Αρχική

Θέσεις Παλαιού επί θεμάτων αισυμνητείας – 2

34 Σχόλια

(προηγούμενο)

Σχολιασμός στην σειρά αναρτήσεων:

«Καί νά ‘μουνα, λέει, αισυμνήτης… – 1-4»

Δεύτερο μέρος

 

2. Ο ΣΤΟΧΟΣ (συνέχεια)

δ. Που θα βασιστούμε ;;

Γράφεις στο vii (ε) :

Όπως έχει ειπωθεί εδώ κατ’ επανάληψιν, αλλά καί όπως καταλαβαίνετε εσείς,
η δύναμή μας θα προέλθει (ξανά) από τις ρίζες μας, δηλαδή από την πανάρχαιη Ελλάδα.

Περιττό να ‘πω ότι συμφωνώ απόλυτα … αρκεί να ξέρουμε, και όχι απλά να νομίζουμε, το ποιές είναι αυτές … διότι δυστυχώς πολλά στρεβλά και λάθη υπάρχουν.

  • Ένα από αυτά τα λάθη είναι σχετικό με τα υποτιθέμενα Ελληνικά Ιερατεία.
  • Δεύτερο είναι εκείνο με τους θεούς της Ελλάδος.
  • Και το τρίτο σε σχέση με την διατηρηθείσα μέσω του παπαδαριού μετάσταση του πάλαι.

 

ε. Στάθμιση των Πραγμάτων

Βέβαια πέρα από την απόφαση να βαδίσουμε προς τον επιλεγμένο στόχο, πρέπει να σταθμίσουμε, με μεγάλη προσοχή, εάν αυτό το υλικό που διαθέτουμε έχει τα εχέγγυα να προχωρήσει και να φτάσει εκεί που επιλέξαμε … ειδάλλως ματαιοπονούμε και η αποτυχία είναι προδιαγεγραμμένη.

Έτσι θα έλεγα ότι πρώτιστο μέλημα πρέπει να είναι μιά τέτοια εξέταση, σε συνάρτηση με τους υπάρχοντες στόχους και τις επιδιώξεις του τι θέλουμε και ονειρευόμαστε να στήσουμε.

Δηλαδή, καταστάσεις – επιδιώξεις – δυνατότητες.

Άσχετα από τις επιθυμίες και τα όνειρα

  • πρέπει κατά πρώτον να δούμε τι ακριβώς δυνατότητες διαθέτει αυτό το αμάλγαμα που έχουμε
  • δεύτερον, να αποφασίσουμε, σε συνάρτηση βέβαια με το αποπάνω, που στο κέρατο θέλουμε να πάμε (στο έτσι γενικώς και αορίστως … δεν λέει τίποτα)
  • τρίτον, να το εξετάσουμε αυτό σε σχέση με τον όλο καμβά, τους άλλους και την εποχή
  • τέταρτον, με συνδυασμό όλων, να δούμε τις προοπτικές μας
  • πέμπτον, να καταστρώσουμε ένα σχέδιο και να το βάλουμε σε πλήρη εφαρμογή, αναθέτοντας στους ικανότερους και πιό άξιους να λειτουργήσουν το πράγμα.

Πάνω σε όλα αυτά δεν είδα ούτε μια λέξη Εργολάβε … γιατί τα προσπέρασες ;;

Για τα παραπάνω βέβαια χρειάζεται ένας άνθρωπος, μιά ομάδα, ένα επιτελείο που (είτε θα ανήκει είτε όχι στον τελικό εκτελεστικό βραχίονα) θα μελετήσει και θα σχεδιάσει όλο το πρόγραμμα, το πρόγραμμα που θα στοχεύει στην επίτευξη του επιλεχθέντος στόχου, του τι ακριβώς θέλουμε να πετύχουμε και να φτάσουμε. (Ιδανικό Κράτος … Προσομοιάζουσα Πολιτεία … Πάλαι Ποτέ Πολιτεία)

 

στ. Οι Οδηγοί

Για την επίτευξη του ΣΤΟΧΟΥ χρειάζεται και χρειάζονται να βρεθούν οι κατάλληλοι άνθρωποι που θα αναλάβουν να φέρουν τα πράγματα εις πέρας.

Ανάλογα με την ΕΠΙΛΟΓΗ του Στόχου θα είναι και η Ανάγκη Αυτών που χρειάζονται.

Πάντως και οι τρεις περιπτώσεις (όποια και αν πάρουμε) έχουν υψηλές απαιτήσεις και μάλιστα κατά γεωμετρική πρόοδο βαινουσών, κάτι το οποίο αναγκαστικά μας οδηγεί στην Αισυμνητεία και όχι σε κάποιο άλλο σχήμα.

Βέβαια αυτήν την στιγμή δεν έχουμε προβεί καν στην Επιλογή αυτού που θα θέλαμε, ώστε να κληθούμε να δούμε επακριβώς τα αναγκαία προσόντα για τον εν λόγω Αισυμνήτη.

Όμως όπως γράφεις στο α. :

Χειρότερα, δεν διαφαίνεται κανείς να θέλει πραγματικά ν’ αναλάβει
να βάλει το κεφάλι του στον τορβά με τις οχιές.
……………..
Χείριστα, ακόμη κι όποιος πάει να διαφανεί, δεν κέκτηται τα προσόντα γιά αισυμνήτης.
……………..
Υπόψη, η αποδοχή -πριν την αισυμνητία- του προσώπου από την πλειονότητα των Ελλήνων,
δηλ. ότι είναι πασίγνωστος, σεβαστή μορφή κτλ, δεν παίζει κανέναν ρόλο ως προσόν.
……………..
Καί γνωρίζοντας ότι σε μερικούς ανθρώπους έρχεται η στιγμή να τα παίξουν όλα στα ζάρια

Θα συμφωνήσω με όσα γράφεις, θα μείνω όμως στο τελευταίο.

Μπορεί όντως κάποιος τρελός να θελήσει να τα παίξει όλα στα ζάρια, βάζοντας το κεφάλι του στον ντουρβά, όμως η τρέλα αυτή για μας δεν λέει και τίποτε, πρέπει να εξετάσουμε αν πέρα από τρελός είναι και κατάλληλος, κέκτηται δηλαδή όλα τα αναγκαία (αυτά που είχαμε περιγράψει αλλά και όσα σχετίζονται με το συγκεκριμένο στόχο-επιλογή).

 

ζ. Τι είμαστε Διατεθειμένοι να κάνουμε – ο Κόσμος – η Ανταπόκριση

Πέρα απ’ όλα τ’ άλλα, σημασία έχει και το τι είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε.

Εάν τελικά καταλήξουμε στο τι θα θέλαμε και βρούμε και τον κατάλληλο να οδηγήσει τα πράγματα, από μόνο του αυτό δεν μας λέει και τίποτε, διότι για να λειτουργήσει και να φέρει αποτέλεσμα θα πρέπει να είμαστε και αποφασισμένοι (ο λαός) να στηρίξουμε την όλη προσπάθεια, γιατί αλλιώς αν δεν υπάρξει στήριξη τότε όλα θα είναι στον αέρα … τουλάχιστον το μεγαλύτερο αν όχι το σύνολο του λαού, θα πρέπει να στηρίζει έμπρακτα τον σκοπό.

Εάν είμαστε διατεθειμένοι να εργαστούμε σκληρά και να κάνουμε θυσίες τότε μετά βεβαιότητος μπορούμε να πετύχουμε όποιο από τα δύο κατώτερα (Ιδανικό Κράτος … Προσομοιάζουσα Πολιτεία) επιλέξουμε, σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα … αλλά ακόμη και το τρίτο (Πάλαι Ποτέ Πολιτεία) εάν θελήσουμε να στοχεύσουμε σε μεγάλο βάθος χρόνου.

Όμως προς κάποια από αυτές τις κατευθύνσεις μπορεί να σπρώξει τα πράγματα μόνο ένας «σωστός ΑΙΣΥΜΝΗΤΗΣ» και κανείς άλλος.

Εάν παρ’ ελπίδα … τα ΖΑ δεν ξυπνήσουν και Αισυμνήτης δεν βρεθεί, τότε δεν θα καταφέρουμε να πάμε σε κάτι τέτοιο (από τα παραπάνω) οπότε αναγκαστικά πλέον το καλύτερο που μένει θα είναι να προσβλέψουμε στο να στήσουμε ένα ΚΑΛΟ ΚΡΑΤΟΣ, το οποίο όμως μόνο τύποις θα μπορεί να είναι και να λέγεται Ελληνικό.

Και ναί … αυτό το κράτος θα μπορεί να έχει καλό πολίτευμα και νόμους, να είναι πλούσιο, δυνατό, να ενδιαφέρεται και να φροντίζει τους πολίτες του και γενικά όλοι να έχουν μιά όσο το δυνατόν καλή ζωή … περιμένοντας να τελειώσουν εδώ για να επιστρέψουν πάλι στην ροή του μαγκανοπήγαδου.

Το Όλο θέμα είναι λοιπόν τι από όλα θέλουμε, αν βεβαίως θέλουμε κάποια αλλαγή προς τα εμπρός και το καλύτερο …

  • το ένα είναι απλώς ένα καλό και σωστό κράτος
  • το άλλο μια προσπάθεια για κάτι πολύ παραπάνω … κάτι που θα προσπαθήσει να προσεγγίσει το Ελληνικό πλάνο.

Βεβαίως ούτε αυτό μπορεί να μην πετύχουμε.

Από την άλλη … όπως είναι τα πράγματα και ο κόσμος … τουλάχιστον μέχρι στιγμής … δεν διαφαίνεται καμμία τέτοια προοπτική, καθώς είναι παραδομένος και αποφασισμένος να μην κάνει τίποτε και απλά να αφήσει τα πράγματα να τραβήξουν τον δρόμο τους χωρίς να αγωνιστεί … μόνο ευχόμενος να ήταν αλλιώς … για τον ίδιο και μόνο.

……………..

Όμως ΕΑΝ ο Ελληνικός λαός αποφασίσει να σηκωθεί, να κινηθεί και να αντιδράσει … λύσεις … ακόμη … υπάρχουν, πρέπει όμως να είναι αποφασισμένος να δουλέψει σκληρά, να ματώσει και να κάνει θυσίες … και τότε μπορεί να ελπίζει ότι θα έχει ΜΕΛΛΟΝ …

……………..

Γενικά το θέμα είναι … αν πρώτα απ’ όλα θέλουμε να αγωνιστούμε και να αλλάξουμε την κατάσταση … αυτό είναι που μετράει … όλα τα υπόλοιπα έπονται.

 

η. Η κρισιμότητα των καταστάσεων

Ήδη τα πράγματα είναι σε Οριακό Σημείο.

  • Μεριά η ανεξέλεγκτη Λαθροεισβολή και η με κάθε τρόπο ενίσχυση (οικονομική, στέγαση, Ελληνοποίηση) και εγκατάσταση αυτών πανταχού στην Ελλάδα,
  • Μεριά το κυνηγητό και η εξουθένωση των Ελλήνων
  • Μεριά η Μετανάστευση μεγάλου μέρους ειδικευμένου, κατηρτισμένου και παραγωγικού δυναμικού
  • Μεριά η πλήρης εξάλειψη της επιχειρηματικότητας
  • Μεριά η υποβάθμιση της παραγωγικότητας
  • Μεριά η δυσανάλογη αύξηση του κόστους ζωής (φόροι, υψηλές τιμές αγαθών, ανυπαρξία κοινωνικής μέριμνας, κλπ)
  • Μεριά το ξεπούλημα και χάρισμα όλων των Δομών και της Δημόσιας περιουσίας, του ορυκτού πλούτου αλλά και την απεμπόληση της Εθνικής Κυριαρχίας
  • Μεριά η επιμεταφορά στις πλάτες του κόσμου του κόστους για τα φαγοπότια
  • Μεριά …
  • μεριά …

Και με όλα εκείνα τα προωθούμενα μέτρα και συμφωνίες (Ευρωπαϊκός Στρατός, Αστυνομία, TTIP, TISA, CETA, κλπ) σε λίγο θα είμαστε δεμένοι χειροπόδαρα και όσο και να θέλουμε θα είμαστε πλέον ανίκανοι να αντιδράσουμε και να αλλάξουμε κάτι.

Οπότε ο χρόνος δεν πιέζει απλά … είναι ήδη περασμένος, και οσημέρα οι όποιες δυνατότητες λιγοστεύουν επικίνδυνα.

Ότι είναι να γίνει πρέπει να γίνει εί δυνατόν άμεσα και όχι απλά το συντομότερο.

Αν καθόμαστε και κλώθουμε, περιμένοντας το ως διά μαγείας … τότε θα βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο και τελικά έστω και αν κάποια στιγμή αποφασίσουμε να αντιδράσουμε … δυστυχώς τότε θα είναι πολύ αργά … και πλέον τίποτε δεν θα μπορεί να γίνει.

…. και ναί θα χρειαστεί να σπάσουν πολλά «αυγά» … διότι εδώ που φτάσαμε, δυστυχώς δεν μπορεί να γίνει αλλιώς … ή τα αλλάζουμε όλα ή πάμε στον πάτο και διαλυόμαστε σαν κράτος, λαός και έθνος !!!

 

θ. Ανασταλτικά στοιχεία

Στο όλο πόνημά σου, δεν είδα να λες και να προτείνεις κάτι πάνω στην αντιμετώπιση της όλης κατάστασης, απεναντίας είδα να συστήνεις υπομονή και να προσπαθήσουμε να τα βολέψουμε όπως μπορούμε … ευελπιστώντας και περιμένοντας να γίνει το μεγάλο μπάχαλο γρήγορα … ώστε αν επιζήσουμε τελικά από δαύτο, τότε να δούμε τι θα κάνουμε.

Για του λόγου το αληθές … μας γράφεις στο vii (γ) :

Καί κολλήστε σ’ αυτό το απλό χρονοδιάγραμμα που σας είπα:
το μέγιστο όριο (γιά την έναρξη του Γ’ ΠΠ) είναι το 2024,
αλλά αυτός θα ξεσπάσει αρκετά νωρίτερα. Προσωπική εκτίμηση, μέχρι το 2018 το πολύ.
Κι ως τότε, σφίξτε τα δόντια. Με παρέες. Όχι μόνοι σας.
……………..
Μέχρι τότε, επιβιώστε όπως μπορείτε, καί ΜΗΝ κάνετε την επανάστασή σας.
……………..
Περιμένουμε να σκοτωθούν μεταξύ τους καί ν’ αλληλοεξοντωθούν οι «μεγάλοι»,
διότι αυτή η στιγμή δεν αργεί.

Καλά … «Ζήσε μαύρε μου … να φας τριφύλλι» που λένε.

Και αν δεν βγεί αυτό που νομίζεις ρε Εργολάβε … τότε τι ;; … μήπως αυτό που και συ ο ίδιος λες στοvii (γ) ;;

Η αλήθεια είναι πως, όσο περνάει ο χρόνος καί συνεχίζονται οι ίδιες καταπιεστικές
συνθήκες εις βάρος μας, εμείς οι Έλληνες χανόμαστε με διαδικασία μή-αντιστρεπτή.

Άρα τι θα γίνει ;; … θα το παίξουμε κορώνα-γράμματα, ελπίζοντας μας βγεί ;;

Ανασταλτικό επίσης είναι και αυτό που γράφεις στο vii (ε) :

(Πιστεύω -διότι δεν το έχω ακόμη πιστοποιήσει- απολύτως από λάθη
των τότε προγόνων μας, τα οποία καρμικώς τα πληρώνουμε ακόμη ως έθνος.)

Δηλαδή όλα αυτά που συμβαίνουν δεν είναι αποτέλεσμα της δικής μας βλακείας αλλά ένα άλλο «προπατορικό αμάρτημα».

Μπράβο Εργολάβε … δώσε μια κλωτσιά στα Ζωντανά, να πάνε ακόμα παρακάτω, γιατί εδώ που είμαστε δεν μας φτάνει.

Το ίδιο στο vii (γ) όπου γράφεις:

Η ισχύς να περάσουμε το δικό μας, θα μας δοθεί μετά τα γεγονότα.

Όχι «Μαλάκες» μην κουνιόσαστε, αφού έτσι και αλλιώς δεν πρόκειται να καταφέρουμε τίποτα τώρα, καθόσον όλα έχουν κανονιστεί για μετά …

Εάν βέβαια, μετά δεν υπάρχετε, επειδή θα έχετε σβήσει, όχι μόνο από τον χάρτη αλλά και από κάθε αναφορά … τα παράπονά σας στην αρμόδια διεύθυνση.

Έτσι … έτσι … μπράβο … μπράβο … Εργολάβε, στερέωσε καλά το παλούκι, και την λαιμαριά και τον άλυσο … μην και λυθεί κάνα Ζωντανό … μην και ξυπνήσει.
Ρε πας καλά … για σου ‘στριψε τελείως … έτσι ρε θα αφυπνίσουμε τον κόσμο, έτσι θα τον ελευθερώσουμε ;;

Το ΣΥΝ που και οφείλω να επισημάνω και να σου αναγνωρίσω, είναι ότι καταφέρεσαι εναντίον των «Διακινουμένων Προφητειών», θεωρώντας τες κατασκευάσματα στοών και υπηρεσιών και συστήνεις το «μακριά κι αλάργα».

 

ι. Τι μπορεί να Ξεκουνήσει τον Κόσμο ;;

Γράφεις στο vii (δ) :

Η ανάγκη, λοιπόν… αποκλειομένου (λογικώς καί πρακτικώς) παντός άλλου μέσου.
Χυδαίως πως, όταν μπεί το αγγούρι στο απευθυσμένον καί του τελευταίου κοιμωμένου
συν-Έλληνά μας. Κόμματα, οργανώσεις, «συλλογικότητες», κτλ, δεν έχουν καμμία ελπίδα.
Όσοι επιχειρήσουν κατάληψη της εξουσίας μ’ αυτά, απλά θα φάνε τα μούτρα τους.
Κι όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό, ώρα τους καλή! Δεν μπορώ να βοηθήσω άλλο.
……………..
Παρένθεση (που δείχνει την ανάγκη – στην οποία καί θεοί πείθονται), από ταινία
με τη ζωή του Πάντσο Βίλλα καί πρωταγωνιστή τον μακαρίτη τον Σαββάλα:
Μπουκάρουν οι κυβερνητικοί σ’ ένα χωριό, καί στήνουν κόσμο στο «παρεντόν»
(στον τοίχο) γιά εκτέλεση. Ο Βίλλα με τους ενόπλους του παρακολουθεί από ένα βουνό παραδίπλα.
Όταν ένας δικός του του λέει να μπουκάρουν στο χωριό, γιά να γλυτώσουν τους μελλοθανάτους,
ο Βίλλα λέει «- Όχι!». Τον ρωτάνε γιατί, καί απαντάει με το εξής αμίμητο – αλλά σωστό:
«- Διότι, χωρίς θύματα, δεν θα θυμώσουν αρκετά, ώστε να έρθουν μαζί μας!»

Δηλαδή πάμε πάλι στο περίμενε … μέχρι το αγγούρι να μπεί στον κώλο όλων !!

Αν δεν σου έχει μπεί το αγγούρι στον κώλο, περίμενε μέχρι να σου μπεί και να σε ξεσκίσουν κανονικά … τελικά που ξέρεις μπορεί και να σου αρέσει … και να παρακαλάς να σε ξανα-ξεσκίσουν … όποτε τότε θα λυθεί αυτομάτως βέβαια και το πρόβλημα … καθώς δεν θα έχουμε ανάγκη και ούτε θα απαιτούμε αλλαγή.

Και αν τα αφεντικά ελαττώσουν λίγο τα ζόρια «την βαλβίδα εκτόνωσης στο καπάκι της κατσαρόλας» ώστε το πράγμα να μην πάει σε έκρηξη, απλά θα μείνουμε στο περίμενε με το αγγούρι στον κώλο ;;

Γράφεις επίσης στο vii (δ) :

Εφ’ όσον παίζουν σε μπαρμπουτιέρα κακοποιών, με αντιπάλους τους ίδιους
τους κακοποιούς, τί περιμένουν; να κερδίσουν; ή να είναι καθαρό το παιχνίδι;

Ρε Εργολάβε αυτό το ξέρει ακόμα και η κουτσή-Μαρία της όποιας γειτονιάς, για νέο μας το πασάρεις ;;

Από σένα θα περιμέναμε αν μπορείς να βρεις και να πεις κάτι το οποίο θα ξεπερνούσε αυτό το πρόβλημα. Εντάξει σαν διαπίστωση καλή είναι … αλλά από εκεί και πέρα τι γίνεται ;;

Επειδή είναι σκατά τα πράγματα, δεν ψάχνουμε λύσεις, αλλά σηκώνουμε ψηλά τα χέρια και αποδεχόμαστε την κατάσταση ;;

Λύσεις, το έψαξες δηλαδή, και δεν υπάρχουν ;;

Οπότε απλά λες … αφού δεν μπορείτε να το αποφύγετε … φροντίστε να το ευχαριστηθείτε ;;

Όπως είπα και παραπάνω , Αν καθόμαστε και κλώθουμε, περιμένοντας το ως διά μαγείας … τότε θα βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο και τελικά έστω και αν κάποια στιγμή αποφασίσουμε να αντιδράσουμε … δυστυχώς τότε θα είναι πολύ αργά … και πλέον τίποτε δεν θα μπορεί να γίνει.

…. και ναί θα χρειαστεί να σπάσουν πολλά «αυγά» … διότι εδώ που φτάσαμε, δυστυχώς δεν μπορεί να γίνει αλλιώς … ή τα αλλάζουμε όλα ή πάμε στον πάτο και διαλυόμαστε σαν κράτος, λαός και έθνος !!!

 

========================

 

3. ΤΑ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΑ

α. Κλείσιμο Λογαριασμών

Γράφεις στο vi :

Ο επερχόμενος Γ’ ΠΠ, αλλά καί η εποχή μετά απ’ αυτόν, κλείνουν παρενθέσεις…
που μερικές πάνε (δεκάδες) χιλιάδες χρόνια πίσω. Τις κλείνουν, καί δεν ανοίγουν καινούργιες.
Αυτό το τελευταίο φυσικά καί δεν περιμένω να το δούν άτομα,
που δεν σκέπτονται με χρονικό εύρος χιλιάδων ετών. Αλλά σας το λέω εγώ πως έτσι είναι.
Έτσι ακριβώς. Οπότε, απαγορεύονται διά ροπάλου οι μισές δουλειές
ακόμη μία φορά στη μακραίωνη Ιστορία μας. Τώρα, θα κλείσουμε κι εμείς οριστικώς τις παρενθέσεις μας.

«Κόκκινη κλωστή δεμένη» … έχετε φαγωθεί όλοι με τον Επερχόμενο 3ον Π.Π. … ξεκίνησε … έρχεται … ήρθε … ΟΛΟΙ σας βαλτοί να το περάσετε στο μυαλό του καθενός … ακόμα και στων μαϊμούδων … μπας και σας ξεφύγει κανένας, να το κάνετε πραγματικότητα με το έτσι θέλω … δεν ακούσατε ποτέ φαίνεται για την πραγματοποίηση της επανάληψης, της αποδοχής και του ενστερνισμού.

Μετά θέλετε να το παίξετε και ανθρωπιστές.

Αλλά επίσης αμφιβάλω εάν κάποιος από εσάς έχει και κουκούτσι μυαλό να αναλογιστεί ποιό θα είναι το αποτέλεσμα ενός Παγκόσμιου πολέμου σήμερα, ένα αποτέλεσμα μετά και από την χρήση πυρηνικών, χημικών και βιολογικών όπλων. Να αναλογιστείτε πόσοι και σε τι κατάσταση και για πόσο καιρό θα επιβιώσουν μετά από κάτι τέτοιο.

Κατά την ταπεινή μου άποψη τίποτε δεν πρόκειται να κλείσει … εκτός πιά και εμείς πάμε φούντο, σβήσουμε δηλαδή οριστικά σαν φυλή, βρεί δηλαδή εφαρμογή σε μας.

Κλείσιμο παρενθέσεων πιθανώς και να γίνει, μετά από αρκετό καιρό, εάν καταφέρουμε να αναδομήσουμε την Πάλαι Ποτέ Ελληνική Πολιτεία και Φυλή, τότε ίσως και να πάει προς τα εκεί το πράγμα … αν και για να είμαι ειλικρινής δεν το πιστεύω … απλά ίσως να δούμε έναν διαχωρισμό, αναδιάταξη, ξεκαθάρισμα και ισορροπία δυνάμεων.

……………..

Και συνεχίζεις στο vi :

Βλέπετε, δεν είναι μονάχα να τη βγάλουμε καθαρή μέχρι να τελειώσει ο Γ’ ΠΠ.
Αυτό είναι η κορυφή του παγόβουνου. Το παρακάτω του παγόβουνου έχει να κάνει
με “τέλος εποχής / ξεπουλάμε, κλείνουμε”. Γι’ αυτό βλέπετε τους πάντες (ναί, καί τους “μεγάλους”)
να τους έχει πιάσει κωλοπιλάλα. Δεν είναι μονάχα ότι θέλουν να ξαναμοιράσουν
την πίττα γιά τον 21ο αιώνα μΧ. Είναι ότι διαισθάνονται ενστικτωδώς πως,
όποιος χαθεί τώρα, θα χαθεί γιά πάντα.

