Αρχική

Σουΐτα opus 1 – «Θερινή»

32 Σχόλια

αλοκαιρινή σουΐτα, καλοκαιρινή σαλάτα, όπως θες πές την! (Τυπικώς πως, πρέπει να ονομαστεί “Εαρινή” – αλλά στην Ελλάδα το καλοκαίρι τυγχάνει λίαν παρατεταμένο.) Εν πάσει περιπτώσει, τα συστατικά της τρώγονται μαζί. Όχι χωριστά.

Καλή σας όρεξη! 🙂

 

α. Όνειρο

Ήταν, λέει, το απόλυτο σκοτάδι. Το πρωταρχικό κενό. Η καθαρή μαθηματική έννοια του χώρου.

Ξάφνου, μέσα στον χώρο αυτόν, έλαμψε μιά χρυσή πεντάλφα. Αρκετά μεγάλη. Με διάμετρο καναδυό δεκάδες μέτρα, μπορώ να σου πω. Η οποία κάθησε τελείως ακίνητη.

Μετά από λίγο, ήρθε από το βάθος μιά επίσης χρυσή σβάστικα, περιστρεφόμενη γρήγορα – σα μπούμερανγκ. Μικρούλα. Περίπου όσο ένα πιάτο. Αριστερόστροφη – αν καί δεν έχει σημασία. (Θα μπορούσε να είναι καί δεξιόστροφη. Όταν θα σας πω μερικά πράγματα γιά τα αρχαία μας Μυστήρια, θα καταλάβετε.)

Στο σημείο αυτό, κατάλαβα νοερώς -από τη διαφορά μεγεθών- ότι πρόκειται γιά ένα ωάριο (πεντάλφα) κι ένα σπερματοζωάριο (σβάστικα). «Συμπαντικά», θά τα χαρακτήριζες καί τα δύο. Κι ότι η σβάστικα πρόκειται να γονιμοποιήσει την πεντάλφα.

Η σβάστικα έφτασε μέχρι το γεωμετρικό κέντρο της πεντάλφας, καί σταμάτησε.

Τότε, καί τα δύο αυτά αντικείμενα ( ; ) άρχισαν ν’ αυξάνουν τη λαμπρότητά τους απολύτως ταυτόχρονα. Σαν ένα σώμα. Κι έφτασαν να φωτοβολούν τόσο έντονα, που τυφλώθηκα. (Ναί, μέσα στ’ όνειρο.)

 

Δεν μπορούσα να κοιμάμαι καί να βλέπω άλλο. Ξύπνησα, τινάχτηκα απ’ το κρεββάτι, αλλά γιά δέκα λεπτά δεν έβλεπα τίποτε. Η τύφλωση συνεχιζόταν.

Άναψα το φώς ψηλαφητά, επειδή γνώριζα πού βρίσκεται ο διακόπτης. Όμως, αναρωτιέμαι τόσα χρόνια μετά, γιατί το έκανα – αφού δεν έβλεπα την τύφλα μου. Προφανώς μπλόκαρε το μυαλό μου, μή βρίσκοντας άμεση ερμηνεία του τρομερού αυτού ονείρου.

 

β. Κουβέντες του καφέ

Καί να πείς ότι τά ‘χε τσούξει ο φιλαράκος μου… Καφέ, καφεδάκι πίναμε παρέα. (Καί το συγκεκριμένο καφεπωλείον είναι εγγύηση. Δεν βάζει τίποτε πονηρό μέσα.)

Κοίταζε αμίλητος ευθεία μπροστά, προς το άπειρο. Κάποια στιγμή, γύρισε. “- Σύντομα, θα ‘φύγω’!”, είπε. “Καί σε τρείς μέρες θα ‘ξανάρθω’… με νέο σώμα.”

Προσπάθησα να τον προσγειώσω λίγο. “- Καί πώς θα σε γνωρίσω ότι είσ’ εσύ;”, κορόϊδεψα.

“- Έ!… θα με καταλάβεις!… Δεν θα σου είναι δύσκολο! Σού κόβει μέχρ’ εκεί!”, αντιγύρισε το κοροϊδευτικό χαμόγελο.

Υποψιάστηκα. “- Ρέ σύ! Ως ‘νέο σώμα’, μήπως εννοείς ετούτο εδώ που ήδη έχεις, αλλά με κάποιες ιδιότητες παραπάνω, που συνήθως δεν έχουν οι άνθρωποι;”

“- Ναί.”

“- …Γιατί όχι;… Σάμπως υπάρχουν απαράβατοι κανόνες γιά το εφικτό καί το ανέφικτο;”, φιλοσόφησα.

Κοίταξε ξανά προς το άπειρο, ρουφώντας μιά γουλιά απ’ τον καφέ του. Τον μιμήθηκα.

 

γ. Σβάστικα

Ηλιακό (καί της φύσης) καί περισσότερο αρσενικό στον χαρακτήρα σύμβολο. Ειδικά η δεξιόστροφη – της δύναμης. (Η αριστερόστροφη είναι της σοφίας.)

Αντιπροσωπεύει τους άντρες, λοιπόν… Αλήθεια, καί πώς γίνεται οι άντρες να “ενεργοποιηθούν” προς αυτή την κατεύθυνση;

Πιστεύω με απλό τρόπο. Προσοχή στη διατροφή, όχι καθιστική ζωή, άσκηση, σπόρ… καί καμιά ενασχόληση με πολεμικές τέχνες δεν θα έβλαπτε. Όπως καί με σπαθί. Γιαπωνέζικο, ή μεσαιωνική σπάθα ιπποτών.

Φυσικά καί το σέξ… γιά να υπενθυμίζουμε καθημερινώς στις γυναίκες “τον αληθή επί Γής προορισμό τους”, καταπώς είπε ο Ροΐδης στην “Πάπισσα Ιωάννα”! Λόλ!!!

Ά! Καί η σοφία να προηγείται της δύναμης, ώ συν-Έλληνες ξερόλες! Τά ‘πε καί ο μπάρμπας του Γουάλλας, στο “Μπρέηβχαρτ”:

Το σπαθί δεν το κινεί το χέρι, αλλά το μυαλό.

 

δ. Πεντάλφα

Μαθηματικό, καί πιό πολύ θηλυκό σύμβολο. Πολλοί οι συμβολισμοί της. Όμως, ποιός απ’ όλους ενδιαφέρει περισσότερο τις γυναίκες, ώστε να «ενεργοποιηθούν» επάνω της;

Η γυναίκα είναι το πρωταρχικό κύτταρο – με κάθε έννοια. Βιολογική καί κοινωνική. Επομένως, εδώ θα πάρουμε την αντιπροσώπευση επάνω στην πεντάλφα των πέντε πρωταρχικών στοιχείων της φύσης: Γή, Νερό, Αέρας, Φωτιά. Συν ο Αιθέρας-Πνεύμα, που αντιπροσωπεύεται στο επάνω σκέλος.

  • Νερό.

Όλες οι γυναίκες (στην αποδώ μεριά του πλανήτη) το γνωρίζουν καλά το στοιχείο του νερού – εφ’ όσον πλένονται καθημερινά, καί δή γυμνές. (Κάτι θηλυκά σε ημιζωώδη κατάσταση, κάτι μούσλιμζ με μπούρκες, που είναι ζήτημα κι αν πλένονται κάν, δεν τα λαμβάνω καθόλου υπόψη.) Το (αντι)παράδειγμα του μπάνιου (κι όχι μόνον με νερό) με “ντύσιμο” αναφέρεται μεν σε άντρα, αλλά θυμηθήτε μονάχα μιά λέξη: Αχιλλέας!

Κατανοητόν;

Στην Ελλαδάρα μας, λοιπόν, καί το μπικίνι πολύ είναι… προκειμένου γιά μπάνιο -όχι στο σπίτι, αλλά- στη φύση.

Κυρίες μου, κάντε όμως καί το επόμενο βήμα: αφήστε το ζεστό νερό να τρέξει στο κεφάλι σας (καλά, ‘ντάξ’… τότε που δεν θα έχετε φόβο μη σας χαλάσει το “πιστολάκι”!  🙂  ), καί περιμένετε να δήτε τί εικόνες καί τί ιδέες θα σας έρθουν. Το αποτέλεσμα -στοιχηματίζω πως- θα είναι αρκετά ενδιαφέρον.

  • Γή.

Καί δή, η γόνιμη. Όχι άμμος, όχι σκέτο χώμα, όπως πχ στα χωματουργικά έργα. Εντάξει, άμμος καί σκέτο χώμα κάνουν τη δουλειά που θέλουμε, αλλά πολύ καλύτερα την κάνουν το χώμα με φυτά, καί η λάσπη.

Οπότε, εσείς κύριοι, άμα δήτε εν μέσηι οδώι τίποτε γυναίκες να βγάζουν ξαφνικά παπούτσια καί κάλτσες καί να μπαίνουν μέσα σε παρτέρια καί να χοροπηδάνε, μην τις αποπάρετε. Αντίθετα, να τις ενθαρρύνετε.

Καί σε τυχόν τίποτε ανάποδους μπαρμπάδες, που θα πούνε ότι θα χαλάσουν τα λουλούδια, ν’ αντιτάξετε πως κι αυτές λουλούδια είναι.

  • Αέρας.

Καί άνεμος. Γυμνή στάση καί γυμνή βόλτα στην ύπαιθρο, όποτε αυτό είναι εφικτό. Ειδικά τον χειμώνα με το κρύο, οι γυναίκες που θα πειραματιστούν, θ’ ανακαλύψουν τί δύναμη κρύβει ο ανθρώπινος οργανισμός. Σε λίγα δευτερόλεπτα, ίσως καί αμέσως, το κρύο δεν θα ενοχλεί καθόλου.

  • Φωτιά.

Μία είναι η κορυφαία φωτιά: Ο Ήλιος! Γυμνή ηλιοθεραπεία, επομένως. Εννοείται, μέσα στα λογικά όρια αντοχής. (Μήν το παρακάνουμε καί γίνουμε ψητά φούρνου με πατάτες! Λόλ!!!)

  • Αιθέρας.

Στην ύπαιθρο, νύχτα, κάτω απ’ τ’ αστέρια, καί κατά προτίμηση χωρίς φεγγάρι. Τον αιθέρα θα τον αισθανθήτε μέσα στη σιωπή.

 

Κάπως έτσι πάει. Απλούστατες συμβουλές με απλούστατη εφαρμογή. Άλλως τε, η φύση παραμένει ίδια κι απαράλλαχτη εδώ καί αμέτρητα χρόνια. Το ίδιο καί η ανθρώπινη φύση.

Εδώ, κατανοούμε απόλυτα τους μεσαιωνικούς λαογραφικούς θρύλους γιά τις μάγισσες: γυμνές, νύχτα στην ύπαιθρο, δίπλα σε φωτιά, καί με χαραγμένη πεντάλφα γύρω τους στο έδαφος “γιά προστασία”. Που ακόμη καί μέσα στη βροχή καθόντουσαν καί δεν έφευγαν. Έ, κάπου έχουν βάση όλ’ αυτά… Προφανώς προέρχονται από πολύ αρχαιότερες “μυητικές” («διαβάσεως» στην ενηλικίωση, όπως λέει η λαογραφία) συνήθειες καί τελετές.

Ά, καί οι μεγάλες γιορτές των μαγισσών: Πρωτομαγιά (στον Ταύρο, το σταθερό ζώδιο της Γής), πρώτη Αυγούστου (Λέων, φωτιά), 31 Οκτωβρίου (Σκορπιός, νερό), πρώτη Φεβρουαρίου (Υδροχόος, αέρας). Έχει αρκετή λογική βάση αυτό το εορτολόγιο.

 

ε. Η κόντρα

Όλ’ αυτά γράφτηκαν, όχι μόνο γιά να βοηθηθούν τα Ελληνάκια καί των δύο φύλων (κι όλων των ηλικιών!  🙂  ), αλλά κι επειδή θυμήθηκα ένα σωρό άτομα κι αποφθέγματα, που είναι αντίθετα με τα παραπάνω. Καί χαμογέλασα χαιρέκακα!… σκεπτόμενος τί κρύβεται πίσω απ’ τα παρασκήνια.

Ποιοί κρύβονται, γιά την ακρίβεια.

Λοιπόν… καθαρή λογική: αν ο συστηματικός γυμνισμός καί η επαφή με τη φύση βοηθάνε, τότε η απαγόρευσή τους σημαίνει πως δεν βοηθάει. Αντίθετα, θα λέγαμε πως όχι απλά δεν βοηθάει, αλλά τραβάει το χαλί κάτω απ’ τα πόδια μας.

Ας δούμε, όμως, ειδικά τις απαγορεύσεις γιά τις γυναίκες, επειδή οι άντρες διαθέτουμε συγκεκριμένο …τετράδιο γιά να γράφουμε τα «απαγορεύεται». Λόλ!!!

Ποιός, επομένως, λέει “όχι” στη γυναικεία «ενεργοποίηση» της πεντάλφας;

Πολλοί!…

Κι έχει μεγάλη πλάκα, να δεί κανείς πώς κλιμακώνονται οι αντιδράσεις τους.

 

Πρώτα ξεκινάνε διάφοροι ηθικολόγοι τύπου “πνεύμα καί ηθική” (μεγάλε Αυλωνίτη!) καί θρησκοβαρεμένοι (του Κρόνου), που αφρίζουν μεν στη θέα γυμνής γυναίκας,… αλλ’ αντιθέτως χαμογελάνε συγκαταβατικά πχ με την τρομερή ανομία της κλοπής δημοσίου χρήματος. (Έ, αφού ο Κρόνος δεν δυσαρεστείται μ’ αυτό, είναι εντάξει τότε. Κι ας πεθαίνουν ασθενείς στα δημόσια νοσοκομεία, επειδή το ντοβλέτι δεν έχει -εξ αιτίας των κλοπών- λεφτά ν’ αγοράσει φάρμακα.)

Αυτοί, όμως, καί τα κηρύγματά τους δεν έχουν πολλή τύχη (θεωρούνται ντεμοντέ), οπότε δεν φέρνουν αποτέλεσμα. Έτσι, σε δεύτερο στάδιο επιστρατεύεται η αυθεντία (η ποιά; ) των γιατρών. “- Ο Ήλιος προξενεί καρκίνο στο δέρμα!”, ουρλιάζουν. “Μελέτες δείχνουν…”, κτλ κτλ κτλ. Καρκίνο στα πορτοφόλια των πολυεθνικών φαρμακευτικών προξενεί ο Ήλιος! Κάτσε χωρίς ηλιοθεραπεία, καί θα σου πω εγώ τί καλά θα περάσεις τον χειμώνα. Τα αντιβιοτικά θα πηγαίνουν συνεχώς “άσπρο πάτο!” τον χειμώνα – αντί γιά κρασάκι.

 

Παρένθεση:

Πόσο βραχεία μνήμη έχει αυτός ο λαός… Μόλις πριν τον Β’ ΠΠ, μόλις πριν τρείς γενιές δηλαδή, στους παππούδες καί τις γιαγιάδες μας, η φυματίωση -το “χτικιό”θέριζε, επειδή ακριβώς το τότε κυρίαρχο δόγμα “πνεύματος καί ηθικής” απαγόρευε στις γυναίκες να ξεγυμνωθούν. Μη καί κακοχαρακτηριστούν απ’ την «ηθική» κοινωνία, καί μείνουν στο ράφι γεροντοκόρες.

Έλα, όμως, που μένανε, αν καί ντυμένες!… Μόνο που το συγκεκριμένο «γεροντοκορείν» ήταν τραγικό.

Μιά βόλτα στα παλιά νεκροταφεία θα σας δώσει να καταλάβετε καλά το γιατί. Θα βλέπετε επιγραφές: “Τάδε Ταδοπούλου, 25 ετών”, αλλά δεν πρέπει ν’ απορείτε γιά το αίτιο. Το “χτικιό” την χτύπησε την Ταδοπούλου απ’ τα 18, γι’ αυτό καί δεν παντρεύτηκε -λείπει το συζυγικό επίθετο απ’ την επιγραφή, όπως λείπει καί η οποιαδήποτε αναφορά στην αρρώστεια-, καί πέθανε εφτά χρόνια μετά, αργοσβήνοντας στο μεταξύ.

Επίσης, μην απορείτε που σήμερα επανεμφανίστηκε η φυματίωση – απ’ τους λάθρο. Κρονάκια γάρ τα μούσλιμζ, δε λένε ούτε να φορέσουν ελαφρά ρούχα, ούτε να πλυθούν. Πολλώι δέ μάλλον οι γυναίκες τους.

Καί μήπως να θυμηθούμε τις προπολεμικές κρονο-θρησκευτικές αντιλήψεις τις δικές μας, ότι το πλύσιμο του σώματος είναι αμαρτία, επειδή …«ξεπλένει το βάπτισμα»;… Τελικά, είναι θαύμα που έφτασε το έθνος μας μέχρι σήμερα, με οδηγούς κάτι τέτοια τσιτάτα. Καί όχι, δεν περιμένω συγνώμες από τους ενόχους της διαδόσεως τέτοιων ηλιθιοτήτων.

(Κατά κανόνα, δεν περιμένω πολλά πράγματα από μαϊμούδες.)

 

Συνεχίζουμε.

Κι όσο γιά τις μελέτες… άμα πληρώσεις, σου αποδεικνύουν ότι η Γή είναι επίπεδη. Οι “επιστημονικές” μελέτες την σήμερον λαμβάνονται υπ’ όψιν μονάχα ά λά κάρτ! Αντιθέτως, ό,τι δεν συμφέρει να μαθαίνεται απ’ τον “κοσμάκη”, αγνοείται επιδεικτικώς. Πχ τα εμβόλια προξενούν αυτισμό, βεβαιωμένο αυτό -καί δή …με μελέτες-, αλλά σ’ αυτή την περίπτωση όλοι κάνουν πως κοιτάζουν αλλού.

Αφού, πάλι, πολλές γυναίκες δεν μασάνε ούτε με τα ιατρικά τσιτάτα, τότε πυροβολάει το τρίτο όπλο – πολύ ισχυρό ετούτο, που στοχεύει στο συναίσθημα κάθε γυναίκας γιά την εμφάνισή της. “- Ο γυμνισμός είναι ξεπερασμένος!”, λένε διάφορες “ψαγμένες” συμβουλές στα περιοδικά… καί με γαργαλάει να συμπληρώσω: «γιά τις άσχημες»! Καρα-λόλ!!!

Άλλως τε (γιά να κάνουμε καί μαρξιστική ανάλυσις με οικονομικές παραμέτρους κτλ – ποιός είσαι, ρέ μεγάλε!!! λόλ!!!) , πώς αλλοιώς θα ξεχωρίζει η κόρη του εφοπλιστή με το μαγιώ των 250 ευρώ, από την απλή εργαζόμενη των τρείς κι εξήντα, με το μπικίνι “ευκαιρία” απ’ τη λαϊκή; Πρέπει καί τα περιοδικά να πάρουν διαφήμιση απ’ τα εργοστάσια μαγιώ-”φίρμας”! Δεν θα γίνουν κλέφτες!

(Ειδικά αν η δεύτερη είναι ομορφότερη της πρώτης, πρέπει να της αφαιρεθεί το πλεονέκτημα! Τί τά ‘χει τα λεφτά ο μπαμπάς; Λόλ ξανά!!!)

 

Δεν θα καθήσω να βρώ άλλα επιχειρήματα κι αντεπιχειρήματα. Απλά θα σας θυμίσω κάτι Φοίνικες, που λέγανε ότι δυτικώτερα απ’ τις Ηράκλειες Στήλες έχει τέρατα, μην πάτε, τζίζ κακά. (Αυτοί, όμως, πηγαίνανε.) Η ίδια αρχαία ιστορία επαναλαμβάνεται κι εδώ, καί πάλι από …Φοίνικες. (Άμα ψάξουμε λιγάκι ονόματα καί καταγωγές των ιατρικών καί λοιπών “αυθεντιών”…) Πάλι εις βάρος των Ελλήνων καί των Ελληνίδων.

Οπότε, για ν’ απαγορεύουν τα Κρονάκια, κάτι καλό περιμένει πίσω απ’ τις απαγορεύσεις, που η σημερινή Ελληνίδα «δεν πρέπει» να το βρεί. (Κι αντίστοιχα, ο Έλληνας τα δικά του.) Είπαμε, εμείς “αεί παίδες”, ξεχνάμε.

Αυτοί, όμως, επιμένουν να θυμούνται.

Καί να κρατάνε ό,τι καλό γιά πάρτη τους.

 

Γιά να κλείσω το θέμα, οι σπασμωδικές κραυγές “τζίζ κακά!” δεν αναφέρονται μόνο σε ιατρικά καί βιολογικά θέματα. Έχουν να κάνουν καί με άλλους τομείς. Ειδικά εκείνους, σους οποίους δεν πάει το μυαλό μας, ότι κρύβουν κι άλλα.

Αναφέρομαι πχ στον “υποβιβασμό” του Πλούτωνα σε πλανήτη-νάνο. Σε πρώτη ανάγνωση, θα πεί κανείς: “- Καί τί έγινε;”. Αλλά σε δεύτερη, θα καταλάβει ότι από το ανερχόμενο φίδι του μακροκοσμικού κηρύκειου αφαιρείται με το -”επιστημονικό”- στανιό ένα βασικό δομικό στοιχείο. Όθεν, η ανθρωπότητα -χωρίς αυτό το δομικό στοιχείο διαθέσιμο, πλέον- “διατάζεται” να παραμείνει μιά ζωή στα σκοτάδια καί να μην ανέβει επίπεδο.

Πάντα, όμως, αυτές οι απαγορευτικές προσπάθειες φιλοδοξούν να κρύψουν τον δρόμο προς το σωστό. Αυτός είναι ο σκοπός τους, καί κανένας άλλος.

 

στ. Γιατί όλ’ αυτά;

Εντάξει, καί πες το πετύχαμε. Εύκολο είναι, δεν είναι ανώτερα Μαθηματικά. Απλά, θέλει λίγο ξεκούνημα απ’ τον καναπέ. Αλλά, τί στην ευχή! Καλοκαίρι έρχεται, ένας λόγος παραπάνω να πάμε στη φύση.

Οπότε, οι άντρες μεταφορικώς παύλα μυητικώς πως «ενδύονται» το τετραγαμμάδιον (τη σβάστικα), κι οι γυναίκες την πεντάλφα. Μπορεί, βέβαια, αφού κατακτήσεις το δικό σου σύμβολο, να πας καί χιαστί. Παναπεί ξέρω ‘γώ οι άντρες ηλιοθεραπεία με τη μαλαπέρδα έξω (πλάκα-πλάκα, όμως, δυναμώνει το σπέρμα – γιά γερούς απογόνους), κι οι γυναίκες ν’ ασχολούνται με την ξιφασκία.

