Αρχική

Πόθεν; Καί ξανά, πόθεν; (Γιά τη Νάσια)

17 Σχόλια

Επειδή προβλέπω ότι θα γίνει της κακομοίρας στα επόμενα σχόλια, αποφάσισα ν’ απαντήσω στο σχόλιο της Νάσιας σε ξεχωριστό αρθράκι· γιά να μή χάνουμε καί την εστίαση στο θέμα των εξισλαμισμών. Οπότε, εδώ από κάτω βγάλτε τον καημό σας ελεύθερα! 🙂

Τα δύο «πόθεν» του τίτλου αναφέρονται στη βιολογική καταγωγή ενός ατόμου καί τις ενσαρκώσεις του, αντιστοίχως.

. . . . . . . . . .

Μεγάλο θέμα η βιολογική καταγωγή…

(Ναί, έχει να κάνει καί με αυτό που πάω να πω στους εξισλαμισμούς – αν καί, ειδικά σε ατομικό επίπεδο, παίζεται το κατά πόσον η καταγωγή σου σ’ επηρεάζει· καί σε ποιό ποσοστό. Το ξαναλέω: το παιχνίδι παίζεται στην ψυχή.)

Κι άλλο τόσο μέγα θέμα οι διαδοχικές ενσαρκώσεις κάποιου ατόμου.

. . . . . . . . . .

Επί προσωπικού: σ’ αυτή τη ζωή, η καταγωγή μου είναι (γι’ αμφότερους τους γονείς) από χωριάτες της Πίνδου (όχι βλάχους, όχι σαρακατσάνους, απλώς χωριάτες της περιοχής), των οποίων οι ρίζες εκτείνονται προς τα πίσω εξακριβωμένα τρείς++ (ο φάδερ) καί τέσσερεις++ αιώνες (η μάδερ). Μόνο που ένας ιστοριοδίφης γέρων συγχωριανός της μάνας μου ανίχνευσε ότι η απώτερη καταγωγή όλου του χωριού πρέπει να είναι νησιώτικη, αν καί άγνωστο από ποιό νησί. (Μάλλον γύρω στα 1630 πιάσαν τα ψηλά, γιά ν’ αποφύγουν τους πειρατές.)

Εν πάσει περιπτώσει, σαφέστατα δωρικά γνωρίσματα ο φάδερ (την καταεύρισκε με την πεντατονία, όπως κι εγώ, καί τη χορδή του βιολιού την αποκαλούσε «χόρδα»), καί αχαϊκά η μάδερ (αγάπη γιά τα Γράμματα, το θέατρο, τις Καλές Τέχνες -που την έκανε πάσα στον υπογράφοντα-… αλλά, στο χωριό της, μή τυχόν έθιγες την τιμή της αδερφής καί της κόρης, ξηγιόντουσαν μάχαιραν! – οι Αχαιοί τα κάνουνε αυτά, εξαπανέκαθεν!).

Στις προηγούμενες ζωές μου, τώρα, κατά πλειονότητα ήμουν πάλι Έλληνας. Αν καί επίσης (εξακριβωμένες ζωές) :

  • μία φορά Κινέζος,
  • μία Γιαπωνέζος,
  • δύο Άγγλος,
  • άλλες δύο Γάλλος,
  • άλλες δύο Ατλάντειος (αλλά όχι φίλος με τα καθήκια, τους τρείς δικτάτορες),
  • μία Μαγιάνος (έζησα στα μέρη τους, πολύ παλιά όμως· δεν ξέρω κάν αν υπήρχε αυτή η φυλή τότε, ή αν υπήρχε καί λεγόταν έτσι),
  • καί μία ακόμη ιερέας των Ίνκας, έναν αιώνα πρό Ισπανών.

Γιά τη ζωή μου στην Κεντρική Αμερική (την προτελευταία από τις παραπάνω) σας έχω ήδη γράψει ένα διηγηματάκι· κι ακόμη ένα γιά τις δύο ζωές μου στο Νησί. Ίσως κάποτε καταπιαστώ με σειρά διηγημάτων καί γιά τις υπόλοιπες, αλλά δεν υπόσχομαι. (Διότι τώρα προέχουν αγρίως άλλα, πολύ σημαντικώτερα.)

. . . . . . . . . .

Τώρα, τί χρειάζονται όλ’ αυτά, τί σημασία έχει (γιά τους άλλους) το προσωπικό ταξίδι μιάς ψυχής (με τα σφάλματά της καί τις αμαρτίες της…) καποιανού x ατόμου, που συναντάς στο Διαδίκτυο, πέρα από έναν ρομαντισμό να περνάει η ώρα;

Έχει, όσον αφορά αυτό που έγραψε η Νάσια στο σχόλιο: ότι (θέλουμε-δέ θέλουμε…) ερχόμαστε καί ξαναρχόμαστε στα ίδια μέρη… συναντιόμαστε καί ξανασυναντιόμαστε, μεμονωμένα καί ως παρέες, τα ίδια άτομα… συνεχίζουμε κοινές εργασίες καί πνευματικές αναζητήσεις, που αφήσαμε στη μέση (λόγωι των θανάτων που μεσολαβήσανε)… συνεχίζουμε ακόμη καί τις έχθρες, που έμειναν μισές… ή τις τελειώνουμε με μιά αγκαλιά, αν εξ αρχής δεν είχαν βάση καί δεν έπρεπε να υπάρχουν.

Δηλαδή, θέλουμε-δέ θέλουμε, ομαδοποιούμαστε σ’ ένα υπο-Μάτριξ.

[Χωρίς αυτό, βέβαια, ν’ αποκλείει νέες γνωριμίες καί νέες εμπειρίες. Απλώς, τα ήδη γνωστά πρόσωπα καί πράγματα, οι ήδη γνωστές δεξιότητες, μας δίνουν μιά τρομερή αρχική ώθηση να προχωρήσουμε σε ψυχική ανέλιξη. Με αγνώστους καί άγνωστες καταστάσεις, απλά ξεκινάμε απ’ το μηδέν.]

Ειδικά γιά μας, δηλαδή γιά την παρέα των αναγνωστών του παρόντος ιστολογίου, αλλά καί των λοιπών «κολλητών» ιστολογίων με τους αναγνώστες τους, αυτό έχει σχέση καί με την ψυχική μας ανέλιξη (όπως προαναφέραμε), αλλά κυρίως καί με όσα θα κληθούμε να κάνουμε λίαν προσεχώς, ώστε να «σουλουπώσουμε» τη χώρα μας μετά τα επερχόμενα γεγονότα (κι αφού τελειώσουν αυτά).

Γιά να μην αναρωτιέστε πού θα βρεθούν οι «στρατιώτες» της προσεχούς ανασυγκροτήσεως της Ελλάδας σε λίγα χρόνια! Καλούμεθα «άνωθεν». (Αν καί είπα ότι τους «άνωθεν» τους χρωστάω ένα σουλτάν μερεμέτ, δίκην Διομήδη της Ιλιάδας, διότι δεν μας ανοίγουν τον δρόμο. Άμα τα κάνουμε όλα μόνοι μας, τί αξία έχει να τους κάνουμε παρέα; 😉 )

. . . . . . . . . .

Υγ 1: Το τί κόσμο έχω διαπιστώσει πως ξέρω κι από άλλες ζωές, δέ λέγεται! Νά, ας πούμε φίλους ιδιοκτήτες άλλων ιστολογίων. (Δεν είναι τυχαίο, που στην παρούσα συγκυρία κάνουμε το ίδιο έργο.) Στη δέ δουλειά μου, ο χαμός!

Επίσης, έχω συναντήσει καί δύο θανάσιμους εχθρούς μου (ναί, συναντάμε καί τους αμετανόητους εχθρούς ημών…), που καί σ’ αυτή τη ζωή μου ξηγήθηκαν πολύ βρώμικα.

Μόνο δύο παρατηρήσεις:

  • Ότι πρέπει ήδη να έχεις ένα επίπεδο αντίληψης των πέραν του φυσικού πεδίου πραγμάτων, γιά να καταλάβεις ποιός-είναι-ποιός από τα άτομα που σε περιβάλλουν,
  • κι ότι η ικανότητα ειδικά των γυναικών, να καταλαβαίνουν πρώτες ποιά άτομα ξανασυναντάνε από περασμένες κοινές ζωές, είναι εκπληκτική!!!

Οι γυναίκες μ’ έχουν αφήσει άφωνο πολλές φορές· σε αρκετές περιπτώσεις, παρά το ότι γενικώς μου κόβει σε κάτι τέτοια, κατάλαβα με καθυστέρηση ετών, αυτό που κατάλαβαν αυτές αμέσως.

Υγ 2: Από Κρήτη δεν έχω περάσει καθόλου σ’ αυτή τη ζωή. Μόνο μία φορά την είδα από ψηλά, από το αεροπλάνο, επιστρέφοντας από ταξίδι αναψυχής στην Αίγυπτο. (Κι αφού λίγο πρίν, κατά την Κάρπαθο, απόλαυσα κι ένα κυνηγητό των δικών μας F16 με κάτι Τούρκικα, στα 4 χιλιόμετρα από κάτω μας!…)

Σε κάποια προηγούμενη ζωή, ήμουν απλά περαστικός γιά ελάχιστα χρόνια από δυτική Κρήτη· αλλά δεν θέλω ν’ αναφέρω λεπτομέρειες.

Τα παράλια της Μ. Ασίας τα έχω επισκεφθεί μόνο μία φορά (Αλικαρνασσός / Μπόντρουμ). Συναισθήματα; ουδέτερα. Αλλά δεν έχω αναμνήσεις από εκεί, ούτε από άλλες ζωές. Παρεκτός αν δεν μου ήρθαν ακόμη· δεν μου έρχονται όποτε τις θέλω, έρχονται όποτε θέλουν αυτές.

Υγ 3: Ούτε η φάτσα μου, ούτε η χροιά της φωνής μου, ούτε ο τρόπος που μιλάω μοιάζουν με του «τυπικού» Έλληνα· καί δή, του καταγόμενου από τις περιοχές των γονέων μου.

Η βιολογική μου καταγωγή δεν μ’ επηρέασε σε μεγάλο βαθμό ούτε στα βιολογικά μου γνωρίσματα, ούτε (ακόμη περισσότερο) στον τρόπο του σκέπτεσθαι. Σε άλλους ανθρώπους, βέβαια, αυτή αποτελεί χαριτωμένο γνώρισμα αναφοράς (μαζί με ντοπιολαλιές, κτλ)· καί σ’ άλλους, ακόμη, αποτελεί τροχοπέδη καί φυλακή: μόνο το δικό τους το χωριό είναι το καλύτερο, μόνο τα δικά τους τα τραγούδια κι οι χοροί αξίζουν, μόνον οι δικές τους οι γυναίκες ξέρουν να φτιάχνουν πχ μουσακά καί σκορδαλιά, κτλ κτλ. Ουδέν σχόλιον επ’ αυτού.

Γεώργιος Μιχαήλ Φραγκίσκος

5 Σχόλια

Στις 12 Ιουλίου 2022, ημέρα Τρίτη, συμπληρώνονται ακριβώς 100 χρόνια από τη γέννησή του. Άν, δηλαδή, ζούσε σήμερα, θα έσβηνε εκατό κεράκια σε μεγάλη τούρτα.

Από περιέργεια… Γιάααα να δούμε, θα το(ν) θυμηθεί κανένας; Θα κάνει κανείς κανένα αφιέρωμα;

Η μανδάμ Ακαδημία; Τα εγχώρια πανεπιστήμια; Τίποτε μεμονωμένοι φιλόλογοι; Τίποτε εκπρόσωποι της εγχώριας διανόησης, γενικώς; («Διανόηση»; Μή δίνετε σημασία, λέμε καί καμιά μαλακία να περνάει η ώρα.) Κάποιος, τέλος πάντων;

Τί είπατε; Δεν προλαβαίνουν να φτιάξουν αφιέρωμα; Να τσακιστούν να ξενυχτήσουν!

Στο κάτω-κάτω, λίγο να παίξουν τα ψαχτήρια, θα βρούν πολύ υλικό έτοιμο καί μόνον από το παρόν ιστολόγιο. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες!

Εκτός αν…

Εκτός αν αυτός ο λαός είναι πλέον τελείως (αυτο)ξεγραμμένος, καί τον ενδιαφέρει μονάχα ο κώλος της κάθε «τραγουδίστριας».

. . . . . . . .

Κι όχι μόνο τον Βέντρις. Να θυμηθούν καί τον Κωνσταντίνο Κτιστόπουλο, καί τον Τζώρτζ Σμίθ, καί τη Λίντα Σήλε. Γιατί όχι; Τέτοιες ανακαλύψεις, σαν αυτές που πέτυχαν οι προαναφερθέντες, είναι από τα υψηλώτερα ιδανικά, που μπορεί να κυνηγήσει ένας άνθρωπος! Τί, δηλαδή; Θα δίνουμε σημασία συστηματικώς στο κάθε αγράμματο καί ανιστόρητο δίποδο σκουπίδι, ή τον κάθε πωλητικό πίθηκο, ή τον κάθε απατεώνα «γιατρό» της τηλεόρασης, ή τον κάθε διεθνή μαφιόζο, που παριστάνει τον αρχηγό κράτους; Ελάτε, να σοβαρευτούμε λίγο.

. . . . . . . .

«…Μπροστά στους αιώνες το έργο του ετελέσθη!»

(Η επιγραφή στον τάφο του Βέντρις – στα Γαλλικά, περιέργως.)

Άλλος γιά Δήλο; Έεεελα με τη βάρκα μας!

7 Σχόλια

Εισαγωγή

Έ, λοιπόν, η αφεντιά μου κι ο Παλαιός αντιπαθούμε σφόδρα λέσχες, στοές, καί λοιπά παρόμοια κολοκύθια· αλλά, μ’ αυτά τα μαγαζιά συμφωνούμε απόλυτα σ’ ένα πράγμα:

Ότι ο περισσότερος κόσμος είναι ηλίθιος.

. . . . . . . . . . . .

…Γιά την ακρίβεια, ηλιθιότητες διαπράττουμε όλοι· μόνο τα πτώματα δεν διαπράττουν. Το θέμα, όμως, είναι:

  • πόσο μεγάλες,
  • καί πόσο συχνά.

Ο υπερθετικός βαθμός στ’ ανωτέρω δύο κριτήρια, πιστοποιεί με ISO πως ο φέρων αυτά είναι ηλίθιος.

Τώρα, τέτοια …πιστοποίηση έχει το μεγαλύτερο ποσοστό της ανθρωπότητας, μή εξαιρουμένων των ίδιων των μασώνων καί λεσχιαζόντων! (Τους «στολίζει» καλά-καλά ο Λεμπέσης. Δεν εξαιρούνται ουδέ οι αναρχοκομμουνιστές παύλα σατανιστές μασώνοι του ΟΤΟ!… Αυτούς, τους «στολίζει» ο Ρόμπερτ Άντον Γουΐλσων – μέλος τους, ειρήσθω!)

Κι αν πείς καί γιά τους επιστήμονες… ούτ’ αυτοί εξαιρούνται. Από τότε που άρχισαν να προωθούν προπαγάνδες, απλά αυτορεζιλεύονται – βλέπε «θαυματουργά» εμβόλια, που κανείς δεν ξέρει τί έχουν μέσα, καί που προστατεύουν ( ; ) από έναν ιό, που δεν τον έχει δεί κανείς! (Με την ευκαιρία: τώρα τελευταία, όταν συστήνομαι σε κάποιον πως είμαι φυσικός, συμπληρώνω: «…αλλά όχι σαν αυτούς, που ξέρεις!» 🙂 ) Γι’ αυτούς, όμως, δυό λογάκια κάποια στιγμή παρακάτω.

Τέλος πάντων, στο ψητό: ηλιθιότητες διαπράττουν ακόμη καί οι κατά τεκμήριο έξυπνοι καί παρατηρητικοί «συνομωσιολόγοι» – κι αυτό πονάει. (Δεν διαθέτουμε πολλούς έξυπνους ανθρώπους…) Διότι, πολλές φορές τρώνε μιά φόλα όλοι μαζί, καί διαδίδουν εσφαλμένες ιδέες· οι οποίες, μετά, παραμένουν γιά χρόνια στην πιάτσα – κι άντε να τις ανατρέψεις! (Ακόμη να χωνέψω τη φόλα με τους Ψίψιλον, που τη φάγαμε πανεθνικώς…)

. . . . . . . . . . . .

α. Πρώτες εκτιμήσεις

Προς τί όλα τα παραπάνω …καλούδια;

Μά, επειδή απόψε, 30 Μαΐου 2022, γίνεται (βραδυάτικα) μιά συναυλία στη Δήλο, με καλεσμένα πολλά διάσημα -καί μισητά- προσώπατα. Διότι, λέει, οσονούπω θα (ξανα)ξεκινήσουν διαστημικές αποστολές προς τη Σελήνη, λέει, που θα ονομαστούν «πρόγραμμα Άρτεμις», ξαναλέει. (Διαστημικό πρόγραμμα «Απόλλων», οι αντίστοιχες της πενταετίας 1967-1972. Έ, να υπάρχει καί μιά ισορροπία στα δύο φύλα! Αν καί με τ’ άλλα τα 60-τόσα λοατκοτέτοια δεν ξέρω τί έχουν σκεφτεί οι σοφές κεφαλές να γίνει! lol!!!) Οπότε, κατά κάποιο τρόπο κάνουν επίκληση στη θεά από τον τόπο γέννησής της, ώστε να πάνε όλα καλά.

Κι εδώ, αρχίζουν οι «συνομωσιολογικές» εκτιμήσεις! Οι οποίες κινούνται περίπου στους εξής άξονες:

  • Κάθε αρχαίος Έλλην θεός, κάθε αρχαία Ελληνίς θεά, αντιστοιχούν καί σε κάποιο ουράνιο σώμα. (Σωστό.)
  • Κι αφού η Σελήνη είναι η Άρτεμις (λάθος), όπως ο Ήλιος είναι ο Απόλλων (λάθος – ΔΕΝ θα θέλατε να ξέρετε το ουράνιο σώμα του Απόλλωνα, πιστέψτε με!), γι’ αυτό πάνε οι εξουσιαστές στη Δήλο, να γλείψουν (σωστό)…
  • …Όπως γιά τους ίδιους λόγους έκαναν τη «Μυθωδία« στον χώρο του ναού του Ολυμπίου Διός (σωστό)…
  • …Αν καί τότε, το 2001, δεν μας τά ‘παν καί τόσο καλά, οι λεβέντες! Τον Άρη θέλαν να παρακαλέσουν (υποτίθεται), τον Δία εξυμνούσαν καί δείχνανε στις οθόνες!
  • Κι επειδή το να επικαλείσαι ουράνια σώματα (με μουσικές, ή μή) δεν έχει κανένα νόημα από μόνο του, η λογική εξήγηση είναι πως αρχίζουν να βλέπουν τα ουράνια σώματα καί ως νοημοσύνες! (…Σωστόκαί πολύ άργησαν.)
  • Προς τούτο, χρησιμοποιούν τη μουσική, κατ’ αναλογία με τη «μουσική των σφαιρών». (Σωστό -ως ιδέα- καί λάθος μαζί· η κλασική μουσική με τα βιολιά καί τα ρέστα δεν έχει καμμία σχέση με αρχαίες καί πανάρχαιες επικλήσεις.)

Νά, λοιπόν, γιατί παρακαλάνε την Άρτεμη-Σελήνη!… λένε «οι συνομωσιολόγοι».

Άμ, δέ!!!

. . . . . . . . . . . .

β1. Όχι!… Παρατηρήστε προσεκτικώτερα!

Δεν κρίνω κανέναν («συνομωσιολόγο», ή μή), αν δεν βλέπει τα πολύ ψιλά γράμματα. Όμως, όλοι πρέπει να βλέπουν τα ήδη γνωστά! Κι εντάξει, τόσα χρόνια πέφτει πολλή «συνομωσιολογική» κουβέντα στα ιντερνέτια, αλλά δυστυχώς ποτέ δεν υπήρξε μιά «συνομωσιολογική» βάση δεδομένων – τί (πρέπει να) ξέρουμε από «συνομωσιολογία», τί κυκλοφορεί ως φήμη, τί επιβεβαιώθηκε. Μονάχα ο μακαρίτης ο Μπαλάνος πήγε ν’ αρχίσει κάτι τέτοιο ο ίδιος (με σειρά βιβλίων του, πρό Διαδικτύου), τρόμαξε απ’ το μέγεθος της δουλειάς που τον περίμενε, κι έμεινε …στην αρχή!

Ωστόσο, ούτε η έλλειψη μιάς τέτοιας βάσης αναφοράς αποτελεί δικαιολογία, ούτε ο απαράδεκτος εγωϊσμός μερικών-μερικών …συναδέλφων, που μόνον αυτοί …ξέρουν, κι οι λοιποί μαλακίζονται. (Κι άμα καταδεχτούν τη φάτσα μας, θα μας ενημερώσουν κι εμάς τους άσχετους, κλείνοντάς μας πονηρά το μάτι. Ναί, αυτοί έχουν προνομιακή πρόσβαση σε πηγές «από τα μέσα»… Να μή σου πώ από πού «μέσα»! Άει σιχτήρ!)

Λοιπόν, τί είναι εδώ τόσο γνωστό, αλλά δεν το είδε κανείς;

Δύο τινά.

. . . . . . . . . . . .

β2. Σελήνη

Η Σελήνη παρουσιάζει τον πασίγνωστο κύκλο φωτεινότητάς της (περίπου 29 ημερών), από νέο φεγγάρι μέχρι πανσέληνο – καί ξανά προς το σκοτείνιασμα. Αυτό οφείλεται στο ότι (τις 28 μέρες απ’ τις 29) ανατέλλει καί δύει με χρονική διαφορά με τον Ήλιο. Οπότε, όταν είναι κοντά στον Ήλιο, κατά τη μέρα δεν φαίνεται (την κρύβει το Ηλιακό φώς), καί κατά τη νύχτα πάλι δεν φαίνεται, διότι δύουν μαζί – καί πάνε μαζί προς την άλλη πλευρά της Γής, όπου έχει μέρα (νύχτα σ’ εμάς).

Όταν είναι απέναντι από τον Ήλιο (πανσέληνος), φωτίζεται ολόκληρος ο σεληνιακός δίσκος. Κι όταν βρίσκεται σε απόσταση πχ 60 μοίρες καί παραπάνω από τον Ήλιο (καί έπεται αυτού στον ζωδιακό), φαίνεται ακόμη καί κατά τη διάρκεια της ημέρας. (Κι όταν προηγείται , αλλά πρίν τη δύση της.) Τη νύχτα, βέβαια, σε ουράνια απόσταση <180 μοιρών καί >3-4 περίπου, φαίνεται φωτισμένη εν μέρει.

Αλλά, σκεφθήτε: απόψε, η συναυλία στη Δήλο γίνεται με νέο φεγγάρι… Άρα, η Σελήνη ΔΕΝ φαίνεται στον ουρανό του νησιού! (Ούτε πουθενά αλλού στον ουρανό της Ελλάδας.)

Άρα, σε ποιά Σελήνη-«θεά Άρτεμη» κάνουν μουσική δέηση; Δεν είναι λίγο σα να μιλάς σε κάποιον, κι αυτός να σου έχει γυρίσει επιδεικτικά τον κώλο του;

. . . . . . . . . . . .

β3. Δήλος

Αρκετές πληροφορίες γιά το νησί, εδώ. Όμως, το συγκεκριμένο άρθρο της Γουΐκι -κακώς!- πουθενά δεν αναφέρει ότι η Δήλος κάποτε λεγόταν Ορτυγία (κι αν δεν κάνω λάθος, ομόρριζο με τη λέξη «ορτύκι»), Άδηλος, Αστερία. Ούτε ότι το νησί ήταν -κατά τη Μυθολογία μας- μετακινούμενος πλωτός βράχος, που τον σταθεροποίησε ο Ποσειδών, γιά να βρεί τόπο να γεννήσει η Λητώ. (Ευτυχώς, αυτά τα γράφει εδώ.)

  • Μετακινούμενος πλωτός βράχος…
  • Αστερία…

Σκεφτόμαστε -καί με το δίκιο μας- ότι ο βράχος αυτός έπεσε από τον ουρανό!

Δηλαδή;

Δηλαδή…

. . . . . . . . . . . .

γ1. Φαέθων – 1

Εδώ έρχεται το παράδειγμα με τη βλακεία των επιστημόνων του «δικού μου» τομέα, που σας υποσχέθηκα παραπάνω.

Πρό ολίγων ετών, κάποιοι λεβέντες από δαύτους εξέτασαν στο εργαστήριο μερικούς μετεωρίτες, καί εφθέγξαντο ότι αυτοί προέρχονται από τον πλανήτη Άρη. Προφανώς, είδαν ότι αυτά τα πετρώματα έχουν ίδια χημική σύσταση (ποιοτική / ποσοτική) με τα του Άρη (μην παραξενεύεστε, αυτά τα τελευταία μπορούν να τα εξετάσουν κι από τόσο μακριά, με τη μέθοδο της φασματοσκοπίας – χώρια οι χημικές εξετάσεις πετρωμάτων από τα ρομποτάκια που ροβολάνε στην επιφάνεια του Άρη), καί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι μετεωρίτες προέρχονται από τον λεγάμενο πλανήτη.

Τότε, σχολίασα το γεγονός με αρκετό δηλητήριο· τους ρώτησα τους «επιστήμονες», αν οι Αρειανοί παίζουν γκόλφ με πέτρες!

Γιατί; (Η ερώτηση, μόνο γιά την περίπτωση που δεν το καταλάβατε.)

