται κι οι διαβόητες «συντεχνίες»… τις οποίες παλιότερα κάθε κόμμα στην αντιπολίτευση έβριζε, καί κάθε κόμμα στην κυβέρνηση τις έγλειφε καί τις εκμεταλλευόταν γιά εφαρμογή «κοινωνικής μηχανικής». (Ακόμη καί το ίδιο, που ως αντιπολίτευση τις έβριζε.)

Παναπεί, κλειστές ομάδες (συνήθως επαγγελματικές), που ζητούσαν συνεχώς χρήματα καί δικαιώματα υπέρ αυτών – αλλά ο υπόλοιπος κοσμάκης μπορούσε άνετα να πάει να γαμηθεί.

Μερικές από δαύτες (πχ συνδικαλιστές Δεητζήδες, κλπ) τις επέβαλε (ως δήθεν πανίσχυρες, άρα: «- Τί να κάνουμε, που μας εκβιάζουν;») το πονηρό εκάστοτε γκουβέρνο, καί μερικές έγιναν από μόνες τους. (Πχ δικαστές – που πχ βγάζουν «παράνομες καί καταχρηστικές» ΟΛΕΣ τις μή αρεστές στο εκάστοτε γκουβέρνο απεργίες.)

Το σκεπτικό τους, όλων αυτών, απλούστατο:

«– Εμείς είμαστε τα καλά παιδιά της Εξουσίας, που της κάνουμε ΟΛΑ τα χατήρια! Άρα, κυρα-Εξουσία, εσύ θα μας ξεχωρίσεις απ’ το πόπολο, θα μας ανεβάσεις επίπεδο, θα μας δώσεις προνόμια -χρηματικά καί άλλα-, καί θα μας έχεις παντοτινά κοντά σου, διότι εμείς είμαστε ανώτερη κάστα! Σαν εσένα! Το ίδιο είμαστε!»

[Στο σημείο αυτό, ο προσεκτικός αναγνώστης θα δεί πως δεν έκανα καθόλου μνεία γιά συμμετοχή τους σε στοές κτλ, κι ούτε πρόκειται να κάνω. Όχι πως δεν υφίσταται τέτοια συμμετοχή, αλλά δεν θα χρειαστεί να την αναφέρω.]

Απλούστατο σκεπτικό, αλλά λίαν βλακώδες.

Διότι η μανδάμ Εξουσία ποτέ δεν θα κάτσει να πάρει στα σοβαρά τους υπηρέτες της – καί δή, αυτούς που την κολακεύουν (καί τους έχει σίγουρους). Αυτό, δά, έλειπε!

Αλλοιώς, τί Εξουσία θα ήταν;

. . . . . . . . . .

Κι έτσι, μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια, γιά τους δόκτορες δεν έτρεχε τίποτε να κάνουν ενέσεις με δηλητήρια στον κόσμο, εφ’ όσον έπεφτε παραδάκι.

Εδώ, παρένθεση απαραίτητη: αυτά γιά την …ροή του χρήματος δεν τα λέω εγώ, αλλά τα έγραψαν αμέτρητα δημοσιεύματα στο Διαδίκτυο… όπου πχ κάθε θάνατος καταγραμμένος με αίτιο «από» κοροϊδοϊό είχε χρηματική ενίσχυση ένα τριαντάρι χιλιάδες ευρά γιά το νοσοκομείο. Κτλ κτλ.

Όποιος διαφωνεί (καί του θίγεται η υπόληψη καί τα δικηγορίστικα ρέστα), να πάει να βρεί αυτές τις ιστοσελίδες καί να τους κάνει μήνυση καί αγωγή. Καί μετά, να βγεί καί να τους ρίξει μιά περιποιημένη Διαδικτυακή διάψευση-φτύσιμο, να μην ξαναγράψουν ούτε γραμμή. Όσο, όμως, δεν αντιδράει κανείς «θιγόμενος», τότε αυτά που γράφουν οι ιστοσελίδες αυτές είναι αλήθεια. Κι απ’ όσα είδα, μέχρι σήμερα όλοι οι πιθανοί θιγόμενοι έχουν δηλώσει συμμετοχή στο καλογερικό τάγμα των Τραππιστών! 🙂

Συνεχίζουμε.

Όσο, λοιπόν, τις εμβολιο-ενέσεις τις έτρωγε ο κοσμάκης (με αντάλλαγμα μιά μαλακισμένη «ελευθερία κινήσεων» – πολλές φορές στον …Άλλο Κόσμο), όλα καλά. Όταν, όμως, οι εμβολιο-ενέσεις πλησίασαν το νοσηλευτικό προσωπικό, τότε αυτό βγήκε στους δρόμους γιά -σχεδόν- επανάσταση! (Το λάβαρο της Αγίας Λαύρας πώς το ξέχασαν, απορώ.)

Έ, λοιπόν, ξέρετε κάτι;

Με γαργαλάει μιά …νοσηρή περιέργεια, να δώ, τί θα γίνει τώρα, που οι εμβολιο-ενέσεις πλησιάζουν κι άλλους «εκλεκτούς»! Πχ τους …λειτουργούς της Δικαιοσύνης, δικηγόρους καί δικαστές! (Καί εισαγγελείς.) Εδώ, ο μέν Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, ενώι δεν μιλούσε καθόλου τόσον καιρό, που το Σύνταγμα είχε γίνει κωλόχαρτο (ο πρόεδράς του μεριμνούσε μονάχα γιά πάρτυ γενεθλίων!), έβγαλε εσχάτως φετφά πως όλοι οι δικηγόροι πρέπει να εμβολιαστούν. Οι δέ δικαστές καί εισαγγελείς το τί είπαν / έπραξαν επί του θέματος, δεν γνωρίζω. (Αν δεν κάνω λάθος, ακόμη δεν έχουν πεί κάτι.)

Αλλά, πού θα πάει; γιά …επανάσταση κατά του …δικτατορικού κατεστημένου τους βλέπω κι αυτούς, λίαν συντόμως!

Έ, ‘ντάξ, τότε! Αφού η επανάσταση κατά του δικτατορικού κατεστημένου είναι σκοπός ιερός, άμα χρειαστούν κι αυτοί κανα λάβαρο του Παλαιών Πατρών Γερμανού, θα υποχρεωθώ σε κάτι φίλους γραφίστες, να τους τυπώσω δωρεάν μερικά αντίτυπα σε μεγάλο μέγεθος. lol!!!

. . . . . . . . . .

Πέρα απ’ την πλάκα (καί το μαύρο χιούμορ το δικό μου), η κατάσταση αυτή είναι πολύ παλιά. Κι άλλο τόσο απαράδεκτη.

Στα Ελληνικά, έχει διατυπωθεί με παροιμία: «- Στις ζημιές αντάμα, καί στα κέρδη χώρια!»

Με άλλη διατύπωση: «- Βυθίζεται το καράβι, κάντε κάτι (εσείς) να σωθούμε (εμείς) !»

(Καί με διατύπωση καποιανού, που δεν λέει να τον πάρει παραμάζωμα η χοληστερίνη: «- Μαζί τα φάγαμε!»)

Στην πράξη: το εκάστοτε γκουβέρνο κι οι κολλητοί του γλείφτες (οι «ανώτερες κάστες», που λέγαμε) τον «καλό καιρό» τα κάνουν σκατά με την άνεσή τους (καί χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν), αλλά στα ζόρια: τρέξε λαέ (καί στρατέ), να σώσεις την Πατρίδα!!!

Προσωπικώς, έχω εδώ καί καιρό διατυπώσει σαφέστατα τη θέση μου (καί μελλοντική στάση μου) : στα δύσκολα, δεν πρόκειται να τρέξω να βοηθήσω κανέναν καταστροφέα της Πατρίδας, κι ας καεί κι η Πατρίδα!

Μάλιστα, έχω φάει καί κίτρινη κάρτα γι’ αυτή τη θέση!

Παράξενη -εκ πρώτης όψεως- θέση γιά έναν φύσει καί θέσει καί συνειδητήι επιλογήι πατριώτη; Μπορεί. Αλλά, εξηγώ.

Οι απορίες όλων, όσων μ’ ακούνε, συνοψίζονται απάνω-κάτω στα εξής:

  • «- Εσύ, που λες ότι είσαι πατριώτης, θ’ αφήσεις να καταστραφεί η Πατρίδα;»
  • «- Εσύ, που λες ότι είσαι πατριώτης, δεν ενδιαφέρεσαι γιά τον Ελληνικό Λαό καί τον διχάζεις μ’ αυτά που πρεσβεύεις;»
  • «- Εσύ, που λες ότι είσαι πατριώτης, στα δύσκολα θα γίνεις λαγός;«

Παίδες!… παίδες!…

Εγώ την Πατρίδα τη λατρεύω πάνω απ’ τη ζωή μου, αλλά:

  • ΔΕΝ πρόκειται να προσπαθήσω να πείσω κάποιον να γίνει πατριώτης, αν δεν το θέλει. Ειδικά τώρα, στο «καί μισή». Ο καθένας μας έχει ήδη διαλέξει τον δρόμο του πρό πολλού. Τώρα, ήρθε ο καιρός γιά επιβίωση· ούπω καιρός γιά κουβέντες.
  • Γιά τους ίδιους λόγους, ΔΕΝ πρόκειται έναν αρνησίπατρι, ή αδιάφορο, να τον εντάξω με το στανιό στους πατριώτες.
  • ΔΕΝ ονειρεύομαι μιά μελλοντική Πατρίδα πάλι με λαμόγια ασύδοτα να ροκανίζουν τα πάντα, αφού τώρα ξεπεράσουμε (με αίμα καί στερήσεις τρομερές) όλοι μαζί τις δυσκολίες που έρχονται.
  • Τέλος, στα δύσκολα δεν θα γίνω λαγός. Όπως οι πρόγονοί μου δεν έφυγαν ποτέ από εδώ, ούτε κι εγώ θα φύγω. Θα καθήσω να υπερασπιστώ τους ανθρώπους που αγαπώ, καί τις αναμνήσεις μου. Κι όχι τα εξωχώρια τραπεζικά κέρδη του κάθε λαμόγιου. Ξηγημένα πράγματα! Κι επ’ αυτών, δεν δέχομαι ούτε αντιρρήσεις, ούτε -πολλώι μάλλον- διαταγές. (Ξέρεις, ως έφεδρος στον στρατό, κι έτσι.)

Τούτων ειπωθέντων, καλό είναι κάποιος να το σκεφτεί δέκα φορές το αν θα μου βγάλει κίτρινη (ή καί κόκκινη) κάρτα – πριν τη βγάλει. Καθώς να σκεφτεί καί τη δική του θέση, απέναντι σ’ αυτή την κατάσταση. Κανείς μας δεν είναι υπεράνω κριτικής!

