Αρχική

Τυφών καί Έχιδνα

37 Σχόλια

πήρχαν κάποτε, λέει η Μυθολογία μας, δυό καλάααα παιδιά (έτρεχε η καλωσύνη απ’ τα μπατζάκια τους), ο Τυφών καί η Έχιδνα. (Βούρ στη Γουΐκι, γιά την πρώτη ενημέρωση.)

Ο Τυφών ήταν τόσο άγριος, που σε κάποια στιγμή κατόρθωσε να νικήσει μέχρι καί τον Δία – καί τους θεούς άπαντες καί τις θεές άπασες του Ολύμπου!!! (Πλην της Αθηνάς, η οποία δεν κόλωσε με το τέρας.) Μάλιστα, έπιασε τον Δία αιχμάλωτο, τον φυλάκισε καί του έκοψε τους τένοντες, καθιστώντας έτσι κοτζάμ Δία τελείως άχρηστον. Τελικά, κατσικώθηκε στον Όλυμπο καί δεν έφευγε με τίποτε, έως ότου ο Δίας (με τη βοήθεια του Ερμή καί του Πάνα) γιατρεύτηκε, απελευθερώθηκε, καί αιχμαλώτισε με την σειρά του τον Τυφώνα κάτω απ’ την Αίτνα μέχρι σήμερα. (Αξιοσημείωτο: δεν τον σκότωσε…)

Η Έχιδνα δεν έκανε τόσο μεγάλα κατορθώματα. Περιορίστηκε στα …οικιακά. Έκανε του λόγου της κάτι καλά παιδάκια-τερατάκια (όχι μορφώσεως! lol!!!), που συνέχισαν την γονεϊκή τους παράδοση. Ν’ αναφέρουμε μόνο πως, όταν έμεινε ζωντοχήρα απ’ τον Τυφώνα, έκανε σέχ με τον Ηρακλή. (Τί της βρήκε, ήθελα νά ‘ξερα! lol!!!)

 

Κι εδώ υπεισερχόμαστε εμείς.

Είναι γνωστό ότι η Μυθολογία μας (δίκην …»μαϊμού» παραλλαγής Απόλλωνος) καί λέει, καί κρύπτει, καί σημαίνει.  🙂  Λέει απάνω-κάτω τί έγινε, κρύπτει όμως καί πράγματα – κυρίως τις χρονικές περιόδους των γεγονότων. Καί σημαίνει, με την προϋπόθεση να γνωρίζει κανείς την Ελληνική «γλώσσα» των συμβόλων.

Ποιά σημαινόμενα έχουμε εδώ, επομένως;

Το κυριώτερο: πως Τυφών καί Έχιδνα απεικονίζονται με φίδια στο σώμα τους. Εδώ παρακάτω βρήκα μιά απεικόνιση γιά το αγοράκι (έχει κι άλλες), αλλά όχι γιά τη δεσποινίς. Lol!!! Γι’ αυτήν αρκεί το ίδιο το όνομά της! (Πελασγικό, άρα παλιούτσικο – όπου βρήτε σύμπλεγμα «δν» ή «νδ», όπως Πύδνα, Πίνδος, κτλ, είναι καθαρό Πελασγικό «κοπυράϊτ».)

Εν πάσει περιπτώσει, υπάρχει μεγάλο πακέτο θηλυκών φιδο-τεράτων. Όπως η χαριτόβρυτος κορούλα της Έχιδνας, η Λερναία Ύδρα, ή η Μέδουσα.

Εμείς -συνοπτικώς πως- θα επαναλάβουμε την πάγια θέση μας: όλες αυτές οι φιδο-ιστορίες στο σώμα δείχνουν ανακάτεμα του dna, δηλ. πολύ προχωρημένες γνώσεις Βιολογίας. Δεν είναι ν’ απορείς, λοιπόν, που η Μυθολογία μας είναι γεμάτη τέρατα, διότι καί σήμερα ακριβώς τα ίδια γίνονται: στα βιολογικά εργαστήρια ανά τον κόσμο ανακατεύουν πχ κύτταρα μεδουσών (!!!) με κύτταρα πχ γουρουνιών, γιά να είναι σφιχτός ο γουρουνίσιος γύρος (με πίττα, ή άνευ)! Κι αυτά είναι μονάχα όσα μαθαίνονται απ’ τα ΜΜΕ… σκέψου όσα δεν μαθαίνονται, πχ κατασκευή τεράτων με ανάμειξη ζωϊκών ειδών (ΚΑΙ ανθρώπων). (Μπερδεγουέη: μή μασάτε, αυτά δεν τα κάνουν μονάχα οι κακοί ηπαπαραίοι. Τα κάνουν ΟΛΟΙ οι «προηγμένοι».)

Τα τέρατα αυτά τα παρατάνε μετά στην ύπαιθρο (γιά να δουν αν θα επιβιώσουν – που κατά κανόνα δεν), καί γι’ αυτό έχουν γεμίσει οι πρόσφατες ειδήσεις με «μυστηριώδη» πλάσματα, που βρέθηκαν νεκρά σε απίθανα σημεία του πλανήτη μας.

Άσε, μην την ψάχνεις… Κρατήστε, όμως, το συμπέρασμα πως μιλάμε γιά προχωρημένες επιστημονικές γνώσεις χωρίς ηθική, σε κάποιες πολύ παλιές εποχές. (Θα δούμε, όμως το πότε -που προσπαθεί μάλλον ανεπιτυχώς να το κρύψει η Μυθολογία-, θα δούμε καί το γιατί χωρίς ηθική. Αυτά δεν είναι δύσκολο να τα ανακαλύψουμε.)

 

…Ο ανθρώπινος πολιτισμός δεν είναι γραμμικός, όπως διδάσκουν οι βλάκες καί κρυψίνοες (καί τέκτονες) ακαδημαϊκοί. Δεν ξεκίνησε απ’ το μηδέν, γιά να φτάσει στα διαστημόπλοια. Γιά την ακρίβεια, έτσι έγινε μεν, αλλά έγινε …πολλές φορές. Ο ανθρώπινος πολιτισμός έφτασε αρκετές φορές πολύ ψηλά… κι άλλες τόσες κάτι έγινε (διάβαζε: διαζύγιο επιστήμης καί ηθικής), κι έσκασε κάτω σαν καρπούζι. Καί διαλύθηκαν τα πάντα.

Ο μύθος ( ; ) του Σίσσυφου τα εξηγεί άριστα όλ’ αυτά.

Οι αρχαίοι ημών ήσαν ενήμεροι της αλήθειας αυτής, γι’ αυτό κάνανε τα πάντα (μά, τα πάντα!!!) γιά να σπάσουν αυτό το -σχεδόν νομοτελειακώς- επαναλαμβανόμενο pattern.

(…Κι όχι επειδή δεν τους έκοβε, όπως μισο-τολμούν να ισχυριστούν κάτι ακαδημαϊκά τσουτσέκια – γιά ν’ αναδείξουν, βλογώντας τα γένεια τους, τους εντεύθεν του 1600 μΧ Δυτικούς ως εξυπνότερους των αρχαίων ημών.

Μαλάκες Δυτικοί, στην αρχαία Ελλάδα ακόμη καί η απλή δημόσια αναφορά τεχνολογικώς πολύ προηγμένων πολιτισμών του παρελθόντος απαγορευτόταν από τα ιερατεία μας – γιά να μη μπούν ιδέες σε παλιανθρώπους. Μόνον ο Πλάτων, που ήταν εκπρόσωπος του καρα-κατεστημένου, τόλμησε να γράψει βιβλία περί Ατλαντίδας χωρίς να τιμωρηθεί – κι έχετε εσείς σήμερα κάποια γραπτή αναφορά γιά το απώτατο παρελθόν της ανθρωπότητας, ξυπνοπούλια μου.

Το πιάσατε τώρα; Που πάτε καί να μας τη βγήτε εξ ευωνύμων από εξυπνάδα; )

Το κυριώτερο γνώρισμα αυτής της θέσης των αρχαίων Ελλήνων: δεν προχώρησαν σε ανάπτυξη πειραματικών επιστημών. Έλα, όμως, που ο πολιτισμός των «προηγμένων» Δυτικών τα ξεπέρασε αυτά τα …χαζά εμπόδια, κι έδωσε πυρηνικά στον Ρέηγκαν. Όπως θα ξεπεράσει κι άλλα.

Εάν σ’ αυτό το σημείο σας ήρθε στο νού η λέξη «βιοηθική», δεν έχετε καθόλου άδικο. Κλέψατε τη σκέψη μου! Λοιπόν, όπου νά ‘ναι, ίσως σε 25 χρόνια από σήμερα… αλλά ας μην προτρέχω.

 

Οι θρησκείες, σχεδόν όλες τους, έχουν ένα βασικό χαρακτηριστικό: ενσταλλάζουν (παιδιόθεν) στον άνθρωπο τον φόβο του θανάτου. Είναι το όπλο τους γιά να κρατάνε το ποίμνιον μαντρωμένο, καί να του περνάνε στο μυαλό (το ποιό; τέλος πάντων…) κι άλλα. Καί δεν είναι μόνον ο φόβος του θανάτου, είναι η πλήρης διαχείριση του θανάτου, αυτό που ουσιαστικά επιδιώκουν οι θρησκείες.

Πχ η δική μας απαγορεύει τις αυτοκτονίες. Απαγορεύει κι άλλα πράγματα, απειλώντας -γιά όλο το πακέτο- με φωτιές της Κολάσεως. (Κι εκείνους τους κακάσχημους τύπους με τα κέρατα καί τις μυτερές ουρές.) Η μεμέτικη, πάλι, επιτρέπει (επιβάλλει, ακριβέστερα) την αυτοκτονία του πιστού, υπό τον όρο να γίνει «μάρτυρας» στη μάχη κατά των «απίστων». (Καί πλήθος ηλίθιοι πάνε καί σκοτώνονται, γιά να βρουν παρθένες, να γαμήσουν …μετά θάνατον. Κλάνει ο πεθαμένος, ρέ ζωντόβολα; ) Πιό ειλικρινείς (ίσως καί πιό πονηροί; ) οι ινδουϊστές παπάδες, ρίχνουν την ευθύνη στον πιστό – ό,τι κάνεις, το λούζεσαι. («Κάρμα».) Καί ούτω καθ’ εξής.

Τί γίνεται, όμως, αν κάποιος βρεί το κόλπο γιά αθανασία σώματος; Έ;

Πάει κατά διαόλου ο φόβος / η διαχείριση του θανάτου απ’ το ιερατείο. Κι ο πιστός, από πρόβατο εντός του μαντριού μετατρέπεται σε αγριοκάτσικο. Αυτό ακριβώς πρόκειται να συμβεί σε 25 χρόνια από σήμερα (όπως υπολογίζω), διότι κάπου τότε θα βγεί το φάρμακο της αθανασίας. (Επαναλαμβάνω, όμως, κι εδώ: να ΜΗΝ το πάρετε. Αν έχετε λίγη σοφία μέσα σας.)

Κι αμέσως μετά την κατάργηση του φόβου του θανάτου, ξηλώνεται ΟΛΟ το θρησκευτικό σύστημα. (Ήτοι: ιερά βιβλία, ναοί, παπάδες, κτλ.) Θρησκεία, τέλος!

Καί μετά τον θάνατο της θρησκείας, κι εφ’ όσον η καλπάζουσα επιστήμη σε κάνει μάγκα, τί ανάγκη έχεις τον Θεό;

Κι εντάξει, (ας πούμε πως) Αυτός είναι μακριά καί δεν ασχολείται. (Καί ως Θεός, δεν επηρεάζεται από το τί λένε καί τί κάνουν κάτι έλλογα μυρμήγκια σ’ έναν πλανητάκο-πορδή κάπου στο Σύμπαν.) Αλλά τί γίνεται στην κοινωνία των ανθρώπων;

Απλούστατα, ο «μάγκας» ακραίος επιστήμων δεν έχει ανάγκη ούτε τους ηθικούς φραγμούς. Εφ’ όσον ο ίδιος έγινε πλέον ένας μικρός θεός, ανεξέλεγκτος καί ατιμώρητος.

Αυτά ακριβώς είχαν συμβεί τον καιρό του Τυφώνα καί της Έχιδνας.

Σ’ αυτό το σημείο, αρχίζουμε να βλέπουμε τα γεγονότα πίσω απ’ τον συγκεκριμένο μύθο (πχ αιχμαλωσία Διός), όπως έγιναν πραγματικά.

 

Εφ’ όσον πατέρας καί του Τυφώνα καί της Έχιδνας είναι ο Ουρανός, τότε εντοπίζουμε τα γεγονότα αυτά στην αμέσως προηγούμενη της δικής μας Εποχή του Υδροχόου, δηλαδή κάπου 25 χιλιάδες χρόνια πριν. Τότε ξεκίνησε η ασυγκράτητη «επιστημοκρατία», που έγινε η νέα μορφή …θρησκείας. (Ο Υδροχόος είναι ζώδιο των επιστημών καί της φιλομάθειας.)

Άρα, Τυφώνας κι Έχιδνα δεν είναι μονάχα δύο πρόσωπα, αλλά αντιπροσωπεύουν ολόκληρα …»ιερατεία» (Ναί!  🙂  Πώς να τα λέγαμε, δηλαδή; «επιστημονεία»; Είναι ελαφρώς αδόκιμο.) Τα οποία, αφού κατέκτησαν τρομερές επιστημονικές δυνατότητες, φυσικά προχώρησαν καί στον μετασχηματισμό της τότε κοινωνίας, κατά τα δικά τους γούστα.

Οι τότε επιστημόνισσες, εκτός απ’ τον Θεό, δεν γουστάρανε ούτε τους άντρες. Ακραίες φεμινίστριες, δηλαδή, που σήμερα (πάλι παραμονές της Εποχής του Υδροχόου κτλ κτλ) πάνε να επαναληφθούν. (Σας θυμίζει τίποτε; «- Κάτω η πατριαρχία, κάτω ο Θεός-Πατέρας», κτλ κτλ.) Γιά να πάρετε μιά ιδέα, «δανείζομαι» από τον Μάρκο μία τους, να τη δήτε πώς είναι. (Καί μακριά κι αλάργα από μας! Άμα θέλετε, να τη δείχνετε στα παιδιά – να τρώνε όλο το φαγητό τους.) Ιδού:

Γιατί είχανε τέτοιες πεποιθήσεις; Μά, απλούστατα, επειδή αποφεύγανε την εγκυμοσύνη καί τους πόνους της. Εφ’ όσον μπορούσαν να φτιάχνουν απογόνους εργαστηριακώς, τότε οι άντρες περίσσευαν. (Τώρα, πώς την έβγαζε το Τυφωνικό ιερατείο, όταν του σηκωνόταν …το ηθικό, δεν γνωρίζω – ώστε να σας διαφωτίσω.)

Από εκείνες τις εποχές, λοιπόν, ξεκίνησαν κάτι ακραίες μητριαρχικές αντιλήψεις, κάτι κοινωνίες «μελισσών», κάτι μύθοι γιά μέλισσες καί κυψέλες, κάτι ιστορίες γιά τελετουργικούς φόνους αποκλειστικά ανδρών καί αρσενικών παιδιών, κτλ κτλ κτλ. Πιστεύω πως έτσι εξηγούνται όλ’ αυτά.

 

Όμως, το σημαντικώτερο δεν είναι το σκάλισμα αυτών των παναρχαίων εποχών – καί αμαρτημάτων. Είναι το ότι η ανθρωπότητα είναι σχεδόν καταδικασμένη να επαναλαμβάνει αυτά τα σάπια patterns. Διότι δεν βάζει μυαλό.