(«- Τί λές, ρέ Εργοδότη; Συνειδητοποιείς τί λές; Γκόμενες να κραδαίνουν κατάνες;»

…’Ντάξ’ ρέ παιδιά!… Δέ ‘ν’ κακό… Αρκεί να μη θυμηθούν πως διαθέτουν τέτοιες «δεξιότητες» κατά τη διάρκεια συζυγικού καυγά. Ή τσιλιμπουρδίσματος του συζύγου! Καρα-λόλ!!!)

Οπότε, οκέϋ. Προς τί τόσος κόπος; Ανεβαίνουμε ενεργειακό επίπεδο, ναί. Αλλά τί να το κάνουμε; Έχει κανα νόημα; Γιά την προίκα μας θα το κρατήσουμε, ή γιά τσάϊ γιά τα γεράματα;

Σωστό ερώτημα.

Η όλη φάση μου θυμίζει κάτι σχολικά βιβλία πχ Μαθηματικών, με αμέτρητες ασκήσεις «απόλυτης τιμής» – αλλά τί σκατά τις θέλουμε τις «απόλυτες τιμές», ούτε το βιβλίο λέει, ούτε κανένα μαθητο-ξυπνοπούλι ρωτάει.

Γιάααα να δούμε.

 

ζ. Οι μέλισσες

Αυτά τα υπέροχα ζουζούνια, εκτός του ότι η δική τους παρουσία είναι συνυφασμένη με την ανθρώπινη παρουσία επί του πλανήτη μας, δείχνουν μιά υψηλή νοημοσύνη. Κι όχι μόνον…

Πριν αρκετές δεκαετίες, λοιπόν, στην τότε ενωμένη Γιουγκοσλαυΐα, έγινε ένα πείραμα με μέλισσες.

Δύο ερευνητές απομάκρυναν από το μελίσσι τα νεαρά άτομα καί τις προνύμφες. (Δεν θυμάμαι αν απομάκρυναν καί τη βασίλισσα.) Μόλις οι μέλισσες το κατάλαβαν, αντέδρασαν μ’ ένα έντονο παρατεταμένο ζουζουνητό… καί μετά, συνέβη κάτι το τρομερό:

Οι γριές μέλισσες (υπόψη, η εργάτρια πεθαίνει σε ηλικία 38 ημερών) -ή, έστω, αξιοσημείωτο ποσοστό τους- ξαναγύρισαν σε κατάσταση νεαρών ατόμων καί προνυμφών!!!!!

(Ναί, ακριβώς: ξανάνιωσαν. Γιά να προχωρήσω, περιμένω να συνέλθετε απ’ αυτό που μόλις διαβάσατε καί συνειδητοποιήσατε.)

Η εργαστηριακή μεθοδολογία απέκλειε το ενδεχόμενο αυτές να ήταν άλλες μέλισσες, πχ που γεννήθηκαν μετά. Μία ελάχιστη ποσότητα μπογιάς στο σώμα τους, τις ξεχώριζε μιά χαρά στο μικροσκόπιο ποιά είναι ποιά. Οι ίδιες (οι ήδη γριές) ήταν, που ξανάνοιωσαν.

Εντυπωσιακό;

Απλά “εντυπωσιακό”; Θα χάσει η λέξη τη σημασία της!!!

Δε θέλω να μου πήτε τώρα τί σκέφτεστε (σίγουρα κάνατε σκέψεις περί αγνώστων μηχανισμών επιβιώσεως του είδους, κτλ), διότι γνωρίζω πως σκεφτήκαμε τα ίδια. Δυστυχώς, δεν βρήκα σύνδεσμο στα ιντερνέτια να διαβάσετε λεπτομέρειες, αλλά το πείραμα αυτό αναφέρεται διεξοδικώς στο βιβλίο “Οι άμμοι του χρόνου”, του -πάντα άριστα ενημερωμένου «γκράν μαίτρ» της έρευνας- Γιώργου Μπαλάνου.

 

η. Φαντασία “πέραν των Ηρακλείων Στηλών”

Καί τώρα, το σημερινό παραμύθι μας.

Υπάρχει, που λέτε, παιδιά μου, κάπου στον πλανήτη μας μιά χώρα πολύ όμορφη, αν καί με ολιγάριθμους κατοίκους. Παρά τον μικρό της πληθυσμό καί τη σχετικά μικρή της έκταση, αυτή η χώρα είναι αξιοζήλευτη κι οι κάτοικοί της κατεβάζουν πολλές καί καλές ιδέες.

Όμως, ουδείς τέλειος: οι κάτοικοι της συγκεκριμένης χώρας επιμένουν να σκοτώνονται καί να τραυματίζονται άσχημα (μέχρι ακρωτηριασμούς, μπορώ να σου πω) με χίλιους δυό τρόπους. Επιμένουν, επίσης, να σκοτώνουν τα παιδιά τους, πριν κάν αυτά γεννηθούν. (Γι’ αυτό καί παραμένουν ολιγάριθμοι.) Τέλος, ενώ ε(φε)υρίσκουν διάφορα ωραία πράγματα, τα ξεχνάνε καί ξαναρχίζουν απ’ την αρχή.

Η κατάσταση αυτή με τους θανάτους καί την αμνησία, τα τελευταία χρόνια όσο πάει καί χειροτερεύει. Μέχρι σημείου να θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη του λαού αυτού.

Βέβαια, δεν είναι όοοοολοι τους τόσο έξυπνοι μέν γενικώς, ανόητοι δέ ειδικώς. Ανάμεσά τους υπάρχουν καί λογικοί. Έξυπνοι-έξυπνοι. Έξυπνοι εις διπλούν. Μόνο που αυτοί οι τελευταίοι έχουν ήδη φτάσει σε μεγάλες ηλικίες (αφού το κατάφεραν…), οπότε -παρά τη φρόνησή τους, τη μνήμη τους, την εμπειρία τους, τις γνώσεις τους- δεν μπορούν πλέον να προσφέρουν καί πολλά στο κοινωνικό σύνολο. Αν ήταν νεώτεροι, σίγουρα θα μπορούσαν.

 

Κι αν, όμως…

Στα παραμύθια γίνονται καί μαγικά!

Κι αν, λέω…

…Αν το σωστό μέρος του ανθρώπινου αυτού “μελισσιού” αυτής της όμορφης χώρας μπορεί ν’ αναπληρώσει τις “προνύμφες” του, που το υπόλοιπο σκάρτο μέρος τις σκοτώνει;

Κι αν τέτοια ικανότητα έχει ειδικά αυτό καί μόνον αυτό ( κι όχι άλλα “ανθρωπομελίσσια”), μόνο που δεν την έχει βρή ακόμη;…

“- Ρέ Εργοδότη, δέ θέλουμε ν’ ακούσουμε άλλο! Φτάνει! Όντως είσαι ντίπ τρελλός με πιστοποιητικό ISO, καί δεν κάνεις ούτε γιά παραμυθάς!

Μά, καλά, είσαι σοβαρός; Θ’ αντιστραφεί η ηλικιακή πορεία του λαού μας με το συστηματικό ξεγύμνωμα των Ελληνίδων; Ή μήπως θα συνεχίσει απρόσκοπτα το έθνος μας την πορεία του προς το μέλλον, βολεύοντας μονίμως βρακιά καί σουτιέν στα συρτάρια;”

 

Έ, εντάξει, εγώ …σεμνύνομαι πως δεν στέκω καί τόσο καλά! Λόλ!!! Αλλά, ας ρωτήσουμε καί καναν άλλον!

 

θ. Σπάρτη

Ήταν, λέει…

«- Πάλι παραμύθια, ρέ;»

Κάντε ησυχία, ρέ! Εδώ μιλάει η Ιστορίη, ής όλβιος όστις έσχε μάθησιν! (Ψαρώσατε, έ; Γουστάρω!  🙂  ‘Συχία τώρα.)

Λοιπόν, ήταν λέει μιά πόλη, ονόματι Σπάρτη. Εκεί, οι κάτοικοι, άντρες-γυναίκες, είχαν σχεδόν καταργήσει τα ρούχα – καί κάποιες φορές τα είχαν καταργήσει χωρίς το «σχεδόν». Καί κάθε μέρα ασκούνταν στα όπλα. Όχι μονάχα στα σπαθιά, αλλά καί στ’ ακόντια, στη χρήση της ασπίδας… καί δε συμμαζεύεται.

Ακόμη κι οι γυναίκες τους έκαναν αγώνες δρόμου / πάλης / δισκοβολίας / κουτουλού εντελώς τσίτσιδες, ωσάν τους άντροι τους.

Έχω ήδη αναρωτηθεί αρκετές φορές το γιατί οι Σπαρτιάτες είχαν τέτοια έθιμα… καί η απάντηση μάλλον έχει να κάνει με τις πανάρχαιες «δονήσεις» της περιοχής. Που τους επέτρεψαν να θυμούνται («αναμιμνήσκονται» πιό σωστά) πώς «ενεργοποιείται» ο άνθρωπος. Διότι, ναούμ’, φρονώ πως ο κάθε ανθρωπότυπος αναπτύσσεται σε συγκεκριμένη περιοχή. Διότι εκεί βοηθιέται ν’ αναπτυχθεί – κι όχι αλλού.

«- Ά, ρέ Εργοδότη αφελέστατε! Σαχλαμάρες Λακωνόκαυλων αρχαίων θαυμαστών τους ιστοριογράφων είν’ αυτά – καί κατιτίς χιτλερικών, ναούμ’, από νεώτερους. Σύνελθε! Γιά …σκληραγωγία το κάνανε.«

Εντάξει… δε θα πώ τίποτε. Σταματάω να μιλάω. Θα κάτσω να δώ τηλεόραση!  🙂

Σύγχρονα πράγματα, κι όχι αρχαιολογίες.

 

ι. Το τηλεπαιχνίδι

Στις χαλεπές ημέρες μας, θραύση κάνει στα ποσοστά τηλεθεάσεως το τηλεπαίγνιον “Επιβιωτής”. (“Σαρβάϊβορ” στα μοντέρνα …Ελληνικά. Λόλ!!!)

Χονδρικώς, πρόκειται γιά κάτι μαντραχαλάδες καί κάτι τύπισσες, που τρέχουν μέσα στη φύση ρακένδυτοι-ες καί συναγωνίζονται (σα νήπια) σε κούνιες καί τραμπάλες – με αμοιβή (αν κερδίσουν) διαφορα σάντουϊτς. (Πάλι όπως ακριβώς τάζουμε στα νήπια, άμα κάτσουν ήσυχα). Άκου, τώρα, εσύ!…

Δε με λέτε, ώ νοήμονες αναγνώστες μου… διότι δεν τα γνωρίζω όλα: Τί …κόπρανα γουστάρει το τηλεοπτικόν κοινόν απ’ αυτή τη σαχλαμάρα, καί την παρακολουθεί μετά μανίας; Τί της βρίσκει; Μπορεί να μου το εξηγήσει κανείς; Έ;

Γιά παλιμπαιδισμό βαρείας μορφής πρόκειται; Γιά «τάσεις φυγής» (που λέν κι οι ψυχολόγοι) ; Ή, τί ακριβώς;

Σκέφτομαι…

Σκέφτομαι…

 

Ρέ, μπας κι ο κοσμάκης κατάλαβε (έστω, ενστικτωδώς – ή ανεμνήσατο) πού βρίσκεται μιά λύση των δεινών του με μεγάλες πιθανότητες πρακτικής επιτυχίας – καί πάει να «ενεργοποιηθεί»;

 

Καλοκαίρι έρχεται, άντε να δούμε. Ας το κάνουμε όπως το υπουργείο Υγείας στα τσιγαρόκουτα. Λοιπόν, βάλτε ένα μεγάλο αυτοκόλλητο απόξω απ’ τις ντουλάπες:

«Τα πολλά ρούχα βλάπτουν!»

Καί …μαίϋ δε Φόρς μπή γουΐθ γιού!  («- Μεθ’ υμών η Δύναμις!», παναπεί.  🙂  )

 

Καί νά ‘μουνα, λέει, αισυμνήτης… – 4

47 Σχόλια

(προηγούμενο)

αί τώρα, καλαματιανό! (Που λέει κι ο Καραγκιόζης.)

Καλές είναι οι θεωρίες, αλλά πρέπει καί να γίνουν πράξη. Λοιπόν, θ’ αφήσουμε τις θεωρίες περί Ελληνικών παραδοσιακών χορών, καί θα χορέψουμε!

 

vii. Πώς όλ’ αυτά;

Αλήθεια, πώς θα λάβουν χώραν στην πραγματικότητα όλ’ αυτά τα ωραία μας όνειρα;

Πάμε μεθοδολογικώς:

 

(α) Τί διαθέτουμε από όπλα (να επιβάλουμε τη θέλησή μας) καί κάθε είδους απαραίτητα εργαλεία

Ως χώρα, από όπλα έχουμε το κατιτίς μας. Αλλά, γενικώς, δεν μπορούμε να βασιζόμαστε σ’ αυτά, διότι οι -συνασπισμένοι- εχθροί μας έχουν πολλαπλάσια. Όπως καί πολλαπλάσιο πληθυσμό. Σε τυχούσα σύγκρουση, μόνον από θαύμα θα γλυτώσουμε.

Από την άλλη, ως ομάδα Ελλήνων υπό τον αισυμνήτη, δεν έχουμε τίποτε. Οι δε προσπάθειες να βρούμε όπλα την τελευταία στιγμή, είναι απλούστατα καταδικασμένες εξ ορισμού.

Από (εντός ή εκτός εισαγωγικών) εργαλεία, έχουμε αρκετά γιά επικοινωνίες (πχ Διαδίκτυο). Τροφή βρίσκουμε παντού καί με κάθε τρόπο. Στέγαση καί καταφύγιο, το ίδιο. Ενδυμασία κατάλληλη γιά μετακινήσεις (πχ φόρμες αθλητικές, ορειβατικά ρούχα καί παπούτσια), επίσης. Κάποια ατομικά όπλα, όπως οι σουγιάδες, επίσης. Άρα, σε πρώτη φάση είμαστε καλυμμένοι.

 

(β) Τί μπορούμε να έχουμε διαθέσιμα από τα παραπάνω στην παρούσα φάση

Γιά μεν τα ατομικά μέσα κι εργαλεία, τα είπαμε. Γιά τα όπλα, πάλι τα είπαμε. Με την υποσημείωση ότι τυχόν πανάρχαια υπερόπλα των προγόνων μας δεν είναι διαθέσιμα. Απ’ ό,τι καταλαβαίνω, αυτά θα φανερωθούν καί θα μας δοθούν μετά τα γεγονότα.

Όμως, υφίσταται ένα υπερεργαλείο, το οποίο είναι συνεχώς διαθέσιμο. Κι αυτό, το πρώτιστο εργαλείο, είναι η γνώση.

Φυσικά η επιστημονική γνώση, αλλά κι η γνώση του παρελθόντος μας. Όσο μπορούμε πίσω στον χρόνο. Διόλου δεν αποκλείουμε γνώση γιά εποχές Αιγηΐδας (100,000 χρόνια πριν) καί βάλε. Όσο μπορούμε πίσω.

Τέτοιες υπερ-γνώσεις καθίστανται καθημερινώς διαθέσιμες – κι ας είναι καλά το Διαδίκτυο. Αρχαία χειρόγραφα που ανακαλύπτονται, άλλα που ερμηνεύονται (όντας γνωστά μεν, αλλά μη αναγνώσιμα μέχρι τώρα), έρευνες διαφόρων σαν την αφεντιά μου, κτλ κτλ.

Εδώ, ένα θα πω:

  • Γιά πρώτη φορά στην Ιστορία των Ελλήνων, τερματίζεται -με εντολή αισυμνήτου- η ελεύθερη πρόσβαση στην Ελληνική Γνώση! Τέρμα το τζάμπα. Ο Τζάμπας πέθανε! Η Ελληνική Γνώση κλειδώνεται απολύτως. Σακόκου!

(Το τί ήταν το σακόκου, το έχει ήδη εξηγήσει ο μέγιστος Μάρκο ντέΣάντ. Αλλά δές κι εδώ.)

Αφ’ ενός, παύουμε να δίνουμε (…τί να “δίνουμε”; να χαρίζουμε, πες!) έξω επιστημονικές γνώσεις, καί ειδικά τις σχετιζόμενες με οπλική τεχνολογία.

Κι εδώ, το παιχνίδι θα παιχτεί στους παραγωγούς γνώσης (επιστήμονες, εφευρέτες). Αυτοί πρέπει να κρατήσουν κλειστό το στόμα τους, κι όχι κανένας άλλος. Διότι το ημέτερον ψευτορωμαίϊκο ντοβλέτι, άπαξ καί πάρει στα χέρια του χρήσιμες γνώσεις, σπεύδει να τις χαρίσει στο οξαποδουήλ καί στις ηπαπάρα. (Μέχρι σημείου ν’ αναρωτιέσαι πόσους -στα κρυφά, βέβαια, να μην τους πάρει ο λαός με τις σάπιες ντομάτες- περιτετμημένους έχουμε στην πλατεία Συντάγματος.)

Τώρα, θα μου πείς… τί γίνεται με τη γνώση που βοηθάει τον κόσμο, πχ τζάμπα ηλεκτρισμός; Απαντώ ότι, όσο κι αν πονάει, πρέπει ν’ ανασταλεί η κοινοποίηση τέτοιων γνώσεων, μέχρι την έλευση της νέας Ελλάδας. Η γνώση είναι όπλο, καί τα όπλα δεν χαρίζονται. Ειδικά σε άτομα κι έθνη που μας έκαναν κακό. Έχουν-δεν έχουν ανάγκη το ελληνικό μυαλό, να πάνε να κόψουν το λαιμό τους! Δεν μας ενδιαφέρει.

(Γιατί; μήπως αυτά τα άτομα / έθνη μας χάρισαν ποτέ εμάς προηγμένες γνώσεις δωρεάν καί χωρίς ανταλλάγματα; Ακόμη καί στα πανεπιστήμιά τους, πληρώνεις γιά να σπουδάσεις. Τα δε όπλα που μας πουλάνε, είναι πάντα όχι 100% πλήρη από απαραίτητα αξεσουάρ, καί με «κλειδωμένους» τους κωδικούς.)

Υπόψη, η (ανθρωπιστική) εποχή του Υδροχόου αργεί κομματάκι. Άλλον ενάμιση αιώνα θέλουμε. (Καί είπαμε «ανθρωπιστική», όχι «κομπρική».) Οπότε, οι ευεργεσίες μπορούν να περιμένουν κι αυτές.

  • Αφ’ ετέρου, ζητάμε πίσω ΟΛΑ τα αρχαία μας χειρόγραφα, καθώς καί όλα τα αγγεία καί τα λοιπά έργα τέχνης.

Δεν ανήκουν σε ξένους! Οι δε ξένες αρχαιολογικές αποστολές σταματούν τις εργασίες τους πάραυτα καί αποχωρούν. (Όχι, δεν μας ενδιαφέρει η “συνεργασία”. Όπως δεν μας ενδιαφέρει να στείλουμε δικούς μας αρχαιολόγους, να ψάξουμε μαζί τα δικά τους αρχαία. Τί να ψάξουμε; τα κόκκαλα αυτωνών που έτρωγαν οι πρόγονοί τους καί μετά τά ‘καναν δέστρες γιά τα μαλλιά; )

Εντάξει, δεν ζητάμε αναδρομικά δικαιώματα γιά τη χρήση του “λατινικού” αλφαβήτου (που το φτιάξαν οι Κυμαίοι προς χρήση των Γεφυραίων – που είχαν κάποιους διαφορετικούς φθόγγους από εμάς), ούτε γιά τη χρήση του “αραβικού” αλφαβήτου. (Που προέρχεται από αλλοίωση των σημείων της βυζαντινής “παρασημαντικής” – όταν οι αρχικώς αγροίκοι Άραβες του Μωάμεθ κατάλαβαν πως μόνο συμφέρον έχουν να συνεργαστούν με τους Έλληνες της κατακτημένης Αλεξάνδρειας, κι έτσι απέκτησαν γραπτή γλώσσα. Καί μετά βγάλαν καί καμπόσους λογίους.)

Αλλά Ελληνική Γνώση σε μή Ελληνικά χέρια, καί δη απόκρυφη, τέλος. Πάπαλα!

Η δέ παραβίαση αυτής της αισυμνητικής εντολής τιμωρείται με την ποινή του θανάτου.

Βλέπεις, αναγνώστη μου, έχω μπροστά μου τη φωτογραφία του μοναχού Γεωργίου (ναί, αυτού με την ιστορία με το “χειρόγραφο του Μιλάνκοβιτς”)… καί δυστυχώς άργησα να καταλάβω το γιατί της τόσης λύπης στο βλέμμα του. Δεν είναι μόνον ότι ίσως διαισθανόταν το τέλος του να πλησιάζει. Ζητάει συγνώμη γιά το τρομερό του λάθος, καί μας ζητάει να μην το επαναλάβει κανείς μας. Του το υπόσχομαι, να ησυχάσει η ψυχή του: όσον αφορά εμένα, τέτοια γνώση δεν θα ξαναβγεί παραέξω σε μή Έλληνες.

 

Ως συνέπεια, όλα τα κρυμμένα χειρόγραφα των μυστικών βιβλιοθηκών της Ελλάδας (καί όχι μόνον των μοναστηριακών) θα βγούν -υπό άκραν εχεμύθειαν- προς στιγμήν έξω, θα σκαναριστούν, καί θα ξαναμπούν στις κρυψώνες τους. Τα παραγόμενα αρχεία θα τα χειρίζεται επιτροπή σοφών, που θα είναι χίλιες φορές πιό πατριώτες καί πιό αυστηροί από μένα (αν μπορεί να λεχθεί κάτι τέτοιο). Έτσι, θα ανατυπωθούν προς αγορά (καί δωρεά σε βιβλιοθήκες) βιβλία όπως πχ ο “Προμηθέας Πυρφόρος” καί ο “Προμηθέας Λυόμενος”, αλλά δεν θα ξαναδούν στον αιώνα τον άπαντα “βέβηλα” μάτια έγγραφα τέτοια, σαν πχ το “χειρόγραφο Μιλάνκοβιτς”. Ούτε γι’ αστείο.

Αυτά θα είναι μόνο προς χρήση από καθαρούς Έλληνες (που θα έχουν περάσει καί κάποιες …μυήσεις, εννοείται), καί μόνο προς το συμφέρον της φυλής μας. Αποκλειομένου παντελώς του προσωπικού οφέλους.