Κι όσο γιά την Πατρίδα, τούτη η σκάρτη ας χαθεί. Δεν τρέχει τίποτε. Θα την ξαναφτιάξουμε σε σωστές βάσεις!

Μιά μελλοντική τίμια Ελλάδα, που θα λάμπει σαν το χρυσάφι, έ! Δεν νομίζω πως θέλετε να συμπεριλαμβάνει λαμόγια, αρνησιπάτριδες, σάπιους ηγέτες – όπως έχει σήμερα. Κανένας λογικός άνθρωπος δεν το θέλει αυτό.

. . . . . . . . . .

Έτσι, λοιπόν, ντόκτορες, νοσηλευτές, δικαστές, κι όποιος άλλος θέλει, ας κάνουν όσες επαναστάσεις θέλουν. Δεν θα με βρούν συμπαραστάτη – που να τους κάνουν αγνώριστους τα ρόπαλα των Ματατζήδων. Εγώ απλά θα κάθομαι καί θα χαζεύω τις ειδήσεις πίνοντας τον καφέ μου… κι αν είναι απόγευμα-βράδυ, καμιά μπυρίτσα. (Κι άμα δω κανένα έντυπο με συνθήματα, του τύπου: «όλοι μαζί», κτλ, θα το κρατήσω να σκουπίσω τον κώλο μου σε περίπτωση που ξεμείνω από αυθεντικό κωλόχαρτο.)

Καιρός, όμως, να μάθουν όλοι αυτοί οι αυτόκλητοι «επίλεκτοι» της κοινωνίας ότι δεν πρόκειται να γίνουν άνθρωποι γλείφοντας την Εξουσία, ούτε τηρώντας την αισχρή παροιμία: «- Μακριά απ’ τον κώλο μας, κι ας είναι καί δυό π’θαμές!». Όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε, στον ίδιο «Τιτανικό» βυθιζόμαστε – κι όσο νωρίτερα το καταλάβουν, έστω καί τώρα, στους έσχατους καιρούς, τόσο το καλύτερο.

Πάντως, τώρα που το σκέφτομαι… Τελικά, είναι πολύ ευκολώτερο να κάνεις κάποιον άνθρωπο, να τον φέρεις σε συναίσθηση, με την ανάγκη καί τη στέρηση, παρά με …δημοκρατική πειθώ με κουβεντολόϊ.

Καί, υπ’ αυτή την έννοια, ίσως το σίχαμα που μας κυβερνάει τώρα να ήταν θείο δώρο!!!

Αν δεν υπήρχε, ίσως θά ‘πρεπε να το εφεύρουμε.

. . . . . . . . . .

Υγ: Μή βρεθεί τώρα κανας μαλάκας, απ’ αυτούς που είναι γεμάτο το Διαδίκτυο, καί μου πεί ότι πρέπει να χρωστάω ευγνωμοσύνη στους γιατρούς!

Δέ λέω, σε κάποιους απ’ αυτούς όντως χρωστάω (καί θα χρωστάω μέχρι να ψοφήσω) άπειρη ευγνωμοσύνη, διότι σε δύο περιπτώσεις έσωσαν τη ζωή μου στην κυριολεξία. (Δεν χρειάζεται να τα ξέρετε όλα! Γι’ αυτό δεν δίνω λεπτομέρειες.) Καί σ’ έναν τρίτο, φιλαράκο αυτόν, εκ φύσεως αφάσιο άτομο καί μέγιστο καλαμπουρτζή, που, όποτε λέει αστεία, με στέλνει γιά κατούρημα απ’ τα γέλια! (Ειδικότητα αυτουνού; καρδιολόγος! Αυτός …δεν χρειάζεται να θεραπεύσει κανέναν με εγχειρήσεις καί μπαϋπάςς καί τέτοια. Αρκεί ν’ ανοίξει το στόμα του, να πετάξει τσιτάτο! lol!!!)

Αλλά, γενικά μιλώντας (γενικά, έ; ), η γενική στάση του εγχώριου ιατρικού κόσμου στην ιστορία των εμβολιασμών ήταν απαράδεκτη. Δέχθηκαν (διά της σιωπής τους) να γίνουν ρεζίλι καί κουκλοθέατρο κι αυτοί καί τα πτυχία τους, γιά να στηρίξουν τις μαλακίες του γκουβέρνου – καί μην τυχόν καί δυσαρεστήσουν τα κομματόσκυλα των συλλόγων τους, όπως ο …ζωντοχήρος.

Με τις οποίες γκουβερνομαλακίες μάθαμε …άλλη Ιατρική, που την αγνοούσαμε: ότι δεν δίνουμε φάρμακα στους ασθενείς (γιά να τους κάνουμε καλά), αλλά εμβολιάζουμε κι απομονώνουμε τους υγιείς!!! (Καί «- Ναί! Ναί! Ναί! Έτσι είναι!», οι γιατροί από κάτω εν χορώι.)

Οπότε, τί υποστήριξη θέλουν από μας τους υπόλοιπους τώρα, που κατέβηκαν στο πεζοδρόμιο, γιά να μην υπακούσουν στο δίλημμα «εμβολιασμός, ή απόλυση / κλείσιμο του ιατρείου σου»; (Δεν τους δίνω τη σωστή απάντηση, γιά το ποιά ακριβώς υποστήριξη θα πάρουν από μένα, επειδή στο βάθος της ψυχής μου τους λυπάμαι. Όμως, καιρός τους γιά εσωστρέφεια καί περίσκεψη.)

. . . . . . . . . .

Το χειρότερο,όμως, στη συνολική στάση του ιατρικού κόσμου, είναι που ήξεραν εξ αρχής καλύτερα απ’ τον καθέναν (λόγωι επαγγέλματος) τί δηλητήρια είναι τα κοροϊδοϊοεμβόλια – καί ΣΙΩΠΟΥΣΑΝ.

Καλά τα λέω, ρέ ιεροψάλτη; κι εσύ, ρέ φρενοβλαβή; Ή δεν πρέπει να εκφέρω γνώμη, επειδή δεν είμαι γιατρός;

. . . . . . . . . .

Φαίνεται πως μας λυπάται ο Καλός Θεός, καί δίνει (ακόμη…) χρόνο κι ευκαιρίες σ’ όλους μας, γιά περίσκεψη κι αλλαγή μυαλών. (Ευτυχώς, όχι …ιατρικού τύπου αυτή η τελευταία!)

Ας εκμεταλλευτούμε δεόντως τις ευνοϊκές αυτές περιστάσεις.

Α.Ι. άϊ άϊ άααα!… Α.Ι. άϊ άϊ άααα!…

26 Σχόλια

Θ’ απαντήσω σε μιά απορία του Λιακό (εδώ), ο οποίος μάλλον δεν καταλαβαίνει στ’ αλήθεια περί τίνος πρόκειται – καί δεν παριστάνει απλά πως δεν καταλαβαίνει, ώστε κουβέντα να γίνεται.

Η απορία είναι: τί σχέση έχει η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ εφεξής) με τα Μπουρλοεμβόλια;

. . . . . . . .

Κατ’ αρχήν, τί είναι ΤΝ. Αν δεν το καταλάβουμε αυτό, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε.

Η ΤΝ (άλλως: Artificial Intelligence, AI, τεχνητή ευφυΐα) είναι ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή, που προσπαθεί να μιμηθεί τη νοημοσύνη του ανθρώπου. Δηλαδή:

  • να μαθαίνει από μόνο του,
  • ν’ αυτο-διορθώνεται,
  • καί ν’ αποφασίζει (πάλι από μόνο του) γιά τις προσεχείς κινήσεις του.

Όπως ακριβώς ο (λογικός) άνθρωπος.

Όπως καταλαβαίνετε, αυτά αποτελούν απλώς ακόμη μία ακαδημαϊκή έρευνα, όταν είναι ελεγχόμενα. Όταν, όμως, αφεθούν ανεξέλεγκτα, αποτελούν θανάσιμο κίνδυνο.

Μέχρι στιγμής, βέβαια, όλα δείχνουν πως η κατάσταση εξακολουθεί να βρίσκεται υπό έλεγχο – αλλά δεν πρέπει να εφησυχάζουμε, διότι τα γεγονότα τρέχουν με διαστημικές ταχύτητες.

. . . . . . . .

Ξαναγυρίζουμε στον κοροϊδοϊό καί τα εμβόλια.

Αν ψάχνετε καθημερινά τις ειδήσεις, θα σας είναι γνωστό ότι τα φάρμακα (όπως πχ και τ’ αεροπλάνα) σχεδιάζονται από ηλεκτρονικούς υπολογιστές εδώ καί 20 χρόνια· μπορεί καί παραπάνω. Οπότε, δεν είναι απορίας άξιον, αν στη θέση των απλών σχεδιαστικών προγραμμάτων βάλανε προσφάτως προγράμματα ΤΝ. Όλοι κοιτάζουν πώς να βάλουν τους ΗΥ να λύνουν τα προβλήματα γρηγορώτερα. Ούτε παράξενο είν’ αυτό, ούτε αθέμιτο.

Πάντως, εμένα ειδικά αυτό δεν μου λέει απολύτως τίποτε. Αντιθέτως, θα μου έλεγε πολλά το να δω τον κώδικα του προγράμματος· κι αν όχι αυτόν, το μέγεθος του ΗΥ που τρέχει το συγκεκριμένο πρόγραμμα.

Μ’ άλλα λόγια, αν δω κανένα πισάκι έστω καί γρήγορο, το πράγμα ελέγχεται.

Αν, αντιθέτως, δω καμιά θηριώδη συστοιχία ΗΥ σε clustering (δηλαδή σε διάταξη, που μοιράζει την επίλυση σε περισσότερους του ενός ΗΥ), τότε, αναγνώστη μου, τα πράγματα είναι περισσότερο άσχημα, απ’ ό,τι μπορείς να φανταστείς.

Μ’ άλλα λόγια (δίς), η ΤΝ αφ’ εαυτής δεν μου λέει τίποτε. Αλλά οι δυνατότητες, που της δίνουν εξ αρχής, μου λένε πάρα πολλά.

. . . . . . . .

Είναι κάπως, όπως το παλιό αστείο της δεκαετίας του 1960, όταν ξεκίνησαν τα αυτόματα μεταφραστικά προγράμματα. (Στρατιωτική εφεύρεση στην αρχή. Τί περιμένατε, δηλαδή; Όταν, βέβαια, θεώρησαν ότι δεν τρέχει τίποτε να τα βγάλουν και στο εμπόριο, τα βγάλανε – καί φτάσαμε να έχουμε το Γκούγκλ Τρανσλέητ.)