Διότι, γιά να έρθει το πετραδάκι αυτό από εκεί (Άρη) εδώ (στη Γή), πρέπει να το μετακινήσει κάποιο αίτιο. (Βλέπετε, προσωπικώς, ποτέ δεν είδα πέτρες να βγάζουν πόδια, ή φτερά, καί να ταξιδεύουν – καί δή, σε διαπλανητικές αποστάσεις. Τώρα, αν είδαν οι «επιστήμονες»… άλλη ιστορία. Πού να τις φτάσω, τέτοιες διάνοιες, ο πτωχός;! Γι’ αυτό δεν έχω αξιωθεί διδακτορικών καί καθηγητικών θέσεων. 🙂 ) Καί γιά να το πω επιστημονικώς: πρέπει κάτι να του δώσει τη λεγόμενη αρχική ταχύτητα. (Κι εννοείται, την αρχική επιτάχυνση.)

Εάν, λοιπόν, δεν εξηγήσουν οι «συνάδελφοι» πώς έγινε καί πέταξε ο μετεωρίτης, τότε καλύτερα να μή μιλάνε.

Λοιπόν, η μόνη αιτία στο Ηλιακό μας Σύστημα, που κάνει πέτρες να πετάνε μέσα του, είναι η πάλαι ποτέ έκρηξη του Φαέθωνα. Αυτή έδωσε αρχικές ταχύτητες κι αρχικές επιταχύνσεις στα κομμάτια του πλανήτη… άρα, ό,τι βλέπουμε σήμερα από μετεωρίτες, είναι κομμάτια του μακαρίτη πλανήτη καί κανενός άλλου. Έτσι, οι «συνάδελφοι» απλά πιστοποίησαν ότι Άρης καί Φαέθων είχαν ακριβώς την ίδια σύσταση, άρα καί την ίδια προέλευση / γένεση. (Επομένως, η θεωρία ότι κάποιοι πλανήτες είναι «φερτοί» απ’ αλλού στο Ηλιακό μας Σύστημα, δεν ευσταθεί.)

. . . . . . . . . . . .

Γιατί, όμως, η λέξη «Φαέθων» είναι σχεδόν απαγορευμένη στην «επιστήμη»;

Γιατί προσπαθούν να μας πείσουν ότι εκεί δεν υπήρξε ποτέ κάποιος πλανήτης, παρά το ότι μαθηματικώς πρέπει να υπήρξε – παρά το ότι τα σχετικά Μαθηματικά παραμένουν μέχρι στιγμής εμπειρική διαπίστωση, κι όχι πόρισμα θεωρίας; (Ισχυρής λογικής βάσης, ωστόσο: πρόκειται γιά τον «Νόμο» Τίτιους-Μπόντε. Τον έχουμε αναλύσει παλιότερα στο ιστολόγιο… κι έχουμε πεί καί τα δικά μας. Το επιχείρημα πως κάποτε εκεί δεν υπήρχε πλανήτης, στηρίζεται στο ότι όοοολοι οι μετεωρίτες, αθροιζόμενοι -τους υπολογισμούς τους κάνουν υπολογιστές, όχι χέρια με στυλό-, δεν βγάζουν μάζα γιά πλανήτη.)

Γιά δύο λόγους.

  • Ο πρώτος, ότι με τίποτε δεν θέλουν να παραδεχθούν ότι την έκρηξη κοτζάμ πλανήτη την προκάλεσαν έλλογα (καί παράλογα) όντα. (Τά ‘παμε… στις περιγραφές, οι «επιστήμονες» είναι καλοί. Στην αναζήτηση αιτίων είναι ανεπαρκέστατοι.)
  • Κι ο δεύτερος…

Ο δεύτερος είναι ο τρόμος.

. . . . . . . . . . . .

γ2. Αστεροειδείς – 1

Η έκρηξη του Φαέθωνα έδωσε διαφορετικές αρχικές ταχύτητες καί αρχικές κατευθύνσεις στα κομμάτια του. Έτσι,

  • μερικά ξέφυγαν τελείως στο διάστημα (καί δεν γυρίζουν πίσω),
  • μερικά άλλα ακολουθούν -περίπου- την -περίπου- κυκλική τροχιά του πλανήτη καί γυρνάνε γύρω από τον Ήλιο με περιόδους περίπου 4.5 χρόνια,
  • μερικά ακόμη απέκτησαν ελλειπτικές τροχιές με μεγάλη εκκεντρότητα, καί γυρνάνε γύρω από τον Ήλιο περίπου σα γιό-γιό με περιόδους μακρές (καί σε αποστάσεις μακρές γι’ αρκετό ποσοστό της διαδρομής τους),
  • καί μερικά ακόμη γυρίζουν μέν γύρω από τον Ήλιο, αλλά όχι επάνω στην πάλαι τροχιά του Φαέθωνα.

Αυτών των τελευταίων οι τροχιές φτάνουν σχεδόν μέχρι τα όρια του Ηλιακού μας Συστήματος (στον Πλούτωνα σήμερα), αλλά καί μέχρι μέσα, προς τον Ήλιο, σχεδόν μέχρι τον Ερμή.

Υπάρχει ακόμη μία κατηγορία: αυτά που έσκασαν επάνω στους άλλους πλανήτες του Ηλιακού μας Συστήματος – καί, φυσικά, ενσωματώθηκαν πλέον σ’ αυτούς. Ειδικά στη Γή μας έχουμε καμπόσα, καί ειδικώτερα στην Ελλάδα…

…ένα εκ των οποίων είναι η Δήλος.

Δεν θα σας πω πού αλλού υπάρχουν, επειδή γιά την κατοχή τους (δηλαδή, κατάκτηση εδάφους) έγιναν καί ίσως ξαναγίνουν σφοδρές μάχες, πολεμικές ή μή – καί δεν γουστάρω να μας κουβαλιέται στην Ελλάδα ο κάθε παλιάνθρωπος, που θέλει να το παίξει αφεντικό μας. (Το ότι ο Γκέητς κι ο Μπούρδας ενδιαφέρονται γιά τη Δήλο, μόνον υπ’ αυτό το πρίσμα μπορείς να το δείς.)

Τώρα, βέβαια, το γιατί να θέλει κάποιος να γίνει κύριος των κομματιών του Φαέθωνα… αφήστε το, ούτ’ αυτό θα το συζητήσω. Το πλέον ανώδυνο που έχω να πω δημοσίως, είναι ότι «πιστοποιεί» πανάρχαιη καταγωγή (διότι οι πρόγονοι ημών των Ελλήνων κατοικούσαν στονν Φαέθωνα – δυστυχώς, μαζί με κάποιους «άλλους»), άρα «δικαιωματικώς» κατοχή των εδαφών γύρω απ’ το κάθε κομμάτι.

. . . . . . . . . . . .

Τί γίνεται, όμως, με τα κομμάτια, που βρίσκονται ακόμη σε τροχιά – τους αστεροειδείς, δηλαδή;

Τίποτε το σπουδαίο. Αυτά συνεχίζουν την αιώνια περιστροφή τους γύρω απ’ τον Ήλιο…

…παρεκτός από τις στιγμές, κατά τις οποίες η Γή μας περνάει μέσα από πυκνές συγκεντρώσεις τους, οπότε αρκετά περνάνε μέσα από την ανώτερη ατμόσφαιρα του πλανήτη μας καί καίγονται. («Πεφταστέρια».) Θά ‘πρεπε να σας κάνει εντύπωση το ότι μετεωρίτες βλέπουμε σε πολύ συγκεκριμένες εποχές του έτους (πχ Λεοντίδες) – κι ο λόγος είναι ακριβώς αυτός, ότι η Γή περνάει μέσα από περιοχές πυκνής συγκεντρώσεως μετεωριτών κατά τακτά χρονικά διαστήματα.

Ωστόσο, κάποια κομμάτια είναι πολύ μεγάλα· κι άμα πέσουν απάνω στη Γή, θα προκαλέσουν τεράστια ζημιά. Όπως πχ ο μετεωρίτης, που έπεσε σε προϊστορικούς χρόνους επάνω στη Γή μας καί σήκωσε τόσο κουρνιαχτό, που σκοτείνιασε ο ουρανός γιά αρκετό διάστημα – καί ψοφήσανε οι δεινόσαυροι από έλλειψη τροφής. Λέγεται, ακόμη, ότι θέρμανε τόσο πολύ τον ατμοσφαιρικό αέρα καί τα θαλάσσια νερά, που θανάτωσε τον μεγαλύτερο αριθμό των τότε ζωντανών πλασμάτων του πλανήτη μας.

Αυτός ακριβώς είναι ο δεύτερος λόγος, που τους «επιστήμονες» τους έχει πιάσει φόβος καί τρόμος!!! Η πιθανή μεγάλη (καί ίσως μή αναστρέψιμη) ζημιά στην βιόσφαιρα του πλανήτη μας, από έναν τέτοιον νέο «επισκέπτη».

Ωστόσο, υπάρχει καί η κοινωνική παράμετρος: εάν οι μή-«επιστήμονες» καθημερινοί θνητοί ανθρωπάκοι πανικοβληθούν ομαδικώς με κάτι τέτοια, πάει στον αγύριστο το οικοδόμημα του κατεστημένου! Ένα πανικοβλημένο πλήθος ούτε κρατιέται, ούτε χαμπαριάζει από «λέσχες», «λεσχιάρχες», κοροϊδοϊούς, τηλεγιατρούς, αλήτες πωλητικούς, «μεγάλες επανεκκινήσεις», καί λοιπά κόπρανα.

Γι’ αυτό οι «επιστήμονες» προσπαθούν να ξορκίσουν το πιθανό κακό (καί στον πλανήτη μας, καί στο βόλεμα των αφεντικών τους/μας), μή μιλώντας γι’ αυτό.

. . . . . . . . . . . .

γ3. Αστεροειδείς – 2

Καί πράγματι, υφίσταται σοβαρή λογική βάση να τά ‘χουν κάνει απάνω τους. Δεν υπάρχει, άλλως τε, κανένας λόγος οι μεγάλοι μετεωρίτες να μας σεβαστούν! (Καί γιατί να το κάνουν, δηλαδή; επειδή έχουμε ωραία μάτια κι είμαστε ομορφόπαιδα; ) Βλέπετε, προ ολίγων ετών ένας ζόρικος μετεωρίτης δεν άφησε τζάμια άσπαστα στη Σιβηρία!

Το χειρότερο, όμως, είναι ότι τέτοιοι μετεωρίτες (πιθανοί φονιάδες της ζωής στη Γή, δηλαδή) δεν είναι σπάνιοι· αντιθέτως, εμφανίζονται κάθε τρείς καί λίγο! Μάλιστα, τώρα τελευταία, όλο καί πιό συχνά.

[Αν θέλετε άλλη εκδοχή, πάντα υπήρχαν· απλώς, τώρα αφήνουν οι εξουσιαστές να διαρρέουν οι σχετικές πληροφορίες όλο καί συχνότερα. Δεν γνωρίζω πού το πάνε ακριβώς με τέτοια παιχνίδια κοινωνικής μηχανικής, αλλά ούτε καί με νοιάζει. Στο ότι δεν υπάρχει Θεός, ή ότι δεν πρέπει να περιμένουμε θεία προστασία; Μπορεί.]

[Αν θέλετε να κάνετε κάποια έρευνα, ξεκινώντας με τους χρόνους εμφανίσεως αυτών των τριών, τότε προκύπτει διαφορά τριών εβδομάδων καί διαφορά τεσσάρων καί κάτι. Να υποθέσουμε ότι σε διαφορά περίπου έξι εβδομάδων από το τέλος Μαΐου 2022 θα μας έρθει κι άλλος τέτοιος επισκέπτης;

Γιά περισσότερη έρευνα, εννοείται, ψάξτε τον κατάλογο εμφανίσεων καί κάντε συσχετισμούς.]

Το ακόμη πιό ωραίο, σκέτη ομορφιά μιλάμε, είναι ότι τους μετεωρίτες αυτούς οι «επιστήμονες» τους παίρνουν χαμπάρι μόνο την τελευταία στιγμή!!!!! Ιδού τα «επιστημονικά» ρεζιλίκια!

Παραθέτω το σχετικό διάγραμμα κι εδώ· αλλά, φυσικά, γιά καλύτερη ανάλυση να πάτε στο άρθρο της Γουΐκι.

Τώρα, βέβαια, έχουν κι ένα δίκιο οι προφέσσορες… καί που θα τους δούν εγκαίρως, δηλαδή, τους μετεωρίτες-φονιάδες, τί θα κάνουν; Τί μπορούν να κάνουν;

Όχι πολλά πράγματα.

Όπως στο ανέκδοτο:

«- Πες μου, παιδί μου, ποιός σε πείραξε», λέει ο μπαμπάς, «να πάω να τον σαπίσω στο ξύλο; Αυτός εκεί, ο κοντός;»

«- Όχι! Αυτός εκεί ο ψηλός, ο γεροδεμένος!», λέει το μικρό κλαίγοντας.

«- Άσ’ τον αυτόν! Από τον Θεό θα τό ‘βρει!»

. . . . . . . . . . . .

γ4. Φαέθων – 2

Δεν έχει νόημα να μιλάς με τα τσουτσέκια του συστήματος, αλλά με τ’ αφεντικά.

Λοιπόν, τ’ αφεντικά γνωρίζουν (εδώ καί πολύ καιρό) ότι τα ουράνια σώματα παρουσιάζουν καί σαφείς ενδείξεις νοημοσύνης. Τα τσουτσέκια (οι «επιστήμονες», ντέ!) διδάσκουν στα πανεπιστήμια ότι απλά πρόκειται περί λίθων διαπύρων· διότι, ακόμη κι αν γνωρίζουν, δεν επιτρέπεται να μιλάνε δημοσίως. (Πάντως, ο πρώτος διδάξας έφαγε σούτ απ’ την αρχαία Αθήνα.)

Εν πάσει περιπτώσει, αυτό το γνωρίζει καί η ταπεινότητά μας· μάλιστα, σε παλιότερες συζητήσεις στο ιστολόγιο, σας έχω εξηγήσει πως όλος ο Φαέθων μετατράπηκε σ’ ένα γιγαντιαίο υπερ-κομπιούτερ (σαφώς εφοδιασμένο με υψηλή νοημοσύνη!), τα δε θραύσματα αυτού συνεχίζουν ακόμη καί σήμερα να διατηρούν εκείνη την «υπολογιστική» τους ικανότητα.

Η φυσική νοημοσύνη του πλανήτη, ενισχυμένη από την παρέμβαση των ελλόγων κατοίκων του (καί προγόνων μας – διότι, δεν νομίζω πως «οι άλλοι» έκαναν κάτι σπουδαίο στον τομέα), δείχνει σημάδια της παρουσίας της μέχρι σήμερα – έστω καί σε κομμάτια. Έστω καί με τυχαιότητα μέσα στον χρόνο.

. . . . . . . . . . . .

δ. Ερπετά δίποδα

Έτσι, τ’ αφεντικά αφ’ ενός κατάλαβαν πως μπορούν να στηρίξουν ολόκληρη Αστρολογία (διάφορη της ήδη γνωστής) επάνω στους αστεροειδείς, καί δή, προς δική τους αποκλειστική χρήση. (Μην ψάχνετε γιά βιβλιογραφία, δεν κυκλοφορεί τίποτε. Μονάχα ελάχιστα πράγματα -καί ίσως εσφαλμένα- γιά τους μεγάλους αστεροειδείς: Χείρωνα, Ήρα, κτλ.)

Αφ’ ετέρου, προσπαθούν να κατανοήσουν τη νοημοσύνη των αστεροειδών, με σκοπό κάποια μέρα να μπορέσουν να την ελέγξουν. (Κάπως σα να προσπαθούν να μάθουν αν μπορείς να καβαλλήσεις ελέφαντα, να σε πάει βόλτα.)

Κι αυτό, επειδή γνωρίζουν κάτι ακόμη:

Πως, από τις τόσες αμαρτίες που έχουν διαπράξει εις βάρος της ανθρωπότητας, θα πέσει επάνω τους μετεωρίτης καί θα τους εξαερώσει.

Καί το γνωρίζουν άριστα, εδώ καί καιρό.

[Το πότε τους μένει να βρούν, επειδή -όπως είπαμε- τους μετεωρίτες-φονιάδες τους παίρνουν πρέφα μονάχα την τελευταία στιγμή. Γι’ αυτό βάλανε τον νεαρό Αζτέκο αστρονόμο να βγάλει το φίδι απ’ την τρύπα, μελετώντας τα τσουρνεμένα ιερά κείμενα των προγόνων του.

Άμ, μάγκα μου, είσαι όντως έξυπνος, αλλά δεν τα ξέρεις όλα τα κόλπα!… Ένα μέρος του κώδικα των μυστικών ήταν προφορικό, καί μεταδιδόταν από ιερέα σε ιερά μονάχα προφορικά – γιά λόγους ασφαλείας. Αν δεν κάνανε έτσι οι ιερείς πρόγονοί σου, δεν θα ήταν ιερείς, αλλά μανάβηδες!

Ψάξε όσο θες, δεν πρόκειται να ξεκλειδώσεις τίποτε! Ή, μήπως, Φροϋλανάκο, θεωρείς ότι οι φλάροι δεν προσπάθησαν ήδη; Εσένα περίμεναν; Δεν νομίζω…]

. . . . . . . . . . . .

Η αποψινή συναυλία, λοιπόν, δεν έχει σκοπό να καλοπιάσει καμμία θεά Άρτεμη καί καμμία Σελήνη, αλλά τον 7335 (1989 JA) – που, αν δεν σφάλλω, ακόμη φαίνεται στον νυχτερινό ουρανό της χώρας μας. (Εξ ού καί το εσπευσμένον του πράγματος.)

Αυτόν, καί τα εν ουρανοίς αδέρφια του.

Κι όχι γιά να μην πέσουν επάνω στην προσεχή σεληνάκατο· αλλά να μην πέσουν στ’ άθλια κεφάλια των εξουσιαστών.

ΤΕΛΟΣ

. . . . . . . . . . . .

Υγ 1: Αν είχα χρόνο διαθέσιμο, θα ρωτούσα πολλά καί θά ‘ψαχνα άλλα τόσα. Πχ ώρες ενάρξεως καί λήξεως της συναυλίας (άρα, εικόνα του ουρανού από πάνω μέσωι Stellarium), μουσικά κομμάτια (γνωστά, ή συνθεμένα επί τούτου; καί πότε πρόλαβαν κι έκαναν πρόβες οι μουσικοί; ), ποιά κομμάτια, πώς τιτλοφορούνται, ποιός ο συνθέτης… Καί, ιδίως (πονηρό, γάρ, μυαλό!) αν οι παρτιτούρες ήταν κανενός Παπαθανασίου… που, όταν κατάλαβε περί τίνος πρόκειται, τους την είπε καί τον σχολάσανε… (Υπερβολές, ίσως, αλλά όλα τα ψάχνουμε στην έρευνα.)

Πιστεύω, όμως, ότι τα παραπάνω δεν έχουν καμμία σημασία. Πρώτον, διότι η σημερινή μουσική δεν έχει καμμία σχέση με πανάρχαιες επικλήσεις καί ξόρκια. Καί δεύτερον, επειδή υποψιάζομαι πως ο μετεωρίτης τα βιολιά καί τα τουμπερλέκια τα γράφει, εκεί που τά ‘γραψε κι ο Καραϊσκάκης.

Υγ 2: Μπιλλάκο καί λοιπά ερπετά, να φχαριστάτε τους θεούς των Ελλήνων, που έδωσαν εντολή να κάνουμε υπομονή ως έθνος Ελλήνων – ακόμη. Αλλοιώς, δεν θα υπήρχατε ούτε ως ανάμνηση.

Ατλαντομαζώματα

79 Σχόλια

Όπως όλοι, παρακολουθώ τα τεκταινόμενα στην Ουκρανία· με τη διαφορά ότι δεν υποστηρίζω στρατόπεδο. (Είμαι, πάντως, σαφέστατα εναντίον των αγγλοφώνων καί των Ατλαντιστών. «Βορειο-Ατλαντικό Σύμφωνο», καί πορδές! Τί δουλειά έχει η Ελλάδα εκεί μέσα; Εμείς με τους ατλαντόφρονες;…)

Λοιπόν, κάπου στην τρίτη, τέταρτη μέρα του πολέμου, έσκασε το μεγάλο μυστικό!… Κι είναι αυτό εδώ.

Μάλιστα, κυρίες καί κύριοι!… Βιολογικά εργαστήρια.

– – – – – – –

Είχα συμπεράνει ότι κάπου, κάπως, οι αρχαίοι Κόλχοι είχαν στη διάθεσή τους βιολογική τεχνολογία, τουλάχιστον γιά κλωνοποίηση (φόνος καί τεμαχισμός Άψυρτου, συν τα ίδια με το αρνί στο καζάνι του Πηλέα, στην Ιωλκό) καί δημιουργία σπαρτών (οι γίγαντες του Ιάσονα). Καί μάλιστα, να δουλεύει σε θερμοκρασία δωματίου! Όχι ψυγεία υγρού αζώτου καί διάφορα τέτοια, του 20ου μΧ αιώνα.

Οπότε, όταν διάβασα γιά βιολογικά εργαστήρια στη Γεωργία, κατ’ αρχήν αισθάνθηκα έκπληξη· αλλά αμέσως μετά χαμογέλασα, διότι επιβεβαιώθηκαν οι συλλογισμοί μου. Πώς; Απλούστατα, με το να βλέπω ότι τους ακολουθούν καί «κάποιοι άλλοι»!

Οι οποίοι «κάποιοι άλλοι» ουδόλως είναι ταλαίπωρα ανθρωπάκια, σαν την αφεντιά μου. Καί χρήματα έχουν, καί επιστημονικά επιτελεία έχουν, καί εργαστηριακά όργανα έχουν, καί επιρροή έχουν, κι ό,τι θες έχουν. Εάν, λοιπόν, «αυτοί» κατάλαβαν ό,τι ακριβώς κατάλαβα κι εγώ, τότε έχω πέσει μέσα.

Φαίνεται, λοιπόν, πως σε κάθε τόπο υπάρχει ένα δυναμικό, που ευνοεί κάποιες δραστηριότητες. Καί φαίνεται πως, τόσο στην πάλαι Ατλαντίδα, όσο καί στη Γεωργία, ο τόπος ευνοεί τα βιολογικά πειράματα. (Τα οποία δεν γίνονται πάντα γιά καλό, βεβαίως-βεβαίως. Μή σου πώ ότι τα πειράματα γιά το καλό είναι μονοψήφιο ποσοστό!)

Καί φαίνεται ότι ο απηλιθιωμένος λαός μας αυτή την αρχή την έχει ξεχάσει πρό πολλού… γι’ αυτό καί φέρεται σ’ αυτή την Πατρίδα σαν σκουπίδι. (Στην κυριολεξία! Πεταμένα σκουπίδια παντού… άμα πας πχ σε μιά ακρογιαλιά, σιχαίνεσαι με το θέαμα που βλέπεις.)

– – – – – – –

Γιά την Ουκρανία δεν μιλούσαμε, όμως; Η Γεωργία με την Ουκρανία απέχουν πάρα πολύ. Άρα, η ανάλυση γιά την πρώτη δεν δικαιολογεί ίδια συμπεράσματα καί γιά τη δεύτερη.

Ναί· απλώς, την περίπτωση της Ουκρανίας δεν την έχω ψάξει πολύ, όσον αφορά την (απώτερη καί απώτατη) αρχαιότητα. Αλλά καί τα διαθέσιμα στοιχεία είναι ελάχιστα, δυστυχώς. Γνωρίζουμε πχ γιά τους Σκύθες, μόνο που αυτές οι γνώσεις ανάγονται στην τελευταία χιλιετία πΧ. Γιά παραπίσω, έστω καί στην εποχή του Ιάσονα (περίπου λίγο πρίν το 2,100 πΧ), δεν έχουμε δεδομένα. (Άντε, να δεχθούμε τις Αμαζόνες ως κάποιο δεδομένο της τότε εποχής. Αλλά πέρα απ’ αυτές, ιστορικό σκοτάδι.)

Φαίνεται, όμως, πως «κάποιοι»: είτε έχουν δεδομένα (από βιβλιογραφία, που στις μέρες μας δεν διατίθεται δημοσίως), είτε έβαλαν μπρός τις τεχνητές νοημοσύνες να πάνε πίσω την εξέλιξη, προς το παρελθόν, καί συνεπέραναν ότι πράγματι, καί η Ουκρανία ευνοεί τα βιολογικά πειράματα.

Θα μου πούνε μερικοί αναγνώστες ότι έχω ζωηρή φαντασία. Δεν το αρνούμαι, αλλά θα σας ρωτήσω: γιατί αυτοί οι «κάποιοι» δεν στήσανε τα βιολογικά τους εργαστήρια σε άλλες χώρες-δουλάκια τους, καί πήγαν ντέ καί καλά στην Ουκρανία; Δεν υπάρχουν τέτοιες χώρες, ή μήπως φοβήθηκαν τίποτε …δημοκρατικές αντιδράσεις; Ή, μήπως, απλά επειδή η Ουκρανία κάποτε ήταν ο τόπος της «αυτοκρατορίας» των Χαζάρων, μέχρι που τους πετσόκοψαν οι Ρώσσοι;

Κατά τη γνώμη μου, όχι τόσο απλά.

Ίσως άσχετο, αλλά θυμηθήτε καί την άψογα διατηρημένη μούμια ενός γενειοφόρου βασιλιά ( ; ), που κατασχέθηκε πρό ετών στην Ουκρανία, στα παράλια του Ευξείνου Πόντου, μετά από λαθρανασκαφή. (Δεν μπορώ να βρω τώρα τον σύνδεσμο.)

Πάντως, ο μύθος Ταντάλου-Πέλοπα δείχνει πως οι προχωρημένες γνώσεις βιοτεχνολογίας υπήρχαν σε όλα τα νότια παράλια του Ευξείνου Πόντου, κι όχι μονάχα στην Κολχίδα-Γεωργία. Γιά τα βόρεια είναι, που έχω άγνοια.