Κι έτσι, είμαστε πάλι σε παραμονές τέτοιων εποχών, διαθέτοντας στην πιάτσα (μη μας λείψουν τα κελεπούρια) τις σημερινές ακραίες φεμινίστριες, τον (οσονούπω θεσμοθετημένο…) υποχρεωτικό «ερμαφροδιτισμό» των παιδιών στις μέρες μας, τα γκέϋ πράϊντς, την προσπάθεια απομείωσης του παγκόσμιου πληθυσμού διά των αμέσων ή εμμέσων δολοφονιών, καί τα λοιπά κόπρανα του είδους. Όλα μα όλα αυτά είναι ευεξήγητα, διότι όλα ανεξαιρέτως έχουν επαναληφθεί. Οι ίδιες συνθήκες οδηγούν στα ίδια γεγονότα. Τί έχουμε σήμερα; παγκόσμια υποχώρηση των θρησκειών, επιστημοκρατία χωρίς ηθική, ατιμωρησία… καί χίλια δυό άλλα παρόμοια. Έ, λοιπόν, τί περιμένατε να γίνει; Κάποια στιγμή όντως θα έρθει κι ο «Αντίχριστος», αφού τότε δεν θα υπάρχει ανάγκη Θεού. Απόλυτα λογικό.

Βάλε καί το ότι μετενσαρκωνόμαστε μέν, αλλά πολύς λαός επανέρχεται στη ζωή χωρίς να διδαχθεί τίποτε από τις αρνητικές του εμπειρίες στις προηγούμενες ζωές. Ελάχιστοι βελτιώνονται. Οπότε, τί περιμένεις; τα ίδια λάθη θα ξανακάνουν όλ’ αυτά τα άτομα. Τις ίδιες βρωμιές.

 

Αξιοσημείωτο πως όλ’ αυτά τα διαβρωτικά φαινόμενα πάντα ξεκινάνε απ’ τη Δύση. Γιατί; Να το πούμε κι αυτό, επειδή δεν θα το βρήτε πουθενά αλλού.

Η ιστορία μας δεν ξεκινάει στα 25,000 χρόνια πριν, αλλά πολύ παλιότερα.

Πολύ πριν τον Τυφώνα καί την Έχιδνα, στον (πάλαι ποτέ…) πλανήτη Φαέθωνα ζούσαν δύο ανθρωποειδείς ράτσες. (Σαν εμάς, αλλά γιγαντιαίων διαστάσεων – γιά να έχουν μύες, ικανούς να τα βγάζουν πέρα με τη βαρύτητα του Φαέθωνα.) Υπερ-ευφυείς καί οι δύο, πλην όμως η μία δεν είχε συναίσθημα. (Εκ «κατασκευής». Βιολογικής.) Αυτές οι δύο ράτσες, πάλι, καταγόντουσαν από δύο άλλα αστρικά συστήματα: η μεν με το συναίσθημα από τον αστερισμό του Κύκνου, η δε άλλη (η άκαρδη) από τον Βασιλίσκο. Καί γιά κάποιους λόγους άφησαν πίσω τις αρχικές πατρίδες τους, μετακομίζοντας στο δικό μας Ηλιακό Σύστημα.

(Κυρίως επειδή τα «ενεργειακά κέντρα» των αστρικών τους συστημάτων -Ήλιοι, μαύρες οπές- μπήκαν σε φάση εξάρσεως κι άρχισαν να πετάνε σωματίδια καί ακτινοβολίες σε μεγάλες ποσότητες, ώστε οι εγγύς πλανήτες να καταστούν μη βιώσιμοι. Είναι γνωστό ότι ο αστερισμός του Κύκνου στις μέρες μας εκτοξεύει τρομερές ποσότητες ραδιοακτινοβολίας, πράγμα που πιστοποίησαν ακόμη καί τα πρώτα ραδιοτηλεσκόπια του 1937.)

Βρέθηκαν μαζί στον Φαέθωνα, προσπάθησαν (μάλλον ανεπιτυχώς…) να συνενωθούν, διότι η μία έβλεπε στην άλλη χαρακτηριστικά που της έλειπαν (συναίσθημα / καλή υπολογιστική νοημοσύνη), καί στο τέλος διαπράξανε την μέγιστη ανοησία ν’ ανατινάξουν τον πλανήτη (πάλι από «ασυμφωνία χαρακτήρων» ηθικής κι επιστήμης)…

…κι όσα άτομα διασώθηκαν, βρέθηκαν στη Γή καί ξεκίνησαν απ’ την αρχή.

Μην απορείτε, στη «λευκή φυλή» ανήκουμε καί οι Έλληνες (απόγονοι των Κυκνείων – βλέπε Ωραία Ελένη), καί οι Δυτικοί (απόγονοι των κατοίκων του Βασιλίσκου). Αλλά αυτή η παμπάλαιη βιολογική διαφορά εξακολουθεί να υπάρχει…

…καί να μας χωρίζει.

Ο διαχωρισμός σήμερα είναι πιό ευδιάκριτος στην θρησκεία. Χριστιανοί λευκοί καί ενθάδε καί στην (βόρεια) Εσπερία, πλην όμως άλλο οι ορθόδοξοι κι άλλο οι προτεστάντες. Καί δεν υπάρχει καμμία πιθανότητα να τα βρούν. Σας το υπογράφω.

Αυτά να τα βλέπουν οι διάφοροι «μενουμευρώπηδες», χιτλερόφρονες υπέρμαχοι της δήθεν ενιαίας λευκής φυλής (δεν αρκεί η Βιολογία, ωρέ – πρέπει να συμφωνεί καί το ψυχικό αποτύπωμα), «πανθρησκευτές» που γλυκοκοιτάζουν ταυτόχρονα Βατικανό καί Γερμανία, καί λοιποί καί λοιποί παρεμφερείς ολιγόμυαλοι.

 

Συνοψίζω:

Η διάσταση ηθικής καί επιστήμης, δηλαδή η πλήρης κατάργηση των ηθικών φραγμών αφ’ ενός καί το «τσουνάμι» των επιστημονικών γνώσεων (χρήσιμων καί βλαπτικών) αφ’ ετέρου, (α) ανατίναξαν τον Φαέθωνα, (β) βγάλανε τέρατα στην προηγούμενη Εποχή του Υδροχόου, (γ) συνεχίζονται (καί εντατικοποιούνται) στις μέρες μας. Όλα αυτά τα φαινόμενα, δέ, δείχνουν καθαρά τη φυλή του Βασιλίσκου – δηλαδή τους σημερινούς βορειοδυτικούς Ευρωπαίους προτεστάντες καί τους ηπαπαραίους. Οι οποίοι πάνε (ασυγκράτητοι… ποιός να τους συμμαζέψει; ) να κάνουν κι όλους τους υπόλοιπους σαν τα μούτρα τους.

Λοιπόν, όλ’ αυτά δεν θα μ’ ένοιαζαν στο παραμικρό (ούτε θα καθόμουν να γράφω κατεβατά), αν αυτή η σκατοκαταιγίδα δεν έπεφτε καί στα κεφάλια ημών των Ελλήνων. (Καί κυρίως στις -πιό ευάλωτες- Ελληνίδες.) Δεν ξέρω τί θα γίνει, ώστε να συνέλθουμε ως έθνος απ’ αυτά τα ναρκωτικά (φεμινισμούς, γκέϋ πράϊντς, πουστροποίηση παιδιών, ταττουάζ, καί λοιπά) – ειδικά τώρα που κάνουμε ελεύθερη πτώση στον γκρεμό.

Ελπίζω, όμως.

Ελπίζω πως θ’ αναστραφεί η πορεία. Καί, προσωπικά, θα κάνω το κάθε τί προς αυτή την κατεύθυνση.

 

Υγ 1: Σημειώστε πως Τυφώνας / Έχιδνα / μερικά παιδιά τους (πχ Λερναία Ύδρα) είναι όντα αθάνατα. Ο μοναδικός «Μποτίλιας» δίνει καί μία άλλη ερμηνεία στη φράση αυτή, ότι δηλαδή όλα αυτά τα ιερατεία κάποια στιγμή -που φάγανε φάπες καί διαλύθηκαν στα φανερά- έγιναν «υπόγεια». «Πέρασαν στο underground», δηλαδή – στην απόλυτη μυστικότητα. Κι επιβιώνουν (μ’ αυτόν τον τρόπο) μέχρι τις μέρες μας. Νά, ο Ηρακλής ας πούμε, έθαψε το τελευταίο κεφάλι της Λερναίας  Ύδρας, που δεν μπόρεσε να το κόψει. (Καί κάποια τέρμινα αργότερα, έκανε σέχ με τη μαμά της Ύδρας, την Έχιδνα! Lol!!!)

Δεν το πολυέψαξα, πάντως είμαι σίγουρος γιά μερικά πράγματα. Πως:

  • Οι Έχιδνες όντως κατέκτησαν (καί) το μυστικό της αθανασίας.
  • Ζούσαν διάσπαρτες στα νησιά του Ατλαντικού Ωκεανού.
  • Τελικά, πάλι κάποιο γεγονός μείζονος καταστροφής συνέβη (Κατακλυσμός; ), περί του οποίου δεν έχουμε γραπτή αναφορά, αλλά το οποίο διέλυσε τον πολιτισμό τους.
  • Αιώνες αργότερα (τί «αιώνες»; 15 χιλιετίες ολάκαιρες!), ο Προμηθέας με τους δικούς του (τον Οντουάρπα καί τον Μελχισεδέκ) ανακάλυψαν -στα νησιά αυτά- τα βιολογικά εργαστήρια των Εχιδνών, καί αξιοποίησαν τα ευρήματα.

Αλλά φρίκη, ρέ φούστη μου! Σκέψου, τώρα, η σαβουρο-χοντρέλλα με τη μπλούζα με το «φάκ όφφ» να είναι καί αθάνατη!… Μπρρρρ!!!…

Υγ 2: Σκέψη:

Αν φαίνονται / είναι πολλά τα δεκαπέντε χιλιάρικα χρόνια γιά τέτοια γεγονότα που περιγράφουμε, υπάρχει μία μικρή πιθανότητα οι Εποχές να τούμπαραν… κι ο Υδροχόος, αντί να πάει στον Αιγόκερω, έφτασε ακριβώς στη μέση του κι έκανε …κατακόρυφο, γινόμενος κατ’ ευθείαν Λέων.

Ναί, σωστά μαντέψατε, αυτό σημαίνει αναστροφή των Πόλων της Γής – με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Αλλά μην το δένετε κόμπο. Αυτή η κουβέντα μας πάει πολύ μακριά, κι εδώ απλώς αναφέρω (ως τροφή γιά σκέψη) μία μικρή -αλλά υπαρκτή- πιθανότητα τεράστιας πλανητικής μεταβολής.

Σας είπα, σκέφτομαι «ανορθόδοξα», αλλά είναι ο μόνος τρόπος να βγάλω λαγούς απ’ το καπέλλο.

Υγ 3: Τί έχουμε πεί στο ενθάδε μπλόγκι κατ’ επανάληψιν; ότι η θεά Αφροδίτη συμβολίζει (μεταξύ των άλλων, καί) τις αρχαίες, απόκρυφες γνώσεις. Σωστό, εφ’ όσον μιλάμε γιά ένα πάλαι ποτέ καθαρά γυναικείο «επιστημονείο»

…κι εφ’ όσον η θεά Αφροδίτη είναι κόρη του θεού Ουρανού!!! (Γεννηθείσα με, έστω, ανορθόδοξο τρόπο.)

Λίγο σκαλίζουμε τους μύθους, πολλά καταλαβαίνουμε.

Υγ 4: Η παρούσα ανάρτηση αφιερώνεται σε διάφορα άτομα, γιά διαφόρους λόγους.

  • Στη …μεγάλη αγάπη του Μάρκο καί του Σπύρου Σπ., τον (μην τον είδατε τον) Παναή!  🙂  Ρέ αχαρακτήριστε ξερόλα, κανένας «Υδροχόος» δεν θα σιάξει τα πράγματα από μόνος του καί αυτομάτως. Χωρίς ήθος, δεν πρόκειται να μπούμε στην Εποχή του Υδροχόου, αλλά στην Εποχή του Υδροχόου …σκατολυμάτων! Στην Εποχή του Βοθρατζή! Lol!!!
  • Στον Σπύρο Σπ., με την ελπίδα ότι διαφωτίζω τις αιτίες της κακοδαιμονίας των σημερινών νεο-Ελ…λεϊνίδων, καί βοηθάω στην αποθεραπεία τους.
  • Στις Ελ…λεϊνίδες, γιά τους ίδιους ωσαύτως λόγους. Μοσχαρίτσες μου, μην αναρωτιέστε «-Πού πήγαν οι άντρες;»! Διότι, με τα μυαλά που έχετε, κοντεύετε να τους βλέπετε …μονάχα μέσα στους καθρέφτες σας! (Καί δεν σας πάει το μουστάκι! Lol!!!)
  • Σε δύο συγκεκριμένες Κυρίες, που εκείνα τα χρόνια τις τράβηξα μακριά από την εγκληματική ανοησία του γυναικείου «επιστημονείου».

Καί σε όλον τον ταλαιπωρημένο Ελληνικό λαό, γιά να δή καθαρά ότι τα Μνημόνια δεν είναι η μόνη του δυστυχία. Τον περιμένουν κι άλλες, αν αυτός ο σκατόκοσμος συνεχίσει να πορεύεται ως έχει.

 

Advertisements

Προαναγγελία θυέλλης!

47 Σχόλια

ίναι διαπιστωμένο πλειστάκις πως το Σύμπαν διαθέτει ιδιάζον χιούμορ.

Αλλά, ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

 

Επειδή πράγματι (στη ζωή μου εκτός Διαδικτύου) δεν κάθομαι, κι επειδή -εκτός από μένα- δεν κάθονται καί κάποια άλλα άτομα, κάποια απ’ αυτές τις μέρες βρεθήκαμε μαζί μιά παρέα, κάτι καλά παιδιά. (Καί κορίτσια. Lol!!!) Σε τραπέζι, ως είθισται τοις Έλλησιν. Με εδέσματα καί κρασί.

Λοιπόν, εκεί βάλαμε τις βάσεις γιά Το Όνειρο.

Δεν θέλω να πω περισσότερα, διότι δεν είναι σωστό να παίρνω από μόνος μου την αρχηγία καί να τραβάω μπρός, χωρίς να έχει συμφωνηθεί κάτι τέτοιο. Όπως δεν είναι ωραίο να λες (εμμέσως πλην σαφώς) σε κάθε ενδιαφερόμενον ότι έκανες ήδη από μόνος σου πράγματα πίσω απ’ την πλάτη του (αδιάφορο αν καλά ή άσχημα). Καί, το χειρότερο, να τον αφήσεις να εννοήσει ότι του «έκλεισες τις πόρτες». (Αν εσύ έγινες από μόνος σου αρχηγός, τότε ο άλλος τί ενδιαφέρον έχει να σ’ ακούσει; )

Γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους τόσες μέρες έκανα την πάπια.

Πάντως, θ’ ακολουθήσει σχετική ανακοίνωση τις προσεχείς μέρες. (Πολύ θα ήθελα το προσεχές Σάββατο, με την ευκαιρία της φθινοπωρινής ισημερίας. Αλλά καποιανών τα πληκτρολόγια θα πάρουν φωτιά, καί δυστυχώς δεν θα είμαι εκεί κοντά με ψυκτικό υγρό, να τους βοηθήσω! Με την ησυχία τους, λοιπόν.)

Τα λίγα μισόλογα που λέω εδώ, τα λέω γιά μεταφυσικούς λόγους. Ήδη το αιθερικό πεδίο «κλείδωσε»!

Ο «σπόρος», η πρώτη τοπική διαταραχή της νέας Ελληνικής Θύελλας που θα σαρώσει τον πλανήτη, ήδη ξεκίνησε.