Έλεγε το αστείο, ότι οι ηπαπαραίοι θέλανε να μεταφράσουν αυτόματα με τους υπολογιστές το ρητό: «Το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σάρξ ασθενής!», στα Ρώσσικα. Το μεταφράσανε, αλλά θέλανε καί να κάνουν επαλήθευση – οπότε ζήτησαν καί αντίστροφη αυτόματη μετάφραση.

Η οποία έβγαλε στον εκτυπωτή ότι: «Η βότκα ήταν φανταστική, αλλά το κρέας χάλια!» 🙂

Με την ίδια λογική, άμα βάλω την ΤΝ να μου σχεδιάσει ένα αναψυκτικό, που:

  • θα είναι δροσιστικό,
  • θα είναι ελαφρώς γλυκό,
  • θα κατεβαίνει εύκολα στο στομάχι,

πιθανώτατα θα βγάλει συνταγή: λεμόνι + ανθρακικό (να γίνει αναψυκτικό), νερό γιά διάλυση, λίγο λάδι γιά να κατεβαίνει εύκολα, καί λίγο χυμό μούρο, γιά να έχει λίγη φυτική / φυσική γλύκα.

Αλλά, αν αυτό το πράγμα καταφέρει να πουληθεί στην αγορά, στείλτε μου τηλεγράφημα! 🙂

. . . . . . . .

Δηλαδή, όπως σας είπα, σε τελική ανάλυση μετράνε οι δυνατότητες που δίνουν στην ΤΝ εξ αρχής. Όσο πιό «σοφιστικέ» τη φτιάξουν, τόσο μεγαλύτερο πλεονέκτημα της δίνουν.

Οπότε, αν δώσουμε:

  • έναν τεράστιο αποθηκευτικό χώρο,
  • συν μεγάλη υπολογιστική ταχύτητα,
  • συν πολλούς υπολογιστές δικτυωμένους,
  • συν πολλούς έτοιμους αρχικούς κανόνες,

τότε έχουμε φτιάξει ένα ΤΕΡΑΣ, με το οποίο ΔΕΝ μπορεί να τα βάλει ένας άνθρωπος… δεμπανά ‘χει δείκτη νοημοσύνης 200 (διακόσια)!

Το τέρας θά ‘χει iq 20,000 (είκοσι χιλιάδες)… κι αν δεν τό ‘χει εξ αρχής, θα το αποκτήσει στην πορεία. Η αρχική φόρα που θα του δώσουν μετράει πάνω απ’ όλα – όσο περισσότεροι οι έτοιμοι αρχικοί κανόνες, τόσο μεγαλύτερη η ισχύς της ΤΝ.

Αν ρωτήσετε εμένα, που το iq μου είναι κάπως της προκοπής, σε τέτοια περίπτωση δεν θα ξεκινούσα διανοητική κόντρα· αλλά, χωρίς δεύτερη σκέψη, θα έπιανα βαριοπούλα καί φλογοβόλο, καί θσ μετέτρεπα τα γκουμπιούτερζ του τέρατος σε κολυμπηθρόξυλο. (Αφού πρώτα έκλεινα τον γενικό διακόπτη του ρεύματος του κτιρίου.)

Κατ’ ευθείαν.

. . . . . . . .

Εκεί, λοιπόν, που εμένα προσωπικώς άρχισαν να με ζώνουν τα φίδια, είναι πως η ΤΝ έχει συσχετιστεί με πολλές πλευρές της ψευδοπανδημίας του κοροϊδοϊού.

  • Καί με τα εμβόλια (στον σχεδιασμό τους), όπως αποκάλυψε το Μπουρλοχαμόγελο καί η απορία του Λιακό.
  • Καί με τα επιδημιολογικά μαθηματικά προβλεπτικά μοντέλα.
  • Καί με τους καθημερινούς αριθμούς (δήθεν) θανάτων, που τους παίρνανε έτοιμους από πρόγραμμα ΤΝ καί απλά τους παπαγαλίζανε στα ΜΜΕ, όπως αποκάλυψε πρό καιρού ιατρός τις στην τιβή (καί δεν κουνήθηκε φύλλο).
  • Καί με τις δήθεν προβλέψεις γιά τις δήθεν μεταλλάξεις του κοροϊδοϊού. (Η εκτύπωση που βλέπετε εδώ, είναι προϊόν «πρόβλεψης» από ΗΥ.)
  • Αλλά…. drum roll…. καί με τον κοροϊδοϊό τον ίδιο!!!!!!

Αλήθεια, τί γίνεται με την τελευταία περίπτωση;

Είναι αληθινός ο κοροϊδοϊός, ή ένα φάντασμα / μαϊμού κατασκεύασμα μιάς ΤΝ;

Γιατί άλλοι λένε πως το γονιδίωμά του περιέχει ακολουθίες από τον ιό του AIDS, από dna πιθήκου, από… από… – που σημαίνει ότι το είδαν στο εργαστήριο;

Καί γιατί άλλοι τάζουν ενάμισυ μύριο ντάλλαρζ σε όποιον τους φέρει το γονιδίωμα του ιού στο πιάτο – που σημαίνει ότι ΔΕΝ το(ν) είδε κανείς μέχρι σήμερα;

Το είδαν το γονιδίωμα, ή δεν το είδαν;

Θέλετε τη γνώμη μου;

Όλοι, όσοι λένε τί περιέχει μέσα ο ιός, είδαν ένα σχεδιάγραμμα. Που είναι αυτό, που δώσανε οι νεοταξίτες (ηπαπαραίοι τε καί Κινέζοι) ως προδιαγραφές να σχεδιάσει η ΤΝ. ΔΕΝ τα είπαν αυτά μετά από εξέταση με μικροσκόπιο καί χημική ανάλυση, δηλαδή.

Γιατί, όμως, όσοι «είδαν», δεν μιλάνε στα ίσα, ότι πρόκειται γιά ασκήσεις επί χάρτου, κι όχι γιά πραγματικό ιό;

Διότι τρομάξανε. Από τις συνέπειες αυτού που καταλάβανε. Όπως κι εγώ άρχισα να χοροπηδάω νευρικά, γιά τον ίδιο λόγο μ’ αυτούς.

Θα καταλάβετε παρακάτω.

. . . . . . . .

Το τρομακτικό στην υπόθεση δεν είναι ούτε τα καρα-ψέμματα που ειπώθηκαν, ούτε φυσικά οι τραγικές αποτυχίες στις προβλέψεις των ιολάγνων ιοψευτών.

[Γιά παράδειγμα, το Κίνγκ’ς Κόλλετζ της αγγλίτσας έγινε ρόμπα, με το δικής του εφευρέσεως επιδημιολογικό μαθηματικό μοντέλο θανάτων, που απέτυχε παταγωδώς. Είπαμε να πείς ένα εντυπωσιακό ψεμματάκι, αλλά όχι καί να το κάνεις ουρανομήκη ψεμματάρα!

Έτερο παράδειγμα γυναικείου προχείρου ενδύματος: το ΑΠΘ το δικό μας, που ψάχνει μέσα στα σκατά να βρεί το γονιδίωμα του ιού… που αφ’ ενός δεν το ξέρει κανείς, αφ’ ετέρου -καί να υπάρχει- δεν υπάρχει περίπτωση να μείνει ακέραιο μέσα σε λύματα με βιολογικές ζυμώσεις καί χλωρίνες. Ούτε Χημεία Λυκείου δεν ξέρουν τα άτομα, καί κάνουν κουμάντο σε πανεπιστήμιο!!!]

Ούτε, βέβαια, οι μαθηματικώς γελοίες προβλέψεις γιά μία μετάλλαξη ανά μήνα. (Δες την εκτύπωση, στην οποία παραπέμπω παραπάνω.)

Το τρομακτικό… καί, προσέξτε, δεν λέω τέτοιες λέξεις απλά γιά εντυπωσιασμό… το τρομακτικό, λέγω, της ιστορίας μας κατοικοεδρεύει σε τρείς μεριές.

Η πρώτη είναι ότι καί ο πλέον κουτοπόνηρος εξουσιαστής (τύπου Μπουρλά) κατάλαβε τις τρομερές δυνατότητες της ΤΝ, κατάλαβε ότι αυτή μπορεί να υποκαταστήσει στο χίλια τοις εκατό τους κουτοπόνηρους σατανικούς εγκεφάλους των εξουσιαστών, καί τώρα θα τη βάλουν μέχρι καί στα λάχανα. Παναπεί, ότι -κατά πάσα πιθανότητα- η ιστορία του κοροϊδοϊού -παρά τις αποτυχίες της- ήταν απλά ένα τέστ των ικανοτήτων της ΤΝ, καί τα χοντρά τα εγκεφαλικά επεισόδια θα μας έρθουν αργότερα.

Η δεύτερη είναι αυτή που δεν φαίνεται, στην περίπτωση του κοροϊδοϊού: ότι, δηλαδή, η ΤΝ δεν σχεδίασε απλά το γονιδίωμα ενός υποθετικού ιού, αλλά προέβλεψε επακριβώς το πώς θ’ αντιδράσει η κοινωνία!!!...

Υπαγορεύοντας, ταυτόχρονα, τις καθημερινές αντιδράσεις της μανδάμ Εξουσίας!

Πώς σας φαίνεται αυτό;

Θα κοιμάστε ήσυχα από ‘δώ καί στο εξής, αν ξέρετε πως μιά ΤΝ ρυθμίζει την κοινωνική σας ζωή;

Εννοείται πως δεν κάνω κανένα σχόλιο γιά τους παπάρες, που νομίζουν ότι μ’ ένα εμβόλιο δήθεν θα «ξανακερδίσουν την παλιά ζωή» τους, την «κανονικότητα».

Μιά νύχτα με τον ερωτύλο σέντερ μπ(λ)άκ του Θρήνου θα κερδίσουν – κι άμα τους αρέσει.

. . . . . . . .

Κι η τρίτη έδρα / κατοικία της τρομακτικής ΤΝ;

Ά… η τρίτη έδρα… ναί, σχεδόν την είχα ξεχάσει.

Αυτή είναι το γεγονός, ότι την ΤΝ έχουν αρχίσει να τη χρησιμοποιούν εδώ καί καιρό (πιό πρίν απ’ τους φαρμακεμπόρους των δηλητηρίων) κι έξυπνοι άνθρωποι, καί δή σε περιοχές που κάνουν τζίζ!!!

Καί δή, χρησιμοποιώντας βελτιωμένες εκδόσεις της.

Όχι απλά κουτοπόνηρα μέλη μυστικών λεσχών σε κοινωνιολογικά πειράματα, να δούν πώς θ’ αντιδράσουν τα Ζά παγκοσμίως, αλλά βαρβάτοι επιστήμονες στις θετικές επιστήμες.