Κάτι τέτοιο, το να χαθεί και να σβήσει η υπόσταση κάποιων Λαών, δεν θα επέφερε αλλοίωση ούτε θα έκανε ουσιαστική διαφορά στην ανθρωποκλίμακα, καθώς δεν διαδραματίζουν όλοι οι λαοί κάποιον ιδιαίτερο ρόλο, όπως συμβαίνει με άλλους και ιδίως τον Ελληνικό.

Αυτό λοιπόν, πρέπει να το πάρουμε στα σοβαρά, καθώς έχει αποκλειστικά νόημα για μας, επειδή πλέον η ύπαρξη και η συνέχεια της Ελληνικής Φυλής κρέμεται ουσιαστικά από μια τρίχα.

 

β. ο 3ος ;;

Γράφεις στο vii (γ) :

Συγκεκριμένα, οι «μεγάλοι» της Δύσης σπρώχνουν την έναρξη του (αναπόφευκτου) Γ’ ΠΠ
προς το 2024, καί σε κάθε περίπτωση μετά το 2022. Ο δέ Πούτιν συμφωνεί (με «συμφωνία κυρίων»)
εμμέσως πλην σαφώς μ’ αυτό το χρονοδιάγραμμα, δηλώνοντας ότι το εξοπλιστικό του πρόγραμμα
θα είναι έτοιμο το 2024. (Άσχετο αν στην πράξη ήδη έχει υλοποιήσει πάντα τα προγραμματισμένα
μέχρι καί το …2022 – καί δεν το λέει. Τί περιμένατε, δηλαδή; Πράκτορας είναι ο άνθρωπος,
κι όχι κουρέας – γιά να μιλάει ακατάπαυστα. Λόλ!!!)

Πολύ σίγουρος παρουσιάζεσαι Εργολάβε … ούτε εσύ να ‘σουν που τον μαγειρεύεις !!

Πολλά μπορεί να λέγονται … διάφορα να προετοιμάζονται … χωρίς όμως αυτό να σημαίνει και ότι θα γίνουν. Το ότι οι διάφοροι προετοιμάζονται με κάθε τρόπο ώστε να διεκδικήσουν μεγαλύτερο κομμάτι στην πίτα ούτε λόγος να γίνεται, όπως επίσης είναι γνωστό ότι διάφορα παιχνίδια μαίνονται στο παρασκήνιο, και ότι διάφοροι κύκλοι καθοδηγούμενοι και παρακινούμενοι από σκοτεινές πλευρές θέλουν να κυλήσουν τα πράγματα σε άσχημες ατραπούς πεισμένοι από τις υποσχέσεις που τους έδωσαν … ξεχνούν βέβαια οι ηλίθιοι ότι οι πρώτοι που θα θυσιαστούν θα είναι οι ίδιοι.

Πάντως από πλευράς μου δεν βλέπω ότι έχει έλθει η ώρα για το μεγάλο νταβαντούρι … όμως μέχρι τότε πολλά θα γίνουν, τα οποία θα κρίνουν που θα κλείνει η πλάστιγγα και το εάν όλα θα πάρουν πάλι μια μεγάλη αναβολή ή όχι.

 

γ. προς τα που οδεύει/σπρώχνεται ;;

Γράφεις στο vii (γ) :

Συγκεκριμένα, οι «μεγάλοι» της Δύσης σπρώχνουν την έναρξη του (αναπόφευκτου) Γ’ ΠΠ
προς το 2024, καί σε κάθε περίπτωση μετά το 2022. Ο δέ Πούτιν συμφωνεί (με «συμφωνία κυρίων»)
εμμέσως πλην σαφώς μ’ αυτό το χρονοδιάγραμμα, δηλώνοντας ότι το εξοπλιστικό του πρόγραμμα
θα είναι έτοιμο το 2024. (Άσχετο αν στην πράξη ήδη έχει υλοποιήσει πάντα τα προγραμματισμένα
μέχρι καί το …2022 – καί δεν το λέει. Τί περιμένατε, δηλαδή; Πράκτορας είναι ο άνθρωπος,
κι όχι κουρέας – γιά να μιλάει ακατάπαυστα. Λόλ!!!)

Γνώμη μου είναι ότι όλα είναι μπλόφες και πονταρίσματα … κανείς δεν θέλει και ούτε μπορεί να κάνει την υπέρτατη κίνηση τώρα, απλά εκφοβισμοί, πιέσεις, ραδιουργίες, μηχανορραφίες και τρέξιμο να βγούν μπροστά … και να βουτήξουν όσο μεγαλύτερο κομμάτι γίνεται, είναι όλα αυτά.

Για να το πούμε αλλιώς … «φοβάται ο Γιάννος το Θεριό … και το Θεριό τον Γιάννο»

 

δ. Κίνδυνοι για μας

Γράφεις στο vii (γ) :

Η αλήθεια είναι πως, όσο περνάει ο χρόνος καί συνεχίζονται οι ίδιες καταπιεστικές συνθήκες
εις βάρος μας, εμείς οι Έλληνες χανόμαστε με διαδικασία μή-αντιστρεπτή.
……………..
Μ’ άλλα λόγια, εμάς τους Έλληνες η οποιαδήποτε αναβολή του Γ’ ΠΠ
δεν μας συμφέρει. Μέχρι το 2024 θα βρεθούμε όλοι στα κυπαρίσσια.

Το να επιθυμούμε την έλευση ενός Παγκοσμίου Πολέμου για να απελευθερωθούμε και να βγούμε μπροστά εκτός από Χαζό είναι Ηλίθιο, και δείγμα ότι δυστυχώς δεν έχουμε τα κότσια να παλέψουμε και να κρατήσουμε την Λευτεριά και την Αυτοδιάθεσή μας, και απλά εναποθέτουμε την όποια ελπίδα για το Μέλλον μας στα χέρια άλλων … κάτι το οποίο ξεκάθαρα δείχνει ότι δεν αξίζουμε τίποτε απ’ αυτά.

‘Ω Ελλάς Θεών κι Ηρώων χώρα,
τι ντενεκέδες βγάζεις τώρα !!!

Καληνύχτα Ελλάδα !!!

 

δ1. … να μας πατήσουν

Γράφεις στο vii (γ) :

Μήν τρέφετε αυταπάτες! Εφ’ όσον η σημερινή Ελλάδα, όπως είναι, εξυπηρετεί ξένα συμφέροντα,
κανείς ισχυρός ξένος δεν πρόκειται να μας αφήσει ν’ αγιάσουμε. (Θυμηθήτε πχ τις εκστρατείες
ξένων κρατών το 1919 εναντίον της τότε νηπιακής ΕΣΣΔ, ή τη δράση ξένων πρακτόρων.
Στην ΕΣΣΔ, έ; φανταστήτε στην κατά πολύ μικρότερη Ελλάδα!) Θα ορμήσουν εδώ πάραυτα
-είτε αυτοί με τους στρατούς τους, ή/καί οι συνεργαζόμενοι μαζί τους λάθρο- καί θα μας πατήσουν από κάτω.

Ένας λαός συμπαγής (εκτός πιά και πρόκειται για τελείως αμελητέα ποσότητα) και αποφασισμένος να κάνει ότι χρειαστεί, ποτέ δεν έχει να φοβηθεί κάτι, απεναντίας μάλιστα πάντα θα είναι σεβαστός, εκτός πιά και δεν έχει καμμία συνοχή και επιπλέον δεν θέλει να υπερασπιστεί και να πολεμήσει για για την χώρα και τις αξίες του (αν έχει βεβαίως).

Δεν φταίει λοιπόν κανένας ξένος εάν εμείς επιλέγουμε να είμαστε στα τέσσερα με τουρλωμένο τον κώλο. Απεναντίας είναι παράλογο να περιμένουμε να φερθούν διαφορετικά και να μην προσκαλέσουν ακόμη και τα υποζύγιά τους να πάρουν μέρος, καθ’ ήν στιγμή εμείς είμαστε που όχι μόνο τους προκαλούμε αλλά και τους παροτρύνουμε να δοκιμάσουν μέχρι που τραβάει η τρύπα.

Το «όπως είναι» τα λέει όλα.

Εάν όμως εμείς αλλάξουμε, αλλάζουν τα πάντα και κανείς δεν πρόκειται να ξεκινήσει ή να κουνήσει κάτι εναντίον μας, αρκεί βεβαίως να το πράξουμε και να είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε ότι χρειαστεί, στην αρχή και στην συνέχεια, γι’ αυτό.

 

δ2. … να μην αντέξουμε μέχρι τότε

Γράφεις στο vii (γ) :

Συγκεκριμένα, οι «μεγάλοι» της Δύσης σπρώχνουν την έναρξη του (αναπόφευκτου)
Γ’ ΠΠ προς το 2024, καί σε κάθε περίπτωση μετά το 2022. Ο δέ Πούτιν συμφωνεί
(με «συμφωνία κυρίων») εμμέσως πλην σαφώς μ’ αυτό το χρονοδιάγραμμα, ….
……………..
Μ’ άλλα λόγια, εμάς τους Έλληνες η οποιαδήποτε αναβολή του Γ’ ΠΠ δεν μας συμφέρει.
Μέχρι το 2024 θα βρεθούμε όλοι στα κυπαρίσσια.
……………..
Η αλήθεια είναι πως, όσο περνάει ο χρόνος καί συνεχίζονται οι ίδιες καταπιεστικές
συνθήκες εις βάρος μας, εμείς οι Έλληνες χανόμαστε με διαδικασία μή-αντιστρεπτή.

Να σκεφτούμε αν θα αντέξουμε να φτάσουμε μέχρι τον Μεγάλο Πόλεμο … έτσι ;;

Και αν δεν έχουμε διαλυθεί και ψωφήσει μέχρι τότε … είναι κάποιος σίγουρος απ’ όλους εσάς ότι θα υπάρχει μετά ;;

Είναι σίγουρος ότι θα επιβιώσει αλλά και για πόσο μέσα στα σύννεφα των πυρηνικών, των χημικών και βιολογικών όπλων ;;

Είναι σίγουρος ότι έστω και αν επιβιώσει θα έχει κάτι να κάνει μετά ;;

Από την άλλη, το μόνο σίγουρο είναι ότι έτσι που πάει η Ελλάδα, με όλα αυτά που αφήνουμε να γίνονται, σε λίγο δεν θα υπάρχει ούτε η ανάμνηση στον κόσμο για μας.

Θα έχουμε σβήσει ήσυχα και θα έχουμε χαθεί σαν σκόνη … όπως τόσοι και τόσοι άλλοι λαοί !!!

Εδώ λοιπόν ταιριάζει μια χαρά το «ζήσε μαύρε μου … να φας τριφύλλι»

Αντί να κοιτάξουμε τι μπορούμε να κάνουμε και να ριχτούμε με τα μούτρα στην δουλειά, να το παλέψουμε με νύχια και με δόντια … εμείς αυνανιζόμαστε ομαδικώς !!!

Τι σου ‘μελλε να τραβήξεις άμοιρη Ελλάδα … με ούλα τούτα τα Ζωντανά που έθρεψες στους κόλπους σου … ποιός να σου το ‘λεγε … ότι θα το βρεις από τα ίδια τα παιδιά σου !! … ότι αυτά θα είναι η καταδίκη κι ο θάνατός σου !!

 

δ3. … τι μας συμφέρει

Γράφεις στο vii (γ) :

Καί κολλήστε σ’ αυτό το απλό χρονοδιάγραμμα που σας είπα:
το μέγιστο όριο (γιά την έναρξη του Γ’ ΠΠ) είναι το 2024,
αλλά αυτός θα ξεσπάσει αρκετά νωρίτερα. Προσωπική εκτίμηση, μέχρι το 2018 το πολύ.
Κι ως τότε, σφίξτε τα δόντια. Με παρέες. Όχι μόνοι σας.
……………..
Μέχρι τότε, επιβιώστε όπως μπορείτε, καί ΜΗΝ κάνετε την επανάστασή σας.
……………..
Περιμένουμε να σκοτωθούν μεταξύ τους καί ν’ αλληλοεξοντωθούν οι «μεγάλοι», διότι αυτή η στιγμή δεν αργεί.

Προτείνω … να το ρίξουμε όλοι στις παρτούζες και στον αυνανισμό … όσο πιο παχύ μπορούμε !!!

Οπότε … αν δεν μας κάτσει … να σκοτωθούν οι άλλοι μεταξύ τους … και να βρούμε άδεια την γωνιά … τουλάχιστον να μας μείνει η ευχαρίστηση από το πήδημα και την μαλακία που θα έχουμε τραβήξει (λέτε κάτι τέτοιο να έχουν στα υπ’ όψιν τους τα σφυριζοκούνελα με τα LGBT τέτοια που προωθούν ακόμη και στα νηπιαγωγεία) ;;

 

δ4. … πως να την βγάλουμε

Γράφεις στο vii (γ) :

Κι ως τότε, σφίξτε τα δόντια. Με παρέες. Όχι μόνοι σας.
……………..
Μέχρι τότε, επιβιώστε όπως μπορείτε, καί ΜΗΝ κάνετε την επανάστασή σας.

Ναι … ναι … σφίξτε τα δόντια … μην δείξετε ότι σας τσούζει και πονάτε … αντίθετα δείξτε ότι το ευχαριστιέστε.

Και είπαμε … όχι επανάσταση … αυτά είναι για βαρβάρους … εσείς σε ότι σας λένε και σας ζητάνε … θα λέτε ΝΑΙ και μόνο ΝΑΙ !!! … οτιδήποτε άλλο απαγορεύεται διά ροπάλου !!

 

δ5. … η ανάγκη να κάνουμε την πάπια

Γράφεις στο vii (γ) :

Περιμένουμε να σκοτωθούν μεταξύ τους καί ν’ αλληλοεξοντωθούν οι «μεγάλοι», διότι αυτή η στιγμή δεν αργεί.

Γράφεις στο vii (δ) :

Η ανάγκη, λοιπόν… αποκλειομένου (λογικώς καί πρακτικώς) παντός άλλου μέσου.
Χυδαίως πως, όταν μπεί το αγγούρι στο απευθυσμένον καί του τελευταίου κοιμωμένου συν-Έλληνά μας.

Λοιπόν όταν όλοι εκείνοι θα έχουν σκοτωθεί μεταξύ τους, και εμάς θα έχει γίνει κόσκινο η σούφρα από τα αγγούρια … τότε και μόνο τότε θα το συζητήσουμε … μέχρι τότε την … πάπια !!

 

ε. Πότε θα Αντιδράσουν οι Έλληνες ;;

Γράφεις στο vii (δ) :

Η ανάγκη, λοιπόν… αποκλειομένου (λογικώς καί πρακτικώς) παντός άλλου μέσου.
Χυδαίως πως, όταν μπεί το αγγούρι στο απευθυσμένον καί του τελευταίου κοιμωμένου
συν-Έλληνά μας. Κόμματα, οργανώσεις, «συλλογικότητες», κτλ, δεν έχουν καμμία ελπίδα.
Όσοι επιχειρήσουν κατάληψη της εξουσίας μ’ αυτά, απλά θα φάνε τα μούτρα τους.
Κι όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό, ώρα τους καλή! Δεν μπορώ να βοηθήσω άλλο.
Παρένθεση (που δείχνει την ανάγκη – στην οποία καί θεοί πείθονται), από ταινία
με τη ζωή του Πάντσο Βίλλα καί πρωταγωνιστή τον μακαρίτη τον Σαββάλα: Μπουκάρουν
οι κυβερνητικοί σ’ ένα χωριό, καί στήνουν κόσμο στο «παρεντόν» (στον τοίχο) γιά εκτέλεση.
Ο Βίλλα με τους ενόπλους του παρακολουθεί από ένα βουνό παραδίπλα. Όταν ένας δικός του
του λέει να μπουκάρουν στο χωριό, γιά να γλυτώσουν τους μελλοθανάτους, ο Βίλλα λέει «- Όχι!».
Τον ρωτάνε γιατί, καί απαντάει με το εξής αμίμητο – αλλά σωστό: «- Διότι, χωρίς θύματα,
δεν θα θυμώσουν αρκετά, ώστε να έρθουν μαζί μας!»

Δηλαδή πάμε πάλι στο περίμενε … μέχρι το αγγούρι να μπεί στον κώλο όλων !!

Λοιπόν Ελληνάκο, ΑΝ δεν σου έχει μπεί το αγγούρι στον κώλο, περίμενε μέχρι να σου μπεί και σένα και να σε ξεσκίσουν κανονικά … τελικά που ξέρεις μπορεί και να σου αρέσει … και να παρακαλάς να σε ξεσκίσουν … όποτε θα λυθεί αυτομάτως βέβαια και το πρόβλημα … καθώς δεν θα έχουμε ανάγκη και ούτε θα απαιτούμε αλλαγή.

Και αν τα αφεντικά ελαττώσουν λίγο τα ζόρια «την βαλβίδα εκτόνωσης στο καπάκι της κατσαρόλας» ώστε το πράγμα να μην πάει σε έκρηξη, απλά θα μείνουμε στο περίμενε και με το αγγούρι στον κώλο ;;

Όπως είπα και παραπάνω , Αν καθόμαστε και κλώθουμε, περιμένοντας το ως διά μαγείας … τότε θα βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο και τελικά έστω και αν κάποια στιγμή αποφασίσουμε να αντιδράσουμε … δυστυχώς τότε θα είναι πολύ αργά … και πλέον τίποτε δεν θα μπορεί να γίνει, οπότε πάμε στον πάτο και διαλυόμαστε σαν κράτος, λαός και έθνος !!!

Ο τελευταίος να σφαλίσει καλά την … ταφόπλακα … μην παίρνουμε και αέρα και δεν διατηρηθούμε και χαλάσουμε … τουλάχιστον να μείνουμε σαν μούμιες … όλο και μπορεί μελλοντικά τα βίτσια να έχουν αυξηθεί … και μερικοί να θέλουν μια μούμια Έλληνος … ποτέ δεν ξέρεις … είπαμε … γι’ αυτό κάλιο γαϊδουρόδενε !!!

 

========================

 

4. ΛΟΙΠΑ – Οι Διάφορες Προσπάθειες

α. Παλαιός

Γράφεις στο iii :

Η προσπάθεια που κάνει ο Παλαιός, δηλ. να δείξει ότι το Σύνταγμα τό έκαναν
οι πολιτικάντηδες κουρελόχαρτο, θεωρώ πως αξίζει μόνον ως αφυπνιστική.
Διότι, κοιτάξτε εδώ τί έπαθε ο Ιφικράτης Αμυράς, που απάνω-κάτω είπε όσα λέμε κι εμείς,
καί -εμμέσως, πλην σαφώς– επικαλέστηκε το άρθρο 120.

Αντιγράφω από το σχόλιό μου προς Εσένα στις 28 του μηνός στην ανάρτηση του 2ου μέρους :

αν και το έγραψα … κανείς δεν το έπιασε … ούτε και συ Εργολάβε.
Αυτό που προσπαθεί να κάνει ο Παλαιός, η αφεντομουτσουνάρα μου δηλαδής,
με όλα αυτά τα τελευταία κατεβατά δεν είναι μόνο να αφυπνίσει το πόπολο αλλά και πολλά άλλα.
Και όχι δεν βαυκαλίζομαι ότι μπορεί να επέλθει αλλαγή με μηνύσεις και άλλα τέτοια.
ΌΜΩΣ
επειδή οσονούπω θα έχουν ξεπουληθεί τα πάντα και θα έχουν υπογραφεί πολλά και ποικίλα
χρειάζεται να έχουμε δείξει ότι όλα αυτά έχουν γίνει με ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ, ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ και ΕΡΗΜΗΝ του Ελληνικού Λαού
ΟΠΟΤΕ
ευκόλως θα ανατραπούν με έναν απλό νομοθέτημα και ταυτοχρόνως όλοι όσοι (Έλληνες και Ξένοι)
συμμετείχαν θα βρεθούν υπόδικοι σε Ελληνικά και Διεθνή Δικαστήρια, και ταυτοχρόνως
θα απαιτηθεί η αποζημίωση για την φθορά που υπέστη η Ελλάς και οι Πολίτες της από το ΔΝΤ και τα λοιπά εκτρώματα.
Και το με ποιούς νόμους θα τους δικάσουμε ;;
μήν σκας … η Ελλάδα έχει νόμους και για το αν έκλασες στραβά
όλο και κάτι θα μπορούμε να ξεθάψουμε από το ’21 μέχρι σήμερα
και αν βαρεθούμε να ψάχνουμε … όπως είπες σιάγνουμε καινούργιους … αναδρομικά.
Υγ. Εντάξει … όπως είναι η κατάσταση (πολιτικάντηδες, δικαστάδες και καραβανάδες)
σε αγαστή συνεργασία … τίποτα δεν πρόκειται να προχωρήσει … έστω και αν νομικά στοιχειοθετείται πλήρως ….
αυτό είναι γνωστό και βλάξ όποιος ελπίζει διαφορετικά …
Ας υπάρχουν όμως στα συρτάρια … έτσι που μετά κανείς να μην ξεφύγει
Βέβαια αυτά μέχρι τώρα είχαν σαν σκοπό αυτά που ανέφερα παραπάνω …
δεν έχω φτάσει ακόμα στο διά ταύτα … στις προτάσεις …

 

β. Διάφορες Άλλες

Γράφεις στο vii (δ) :

…… Κόμματα, οργανώσεις, «συλλογικότητες», κτλ, δεν έχουν καμμία ελπίδα.
Όσοι επιχειρήσουν κατάληψη της εξουσίας μ’ αυτά, απλά θα φάνε τα μούτρα τους.
Κι όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό, ώρα τους καλή! Δεν μπορώ να βοηθήσω άλλο.

Πώς είσαι τόσο σίγουρος ;;

Δεν λέω ότι όπως είναι τα πράγματα ότι δεν έχεις δίκιο,

όμως ΕΑΝ τα αλλάξουμε,

εάν δείξουμε στον κόσμο ότι υπάρχει και κάτι άλλο,

κάτι το οποίο δεν είναι αναγκαστικά εναντίον τους,

αλλά απεναντίας θα εξασφαλίσει ΜΕΛΛΟΝ για ΟΛΟΥΣ εμάς και τα παιδιά μας … και τα δικά τους παιδιά … θα συνεχίσουν και πάλι τότε να μην το στηρίξουν ;;

Εντάξει … δεν μιλάω για όλους, … δεν το έχω χάσει ακόμη … μιλάω για μια μεγάλη μερίδα … ένα ποσοστό που θα επιτρέψει να πάρουμε την αρχή !!!

Τότε Εργολάβε στο υπόσχομαι … όλα θα αλλάξουν καθώς έχουμε πολλά στην φαρέτρα μας !!

 

========================

 

Εν Επιλόγω

Πολλά θα μπορούσα να γράψω ακόμα … νομίζω όμως ότι και τούτα αρκούν.

Και όπως έγραψα στην αρχή, σκοπός μου δεν ήταν να αποδομήσω ότι έγραψε ο Εργολάβος, αλλά να πιάσω το πράγμα από μιάν άλλη πλευρά … και εί δυνατόν να το πάω παραπέρα, με απώτερο σκοπό να ξυπνήσουν οι Έλληνες … να σηκωθούν και να παλέψουν ώστε να σωθεί η Ελλάδα.

 

ΤΕΛΟΣ

Θέσεις Παλαιού επί θεμάτων αισυμνητείας – 1

23 Σχόλια

Σχολιασμός στην σειρά αναρτήσεων:

«Καί νά ‘μουνα, λέει, αισυμνήτης… – 1-4»

Πρώτο μέρος

 

Άργησα λίγο … καθώς το πράγμα τράβηξε σε μάκρος (μάλλον έφτασε σε εύρος την όλη ανάρτηση του Εργολάβου).

Θα το περάσω στην συνέχεια κομμάτι κομμάτι.(1-12)

Ελπίζω όλος αυτός ο κόπος κάτι να προσφέρει.

Απολαύστε το !!

Παλαιός

 

Παραθέτω εδώ τις Κεφαλίδες για να μπορείτε να το παρακολουθήσετε πιό εύκολα.

Κεφαλίδες στον Σχολιασμό

 

Εν προοιμίω

 

1. ΑΙΣΥΜΝΗΤΗΣ

α. Τι Πράξε

β. Το Νόμισμα

γ. Διαμόρφωση Ουράνιας Πραγματικότητας

δ. Παλιά Χρέη-Λάθη … Κάρμα / Πρόσβλεψη Άνωθεν

ε. Μετ-ενσάρκωση

 

2. Ο ΣΤΟΧΟΣ

α. Ξέρουμε τι Θέλουμε ;;

β. Που είμαστε ;;

γ. Με τι θα πορευτούμε ;;

δ. Που θα βασιστούμε ;;

ε. Στάθμιση των Πραγμάτων

στ. Οι Οδηγοί

ζ. Τι είμαστε Διατεθειμένοι να κάνουμε – ο Κόσμος – η Ανταπόκριση

η. Η κρισιμότητα των καταστάσεων

θ. Ανασταλτικά στοιχεία

ι. Τι μπορεί να Ξεκουνήσει τον κόσμο ;;

 

3. ΤΑ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΑ

α. Κλείσιμο Λογαριασμών

β. ο 3ος ;;

γ. Προς τα που οδεύει-σπρώχνεται

δ. Κίνδυνοι για μας

δ1. … να μας πατήσουν

δ2. … να μην αντέξουμε μέχρι τότε

δ3. … τι μας συμφέρει

δ4. … πως να την βγάλουμε

δ5. … η ανάγκη να κάνουμε την πάπια

ε. Πότε θα αντιδράσουν οι Έλληνες

 

4. ΛΟΙΠΑ – Οι Διάφορες προσπάθειες

α. Παλαιός

β. Διάφορες άλλες

Εν Επιλόγω

 

========================

 

Εν προοιμίω

Εργολάβε πρωτίστως να σε συγχαρώ για την όμορφη παράθεση που έκανες … είσαι μανούλα στον γραπτό λόγο … οπότε θα διαβαστεί με ευχαρίστηση από πολλούς … το τι θα αποφέρει βέβαια είναι άλλο καπέλο … θα μείνει μόνο σαν ευχάριστη ανάγνωση, θα ξυπνήσει πράγματα, θα ξεκουνήσει μερικούς, τι να σου ‘πω … θα δούμε που λένε … αν και η καλή μέρα απ’ το πρωΐ φαίνεται … και όπως και ο ίδιος αντελήφθηκες … δεν κουνιούνται τα σκασμένα με τίποτε.