– – – – – – –

Έχω ζωηρή φαντασία, έ; Οκέϋ. Ιδού, λοιπόν, ένα σενάριο …φαντασίας:

…Εφ’ όσον μέσα στον 21ο αιώνα μΧ ( ! ), κι ενώι ξέρουμε -απ’ τα ιντερνέτια- ακόμη καί το χωριό καταγωγής πχ ενός μαύρου ποδοσφαιριστή (καί το αν ο πατέρας του έβοσκε γιδοπρόβατα), δεν έχουμε πληροφορίες γιά κάποια πράγματα… πχ μαθαίνουμε γιά τα (με χρηματοδότηση των Δυτικών) βιολογικά εργαστήρια μιάς μοντέρνας χώρας, της Ουκρανίας, μόνον αφού τα βομβαρδίσανε οι Ρώσσοι,…

…τότε…

…Ποιός μου λέει εμένα ότι μέσα στα σχέδια ξεπαστρέμματος της Ελλάδας καί των Ελλήνων δεν συμπεριλαμβάνεται κι ο Πάτροκλος με την πανοπλία του Αχιλλέα;

Κι επειδή μάλλον δεν το καταλάβατε:

Ποιός με βεβαιώνει ότι «κάποιοι» δεν στήσανε παρόμοια βιολογικά εργαστήρια καί στην Ελλάδα;

…Ώστε:

  • Είτε να εξαπολυθούν στη χώρα μας βιολογικά τέρατα, κι όποιον πάρ’ ο Χάρος.
  • Είτε να τραβήξουν καταπάνω τους τίποτε πυρηνικά, εφ’ όσον ο Πάτροκλος μεταμφιέστηκε σε Αχιλλέα, ήτοι (καί κατ’ αναλογίαν) η Ελλάδα μεταμφιέστηκε σε Ατλαντίδα.

Το ξέρω, είμαστε λαός που μιλάει πολύ (γι’ αυτό δεν έχει μέλλον εδώ το επάγγελμα του κατασκόπου!), αλλά, ΑΝ υπάρχουν τέτοια εργαστήρια, σιγά μην το μάθουμε! (‘Ντάξ’, θα το μάθουμε, αλλά κατόπιν εορτής.)

– – – – – – –

Καλώ, λοιπόν, τους πάντες να συνέλθουν, έστω καί την τελευταία στιγμή. Ειδικά τους στρατιωτικούς καί τους επιστήμονες.

Τους καλώ να παρακούσουν τις όποιες ανθελληνικές διαταγές. Διότι, άμα ζήσω…

…Τη συνέχεια την ξέρετε.

ΤΕΛΟΣ

– – – – – – –

Υγ 1: Τό ‘χα πεί, καί το ξαναλέω: ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ο Καμμένος! Όλη η Ελλάδα βάση των ηπαπαραίων, έ; Ώστε να φάμε πυρηνικά απ’ τους Ρώσσους, κι οι Δυτικοί (ατλαντόφρονες) να βγούν λάδι, έ;

Ο κουκλοχαιρετάκιας, όχι πως δεν είναι κι αυτός ένοχος μεγίστης προδοσίας· απλώς, συνεχίζει το αρχικό σχέδιο στοών καί λεσχών, όπως το παρέλαβε απ’ το προηγούμενο γκουβέρνο. Οι οποίες στοές καί λέσχες όλους τους παρεμφερείς τους κρατάνε απ’ τον πισινό.

Υγ 2: «Κύριε» πρέσβη, απ’ την Ελλάδα θα φύγεις είτε τώρα, εγκαίρως, κάθετος, είτε με καθυστέρηση οριζόντιος. Τρίτη επιλογή, δεν έχει. TINA, που λέτε καί στη γλώσσα σας.

Διάλεξε!

Υγ 3: Πολύ επικίνδυνο παιχνιδάκι, αυτές οι τεχνητές νοημοσύνες – καί δή, σε χέρια παλιανθρώπων! Μαθαίνω πως τις βάλανε να τελειοποιήσουν τους λεγόμενους «κβαντικούς υπολογιστές»… Δεν θέλω να σκεφτώ τί μας περιμένει με δαύτες, αν ξεφύγουν.

(Όταν φωνάζω να προσέχουν το στόμα τους καί τις πράξεις τους οι Έλληνες επιστήμονες του εξωτερικού, είμαι υπερβολικός; γερο-παράξενος; ανάποδος; ανόητος; ανεδαφικός; Τί είμαι, ακριβώς; )

Υγ 4: Επιχειρείται στις μέρες μας μιά γενική -καί γενικευμένη- νεκρανάσταση της Ατλαντίδας, τόσο σε επιστημονικό, όσο καί σε συμβολικό επίπεδο.

Ο Θεός να μας βοηθήσει!

Υγ 5: Όταν δεν έχω «ενσωματώσει» (στην κυριολεξία!) ικανή καί αναγκαία ποσότητα καφέ… ξεχνάω σημαντικά πράγματα.

Λοιπόν, ξέρετε κάτι γιά το νησάκι που -σύμφωνα με την πολύ πρόσφατη ειδησεογραφία- είχε φρουρά 13 ( ! ) Ουκρανών στρατιωτών, που τελικά παραδόθηκαν στους Ρώσσους (καί δεν πέθαναν σαν νέοι Λεωνίδες, όπως έλεγε αρχικά η προπαγάνδα) ;

Το νησάκι αυτό στα Ελληνικά θα το λέγαμε Φιδονήσι, ή Οφιούσα.

Σύμφωνα με κάποιους μύθους ( ; ), εκεί μεταφέρθηκε η ασπίδα του Αχιλλέα. Τότε, τώι καιρώι εκείνωι, λίγο μετά που έφυγαν οι Αχαιοί γιά να επιστρέψουν οίκαδε.

Δεν ξέρω το γιατί· όπως δεν ξέρω καί το ποιά ασπίδα ακριβώς ασπάστηκε ο Μεγαλέξανδρος στα μικρασιατικά παράλια πρίν τον Ελλήσποντο, καί ποιά αντάλλαξε με τη δική του.

Όμως, τί είπα παραπάνω γιά «πανοπλία Πατρόκλου»;

«Κάποιοι» παίζουν με τα μοτίβα της Μυθολογίας μας. Δυστυχώς, ακόμη δεν είμαι σίγουρος γιά το πού το πάνε.

Καρχηδών

4 Σχόλια

Όταν βιάζεται κανείς… (Ξεχνάει σημαντικά πράγματα· αυτό.)

Αλλά, πάλι, δεν γίνεται να έχεις ένα γενικής μορφής άρθρο, καί να το αρχίζεις στην παράθεση λεπτομερειών.

Λοιπόν, σε συνέχεια των όσων εξιστορήσαμε στο αμέσως προηγούμενο άρθρο:

Η δυτική πρωτεύουσα των Φοινίκων, η Καρχηδών: ξέρετε τί τοπογραφία είχε; ξέρετε με τί έμοιαζε;

Τα αποκαλύπτει η Γουΐκι, στο λήμμα Carthage. (Αν κι η αφεντιά μου το ξέρω από αλλού.) Αξίζει να δήτε καί το φιλμάκι που έχει, με την τοπογραφική καί αρχιτεκτονική αναπαράσταση της πόλης αυτής. Εδώ, παραθέτω την εικόνα της:

(Ο σύνδεσμος επάνω στην εικόνα παραπέμπει στην αντίστοιχη της Γουΐκι στο πλήρες αρχικό μέγεθος.)

. . . . . . .

Η πόλη κτισμένη σε ομοκέντρους κύκλους, το λιμάνι στ’ ανατολικά, κυκλικό με ευθεία είσοδο… ‘Ντάξ’ όχι ακριβώς το πρωτότυπο, γιά να μην αναγνωρίζεται καί φάνε φάπες (διότι τότε ο κόσμος μάλλον ήξερε καί καταλάβαινε περισσότερα από τους σημερινούς ακαδημαϊκούς αρχαιολόγους, που θεωρούν την Ατλαντίδα μύθο)… αλλά σαφής απομίμηση, ώστε να διατηρείται καί η φυλετική μνήμη.

Καί το πρωτότυπο;

Μά, η Ατλαντίδα, με την πρωτεύουσά της, την Ποσείδια, καί το λιμάνι της τελευταίας! (Πολύ καλή απεικόνιση εδώ, στο τέλος του κειμένου.) Ποιό άλλο;!

Κι ύστερα μου λες, δεν ήταν Άτλαντες οι Φοίνικες! Όοοχι!… Ήταν κάποιοι τυχαίοι, που επεξεργαζόντουσαν κοχύλια – καί στο μεταξύ, έτυχε να εφεύρουν καί το αλφάβητο! Ρέ αρχαιολόγοι, δεν πάτε στη γωνία, να δήτε αν έρχομαι;

(Επιβάλλεται, όμως -τώρα, αφού είδαμε το σχήμα-, ν’ αναρωτηθούμε γιατί λύσσαξε ο Κάτων ο Πρεσβύτερος να την ισοπεδώσει την Καρχηδόνα. Την έβλεπε απλά ως εχθρική δύναμη προς εξουδετέρωση, ή μήπως ήξερε τίποτε παραπάνω; )

. . . . . . .

Ως «επιδόρπιο», πάρτε καί τον Κελτικό σταυρό:

Μπάαα… η ομοιότητα με την τοπογραφία του λιμανιού της Ποσείδιας είναι εντελώς συμπτωματική! 🙂 Ούτε οι αναγραφόμενες στους σχετικούς πλατωνικούς διαλόγους (Τίμαιο καί Κριτία) μαθηματικές αναλογίες του σχήματος έχουν σχέση, ούτε τίποτε. Καμμία σχέση οι Γκάελς (Κέλτες) με την Ατλαντίδα! Αλοίμονο! 🙂

Πάντως, όταν μιλάω γιά τέτοια θέματα, κάντε μου τη χάρη να μ’ ακούτε. Δεν θα χάσετε.

Παρθενώνος ΕΞελθέτωσαν εις το πύρ το εξώτερον

14 Σχόλια

. . . . . . . .

Στη Νανά, που Την υπεραγαπώ!

Στην

Καί σε κάθε Ελληνίδα, που αγαπάει τον άντρα της.

. . . . . . . .

Σίγουρα μάθατε τα αίσχη, που συνέβησαν αυτές τις μέρες: κάτι αδελφές του ελέους με …καλλιτεχνικές τάσεις, λέει, γύρισαν κινηματογραφική ταινία απάνω στον βράχο της Ακρόπολης (καί με βρώμικο / προβοκατόρικο τίτλο), όπου κάνανε …διάφορα – καί δή, δημοσίως.

Θα μου πείς, πώς δημοσίως; απλά, άλλες αδελφές του ελέους κάνανε κύκλο γύρω από τις δύο, που βγάζανε τα μάτια τους, κι έτσι κανείς περαστικός / λοιπός τουρίστας δεν υποψιάστηκε τίποτε – υποτίθεται. (Καλά, δεν περιλάμβανε βογγητά η φάση; )

Το θέμα τώρα, είναι ότι ναί μέν, το περιστατικό είναι αισχρότατο (καί τιμωρητέο με εκτέλεση, τίποτε λιγώτερο), αλλά όλοι μείνανε στο ότι τα ήθη της εποχής μας έχουν πιάσει πάτο.

Όλοι; Όλοι ανεξαιρέτως;

Όχι.

Κάμποσα -ολιγάριθμα- άτομα (κατά Τουΐττερ μεριά) εκφράσανε την υποψία ότι επρόκειτο περί τελετουργίας. Κύκλος, γάρ.

Συμφωνώ… αν καί αυτό που είδαν, δεν ήταν ούτε κάν η κορυφή του παγόβουνου.

. . . . . . . .

α. Ποιάς εθνικότητας;

Εδώ, θα πεταχτούν πολλοί καί θα πούν: έλα μωρέ, τί μαλακίες ρωτάς; δεν υπάρχουν εδώ αδερφές;

Υπάρχουν, δέ λέω, ακόμη καί ρασοφόρες, αλλά ποτέ δεν έδειξαν τόση ασέβεια είτε στη νέα μας θρησκεία, είτε στην αρχαία. Δεν γνωρίζω περιστατικά, όπου γίνονται τέτοια πράγματα πχ μέσα (ή κοντά) σ’ εκκλησία.

Γνώμη μου είναι, πως -όσον αφορά την καταγωγή των δραστών- πρέπει να κοιτάζουμε αλλού. Καί συγκεκριμένα, κατά Μέση Ανατολή μεριά.

. . . . . . . .

β1. Γιατί, όμως; – 1

Επειδή, κανένας Έλληνας, όποιος κι αν είναι, ό,τι κι αν είναι, όσο δυσαρεστημένος κι αν είναι από το τρελλοκομείο που αυτοκαλείται «Ελληνικόν Κράτος»:

  • ούτε λέει: «- Η Ελλάδα να πεθάνει, να ζήσω εγώ!» (τρισηλίθιο σύνθημα – δεν υπάρχει σχέση αιτίου-αιτιατού, αλλά το αφρίζον μίσος είναι γνωστό πως παράγει ηλιθιότητα),
  • ούτε ασεβεί στους δικούς μας ναούς.

Εντάξει, μερικά καντήλια τα κατεβάζει ο Έλλην (καί στην αρχαιότητα κατέβαζε), αλλά το να πάει να μαγαρίσει ναό, δεν το κάνει.

Άρα, πρόκειται γιά αλλοδαπούς. Καί δή, από ‘κεί πού είπα παραπάνω.

Άλλως τε, κάτι «γκέη πράϊντ» καί κάτι τέτοια (των οποίων χορηγός -μεταξύ των άλλων- είναι καί η γνωστή πρεσβεία), κάνουν μπάμ ότι είναι ξενόφερτα.

Επίσης, το ότι είναι αλλοδαποί, καί δή απ’ αυτούς που μισούν την Ελλάδα, προκύπτει καί από τη θρασύτατη απάντησή τους («- Επειδή έτσι γουστάραμε!») στην ερώτηση γιατί κάνανε κάτι τέτοιο.

Φτύσιμο γιά την Ελλάδα, κι όσα αυτή αντιπροσωπεύει, τρώμε πανταχόθεν. Γνωστό αυτό. Ιδίως από κάτι Ευρώπες καί ηπαπάρες.

Το μίσος γιά την Ελλάδα, όμως, είναι το κάτι άλλο· καί η πυξίδα δείχνει …νοτιοανατολικά.

. . . . . . . .

β2. Γιατί, όμως; – 2

Ευτυχής, όποιος γνωρίζει Ιστορία.

Κι ακόμη ευτυχέστερος, όποιος κάνει τον κόπο να σκεφτεί επάνω στην ιστορική αιτιότητα.

Λοιπόν, τί χρέη διέγραψε ο Σόλων; Των φτωχών προς τους πλούσιους, θα μου πήτε.

Ναί, αλλά πώς δημιουργήθηκαν αυτά; Καί ποιοί «πλούσιοι» ήταν αυτοί;

. . . . . . . .

…Όταν έσκασαν μύτη στην Ελλάδα οι Φοίνικες (κατοικούντες περίπου στον σημερινό Λίβανο Κρόνιοι Πελασγοί, μπασταρδεμένοι με υπολείμματα Ατλάντων – υπό το ψευδεπίγραφο όνομα «Γεφυραίοι«), περί το 750 πΧ, πήγαν καί εγκαταστάθηκαν στην περιοχή Βοιωτίας έως καί Χαλκίδας. Γιατί;

«Επισήμως», διότι ο «γενάρχης» τους, ο Κάδμος καταγόταν προγονικώς από κάπου εκεί – υποτίθεται από την Ερέτρεια της Εύβοιας. (Ναί, οκ, το όνομά του είναι καθαρά Πελασγικό. Τα υπόλοιπα, όμως -πχ το ότι μας έφερε το αλφάβητο, η πάλη του με τον δράκο, ο γάμος του, όπου παρέστη όλος ο Όλυμπος, κτλ κτλ- , είναι αισχρές αντιγραφές παλαιοτέρων μύθων καί φούμαρα.)

«Ανεπισήμως», όμως, αυτό έγινε γιά δύο λόγους:

  • Πρώτον, διότι θέλανε να πάνε να μείνουν ειδικά εκεί, όπου συγκεντρώθηκαν οι Έλληνες (γιά πρώτη φορά), προκειμένου να εξορμήσουν προς κατάκτηση της Τροίας.

Προφανώς, επειδή «κάτι» έχει (έστω, είχε…) το μέρος αυτό (αν καί ο Παλαιός δεν το κατατάσσει στα «ομαγυρεία»)… καί οι Άτλαντες / Φοίνικες / Γεφυραίοι / Κρόνιοι Πελασγοί ΔΕΝ ξεχνούν, όσα χρόνια κι αν περάσουν. (Εμείς να τα βλέπουμε αυτά!)

  • Καί δεύτερον, επειδή θέλανε να κάνουν όσα κάνουν οι Γερμαναράδες σήμερα σε μας: να κατακτήσουν τους ντόπιους κατόχους αγρών με την τοκογλυφία.

Βλέπετε, ο ξένος εισβολέας, αν δεν έχει στρατό να σε κατακτήσει με τον τσαμπουκά (βλέπε Μίνως), κοιτάζει να βρεί άλλα «όπλα». Κι επειδή, ως έποικος, δεν έχει έγγειο ιδιοκτησία, κοιτάζει να φάει την έγγειο ιδιοκτησία των ντόπιων. Σήμερα, δηλαδή, τί γίνεται με την τέως Αγροτική Τράπεζα; αν ψάξουμε λιγάκι, πολύ φοβάμαι πως το μεγαλύτερο μέρος της καλλιεργήσιμης γής στην Ελλάδα έχει περάσει σε χέρια «αφανών» μετόχων. Καί γιατί; γιά τα αγροτικά χρέη, που λέγαμε.

Επαναλαμβάνεται η Ιστορία – κι όχι πάντα ως φάρσα.

. . . . . . . .

Οι αρχαίοι Βοιωτοί αγρότες είχαν έναν μεγάλο πονοκέφαλο: τη λίμνη Κωπαΐδα, η οποία τότε δεν ήταν αποξηραμένη. Οπότε, όντας βιότοπος η Κωπαΐδα, οι καλλιέργειες κινδύνευαν από κάθε είδους παρασιτικό ζουζούνι. Νά, λοιπόν, πώς καταστρέφεται η σοδειά, με συνέπεια να μην βγάζεις χρήματα επί ένα έτος, δύο… καί τελικά να πέφτεις (θέλοντας καί μή) στα γαμψώνυχα των «δανειστών».

Τελικώς, οι Γεφυραίοι φαίνεται πως το παραχέσανε, με αποτέλεσμα να …τους φύγουν κλωτσηδόν από τη Βοιωτία· καί πήγαν καί κατσικώθηκαν στην Αττική…

…όπου ξανακάναν τα ίδια στους Αττικιώτες: τοκογλυφία, κι άγιος ο …Κρόνος!

Η κατάσταση έγινε μπουρδέλλο, πήγε να βάλει μιά τάξη ο Κύλων με τους οπαδούς του (καί όχι απλά «πήγε να φάει την εξουσία», καταπώς λέει η πολύ πρόχειρη ανάγνωση της Ιστορίας), κάποιοι ηλίθιοι (ίσης ανοησίας με τα σημερινά κομματόσκυλα) θεώρησαν ότι τους καταπατάει τα …δημοκρατικά τους δικαιώματα καί τον έσφαξαν (μαζί με τους οπαδούς του), αλλά τίποτε απολύτως δεν διορθώθηκε.

Αυτά ακριβώς είναι τα χρέη, που διέγραψε ( ; ) αργότερα ο Σόλων. Κι αν δεν το λέει στα ίσα ο Ηρόδοτος από φόβο (ού μήν καί τα τσέπωσε από τίποτε Γεφυραίους, γιά να γράψει ότι αυτοί μας δώσαν το αλφάβητο…), εμείς δεν έχουμε κανέναν δισταγμό να περιγράψουμε την κατάσταση όπως ακριβώς είχε.

Τέλος πάντων, μετά τον Σόλωνα ήρθε ο Πεισίστρατος, καί όντως μπήκε μιά τάξη. Αλλά, είδατε: δυόμιση αιώνες ταραχή (οικονομική σκλαβιά, παναπεί – συγκρίνετε καί με τα 99 χρόνια Μνημονίων, τα οποία κατά τη σκατοχοντρέλλα που τα ψήφισε «δεν είναι τίποτε»), εκ των οποίων περίπου ο ενάμισυς στην Αττική. Γιάααα συγκρίνετε λιγάκι με την Εικονομαχία!… Ολόκληρος ενάμισυς αιώνας κι εκεί!… Καί με ποιούς υπαίτιους; Ίσαυρος ο ένας, Χάζαρος ο άλλος, Αρμένιος ο παράλλος (καί πως μας βγήκαν όλοι …λιοντάρια!!!)…

«Λέων ο Έλλην» ουδέποτε υπήρξε

…καί μετά μου λες να μην ψάχνω γι’ αλλοδαπούς φταίχτες!

. . . . . . . .

Όμως, όπως προείπαμε, οι Γεφυραίοι (καί οι βιολογικοί, αλλά και οι ιδεολογικοί τους απόγονοι) δεν ξεχνούν, άσε που (πρώτα ο Σόλων, καί προφανέστατα μετά) ο Πεισίστρατος τους χάλασε τη μανέστρα με την τοκογλυφία. Περίμεναν, λοιπόν, την κατάλληλη ευκαιρία, σαν τις ύαινες, να δαγκώσουν. Καί σου λέει, αφού δεν μπορούμε να δαγκώσουμε τον ίδιο τον Πεισίστρατο, θα δαγκώσουμε τα παιδιά του (αν μπορέσουμε).

Διότι, δυστυχώς, η πείρα (συν η μόρφωση, συν η εξυπνάδα) δεν μεταβιβάζεται. Οπότε -επίσης δυστυχώς-, το κάθε παιδί που γεννιέται, σε θέματα μυαλού ξεκινάει απ’ την αρχή.

Θυμηθήτε το αυτό: το Κατεστημένο, αν δεν πιάσει εσένα κορόϊδο, θα χτυπήσει στην επόμενη γενιά, στη μεθεπόμενη, καί ούτω καθ’ εξής. Στα παιδιά σου, στα εγγόνια σου… όποιον βρεί μπόσικον.

Δάγκωσαν, λοιπόν, οι Γεφυραίοι τον γυιό καί διάδοχο του Πεισιστράτου, τον Ίππαρχο. Μ’ άγρια δαγκωματιά: τον δολοφόνησαν! Αφορμή ήταν η άρνηση του τελευταίου να συμμετάσχει η αδερφή του Αρμόδιου στην πομπή των Παναθηναίων… πράγμα απόλυτα δικαιολογημένο, διότι δεν μπορούσε να συμμετέχει αλλοδαπό άτομο, καί δή αλλόθρησκο. (Εδώ ο Περικλής -Μεσσήνιος απόγονος Ατλάντων ο ίδιος- απαγόρευσε τη συμμετοχή του Αριστοφάνη στον στρατό, με γελοία δικαιολογία – παρά το ότι ο πατέρας του κωμωδιογράφου ήταν αυθεντικός Αθηναίος.)

Βέβαια, οι Γεφυραίοι ήταν καλά δασκαλεμένοι (είπαμε, ουδέποτε ξεχνούν!), ότι το ίδιο πήγε να κάνει πρό αυτών και ο (επίσης Κρόνιος Πελασγός) ο Μίνως: ο οποίος επέβαλε με το στανιό στους (αδύναμους ν’ αντιδράσουν) Αθηναίους τη συμμετοχή του (επίσης αλλοδαπού καί αλλόθρησκου) γυιού του στο κυνήγι… το οποίο δεν ήταν απλό κυνήγι, αλλά μυητική τελετή ενηλικιώσεως των γηγενών ανδρών. Οπότε, σου λέει, αν τον δεχθούν, καλώς. Αν, πάλι, μας αρνηθούν, θα το θεωρήσουμε προσβολή, καί θα τους πατήσουμε από κάτω. (Παράβαλε τα λαθρομούσλιμζ σήμερα, με τα «σχισμένα Κοράνια».)

Καί συνέβη ό,τι συνέβη. Μονάχα, σκατά στα μούτρα όσων νομίζουν οτι ο Αρμόδιος κι ο Αριστογείτων ήταν …Ελληνάρες …δημοκράτες, καί γι’ αυτό δολοφόνησαν τον «τύραννο». Σκατά στα μούτρα, επίσης, όσων τους στήσανε αγάλματα, κι όσων τους εξυμνούν. (Τ’ ακούς, κοπρίτη Σούτσο, που τη δολοφονία Καποδίστρια την απέδωσες σε «νέους τυραννοκτόνους»; )

Τελειώνοντας την υποενότητα αυτήν εδώ, πρέπει να πούμε ότι η φάση, ότι δήθεν τάχαμ ο Ίππαρχος γούσταρε τον Αρμόδιο, αλλά αυτός δεν του καθότανε (διότι την είχε καταβρεί με τον Αριστογείτονα), κάνει μπάμ ότι είναι μία ακόμη από τις φημολογίες, που περιμάζεψε ο Ηρόδοτος· ή, ακόμη καλύτερα, προσθήκη στο κείμενο από «αόρατο χέρι» κατά τα Ελληνιστικά χρόνια (ή καί μετά).

. . . . . . . .

Θα με ρωτήσεις, όμως, προς τί όλ’ αυτά!

Μά, διότι οι Αρμόδιος καί Αριστογείτων ήταν αδελφές του ελέους! («Καταπύγων», είναι ο σχετικός χαρακτηρισμός των αρχαίων ημών – αν θυμάμαι καλά, ειδικά γιά τον Αρμόδιο.) Αρμοδία καί Αριστογειτόνισσα! 🙂

. . . . . . . .