Πώς θα σας φαινόταν, αν σας έλεγα ότι βάλανε την ΤΝ να σχεδιάζει πειράματα Κβαντομηχανικής;

Αν, λοιπόν, φτάσαμε στο σημείο οι όντως έξυπνοι να χρησιμοποιούν την ΤΝ γιά να τους ανοίξει δρόμους,

ΚΑ-

Η-

ΚΑ-

ΜΕ.

Δεν σας λέω περισσότερα, διότι δεν θέλω ν’ αποκαλύψω το ποιοί «συνάδελφοι» συμμετέχουν στην ιστορία αυτή καί τί ακριβώς ψάχνουν. Αν έχετε τόση περιέργεια, σκαλίστε εκτενώς τα ιντερνέτια. Το μόνο που μπορώ να πω, είναι ότι επικίνδυνης εξυπνάδας άνθρωποι ψάχνουν επικίνδυνα πράγματα.

. . . . . . . .

Δεν έχει τόση σημασία, το πόσο έξυπνος είναι κανείς.

Δεν έχει τόση σημασία, το πόσο μορφωμένος είναι κανείς.

Δεν έχει τόση σημασία, το πόσο καλή μνήμη έχει κανείς.

Δεν έχει, ακόμ’-ακόμη, τόση σημασία, το πόσο συνδυάζει κανείς αυτές τις ιδιότητες, αν υποτεθεί ότι τις έχει καί τις τρείς υπερανεπτυγμένες.

Σημασία έχει τί εξαγόμενα βγάζει από τη συνδυαστική του ικανότητα. Εκεί, γάρ, ο Παράδεισος, εκεί κι η Κόλαση.

Γι’ αυτό καί δεν μιλάω.

Γι’ αυτό καί δεν δίνω λεπτομέρειες. Φοβάμαι τους συνδυασμούς στο κεφάλι του καθενός, που θα τύχει να διαβάσει αυτό το κείμενο. Δεν θέλω να δώσει κανείς -έστω κι άθελά του- το κλειδί της λύσης στους προαναφερθέντες λεβέντες, αν δεν το βρίσκουν.

Τώρα, βέβαια, αν το βρούν από μόνοι τους, αλλάζει το πράγμα. Γι’ αυτό το ενδεχόμενο, όμως, είμ’ εγώ εδώ.

. . . . . . . .

Δεν γνωρίζω αν -μετά απ’ όσα ειπώθηκαν παραπάνω- οι νύχτες σας θα γίνουν πιό ανήσυχες στο εξής· δεν με νοιάζει, όμως, κιόλας.

Ήρθε η ώρα του πολέμου

κι αλοίμονο σ’ όποιον επιμένει να κοιμάται μακαρίως.

ΤΕΛΟΣ

. . . . . . . .

Υγ: Στη δημιουργία του κοροϊδοϊού συμμετείχαν, λέει, κι Έλληνες επιστήμονες!

Περίεργο… πολύ περίεργο. Ποιός απ’ τους δικούς μας πάει στην Κίνα γιά τέτοιες δουλειές;

Εκτός αν πήγαν μέσωι ηπαπάρα, που είναι καί το πιθανώτερο.

Έ, λοιπόν! Δεν ουρλιάζω τζάμπα, να μην πάει κανείς δικός μας ν’ ανοίξει τα μάτια βαρβάρων! Αλλά, δυστυχώς, όλους αυτουνούς τους έχει πιάσει βαρηκοΐα.

. . . . . . . .

Μόνο να μή σας πιάσω στα χέρια μου, τσογλάνια! Θα σας χώσω τις προχοΐδες στον κώλο!!!

Ακόμη ένα ισχυρό κρούσμα ανιστορησίας

51 Σχόλια

Στις 30 Ιανουαρίου 1933, ο Χίτλερ έγινε γιά πρώτη φορά καγκελλάριος (πρωθυπουργός) της Γερμανίας.

Γιά να φτάσει, όμως, στην οριστική του πρωθυπουργοποίηση, επισυνέβησαν συνολικώς (κι αν θυμάμαι καλά) τέσσερεις (4) συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, συν τρείς (3) συνεχόμενες βραχύβιες θητείες της Βουλής της Γερμανίας, διότι άλλες τρείς (3) συνεχόμενες φορές οι βουλευτές του NSDAP (του κόμματος του Χίτλερ) παραιτήθηκαν εν σώματι, γιά να εκβιάσουν τις επόμενες εκλογές. (Πράγμα που ΔΕΝ έκαναν κάποιοι γιαλαντζή μιμητές τους εδωπέρα!) Καί, με κάθε επόμενη εκλογική αναμέτρηση, το ποσοστό του NSDAP ανέβαινε.

Ώσπου, λίγο μετά την οριστική πρωθυπουργοποίηση του Χίτλερ, καταργήθηκαν οι συνταγματικές ελευθερίες (χωρίς καμμία αντίρρηση από κανέναν πολιτικό σχηματισμό)…

…καί τα υπόλοιπα είναι πασίγνωστα.

Στο μεταξύ, ο μυστακοφόρος εβραιάκος ετύγχανε μιάς διαβολικής προστασίας της ζωής του. Προστασία, η οποία δεν φάνηκε τόσο κατά τη διάρκεια του Β’ ΠΠ (με μιά τρομερή εξαίρεση – δες παρακάτω), όσο κατά τη διάρκεια του Α’ ΠΠ· όπου, οι συσστρατιώτες του έλεγαν πως δεν υπάρχει σφαίρα των εχθρών με τ’ όνομά του απάνω της.

Γιά τον Β’ ΠΠ, αναφέρομαι, φυσικά, στην απόπειρα της 20ης Ιουλίου 1944 εναντίον του Χίτλερ, από την οποία γλύτωσε την τελευταία στιγμή – καί από διαβολική εύνοια της τύχης. (Αξιοσημείωτο: εκείνη τη μέρα είχε συμβεί καί έκλειψη Ηλίου.)

. . . . . . .

Τώρα, ο έξυπνος ήδη τό ‘πιασε πού το πάω. Αλλά ο έξυπνος κατά κανόνα είναι καί (διαβασμένος) ίστωρ, οπότε δεν χρειάζεται καί πολλά-πολλά, γιά να καταλάβει.

Εδώ απευθύνομαι όχι στους βλάκες (χαμένος κόπος!), αλλά σ’ όσους αρνούνται πεισματικά να βάλουν τη γκλάβα τους να σκεφτεί, μήπως καί τους φθαρεί ο εγκέφαλος – καί τί θα κάνουν μετά! (Τί να κάνουν, μωρέ;! αφού έτσι κι αλλοιώς δεν τον χρησιμοποιούν. Έχουν – δεν έχουν εγκέφαλο, ένα καί το αυτό.) Τους …αρνητές σκέψης, δηλαδή! lol!!!

Είναι αλήθεια, πως οι περισσότεροι τα πολεμικά του Β’ ΠΠ τα ξέρουν, κι ελάχιστοι (κυρίως όσοι ενδιαφέρονται γιά πολιτικές αναλύσεις) έχουν σκαλίσει τις προπολεμικές λεπτομέρειες της κοινοβουλευτικής περιόδου των ναζιστών. Γι’ αυτό τ’ αναφέρω εδώ αυτά τα πολιτικάντικα.

Καί φτάνουμε στην ερώτηση του ουάν μίλλιον ντάλλαρζ:

ΣΑΣ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΤΙΠΟΤΕ ΟΛ’ ΑΥΤΑ;

Καί δεύτερη ερώτηση, δώρο:

Μπορείτε να προβλέψετε το μέλλον (όχι της Γερμανίας το μέλλον, ρέ στόκοι! της Ελλάδας!), κάνοντας συσχετισμούς;

Τί, δηλαδή; η διαπίστωση, πως τα σημερινά τεκταινομένα στην Ελλάδα μοιάζουν με τα πεπραγμένα των ναζιστών, φτάνει μονάχα μέχρι τις (ψευδο)ιατρικές πρακτικές τους; Μονάχα μέχρις εκεί τους κόβει, μερικών-μερικών; Μονάχα στο να ζωγραφίζουν χιτλερικό μουστάκι στα μούτρα του κουκλοχαιρετάκια τους κόβει;

. . . . . . .

Ακούς (καί διαβάζεις στα ιντερνέτια), λοιπόν, στις μέρες μας διάφορες ηλίθιες κραυγές: «- Άαα!!! Καταλύεται το Σύνταγμα! Καταπατούνται οι νόμοι! Η αντιπολίτευση δεν μιλάει!», καί τα ρέστα.

Όχι, σωστές είναι αυτές οι διαπιστώσεις· απόλυτα σωστές. Η ηλιθιότητα, όμως, κολλάει στο: «- Άαα!!!».

Αφού έχουν ξαναγίνει αυτά τα πράγματα, ρέ ανιστόρητα όντα!!! Προς τί η έκπληξη;

Ή, μήπως, νομίζετε ότι ένα μαύρο κατεστημένο αρκετών (δεκάδων) χιλιάδων ετών δεν θα φρόντιζε τη στεγανοποίηση της άμυνάς του; Όπως δεν δίνουμε γεμάτο καί απασφαλισμένο όπλο σε νήπιο, έτσι ακριβώς στον (τρομάρα του!) «κυρίαρχο λαό» ΔΕΝ δίδονται επικίνδυνα «όπλα». Μιά (χειραγωγούμενη) ψήφος ανά τετραετία, ως «δημοκρατική υποχρέωση» στον μπάρμπα απ’ το χωριό, κι όξ’ απ’ την πόρτα. Τα υπόλοιπα είναι μονάχα γιά τους «εκλεκτούς».

Κάτσε, όμως, να σας το κάνω πενηνταράκια αυτό το τελευταίο (το περί μαύρου κατεστημένου), διότι ξεφεύγουμε από τα χωράφια της Ιστορίας.

Η διαχρονική ομοιότητα κάποιων χαρακτηριστικών της Εξουσίας, αλλά κυρίως η επανάληψη των μεθόδων της, μας οδηγούν στο να πιστεύουμε ότι δεν έχουμε να κάνουμε απλά με κάποιους, που γίναν (όπως κι αν γίναν) ηγέτες – καί, άρα, θα χρησιμοποιήσουν τα ίδια «προικιά» της Εξουσίας, όπως πχ όποιος παίρνει πτυχίο μαθηματικού χρησιμοποιεί τα (ίδια) Μαθηματικά. Άρα, δεν έχουμε απλά επανάληψη μιάς επιτυχημένης (εξουσιαστικής) συνταγής.

Αλλά, μάλλον έχουμε μιά πανάρχαιη κλίκα με διαχρονική άσπαστη συνέχεια.