Όπως θα δεις και θα διαπιστώσεις διάβασα προσεκτικά τα γραφόμενά σου … οπότε έχεις τουλάχιστον να περηφανεύεσαι για έναν που έδωσε βάση σε όσα κόπιασες να γράψεις … έτσι μην το βάζεις κάτω και το ρίξεις στο κλάμα ή βάλεις μαύρη πλερέζα, όλο και κάποιος ακόμα μπορεί να προκύψει (φασούλι το φασούλι που λένε … στο τέλος θα μαζέψεις κόσμο … τώρα αν αυτοί θα είναι αρκετοί να σε … σπρώξουν … να γίνεις αισυμνήτης … δεν μπορώ να το πω … θα περιμένουμε και θα δούμε).

Προσωπικά, σου είχα υποσχεθεί καταχέριασμα … δυστυχώς δεν θα βρεθώ συνεπής, καθόσον έμεινες στα πολύ κάτω … τώρα βαρέθηκες, φοβήθηκες μήπως και προγκίξουν τα ζωντανά τι να ‘πώ, γιατί δεν σ’ έχω ότι δεν μπορείς να το σπρώξεις παραπέρα … οπότε θα αθετήσω τον λόγον μου και θα τα κρατήσω για άλλη ευκαιρία.

Θα μείνω όμως σε μερικά πραγματάκια (από αυτά που έγραψες) που νομίζω ότι πρέπει να παρέμβω, καθόσον στα υπόλοιπα και γενικά συμφωνούμε … άσχετα αν εγώ έστω και σ’ αυτά, θα το τράβαγα περισσότερο.

 

========================

 

1. Ο ΑΙΣΥΜΝΗΤΗΣ

α. Τι Πράξε

Λίγο πολύ τα είπαμε (και σύ και γώ) το τι πρέπει να είναι ο Αισυμνήτης, αλλά και τι να διαθέτει και να είναι διατεθειμένος να κάνει.

Έτσι θα αντιπαρέλθω σχεδόν όλα όσα έγραψες ότι θα έκανες, αν γινόσουν τελικά Αισυμνήτης, εκτός ίσως από ένα-δυό που τα θεωρώ λάθος, καθόσον στα άλλα όχι μόνο συμφωνώ αλλά και επαυξάνω … και που μάλιστα τα βρίσκω φτωχά και λίγα … γενικά προχωρώντας σε μια σχετική σύγκριση με αυτά που θα ήθελα εγώ, θα έλεγα ότι σχεδόν πλησίασες μόνο στο 1/10 σε σχέση με μένα … αλλά εντάξει είπαμε αυτό είναι μια πρώτη γνωριμία και όχι όλο το σκεπτικό, οπότε ας μείνει εδώ δεν χρειάζεται να επεκταθούμε, άλλωστε υπάρχουν άλλα πιο κρίσιμα και πρωτεύοντα θέματα προς συζήτηση.

Μάλιστα θα έλεγα ότι αντί να ενσκήψεις στο διά ταύτα, επεκτάθηκες σε άλλα εκτός.

Όμως, η εύρεση του κατάλληλου προσώπου για Αισυμνήτη δεν είναι και ούτε θα έπρεπε να είναι το πρώτιστο, απεναντίας πρώτιστο θα έπρεπε να είναι το πως θα φτάσουμε εκεί, όλα όσα πρέπει να μεσολαβήσουν ώστε τελικά να έχουμε την ευκαιρία να ζητήσουμε και να θέσουμε σε λειτουργία κάτι τέτοιο – τον θεσμό του Αισυμνήτη.

Άντε να επισημάνω εδώ ένα από τα λάθη:

 

β. Το Νόμισμα

Γράφεις στο v (α) :

Θα κοπεί χρυσό νόμισμα, καί όλο το εγχώριο χρήμα
που θα κυκλοφορεί θα έχει βάση σε χρυσό.
……………..
Ευνόητο το γιατί. Ισοτιμίες θα υπάρχουν μόνο με χρυσά
ξένα νομίσματα, κι όχι με εβραίϊκες φωτοτυπίες-«χρεώγραφα»,
που παριστάνουν το νόμισμα.

Όπως έχω γράψει σε άλλες αναρτήσεις και σχόλια, αυτό, στην σύγχρονη εποχή και ιδιαίτερα για την Ελλάδα αυτήν την στιγμή είναι λάθος από κάθε άποψη.

  • Πρώτον, διότι το αντίκρισμα σε οτιδήποτε άλλο εκτός της ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ είναι λάθος.
  • Δεύτερον, διότι η Ελλάδα αυτήν την στιγμή δεν είναι σε θέση να στηρίξει κυκλοφορία σε αντίκρισμα Χρυσού … και ούτε θα το έχει στην καλύτερη περίπτωση πρίν από μιά δεκαετία … αν και εφ’ όσον όλα πάνε καλά.
  • Τρίτον, διότι δεν βολεύει … ενώ το χαρτί είναι μια ενδιάμεση κατάσταση.
  • Τέταρτον, η ισοτιμία μπορεί να καθοριστεί μέ βάση όχι την πρόσδεση σε κάτι αλλά με βάση ένα καλάθι (που θα περιλαμβάνει 3-5 νομίσματα)
  • Πέμπτον, τα διακρατικά μπορεί να ρυθμίζονται με ανταλλαγές.
  • Έκτον, χρυσό, αργυρό ή πλατινένιο κέρμα, μπορεί να μπεί σε κυκλοφορία, όταν θα υπάρχει αρκετό μέταλλο, χωρίς όμως να δεσμεύεται το Νόμισμα μ’ αυτό.
  • Έβδομον, επαναφορά μιας κατάστασης «Χρυσού Κανόνα» δεν λύνει τίποτε ΕΑΝ μέρος του κυκλοφορούντος χρήματος είναι ΑΕΡΑΣ ΚΟΠΑΝΙΣΤΟΣ, που πάλι δηλαδή δεν έχει αντίκρισμα πλήρες ποσό μετάλλου αλλά κλάσμα αυτού.
  • Όγδοον, εάν θέλαμε Νόμισμα πολυτίμου μετάλλου, τότε θα έπρεπε όλο το χρήμα να είναι σε αυτά τα μέταλλα … αλλά φεύ … τόσο μεγάλο ποσό μετάλλου δεν υπάρχει και ούτε τουλάχιστον σύντομα (πριν να καταστεί δυνατή η πλήρης μεταστοιχείωση) μπορεί να υπάρξει.

Σημείωση : Λοιπόν παίδες … Σκοπός και στόχος μου δεν είναι να αποδομήσω ή να υποβαθμίσω όσα έγραψε ο Εργολάβος αλλά μέσω της κριτικής σε σημεία και θέματα με ελλείπον, λάθος σκεπτικό ή μη συνάδοντα με το όλο πνεύμα να συμβάλλω σε μια καλύτερη και πληρέστερη τοποθέτηση ώστε να διαμορφωθεί και να δοθεί ένα πιό ουσιαστικό περιεχόμενο και πλάνο.

 

γ. Διαμόρφωση Ουράνιας Πραγματικότητας

Γράφεις στο vii (ε) :

Τώρα… ποιά σημασία έχει το να βλέπουμε τον ουρανό με διαφορετικό τρόπο;
Χμμμ… μέγιστο θέμα. Καί ναί, υπονοώ ότι υπάρχει τρόπος να διαμορφώνουμε εμείς
την ουράνια πραγματικότητα των άστρων σε κάθε εποχή, πριν μας βοηθήσει αυτή
στέλνοντάς μας ενέργειες. Φυσικά, μην περιμένετε περισσότερα δημοσίως.
(Σακόκου, λέμε! Αυτή η λεξούλα να σας τυπωθεί στο μυαλό με πυρωμένο σίδερο.)

Εκεί γύρω στα τέλη Αλωνάρη είχα δώσει κάποια πράγματα (γενικές Πλανητικές έννοιες, Επισυμβάσεις χρονικά μέχρι τέλους του ’20, αλλά και κάποια στοιχεία σχετικά με την Ελλάδα).

Επίσης στις αναρτήσεις περί Προμηθέος είχα παραθέσει κάποια στοιχεία σχετικά με Ουρανογραφικούς συσχετισμούς.
Όπως και άλλα είχαμε ‘πεί εκεί στα περί Πλεγμάτων.

  • Τα μεν πρώτα μπορούν και λειτουργούν κατά κάποιον τρόπο περισσότερο από μόνα τους και λιγότερο μέσω του χειρισμού.
  • Τα δε δεύτερα, δίνουν μια πολύ γενική ώθηση και εναπόκειται στην προπαρασκευή και στον χειρισμό που θα γίνει την συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
  • Τα δε τρίτα έχουν μια περίπλοκη διαδικασία

Έτσι και αλλιώς πάντως μιλάμε για πράγματα τα οποία απαιτούν ειδικές γνώσεις αλλά επίσης και χρονικές πύλες-παράθυρα, τα οποία δυστυχώς κάποιες φορές είναι θέμα αιώνων, οπότε είναι παντελώς ανόητο το να κάθεται κάποιος να κλώθει, απλά περιμένοντας κάτι που ίσως είναι έξω από το όριο ζωής του, και να μήν κάνει τίποτε … ενώ πολλά θα μπορούσε να διορθώσει και να αλλάξει.

Οι συμπαντικές ενέργειες, είναι καλό να λαμβάνονται υπ’ όψιν και να μπαίνουν στους μεγάλους σχεδιασμούς, εκεί που γίνονται σχέδια με στόχους εκατονταετηρίδων και χιλιετηρίδων, όμως αυτό προϋποθέτει ότι υπάρχει ή θα υπάρξει από την στιγμή του σχεδιασμού και πέρα μιά ομάδα επιφορτισμένη με την ακριβή και ακέραια διαφύλαξη, παράδοση και λειτουργία όλων αυτών.

Κάτι τέτοιο είχε δοθεί στην απαρχή, αλλά και επικαιροποιηθεί αρκετές φορές στην συνέχεια, στην Πάλαι Ελληνική Φυλή … πράγμα που όμως δυστυχώς δεν διαφυλάχθηκε σωστά και αφέθηκε να αλωθεί και να χαθεί.

Φαίνεται όμως ότι η άλλη πλευρά, διετήρησε τουλάχιστον κάποια πράγματα, σχετικά με αυτά και βαδίζει με σύστημα … εξ ού και όσα έχει καταφέρει στις μέρες μας.

Δεν θα σχολιάσω εδώ βέβαια το τι και ποιούς τρόπους μετήλθε, επειδή δεν είναι αυτό το θέμα, καθώς φαίνεται να γνωρίζει και να χρησιμοποιεί κάποιες τέτοιες χρονικές πύλες.

Εννοείται λοιπόν ότι τέτοιες γνώσεις θα παραδοθούν, κάτω από απόλυτα αυστηρούς όρους και δεσμεύσεις, σε μια κλειστή ομάδα, εάν και εφ’ όσον θα επιλεγεί μια πορεία προς ανασύσταση της Έλλανος Φυλής … αλλέως καλά είναι εκεί που βρίσκονται ξεχασμένες.

 

δ. Παλιά Χρέη-Λάθη … Κάρμα / Πρόσβλεψη Άνωθεν

Όμως ρε Εργολάβε στην συνέχεια μου τα χάλασες.

Γράφεις στο vii (ε) :

(Πιστεύω -διότι δεν το έχω ακόμη πιστοποιήσει- απολύτως από λάθη
των τότε προγόνων μας, τα οποία καρμικώς τα πληρώνουμε ακόμη ως έθνος.)

Επίσης στο vii (γ) γράφεις:

Η ισχύς να περάσουμε το δικό μας, θα μας δοθεί μετά τα γεγονότα.

Αυτά τα δύο οδηγούν στο συμπέρασμα ότι θεωρείς και αποδέχεσαι την ύπαρξη μιας Δυνάμεως που ελέγχει και καθορίζει το που, πότε, πως και ποιός στα πράγματα, και όχι απλά τιθέντες Νόμοι. Οπότε τούτο οδηγεί κατευθείαν στο καθίστε εκεί που είστε … και όταν αυτό το κάτι αποφασίσει τότε και θα γίνει … αλλιώς ματαιοπονούμε. Δικαίως λοιπόν θα σκεφθούν μερικοί-μερικοί ότι καλά κάνουν και ζεσταίνουν τους καναπέδες τους και δεν ξεκουνάνε … αφού είναι στραβά τα πράγματα επειδή έτσι αποφάσισε κάποιος «κερατάς» … ή γιατί έτσι είθισται … να πληρώνουμε αμαρτίες δεν ξέρω πόσων χιλιετιών πίσω … καθώς τώρα το αναθυμήθηκε ο «πούστης».

Επίσης δικαίως θα σκεφθεί ο καθένας ότι, αυτός ο «πούστης» (μπορεί και πολλοί) να θέλει να μας πηδήξει πρώτα για να μας δώσει στην συνέχεια αυτό που πρέπει.

Την δική μου άποψη για το «Κάρμα» την έχω κατά καιρούς εκθέσει ξεκάθαρα, οπότε απλά θα πώ ότι οτιδήποτε συμβαίνει δεν έχει απολύτως καμμία σχέση με κάτι τέτοιο, όπως το θέτεις … απλά πληρώνουμε την βλακεία και την «μαλακία» που μας δέρνει.

Άλλο λοιπόν το ένα και άλλο το έτερο.

Σε σχέση με το άλλο σκέλος, επίσης έχω τοποθετηθεί.

Έτσι δεν περιμένω «να μας δοθεί» (επειδή έτσι πρέπει) τίποτε και από κανέναν.

Όλα αυτά τα περί Θεού/ών που σκέπουν και βοηθούν την Ελλάδα και τους Έλληνες είναι απλά νοσηρές και φρούδες ελπίδες, πράγμα το οποίον έχει καταδειχτεί στο διάβα στων αιώνων, και επίσης είναι λογικά καταφανές καθόσον είμαστε σε ένα φαινόμενο βίαιο σύμπαν, όπου ο κυρίαρχος νόμος είναι αυτός της Ζούγκλας, η επιβολή του μεγαλύτερου και δυνατότερου, όπως έχω ξεκάθαρα νομίζω αναλύσει και αναφέρει, και ότι οι όποιες υπάρχουσες δυνάμεις, δρούν και λειτουργούν μόνο με εγωκεντρικά και ατομιστικά κριτήρια και όχι με αυτά του Σωστού και Δίκαιου.

Οπότε βλέπω τα παραπάνω ως ανασχετικούς παράγοντες, παράγοντες που ωθούν σε αδράνεια, λειτουργούντες, από ένα άλλο μετερίζι, συμπληρωματικά, σε εκείνα των προφητειών, που και συ σωστά καταχεριάζεις δεόντως.

 

ε. Μετενσάρκωση

Γράφεις στο α. :

Σας είπα, δεν ζούμε μονάχα μία φορά…
……………..
Καί γιά να προλάβω κάτι χαζούλικα αντεπιχειρήματα γιά τη μετενσάρκωση…

Η δική μου τοποθέτηση είναι ότι για τους εντός του ΚΛΟΥΒΙΟΥ δουλεύει μαγκανοπήγαδο … δηλαδή συνεχείς μετενσαρκώσεις.

Για τους εκτός κλουβιού … το πράγμα αλλάζει … αυτοί απλά σαρκώνονται και δεν μετ-εσαρκώνονται … έστω και αν έρχονται κατά τακτά διαστήματα … έχει μεγάλη διαφορά το πράγμα.

Ας πάμε τώρα σε μια διαπίστωση που εκ των πραγμάτων παραπέμπει σε πολλά ερωτήματα

 

========================

 

2. Ο ΣΤΟΧΟΣ

α. Ξέρουμε τι Θέλουμε ;;;

Είπες (έστω χάριν συζήτησης) ότι … θέλεις …ονειρεύεσαι … δεν ξέρω τι … να ήσουν … ή να γίνεις Αισυμνήτης.

Ξέχασες όμως … ή απέφυγες (σουπιά) … να πεις τι είδους και με ποιόν στόχο … για ποιά Ελλάδα … Αισυμνήτης.

Και για να το διευκρινίσω … Αισυμνήτης για Κράτος Ελλάς … ή Αισυμνήτης για Πολιτεία Ελλάς ;;

Διότι τούτα τα δύο μπορεί για πολλούς να έχουν ταυτόσημο νόημα … όμως δεν είναι καθόλου έτσι.

Ασχέτως του τι καταλαβαίνω εγώ ή ο οποιοσδήποτε άλλος … εσύ θα έπρεπε να κάνεις την διευκρίνιση και να ορίσεις τον στόχο-σκοπό, διότι εκ του ορισμού θα προκύψει και το ΔΕΟΝ ΓΕΝΕΣΘΑΙ.

Άλλα για Κράτος … άλλα για μια Πάλαι Ποτέ Πολιτεία … και άλλα για μιά νέου είδους προσομοιάζουσα πολιτειούλα.

Όπως είπαμε ο Αισυμνήτης (εκτός των άλλων) πρέπει να έχει ΞΕΚΑΘΑΡΟ ΌΡΑΜΑ, για πράγματα που θα είναι εντός και γι’ άλλα που θα εξοβελιστούν. Για να το κάνω πιό σαφές, θα έλεγα ότι για το Κράτος σε πολλά μπορεί να ισχύσουν ακόμη και γενναίες «Εκπτώσεις», για μιά Πάλαι Ποτέ Πολιτεία όμως ΟΥΔΕΜΙΑ, καθόσον εκεί τα πράγματα είναι απόλυτα, στην δε Προσομοιάζουσα, μπορεί να είναι ολίγον τι από έτσι και γιουβέτσι, ή ολίγον τι έγκυος, μικρές δηλαδή παραχωρήσεις.

Οπότε … πρίν να το κάνεις αυτό … παραμένεις απλά … στα υπ’ όψιν και υπό αίρεσιν …. χά … χά …. χά …

Είπαμε … γουρούνι στο σακί … ΔΕΝ …

Πάμε τώρα στην συνέχεια και νομίζω πολλά θα μπουν στην θέσιν τους.

 

β. Που είμαστε ;;;

Γράφεις στο vii (ε) :

Το έθνος δεν μένει στατικό. Εξελίσσεται. Καλώς ή κακώς,
μας αρέσει ή μας ξυνίζει, η σημερινή μορφή του είναι αυτή που είναι.
Αλλά είναι ο παρών κρίκος της προαιώνιας αλυσίδας της φυλής μας.
……………….
Επομένως, με τους σημερινούς Έλληνες καί μόνο μ’ αυτούς θα πορευτούμε.
Συμπερασματικώς, πρέπει να πάρουμε τις αρετές των προγόνων μας,
χωρίς όμως τα ελαττώματά τους. Καί το όνειρο θα γίνει πραγματικότητα!

Δυστυχώς είμαι στην δυσάρεστη θέση … εν πολλοίς, αλλά με μερικές όμως επιφυλάξεις … να συμφωνήσω μαζί σου.

Αντιγράφω εδώ κάτι που είχα πεί στον Μπουγά πρίν μερικές μέρες, στις 28 του μηνός, στο μέρος 1-ΕΝΑ.

«…. το ΙΔΑΝΙΚΟ για πολλούς λόγους … μας … τελείωσε.

Μερικές μέρες πιο πρίν είχα ‘πεί ότι δυστυχώς πρέπει πλέον να δουλέψουμε με το υπάρχον μόρφωμα και μόνο με αυτό, διότι ακόμη και αν το ήθελαν και είχαν την διάθεση εκείνοι οι παλιοί γενάρχες και ιδρυτές της Ελληνικής φυλής, τώρα τα πράγματα όπως είναι δεν το επιτρέπουν (δεν θα το εξηγήσω όμως το γιατί) και κατά δεύτερον δεν νομίζω ότι κανείς τους έχει την διάθεση να φάει πάλι το ίδιο αγγούρι για να στήσει ξανά την όλη ιστορία (που δυστυχώς αν αποτολμηθεί αυτήν την φορά θα είναι πολλαπλασίως μεγαλύτερο και επιπλέον με πολύ αμφίβολα αποτελέσματα).

Δυστυχώς … η πάλαι ποτέ Ελληνική φυλή δεν ξαναστήνεται … μας αρέσει δεν μας αρέσει … πάρτε το χαμπάρι, και τούτο διότι το γενετικό υλικό έχει αλλοιωθεί υπέρμετρα … και ας βγαίνουν οι κάθε είδους ηλίθιοι να μπαρουφολογούν και να λένε ότι τους κατέβει.

Οι επιμειξίες και η αλλοίωση είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό που δεν υπάρχει περίπτωση πλέον αυτό να αλλάξει και να διορθωθεί.

Οπότε αυτό που μένει είναι τουλάχιστον να περιοριστεί μέχρις εδώ.

Το δεύτερο είναι ΑΝ ΚΑΙ ΕΦ’ ΌΣΟΝ βοηθηθεί να αναλάβει ένας «φωτισμένος» ηγέτης να στήσει πάλι τα πράγματα σύμφωνα με τις πάλαι ποτέ επιταγές που είχαν ορισθεί τότε παλαιά.

Τότε μέσα από μια αργή και επίπονη διαδικασία θα μπορέσει να ξαναζωντανέψει το ΨΥΧΙΚΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ της φυλής … και από εκεί και πέρα θα είναι σχετικά εύκολο να προχωρήσει το πράγμα … αν βεβαίως κρατηθούν απαρέγκλιτα ανόθευτες οι εντολές.

Μετά από τρείς με τέσσερες γενιές θα μπορούμε να μιλάμε και πάλι για ένα νέο είδος (κατώτερο βεβαίως του παλαιού) Έλληνες και Ελληνική φυλή …. »
Και ας τα πάρουμε με κάποια σειρά.

Στο v (ε) συμπληρώνεις :

Υπόψη, πέντε φορές θυμάμαι εγώ (πάντα μιλάμε γιά «ειρηνικές» εισβολές, όχι πολεμικές)
– αλλά ένεκα τα ποτά, τα ξενύχτια, οι γυναίκες (…λέμε τώρα! λόλ!!!),
συν το Αλτσχάϊμερ, δε δουλεύει ο εγκέφαλος σε ρύθμιση οβερκλόκινγκ,
καί μπορεί να υπάρχουν κι άλλες. (Που μου διαφεύγουν αυτή τη στιγμή.)
  • Πρώτη εισβολή, οι Γεφυραίοι.
  • Δεύτερη εισβολή, οι Βούλγαροι.
  • Τρίτη εισβολή, οι γύφτοι.
  • Τέταρτη εισβολή, οι Αλβανοί το 1990.
  • Πέμπτη καί τελευταία εισβολή «αναξιοπαθούντων», τα λαθρομούσλιμζ.

Ασχέτως αν είναι μόνο αυτές οι 5-πέντε (ειρηνικές όπως λες) ή είναι περισσότερες, αν προσθέσουμε όμως και τις πολεμικές καταλήγουμε σε έναν μεγάλο αριθμό εισβολών και πολλά κατσικώματα.

Όπως καταλαβαίνει ο καθένας, όλες αυτές είχαν επακόλουθα και κατάλοιπα … τουτέστιν Γενετική Αλλοίωση, πράγμα καταφανές άλλωστε από τις φάτσες που βλέπουμε γύρω μας … και δεν αναφέρομαι βεβαίως σε νεοεισελθόντες, όθεν και καταλήγουμε σ’ αυτό που είπα παραπάνω, και το οποίο ξαναγράφω μερικές σειρές πιό κάτω..

Οπότε αγαπητέ Εργολάβε αυτό που γράφεις :

«Το έθνος δεν μένει στατικό. Εξελίσσεται.

Είναι μέγα λάθος … καθόσον δεν είναι θέμα εξέλιξης …. αλλά υποβάθμισης και αλλοίωσης.

Διότι, αγαπητέ Εργολάβε, εγώ ξέρω ότι όταν έχεις μία καλή Ράτσα την διατηρείς με νύχια και με δόντια αμόλυντη, και δεν την μπασταρδεύεις, διότι τότε όλα πάνε προς τα κάτω και πλέον παράγεις μέχρι κόπρους … και σε τίποτα στην προκειμένη δεν συμβάλει το «νέο αίμα» όπως διατείνονται κάποιοι … το οποίο ισχύει μόνο όταν έχεις κάτι υποβαθμισμένο και θέλεις να το ανεβάσεις … αλλά ποτέ όταν έχεις κάτι καλό και άξιο … πράγμα το οποίο θα ισοδυναμούσε με υπέρτατη βλακεία.

Μιά καλή Ράτσα μπορείς να την τονώσεις μόνο με εξαιρετικά επιλεκτική και σε πολύ μικρό βαθμό παρέμβαση, και όχι άκριτα, ως έτυχε ή σε πληθώρα.

Ας σταματήσω εδώ … γιατί θα στενοχωρήσω πολλούς αν το προχωρήσω.