β3. Γιατί, όμως; – 3

Καί λοιπόν; θα με ξαναρωτήσεις.

Εντάξει, αδερφές, που γιά τον α’ ή β’ λόγο δολοφόνησαν τον Ίππαρχο.

Ναί, αλλά η δολοφονία έγινε κατά την πομπή των Παναθηναίων καί προφανέστατα επάνω στην Ακρόπολη.

Καί λοιπόν; θα με ξαναρωτήσεις. Θα μπορούσε να γίνει οπουδήποτε.

Ναί, αλλά δεν έγινε σε οποιοδήποτε σημείο.

Έγινε σχεδόν ακριβώς (άντε, με πέντε-δέκα μέτρα διαφορά), εκεί όπου πήγαν καί βγάλαν τα μάτια τους οι αδελφές του ελέους πρίν λίγες μέρες. (Ο «Αρχαίος Νεώς» δεν υπήρχε στα χρόνια του Ιππάρχου· εκεί ήταν απλά έδαφος – όπως σήμερα.)

Το πιάνεις, τώρα, το υπονοούμενο αναγνώστη μου;

Γνωρίζω άριστα τόσο την τοπογραφία, όσο καί την ιστορία του Ιερού Βράχου… κι έχω καί τους δικούς μου (ερευνητικούς, αλλά μή ανακοινώσιμους) λόγους να είμαι πεπεισμένος προς τούτο.

[Μόνο προσοχή!, αναγνώστη μου, διότι η Γουΐκι είναι πολύ πρόχειρο εργαλείο. Στον σύνδεσμο, όπου σε παραπέμπω, πετάει μιά βλακεία που βγάζει μάτια: πώς γίνεται ο «Αρχαίος Νεώς» ν’ αναφέρεται μέχρι κι από τον Όμηρο, αλλά να χτίστηκε στα χρόνια του Πεισιστράτου; Ναί, το γραπτό κείμενο του Ομήρου όντως ξεκινάει από τον Πεισίστρατο· αλλά, όποιος είναι τόσο μάγκας καί μπορεί να τ’ αποδείξει, να βγεί καί να πεί στα ίσα ότι τα περιεχόμενα των Επών είναι (Πεισιτράτειες κι Ονομακρίτειες) επινοήσεις-μαϊμού. Να …μορφωθούμε κι εμείς! Όσο, όμως, δεν μιλάει κανείς, τότε η πεποίθησή μας ότι τα Έπη απηχούν αλήθειες, είναι σωστή.]

. . . . . . . .

β4. Γιατί, όμως; – 4

Καί λοιπόν; θα με ξαναρωτήσεις.

Κι άντε, πες, καί βρήκαμε το ακριβές σημείο της δολοφονίας Ιππάρχου. Τί σημασία έχει;

Έχει, διότι ένας τέτοιος ναός δεν είναι απλά ναός. Είναι κέντρο πλέγματος.

Προστατευτικού, αποτροπαϊκού, ευνοϊκού γιά τη ζωή καί τις καλλιέργειες πλέγματος.

Οπότε, αν το καταστρέψεις ή το μαγαρίσεις, καταστρέφεις τα πάντα.

Νά γιατί!!!

Η δολοφονία έγινε ακριβώς επάνω στο κέντρο του παλαιού πλέγματος της Αθήνας!

Όπως ακριβώς οι Έλληνες των Τρωϊκών δεν κατέκτησαν απλώς μιά ψιλοεχθρική πόλη, αλλά κατεδάφισαν το κέντρο του πλέγματός της. (Κάτι σας έχω γράψει γιά κάτι πεντάγωνα – κι ότι η Τροία δεν βρισκόταν εκεί, όπου ανέσκαψε ο Σλήμαν. Αλλοιώς, θα είχε αναπτύξει ισχυρό στόλο. Στην «Τροία» του Σλήμαν απλώς βρισκόταν μιά πόλη-«εξάρτημα» της πραγματικής.)

. . . . . . . .

Τώρα, βέβαια, τα πλέγματα απαιτούν ολόκληρη ερευνητική μελέτη· είναι, δέ, γνωστό ότι, καί τίποτε κακό να μην τους κάνεις, μετατοπίζονται με τα χρόνια. Οπότε, αν ο Πεισίστρατος (ή, ίσως, καί οι πρό αυτού άρχοντες της Αθήνας) ήθελε να οικοδομήσει καινούργιον ναό της θεάς Αθηνάς (το Εκατόμπεδον), τότε είχε έναν επιπλέον σοβαρό λόγο να το πράξει (εκτός της λαμπρότητας ενός εμβληματικού δημοσίου κτιρίου, κτλ παρόμοια, που γράφονται από ακαδημαϊκούς ιστορικούς) – αν, βέβαια, ήξερε από τέτοια πράγματα: στα χρόνια του, είχε ήδη μετατοπιστεί το κέντρο του πλέγματος, συγκριτικώς με τις πρό αυτού εποχές. (Πρακτική, την οποία βλέπουμε καί σ’ άλλους ναούς των αρχαίων ημών: όποτε ξαναχτίζονται, είναι ελαφρώς μετατοπισμένοι σε σχέση με την προγενέστερη μορφή τους.)

Εννοείται ότι καί στην εποχή του Παρθενώνα πάλι είχε μετατοπιστεί το κέντρο του πλέγματος (ενδεχομένως οι Ικτίνος καί Φειδίας να είχαν προβλέψει καί τις μετατοπίσεις γιά τους επόμενους λίγους αιώνες), καί στην εποχή μας έχει ήδη ξαναλλάξει – πρό πολλού, καί αρκετές φορές. Σχεδόν κάθε αιώνα αλλάζουν σημαντικά τα «εστιακά σημεία» της ιερότητας.

Των παραπάνω ειπωθέντων, συνάγεται ότι οι Αρμόδιος καί Αριστογείτων εφόνευσαν τον Ίππαρχο επάνω στο κέντρο του παλαιοτέρου της εποχής τους πλέγματος, άρα η πράξη τους απ’ αυτή την πλευρά περισσότερο είναι συμβολική. (Παρά ουσιαστική, δηλ. να τα δυναμιτίσουν όλα αιθερικώς.) Σα βρισιά: «- Σου γ@μώ τις ρίζες σου καί την πατρίδα σου!». Κάτι τέτοιο.

Ενδεχομένως, όμως, στις μέρες μας το «εστιακό σημείο» / κέντρο του πλέγματος να ξαναγύρισε εκεί, όπου βρισκόταν επί «Αρχαίου Νεώ»!!!

Άρα…

. . . . . . . .

Κάτι τελευταίο.

Τα πλέγματα, γιά να δράσουν όπως πρέπει, χρειάζονται καί σημεία πλέγματος· όχι μονάχα κέντρο. Αυτά υπήρχαν στην αρχαιότητα, διότι τότε γνωρίζανε καί την «τέχνη» να τα στήνουν καί να τα ενεργοποιούν αιθερικώς. Σήμερα, δυστυχώς δεν γνωρίζουμε τέτοια κόλπα.

Ωστόσο, το νόημα είναι: εάν κάνεις ό,τι κάνεις επάνω σε «εστιακό σημείο», τότε οι συνέπειες της πράξης σου μεγιστοποιούνται – σα να περνάς τη φωνή σου από ενισχυτή.

Η διαφορά, όμως, με το αν έχεις καί σημεία πλέγματος, είναι η διαφορά στην έκρηξη του πυροκροτητή με την έκρηξη της κυρίως βόμβας.

. . . . . . . .

γ. Οι δράστες, τελικώς

Αλλοδαποί, λοιπόν, έ;… Καί δή, συγκεκριμένης καταγωγής…

Σκεφθήτε:

  • Ο κουκλοχαιρετάκιας δένει τα κορδόνια του, τη στιγμή ακριβώς που στρατιωτικό άγημα (του) παρουσιάζει όπλα. Η καταγωγή, όμως, αυτουνού είναι γνωστή.
  • Στην απεργία / πορεία των ΔΕΗτζήδων, πρό ετών, άτομο ανάμεσα στους δικούς τους δένει (πάλι!) τα κορδόνια του επάνω στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου. (Συμβολική η πράξη – εκτός από βέβηλη; δεν ξέρω καί δεν με νοιάζει.) Δικός τους, αλλά …δεν τον γνωρίζανε, λέει! Γι’ αυτό είχα πεί τότε ότι οι απεργοί φάγανε νταβατζηλίκι από ξένο …νοτιοανατολικό πράκτορα (διότι άλλων εθνικοτήτων πρακτόρια είναι πιό διακριτικά· αποφεύγουν όπως ο ακατονόμαστος το λιβάνι το ν’ αυτοκαρφώνονται δημοσίως), ο οποίος επέβλεπε (ίσως καί να σαλαγούσε) την επερχόμενη πώληση της ΔΕΗ σε ξένους. (Σήμερα λέω ότι επέβλεπε καί το κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων, εν όψει αγωγού «East Med».)
  • Στα ίδια πλαίσια, ένα (ανενεργό σήμερα) καλό ιστολόγιο είχε γράψει πως αρκετοί ενθάδε παροικούντες …νοτιοανατολικοί, οι οποίοι επί Κατοχής είχαν πάρει μαϊμού Ελληνικά επίθετα απ’ τους αντάρτες, τα κράτησαν καί μετά τον πόλεμο. Έτσι, σήμερα τα εγγόνια τους πρωτοστατούν στο κίνημα των μπάχαλων… ως φαινομενικώς Ελληνάκια, ενώι ΔΕΝ είναι.

Άρα, τί συνάγουμε γιά τις ελεεινές αδελφές του ελέους με τις «καλλιτεχνίες» (κυριολεκτικώς) του κώλου (τους) ;

. . . . . . . .

Επίλογος

Τελικώς, όλες αυτές οι ύβρεις κι όλ’ αυτά τα φτυσίματα εναντίον της Ελλάδας καμμία σημασία δεν έχουν. Παρεκτός, ίσως, ως παράδειγμα / προτροπή σε ανεγκέφαλα εγχώρια Ζά (καί λαθροΖά) να πράξουν τα ίδια.

Και δεν έχουν καμμία σημασία, διότι ο Γ’ ΠΠ έρχεται γκαζωμένος… καί σε λίγο δεν θα έχει καμμία σημασία αν μερικοί πιστεύουν τον Κρόνο, ή δοκιμάζουν «καλλιτεχνίες» βοθροεπιπέδου.

Ετοιμαστήτε.

ΤΕΛΟΣ

. . . . . . . .

Υγ: Οι «έτσι γουστάραμε!» να κάνουν την προσευχή τους, ώστε να τους σώσει από το εκτελεστικό απόσπασμα ο Κρόνος.

Αλλά, πάλι, μπορεί καί να μην τους/τις σώσει.

Ποιός να ξέρει;! 🙂

Αποδόμηση ενός βδελυρού συμβόλου – 2

13 Σχόλια

(προηγούμενο)

. . . . . . . .

ε. Κι ο Ερμής;

Έ, την έφαγε κι αυτός τη …χυλόπιττα απ’ τους Κρόνιους, εφ’ όσον απ’ αυτόν ξεκίνησε ο «Ερμητικός βρασμός»!

Επειδή, τώρα, ο Ερμής είναι «φτερωτός θεός», εδώ ακριβώς μπαίνουν τα διαβολοφτερά νυχτερίδας. Καταλάβατε, τώρα; (Ή, μάλλον: μισοκαταλάβατε τώρα; το γιατί φτερά ειδικά νυχτερίδας, παρακάτω.) Απορριπτέος κι αυτός! …Μετεξεταστέος! lol!!! Γιά να μάθει να ξυπνάει τους ανθρώπους, αν δεν το εγκρίνει το Κρόνιο ιερατείο!

Μπερδεγουέη, οι σημερινοί Έλληνες πώς νομίζουν ότι θα έχουν …πνεύμα, αν δεν έχουν σαμπί;

Εντάξει, έχουν ένα ελαφρυντικό μιά δεκαπενταετία ακόμη… ο Πάν δεν ξαναφάνηκε ακόμη στους ουρανούς. Αλλά, μετά…

. . . . . . . .

Μπερδεγουέη δύο, Κετζαλκοάτλ.

Πρόκειται γιά τον Ερμή των λαών της Μεσοαμερικανικής περιοχής. Το όνομά του σημαίνει περίπου «φτερωτό φίδι»· ήρθε, δίδαξε τους ανθρώπους, κι έφυγε με την υπόσχεση να ξανάρθει. (Ακόμη, όμως, δεν ξανάρθε.)

Αν δεν βλέπετε την «βγαζοματική» ομοιότητα με τα φτερωτά σανδάλια του Ερμή καί τα φίδια στο κηρύκειο, καθώς καί τα περί διδασκαλίας, τότε συνεχίστε να βλέπετε ειδήσεις στα βοθροκάναλα. Βρίσκεστε σε τελείως λάθος ιστοσελίδα.

Βέβαια, οι Αζτέκοι τον ζωγραφίσανε κάπως τρομακτικόν, σε αντίθεση μ’ εμάς. (Οι ιεραπόστολοι των Ισπανών κονκισταδόρες του 1519 είπαν ότι ήταν ίδιος ο Οξαποδώ. Πάλι φτύσιμο κι εδώ! lol!!!)

Καί πότε θα επιστρέψει, λέει;

Απ’ όσα ξέρω, δεν υπάρχει απάντηση στις μυθολογίες των λαών αυτών. Ωστόσο, εμείς εδώ έχουμε μία!

Θυμάστε που λέγαμε ότι ο πλανήτης Ερμής είναι τουμπαρισμένος (αντεστραμμένος) ;

Θυμάστε που λέγαμε ότι προφανώς τον τουμπάρανε οι Φαεθωνιανοί, γιά να δείξουν τις ικανότητές τους;

Το βελτιωμένο συμπέρασμα (η έρευνα δεν σταματάει ποτέ!) είναι πως τον τούμπαρε μιά συγκεκριμένη φράξια των κατοίκων του Φαέθωνα, ακριβώς γιά να μπλοκάρει την ευεργετική επίδραση του Ερμή στην ανέλιξη των τότε (καί γενικώς, των) ανθρώπων. Παναπεί, ότι ενδεχόμενο τουμπάρισμα των γεωγραφικών πόλων της Γής μας, ακόμη καί των μαγνητικών, θα έχει τεράστια αρνητική επίδραση καί στην ανοδική πορεία του πνεύματος των σημερινών ανθρώπων.

Κι από τότε μέχρι σήμερα, ο Ερμής κάνει κατακόρυφο.

. . . . . . . .

Καί πώς το ξέρουμε ότι ο Ερμής είναι τουμπαρισμένος;

Η πρώτη (γιά μένα, όχι ένδειξη, αλλά) απόδειξη βρίσκεται εδώ:

Το «λατινικό» (δηλαδή Χαλκιδαϊκό) Ρ δείχνει καθαρά το τουμπάρισμα. Οι «Λατίνοι» μάλλον φρόντισαν να κρατήσουν αυτές τις μνήμες, εμείς το Ρ το απλοποιήσαμε λίγο. (Ίσως ένδειξη ότι η επίδραση του Ερμή είναι πλέον ελλιπής; )

Τη δεύτερη απόδειξη την είχαμε αναφέρει καί παλιότερα. Είναι ο τρόπος, που έχουν τοποθετημένα τα πόδια τους οι Καρυάτιδες της Ακρόπολης, που δείχνει χορευτική περιστροφή. Αλλά, όπως τις κοιτάζουμε, οι τρείς πρώτες από αριστερά (Ήφαιστος, Ερμής, Αφροδίτη) στρίβουν από το αριστερό χέρι προς το δεξί (δηλαδή, σ’ αυτούς τους πλανήτες ο Ήλιος ανατέλλει από τη Δύση τους), καί οι υπόλοιπες τρείς (Γή, Άρης, Φαέθων) στρίβουν από το δεξί χέρι προς το αριστερό.

Ωστόσο, κι εξαιρώντας τον Ήφαιστο (που δεν τον έχουμε ξαναπαρατηρήσει ακόμη), η μεν Αφροδίτη στρίβει -με ιδιοπεριστροφή- όπως ακριβώς υπαγορεύει η (αρπαγμένη απ’ τον Έλγκιν) Καρυάτιδά της, αλλά ο Ερμής όχι! Κι αυτό έγινε εφικτό μονάχα με την αντιστροφή των γεωγραφικών πόλων του.

[Το ότι οι Καρυάτιδες της Ακρόπολης αντιπροσωπεύουν αυτό ακριβώς που λέμε, δηλαδή τους έξι εσώτερους πλανήτες της αρχικής μορφής του Ηλιακού μας Συστήματος, φαίνεται κι από το ότι τον συμβολισμό τους τον ξέραν καί κάποιοι «άλλοι».

Δεν είναι τυχαίο, που ο Έλγκιν άρπαξε ακριβώς την Καρυάτιδα της Αφροδίτης -κι οι Γάλλοι την Αφροδίτη της Μήλου-, διότι Αφροδίτη = αρχαίες απόκρυφες γνώσεις… κι οι λεβέντες αυτοί θέλαν ν’ αποστερήσουν το κράτος που θα γεννιόταν σε λίγο -καί το ήξεραν- απ’ τη συνέχεια με το απώτατο παρελθόν του.

Εννοείται πως η Καρυάτιδα, που την σφυροκόπησε στο πρόσωπο ο αληταράς πόρδος καί την έκανε κομμάτια, ήταν η άκρα δεξιά: του Φαέθωνα.]

. . . . . . . .

Έ, λοιπόν, ο Κετζαλκοάτλ θα ξανάρθει, όταν ο πλανήτης Ερμής ξανάρθει στα ίσα του!

Φυσικά, αυτό δεν είναι έργο της σημερινής ανθρωπότητας, αλλά ποιός ξέρει ποιανής μελλοντικής.

Όμως, το μόνο φτερωτό ζωντανό που κρέμεται ανάποδα, είναι η νυχτερίδα.

Το πιάσατε, τώρα, το υπονοούμενο με τα διαβολοφτερά; «Κάποιοι» το ξέραν από τότε ακόμη, από το 1095 μΧ. Κι εφ’ όσον η λεηλασία των βιβλιοθηκών της Κωνσταντινουπόλεως δεν είχε λάβει ακόμη χώραν, υποθέτω ότι αυτά τα ξέρανε από προηγούμενο πλιάτσικο – στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας…

…καί συνακόλουθη «απόσυρση» από την πιάτσα όλων των άλλων αντιτύπων. (Γνωστή τακτική.)

Ά! Να μην το ξεχάσω: τα καζάνια της Κόλασης υπονοούν τον «Ερμητικό βρασμό» – αν κι αυτός γίνεται σε θερμαινόμενο τάσι, όχι κατσαρόλα.

Τώρα, βέβαια, γιατί Κόλαση με φωτιές;

Μά, πόσο κοντά στον Ήλιο βρίσκεται ο πλανήτης Ερμής;

. . . . . . . .

στ1. Η δεύτερη αφορμή

Αυτές τις μέρες, είχα την (σπάνια τα τελευταία δύο χρόνια) ευκαιρία να περπατήσω ανά τας ρύμας καί τας οδούς της πόλης μου. Κι έπεσα επάνω σ’ ένα mural (πώς το μεταφράζουμε αυτό; «τοιχικόν»; ), αυτό εδώ:

Έπαθα πλάκα, όταν το είδα!… Θυμήθηκα τις παλιές εποχές, με τα μηνύματα του «Τελαμώνιου», που παραμόνευαν σε κάθε μου βήμα, λες καί με περίμεναν. (Νά ‘μαθε στο μεταξύ να ζωγραφίζει καλά ο «Τελαμώνιος»; δεν το αποκλείω.)

Αλλά, τί βλέπουμε στη ζωγραφιά;

Ο Πάν (το γελαστό ανθρωπάκι επάνω αριστερά) κολλητά με τον Ερμή (το R του «κοπυράϊτ» κάτω αριστερά)! Τό ‘πιασα το υπονοούμενο: ήταν ώρα να βγεί στη δημοσιότητα αυτή εδώ η ανάρτηση, που την ταλαιπωρούσα εδώ κι ενάμισυ χρόνο στο κεφάλι μου!

Τώρα, όμως, μας μένει η απορία ποιός είν’ αυτός ο μπάρμπας.

Μιά που μιλάμε γιά Ερμητικά μυστήρια, θά ‘λεγα ότι φέρνει λίγο του Νοστράδαμου. Όμως, η «Ελληνική» μύτη δείχνει άλλον. Ίσως ξεκλειδώσουμε την απάντηση από τον περιβάλλοντα χώρο.

Η τοποθεσία του mural είναι ακριβώς κάτω απ’ την κόκκινη κουκκίδα, δίπλα στη σκάλα:

Σας δείχνω καί τις συντεταγμένες, να τη βρήτε. Υπ όψιν, το Γκούγκλ Έρθ σε επίπεδο δρόμου έχει μιά παλιά φωτογραφία, όταν ακόμη η σκάλα δεν είχε κατασκευαστεί (εκεί έχει μιά μικρή πλάζ με αμμουδιά), κι ο περιβάλλων χώρος ήταν στα κακά του τα χάλια (με σκουπίδια, κτλ). Αλλά, παίρνετε μιά ιδέα.

Έτσι, αν προεκτείνουμε την κατεύθυνση του τοίχου, η μορφή αυτή κοιτάζει απέναντι, στα Πευκάκια, στο μέρος απ’ όπου…

…έπεσε στη θάλασσα γιά πρώτη φορά η Αργώ!

Πού το ξέρω; εκτεταμένη επιτόπια έρευνα με ποδαρόδρομο. (Αφού πρώτα, όμως, είχα κάποιες άλλες ενδείξεις.)

Άρα, ο στοχαστικός αυτός γέρων είναι ο Ιάσων!!!

. . . . . . . .

στ2. Ένα γοητευτικό ταξίδι του μυαλού

Ο Ιάσων, λοιπόν… Σε μιά ηλικία 50 έως 60 ετών περίπου. Χήρος. (Είχε φονευθεί η Μήδεια απ’ τους Κορίνθιους.) Αραγμένος μόνιμα στην Ιωλκό, της οποίας τη βασιλεία παρέδωσε στον κολλητό του, τον Πηλέα, επειδή κατάλαβε το παιχνίδι της Μοίρας: βασιλιάς στην Ιωλκό δεν θα γινόταν ποτέ του. (Δύο φορές είχε αποτύχει ήδη!) Αναπολών τις νεανικές του περιπέτειες καί φιλοσοφών.

Εδώ, φαίνεται προβληματισμένος· υποθέτω ότι είναι στο χρονικό διάστημα, όπου είχε ξεσπάσει ο Τρωϊκός. Να σκεφτόταν, άρα γε, να πάει να βάλει ένα χεράκι (με το κύρος του) να τελειώσουν όλα -οι έριδες των Ελλήνων καί το πάρσιμο της Τροίας- μιά ώρ’ αρχήτερα; ή να πάει να τους ειρηνεύσει, μιά που ο Τρωϊκός δυστυχώς ήταν ακόμη ένας εμφύλιος δικός μας;

Αν καί κλίνω προς τη δεύτερη εκδοχή, δεν θα το μάθουμε ποτέ. Όπως δεν θα μάθουμε ποτέ το γιατί καλέσανε στην εκστρατεία τον (μεγαλύτερό του) Νέστορα, κι όχι αυτόν.

Κι όπως δεν θα μάθουμε ποτέ ποιά η σχέση του Ιάσονα με τα Ερμητικά Μυστήρια, καί ειδικά με τον Πάνα. Μόνο γοητευτικές υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε…

…κι εδώ βρίσκεται η ομορφιά του μυστηρίου:

Μία απάντηση βρίσκεις, πολλές άλλες ερωτήσεις ξεφυτρώνουν!

. . . . . . . .

Επιλογικώς

Είναι ξεκάθαρο πιά: η καρικατούρα «διάβολος» είναι ευθεία επίθεση στα θεμέλια της Ελληνικής Γλώσσας, δηλαδή στο αλφάβητό μας.

Τώρα θα μου πείς: ναί, ρέ σύ Εργοδότη, αλλά ποιός νοιάζεται γιά το τί σκεφτόντουσαν οι Δυτικοί το 1095 μΧ; καί ποιός από μας επηρεάστηκε απ’ αυτά τα -έστω καί τελετουργικά- καραγκιοζιλίκια; Κανείς! Στο κάτω-κάτω, κι εσύ ακόμη έκανες δεκαετίες να το πάρεις πρέφα τί ακριβώς παριστάνει ο μουντζούρης ασχημάντρας με την ουρά καί τα καζάνια. Σκέψου, λοιπόν, πόσο μηδαμινή σημασία έχουν αυτοί οι συμβολισμοί γιά τον τελείως άσχετο Έλληνα, που τρέχει γιά το μεροκάματο! Κι αυτός, όμως, μιλάει καί γράφει Ελληνικά, δέ νομίζεις;

Δεν αντιλέγω καθόλου· αλλά, πιστεύω ότι τα σύμβολα, ακόμη κι αν δεν τους δώσεις σημασία, δρούν υποσυνείδητα…

…σε εξ ίσου υποσυνείδητες αλήθειες καί πραγματικότητες, που τις κουβαλάμε μέσα μας, ακόμη κι αν δεν το γνωρίζουμε.

Καί πάντα, μα πάντα, τέτοιες δουλειές μόνο ζημιά κάνουν.

ΤΕΛΟΣ

. . . . . . . .

Σαν υστερόγραφο:

Δεν αμφισβητώ καθόλου την ύπαρξη της οντότητας «Ακατονόμαστος». Όχι επειδή δεν θέλω να τα βάλω με το κυρίαρχο στην Ελλάδα θρησκευτικό δόγμα, αλλά επειδή έχω προσωπικά καταλήξει σ’ αυτό το συμπέρασμα. «Ακατονόμαστος», «Οξαποδώ», «Μάτριξ», «Σπήλαιο του Πλάτωνα», «Κοσμικός Κατεργάρης»… αποκάλεσέ την όπως θές. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: υπάρχει, καί φροντίζει διαχρονικώς να μας κάνει ζημιά.