Υπερβολικός ο ισχυρισμός; συνωμοσιολογικός;

Μπορεί. Αλλά, σκεφτήτε: σε παλιότερες εποχές (πχ Μεσαίωνας), όπου δεν υπήρχε ψήφος, βασιλιάς γινόταν ο γυιός του βασιλιά – καί δεν υπήρχε έλεγχος στο ποιός ήταν αυτός. Μά κουτσός, μά στραβός, μα τρελλός, μά χέστης, μά μέθυσος… ούτε έλεγχος υπήρχε, ούτε μηχανισμός ανατροπής του· παρά μόνο με το σπαθί. Πράγμα, όμως, που πάντα μέν σηματοδοτούσε ένα ντόμινο εξελίξεων, αλλά όχι πάντα ευοίωνο. (Πχ παραμονεύανε οι εξωτερικοί εχθροί, γιά να εκμεταλλευτούν το κενό εξουσίας.)

Σήμερα, με την ψήφο, οι μηχανισμοί ανατροπής τρελλών καί προδοτών (καί λοιπών καλόπαιδων) υπάρχουν μέν, αλλά μονάχα στη θεωρία. (Γιά το προτεκτοράτο μας μιλάω – γιά παραέξω δεν γνωρίζω, αλλά υποθέτω ότι κι εκεί τα ίδια συμβαίνουν.) Ποιός πρόεδρας δημοκρατίας θα διαλύσει τη Βουλή, επειδή η κυβέρνηση είναι καταφανώς αντίθετη με το λαϊκό αίσθημα – όπως λέει κάπου το Σύνταγμα; Ποιός τη διέλυσε, τόσο με το Αλεκσάκι, όσο καί με τον κουκλοχαιρετάκια;

Κι ακόμη… τί παναπεί: «η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων»;

Τά ‘χουμε πεί πολλές φορές, ότι θα έπρεπε να υπάρχει αυτόματος τιμωρητικός μηχανισμός. Παραβιάζεις το Σύνταγμα, όντας -μάλιστα- γκουβέρνο; άμεση έκπτωση από κάθε αξίωμα, ισόβια στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων, καί ισόβια στη στενή! Αντ’ αυτού, όμως, «προβλέπεται» να συνετίσει τους παρεκτραπέντες ο καφετζής της Άνω Ραχούλας· κι αυτό, μονάχα άμα τον πιάσει …ο πατριωτισμός!!!

[Αν αυτά εσείς τα θεωρείτε σοβαρά πράγματα, καί όσους σπεύδουν να μας εξηγήσουν τα του άρθρου 120 σοβαρούς, το βουλώνω καί πάω πάσο. Εσείς, τώρα, οι «σοβαροί», μή συνεχίζετε την ανάγνωση του άρθρου μου, διότι απλά χάνετε τον χρόνο σας.]

Απ’ την άλλη, το ψείρισμα των προπολεμικών Συνταγμάτων της Γερμανίτσας δεν είναι δική μου δουλειά (έχω, δέ, παντελή άγνοια περί αυτών), αλλά μονάχα των ελαχίστων που εκπονούν σχετικές διδακτορικές διατριβές στις Πολιτικές Επιστήμες. Πάω, όμως, στοίχημα τα (ελάχιστα) ψιλά που έχω στο πορτοφόλι μου, ότι ούτ’ εκεί είχε προβλεφθεί αυτόματη τιμωρία των παρεκτρεπομένων!…

. . . . . . .

Μέχρι τώρα, πιστεύω ξεκαθαρίσαμε δύο τινά:

  • Η Εξουσία έχει -κατά το δυνατόν- στεγανές άμυνες, σχεδόν απαραβίαστες από τον «κυρίαρχο λαό».
  • Σε τυχόν παραβιάσεις τους, Συντάγματα καί νόμοι δεν μπορούν ν’ αντιτάξουν άμυνα ισχυρώτερη απ’ το χαρτί, στο οποίο τυπώνονται.

Γι’ αυτό ακριβώς ο κάθε πρώθυ των τελευταίων ετών στο προτεκτοράτο μας προχωράει ακάθεκτος σε ό,τι αντεθνικό γουστάρει (χώρια τις αντισυνταγματικότητες καί τις παρανομίες), καί δεν τον εμποδίζει κανείς.

Καί, φυσικά, ΜΗΝ περιμένετε ότι θα σταματήσει εδώ. (Ούτε ο Χίτλερ σταμάτησε.)

Πάμε, λοιπόν, με βάση την ιστορική αναλογία, να ξεκαθαρίσουμε καί τα επόμενα. (Το ένα ήδη το κάναμε πενηνταράκια: δεν τον σταματάει κανείς καί τίποτε, κι ούτε πρόκειται στο μέλλον.)

Τί άλλο έκανε ο κυρ-Χίτλερ; τί άλλο συνέβη επί των ημερών του;

Στρατόπεδα συγκεντρώσεως γιά όσους δεν γούσταρε· καί όλα τελείωσαν μέσα στο αίμα, με μιά τρομερή εθνική καταστροφή γιά τη χώρα του.

Το πιάνετε, έ;

Έτσι ακριβώς θα τελειώσει η διακυβέρνηση του κουκλοχαιρετάκια: με μιά τρομερή εθνική καταστροφή. Μόνο που, στην περίπτωσή μας, δεν θα υπάρξει Αμέρικα, να μας ξανακάνει σκανδαλωδώς χώρα απ’ τα ερείπεια. Άλλο η γερμανίτσα, άλλο το Ελλαδιστάν.

Στο μεταξύ, ετοιμαστήτε οι διαφωνούντες να σας χώσουν σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως. («Δομές» ονομάζονται σήμερα, κι είναι ήδη έτοιμες αρκετές τους – διαβάστε τις ειδήσεις των δύο τελευταίων ετών στο Διαδίκτυο, να ξεστραβωθήτε).

Τί; αμφιβάλλετε; γιατί αμφιβάλλετε; επειδή ζούμε στον 21ο αιώνα κι έχουμε κομπιούτερς, άρα «δεν γίνονται αυτά τα πράγματα»;

Μά, κι αυτοί που κλειστήκαν σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως στον Β’ ΠΠ, στον 20ο αιώνα ζούσαν, κι είχαν τηλεοράσεις καί αίαρ-κοντίσιον!

. . . . . . .

Ξεκάθαρα, πλέον, όλα; Τό ‘δατε το μέλλον μας;

Χαίρομαι. (Που τό ‘δατε, όχι γιά όσα θα μας έρθουν.)

Οπότε, λογικώς τίθεται το ερώτημα τί να κάνουμε, γιά να το αλλάξουμε αυτό το ζοφερό μέλλον.

Χμμμ… όπως είδατε, τους δαιμονοκαβαλλημένους «ηγέτες» δεν τους πιάνουν εύκολα ούτε σφαίρες, ούτε βόμβες. (Αν καί δεν θα εμπόδιζα κανέναν να δοκιμάσει.)

Άρα, τί κάνουμε;

Μιά λύση ίσως βρίσκεται στον συλλογισμό ότι αυτά τα …εκρηκτικώς ωραία δεν πιάνουν μεν τους κατεχόμενους απ’ τον Οξαποδώ, αλλά πιάνουν …τους παρακατιανούς! 🙂

Απ’ την άλλη, γιά τα παραπάνω κλιμάκια ίσως χρειάζεται καί κανένας αφορισμός, ή δεν ξέρω τί άλλο παρεμφερές.

Κι εμείς, κύριε; τί κάνουμε εμείς, ο λαουτζίκος;

. . . . . . .

Εμείς κατ’ αρχήν πρέπει να ομονοήσουμε, να καταλάβουμε την πανταχόθεν κοροϊδία, να μην ελπίζουμε πλέον σε κανέναν πλήν των εαυτών μας,…

…καί, ειδικά εσείς (εξαιρώ την αφεντιά μου! 🙂 )…

…Πλακωθήτε στη σοβαρή μελέτη της Ιστορίας, γιά να μην σας ξαναπιάσει κανείς κορόϊδα!

Να καταργηθεί το Διαδίκτυο, να ησυχάσουμε!

8 Σχόλια

Ώς εδώ, ρέ φούστη μου!

. . . . . . .

Κι αν έχω διαβάσει μαλακίες τα τελευταία χρόνια!… όπου, με κάθε αφορμή, πιάνει ο καθένας (κι η καθεμία) από ένα πληκτρολόγιο καί γράφει ό,τι του κατέβει στη γκλάβα ΧΩΡΙΣ να σκέφτεται!

Ως αποτέλεσμα, όλα αυτά τα γραπτά απλώς παράγουν το μελάνι της σουπιάς, το οποίο θολώνει την αλήθεια – σε εποχή, μάλιστα, που η αλήθεια είναι το πρώτο καί σημαντικώτερο ζητούμενο.

Τώρα, θα μου πείς… τί θες, ρέ φίλος; ν’ απαγορεύσεις στον κόσμο να γράφει;

Ειλκρινά σας λέω, πολύ θα τό ‘θελα να είμαι δικτάτωρ, καί να περάσω άπαντες από τέστ νοημοσύνης· καί μετά να τους δώσω την άδεια να γράφουν δημοσίως, αφού πρώτα περάσουν τη βάση. (Κάπου στο iq 155.)

Ά! Κι αμέσως μετά θα ώφειλαν να περάσουν τέστ γνώσεων Ιστορίας. Δεν γίνεται να διαβάζω χοντρομαλακίες ανιστορήτων, του τύπου: «- Πώπώωωω!!! Άσχημη έκπληξη! Οι ηπαπαραίοι έδωσαν στεγνά τους Αφγανούς συνεργάτες τους στους ταλιμπανέζους!», από ανθρώπους, που:

(α) δεν γνωρίζουν τί έκαναν οι Γερμαναράδες στους δικούς τους συνεργάτες το 1944, όταν ξεκουμπίστηκαν από ‘δώ, καί

(β) ξέχασαν ότι οι ηπαπαραίοι άδειασαν στεγνά τους Κούρδους, πρίν από πέντε μόλις χρόνια.

. . . . . . .

Εν πάσει περιπτώσει, ως αφορμή του άρθρου ετούτου εδώ, μου την έδωσε άσχημα μιά γκόμενα, η οποία -στο περίπου- εκθειάζει ένα σκυφτό ανθρωπάκι, κομματογλειφτρόσκυλο καί του Σφύριζα, καί της Νουδού καί λάϊτ. Κοίτα, να δείς, ρέ φούστη μου, πόσο μεγάλο λάθος μπορεί να κάνει κάποιος!… Δεν τό ‘ξερα ότι είχαμε ανάμεσά μας την μετενσάρκωση του Καραϊσκάκη!

Δεν τό ‘ξερα, ότι αυτός που απαγόρευσε με χειρονομία στους γονείς των τσουβαλιασμένων στρατιωτικών μας στον Έβρο να μιλήσουν στην τηλεόραση ήταν τέτοιος ήρωας! Γιά φαντάσου, τί αγνοούσα!