Δυστυχώς … η πάλαι ποτέ Ελληνική φυλή δεν ξαναστήνεται … μας αρέσει δεν μας αρέσει … πάρτε το χαμπάρι, και τούτο διότι το γενετικό υλικό έχει αλλοιωθεί υπέρμετρα … και ας βγαίνουν οι κάθε είδους ηλίθιοι να μπαρουφολογούν και να λένε ότι τους κατέβει.

Οι επιμειξίες και η αλλοίωση είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό που δεν υπάρχει περίπτωση πλέον αυτό να αλλάξει και να διορθωθεί.

Ο Λόγος λοιπόν που μάλλον, δεν μπορούμε να πάμε στην Πάλαι Ποτέ Εκείνη Κατάσταση, είναι η Αλλοίωση της Ελληνικής Φυλής.

Βέβαια με ένα σε βάθος ξεκαθάρισμα … ίσως αυτό θα μπορούσε … σε κάποιο χρονικό διάστημα να γίνει. Όμως αυτό σημαίνει πράγματα που ίσως είναι εκτός τόπου και χρόνου, καθώς επίσης και οι υπάρχουσες συνθήκες και καταστάσεις δεν συνάδουν γιά κάτι τέτοιο, οπότε θα λέγαμε ότι μάλλον είναι τελειωμένη περίπτωση … ΕΚΤΟΣ και ΑΝ … μέσα από πλάγιους και περίτεχνους χειρισμούς και με σωστό σχέδιο μπορέσουμε να φτάσουμε εκεί.

Κάτι τέτοιο βεβαίως, είναι θέμα σχετιζόμενο απόλυτα με την ΑΠΟΦΑΣΗ στο ΠΟΥ θέλουμε να ΠΑΜΕ, την Ανεύρεση του Καταλλήλου Αισυμνήτου, καθώς και με τον Σχεδιασμό και την Ύπαρξη τέτοιων Σχεδίων και Τρόπων που θα κρατηθούν αναλλοίωτοι σε ικανό βάθος χρόνου.

 

γ. Με τι θα πορευτούμε;

Καθώς εξυπακούεται ότι, δεν μπορούμε από το πουθενά να εμφανίσουμε Έλληνες, τέτοιους όπως γουστάρουμε … μας αρέσει δεν μας αρέσει … με ότι σκατά και αν είναι αυτό που έχουμε … με αυτό πρέπει να εργαστούμε και να προχωρήσουμε.

Και όπως σωστά αναφέρεις στο vii (ε) :

…Επομένως, με τους σημερινούς Έλληνες καί μόνο μ’ αυτούς θα πορευτούμε.

Εντάξει … ας ρίξουμε όμως και μια ματιά να δούμε τι είναι αυτό που έχουμε.

Γράφεις στο vii (δ) :

  • Ένα γεμάτο 40% του πληθυσμού (χωρίς τα λαθρομούσλιμζ) είναι ξεκάθαρα εχθρικό καί δεν θ’ αλλάξει. (Αυτό μου λένε στατιστικές φίλων από φατσομπούκια καί γκούγκλ πλάς καί τέτοια.)
  • Ένα 25% ζή στην καρακοσμάρα του.
  • Κι ένα άλλο 25% βλέπει καθαρά πώς έχουν τα πράγματα, θέλει να μιλήσει, ή να κάνει κάτι, αλλά δεν τολμάει. (Θέλει ισχυρή παρακίνηση, γιά να κινηθεί.)
  • Το υπόλοιπο 10% έχει ήδη ξυπνήσει καί είναι έτοιμο.

Πολύ αισιόδοξο σε βλέπω.

Καλά, ειλικρινά πιστεύεις ότι ισχύει πράγματι κάτι τέτοιο ;;

Προσωπικά … έχω αποκομίσει άλλη εντύπωση.

Προχωρώντας σε μιά εκτίμηση θα έλεγα ότι :

  • 5% είναι πεμπτοφαλαγγίτες
  • 5% χειραγωγούμενοι προδότες (υψηλόβαθμοι στοών, οργανώσεων κλπ)
  • 20% είναι καμμένα μυαλά (όρα Κουκούδια και διαφορο-τσολιαδάκια … και οι δυό με πλύση εγκεφάλου)
  • 5% κολλημένοι … μιλάμε για την αγκύλωση (επίσης με πλύση εγκεφάλου αλλά από θρησκείες, στοές κλπ.κλπ.)
  • 30% κοπρόσκυλα που γλείφουν όποιον τους δίνει ή τους υπόσχεται κόκκαλο (δημοσιοκοπρίτες παντός είδους και όλων των κλάδων, συνδικαληστάδες κλπ)
  • 15% στον κόσμο τους (τα νέα φρόκαλα)
  • 10% καλά ανθρωπάκια … αλλά ανθρωπάκια
  • 5% μουδιασμένοι, σαστισμένοι και χαμένοι
  • 3% μισοξύπνιοι … χασμουριούνται
  • 1.5% Ξύπνιοι στο τσάκ
  • 0.5% Ξυπνητοί

Λέω για τα εδώ … μην το πάει κάποιος παραπέρα … διότι δεν !!!

Επίσης έγραψα πιό πρίν ότι :

Στους διακόσιους που γράφουν (άρθρα ή σχόλια)

  • ένας είναι αυτός που πραγματικά ξέρει και ενδιαφέρεται να πάνε μπροστά τα πράγματα
  • 5-6 που έχουν καλές προθέσεις και προσπαθούν να μάθουν και να καταλάβουν
  • μια 10ριά παλάντζες
  • καμμιά 20ριά που σκοπό έχουν να πλασάρουν ψέμα
  • καμμιά 50αριά κολλημένοι δώθε ή κείθε
  • και οι υπόλοιποι (?12-15αριά) μίσθαρνα ή κατευθυνόμενα τρόλλια.

Βασικά θεωρώ ότι τα πράγματα είναι πάρα μα πάρα πολύ δύσκολα.

Νομίζω ότι μόνο εάν βρεθεί κάτι, κάποιος τρόπος να τους τραντάξει , ένα γερό σόκ, ίσως να υπάρξει η μεταστροφή το ξεκούνημα … αλλιώς κλάφτα Χαράλαμπε … βλέπω να πηγαίνουμε σούμπιτοι.

Εύχομαι και θα ήθελα να κάνω λάθος … όμως η καθημερινή επαφή άλλα λέει.

Από την άλλη βέβαια να προσθέσω και το άλλο … μέσα σ’ αυτό το διάστημα των 8-οχτώ χρόνων (2009-2016) πάνω από 600.000 κατηρτισμένοι νέοι άνθρωποι έφυγαν στο εξωτερικό, όπου ακόμη και στην καλύτερη περίπτωση οι περισσότεροι απ’ αυτούς δεν πρόκειται να ξαναγυρίσουν καθώς θα έχουν φτιάξει τις ζωές τους εκεί στα ξένα.

Σε μιά χώρα με υψηλή υπογεννητικότητα και ταυτόχρονα με εκροή νέων κατηρτισμένων ανθρώπων, και με τον εν λόγω κατιμά που έχουμε και με τον οποίον πρέπει να παλέψουμε και να δουλέψουμε … τι λες, βλέπεις να κάνουμε τελικά χωριό ;;

 

(επόμενο)

Καί νά ‘μουνα, λέει, αισυμνήτης… – 4

47 Σχόλια

(προηγούμενο)

αί τώρα, καλαματιανό! (Που λέει κι ο Καραγκιόζης.)

Καλές είναι οι θεωρίες, αλλά πρέπει καί να γίνουν πράξη. Λοιπόν, θ’ αφήσουμε τις θεωρίες περί Ελληνικών παραδοσιακών χορών, καί θα χορέψουμε!

 

vii. Πώς όλ’ αυτά;

Αλήθεια, πώς θα λάβουν χώραν στην πραγματικότητα όλ’ αυτά τα ωραία μας όνειρα;

Πάμε μεθοδολογικώς:

 

(α) Τί διαθέτουμε από όπλα (να επιβάλουμε τη θέλησή μας) καί κάθε είδους απαραίτητα εργαλεία

Ως χώρα, από όπλα έχουμε το κατιτίς μας. Αλλά, γενικώς, δεν μπορούμε να βασιζόμαστε σ’ αυτά, διότι οι -συνασπισμένοι- εχθροί μας έχουν πολλαπλάσια. Όπως καί πολλαπλάσιο πληθυσμό. Σε τυχούσα σύγκρουση, μόνον από θαύμα θα γλυτώσουμε.

Από την άλλη, ως ομάδα Ελλήνων υπό τον αισυμνήτη, δεν έχουμε τίποτε. Οι δε προσπάθειες να βρούμε όπλα την τελευταία στιγμή, είναι απλούστατα καταδικασμένες εξ ορισμού.

Από (εντός ή εκτός εισαγωγικών) εργαλεία, έχουμε αρκετά γιά επικοινωνίες (πχ Διαδίκτυο). Τροφή βρίσκουμε παντού καί με κάθε τρόπο. Στέγαση καί καταφύγιο, το ίδιο. Ενδυμασία κατάλληλη γιά μετακινήσεις (πχ φόρμες αθλητικές, ορειβατικά ρούχα καί παπούτσια), επίσης. Κάποια ατομικά όπλα, όπως οι σουγιάδες, επίσης. Άρα, σε πρώτη φάση είμαστε καλυμμένοι.

 

(β) Τί μπορούμε να έχουμε διαθέσιμα από τα παραπάνω στην παρούσα φάση

Γιά μεν τα ατομικά μέσα κι εργαλεία, τα είπαμε. Γιά τα όπλα, πάλι τα είπαμε. Με την υποσημείωση ότι τυχόν πανάρχαια υπερόπλα των προγόνων μας δεν είναι διαθέσιμα. Απ’ ό,τι καταλαβαίνω, αυτά θα φανερωθούν καί θα μας δοθούν μετά τα γεγονότα.

Όμως, υφίσταται ένα υπερεργαλείο, το οποίο είναι συνεχώς διαθέσιμο. Κι αυτό, το πρώτιστο εργαλείο, είναι η γνώση.

Φυσικά η επιστημονική γνώση, αλλά κι η γνώση του παρελθόντος μας. Όσο μπορούμε πίσω στον χρόνο. Διόλου δεν αποκλείουμε γνώση γιά εποχές Αιγηΐδας (100,000 χρόνια πριν) καί βάλε. Όσο μπορούμε πίσω.

Τέτοιες υπερ-γνώσεις καθίστανται καθημερινώς διαθέσιμες – κι ας είναι καλά το Διαδίκτυο. Αρχαία χειρόγραφα που ανακαλύπτονται, άλλα που ερμηνεύονται (όντας γνωστά μεν, αλλά μη αναγνώσιμα μέχρι τώρα), έρευνες διαφόρων σαν την αφεντιά μου, κτλ κτλ.

Εδώ, ένα θα πω:

  • Γιά πρώτη φορά στην Ιστορία των Ελλήνων, τερματίζεται -με εντολή αισυμνήτου- η ελεύθερη πρόσβαση στην Ελληνική Γνώση! Τέρμα το τζάμπα. Ο Τζάμπας πέθανε! Η Ελληνική Γνώση κλειδώνεται απολύτως. Σακόκου!

(Το τί ήταν το σακόκου, το έχει ήδη εξηγήσει ο μέγιστος Μάρκο ντέΣάντ. Αλλά δές κι εδώ.)

Αφ’ ενός, παύουμε να δίνουμε (…τί να “δίνουμε”; να χαρίζουμε, πες!) έξω επιστημονικές γνώσεις, καί ειδικά τις σχετιζόμενες με οπλική τεχνολογία.

Κι εδώ, το παιχνίδι θα παιχτεί στους παραγωγούς γνώσης (επιστήμονες, εφευρέτες). Αυτοί πρέπει να κρατήσουν κλειστό το στόμα τους, κι όχι κανένας άλλος. Διότι το ημέτερον ψευτορωμαίϊκο ντοβλέτι, άπαξ καί πάρει στα χέρια του χρήσιμες γνώσεις, σπεύδει να τις χαρίσει στο οξαποδουήλ καί στις ηπαπάρα. (Μέχρι σημείου ν’ αναρωτιέσαι πόσους -στα κρυφά, βέβαια, να μην τους πάρει ο λαός με τις σάπιες ντομάτες- περιτετμημένους έχουμε στην πλατεία Συντάγματος.)

Τώρα, θα μου πείς… τί γίνεται με τη γνώση που βοηθάει τον κόσμο, πχ τζάμπα ηλεκτρισμός; Απαντώ ότι, όσο κι αν πονάει, πρέπει ν’ ανασταλεί η κοινοποίηση τέτοιων γνώσεων, μέχρι την έλευση της νέας Ελλάδας. Η γνώση είναι όπλο, καί τα όπλα δεν χαρίζονται. Ειδικά σε άτομα κι έθνη που μας έκαναν κακό. Έχουν-δεν έχουν ανάγκη το ελληνικό μυαλό, να πάνε να κόψουν το λαιμό τους! Δεν μας ενδιαφέρει.

(Γιατί; μήπως αυτά τα άτομα / έθνη μας χάρισαν ποτέ εμάς προηγμένες γνώσεις δωρεάν καί χωρίς ανταλλάγματα; Ακόμη καί στα πανεπιστήμιά τους, πληρώνεις γιά να σπουδάσεις. Τα δε όπλα που μας πουλάνε, είναι πάντα όχι 100% πλήρη από απαραίτητα αξεσουάρ, καί με «κλειδωμένους» τους κωδικούς.)

Υπόψη, η (ανθρωπιστική) εποχή του Υδροχόου αργεί κομματάκι. Άλλον ενάμιση αιώνα θέλουμε. (Καί είπαμε «ανθρωπιστική», όχι «κομπρική».) Οπότε, οι ευεργεσίες μπορούν να περιμένουν κι αυτές.

  • Αφ’ ετέρου, ζητάμε πίσω ΟΛΑ τα αρχαία μας χειρόγραφα, καθώς καί όλα τα αγγεία καί τα λοιπά έργα τέχνης.

Δεν ανήκουν σε ξένους! Οι δε ξένες αρχαιολογικές αποστολές σταματούν τις εργασίες τους πάραυτα καί αποχωρούν. (Όχι, δεν μας ενδιαφέρει η “συνεργασία”. Όπως δεν μας ενδιαφέρει να στείλουμε δικούς μας αρχαιολόγους, να ψάξουμε μαζί τα δικά τους αρχαία. Τί να ψάξουμε; τα κόκκαλα αυτωνών που έτρωγαν οι πρόγονοί τους καί μετά τά ‘καναν δέστρες γιά τα μαλλιά; )

Εντάξει, δεν ζητάμε αναδρομικά δικαιώματα γιά τη χρήση του “λατινικού” αλφαβήτου (που το φτιάξαν οι Κυμαίοι προς χρήση των Γεφυραίων – που είχαν κάποιους διαφορετικούς φθόγγους από εμάς), ούτε γιά τη χρήση του “αραβικού” αλφαβήτου. (Που προέρχεται από αλλοίωση των σημείων της βυζαντινής “παρασημαντικής” – όταν οι αρχικώς αγροίκοι Άραβες του Μωάμεθ κατάλαβαν πως μόνο συμφέρον έχουν να συνεργαστούν με τους Έλληνες της κατακτημένης Αλεξάνδρειας, κι έτσι απέκτησαν γραπτή γλώσσα. Καί μετά βγάλαν καί καμπόσους λογίους.)

Αλλά Ελληνική Γνώση σε μή Ελληνικά χέρια, καί δη απόκρυφη, τέλος. Πάπαλα!

Η δέ παραβίαση αυτής της αισυμνητικής εντολής τιμωρείται με την ποινή του θανάτου.

Βλέπεις, αναγνώστη μου, έχω μπροστά μου τη φωτογραφία του μοναχού Γεωργίου (ναί, αυτού με την ιστορία με το “χειρόγραφο του Μιλάνκοβιτς”)… καί δυστυχώς άργησα να καταλάβω το γιατί της τόσης λύπης στο βλέμμα του. Δεν είναι μόνον ότι ίσως διαισθανόταν το τέλος του να πλησιάζει. Ζητάει συγνώμη γιά το τρομερό του λάθος, καί μας ζητάει να μην το επαναλάβει κανείς μας. Του το υπόσχομαι, να ησυχάσει η ψυχή του: όσον αφορά εμένα, τέτοια γνώση δεν θα ξαναβγεί παραέξω σε μή Έλληνες.

 

Ως συνέπεια, όλα τα κρυμμένα χειρόγραφα των μυστικών βιβλιοθηκών της Ελλάδας (καί όχι μόνον των μοναστηριακών) θα βγούν -υπό άκραν εχεμύθειαν- προς στιγμήν έξω, θα σκαναριστούν, καί θα ξαναμπούν στις κρυψώνες τους. Τα παραγόμενα αρχεία θα τα χειρίζεται επιτροπή σοφών, που θα είναι χίλιες φορές πιό πατριώτες καί πιό αυστηροί από μένα (αν μπορεί να λεχθεί κάτι τέτοιο). Έτσι, θα ανατυπωθούν προς αγορά (καί δωρεά σε βιβλιοθήκες) βιβλία όπως πχ ο “Προμηθέας Πυρφόρος” καί ο “Προμηθέας Λυόμενος”, αλλά δεν θα ξαναδούν στον αιώνα τον άπαντα “βέβηλα” μάτια έγγραφα τέτοια, σαν πχ το “χειρόγραφο Μιλάνκοβιτς”. Ούτε γι’ αστείο.

Αυτά θα είναι μόνο προς χρήση από καθαρούς Έλληνες (που θα έχουν περάσει καί κάποιες …μυήσεις, εννοείται), καί μόνο προς το συμφέρον της φυλής μας. Αποκλειομένου παντελώς του προσωπικού οφέλους.

 

Τέλος, το γνωστοποιώ από τώρα: όσοι αντισταθούν στην καταγραφή των μυστικών βιβλίων από την αισυμνητική επιτροπή, θα …καλοπεράσουν. Οι δε ξένοι (πχ μυστική βιβλιοθήκη Βατικανού) θα καλοπεράσουν όταν έρθει η ώρα τους κι αυτωνών. Μονάχα να δω άτομο να κάνει νάζια σ’ αυτό το θέμα, καί θα τα πούμε καλά – καί να δω μετά αν θα επέμβει ο οποιοσδήποτε Γιαχβέχας ή Σαββαώθ γιά να το σώσει! Λόλ!!!

 

(γ) Εξωτερικό μέτωπο

Μήν τρέφετε αυταπάτες! Εφ’ όσον η σημερινή Ελλάδα, όπως είναι, εξυπηρετεί ξένα συμφέροντα, κανείς ισχυρός ξένος δεν πρόκειται να μας αφήσει ν’ αγιάσουμε. (Θυμηθήτε πχ τις εκστρατείες ξένων κρατών το 1919 εναντίον της τότε νηπιακής ΕΣΣΔ, ή τη δράση ξένων πρακτόρων. Στην ΕΣΣΔ, έ; φανταστήτε στην κατά πολύ μικρότερη Ελλάδα!) Θα ορμήσουν εδώ πάραυτα -είτε αυτοί με τους στρατούς τους, ή/καί οι συνεργαζόμενοι μαζί τους λάθρο- καί θα μας πατήσουν από κάτω.

Οπότε, επί του παρόντος, οι αισυμνητικές εντολές είναι δύο:

  • Περιμένουμε να σκοτωθούν μεταξύ τους καί ν’ αλληλοεξοντωθούν οι «μεγάλοι», διότι αυτή η στιγμή δεν αργεί.
  • Μέχρι τότε, επιβιώστε όπως μπορείτε, καί ΜΗΝ κάνετε την επανάστασή σας.

Όμως, δυό λόγια είναι απαραίτητα, όσον αφορά την αναμονή:

Η αλήθεια είναι πως, όσο περνάει ο χρόνος καί συνεχίζονται οι ίδιες καταπιεστικές συνθήκες εις βάρος μας, εμείς οι Έλληνες χανόμαστε με διαδικασία μή-αντιστρεπτή. Συγκεκριμένα, οι «μεγάλοι» της Δύσης σπρώχνουν την έναρξη του (αναπόφευκτου) Γ’ ΠΠ προς το 2024, καί σε κάθε περίπτωση μετά το 2022. Ο δέ Πούτιν συμφωνεί (με «συμφωνία κυρίων») εμμέσως πλην σαφώς μ’ αυτό το χρονοδιάγραμμα, δηλώνοντας ότι το εξοπλιστικό του πρόγραμμα θα είναι έτοιμο το 2024. (Άσχετο αν στην πράξη ήδη έχει υλοποιήσει πάντα τα προγραμματισμένα μέχρι καί το …2022 – καί δεν το λέει. Τί περιμένατε, δηλαδή; Πράκτορας είναι ο άνθρωπος, κι όχι κουρέας – γιά να μιλάει ακατάπαυστα. Λόλ!!!)

Μ’ άλλα λόγια, εμάς τους Έλληνες η οποιαδήποτε αναβολή του Γ’ ΠΠ δεν μας συμφέρει. Μέχρι το 2024 θα βρεθούμε όλοι στα κυπαρίσσια.

Να προσθέσω, όμως, καί τα εξής:

  • Μή δίνετε σημασία στις διάφορες οικονομικές «αναλύσεις» που δημοσιεύονται, που μιλάνε -ξέρω  ‘γώ- γι’ αναδιάρθρωση του επιτοκίου του χρέους την άνοιξη του 2019, μπλά-μπλά-μπλά.

Όλ’ αυτά τα ωραία σχέδια των ανθελλήνων γράφτε τα εκεί που δεν πιάνει το μελάνι. Διότι θα πάνε κατευθείαν στα σκουπίδια. Μαζί με το «χρέος». Καί μαζί μ’ αυτούς.

Γιατί; Διότι ναί μεν, οι «μεγάλοι» έχουν σχέδια γι’ άλλα εφτά χρόνια προετοιμασίας τους (καί ταυτόχρονης προϊούσας ανεπανόρθωτης καταστροφής της Ελλάδας) πριν βγάλουν τα μάτια τους μεταξύ τους, αλλά στην πράξη κάνουν ό,τι έκανε κι ο καλός στρατιώτης Σβέϊκ στο τέλος του έργου: κάθονται επάνω σε μπαρουτοβάρελο ανοιχτό, κι ανάβουν τσιγάρο.

(Μην απορείτε, τα ίδια μυαλά έχουν με τον έρμο τον χαζο-Σβέϊκ. Ερπετικός εγκέφαλος γάρ. Ορμάει γιούργια, αλλ’ αδυνατεί να σκεφτεί τις συνέπειες!)

  • Καί μην πολυδίνετε σημασία στις κυκλοφορούσες προφητείες «γερόντων».

Εντάξει, οι μεν καλοί καγαθοί γεροντάδες είναι καλά ανθρωπάκια, άγιοι, δίνουν συμβουλές, προσεύχονται υπέρ ημών, κτλ, αλλά τους χρειάζεται …Στίλπων! Λόλ!!! Διότι στο συγκεκριμένο θέμα επιδεικνύουν πνευματικό εγωϊσμό. Κοτζάμ Πυθία ήταν αυτή, αλλά χρειαζόταν ολόκληρο επιτελείο ιερέων, γιά να «προσγειώσουν» τις προφητείες της στην πραγματικότητα – καί σε χρηστική μορφή γιά τον ερωτώντα. Αντιθέτως, οι γεροντάδες είναι εξ ορισμού υπερ-σίγουροι γι’ αυτά που λένε. Να με συμπαθάνε, αλλά εγώ δεν είμαι καθόλου – διότι το αστρικό (απ’ όπου καί η πρόγνωση του μέλλοντος) κοροϊδεύει ασυστόλως. Μερικές φορές, δέ, δεν τη γλυτώνεις ούτε με διάπυρο προσευχή.

(Ακόμη κι ο Νοστράδαμος την πάτησε… ο οποίος τολμάει μεν να δίνει ημερομηνίες, καί δή επιτυχώς, αλλά πέφτει έξω ως προς την ένταση των γεγονότων: τα ασήμαντα τα παρουσιάζει ως σημαντικά. Δεν είναι εύκολο το προφητεύειν!)

Απ’ την άλλη, έχουν λυσσάξει οι διάφοροι αποπροσανατολιστές. Πρακτόρια, «υπερεσίες», οικουμενιστές, διάφορα ψώνια, κάθε τρείς καί λίγο εφευρίσκουν «προφητείες», γιά ν’ αποκοιμίσουν τον υπό εξέγερση λαό. Βλέπεις, αναγνώστη μου, η ιστορία με τον «Αγαθάγγελο» δεν είναι μακρινή υπόθεση – τα δε επιτυχημένα κόλπα επαναλαμβάνονται.

 

Παρένθεση: Δεν κρατιέμαι, θα κατεβάσω τα καντήλια διαφόρων, που αυτό το πράγμα το νεκρανασταίνουν καί το διακινούν στο Διαδίκτυο κάθε τρείς καί λίγο. Ρέ ζώα, μήπως ξέρετε πώς έγραφαν στο Βυζάντιο του 13ου αιώνα; Έ; Έχετε κάποια ιδέα; Διότι κείμενα υπάρχουν – καί μπορείτε να τα βρήτε πανεύκολα στις διάφορες ψηφιακές βιβλιοθήκες. Λοιπόν, ο «Αγαθάγγελος» σας μοιάζει να γράφτηκε σε τέτοια γλώσσα; Μοσχαροκεφαλές! Έ, μοσχαροκεφαλές!