 

Τέλος, το γνωστοποιώ από τώρα: όσοι αντισταθούν στην καταγραφή των μυστικών βιβλίων από την αισυμνητική επιτροπή, θα …καλοπεράσουν. Οι δε ξένοι (πχ μυστική βιβλιοθήκη Βατικανού) θα καλοπεράσουν όταν έρθει η ώρα τους κι αυτωνών. Μονάχα να δω άτομο να κάνει νάζια σ’ αυτό το θέμα, καί θα τα πούμε καλά – καί να δω μετά αν θα επέμβει ο οποιοσδήποτε Γιαχβέχας ή Σαββαώθ γιά να το σώσει! Λόλ!!!

 

(γ) Εξωτερικό μέτωπο

Μήν τρέφετε αυταπάτες! Εφ’ όσον η σημερινή Ελλάδα, όπως είναι, εξυπηρετεί ξένα συμφέροντα, κανείς ισχυρός ξένος δεν πρόκειται να μας αφήσει ν’ αγιάσουμε. (Θυμηθήτε πχ τις εκστρατείες ξένων κρατών το 1919 εναντίον της τότε νηπιακής ΕΣΣΔ, ή τη δράση ξένων πρακτόρων. Στην ΕΣΣΔ, έ; φανταστήτε στην κατά πολύ μικρότερη Ελλάδα!) Θα ορμήσουν εδώ πάραυτα -είτε αυτοί με τους στρατούς τους, ή/καί οι συνεργαζόμενοι μαζί τους λάθρο- καί θα μας πατήσουν από κάτω.

Οπότε, επί του παρόντος, οι αισυμνητικές εντολές είναι δύο:

  • Περιμένουμε να σκοτωθούν μεταξύ τους καί ν’ αλληλοεξοντωθούν οι «μεγάλοι», διότι αυτή η στιγμή δεν αργεί.
  • Μέχρι τότε, επιβιώστε όπως μπορείτε, καί ΜΗΝ κάνετε την επανάστασή σας.

Όμως, δυό λόγια είναι απαραίτητα, όσον αφορά την αναμονή:

Η αλήθεια είναι πως, όσο περνάει ο χρόνος καί συνεχίζονται οι ίδιες καταπιεστικές συνθήκες εις βάρος μας, εμείς οι Έλληνες χανόμαστε με διαδικασία μή-αντιστρεπτή. Συγκεκριμένα, οι «μεγάλοι» της Δύσης σπρώχνουν την έναρξη του (αναπόφευκτου) Γ’ ΠΠ προς το 2024, καί σε κάθε περίπτωση μετά το 2022. Ο δέ Πούτιν συμφωνεί (με «συμφωνία κυρίων») εμμέσως πλην σαφώς μ’ αυτό το χρονοδιάγραμμα, δηλώνοντας ότι το εξοπλιστικό του πρόγραμμα θα είναι έτοιμο το 2024. (Άσχετο αν στην πράξη ήδη έχει υλοποιήσει πάντα τα προγραμματισμένα μέχρι καί το …2022 – καί δεν το λέει. Τί περιμένατε, δηλαδή; Πράκτορας είναι ο άνθρωπος, κι όχι κουρέας – γιά να μιλάει ακατάπαυστα. Λόλ!!!)

Μ’ άλλα λόγια, εμάς τους Έλληνες η οποιαδήποτε αναβολή του Γ’ ΠΠ δεν μας συμφέρει. Μέχρι το 2024 θα βρεθούμε όλοι στα κυπαρίσσια.

Να προσθέσω, όμως, καί τα εξής:

  • Μή δίνετε σημασία στις διάφορες οικονομικές «αναλύσεις» που δημοσιεύονται, που μιλάνε -ξέρω  ‘γώ- γι’ αναδιάρθρωση του επιτοκίου του χρέους την άνοιξη του 2019, μπλά-μπλά-μπλά.

Όλ’ αυτά τα ωραία σχέδια των ανθελλήνων γράφτε τα εκεί που δεν πιάνει το μελάνι. Διότι θα πάνε κατευθείαν στα σκουπίδια. Μαζί με το «χρέος». Καί μαζί μ’ αυτούς.

Γιατί; Διότι ναί μεν, οι «μεγάλοι» έχουν σχέδια γι’ άλλα εφτά χρόνια προετοιμασίας τους (καί ταυτόχρονης προϊούσας ανεπανόρθωτης καταστροφής της Ελλάδας) πριν βγάλουν τα μάτια τους μεταξύ τους, αλλά στην πράξη κάνουν ό,τι έκανε κι ο καλός στρατιώτης Σβέϊκ στο τέλος του έργου: κάθονται επάνω σε μπαρουτοβάρελο ανοιχτό, κι ανάβουν τσιγάρο.

(Μην απορείτε, τα ίδια μυαλά έχουν με τον έρμο τον χαζο-Σβέϊκ. Ερπετικός εγκέφαλος γάρ. Ορμάει γιούργια, αλλ’ αδυνατεί να σκεφτεί τις συνέπειες!)

  • Καί μην πολυδίνετε σημασία στις κυκλοφορούσες προφητείες «γερόντων».

Εντάξει, οι μεν καλοί καγαθοί γεροντάδες είναι καλά ανθρωπάκια, άγιοι, δίνουν συμβουλές, προσεύχονται υπέρ ημών, κτλ, αλλά τους χρειάζεται …Στίλπων! Λόλ!!! Διότι στο συγκεκριμένο θέμα επιδεικνύουν πνευματικό εγωϊσμό. Κοτζάμ Πυθία ήταν αυτή, αλλά χρειαζόταν ολόκληρο επιτελείο ιερέων, γιά να «προσγειώσουν» τις προφητείες της στην πραγματικότητα – καί σε χρηστική μορφή γιά τον ερωτώντα. Αντιθέτως, οι γεροντάδες είναι εξ ορισμού υπερ-σίγουροι γι’ αυτά που λένε. Να με συμπαθάνε, αλλά εγώ δεν είμαι καθόλου – διότι το αστρικό (απ’ όπου καί η πρόγνωση του μέλλοντος) κοροϊδεύει ασυστόλως. Μερικές φορές, δέ, δεν τη γλυτώνεις ούτε με διάπυρο προσευχή.

(Ακόμη κι ο Νοστράδαμος την πάτησε… ο οποίος τολμάει μεν να δίνει ημερομηνίες, καί δή επιτυχώς, αλλά πέφτει έξω ως προς την ένταση των γεγονότων: τα ασήμαντα τα παρουσιάζει ως σημαντικά. Δεν είναι εύκολο το προφητεύειν!)

Απ’ την άλλη, έχουν λυσσάξει οι διάφοροι αποπροσανατολιστές. Πρακτόρια, «υπερεσίες», οικουμενιστές, διάφορα ψώνια, κάθε τρείς καί λίγο εφευρίσκουν «προφητείες», γιά ν’ αποκοιμίσουν τον υπό εξέγερση λαό. Βλέπεις, αναγνώστη μου, η ιστορία με τον «Αγαθάγγελο» δεν είναι μακρινή υπόθεση – τα δε επιτυχημένα κόλπα επαναλαμβάνονται.

 

Παρένθεση: Δεν κρατιέμαι, θα κατεβάσω τα καντήλια διαφόρων, που αυτό το πράγμα το νεκρανασταίνουν καί το διακινούν στο Διαδίκτυο κάθε τρείς καί λίγο. Ρέ ζώα, μήπως ξέρετε πώς έγραφαν στο Βυζάντιο του 13ου αιώνα; Έ; Έχετε κάποια ιδέα; Διότι κείμενα υπάρχουν – καί μπορείτε να τα βρήτε πανεύκολα στις διάφορες ψηφιακές βιβλιοθήκες. Λοιπόν, ο «Αγαθάγγελος» σας μοιάζει να γράφτηκε σε τέτοια γλώσσα; Μοσχαροκεφαλές! Έ, μοσχαροκεφαλές!

Μετάφραση από σαιξπηρική, «καθαρευουσιάνικη» (δηλαδή δήθεν «επίσημη», σοβαροφανή) Αγγλική είναι, στα καθημερινά Ελληνικά του 18ου-19ου αιώνα, γιά να την κατανοούν οι αγράμματοι Έλληνες της εποχής εκείνης – μαγειρεμένη κάπου στα γραφεία της Οξφόρδης, καί γεννημένη μέσα στα μυαλά διαφόρων «Ελληνιστών» προφεσσόρων του συγκεκριμένου πανεπιστημίου της αγγλίτσας. Δεν θα το ξαναπώ άλλη φορά, το τί είναι αυτό το κωλοκείμενο. Όπως δεν θα ξαναπώ το πώς φέρεται η άρχουσα τάξη της αγγλίτσας. (Όπου δεν διακρίνεται ο ένας ρόλος, πχ του πράκτορα, από τον άλλον, πχ του καθηγητή πανεπιστημίου, κι από τον παράλλον, πχ του «ευγενούς» τιμαριούχου καί τιτλούχου.) Στο εξής, όποιος ξαναπάρει τον «Αγαθάγγελο» στα σοβαρά, είναι μαλάκας με πιστοποιητικό ISO.

Άειντε, να τελειώνουμε με τα πρακτόρια καί τους ηλίθιους.

 

Καί πώς να μην αγανακτήσω, αναγνώστη μου, όταν έχω μπροστά μου πρόσφατη «προφητεία», που λέει επί λέξει ότι: «Το (φετεινό) Πάσχα των Ευρωπαίων θα βαφτεί με αίμα!»; Περισσότερο αίμα έχουν τα έργα του Κουέντιν Ταραντίνο, παρά όσο είχε ( ; ) το «ευρωπαϊκό» Πάσχα του 2017.

 

Συμπερασματικώς: Μή δίνετε πολλή σημασία σε ό,τι κυκλοφορεί ως «προφητεία». Χρησιμοποιήστε το μυαλό σας (θείο δώρο είναι το ρημάδι, ξέρετε…) καί περάστε τα όλα από κόσκινο. Καί κολλήστε σ’ αυτό το απλό χρονοδιάγραμμα που σας είπα: το μέγιστο όριο (γιά την έναρξη του Γ’ ΠΠ) είναι το 2024, αλλά αυτός θα ξεσπάσει αρκετά νωρίτερα. Προσωπική εκτίμηση, μέχρι το 2018 το πολύ.

Κι ως τότε, σφίξτε τα δόντια. Με παρέες. Όχι μόνοι σας.

Η ισχύς να περάσουμε το δικό μας, θα μας δοθεί μετά τα γεγονότα.

 

(δ) Εσωτερικό μέτωπο

Φυσικά, όλες αυτές τις ιδέες που αναλύουμε εδώ, θα πρέπει να βρεθεί τρόπος να τις ακολουθήσουν οι σημερινοί Έλληνες. Κι όχι μόνον, αλλά προβλέπω πως θα τεθούν αμέσως θέματα, όπως πχ γιατί αυτός ως αισυμνήτης κι όχι ο άλλος, ή ποιός τέλος πάντων σας έβαλε εσάς ρέ παιδιά επικεφαλής της Ελλάδας;

Λοιπόν, τα πάντα σε φυσικό επίπεδο θα τα καθορίσει η ανάγκη – διότι σε υπερφυσικό επίπεδο έχουν ήδη καθοριστεί.

(Καί να μην παιδεύονται οι πονηροί, να μην κάνουν όρεξη γιά το πώς θα βρουν τρόπο να βολευτούν στη νέα Ελλάδα. Ή -χειρότερα- να καπελλώσουν την κατάσταση. Οι τυχόν νέοι Μαυροκορδάτοι προορίζονται να σπάνε πέτρες με σιδερόμπαλλα στα πόδια. Η αισυμνητική επιτροπή δεν έχει την αφέλεια του Βαρνακιώτη.)

Έτσι κι αλλοιώς, “δημοκρατικούς διαλόγους”, εμφανίσεις στα καθεστωτικά ΜΜΕ, καί λοιπά τέτοια, απλά ξεχάστε τα. Κι όποιος δεν βοηθήσει τώρα να ξεκολλήσουμε απ’ τη λάσπη, μετά θα τεθεί οριστικώς στην απέξω.

Η ανάγκη, λοιπόν… αποκλειομένου (λογικώς καί πρακτικώς) παντός άλλου μέσου. Χυδαίως πως, όταν μπεί το αγγούρι στο απευθυσμένον καί του τελευταίου κοιμωμένου συν-Έλληνά μας. Κόμματα, οργανώσεις, «συλλογικότητες», κτλ, δεν έχουν καμμία ελπίδα. Όσοι επιχειρήσουν κατάληψη της εξουσίας μ’ αυτά, απλά θα φάνε τα μούτρα τους. Κι όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό, ώρα τους καλή! Δεν μπορώ να βοηθήσω άλλο.

Εφ’ όσον παίζουν σε μπαρμπουτιέρα κακοποιών, με αντιπάλους τους ίδιους τους κακοποιούς, τί περιμένουν; να κερδίσουν; ή να είναι καθαρό το παιχνίδι;

Παρένθεση (που δείχνει την ανάγκη – στην οποία καί θεοί πείθονται), από ταινία με τη ζωή του Πάντσο Βίλλα καί πρωταγωνιστή τον μακαρίτη τον Σαββάλα: Μπουκάρουν οι κυβερνητικοί σ’ ένα χωριό, καί στήνουν κόσμο στο «παρεντόν» (στον τοίχο) γιά εκτέλεση. Ο Βίλλα με τους ενόπλους του παρακολουθεί από ένα βουνό παραδίπλα. Όταν ένας δικός του του λέει να μπουκάρουν στο χωριό, γιά να γλυτώσουν τους μελλοθανάτους, ο Βίλλα λέει «- Όχι!». Τον ρωτάνε γιατί, καί απαντάει με το εξής αμίμητο – αλλά σωστό: «- Διότι, χωρίς θύματα, δεν θα θυμώσουν αρκετά, ώστε να έρθουν μαζί μας!»

Αυτά περί ανάγκης.

 

Ν’ αναλύσουμε, όμως, λιγάκι παραπάνω, πώς τα βλέπουν σήμερα τα πράγματα οι Έλληνες κάτοικοι της χώρας μας – διότι πρέπει να είμαστε ρεαλιστές.

Τις δύο πρώτες συνέχειες του παρόντος τις αναδημοσίευσαν φίλια ιστολόγια καί sites – που τα ευχαριστώ, καί με τιμούν. Πλην όμως, μετά τα επαινετικά σχόλια (τους συντάκτες των οποίων επίσης ευχαριστώ), κάποια άλλα σχόλια έδειξαν ξανά αυτό που ήδη ήξερα: πως (δυστυχώς) τα μυαλά μεγάλου μέρους του πληθυσμού απλώς δεν υφίστανται. Το κρανίο αυτωνών έχει μέσα δύσοσμα καφέ πράγματα, αλλά όχι μυαλό. (Καί πώς αλλοιώς να εξηγήσεις το ότι, με δύο μύρια ανέργους, δεν έχει ήδη γκρεμιστεί η Βουλή εκ θεμελίων; )

Θ’ αντιμετωπίσουμε, λοιπόν, μέσα στη χώρα:

  • Την αδιαφορία όσων θέλουν να την κοπανήσουν γιά το εξωτερικό.

Στο καλό, παιδιά, αλλά μετά μην κάνετε τον κόπο να επιστρέψετε, διότι θα βρήτε την πόρτα κλειστήδεν γουστάρουμε τους λιποτάκτες.

Επίσης, δεν μας είναι ιδιαίτερα χρήσιμα τα άτομα, που δε λένε να περιορίσουν τον εγωϊσμό τους, ακόμη κι αν αυτό απαιτηθεί. Πχ λένε οι ειδήσεις (καί κλαίνε) ότι φεύγουν προς το εξωτερικό πολλοί νέοι γιατροί, διότι δεν βρίσκουν δουλειά εδώ. Σωστά, αλλά ακόμη κι όταν αυτά τα παιδιά ξεκινούσαν να σπουδάσουν Ιατρική (πριν, πες, δέκα χρόνια), ήδη το επάγγελμά τους στην Ελλάδα ήταν υπέρκορο. Καμιά πενηνταριά χιλιάδες γιατρούς έχει ανάγκη η Ελλάδα, κι ήδη υπήρχαν περί τις εκατό χιλιάδες. Άρα, όλοι αυτοί ξεκίνησαν ευθύς εξ αρχής με λάθος… με μηδενικές εκτιμήσεις της καταστάσεως. (Χώρια το κριτήριο της χαζομαμάς, ότι επειδή το παιδί είναι άριστος μαθητής, θα πάει Ιατρική.) Πήγαν να πάρουν ένα πτυχίο χωρίς πρακτικό αντίκρυσμα, γιά το οποίο οι πατεράδες τους ξόδεψαν μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Καί τώρα, που βλέπουν ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει στον Ήλιο μοίρα γι’ αυτούς, δεν κάνουν πίσω. Δεν αλλάζουν προσανατολισμό, δεν ελίσσονταιδεν καταδέχονται ν’ ασχοληθούν με κάτι άλλο.

Στο καλό, λοιπόν, οι νέοι επιστήμονες αυτού του είδους. Δεν μας είναι χρήσιμοι. Αντιθέτως, με τις απαιτήσεις τους θα μας είναι βάρος.

(Άααα, ξέχασα. Ώρα είναι να εκφράσουν παρόμοια παράπονα κι οι απόφοιτοι της καινοφανούς σχολής …Αεροναυπηγών!!! Όλα τά ‘χε η Ψωροκώσταινα, η έλλειψη αυτής ακριβώς της συγκεκριμένης σχολής τη μάρανε. Φοιτηταράδες μου, γιά να κάνετε ακατέβατα κάτι σχετικό με το επάγγελμά σας, φτιάξτε σαΐτες. Λόλ!!!)

  • Την αδιαφορία των παντός είδους ηλιθίων.

Πχ χαζογκόμενες, που ονειρεύονται διακοπές στη Μύκονο, γιά να ρίξουν πλούσιους. Καί ποιά “Ελλάδα”; ποιοί αυτοκτονήσαντες; ποιοί άστεγοι; Σιγά τώρα!

Ή όσοι νομίζουν πως είναι ανθρωπιστές, καί πετάγονται σαν πορδές να υπερασπίσουν τα ανύπαρκτα “δικαιώματα των κατατρεγμένων” – αλλά δεν βλέπουν πουθενά τα δικαιώματα του γηγενούς Έλληνα.

(Με τη διαφορά ότι γιά τις χαζογκόμενες υφίσταται κάποια θεραπεία: αφού κουνηθούν όλο το καλοκαίρι στα τραπέζια της Μυκόνου, πρέπει να επιστρέψουν οίκαδε τον Σεπτέμβριο γκαστρωμένες. Αν όχι, φταίει καθαρά το αντρικό φύλο που τις αφήνει αμολητές – καί φτού του, μην το βασκάνω.)

  • Την ανοιχτή έχθρα όσων βολεύονται από την υπάρχουσα κατάσταση.

Πρακτόρων, λαμογιών, πολιτικάντηδων, ανθελλήνων κάθε χρώματος, «ανθρωπιστών» “Μ”ΚΟ-άδων καί λοιπών δουλεμπόρων, εμπόρων ναρκωτικών καί μαφιόζων κάθε είδους, μουσλιμολάγνων, πληρωμένων παπαγάλων των ΜΜΕ, κι όποιου άλλου βαδίζοντος κοπράνου θες.

Γιά όλες τις παραπάνω κατηγορίες (κι όσες παρεμφερείς παρέλειψα), πιστεύω πως η ανάγκη (που ανέφερα παραπάνω) θα έχει τη μορφή της Νεμέσεως. Καί δεν θα είναι τόσο το οικονομικό στρίμωγμα, ή η ανεργία.

Λοιπόν, πιστεύω πως, λόγωι Συμπαντικής Δικαιοσύνης καί μόνον, όταν κάποια στιγμή -καί σύμφωνα με το σχέδιο βιολογικής εξοντώσεως των Ελλήνων- θα επιτεθούν καθ’ άπασα την επικράτεια τα οπλισμένα λαθρομούσλιμζ, όλοι αυτοί είτε θα σφαγούν, είτε θα βάλουν μυαλό. Δεν το βλέπω ν’ ανοίγουν τα μάτια τους αλλοιώς. Αν ήταν, θα είχαν ήδη πειστεί.

 

Γιά να κλείσω το κεφάλαιο του εσωτερικού μετώπου. Προσωπική εκτίμηση:

  • Ένα γεμάτο 40% του πληθυσμού (χωρίς τα λαθρομούσλιμζ) είναι ξεκάθαρα εχθρικό καί δεν θ’ αλλάξει. (Αυτό μου λένε στατιστικές φίλων από φατσομπούκια καί γκούγκλ πλάς καί τέτοια.)
  • Ένα 25% ζή στην καρακοσμάρα του.
  • Κι ένα άλλο 25% βλέπει καθαρά πώς έχουν τα πράγματα, θέλει να μιλήσει, ή να κάνει κάτι, αλλά δεν τολμάει. (Θέλει ισχυρή παρακίνηση, γιά να κινηθεί.)

Το υπόλοιπο 10% έχει ήδη ξυπνήσει καί είναι έτοιμο.

 

(ε) Το υπερφυσικό επίπεδο

Σίγουρα θα ρωτήσει κάποιος τί εννοώ… αν, δηλαδή (κάπως αφελώς διατυπωμένο) η αισυμνητική επιτροπή έχει υπερφυσικές ικανότητες.

Η απάντηση είναι ένα σαφέστατο «ναί», αλλά πρέπει να εξηγήσω.

Όπως έχει ειπωθεί εδώ κατ’ επανάληψιν, αλλά καί όπως καταλαβαίνετε εσείς, η δύναμή μας θα προέλθει (ξανά) από τις ρίζες μας, δηλαδή από την πανάρχαιη Ελλάδα. Καί όντως, θα πρέπει να μιμηθούμε τους παναρχαίους προγόνους μας, γιά να δούμε προκοπή. Λοιπόν, όσα άτομα γνωρίζω, που γυροφέρνουν το κορυφαίο αισυμνητικό επίπεδο, …κάτι μπορούν ήδη, που δεν το μπορεί ο υπόλοιπος πληθυσμός.

Γιά να μή μιλήσω γιά οργάνωση με βάση μαθηματικά καί φυσικά πρότυπα. Πχ φράκταλς ανθρώπων… Αλλά, ήδη όσα είπα γιά το θέμα (ναί, αυτές οι δυό λεξούλες) είναι υπερβολικά πολλά, γιά να λέγονται δημοσίως. (Θυμηθήτε: Σακόκου!!!)

 

Με τρείς σοβαρώτατες ενστάσεις, όμως.

  • Η σημερινή εποχή έχει διαφορετικές αστρικές σχέσεις από τις τότε.