Άλλο, όμως, αυτό, κι άλλο η δήθεν απεικόνισή της απ’ τους πονηρούς νόες των κρυμμένων Κρονίων ιερατείων. Αυτή την τελευταία ξετινάξαμε σήμερα.

Αποδόμηση ενός βδελυρού συμβόλου – 1

13 Σχόλια

Το είχα από καιρό στο νού μου να το γράψω αυτό το άρθρο, αλλά όλο καί το ανέβαλα. Ωστόσο, ήρθε η αφορμή – καί μάλιστα, διπλή.

Το ότι πετάω ασυνάρτητα μεταξύ τους θέματα σε τυχαίους χρόνους, οφείλεται σε δύο λόγους:

  • Στο ότι γράφω κάπως σαν σημειωματάριο, γιά να μην τα ξεχάσω. (Κι όποιος θέλει να γίνει …επιμελητής εκδόσεως, ας καθήσει να τα συμμαζέψει καί να τα βάλει σε σειρά. Εγώ δεν σκοπεύω – τουλάχιστον γιά τώρα.)
  • Καί στο ότι δεν έχω χρόνο. (Επιτέλους, ας κάνει τίποτε καί κανένας νεώτερος, χωρίς παιδιά / σκυλιά / υποχρεώσεις! Ή, μήπως, μας τέλειωσαν τα μυαλά στην Ελλάδα; )

Εν πάσει περιπτώσει, σας παραδίδω καί το σημερινό ανάγνωσμα, έστω καί ως μεταφυσικό Βίπερ Νόρα – νά ‘χετε να διαβάζετε, να σκοτώνετε την ώρα σας ευχάριστα, καταπώς με δουλεύει (κάθε φορά που γράφω κάτι) κι ο Παλαιός!

. . . . . . .

α. Αφορμή πρώτη

Η κόρη μου (όπως καί πάμπολλα άλλα πιτσιρίκια στην ηλικία της) λατρεύει έναν θεόμουρλο Κύπριο «γιουτιούμπερ», ονόματι 2J (διαβάζεται «Τού-Τζέϋ», αλλά έχει καί 1J, καί 3J, καί νομίζω καί 4J! lol!!!).

[Ο τυπάς αυτός είναι απίθανος! Φτιάχνει συνεχώς κωμικά βίντεο, καί μερικά από δαύτα βγάζουν πολύ γέλιο. Σ’ ένα απ’ αυτά, κρατούσε αγκαλιά μιά υπερμεγέθη κούκλα, δήθεν κοριτσάκι, καί της λέει: «- Θες να κάνουμε σέξ;» «- Ναί!», απαντάει ( ; ) η κούκλα, καί τη φιλάει καί πέφτουν μαζί στο πάτωμα!!!

Σ’ ένα άλλο, παρουσίαζε τις διαφορές που έχουν στη συμπεριφορά τους οι διάφοροι λαοί, όπως πχ στο τρακάρισμα των αυτοκινήτων. Οι Ευρωπαίοι υποτίθεται με το «σείς» καί με το «σάς«, ενώ ο τυπικός Κύπριος με τη μουστάκα βγαίνει έξω τσατισμένος να ζητήσει τα ρέστα απ’ τον άλλον οδηγό, μουρμουρίζοντας: «- Τον πουστόερον!»]

Τέλος πάντων, ο 2J είναι επίσης καί «παιχνιδοπαίχτης» (gamer) (ακριβών) παιχνιδιών γιά υπολογιστή, τα οποία καί παρουσιάζει σε άλλα βίντεο που φτιάχνει. Στο τελευταίο, που με παρακάλεσε η κορούλα μου να το δούμε μαζί, ήτανε κάτι αμερικανάκια Μαρίνζ (πεζοναύτες), λέει, καί κυνηγούσαν τα …πυρηνικά όπλα του Σαντάμ, καί στο μεταξύ ανακρίνανε κάτι Ιρακινούς τσομπαναραίους… αλλά σε διάλειμμα της ανάκρισης (καταφέρανε καί) πέσανε σε μιά τρύπα που άνοιξε στο έδαφος. (Άξιοι! Άξιοι! 🙂 )

Όπου εκεί μέσα είχε κάτι μυστηριώδεις αρχαίους ναούς υποτίθεται από Σουμερία, Ακκαδικούς, καί τα ρέστα (συν υπολείμματα ανθρωποθυσιών)… καί στο τέλος τους την πέσανε διαβόλια. (Ναί, μαύρα κι άραχλα, με φτερά νυχτερίδας, κτλ κτλ.)

Τα διαβόλια πρώτα μεζεδιάσανε μερικούς (άλλως τε, αν δεν χλαπακιάζανε ανθρώπους, τί διαβόλια θα ήταν; ήταν θέμα αξιοπρέπειας! ή είσαι σωστό τέρας, ή δεν είσαι! lol!!!), μέχρι να γίνουν οι κοινωνικές συστάσεις, δηλαδή· αλλά, φυσικά, όταν καλογνωρίστηκαν (όπως ήδη θα μαντέψατε), στην τελική δεν είχανε καμμία ελπίδα εναντίον των Γιού Ές Μαρίνζ Κόρπς (αστερόεσσα σημαία, δεξί χέρι στην καρδιά, όπως οι μασώνοι, στάση προσοχής, ύμνος Ρί-τατόμ τάμ-τίτίιι Ρί-τατόμ τάμ-τέτέεε, εθνική ανατριχίλα καί συγκίνηση, κτλ, ξέρετε – 52η Πολιτεία τους είμαστε! lol!!!)… κι είχαμε χάππυ έντ! 🙂

[Βέβαια, μή νομίζετε ότι το παιχνίδι έχει κάποια αναφορά στο πλιάτσικο του μουσείου της Βαγδάτης απ’ τους Μαρίνζ το 2003 -χρονιά της υπόθεσης του παιχνιδιού, άλλως τε-, αλλά λεπτομέρειες. Μή σκάμε γιά τέτοια πράγματα, τώρα.]

Ά! Μπερδεγουέη, ο αρχιμάγκας «Μαρίν», ο εξολοθρευτής διαβόλων καί τριβόλων, ονομάζεται Ιάσων (Τζέησον)! Κρατήστε το αυτό.

Όπως ήδη θα καταλάβατε, στο άρθρο θα μιλήσουμε γιά τον Ακατονόμαστο. Ως σύμβολο, θα τον κάνουμε βίδες· καί, πιστεύω, θα ξεκαθαρίσουμε μερικά γιατί καί πώς.

. . . . . . .

β1. Αντιστροφές συμβόλων

Είναι πλέον κοινός τόπος σ’ όσους διαβάζουν Ιστορία με στοιχειώδη κριτική διάθεση, ότι η αρχαία Ελλάδα δέχθηκε μέν τρομερό φτύσιμο στα πάντα της (από τους «χριστιανούς», υποτίθεται – δες πχ αναθέματα της «Κυριακής της Ορθοδοξίας»), αλλά καί επίθεση ΚΑΙ σε επίπεδο συμβόλων.

Όπου, γιά παράδειγμα, το κοράκι, ένα από τα δύο ιερά πουλιά του Απόλλωνα (το άλλο είναι το γεράκι), θεωρείται στην εποχή μας προάγγελος κακών. (Τα -πανέξυπνα- κοράκια, βέβαια, δεν δίνουν δεκάρα γιά τέτοιες μαλακίες ανθελλήνων, άσε που είναι λίαν χρήσιμα στο οικοσύστημα – ως σκουπιδιάρηδες.) Το κοράκι απεικονίζεται ζωγραφισμένο μαζί με τον καθισμένο Απόλλωνα σε αρχαίο πιάτο, στο μουσείο των Δελφών· καί όσον φορά τον μύθο, ο Απόλλων έστειλε δύο κοράκια να κάνουν τον γύρο της Γής, ώστε να δούν πού υποχώρησαν τα νερά μετά τον Κατακλυσμό, γιά να πάνε άνθρωποι να κατοικήσουν ξανά.

Εντάξει, γνωρίζουμε τον μύθο καί σε άλλες παραλλαγές: Δίας με δύο αετούς (από εκεί προέρχεται ο δικέφαλος αετός, ως σύμβολο), ή Απόλλων με δύο γεράκια. Καί η αλήθεια είναι πως «Δίας (Οντίν) σύν δύο κοράκια» είναι παραλλαγή του μύθου, που απαντά όχι σ’ εμάς, αλλά στους βόρειους λαούς, κατά Σκανδιναυΐα μεριά· όπου τα κοράκια έχουν κι ονόματα: το ένα ονομάζεται Χούγκινν, καί το άλλο Μούννιν. (Σοφία καί Μνημοσύνη, αντίστοιχα – αν τα θυμάμαι καλά.) Όμως, η κεντρική ιδέα σήμερα είναι πως:

Κοράκι = κακό, τζίζ κακά, πεθαίνει άνθρωπος!

Τα ίδια, βέβαια, καί με την κουκουβάγια.

Φυσικά, αυτά τα φτυσίματα σε κάτι, που στην αρχαία Ελλάδα εθεωρείτο ιερό, δεν είναι τα μοναδικά. Ούτε σήμερα, δυστυχώς, έχουμε έλλειψη φτυσιμάτων στα μούτρα μας απ’ τους «πολιτισμένους»… Όλοι ξέρουμε άριστα το τί μας σούρνουν οι «πολιτισμένοι» (μαζί με κάποια εγχώρια καρακαθήκια, τύπου ΓΑΠατου) : είμαστε τεμπέληδες, που τρώμε τα τίμια λεφτά των Ούννων, είμαστε ανίκανοι, διεφθαρμένοι, παράσιτα, καί τα ρέστα. (Βέβαια, πώς γίνεται όλοι να ξεσκίζονται να παίρνουν έξω δικούς μας επιστήμονες, αφού είμαστε ανίκανοι, αυτό είναι άλλο θέμα. Όπως άλλο θέμα είναι καί το γιατί δεν μας δίνουν ακόμη τις πολεμικές αποζημιώσεις που δικαιούμαστε, οι «τίμιοι» Ούννοι.)

Μόνο να δούμε λιγάκι από πού προέρχονται ειδικά τ’ αρχαία πτύελα, διότι το να λες απλά: «- Φταίνε οι χριστιανοί!», είναι τουλάχιστον απερισκεψία.

. . . . . . .

β2. Ποιοί οι πτύοντες

Η επικράτηση του (πρώϊμου) χριστιανισμού είναι μιά ιστορία, που κράτησε τρείς αιώνες καί πλέον, και διήλθε από διάφορες φάσεις.

Δεν θα κάνω εδώ συστηματικό μάθημα Ιστορίας, καί δή των κρυφών της πλευρών, καί δή σε κολλημένους (τόσο «χριστιανούς», όσο καί «αρχαιόθρησκους»). Πάντως, η θρησκεία που κατήργησε ο Μέγας Κωνσταντίνος, δεν ήταν η αρχαία θρησκεία των Ελλήνων· αλλά η μέχρι τότε επίσημη θρησκεία της Ρώμης, η λατρεία του Ανίκητου Ήλιου (Sol Invictus). (Βέβαια, κάτι τέτοιες «λεπτομέρειες», οι φανατικοί αμφοτέρων των πλευρών τις κάνουν γαργάρα.) Κανείς δεν τραβούσε ζόρι να καταργήσει τη θρησκεία ενός έθνους κατακτημένου εδώ καί τεσσερισήμιση αιώνες… ειδικά μετά το διάταγμα των Μεδιολάνων περί ανεξιθρησκείας. Το οποίο, βέβαια, ήταν «φωτογραφική διάταξη» γιά τους χριστιανούς, αλλά έπιανε τους πάντες. Ο νόμος ισχύει γιά όλους.

Κανείς;

Ά, όχι!

Υπήρχαν μερικοί λεβέντες, οι οποίοι, με αφορμή την έλευση της νέας θρησκείας, θέλαν να κλείσουν τους λογαριασμούς τους με την Ελλάδα καί τους Έλληνες διά παντός. Όπως ο «κρύπτο» «Μέγας» Θεοδόσιος, ο οποίος επέβαλε με το στανιό στο χριστιανικό δόγμα την «Παλαιά Διαθήκη».

Κι έτσι, βλέπεις «χριστιανοί» να γκρεμίζουν όποιον αρχαιοελληνικό ναό βρίσκαν στον δρόμο τους, να σπάνε αγάλματα, καί τα ρέστα. Λεπτομέρεια, βέβαια, το ότι αυτοί οι γκρεμιστάδες ήσαν βάρβαροι καί δασκαλεμένοι Γότθοι, βαφτισμένοι τσάτρα-πάτρα, που «κάποιοι» τους κουβάλησαν στην Ελλάδα… αλλά τη ρετσινιά την παίρνουν οι Έλληνες της εποχής, που -επίσης- βαφτίστηκαν χριστιανοί.

[Σιγά μην καταλάβαιναν οι -πρόγονοι της Μέρκελ καί του Σόϊμπλε- Γότθοι δόγματα, που κι εμείς ακόμη δυσκολευόμαστε να κατανοήσουμε – αν ποτέ. Πχ την Τριαδικότητα. Κατά τ’ άλλα, όμως …χριστιανοί. Ναί. Ήταν όντως χριστιανοί… άμα διαβάζεις την Ιστορία, όπως διαβάζεις τον τιμοκατάλογο σε σουβλατζήδικο.]

Ή, βλέπεις πχ (όπως γράψαμε παραπάνω) να τρώνε αναθέματα γιά την Εικονομαχία οι …Έλληνες (ωσάν εύκολος σάκκος του μπόξ), κι όχι οι πραγματικοί φταίχτες: οι αλλόφυλοι (καί κατά πάσα πιθανότητα καί «κρύπτο») αυτοκράτορες της εποχής εκείνης, που ξεκίνησαν καί συντήρησαν την Εικονομαχία. Χάζαρος ο ένας (ώ, ναί!), Ίσαυρος ο άλλος, Αρμένιος ο τρίτος… αλλά φταίγανε …οι (υπέρμαχοι των ζωγραφικών απεικονίσεων) Έλληνες, οι οποίοι έκτοτε αναθεματίζονται επισήμως!!!

[Αν η Εκκλησία κάποια μέρα δεν τ’ αλλάξει όλ’ αυτά, έχουν να φάνε χαρτί -στην κυριολεξία!- πατριαρχάδες κι αρχιεπίσκοποι, δεν σου λέω τίποτε! Με το φουρνόξυλο θα τα καταπιούν τα κωλόχαρτα των αναθεματισμών! Νηστίσιμη είναι η κυτταρίνη, δεν πιστεύω νά ‘χουν αντιρρήσεις.

Όχι, επειδή αρκετούς τους παραξένεψε που ο Λιάπης έβγαλε τον σταυρό, μή καί παρεξηγηθούν τα λαθρομούσλιμζ.]

Τούτων ειπωθέντων, πιστεύω ότι έγινε περισσότερο από φανερό ποιοί ξεκινάνε καί κατευθύνουν το φτύσιμο εναντίον μας… αλλά κι εναντίον άλλων λαών.

Διότι, μή νομίζετε, αυτό το βιολί συνεχίζεται: πχ οι βίαιοι ταραξίες οπαδοί των ποδοσφαιρικών ομάδων ονομάζονται -κατ’ επιθυμία της αγγλίτσας- «χούλιγκανς», αλλά ο Χούλιγκαν υπήρξε εθνομάρτυς των Ιρλανδών. (Δεν βάζω σύνδεσμο, διότι η Γουΐκι, ωσάν αιδήμων γεροντοκόρη, δεν αναφέρει τίποτε περί αυτού!) Την βλέπετε, όμως, καθαρά την πολιτική του φτυσίματος καί της αντιστροφής συμβόλων!…

. . . . . . .

γ1. Ο εφευρεθείς Ακατονόμαστος

Κι εκεί που η Ιστορία προχωρούσε στην πορεία της… είχαμε φάει κι εμείς τη φάπα στο Ματζικέρτ… ξαφνικά (ώ, ναί!) το 1095 κηρύχθηκαν Σταυροφορίες.

Δεν θα συζητήσουμε εδώ τα παρασκήνια των Σταυροφοριών, αλλά ξαφνικά (πάλι!) άρχισαν να εμφανίζονται αναπαραστάσεις ενός όντος (του Οξαποδώ) μαύρου κι άραχλου, με φτερά νυχτερίδας, με κέρατα καί τραγόποδα, με μιά μυτερή ουρά, καί να κρατάει τρίαινα.

Στάση εδώ, να πω το εξής εκ-τών-ούκ-άνευ:

Παρακαλώ θερμά οποιονδήποτε ιστορικό ή μή, να μου βρεί απεικόνιση του διαβόλου όπως την ξέρουμε σήμερα, χρονολογημένη ΠΡΟ του 1095 μΧ.

Μάλλον δεν θα βρεί, αλλά οι ερευνητικοί συλλογισμοί μου πρέπει να βασίζονται σε στέρεα θεμέλια. (Αν βρεθεί τέτοια απεικόνιση, τότε πρέπει ν’ αναθεωρήσω ριζικά όλη τη σχετική έρευνα.) Ως τότε, προχωράμε όπως τα έχω βρεί μέχρι τώρα, καί θεωρούμε το 1095 χρονιά έναρξης των σχετικών απεικονίσεων.

Τί σημαίνει αυτό, πρακτικά; Πού πάει η δουλειά;

Σημαίνει ότι αυτό το σύμβολο το σκαρώσανε οι κρυφοί «εγκέφαλοι», που σκαρώσανε καί τις Σταυροφορίες.

Γιατί;

Διότι ο κρυφός σκοπός τους δεν ήταν (κι εξακολουθεί να είναι) τίποτε «Άγιοι Τόποι», αλλά η ίδια η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία!… Το Βυζάντιο, που είχε πέσει σε χέρια σκατένιων αυτοκρατόρων. (Οπότε, οι μάγκες εκ Δυσμών θεώρησαν πως μπορούνε να το φάνε.)

Στα πλαίσια αυτά, λοιπόν, καί ως προπαρασκευαστική πολεμική ενέργεια, έπρεπε να χτυπήσουν στα ίδια τα θεμέλια του κράτους εκείνου, ήτοι:

  • θρησκεία,
  • γλώσσα (όπου πλέον είχε ήδη κυριαρχήσει -ως επίσημη γλώσσα του κράτους- η Ελληνική έναντι της Λατινικής).

[Σας θυμίζουν όλ’ αυτά τίποτε από σημερινές καταστάσεις; Μονοτονικό, απλουστευμένη ορθογραφία, προτάσεις γι’ αντικατάσταση του αλφαβήτου μας, αποφθέγματα Κίσσιγκερ…]

Τη θρησκεία άρχισαν να τη χτυπάνε εντόνως από το 1054 (οριστικό Σχίσμα), αλλά τη γλώσσα…

…Καλά, αυτήν την χτυπούσαν από τον καιρό των Γεφυραίων. Γιατί, νομίζετε, εφευρέθηκε το «λατινικό» αλφάβητο; απλά, γιά να βολευτούν οι Γεφυραίοι, οι οποίοι (ως Κρόνιοι Πελασγοί μπασταρδεμένοι με Φοίνικες / Χαλδαίους / λοιπούς κόπρους) είχαν φθόγγους, που οι Έλληνες δεν είχαν.

Κρατήστε, όμως, το θέμα «γλώσσα», διότι πρόκειται να πάθετεν πλάκεν με όσα θα δήτε παρακάτω.

. . . . . . .

γ2. Ο Ακατονόμαστος ως έχει

Το να καταλάβουμε τα μέρη της -δίκην τέρατος του Φρανκενστάϊν- συρραφής της συμβολομορφής του Ακατονόμαστου, είναι σχετικά εύκολο:

  • Η τρίαινα είναι σύμβολο του Ποσειδώνα.
  • Τα κέρατα καί τα τραγοπόδαρα είναι χαρακτηριστικά του Πανός.
  • Η μακριά, μυτερή ουρά είναι αυτό που έχουν οι άντρες μέσα στο βρακί τους (από μπροστά), καί πάλι κολλάει στον Πάνα («ζωώδες σέξ»).
  • Το σκοτεινό χρώμα, η Κόλαση, καί τα ρέστα παραπέμπουν στον Πλούτωνα, θεό κυρίαρχο του Κάτω Κόσμου.
  • Τα φτερά νυχτερίδας (αντιπαθές πλάσμα σε όλους τους πολιτισμούς, άσε που μας κόλλησε καί κοβίντ – τί; αμφιβάλλετε; lol!!!) δεν αποκωδικοποιούνται εύκολα· θα τα κάνουμε, όμως, πενηνταράκια παρακάτω, δεν μας ξεφεύγουν.

Οπότε, σκέφτεσαι:

Καλά, ο -ασχημούλης- Πάν ούτε κάποιος πολύ δημοφιλής θεός ήταν ποτέ, ούτε το καλύτερο παιδί είναι. (Σκότωσε τη νύμφη Ηχώ, διότι δεν του καθότανε.) Κι εντάξει, να φτιάξουν τον διάβολο σαν τον Πάνα, πάει στην ευχή. Δικαιολογείται κάπως.

  • Αλλά η τρίαινα;
  • Τα καζάνια με τις φωτιές, κτλ; (Ο Πάν είναι θεός των δασών… κι αλοίμονο αν τα δάση πιάσουν φωτιά!)

Αυτά, πού κολλάνε;

Κι εδώ με περίμενε έκπληξη πρώτου μεγέθους, όταν το συνειδητοποίησα… Όχι, κανένα απ’ αυτά τα στοιχεία δεν είναι άσχετο με το συρραφέν τέρας.

. . . . . . .

δ1. Αρχαίο Ελληνικό Αλφάβητο

Θυμάστε που τα λέγαμε κάποτε, τί απεικονίζει το κάθε γράμμα απ’ τα 27, καί γιατί;

Σας θυμίζω ότι (ως πλανήτες του Ηλιακού μας Συστήματος) :

  • Ψ είναι ο Ποσειδώνας.
  • Ω είναι ο Πλούτωνας.
  • ϡ (σαμπί) είναι ο Πάν (δεν έχει επαν-ανακαλυφθεί ακόμη, τον περιμένουμε το 2036 – σας έχω βγάλει τον υπολογισμό της χρονιάς).

Καί οι τρείς τους είναι (ως σύμβολα, αλλά καί ως ενέργειες) το αποτέλεσμα του «ερμητικού βρασμού» των τριών ερμητικών στοιχείων:

  • Του «σταυρού της ύλης» (δηλ. του κερδώου μέρους του Ερμή) ο Ποσειδών.
  • Του «κύκλου της ζωής / ψυχής» (του ψυχοπομπικού μέρους του Ερμή) ο Πλούτων.
  • Των «κεραιών (κεράτων) του πνεύματος» (του λογίου μέρους του Ερμή) ο Πάν. (Το γιατί το πνεύμα απεικονίζεται με κέρατα, δεν το γνωρίζω. Ίσως είναι αδέξια απεικόνιση της εγκεφαλικής ενέργειας, που πάει προς τα πάνω.)

Κι όλ’ αυτά μαζί, στην ακόλουθη εικόνα:

Βλέπετε, λοιπόν, καθαρά τί συμβολιστικό υποκρύπτεται κάτω απ’ αυτή τη φιγούρα-κουρελού του Οξαποδώ: ομαδικό φτύσιμο στον «ερμητικό βρασμό» των στοιχείων του Ερμή, δηλαδή στην πνευματική εξύψωση των ιδιοτήτων του (Έλληνος) ανθρώπου!

Κι επειδή έχει να κάνει καί με τα γράμματα του αρχαίου Ελληνικού αλφαβήτου, τότε είναι προσπάθεια «ροκανίσματος» αυτού.

«- Καί τί μ’ αυτό;», θα ρωτήσει κάποιος.

. . . . . . .

Πρίν συνεχίσουμε, οφείλω να πω / ξεκαθαρίσω το εξής – μία καί καλή:

Βασική, θεμελιώδης αρχή του σκεπτικού του παρόντος ιστολογίου, είναι να κοιτάζουμε περισσότερο το σύνολο, καί λιγώτερο τα μέρη του.

Τα είπαμε, ένα αυτοκίνητο διαλυμένο σε κομμάτια, δεν σε πάει πουθενά.

Ειδικά, τώρα, σε καλώς δομημένα καί συνεκτικά σύνολα (αλφάβητο, Ηλιακό μας Σύστημα, περιοδικός πίνακας χημικών στοιχείων, χάρτης αστερισμών κατά Πτολεμαίο, κτλ κτλ), ΔΕΝ κάνουμε εξυπνάδες – αφαιρώντας ή προσθέτοντας δομικά στοιχεία, ή αλλάζοντας τη θέση τους. Αυτοί που τα φτιάξαν, ήξεραν τί έκαναν· δεν περίμεναν τον κάθε παπάρα, να έρθει να κάνει υποδείξεις.

Εάν κάνουμε τέτοιες εξυπνάδες, απλά κάνουμε ζημιά.

Θέλετε να δήτε πού οδηγεί η κατάργηση γραμμάτων, ειδικά των τριών τελευταίων… που (σαρπράϊζ!!!) ΔΕΝ τα έχουν οι Δυτικοί, οι εφευρέτες της καρικατούρας του Οξαποδώ;

Ιδού (κλίκ απάνω στην εικόνα, γιά μεγέθυνση στο αρχικό μέγεθος) :

Τ’ είν’ αυτά τώρα, έ;

Η σύγκριση των -κατά σειρά- Ελληνικού / «Λατινικού» / Φοινικικού ( ; ) αλφαβήτων.