Μετάφραση από σαιξπηρική, «καθαρευουσιάνικη» (δηλαδή δήθεν «επίσημη», σοβαροφανή) Αγγλική είναι, στα καθημερινά Ελληνικά του 18ου-19ου αιώνα, γιά να την κατανοούν οι αγράμματοι Έλληνες της εποχής εκείνης – μαγειρεμένη κάπου στα γραφεία της Οξφόρδης, καί γεννημένη μέσα στα μυαλά διαφόρων «Ελληνιστών» προφεσσόρων του συγκεκριμένου πανεπιστημίου της αγγλίτσας. Δεν θα το ξαναπώ άλλη φορά, το τί είναι αυτό το κωλοκείμενο. Όπως δεν θα ξαναπώ το πώς φέρεται η άρχουσα τάξη της αγγλίτσας. (Όπου δεν διακρίνεται ο ένας ρόλος, πχ του πράκτορα, από τον άλλον, πχ του καθηγητή πανεπιστημίου, κι από τον παράλλον, πχ του «ευγενούς» τιμαριούχου καί τιτλούχου.) Στο εξής, όποιος ξαναπάρει τον «Αγαθάγγελο» στα σοβαρά, είναι μαλάκας με πιστοποιητικό ISO.

Άειντε, να τελειώνουμε με τα πρακτόρια καί τους ηλίθιους.

 

Καί πώς να μην αγανακτήσω, αναγνώστη μου, όταν έχω μπροστά μου πρόσφατη «προφητεία», που λέει επί λέξει ότι: «Το (φετεινό) Πάσχα των Ευρωπαίων θα βαφτεί με αίμα!»; Περισσότερο αίμα έχουν τα έργα του Κουέντιν Ταραντίνο, παρά όσο είχε ( ; ) το «ευρωπαϊκό» Πάσχα του 2017.

 

Συμπερασματικώς: Μή δίνετε πολλή σημασία σε ό,τι κυκλοφορεί ως «προφητεία». Χρησιμοποιήστε το μυαλό σας (θείο δώρο είναι το ρημάδι, ξέρετε…) καί περάστε τα όλα από κόσκινο. Καί κολλήστε σ’ αυτό το απλό χρονοδιάγραμμα που σας είπα: το μέγιστο όριο (γιά την έναρξη του Γ’ ΠΠ) είναι το 2024, αλλά αυτός θα ξεσπάσει αρκετά νωρίτερα. Προσωπική εκτίμηση, μέχρι το 2018 το πολύ.

Κι ως τότε, σφίξτε τα δόντια. Με παρέες. Όχι μόνοι σας.

Η ισχύς να περάσουμε το δικό μας, θα μας δοθεί μετά τα γεγονότα.

 

(δ) Εσωτερικό μέτωπο

Φυσικά, όλες αυτές τις ιδέες που αναλύουμε εδώ, θα πρέπει να βρεθεί τρόπος να τις ακολουθήσουν οι σημερινοί Έλληνες. Κι όχι μόνον, αλλά προβλέπω πως θα τεθούν αμέσως θέματα, όπως πχ γιατί αυτός ως αισυμνήτης κι όχι ο άλλος, ή ποιός τέλος πάντων σας έβαλε εσάς ρέ παιδιά επικεφαλής της Ελλάδας;

Λοιπόν, τα πάντα σε φυσικό επίπεδο θα τα καθορίσει η ανάγκη – διότι σε υπερφυσικό επίπεδο έχουν ήδη καθοριστεί.

(Καί να μην παιδεύονται οι πονηροί, να μην κάνουν όρεξη γιά το πώς θα βρουν τρόπο να βολευτούν στη νέα Ελλάδα. Ή -χειρότερα- να καπελλώσουν την κατάσταση. Οι τυχόν νέοι Μαυροκορδάτοι προορίζονται να σπάνε πέτρες με σιδερόμπαλλα στα πόδια. Η αισυμνητική επιτροπή δεν έχει την αφέλεια του Βαρνακιώτη.)

Έτσι κι αλλοιώς, “δημοκρατικούς διαλόγους”, εμφανίσεις στα καθεστωτικά ΜΜΕ, καί λοιπά τέτοια, απλά ξεχάστε τα. Κι όποιος δεν βοηθήσει τώρα να ξεκολλήσουμε απ’ τη λάσπη, μετά θα τεθεί οριστικώς στην απέξω.

Η ανάγκη, λοιπόν… αποκλειομένου (λογικώς καί πρακτικώς) παντός άλλου μέσου. Χυδαίως πως, όταν μπεί το αγγούρι στο απευθυσμένον καί του τελευταίου κοιμωμένου συν-Έλληνά μας. Κόμματα, οργανώσεις, «συλλογικότητες», κτλ, δεν έχουν καμμία ελπίδα. Όσοι επιχειρήσουν κατάληψη της εξουσίας μ’ αυτά, απλά θα φάνε τα μούτρα τους. Κι όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό, ώρα τους καλή! Δεν μπορώ να βοηθήσω άλλο.

Εφ’ όσον παίζουν σε μπαρμπουτιέρα κακοποιών, με αντιπάλους τους ίδιους τους κακοποιούς, τί περιμένουν; να κερδίσουν; ή να είναι καθαρό το παιχνίδι;

Παρένθεση (που δείχνει την ανάγκη – στην οποία καί θεοί πείθονται), από ταινία με τη ζωή του Πάντσο Βίλλα καί πρωταγωνιστή τον μακαρίτη τον Σαββάλα: Μπουκάρουν οι κυβερνητικοί σ’ ένα χωριό, καί στήνουν κόσμο στο «παρεντόν» (στον τοίχο) γιά εκτέλεση. Ο Βίλλα με τους ενόπλους του παρακολουθεί από ένα βουνό παραδίπλα. Όταν ένας δικός του του λέει να μπουκάρουν στο χωριό, γιά να γλυτώσουν τους μελλοθανάτους, ο Βίλλα λέει «- Όχι!». Τον ρωτάνε γιατί, καί απαντάει με το εξής αμίμητο – αλλά σωστό: «- Διότι, χωρίς θύματα, δεν θα θυμώσουν αρκετά, ώστε να έρθουν μαζί μας!»

Αυτά περί ανάγκης.

 

Ν’ αναλύσουμε, όμως, λιγάκι παραπάνω, πώς τα βλέπουν σήμερα τα πράγματα οι Έλληνες κάτοικοι της χώρας μας – διότι πρέπει να είμαστε ρεαλιστές.

Τις δύο πρώτες συνέχειες του παρόντος τις αναδημοσίευσαν φίλια ιστολόγια καί sites – που τα ευχαριστώ, καί με τιμούν. Πλην όμως, μετά τα επαινετικά σχόλια (τους συντάκτες των οποίων επίσης ευχαριστώ), κάποια άλλα σχόλια έδειξαν ξανά αυτό που ήδη ήξερα: πως (δυστυχώς) τα μυαλά μεγάλου μέρους του πληθυσμού απλώς δεν υφίστανται. Το κρανίο αυτωνών έχει μέσα δύσοσμα καφέ πράγματα, αλλά όχι μυαλό. (Καί πώς αλλοιώς να εξηγήσεις το ότι, με δύο μύρια ανέργους, δεν έχει ήδη γκρεμιστεί η Βουλή εκ θεμελίων; )

Θ’ αντιμετωπίσουμε, λοιπόν, μέσα στη χώρα:

  • Την αδιαφορία όσων θέλουν να την κοπανήσουν γιά το εξωτερικό.

Στο καλό, παιδιά, αλλά μετά μην κάνετε τον κόπο να επιστρέψετε, διότι θα βρήτε την πόρτα κλειστήδεν γουστάρουμε τους λιποτάκτες.

Επίσης, δεν μας είναι ιδιαίτερα χρήσιμα τα άτομα, που δε λένε να περιορίσουν τον εγωϊσμό τους, ακόμη κι αν αυτό απαιτηθεί. Πχ λένε οι ειδήσεις (καί κλαίνε) ότι φεύγουν προς το εξωτερικό πολλοί νέοι γιατροί, διότι δεν βρίσκουν δουλειά εδώ. Σωστά, αλλά ακόμη κι όταν αυτά τα παιδιά ξεκινούσαν να σπουδάσουν Ιατρική (πριν, πες, δέκα χρόνια), ήδη το επάγγελμά τους στην Ελλάδα ήταν υπέρκορο. Καμιά πενηνταριά χιλιάδες γιατρούς έχει ανάγκη η Ελλάδα, κι ήδη υπήρχαν περί τις εκατό χιλιάδες. Άρα, όλοι αυτοί ξεκίνησαν ευθύς εξ αρχής με λάθος… με μηδενικές εκτιμήσεις της καταστάσεως. (Χώρια το κριτήριο της χαζομαμάς, ότι επειδή το παιδί είναι άριστος μαθητής, θα πάει Ιατρική.) Πήγαν να πάρουν ένα πτυχίο χωρίς πρακτικό αντίκρυσμα, γιά το οποίο οι πατεράδες τους ξόδεψαν μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Καί τώρα, που βλέπουν ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει στον Ήλιο μοίρα γι’ αυτούς, δεν κάνουν πίσω. Δεν αλλάζουν προσανατολισμό, δεν ελίσσονταιδεν καταδέχονται ν’ ασχοληθούν με κάτι άλλο.

Στο καλό, λοιπόν, οι νέοι επιστήμονες αυτού του είδους. Δεν μας είναι χρήσιμοι. Αντιθέτως, με τις απαιτήσεις τους θα μας είναι βάρος.

(Άααα, ξέχασα. Ώρα είναι να εκφράσουν παρόμοια παράπονα κι οι απόφοιτοι της καινοφανούς σχολής …Αεροναυπηγών!!! Όλα τά ‘χε η Ψωροκώσταινα, η έλλειψη αυτής ακριβώς της συγκεκριμένης σχολής τη μάρανε. Φοιτηταράδες μου, γιά να κάνετε ακατέβατα κάτι σχετικό με το επάγγελμά σας, φτιάξτε σαΐτες. Λόλ!!!)

  • Την αδιαφορία των παντός είδους ηλιθίων.

Πχ χαζογκόμενες, που ονειρεύονται διακοπές στη Μύκονο, γιά να ρίξουν πλούσιους. Καί ποιά “Ελλάδα”; ποιοί αυτοκτονήσαντες; ποιοί άστεγοι; Σιγά τώρα!

Ή όσοι νομίζουν πως είναι ανθρωπιστές, καί πετάγονται σαν πορδές να υπερασπίσουν τα ανύπαρκτα “δικαιώματα των κατατρεγμένων” – αλλά δεν βλέπουν πουθενά τα δικαιώματα του γηγενούς Έλληνα.

(Με τη διαφορά ότι γιά τις χαζογκόμενες υφίσταται κάποια θεραπεία: αφού κουνηθούν όλο το καλοκαίρι στα τραπέζια της Μυκόνου, πρέπει να επιστρέψουν οίκαδε τον Σεπτέμβριο γκαστρωμένες. Αν όχι, φταίει καθαρά το αντρικό φύλο που τις αφήνει αμολητές – καί φτού του, μην το βασκάνω.)

  • Την ανοιχτή έχθρα όσων βολεύονται από την υπάρχουσα κατάσταση.

Πρακτόρων, λαμογιών, πολιτικάντηδων, ανθελλήνων κάθε χρώματος, «ανθρωπιστών» “Μ”ΚΟ-άδων καί λοιπών δουλεμπόρων, εμπόρων ναρκωτικών καί μαφιόζων κάθε είδους, μουσλιμολάγνων, πληρωμένων παπαγάλων των ΜΜΕ, κι όποιου άλλου βαδίζοντος κοπράνου θες.

Γιά όλες τις παραπάνω κατηγορίες (κι όσες παρεμφερείς παρέλειψα), πιστεύω πως η ανάγκη (που ανέφερα παραπάνω) θα έχει τη μορφή της Νεμέσεως. Καί δεν θα είναι τόσο το οικονομικό στρίμωγμα, ή η ανεργία.

Λοιπόν, πιστεύω πως, λόγωι Συμπαντικής Δικαιοσύνης καί μόνον, όταν κάποια στιγμή -καί σύμφωνα με το σχέδιο βιολογικής εξοντώσεως των Ελλήνων- θα επιτεθούν καθ’ άπασα την επικράτεια τα οπλισμένα λαθρομούσλιμζ, όλοι αυτοί είτε θα σφαγούν, είτε θα βάλουν μυαλό. Δεν το βλέπω ν’ ανοίγουν τα μάτια τους αλλοιώς. Αν ήταν, θα είχαν ήδη πειστεί.

 

Γιά να κλείσω το κεφάλαιο του εσωτερικού μετώπου. Προσωπική εκτίμηση:

  • Ένα γεμάτο 40% του πληθυσμού (χωρίς τα λαθρομούσλιμζ) είναι ξεκάθαρα εχθρικό καί δεν θ’ αλλάξει. (Αυτό μου λένε στατιστικές φίλων από φατσομπούκια καί γκούγκλ πλάς καί τέτοια.)
  • Ένα 25% ζή στην καρακοσμάρα του.
  • Κι ένα άλλο 25% βλέπει καθαρά πώς έχουν τα πράγματα, θέλει να μιλήσει, ή να κάνει κάτι, αλλά δεν τολμάει. (Θέλει ισχυρή παρακίνηση, γιά να κινηθεί.)

Το υπόλοιπο 10% έχει ήδη ξυπνήσει καί είναι έτοιμο.

 

(ε) Το υπερφυσικό επίπεδο

Σίγουρα θα ρωτήσει κάποιος τί εννοώ… αν, δηλαδή (κάπως αφελώς διατυπωμένο) η αισυμνητική επιτροπή έχει υπερφυσικές ικανότητες.

Η απάντηση είναι ένα σαφέστατο «ναί», αλλά πρέπει να εξηγήσω.

Όπως έχει ειπωθεί εδώ κατ’ επανάληψιν, αλλά καί όπως καταλαβαίνετε εσείς, η δύναμή μας θα προέλθει (ξανά) από τις ρίζες μας, δηλαδή από την πανάρχαιη Ελλάδα. Καί όντως, θα πρέπει να μιμηθούμε τους παναρχαίους προγόνους μας, γιά να δούμε προκοπή. Λοιπόν, όσα άτομα γνωρίζω, που γυροφέρνουν το κορυφαίο αισυμνητικό επίπεδο, …κάτι μπορούν ήδη, που δεν το μπορεί ο υπόλοιπος πληθυσμός.

Γιά να μή μιλήσω γιά οργάνωση με βάση μαθηματικά καί φυσικά πρότυπα. Πχ φράκταλς ανθρώπων… Αλλά, ήδη όσα είπα γιά το θέμα (ναί, αυτές οι δυό λεξούλες) είναι υπερβολικά πολλά, γιά να λέγονται δημοσίως. (Θυμηθήτε: Σακόκου!!!)

 

Με τρείς σοβαρώτατες ενστάσεις, όμως.

  • Η σημερινή εποχή έχει διαφορετικές αστρικές σχέσεις από τις τότε.

Ενδεχομένως να ενεργοποιούνται καί διαφορετικά εγκεφαλικά κέντρα των Ελλήνων, ή διαφορετικά τμήματα του dna τους. Άρα, δεν γίνεται ν’ αναστήσουμε τους τότε ανθρώπους, ή/καί τις τότε συνθήκες στο 100%. Δεν μπορούμε να μπούμε δύο φορές στο ίδιο ποτάμι! Χωνέψτε το.

Τώρα… ποιά σημασία έχει το να βλέπουμε τον ουρανό με διαφορετικό τρόπο; Χμμμ… μέγιστο θέμα. Καί ναί, υπονοώ ότι υπάρχει τρόπος να διαμορφώνουμε εμείς την ουράνια πραγματικότητα των άστρων σε κάθε εποχή, πριν μας βοηθήσει αυτή στέλνοντάς μας ενέργειες. Φυσικά, μην περιμένετε περισσότερα δημοσίως. (Σακόκου, λέμε! Αυτή η λεξούλα να σας τυπωθεί στο μυαλό με πυρωμένο σίδερο.)

  • Εάν (καταφέρουμε να) ξαναστήσουμε στο 100% τις τότε συνθήκες, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο.

Καί, δυστυχώς, πτωτικό. Η Αιγηΐδα βυθίστηκε, μην ξεχνάτε. (Πιστεύω -διότι δεν το έχω ακόμη πιστοποιήσει- απολύτως από λάθη των τότε προγόνων μας, τα οποία καρμικώς τα πληρώνουμε ακόμη ως έθνος.)

Πολύ απλά: Βάζεις ένα πιτσιρίκι στην κορυφή μιάς τσουλήθρας. (Καί δεν υπονοώ το «αεί παίδες εστέ». Τυχαίο παράδειγμα είναι – απλώς, παραστατικό.) Έ, θα τσουλήσει προς τα κάτω. Εάν το ξαναβάλεις στην κορυφή της τσουλήθρας, θα ξανατσουλήσει προς τα κάτω. Μ’ άλλα λόγια, τα ίδια αίτια φέρνουν πάντα τα ίδια αποτελέσματα. Τί επιθυμείτε, λοιπόν; «κλωνοποίηση» στο σήμερα των ίδιων αιτίων, που βύθισαν την Αιγηΐδα;

  • Είναι σοβαρώτατο λάθος να υποτιμούμε τους σημερινούς Έλληνες.

Το έθνος δεν μένει στατικό. Εξελίσσεται. Καλώς ή κακώς, μας αρέσει ή μας ξυνίζει, η σημερινή μορφή του είναι αυτή που είναι. Αλλά είναι ο παρών κρίκος της προαιώνιας αλυσίδας της φυλής μας. Αγνοώντας τον συγκεκριμένο κρίκο, με το συμπάθειον μαλακιζόμαστε. Κάνουμε το ίδιο ακριβώς λάθος, που κάνουν όσοι σταματάνε την εξέλιξη του έθνους μας στο 146 πΧ. (Κι έξω απ’ τα δόντια: τις αντιλήψεις ότι η Ελλάδα έκανε ιστορικό άλμα πάνω απ’ το Βυζάντιο, τις έβαλαν στα χαζομυαλά μερικών εγχωρίων «σοφών» καθηγητάδων διάφοροι πονηροί ξένοι.)

Έ, ωραία τότε… Αν έτσι έχουν τα πράγματα, αν εμείς προκύψαμε ξαφνικά από κενό 2,163 ετών, τότε είμαστε παιδιά της τύχης, που από σπόντα ονομαζόμαστε «Έλληνες». Καταχραστές της ονομασίας είμαστε. Σας αρέσει, όμως, αυτό το συμπέρασμα; Σας φαίνεται σωστό;

Επομένως, με τους σημερινούς Έλληνες καί μόνο μ’ αυτούς θα πορευτούμε.

Συμπερασματικώς, πρέπει να πάρουμε τις αρετές των προγόνων μας, χωρίς όμως τα ελαττώματά τους. Καί το όνειρο θα γίνει πραγματικότητα! Πιστέψτε με.

(Ά! Καί κανένα πανάρχαιο υπερόπλο, δεν θα μας έπεφτε πλάκωμα. Λόλ!!!)

 

viii. Εν κατακλείδι

Αυτά είχα να πω επί του θέματος. Διαφωνίες σίγουρα θα υπάρξουν, αλλά δεν βλέπω ο οποιοσδήποτε νουνεχής να ξεφεύγει από τις βασικές γραμμές που ανεγράφησαν στο παρόν.

Είμαι, όμως, πάντα πρόθυμος ν’ ακούσω τη φωνή της λογικής, που δεν την άκουσα μέχρι τώρα.

ΤΕΛΟΣ

 

Καί νά ‘μουνα, λέει, αισυμνήτης… – 3

22 Σχόλια

(προηγούμενο)

να τελευταίο γιά την εκπαίδευση: Θα ισχύσει αναδρομική αφαίρεση πανεπιστημιακών τίτλων από άτομα, που καταφανώς τους πήραν χωρίς να τους αξίζουν – ή, που δεν έπρεπε να τους πάρουν.

(Αλήθεια, εσείς πού λέτε να πάτε διακοπές; Να προτείνω τη Λέσβο, ή προτιμάτε τη Μυτιλήνη; Εκεί κοντά καί στα δυό αυτά νησιά, έχει ως παγκοσμίως πρωτότυπο αξιοθέατο μιά γραμμή με φωσφοριζέ μπογιά επάνω στη θάλασσα, που τη φτιάξαν τώρα τελευταία, η οποία σημειώνει τα σύνορα της χώρας μας. Διότι αλλοιώς η θάλασσα δεν έχει σύνορα. Αν ήταν να υπάρχουν θαλάσσια σύνορα χωρίς μπογιά, άειντε-άειντεεεε… θα τα βλέπαμε όλοι. Καραλόλ!!!)

Καί θα κοπεί μαχαίρι ο σαλτιμπαγκισμός του: “κάνω όποιο μεταπτυχιακό γουστάρω, επειδή έχω τις άκρες”. Πχ από νηπιαγωγός γίνομαι χειρούργος. (Ακόμη καί ως παράδειγμα είναι παλαβό αυτό, …αλλά λέμε τώρα. Δεν γίνονται τέτοια πράγματα. Όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά ούτε στους ανθρωποφάγους – ένθα η χειρουργική είναι σαφώς εμπειρική τέχνη, μή διαθέτουσα το επίπεδο της χειρουργικής των πολιτισμένων.)

(δ) Δημόσιος βίος

  • Καταργούνται πάραυτα οι διάφορες δημόσιες θέσεις, που δημιουργήθηκαν γιά να βολευτούν σε δημόσιες καρέκλες μερικά φιλικώς προσκείμενα κομματόσκυλα.

Κάτι “ανεξάρτητες αρχές” καί κάτι “περιφέρειες” καί τέτοια. (Ά, καί ο Οργανισμός …αποξηράνσεως Κωπαΐδος!)

  • Επίσης, τα περίφημα “προσωπικά δεδομένα” παύουν να είναι η ιερή αγελάδα που είναι σήμερα.

Γιά παράδειγμα, ο καθένας θα μπορεί να γνωρίζει τί εισοδήματα δήλωσε ο γείτονάς του ο “μάγκας” (που φοροδιαφεύγει). Η απόδοση φόρου είναι δημόσια πράξη που αφορά όλους μας, κι όχι ιδιωτική. Οπότε, οι σχετικές …μαγκιές, κομμένες. Όποιος δεν θέλει να πληρώσει φόρο, διαβατήριο καί δρόμο απ’ την Ελλάδα ΟΡΙΣΤΙΚΩΣ. (Εννοείται -καί με την επιφύλαξη ότι μέχρι στιγμής τους φόρους μας τους δίνουμε σε κλέφτες– πως η διακυβέρνηση του αισυμνήτη θα σεβαστεί απόλυτα το χρήμα των πολιτών. Όχι όπως τώρα.)

Στο κάτω-κάτω, εφ’ όσον πραγματική δημοκρατία σημαίνει συμμετοχή όλων στα κοινά, πρέπει να πάψει το -εκ του πονηρού- σπρώξιμο δημοσίων πράξεων προς τη σφαίρα του ιδιωτικού.

  • Τα ίδια θα ισχύσουν καί γιά το ποινικό μητρώο του καθενός.
  • Καθιερώνεται ο (ετήσιος ίσως) απολογισμός των αρχόντων προς τους αρχομένους.
  • Ορίζονται ως ιδιώνυμα αδικήματα καί επισύροντα την θανατική ποινή μερικά ακόμη, όπως πχ ο εμπρησμός δασών.
  • Απαγορεύεται ΑΥΣΤΗΡΟΤΑΤΑ η κατάληψη δημόσιας θέσης από τέκτονες, διότι είναι εν δυνάμει πράκτορες ξένου κράτους – εφ’ όσον η κορυφή της ιεραρχίας τους βρίσκεται στην αγγλίτσα κι εξυπηρετεί το αγγλικό στέμμα.

Όσοι, δέ, υπηρέτησαν ή υπηρετούν στο Δημόσιο όντας τέκτονες, απολύονται άνευ αποζημιώσεως. Στους δε συνταξιούχους …τοιούτους, κόβεται η σύνταξη.

Να κάνουμε μιά στάση εδώ, διότι μ’ έχουν πιάσει τα γέλια με το επιχείρημα πως κάποτε οι τέκτονες ήταν επαναστάτες, καί ανέτρεψαν τους βασιλιάδες καί τους ευγενείς – καί δήθεν τάχαμ’ χωρίς τους τέκτονες δεν θα βγαίναμε ποτέ απ’ τον Μεσαίωνα. Επαναστάτες καί ανατροπείς βασιλικών δυναστειών, ναί… αλλά παντού αλλού, εκτός απ’ την ίδια την αγγλίτσα!!! Έτσι είναι – διαλύουμε τη “φυσική ηγεσία” όλων των άλλων, αλλ’ αφήνουμε τη δική μας απείραχτη. Συνεπώς, υπό τον ψευδεπίγραφο μανδύα του “επαναστάτη”, κρυβόταν σκέτο πρακτοριλίκι.

Λοιπόν, κάτι τέτοιους “επαναστάτες” η Ελλάδα ουδόλως τους χρειάζεται. Καί τα παράπονά τους κατά Λονδίνο μεριά. Να τους ταΐσουν καί να τους φροντίσουν οι “αδελφοί” τους. (Μπορεί να τους ρίξει κι ο ΜΑΤΣ τίποτε αστακομακαρονάδες απ’ τον ουρανό. Ποτέ δεν ξέρεις. Σ’ εμάς τους “αμύητους”, πάντως, δε ρίχνει. Μας κρατάει μούτρα. Διαπιστωμένο.)