Ενδεχομένως να ενεργοποιούνται καί διαφορετικά εγκεφαλικά κέντρα των Ελλήνων, ή διαφορετικά τμήματα του dna τους. Άρα, δεν γίνεται ν’ αναστήσουμε τους τότε ανθρώπους, ή/καί τις τότε συνθήκες στο 100%. Δεν μπορούμε να μπούμε δύο φορές στο ίδιο ποτάμι! Χωνέψτε το.

Τώρα… ποιά σημασία έχει το να βλέπουμε τον ουρανό με διαφορετικό τρόπο; Χμμμ… μέγιστο θέμα. Καί ναί, υπονοώ ότι υπάρχει τρόπος να διαμορφώνουμε εμείς την ουράνια πραγματικότητα των άστρων σε κάθε εποχή, πριν μας βοηθήσει αυτή στέλνοντάς μας ενέργειες. Φυσικά, μην περιμένετε περισσότερα δημοσίως. (Σακόκου, λέμε! Αυτή η λεξούλα να σας τυπωθεί στο μυαλό με πυρωμένο σίδερο.)

  • Εάν (καταφέρουμε να) ξαναστήσουμε στο 100% τις τότε συνθήκες, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο.

Καί, δυστυχώς, πτωτικό. Η Αιγηΐδα βυθίστηκε, μην ξεχνάτε. (Πιστεύω -διότι δεν το έχω ακόμη πιστοποιήσει- απολύτως από λάθη των τότε προγόνων μας, τα οποία καρμικώς τα πληρώνουμε ακόμη ως έθνος.)

Πολύ απλά: Βάζεις ένα πιτσιρίκι στην κορυφή μιάς τσουλήθρας. (Καί δεν υπονοώ το «αεί παίδες εστέ». Τυχαίο παράδειγμα είναι – απλώς, παραστατικό.) Έ, θα τσουλήσει προς τα κάτω. Εάν το ξαναβάλεις στην κορυφή της τσουλήθρας, θα ξανατσουλήσει προς τα κάτω. Μ’ άλλα λόγια, τα ίδια αίτια φέρνουν πάντα τα ίδια αποτελέσματα. Τί επιθυμείτε, λοιπόν; «κλωνοποίηση» στο σήμερα των ίδιων αιτίων, που βύθισαν την Αιγηΐδα;

  • Είναι σοβαρώτατο λάθος να υποτιμούμε τους σημερινούς Έλληνες.

Το έθνος δεν μένει στατικό. Εξελίσσεται. Καλώς ή κακώς, μας αρέσει ή μας ξυνίζει, η σημερινή μορφή του είναι αυτή που είναι. Αλλά είναι ο παρών κρίκος της προαιώνιας αλυσίδας της φυλής μας. Αγνοώντας τον συγκεκριμένο κρίκο, με το συμπάθειον μαλακιζόμαστε. Κάνουμε το ίδιο ακριβώς λάθος, που κάνουν όσοι σταματάνε την εξέλιξη του έθνους μας στο 146 πΧ. (Κι έξω απ’ τα δόντια: τις αντιλήψεις ότι η Ελλάδα έκανε ιστορικό άλμα πάνω απ’ το Βυζάντιο, τις έβαλαν στα χαζομυαλά μερικών εγχωρίων «σοφών» καθηγητάδων διάφοροι πονηροί ξένοι.)

Έ, ωραία τότε… Αν έτσι έχουν τα πράγματα, αν εμείς προκύψαμε ξαφνικά από κενό 2,163 ετών, τότε είμαστε παιδιά της τύχης, που από σπόντα ονομαζόμαστε «Έλληνες». Καταχραστές της ονομασίας είμαστε. Σας αρέσει, όμως, αυτό το συμπέρασμα; Σας φαίνεται σωστό;

Επομένως, με τους σημερινούς Έλληνες καί μόνο μ’ αυτούς θα πορευτούμε.

Συμπερασματικώς, πρέπει να πάρουμε τις αρετές των προγόνων μας, χωρίς όμως τα ελαττώματά τους. Καί το όνειρο θα γίνει πραγματικότητα! Πιστέψτε με.

(Ά! Καί κανένα πανάρχαιο υπερόπλο, δεν θα μας έπεφτε πλάκωμα. Λόλ!!!)

 

viii. Εν κατακλείδι

Αυτά είχα να πω επί του θέματος. Διαφωνίες σίγουρα θα υπάρξουν, αλλά δεν βλέπω ο οποιοσδήποτε νουνεχής να ξεφεύγει από τις βασικές γραμμές που ανεγράφησαν στο παρόν.

Είμαι, όμως, πάντα πρόθυμος ν’ ακούσω τη φωνή της λογικής, που δεν την άκουσα μέχρι τώρα.

ΤΕΛΟΣ

 

Καί νά ‘μουνα, λέει, αισυμνήτης… – 3

22 Σχόλια

(προηγούμενο)

να τελευταίο γιά την εκπαίδευση: Θα ισχύσει αναδρομική αφαίρεση πανεπιστημιακών τίτλων από άτομα, που καταφανώς τους πήραν χωρίς να τους αξίζουν – ή, που δεν έπρεπε να τους πάρουν.

(Αλήθεια, εσείς πού λέτε να πάτε διακοπές; Να προτείνω τη Λέσβο, ή προτιμάτε τη Μυτιλήνη; Εκεί κοντά καί στα δυό αυτά νησιά, έχει ως παγκοσμίως πρωτότυπο αξιοθέατο μιά γραμμή με φωσφοριζέ μπογιά επάνω στη θάλασσα, που τη φτιάξαν τώρα τελευταία, η οποία σημειώνει τα σύνορα της χώρας μας. Διότι αλλοιώς η θάλασσα δεν έχει σύνορα. Αν ήταν να υπάρχουν θαλάσσια σύνορα χωρίς μπογιά, άειντε-άειντεεεε… θα τα βλέπαμε όλοι. Καραλόλ!!!)

Καί θα κοπεί μαχαίρι ο σαλτιμπαγκισμός του: “κάνω όποιο μεταπτυχιακό γουστάρω, επειδή έχω τις άκρες”. Πχ από νηπιαγωγός γίνομαι χειρούργος. (Ακόμη καί ως παράδειγμα είναι παλαβό αυτό, …αλλά λέμε τώρα. Δεν γίνονται τέτοια πράγματα. Όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά ούτε στους ανθρωποφάγους – ένθα η χειρουργική είναι σαφώς εμπειρική τέχνη, μή διαθέτουσα το επίπεδο της χειρουργικής των πολιτισμένων.)

(δ) Δημόσιος βίος

  • Καταργούνται πάραυτα οι διάφορες δημόσιες θέσεις, που δημιουργήθηκαν γιά να βολευτούν σε δημόσιες καρέκλες μερικά φιλικώς προσκείμενα κομματόσκυλα.

Κάτι “ανεξάρτητες αρχές” καί κάτι “περιφέρειες” καί τέτοια. (Ά, καί ο Οργανισμός …αποξηράνσεως Κωπαΐδος!)

  • Επίσης, τα περίφημα “προσωπικά δεδομένα” παύουν να είναι η ιερή αγελάδα που είναι σήμερα.

Γιά παράδειγμα, ο καθένας θα μπορεί να γνωρίζει τί εισοδήματα δήλωσε ο γείτονάς του ο “μάγκας” (που φοροδιαφεύγει). Η απόδοση φόρου είναι δημόσια πράξη που αφορά όλους μας, κι όχι ιδιωτική. Οπότε, οι σχετικές …μαγκιές, κομμένες. Όποιος δεν θέλει να πληρώσει φόρο, διαβατήριο καί δρόμο απ’ την Ελλάδα ΟΡΙΣΤΙΚΩΣ. (Εννοείται -καί με την επιφύλαξη ότι μέχρι στιγμής τους φόρους μας τους δίνουμε σε κλέφτες– πως η διακυβέρνηση του αισυμνήτη θα σεβαστεί απόλυτα το χρήμα των πολιτών. Όχι όπως τώρα.)

Στο κάτω-κάτω, εφ’ όσον πραγματική δημοκρατία σημαίνει συμμετοχή όλων στα κοινά, πρέπει να πάψει το -εκ του πονηρού- σπρώξιμο δημοσίων πράξεων προς τη σφαίρα του ιδιωτικού.

  • Τα ίδια θα ισχύσουν καί γιά το ποινικό μητρώο του καθενός.
  • Καθιερώνεται ο (ετήσιος ίσως) απολογισμός των αρχόντων προς τους αρχομένους.
  • Ορίζονται ως ιδιώνυμα αδικήματα καί επισύροντα την θανατική ποινή μερικά ακόμη, όπως πχ ο εμπρησμός δασών.
  • Απαγορεύεται ΑΥΣΤΗΡΟΤΑΤΑ η κατάληψη δημόσιας θέσης από τέκτονες, διότι είναι εν δυνάμει πράκτορες ξένου κράτους – εφ’ όσον η κορυφή της ιεραρχίας τους βρίσκεται στην αγγλίτσα κι εξυπηρετεί το αγγλικό στέμμα.

Όσοι, δέ, υπηρέτησαν ή υπηρετούν στο Δημόσιο όντας τέκτονες, απολύονται άνευ αποζημιώσεως. Στους δε συνταξιούχους …τοιούτους, κόβεται η σύνταξη.

Να κάνουμε μιά στάση εδώ, διότι μ’ έχουν πιάσει τα γέλια με το επιχείρημα πως κάποτε οι τέκτονες ήταν επαναστάτες, καί ανέτρεψαν τους βασιλιάδες καί τους ευγενείς – καί δήθεν τάχαμ’ χωρίς τους τέκτονες δεν θα βγαίναμε ποτέ απ’ τον Μεσαίωνα. Επαναστάτες καί ανατροπείς βασιλικών δυναστειών, ναί… αλλά παντού αλλού, εκτός απ’ την ίδια την αγγλίτσα!!! Έτσι είναι – διαλύουμε τη “φυσική ηγεσία” όλων των άλλων, αλλ’ αφήνουμε τη δική μας απείραχτη. Συνεπώς, υπό τον ψευδεπίγραφο μανδύα του “επαναστάτη”, κρυβόταν σκέτο πρακτοριλίκι.

Λοιπόν, κάτι τέτοιους “επαναστάτες” η Ελλάδα ουδόλως τους χρειάζεται. Καί τα παράπονά τους κατά Λονδίνο μεριά. Να τους ταΐσουν καί να τους φροντίσουν οι “αδελφοί” τους. (Μπορεί να τους ρίξει κι ο ΜΑΤΣ τίποτε αστακομακαρονάδες απ’ τον ουρανό. Ποτέ δεν ξέρεις. Σ’ εμάς τους “αμύητους”, πάντως, δε ρίχνει. Μας κρατάει μούτρα. Διαπιστωμένο.)

(ε) Διεθνή

  • Αποσυρόμαστε αμέσως από ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, ΕΕ.

Καθώς καί από άλλα τέτοια μορφώματα, όπως η (ευτυχώς, επισήμως διαλυμένη το 2011) “Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση”, όπου τη συμμετοχή της Ελλάδας την υπέγραψε ο Σαμαράς το 1991. (Τ’ ήταν αυτό το μαγαζί, τώρα; Ένα ΝΑΤΟ μέσα στο ΝΑΤΟ καί μία ΕΕ μέσα στην ΕΕ. Η Ελλάδα αντάμα με τον σκληρό προτεσταντικό πυρήνα της ΕΕ, δηλαδή. Τά ‘δαμε τα χαΐρια της συμμετοχής μας… Πολύ μας βοήθησαν όλοι αυτοί επί μία εικοσαετία, τί να σας πω.)

  • Τα σύνορα κλείνουν, καί όποιος δοκιμάσει να τα παραβιάσει, πυροβολείται. Επίσης, επανέρχονται τα ναρκοπέδια των συνόρων.
  • Διαχωρίζεται νομοθετικώς η ιθαγένεια από την υπηκοότητα… παίρνουν επιτέλους διαζύγιο.

Καιρός ήταν να διαλυθεί αυτό το παράταιρο καί παρά φύσιν …“σύμφωνο συμβίωσης”, που το επέβαλαν -καθαρά εκ του πονηρού- οι Βαυαροί του Όθωνα καί το διατήρησαν μέχρι σήμερα -πάλιν εκ του πονηρού- διάφοροι …παρά φύσιν “νομομαθείς”. Η απόκτηση ιθαγένειας καθίσταται στο εξής ΑΔΥΝΑΤΗ γιά μή Έλληνες, η δε απόκτηση υπηκοότητας τρομερά δύσκολη.

  • Κάθε είδους λαθρέποικος απελαύνεται, καί η μαϊμουδίσια “Ελληνική ιθαγένεια” του αφαιρείται. (Καί τα παράπονα στο μαγαζί που την αγόρασε.)

Γιά όποιον, τώρα, λαθρέποικο θέλει να το παίξει σκληρό αντράκι, ή γιά όποιο κράτος δεν δέχεται πίσω τους υπηκόους του (πχ Πακιστάν), υπάρχουν δύο εναλλακτικές:

  • Κράτηση επ’ αόριστον σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως, χωρίς απαγγελία κατηγορίας καί με καταναγκαστική εργασία, έως ότου βρεθεί κράτος να τους δεχθεί.
  • Ή επιβίβαση με το ζόρι σε παλαιά πλοία χωρίς καύσιμα (αλλά με κάμποσα τρόφιμα καί νερό) καί ρυμούλκησή τους σε διεθνή ύδατα, πολύ μακριά από την Ελλάδα.

Όποιος θέλει να το παίξει φιλάνθρωπος, ας τους σώσει. Αλλά η προσπάθεια επανεισόδου του πλοίου σε δικά μας χωρικά ύδατα θ’ αντιμετωπίζεται με πυρά.

Σε τυχόν “φιλανθρώπους” που θα θελήσουν να μας την πούν, θα επισημάνω ότι όλα αυτά τα άτομα νομικώς είναι “μή-πρόσωπα” – εφ’ όσον δεν διαθέτουν έγγραφα από τη χώρα τους. Δεν γίνεται οι Έλληνες να προσκομίζουν κάθε φορά ένα σωρό πιστοποιητικά, καί ο κάθε τυχαίος καί τυχάρπαστος που μπουκάρει παρανόμως στην Ελλάδα να περνάει “αέρα”. Άτομο χωρίς έγγραφα είναι ένα τίποτε – καί φυσικά, δεν έχει κανένα απολύτως δικαίωμα. Ούτε ανθρώπινο, ούτε …σκυλίσιο. Πολλώι δε μάλλον να …κάνει μήνυση σε Έλληνες γιά διάφορα, χρησιμοποιώντας τους νόμους της Ελλάδας. (Πχ γιά επίδειξη …ρατσιστικής συμπεριφοράς!!!!!)

Σε τέτοια περίπτωση (δηλ. να φάει Έλληνας μήνυση από νομικώς ανύπαρκτο πρόσωπο), μιλάμε γιά εντελώς καραγκιόζικη κατάσταση: στο δικαστήριο, απ’ τη μιά ο Έλληνας κατηγορούμενος με ταυτότητα καί κάθε είδους επίσημο έγγραφο, ενώ ο τρέχα γύρευε λάθρο (που ήδη έχει παρανομήσει, εισερχόμενος στη χώρα παρανόμως) με …προφορική δήλωση των στοιχείων του. Κάργα δίκαιη δικονομία, τί να σας πω! Να τη διδάσκουν καί στους φοιτητές τους οι εμπνευστές της.

Εάν, τώρα, διαφωνήσουν κάποιες πρεσβείες, καί μας πουν να σεβόμαστε τους δικούς τους υπηκόους, τότε στις κυρίες αυτές: (α) θα επιβάλουμε βαρύτατο πρόστιμο γιά παράνομη είσοδο υπηκόων τους στην Ελλάδα (εφ’ όσον εν τοίς πράγμασιν αναγνωρίζουν πως πρόκειται γιά δικούς τους) καί (β) επιπλέον, θ’ απαιτήσουμε να πληρώσουν τα έξοδα επαναπατρισμού των υπηκόων τους. Εάν -παρά ταύτα- επιμείνουν σε επίδειξη πυγμής προς την Ελλάδα, δεν θα χαλάσουμε καρδιές. Θα …φοβηθούμε! Λόλ!!! Αλλά η μεταχείριση των υπηκόων τους θα είναι η πιό πάνω αναφερόμενη. (Στρατόπεδο συγκεντρώσεως, ή πλοίο.) Οπότε, ή πληρώνουν καί τους παίρνουν πίσω, ή το βουλώνουν.

Η επιμονή στη στάση «πουλάω τσαμπουκά» προς την Ελλάδα, απλά θα σημάνει άρση των διπλωματικών σχέσεών μας. Στο κάτω-κάτω, καμμία ανάγκη δεν έχουμε γιά σχέσεις με κράτη, που την παρανομία τη θεωρούν φυσιολογική. (Όπως θεωρούν φυσιολογικό το: “Τα δικά μου δικά μου, καί τα δικά σου πάλι δικά μου!” Αν έμπαιναν σ’ αυτά λαθρομετανάστες Έλληνες καί αξίωναν “ντικαιώματα”, τζάμπα φαΐ, τζάμπα στέγαση με γουάϊ-φάϊ, κι ανέγερση εκκλησιών, τί θα λέγανε; Έ, λοιπόν, σκασμός τώρα!)

  • Στα ίδια πλαίσια καί με τις ίδιες συνέπειες ανυπακοής, εκδιώκονται από τη χώρα καί οι Βρωμά.

Ειδικά μαθήματα …σαβουάρ βίβρ θα πάρουν επίσης καί οι φανατικοί Αλβανοί.

 

Στάση εδώ, επειδή αξίζει.

Στάση γιά δυό λόγια παραπάνω, επειδή το αγγούρι της εισβολής στη χώρα μας «αναξιοπαθούντων» ιστορικώς το φάγαμε πέντε φορές στον πρωκτό, αλλά μυαλό δε βάλαμε. (Άμα δε σέβεσαι την Ιστορία, καί δή τη δική σου, αυτά συμβαίνουν. Σε παραμυθιάζουν οι παπατζήδες ξανά καί ξανά να κατεβάσεις το βρακί σου… καί στο τέλος καταντάς να σ’ αρέσει το παρά φύσιν.)

Υπόψη, πέντε φορές θυμάμαι εγώ (πάντα μιλάμε γιά «ειρηνικές» εισβολές, όχι πολεμικές) – αλλά ένεκα τα ποτά, τα ξενύχτια, οι γυναίκες (…λέμε τώρα! λόλ!!!), συν το Αλτσχάϊμερ, δε δουλεύει ο εγκέφαλος σε ρύθμιση οβερκλόκινγκ, καί μπορεί να υπάρχουν κι άλλες. (Που μου διαφεύγουν αυτή τη στιγμή.)

  • Πρώτη εισβολή, οι Γεφυραίοι.

Πελασγοί του Κρόνου, αναμεμειγμένοι με απογόνους Ατλάντων – καθαρούς, ή αναμεμειγμένους με φυλές της Μ. Ανατολής («Φοίνικες»). Τους δεχθήκαμε «ειρηνικώς», ως (καί λιγάκι) όμαιμους. Αρχικώς εγκαταστάθηκαν στη Βοιωτία καί -φαίνεται καί- στη νότια Εύβοια. (Γιατί; Διάβαζε: Αυλίδα – καί θυμήσου τα «ομαγυρεία» του Παλαιού. Μόνο που το 700 πΧ φαίνεται πως οι αρχαίοι ημών είχαν ξεχάσει τα πάντα σχετικά μ’ αυτά. Αλλά οι Γεφυραίοι θυμόντουσαν!)

Δεν πέρασαν εκατό-εκατονπενήντα χρόνια, κι οι «όμαιμοι» άρχισαν τους τσαμπουκάδες. Οι Βοιωτοί τους έδιωξαν, κι οι Γεφυραίοι κατέβηκαν στη βόρεια Αττική, ένθα κι άρχισαν να ζητάνε «ντικαιώματα». Πχ να συμμετάσχει στα Παναθήναια (κι ενώι υπήρχε αυστηρή διάταξη γιά μή συμμετοχή ξένων) η αδελφή …της αδερφής Αρμοδίας. Τη συνέχεια την ξέρετε.

  • Δεύτερη εισβολή, οι Βούλγαροι.

Ήρθαν στη βόρεια Θράκη ως «κατατρεγμένοι» (απ’ τους Πετσενέγκους καί διάφορες φυλές Ούννων, αν θυμάμαι καλά), στα πρώτα κύματα των οποίων ο αυτοκράτορας Ηράκλειος έδωσε άδεια εγκαταστάσεως.

Τη συνέχεια την ξέρετε. Καί μόνον στον 20ο αιώνα κατέκτησαν καί κατείχαν (πολεμικώς πως καί ως μή ώφειλαν) Ελληνικά εδάφη τρείς φορές, χωρίς να δώσουν δεκάρα γι’ αποζημιώσεις μετά. Οι «κατατρεγμένοι».

Δεν αναφέρω τ’ άλλα τους, πχ τη δολοφονία Ελλήνων απ’ το «Κομιτάτο».

  • Τρίτη εισβολή, οι γύφτοι.

Κάπου το 1300. «Κατατρεγμένοι» κι αυτοί, που φρόντισαν να γλείψουν καλά-καλά τους Τουρκαλάδες, γιά να μην «κατατρεχτούν» κι άλλο. Τόσο καλά, που υπήρξαν οι συστηματικοί δήμιοι των Ελλήνων καθ’ όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. (Οι δε εβραίοι ανέλαβαν μονοπωλιακώς το χαφιεδηλίκι.)

Σήμερα, πάλι, ο κάθε μαλάκας που τους βλέπει ως «γραφικούς» κι «αναξιοπαθείς», μάλλον δεν έχει τίποτε ακουστά γιά εμπόριο ναρκωτικών, τοκογλυφίες, κι άλλα τέτοια κεχαριτωμένα σπόρ, στα οποία επιδίδονται συστηματικώς οι «γραφικοί αναξιοπαθείς».

  • Τέταρτη εισβολή, οι Αλβανοί το 1990.

Εντάξει, κι αυτοί τυγχάνουν όμαιμοι. (Προσωπική γνώμη, όχι αβασάνιστη – μην την αναλύσουμε εδώ, όμως.) Γι’ αυτό τους δεχθήκαμε χωρίς πολλές αντιδράσεις. Αλλά, ρέ φούστη μου, απ’ αυτό το σημείο, μέχρι να βαλθείς να κάνεις (απ’ το υστέρημά σου) πλούσιον τον κάθε ξυπόλητο που χτυπάει το κουδούνι της πόρτας σου, ακόμη κι αν είναι συγγενής σου, έ! Είναι μεγάλη η απόσταση!