 

Εκείνο που θα πω (διότι δεν το είπα ακόμη), είναι πως σχηματίζονται τρείς ομάδες. Η μία στο φυσικό πεδίο, καί οι δύο στο αιθερικό. Πώς; ως εξής:

  • Η παρέα που βρεθήκαμε, είναι η ομάδα του φυσικού πεδίου. Ταυτόχρονα, η συγκεκριμένη ομάδα έχει το αντίστοιχό της στο αιθερικό πεδίο.
  • Παράλληλα, υπάρχει στο αιθερικό πεδίο ένα δεύτερο «νοητικό σχήμα», πολύ συγκεκριμένο, το οποίο καλεί γιά την υλοποίησή του στο φυσικό πεδίο. (Ακόμη δεν έχει βρεί τη φυσική «εικόνα» του.)

Ακολουθούν δυό λόγια γιά την καθεμία.

 

Η φυσική ομάδα (εννοείται πως) δεν ήταν πλήρης, αλλά τα μέλη που θα προστεθούν -μέχρι κάποιον ευκόλως διαχειρίσιμο αριθμό- είναι ήδη γνωστά. Αν θέλετε, τη βλέπετε ως αρχηγική ομάδα – αλλά ακριβέστερα πρέπει να τη δήτε ως τον χρονικά πρώτο «κρύσταλλο» του υπό σχηματισμόν Ελληνικού «κρυσταλλικού πλέγματος». (Εργοδότη, σκασμός! Πολλά είπες.)

Ήδη καταλαβαίνετε πως δεν μιλάμε γιά κόμμα, σύλλογο, «σπίθες», «πυρήνες», «κόβες», «πρωτοβουλίες της βάσης», …ΜΚΟ (Θεός φυλάξοι!!!), ή ο,τιδήποτε παρόμοιο. Σιγά μη βάλουμε το μέλλον της Ελλάδας ενέχυρο σε στημένο παπατζηλίκι κακοποιών! Σιγά μην παίξουμε με τους δικούς τους κανόνες, στο δικό τους παιχνίδι καί στο δικό τους γήπεδο!

Εδώ οι ίδιοι οι συστημικοί (εξουσιαστές κι «αντιεξουσιαστές») τα κάνουν θάλασσα στο καταδικό τους παιχνίδι! Λέτε να πάμε κι εμείς οι ανίδεοι να βουτήξουμε -ξυπνητοί καί με ορθάνοιχτα μάτια- στον βόθρο;

(…Κι αλήθεια, οι τόσες -κομματικού χαρακτήρα- ομάδες κι ομαδούλες που κόπτονται «γιά τη σωτηρία της Ελλάδας», γιατί δεν συνενώνονται σε μία, να μπουν στη Βουλή με τα τσαρούχια καί μετά να τ’ αλλάξουν όλα τα στραβά; Τί περιμένουν τόσα χρόνια, αφού διακηρύσσουν παντού ειλικρίνεια προθέσεων; Έ;

Περιμένουν, άρα γε, ή απλά έχουν εντολή να διαλύσουν διά του πολυκερματισμού ό,τι απέμεινε από τον πατριωτικό χώρο; Δεν σας λέει κάτι το ότι ο ευρύς πληθυσμός των Ελλήνων -έστω κι από ένστικτο- δεν τις ακολουθεί; )

Επίσης, πιστεύω να έγινε αντιληπτό ότι αμέσως μετά έρχεται η σειρά σας! Εννοείται πως ΔΕΝ θα τραβήξουμε μπροστά καμιά εικοσαριά («γραφικά», «βαρεμένα», ή όπως αλλοιώς θες πές τα) άτομα, να καθαρίσουμε τα σκατά, κι όλοι οι υπόλοιποι θα κάθεστε σε μιά κερκίδα καί θα κοιτάτε τρώγοντας τσίπς. Δεν γίνονται έτσι αυτές οι δουλειές. Ή θα συμμετάσχετε, ή Ελλάδα του μέλλοντος δεν θα δήτε ποτέ σας!

 

Το «νοητικό σχήμα», τώρα, το pattern που λέγαμε, δεν είναι άλλο, παρά αυτό της Αργούς καί των Αργοναυτών.

Γνωρίζετε άριστα πως όντως έδρασε υπέρ της Ελλάδας λίγο πριν την είσοδο στον «μεγάλο μήνα» του Κριού, άσχετο αν τα μισόλογα του Απολλωνίου του Ροδίου καί του (ψευδ-)Ορφέα δεν μας επιτρέπουν να γνωρίζουμε όλες τις λεπτομέρειες. (Έχουμε μιά «εξωτική» αντίληψη γιά την Αργοναυτική Εκστρατεία, σαν αφήγηση γιά παιδάκια -με τέρατα κτλ-, αλλά μας διαφεύγει το ουσιαστικό κομμάτι. Το οποίο πρέπει να σπάσουμε το κεφάλι μας, μπας καί το συμπεράνουμε.)

Λοιπόν, σας έχω νέα: Αργώ καί Αργοναύτες ξαναϋπήρξαν καί δεύτερη φορά! Κατά την είσοδο στον «μεγάλο μήνα» των Ιχθύων. Μόνο που τώρα πιά δεν ήταν ακριβώς έτσι. Ο Ιάσων μεν ξαναλεγόταν …Ιάσων (Γιεχοσούα), αλλά οι κωπηλάτες ήταν 12. Ο στόχος ήταν πιά …η χρυσόμαλλη θρησκεία! Η δε Αργώ δεν ονομάστηκε πάλι Αργώ, αλλά «Ναύς τηc Εκκληcίαc»! (Γιά την Αργώ πρόκειται, όμως.) Νά ‘τηνε:

Τρέμω με τον πιθανό παραλληλισμό (που θα δημιουργηθεί στα μυαλά αρκετών) της Παναγίας με τη μοναδική γυναίκα που βρισκόταν στην ορίτζιναλ Αργώ! Καί δεν εννοώ την -μηδέποτε επιβιβασθείσα- Αταλάντη. (Ή «Ατλάντη». Άκου όνομα!… Πάντως, η απεικόνιση της Νηός της Εκκλησίας έχει ακόμη καναδυό αξιοσημείωτες παραλλαγές. Άν ενδιαφέρεστε, στα ψαχτήρια.) Αλλά, ‘ντάξ’. Το γενικό σχήμα το πιάνετε, πιστεύω.

Οπότε, στην είσοδο του «μεγάλου μήνα» του Υδροχόου… συμπληρώστε εσείς το υπόλοιπο!

 

Κι εδώ ερχόμαστε στο Συμπαντικό χιούμορ.

Αφ’ ενός, μας αλλάζει τα πάντα – έστω κι ελαφρά. Εκεί, λοιπόν, που το ψιλο-ξέραμε το pattern, που κάπως ξέραμε ποιά είναι τα εμπόδια καί πώς θα τα ξεπεράσουμε, τσούπ! έρχεται το Σύμπαν καί τ’ αλλάζει. Αλλάζει τις συνθήκες. Σα να παίζεις ηλεκτρονικό παιχνίδι, κι εκεί που το ξέρεις (πίστες, κίνηση εχθρών, κτλ), σου έρχεται νέα έκδοση καί σε κάνει να χάνεις! (Αφού στηρίζεσαι σε παλιές γνώσεις, καλές μόνο γιά την προηγούμενη έκδοση.)

Ποιός είναι ο Αιήτης σήμερα; Ποιό το χρυσόμαλλο δέρας; Ποιός ο δράκος που το φυλάει; Ποιά η Αργώ; Ποιά η Κολχίδα; Πώς θα φτάσουμε στην Κολχίδα; Πού βρίσκεται η σημερινή «Κολχίδα»;…

Κι αλήθεια, τί ακριβώς κυνηγάμε σήμερα; Μιά προβιά με χρυσόσκονη, ή τίποτ’ άλλο;…

 

Μία ακόμη σημαντική ερώτηση, ίσως η σημαντικώτερη όλων:

Ποιό είναι το πλήρωμα του πλοίου σήμερα; Καί, σε τελευταία ανάλυση (μιά που ξαναζούμε), ποιοί είμαστε εμείς;

Εδώ είναι που μας κάνει χοντρή πλάκα το Σύμπαν, διότι τότε γιά το ταξίδι ξεκίνησε μιά ομάδα πριγκήπων στο άνθος της ηλικίας τους, ανάμεσα 20 καί 30 ετών. Καί -περιζήτητοι!- εργένηδες όλοι. (Μόνον ο Ηρακλής είχε ξεπεράσει τα 40, καί μόνον ο Λαέρτης ήταν παντρεμένος.) Αλλά σήμερα, το ταξίδι πάμε να το ξεκινήσουμε κάποια άτομα όχι πρίγκηπες, σε οικονομικά μαύρα χάλια άπαντες, με παντρειές καί διαζύγια -καί παιδιά καί σκυλιά- στο παρελθόν μας (αντί του μέλλοντός μας), καί …στο άνθος της …σιτεμένης ηλικίας μας! Που οσονούπω θ’ αρχίσουμε να κάνουμε παρέα …με γιατρούς! (Άλλος γιά τη μέση του, άλλος γιά χοληστερίνη, κτλ κτλ.) Καρα-lol!!!

(Καί μαζί με το Σύμπαν, κάνει πλάκα καί το …φάν κλάμπ των θαυμαστριών μου!!! Έλεος, ρέ γυναίκες! Λυπηθήτε μας! Lol!!!)

Εν πάσει περιπτώσει, ο γράφων ποτέ δεν έκανε πίσω σε κάτι τέτοιες προκλήσεις. Κι ελπίζω καί αρκετοί-ές ανάμεσά σας. Λοιπόν, μπορεί να μην ξέρουμε ούτε ποιοί είμαστε, ούτε πού πάμε, ούτε τί γυρεύουμε, αλλά το pattern είναι περισσότερο από ευδιάκριτο – κι η Αργώ μας περιμένει!

 

Κάτι τελευταίο:

Δεν στεναχωριέμαστε. Δεν μας νοιάζει.

Στο κάτω-κάτω, τί είχαμε, τί θα χάσουμε; (Τον …ΕΝΦΙΑ, μη χέσω; ) Αυτοί ακριβώς που είμαστε σήμερα, αυτοί ακριβώς θα ξεκινήσουμε πάλι τα πάντα.

Καί με την Αργώ, καί με τους «Ελληνικούς κρυστάλλους».

Γιά την Ελλάδα ρέ γαμώτο!!!

 

Η πρόσφατη επίσκεψη Μακρόν στην Ελλάδα

22 Σχόλια

ώρα που τέλειωσαν τα (βλακώδη) πανηγύργια καί τα χρυσά κοσμήματα / δώρα στη Μακρόναινα, να πω κι εγώ δυό λογάκια.

Ουδόλως θα μ’ ένοιαζε το ποιόν του Μανωλάκη, ούτε η ασύγγνωστη πολιτική ανωριμότητα των Γάλλων ψηφοφόρων (που δε θέλανε τη «φασίστρια» Λεπέν – αυτή με τον εβραίο  γκόμενο), οι οποίοι τώρα τραβάνε τ’ @@ τους μ’ αυτόν που ψήφισαν, καί ξεκινάνε απεργίες.

Αλλά με νοιάζει καί με καίει η σχέση του λεγάμενου με την Ελλάδα.

 

Λοιπόν, δυό-τρία πράγματα σταράτα:

  • Ο άνθρωπος δεν τυγχάνει σκέτος τραπεζοϋπάλληλος παύλα τυχοδιώκτης της πολιτικής. Είναι ξεκάθαρα μέλος αποκρύφου ιερατείου.
  • Δεν ήρθε εδώ γιά «δουλειές», αλλά γιά να βάλει χέρι σε ζωτικούς τομείς του κράτους μας, πχ την εκμετάλλευση του πόσιμου νερού.

Σας έχω πεί αρκετές φορές ότι «αυτοί» θαυμάζουν καί μιμούνται την αρχαία Αιγυπτιακή θρησκεία καί το αρχαίο Αιγυπτιακό ιερατείο. (Καί πίσω απ’ αυτά, προφανώς τα αντίστοιχα Ατλάντεια πρότυπα.) Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ιερείς είναι γνωστό πως -γιά κάποιους λόγους- δεν είχαν (καί δεν αποκτούσαν) παιδιά, πράγμα το οποίο επέλεξε κι ο λεγάμενος. (Δες πχ καί τον Κίσσιγκερ. Ούτε κι αυτός έχει παιδιά. Κι αυτός μέλος ιερατείου – καθαρά.)

Είναι λοιπόν σαφές δείγμα πως αποτελεί μέλος του σημερινού κρυπτο-Ατλάντειου ιερατείου, του ευρισκόμενου πίσω από το Φράγκικο τοιούτο. Μαζί με τους εντολοδότες του, τους Ρότσιλντ (που έχουν απογόνους, αντιθέτως). Επειδή, όμως, η έλλειψη τέκνων (ας πούμε πως) δεν είναι επαρκής από μόνη της, πάμε στο δεύτερο χαρακτηριστικό του: ο άνθρωπος αυτός είναι αδίστακτος. Φαίνεται καθαρά από τη φάτσα του. Έτσι, δεν μας κουβαλήθηκε εδώ απλά γιά μπίζνες…

Βέβαια, κάποιοι ιστότοποι (πχ ετούτος) επεσήμαναν πως ένα μέλος της συνοδείας του, που τό ‘παιζε «ενδιαφερόμενος επιχειρηματίας», τυγχάνει ταυτόχρονα καί μέλος του υπερ-ταμείου αποκρατικοποιήσεων… παναπεί, απαξιώνει κάποιον οργανισμό του Ελληνικού δημόσιου τομέα, ρίχνει την τιμή, καί μετά τον αγοράζει ο ίδιος μπίρ-παρά. (Ούτε οι Οθωμανοί δεν έκαναν τόσο φτηνά κόλπα! Αλλά, ως φαίνεται, άλλος έχει τ’ όνομα του τσιγκούνη -οι Σκωτσέζοι- κι άλλος τη χάρη – τα Γαλλάκια!) Όμως, η πώληση πόσιμου νερού δεν είναι απλά επιχείρηση. Είναι δυνητικό φονικό όπλο!!!

Διότι, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα ζείς. Άντε, ζείς καί χωρίς σπίτι. (Που σου το κατέσχεσαν.) Χωρίς νερό, όμως, όχι.

(Τα ίδια ακριβώς ισχύουν καί γιά ΟΛΟΥΣ τους υπόλοιπους «μνηστήρες» των δημοτικών εταιρειών υδρεύσεως στην Ελλάδα – κάτι Ισραηλινές εταιρείες, καί λοιπές.)

Η Ατλάντεια εκδίκηση εις βάρος μας δεν σταμάτησε ποτέ!… Κι όχι μόνο συνεχίζεται, αλλά εντατικοποιείται – μέχρι της τελικής εξοντώσεώς μας.

(Με τη χαρά θα μείνουν οι «άνθρωποι», αλλά καλό είναι να βλέπουμε καθαρά γύρω μας καί να μην εφησυχάζουμε.)

 

Η ανάλυση της εθνοτικής συστάσεως της σημερινής Γαλλίας είναι λίαν ενδιαφέρουσα, όπως καί η ιστορική μελέτη όλων αυτών των εθνοτήτων. (Σημειώστε πως δεν συμπεριλαμβάνω εδώ τους νεήλυδες «Γάλλους» υπηκόους, πχ Καμερουνέζους ή Μαροκινούς. Μόνον τις ιστορικές εθνότητες.) Αυτόχθονες Γάλλοι Κέλτες, Έλληνες, Φράγκοι διαφόρων υποφυλών, Νορμανδοί (κι από κοντά καμπόσοι ζουΐφ)… όλοι αυτοί αποτελούν τον ιστορικό εθνοτικό αχταρμά της Γαλλίας. Μόνο που δεν θα επεκταθώ στο ποιός κάνει κουμάντο στους υπόλοιπους, ή στο γιατί πχ οι Βρεττόνοι ήταν στα ίσα δωσίλογοι σε ένστολα φιλογερμανικά τάγματα το 1940-1944.