(ε) Διεθνή

  • Αποσυρόμαστε αμέσως από ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, ΕΕ.

Καθώς καί από άλλα τέτοια μορφώματα, όπως η (ευτυχώς, επισήμως διαλυμένη το 2011) “Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση”, όπου τη συμμετοχή της Ελλάδας την υπέγραψε ο Σαμαράς το 1991. (Τ’ ήταν αυτό το μαγαζί, τώρα; Ένα ΝΑΤΟ μέσα στο ΝΑΤΟ καί μία ΕΕ μέσα στην ΕΕ. Η Ελλάδα αντάμα με τον σκληρό προτεσταντικό πυρήνα της ΕΕ, δηλαδή. Τά ‘δαμε τα χαΐρια της συμμετοχής μας… Πολύ μας βοήθησαν όλοι αυτοί επί μία εικοσαετία, τί να σας πω.)

  • Τα σύνορα κλείνουν, καί όποιος δοκιμάσει να τα παραβιάσει, πυροβολείται. Επίσης, επανέρχονται τα ναρκοπέδια των συνόρων.
  • Διαχωρίζεται νομοθετικώς η ιθαγένεια από την υπηκοότητα… παίρνουν επιτέλους διαζύγιο.

Καιρός ήταν να διαλυθεί αυτό το παράταιρο καί παρά φύσιν …“σύμφωνο συμβίωσης”, που το επέβαλαν -καθαρά εκ του πονηρού- οι Βαυαροί του Όθωνα καί το διατήρησαν μέχρι σήμερα -πάλιν εκ του πονηρού- διάφοροι …παρά φύσιν “νομομαθείς”. Η απόκτηση ιθαγένειας καθίσταται στο εξής ΑΔΥΝΑΤΗ γιά μή Έλληνες, η δε απόκτηση υπηκοότητας τρομερά δύσκολη.

  • Κάθε είδους λαθρέποικος απελαύνεται, καί η μαϊμουδίσια “Ελληνική ιθαγένεια” του αφαιρείται. (Καί τα παράπονα στο μαγαζί που την αγόρασε.)

Γιά όποιον, τώρα, λαθρέποικο θέλει να το παίξει σκληρό αντράκι, ή γιά όποιο κράτος δεν δέχεται πίσω τους υπηκόους του (πχ Πακιστάν), υπάρχουν δύο εναλλακτικές:

  • Κράτηση επ’ αόριστον σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως, χωρίς απαγγελία κατηγορίας καί με καταναγκαστική εργασία, έως ότου βρεθεί κράτος να τους δεχθεί.
  • Ή επιβίβαση με το ζόρι σε παλαιά πλοία χωρίς καύσιμα (αλλά με κάμποσα τρόφιμα καί νερό) καί ρυμούλκησή τους σε διεθνή ύδατα, πολύ μακριά από την Ελλάδα.

Όποιος θέλει να το παίξει φιλάνθρωπος, ας τους σώσει. Αλλά η προσπάθεια επανεισόδου του πλοίου σε δικά μας χωρικά ύδατα θ’ αντιμετωπίζεται με πυρά.

Σε τυχόν “φιλανθρώπους” που θα θελήσουν να μας την πούν, θα επισημάνω ότι όλα αυτά τα άτομα νομικώς είναι “μή-πρόσωπα” – εφ’ όσον δεν διαθέτουν έγγραφα από τη χώρα τους. Δεν γίνεται οι Έλληνες να προσκομίζουν κάθε φορά ένα σωρό πιστοποιητικά, καί ο κάθε τυχαίος καί τυχάρπαστος που μπουκάρει παρανόμως στην Ελλάδα να περνάει “αέρα”. Άτομο χωρίς έγγραφα είναι ένα τίποτε – καί φυσικά, δεν έχει κανένα απολύτως δικαίωμα. Ούτε ανθρώπινο, ούτε …σκυλίσιο. Πολλώι δε μάλλον να …κάνει μήνυση σε Έλληνες γιά διάφορα, χρησιμοποιώντας τους νόμους της Ελλάδας. (Πχ γιά επίδειξη …ρατσιστικής συμπεριφοράς!!!!!)

Σε τέτοια περίπτωση (δηλ. να φάει Έλληνας μήνυση από νομικώς ανύπαρκτο πρόσωπο), μιλάμε γιά εντελώς καραγκιόζικη κατάσταση: στο δικαστήριο, απ’ τη μιά ο Έλληνας κατηγορούμενος με ταυτότητα καί κάθε είδους επίσημο έγγραφο, ενώ ο τρέχα γύρευε λάθρο (που ήδη έχει παρανομήσει, εισερχόμενος στη χώρα παρανόμως) με …προφορική δήλωση των στοιχείων του. Κάργα δίκαιη δικονομία, τί να σας πω! Να τη διδάσκουν καί στους φοιτητές τους οι εμπνευστές της.

Εάν, τώρα, διαφωνήσουν κάποιες πρεσβείες, καί μας πουν να σεβόμαστε τους δικούς τους υπηκόους, τότε στις κυρίες αυτές: (α) θα επιβάλουμε βαρύτατο πρόστιμο γιά παράνομη είσοδο υπηκόων τους στην Ελλάδα (εφ’ όσον εν τοίς πράγμασιν αναγνωρίζουν πως πρόκειται γιά δικούς τους) καί (β) επιπλέον, θ’ απαιτήσουμε να πληρώσουν τα έξοδα επαναπατρισμού των υπηκόων τους. Εάν -παρά ταύτα- επιμείνουν σε επίδειξη πυγμής προς την Ελλάδα, δεν θα χαλάσουμε καρδιές. Θα …φοβηθούμε! Λόλ!!! Αλλά η μεταχείριση των υπηκόων τους θα είναι η πιό πάνω αναφερόμενη. (Στρατόπεδο συγκεντρώσεως, ή πλοίο.) Οπότε, ή πληρώνουν καί τους παίρνουν πίσω, ή το βουλώνουν.

Η επιμονή στη στάση «πουλάω τσαμπουκά» προς την Ελλάδα, απλά θα σημάνει άρση των διπλωματικών σχέσεών μας. Στο κάτω-κάτω, καμμία ανάγκη δεν έχουμε γιά σχέσεις με κράτη, που την παρανομία τη θεωρούν φυσιολογική. (Όπως θεωρούν φυσιολογικό το: “Τα δικά μου δικά μου, καί τα δικά σου πάλι δικά μου!” Αν έμπαιναν σ’ αυτά λαθρομετανάστες Έλληνες καί αξίωναν “ντικαιώματα”, τζάμπα φαΐ, τζάμπα στέγαση με γουάϊ-φάϊ, κι ανέγερση εκκλησιών, τί θα λέγανε; Έ, λοιπόν, σκασμός τώρα!)

  • Στα ίδια πλαίσια καί με τις ίδιες συνέπειες ανυπακοής, εκδιώκονται από τη χώρα καί οι Βρωμά.

Ειδικά μαθήματα …σαβουάρ βίβρ θα πάρουν επίσης καί οι φανατικοί Αλβανοί.

 

Στάση εδώ, επειδή αξίζει.

Στάση γιά δυό λόγια παραπάνω, επειδή το αγγούρι της εισβολής στη χώρα μας «αναξιοπαθούντων» ιστορικώς το φάγαμε πέντε φορές στον πρωκτό, αλλά μυαλό δε βάλαμε. (Άμα δε σέβεσαι την Ιστορία, καί δή τη δική σου, αυτά συμβαίνουν. Σε παραμυθιάζουν οι παπατζήδες ξανά καί ξανά να κατεβάσεις το βρακί σου… καί στο τέλος καταντάς να σ’ αρέσει το παρά φύσιν.)

Υπόψη, πέντε φορές θυμάμαι εγώ (πάντα μιλάμε γιά «ειρηνικές» εισβολές, όχι πολεμικές) – αλλά ένεκα τα ποτά, τα ξενύχτια, οι γυναίκες (…λέμε τώρα! λόλ!!!), συν το Αλτσχάϊμερ, δε δουλεύει ο εγκέφαλος σε ρύθμιση οβερκλόκινγκ, καί μπορεί να υπάρχουν κι άλλες. (Που μου διαφεύγουν αυτή τη στιγμή.)

  • Πρώτη εισβολή, οι Γεφυραίοι.

Πελασγοί του Κρόνου, αναμεμειγμένοι με απογόνους Ατλάντων – καθαρούς, ή αναμεμειγμένους με φυλές της Μ. Ανατολής («Φοίνικες»). Τους δεχθήκαμε «ειρηνικώς», ως (καί λιγάκι) όμαιμους. Αρχικώς εγκαταστάθηκαν στη Βοιωτία καί -φαίνεται καί- στη νότια Εύβοια. (Γιατί; Διάβαζε: Αυλίδα – καί θυμήσου τα «ομαγυρεία» του Παλαιού. Μόνο που το 700 πΧ φαίνεται πως οι αρχαίοι ημών είχαν ξεχάσει τα πάντα σχετικά μ’ αυτά. Αλλά οι Γεφυραίοι θυμόντουσαν!)

Δεν πέρασαν εκατό-εκατονπενήντα χρόνια, κι οι «όμαιμοι» άρχισαν τους τσαμπουκάδες. Οι Βοιωτοί τους έδιωξαν, κι οι Γεφυραίοι κατέβηκαν στη βόρεια Αττική, ένθα κι άρχισαν να ζητάνε «ντικαιώματα». Πχ να συμμετάσχει στα Παναθήναια (κι ενώι υπήρχε αυστηρή διάταξη γιά μή συμμετοχή ξένων) η αδελφή …της αδερφής Αρμοδίας. Τη συνέχεια την ξέρετε.

  • Δεύτερη εισβολή, οι Βούλγαροι.

Ήρθαν στη βόρεια Θράκη ως «κατατρεγμένοι» (απ’ τους Πετσενέγκους καί διάφορες φυλές Ούννων, αν θυμάμαι καλά), στα πρώτα κύματα των οποίων ο αυτοκράτορας Ηράκλειος έδωσε άδεια εγκαταστάσεως.

Τη συνέχεια την ξέρετε. Καί μόνον στον 20ο αιώνα κατέκτησαν καί κατείχαν (πολεμικώς πως καί ως μή ώφειλαν) Ελληνικά εδάφη τρείς φορές, χωρίς να δώσουν δεκάρα γι’ αποζημιώσεις μετά. Οι «κατατρεγμένοι».

Δεν αναφέρω τ’ άλλα τους, πχ τη δολοφονία Ελλήνων απ’ το «Κομιτάτο».

  • Τρίτη εισβολή, οι γύφτοι.

Κάπου το 1300. «Κατατρεγμένοι» κι αυτοί, που φρόντισαν να γλείψουν καλά-καλά τους Τουρκαλάδες, γιά να μην «κατατρεχτούν» κι άλλο. Τόσο καλά, που υπήρξαν οι συστηματικοί δήμιοι των Ελλήνων καθ’ όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. (Οι δε εβραίοι ανέλαβαν μονοπωλιακώς το χαφιεδηλίκι.)

Σήμερα, πάλι, ο κάθε μαλάκας που τους βλέπει ως «γραφικούς» κι «αναξιοπαθείς», μάλλον δεν έχει τίποτε ακουστά γιά εμπόριο ναρκωτικών, τοκογλυφίες, κι άλλα τέτοια κεχαριτωμένα σπόρ, στα οποία επιδίδονται συστηματικώς οι «γραφικοί αναξιοπαθείς».

  • Τέταρτη εισβολή, οι Αλβανοί το 1990.

Εντάξει, κι αυτοί τυγχάνουν όμαιμοι. (Προσωπική γνώμη, όχι αβασάνιστη – μην την αναλύσουμε εδώ, όμως.) Γι’ αυτό τους δεχθήκαμε χωρίς πολλές αντιδράσεις. Αλλά, ρέ φούστη μου, απ’ αυτό το σημείο, μέχρι να βαλθείς να κάνεις (απ’ το υστέρημά σου) πλούσιον τον κάθε ξυπόλητο που χτυπάει το κουδούνι της πόρτας σου, ακόμη κι αν είναι συγγενής σου, έ! Είναι μεγάλη η απόσταση!

Την …ευγνωμοσύνη τους τόσα χρόνια μετά, την είδαμε – «Μεγάλη Αλβανία», διώξεις του Ελληνικού στοιχείου, ανακίνηση θέματος Τσάμηδων, καί τα ρέστα. (Όντως είναι μεγάλη η Αλβανία – στη σκατοψυχιά.)

  • Πέμπτη καί τελευταία εισβολή «αναξιοπαθούντων», τα λαθρομούσλιμζ.

Χρειάζεται να σας πω τί θα γίνει στη συνέχεια;

Άειντε στο διάολο, πιά, με τα πρακτόρια καί τους ηλίθιους, που μου το παίζουν «πονοψυχιάρηδες».

 

Συνεχίζουμε.

  • Αξιώνουμε νομιμοτόκως καί με πρόστιμα τα βερεσέδια από κράτη που μας χρωστάνε, όπως πχ η γερμανίτσα.

Απορώ με μερικούς, που το παίζουν ειδήμονες… ζητάνε το κατοχικό δάνειο της γερμανίτσας, καί, πιό δειλά, τις πολεμικές αποζημιώσεις – που όντως (γιά κάποιους λόγους) οι αποζημιώσεις του Β’ ΠΠ είναι δύσκολο να ζητηθούν με το υπάρχον διεθνές νομικό καθεστώς. Αλλά γιά τα χρέη της γερμανίτσας προς την Ελλάδα από τον Α’ ΠΠ, δεν γνωρίζουν. Ούτε καί γιά τα χρέη Βουλγαρίας, Ρουμανίας, τουρκίτσας, καί λοιπά έχουν ακούσει τίποτε. Μέχρι κι η Γαλλία μας χρωστάει κάτι ψιλά, από το …1940. (Γιά να μην αναφέρω τη στάση της στη Μικρασιατική Καταστροφή.) Χώρια η αγγλίτσα κι οι ηπαπάρα!

Κάποτε θα δημοσιεύσω τη “λυπητερή”, γιά το τί μας χρωστάει ο καθένας. Με …αναλυτικές χρεώσεις, όπως ο λογαριασμός της ΔΕΗ. Λόλ!!! Ενδεικτικώς σας λέω ότι μόνον η γερμανίτσα καί μόνον γιά τον 20ο αιώνα μας χρωστάει πέντε τρισεκατομμύρια (5,000,000,000,000) ευρώ πραγματικά – κι όχι μαϊμούδικα, όπως το σημερινό δήθεν χρέος της Ελλάδας. (Άμα η γερμανίτσα έχει παράπονο ότι είμαστε μπαταχτσήδες, να πάει να βρεί τον …Αρτέμη να τα πάρει! Όχι τον ράππερ, τον άλλον. Τον …διαστημικόν! Λόλ!!!)

Πάντως, δεχόμαστε πληρωμή καί σε είδος. Πχ η γερμανίτσα μπορεί να ξεχρεώσει, αν ξηλώσει ΟΛΕΣ τις βιομηχανίες της καί τις μεταφέρει εδώ.

(Με απαγόρευση, εννοείται, να ξαναστήσει καινούργιες – καί δή, ανταγωνιστικές προς τις δικές μας. Διότι ακριβώς αυτό κάνουν κι αυτοί τώρα: ενώι η Αθήνα των πέντε εκατομμυρίων καίγεται γιά δεύτερο αεροδρόμιο, οι γερμαναράδες απαίτησαν να κλείσει το Ελληνικό, διότι είναι ανταγωνιστικό προς το «δικό τους», το «Ελ. Βενιζέλος». Εξ ού καί οι απανωτές μαλακίες των πολιτικάντηδων, που βάλθηκαν να μετατρέψουν το Ελληνικό σε πάρκο με λουλουδάκια, «επένδυση» Καταριανών, καί τσαντήρ-μαχαλά λαθρεποίκων.

Τη γερμανίτσα, άπαξ καί ξεγυμνωθεί από κάθε μορφής εργοστάσιο, θα την υποχρεώσουμε να γυρίσει στην εποχή του αραμπά.)

 

Αυτά, …επιτροχάδην (καί με ρυθμό …Ουσαΐν Μπόλτ) γιά τον δημόσιο βίο. Τί να πρωτοθυμηθώ!…

 

vi. Προς τί όλ’ αυτά;

Εδώ μπαίνει το διαρκές όραμα γιά το μέλλον της Ελλάδας, που ανέφερε ο Παλαιός.

Κατά τη γνώμη μου, η όλη προσπάθεια -καί, κατά συνέπεια, το όραμα- ενός αισυμνήτη (στην Ελλάδα του σήμερα) έχει δύο ευδιάκριτους κύριους στόχους:

  • Να βοηθήσει στην επιβίωση του έθνους μας.
  • Να καθορίσει τη μελλοντική πορεία του.

Ο πρώτος στόχος έχει πολύ μεγαλύτερο βάθος, απ’ όσο φαίνεται. Βλέπετε, δεν είναι μονάχα να τη βγάλουμε καθαρή μέχρι να τελειώσει ο Γ’ ΠΠ. Αυτό είναι η κορυφή του παγόβουνου. Το παρακάτω του παγόβουνου έχει να κάνει με “τέλος εποχής / ξεπουλάμε, κλείνουμε”. Γι’ αυτό βλέπετε τους πάντες (ναί, καί τους “μεγάλους”) να τους έχει πιάσει κωλοπιλάλα. Δεν είναι μονάχα ότι θέλουν να ξαναμοιράσουν την πίττα γιά τον 21ο αιώνα μΧ. Είναι ότι διαισθάνονται ενστικτωδώς πως, όποιος χαθεί τώρα, θα χαθεί γιά πάντα.

Ο επερχόμενος Γ’ ΠΠ, αλλά καί η εποχή μετά απ’ αυτόν, κλείνουν παρενθέσεις… που μερικές πάνε (δεκάδες) χιλιάδες χρόνια πίσω. Τις κλείνουν, καί δεν ανοίγουν καινούργιες.

Αυτό το τελευταίο φυσικά καί δεν περιμένω να το δούν άτομα, που δεν σκέπτονται με χρονικό εύρος χιλιάδων ετών. Αλλά σας το λέω εγώ πως έτσι είναι. Έτσι ακριβώς. Οπότε, απαγορεύονται διά ροπάλου οι μισές δουλειές ακόμη μία φορά στη μακραίωνη Ιστορία μας. Τώρα, θα κλείσουμε κι εμείς οριστικώς τις παρενθέσεις μας.

Ο δεύτερος στόχος… Σαφώς η αποστολή του έθνους των Ελλήνων πάντα παραμένει η πρωτοπορεία της ανθρωπότητας στον δρόμο προς τ’ άστρα. Ποτέ δεν άλλαξε αυτό! Πάντα θα είμαστε οι δάσκαλοι των υπολοίπων – καί στο νού, καί στην καρδιά. Κι είπαμε: ο δάσκαλος είναι πρόσωπο αξιοσέβαστο – καί αδιαφορώ πλήρως γιά την τυχόν αντίθετη γνώμη διαφόρων αγραμμάτων πιθήκων (καί των όποιων “ιερών” βιβλίων τους).

(επόμενο)

Καί νά ‘μουνα, λέει, αισυμνήτης… – 2

30 Σχόλια

(προηγούμενο)

ί άλλο θα κάνει ο αισυμνήτης, αμέσως μετά τη διαμόρφωση ιεραρχίας;

Τα εξής:

 

iii. Κατάργηση ΟΛΟΥ του υφισταμένου Συντάγματος.

Καί όχι απλώς μεμονωμένων άρθρων.

Γιατί;

Διότι τα Συντάγματα αυτά, σαν το δικό μας, είναι κομμένα καί ραμμένα σε κοινοβουλευτισμό αγγλίτσικου τύπου: την εξουσία την μονοπωλούν οι «εκλεκτοί» (καί τα παιδιά τους καί τα εγγόνια τους καί… καί…), ενώι ο λαός διαρκώς κάθεται στην άκρη καί υπακούει – με την ψευδαίσθηση ότι συμμετέχει δημοκρατικώς στη διακυβέρνηση καί τη λήψη αποφάσεων. (Είπε κανείς τη λέξη «στοά»; )

Καί διότι ο υφιστάμενος τύπος Συντάγματος, καί οπωσδήποτε κάθε Σύνταγμα μετά το 1974, είναι μιά κοροϊδία καί μισή. (Αναγνωρίζω πως διαθέτουν κάμποσο χιούμορ οι ποδίτσες που τα σκάρωσαν.) Μέσα στο ίδιο το Σύνταγμα δεν προβλέπονται ποινές γιά όποιον το παραβιάζει – κι όχι μόνον αυτό, αλλά η ευθύνη γιά την τήρησή του πασάρεται -χωρίς ντροπή- στον Ελληνικό Λαό!!! (Με τα περίφημα «ακροτελεύτια» άρθρα όπως το 114 το 1964, το 120 σήμερα, κτλ.)

Που σημαίνει, ότι:

  • γιά τις κλεψιές / κομπίνες / λοβιτούρες των πολιτικών,
  • την κατασπατάληση δημοσίου χρήματος από τους ίδιους καί τις παρέες τους,
  • την εν ψυχρώι εισαγωγή τροπολογιών σε άσχετα νομοσχέδια,
  • την ψήφιση «αντιρατσιστικών» νομοσχεδίων καί λοιπών παρεμφερών κωλοχάρτων στις 3 το πρωΐ από μονάχα πεντέξη παρόντες βουλευτές,
  • την απεμπόληση εθνικού πλούτου κι εθνικής κυριαρχίας,
  • κτλ κτλ κτλ ών ούκ έστιν αριθμός καί συντέλεια,…

…φταίς ΕΣΥ, αναγνώστη μου, που δεν πας να κάνεις ντά-ντά τους πολιτικούς να τηρούν το Σύνταγμα!!!

(Κι εγώ φταίω, ρέ, ‘ντάξ’! Μή διαμαρτύρεσαι! Δεν πάω να λουφάρω. Τί φίλοι είμαστε; )

Όθεν, κάτι νόμοι περί ευθύνης (διάβαζε: «ανευθυνότητας») υπουργών κτλ στέκουν μιά χαρά, καί να μη διαμαρτύρεται κανένας. Εφ’ όσον το Σύνταγμα δεν προβλέπει ποινές γιά τα φοβερά αδικήματα που προκύπτουν από τη μή-τήρησή του, τότε όλα μα όλα είναι οκ – εφ’ όσον τη σχετική έλλειψη την καλύπτουν οι νόμοι… κι οι πολιτικάντηδες νομοθετούν γιά την πάρτη τους καταπώς τους συμφέρει. Μιά χαρά τα σκεπάζουν τα σκατά τους, σαν τις γάτες. Τί παραπονιέστε;

 

Δυό λόγια ακόμη επί του θέματος.

Η προσπάθεια που κάνει ο Παλαιός, δηλ. να δείξει ότι το Σύνταγμα τό έκαναν οι πολιτικάντηδες κουρελόχαρτο, θεωρώ πως αξίζει μόνον ως αφυπνιστική. Διότι, κοιτάξτε εδώ τί έπαθε ο Ιφικράτης Αμυράς, που απάνω-κάτω είπε όσα λέμε κι εμείς, καί -εμμέσως, πλην σαφώς– επικαλέστηκε το άρθρο 120.

Εάν κάποιος τυχόν επικαλεστεί διάφορα νομικίστικα επιχειρήματα, περί του ότι δήθεν το Σύνταγμα δεν μπορεί να προβλέπει ποινές, τον πληροφορώ ότι μπορεί να προβλέπει θέματα πολύ ευτελέστερα από πχ την απεμπόληση της εθνικής μας κυριαρχίας – άρα, γιατί όχι καί ποινές; Βλέπεις, αναγνώστη μου, στο (μεταβατικό) Σύνταγμα του 1974 υπάρχουν διατάξεις …γιά τους μισθούς των δικαστικών!!!

 

Εάν, κατά τη διάρκεια της αισυμνητίας (καί μετά) προκύψει ανάγκη γιά νέο Σύνταγμα, αυτό θα έχει καθαρά αρχαιοελληνική μορφή. Θα είναι πχ κάτι σαν χρυσές δέλτοι, τοποθετημένες σε δημόσια θέα σε όλη την Ελλάδα.

Καί, ναί, θα προβλέπουν καί ποινές.

 

iv. Επαναφορά της θανατικής ποινής, καί δή με αναδρομική ισχύ

Σα ν’ ακούω μερικά άτομα απ’ εκείνη τη μασωνική στοά στην πλατεία Συντάγματος, να λένε πως η θανατική ποινή είναι βαρβαρότητα. Απαντώ πως ο αισυμνήτης ούτε σας ρώτησε, ούτε τον ενδιαφέρει η γνώμη σας. Όθεν, εχέσθημεν γιά το τί νομίζετε εσείς.

Άλλοι, πάλι, θα πεταχτούν σαν την πορδή απ’ το βρακί, καί θα πουν πως αναδρομική βλαπτική ισχύς των νόμων δεν νοείται.

Σοβαρά; Τότε η κατάργηση της επετηρίδας των εκπαιδευτικών, ο «τρομονόμος», η επιβολή ΕΝΦΙΑ αναδρομικώς (καί γιά χρονιές που δεν είχε ακόμη ψηφιστεί αυτή η κουράδα), συν μερικά άλλα τέτοια πατσαβούρικα νομοθετήματα, τί ακριβώς ήταν; Ο παράδεισος;

Εάν έχετε αμφιβολίες, ρωτήστε τα τέρατα της νομικής επιστήμης: τους συνταγματολόγους καθηγητάδες πανεπιστημίου του πάλαι ποτέ Πασόκ. Ειδικά έναν πασίχοντρο.