Την …ευγνωμοσύνη τους τόσα χρόνια μετά, την είδαμε – «Μεγάλη Αλβανία», διώξεις του Ελληνικού στοιχείου, ανακίνηση θέματος Τσάμηδων, καί τα ρέστα. (Όντως είναι μεγάλη η Αλβανία – στη σκατοψυχιά.)

  • Πέμπτη καί τελευταία εισβολή «αναξιοπαθούντων», τα λαθρομούσλιμζ.

Χρειάζεται να σας πω τί θα γίνει στη συνέχεια;

Άειντε στο διάολο, πιά, με τα πρακτόρια καί τους ηλίθιους, που μου το παίζουν «πονοψυχιάρηδες».

 

Συνεχίζουμε.

  • Αξιώνουμε νομιμοτόκως καί με πρόστιμα τα βερεσέδια από κράτη που μας χρωστάνε, όπως πχ η γερμανίτσα.

Απορώ με μερικούς, που το παίζουν ειδήμονες… ζητάνε το κατοχικό δάνειο της γερμανίτσας, καί, πιό δειλά, τις πολεμικές αποζημιώσεις – που όντως (γιά κάποιους λόγους) οι αποζημιώσεις του Β’ ΠΠ είναι δύσκολο να ζητηθούν με το υπάρχον διεθνές νομικό καθεστώς. Αλλά γιά τα χρέη της γερμανίτσας προς την Ελλάδα από τον Α’ ΠΠ, δεν γνωρίζουν. Ούτε καί γιά τα χρέη Βουλγαρίας, Ρουμανίας, τουρκίτσας, καί λοιπά έχουν ακούσει τίποτε. Μέχρι κι η Γαλλία μας χρωστάει κάτι ψιλά, από το …1940. (Γιά να μην αναφέρω τη στάση της στη Μικρασιατική Καταστροφή.) Χώρια η αγγλίτσα κι οι ηπαπάρα!

Κάποτε θα δημοσιεύσω τη “λυπητερή”, γιά το τί μας χρωστάει ο καθένας. Με …αναλυτικές χρεώσεις, όπως ο λογαριασμός της ΔΕΗ. Λόλ!!! Ενδεικτικώς σας λέω ότι μόνον η γερμανίτσα καί μόνον γιά τον 20ο αιώνα μας χρωστάει πέντε τρισεκατομμύρια (5,000,000,000,000) ευρώ πραγματικά – κι όχι μαϊμούδικα, όπως το σημερινό δήθεν χρέος της Ελλάδας. (Άμα η γερμανίτσα έχει παράπονο ότι είμαστε μπαταχτσήδες, να πάει να βρεί τον …Αρτέμη να τα πάρει! Όχι τον ράππερ, τον άλλον. Τον …διαστημικόν! Λόλ!!!)

Πάντως, δεχόμαστε πληρωμή καί σε είδος. Πχ η γερμανίτσα μπορεί να ξεχρεώσει, αν ξηλώσει ΟΛΕΣ τις βιομηχανίες της καί τις μεταφέρει εδώ.

(Με απαγόρευση, εννοείται, να ξαναστήσει καινούργιες – καί δή, ανταγωνιστικές προς τις δικές μας. Διότι ακριβώς αυτό κάνουν κι αυτοί τώρα: ενώι η Αθήνα των πέντε εκατομμυρίων καίγεται γιά δεύτερο αεροδρόμιο, οι γερμαναράδες απαίτησαν να κλείσει το Ελληνικό, διότι είναι ανταγωνιστικό προς το «δικό τους», το «Ελ. Βενιζέλος». Εξ ού καί οι απανωτές μαλακίες των πολιτικάντηδων, που βάλθηκαν να μετατρέψουν το Ελληνικό σε πάρκο με λουλουδάκια, «επένδυση» Καταριανών, καί τσαντήρ-μαχαλά λαθρεποίκων.

Τη γερμανίτσα, άπαξ καί ξεγυμνωθεί από κάθε μορφής εργοστάσιο, θα την υποχρεώσουμε να γυρίσει στην εποχή του αραμπά.)

 

Αυτά, …επιτροχάδην (καί με ρυθμό …Ουσαΐν Μπόλτ) γιά τον δημόσιο βίο. Τί να πρωτοθυμηθώ!…

 

vi. Προς τί όλ’ αυτά;

Εδώ μπαίνει το διαρκές όραμα γιά το μέλλον της Ελλάδας, που ανέφερε ο Παλαιός.

Κατά τη γνώμη μου, η όλη προσπάθεια -καί, κατά συνέπεια, το όραμα- ενός αισυμνήτη (στην Ελλάδα του σήμερα) έχει δύο ευδιάκριτους κύριους στόχους:

  • Να βοηθήσει στην επιβίωση του έθνους μας.
  • Να καθορίσει τη μελλοντική πορεία του.

Ο πρώτος στόχος έχει πολύ μεγαλύτερο βάθος, απ’ όσο φαίνεται. Βλέπετε, δεν είναι μονάχα να τη βγάλουμε καθαρή μέχρι να τελειώσει ο Γ’ ΠΠ. Αυτό είναι η κορυφή του παγόβουνου. Το παρακάτω του παγόβουνου έχει να κάνει με “τέλος εποχής / ξεπουλάμε, κλείνουμε”. Γι’ αυτό βλέπετε τους πάντες (ναί, καί τους “μεγάλους”) να τους έχει πιάσει κωλοπιλάλα. Δεν είναι μονάχα ότι θέλουν να ξαναμοιράσουν την πίττα γιά τον 21ο αιώνα μΧ. Είναι ότι διαισθάνονται ενστικτωδώς πως, όποιος χαθεί τώρα, θα χαθεί γιά πάντα.

Ο επερχόμενος Γ’ ΠΠ, αλλά καί η εποχή μετά απ’ αυτόν, κλείνουν παρενθέσεις… που μερικές πάνε (δεκάδες) χιλιάδες χρόνια πίσω. Τις κλείνουν, καί δεν ανοίγουν καινούργιες.

Αυτό το τελευταίο φυσικά καί δεν περιμένω να το δούν άτομα, που δεν σκέπτονται με χρονικό εύρος χιλιάδων ετών. Αλλά σας το λέω εγώ πως έτσι είναι. Έτσι ακριβώς. Οπότε, απαγορεύονται διά ροπάλου οι μισές δουλειές ακόμη μία φορά στη μακραίωνη Ιστορία μας. Τώρα, θα κλείσουμε κι εμείς οριστικώς τις παρενθέσεις μας.

Ο δεύτερος στόχος… Σαφώς η αποστολή του έθνους των Ελλήνων πάντα παραμένει η πρωτοπορεία της ανθρωπότητας στον δρόμο προς τ’ άστρα. Ποτέ δεν άλλαξε αυτό! Πάντα θα είμαστε οι δάσκαλοι των υπολοίπων – καί στο νού, καί στην καρδιά. Κι είπαμε: ο δάσκαλος είναι πρόσωπο αξιοσέβαστο – καί αδιαφορώ πλήρως γιά την τυχόν αντίθετη γνώμη διαφόρων αγραμμάτων πιθήκων (καί των όποιων “ιερών” βιβλίων τους).

(επόμενο)

Καί νά ‘μουνα, λέει, αισυμνήτης… – 2

30 Σχόλια

(προηγούμενο)

ί άλλο θα κάνει ο αισυμνήτης, αμέσως μετά τη διαμόρφωση ιεραρχίας;

Τα εξής:

 

iii. Κατάργηση ΟΛΟΥ του υφισταμένου Συντάγματος.

Καί όχι απλώς μεμονωμένων άρθρων.

Γιατί;

Διότι τα Συντάγματα αυτά, σαν το δικό μας, είναι κομμένα καί ραμμένα σε κοινοβουλευτισμό αγγλίτσικου τύπου: την εξουσία την μονοπωλούν οι «εκλεκτοί» (καί τα παιδιά τους καί τα εγγόνια τους καί… καί…), ενώι ο λαός διαρκώς κάθεται στην άκρη καί υπακούει – με την ψευδαίσθηση ότι συμμετέχει δημοκρατικώς στη διακυβέρνηση καί τη λήψη αποφάσεων. (Είπε κανείς τη λέξη «στοά»; )

Καί διότι ο υφιστάμενος τύπος Συντάγματος, καί οπωσδήποτε κάθε Σύνταγμα μετά το 1974, είναι μιά κοροϊδία καί μισή. (Αναγνωρίζω πως διαθέτουν κάμποσο χιούμορ οι ποδίτσες που τα σκάρωσαν.) Μέσα στο ίδιο το Σύνταγμα δεν προβλέπονται ποινές γιά όποιον το παραβιάζει – κι όχι μόνον αυτό, αλλά η ευθύνη γιά την τήρησή του πασάρεται -χωρίς ντροπή- στον Ελληνικό Λαό!!! (Με τα περίφημα «ακροτελεύτια» άρθρα όπως το 114 το 1964, το 120 σήμερα, κτλ.)

Που σημαίνει, ότι:

  • γιά τις κλεψιές / κομπίνες / λοβιτούρες των πολιτικών,
  • την κατασπατάληση δημοσίου χρήματος από τους ίδιους καί τις παρέες τους,
  • την εν ψυχρώι εισαγωγή τροπολογιών σε άσχετα νομοσχέδια,
  • την ψήφιση «αντιρατσιστικών» νομοσχεδίων καί λοιπών παρεμφερών κωλοχάρτων στις 3 το πρωΐ από μονάχα πεντέξη παρόντες βουλευτές,
  • την απεμπόληση εθνικού πλούτου κι εθνικής κυριαρχίας,
  • κτλ κτλ κτλ ών ούκ έστιν αριθμός καί συντέλεια,…

…φταίς ΕΣΥ, αναγνώστη μου, που δεν πας να κάνεις ντά-ντά τους πολιτικούς να τηρούν το Σύνταγμα!!!

(Κι εγώ φταίω, ρέ, ‘ντάξ’! Μή διαμαρτύρεσαι! Δεν πάω να λουφάρω. Τί φίλοι είμαστε; )

Όθεν, κάτι νόμοι περί ευθύνης (διάβαζε: «ανευθυνότητας») υπουργών κτλ στέκουν μιά χαρά, καί να μη διαμαρτύρεται κανένας. Εφ’ όσον το Σύνταγμα δεν προβλέπει ποινές γιά τα φοβερά αδικήματα που προκύπτουν από τη μή-τήρησή του, τότε όλα μα όλα είναι οκ – εφ’ όσον τη σχετική έλλειψη την καλύπτουν οι νόμοι… κι οι πολιτικάντηδες νομοθετούν γιά την πάρτη τους καταπώς τους συμφέρει. Μιά χαρά τα σκεπάζουν τα σκατά τους, σαν τις γάτες. Τί παραπονιέστε;

 

Δυό λόγια ακόμη επί του θέματος.

Η προσπάθεια που κάνει ο Παλαιός, δηλ. να δείξει ότι το Σύνταγμα τό έκαναν οι πολιτικάντηδες κουρελόχαρτο, θεωρώ πως αξίζει μόνον ως αφυπνιστική. Διότι, κοιτάξτε εδώ τί έπαθε ο Ιφικράτης Αμυράς, που απάνω-κάτω είπε όσα λέμε κι εμείς, καί -εμμέσως, πλην σαφώς– επικαλέστηκε το άρθρο 120.

Εάν κάποιος τυχόν επικαλεστεί διάφορα νομικίστικα επιχειρήματα, περί του ότι δήθεν το Σύνταγμα δεν μπορεί να προβλέπει ποινές, τον πληροφορώ ότι μπορεί να προβλέπει θέματα πολύ ευτελέστερα από πχ την απεμπόληση της εθνικής μας κυριαρχίας – άρα, γιατί όχι καί ποινές; Βλέπεις, αναγνώστη μου, στο (μεταβατικό) Σύνταγμα του 1974 υπάρχουν διατάξεις …γιά τους μισθούς των δικαστικών!!!

 

Εάν, κατά τη διάρκεια της αισυμνητίας (καί μετά) προκύψει ανάγκη γιά νέο Σύνταγμα, αυτό θα έχει καθαρά αρχαιοελληνική μορφή. Θα είναι πχ κάτι σαν χρυσές δέλτοι, τοποθετημένες σε δημόσια θέα σε όλη την Ελλάδα.

Καί, ναί, θα προβλέπουν καί ποινές.

 

iv. Επαναφορά της θανατικής ποινής, καί δή με αναδρομική ισχύ

Σα ν’ ακούω μερικά άτομα απ’ εκείνη τη μασωνική στοά στην πλατεία Συντάγματος, να λένε πως η θανατική ποινή είναι βαρβαρότητα. Απαντώ πως ο αισυμνήτης ούτε σας ρώτησε, ούτε τον ενδιαφέρει η γνώμη σας. Όθεν, εχέσθημεν γιά το τί νομίζετε εσείς.

Άλλοι, πάλι, θα πεταχτούν σαν την πορδή απ’ το βρακί, καί θα πουν πως αναδρομική βλαπτική ισχύς των νόμων δεν νοείται.

Σοβαρά; Τότε η κατάργηση της επετηρίδας των εκπαιδευτικών, ο «τρομονόμος», η επιβολή ΕΝΦΙΑ αναδρομικώς (καί γιά χρονιές που δεν είχε ακόμη ψηφιστεί αυτή η κουράδα), συν μερικά άλλα τέτοια πατσαβούρικα νομοθετήματα, τί ακριβώς ήταν; Ο παράδεισος;

Εάν έχετε αμφιβολίες, ρωτήστε τα τέρατα της νομικής επιστήμης: τους συνταγματολόγους καθηγητάδες πανεπιστημίου του πάλαι ποτέ Πασόκ. Ειδικά έναν πασίχοντρο.

Η θανατική ποινή θα ισχύσει αισυμνητικώι δικαίωι καί αναδρομικώς, ακόμη καί γιά αδικήματα που απλώς θα τα σκεφτεί ο αισυμνήτης.

 

v. Άμεση καί -εάν χρειαστεί- ΒΙΑΙΗ επαναφορά στρεβλώσεων του δημοσίου βίου.

Από πού ν’ αρχίσει κανείς καί πού να τελειώσει, εδώ… Εν πάσει περιπτώσει, πολύ χοντρικά καί ως μιά απλούστατη πρώτη καταγραφή, επισημαίνω τους εξής τομείς:

(α) Δημόσιο χρήμα καί Οικονομία.

  • Η κλοπή δημοσίου χρήματος, ακόμη καί μικροποσών, καθίσταται ιδιώνυμο αδίκημα καί τιμωρείται με την ποινή του θανάτου.

Το ίδιο καί το ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας. Η μέχρι τώρα «πουλημένη» δημόσια περιουσία εθνικοποιείται πάραυτα, οι δε «αγοραστές» δεν δικαιούνται καμμία αποζημίωση. (Κλωτσιές θα εισπράξουν, αν αντισταθούν. Όχι αποζημιώσεις.)

  • Το χρηματιστήριο  καταργείται.

Καί διότι είναι ιστορικώς αποτυχημένος θεσμός. (Το χρηματιστήριο ξεκίνησε ως θανάσιμος αντίπαλος των τραπεζών, αλλά σήμερα αυτές …συμμετέχουν σ’ αυτό καί το κατευθύνουν!!!) Καί διότι κατέστρεψε τους πολίτες. (Καί θα συνεχίσει να τους καταστρέφει, αν αφεθεί απερίσπαστο να λειτουργεί.) Καί διότι στη νέα Ελλάδα δεν θα υπάρχουν εξυπνάκηδες, που θα ζουν παρασιτικώς εις βάρος των κορόϊδων (που δουλεύουν καί ιδρώνουν). Όλοι θα υποχρεωθούν να βρουν μιά πραγματική δουλειά, γιά να βγάζουν τα προς το ζήν. Οι «δουλειές» του κοπανιστού αέρα (χρηματιστήρια, τράπεζες, ασφαλιστικές) είτε θα καταργηθούν, είτε θα περιοριστούν στις απολύτως αναγκαίες.

  • Οι υφιστάμενες τράπεζες μαζί με τις περιουσίες τους καταργούνται, ενοποιούνται σε μία ενιαία υπό τον τίτλο «(Εθνική) Τράπεζα της Ελλάδος» (απαγορευομένης της χρήσεως αυτού του τίτλου από οποιονδήποτε τρίτον), καί εθνικοποιούνται. Αυτή η μία τράπεζα θα δανείζει μόνον Έλληνες, με ελάχιστο τόκο. (Πχ 0.1%.)

Έτσι κι αλλοιώς, δικές μας είναι. Τις έχουμε πληρωμένες, καί μάλιστα πολύ παραπάνω απ’ το κανονικό. Οι μέχρι τώρα διευθυντάδες καί λοιποί παρατρεχάμενοι απολύονται χωρίς αποζημίωση. Ειδικά οι υπάλληλοι κάθε βαθμού της σημερινής «Τράπεζας της Ελλάδος» πρέπει να επιστρέψουν στο κράτος αναδρομικώς καί εντόκως μισθούς καί δώρα από το 2002. (Διότι τότε η τράπεζά τους έπρεπε να καταργηθεί, όπως ακριβώς λέει το καταστατικό της – εφ’ όσον έχασε το εκδοτικό προνόμιο. Γιατί να πληρώνει επί 15 χρόνια τζάμπα τον Στουρνάρα καί τους υφισταμένους του ο μαλάκας ο φορολογούμενος; )

  • Οι συντάξεις βουλευτών καταργούνται αναδρομικώς – καί θα επιστραφούν στο κράτος.

Ο βουλευτής είναι τιμητικό αξίωμα, κι όχι επάγγελμα γιά να έχει σύνταξη.

  • Οι μεγάλοι οργανισμοί (ΔΕΗ, ΟΤΕ, κτλ κτλ), που έγιναν ό,τι έγιναν με τον ιδρώτα του Ελληνικού Λαού, ξαναγίνονται οργανισμοί, με μοναδικό σκοπό την εξυπηρέτηση των Ελλήνων.

Κι εφ’ όσον είναι εξ ορισμού κερδοφόροι, τότε θα αυτοχρηματοδοτούνται – καί με το περίσσευμα θα τροφοδοτούν τον κουμπαρά του δημοσίου χρήματος.

  • Θα κοπεί χρυσό νόμισμα, καί όλο το εγχώριο χρήμα που θα κυκλοφορεί θα έχει βάση σε χρυσό.

Ευνόητο το γιατί. Ισοτιμίες θα υπάρχουν μόνο με χρυσά ξένα νομίσματα, κι όχι με εβραίϊκες φωτοτυπίες-«χρεώγραφα», που παριστάνουν το νόμισμα.

(β) Εργασία

  • Στους μισθούς, είτε του δημοσίου τομέα (ευνόητο γιατί), είτε του ιδιωτικού (επειδή εμμέσως επιβαρύνουν τα πωλούμενα προϊόντα) μπαίνει ταβάνι.

Όποιος θέλει παραπάνω χρήματα, πρέπει να γίνει ιδιοκτήτης παραγωγικής μονάδας – που θα παράγει από μπύρες καί τυριά μέχρι ηλεκτρονικές συσκευές.

  • Το συνταξιοδοτικό σύστημα επανεξετάζεται, καί θα γίνει σαφώς ανταποδοτικό γιά τον εργαζόμενο.

Περικοπές συντάξεων δεν θα νοούνται, διότι αυτές είναι ήδη πληρωμένα χρήματα μέσωι κρατήσεων. Επιπλέον, κάθε κλάδος εργαζομένων θα έχει καί το δικό του αυτοδιοικούμενο ταμείο (κύριο ή καί επικουρικό), καί το κράτος δεν θα παρεμβαίνει. Τέλος, μαϊμούδικες συντάξεις, καθώς καί συντάξεις μή δικαιουμένων αλλοδαπών, κόβονται πάραυτα – με βαρύτατα πρόστιμα γιά τους παραβάτες.

  • Ο συνδικαλισμός στο δημόσιο απαγορεύεται ΑΥΣΤΗΡΟΤΑΤΑ.

Διότι προτρέπει τους δημοσίους υπαλλήλους στον παρασιτισμό καί την παρανομία. (Λούφα απ’ τη δουλειά, γλείψιμο στους πολιτικούς γιά μελλοντικό βουλευτιλίκι, κατέβασμα των διακοπτών του ρεύματος, επειδή …έτσι…, κτλ.) Επίσης, διαιωνίζει εκείνη τη βλακεία, όπου ο συνδικαλιστής δήθεν-τάχαμ’ «αγωνίζεται υπέρ των συναδέλφων του», ενώ ταυτόχρονα το κόμμα, του οποίου είναι στέλεχος,… κυβερνάει. Δηλαδή, ο συνδικαλιστής κοροϊδεύει τον κόσμο στα ίσα, «πηγαίνοντας καί με τον αστυφύλαξ καί με τον χωροφύλαξ».

Είπαμε, όμως, ότι στη νέα Ελλάδα παράσιτα κι εξυπνάκηδες δεν έχουν θέση, καί θα εξοντωθούν.

Όσον αφορά τον ιδιωτικό τομέα, ειλικρινά δεν γνωρίζω αν θα επιτραπεί ο συνδικαλισμός – καί υπό ποιές προϋποθέσεις. Κλίνω προς το όχι, διότι κάθε πολίτης πρέπει να μάθει να μην περιμένει τα πάντα από …αντιπροσώπους. Αυτό μας έφαγε μέχρι σήμερα (οι «αντιπροσωπείες»), καί πρέπει να πάψει.

(γ) Εκπαίδευση.

  • Τα ιδιωτικά σχολεία επιτρέπονται (δεν είμαστε βάρβαροι! λόλ!!!), αλλά οι απόφοιτοί τους δεν θα καταλαμβάνουν καμμία δημόσια θέση.

Εάν επιθυμούν διορισμό, θα φοιτήσουν απ’ την αρχή -από την πρώτη Δημοτικού- σε δημόσιο σχολείο. Εάν, πάλι, νομίζουν πως θα παρακάμψουν το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα μέσωι ιδιωτικού δημοτικού-γυμνασίου-λυκείου καί παίρνοντας πτυχίο από κάποιο πανεπιστήμιο του εξωτερικού, πάλι δεν θα μπορέσουν. Εφ’ όσον δεν κέκτηνται απολυτηρίους τίτλους δημοσίων σχολείων σε κάθε εκπαιδευτική βαθμίδα, τότε πάπαλα οι ελπίδες τους.

Μετά απ’ αυτά, όποιος θέλει ας ιδρύσει όσα ηπαπαραίϊκα κολλέγια θέλει. Είμαι περίεργος να δώ πού θα βρεί πελάτες, καί πόσο θα κρατήσει το μαγαζί του ανοιχτό! Λόλ!!!