Θα περιοριστώ να πω πως κλασικά υφίσταται το Φράγκικο «ιερατείο» (γιά το οποίο μάλλον έχετε ακούσει, αν ασχολείστε με τέτοια θέματα), καί πίσω του (καί παράλληλα) ένα παρακλάδι του (κρυπτο-)Ατλάντειου. Μην ξεχνάτε την πιό τρανταχτή του ιστορική έκφραση, τους Ναΐτες!!!

Παρομοίως επικίνδυνοι υπήρξαν καί οι Γάλλοι ιησουΐτες φλάροι, οι οποίοι έπρηξαν τ’ @@ των δικών μας των νησιωτών, γιά να τους κάνουν καθολικούς. Αλλά εξ ίσου έπρηξαν καί τους γεννητικούς αδένες των μαύρων της Αφρικής – όπου μερικές φορές πέτυχαν αύξηση του ποιμνίου, σε άλλες όμως απέτυχαν παταγωδώς. (Διότι απ’ το πολύ πρήξιμο, οι μαύροι γινόντουσαν μωαμεθανοί καί ξεμπέρδευαν. Με το τίμημα της περιτομής, έστω, αλλά τ’ αυτιά τους ησύχαζαν οριστικά απ’ το κήρυγμα των φλάρων.)

 

Λεπτομέρεια:

Η ομοιότητα του Φράγκικου ιερατείου με το Αγγλοσαξωνικό συνίσταται στο ότι καί τα δυό είναι κρυπτο-Ατλάντεια καί ούλτρα ανθελληνικά.

Η διαφορά τους έγκειται στο πού ψάχνουν, γιά ν’ αποκτήσουν δύναμη:

  • Οι μεν Αγγλοσάξωνες ψάχνουν παντού στον κόσμο (βλέπε Ιντιάνα Τζόουνς), όπου μυριστούν προϋπάρξασα Ατλάντεια παρουσία, αλλά την Ελλάδα την έχουν (ούτως ειπείν) κλασμένη.

Στη χώρα μας, οι αρχαιολογικές  αποστολές τους διεξάγουν κάτι ανασκαφές στη Νεμέα καί σε παρόμοια μέρη (πχ αρχαία Αγορά Αθήνας), όπου καθόλου δεν φαίνεται να υπάρχουν ενδείξεις παλιάς δύναμης. Ενώ αντίθετα, κάτι Μεξικά καί κάτι Μάτσου Πίτσου τα κυνηγάνε πολύ. (Περίεργο, βέβαια, διότι κυρίως οι ηπαπαραίοι είναι οι συνεχιστές του έργου της Άνενερμπ καί της Εταιρείας της Θούλης, καθώς καί των λοιπών χιτλερικών ερευνητών.)

  • Οι δε Φράγκοι ψάχνουν μεν εκεί όπου καί οι Αγγλοσάξωνες, αλλά ταυτόχρονα δεν περιφρονούνε καθόλου την Ελλάδα, ως τόπο ευρέσεως στοιχείων παναρχαίου πολιτισμού.

 

Έκανα τόση προεισαγωγή, γιά να τονίσω πως ανέκαθεν το Φράγκικο ιερατείο συνιστούσε μέγιστο κίνδυνο γιά τη χώρα μας. Τόσο η θρησκευτική του έκφραση (αββάς Φουρμόν), όσο κι η πολιτική του (Φραγκοκρατία, Κωλέττης, «Ευρωπαϊκή Ένωση» με συμφωνίες μή συμφέρουσες την Ελλάδα), όσο καί η επιστημονική του (πχ ευρεία συμμετοχή στο «πείραμα του αιώνα»).

Τ’ είν’ αυτό το τελευταίο τώρα, έ Εργοδότη; κινδυνεύουμε από επιστήμονες; Τί λες αυτού;

Λέω… ότι τα καμώματα του συγκεκριμένου ιερατείου έβλαψαν αρκετά την Ελλάδα, αλλά καί θα συνεχίσουν να τη βλάπτουν, ως φαίνεται. Όμως, με μία  διαφορά: ότι τώρα δεν θα έχουν να κάνουν με αγράμματους φουστανελλάδες.

Μάλλον, δύο διαφορές! Η δεύτερη είναι πως τους απεσταλμένους του δεν τους βλέπει από πάνω μονάχα ο παντεπόπτης οφθαλμός, αλλά καί τα δικά μου τα μάτια – τουλάχιστον.  Που είναι …δύο!  🙂

Λοιπόν, λεβεντόπαιδα, μη νομίζετε πως διέφυγαν της προσοχής μου πχ κάτι διαλέξεις (μετά τσιμπουσίων) γιά ανέκδοτα χειρόγραφα του Ιουλίου Βέρν, με θέμα τη ζωή του Ιάσονα… (Όσο κι αν σας νοιάζουν καί σας καίνε τα μυστικά της αρχαίας Ιωλκού, δεν ξεφεύγετε από τον αγριεμένο γάτο, ποντικάκια μου!)

 

Κάτι μου λέει ότι, με τόση συνοδεία καί φανφάρα που ήρθε ο Μανωλάκης, δεν θά ‘χουμε καλά ξεμπερδέματα… Βλέπετε, καί η Αγνή η Φράγκα ήρθε με άλλη τόση συνοδεία καί φαμφάρα, αλλά ακολούθησε το 1204!!!

Κάτι μου λέει, ακόμη, ότι λίαν προσεχώς στη χώρα μας θα ενεργοποιηθεί πολύ το επιστημονικό μέρος του Φράγκικου ιερατείου.

Αλλά, ζε βού βουά, ωρέ! Σας  βλέπω!…

Μήν τολμήσετε να κουνηθήτε!

 

Υγ: Γιά όσους ακόμη ονειρεύονται φιλέλληνες συμμάχους, έχω αρκετά μπουγέλα με νερό απ’ το ψυγείο. Άντε να δούμε τελικά πόση …ύδρευση θα πληρώσω με δαύτους!…  🙂

 

Κι ακόμη ένα «κλειδί»

31 Σχόλια

άποια άτομα με απογοητεύουν. Πολύ.

Θέλετε μεν έτοιμες τις απαντήσεις, αλλά η γνώση που δεν κατακτάται με κόπο, είναι επιδερμική. Θα περάσει καί θα ξεχαστεί.

Κι εδώ θέλω ν’ ανακαλύψετε εσείς (κι όχι να σας το δώσω έτοιμο) κάτι ύψιστης σημασίας. Καί να το κρατήσετε. Γι’ αυτό σας είπα να σπάσετε το κεφάλι σας, μέχρι να βρήτε τις απαντήσεις.

Εν πάσει περιπτώσει, το αντιπαρέρχομαι.

Οι απαντήσεις, λοιπόν, είναι:

  • Πρόκειται γιά το τρίκλωνο αιθερικό μας “dna”, που στα αρχαιοελληνικά κείμενα αναφέρεται ως ιχώρ.
  • Ξεκινάει από τον Ήλιο καί καταλήγει στον Έλληνα άνθρωπο.
  • Η (ολική ή μερική) καταστροφή του καταστρέφει τον Έλληνα, ο οποίος αντιστοιχεί σ’ αυτό.

Αυτό που σχεδίασα, είναι το “ατομικό” ψυχικό αποτύπωμα του Έλληνα, διότι υπάρχει καί το συλλογικό ψυχικό αποτύπωμα της φυλής μας. Αυτό εδώ:

 

Τί σημαίνουν οι διαφορές με το προηγούμενο σχήμα;

Στο ατομικό ψυχικό αποτύπωμα, τα φίδια δείχνουν εσωστρέφεια – το “Γνώθι σαυτόν”. Επίσης, η περιέλιξή τους δείχνει σαφώς “γενετική” δομή (dna, ομφάλιος λώρος).

Στο συλλογικό ψυχικό αποτύπωμα, τα φίδια κοιτούν προς τα έξω, διότι είναι φύλακες. Η δέ περιέλιξή τους δείχνει την ομαδικότητα / συλλογικότητα.

 

Διευκρινήσεις καί συμπεράσματα.

Το “υλικό” του ιδεατού “Τρικαρήνου Όφεως” είναι ο (αιθερικός) χρυσός, κι όχι ο μπρούντζος. (Θημηθήτε: “Χρυσούν Γένος”.) Άλλως τε, συνδεόμαστε με τον Ήλιο, που ως μέταλλο έχει τον χρυσό. Απλά, με το πρώτο σκίτσο, το «μπρούντζινο», (ως απόρροια του πάλαι ποτέ “Τρικαρήνου”) σας εισήγαγα στις έννοιες που θέλω να δείξω.

Άλλες φυλές έχουν δίκλωνο / μονόκλωνο / καθόλου αιθερικό dna. (Ναί, είναι ατελείς.) Καί ναί, άμα κάνεις ζημιά στην αιθερική “αλυσίδα” τους, τις αρρωσταίνεις καί τις σκοτώνεις. Θα μπορούσαν, δηλαδή, άνετα οι δικοί μας κορυφαίοι μύστες να τελειώσουν μία καί καλή με διάφορες βρωμόρατσες, που μας έγιναν φόρτωμα. (Καί ειδικά γιά τις σπαρτές, είναι “ευκολάκι”.) Αλλά αυτή η ενέργεια απαγορεύεται ΑΥΣΤΗΡΟΤΑΤΑ “άνωθεν”…

…Εκτός αν…

Βέβαια, ακριβώς το ίδιο πάνε να κάνουν “κάποιοι” σ’ εμάςΚι όχι μονάχα τώρα τελευταία. (Δεν βλέπετε την εντεινόμενη επίθεση στα -σημερινά, έστω- φυλετικά σύμβολά μας; Τα σύμβολα είναι η «γέφυρα» του υλικού κόσμου με τον αιθερικό.) Διότι κάτι έχουν μυριστεί εδώ κι αιώνες, γιά το πώς γίνεται το “ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσατε”. Μόνο που -επειδή δεν τα ξέρουν όλα- καί δεν θα τους βγεί (όπως δεν τους βγήκε τόσο καιρό), καί θα το πληρώσουν πανάκριβα… όταν έρθ’ η ώρα της λυπητερής.

Τα “σκουριασμένα / χαλασμένα” τμήματα της αιθερικής αλυσίδας, είτε της ατομικής, είτε της συλλογικής, δυστυχώς παραμένουν τέτοια, ακόμη κι αν μεσολαβήσει θάνατος κι επανενσάρκωση. Μόνον η ενθύμηση / συνειδητοποίηση ότι κάτι δεν πάει καλά, κι η συνακόλουθη έντονη προσευχή στον Θεό γιά “επιδιόρθωση”, μπορούν να τα ξανακάνουν χρυσά.

 

Όλα τα παραπάνω θέλω να τα μάθετε απέξω. Κι ακόμη περισσότερο, θέλω να τα νοιώσετε – γιά να σας μείνουν ως γνώση ες αεί. (Αλλοιώς, δέν… όσα ωραία κειμενάκια δικά μου καί να διαβάσετε.)

Καθήστε κάτω από τον Ήλιο χωρίς ρούχα (δεν είναι απαραίτητες οι ακρογιαλιές προς τούτο, υπάρχουν καί τα μπαλκόνια καί οι πίσω αυλές), κλείστε τα μάτια, καί ζητήστε σύνδεση με το άστρο που δίνει καί συντηρεί τη ζωή στη Γή μας.

Κάντε ερωτήσεις:

  • Ποιός είμαι;
  • Ποιός ήμουν;

(Το “Ποιός θα είμαι;” είναι γιά πιό προχωρημένο στάδιο – όταν εξοικειωθήτε.)

  • Τί κάνω εδώ σ’ αυτή τη ζωή, σ’ αυτόν τον κόσμο;

Οραματιστήτε (έστω, προσπαθήστε) το αιθερικό μας “dna” – θα δήτε καί θα νοιώσετε τις αλήθειες αυτές (κι όχι μόνον αυτές) πολύ καλύτερα, απ’ ότι σας επιτρέπουν τα δικά μου φτωχά σκιτσάκια.

Φυσικά, θα καθήσετε κάτω από τον Ήλιο όσο αντέχετε. Πέντε λεπτά; εντάξει, πέντε λεπτά. Αλλά κάντε το. Αν μή τί άλλο, είναι υπερεπείγον.

Πριν γίνουμε “ομαδικοί παίχτες” γιά να σώσουμε την Ελλάδα ενωμένοι, πρέπει να προετοιμαστούμε, φορώντας την αιθερική μας Ελληνική πανοπλία.

 

Υγ 1: Θάνατος; Αλήθεια, τί είναι ο θάνατος;

Είναι μιά μετάβαση… Όταν πεθαίνουμε οι Έλληνες, κάνουμε “γκέλ” στον Ήλιο, κι επανερχόμαστε. Θα το νοιώσετε. Θα σας το πή ο Ήλιος, αν τον ρωτήσετε.

Ο Λεωνίδας καί οι 300 του, συν οι 700 Θεσπιείς του Δημοφίλου, συν τόσοι καί τόσοι άλλοι αρχαίοι ημών, το ήξεραν. Καί το κυριώτερο, το είχαν νοιώσει κι ενστερνιστεί πολύ προτού πεθάνουν.

Εξ ού καί η αφοβία τους.

Υγ 2: Γιατί τέτοιες πληροφορίες χύμα σε δημόσια θέα;

Επειδή έπρεπε. Επειδή ήταν η ώρα τους να μαθευτούν. Επειδή βιαζόμαστε. Κι επειδή δεν υπάρχει άλλος τρόπος.

(Τί, δηλαδή; Θα έπρεπε να περιμένετε να στήσω φιλοσοφική σχολή καί να εγγραφήτε μαθητές; )

 

Ένα πολύτιμο «κλειδί»…

31 Σχόλια

α πάντα, πριν γεννηθούν, έχουν μιά περίοδο εγκυμοσύνης. Η «εγκυμοσύνη», λοιπόν, του «Ελληνοκεντρικού κινήματος» (πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980) είναι λίαν ενδιαφέρουσα, αλλά δεν θα μας απασχολήσει εδώ. Εδώ θα δούμε μία από τις (από σπόντα…) γενεσιουργές αιτίες του – καί γιά την ακρίβεια, τον «απόγονό» της.

 

Η ιστορία μας ξεκινάει, όταν το 1980 ο αρχαιολόγος Πέτρος Θέμελης συλλαμβάνει την ιδέα να φτιάξει αντίγραφο του πάλαι ποτέ «Τρικαρήνου Όφεως» των Δελφών (σήμερα το πρωτότυπο ευρίσκεται -εδώ καί πολλούς αιώνες- στην Κωνσταντινούπολη μισοδιαλυμένο), καί να το στήσει στους Δελφούς, στη θέση του παλιού. Πράγμα που έγινε τελικά το 2015.

Ο πρωτότυπος «Τρικάρηνος Όφις» -ο ευρισκόμενος ειςτηνΜπόλιν- είναι ετούτος εδώ (από τη Γουΐκι) :

 

Δεν δίνω ιδιαίτερη σημασία πχ στο αν οι σπείρες του πρωτότυπου είναι ασύμμετρες, ή στο αν (καλλιτεχνικώς) αποτελεί κάπως βιαστική δουλειά. Πάντως, εγώ θα τον έφτιαχνα κάπως έτσι:

 

 

Εδώ, πάλι, στην πραγματικότητα θα έφτιαχνα τον κορμό του αγάλματος με διάμετρο τη μισή (ή λιγώτερη) απ’ αυτή που φαίνεται στο σκίτσο, ίσως καί κάπως πιό καλλιτεχνικό το όλον. (Με σκαλίσματα στον βωμό, κτλ.) Αλλά θέλω να προσέξετε πολύ καλά την εικόνα, την οποία τη ζωγράφισα επίτηδες έτσι, ώστε να σας εντυπωθεί.