Η θανατική ποινή θα ισχύσει αισυμνητικώι δικαίωι καί αναδρομικώς, ακόμη καί γιά αδικήματα που απλώς θα τα σκεφτεί ο αισυμνήτης.

 

v. Άμεση καί -εάν χρειαστεί- ΒΙΑΙΗ επαναφορά στρεβλώσεων του δημοσίου βίου.

Από πού ν’ αρχίσει κανείς καί πού να τελειώσει, εδώ… Εν πάσει περιπτώσει, πολύ χοντρικά καί ως μιά απλούστατη πρώτη καταγραφή, επισημαίνω τους εξής τομείς:

(α) Δημόσιο χρήμα καί Οικονομία.

  • Η κλοπή δημοσίου χρήματος, ακόμη καί μικροποσών, καθίσταται ιδιώνυμο αδίκημα καί τιμωρείται με την ποινή του θανάτου.

Το ίδιο καί το ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας. Η μέχρι τώρα «πουλημένη» δημόσια περιουσία εθνικοποιείται πάραυτα, οι δε «αγοραστές» δεν δικαιούνται καμμία αποζημίωση. (Κλωτσιές θα εισπράξουν, αν αντισταθούν. Όχι αποζημιώσεις.)

  • Το χρηματιστήριο  καταργείται.

Καί διότι είναι ιστορικώς αποτυχημένος θεσμός. (Το χρηματιστήριο ξεκίνησε ως θανάσιμος αντίπαλος των τραπεζών, αλλά σήμερα αυτές …συμμετέχουν σ’ αυτό καί το κατευθύνουν!!!) Καί διότι κατέστρεψε τους πολίτες. (Καί θα συνεχίσει να τους καταστρέφει, αν αφεθεί απερίσπαστο να λειτουργεί.) Καί διότι στη νέα Ελλάδα δεν θα υπάρχουν εξυπνάκηδες, που θα ζουν παρασιτικώς εις βάρος των κορόϊδων (που δουλεύουν καί ιδρώνουν). Όλοι θα υποχρεωθούν να βρουν μιά πραγματική δουλειά, γιά να βγάζουν τα προς το ζήν. Οι «δουλειές» του κοπανιστού αέρα (χρηματιστήρια, τράπεζες, ασφαλιστικές) είτε θα καταργηθούν, είτε θα περιοριστούν στις απολύτως αναγκαίες.

  • Οι υφιστάμενες τράπεζες μαζί με τις περιουσίες τους καταργούνται, ενοποιούνται σε μία ενιαία υπό τον τίτλο «(Εθνική) Τράπεζα της Ελλάδος» (απαγορευομένης της χρήσεως αυτού του τίτλου από οποιονδήποτε τρίτον), καί εθνικοποιούνται. Αυτή η μία τράπεζα θα δανείζει μόνον Έλληνες, με ελάχιστο τόκο. (Πχ 0.1%.)

Έτσι κι αλλοιώς, δικές μας είναι. Τις έχουμε πληρωμένες, καί μάλιστα πολύ παραπάνω απ’ το κανονικό. Οι μέχρι τώρα διευθυντάδες καί λοιποί παρατρεχάμενοι απολύονται χωρίς αποζημίωση. Ειδικά οι υπάλληλοι κάθε βαθμού της σημερινής «Τράπεζας της Ελλάδος» πρέπει να επιστρέψουν στο κράτος αναδρομικώς καί εντόκως μισθούς καί δώρα από το 2002. (Διότι τότε η τράπεζά τους έπρεπε να καταργηθεί, όπως ακριβώς λέει το καταστατικό της – εφ’ όσον έχασε το εκδοτικό προνόμιο. Γιατί να πληρώνει επί 15 χρόνια τζάμπα τον Στουρνάρα καί τους υφισταμένους του ο μαλάκας ο φορολογούμενος; )

  • Οι συντάξεις βουλευτών καταργούνται αναδρομικώς – καί θα επιστραφούν στο κράτος.

Ο βουλευτής είναι τιμητικό αξίωμα, κι όχι επάγγελμα γιά να έχει σύνταξη.

  • Οι μεγάλοι οργανισμοί (ΔΕΗ, ΟΤΕ, κτλ κτλ), που έγιναν ό,τι έγιναν με τον ιδρώτα του Ελληνικού Λαού, ξαναγίνονται οργανισμοί, με μοναδικό σκοπό την εξυπηρέτηση των Ελλήνων.

Κι εφ’ όσον είναι εξ ορισμού κερδοφόροι, τότε θα αυτοχρηματοδοτούνται – καί με το περίσσευμα θα τροφοδοτούν τον κουμπαρά του δημοσίου χρήματος.

  • Θα κοπεί χρυσό νόμισμα, καί όλο το εγχώριο χρήμα που θα κυκλοφορεί θα έχει βάση σε χρυσό.

Ευνόητο το γιατί. Ισοτιμίες θα υπάρχουν μόνο με χρυσά ξένα νομίσματα, κι όχι με εβραίϊκες φωτοτυπίες-«χρεώγραφα», που παριστάνουν το νόμισμα.

(β) Εργασία

  • Στους μισθούς, είτε του δημοσίου τομέα (ευνόητο γιατί), είτε του ιδιωτικού (επειδή εμμέσως επιβαρύνουν τα πωλούμενα προϊόντα) μπαίνει ταβάνι.

Όποιος θέλει παραπάνω χρήματα, πρέπει να γίνει ιδιοκτήτης παραγωγικής μονάδας – που θα παράγει από μπύρες καί τυριά μέχρι ηλεκτρονικές συσκευές.

  • Το συνταξιοδοτικό σύστημα επανεξετάζεται, καί θα γίνει σαφώς ανταποδοτικό γιά τον εργαζόμενο.

Περικοπές συντάξεων δεν θα νοούνται, διότι αυτές είναι ήδη πληρωμένα χρήματα μέσωι κρατήσεων. Επιπλέον, κάθε κλάδος εργαζομένων θα έχει καί το δικό του αυτοδιοικούμενο ταμείο (κύριο ή καί επικουρικό), καί το κράτος δεν θα παρεμβαίνει. Τέλος, μαϊμούδικες συντάξεις, καθώς καί συντάξεις μή δικαιουμένων αλλοδαπών, κόβονται πάραυτα – με βαρύτατα πρόστιμα γιά τους παραβάτες.

  • Ο συνδικαλισμός στο δημόσιο απαγορεύεται ΑΥΣΤΗΡΟΤΑΤΑ.

Διότι προτρέπει τους δημοσίους υπαλλήλους στον παρασιτισμό καί την παρανομία. (Λούφα απ’ τη δουλειά, γλείψιμο στους πολιτικούς γιά μελλοντικό βουλευτιλίκι, κατέβασμα των διακοπτών του ρεύματος, επειδή …έτσι…, κτλ.) Επίσης, διαιωνίζει εκείνη τη βλακεία, όπου ο συνδικαλιστής δήθεν-τάχαμ’ «αγωνίζεται υπέρ των συναδέλφων του», ενώ ταυτόχρονα το κόμμα, του οποίου είναι στέλεχος,… κυβερνάει. Δηλαδή, ο συνδικαλιστής κοροϊδεύει τον κόσμο στα ίσα, «πηγαίνοντας καί με τον αστυφύλαξ καί με τον χωροφύλαξ».

Είπαμε, όμως, ότι στη νέα Ελλάδα παράσιτα κι εξυπνάκηδες δεν έχουν θέση, καί θα εξοντωθούν.

Όσον αφορά τον ιδιωτικό τομέα, ειλικρινά δεν γνωρίζω αν θα επιτραπεί ο συνδικαλισμός – καί υπό ποιές προϋποθέσεις. Κλίνω προς το όχι, διότι κάθε πολίτης πρέπει να μάθει να μην περιμένει τα πάντα από …αντιπροσώπους. Αυτό μας έφαγε μέχρι σήμερα (οι «αντιπροσωπείες»), καί πρέπει να πάψει.

(γ) Εκπαίδευση.

  • Τα ιδιωτικά σχολεία επιτρέπονται (δεν είμαστε βάρβαροι! λόλ!!!), αλλά οι απόφοιτοί τους δεν θα καταλαμβάνουν καμμία δημόσια θέση.

Εάν επιθυμούν διορισμό, θα φοιτήσουν απ’ την αρχή -από την πρώτη Δημοτικού- σε δημόσιο σχολείο. Εάν, πάλι, νομίζουν πως θα παρακάμψουν το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα μέσωι ιδιωτικού δημοτικού-γυμνασίου-λυκείου καί παίρνοντας πτυχίο από κάποιο πανεπιστήμιο του εξωτερικού, πάλι δεν θα μπορέσουν. Εφ’ όσον δεν κέκτηνται απολυτηρίους τίτλους δημοσίων σχολείων σε κάθε εκπαιδευτική βαθμίδα, τότε πάπαλα οι ελπίδες τους.

Μετά απ’ αυτά, όποιος θέλει ας ιδρύσει όσα ηπαπαραίϊκα κολλέγια θέλει. Είμαι περίεργος να δώ πού θα βρεί πελάτες, καί πόσο θα κρατήσει το μαγαζί του ανοιχτό! Λόλ!!!

(Μεταξύ μας, πλάκα κάνω. Τα ιδιωτικά σχολεία πρέπει να απαγορευθούν, διότι κάνουν την ίδια ζημιά, όπως πχ οι ιδιωτικές τράπεζες. Αλλά θέλω να δείξω ότι, εκτός απ’ τις απαγορεύσεις, υπάρχουν καί οι διπλωματικές κινήσεις «μάτ».)

  • Ιδρύονται σχολεία γιά προβληματικά παιδιά.

Καί δεν εννοώ μόνο την νοητική υστέρηση, αλλά καί την αντικοινωνική καί παραβατική συμπεριφορά. Ο τσόγλανος του τύπου: «τα σπάω όλα, βρίζω τους δασκάλους μου, καί πάλι θα το πάρω το χαρτί ατιμώρητος, εφ’ όσον το σύστημα το επιτρέπει» θα ανήκει στο παρελθόν. Με τα πρώτα δείγματα τέτοιας συμπεριφοράς, θα μεταγράφεται υποχρεωτικώς σε ειδικό σχολείο (καί μακριά από την κατοικία του), όπου -μετά τα μαθήματα- θα του βγαίνει η πίστη σε απλήρωτες χειρωνακτικές εργασίες. Εάν παρά ταύτα συνεχίσει την «επανάσταση», τότε φυλάκιση. Θα μάθει με το στανιό ότι ζή σε σύνολο ανθρώπων, σε κοινωνία – άρα, οφείλει να ακολουθεί τους κοινωνικούς κανόνες. Καί ότι οι υποχρεώσεις προηγούνται των δικαιωμάτων. Αν αφήσουμε να δημιουργούνται ατομιστές / παρτάκηδες / παράνομοι / παράσιτα από ηλικίας 15 ετών, το χάσαμε το παιχνίδι.

Οι «μαθητοπατερικοί» νόμοι θα πεταχτούν στα σκουπίδια πάραυτα. Ο εκπαιδευτικός είναι αξιοσέβαστο πρόσωπο, κι όχι ο κλόουν του κάθε μαλακισμένου. Ούτε το κλωτσοσκούφι του κάθε συμπλεγματικού πολιτικάντη. (Που αντιγράφει τους συμπλεγματικούς αγράμματους «Ερυθροφρουρούς» της Κίνας του 1966-1968.)

  • Θεσμοθετείται το πιστοποιητικό εκπαιδευτικής ανεπάρκειας.

Δυό, τρείς, τέσσερεις αποτυχημένες απόπειρες σε κάποια εκπαιδευτική βαθμίδα, καί τέλος. Ο κάτοχος του πιστοποιητικού θα απαγορεύεται να ξαναπασχολήσει την εκπαίδευση. (Προς τον σκοπό αυτόν, θα δημιουργηθεί πανελλήνιο ηλεκτρονικό αρχείο εκπαιδευτικών τίτλων, γιά να ξέρουμε ποιός είναι ποιός.) Ο καθένας οφείλει να σκεφτεί πώς θα βγάλει τα προς το ζήν, κι όχι πώς θα …περάσει εξετάσεις, με τον απώτερο σκοπό να στρογγυλοκάτσει σε κάποιο γραφείο καί να εισπράττει μισθό …καθήμενος.

Επίσης, πιστοποιητικό μερικής ανεπάρκειας θα λαμβάνουν όσα άτομα δεν μπορούν ν’ αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις συγκεκριμένων σχολών. (Πχ Ιατρική, όπου λιποθυμούν βλέποντας πτώματα στο μάθημα Ανατομίας. Αυτό, γιά κάτι ηλίθιες μαμάδες, που πιπιλάνε το τρομερό επιχείρημα: «- Μά, αφού η κόρη μου είναι άριστη μαθήτρια, να μην πάει Ιατρική;» Τί να σας πώ, μανδάμ! Άμα «τό ‘χει» με αίματα, ξερατά, κόπρανα, ακρωτηριασμούς, πτώματα, καλώς να πάει. Με τί ακριβώς νομίζετε πως ασχολούνται οι γιατροί, δηλαδή; Με …βαθμολογίες; )

Στα ίδια πλαίσια, θα διαγραφούν (καί θα λάβουν το πιστοποιητικό αυτό) όλοι οι «αιώνιοι» φοιτητές. Αλλά, γιά να μη μας μαλώσει ο Τραϊανού (λόλ!!!), που νομίζει ότι επειδή πέρασε κάποιος στις πανελλήνιες, έχει καί το δικαίωμα να κατσικωθεί μιά ζωή στο πανεπιστήμιο, «αιώνιοι» φοιτητές θα μπορούν να υπάρξουν, αλλά τις σπουδές τους (τίς ποιές; ) θα τις πληρώσουν αγρίως. Εκτός κι αν ζητήσουν από μόνοι τους διαγραφή.

Επιτέλους, σ’ αυτόν τον τόπο πρέπει να μάθουν όλοι πως δεν γίνεται να ζητάς πράγματα, παραπάνω απ’ όσα μπορείς. Εφ’ όσον οι σπουδές προαπαιτούν ένα κάποιο ελάχιστο επίπεδο οικονομικής δυνατότητας καί οικογενειακής γαλήνης, τί να κάνουμε; όσοι δεν το έχουν, ατύχησαν. Κι εγώ είχα όνειρο να περάσω μιά ζωή σε μιά ξαπλώστρα στην Πολυνησία, καί νά ‘χω γκόμενες να μου κάνουν πίπ αέρα, αλλά δεν μου βγήκε. Τί θα κάνω τώρα, δηλαδή; θα βάλω τα κλάμματα; Ή θα αρθρογραφώ στα ιντερνέτια, πως, αφού ξέρω απέξω τον τουριστικό οδηγό της Πολυνησίας, δικαιούμαι …ακατεβατί αυτά που ονειρεύτηκα;

Οι διακοπές στη Μύκονο (με δανεικά) τον χάλασαν τον σημερινό Έλληνα, ώ Τραϊανού! Γενικώς, οι επιθυμίες γιά όσα δεν μπορούσε / δεν δικαιούταν ν’ αποκτήσει, μεταξύ αυτών καί τα πτυχία. Κατάλαβέ το.

Εδώ καί δυόμιση χιλιάδες χρόνια, ο γλυκύς Βούδδας είπε: «Πηγή κάθε δυστυχίας είναι η επιθυμία. Ξερρίζωσέ την από μέσα σου!» Αλλά, βλέπεις, εμείς είμαστε …ορθόδοξοι χριστιανοί κι όχι βουδδιστές! Γι’ αυτό δεν χαμπαρίζουμε από τέτοια! Καρα-λόλ!!!

  • Τα πανεπιστήμια θα ξαναγίνουν πανεπιστήμια.

Δεν θα συνεχίσουν να είναι καφετέριες ιδιαζούσης μορφής, όπως είναι σήμερα. Πρέπει να γίνει κατανοητό στους πάντες πως οι σπουδές, καί δή τζάμπα, δεν είναι κάποιο δωράκι σε μαθητές που πέρασαν κάποιες εξετάσεις. (Κι όπως ξαναείπα, ζούμε σε κοινωνία. Κανείς δεν είναι μόνος του, να κάνει ό,τι γουστάρει.) Οι παρεχόμενες σπουδές είναι μέρος του σχεδιασμού γιά την επιβίωση του έθνους καί της κοινωνίας.

Στα πλαίσια αυτά, λοιπόν:

  • Καταργείται το ηλίθιο «πανεπιστημιακό άσυλο». Η σημερινή Ελλάδα δεν υποχρεώνεται να νομοθετεί, γιά να λύνει τα κοινωνικά προβλήματα των Γερμανικών κρατιδίων του 17ου-18ου αιώνα. (Το «άσυλο» έλεγε πως δεν μπορούν να σε μπαγλαρώνουν οι μπάτσοι πχ του εκλέκτορα του Σάξ-Κοβούργου, επειδή από έδρας μιλάς γιά μή αρεστά στην εξουσία πράγματα. Δεν έλεγε ότι μπαίνεις σε πανεπιστημιακό χώρο, ασχημονείς κατά το δοκούν, αλλά δεν συλλαμβάνεσαι.)
  • Όσοι βρίσκουν δουλειά στο εξωτερικό με Ελληνικό πτυχίο, καί κάθονται εκεί πέραν της πενταετίας, πληρώνουν αναδρομικώς τις σπουδές τους.
  • Άπαντες πρώτα θα εκπληρώνουν τη στρατιωτική θητεία τους, καί μετά θα μπορούν να πάνε στο πανεπιστήμιο. Κι επειδή μπορεί να μας ξαναμαλώσουν οι φεμινίστριες, ότι δηλαδή οι γυναίκες δεν πάνε στρατό, εντάξει… Αλλά καμμία γυναίκα δεν θα δίνει εξετάσεις εισαγωγής σε πανεπιστήμιο προ της ηλικίας των 20 ετών. (Εάν υποτεθεί ότι η στρατιωτική θητεία είναι διετής.)
  • Στο μηχανογραφικό δελτίο δεν θα συμπληρώνει ο υποψήφιος σαράντα σχολές, κι όπου κάτσει. Μία σχολή καί μόνον.
  • «Πριμοδοτήσεις» σε αθλητές καί λοιπούς (πχ μουσικούς κτλ) καταργούνται. (Τί λογική είν’ αυτή, ότι επειδή το παιδί αθλείται, δικαιούται καί εισαγωγή σε πανεπιστημιακή σχολή; Εγώ, δηλαδή, που ήμουνα μαθηταράς καί ξεσκιζόμουνα στο διάβασμα, δικαιούμουνα να παίζω στην Εθνική ποδοσφαίρου; Άντ’ από ‘δώ πέρα, ρέ!)

Μετά απ’ αυτά, πιστεύω ότι θ’ αποθαρρυνθούν οι ανόητοι απ’ το να ανακατεύονται εκεί που δεν τους σπέρνουν. Εννοείται, κάτι «επαναστάτες» που -έχουν δεν έχουν σχέση με τα πανεπιστήμια- μπουκάρουν καί διαλύουν τα πάντα, έχουν να σπάσουν χαλίκια με τη βαρειά, που θα φτιάξουμε δέκα εθνικές οδούς ακόμη.

(επόμενο)

Καί νά ‘μουνα, λέει, αισυμνήτης… – 1

36 Σχόλια

υγχάνω παλαιόθεν εχθρός του: «Έξω απ’ τον χορό, πολλά τραγούδια λένε!». Καί γνωρίζοντας ότι σε μερικούς ανθρώπους έρχεται η στιγμή να τα παίξουν όλα στα ζάρια (καί, ναί, σ’ αυτούς βάζω μέσα καί την αφεντιά μου), άρχισα να ονειρεύομαι πως θα γίνω αισυμνήτης της χώρας μας! (Όχι τίποτ’ άλλο, αλλά με παρασύρατε κι εσείς! Καρα-λόλ!!!)

Πρίν, όμως, δούμε τί μπορεί / πρέπει να κάνει ο αισυμνήτης (δεύτερο κεφάλαιο του παρόντος), ας δούμε ποιός οφείλει εκ των ούκ άνευ να είναι αυτός (πρώτο κεφάλαιο).

 

α. Προσόντα γιά την αίτηση υποψηφίου Αισυμνήτου

Απάνω-κάτω, αυτά τα περιέγραψε ο Παλαιός – αλλά τα πιάσατε κι εσείς, οι αναγνώσθαι:

  • Καθαρός Έλληνας σώματί τε καί ψυχήι. (Διότι όλο το παιχνίδι σήμερα παίζεται στην ψυχή.)
  • Έντιμος χαρακτήρας.

Δυό λόγια, όσον φορά τον έντιμο χαρακτήρα:

Εντάξει, κανείς μας δεν είναι ο Ιησούς Χριστός. Αμαρτίες καί σφάλματα έχουμε κάνει όλοι. Άλλο, όμως, αυτό, κι άλλο η πουστιά κι η ψυχική βρωμιά. Ο αισυμνήτης είναι άνθρωπος, όπως όλοι μας – παναπεί, όχι απαλλαγμένος σφαλμάτων. Δεν μπορούμε, όμως, να κάνουμε αισυμνήτη άτομο, που έχει το μυαλό του προγραμματισμένο στην παρανομία καί την κακουργία.

  • Έχων σώας τας φρένας, με άριστη εκτίμηση των συνθηκών, καί με χάραξη σαφούς πορείας του έθνους μας προς το μέλλον.

Η άριστη εκτίμηση των συνθηκών χρειάζεται, επειδή κατά κανόνα οι Έλληνες ενθουσιαζόμαστε καί κάνουμε μισές δουλειές… νομίζοντας ότι τις τελειώσαμε. Αφήνουμε τρυπούλες, από τις οποίες με τα χρόνια μπαίνει η κρόνια υγρασία, καί γκρεμίζει το οικοδόμημα που στήνουμε. Πετυχαίνουμε το 99% (στις καλές μας στιγμές), αλλά αυτό το υπολειπόμενο 1% κάνει τη ζημιά μετά.

Πάμε παρακάτω. Ο αισυμνήτης:

  • Θεωρεί το χρήμα μέσον κι όχι αυτοσκοπό, καί δεν ζή γι’ αυτό.
  • Παρόμοιες «θεωρίες» έχει καί γιά την εξουσία.
  • Είναι αποφασισμένος να προχωρήσει -χωρίς δισταγμό καί οίκτο- όσο χρειαστεί, διότι αλλοιώς δεν καθαρίζουμε από την κρόνια κόπρο. Αλλοιώς, με τα χάδια, τους «ανθρωπισμούς», το έλεος προς τους «αναξιοπαθούντες», τους «δημοκρατικούς διαλόγους», κοροϊδευόμαστε καί μαλακιζόμαστε. Σας αρέσει-δεν σας αρέσει, έτσι έχει η κατάσταση. Έτσι ακριβώς. Καί τις τυχόν αντίθετες πεποιθήσεις σας, κρατήστε τις γιά τα παιδάκια σας.

(Απολυταρχικός, δηλαδή; Σαφώς ναί. Κι αν δεν σας αρέσει αυτό, καθήστε με τα δάνεια των ροτσιλδικών τραπεζών στην καμπούρα σας καί βουλώστε το!)

  • Καί τα λοιπά αυτονόητα – που δεν τα θυμάμαι τώρα.

Σας διέφυγαν όμως δύο… το ένα άκρως σημαντικό:

  • Να είναι άριστος γνώστης της Ιστορίας. Ίστωρ, κι όχι στο περίπου. Όχι απλά φιλίστωρ, ιστοριοδίφης, ή …απόφοιτος Ιστορικού-Αρχαιολογικού τμήματος. Την Ιστορία δεν τη διαβάζουμε γιά να περνάει η ώρα.

Διότι η Ιστορία είναι ένα από τα ισχυρώτερα βοηθήματα που έχουμε στη ζωή μας – άρα οφείλει να είναι κι ένα από τα σημαντικώτερα μαθήματα στα σχολεία. Είναι το έτοιμο «λυσάρι» προβλημάτων (καί δή, που αγγίζουν τον καθένα μας, ως κοινωνικό όν), που εμφανίζονται ξανά καί ξανά καί ξανά. Έ, λοιπόν, όποιος αγνοεί τις ήδη καταγεγραμμένες λύσεις καί θέλει να επανανακαλύψει τον τροχό, απλούστατα είναι αθεράπευτος ηλίθιος.

Άντε, όμως, να το εξηγήσεις αυτό στα μαλακισμένα, που την Ιστορία τη διαβάζουν φροντιστηριακώς πως, γιά να …περάσουν τις εξετάσεις!!! Χαρακτηριστικό σύμπτωμα της ασθένειας αυτής είναι ότι μαθαίνουν τα ονόματα των ιστορικών προσώπων στο περίπου – κι αυτό τους αρκεί. Πχ «Λού» Παρασκευόπουλος, αντί Λεωνίδας, κτλ κτλ. Όπως «Λήο» φόν Κλέντσε, κι όχι Λεοπόλδος, όπως «Τζόζεφ» Στάλιν, κι όχι Ιωσήφ – όταν παίρνουν τσάτρα-πάτρα πληροφορίες απ’ τη Γουΐκι. Άσ’ τα να πάν, κοινώς.

Λοιπόν, στην αφεντιά μου βάζω ένα 9 στα 10 σε θέματα Ιστορίας. (Καλά τα καταφέρνω, …ως Φυσικός!  🙂  )

 

Κι ακόμη ένα προσόν, αν κι αυτό απλώς βοηθάει, χωρίς να είναι απόλυτο:

  • Να έχει …προϋπηρεσία στη θέση.