Με μπλέ είναι τα παρένθετα γράμματα, καί με σκούρο κόκκινο τα εκτός σειράς. (Το Φοινικικό «κανονικό» Σ απεικονίζεται εκτός σειράς στον πίνακα που παρουσιάζει η Γουΐκι.)

. . . . . . .

δ2. Συγκρίσεις

Παρατηρώντας την παραπάνω εικόνα, βλέπουμε καθαρά ότι το «Λατινικό» αλφάβητο (με τη σύγχρονη μορφή του, του Αγγλικού) είναι σά σπασμένη τσατσάρα, σαν οδοντοστοιχία γριάς (που της λείπουν δόντια)…

…σα σπασμένο dna.

Την παρομοίωση δεν την έκανα στα κουτουρού· θυμηθήτε: Ερμής, μικροκοσμικό κηρύκειο (dna), μακροκοσμικό κηρύκειο (πλανήτες Ηλιακού μας Συστήματος).

Ακόμη: βλέπουμε παρένθετα γράμματα, καί γράμματα εκτός σειράς. Η δέ «ουρά του Ερμητικού βρασμού» απλά λείπει! (Έ, αφού τη θεωρούν κάτι το σιχαμερό κι αξιόπτυστο…)

Στο δέ «Φοινικικό» βλέπουμε μιά (σε επίπεδο φωνημάτων) τσάτρα-πάτρα αντιστοιχία με το Ελληνικό κλασικό, αλλά λείπει όλη η «ουρά» πέρα από το Τ (Άρη). Γιατί;

Απλούστατα, διότι (στο μακροκοσμικό κηρύκειο) μετά τον Άρη βρίσκεται ο Δίας!

Είπαμε, ρέ λεβέντες, ότι είσαστε Κρόνιοι καί Ού-Διαίοι, αλλά εσείς παραείσαστε φανατικοί καί κολλημένοι!!! Τόσο πολύ πιά;

Όσον αφορά τους «Λατίνους»… αυτοί, τώρα, έχουν αφήσει -σχετικώς απείραχτα- τα γράμματα μέχρι το Χ (Ουρανός), προφανώς γιά να θυμούνται ποιόν εκθρόνισε το αφεντικό τους, ο Κρόνος – καί πώς.

. . . . . . .

δ3. Κάποια πρώτα συμπεράσματα

Παρατηρώντας τον συγκριτικό πίνακα των αλφαβήτων, διαπιστώνουμε ότι τα δύο μή-Ελληνικά αποτελούν απλώς (αντιγραφή του Ελληνικού, καί) κακοποιημένα χρηστικά εργαλεία, όπου τα φωνήματα των ενδιαφερομένων λαών βολεύονται όπως-όπως. Ειδικά στο «Φοινικικό», φαίνεται καθαρά η χρήση λαρυγγικών («πνιχτών») καί συριστικών ήχων…

…όπως αχνοφαίνεται καί μιά ηχώ μακρυνού Πελασγικού παρελθόντος.

Όπου έχουμε (φαίνεται αυτό…) έ δασύ, ύ δασύ (ως υποκατάσταση του ιώτα)… ήδη εκλείψαντα σε παλαιότερες εποχές της Ελλάδας.

Αντίθετα απ’ όσα διδάσκονται στα μασωνο-γιουνιβέρσιτυζ, το Ελληνικό κλασικό αλφάβητο είναι πολύ παλιότερο απ’ ό,τι νομίζεται ακαδημαϊκώς – καί ΔΕΝ το πήραμε εμείς απ’ τους Φοίνικες, αλλ’ αυτοί από μας. Βλέπετε, οι φιλόλογοι (όσο φίρμες κι αν είναι) αδυνατούν:

  • καί να καταλάβουν αυτά τα περί συνεκτικών συνόλων, που λέγαμε,
  • καί να σκεφτούν ως μηχανικοί, κάνοντας μιά «αντίστροφη μηχανική» στα αλφάβητα.

Αν μπορούσαν, θα καταλαβαίνανε πολλά. Φερ’ ειπείν, ότι η αφαιρετική λογική είναι πανεύκολη, ενώι η συνθετική δύσκολη. Επομένως, αν εμείς οι Έλληνες πήραμε το αλφάβητο απ’ τους Φοίνικες, κι ήμασταν τόσο έξυπνοι, ώστε να του βάλουμε ουρά πεντέξη γράμματα ακόμη, τότε γιατί δεν φτιάχναμε το δικό μας εξ αρχής; τί τα θέλαμε τα δάνεια; (Γιά να …χρωστάμε επί 28 αιώνες το κοπυράϊτ στους τοκογλύφους; lol!!!)

Αλλά, ούτε μπορούν, ούτε θέλουν.

. . . . . . .

Παρένθεση – σημαντική.

Κάποιο άτομο (που δεν πολυ-χωνεύω) είχε πεί κάποτε κάτι σωστό: ότι θα έρθουν εποχές, που οι ιδέες θα είναι πιό πολύτιμες απ’ το χρήμα. Συμφωνώ χίλια τα εκατό, καί επαυξάνω.

Λοιπόν, εδώ προσφέρω τζάμπα ιδέες! Κι όχι τόσο στους φιλολόγους, όσο στην κρυφή έρευνα των «υπερεσιώνε» (που ξεπατηκώνουν ό,τι χρήσιμο απ’ τα ιντερνέτια). Λεβέντες μου, αν ρίξετε αυτά που λέω στη μόδα της εποχής που βγάζει ιδέες ανθ’ υμών, στην Τεχνητή Νοημοσύνη παναπεί, θα σας αποκαλυφθεί η εξέλιξη του παρελθόντος σ’ όλη της τη μεγαλοπρέπεια! Κι όχι μόνο η γλωσσική εξέλιξη, αλλά (τζίζ! τζίζ! τζίζ!) καί η φυλετική – των λαών, που χρησιμοποιούν συγκεκριμένα αλφάβητα καί φωνήματα. Αυτά που ίσως θα έκανα εγώ στα χρόνια της σύνταξής μου (καί θα μού ‘παιρνε καμιά εικοσάρα χρόνια), θα σας τα ξεπετάξει η κυρά-ΤουΝού σε μέρες, ίσως καί ώρες. Άρα, τί κάθεστε;

Εσείς, τώρα, οι αναγνώστες μου, ξέρετε κάτι;

Στην αρχή σκέφτηκα ν’ αφήσω αρκετά σκοτεινά σημεία στο άρθρο να αιωρούνται, διότι δεν μ’ αρέσει να τροφοδοτώ με έτοιμα δεδομένα τους εχθρούς μας· αλλά, πάλι, μιά εσωτερική φωνούλα μου χαμογελούσε. «- Πές τα!», μου είπε. «Θα τα κυνηγήσουν, θα τα εφαρμόσουν, αλλά δεν ξέρουν τί ιό βάζουν στα κεφάλια τους!»

Άμα διάβαζαν καί λογοτεχνία οι «υπερεσίες»… ειδικά το «Λάθος» του Αντώνη Σαμαράκη, δεν θ’ αποτολμούσαν τέτοιες περιέργειες. Αλλά, είμαι σίγουρος… θ’ αποτολμήσουν! Γι’ αυτό γελάω από τώρα …σατανικώς πως! 🙂

Μπερδεγουέη… κανείς δικός μας να βάλει την ΤΝ να βρεί πράγματα επάνω σ’ αυτά που λέμε; τόσους κομπιουτεράδες έχουμε!

Αλλά μπάααα… ποιός ενδιαφέρεται γιά Έθνος κι Ιστορία, τώρα;! άλλως τε, οι «πολιτισμένοι» καταργούν τις κλασικές (διάβαζε: Ελληνικές) σπουδές. Διότι προέχει κι επείγει να βρεθούν «χαμένοι πολιτισμοί» των προγόνων των ΜπιΕλΕμάδων. Όχι όλα οι λευκοί! (Άμα βρεθούν, γράψτε μας κι εμάς να τους μάθουμε. Μή μας αφήνετε στο …μαύρο σκοτάδι! lol!!!)

. . . . . . .

Άλλα συμπεράσματα – ή, αν θέλετε, ακόμη υποθέσεις έρευνας.

  • Να υποθέσουμε ότι, όσο μικρότερο το αλφάβητο, τόσο πιό αούγκαγκα ο λαός που το χρησιμοποιεί, ή θα φανούμε …ρατσιστές; Έ; (Αλλά γλώσσα καί σκέψη αποτελούν άσπαστο δίπολο.)
  • Να υποθέσουμε ότι η αισχρή πράξη του εξοβελισμού των τριών γραμμάτων (στίγματος, κόππας, σαμπί) το 403 πΧ -επί επωνύμου άρχοντος Ευκλείδου, καί σε μιά τσακισμένη από τον Πελοποννησιακό Πόλεμο Αθήνα- έγινε με τα λεφτά των Γεφυραίων;

Μ’ άλλα λόγια, πώς θα εισέπραττε λεφτά το ισοπεδωμένο (καί συνθηκολογημένο) κράτος των Αθηνών γιά να ξαναφτιαχτεί, αν δεν βρισκόταν μερικοί παπάρες να ξεπουλήσουν πράγματα, που δεν ξεπουλιούνται; (Σας θυμίζει τίποτε από σημερινές καταστάσεις; )

Δεν χρειαζόμαστε περισσότερα, τουλάχιστον προς το παρόν. Αρκούν τα παραπάνω γιά μιά γερή δόση έρευνας!

Εκτός από ένα:

Τα φωνήεντα στα Ελληνικά είναι 7. Κι ενώι στα 6 απ’ αυτά υπάρχει (σήμερα) η ιδιαιτερότητα ότι προσδιορίζουν ακόμη καί περισσότερα του ενός σκέτα γράμματα καί σύνολα γραμμάτων (πχ ε = ε, αι / ι = ι, η, υ, ει, οι, υι / κτλ), ο φθόγγος «ου» δεν αποδίδεται με γράμμα!!! Πράγμα τελείως παράδοξο. (Είπαμε: καλώς δομημένο και συνεκτικό σύνολο· φθόγγος χωρίς γραπτή αναπαράσταση, είναι τελείως έξω απ’ τη φιλοσοφία του αλφαβήτου μας.)

Έ, λοιπόν, αυτός ο φθόγγος είναι το σαμπί! Δεν εξηγείται αλλοιώς.

Το κατάργησαν μεν απ’ τον γραπτό λόγο οι πονηροί, αλλά το φώνημα παρέμεινε… «Ορφανό» μέχρι σήμερα!

Γελοιότητες…

. . . . . . .

(επόμενο)

Γειασάν της Καλυψούς!

15 Σχόλια

ειά σου ρέ Καλυψώ, μόρτισσα καί λεβέντισσα!!!

Καλοί μου άνθρωποι, δεν εννοώ το Κατινόγατο, το οποίο μου είναι επίσης συμπαθές.

[Αν καί με τέτοιο όνομα, δεν θα μας προκύψει τετράποδη …νύμφη, αλλά τετράποδη …νυμφομανής! Μέχρι να ξεκουμπιστεί η Κατίνα, το Κατινόγατο θα γεμίσει το μέγαρο με καμιά εκατοστή γατόπλα! lol!!!

Μή γελάτε, βγαίνει μιά χαρά το νούμερο: κατά μέσο όρο τέσσερα γατόπλα σε κάθε γέννα, επί δύο γέννες το χρόνο, σε δωδεκάμιση χρονάκια -συν ένα, να ενηλικιωθεί η Κατινόγατα καί να φτάσει σε αναπαραγωγική ικανότητα- τα σκάρωσε!]

Εννοώ την αυθεντική Καλυψώ της Οδύσσειας, την ορίτζιναλ! Η οποία αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση απ’ όλες τις γυναίκες, διότι έπιασε στον απόλυτο βαθμό το νόημα της ζωής γιά τη γυναίκα. (Τό ‘πιανε στην κυριολεξία καί με τα δυό τα χέρια της, γιά εφτά χρόνια! lol!!!)

Της αφιερώνω, λοιπόν, το παρόν κείμενο, μέρα πού ‘ναι!

 

α. Τα Βαλεντίνικα

Χρειάστηκε, λέει να επέμβει ο ίδιος ο Όλυμπος, γιά ν’ αφήσει η Καλυψώ ελεύθερον τον Οδυσσέα να επιστρέψει στην Ιθάκη!

Ναί, έ; σοβαρά; Μωρ’ τί μας λές;

Δε μπορούσε, δηλαδή, ένας γεροδεμένος άντρακλας, που επί δεκαετίαν είχε πλακωθεί σε θανατηφόρες μάχες με τους Τρώες (εκεί που σφαζόντουσαν κι έπεφταν κορμιά), να πλακώσει στις φάπες μιά γυναίκα, ώστε αυτή να τον αφήσει ήσυχον; Άμ, τά ‘θελε ο …μακρύτερός του, κι αυτουνού! Τά ‘θελε αγρίως, λέμε!  🙂  Τον είχε χώσει μονίμως μέσα στο μέλι με τη γλύκα, γι’ αυτό δεν έφευγε!

Καί τούτο, διότι η Καλυψώ ήξερε άριστα πώς να φέρεται στους άντρες… πράγμα που αρκετές σημερινές γυναίκες ΔΕΝ γνωρίζουν. Ή, ακόμη κι αν το γνωρίζουν, το προσπερνάνε ως ηλιθιότητες. «- Τί;! Θα γίνω εγώ γατούλα του καί πουτάνα του;», τις ακούς να λένε στις μεταξύ τους παρέες μ’ ένα περιφρονητικό ύφος, καί το τσιγάρο λοξά προς τα πάνω.

Φυσικά θα γίνετε, κυρίες μου, άμα θέλετε να γίνετε ευτυχισμένες (μαζί με τους άντρες σας), διότι ουδείς σωστός άντρας δέχεται στο κρεββάτι του τον διευθυντή της Εφορίας, ή τον συνταγματάρχη που είχε στον στρατό …απλώς με γυναικεία εμφάνιση. (Γιά σωστούς άντρες, λέμε. Όχι γιά τσόλια.) Διότι έτσι τα έταξε η μαμά Φύση! Κάθε φύλο έχει τα καλά του: η γυναίκα την ομορφιά καί τη γλύκα, κι ο άντρας τη δύναμη καί την τραχύτητα… που, όμως, είναι τα εργαλεία του, γιά ν’ αντιμετωπίζει τις αντιξοότητες της ζωής καί της κοινωνίας.

Τώρα, βέβαια, άμα θέλουν αντρική δύναμη κι οι (μή-γατούλες καί μή-πουτάνες) φεμινίστριες, στην εποχή μας μπορούν μεν να την πάρουν εύκολα… αλλά ταυτόχρονα θα φάνε καί τα σκατά (όπως τα τρώνε οι άντρες επί χιλιετίες) – κι ας πρόσεχαν. Διότι, τίποτε σ’ αυτή τη ρημάδα τη ζωή δεν είναι τζάμπα· τα πάντα έχουν αντίτιμο! Δυστυχώς, δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα εδώ· διότι, ώσπου νά ‘ρθει το μυαλό σε κάτι τέτοιες, φτάνουν στα ΚΑΠΗ να κλαίνε τη μοίρα τους ολομόναχες. Με ούτε άντρα, ούτε παιδιά, ούτε σκυλιά.

Ούτε κάν γάτα.

Τέλος πάντων, να μή μακρηγορούμε· το είπε ο μέγας Όσκαρ Ουάϊλντ, ότι η γυναίκα δυστυχεί γιά δυό αιτίες: είτε λέει πολλές φορές το «ναί», είτε λέει πολλές φορές το «όχι»!  🙂  Κι οι φεμινίστριες είναι της δεύτερης κατηγορίας.

 

Στην Καλυψώ, πάντως, αξίζουν συγχαρητήρια, διότι κατάφερε (αν κι όχι μόνιμα) κι έκανε αυτό, που οφείλει να κάνει κάθε γυναίκα, που σέβεται τον εαυτό της καί τη γυναικεία φύση της: τον «τύλιξε» τον μάγκα – καί καλά τού ‘κανε!  🙂

Πώς συμβουλεύουν οι παραδοσιακοί γονείς τ’ αγόρια, «- Να μή σε τυλίξει καμιά πουτάνα καί καμιά ξεβράκωτη!»; Έ, αυτή καί πουτάνα ήταν, καί ολόγυμνη (όχι απλά ξεβράκωτη – αν καί Καλυψώ, το κορμί της δεν το κάλυπτε!), καί τον τύλιξε! Καρα-lol!!! Όχι, θά ‘πρεπε να περιμένει να γεράσει πρώτα, μπας καί βρεί άντρα!… (Αν κι ήταν αθάνατη καί με παντοτεινή νεότητα.)

Τα ίδια οφείλουν να κάνουν κι οι δικές μας, σήμερα· διότι, αν τα κάνανε, δεν θα μέναμε δέκα εκατομμύρια καί με τάσεις μειωτικές, να κλαίμε το δυσοίωνο μέλλον μας (που το βλέπουμε καθαρά πως έρχεται, καί δεν κάνουμε τίποτε να το διώξουμε). Άειντ’ από ‘κεί! Καί οφείλουν να τα κάνουν οι σημερινές Ελληνίδες, οφείλουν να πάρουν την πρωτοβουλία, επειδή οι σημερινοί Έλληνες φαίνεται νά ‘χουν ξεχάσει τί είναι! Βλέπεις πχ τα καλοκαίρια να γεμίζουν οι ακρογιαλιές με γυναίκες, που φοράνε ένα τόσο δά μαγιουδάκι (κι αυτό με το ζόρι κρατιούνται να μην το πετάξουν πέρα), κι ο πολλά βαρύς άντρας να ‘ούμ’, ο γυμνασμένος, με τους κοιλιακούς καί τα μπράτσα, να κάθεται αραχτός στην ξαπλώστρα με τον φραππέ καί τα γυαλιά Ηλίου, να πασαλείβεται αντιηλιακό, καί να τις αγνοεί επιδεικτικώς… αντί απ’ τις διακοπές να επιστρέψουν όλες (παντρεμένες κι ανύπαντρες) γκαστρωμένες!

Αλλά, βέβαια, πρώτα μπαίνει ο εγωϊσμός, που σήμερα το κάθε φύλο βλέπει το άλλο σαν πορτοφόλι, καί περιμένει «να πιάσει την καλή» από παντρειά. (Διάβαζε: «την καλή» από λεφτά.) Αυτά μας φάγανε, αλλά ποιός βάζει μυαλό!… Κι όσο γιά τα λεφτά, δεν υπάρχουν μέν γιά γάμο καί παιδιά, αλλά υπάρχουν γιά την καλοπέραση! Τί να πεί κανείς!!!

Η αγάπη, κυρίες καί κύριοι, είναι δόσιμο· κι η Καλυψώ τον αγαπούσε ειλικρινά τον Οδυσσέα. Γι’ αυτό του δόθηκε ολόψυχα – καί περίμενε την αντίστοιχη ανταπόκριση.

 

Εδώ, θα σας θυμίσω ακόμη κάτι, που σας το είπα ήδη – καί επαναλαμβάνω πως προσωπικά έκανα δεκαετίες να το καταλάβω (καί να το εφαρμόσω) : πως, αν αγαπάς στ’ αλήθεια, σέβεσαι πρώτα-πρώτα την ελευθερία που -εξ ορισμού, ως άνθρωπος- έχει το ταίρι σου.

Η Καλυψώ, ένεκα η μακρόχρονη μοναξιά της, δεν το είχε πάρει χαμπάρι αυτό εξ αρχής· αλλά, εξυπνότερη εμού (ως φαίνεται), το κατάλαβε μετά από μόλις εφτά χρόνια. Πάλι καλά!

 

β. Ο ψευτάκος!

Τώρα, όμως, πρέπει να περιλάβουμε τον ίδιο τον Οδυσσέα με τις Ιθάκες καί τις (δήθεν) νοσταλγίες, καί να τον καταχεριάσουμε δεόντως!

 

i. Νοσταλγία;

Κατά πρώτον, αν πράγματι ήθελε να δεί ξανά την Πηνελόπη, τον Τηλέμαχο, καί «καπνόν αναθρώσκοντα» απ’ την Ιθάκη μετά από δέκα χρόνια πολεμικής ταλαιπωρίας, δεν θ’ άρχιζε τις περιπλανήσεις. Εκείνο που δεν λέει η Οδύσσεια, είναι ότι ο Οδυσσέας δεν καιγόταν να δεί καμιά Ιθάκη, παρά τις κλάψες του έπους.

[… Γιά το οποίο, μπερδεγουέη, αρκετοί υποψιάζονται πως τό ‘γραψε ο ίδιος, εφ’ όσον δεν επέζησαν άλλοι μάρτυρες των περιπετειών του.]

Εκείνο που ήθελε ο Οδυσσέας, ήταν μιά δόξα ανάλογη του Ιάσονα, γιά πάρτη του καί μόνον! (Εκτός απ’ τη φήμη που απέκτησε, ως πολεμιστής του Τρωϊκού.)

Σου λέει, πώς τα κατάφερε ο ξάδερφος κι έφτασε μέχρι την Κολχίδα νικώντας θεούς καί δαίμονες, καί στο δρόμο γκάστρωσε καμπόσες; Έ, εγώ θα κάνω τα ίδια, αλλά θα πάω δυτικά, όχι ανατολικά.

Βέβαια, με κάτι -χμ- ψιλοδιαφορές… ότι ο Ιάσων πρώτα συνεννοήθηκε με καραβομαραγκό-φίρμα, καί δεύτερον πήρε μαζί του την αφρόκρεμα της Ελλάδας! Όχι μ’ ένα σκαρί εικήι καί ως έτυχεν, καί συντρόφους «ανώνυμους» (αν καί μπαρουτοκαπνισμένους).

[Παρά ταύτα, τις έκανε κι ο -πρότυπος προς μίμησιν- Ιάσων τις μαλθακίες του, βεβαίως-βεβαίως… διότι επέμενε να σύρουν την Αργώ μέχρι τη λίμνη Τριτωνίδα (σημερινή λίμνη του Τσάντ), ώστε να δούν όλοι από κοντά το πεδίο της μεγάλης σύγκρουσης του πάλαι Ελληνο-Ατλαντικού πολέμου! (Δεν είχε άλλο νόημα το να σύρουν την Αργώ απ’ τη Μεσόγειο μέχρι τη λίμνη αυτή, μέσα απ’ τη Σαχάρα.) Αλλά, προς χάριν των αξιοθεάτων του Ιάσονα, στην έρημο χάσανε τον τρίτο μάντη της αποστολής, τον Μόψο, από δάγκωμα οχιάς της ερήμου. (Τον πρώτον, τον -καί βασιλιά- Φινέα, τον αποκατέστησαν στον θρόνο του καί δεν τους ακολούθησε σ’ όλη την αποστολή, κι ο δεύτερος, ο Ίδμων, σκοτώθηκε από κάπρο – δεν γνωρίζω, όμως, ποιός έφταιγε γιά τον θάνατό του.)

Ωστόσο, ο επίδοξος μιμητής του, ο Οδυσσέας (καί προς χάριν της δόξας), έκανε μεγαλύτερες: στη διαδρομή έχασε όλους τους συντρόφους του!!!]

 

Αλλά, ακόμη κι όταν έφτασε ο Οδυσσέας στην Ιθάκη, δεν κάθησε στ’ αυγά του. Εντάξει, εξόντωσε τους μνηστήρες, ξαναξήγησε τ’ όνειρο καί στην -σιτεμένη, πιά- Πηνελόπη… αλλά σηκώθηκε καί ξανάφυγε!!! Αντί να κάτσει στα πατρογονικά του, μέχρι να ψοφήσει – όπως, δήθεν, ήθελε.

Τί έκανε, λέτε; Ζαλικώθηκε ένα κουπί, πήρε τον δρόμο με τα πόδια, κι έψαχνε (λέει ο μύθος) να βρεί ανθρώπους, που δεν ξέραν τ’  είν’ τούτο (το κουπί, δηλαδή). Έ, εκεί, στο χωριό τους καί θα παρέμενε! Τους βρήκε τελικώς (ξαναλέει ο μύθος), αν καί το μέρος δεν είναι σίγουρο. Μάλλον πρόκειται γιά κάπου στα βουνά της Ηπείρου, αλλά το περίεργο είναι πως στην Ελλάδα η θάλασσα φαίνεται από παντού! Ελάχιστες περιοχές δεν βλέπουν θάλασσα στον ορίζοντά τους· αλλά, μιλάμε γιά μιά ακτίνα το πολύ δέκα, δεκαπέντε πες, χιλιομέτρων. Αν την υπερβείς, πάλι βλέπεις θάλασσα.

Με τα προηγούμενα, βοηθάω μεν τους ιστοριοδίφες γεωγραφικώς, αλλά δεν παύει ο Οδυσσέας να ήταν ένας ανισόρροπος.

Μόνο ο έρμος ο σκύλος του τά ‘χε τετρακόσια.

 

ii. Πηνελόπη

Η πιστή σύζυγος!

Ούουουου!!!… εμένα μου λές;  🙂  🙂  🙂

Γυναίκα στα ντουζένια της, καί να κάτσει ήσυχα επί εικοσαετίαν, καί να μην κάνει αταξίες; ναί, πώς;! Ολόκληρο χαρέμι αρσενικών είχε!

Τί ακριβώς νομίζετε πως κάνανε οι μνηστήρες επί είκοσι χρόνια; απλά τρωγοπίναν, παίζαν κιθάρα, τραγουδούσαν («κίθαρις καί αοιδή», λέει το έπος), καί την κοίταζαν από απόσταση; Ναί, έ;  🙂  Αυτοί παίζανε κιθάρα, κι η Πηνελόπη τους έπαιζε μπεγλέρι όλους! (Κι όσοι μέναν στην απέξω, παίζαν άλλο πράγμα βραδυάτικα, ή εκτονωνόντουσαν στις υπηρέτριες! lol!!!) Όχι εσένα, όχι εσένα, όχι εσένα… να το σκεφτώ… καί το …σκεφτότανε δεόντως! Lol!!!