Καί μετά, θέλω να σκεφθήτε μέχρι να ζαλιστήτε τις πιθανές απαντήσεις στα εξής ερωτήματα:

  • Τί ακριβώς απεικονίζεται; Δηλαδή, τί κρύβεται πίσω από τη βιτρίνα αυτού του υποτιθέμενου μπρούντζινου γλυπτού;
  • Αυτό το «γλυπτό» από πού αρχίζει καί πού τελειώνει;
  • Ποιές οι συνέπειες του να μην είναι «υγιές» (δηλ.νά είναι σπασμένο, σκουριασμένο, κτλ) ;

Αυτά… Η ζωγραφιά είναι ένα κλειδί (πιστεύω το μοναδικό), γιά ν’ αρχίσετε να ξεκλειδώνετε το περίφημο ψυχικό αποτύπωμα της φυλής μας, το οποίο μας υπενθυμίζει ο Παλαιός καθημερινώς. Καί, επιτέλους, να το νοιώσετε μέσα στην ψυχή σας.

Καλή επιτυχία!

 

Υγ: Μή μου πήτε ότι σας βάζω δύσκολα! Ήδη το σκίτσο έχει κάποιες αρκετά «μαρτυριάρικες» ενδείξεις.

 

ΠΑΤΡΩΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ…….

28 Σχόλια

… πατρώα θρησκεία

ξύνοντας την άκρη της βρωμεράς αυτής υποθέσεως

Παλαιός

Ναί … ναί όπως τα λέτε είναι … ακριβώς έτσι … αλλά για ποιά πατρώα μιλάτε  ;;

Θα σας παρακαλέσω λοιπόν να  μην φάτε … καθόσον σήμερις σας έχω γλάρο … σούπα !!! … αλλά αν τύχει και κάποιος αντιπαθεί τα σουπωειδή μην ανησυχείτε υπάρχει πρόβλεψη και γι’ αυτούς … τηγανητά, ψητά ότι τραβάει η πουτάνα η ψυχή τους !!

Τι τσινήσατε κιόλας ;;

Παλουκωθείτε κάτω και αφού διαβάστε όσα εκτεθούν, περιληπτικά εννοείται καθώς δεν έχουμε πολύ διαθέσιμο χρόνο, τουλάχιστον προς το παρόν, τότε αν ακόμα έχετε … σας έχουν μείνει άντερα από το ξερνοβόλημα … και μπορείτε να αρθρώσετε λέξη … περιμένω με στοιχεία να αντικρούσετε όσα λεχθούν.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν απλά … και ας ρωτήσουμε για ποιά πατρώα θρησκεία μιλάτε ;;

Την κρατούσα σημερινή, εκείνη των κλασσικών χρόνων ;; … ποιά ;;

Δεν σας βλέπω ζωηρούς τι έγινε ;; … τέλος πάντων ας το ξεκινήσω μόνος μου γιατί δεν βλέπω να κάνουμε αλλιώς χωριό.

Η κρατούσα

Εδαύτη λοιπόν … αν και λογικά μπορεί κάποιος να την ονομάσει πατρώα, δηλαδή των αμέσων προγόνων, και να την δεχτή ως τέτοια σε ατομικό επίπεδο, δεν μπορεί με τίποτε να λογιστεί ως πατρώα του Έθνους και της Φυλής των Ελλήνων, καθώς ούσα επιβολή ενός δολοφόνου και της καραπουτάνας μητέρας του, κάθε άλλο παρά προϊόν της φυλής ήταν, αλλά Όζον εγχείρημα παλαιόθεν εχθρών.

Δεν θα ασχοληθώ με το επίπεδο της, καθόσον τούτο όχι απλώς δεν αρμόζει ούτε σε κάτω του μετρίως σκεπτόμενον άνθρωπο, αλλά και επειδή πολλάκις έχω αναφερθεί.

Θα σημειώσω μόνο ότι αυτή επιβλήθηκε με πρακτικές του πολλαπλώς «ες έδαφος φέρειν», όχι μόνο στα ντουβάρια αλλά στην κοινωνική ζωή, την σκέψη, την έκφραση, τα ήθη και έθιμα, την γλώσσα κλπ. κλπ. σε όλες δηλαδή τις πλευρές της ζωής με αποτέλεσμα να οδηγήσει αυτήν και τα πράγματα σε τέλμα και πλήρες σκότος, όπου η ζωή δεν οπισθοδρόμησε απλώς αλλά κυριολεκτικώς θάφτηκε.

Αυτό το «ες έδαφος φέρειν», το πλήρωσε η Φυλή με λεηλασίες, καταστροφές, κάψιμο γνώσεων, σφαγές και εξανδραποδισμούς εκατομμυρίων θυμάτων … θυσία στην εδραίωση θεού λέει «αγάπης», … αλλιώς οι οβραιοχριστιανοταλιμπάνοι μούσκαροι επί το έργον.

Από το 330 νέας χρονολόγησης λοιπόν, έχουμε συνεχώς και αδιαλείπτως να χαιρόμαστε το πορνοκατασκεύασμα αυτό και τους κατσαπλιάδες του … 

Και ενώ πέρασαν τα πάντα διά πυρός και σιδήρου, και με κάθε τρόπο προσπάθησαν να εξαλείψουν κάθε τι ΕΛΛΗΝΙΚΟ, αναθεματίζοντες και επί ποινή θανάτου λογίζοντες αυτό … ξαφνικά και από το έτσι, αφού όλες οι προδοσίες και μηχανορραφίες των, δεν μπόρεσαν να αποδώσουν και να κρατήσουν εσαεί υπόδουλο το Έθνος … μας προέκυψε ο Ελληνοχριστιανισμός και η ορθή (γιατί όχι καθιστή; ) μπουρδοδοξία … επιβάλλοντας για άλλη μια φορά την χλέμπα τους … προσπαθώντας με το έτσι θέλω να κάνουν τους όποιους εναπομείναντες Έλληνες να την αποδεχτούν … ως πατρώα … κάτι που μόνο οι πουλημένοι και τα χάπατα δέχονται  … αλλά ποτέ δεν θα δεχτεί ένας σκεπτόμενος και πραγματικός ΈΛΛΗΝΑΣ.

Βέβαια κάποιοι … που δεν γνωρίζω τι αχταρμά κουβαλούν στα κεφάλια τους … σκούζουν και τσιρίζουν περί λέει ελληνορθοδοξίας  … μιά σούπα από θεόπνευστες μαλακίες, ευαγγελικές μπουρδολογίες και μυητικούς κατιμάδες ελληνομυστηρίων … ο αναγκαίος λέει μετασχηματισμός προς επιβίωση των αρχαίων μυστηρίων … των οποίων βέβαια αδυνατούν να καθορίσουν περί ποίων ο λόγος (Ελευσινίων, Καβειροσαμοθρακικών, Ορφικών, Μιθραϊκών κλπ. κλπ. κλπ.)

Λές και όλο αυτό που μας νοιάζει, το μεγάλο κόψιμο που έχουμε … είναι η επιβίωση και η διαιώνιση των ιερατείων και του παπαδαριού των .

Αλλά και γιατί να έχουμε κάτι κρύφιο, που μετασχηματίσθηκε και κουκουλώθηκε δανεικά και ξένα ρούχα και όχι το αρχικό ;; … και καλά κρύφτηκε για να επιζήσει … τώρα που δεν έχει αυτό το πρόβλημα γιατί δεν πετάει από πάνω του το κάλυμμα να επανέλθει στα πρότερα ;;

Τί ;; … πώς ;; … εν καιρώ ;; … τον άλλον αιώνα ;; … την επόμενη χιλιετία ;; … όταν θα ξαναμετασχηματοκουκουλωθεί σε κάτι διάφορο και τούτου ;;

Ας πάμε παραπέρα όμως … πολύ χρόνο χάσαμε με το βδέλυγμα της μαλακίας και πτωματολατρείας.

Η της Ρωμαιοκρατίας

Πρίν λοιπόν από δαύτηνα, την οβραιοχριστιανοταλιμπανοδοξία, τον καιρό που μας είχαν κατσικωθεί κάποιοι κατσικοκατσαπλιάδες συμφύρματα κάποιων βορειοϊταλοδιαβιούντων βαλανιδοφάγων που οι εδώ μούσκαροι αφού τους εκπολίτισαν τους κάλεσαν ως επιδιαιτητές, είχαμε το «μπάτε σκύλοι αλέστε» όπου υπήρξε αθρόα εισαγωγή κάθε είδους θεότητος και θρησκείας, όπου ότι μαλακία ήθελε ή έφερνε ο καθένας από τα πέρατα της αυτοκρατορίας γινόταν και ήταν δεκτή θρησκεία και λατρεία, δωδεκαθεϊσμός, ορφισμός, μιθραϊσμός, ζωροαστρισμός, αδωνισμός, γνωστικισμός, εβραϊσμός, παγανισμός, κλπ. κλπ. και το λουρί της μάνας .

Μαζί με όλα αυτά μας προέκυψαν και οι θεοποιήσεις των αυτοκρατόρων, που πρώτος επεχείρησε αλλά δεν πρόλαβε να εδραιώσει … ο δικός μας λέει «μούσκαρος», ως εκπρόσωποι και εκφραστές του «ανίκητου ηλίου».

Στην πορεία αυτών βρίσκοντας πρόσφορο έδαφος, που τόσο εντέχνως προετοίμαζαν και χειρίστηκαν οι «παλαιόθεν», διά της αγαστής συνεργασίας των Φλαβίων, μέσω του Σαυλοκούτσαυλου σχοινοπηγού και της οβραίϊκης διασποράς κατάφεραν να απλώσουν τον μανδύα του σκότους, τον οποίον αργότερον διά ροπάλου επέβαλαν το συφιλιδικό πορνοχλωροβδέλυγμα και οι επακολουθήσαντες αυτού κρύφιοι «σπόροι» όπου ο οβραιοχριστιανοταλιμπανισμός ανέλαβε εργολαβία το «ες έδαφος φέρειν».

Μήπως κάτι απ’ αυτόν τον αχταρμά εννοείτε  … πατρώα ;;

Τί ;; … πώς ;;; … είπατε κάτι ;;

Η των Διαδόχων του «μπούφου»

Ναί ο «μπούφος» έδωσε πολιτισμό στα πέρατα της Ασίας … και κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί, αλλά πέραν τούτου τι άλλο έκανε, προξένησε ή έγινε αιτία να συμβεί ;;

Όπως παραπάνω σημείωσα προσπάθησε να θεωρηθεί και να λατρευθεί σαν θεός … αλλά ατύχησε, και δεν του βγήκε … καθόσον οι μαλακίες πληρώνονται, και διότι μετά από όλες τις ηλιθιότητες που είχε κάνει, κανείς δεν είχε διάθεση να τον προφυλάξει, από αυτό που κάποιοι είχαν στήσει και από αρχή προετοιμάσει … και έτσι πήγε ‘σαν το σκυλί στ’ αμπέλι.

Όμως, ήδη το κακό είχε γίνει !! … και ενώ πρίν υπήρχαν τρύπες και παράθυρα ανοικτά … πλέον όχι μόνο η πόρτα είχε ανοίξει διάπλατα, αλλά είχαν γκρεμιστεί τελείως όλοι οι τοίχοι … και δαύτο με την ευγενική χορηγία και επιμέλεια του «μπούφου» και των αμέσων διαδόχων του.

Μαζί με τα μουλόπουλα, κάθε καρυδιάς καρύδι συνέρρευσε στο δημιουργούμενο πλέον ελλαδιστάν, νέες θρησκείες, θεότητες, ήθη και έθιμα αλλότρια, που και ο «μπούφος» λάτρευσε, μπουκάρισαν και … κατσικώθηκαν για τα καλά … όχι βεβαίως ότι και πρίν δεν γινόταν, αλλά πλέον και επισήμως … με την βούλα που λένε … έλαβε χώρα το έλα να δείς

Τα σούρτα φέρτα έγιναν ο κανόνας … ιδρύθηκαν ναοί, νέοι θεοί έκαναν ντεμπούτο, λατρείες, ήθη και έθιμα αναμείχθηκαν, και όλα έγιναν αχταρμάς … τα ιερατεία των παπαδόσκατων πέτυχαν την, αμέσως υπολειπόμενη της ρωμαιοκρατίας, μεγαλύτερη αλλοίωση που ονειρεύονταν … μετά από μόχθους αιώνων.

Γι’ αυτήν την πατρώα μιλάτε … την διαλέγεις και παίρνεις ότι τραβάει η πουτάνα η ψυχή σου ;;

Δεν ακούω όμως να λέτε κάτι … τι έγινε μουγγαθήκατε ;;

Η των κλασσικών χρόνων

Πολλοί και μάλιστα οι λεγόμενοι αρχαιολάτρες θέλουν να θεωρούν το Δωδεκάθεο ως την πατρώα θρησκεία … μπορεί όμως να είναι έτσι … να ισχύει κάτι τέτοιο ;;

Αλλά για σταθείτε … ποια θρησκεία ;; … αυτήν που προωθούσαν τα σκατά των Δελφών, της Σαμοθράκης, της Ελευσίνας, των Σάρδεων, της Σίουας, της … του …. των … ποιά να πάρει ο διάολος ;; … αυτήν που είχαν για το πόπολο … για εκείνη που μυστηριακά ξεσκίζονταν στις υπόγες των καταχθόνιων άντρων … δεσμευόμενοι με μυστικούς απαράβατους όρκους ;; … εκεί που πρώτιστο μέλημα ήταν η αύξηση της επιρροής και η καλοπέραση του ιερατείου ;;

Μιλάτε για εκείνη του πορνοξεκούτη Δία, του δολοφόνου Απολλύωνος, του Ορφικοτραγουδιάρη, του Μπεκροκανατοξεκωλιάρη, του … της … ποιού απ’ όλους ;; … γιατί διάφοροι είναι τούτοι μεταξύ τους !!

Λύστε μου και μένα την απορία να μάθω … ποιά επιτέλους θεωρείτε πατρώα !!

Και καλά … τέλος πάντων μην σας χαλάσω χατίρι … να δεχτώ ότι όλες ήταν το ίδιο, απλά διαφορετικές εκφάνσεις … της ίδιας … ουσίας.

Δε μου λέτε όμως … ρε καλόπαιδα … πότε εδαύτη έγινε πατρώα ;; … ήταν μήπως εξαπανέκαθεν που λένε για ήταν ένα καιρούργιο φρούτο που  … κατσικώθηκε κάποια στιγμή ;;

Τί ;; … πώς ;;; … πάλι τον σκασμό βγάλατε ;;

Άαα χά … να και ένας ωρυοδιαμαρτυρόμενος !! 

… από πολύ παλιά είπες ;;

Ρε τι μας λές … αλήθεια ;; … για πάμε να δούμε πόσο παλιά ήταν αυτή η χλέμπα !! 

… είπα σκασμός !! … για πάμε να το δούμε !!!

Τί ;; λέω μαλακίες ;; … είμαι βαλτός ;; … δεν υπάρχουν τέτοια στοιχεία ;;

Αλήθεια έεε … δεν υπάρχουν ;; … είσαι σίγουρος ;; … για πάμε !!

Η προτέρα τούτων

Τα παλαιότερα διασωθέντα κείμενα (αν κι ματαγράφτηκαν πολλές φορές μέχρι να φτάσουν σε μας) είναι αυτά του Ομήρου και του Ησιόδου … δεν νομίζω κάποιος να διαφωνεί … εάν έχει «στοιχεία» και όχι θεωρίες ας τα παρουσιάσει, εγώ δεν χαλάω χατίρια !!