Τί μού ‘κανες, ρέ γκόμενα;! Με διέλυσες! Με πιάσαν οι τύψεις αναδρομικά, που άκουγα τ’ όνομα του λεγάμενου κι έφτυνα!

. . . . . . .

Όπως (με όσα διαβάζω κατά καιρούς στα ιντερνέτια) δεν το ‘ξερα πόσο ήρωας ήταν κι ο άλλος, που συμμετείχε καί στο πρώτο συλλαλητήριο γιά τη Μακεδονία!… (Ναί, αυτός ο πατριώταρος με τη λαθρολάγνα κόρη!) Ο οποίος, όμως, παρέδωσε στους τουρκαλάδες χάρτη με τις ρηχές διαβάσεις του Έβρου! (Εγώ ΔΕΝ ξεχνώ.) Γιά να μας κουβαλιέται εδώ κάθε λάθρο, χωρίς να πνίγεται.

Όπως δεν τό ‘ξερα πόσο ήρωας είναι ένας άλλος χεσμένος ΠΡΟΔΟΤΗΣ …-άκης, που χειροκροτούσε την παραφωνία των Πρεσπών. (ΟΥΚ, λέει, αυτός. Έ, ναί, άμα μάθω ότι ζητάνε σε τσίρκο άτομο να κάνει ακροβατικά, θα τον ειδοποιήσω. Μέχρι τότε, όμως, να του πεί κάποιος του χέστη ότι η σωματική ικανότητα κομμάντο είναι τελείως άχρηστη, αν δεν έχεις γνώμονα την ΠΑΤΡΙΔΑ.)

Όπως δεν ξέρω πόσο ήρωας είναι ένας άλλος ψευτοκαμπόης, που πρώτα, λέει, πυροβολάει, καί μετά ρωτάει ποιός ήταν ο μακαρίτης! (Τί λέ, ρέ παλληκάρ’! Έτσι κάνετε στη στοά σου; Πες μας τη διεύθυνση, να φροντίζω να μην περνάω απέξω καί με πάρει καμιά αδέσποτη, πάνω στο άνθος της ηλικίας μου!)

. . . . . . .

Είδατε τί μαθαίνει κανείς στα γεράματα, άμα διαβάζει γραπτά από γκόμενες στα ιντερνέτια; (Όχι πως οι αρσενικοί φελλοί εξαιρούνται, αλλά λέμε τώρα.)

Πππού πππά’ να βγείς πέρα, ρέ ψευτοπαλληκαρά Εργοδότη, με τόσους ήρωες μαζεμένους! Μή μιλάς, ρέ! Βούλωσ’ το!

. . . . . . .

Θα το βουλώσω μέν, αλλά θ’ αρχίσω ν’ απονέμω πιστοποιητικά ISO σαχλαμάρας Α’ ποιότητας!

Αυτή η ιστοσελίδα… δεν φτάνει που γεμίζει καθημερινά με ψευδοπροφήτες (κάτι Ψευδάργυρους, κάτι Γεωτρέμουλες, κάτι Ομάδες Εκσπερματώσεως Ψηλά Στα Ταβάνια, καί κάτι λοιπούς καί ρέστους παρεμφερείς), φιλοξενεί γραπτά κι από άτομα, που δεν ξέρουν ούτε την πολιτική αλφαβήτα. (Της συγκεκριμένης δεσποινίς -της θαυμάστριας του Αλκιβιάδη, ντέ! -, της επεσήμανα παλιότερα ότι οι πωλητικοί σήμερα είναι κομμάντος αυτοκτονίας, καί δεν πρέπει να εκπλήσσεται με όσα κάνουν. Διότι, ακριβώς αυτή είναι η αποστολή τους: να κάνουν στην Ελλάδα συγκεκριμένη ζημιά στον μέγιστο βαθμό, καί μετά να την κοπανήσουν εκτός δημόσιας ζωής, καί ν’ απολαύσουν την αμοιβή τους, την κατατεθειμένη σε κάποιον φορολογικό παράδεισο. Καί γιά την επόμενη ζημιά, θ’ αναλάβουν άλλοι.)

Όθεν, πάει φιρί-φιρί να της απονείμω το πρώτο πιστοποιητικό!

Θα κάνω πίσω, μονάχα αν μου στείλει διεύθυνση καί τηλέφωνο μιανής αρθρογράφου με δωδεκάποντα τακούνια! (Ξέρει αυτή ποιά είναι!) Lol!!!

. . . . . . .

Αλλά, αν είναι να μιλήσουμε σοβαρά, η μόνη λύση να γλυτώσουμε απ’ την ηλεκτρονική θύελλα μαλακίας που κατέκλυσε εσχάτως τα καλώδια, είναι να καταργηθεί τελείως το Διαδίκτυο, να ησυχάσει το κεφάλι μας!

Ομπρός… προς τα πίσω, στο 1981!!!

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Υγ: «- Κι εσύ τί θες, ρέ παπάρα Εργοδότη, καί τη διαβάζεις αυτή την ιστοσελίς, αφού σε χαλάει τόσο πολύ;»

Κοιτάχτε…

Ήταν, λέει (το ανέκδοτο), δυό ιουδαίοι φιλαράκια. Ώσπου μιά μέρα, ο ένας τους βλέπει τον άλλον να διαβάζει τη «Χιτλερική Επιθεώρηση»!

«- Ρέ μαλάκα Σολομών, τ’ είν’ αυτά;», τον ρωτάει. » Δέ ντρέπεσαι λίγο; τί τη διαβάζεις αυτή την κωλοφυλλάδα;»

«- Ά, ρέ Χαΐμ!», απαντάει ο άλλος αναστενάζοντας. «Το ξέρεις ότι με χώρισε η γυναίκα μου, ο γυιός μου δεν μου μιλάει, κι απ’ τη δουλειά μου με απολύσανε; Κι ότι μ’ όλ’ αυτά κοντεύω να πέσω στα χάπια;»

«- Έ, ναί, τα ξέρω αυτά! Καί λοιπόν;»

«– Έ, λοιπόν, κοίτα! Αφού περνάω που περνάω τόσα άσχημα, διαβάζω σ’ αυτή τη φυλλάδα ότι εμείς οι ιουδαίοι κυβερνάμε τον κόσμο, καί έ! σαν άνθρωπος κι εγώ, φτιάχνομαι! Καί συνέρχομαι λιγάκι! Νά γιατί τη διαβάζω!»

🙂

. . . . . . .

Μνημόνια-ξεμνημόνια, εμβόλια-ξεεμβόλια, λάθρο-ξελάθρο, Αφγανοί-Αυγανοτηγανοί, δεν πάμε πουθενά χωρίς χιούμορ!…

Ειδικό Δικαστήριο! Όχι «παραίτηση»!

9 Σχόλια

Άντε, να το γράψουμε κι εδώ, μπας καί πάρει χαμπάρι κανένας.

Αυτές τις μέρες, όσοι αισθάνονται να βράζει το αίμα μέσα τους, ουρλιάζουν τη γνωστή (παθητική) σεξουαλική διαπίστωση. Οι άλλοι, πάλι, οι κυριλέδες, το πήραν απαλά καί χαδιάρικα το πράγμα: «- Παραιτηθήτε, κύριε!», λένε.

Καί οι μέν, καί οι δέ είναι εκτός πραγματικότητας.

  • Οι μέν, διότι είπαμε: «- Είναι κανένας άλλος να φτύσει;» (Δηλονότι, τα βρισίδια δεν μπορούν ν’ αλλάξουν καταστάσεις – ιδίως πολιτικές.)
  • Οι δέ, διότι μαλακίζονται αγρίως.

Ακούτ’ εδώ, ρέ χαμένα της δεύτερης κατηγορίας:

Παραιτείται κάποιος, όταν τον πρήζουν καί τον εκβιάζουν να κάνει πράγματα που δεν θέλει· πράγματα, που ενδεχομένως αντιβαίνουν στις αρχές του.

Απ’ την άλλη, η παραίτηση σημαίνει ένα καί μοναδικό πράγμα: παύω να έχω τις ευθύνες της θέσης, που μέχρι τώρα είχα. (Καί στο εξής, βγάλτε τα πέρα μόνοι σας. Μή με πρήζετε άλλο.)

Εδώ, όμως, ρέ Ζά:

Ποιός τον ζόρισε αυτόν; Ποιός τον έβαλε να κάνει πράγματα που δεν θέλει, ώστε να παραιτηθεί; Καί γιατί να παραιτηθεί; επειδή του κρατάμε μούτρα; Ή, μήπως μας κρατάει μούτρα αυτός, καί δεν το καταλάβαμε;

Καί το κυριώτερο:

  • Πρόδωσε.
  • Κατέστρεψε την Ελλάδα. (Στο μέτρο του δυνατού – όσο μπόρεσε.)
  • Έριξε ξύλο στον κόσμο.
  • Κορόϊδεψε τους πάντες. (Μάσκες οι άλλοι, γλέντια αυτός.)
  • Πάει να μας ξεπαστρέψει ως λαό με τα κωλοεμβόλια.

Άρα, τί;

Έτσι απλά θα παραιτηθεί, απεκδυόμενος τις τρομερές ευθύνες του, καί θα πάει διακοπές;

Αυτό ζητάτε;

ΣΟΒΑΡΑ ΜΙΛΑΤΕ, ΡΕ;

. . . . . . . . .

Τελικά, έχει απόλυτο δίκιο ο Παλαιός, που τά ‘χει βάλει με τον λαό… κι η αφεντιά μου μέχρι τώρα μάλλον πετούσα χαρταετό σε κάποια πολιτικά θέματα.

Διότι:

  • Το εκάστοτε γκουβέρνο, είναι αυτό που είναι.
  • Οι διάφοροι θρασείς ξένοι πρέσβεις που ανακατεύονται (σε τελική ανάλυση, ο εξής ένας), είναι αυτοί που είναι.
  • Οι διάφορες μυστικές λέσχες καί τα ρέστα, είναι αυτές που είναι.
  • Τα (παντοτε σιχαμερά) κομματόσκυλα είναι αυτά που είναι.

Ο λαός, όμως, γιατί είναι αυτός που είναι;

Γιατί ο λαός ζητάει απλά παραίτηση του εγκληματία, κι όχι να τον περάσει από Ειδικό Δικαστήριο;

Δεν είναι σα να λέει: «- Πήδα μας κι άλλο, το γουστάρουμε!»;

Έ;

Οπότε, ο εγκληματίας τί θα κάνει, άμα ακούει τέτοια;

Θα κάτσει στην καρέκλα, καί θα συνεχίσει να πηδάει αυτόν τον αποχαζεμένο λαό. Αυτό θα (συνεχίσει να) κάνει! Αυτό ακριβώς.