Δεν ξέρω αν σας ξυνίζει αυτή η άποψη, αλλά μαζί μου συμφωνούν τόσο ο Λουκιανός (που το διακωμώδησε δεόντως το πράγμα, λέγοντας πως η Πηνελόπη -με τόσους που πήγε- τελικά γέννησε τέκνον αγνώστου πατρός, τον Πάνα – δηλαδή απ’ όλους), όσο κι ο άγιος Ιερώνυμος, ο οποίος στη «λαϊκή» του μετάφραση της Αγίας Γραφής, τη Vulgata (κατά τον Ροΐδη, στην «Πάπισσα Ιωάννα»), επειδή «μισεί τας περιφράσεις» (καί, εξ αντιδιαστολής, τα λέει στα ίσα), έγραψε: «…Tria insaturabilia: ignis, mare, et os vulvae!» (Αν δεν με απατούν τα λατινικά που ψευτοξέρω, αυτό ερμηνεύεται ως: «Τρία είναι αυτά που δεν χορταίνουν: η φωτιά, η θάλασσα, καί το κόκκαλο του μ@υνιού!» Καρα-Lol!!!!!)

Τέλος πάντων, αυτά τα περί πιστής συζύγου μάλλον τά ‘βαλε ο ίδιος ο Οδυσσέας στο έπος, διότι -υποθέτω- δεν θα μπορούσε να χωνέψει το να μαθευότανε στο Πανελλήνιον η πάσα αλήθεια!  🙂

Απ’ την άλλη, βέβαια, κοτζάμ Κλυταιμνήστρα τον περίμενε τον δικό της τον αχαΐρευτο επί χρόνια πιστή… θα μου πείς, δεν σήκωνε κι όλας η σύζυγος του αρχιστρατήγου των Ελλήνων καί μητέρα των παιδιών του να κάνει αταξίες. Ωστόσο, δεν δίστασε να πάρει ανάποδες, όταν της ξεφούρνισε την αλήθεια ο Ναύπλιος γιά τον βίο καί την πολιτεία του Αγαμέμνονα στας Τροίας! Οπότε, τί περιμένατε να κάνει η Πηνελόπη; πέρασε ένας χρόνος χωρίς τον άντρα της καί κουβαλητή της, πέρασαν δύο, πέρασαν πέντε, δέκα, έντεκα, οι άλλοι είχαν ήδη επιστρέψει κι αυτός άφαντος… έ, νισάφι! Τού ‘δωσε κι αυτή καί κατάλαβε!  🙂

 

γ. Κάτι κατάφερε, πάντως

Αλλά, ας αποδώσουμε καί κάτι θετικό στον Οδυσσέα! Στην προσωπική του ζωή τά ‘κανε μεν σκατά, αλλά στις ανακαλύψεις κάτι έκανε.

Γίνονται πολλές συζητήσεις (από φιλολόγους καί λοιπούς), γιά το πού βρισκόντουσαν οι τόποι που επισκέφθηκε με το πλοίο του ο Οδυσσέας. Κι όλοι οι «ειδικοί» καταλήγουν στο ότι όλοι αυτοί οι τόποι βρίσκονται στη Μεσόγειο.

Ναί, πώς;!

Ακόμη μία περίπτωση, όπου δεν βλέπουν… σωστότερα, δεν θέλουν να δούν όσα βρίσκονται μπροστά στα μάτια τους. Νά, ας πούμε οι σειρήνες: γυμνές γυναίκες (έστω, μισόγυμνες) που τραγουδάνε όμορφα, καί καλούν τους ναυτικούς να βγούν έξω, βρίσκονται στον Ειρηνικό, όχι στη Μεσόγειο· από Χαβάη μέχρι Πολυνησία! Πάλι, τί τον ένοιαζε τον Οδυσσέα ν’ ακούσει το τραγούδι τους, αν αυτό δεν ήταν …στα Ελληνικά;

[Ακόμη σήμερα, …Ελληνικά μιλάνε εκεί κάτω! Πχ «αέτο» είναι στη Χαβάη ο αετός, «τσεπάλα» στην Πολυνησία η κεφαλή – καί ο αρχηγός, κτλ. Γνωστά πράγματα, εδώ καί χρόνια. Καί το εκπληκτικώτερο: τα «μοάϊ» του νησιού του Πάσχα ονομάζονται απ’ τους ιθαγενείς «μάτα κοίτε ράνι»… μάτια που κοιτούν τον ουρανό!!!

Είπατε τίποτε; ]

Η αντίρρησή τους, βέβαια, των ακαδημαϊκών έγκειται στην απορία, πώς μπορούσε να φτάσει τόσο μακριά ένα ξύλινο καραβάκι; άρα, ποιός Ειρηνικός; Μεσόγειος, επομένως· καί πολύ του είναι, του Οδυσσέα! Τώρα, αν ο μακαρίτης ο Θώρ Χάϋερνταλ με πρωτόγονα πλωτά μέσα ΜΙΚΡΟΤΕΡΑ του καραβιού του Οδυσσέα διέσχισε Ατλαντικό δύο φορές καί Ειρηνικό μία, έ, το ακαδημαϊκό κατεστημένο δεν πολυταράζεται από κάτι τέτοια. Αυτό επιμένει στα φαντασιακά μασωνογραφήματα: Ινδοευρωπαίοι καί ξερό ψωμί!… κι ας τρώει τις φάπες των ανακαλύψεων τη μία μετά την άλλη.

Φυσικά, αν το ακαδημαϊκό κατεστημένο αρχίσει να βλέπει τέτοια πράγματα, τότε ανοίγει πληγές στον εαυτό του! Τότε πρέπει να εξηγηθούν πολλάαααα… πάρα πολλά! Γι’ αυτό «δεν» βλέπει. Όμως, εμείς παρακάτω θα σκαλίσουμε μερικές τέτοιες πληγές.

 

Βέβαια, καί το ταξίδι του Οδυσσέα έχει πολλά περίεργα. Η αφήγηση παρουσιάζει ασυνέχειες.

Ειδικά με τις γυναίκες: πάει με συντρόφους στην Κίρκη, πάει με συντρόφους στις Σειρήνες, πάει μόνος του στην Καλυψώ. Όμως: το νησί της Κίρκης αρχαιολογικώς τοποθετείται (κατα 99%) κάπου στη δυτική Μεσόγειο (δεν γνωρίζω -αλλά καί δεν νομίζω- να έχει ταυτοποιηθεί πλήρως μέχρι σήμερα), οι Σειρήνες είπαμε πού βρίσκονται, καί το νησί της Καλυψούς, η Ωγυγία, νομίζω ταυτοποιήθηκε κάπου στον βόρειο Ατλαντικό. (Έχω χρόνια που διάβασα τα σχετικά, κι όπως πάντα δεν θυμάμαι καθόλου πού, αλλά συμφωνώ απολύτως. Κρατήστε, επομένως, ως σίγουρο, το ότι είναι η δική μου άποψη.)

Τώρα, δρομολόγιο Κίρκη-Σειρήνες αιτιολογείται. Αλλά από Ειρηνικό πίσω στον Ατλαντικό καί μόνος του; δεν ήταν λογικώτερο να κάνει τον περίπλου της Γής (καί με συντρόφους), άμα ήθελε ανακαλύψεις προς τα δυτικά;

  • Δεν αιτιολογείται, όμως, με τίποτε το ότι από την Ωγυγία βρέθηκε στην Κέρκυρα, χάρη στα ρεύματα του αέρα!
  • Όπως δεν αιτιολογείται το ότι πήγε στο νεκρομαντείο του Αχέροντα, να πάρει χρησμό από τη νεκρή μητέρα του, αλλά καί πάλι έψαχνε την Ιθάκη, δυό βήματα παρακεί!
  • Όπως δεν αιτιολογείται το ότι η Κίρκη τον προειδοποίησε πως οι Σειρήνες (που θα τις συναντούσε αμέσως μετά) είναι επικίνδυνες. Από νησί στη Μεσόγειο, κατευθείαν Ειρηνικό;

Κτλ, κτλ.

Τέλος πάντων, δεν θ’ ανοίξουμε κουβέντα εδώ γι’ αυτά, αλλά θα προχωρήσουμε στα σημαντικά της Καλυψούς παρακάτω.

Πρίν κλείσουμε την ενότητα, ειρήσθω ότι ο Οδυσσέας έκατσε έναν χρόνο ολόκληρον στο νησί της Κίρκης! (Λένε τα κιτάπια.) Τώρα, να υποθέσω ότι όλο αυτό το διάστημα την κοίταζε από μακριά καί φιλοσοφούσανε; Μπάααα!…  🙂 Δεν το υποθέτω! lol!!! Πάντως, κυρίες μου, αν ξαναποκαλέσετε έναν άντρα «γουρούνι», να ξέρετε πως ο χαρακτηρισμός (ως αρνητικός) είναι ατυχέστατος: το γουρούνι είναι το τρίτο σε εξυπνάδα στεριανό ζώο (πρώτο ο ελέφαντας καί δεύτερο ο ιπποπόταμος), κι έχει οργασμό που κρατάει μισή ώρα! Καρα-lol!!! Κάντε τον χαϊδευτικό, «- Γουρουνάκι μου!», να πιάσει τόπο! lol ξανά!

Μόνο που η Κίρκη δεν ήταν Καλυψώ. Αυτή ήθελε την απομάκρυνση απ’ τους ανθρώπους, ακόμη καί τους άντρες, γι’ αυτό απομονώθηκε. Η Καλυψώ στο νησί της ζητούσε άλλα. Παρακάτω οι εξηγήσεις.

 

δ. Τα μυστήρια

Στην ιστορία της Καλυψούς σκάνε μύτη διάφορα μυστήρια, τα οποία περιέργως ( ; ) πάλι δεν βλέπει κανείς. Αν καί με ελάχιστο ψάξιμο, τα βλέπεις – κι ενδεχομένως τους δίνεις καί μιά εξήγηση.

Εμείς, όμως, τα είδαμε, καί θα τα πούμε καί σ’ εσάς. Άλλως τε, μπορεί μέν να είμαστε διαρκώς ερωτευμένοι με τας γυναίκας, αλλά κυρίως είμεθα ιστομπλόγκιον έρευνας!  🙂

 

i. Γλώσσα συνομιλίας

Σε ποιά γλώσσα συνομιλούσανε η Καλυψώ με τον Οδυσσέα;

Στα Ελληνικά, θα μου πείς… καί συμφωνώ απολύτως. Όμως, αυτή η άποψη δεν είναι καθόλου αυτονόητη.

Κατά καιρούς, υπάρχουν ερωτευμένα ζευγάρια διαφορετικής εθνικής καταγωγής, τα οποία συνεννοούνται όπως-όπως… καί στην πορεία αλληλοδιδάσκονται. Πχ Σκανδιναυές με δικά μας «καμάκια» (τις «χρυσές» γιά τον τουρισμό τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα), καί σιγά τώρα μην είχε το «καμάκι» …προφίσιενσυ στα Νορβηγικά πχ! Ή, ακόμη, ο Λευκάδιος Χέρν με τη Γιαπωνέζα του· αυτός όντως έμαθε Γιαπωνέζικα με τη μέθοδο «γού καί ά γά, τού καί ά τά, κι όλο μαζί γάτα». (Η πλάκα είναι πως στα Γιαπωνέζικα η γάτα πάλι αποδίδεται με τετραγράμματη παροξύτονη λέξη: λέγεται «νέκο«!)

Όμως, με την Καλυψώ καί τον Οδυσσέα ήταν τελείως άλλη η περίπτωση.

Ο μέν Οδυσσέας μιλούσε τα Ελληνικά της εποχής του, αλλά η Καλυψώ μιλούσε Ελληνικά μιάς πολύ αρχαιότερης εποχής!!! (Θυμηθήτε, αθάνατη κι απομονωμένη.) Δηλαδή, ήταν σαν ένας σημερινός Έλληνας άντρας να συναντάει μία Ελληνίδα των αρχαίων ημών! Άντε να συνεννοηθείς στ’ αρχαία!… άμα δεν ξέρεις πέντε πράγματα από δαύτα!

[Καί υπ’ όψιν, το πολύ θεμελιώδες σ’ ένα ζευγάρι «σ’ αγαπώ»δεν υπήρχε τότε! lol!!! Αντ’ αυτού, έπρεπε να πείς: «ερώμαι σου», καί στον αόριστο «ηράσθην σου, ώ ναννίον»! (Το αντίστοιχο του σημερινού: «- Δάγκωσα τη λαμαρίνα με την πάρτη σου, μωρό μου!» lol!!!)

Αλλά μήν ανησυχείτε· τέτοιες γνώσεις δεν είναι τελείως άχρηστες. Μπορείτε να ρίξετε καμιά όμορφη φιλόλογο με κάτι τέτοια! lol ξανά!!!]

Γιατί, όμως, η Καλυψώ μιλούσε πανάρχαια Ελληνικά; (Εκτός αν …φιλοξενούσε τακτικά ναυτικούς, κι είχε μάθει καί τα …νέα Ελληνικά – αλλά το αποκλείω.) Διότι, απλούστατα, καί οι Άτλαντες ήταν Έλληνες!!! Καί, δυστυχώς, ο Ελληνο-Ατλαντικός πόλεμος ήταν ακόμη μία έκφραση της κατάρας που μας δέρνει ως έθνος, το να στήνουμε εμφυλίους πολέμους κάθε τρείς καί λίγο… Ή, θαρρείτε, οι ξένοι κοσμοκράτορες (πχ Άγγλοι επί Κατοχής) δεν μας έχουν μελετήσει σε βάθος, καί κάθε φορά δεν μας πετάνε το σίγουρο δόλωμα να τσιμπήσουμε; (Καί… τσιμπάμε…) Έτσι καί τότε, επί Ατλαντίδας, ξένοι μας άναψαν τις φωτιές στα μπατζάκια μας· αλλ’ αυτό ανήκει σε άλλη αφήγηση.

 

ii. Σύντομη σκιαγράφηση Ατλαντίδας κι Ελλάδας

Θα σας πω τί έχω βρεί μέχρι στιγμής επί του θέματος, ώστε να το έχετε ως σταθερή βάση των ερευνών σας.

Δεν γνωρίζω αν η Ελληνική Φυλή αναπτύχθηκε ταυτοχρόνως (καί κατά πάσα πιθανότητα ως αυτόχθων) καί στην Ελλάδα, καί στην Ατλαντίδα, πάντως γνωρίζω πως έχουμε μιά (προ)ιστορία εκατόν πενήντα χιλιάδων (150,000) ετών στα σίγουρα.

Το θέμα είναι, πως η Ελλάδα κάπου στα 100,000 χρόνια πρίν την εποχή μας, ήταν τόπος γεωλογικώς ασταθής. (Σεισμοί καί καταποντισμοί στην κυριολεξία! Καί αναδύσεις άλλων περιοχών. Βλέπε τί γινόταν καί γίνεται πχ στον Βόσπορο· επί Αργοναυτικής, επί Βυζαντίου, αλλά ακόμη καί σήμερα.) Έτσι, πολλοί δικοί μας πήγαν καί κατοίκησαν στην Ατλαντίδα… η οποία, όμως, άρχισε να δείχνει κι αυτή γεωλογική αστάθεια, κάπου στα 50,000 χρόνια πρίν. Συνεπώς, άρχισε να λαμβάνει χώραν άλλη μετανάστευση, η αντίθετη της προηγούμενης. Προς τ’ ανατολικά, καί κατά κύματα.

Αυτό αποδεικνύεται από τα Ελληνικά (Ναί! Ελληνικά!) γράμματα, που βρέθηκαν χαραγμένα στα σπήλαια της δυτικής Γαλλίας, όπως -αν δεν σφάλλω- το Λασκώ. (Το οποίο από το 1963 είναι κλειστό «διά το κοινόν», καί σήμερα «το κοινόν» βλέπει ένα σπήλαιο-μαϊμού, υποτίθεται ακριβές αντίγραφο, το οποίο το φτιάξανε γιά τους τουρίστες!) Αλλά κυρίως στο σπήλαιο Γκλοζέλ.

Η συμβατική αρχαιολογία δεν μπορεί να εξηγήσει τέτοια πράγματα, αυτή ασχολείται με τους Ινδοευρωπαίους! Όμως, εμείς τα εξηγούμε κάλλιστα, ως την γραπτή έκφραση του πρώτου κύματος «γεωλογικών μεταναστών» Ελλήνων από Ατλαντίδα προς τ’ ανατολικά. Κι εφ’ όσον σας έχουμε εξηγήσει ότι τα (καί σημερινά) γράμματα του Ελληνικού αλφαβήτου είναι απεικόνιση των ζωδίων καί των αστέρων του Ηλιακού μας Συστήματος, τότε ναί, καί τα τότε γράμματα ήταν ακριβώς τα ίδια καί σήμαιναν ακριβώς τα ίδια.

Βέβαια, όπως θα περίμενε κανείς, ειδικά τα ευρήματα της Γκλοζέλ στολίστηκαν αμέσως ως «απάτη»… αν καί γενικά αυτός ο «πολιτισμός των σπηλαίων» της δυτικής Γαλλίας χρονολογήθηκε κάπου στην εποχή που λέμε, στα 50 χιλιάρικα χρόνια πρίν. Πάντως, ακόμη ένα κύμα παναρχαίων Ελλήνων προς τ’ ανατολικά ήταν οι Βάσκοι. Καί τα τελευταία μεταναστευτικά κύματα (μάλλον λίγο μετά την καταβύθιση του νησιού) αναφέρονται καί στη δική μας Μυθολογία, ελθόντα στην Ελλάδα από Νότο, κυρίως μέσωι Αιγύπτου (πχ Δαναός, καί άλλοι).

 

iii. Τί συνεπάγονται όλ’ αυτά, όμως;

Το ότι ο λαός αυτός, οι Έλληνες, σαφώς καί μιλούσαν Ελληνικά σ’ όλες τις εποχές, άρα καί η Καλυψώ μιλούσε Ελληνικά (κάποιας αρχαίας μορφής). Φυσικά, η γλώσσα αλλάζει κι εξελίσσεται, πλην όμως ουδείς στη σημερινή Ελλάδα ενδιαφέρεται να ρίξει μιά ματιά σε εποχές παλαιότερες του 1500 πΧ. (Κι αν ρίχνουν, είναι …αλλοίθωρη! lol!!!)

Εδώ καλά-καλά δεν ψάχνουμε ούτε την αμέσως προηγούμενη μορφή των Ελληνικών όπως τα ξέρουμε, τα Πελασγικά! Οι ξένοι ακαδημαϊκοί (σαν τον Μανφρέντι) τα σκάλισαν μεν σε μέγα βάθος, αλλά κάνουν την πάπιαννν (σιγά, τώρα, μή μας «χαρίσουν» τρείς-τέσσερεις χιλιάδες χρόνια ακόμη στην Ιστορία μας…), οι δέ δικοί μας έχουν εγκεφαλογράφημα ευθείας γραμμής στο θέμα. Μόνο μιά σοβαρή εγχώρια προσπάθεια, καί δή ερασιτεχνική, έγινε, πρό αιώνος καί πλέον – από τον Θωμόπουλο.

Οπότε, άντε, τώρα, να πείς σε πανεπιστημιακό προφέσσορα ότι οι Θερμοπύλες στα Πελασγικά λέγονται Αλαμάνα!!! (Ναί, ακριβώς.) Καί πού να πάμε παραπίσω, δηλαδή!… στα Ελληνικά της Ατλαντίδας πρό βυθίσεως!

 

Εδώ, όμως, έχουμε καί μιά δεύτερη «συνεπαγωγή».

Εφ’ όσον ειδικά η Μαγιάνικη αρχιτεκτονική (με τους μαιάνδρους στις προσόψεις των κτιρίων, κτλ) χαρακτηρίστηκε ως «η Ελλάδα της Κεντρικής Αμερικής», τότε υποθέτουμε ευλόγως πως αρκετοί λαοί, έλκοντες την καταγωγή τους από την Ατλαντίδα, μιλούσαν (καί ίσως ακόμη μιλάνε) μιά μορφή της Ελληνικής. Οι Αζτέκοι τον καιρό της Ισπανικής Κατάκτησης, ας πούμε, το λέγαν στα ίσα πως κατάγονται από την Ατλαντίδα. (Κι αυτοί «γεωλογικοί πρόσφυγες», προφανώς.) Έτσι, δεν είναι εκπληκτικό, που πχ τον Ήλιο τον λέγανε Τονατίου, διότι οι αρχαίοι ημών τον χαρακτηρίζανε Τιτάνα! Τη βλέπετε την ομοιότητα, ναί; Καί δεν είναι η μόνη.

Στα πλαίσια αυτά, κι ενώι οι διάφορες μυστικές αδελφότητες (καί τα ρέστα) αυτά τα ξέρανε εξαπανέκαθεν (μόνο που δεν τ’ αφήνουν να ειπωθούν στα πανεπιστήμια), δεν είναι εκπληκτικό το ότι ο Κολόμβος στο πρώτο ταξίδι του λέγεται πως πήρε μαζί του έναν γλωσσομαθή ιουδαίο λόγιο… ο οποίος, μεταξύ των άλλων, ήξερε καί αρχαία Ελληνικά!!! (Τί τον ήθελε, άμα ήταν να συναντήσει απλώς «αγρίους ιθαγενείς»; έ; ή αν δεν ήξερε κάν αν θα συναντήσει ανθρώπους στις νέες γαίες; ) Δυστυχώς, όμως, ο τότε πληθυσμός της σημερινής Κούβας εξοντώθηκε ολοσχερώς… Έλαβε χώραν μιά γενοκτονία τριών εκατομμυρίων ανθρώπων, που πιθανότατα μιλούσαν μιά μορφή της Ελληνικής! (Όπως πχ το «αέτο» της Χαβάης, κτλ παρόμοια.) Γιά τον χαμό των οποίων ανθρώπων δεν χύθηκε ποτέ ούτε ένα δάκρυ, από τους «ευαίσθητους πολιτισμένους». Μόνο το χρυσάφι απ’ τα κοσμήματά τους λιώθηκε καί διακοσμεί μέχρι σήμερα τον καθεδρικό ναό του Τολέδο. Μόνον αυτό έμεινε απ’ αυτούς.

Τη γενοκτονία αυτή την απέδωσαν στις ασθένειες, που κουβάλησαν οι Ισπανοί, τις οποίες το ανοσοποιητικό σύστημα των ιθαγενών δεν μπορούσε να τις αντιμετωπίσει. Εντάξει, αλλά αν το δείς κάπως αλλοιώς… εμένα μου μοιάζει με συστηματική στρατιωτική εξόντωση, προς εξαφάνιση «πειστηρίων»… προς «επανεγγραφή» της Ιστορίας σύμφωνα με το συμφέρον κάποιων. (Διότι, αν μή τί άλλο, κανένας ασθενής δεν πάει γιά ναύτης, ν’ αντέξει τρείς μήνες στον ωκεανό χωρίς γιατρούς.) Καί, αν θέλετε τη γνώμη μου, αυτοί οι άνθρωποι ήταν άμεσοι συγγενείς των Ετεοκρητών!

Τα βλέπουμε στις ζωγραφιές: καί οι μέν, καί οι δέ κυκλοφορούσαν φορώντας μονάχα ένα βρακάκι. Καί οι μέν, καί οι δέ, δεν είχαν τειχισμένες πόλεις. Καί οι μέν, καί οι δέ έδειχναν φιλική διάθεση προς τους πάντες. Άρα…

Εικάζω, λοιπόν, ότι οι (γενοκτονηθέντες) Κουβανοί του 1492 ήταν όσοι γλύτωσαν απ’ την καταβύθιση της Ατλαντίδας φεύγοντας δυτικά, ενώι οι Ετεοκρήτες ήταν όσοι έφτασαν στην Κρήτη διαφεύγοντας προς τ’ ανατολικά. Αλλά πρόκειται γιά το ίδιο ακριβώς ΕΛΛΗΝΙΚΟ φύλο.

 

iv. Ποιά ήταν η Καλυψώ;

Βλέπετε, λοιπόν, πόσο μακριά μας οδήγησε το απλό ερώτημα, του σε ποιά γλώσσα συνομιλούσαν η Καλυψώ με τον Οδυσσέα!

Ρωτάμε, όμως, καί το ποιά ακριβώς ήταν η Καλυψώ.

Ή, ενδεχομένως τί ήταν.

Γιά τα πολύ βασικά, ρίχνουμε μιά ματιά στη Γουΐκι. Ωστόσο, οι αρχαίοι ημών την έχουνε λιγάκι μπερδεμένη τη γενεαλογία της. (Δεν είναι το μοναδικό άτομο, όπου κάνουν τα ίδια!) Συμφωνώ με το ότι ήταν κόρη του Άτλαντα καί Τιτανίδα, αλλά με την ευρεία έννοια καί τα δυό. (Δες αμέσως παρακάτω.) Αναγκαστικά, λοιπόν, προχωράμε με τα δικά μου συμπεράσματα, που λένε:

  • Όχι νύμφη, θνητή· που όμως είχε βρεί το μυστικό της αθανασίας.
  • Σύγχρονη της κακοτριάδας Προμηθέα / Οντουάρπα / Μελχισεδέκ.
  • Αλλά ενάντιά της.
  • Πρό καταβυθίσεως, είχε σημαντική θέση στην κοινωνία της Ατλαντίδας: αρχοντοπούλα από παλιό σόϊ, ή επιστήμων – ή αμφότερα.
  • Επέζησε της καταβυθίσεως του νησιού, πιθανώτατα επειδή την είχε κοπανήσει εγκαίρως.

Καί ακολουθούν οι εξηγήσεις.