Αν και γίνεται λόγος και αναφορά και σε άλλα κείμενα, του επικού καλουμένου κύκλου, εντούτοις δεν επέζησε κάτι απ’ αυτά παρά μόνο αναφορές από πολύ υστερότερους συγγραφείς, που παραθέτουν όχι αναφορές από τα κείμενα εκείνα αλλά διαδόσεις και μύθους όπως προφορικά έφτασαν σ’ αυτούς και οι οποίοι πολλάκις όχι μόνο διαφέρουν αλλά και αντιφάσκουν πλήρως … οπότε δεν θα σταθούμε σ’ αυτά αλλά θα παραμείνουμε στα πιό πάνω αναφερθέντα, Ομηρικά και Ησιόδεια, κείμενα καθ’ όλα αποδεκτά και γνωστά κατά την κλασσική εποχή, αλλά με παλαιότερη καταγραφή αυτής των Ησιόδου, καθώς όπως μαθαίνουμε τα Ομηρικά ήσαν διάσπαρτα και το πρώτο συμμάζεμα έγινε από τον Πεισίστρατο που ανέθεσε το εν λόγω έργο συλλογής και καταγραφής στον Ονομάκριτο. Το ότι τα Ομηρικά είναι μετεγγραφές ή και συμπιλήματα είναι καταφανέστατο από τις ανακολουθίες στην χρησιμοποιούμενη γλώσσα (λέξεις Αιολικής, Ιωνικής, Δωρικής, Αρκαδοκυπριακής ακόμη και Γραμμικής)

Το ποιός είναι τελικά ο συγγραφέας-συνθέτης Όμηρος, εάν είναι αυτός που ερίζουν οι διάφορες πόλεις και περιοχές, εάν είναι ο ίδιος ο Οδυσσέας ή κάποιος απόγονός του, όπως διά σιβυλλικών ρηθέντων μεταδίδεται, δεν θα το εξετάσουμε καθώς δεν είναι αυτό που μας ενδιαφέρει ενταύθα.

Αυτό που είναι ξεκάθαρο όμως είναι ότι Ιλιάδα και Οδύσσεια απέχουν παρασάγγας και θα λέγαμε ότι η Οδύσσεια δεν μοιάζει λογική συνέχεια της Ιλιάδος καθώς πολλά πράγματα έχουν αλλάξει., άλλωστε και στο καθένα απ’ αυτά πολλά πράγματα είναι καταφανώς αντιφατικά, αλλά σαν προσπάθεια διόρθωσης;; στοιχείων της Ιλιάδος.

Όμως ούτε και με αυτό θα ασχοληθούμε ιδιαίτερα.

Το αν τα έπη χαλκεύτηκαν ή παρεφθάρησαν στο διάβα του χρόνου μέχρι να καταγραφούν δεν θα μπορέσουμε να το μάθουμε, εκτός πιά και βρεθούν στοιχεία (πάπυροι) προγενέστεροι της καταγραφής και εί δυνατόν της εποχής συνθέσεως των επών.

Τουλάχιστον σήμερα γλωσσολόγοι και αρχαιολόγοι όχι μόνο να μας βοηθήσουν δεν υπάρχει περίπτωση, αλλά απεναντίας κάνουν τα πράγματα σκατά … από την μιά μεριά λένε ο τρωϊκός έγινε γύρω στο 1200 και από την άλλη εκθέτουν πράγματα (προσωπεία, μάσκες κλπ) αποδιδόμενα στους πρωτεργάτες των τρωϊκών που όμως τα χρονολογούν γύρω στο 1600 … ναί … ναί … βρυκολάκιασαν ή αναστήθηκαν για να πάρουν μέρος στον πόλεμο των τρωϊκών … είδες κάτι βίτσια που έχουν μερικοί μερικοί φτάνουν ακόμη και να αναστηθούν έτσι από χόμπυ … άμα το ‘χεις ρε παιδί μου ακόμα και από τον τάφο και τον Άδη γυρνάς !!

Ας πάμε όμως στα καθ’ ημάς, αυτά που μας ενδιαφέρουν.

Πρώτο και κύριο όπως είχα παλαιότερα σχολιάσει επ’ αυτού (του τρωϊκού) η περιοχή της Ίλιδος δεν συνάδει με το μέγεθος, την έκταση και τον χρόνο όσων περιγράφονται στα Τρωϊκά, αλλά μάλλον με μιά μικρότερης έκτασης επεισόδιο πάνω στο οποίο φορτώθηκαν όλα τα προηγούμενα. 

Όμως ακόμη και έτσι υπάρχει ένα παράδοξο … αυτό έχει σχέση με τους Ολύμπιους θεούς.

Αν και οι θεοί είναι γνωστοί (όχι όλοι … καθώς υπάρχουν και αγνοούμενοι … ή και άλλοι που τους έφαγε η μαρμάγκα) εντούτοις δεν είναι γενικώς αποδεκτοί, αντίθετα θα έλεγε κάποιος ότι είναι και ξένοι ή εχθρικώς διακείμενοι προς την Ελλάδα και τους Έλληνες.

Πρωτίστως βλέπουμε ότι στην Ιλιάδα δεν είναι γνωστά τα μυστήρια Ελευσίνος, Σαμοθράκης κλπ. κλπ. και αγνοούνται τα μεγάλα (;;) μαντεία ή τα γράφουν σ’ έναν μπούτσο και κανείς δεν τα ρωτάει, αλλά και ούτε υπάρχουν Έλληνες ιερείς των … αλλά ιερουργούν οι Βασιλείς, και δίνουν χρησμούς οι Μάντεις, εν αντιθέσει με τους απέναντι που και Ναούς διαθέτουν και ιερείς των εν λόγω θεών έχουν.

Που διάολο είναι οι Δελφοί ;; … που είναι αυτός ο κόπρος ο Απόλλωνας ;; … αλλά τι να κάνει στους Δελφούς αφού είχε μαγαζί απέναντι στην τρωάδα ;; όπου και προστάτης της ήταν της πόλεως του Ιλίου ;;

Πότε λοιπόν κουβαλήθηκε κατά μας μεριά ;;

Καλά ρε παιδιά από πότε οι νικητές αντί να επιβάλουν πράγματα αποδέχονται αυτά των νικημένων ;;

Και η άλλη η κουφάλα … η νανούκα (μερικών-μερικών) που το έπαιζε από ‘δώ και από εκεί … γιατί φάγανε τα λυσσιακά τους οι μισοί να μην την θέλουν ούτε ζωγραφιστή και να μην αποδέχονται θυσίες σε δαύτη ;; … αλλά και η Αθήνα της που στο διάολο είναι  η Αθήνα ;;

Το άκρον άωτον βέβαια είναι ότι όλοι οι μούσκαροι τρέξανε για το μουνί της Ελενίτσας … τόσο πολύ είχαν ξεμείνει από πήδημα ;; … για το δικό της έσταζε μέλι ;; … αλλά και τα δυό φιντάνια τ’ αδέρφια της πέρα βόσκαν … ή είχανε απηυδήσει να την μαζεύουν από εδώ και από εκεί και γι’ αυτό δεν πήραν μέρος αν και θα περίμενε κάποιος ως άμεσα θιγόμενοι να ήταν οι πρώτοι ή και από μόνοι τους χωρίς να περιμένουν τους άλλους που κωλοβάραγαν μια ολάκερη δεκαετία να μαζέψουν τον έναν και τον άλλον ;;

Γιατί οι Έλληνες τα βάζουν με τους θεούς του λεγόμενου δωδεκαθέου και μάλιστα πληγώνουν πολλούς από δαύτους.

Γιατί αυτοί οι θεούληδες, αν ήταν … λέμε τώρα … πατρώοι, θυμώνουν και στρέφονται εναντίον των Ελλήνων που κατέστρεψαν την Τροία ;;

Ακόμη και όταν υπάρχουν θυσίες σε θεούς αυτές δεν γίνονται από ιερείς σε ναούς αλλά από βασιλείς σε βωμούς οπόταν τούτο σημαίνει ότι τίποτε από δαύτους δεν ήταν καθιερωμένο, απλώς κάπου σ’ ένα κοτρώνι πρόσφεραν μια θυσία και σε έναν ακόμα μπούφο για σιγουριά … για ποιούς πατρώους θεούς μιλάμε λοιπόν και ποιά πατρώα θρησκεία ;;

Όμως και ένα σωρό άλλα πράγματα δείχνουν να είναι άγνωστα τον καιρό εκείνον … όποιος έχει όρεξη ας καθίσει να την ξαναδιαβάσει σιγά-σιγά με κριτικό μάτι και όχι απλώς σαν έναν διήγημα.

Για μένα τα παραπάνω είναι δείγμα ότι πρόκειται για έναν «αδυσώπητο»;; πόλεμο ιερατείου, έναν πόλεμο που πάλι τα πράγματα δείχνουν να τον έχασαν τα γνωστά χάπατα  … οι ελλαδόβλακες !!

Τον καιρό των τρωϊκών (όποτε και αν έγινε αυτός) φαίνεται ότι οι Έλληνες (οι Ελλαδίτες καλύτερα) του καιρού εκείνου κάθε άλλο παρά είχαν αποδεκτή και πατρώα θρησκεία το Δωδεκάθεο, απεναντίας θα λέγαμε ότι όλες οι συνήθειες τείνουν σε κάποια προηγούμενη … εκείνη της Γαίας ή αν θέλετε της Πότνιας Θηρών, καθώς ιερά και ναοί δεν είχαν ακόμη ιδρυθεί για τους νέους θεούς, Δελφοί, Δήλος και Απόλλωνας δεν υπάρχουν ακόμη στον Ελλαδικό χώρο, ούτε καν και το Ηπειρωτικό μαντείο της Δωδώνης αναφέρεται πουθενά, αν και ο Δίας αποκαλείται «άναξ Δωδωναίος Πελασγικός» πρόκειται για βωμό στην Θεσσαλική Δωδώνη και όχι στην μετέπειτα Δωδώνη της Ηπείρου.

Θα λέγαμε επίσης ότι η εποχή εκείνη ήταν το μεταίχμιο της μετάβασης στο Δωδεκάθεο, με την  επακολουθήσασα «σκοτεινή περίοδο των χαμένων αιώνων», παρόμοια όπως ο τέταρτος νέας εποχής αιώνας, ήταν η μετάβαση, και η διά των σφαγών επιβολή, του οβραιοχριστιανοταλιμπανισμού.

‘Όμως η Ιλιάδα μας παρέχει και ένα ακόμη στοιχείο … 

Όλοι λένε ότι ο Δίας όταν αξιώθηκε να κατσικωθεί στον Όλυμπο … αφού έσφαξε, παλούκωσε, και μπουντρούμιασε όσους δεν του κάθονταν καλά … μετά λέει απαγόρεψε τις αιματηρές θυσίες και ιδιαίτερα τις ανθρωποθυσίες … αχά … λέει … αλλά ο Όμηρος άλλα μας λέει … και δεν λέω για κείνην της Ιφιγένειας αλλά για άλλην … αυτήν που έκανε ο Αχιλλέας στην νεκρική πυρά του Πατρόκλου … σκυλιά, άλογα και δώδεκα λέει τρώες … έτσι λέει ο Ομηράκιας !!!

Αν λοιπόν οι αιματηρές θυσίες και ιδίως οι ανθρωποθυσίες ήταν κατάλοιπο της προγενέστερης εποχής … τότε πιό διάολο Δωδεκάθεο είχαν σαν πατρώα θρησκεία ;;

Αλλά και πολύ αργότερα … ο Μπουφαλέκος, θυσίασε στην νεκρική πυρά του Ηφαιστίωνα και ‘γώ δεν θυμάμαι πόσους λένε … όχι ρε σείς δεν ήταν αντίποινα … Ο Ηφαιστίωνας λένε ψώφησε από  … μπεκρούλιασμα.

Αφού το Δωδεκάθεο δεν δεχόταν … λέει θυσίες … εκτός και αν λάθος λέει … και η κρατούσα τουλάχιστον σε αυτούς πατρώα θρησκεία δεν ήταν του Δωδεκάθεου αλλά άλλη προγενέστερη … ας πούμε του Κρόνου, της Κυβέλης-Εκάτης, της … του … κάποιου άλλ-ου/ης τέλος πάντων.

Μην κρυβόμαστε πίσω από το δαχτυλό μας … ας πούμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους και ας προσπαθήσουμε να βρούμε άκρη.

Άν και τα Ησιόδεια είναι παλαιά, κάποιοι λένε προ-ομηρικά, θα διαφωνήσω μαζί τους, καθόσον και η Θεογονία αλλά και τα Έργα και Ημέρες, ξεκινούν υμνώντας την κυριαρχία του Δία, οπότε ή πρέπει να δεχτούμε ότι το Δωδεκάθεο είχε ήδη επιβληθεί οπότε αναγκαστικά είναι μετα-ομηρικά είτε ο Ησίοδος ήταν πράκτορας του Δωδεκαθεϊστικού ιερατείου, αλλά τότε γιατί οι του προηγούμενου δεν τον κάναν κοκορέτσι ;; … οπότε η πρώτη εκδοχή είναι η σωστή !!

Στα έργα και Ημέρες μας λέει για τα 5-πέντε γένη των ανθρώπων (Χρυσό, Αργυρούν, Χάλκεο/Μελίης, Ηρωϊκό/Μπρούτζινο, Σιδηρούν) και συνεπαγωγικώς τις 5-πέντε εποχές (Χαοτική, Τιτανική, Θεϊκή, Ηρωϊκή, Ανθρώπινη)

Το να αποκωδικοποιήσουμε όμως αυτά πάει μακριά η βαλίτσα και δεν έχει εν προκειμένω να προσφέρει τίποτε στο θέμα μας.

Η θεογονία του ησιόδου (όπως και των υπολοίπων) ίσως θα είχε περισσότερα να προσφέρει αλλά και πάλι θα ξεμακραίναμε χωρίς λόγο … πάντως απλά να προσθέσω ότι οι διάφορες γενιές (Χάος – Φάνης/Οφίων – Γή – Ουρανός – Κρόνος – Δίας – Διόνυσος κλπ.) και οι παραλλαγές τους, πέραν των υπολοίπων, συνδέονται άμεσα με κλίκες ιερατείων και επιβληθείσες θρησκείες … όποιος έχει όρεξη ας καθίσει να τα ψάξει.

Οι ΈΛΛΗΝΕΣ

Καλά και οι Έλληνες δεν είχαν κάποια θρησκεία ;;

Ψάχνετε για βλάκες και χάπατα ;;

Θρησκεία σημαίνει ιερατείο, μεσάζοντες, τυπικά, τελετουργίες και μυστικά … σημαίνει κάστες-τάξεις, εξουσιαστές/τσομπάνηδες και εξουσιαζόμενους-πράϊτα, χειραγώγηση, σημαίνει άρμεγμα …

Μην το βασανίζουμε λοιπόν … οι Πάλαι Ποτέ Έλληνες … ήταν άθρησκοι … όπως ακριβώς το βλέπετε … Α-ΘΡΗΣΚΟΙ  !!!

Και τούτο διότι οι Πάλαι Ποτέ Έλληνες ήσαν Έν-Θεοι !!

…. και τι σημαίνει αυτό ;;

Ανατρέξτε στο «Ο Κόσμος Φυλακή …» τα συμπληρωματικά του αλλά και όσα θα ακολουθήσουν.

…. και καλά όλα εκείνα που μαθαίνουμε … τίποτα δεν ισχύει ;;

Δυστυχώς !!!

Και αυτά ξεκίνησαν όταν οι Έλληνες άρχισαν να γίνονται Χάπατα … Ζά … Ζωντόβολα … όταν ξέχασαν Νόμους και Εντολές … όταν ξέχασαν το Καθήκον και την Αποστολή της Φυλής και έχασαν την Γνώση και τον Δρόμο !!

 … καλοχώνευτα !!!