Πώς, μωρέ Εργοδότη; Πότε; Ξαναήσουν εσύ αισυμνήτης, καί δεν το ξέρουμε; Ίντα λες, ωρέ; Κουζουλάθηκες; (Που λέει καί το ανέκδοτο.)

Σας είπα, δεν ζούμε μονάχα μία φορά…

Ο γράφων έχει διατελέσει δύο φορές απόλυτος μονάρχης, καί μία …παρά λίγο. Η «παρά λίγο» φορά ήταν επιτυχημένη πάνω από 80%, η μία απ’ τις απόλυτες δεν απέδωσε σχεδόν καθόλου (κανείς δεν ήθελε τότε ν’ ακούει σώφρονες φωνές, δυστυχώς), καί η άλλη απέδωσε στο 100% καί παραπάνω. Άρα, μάλλον διαθέτω τα τυπικά κι ουσιαστικά προσόντα γιά τη θέση! Λόλ!!!

(Καί γιά να προλάβω κάτι χαζούλικα αντεπιχειρήματα γιά τη μετενσάρκωση… γιατί, δηλαδή, όλοι ονειρεύονται πως ήταν βασιλιάδες καί πρίγκηπες, κι όχι πχ καντηλανάφτες; Σε κάποιες ζωές μου, έχω διατελέσει καί σε ταπεινές θέσεις. Τέλος του θέματος, γυρίζουμε στο σήμερα καί παραμένουμε αυστηρά σ’ αυτό.)

 

Εδώ, βέβαια, ο οποιοσδήποτε μπορεί να μου θυμίσει όσα έλεγα περί «φυσικού ηγέτη». Δηλαδή, σε κρίσιμες καταστάσεις κρατάμε γιά ηγέτη αυτόν που έχουμε, καί δεν τον αλλάζουμε – άσχετα αν είναι κουτσός, κουλός, στραβός, μέθυσος (Τσώρτσιλλ), αποτυχημένος (ξανά Τσώρτσιλλ), φασίστας, κάθε είδους φανατικός, αδερφή, ή ο,τιδήποτε άλλο μειονεκτικό. Ισχύουν, καί δεν παίρνω λέξη πίσω. Πλήν όμως, στην παρούσα κατάσταση της Ελλάδας δεν διαθέτουμε «φυσικό ηγέτη». (Υπόψη, δεν ταυτίζω την έννοια του «φυσικού ηγέτη» με την του αισυμνήτη – αν καί ομοιάζουν σε πολλά.)

Χειρότερα, δεν διαφαίνεται κανείς να θέλει πραγματικά ν’ αναλάβει να βάλει το κεφάλι του στον τορβά με τις οχιές. Κάτι προσπάθειες που βλέπω μέσωι σχηματισμού συλλόγων, ή πατριωτικών κομμάτων, ή κινημάτων, ή διά της δικαστικής οδού, άσε… δεν θα εκφραστώ. Κι όχι μόνον – οι περισσότεροι απ’ αυτούς τους καλοπροαίρετους εθνο-ακτιβιστές τρέμουν, μην τους πούν φασίστες καί ρατσιστές. (Καί κάθονται κι απολογούνται σε άεργα πρακτοροτσογλάνια, που στο κάτω-κάτω δεν τά ‘ξεραν κι από χθές καί δεν τους είναι καί τίποτε.) Πού να φτάσουμε καί στα απολύτως απαραίτητα λυντσαρίσματα καί παλουκώματα των εχθρών της Ελλάδας, δηλαδή!!!

(Με την ίδια λογική, αγάπες μου, αν οι αυτο-προσδιοριζόμενοι ως …καλοί άνθρωποι κι ανθρωπιστές σας πουν ν’ αυτοκτονήσετε, να το πράξετε. Μη διστάσετε καθόλου. Εφ’ όσον τρέμετε τις λέξεις που θα προφέρει ο πρώτος τυχών που θα βρεθεί στον δρόμο σας, προφανώς θα τρέμετε καί μην τους δυσαρεστήσετε, συνεχίζοντας να ζήτε. Άλλως τε, το έχουν ήδη ζητήσει οι «ανθρωπιστές»: «Έλληνες ψοφήστε, γιά να ζήσουμε εμείς!», λένε συνθήματα στους τοίχους κι αφίσες εδώ καί καιρό. Εμπρός, λοιπόν! Κάντε τους τη χάρη!)

Χείριστα, ακόμη κι όποιος πάει να διαφανεί, δεν κέκτηται τα προσόντα γιά αισυμνήτης. Ποιός, δηλαδή; ο Μίκης Θεοδωράκης; ο Σώρρας; ο καθ’ όλα σεβαστός στρατηγός Αϋφαντής;… Ποιός;… (Γιά ν’ αναφέρω μερικά ονόματα κουτουρού. Υπόψη, η αποδοχή -πριν την αισυμνητία- του προσώπου από την πλειονότητα των Ελλήνων, δηλ. ότι είναι πασίγνωστος, σεβαστή μορφή κτλ, δεν παίζει κανέναν ρόλο ως προσόν.)

 

β. Τί θα πράξει ο Αισυμνήτης

(Στα παρακάτω, θα σας εξηγώ σύντομα το γιατί.)

 

i. Πρώτιστο καθήκον, να επιβάλει την ΑΠΟΛΥΤΗ υπακοή των πάντων στο πρόσωπό του.

Κι όχι μόνον αυτός, αλλά προς την κατεύθυνση αυτή θα δράσει καί το δεύτερο επίπεδο της ιεραρχίας.

Η όποια αντίρρηση θ’ αντιμετωπίζεται με πυροβολισμό εξ επαφής στο κεφάλι του αντιρρησία. Δύο φορές.

Σκληρό; απάνθρωπο; Σαφέστατα. Σκεφθήτε, όμως, πως, αν αρχίσουμε τις κουβέντες με τον κάθε τυχόντα ενώι καίγεται ο κώλος μας, τελειώσαμε. Πολύ βασικό σφάλμα αυτό. Καί να σας πω καί κάτι; Γιά το καλό της Ελλάδας, απαγορεύεται να υπάρξει δεύτερος Βελουχιώτης. Αλοίμονο αν ο αισυμνήτης έχει κηδεμόνες στο κεφάλι του (άγγλους, ή άλλους), ή αν δεχθεί αγκάθια στα πλευρά του (αγγλοκίνητα, ή …αλλοκίνητα), τύπου Ζέρβα καί Ψαρρού. Καί τρίς αλοίμονο, αν ο αισυμνήτης δίνει λογαριασμό σε Σιάντους καί Ζαχαριάδηδες, ή υπακούει σε Μπελογιάννηδες καί «συμμαχικά στρατηγεία».

Γιά το καλό της Ελλάδας, λοιπόν, δεν θα υπάρξει δεύτερος Βελουχιώτης. Κι όποιος έχει αντιρρήσεις, να λουφάξει στο σπίτι του. Η σωτηρία καί ο καθαρμός της Ελλάδας δεν σηκώνει καλαμπούρια κι αντιμετώπιση στο περίπου.

 

ii. Διακανονίζει την ιεραρχία.

Ο αισυμνήτης σαφώς δεν θα είναι μόνος του. Σαφώς καί θα κατανείμει εξ αρχής ρόλους σε άλλα άτομα.

Πώς;

Από την Ιστορία, μαθαίνουμε πως κάθε οργανωμένη ομάδα είχε αρχηγό, αλλά καί εξ ίσου ισχυρό υπαρχηγό. (Θυμήσου: Λεωνίδας-Διηνέκης.) Μάλιστα, σε περιπτώσεις στριμώγματος, πολλές φορές τη μπουγάδα την καθάριζε το «νούμερο δύο» της οργάνωσης.

Στο βασικό αυτό μοντέλο υπήρξαν καί παραλλαγές, πχ οι Ναΐτες Ιππότες είχαν καί «σκιώδες» ηγουμενοσυμβούλιο με «σκιώδη» Μεγάλο Μάγιστρο. Λέγεται πως, όταν ο Ζάκ ντέ Μολαί κάηκε ζωντανός, ο «σκιώδης» Μεγάλος Μάγιστρος δεν έπαθε τίποτε απολύτως – αν καί ήταν γνωστός στους πάντες ως τέτοιος. (Μην απορείτε γιά το ποιός διοργάνωσε τη φυγάδευση των διασωθέντων Ναϊτών καί του θησαυρού τους.)

Άλλοι, πάλι, οι Ιωαννίτες Ιππότες, εφήρμοζαν «πυθαγόρεια» συμβολικά Μαθηματικά στην ηγεσία τους: το πρώτο συμβούλιο υπό τον Μεγάλο Μάγιστρο ήταν πενταμελές, καί το δεύτερο 13μελές. (Στους προηγούμενους 5 προστίθενταν άλλοι οκτώ.)

Κι εμείς; Τί ηγεσία θα φτιάξουμε;

Εμείς θα επικαλεστούμε συνήθειες από την πανάρχαιη Ελλάδα. Το δικό μας ηγετικό συμβούλιο θα είναι δωδεκαμελές. Ο δε αισυμνήτης, όταν (εγκαίρως ή καταναγκαστικώς) παραδώσει την ηγεσία, αυτομάτως παραδίδει σε άτομο του 12μελούς συμβουλίου.

Μη ρωτάτε το γιατί 12… Δεν θα το εξηγήσω τώρα. Μπαίνουν πολλά μέσα στην εικόνα, ακόμη καί το ότι οι 12 πρέπει να επικοινωνούν με τρόπους «έξω του κόσμου τούτου». Καί να δρουν ως ένα άτομο, αν χρειαστεί. Δεν σας τα ανέφερα αυτά μέσα στα προσόντα του υποψήφιου αισυμνήτη, αλλά …θα υπάρξουν…

(επόμενο)

ΑΙΣΥΜΝΗΤΕΙΑ ΚΑΙ ΑΙΣΥΜΝΗΤΕΣ

42 Σχόλια

Αισυμνητεία και Αισυμνήτες

Γράφει ο Παλαιός

Τελευταία είδα ένα δυό άρθρα πάνω στο εν λόγω θέμα. Λόγω του ότι όμως αντιμετωπιζόταν λειψά είπα να προσθέσω δυο γραμμές διασαφηνίζοντάς το.

Ας δούμε μερικές αναφορές από την Κλασσική Γραμματεία :

Η παλαιότερη σωθείσα αναφορά είναι από τον Όμηρο, Οδύσσεια Θ’ 256-259

» ὣς ἔφατ’ Ἀλκίνοος θεοείκελος, ὦρτο δὲ κῆρυξ οἴσων φόρμιγγα γλαφυρὴν δόμου ἐκ βασιλῆος.
αἰσυμνῆται δὲ κριτοὶ ἐννέα πάντες ἀνέσταν, δήμιοι, οἳ κατ’ ἀγῶνα ἐῢ πρήσσεσκον ἕκαστα, λείηναν δὲ χορόν, καλὸν δ’ εὔρυναν ἀγῶνα.«

Διογένης Λαέρτιος, Βίοι Φιλοσόφων Β’ Αναξιμένης προς Πυθαγόρη  5

«Εὐβουλότατος ἦς ἡμέων, μεταναστὰς ἐκ Σάμου ἐς Κρότωνα, ἐνθάδε εἰρηνέεις. οἱ δὲ Αἰακέος παῖδες ἄλαστα κακὰ ἔρδουσι καὶ Μιλησίους οὐκ ἐπιλείπουσι αἰσυμνῆται

Αριστοτέλης, Πολιτικά Γ’ 1285a, 33-44

» ἕτερον δ’ ὅπερ ἦν ἐν τοῖς ἀρχαίοις Ἕλλησιν, οὓς καλοῦσιν αἰσυμνήτας. ἔστι δὲ τοῦθ’ ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν αἱρετὴ τυραννίς, διαφέρουσα δὲ τῆς βαρβαρικῆς οὐ τῷ μὴ κατὰ νόμον ἀλλὰ τῷ μὴ πάτριος εἶναι μόνον. ἦρχον δ’ οἱ μὲν διὰ βίου τὴν ἀρχὴν ταύτην, οἱ δὲ μέχρι τινῶν ὡρισμένων χρόνων ἢ πράξεων, οἷον εἵλοντό ποτε Μυτιληναῖοι Πιττακὸν πρὸς τοὺς φυγάδας ὧν προειστήκεσαν Ἀντιμενίδης καὶ Ἀλκαῖος ὁ ποιητής. δηλοῖ δ’ Ἀλκαῖος ὅτι τύραννον εἵλοντο τὸν Πιττακὸν ἔν τινι τῶν σκολιῶν μελῶν· ἐπιτιμᾷ γὰρ ὅτι τὸν κακοπάτριδα Πίττακον πόλιος τᾶς ἀχόλω καὶ βαρυδαίμονος ἐστάσαντο τύραννον μέγ’ ἐπαινέοντες ἀόλλεες.«

Διονύσιος Αλικαρνασεύς, Ρωμαϊκή Αρχαιολογία Ε’ 73

«ἔστι γὰρ αἱρετὴ τυραννὶς ἡ δικτατορία. δοκοῦσι δέ μοι καὶ τοῦτο παρ᾽ Ἑλλήνων οἱ Ῥωμαῖοι τὸ πολίτευμα λαβεῖν. οἱ γὰρ Αἰσυμνῆται καλούμενοι παρ᾽ Ἕλλησι τὸ ἀρχαῖον, ὡς ἐν τοῖς περὶ βασιλείας ἱστορεῖ Θεόφραστος, αἱρετοί τινες ἦσαν τύραννοι· ᾑροῦντο δ᾽ αὐτοὺς αἱ πόλεις οὔτ᾽ εἰς ὁριστὸν χρόνον οὔτε συνεχῶς, ἀλλὰ πρὸς τοὺς καιρούς, ὁπότε δόξειε συμφέρειν, καὶ εἰς ὁποσονοῦν χρόνον· ὥσπερ καὶ Μιτυληναῖοί ποθ᾽ εἵλοντο Πιττακὸν πρὸς τοὺς φυγάδας τοὺς περὶ Ἀλκαῖον τὸν ποιητήν.«

Αλλά και πολλοί άλλοι.

Αισυμνήτης είναι ο αιρετός άρχων, στον οποίο εδίδοντο αρμοδιότητες μερικές ή απόλυτες, για ορισμένο χρόνο ή ακόμη και διά βίου, με δικαίωμα διοικήσεως, οργάνωσης, νομοθεσίας, κρίσεως, διοργάνωσης, τελέσεως κλπ. αρμοδιοτήτων.

Ο Αισυμνήτης διαφέρει από τον Τύραννο στο ότι αυτός δεν υφαρπάζει την Εξουσία διά της βίας αλλά του παραχωρείται από τους Πολίτες.

Ως Αισυμνητεία ορίζεται το Πολίτευμα της Αιρετής Βασιλείας ή Τυραννίας, το οποίο φαίνεται να υπάρχει στον Ελληνικό χώρο από αρχαιοτάτων χρόνων. Πράγμα το οποίο αργότερα πήραν οι Ρωμαίοι και το εφάρμοσαν με κάποια παραλλαγή (όπου έδιναν το δικαίωμα κυβερνητικής εξουσίας αλλά όχι νομοθετικής).

Η Αισυμνητεία στην Ελλάδα ήταν προσωπική και όχι κληρονομική.

Κατά την Ομηρική παράθεση, ως Αισυμνήτες ορίζονταν κάποιοι αριστοκρατικής καταγωγής και τους εδίδοντο δικαστικές αρμοδιότητες. Ήσαν δηλαδή αιρετοί αξιωματούχοι, συνήθως με αποστολή την διοργάνωση , τέλεση και κρίση τελετών και αγώνων.

Αργότερα περίπου εκεί στον 8ο αιώνα στους αισυμνήτες εδίδοντο ευρύτατες πολιτικές εξουσίες με σκοπό την διόρθωση, επανόρθωση και εκλογίκευση των πραγμάτων.

Τούτο συνέβαινε όταν η Πόλη-Κράτος βρισκόταν εν μέσω κινδύνου, εσωτερικού ή εξωτερικού. Προβλήματα από πολιτικές διενέξεις, κοινωνικές διαμάχες και συγκρούσεις, αστάθεια, αναρχία, ηθικά και οικονομικά αδιέξοδα, τα οποία είχαν αποτέλεσμα μεγάλα και ανυπέρβλητα προβλήματα.

Τότε μπροστά στον κίνδυνο καταστροφής όλοι έκαναν την ανάγκη φιλότιμο, και πρότειναν στον ικανότερο, άξιο και πιο άριστο όλων των Πολιτών (κάποιες φορές και σε έναν μη πολίτη αλλά γνωστόν για την ικανότητα, τιμιότητα και ευθυκρισία του) την ΑΡΧΗ της Πόλεως. Συνήθως του παραχωρούσαν όλες τις Εξουσίες (θεσμικές, πολιτικές, νομοθετικές, δικαστικές και οικονομικές) και τον έκαναν απόλυτο άρχοντα, με σκοπό να επαναφέρει την πόλη στην ομαλότητα και την πρόοδο, απαλλάσσοντάς την από κάθε πρόβλημα.

Ο Αισυμνήτης έπρεπε να διαθέτει πολλαπλές ικανότητες και να διακρίνεται για την τιμιότητα και το ακέραιο του χαρακτήρος του και επίσης ταυτόχρονα να έχει και να χαίρει αποδοχής και καταξίωσης

Η Αισυμνητεία διαρκούσε μέχρι να επιλυθεί το πρόβλημα και να αποκατασταθεί η ομαλότητα, μια προσωρινή κατάσταση περιορισμένου δηλαδή χρόνου, σπανίως δε ήταν διά βίου.

Οι Αισυμνήτες με την αποκατάσταση παρέδιδαν την εξουσία σε εκλεγμένη αρχή, δίδοντας λόγω για τα πεπραγμένα τους.

Πολλές φορές τα μέτρα που ελάμβαναν ήταν ιδιαιτέρως σκληρά, δίκαια και αναπόφευκτα, πάντα όμως προς την σωστή κατεύθυνση, και βεβαίως καθοριστικά για το μέλλον, την ευημερία, την πρόοδο και την επιβίωση της Πόλεως, άσχετα το πόσο μπορεί να δυσανασχετούσαν κάποιοι.

Κάποιες Πόλεις είχαν τον θεσμό-αξίωμα σε συνεχή λειτουργία για συγκεκριμένα όμως θέματα.

Στην Κύμη την επιμέλεια των Εθίμων, στην Τεώ δικαστικές αρμοδιότητες, στα Μέγαρα, την Νάξο, την Μίλητο τον στεφανηφόρο άρχοντα κλπ. κλπ. 

Γνωστές είναι οι ακόλουθες περιπτώσεις :

α).   Πιττακός ο Μυτιληναίος (650-570) όπου ορίσθηκε Αισυμνήτης της Λέσβου για 10-δέκα χρόνια (590-580)

β).  Σόλων ο Αθηναίος, (639-559) γνωστός για το μέτρο της Σεισάχθειας και την απελευθέρωση των πολιτών καθώς και την απαγόρευση της σωματικής υποθηκεύσεως, όταν το 594 κλήθηκε να αποκαταστήσει τα πράγματα στην Αθήνα

γ).   Βίας ο Πριηνεύς, (6ος αιώνας)

δ).   Περίανδρος ο Κορίνθιος (668-584) αλλά αυτός κατσικώθηκε για 40 τόσα χρόνια.

ε).   Και πολλοί άλλοι όπως ο Ξενοφών των Μυρίων, ο Διονύσιος των Συρακουσών, ο Τυννώνδας στην Εύβοια, ο Επιγένης στην Μίλητο, ο Χαιρήμων στην Απολλωνία, ο Φοιβίας στην Σάμο, ο Ζάλευκος στους Λοκρούς, ο Χαρώνδας στην Κατάνη, αλλά ακόμα και ο Γεώργιος Παπλωματάς ο και Λυκούργος Λογοθέτης ονομασθείς στην Σάμο το 1821 κλπ. κλπ.

Αυτό που διαφοροποιεί και διαχωρίζει την Αισυμνητεία από τα Ολοκληρωτικά και Απολυταρχικά Τυραννικά καθεστώτα, είναι ότι, ο Αισυμνήτης αναλαμβάνει την Εξουσία με την σύμφωνη γνώμη των πολιτών, για το καλό και την σωτηρία της Πόλεως-Κράτους, και ποτέ για προσωπικούς λόγους και συμφέροντα.

Και τώρα το κερασάκι, ο λόγος που μπήκα στον κόπο για να γράψω αυτό το άρθρο.

Ο θεσμός της Αισυμνητείας είναι όχι μόνο υπάρχουσα από αρχαιοτάτων χρόνων αλλά διαχρονική επιταγή της Ελληνικής Φυλής και του Έθνους, ηλικίας εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών.

Βασικά θεσπίστηκε από τις απαρχές της Δημιουργίας της Ελληνικής Φυλής, από τους πρώτους Εκείνους «απεσταλμένους».

Το πραγματικό Αρχαίο Ελληνικό Πολίτευμα αν και ήταν πολυδιάστατο και Αξιοκρατικό, είχε πάντα βασικό του στοιχείο την επιταγή της Αισυμνητείας.

Μαζί με όλες τις άλλες επιταγές υπήρχε και η επιταγή της Αισυμνητείας, του θεσμού εκείνου που σκοπό είχε, κατά Τακτά διαστήματα, να Ελέγχει και να Επαναφέρει τα πράγματα στον δρόμο που είχε οριστεί.

Πέραν των όσων παραπάνω εγράφησαν περί αυτής, και των στοιχείων που έπρεπε να έχει ο Αισυμνήτης, η Αρχαία Επιταγή περιελάμβανε επίσης την απαίτηση ο Αισυμνήτης εκτός των άλλων, να έχει ΟΡΑΜΑ και να Ενθυμείται (τουλάχιστον τα βασικά, αν και παλαιά αυτό ήταν και γινόταν βάσει εκπαίδευσης, κοινό κτήμα), άλλωστε πως θα ήταν δυνατόν να επαναφέρει την Φυλή στα ορισθέντα, τον σκοπό και το καθήκον εάν εστερείτο αυτών ;;

Όπως είπαμε είχε ορισθεί, Κατά Τακτά Χρονικά Διαστήματα, τα πράγματα να ελέγχονται και οι όποιες στρεβλώσεις να αποκαθίστανται, έτσι ορίζετο αυτός που διέθετε τα αναγκαία και του εδίδοντο απόλυτες εξουσίες να διορθώσει και να επαναφέρει τα πράγματα καθώς και να τα επικαιροποιήσει αν ήταν αναγκαίο.

Αφού όλα διορθώνονταν, ο Αισυμνήτης λογοδοτούσε και παρέδιδε την εξουσία στους ορισθέντες θεσμούς και αποχωρούσε. Βέβαια πάντα η Φυλή, λόγω ανάγκης και όχι τιμής ένεκεν, δεν επέτρεπε στον Αισυμνήτη να αποχωρήσει, εγκαθιστώντας τον στην ανώτερη εξουσία διά Βίου ή τέλος πάντων του ανέθεταν κάποιο άλλο πόστο.

Οι «Απεσταλμένοι» οι έξωθεν ερχόμενοι, όταν έφταναν στο σημείο Εν-θύμησης, αιτούσαν από την Φυλή και αναλάμβαναν ως Αισυμνήτες. Κάποιες φορές, που η Φυλή είχε ξεφύγει, και αυτοί είχαν εκδηλώσει και αναπτύξει δυνάμεις, το έκαναν διά της Βίας, επαναφέροντας την Φυλή πάραυτα στα ΟΡΙΣΘΕΝΤΑ.

Η Ανάγκη Σήμερα

Η Ελλάδα σήμερα βιώνει μια κατάσταση πλήρους σήψεως και απωλείας σκοπού, όθεν και είναι απολύτως αναγκαίο να ψάξουμε και να βρούμε τον Ικανό, Έντιμο και Ακέραιο εκείνον Έλληνα, όχι τον οποιονδήποτε ικανό, άξιο και έντιμο αλλά τον έχοντα ΌΡΑΜΑ, να του παραχωρήσουμε απόλυτη εξουσία, και να του Ζητήσουμε να Σώσει την Ελλάδα.

Δύσκολο εγχείρημα διότι δεν είμαστε μια μικρή Πόλη-Κράτος αλλά 10- δέκα τόσα μύρια κόσμος.

Βέβαια σε κάποιες παλαιές εποχές αρκετές φορές είμαστε πολλαπλάσιοι αυτού, αλλά οι συνθήκες ήταν άλλες και διαφορετικές, αλλά ούτε και είχαμε ποτέ βυθιστεί σε τέτοιο βόθρο όπως σήμερα.

Βέβαια στην σύγχρονη εποχή και όπως είναι τα πράγματα, δεν νομίζω ότι ένας μόνο μπορεί να επιτελέσει όλο αυτό το έργο, αλλά ότι θα χρειαστεί και άλλους να συνδράμουν, να επιλέξει υπο-αισυμνήτες στους οποίους θα αναθέσει τα επιμέρους, κάτω πάντα από τον δικό του έλεγχο και κατεύθυνση.

Τελειώνοντας αφού αποκαταστήσει τα πράγματα, να ορίσει το αναγκαίο Πολύπλευρο Πολίτευμα, να θέσει ΝΕΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ, ΝΟΜΟΥΣ και να δώσει κατευθύνσεις και ΌΡΑΜΑ.

Μόνο έτσι μπορούμε να ελπίζουμε και να έχουμε ΜΕΛΛΟΝ.