(Μεταξύ μας, πλάκα κάνω. Τα ιδιωτικά σχολεία πρέπει να απαγορευθούν, διότι κάνουν την ίδια ζημιά, όπως πχ οι ιδιωτικές τράπεζες. Αλλά θέλω να δείξω ότι, εκτός απ’ τις απαγορεύσεις, υπάρχουν καί οι διπλωματικές κινήσεις «μάτ».)

  • Ιδρύονται σχολεία γιά προβληματικά παιδιά.

Καί δεν εννοώ μόνο την νοητική υστέρηση, αλλά καί την αντικοινωνική καί παραβατική συμπεριφορά. Ο τσόγλανος του τύπου: «τα σπάω όλα, βρίζω τους δασκάλους μου, καί πάλι θα το πάρω το χαρτί ατιμώρητος, εφ’ όσον το σύστημα το επιτρέπει» θα ανήκει στο παρελθόν. Με τα πρώτα δείγματα τέτοιας συμπεριφοράς, θα μεταγράφεται υποχρεωτικώς σε ειδικό σχολείο (καί μακριά από την κατοικία του), όπου -μετά τα μαθήματα- θα του βγαίνει η πίστη σε απλήρωτες χειρωνακτικές εργασίες. Εάν παρά ταύτα συνεχίσει την «επανάσταση», τότε φυλάκιση. Θα μάθει με το στανιό ότι ζή σε σύνολο ανθρώπων, σε κοινωνία – άρα, οφείλει να ακολουθεί τους κοινωνικούς κανόνες. Καί ότι οι υποχρεώσεις προηγούνται των δικαιωμάτων. Αν αφήσουμε να δημιουργούνται ατομιστές / παρτάκηδες / παράνομοι / παράσιτα από ηλικίας 15 ετών, το χάσαμε το παιχνίδι.

Οι «μαθητοπατερικοί» νόμοι θα πεταχτούν στα σκουπίδια πάραυτα. Ο εκπαιδευτικός είναι αξιοσέβαστο πρόσωπο, κι όχι ο κλόουν του κάθε μαλακισμένου. Ούτε το κλωτσοσκούφι του κάθε συμπλεγματικού πολιτικάντη. (Που αντιγράφει τους συμπλεγματικούς αγράμματους «Ερυθροφρουρούς» της Κίνας του 1966-1968.)

  • Θεσμοθετείται το πιστοποιητικό εκπαιδευτικής ανεπάρκειας.

Δυό, τρείς, τέσσερεις αποτυχημένες απόπειρες σε κάποια εκπαιδευτική βαθμίδα, καί τέλος. Ο κάτοχος του πιστοποιητικού θα απαγορεύεται να ξαναπασχολήσει την εκπαίδευση. (Προς τον σκοπό αυτόν, θα δημιουργηθεί πανελλήνιο ηλεκτρονικό αρχείο εκπαιδευτικών τίτλων, γιά να ξέρουμε ποιός είναι ποιός.) Ο καθένας οφείλει να σκεφτεί πώς θα βγάλει τα προς το ζήν, κι όχι πώς θα …περάσει εξετάσεις, με τον απώτερο σκοπό να στρογγυλοκάτσει σε κάποιο γραφείο καί να εισπράττει μισθό …καθήμενος.

Επίσης, πιστοποιητικό μερικής ανεπάρκειας θα λαμβάνουν όσα άτομα δεν μπορούν ν’ αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις συγκεκριμένων σχολών. (Πχ Ιατρική, όπου λιποθυμούν βλέποντας πτώματα στο μάθημα Ανατομίας. Αυτό, γιά κάτι ηλίθιες μαμάδες, που πιπιλάνε το τρομερό επιχείρημα: «- Μά, αφού η κόρη μου είναι άριστη μαθήτρια, να μην πάει Ιατρική;» Τί να σας πώ, μανδάμ! Άμα «τό ‘χει» με αίματα, ξερατά, κόπρανα, ακρωτηριασμούς, πτώματα, καλώς να πάει. Με τί ακριβώς νομίζετε πως ασχολούνται οι γιατροί, δηλαδή; Με …βαθμολογίες; )

Στα ίδια πλαίσια, θα διαγραφούν (καί θα λάβουν το πιστοποιητικό αυτό) όλοι οι «αιώνιοι» φοιτητές. Αλλά, γιά να μη μας μαλώσει ο Τραϊανού (λόλ!!!), που νομίζει ότι επειδή πέρασε κάποιος στις πανελλήνιες, έχει καί το δικαίωμα να κατσικωθεί μιά ζωή στο πανεπιστήμιο, «αιώνιοι» φοιτητές θα μπορούν να υπάρξουν, αλλά τις σπουδές τους (τίς ποιές; ) θα τις πληρώσουν αγρίως. Εκτός κι αν ζητήσουν από μόνοι τους διαγραφή.

Επιτέλους, σ’ αυτόν τον τόπο πρέπει να μάθουν όλοι πως δεν γίνεται να ζητάς πράγματα, παραπάνω απ’ όσα μπορείς. Εφ’ όσον οι σπουδές προαπαιτούν ένα κάποιο ελάχιστο επίπεδο οικονομικής δυνατότητας καί οικογενειακής γαλήνης, τί να κάνουμε; όσοι δεν το έχουν, ατύχησαν. Κι εγώ είχα όνειρο να περάσω μιά ζωή σε μιά ξαπλώστρα στην Πολυνησία, καί νά ‘χω γκόμενες να μου κάνουν πίπ αέρα, αλλά δεν μου βγήκε. Τί θα κάνω τώρα, δηλαδή; θα βάλω τα κλάμματα; Ή θα αρθρογραφώ στα ιντερνέτια, πως, αφού ξέρω απέξω τον τουριστικό οδηγό της Πολυνησίας, δικαιούμαι …ακατεβατί αυτά που ονειρεύτηκα;

Οι διακοπές στη Μύκονο (με δανεικά) τον χάλασαν τον σημερινό Έλληνα, ώ Τραϊανού! Γενικώς, οι επιθυμίες γιά όσα δεν μπορούσε / δεν δικαιούταν ν’ αποκτήσει, μεταξύ αυτών καί τα πτυχία. Κατάλαβέ το.

Εδώ καί δυόμιση χιλιάδες χρόνια, ο γλυκύς Βούδδας είπε: «Πηγή κάθε δυστυχίας είναι η επιθυμία. Ξερρίζωσέ την από μέσα σου!» Αλλά, βλέπεις, εμείς είμαστε …ορθόδοξοι χριστιανοί κι όχι βουδδιστές! Γι’ αυτό δεν χαμπαρίζουμε από τέτοια! Καρα-λόλ!!!

  • Τα πανεπιστήμια θα ξαναγίνουν πανεπιστήμια.

Δεν θα συνεχίσουν να είναι καφετέριες ιδιαζούσης μορφής, όπως είναι σήμερα. Πρέπει να γίνει κατανοητό στους πάντες πως οι σπουδές, καί δή τζάμπα, δεν είναι κάποιο δωράκι σε μαθητές που πέρασαν κάποιες εξετάσεις. (Κι όπως ξαναείπα, ζούμε σε κοινωνία. Κανείς δεν είναι μόνος του, να κάνει ό,τι γουστάρει.) Οι παρεχόμενες σπουδές είναι μέρος του σχεδιασμού γιά την επιβίωση του έθνους καί της κοινωνίας.

Στα πλαίσια αυτά, λοιπόν:

  • Καταργείται το ηλίθιο «πανεπιστημιακό άσυλο». Η σημερινή Ελλάδα δεν υποχρεώνεται να νομοθετεί, γιά να λύνει τα κοινωνικά προβλήματα των Γερμανικών κρατιδίων του 17ου-18ου αιώνα. (Το «άσυλο» έλεγε πως δεν μπορούν να σε μπαγλαρώνουν οι μπάτσοι πχ του εκλέκτορα του Σάξ-Κοβούργου, επειδή από έδρας μιλάς γιά μή αρεστά στην εξουσία πράγματα. Δεν έλεγε ότι μπαίνεις σε πανεπιστημιακό χώρο, ασχημονείς κατά το δοκούν, αλλά δεν συλλαμβάνεσαι.)
  • Όσοι βρίσκουν δουλειά στο εξωτερικό με Ελληνικό πτυχίο, καί κάθονται εκεί πέραν της πενταετίας, πληρώνουν αναδρομικώς τις σπουδές τους.
  • Άπαντες πρώτα θα εκπληρώνουν τη στρατιωτική θητεία τους, καί μετά θα μπορούν να πάνε στο πανεπιστήμιο. Κι επειδή μπορεί να μας ξαναμαλώσουν οι φεμινίστριες, ότι δηλαδή οι γυναίκες δεν πάνε στρατό, εντάξει… Αλλά καμμία γυναίκα δεν θα δίνει εξετάσεις εισαγωγής σε πανεπιστήμιο προ της ηλικίας των 20 ετών. (Εάν υποτεθεί ότι η στρατιωτική θητεία είναι διετής.)
  • Στο μηχανογραφικό δελτίο δεν θα συμπληρώνει ο υποψήφιος σαράντα σχολές, κι όπου κάτσει. Μία σχολή καί μόνον.
  • «Πριμοδοτήσεις» σε αθλητές καί λοιπούς (πχ μουσικούς κτλ) καταργούνται. (Τί λογική είν’ αυτή, ότι επειδή το παιδί αθλείται, δικαιούται καί εισαγωγή σε πανεπιστημιακή σχολή; Εγώ, δηλαδή, που ήμουνα μαθηταράς καί ξεσκιζόμουνα στο διάβασμα, δικαιούμουνα να παίζω στην Εθνική ποδοσφαίρου; Άντ’ από ‘δώ πέρα, ρέ!)

Μετά απ’ αυτά, πιστεύω ότι θ’ αποθαρρυνθούν οι ανόητοι απ’ το να ανακατεύονται εκεί που δεν τους σπέρνουν. Εννοείται, κάτι «επαναστάτες» που -έχουν δεν έχουν σχέση με τα πανεπιστήμια- μπουκάρουν καί διαλύουν τα πάντα, έχουν να σπάσουν χαλίκια με τη βαρειά, που θα φτιάξουμε δέκα εθνικές οδούς ακόμη.

(επόμενο)

Καί νά ‘μουνα, λέει, αισυμνήτης… – 1

36 Σχόλια

υγχάνω παλαιόθεν εχθρός του: «Έξω απ’ τον χορό, πολλά τραγούδια λένε!». Καί γνωρίζοντας ότι σε μερικούς ανθρώπους έρχεται η στιγμή να τα παίξουν όλα στα ζάρια (καί, ναί, σ’ αυτούς βάζω μέσα καί την αφεντιά μου), άρχισα να ονειρεύομαι πως θα γίνω αισυμνήτης της χώρας μας! (Όχι τίποτ’ άλλο, αλλά με παρασύρατε κι εσείς! Καρα-λόλ!!!)

Πρίν, όμως, δούμε τί μπορεί / πρέπει να κάνει ο αισυμνήτης (δεύτερο κεφάλαιο του παρόντος), ας δούμε ποιός οφείλει εκ των ούκ άνευ να είναι αυτός (πρώτο κεφάλαιο).

 

α. Προσόντα γιά την αίτηση υποψηφίου Αισυμνήτου

Απάνω-κάτω, αυτά τα περιέγραψε ο Παλαιός – αλλά τα πιάσατε κι εσείς, οι αναγνώσθαι:

  • Καθαρός Έλληνας σώματί τε καί ψυχήι. (Διότι όλο το παιχνίδι σήμερα παίζεται στην ψυχή.)
  • Έντιμος χαρακτήρας.

Δυό λόγια, όσον φορά τον έντιμο χαρακτήρα:

Εντάξει, κανείς μας δεν είναι ο Ιησούς Χριστός. Αμαρτίες καί σφάλματα έχουμε κάνει όλοι. Άλλο, όμως, αυτό, κι άλλο η πουστιά κι η ψυχική βρωμιά. Ο αισυμνήτης είναι άνθρωπος, όπως όλοι μας – παναπεί, όχι απαλλαγμένος σφαλμάτων. Δεν μπορούμε, όμως, να κάνουμε αισυμνήτη άτομο, που έχει το μυαλό του προγραμματισμένο στην παρανομία καί την κακουργία.

  • Έχων σώας τας φρένας, με άριστη εκτίμηση των συνθηκών, καί με χάραξη σαφούς πορείας του έθνους μας προς το μέλλον.

Η άριστη εκτίμηση των συνθηκών χρειάζεται, επειδή κατά κανόνα οι Έλληνες ενθουσιαζόμαστε καί κάνουμε μισές δουλειές… νομίζοντας ότι τις τελειώσαμε. Αφήνουμε τρυπούλες, από τις οποίες με τα χρόνια μπαίνει η κρόνια υγρασία, καί γκρεμίζει το οικοδόμημα που στήνουμε. Πετυχαίνουμε το 99% (στις καλές μας στιγμές), αλλά αυτό το υπολειπόμενο 1% κάνει τη ζημιά μετά.

Πάμε παρακάτω. Ο αισυμνήτης:

  • Θεωρεί το χρήμα μέσον κι όχι αυτοσκοπό, καί δεν ζή γι’ αυτό.
  • Παρόμοιες «θεωρίες» έχει καί γιά την εξουσία.
  • Είναι αποφασισμένος να προχωρήσει -χωρίς δισταγμό καί οίκτο- όσο χρειαστεί, διότι αλλοιώς δεν καθαρίζουμε από την κρόνια κόπρο. Αλλοιώς, με τα χάδια, τους «ανθρωπισμούς», το έλεος προς τους «αναξιοπαθούντες», τους «δημοκρατικούς διαλόγους», κοροϊδευόμαστε καί μαλακιζόμαστε. Σας αρέσει-δεν σας αρέσει, έτσι έχει η κατάσταση. Έτσι ακριβώς. Καί τις τυχόν αντίθετες πεποιθήσεις σας, κρατήστε τις γιά τα παιδάκια σας.

(Απολυταρχικός, δηλαδή; Σαφώς ναί. Κι αν δεν σας αρέσει αυτό, καθήστε με τα δάνεια των ροτσιλδικών τραπεζών στην καμπούρα σας καί βουλώστε το!)

  • Καί τα λοιπά αυτονόητα – που δεν τα θυμάμαι τώρα.

Σας διέφυγαν όμως δύο… το ένα άκρως σημαντικό:

  • Να είναι άριστος γνώστης της Ιστορίας. Ίστωρ, κι όχι στο περίπου. Όχι απλά φιλίστωρ, ιστοριοδίφης, ή …απόφοιτος Ιστορικού-Αρχαιολογικού τμήματος. Την Ιστορία δεν τη διαβάζουμε γιά να περνάει η ώρα.

Διότι η Ιστορία είναι ένα από τα ισχυρώτερα βοηθήματα που έχουμε στη ζωή μας – άρα οφείλει να είναι κι ένα από τα σημαντικώτερα μαθήματα στα σχολεία. Είναι το έτοιμο «λυσάρι» προβλημάτων (καί δή, που αγγίζουν τον καθένα μας, ως κοινωνικό όν), που εμφανίζονται ξανά καί ξανά καί ξανά. Έ, λοιπόν, όποιος αγνοεί τις ήδη καταγεγραμμένες λύσεις καί θέλει να επανανακαλύψει τον τροχό, απλούστατα είναι αθεράπευτος ηλίθιος.

Άντε, όμως, να το εξηγήσεις αυτό στα μαλακισμένα, που την Ιστορία τη διαβάζουν φροντιστηριακώς πως, γιά να …περάσουν τις εξετάσεις!!! Χαρακτηριστικό σύμπτωμα της ασθένειας αυτής είναι ότι μαθαίνουν τα ονόματα των ιστορικών προσώπων στο περίπου – κι αυτό τους αρκεί. Πχ «Λού» Παρασκευόπουλος, αντί Λεωνίδας, κτλ κτλ. Όπως «Λήο» φόν Κλέντσε, κι όχι Λεοπόλδος, όπως «Τζόζεφ» Στάλιν, κι όχι Ιωσήφ – όταν παίρνουν τσάτρα-πάτρα πληροφορίες απ’ τη Γουΐκι. Άσ’ τα να πάν, κοινώς.

Λοιπόν, στην αφεντιά μου βάζω ένα 9 στα 10 σε θέματα Ιστορίας. (Καλά τα καταφέρνω, …ως Φυσικός!  🙂  )

 

Κι ακόμη ένα προσόν, αν κι αυτό απλώς βοηθάει, χωρίς να είναι απόλυτο:

  • Να έχει …προϋπηρεσία στη θέση.

Πώς, μωρέ Εργοδότη; Πότε; Ξαναήσουν εσύ αισυμνήτης, καί δεν το ξέρουμε; Ίντα λες, ωρέ; Κουζουλάθηκες; (Που λέει καί το ανέκδοτο.)

Σας είπα, δεν ζούμε μονάχα μία φορά…

Ο γράφων έχει διατελέσει δύο φορές απόλυτος μονάρχης, καί μία …παρά λίγο. Η «παρά λίγο» φορά ήταν επιτυχημένη πάνω από 80%, η μία απ’ τις απόλυτες δεν απέδωσε σχεδόν καθόλου (κανείς δεν ήθελε τότε ν’ ακούει σώφρονες φωνές, δυστυχώς), καί η άλλη απέδωσε στο 100% καί παραπάνω. Άρα, μάλλον διαθέτω τα τυπικά κι ουσιαστικά προσόντα γιά τη θέση! Λόλ!!!

(Καί γιά να προλάβω κάτι χαζούλικα αντεπιχειρήματα γιά τη μετενσάρκωση… γιατί, δηλαδή, όλοι ονειρεύονται πως ήταν βασιλιάδες καί πρίγκηπες, κι όχι πχ καντηλανάφτες; Σε κάποιες ζωές μου, έχω διατελέσει καί σε ταπεινές θέσεις. Τέλος του θέματος, γυρίζουμε στο σήμερα καί παραμένουμε αυστηρά σ’ αυτό.)

 

Εδώ, βέβαια, ο οποιοσδήποτε μπορεί να μου θυμίσει όσα έλεγα περί «φυσικού ηγέτη». Δηλαδή, σε κρίσιμες καταστάσεις κρατάμε γιά ηγέτη αυτόν που έχουμε, καί δεν τον αλλάζουμε – άσχετα αν είναι κουτσός, κουλός, στραβός, μέθυσος (Τσώρτσιλλ), αποτυχημένος (ξανά Τσώρτσιλλ), φασίστας, κάθε είδους φανατικός, αδερφή, ή ο,τιδήποτε άλλο μειονεκτικό. Ισχύουν, καί δεν παίρνω λέξη πίσω. Πλήν όμως, στην παρούσα κατάσταση της Ελλάδας δεν διαθέτουμε «φυσικό ηγέτη». (Υπόψη, δεν ταυτίζω την έννοια του «φυσικού ηγέτη» με την του αισυμνήτη – αν καί ομοιάζουν σε πολλά.)

Χειρότερα, δεν διαφαίνεται κανείς να θέλει πραγματικά ν’ αναλάβει να βάλει το κεφάλι του στον τορβά με τις οχιές. Κάτι προσπάθειες που βλέπω μέσωι σχηματισμού συλλόγων, ή πατριωτικών κομμάτων, ή κινημάτων, ή διά της δικαστικής οδού, άσε… δεν θα εκφραστώ. Κι όχι μόνον – οι περισσότεροι απ’ αυτούς τους καλοπροαίρετους εθνο-ακτιβιστές τρέμουν, μην τους πούν φασίστες καί ρατσιστές. (Καί κάθονται κι απολογούνται σε άεργα πρακτοροτσογλάνια, που στο κάτω-κάτω δεν τά ‘ξεραν κι από χθές καί δεν τους είναι καί τίποτε.) Πού να φτάσουμε καί στα απολύτως απαραίτητα λυντσαρίσματα καί παλουκώματα των εχθρών της Ελλάδας, δηλαδή!!!

(Με την ίδια λογική, αγάπες μου, αν οι αυτο-προσδιοριζόμενοι ως …καλοί άνθρωποι κι ανθρωπιστές σας πουν ν’ αυτοκτονήσετε, να το πράξετε. Μη διστάσετε καθόλου. Εφ’ όσον τρέμετε τις λέξεις που θα προφέρει ο πρώτος τυχών που θα βρεθεί στον δρόμο σας, προφανώς θα τρέμετε καί μην τους δυσαρεστήσετε, συνεχίζοντας να ζήτε. Άλλως τε, το έχουν ήδη ζητήσει οι «ανθρωπιστές»: «Έλληνες ψοφήστε, γιά να ζήσουμε εμείς!», λένε συνθήματα στους τοίχους κι αφίσες εδώ καί καιρό. Εμπρός, λοιπόν! Κάντε τους τη χάρη!)

Χείριστα, ακόμη κι όποιος πάει να διαφανεί, δεν κέκτηται τα προσόντα γιά αισυμνήτης. Ποιός, δηλαδή; ο Μίκης Θεοδωράκης; ο Σώρρας; ο καθ’ όλα σεβαστός στρατηγός Αϋφαντής;… Ποιός;… (Γιά ν’ αναφέρω μερικά ονόματα κουτουρού. Υπόψη, η αποδοχή -πριν την αισυμνητία- του προσώπου από την πλειονότητα των Ελλήνων, δηλ. ότι είναι πασίγνωστος, σεβαστή μορφή κτλ, δεν παίζει κανέναν ρόλο ως προσόν.)

 

β. Τί θα πράξει ο Αισυμνήτης

(Στα παρακάτω, θα σας εξηγώ σύντομα το γιατί.)

 

i. Πρώτιστο καθήκον, να επιβάλει την ΑΠΟΛΥΤΗ υπακοή των πάντων στο πρόσωπό του.

Κι όχι μόνον αυτός, αλλά προς την κατεύθυνση αυτή θα δράσει καί το δεύτερο επίπεδο της ιεραρχίας.

Η όποια αντίρρηση θ’ αντιμετωπίζεται με πυροβολισμό εξ επαφής στο κεφάλι του αντιρρησία. Δύο φορές.

Σκληρό; απάνθρωπο; Σαφέστατα. Σκεφθήτε, όμως, πως, αν αρχίσουμε τις κουβέντες με τον κάθε τυχόντα ενώι καίγεται ο κώλος μας, τελειώσαμε. Πολύ βασικό σφάλμα αυτό. Καί να σας πω καί κάτι; Γιά το καλό της Ελλάδας, απαγορεύεται να υπάρξει δεύτερος Βελουχιώτης. Αλοίμονο αν ο αισυμνήτης έχει κηδεμόνες στο κεφάλι του (άγγλους, ή άλλους), ή αν δεχθεί αγκάθια στα πλευρά του (αγγλοκίνητα, ή …αλλοκίνητα), τύπου Ζέρβα καί Ψαρρού. Καί τρίς αλοίμονο, αν ο αισυμνήτης δίνει λογαριασμό σε Σιάντους καί Ζαχαριάδηδες, ή υπακούει σε Μπελογιάννηδες καί «συμμαχικά στρατηγεία».