= / =

Υγ.  Υπομονή … δεν θα το παιδέψουμε πολύ … μετά «τα Λάθη» και το «τί Ζητάω από έναν Αισυμνήτη» … θα πάμε στο από καιρού αναμενόμενο … τις προτάσεις – το 5ο μέρος του «Αγναντεύοντας το Μέλλον της Ελλάδας …» … μετά βλέποντας και κάνοντας !!

= // =

Αισυμνητείας παραλειπόμενα – 5

107 Σχόλια

(προηγούμενο)

κόμη ένα θέμα του παρόντος (στ) υποκεφαλαίου αποτελεί η λεγόμενη «κρίσιμη μάζα». (Των συν-Ελλήνων που θ’ αποδεχθούν την αναγκαιότητα να ξελασπώσει το έθνος μας καί θα βοηθήσουν προς τούτο, δηλαδή.) Εννοώ, σε επίπεδο πρακτικών λογαριασμών. Όχι θεωρητικά.

Το 0.5% της κατά Παλαιό κρίσιμης μάζας σημαίνει:

  • Επί του συνολικού πληθυσμού (περίπου εντεκάμιση μύρια), κάπου 57,500 άτομα.
  • Επί των καθαρών Ελλήνων (δέκα μύρια, διότι το ενάμιση είναι πολιτογραφημένοι Βρωμά), 50,000 άτομα.
  • Καί επί του εκλογικού σώματος (περίπου πεντέμιση μύρια), 27,500 άτομα απάνω-κάτω.

Επειδή εγώ έχω (από τα στατιστικά μου) κάπου τετρακόσιους διακριτούς (δηλ. ξεχωριστές μονάδες) επισκέπτες ημερησίως, τότε ή χρειάζονται άλλοι 68 ιστολόγοι (κι ένας εγώ, 69! λόλ!!!), ή πρέπει να είμαστε καμιά δεκαριά, αλλά με αναγνωσιμότητα γύρω στα τρία χιλιάρικα διακριτά άτομα ημερησίως ο καθένας.

Βέβαια, επειδή ανάμεσα στα διακριτά άτομα που διαβάζουν το ιστολόγιο καθημερινώς, (υποθέτω πως) περίπου το μισό είναι σαβούρα (προγραμματιστικά «ρομποτάκια» του Διαδικτύου, πρακτόρια, διαφημιστές, κτλ), τότε τους παραπάνω αριθμούς πρέπει να τους κάνουμε επί δύο. Ή κάπου 150 ιστολόγια με λόγο σαν τον δικό μου, ή δέκα μέν, αλλά ο καθένας μας με αναγνωσιμότητα έξι χιλιάδες διακριτά άτομα ημερησίως.

Η δεύτερη περίπτωση μου φαίνεται πιό εφικτή. Όμως, όπως πάντα προκύπτει το θέμα του χρόνου. Ώσπου να φτιαχτεί το όνομα -το brand name- ενός νεοεισελθόντος στον χώρο του ιστολογείν, θα έχει τελειώσει ο Γ’ ΠΠ! Άρα, Εργοδότη δώσ’ τα με φούλ γκάζια!!!…  🙂

 

Παρένθεση:

Είχα σχεδόν τελειώσει τη συγγραφή του παρόντος, όταν έσκασε το περιστατικό με τη δολοφονία του μικρού μαθητή από Βρωμά. Κι ενώ το ήξερα ήδη από το Διαδίκτυο, κάποιος διάολος μ’ έβαλε ν’ ανοίξω τηλεόραση καί να πέσω στις ειδήσεις ενός βοθροκάναλου. Καί τί βλέπω;…

Ρεπόρτερς καί δημοσιογράφους χεσμένους απάνω τους, μη τυχόν καί πούν κάτι επιβαρυντικό γιά τη σύμφυτη παραβατικότητα της συγκεκριμένης βρωμόρατσας. Οι πολιτικάντηδες, πάλι (που «προσέτρεξαν» – μή χάσουν), χεσμένοι δύο φορές. Καί όλοι ομού να πετάνε την μπάλλα στην κερκίδα (ν’ αλλάζουν θέμα, να επικαλούνται δήθεν τεχνικά προβλήματα με τη σύνδεση, να λένε «φταίγαν οι γιατροί», κτλ κτλ).

Από την όλη ιστορία βγαίνουν τα εξής αναμφισβήτα συμπεράσματα, τα οποία προσωπικώς ουδέποτε θα δεχθώ ν’ αμφισβητηθούν από τον οποιονδήποτε:

  • Ότι οι ξένοι, που απεργάζονται το ξεπάτωμα της Ελλάδας καί των Ελλήνων, δείχνουν πλέον φανερά (καί με το σκεπτικό: «- Καί τί θα μας κάνετε, δηλαδή, κι άμα δε μας γουστάρετε;») όλα τα όπλα που χρησιμοποιούν εναντίον μας απ’ αιώνων – μεταξύ των οποίων καί η εξ ορισμού παρανομούσα βρωμόρατσα των κατασκευασμένων σπαρτών του Προμηθέα.

(Όχι, δεν μας την κουβάλησε εδώ κάποιο ιερατείο -γιά να εξαφανίσει τους Έλληνες-, όταν το Βυζάντιο τό ‘χε πάρει γιά τα καλά η κατηφόρα. Μή σας μπαίνουν στη γκλάβα τέτοιες μαλακισμένες συνομωσιολογικές ιδέες. Μόνη της ήρθε.

Κι όχι, δεν έδωσε πρόθυμα δημίους Ελλήνων κατά την Οθωμανοκρατία. Ούτε τον Διάκο, ούτε τον Κατσαντώνη τους σκότωσαν γύφτοι μετά από βασανιστήρια. Ανιστορησίες δικές μου!)

  • Ότι οι μεν ξένοι τη δουλειά τους κάνουν, αλλά μέγιστο ποσοστό του λαού αυτού έχει «αυτοκτονικό ιδεασμό». Βαρέθηκε τη ζωή του καί θέλει να πεθάνει με κάθε τρόπο.

(Αδιαφορώ πλήρως καί δεν θα τους εμποδίσω. Στη νέα Ελλάδα που ξημερώνει, ούτε οι φρενοβλαβείς, ούτε οι αδύναμοι έχουν θέση.)

  • Ότι όντως -όπως κουράστηκα να επαναλαμβάνω- πολλοί θα ξυπνήσουν καί θα καταλάβουν, μόνον άμα φάνε παλούκι στο απευθυσμένον.

(Τότε, όμως, θα πρέπει επίσης να ποδοπατήσουν τον εγωϊσμούλη τους καί να πειθαρχήσουν στην αισυμνητεία – γιά να κάνουμε 100% σωστή δουλειά. Αλλιώς, να κόψουν το λαιμό τους. Εξηγούμαι από τώρα: δημόσιο λόγο θα έχει μόνον όποιος βγάλει το φίδι απ’ την τρύπα. Οι υπόλοιποι, τουμπεκί ψιλοκομμένο – γιά το καλό τους.)

 

(ζ) Γιά τον -ταχέως επερχόμενο- Γ’ ΠΠ.

Εδώ υφίσταται πλήρης διάσταση με τη γνώμη του Παλαιού. (Εκτός αν με δοκιμάζει, να δεί πού το πάω.) Θα επαναλάβω, όμως, τη δική μου θέση – κι αν θέλετε, την ακολουθείτε. Αν, πάλι, βρήτε ισχυρώτερη απ’ τη δική μου λογική αιτιολόγηση περί του αντιθέτου (κι όχι συναισθηματικούς λόγους, εξηγούμαι), τότε δεν έχετε παρά να τη γράψετε. Καί σας ακολουθώ εγώ, νόου πρόμπλεμ.

Το θέμα του Γ’ ΠΠ μέχρι στιγμής στο Διαδίκτυο αντιμετωπίζεται με δύο τρόπους:

  • Μερικοί θεωρούν πως πρόκειται γιά ιδέα με απλώς πιθανή (καί καθόλου βέβαιη) υλοποίηση.

Εδώ υπάγονται «πακέτο» οι (εντός ή εκτός εισαγωγικών) ανθρωπιστές, οι φιλειρηνιστές, οι θεούσοι, οι μεταφυσικολογούντες, οι ξερόλες, τα πληρωμένα τρόλλς, καί οι παντός είδους ξεκομμένοι απ’ την πραγματικότητα.

  • Κι οι υπόλοιποι τον θεωρούν ως βέβαιη μελλοντική εξέλιξη, γιά την οποία οι -χμ- ενδιαφερόμενοι ήδη προετοιμάζονται από καιρό.

Εδώ υπάγονται όσοι (όπως ο γράφων) δεν βγάζουν πράγματα απ’ τη γκλάβα τους, αλλά καθημερινώς κάνουν μιά εκτίμηση γιά τα γεγονότα, καί προσπαθούν να καταλάβουν πού οδηγούν αυτά.

 

Τα κυριώτερα επιχειρήματα των πρώτων είναι απάνω-κάτω ότι:

  • Δεν γίνονται τέτοια πράγματα. (Μπάααα!… πού να γίνουν! Πού να γίνουν δύο πολύνεκροι ΠΠ μέσα σε είκοσι χρόνια!)
  • Ο Γ’ ΠΠ είναι …σκεπτομορφή, κι όσο οι άνθρωποι την έχουν στην κεφάλα τους / όσο την αναφέρουν, τόσο τη δυναμώνουν. (Κι οι διαρκώς ανανεωνόμενοι σούπερ-εξοπλισμοί των «μεγάλων», είναι κι αυτοί σκεπτομορφές; )
  • Τη σκεπτομορφή αυτή μπορούμε να την εξουδετερώσουμε με αντίθετες σκεπτομορφές (πχ ειρήνη, αγάπη, κτλ), ή/καί προσευχές. (Πώς;! Πώς;! Αμέ!!! Γιατί όχι; Υπάρχει καί προηγούμενο, άλλως τε: πριν από ενάμιση αιώνα, κάτι μάγοι Αφρικανικών φυλών ισχυριζόντουσαν ότι θα μετατρέψουν τις σφαίρες των αποικιοκρατών σε …νερό. Τελικά, μετατράπηκαν οι μάγοι σε «χούς εί, καί εις χούν απελεύσει». Εκτός αν κάνω τόοοοοσο λάθος, δηλαδή. Λόλ!!!)
  • Τα πυρηνικά δεν επιτρέπουν πλέον πόλεμο παγκόμιας κλίμακας, διότι ακριβώς αυτή η «ειρήνη» (του αμοιβαίου φόβου) απέτρεψε τον Ψυχρό Πόλεμο από το να γίνει θερμός. (Σωστό αυτό – ίσως το μόνο στην όλη επιχειρηματολογία τους.)
  • Υπάρχουν πολλές πιθανές εξελίξεις γιά το μέλλον της ανθρωπότητας, όχι απαραίτητα πολεμικής φύσεως. (Σωστό… αν βγάζεις πράγματα απ’ το κεφάλι σου, καί δε βλέπεις γύρω σου τί γίνεται.)

 

Τα κυριώτερα επιχειρήματα, τώρα, της δεύτερης κατηγορίας είναι περίπου τα εξής:

  • Ότι τον Γ’ ΠΠ τον θέλουν όλοι οι «μεγάλοι», καί μάλιστα το λένε έξω απ’ τα δόντια πλέον. (Πχ η Κλιντονίδα.)
  • Ότι δεν θα χρησιμοποιηθούν απαραιτήτως πυρηνικά, διότι υπάρχουν πλέον εξ ίσου καταστρεπτικά «συμβατικά» όπλα. (Θερμοβαρικές βόμβες, καί τα ρέστα.)
  • Ότι τους αντιπάλους δεν τους σταματάει τίποτε απ’ το να αρπαχτούν, διότι πλέον δεν έχουν καμμία ηθική αναστολή – άσε που θεωρούν τα πάντα κτήμα τους! (Βλέπε βομβαρδισμούς αμάχων, πρόγραμμα απομειώσεως παγκοσμίου πληθυσμού, συμμαχίες-αντιμαχίες της στιγμής, σα μικρά παιδιά, απίθανα δήθεν συμφέροντα, κείμενα δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά απ’ τις πατρίδες τους, κτλ κτλ κτλ.)
  • Ότι σημαντικό ρόλο παίζουν τα (κατευθυνόμενα) χάλια της παγκόσμιας οικονομίας, τα οποία οδηγούν σε παγκόσμιο πόλεμο.

Αυτό το τελευταίο δεν το λέει κανείς. Ούτε κάν κάποιες απ’ τις μεγάλες κεφαλές της παγκόσμιας Οικονομίας (Γιάνηδες -προσέξτε το ένα νού-, Λάντον Σκούλ οφ Εκονόμικζ, οβραίοι τύπου Γκρήνσπαν, καί οι ρέστοι). Σας το λέω, όμως, εγώ, ο μή-οικονομολόγος, αλλά ίστωρ. Λοιπόν, επισημαίνω κάτι ευρέως άγνωστο: οι οικονομικοί δείκτες του Γ’ Ράϊχ έδειχναν πως ο Β’ ΠΠ θα ξεκινούσε οπωσδήποτε κάποια στιγμή (δηλ. το Ράϊχ θα ριχνότανε ενόπλως σε άλλα κράτη – γιά ν’ ακριβολογούμε), καί το αργότερο μέχρι το 1943. (Άρα, δεν ήταν θέμα …προσευχών, ή φιλειρηνικής διάθεσης η αποτροπή του.)

Όταν, λοιπόν, όλοι πιπιλάνε τη λέξη «Οικονομία» (γιά να δείξουν πως έχουν γνώσεις επί της τρέχουσας πραγματικότητας καί βαρύνουσα γνώμη), καλό θα είναι να ξέρουν πού οδηγούν οι οικονομικοί δείκτες. Κι αυτό -όπως λέει η Ιστορία- δεν είναι απαραιτήτως μιά ακόμη απάτη με εβραίϊκα κωλόχαρτα, που θα πάει να καλύψει τις προηγούμενες. (Πχ αθρόα εκτύπωση νέων φωτοτυπιών που παριστάνουν το νόμισμα, κτλ.) Μπορεί να είναι καί κάτι τρομερά αιματηρό, όπως ένας ακόμη ΠΠ. Ειδικά όταν οι χρηματο-οικονομικές απάτες ξεπερνάνε τα οριά τους.

Όθεν, παρακαλούνται όσοι το παίζουν έξυπνοι, να μην ονειρεύονται πως θα ξαναβολευτούν σε μιά νέα κατάσταση απάτης (καί θ’ αφήσουν -εθιμικώς…- τα κορόϊδα να τραβάνε κουπί) – καί πάντα μέσα σε μιά ψευδεπίγραφη «ειρήνη».

 

Εκτός των ανωτέρω, υπάρχει σε αρκετούς από μας η συναίσθηση πως φτάνουμε σε «τέλος εποχής» / «τ’ αφεντικό τρελλάθηκε καί πουλάει όσο-όσο».

Διότι, βλέπετε, δεν είναι μονάχα η Οικονομία, ή η θέληση γιά ληστρική αρπαγή των πόρων του πλανήτη. Ή, έστω, η βούληση γιά πλανητική απόλυτη αρχηγία.

Είναι οι μύχιες προαιώνιες επιθυμίες του ερπετικού εγκεφάλου μιάς μυστικής ( ; ) κάστας γι’ αφανισμό όλων των υπολοίπων ανθρώπων – με πρώτους τους Έλληνες.

Τώρα, αυτό… όποιος το κατάλαβε, το κατάλαβε. Οι υπόλοιποι θα έχουν όλον τον χρόνο να το συζητήσουν… στον Παράδεισο! Λόλ!!!

Άρα, ο Γ’ ΠΠ έρχεται – καί προετοιμαστήτε.