Καί τα βρισίδια θα συνεχίσει να τα γράφει αρμοδίως. Το πολύ-πολύ, να βάλει μπάτσους καί εισαγγελείς να μαζέψουν τους υβρίζοντες… κι η ζωή συνεχίζεται.

. . . . . . . . .

Δυστυχώς, δεν μιλάμε απλά γιά άγνοια ακόμη καί της πολιτικής αλφαβήτας. Δεν μιλάμε -από πλευράς πολιτικής αντίληψης- γιά νήπια.

Μιλάμε γιά βρέφη, που ακόμη τα κάνουν απάνω τους.

Οπότε, μπροστά σε τέτοια κατάσταση, τί να πείς καί τί να μολοήσεις!

Έτσι μού ‘ρχεται, είτε να μην ξανασχοληθώ με πολιτικά θέματα, είτε να σταματήσω τελείως να γράφω.

Τί νόημα έχει, πιά;… αν μέσα στον γενικό χαμό υπάρχει ένας ημίτρελλος τύπος, που γράφει σ’ ένα ιστολόγιο γι’ αστέρια καί φεγγάρια, ή γιά κάποιον υπερπολιτισμό του παρελθόντος, του οποίου οι σημερινοί απόγονοι δεν κάνουν ούτε γιά καθαριστές βόθρων;

Τελικά, όμως, ίσως υπάρχει μιά λύση:

Να παραιτηθούν οριστικώς απ’ τα πληκτρολόγια, όσοι γράφουν μαλακίες. Ιδίως πολιτικές.

Τότε, κάπως θα επανέλθουν οι ισορροπίες.

Τί είναι κόμμα, τί είναι πολιτικός

12 Σχόλια

Πολλά τρισηλίθια «σαβουάρ βίβρ» γράφτηκαν αυτές τις μέρες ανά τα Ελληνόφωνα ιντερνέτια, τα οποία χαζοευγενικά μου δώσαν αγρίως στα νεύρα.

[Πχ: «- Κύριε Αποτέτοιε μας, αποτύχατε! Να παραιτηθήτε!» Γιά τόση ευγένεια μιλάμε! Μόνο: «- Σας παρακαλούμε πολύ – κι άμα θέλετε, να σας γλείψουμε καί την κ@λοτρυπίδα, μπας καί παραιτηθήτε!» δεν γράψανε.]

Ωστόσο, όλ’ αυτά επιβεβαίωσαν την πάγια θέση μου, ότι ο σημερινός Ελλαδέζος δεν ξέρει ούτε την πολιτική αλφαβήτα.

Έ, ναί. Διότι κανείς δεν μίλησε γιά το αυτονόητο: γιά εκτελεστικό απόσπασμα! Όπως κανείς δεν είχε μιλήσει ούτε επί πονηρού Αντρεοπαπαντρέου, ειπόντος: «- Ο πολιτικός που αποτυγχάνει, πάει σπίτι του!»

[Σοβαρά, ρέ μεγάλε; τί μας λές; επειδή σε συμφέρει; Γιά να ξανάρθει ο αποτυχών πολιτικός (τελείως ανέμελος κι ατιμώρητος) μετά από κάποια χρόνια να μας κατσικωθεί πάλι στην καμπούρα, ως «σωτήρας»;

Ο πολιτικός που αποτυγχάνει, θα είναι ΠΟΛΥ τυχερός αν δεν πάει στο εκτελεστικό απόσπασμα καί πάει σπίτι του.]

Όπως δεν μίλησε κανείς, ούτε καί γιά να προτρέψει τον κουκλοχαιρετάκια ν’ αυτοκτονήσει. Γιά τόσο κοτόπουλα, μιλάμε.

. . . . . . .

Λοιπόν, γιά να τελειώνουμε με τα νήπια, που μού ‘χουν καί πολιτική άποψη, τρομάρα τους (καί ψηφίζουν κιόλας – τρομάρα όλων μας), θα δώσω σήμερις μία καί καλή τους ορισμούς του κόμματος καί του πολιτικού.

. . . . . . .

Γιά να είμαι ειλικρινής, τον ορισμό του κόμματος δεν χρειάζεται να τον δώσω εγώ· τον έδωσε ο Εμμανουήλ Ροΐδης το 1875. Αλλά, παραμένει απαράλλαχτος μέχρι σήμερα.

Είναι ο ακόλουθος: (από εδώ)

Κόμμα: Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν’ αναγιγνώσκωσι και ν’ α(νο)ρθ(ρ)ογραφώσιν,(*)

εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν,

οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι να αναβιβάσωσιν αυτόν

δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού,

ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι.

( * Η λέξη, όσο τό ‘ψαξα, απαντά καί με τις δυό μορφές. Αρθρογραφώσιν, ανορθογραφώσιν.

Ρίξτε, πάντως, καί μιά ματιά στην υπόλοιπη σελίδα, να δήτε τί άλλο είπε ο μέγιστος. Αξίζει.)

. . . . . . .

Τον απόλυτο ορισμό, τώρα, του πολιτικού, τον έδωσε η μακαρίτισσα η μάνα μου.

«- Φαντάσου», είπε, «έναν καλοντυμένον, χαμογελαστόν, με μπλέηζερ καί μαντηλάκι στο τσεπάκι, να στέκεται στην κεντρική πλατεία καί να χαιρετάει τα πλήθη.

Κάποια στιγμή, περνάει ένας καί τον φτύνει -φτού!- στα μούτρα.

Αμέσως μετά, περνάει άλλος. Φτού! κι αυτός.

Μετά, περνάει άλλος, συναχωμένος. Αυτός του τη φυλάει πηχτή: χρρρρ-χφθούππ!!!

Μετά, περνάνε κι άλλοι καί τον φτύνουν.

Στο τέλος, όταν δεν περνάει πιά κανένας, ο τύπος αυτός ρωτάει φωναχτά:

‘- Είναι κανένας άλλλος να φτύσει;’

Δεν απαντάει κανείς, οπότε ο τύπος βγάζει το μαντηλάκι, σκουπίζεται, ξαναχαμογελάει, καί συνεχίζει να χαιρετάει τα πλήθη, σα να μην έτρεξε τίποτε.

Έ, παιδί μου, αυτός είναι ο πολιτικός!», κατέληξε την αφήγησή της η μάδερ μου.

. . . . . .

Τα παραπάνω, μάθετέ τα απέξω. Καί βάλτε μυαλό, μερικοί-μερικοί... που μου θέλετε κι ευγένειες απέναντι σ’ εγκληματίες.

Εσφαλμένοι μύθοι των ημερών

14 Σχόλια

Τό ‘χω πεί αρκετές φορές: μέγιστη εφεύρεση το Διαδίκτυο! Τα ιστολόγια καί οι ιστότοποι (κυρίως τα πρώτα) είναι αλληλοδιδακτικά σχολεία.

Αρκεί να προσέχει κανείς τί γράφει.

Έτσι, καί με αφορμή τις τρομερές πυρκαϊές των ημερών μας, κυκλοφορούν διάφορα παραμυθολογήματα… που, καλό είναι να σταματήσουν.

Εφ’ όσον, όμως, δεν σταματάνε τόσο εύκολα, θα τους τραβήξουμε εμείς το χειρόφρενο.

Αν μή τί άλλο, στις δύσκολες αυτές ώρες οι ανευθυνότητες αυτές κάνουν ζημιά.

. . . . . . .

Μύθος πρώτος:

«- Τελειώνει η πολιτική καριέρα του Μητσοτάκη!»

Σας έχω εξηγήσει κατ’ επανάληψη ότι: εδώ καί κάποια χρόνια (δέκα με δεκαπέντε), εξ ορισμού δεν υφίσταται (πιθανή μελλοντική) πολιτική καριέρα κανενός. (Γι’ αυτό -μεταξύ των άλλων- είδατε να καταποντίζεται το κάποτε πανίσχυρο Πασόκ.)

Εκείνο που υφίσταται, είναι πολιτικοί-τζιχάντια, οι οποίοι θα κάνουν τη ζημιά καί θα φύγουν, αφού «ανατιναχτούν»· χωρίς να τους νοιάζει η οποιαδήποτε πολιτική καριέρα. Τα άτομα αυτά παίρνουν τις σχετικές εντολές καταστροφής της Ελλάδας από τα γνωστά σκοτεινά κέντρα αποφάσεων, εκλέγονται με τη γνωστή διαδικασία, τις εκτελούν, καί γειά σας!

Θέλετε απόδειξη; Εντάξει.

Πόσα βγάζει ένας πρώθυ στο Ελλαδιστάν;

Ας πούμε είκοσι χιλιάρικα ευρά τον μήνα καθαρά.

Αυτό σημαίνει ότι τον χρόνο θα βγάλει 240 χιλιάρικα, καί σε είκοσι (20) χρόνια ως πρώθυ (που ποτέ κανένας δεν έκατσε τόσο) θα τσεπώσει 4,800,000 ευρά. Κοντά πέντε μύρια.

Κι εντάξει, αυτά είναι τα φανερά. Ας υποθέσουμε, όμως, ότι έχει καί τα κρυφά «τυχερά» του (από μίζες, κτλ), που είναι ενδεχομένως άλλα 200 (διακόσια) μύρια.

Έ, λοιπόν! Γιατί να μην πάρει προκαταβολικά 500 (πεντακόσια) μύρια ευρά κρυφά σε μιά εξωχώρια σε κάτι απίθανες χώρες, καί να ξεχάσει τελείως την όποια μελλοντική 20ετή πολιτική του καριέρα στο Ελλάντα…

…αν απλά εκτελέσει τις εντολές των σκοτεινών κέντρων αποφάσεων μέσα σε μία μόλις θητεία; (Ή καί …μισή.)

Μπροστά σε τέτοιο όφελος, ποιός τη χέζει τη δημοφιλία, τις προεκλογικές εκστρατείες, καί τις ψήφους των χωρικών! Ή μήπως θαρρείτε ότι τα σκοτεινά κέντρα αποφάσεων δεν μπορούν να βρούν τόσο χρήμα;…

…εφ’ όσον το χρήμα σήμερα είναι απλά λογιστικές εγγραφές σε υπολογιστές, σε συγκεκριμένα χέρια;

Το πιάσατε, τώρα;

Συμπερασματικώς, η καριέρα του Μητσοτάκη δεν θα τελειώσει όπου νά ‘ναι. Ούτε αργότερα. Έχει ήδη τελειώσει, από την ώρα που οι ψηφοφόροι του Αϊδωνάϊ τον έβγαλαν πρόεδρο του κόμματός του στις εσωκομματικές εκλογές.

Από την ώρα, που ζώστηκε τα εκρηκτικά κι ανέλαβε αποστολή αυτοκτονίας.

Από τότε τέλειωσε.