Γιά το καλό της Ελλάδας, λοιπόν, δεν θα υπάρξει δεύτερος Βελουχιώτης. Κι όποιος έχει αντιρρήσεις, να λουφάξει στο σπίτι του. Η σωτηρία καί ο καθαρμός της Ελλάδας δεν σηκώνει καλαμπούρια κι αντιμετώπιση στο περίπου.

 

ii. Διακανονίζει την ιεραρχία.

Ο αισυμνήτης σαφώς δεν θα είναι μόνος του. Σαφώς καί θα κατανείμει εξ αρχής ρόλους σε άλλα άτομα.

Πώς;

Από την Ιστορία, μαθαίνουμε πως κάθε οργανωμένη ομάδα είχε αρχηγό, αλλά καί εξ ίσου ισχυρό υπαρχηγό. (Θυμήσου: Λεωνίδας-Διηνέκης.) Μάλιστα, σε περιπτώσεις στριμώγματος, πολλές φορές τη μπουγάδα την καθάριζε το «νούμερο δύο» της οργάνωσης.

Στο βασικό αυτό μοντέλο υπήρξαν καί παραλλαγές, πχ οι Ναΐτες Ιππότες είχαν καί «σκιώδες» ηγουμενοσυμβούλιο με «σκιώδη» Μεγάλο Μάγιστρο. Λέγεται πως, όταν ο Ζάκ ντέ Μολαί κάηκε ζωντανός, ο «σκιώδης» Μεγάλος Μάγιστρος δεν έπαθε τίποτε απολύτως – αν καί ήταν γνωστός στους πάντες ως τέτοιος. (Μην απορείτε γιά το ποιός διοργάνωσε τη φυγάδευση των διασωθέντων Ναϊτών καί του θησαυρού τους.)

Άλλοι, πάλι, οι Ιωαννίτες Ιππότες, εφήρμοζαν «πυθαγόρεια» συμβολικά Μαθηματικά στην ηγεσία τους: το πρώτο συμβούλιο υπό τον Μεγάλο Μάγιστρο ήταν πενταμελές, καί το δεύτερο 13μελές. (Στους προηγούμενους 5 προστίθενταν άλλοι οκτώ.)

Κι εμείς; Τί ηγεσία θα φτιάξουμε;

Εμείς θα επικαλεστούμε συνήθειες από την πανάρχαιη Ελλάδα. Το δικό μας ηγετικό συμβούλιο θα είναι δωδεκαμελές. Ο δε αισυμνήτης, όταν (εγκαίρως ή καταναγκαστικώς) παραδώσει την ηγεσία, αυτομάτως παραδίδει σε άτομο του 12μελούς συμβουλίου.

Μη ρωτάτε το γιατί 12… Δεν θα το εξηγήσω τώρα. Μπαίνουν πολλά μέσα στην εικόνα, ακόμη καί το ότι οι 12 πρέπει να επικοινωνούν με τρόπους «έξω του κόσμου τούτου». Καί να δρουν ως ένα άτομο, αν χρειαστεί. Δεν σας τα ανέφερα αυτά μέσα στα προσόντα του υποψήφιου αισυμνήτη, αλλά …θα υπάρξουν…

(επόμενο)

Περί Παλαμήδου – 4

36 Σχόλια

(προηγούμενο)

πάρχει ακόμη ένα ερώτημα, που θα έθετε ο οποιοσδήποτε στοιχειωδώς σκεπτόμενος:

Καί γιατί, δηλαδή, να μην επιτεθούν στην Τροία κατ’ ευθείαν με το φοβερό υπερόπλο της Ιωλκού;

Η απάντηση δεν είναι μία καί μοναδική.

Κατά πρώτον, δεν έπρεπε να γνωρίζουν την ύπαρξή του καί τις δυνατότητές του παρά μόνον πρόσωπα εκατό τοις εκατό Έλληνες κι εκατό τοις εκατό ανεπίληπτου χαρακτήρα. Κι εκατό τοίς εκατό απόλυτης εμπιστοσύνης του ενός προς τον άλλον. (Καθαρά, δηλαδή, μιλάμε γιά μία υπερ-κλειστή ομάδα ατόμων.) Ίσως αυτή ακριβώς η αιτία να εξηγεί το γιατί ο Πελίας επιτέθηκε ξαφνικά καί κατέλαβε την Ιωλκό – πράγμα που δεν εξηγεί η Μυθολογία μας: προφανώς, μετά την πρώτη χρήση του όπλου (θαλάσσιο τέρας της Ησιόνης), κάποια απρόσεκτα στόματα κελάηδησαν υπέρ το δέον.

Κατά δεύτερον…

…Αλήθεια, γιατί σήμερα όποιος έχει την υπεροπλία δεν ορμάει να κάνει σκόνη τους αντιπάλους του – εφ’ όσον το “παιχνίδι” (υποτίθεται πως) είναι η κατάληψη της απόλυτης εξουσίας του πλανήτη; Τί περιμένουν οι υπερέχοντες; (Το να κοροϊδεύουν τον κοσμάκη οι ηγέτες των υπερδυνάμεων, είναι ακόμη ένα ενδεχόμενο, πλην όμως ελέγχεται πως δεν ισχύει. Τουλάχιστον, δεν ισχύει πάνω από το 50%.)

Νά, γιά παράδειγμα (καί τουλάχιστον “επισήμως”) οι ηπαπάρα απέκτησαν ατομική βόμβα το 1945, ενώ η ΕΣΣΔ το 1948. Αλλά ο αδίστακτος τζιού Τρούμαν δεν επιτέθηκε αυτά τα τρία χρόνια. Αντ’ αυτού του πιθανού πολέμου, διαιωνίστηκε ο λεγόμενος “ψυχρός πόλεμος” γιά δεκαετίες.

Ούτε ο Χρουστσώφ αποτελείωσε την επίθεσή του στην “κρίση της Κούβας” (έκανε πίσω, σα δαρμένος σκύλος), ούτε ο Πούτιν επιτίθεται σήμερα, που πανθομολογουμένως έχει υπεροπλία. (Μάλιστα, φημολογείται ότι οι Ρώσσοι διαθέτουν καί τεχνολογία που “καθαρίζει” τη ραδιενέργεια εντός ελαχίστων ωρών, αλλά δεν την έχουν βγάλει παραέξω.)

Ούτε η Ινδία επιτίθεται με πυρηνικά στο Πακιστάν… το οποίο Πακιστάν ξοδεύεται μεν γιά πυρηνικά όπλα, αλλά κατσικώνει με το στανιό -καί με θρασείς απαιτήσεις- τους υπηκόους του αλλού, να τους ταΐζουν άλλοι. (Η Ινδία θα έκανε θεάρεστο έργο, αν ξεφόρτωνε μερικά πυραυλάκια της απάνω στα κουτοπόνηρα καί μισάνθρωπα αυτά μούσλιμζ.)

Η αιτία αυτής της συμπεριφοράς πρέπει ν’ αναζητηθεί στο ένστικτο… καλύτερα, στην ειδοποίηση της συνείδησης (που λέει: “όχι, εκτός αν σου επιτεθούν πρώτα οι άλλοι”), καί σε όσα γνωρίζουν στοές καί λοιπές λέσχες περί συμπαντικών νόμων. Ανάλογα τους ηγέτες, δηλαδή. Ακολουθούν τον ένα ή τον άλλο δρόμο, ανάλογα με το εάν έχουν μέσα τους έστω καί ψήγματα συνείδησης, ή εάν τρέμουν την ιεραρχία των στοών καί των λεσχών τους, καί υπακούουν ασυζητητί στα κελεύσματα των μυστικών τους αρχηγών. (Που επίσης λένε: “όχι, εκτός αν σου επιτεθούν πρώτα οι άλλοι”.)

Οι μυστικοί αυτοί αρχηγοί, όχι πως καταλαβαίνουν κι οι ίδιοι ακριβώς περί τίνος πρόκειται (αν δεν έχεις μέσα σου συναίσθημα καί συνείδηση, χέσ’ τα κι άσ’ τα…), αλλά είναι μαθημένοι να υπακούν τυφλά σε «αλήθειες» εξ αποκαλύψεως – οι οποίες σε τέτοια μαγαζιά είναι οι μόνες που κυκλοφορούν. (Καί πάντα μεταδίδονται προφορικώς.) Οπότε, εφ’ όσον κάποιοι παρεμφερείς μασωνοτέτοιοι κάποτε (Ατλαντίδα, ίσως) γνώριζαν λεπτομερώς τους συμπαντικούς νόμους καί τους μετέδωσαν στις επόμενες γενιές, οι σημερινοί διάδοχοί τους υπακούν τυφλά στις πανάρχαιες “αυθεντίες”, άσχετο αν στο μεταξύ οι σχετικές γνώσεις χάθηκαν πλήρως, ή -έστω- μερικώς. Τα κρόνια ρομποτάκια συνεχίζουν όπως προγραμματίστηκαν. Δεν αλλάζουν. Κριτική σκέψη μηδέν.

Οι μόνοι που απομένουν σήμερα να σκέφτονται να επιτεθούν πρώτοι, είναι σχεδόν εγνωσμένα ψυχιατρικά περιστατικά. Ο Ρετζεπίκας, ας πούμε. (Που κι αυτουνού τώρα τελευταία κάποιοι του σφύριξαν να μην το κάνει, αλλά δεν ξέρουμε μέχρι πότε θα τους ακούει.) Ή εκείνη η απίθανη πρωθυπουργίνα της Λιθουανίας (αν θυμάμαι καλά), που απειλεί τη …Ρωσσία, εφ’ όσον στο έδαφος της χώρας της μετασταθμεύει μία ταξιαρχία πεζοναυτών των ηπαπάρα. (Ξέρετε, απ’ αυτές που στο σινεμά νικάνε όλους τους κακούς.)

Βέβαια, οι “δασκαλεμένοι” ηγέτες των υπερδυνάμεων κρυφογελάνε με κάτι τέτοια καμώματα. Διότι περιμένουν τον τρελλό, που θα κάνει πρώτος το βήμα που θα κάνει τον πλανήτη “ώπα”! (Άλλο που δε θέλουν, δηλαδή… διότι η πίττα πρέπει να ξαναμοιραστεί γιά τον 21ο μΧ αιώνα, αφελέστατε αναγνώστη μου. Καί το κουζινομάχαιρο ήδη άργησε να χρησιμοποιηθεί.)

Αλλ’ αυτοί -ώ, αυτοί!…- θέλουν να έχουν το 100% του δίκιου με το μέρος τους.

 

Τούτων ειπωθέντων, ήταν δυνατόν ο Ιάσων καί τα φιλαράκια του να μη γνωρίζουν αυτή κι άλλες συμπαντικές αλήθειες; Αδύνατον! (Μαθητές του Χείρωνα, γάρ.)

Άρα, το υπερόπλο “12+1” μπορούσε να περιμένει – ώστε να χρησιμοποιηθεί μόνον στο πολύ σοβαρό κάλεσμα της ανάγκης.

 

(Παρένθεση: Προσωπική έρευνα εν εξελίξει, άρα πολύ πρώϊμη ν’ ανακοινωθεί εδώ, λέει πως η Ελλάδα «πληρώνει κάρμα» ακριβώς γιά χρήση τέτοιων υπερόπλων στο παρελθόν, ακόμη κι αν είχε 100% δίκιο. Κατά πάσα πιθανότητα, μία τέτοια περίπτωση ήταν στον πόλεμο με τους Άτλαντες, καί διερευνώ τις τυχόν παλιότερες.

Αυτά, συν μερικά ακόμη -διάβαζε: η κατά καιρούς μή σύμφωνη με το Σύμπαν προσπάθεια μετατροπής όλων των Ελλήνων σε αθανάτους-, αποτελούν το καταδικό μας «προπατορικό αμάρτημα» της Ελληνικής Φυλής, που το πληρώνουμε ακόμη σήμερα… το οποίο σαφώς δεν οφείλεται στο ότι ένα ζευγάρι κλώνων Βρωμά χλαπάκιασε ένα μήλο πρό έξι χιλιάδων ετών. Εμείς έχουμε συμπαντικά βερεσέδια εδώ κι εκατό χιλιάρικα χρόνια – από Αιγηΐδος ακόμη.

Είμαι χίλια τα εκατό σίγουρος ότι οι διδασκαλίες του μεγίστου Χείρωνος περιλάμβαναν τέτοιες γνώσεις. Άρα, τα βήματα του Ιάσονα καί της παρέας του όφειλαν να είναι προσεκτικά.)

 

v. Επιστολή

Ξαναγυρίζουμε στην Ιωλκό.

Εφ’ όσον προκρίθηκε η πρόταση συνθηκολογήσεως, ως πρώτο βήμα έπρεπε να ειδοποιηθεί ο Πρίαμος. Ναί, αλλά πώς; Με άνθρωπο (προφορικά), ή με επιστολή;

Η προφορική μεταφορά των αιτημάτων του Ιάσονα δεν ήταν αξιόπιστη λύση, γι’ αρκετούς καί σοβαρούς λόγους. Ο αγγελιαφόρος έπρεπε να εκπληρώνει μιά σειρά κριτηρίων:

  • Έπρεπε να θυμάται τα πάντα επακριβώς, καί να μην ξεχάσει ούτε λέξη.
  • Έπρεπε να είναι προσωπικότητα κοινής αποδοχής των αντιμαχομένων.
  • Έπρεπε να μην πέσει θύμα επιθέσεως, ή απαγωγής.
  • Έπρεπε να βρεί τρόπο να μπεί στην Τροία. (Καί μετά να βγεί, ώστε να φέρει την απάντηση.)

Κι αυτές δεν ήταν οι μόνες πιθανές δυσκολίες. Εάν οι Αχαιοί έπαιρναν χαμπάρι κάποιον “αταίριαστον” εκεί κοντά, τότε θ’ άρχιζαν τα πώς καί πόθεν – οπότε πάει στράφι το σχέδιο. (Άσε που θα ξεσπούσε καί κανένας εμφύλιος, καταπώς το συνηθίζει η μουρλοφυλή μας!) Ενώ ο σκοπός ήταν να βγεί ο Πρίαμος μπροστά, χωρίς να φαίνεται ποιός τον συμβούλευσε. Ευνόητο είναι επίσης ότι ανά πάσα στιγμή κινδύνευε η ζωή του αγγελιαφόρου, εάν είτε οι Αχαιοί είτε οι Τρώες τον εξελάμβαναν ως κατάσκοπο.

Οπότε, τί; Πώς;

 

Το πρόβλημα, που έθετε το πρώτο κριτήριο, αντιμετωπιζόταν με τον γραπτό λόγο – με επιστολή. Τα επόμενα τρία, τώρα, επέβαλαν άκρα μυστικότητα ως προς το πρόσωπο του αγγελιαφόρου (ή της σειράς αγγελιαφόρων). Το επόμενο ερώτημα σε λογική σειρά, ήταν το ποιοί μπορούσαν να είναι αυτοί οι αγγελιαφόροι.

Μμμμ… Από Ελλάδα, δεν γινόταν. Δηλαδή, δεν γινόταν να πάει στην Τροία ένας καί μοναδικός αγγελιαφόρος, διανύοντας όλη την απόσταση από Ιωλκό. Άρα, σε κάποιο σημείο της διαδρομής, έπρεπε να παραδώσει. Σε ποιόν, όμως;

Σε άνθρωπο από τα νότια παράλια της Μ. Ασίας σαφώς όχι, διότι όλοι οι εκεί κατοικούντες Πελασγοί ήσαν ενεργοί πολεμικοί σύμμαχοι των Τρώων καί εχθρικώς διακείμενοι προς τους Έλληνες της κυρίως Ελλάδας. Ανατολικά, πάλι, σε Χετταίο, ούτε να το συζητάς.

Απέμενε μόνον η Θράκη, ως πατρίδα του δεύτερου αγγελιαφόρου.

Οι Θράκες ήσαν από ουδέτεροι καί αδιάφοροι προς τον πόλεμο (οι της δυτικής Θράκης), έως φανερά σύμμαχοι των Τρώων οι της ανατολικής Θράκης. (Διότι οι τελευταίοι φοβόντουσαν -καί ορθώς- πως, αν πιάσει φωτιά το σπίτι του γείτονα, μπορεί να πιάσει καί το δικό σου.) Αποτελούσαν, επομένως, την ιδανική επιλογή γιά να ταξιδεύσει η επιστολή μέσα από τις περιοχές τους προς το Ίλιον.

Καί γιά έναν ακόμη λόγο: ότι ο Ιάσων είχε άριστες σχέσεις με την περιοχή, λόγωι Ορφέα. Θυμηθήτε πως, ενώ άρχισε να χτίζεται η Αργώ, πήγε μόνος του στη Θράκη καί τον έφερε στην Ιωλκό – εν μέσωι των επευφημιών της υπόλοιπης παρέας.

(Παρένθεση: Υφίστανται ενδεχομένως κι άλλα περιστατικά, που δείχνουν καλές σχέσεις του Ιάσονα με τους Θρακιώτες – αλλά δυστυχώς δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες διαθέσιμες. Λέγεται πως, κάπου στην περιοχή της σημερινής Κωνσταντινούπολης, οι Αργοναύτες είχαν χτίσει κάτι σαν βωμό-ναΐσκο προς τιμήν του Ιάσονα, ο οποίος αργότερα έγινε ναΐσκος του Αρχαγγέλου Μιχαήλ καί μετονομάστηκε Μιχαήλιον, καταστράφηκε δέ στα χρόνια της Εικονομαχίας. Εδώ θα βρήτε κάμποσες πληροφορίες γιά την περιοχή, αν καί δεν αναφέρεται η προέλευση του ονόματος.)

Άλλως τε, τον Ορφέα δεν τον είχε γνωρίσει τότε που τον έπεισε να έρθει στην Ιωλκό γιά να συμμετάσχει στην Αργοναυτική. Σίγουρα είχαν γνωριστεί σε πολύ νεώτερη ηλικία, διότι προφανέστατα ο Ιάσων δεν κάθησε μιά ζωή ακίνητος μέσα στη σπηλιά του Χείρωνα να κάνει γιόγκα, μέχρι να φτάσει η γενειάδα του στο πάτωμα. Επίσης προφανέστατα, έφερε εις πέρας μερικές ακόμη αφανείς αποστολές – πάντα υπό τις οδηγίες του Χείρωνα. (Μίλησε κανείς σας γιά μακροχρόνια προετοιμασία της Αργοναυτικής; Ή τη θεωρείτε στιγμιαίο αυτοσχεδιασμό μερικών παλαβών παλληκαριών;…) Έτσι, σίγουρα έγινε κάποιο ταξιδάκι από το βορειοανατολικό Πήλιο μέχρι τη Θράκη εκείνα τα νεανικά χρόνια… καί χωρίς να το πάρει χαμπάρι κανένας Πελίας.

 

Αυτός ακριβώς ο λόγος αιτιολογεί απόλυτα το περιστατικό με το ρεζίλεμα του Οδυσσέα, που πήγε στους Θράκες γιά σιτάρι, κι επέστρεψε στο στρατόπεδο των Αχαιών με άδεια χέρια. Ενώι, αντίθετα, ο Παλαμήδης γύρισε με γεμάτα σακκιά.

Βέβαια, κι ο πατέρας του Οδυσσέα ήταν Αργοναύτης. Έτσι, θεωρητικά ο Οδυσσέας θα μπορούσε κι αυτός να επικαλεστεί το πάλαι ποτέ πέρασμα του γέρο-Λαέρτη από την περιοχή. Πλην όμως, φαίνεται πως ο γέρος είχε αποτραβηχτεί από νωρίς μακριά από κόσμο κι επαφές. Ή, ίσως, ο Οδυσσέας (γιά κάποιους λόγους) δεν επικαλέστηκε το όνομα καί την ιδιότητα του πατέρα του.

Τη συγκεκριμένη επιτυχία του Παλαμήδη δεν την εξήγησα – έκανα λογικό άλμα. Λοιπόν, ο Παλαμήδης καί τ’ αδέρφια του επικοινωνούσαν με τον πατέρα τους, αλλά χρησιμοποιούσαν δύο δρόμους:

  • Είτε έστελναν τις επιστολές με δικούς τους ανθρώπους,
  • είτε τις έστελναν μέσωι ανθρώπων του Αχιλλέα.

Όπως καταλαβαίνετε, οι πρώτες ήταν οι ανώδυνες (“- Τί κάνεις, πατέρα; είσαι καλά στην υγεία σου; πίνεις κανά κρασί;”), γιά το λεγόμενο “ξεκάρφωμα”. Διότι ανά πάσα στιγμή κινδύνευαν να πέσουν στα χέρια του Οδυσσέα, ή όποιου τυχόν άλλου εχθρευόταν τα παιδιά του Ναυπλίου. Ενώ οι επιστολές με “καυτά” θέματα έφευγαν με Μυρμηδόνες αγγελιαφόρους, τάχα προς τον Πηλέα… διότι έτσι καί βρισκόταν κάποιος εξυπνάκιας να βάλει χέρι σε ανθρώπους του Αχιλλέα, μετά έπρεπε ν’ αλλάξει πλανήτη. Κι αυτός, κι όλο του το σόϊ. Κι όλο του το στρατόπεδο.

Όθεν, όταν έστειλε επιστολή ο Παλαμήδης (με τους Μυρμηδόνες), σε στύλ: «- Πατέρα, προσθέτουμε τρύπες στη ζώνη απ’ την πείνα, κι ο προσπαθήσας Οδυσσέας ατυχήσας έλαβε το μακρύτερον των Θρακών!», προφανώς δέχθηκε πίσω -μαζί με την απάντηση- συστατική επιστολή του Ιάσονα γιά τους Θρακιώτες. Οι δέ πόρτες των σιταποθηκών άνοιξαν διάπλατα.