 

Τώι καιρώι εκείνωι, στην Ατλαντίδα ο τεχνολογικός πολιτισμός είχε φτάσει (καί στις καλές, αλλά καί στις κακές μορφές του) σε υψηλώτερο επίπεδο από τον σημερινό. (Καί δυστυχώς, εμείς σήμερα πάμε ν’ αντιγράψουμε τα άσχημα.) Φυσικά, δεν ήταν η πρώτη φορά, που κάτι τέτοιο συνέβαινε στην ανθρώπινη ιστορία!

Λοιπόν, τότε είχαν εφευρεθεί οι ιπτάμενοι δίσκοι, δηλαδή οχήματα που γιά την πρόωσή τους χρησιμοποιούν ηλεκτρομαγνητικά πεδία, τόσο παραγόμενα από τα ίδια, όσο καί υπάρχοντα στο Σύμπαν (πχ της Γής). Η ταχύτητά τους ήταν τρομερή!… τα πιό αργά από δαύτα έκαναν το: Ισπανία-Αμερική σε μισή ώρα περίπου. Όταν, τώρα, επιτέθηκαν οι Έλληνες με τα αιθερικά τους όπλα καί προκάλεσαν το λυώσιμο του υπεδάφους του νησιού, ο μέν Προμηθέας βρισκόταν σε κάποιο νησί του Ατλαντικού (όχι της Καλυψούς, άλλο), όπου λούφαξε γιά κάποια χρόνια, ο Οντουάρπα ήταν επικεφαλής των στρατευμάτων στη σημερινή Σαχάρα κι εξαϋλώθηκε (μαζί μ’ αυτά) από αιθερικό όπλο των Ελλήνων, ο δέ Μελχισεδέκ το έσκασε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή με τον δικό του δίσκο, προς τη σημερινή Νορβηγία.

Το ίδιο καί η Καλυψώ, βρισκόταν στο νησί της· καί δεν ήταν η πρώτη φορά που το επισκεπτόταν. Όμως, τώρα θα έμενε εκεί γιά πάντα.

Τί έκαναν όλοι αυτοί;

Δεν γνωρίζω το γιατί ο Μελχισεδέκ πήρε αυτή την κατεύθυνση, αντί να φύγει δυτικά. Ίσως είχαν κάποια βάση εκεί οι Άτλαντες, ίσως θεώρησε πως σε περιοχή του Β. Πόλου δεν θα τον έψαχνε κανείς (βλέπε ναζιστές του 1945), ίσως θα τον βοηθούσαν κάποια γεωμαγνητικά πεδία (με τρόπο καί γιά σκοπό που σήμερα αγνοούμε)… δεν γνωρίζω. Γνωρίζω, όμως, ότι ακόμη καί σήμερα ζή. Όπως γνωρίζω κάτι γιά «αποθήκη σπόρων» κατά Νορβηγία μεριά, που γράφτηκε στα ιντερνέτια σχετικά πρόσφατα.

…Αλήθεια… Όλοι οι «ερευνητές» γράφουν γιά το τί είπε ο γενάρχης της δυναστείας Ρότσιλντ γιά τους νόμους καί το χρήμα, αλλά κανείς δεν μας είπε πού βρήκε τόσα πολλά λεφτά μαζεμένα ο Άμστελ Μάγιερ, ώστε να το παίζει μέχρι καί κεντρικός κρατικός τραπεζίτης!…

Κάνω κι εγώ κάτι απίθανες σκέψεις, ώρες-ώρες!… Τέλος πάντων, επανερχόμαστε στο θέμα μας.

Ο Προμηθέας, πάλι, μαζί με τους άλλους δυό, είχαν στήσει ένα δίκτυο μυστικών εργαστηρίων στα έρημα νησάκια του Ατλαντικού, γιά να κάνουν τις έρευνές τους απερίσπαστοι. (Σας τά ‘χω αφηγηθεί τα σχετικά.) Αυτοί κατάφεραν να κλωνοποιούν τους εαυτούς τους, κι έτσι ν’ αυτο-διαιωνίζονται ως αθάνατοι, αλλά φαίνεται πως ο Προμηθέας ήθελε να προχωρήσει τις έρευνες, καθιστώντας αθάνατο το ήδη υπαρκτό σώμα του. Διότι, βλέπεις (θα το ξεράσω εδώ), η κλωνοποίηση έχει ένα αδύναμο σημείο: γιά να πετυχαίνει, πρέπει να παίρνεις κύτταρα από το αρχικό σώμα, το γεννημένο από γονείς. Αν φτιάχνεις κλώνο από κύτταρα προηγούμενου κλώνου, τότε παράγεις ελαττωματικό προϊόν… διότι λείπει η αιθερική «σφραγίδα», που έχουν όλοι οι κανονικοί άνθρωποι. (Ο άνθρωπος δεν είναι μονάχα κρέας!) Έτσι, βλέπουμε κλώνους καί σπαρτούς, οι οποίοι δεν προέρχονται από κανονική γέννα, να γεράζουν πρόωρα, ή να μεγαλώνει η μύτη τους, κτλ.

Ειρήσθω εδώ, ότι δεν αρκεί η όποια εξόντωση των κλώνων θα λάβει χώραν στη νέα ανθρωπότητα που έρχεται. Πρέπει να καταστραφούν καί τα διατηρημένα πτώματα των αλητών που κλωνοποιούνται, μαζί με τις ψυκτικές εγκαταστάσεις… καί μόλις σας αποκάλυψα τον λόγο.

Το κακό γιά τον Προμηθέα ήταν ότι το αρχικό σώμα του, το από τη μάνα του, το είχε κάψει, όταν σκηνοθέτησε τον θάνατό του (μαζί με τους άλλους δυό κερατάδες)… κι έτσι, προφανώς παράτησε τις σχετικές έρευνες, κι ασχολήθηκε με άλλη πλευρά της Βιολογίας, σε άλλο εργαστήριο, σε άλλο νησάκι.

Μόνο που το παρατημένο εργαστήριο το ήξερε κι η Καλυψώ!!!

Μαντεύετε τη συνέχεια…

 

…Αλλά μάλλον δεν μαντεύετε τί σημασία έχουν όλ’ αυτά γιά την εποχή μας· στο σήμερα.

Αν γράψω μονάχα τις λέξεις: «Πόλεμος των Φώκλαντς», θα καταλάβετε;

Α-κρι-βώς!…

Ο Ατλαντικός δεν έχει πολλά (μικρά) νησιά. Πλην Αζορών καί Καναρίων (που είναι κατοικημένα καί διοικητικώς ανήκουν σε κράτη), ίσως υπάρχουν καμιά δεκαριά ακόμη, εκ των οποίων (δυσκόλως μέν, αλλά) κατοικήσιμα είναι ελάχιστα. Όπως πχ η Αγία Ελένη.

Εδώ καί τρείς αιώνες, λοιπόν, το ενδιαφέρον των «Μεγάλων Δυνάμεων» (κυρίως Αγγλίας καί Γαλλίας) γιά τα νησάκια αυτά μεταμφιέζεται σε «στρατιωτικό»… δηλαδή, να ελέγχουν τα περάσματα της ναυσιπλοΐας στον Ατλαντικό, ίσως καί ν’ αποτελούν ενδιάμεσες στρατιωτικές (ναυτικές, δηλαδή) βάσεις ανεφοδιασμού. Κολοκύθια με τη ρίγανη! Διότι, το να κατοικηθούν έστω κι από στρατιωτικούς, προϋποθέτει πηγές. Νερό! Ακόμη χειρότερα, καί μιλάμε γιά την εποχή των πλοίων με πανιά: αν δεν υπάρχουν πηγές (κι ως γνωστόν, το βρόχινο νερό είναι σκέτο δηλητήριο), τί ανεφοδιασμό να παρείχαν στα πλοία, που έπρεπε μερικά πλοία να ξεφορτώνουν εκεί αμέτρητα βαρέλια με νερό, ώστε να τα παραλαμβάνουν όσα έρχονται; Άσε που το νερό μπαγιατεύει.

Στον 20ο αιώνα έπαψε πλέον να παίζει το πανί ως προωθητικό πολεμικών πλοίων, καί περάσαμε στο ντήζελ. Από τη στιγμή, δέ, που έγινε η πρώτη αεροπορική ζεύξη του Ατλαντικού το 1928, αυτά τα νησάκια κατέστησαν τελείως άχρηστα ως στρατιωτικές βάσεις. (Αλλά καί με το πανί, οι ρότες ήταν συγκεκριμένες. Δεν περνούσαν κάν από μερικά απ’ αυτά τα νησάκια.) Είδαμε, δέ, ότι στον Β’ ΠΠ δεν παίξανε κανέναν ρόλο. Άρα, τί επιμένουν να τα κρατάνε ακόμη καί σήμερα, ειδικά η αγγλίτσα;… η οποία τσακώθηκε αγρίως με την Αργεντινή το 1982 γιά τα Φώκλαντς / Ίσλας Μαλβίνας;

Απλούστατα, επειδή ψάχνουν ό,τι απέμεινε από τα εργαστήρια του Προμηθέα!!!

Δεν γνωρίζω τί ακριβώς βρήκαν, αν βρήκαν. Πάντως, πιστεύω ότι θα τους είναι αδύνατον να καταλάβουν γραπτές σημειώσεις σε μιά γλώσσα του 10,000 πΧ, ή να «διαβάσουν» αποθηκευτικά μέσα τελείως άγνωστης τεχνολογίας. Ελπίζω πως δεν θα μπορέσουν – κι ελπίζω πως ούτε η αγρίως αναπτυσσόμενη Τεχνητή Νοημοσύνη θα μπορέσει να βγάλει νόημα.

Γιά το καλό όλων μας.

 

Αυτά ακριβώς κάλυπτε η Καλυψώ!… Έξυπνη γυναίκα, καταλάβαινε πως τέτοιες γνώσεις απλά θα φέρουν την καταστροφή στα χέρια μιάς μαλακισμένης ανθρωπότητας, γι’ αυτό δεν μιλούσε γι’ αυτές. (Δεν αλλάζει εύκολα η ηθική των ανθρώπων, ακόμη κι αν περάσουν χιλιάδες χρόνια… Εξακολουθεί να παραμένει χαμηλή.)

Κατά τη γνωμάρα μου, πάντως, είναι σίγουρο πως του πρότεινε του Οδυσσέα να τον κάνει κι αυτόν αθάνατον, ώστε να ζήσουν μαζί γιά πάντα. Κι αυτό το έκανε στην επταετία απάνω, όταν κέρδισε την εμπιστοσύνη του, κι αυτός τη δική της. Όμως, ο ανέτοιμος γιά τέτοια πράγματα Οδυσσέας τρόμαξε, καί την κοπάνησε.

Τέλος πάντων, άλλοι στη θέση του θα δεχόντουσαν με χίλια!  🙂

Το νησί της, τώρα, ποιό ήταν;

Ειλικρινά, δεν θυμάμαι! Δεν κρατάω αρχείο, σας το ξαναείπα. Πάντως, το είχα δεί κάποτε στην τιβή: είναι ένα νησί κάπου στον βόρειο Ατλαντικό, το οποίο σήμερα είναι ακατοίκητο καί προστατεύεται από τη συνθήκη Ράμσαρ, διότι εκεί ζευγαρώνουν καί γεννάνε κάτι θαλασσοπούλια. Δεν επιτρέπεται να παραμείνει εκεί άνθρωπος, ουδέ κάν επιστημονική αποστολή. Καί δεν θυμάμαι αν ανήκει σε κάποιο κράτος, καί σε ποιό.

Όπως καταλάβατε, γιά τα θαλασσοπούλια είναι που δεν πλησιάζει άνθρωπος, ναίαίαί! Lol!!! Αλλά υποβρύχια (καί ενδεχομένως κόττερα) επιτρέπεται να πλησιάζουν, μπας καί βρούν καμιά κρυφή σπηλιά με καλούδια! Κι ας βλέπει από ψηλά ο δορυφόρος!

Τέλος πάντων, εκεί που εγώ παρουσιάζω κενό μνήμης, μπορείτε εσείς να κάνετε την έρευνά σας, αρχίζοντας από εδώ. Υπ’ όψιν, ακόμη καί οι Μυκήνες (ναί!) των Φερόε έχουν θαλασσοπούλια καί υπάγονται στη συνθήκη Ράμσαρ, αλλά ψιλοκατοικούνται καί δέχονται καί οργανωμένα γκρούπ τουριστών. Οπότε, μάλλον δεν είναι αυτό, αν καί βρέθηκαν «υπολείμματα θρησκευτικής λατρείας αρχαίων φυλών» εκεί.

 

Κλείνοντας

Μακάρι όλες οι σημερινές Ελληνίδες ν’ αγαπήσουν τους άντρες τους όπως η Καλυψώ τον Οδυσσέα!… Αλλά καί να παίξουν καί τον έτερο ρόλο της Καλυψούς: τη διαφύλαξη της φυλετικής μνήμης! Διότι, ποιός ξέρει πόσα βράδυα μιλούσαν γιά πόσα θέματα ο Οδυσσέας με την Καλυψώ, πιασμένοι χέρι-χέρι καί χαζεύοντας τ’ άστρα… ποιός ξέρει πόσα ενδιαφέροντα πράγματα είπαν!… ανάμεσά τους καί γιά το παρελθόν καί το μέλλον της φυλής μας!!!

Καί, μέρα πού ‘ναι, εύχομαι κάθε Έλληνας να βρεί μιά Καλυψώ στην αγκαλιά του! Γιά πάντα!

 

Υγ 1: Η αφορμή γιά το παρόν δόθηκε από εδώ. Αλλα κράτησα την ανάρτηση ειδικά γιά σήμερα.

Υγ 2: Αφιερώνεται στην Ελληνίδα της …Ατλαντίδας, που κράτησε τις μνήμες της καί μου τις αφηγήθηκε.

Υγ 3: Ένα τροπικό νησί με κοκοφοίνικες, χρυσές αμμουδιές, κτλ. «Ταπετσαρία» σε οθόνη υπολογιστή.

Αναστεναγμός… της Καλυψούς. (Ναί, ζή πάλι σήμερα ανάμεσά μας, καί αφιερώνω το παρόν καί σ’ αυτήν!)

«- Θα ‘θελες να τα παρατήσουμε όλα καί να πάμ’ εκεί;»

«- Εσύ κι εγώ;»

«- Ναί!»

«- Μόνιμα;»

«- Ναί!»

«- Με τα μαγιώ μας;»

«- Ναί!»

Πονηρό λοξό αντρικό βλέμμα, να ζυγίσει αντιδράσεις.

«- Καί χωρίς ούτ’ αυτά;»

«- ΝΑΙΝΑΙΝΑΙΝΑΙΝΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙ!!!!!!!»

 

Ά, ρέ, Έλληνες!… Σας εύχομαι από καρδιάς να σας τύχει από μιά Καλυψώ στον καθέναν σας!

 

Καί μιά κι ο λόγος γιά Μυθολογία…

29 Σχόλια

ολύ σωστά το πιάσαν το προηγούμενο θέμα δύο κυρίες των σχολίων (τρέμετε άντρες! lol!!!) : ότι φλέγεται ο ιστός της Αράχνης καί το κτίριο-έδρα της Αράχνης, κι ότι ξεκίνησε σκεπτομορφή

…με συνέπειες μή κατονομαζόμενες.

 

α. Ελληνική Μυθολογία

Έ, λοιπόν, αν θέλουμε να δούμε χαΐρι καί προκοπή, πρέπει να ξέρουμε τη Μυθολογία μας ΑΠΕΞΩ. Διότι αποτελεί έτοιμο λυσάρι, που μας δίνει έτοιμες τις λύσεις – παρεκτός αν κάποιος είναι ντίπ ηλίθιος, οπότε δεν θα τις δεί.

  • Καί τον σκοπό των γεγονότων θα καταλάβουμε, αδιάφορο αν αυτά είναι παρελθοντικά, παρόντα, ή μέλλοντα. (Διότι η Μυθολογία σε μεγάλο βαθμό είναι συλλογή από αρχέγονα patterns… δηλαδή καταγραφή της συμπεριφοράς του Μάτριξ.)
  • Καί τον τρόπο, με τον οποίον θα εξελιχθούν αυτά.
  • Καί το τελικό αποτέλεσμα.

Αφού μας ανοίγει τα μάτια η Μυθολογία μας, τί τις θέλουμε τις απορίες γιά το γιατί πρέπει να τη διαβάζουμε; (Εκτός απ’ τους ηλίθιους, ξαναλέω.)

Λοιπόν…

 

β. Ο γρίφος

…Ερχόταν καί ξαναρχόταν στο μυαλό μου, το ότι αυτό το ονοματεπώνυμο, ρέ παιδί μου, αποτελεί «ελληνοποίηση» ξένου.  (Χωρίς, όμως, να μπορώ να τ’ αποδείξω. Ενστικτωδώς το πάλευα.)

[…Αλλά είχα ήδη εντοπίσει άλλες τέτοιες περιπτώσεις. Πχ πάτε στη μετάφραση του Γκούγκλη καί βάλτε γλώσσα «Γερμανικά», καί προς μετάφραση τη λεξούλα «Altwein». Έ, ναί, σαφώς καί δεν αποτελούσε Ελληνικό επίθετο το …Ελληνικό «Altwein»!… όσο Έλληνας είναι ο Μανικετόκουμπος, άλλο τόσο ήταν κι αυτό – κι ο κάτοχός του. Άρα αυτό που έπρεπε να κάνω, ήταν απλά λίγη «αντίστροφη Μηχανική», γιά να βρώ πράγματα!  🙂  ]

«Ελληνοποίηση», που έγινε κυρίως (αλλά όχι μόνον) σε κάτι εποχές «πονηρές», τότε που κάτι αντάρτες δίνανε πλαστές ταυτότητες…

…κι όταν πήγαιναν να τελειώσουν οι πονηρές εποχές εκείνες, κάποιοι μπουρλότιασαν τα ληξιαρχεία καθ’ άπασα την Ελλάδα. (Η …νεο-Μυθολογία λέει πως το κάνανε «οι Γερμανοί φεύγοντας απ’ την Ελλάδα». Δεν μας λέει, όμως, τί ζόρι τραβούσαν οι ναζήδες, γιά να κάνουν κάτι τέτοιο.)

Έκανα, λοιπόν, την «αντίστροφη Μηχανική» μου κι εδώ, αλλά κάτι έλειπε. (Λείπαν πολλά, όχι ένα μονάχα!) Κάτι δεν μου κόλλαγε. (Πολλά, όχι ένα!)

Ώσπου ήρθε η ανάρτηση με τη Μέδουσα, καί το θέμα ξεκλείδωσε.

Τέλος πάντων… το νόημα είναι πως τη Μυθολογία μας μπορεί εμείς να τη σνομπάρουμε αγρίως (διότι έχουμε σπουδαιότερα πράγματα να κάνουμε, πχ να βλέπουμε κώλους στο Μπίγκ Πόρδερ), αλλά το Χόλλυγουντ την έχει σαν την κότα, που του κάνει τα χρυσά αυγά. Οι μύθοι μας μεταφέρονται σωρηδόν στον κινηματογράφο – τόσο αυτούσιοι, όσο καί παραλλαγμένοι με διάφορες σεναριακές σάλτσες. (Άσε που στους εβραίους του Χόλλυγουντ το βασικό σενάριο τους έρχεται τζάμπα, μιά που δεν πληρώνουν δικαιώματα! Καρα-lol!!!)

 

γ1. Ξεκλείδωμα 1

…Κάποτε, ο γνωστός μας Προμηθέας δοκίμασε (κι όχι μονάχα μία φορά) να φτιάξει ανθρωπάκια. Σπαρτούς. Τα έφτιαξε μέν, αλλά του βγήκαν ανθρωποειδή κατώτερης μορφής. Αναρωτώμενος, όμως, τί δεν πήγε καλά, ζήτησε «σκονάκι» από τη θεά Αθηνά, να του δείξει τη λύση έτοιμη· κι αυτή τον έβαλε απάνω στη λόγχη του κονταριού της (λέει η Μυθολογία μας), καί του έδειξε ότι από τα βρωμανθρωπάκια του έλειπε το Θείον Πύρ. Η ψυχή, που λέμε σήμερα.

Ο γυιόκας του κι η κοράκλα του, όμως, πρώτα κάνανε έναν κόπο καί προσευχήθηκαν στον Δία· καί μόνον με τη θεία άδεια κατάφεραν οι κλώνοι που φτιάξανε (οι δήθεν πρόγονοι των σημερινών Ελλήνων, ντέ!), να είναι έμψυχοι.

Ο κινηματογραφικός Προμηθέας, τώρα, συμμετείχε ως …πιτσιρικάς σε -μέχρι στιγμής- εφτά ταινίες, αν θυμάμαι καλά. Μόνο που σε καμμία δεν δείχνει το σενάριο πως έφτιαξε σπαρτούς (αν πάλι θυμάμαι καλά). Μάλλον έκριναν οι λεβέντες των παρασκηνίων πως θά ‘ταν πολύ χοντρό, να το πούν τόσο στα ίσα γιά ποιόν μιλάνε.

[Μπερδεγουέη, αν νομίζετε ότι η -τότε άνεργη- συγγραφέας του Χάρρυ Πόττερ έγραψε το πρώτο μυθιστόρημα της σειράς στο ποδάρι, ενόσωι -καταπώς δήλωσε η ίδια- περίμενε στον σταθμό το τραίνο γιά το Μάντσεστερ, να πάτε γιά θαλάσσια λουτρά στον Βόρειο Πόλο, μπας καί συνέλθετε.]

Έλα, όμως, που στη …σχολή μάγων, βρίσκει μιά συμμαθήτριά του, που τον συμπαθεί καί τον βοηθάει – μιά γλυκειά ξανθειά πιτσιρίκα, που ονομάζεται …Αθηνά!!!!!

Πώς είπατε;

Ακριβώς έτσι ονομάζεται η …Κόρη!

Ο ίδιος ο κινηματογραφικός Προμηθέας πώωωωωως ονομάζεται στο επίθετο; Έεεεε;;;;;

Πώς μεταφράζεται αυτό το επίθετο στα Ελληνικά; Έεεεε;;;;;

Κι η θεά Αθηνά, ποιά μικρή θεά κρατάει -δίκην Προμηθέα- στο αριστερό της χέρι, στα ολόσωμα αγάλματά της; Έεεεε;;;;;

Συνδυάστε, τώρα, μικρή θεά κι επίθετο του Χάρη-Προμηθέα, κι έχετε έτοιμη τη σημερινή …Πύρρα!

 

γ2. Ξεκλείδωμα 2

Μόλις είδαμε, λοιπόν, το πρώτο ξεκλείδωμα!

«- Ναί, ρέ μ@λάκα Εργοδότη, αλλά η Πύρρα έφτιαχνε κλώνους! Καί μάλιστα, κλώνες! Ετούτη εδώ, τί κλώνους φτιάχνει;»

Όσοι αμφιβάλλετε ότι φτιάχνει ομοιόμορφα άψυχα ανθρωπάκια-ζόμπυ… καί μάλιστα, ότι αυτόν τον καιρό ζούμε ακριβώς τη φάση της δημιουργίας τους, ανοίχτε τα στραβά σας!

 

 

Το πιάσατε, τώρα;

 

Στην δέ κάτω-κάτω φωτογραφία (από Καλιφόρνια μεριά – σύντομα καί σ’ έναν δρόμο κοντά σας), τα σπαρτάκια ούτε βλέπουν, ούτε ακούν, ούτε μιλάνε.

[Αυτό ακριβώς είναι ένα από τα χαρακτηριστικά των κλώνων καί των σπαρτών: η αδυναμία στη φωνή, καί ιδίως η έλλειψη χροιάς. Αλλά δεν συνεχίζω – ψιλά γράμματα. Μάθετε πρώτα τα βασικά…]

 

δ. Εν συμπεράσματι

Πάμε, τώρα, να κάνουμε σούμα:

  • Δεν μ’ ενδιαφέρει η τυχόν «παραλλαγή-απόκρυψη» του ονοματεπωνύμου της.
  • Δεν μ’ ενδιαφέρει η ασχημόφατσα, ούτε η πιθανώτατη εξωελληνική καταγωγή της. (Μιά που τη δέχονται στις διάφορες «λέσχες», δική τους είναι – αν καί χεστήκαμε γιά το δεδομένο αυτό, όπως προείπα. Εμένα κι εσένα, γιατί δεν μας καλέσανε ποτέ; αυτή, δηλαδή, την ήξεραν κι από χθές καί την κάλεσαν; Προφανώς…)

Αλλά μ’ ενδιαφέρει το ότι το συγκεκριμένο άτομο δουλεύει πάνω σ’ ένα πολύ συγκεκριμένο αρχέτυπο… υφαίνει έναν ιστό της Αράχνης πάνω απ’ τον Ελληνικό Λαό, προσπαθώντας να μετατρέψει τους Έλληνες καί τις Ελληνίδες σε ζόμπυ.

Λοιπόν, αρχίζετε να πιάνετε τί ακριβώς συζητάνε… δηλαδή τί είδους εντολές κι οδηγίες δέχονται τα «προχωρημένα» μέλη σε κάτι λέσχες Μπίλντερμπεργκ καί Τριμερείς Επιτροπές; Έ! Αυτό ακριβώς, αφού το καταλάβατε, να μην το ξεχάσετε ποτέ!

 

ε. Όμως, θα πάει μακριά η βαλίτσα;

Η Μυθολογία μας λέει πως όχι. Η τιμωρία της Ύβρεως έρχεται αναποδράστως. ΠΑΝΤΟΤΕ. Καί κατά κανόνα, Άνωθεν.

Τώρα, βέβαια, αν δεν δέχεστε τη Θεία Επέμβαση καί Δικαιοσύνη, δικαίωμά σας. Αλλά, όλοι κι όλες μας, όσοι-ες πονάμε αυτή τη χώρα, ας μή μείνουμε μονάχα στις θεολογικού χαρακτήρα συζητήσεις.

 

Older Entries