[Ώρα, βέβαια, είναι ν’ ανακαλύψει -με καθυστέρηση Ράν-Τάν-Πλάν- ο κάθε παπάρας πως τέλειωσε κι η πολιτική καριέρα του Καμμένου!!!… που έκανε όλη την Ελλάδα βάση των ηπαπαραίων καί στόχο των Ρώσσων, καί δή τζάμπα.

Τέλος πάντων, ο καθένας με τα μυαλά του.]

. . . . . . .

Μύθος δεύτερος:

«- Να παραιτηθεί ο Μητσοτάκης!» (Αφού τα θαλάσσωσε.)

Ρέ αφελείς!

Ρέ χαζοβιόληδες!

Ρέ μαλάκες!

Ρέ Ζά του Παλαιού!!!

Οι άγραφοι νόμοι της επιχειρηματικής (αλλά καί της πολιτικής) πιάτσας έχουν αναφερθεί αρκετές φορές στα ιντερνέτια. Μην κάνετε πως δεν τους ξέρετε!

Ένας απ’ αυτούς, λοιπόν, λέει:

When things go shit, blame somebody else!

Μή μεταφράζω, τώρα. Καταλαβαινόμαστε.

Λοιπόν… Ποιός θα παραιτηθεί, είπατε;

Καί γιά ποιό λόγο, είπατε; «Ευθιξία»;

Τ’ είν’ αυτό;

Άει ξυπνάτε, ρέ!

. . . . . . .

Μύθος τρίτος:

«- Οι εμπρησμοί έγιναν γιά τις ανεμογεννήτριες!»

Ετούτος εδώ ο μύθος έχει μιά λογική βάση, δηλαδή δεν είναι καπνός χωρίς φωτιά. Όπως είναι κι οι αντίστοιχοι μύθοι (γιά τα αίτια των εμπρησμών) περί οικοπεδοφάγων, Τούρκων πρακτόρων, κτλ.

Σωστά όλα τα παραπάνω – εν μέρει.

Όμως, το χοντρό αίτιο των εμπρησμών βρίσκεται αλλού.

Βλέπετε, το δάσος είναι ένα σύνολο πραγμάτων· δεν είναι μόνο τα δέντρα.

  • Είναι πουλιά στα ψηλά.
  • Είναι διάφορα ζώα στα χαμηλά.
  • Είναι συμβιωτική βλάστηση (από πικραλήθρες μέχρι μανιτάρια).
  • Είναι διάφορα μάλλον χρήσιμα ζουζούνια, με κορυφαία τις μέλισσες.
  • Είναι συγκράτηση εδαφών καί σωστή κατανομή των ομβρίων υδάτων στο υπέδαφος.
  • Είναι …κι ό,τι άλλο δεν μού ‘ρχεται στο μυαλό αυτή τη στιγμή. (Μέχρι κι η αυτοφυιής φούντα, γιά τους μερακλήδες! lol!!!)

Λοιπόν, εάν καεί το δάσος, καίγονται μαζί του κι όλα τα παραπάνω. Κι αν δεν υπάρχουν μέλισσες, ποιός θα κάνει γονιμοποίηση των φυτών – καί πώς; Θα ρουφάνε οι αγρότες τη γύρη με καλαμάκια του φραππέ, καί μετά θα την κάνουν «φού!» απάνω στα λουλούδια;

Το κάψιμο των δασών, λοιπόν, είναι ευθύ χτύπημα στην τροφική αλυσίδα – άρα στη διατροφή των Ελλήνων.

Σας καλώ, επομένως, να σκεφτήτε πόσα δάση μέλλουν ακόμη να κάψουν αυτοί οι γκάνγκστερζ (αν δεν τους σταματήσουμε εγκαίρως), καί σε ποιές περιοχές της Ελλάδας.

Σας καλώ, επίσης, να σκεφτήτε τί ακριβώς πάει να πεί η φράση του αρχιγκάνγκστερ, ότι «θα καταπολεμήσει τον νατιβισμό».

Το καταλαβαίνετε τώρα λιγάκι καλύτερα το νόημά της;

. . . . . . .

Μύθος τέταρτος:

«- Πρόκειται γιά το σχέδιο Τυφών!»

Κι ετούτος ο μύθος έχει μιά λογική βάση, αλλά δεν πρόκειται γιά το σχέδιο «Τυφών» στην ολότητά του· αλλά γιά μέρος του.

Εάν έχετε λίγη λογική στο κεφάλι σας, θα καταλάβετε ότι πρόκειται μονάχα γιά το πρώτο μέρος. Εάν έχετε ακόμη λίγη λογική, θα καταλάβετε καί τί θα επακολουθήσει – με μαθηματική ακρίβεια.

Αλλά, θα σας τα πω κι εγώ.

Το σχέδιο «Τυφών», άλλως: το να καταστρέψεις τις υποδομές του αντιπάλου πριν του επιτεθείς, δεν είναι ούτε πρωτότυπο, ούτε καινούργιο. Θα έλεγα ότι διδάσκεται εδώ καί χρόνια σε κάμποσα εγχειρίδια πρακτόρων καί σαμποτέρ, οπότε -πιστεύω- με λίγο ψάξιμο στο Διαδίκτυο θα βρήτε κανένα. Απλά, το όνομα «Τυφών» ταιριάζει σε σχέδιο καταστροφής ειδικά της Ελλάδας, διότι εμείς …έχουμε προηγούμενα με τον κύριο αυτόν.

Εν πάσει περιπτώσει, αν θέλετε να καταστρέψετε τις υποδομές μιάς χώρας, χοντρικά έχετε τους εξής στόχους:

  • Πείνα του πληθυσμού της. (Είπαμε, καμμένα δάση καί καλλιέργειες.)
  • Δίψα. (Δηλητηριασμός του πόσιμου νερού. Να πάτε να διαβάσετε πώς καταστράφηκε η Κίρρα στις αρχές του 6ου αιώνα πΧ.)
  • Ασθένειες. (Κάποτε πετούσαν ψόφια ποντίκια στα πηγάδια, ή ζωντανά μέσα στις πόλεις του εχθρού. Ή μολυσμένα ζώα με ασθένειες μεταδιδόμενες στον άνθρωπο, όπως μελιταίο πυρετό, κτλ. Σήμερα, επάγουν ασθένειες με …εμβόλια.)
  • Καταστροφή δικτύων. (ΔΕΗ καί κεραιών τηλεπικοινωνίας.)
  • Καταστροφή στρατιωτικών εγκαταστάσεων με σαμποτάζ.
  • Ψευδείς φήμες.
  • Εξαγορά πιθανών προδοτών.
  • Κτλ κτλ.
  • Στρατιωτική επίθεση.

Όπως καταλαβαίνετε, δεν έχει φτάσει ακόμη η ώρα της επίθεσης εναντίον μας – από πλευράς τουρκίτσας, εννοώ. Διότι η τουρκίτσα δεν είναι ακόμη έτοιμη. Ούτε εμείς έχουμε φτάσει ακόμη στο απαραίτητο επίπεδο …προδοτικού αφοπλισμού μας.

Είναι φανερό πλέον, πως πρέπει πρώτα να φύγει απ’ τη μέση ο Ερντογάν.

Διότι αυτός μπορεί να είναι μεγαλόστομος, αλλά μαλάκας δεν είναι. Με τα πολλά, κατάλαβα ακόμη κι εγώ πως δεν σκοπεύει να ρισκάρει ευθεία επίθεση εναντίον της Ελλάδας, αφού γίνεται μιά χαρά η δουλειά του καί τώρα, όπως πάνε τα πράγματα.

Άρα, πρέπει να φύγει απ’ τη μέση αυτός, καί να βρεθεί ο παρορμητικός μαλάκας, που θα ετοιμάσει τον στρατό της τουρκίτσας γιά πόλεμο καί θα διατάξει επίθεση.

Δηλαδή, δουλειά που θέλει λίγο παραπάνω από δωδεκάμηνο γιά να υλοποιηθεί, από τότε που θα την αποφασίσουν.

Άρα, η πρώτη φάση του «Τυφώνα» μπορεί μέν να ισχύει, αλλά όχι μόνη της· κι όχι τόσο νωρίς, αν δεν δούμε να συνοδεύεται από τις υπόλοιπες κατά σειράν. (Προσωπική εκτίμηση, αλλά δεν βλέπω καί εναλλακτικές.)

Το μετά, βέβαια, είναι εύκολο να το μαντέψουμε:

  • Θα μας επιτεθεί η τουρκίτσα καί θα πάρει φαλάγγι μιά Ελλάδα μειωμένη κατά 2 εκατομμύρια υπερασπιστών της (ανδρών καί γυναικών – τόσο ξενητεμένων, όσο καί νεκρών από εμβόλια καί ασιτία) παραγωγικής καί αναπαραγωγικής ηλικίας, υπό το απαθέστατο βλέμμα τόσο των ηπαπαραίων, όσο καί του Ξανφού Γκιένους.

Αυτό, επειδή κανείς δεν θέλει να υπάρχουν μετά τον πόλεμο οι νόμιμοι διεκδικητές της περιοχής – δηλαδή, εμείς… αφού τη θέλουν αυτοί γιά πάρτη τους.

  • Όμως, λίγο πριν ξεκινήσει πάλι μιά νέα τουρκοκρατία, την τουρκίτσα θα την ξεσκίσουν πατόκορφα Ρώσσοι τε καί Δυτικοί. Επειδή ακριβώς την περιοχή τη θέλουν γιά πάρτη τους!

Όχι, δηλαδή, να φάει ο σκύλος καί να μείνουν οι αφεντάδες νηστικοί! Δεν γίνονται αυτά.

. . . . . . .

Τώρα, το τί θα γίνει μετά απ’ αυτά… δεν γνωρίζω.

Πάντως, παράκληση: μη μου ζαλίζετε τον έρωτα με τις μαλακίες περί «προφητευόμενου», που άρχισαν πάλι να γεμίζουν ιστοσελίδες επί ιστοσελίδων. Δεν αντέχω άλλο.

Αν θέλετε να κάνετε καλό στην Ελλάδα, να μάθετε να σκέφτεστε· έστω καί τώρα, στο καί μισή.

Κι όσοι ξέρετε ήδη να σκέφτεστε, να σκέφτεστε περισσότερο!

ΤΕΛΟΣ

. . . . . . .

Υγ: Έχει καί πέμπτον μύθο, γιά την αναδάσωση. Σ’ αυτόν, όμως, θ’ αφιερώσω ξεχωριστό άρθρο.

Διότι πιό εύκολο είναι ένας καράφλας να γίνει δασύτριχος ωσάν μαϊμού (ακόμη καί με τις αλοιφές του Βδελλόπουλου), παρά να ξαναδημιουργηθεί δάσος με τις μαλακίες που διάβασα αυτές τις μέρες.

Αναμείνατε.

Older Entries