(Αν καί δεν είναι υποχρεωτικό. Μπορείτε να τον αποτρέψετε με προσευχές καί κομποσχοίνια. Καρα-λόλ!!!)

 

Υστερόγραφο στο συγκεκριμένο θέμα – γιά ν’ αφαιρέσω καί το τελευταίο ψήγμα εθελοτυφλίας των Ελλήνων.

Λένε πολλοί: «- Δεν θα το επιτρέψει ο Θεός!»

Δεν διαφωνώ στο ότι ο Θεός δεν γουστάρει αλληλοσκοτωμούς, αλλά ο Θεός έχει δώσει στον άνθρωπο την απόλυτη ελευθερία (σκέψεων, λόγων, πράξεων – καί παραλείψεων). Όθεν, δεν επεμβαίνει στη διαμάχη «πόλεμος – όχι πόλεμος». Κι αφού οι ισχυροί της σήμερον γουστάρουν Γ’ ΠΠ, τότε αυτός θα γίνει.

Αυτά, γιά να μην επανέλθει κανείς σε χαζά διλήμματα. Προσωπικώς, δεν θα χάσω χρόνο να ξαναπαντήσω στο συγκεκριμένο θέμα.

 

(η) Η αντίδραση των Ελλήνων.

Αυτή έχει τρείς πιθανές μορφές – όπως τις βλέπω, καί θεωρώντας πως δεν μου διαφεύγει κάποια άλλη:

  • Τη λογική.
  • Την επανεκκίνηση απ’ το απόλυτο μηδέν.
  • Την παράλογη.

Ας τις δούμε.

 

i. Η λογική αντίδραση.

Νομίζω πως δεν χρειάζεται να επεκταθώ στο θέμα, διότι ήδη το έχω καλύψει. Τον καιρό που περνάμε, δεν ξεκινάμε μετωπική επίθεση. (Εκτός αν κάποιος έχει λογικά επιχειρήματα να με πείσει πως σφάλλω.)

Αντιθέτως:

  • Αναμένουμε.
  • Δεν δίνουμε στόχο.
  • Δεν δρούμε μαζικώς σε μεγάλη κλίμακα.
  • Επιθετικώς, κάνουμε καταδρομικές ενέργειες / κλεφτοπόλεμο / ανταρτοπόλεμο.
  • Αμυντικώς, κάνουμε παθητική αντίσταση (πχ ασυμβίβαστο μποϋκοτάζ προϊόντων – όχι επειδή καπνίζουμε τσιγάρα Άλφα κάποιας αντεθνικής εταιρείας, να μη μπορούμε να τα στερηθούμε).
  • Σχηματίζουμε τις πεντάδες μας καί συντονιζόμαστε.
  • Εθιζόμαστε στις εικόνες μάχης – αίματα, πτώματα, διαμελισμούς, σκόρπια μυαλά, κόκκαλα να προεξέχουν από κομμένες σάρκες, κτλ. (Όσοι δεν μπορούν, να πάνε να φτιάξουν κρυψώνα στο υπόγειο. Ο «ανθρωπισμός» σύντομα θα είναι μονάχα μιά λέξη στο λεξικό.)

Πέρα απ’ αυτά όλα, στοιχειώδεις γνώσεις της Ιστορίας λένε πως δεν κινείσαι, αν δεν λάβεις υπ’ όψη σου καί το εσωτερικό μέτωπο, αλλά καί το εξωτερικότα οποία τώρα μας δίνουν 99.99% πιθανότητες ΑΠΟτυχίας. Κι αυτές οι σκέψεις κι οι προτροπές, αγαπητοί μου, δεν είναι αδυναμία. Είναι στρατηγική. ΣΤΡΑ-ΤΗ-ΓΙ-ΚΗ. Όταν τα λέει ο Σάν Τζού είναι σοφά, δηλαδή, κι όταν τα λέω εγώ είναι ανοησίες;

Στρατηγική, ακριβώς γιά να επιβιώσει το έθνος μας. Όχι γιά να περνάει η ώρα, ή να βρίσκουμε προφάσεις αδράνειας.

 

Εδώ, βέβαια, μπαίνει ένα σημαντικώτατο θέμα – καί πάλι δεν κρύβομαι, αλλά το κοιτάζω στα μάτια:

Ως πότε η αναμονή;

Εγώ ο ίδιος το έγραψα, πως δεν έχουμε πολλά περιθώρια. Προσωπικές εκτιμήσεις δίνουν το 2020 ως το οριακό έτος υπάρξεως Ελλήνων, εάν η κατάσταση συνεχίσει όπως είναι σήμερα. Μετά, μας αρέσει ή μας ξυνίζει, ήρθε το τέλος μας. Η προαιώνια Ελλάς πάει γι’ απόσυρση.

Οπότε, τί γίνεται αν οι «μεγάλοι» μας παίξουν σαν τη γάτα με το ποντίκι καί πέραν του 2020; Αφού έχουν την ισχύ να καθορίσουν το μέλλον, μπορούν καί να περιμένουν όσο θέλουν. Άρα, η λογική πρακτική τους είναι να περιμένουν πρώτα εμείς οι Έλληνες να φτάσουμε στο τέλος μας, καί μόνον τότε θ’ αρπαχτούν μεταξύ τους. (Θα πεθάνουμε χωρίς να τους …επιβαρύνουμε τη συνείδηση, δηλαδή. Την ποιά, είπαμε; Λόλ!!!) Το δε έδαφος κι υπέδαφος της χώρας μας, εφ’ όσον δεν θα έχει πιά νόμιμους ιδιοκτήτες, θα το φάει ολόκληρο -με συμφωνία …»κυρίων»- ο ληστής που θα επικρατήσει στον Γ’ ΠΠ.

Η στρατηγική μας εδώ είναι η εξής:

  • Επιταχύνουμε με κάθε (κατά προτίμηση μυστικό) τρόπο τις διαδικασίες, προξενώντας την έναρξη του Γ’ ΠΠ πριν την καθορισμένη από τους «μεγάλους» ημερομηνία της. Ελπίδα μας (ίσως μοναδική), το χάος που θα προκύψει.

Πετάμε πέτρα του Ιάσονα καί μήλον της Έριδος! (Αρχίζω να τη συμπαθώ αυτή τη γκόμενα! Λόλ!!!) Βάζουμε πολύ γερά κ.λοδάχτυλα στους πάντες, γιά να μην μπορούν να το παίξουν υπεράνω. («- Έλα μωρέ, μιά προβοκάτσια είναι! Δε μασάμε!») Σπρώχνουμε ακόμη πιό μέσα στην παράνοια τους ήδη παρανοϊκούς (πχ τον Ρετζεπίκα), να βάλουν μπουρλότο ανθ’ ημών.

Όχι πως δεν θα προκύψει χάος ακόμη κι απ’ την εφαρμογή των καλώς οργανωμένων σχεδίων των «μεγάλων»… διότι, όπως είπε ο φόν Μόλτκε (νομίζω ετούτος εδώ, κι όχι ο -επίσης στρατηγός- συνώνυμος ανηψιός του), ακόμη καί το καλύτερο στρατηγικό σχέδιο κρατάει μέχρι τα πρώτα δέκα λεπτά της μάχης. Αλλά, ακόμη καί στο χάος, προτιμούμε το …ντόπιο προϊόν!

Λοιπόν, χάος! Κι εφ’ όσον ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται, γινόμαστε …λύκοι!

Το τί θα κάνει η αισυμνητεία με την έλευση του χάους, δεν θα το συζητήσω τώρα.

 

ii. Η επανεκκίνηση απ’ το απόλυτο μηδέν.

Πρόκειται γιά το χειρότερο δυνατό σενάριο.

Όσο δεν βρίσκονται πέτρες καί χρυσά μήλα, κι ο χρόνος κυλάει αμείλικτος, οι ξένοι (με τις Κερκόπορτες ανοιχτές απ’ τους εδώ προδότες καί την εδώ «πέμπτη φάλαγγα») καταστρέφουν τα πάντα. (Επιγραμματικώς, το σχέδιο «Τυφών» -πόσο ταιριαστή ονομασία!…- που περιέγραψε ο Διηνέκης.) Οπότε, ποιές υποδομές, κτλ; Καί ποιά Ακρόπολη;…

Εν όψει τέτοιου σχεδίου, όσοι νοιαζόμαστε γιά προσωπική κι εθνική επιβίωση, προετοιμαζόμαστε χωρίς πολλά- πολλά… καί μετά, καλή αντάμωση στα βουνά! (Με μονάχα τα ρούχα που φοράμε, τα εφόδια που τυχόν κουβαλάμε, τ’ αγαπημένα μας πρόσωπα, τη θέλησή μας γιά επιβίωση, καί τις υπερπολύτιμες αναμνήσεις μας από το τί ήταν κάποτε αυτή η χώρα – καί τί προλάβαμε εμείς να ζήσουμε.)

Αν κι η προσωπική μου γνώμη είναι πως δεν θα χρειαστεί να ζήσουμε κάτι τόσο ακραίο, ωστόσο -θεωρώ πως- έχουμε την χρονική «πολυτέλεια» της αναμονής έως το τέλος του 2018, πριν καταφύγουμε σ’ αυτή τη λύση. Βέβαια, καλού-κακού κρατήστε την σε μιά γωνιά του μυαλού σας, διότι πρέπει να καλύψουμε όλες τις στρατηγικές μας επιλογές, χωρίς να περιφρονούμε καμμία. Ο σκοπός μας είναι ιερός, καί δε σηκώνει παραλείψεις.

 

iii. Η παράλογη αντίδραση.

Κι αυτή συνιστά κακό, κάκιστο σενάριο.

Μπορεί ξαφνικά να τον τσιμπήσει καμιά μύγα αυτόν τον λαό, καί να τον πιάσει το ηρωϊκό του. Να περάσουν μέσα απ’ τη γκλάβα του (με αστραπιαία ταχύτητα) Αχιλλείς, Θεμιστοκλείς, Κολοκοτρώνηδες. Καί να κάνει γιούργια στην πλατεία Συντάγματος, μη χαμπαρίζοντας τίποτε.

Μέχρις εδώ τα πάμε σχετικά καλά, διότι το εξαγριωμένο πλήθος θα τα κάνει όλα «ώπα!» – αυτό που θέλουμε κι εμείς, δηλαδή. Άσε που θα περάσει κάτι σχοινένιες γραββάτες στα λαιμουδάκια των πολιτικάντηδων.

Όμως, σ’ αυτό ακριβώς το σημείο εμένα με ζώνουν τα φίδια.

Γιατί;

Διότι, αφού το οργισμένο πλήθος λυντσάρει καί κρεμάσει καμπόσους, τότε θα φρενάρει. Θα σταματήσει. Καί θα περιμένει εντολές.

Αλήθεια, όμως… Εντολές ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ;…

 

Βλέπεις, αναγνώστη μου, προσωπικά ΔΕΝ πιστεύω σε αρχηγικές μορφές, που θ’ αναδειχθούν από το πλήθος – καί δή, το …αναβράζον. Δεν πιστεύω στον αυτοσχεδιασμό, παρά μόνο …στη τζάζζ! Καί γνωρίζω πως οι επαναστάσεις συνήθως τρώνε τα παιδιά τους. (Αν καί η αισυμνητεία δεν αναδεικνύεται από επανάσταση – είναι κατάσταση ανάγκης.)

Επίσης… μην ξεχνάτε τα γνωστά Πορδόκολλα των τζιούζ, που λένε ότι κάποια στιγμή θα εξαπολύσουν πλήθος ανέργων ανά την Ευρώπη (ανέργους, χασαπο-μούσλιμζ, το ίδιο κάνει), αλλά οι ίδιοι θα κρύβονται, Κι αργότερα -όταν περάσ’ η μπόρα- θα βγούν έξω, να τοποθετήσουν τα πιόνια εκεί που θέλουν, καί να το παίξουν αρχηγοί. Λοιπόν, ποιά εμπιστοσύνη μπορώ να έχω σε τυχόν κρυμμένα άτομα κακών προθέσεων, που πιθανόν θα εξαπολύσουν ένα ανεξέλεγκτο χάος ανά την Ελλάδα, μόνο καί μόνο γιά ν’ ανέβουν στην καμπούρα των Ελλήνων μετά; Καί ποιά εμπιστοσύνη μπορώ να έχω σε άτομα, που ομνύουν στον Μάτς; Εννοώ τους ανώτατους ποδιτσο-στρατιωτικούς. (Αυτά τα γράφω, γιά όσους ισχυρίζονται πως τις κρίσιμες στιγμές της Ελλάδας θα συμβεί στρατιωτικό πραξικόπημα – καί μ’ αυτό θα …σωθούμε.)

Καί στη μία περίπτωση, καί στην άλλη, στα ίδια σκατά θα ξαναπέσουμε. (Μόνο που, σε σύγκριση με τα σημερινά, θα φαίνονται ψεκασμένα με Ζιβανσύ εκ Παρισίων.)

Ανησυχώ, δέ, σφόδρα, διότι μιά τέτοια αντίδραση του λαού έχει περιγραφεί σε βιβλίο εδώ καί καμιά εικοσαριά χρόνια. Που σημαίνει ότι «κάποιοι», όχι απαραίτητα φίλοι, έχουν ήδη προετοιμαστεί από τότε – καί πιό πρίν από τότε. «Θα χτυπήσουν οι καμπάνες των εκκλησιών», λέει, καί τότε θ’ ακολουθήσουν επαναστατικά δικαστήρια καί κρεμάλες. Μάλιστα!… Θα μας πούν, δηλαδή, από θέσεως αρχηγού οι οικουμενιστές παπάδες κι οι τέκτονες (σαν τον -ως λέγεται- γαμπρό του συγκεκριμένου γραφιά) το τί θα κάνουμε, καί πώς καί πότε θα το κάνουμε!

Ά σαπέρα, ρέ!!!!!

Με την ευκαιρία, γνωρίζω άριστα ότι τέκτονες υπήρξαν πχ ο Κολοκοτρώνης κι ο ναύαρχος Κουντουριώτης, άτομα εγνωσμένου (καί μή αμφισβητούμενου) πατριωτισμού. Τους οποίους, βέβαια, ουδείς μπορεί ν’ αποκαλέσει «πράκτορες της αγγλίτσας». Όμως, άλλες εκείνες οι εποχές, καί τελείως άλλο το σκεπτικό εκείνων των ανθρώπων, όταν πήγαν να συναντήσουν τον τεκτονισμό. (Δεν υπεισέρχομαι σε λεπτομέρειες, τά ‘χω ξαναπεί.)

 

Όθεν, εδώ το πρόβλημά μας εδώ μάλλον είναι καθαρά πρακτικής φύσεως: πώς θα πείσουμε το εξαγριωμένο πλήθος να μας ακολουθήσει.

Εκείνη τη στιγμή δεν γίνεται, εκτός αν ήδη μας γνωρίζουν. Άρα, πρέπει να έχει ήδη υπάρξει προετοιμασία της αποδοχής μας.

 

(θ) Επιλογικώς.

Εδώ τέλειωσα τα περί της αισυμνητείας, καί δεν επανέρχομαι. (Έχω κι άλλα θέματα ν’ αναρτήσω.) Ιδέες που δεν σκέφτηκα, καθώς καί λεπτομέρειες των ήδη εκτεθεισών, θα τις περιμένω από το αξιότιμον αναγνωστικόν κοινόν μου. Καί τις συζητώ ευχαρίστως!

Κι αν είναι λογικές, τις αποδέχομαι άλλο τόσο ευχαρίστως.

Πλέον, θα ξαναμιλήσω γιά το θέμα της αισυμνητείας -ως απλός συμμετέχων σε συζητήσεις- απλώς γιά θέματα πρακτικής εφαρμογής των αρχών του γενικού σχεδίου.

Ο λόγος, τώρα, σ’ εσάς.

 

ΤΕΛΟΣ

 

Older Entries