Να κάνουμε μιά παρένθεση:

Όταν πήγε ο Παλαμήδης στη Θράκη να ζητήσει το σιτάρι, ο Ορφέας πιθανώτατα δεν ζούσε. Όπως γνωρίζουμε από τη Μυθολογία μας, τον σκότωσαν μαινάδες. Που σημαίνει, γυναίκες τελείως εκτός εαυτού (…καί εκτός ρούχων! λόλ!!!) απ’ την άσωτη οινοποσία (τότε το κρασί το φτιάχναν καί με προσμίξεις βοτάνων, καί… καταλαβαίνετε…), κατά τη διάρκεια εορτών προς τιμήν του Διονύσου. Πιθανολογώ, λοιπόν, ότι αυτές οι γυναίκες που τον σκότωσαν, ήσαν ακριβώς οι Αμαζόνες που (σε κάποια φάση των Επών αναφέρεται πως) κατέβηκαν να βοηθήσουν τους Τρώες. (Είπε κανείς τη λέξη «Φέμεν»; Με τις σημερινές μαχητικές -καί άνευ στηθοδέσμων- σαβούρες της Χαζαρίας, κατά ‘κεί πάει αμέσως ο συνειρμός.)

Πιθανολογώ ξανά ότι αυτή ήταν η κύρια αιτία, που τις κυνήγησε καί τις καθάρισε ο Αχιλλέας – διότι εκδικήθηκε τον άδικο θάνατο του καλού φίλου του πατέρα του.

 

Επόμενο ερώτημα: πώς θα έμπαινε η επιστολή μέσα στην Τροία; Η προφανής απάντηση απαιτεί ο αγγελιαφόρος να μπαίνει στο Ίλιον από μυστική είσοδο. Αυτή, βέβαια, είναι καί η μοναδική απάντηση – απ’ αρχαιοτάτων χρόνων, πάντα υπήρχαν μυστικές είσοδοι στα τείχη μιάς πόλης. Καί, μιά που δεν φαίνεται οι Αχαιοί να πραγματοποίησαν κυκλωτική πολιορκία της πόλης (αλλά μονάχα κατά μέτωπον επιθέσεις), το να περάσει ο αγγελιαφόρος απαρατήρητος μέσα στο Ίλιον, ήταν σχετικά εύκολο.

Κατά τη γνώμη μου, η είσοδος που χρησιμοποιήθηκε ήταν το αυλάκι του ποταμού Σκαμάνδρου, που έμπαινε στην πόλη. (Το γιατί, παρακάτω.) Από τις αρχαίες τειχισμένες πόλεις ακόμη, οι κάτοικοι είτε έστριβαν την κοίτη του ποταμού προς τα μέσα, προς την πόλη (γιά να υδρεύονται), καί μετά ξαναοδηγούσαν την κοίτη έξω προς τα χωράφια, είτε φτιάχνανε ένα βοηθητικό παράλληλο αυλάκι που έκανε την ίδια δουλειά. Εννοείται πως η είσοδος καί η έξοδος του ποταμού γινόταν από τρύπες στη βάση των τειχών, προστατευόμενες από μεταλλικές σχάρες. (Αυτό το βασικό σχέδιο σε παραλλαγή πέρναγε τα νερά του ποταμού κι από περιτείχια τάφρο.)

Παρένθεση: από τις περιγραφές του Ομήρου, καταλαβαίνουμε ότι οι Τρώες υδρευόντουσαν από τη διέλευση του ποταμού μέσα από την πόλη τους, άρα μιλάμε γιά μιά πόλη 30-40 χιλιάδων κατοίκων περίπου. Σε αντίθεση, η πολύ μεγαλύτερη Κωνσταντινούπολη είχε αρκετά υδραγωγεία, καθώς καί δεξαμενές αποθηκεύσεως του νερού γιά περίπτωση παρατεταμένης πολιορκίας. (Όπου, βέβαια, ο εχθρός δεν θα είχε τον ιπποτισμό των Αχαιών, ώστε να μην κόψει το νερό των πολιορκουμένων.) Γιά τον ίδιο λόγο είχε καί περιοχές με χωράφια μέσα στην πόλη, ώστε αυτά να ταΐζουν τον λαό στις πολιορκίες.

Οπότε, ο αγγελιαφόρος δεν είχε παρά να μετακινήσει τις σχάρες του ποταμού, γιά να μπεί μέσα. Ή, να χρησιμοποιήσει κανένα μυστικό παραπόρτι – φερ’ ειπείν κάπου στο δάσος, δυό-τρία χιλιόμετρα μακριά, μιά μικρή πόρτα απαρατήρητη ανάμεσα στα βράχια… καί μετά, μιά μακριά υπόγεια σήραγγα που οδηγεί μέσα στην πόλη. Μέσα σε κάποια αίθουσα του παλατιού, με «γκλαβανή» στο πάτωμα.

Όπως στην Ιωλκό, όταν φυγαδεύτηκε ο μικρός Ιάσων.

Αλλά, φοβάμαι πως οι Τρώες δεν είχαν την προνοητικότητα των Ιωλκαίων.

 

vi. Κρύπτειν

Εν πάσει περιπτώσει, γιά να υλοποιηθεί το σχέδιο της …“τρόϊκας” της Ιωλκού, ενημερώθηκε αμέσως ο Παλαμήδης, μέσωι των αγγελιαφόρων του Αχιλλέα. Γιατί, όμως; διότι έπρεπε οπωσδήποτε να βοηθήσει με τις γνώσεις του καί το μυαλό του.

Πώς;

Ο Παλαμήδης δεν ενημερώθηκε γιά το ίδιο το σχέδιο, διότι αυτή θα ήταν μία τελείως άφρων ενέργεια. (Θα του μιλούσαν μετά το τέλος του πολέμου, αλλά τώρα δεν έπρεπε.) Όμως, ο Ιάσων θυμήθηκε που ο Παλαμήδης ως έφηβος (όταν συναντηθήκαν σε κάποια απ’ τις επισκέψεις του Ναυπλίου στην Κόρινθο) του είχε επιδείξει μία απ’ τις εφευρέσεις του…

(συνεχίζεται)

Περί Παλαμήδου – 3

14 Σχόλια

(προηγούμενο)

αί νά ‘ταν μόνον αυτά τα παράδοξα του συγκεκριμένου πολέμου… Ξαναδιαβάζοντας τον σχετικό σύνδεσμο της Γουΐκι, βλέπουμε (προς το τέλος του πολέμου, κι ενώ δεν είχε κριθεί ακόμη το αποτέλεσμα) να τυλίσσεται ένα γαϊτανάκι κοροϊδίας, με διάφορες «προφητείες». «- Η Τροία θα πέσει μόνον με το τόξο του Ηρακλή!», λέει ο ένας. Αλλά ήρθε ο Φιλοκτήτης καί δεν έγινε τίποτε. (Εκτός απ’ τον Πάρη, που έγινε μακαρίτης.) «- Η Τροία θα πέσει, μόνο αν έρθουν εδώ τα κόκκαλα του Πέλοπα!», λέει ο άλλος πιό μετά. Τον ξέθαψαν τον τυχοδιώκτη, μετέφεραν τα λείψανά του στην Τρωάδα, ακόμη να πέσει η Τροία. (Αν καί, λόγωι κωλοφαρδίας του συγκεκριμένου «προφήτη», η Τροία έπεσε λίγο πιό μετά.)

Παρένθεση: αν πίσω απ’ αυτές τις «προφητείες» δεν βλέπετε ημι-κρυπτόμενο κάποιο μαύρο ιερατείο, δεν μπορώ να βοηθήσω περισσότερο.

Παρένθεση, ξανά: Παρακάμπτω τυχόν ομοιότητες με κάποια σημερινά παρόμοια φαινόμενα, καί παραμένω στην μεταφορά των κοκκάλων του Πέλοπα στην Τρωάδα. Έ, λοιπόν, ενισχύεται η άποψή μου ότι η εκστρατεία εναντίον της Τροίας έγινε (εκτός κάποιων άλλων κρυφών αιτίων) γιά χάρη προσωπικών επιδιώξεων του Αγαμέμνονα – του οποίου ο Πέλοπας υπήρξε πρόπαππος. Ήταν σα νά ‘λεγε: «- Έλα παππού, να σου δείξω ότι πήρα εκδίκηση!»

Εκδίκηση από ποιόν; Μά, από τους Τρώες! Διότι, όταν οι Έλληνες της κυρίως Ελλάδας κυρίευσαν την (πατρίδα του Πέλοπα) Μυσία (κυρίως ο Ηρακλής), οι -δυό βήματα παρακάτω ευρισκόμενοι- Τρώες δεν βοήθησαν τους ομοφύλους κοντοχωριανούς Πελασγούς.

Προσωπική εκδίκηση του αρχιγαϊδάρου εναντίον των Τρώων, λοιπόν… Καί των Ελλήνων, θα ‘ρχόταν κι αυτωνών η ώρα. (Κλασική σαλαμοποίηση. Ένας-ένας. Όλοι θα πάρετε!  🙂  ) Να δούμε στο τέλος, προσκυνάνε οι Έλληνες τον Κρόνο, ή όχι;

Σημειώστε ότι ο Αγαμέμνων καταγόταν εκ μητρός κι από τον άλλον ανθρωποθυσιαστή, τον Μίνωα. Αν, λοιπόν, βρέθηκαν οι Αργοναύτες καί ματαίωσαν τα σχέδια του Θόα καί της Υψιπύλης, τελικά το να κοροϊδέψεις τους Έλληνες καί να τους σύρεις εκεί που θέλεις, είναι εύκολη υπόθεση – ως φαίνεται. Αρκεί ένας θρασύς Κρόνιος τυχοδιώκτης κάθε φορά – Πέλοπας, Μίνως, Θόας, Αγαμέμνων, Υψιπύλη… καί δε συμμαζεύεται. Γιά να φτάσουμε στα εβραιοκαθυστερημένα τα σημερινά, Γάπηδες κι Αλεκσάκια. (Πρωθυπουργοί της Ελλάδας, μη χέσω!!! Τα βλέπετε, συμπατριώτες ψηφοφόροι, πόσο μαλακίζεστε; )

Εάν, δέ, ο θρασύς Κρόνιος τυχοδιώκτης τυγχάνει Έλληνας γενίτσαρος, ή ψευδεπίγραφος «Έλλην» (Ελληνόφωνος, γιά την ακρίβεια), ή υβρίδιον με Ελληνικές ρίζες, τότε είναι πολύ ευκολώτερο να εισχωρήσει στην ανώτερη κοινωνική ιεραρχία των Ελλήνων. Γι’ αυτό έχω λυσσάξει να φωνάζω να μην παντρεύεται κανένας Έλληνας αλλοδαπές, καί δή ιουδαίες.

Παρένθεση, ξανά-μανά: Κι ο Παλαμήδης καταγόταν εκ μητρός απ’ τον Μίνωα, αλλά το Ελληνικό του dna του Διός υπερίσχυσε χίλια τοις εκατό.

 

iv. Ιάσων θεραπευτής Ελλάδος πάσης

Πίσω στην Ιωλκό, η τριανδρία των παλιόφιλων της Αργούς, αν καί πάνω στη διετία-τριετία κατάλαβε το φιάσκο, έκανε υπομονή. Γνώστες όλοι τους των μυστικών, «Πυθαγορείων» Μαθηματικών, περίμεναν να περάσει το πρώτο κομβικό σημείο, των 6.18 ετών. Όταν καί πάλι δεν έγινε τίποτε, τότε αποφάσισαν ν’ αναλάβουν δράση.

Τί έπρεπε να γίνει, ώστε να σταματήσει ο φοβερός Ελληνοκτόνος αυτός πόλεμος;

Χμ… ας ξαναρωτήσουμε με απλή λογική: τί μπορούσε να γίνει;

Τρία τινά:

  • Ή να νικήσουν οι Αχαιοί.
  • Ή να χάσουν.
  • Ή να υπογραφεί συνθήκη.

Στο τραπέζι της συζήτησης ριχτήκανε καί τα τρία ενδεχόμενα. Καί, γιά λόγους που θα δούμε (ή θα καταλάβουμε), καί τα τρία ενδεχόμενα απαιτούσαν τη συνεργασία των Τρώων – αλλ’ αυτό ήταν δευτερεύον ζήτημα. Υπήρχαν τρόποι να λυθεί.

Ας πάρουμε πρώτα την (πιθανή) ήττα των Αχαιών. Δηλαδή, τί; να βοηθήσουν ο Ιάσονας καί τα φιλαράκια του να χάσουν οι Έλληνες; Μμμμ… ίσως. Αν δεν υπήρχε άλλος δρόμος, τότε ναί. Αλλά, εννοείται, με τις ελάχιστες δυνατές απώλειες. Μιά καλά μελετημένη προβοκάτσια αρκούσε, ώστε να τους αναγκάσει να φύγουν καί να επιστρέψουν οίκαδε. Επίσης, έπρεπε να εξεύρουν λύση καί γιά τις σχεδόν βέβαιες κοινωνικές αναταραχές πίσω, στην πατρίδα του κάθε βασιλιά των Αχαιών. Ο λαός θ’ απαιτούσε λογοδοσία, άρα έπρεπε να ετοιμάσουν καί τα ακλόνητα επιχειρήματα, που θα δικαιολογούσαν ( ; ) τη σπατάλη σε ζωές. (Καί, φυσικά, την ήττα.)

Όμως, υπήρχε ένα μεγάλο «μείον» εδώ… αν μαθευόταν ο,τιδήποτε αργότερα, ουδείς θα έσωζε τους πρωτεργάτες του σχεδίου. Ούτε τους οργανωτές, ούτε τους εκτελεστές. (Η αμαύρωση της φήμης τους στον αιώνα τον άπαντα, θα ήταν το μικρότερο που θα παθαίνανε.) Η δε κοινωνική αναταραχή πιθανώτατα θα ελάμβανε ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Όχι, λοιπόν, καί ξανά όχι σ’ αυτό το ενδεχόμενο. Αποκλείεται.

Πάμε, τώρα, στη συνθηκολόγηση. Αυτή απαιτούσε τη συνεργασία του Πριάμου «εκ των ούκ άνευ», διότι ο αρχιγάϊδαρος ούτε που θ’ άκουγε γιά συνθήκες – ακόμη κι έντιμες. (Άρα, δεν μπορούσαν ν’ ανακινήσουν το θέμα πρώτα μέσωι Αγαμέμνονα.) Πάντως, αν συναινούσε ο Πρίαμος καί ξεμπρόστιαζε με επιχειρήματα τον αρχιγάϊδαρο μπροστά σ’ όλους τους πολεμιστές, τότε ο πόλεμος θα τελείωνε αμέσως.

Έπρεπε, όμως, κι αυτός, να δεχθεί κάποιες υποχωρήσεις. Έπρεπε να επιστρέψει την Ελένη… ή το είδωλο, ή ό,τι κι όσα τέλος πάντων έκλεψε ο Πάρης. Έπρεπε να τιμωρήσει τον Πάρη. Κι έπρεπε να βάλει υπογραφή σε συνθήκη τουλάχιστον τριακονταετίας, γιά νά ‘χει κάποιο σοβαρό νόημα αυτή.

Όχι ακατόρθωτο, αλλά ούλτρα δύσκολο. Είναι, βλέπεις, κι η τιμή (που τιμή δεν έχει) στη μέση! Είχε κι ο βασιλιάς της Τροίας τους δικούς του, που έπρεπε να τους απολογηθεί.

Κι ακόμη χειρότερα, είχε το ύπουλο Κρόνιο παύλα μητριαρχικό ιερατείο στα ποδάρια του, που συνεχώς του έβαζε τρικλοποδιές.

 

Άρα, ο Πρίαμος έπρεπε με κάποιον τρόπο να «πειστεί». Κι από ‘κείνα τα χρόνια ακόμη, το πειστικώτερο επιχείρημα στις κουβέντες είναι το πιστόλι στον κρόταφο.

Επομένως, έπρεπε να είναι αναντιρρήτως επιτεύξιμη η νίκη των Ελλήνων – καί να γίνει αυτό κατανοητό μέχρι κι από τον Πρίαμο.

Ναί, αλλά πώς;

Μόνον αν έπεφταν τα απόρθητα ( ; ) τείχη της Τροίας.

Οι τρείς μεσήλικες φίλοι χαμογελούσαν με τις «προφητείες» που κυκλοφορούσαν (ότι τα τείχη έπρεπε να γκρεμίσει απόγονος του Απόλλωνα, κτλ κτλ), αλλά έπρεπε καί να βρουν πρακτικώς εφαρμόσιμη λύση. (Διότι, καλή η πλάκα, αλλά τα προβλήματα της πραγματικότητας απαιτούν σοβαρότητα στην αντιμετώπισή τους.) Αυτή η λύση όντως υπήρχε… αν καί ήταν πολύ περισσότερο δραστική, απ’ όσο χρειαζόταν. Ήταν σα να προσπαθούσαν να σπάσουν καρύδια με βαρειά σφύρα μεταλλουργού.

Αλλά, στην ανάγκη, θα κατέφευγαν σ’ αυτήν. Τί, δηλαδή; καλύτερο ήταν να σκοτώνεται τόσος κόσμος επί εξήμιση χρόνια τώρα, καί να μη σταματάει η σφαγή;

Η λύση αυτή, λοιπόν, ήταν το «12+1» της Ιωλκού.

 

Το πάλαι ποτέ σχέδιο του Αίσονα να εφοδιάσει την πόλη του μ’ ένα ανίκητο υπερόπλο, τεχνολογίας προερχόμενης από τα βάθη των παρελθοντικών αιώνων, δούλεψε μονάχα δοκιμαστικά καί μονάχα μία φορά. Ένα θαλάσσιο τέρας, λέει, εμφανίστηκε κάποτε στη θάλασσα της Τροίας, πολύ πρό του πολέμου με τους Αχαιούς, κι οι Τρώες τά ‘καναν απάνω τους. Καί, γιά να το εξευμενίσουν (να μην τ’ ανοίξει η όρεξη καί τους μεζεδιάσει), δέσανε την πριγκήπισσα τους την Ησιόνη (καί αδελφή του Πριάμου) σε κάποιον παραθαλάσσιο βράχο. Σου λέει, φάε αυτήν να χορτάσεις καί να σκάσεις, μπας καί γλυτώσουμ’ εμείς. (Εδώ, οι παρατηρητικοί θα δούνε εύκολα το πανάρχαιο έθιμο της βασιλοκτονίας.)

Χρειάστηκε να έρθει ο Ηρακλής, ο οποίος δε μάσαγε, γιά ν’ απελευθερώσει την έρμη την κοπέλλα. Κι αν ο Ηρακλάρας ήξερε καί την προέλευση του φασματικού «τέρατος», δεν θα μάσαγε επί 10 – αλλά τέτοια μυστικά δεν ανακοινωνόντουσαν παραέξω.

Το «12+1» παρέμενε στην Ιωλκό, μέχρις ότου μπούκαρε ο Ατλάντειος δολοφόνος Πελίας, οπότε κι απενεργοποιήθηκε πάραυτα.

Πώς; Ο Αίσων ποτέ δεν είπε ότι γιά να πάρει μπρός το «12+1», έπρεπε να τοποθετηθεί απάνω του ο μεταλλικός σταυρός με τη μορφή της Ήρας στο κέντρο του… που φόρεσε στο λαιμό του ο μικρός Ιάσων σαν φυλαχτό, καθώς τον φυγάδευαν.

Κατά τη διάρκεια της Αργοναυτικής, λοιπόν, το «12+1» παρέμεινε απείραχτο, αλλά δεν βοήθησε – καθ’ ό απενεργοποιημένο. Ο δε Πελίας σαφώς κι έψαχνε να βρεί γιατί δεν έπαιρνε μπρος το ρημάδι, αλλά του λέγανε (καί τον πείθανε) ότι ο δολοφονημένος Αίσων πήρε το μυστικό μαζί του – κι έτσι, άνθρακες ο θησαυρός. Ο πονηρός Πελίας ήλπιζε να επιστρέψει ο Ιάσων, καί να του ξεράσει τις πληροφορίες που λείπανε… αν τις ήξερε κι αυτός.

 

Τα υπόλοιπα είναι γνωστά. Ο Ιάσων κάποτε επέστρεψε στην Ιωλκό …εργένης, όπως έφυγε, αλλά ο στρατός του καθάρισε την Ατλαντοσπορά. Κι έτσι, εκλιπόντος γιά την ώρα του κινδύνου, το «12+1» ενεργοποιήθηκε ξανά.

Αυτό ήταν το φοβερό όπλο, με το οποίο θ’ απειλούσαν τον Πρίαμο, αν δεν έδειχνε ούτ’ αυτός να συνετίζεται. Φυσικά, δεν θα του λέγανε περί τίνος πρόκειται – αντ’ αυτού, εκφράσεις όπως «η οργή των θεών» ήταν σαφώς καταλληλότερες.

Αξίζει τον κόπο να κάνουμε ακόμη μία παρένθεση, πριν προχωρήσουμε. Ο καθένας θα ρωτούσε (απόλυτα λογικά)…

…Πού βρίσκεται σήμερα αυτό το υπερόπλο;

Απ’ όσα έχω ανακαλύψει, οι ναοί που φιλοξενούσαν τους δώδεκα συν έναν κρυστάλλους είναι γκρεμισμένοι, καί σήμερα δεν είναι γνωστή ούτε κάν η θέση τους. (Στους άλλους, όχι στον γράφοντα. Αλλά το θέμα κάνει τζίζ, οπότε μην περιμένετε να περιγράψω δημοσίως τους σχετικούς τριγωνισμούς κτλ.) Οι ίδιοι οι κρύσταλλοι, τώρα… ο «αστικός μύθος» (που πολύ αμφιβάλλω αν είναι μύθος) λέει πως οι δώδεκα μικρότεροι κρύσταλλοι βρέθηκαν σε κρύπτη, κατά τη διάνοιξη του οδικού τούνελ της Γορίτσας. Αμέσως φυγαδεύτηκαν, καί τώρα αγνοείται εντελώς η τύχη τους. (Η ίδια η Γορίτσα με τα θρυλούμενα δίκτυα σπηλαίων της είναι ένα τεράστιο θέμα, αλλά ας μην το ανοίξουμε εδώ.)

Απομένει ο κεντρικός, μέγιστος κρύσταλλος του κεντρικού ναού της Ήρας, καθώς καί το μενταγιόν του Ιάσονα. Η τύχη καί των δύο είναι άγνωστη. Προφανώς αυτά τα αντικείμενα τοποθετήθηκαν σε κρύπτη/ες – καί δή, λίγο μετά την πτώση της Τροίας. (Γιά λόγους που υποψιάζομαι, αλλά δεν έχω ακόμη ξεκαθαρίσει απολύτως.)

Αλλά, οίκοθεν νοείται, πως ακόμη κι αν ήξερα, δεν θα έλεγα τίποτε δημοσίως.

Σας έχω ξαναπεί απειράκις… κατά εποχές, ξαναζούμε. Όλοι κι όλες. Καί το σήμερα δεν αποτελεί εξαίρεση.

Ξαναζούμε. Ακόμη κι ο Πελίας.

(επόμενο)

Older Entries