Αρχική

Αισυμνητείας παραλειπόμενα – 5

107 Σχόλια

(προηγούμενο)

κόμη ένα θέμα του παρόντος (στ) υποκεφαλαίου αποτελεί η λεγόμενη «κρίσιμη μάζα». (Των συν-Ελλήνων που θ’ αποδεχθούν την αναγκαιότητα να ξελασπώσει το έθνος μας καί θα βοηθήσουν προς τούτο, δηλαδή.) Εννοώ, σε επίπεδο πρακτικών λογαριασμών. Όχι θεωρητικά.

Το 0.5% της κατά Παλαιό κρίσιμης μάζας σημαίνει:

  • Επί του συνολικού πληθυσμού (περίπου εντεκάμιση μύρια), κάπου 57,500 άτομα.
  • Επί των καθαρών Ελλήνων (δέκα μύρια, διότι το ενάμιση είναι πολιτογραφημένοι Βρωμά), 50,000 άτομα.
  • Καί επί του εκλογικού σώματος (περίπου πεντέμιση μύρια), 27,500 άτομα απάνω-κάτω.

Επειδή εγώ έχω (από τα στατιστικά μου) κάπου τετρακόσιους διακριτούς (δηλ. ξεχωριστές μονάδες) επισκέπτες ημερησίως, τότε ή χρειάζονται άλλοι 68 ιστολόγοι (κι ένας εγώ, 69! λόλ!!!), ή πρέπει να είμαστε καμιά δεκαριά, αλλά με αναγνωσιμότητα γύρω στα τρία χιλιάρικα διακριτά άτομα ημερησίως ο καθένας.

Βέβαια, επειδή ανάμεσα στα διακριτά άτομα που διαβάζουν το ιστολόγιο καθημερινώς, (υποθέτω πως) περίπου το μισό είναι σαβούρα (προγραμματιστικά «ρομποτάκια» του Διαδικτύου, πρακτόρια, διαφημιστές, κτλ), τότε τους παραπάνω αριθμούς πρέπει να τους κάνουμε επί δύο. Ή κάπου 150 ιστολόγια με λόγο σαν τον δικό μου, ή δέκα μέν, αλλά ο καθένας μας με αναγνωσιμότητα έξι χιλιάδες διακριτά άτομα ημερησίως.

Η δεύτερη περίπτωση μου φαίνεται πιό εφικτή. Όμως, όπως πάντα προκύπτει το θέμα του χρόνου. Ώσπου να φτιαχτεί το όνομα -το brand name- ενός νεοεισελθόντος στον χώρο του ιστολογείν, θα έχει τελειώσει ο Γ’ ΠΠ! Άρα, Εργοδότη δώσ’ τα με φούλ γκάζια!!!…  🙂

 

Παρένθεση:

Είχα σχεδόν τελειώσει τη συγγραφή του παρόντος, όταν έσκασε το περιστατικό με τη δολοφονία του μικρού μαθητή από Βρωμά. Κι ενώ το ήξερα ήδη από το Διαδίκτυο, κάποιος διάολος μ’ έβαλε ν’ ανοίξω τηλεόραση καί να πέσω στις ειδήσεις ενός βοθροκάναλου. Καί τί βλέπω;…

Ρεπόρτερς καί δημοσιογράφους χεσμένους απάνω τους, μη τυχόν καί πούν κάτι επιβαρυντικό γιά τη σύμφυτη παραβατικότητα της συγκεκριμένης βρωμόρατσας. Οι πολιτικάντηδες, πάλι (που «προσέτρεξαν» – μή χάσουν), χεσμένοι δύο φορές. Καί όλοι ομού να πετάνε την μπάλλα στην κερκίδα (ν’ αλλάζουν θέμα, να επικαλούνται δήθεν τεχνικά προβλήματα με τη σύνδεση, να λένε «φταίγαν οι γιατροί», κτλ κτλ).

Από την όλη ιστορία βγαίνουν τα εξής αναμφισβήτα συμπεράσματα, τα οποία προσωπικώς ουδέποτε θα δεχθώ ν’ αμφισβητηθούν από τον οποιονδήποτε:

  • Ότι οι ξένοι, που απεργάζονται το ξεπάτωμα της Ελλάδας καί των Ελλήνων, δείχνουν πλέον φανερά (καί με το σκεπτικό: «- Καί τί θα μας κάνετε, δηλαδή, κι άμα δε μας γουστάρετε;») όλα τα όπλα που χρησιμοποιούν εναντίον μας απ’ αιώνων – μεταξύ των οποίων καί η εξ ορισμού παρανομούσα βρωμόρατσα των κατασκευασμένων σπαρτών του Προμηθέα.

(Όχι, δεν μας την κουβάλησε εδώ κάποιο ιερατείο -γιά να εξαφανίσει τους Έλληνες-, όταν το Βυζάντιο τό ‘χε πάρει γιά τα καλά η κατηφόρα. Μή σας μπαίνουν στη γκλάβα τέτοιες μαλακισμένες συνομωσιολογικές ιδέες. Μόνη της ήρθε.

Κι όχι, δεν έδωσε πρόθυμα δημίους Ελλήνων κατά την Οθωμανοκρατία. Ούτε τον Διάκο, ούτε τον Κατσαντώνη τους σκότωσαν γύφτοι μετά από βασανιστήρια. Ανιστορησίες δικές μου!)

  • Ότι οι μεν ξένοι τη δουλειά τους κάνουν, αλλά μέγιστο ποσοστό του λαού αυτού έχει «αυτοκτονικό ιδεασμό». Βαρέθηκε τη ζωή του καί θέλει να πεθάνει με κάθε τρόπο.

(Αδιαφορώ πλήρως καί δεν θα τους εμποδίσω. Στη νέα Ελλάδα που ξημερώνει, ούτε οι φρενοβλαβείς, ούτε οι αδύναμοι έχουν θέση.)

  • Ότι όντως -όπως κουράστηκα να επαναλαμβάνω- πολλοί θα ξυπνήσουν καί θα καταλάβουν, μόνον άμα φάνε παλούκι στο απευθυσμένον.

(Τότε, όμως, θα πρέπει επίσης να ποδοπατήσουν τον εγωϊσμούλη τους καί να πειθαρχήσουν στην αισυμνητεία – γιά να κάνουμε 100% σωστή δουλειά. Αλλιώς, να κόψουν το λαιμό τους. Εξηγούμαι από τώρα: δημόσιο λόγο θα έχει μόνον όποιος βγάλει το φίδι απ’ την τρύπα. Οι υπόλοιποι, τουμπεκί ψιλοκομμένο – γιά το καλό τους.)

 

(ζ) Γιά τον -ταχέως επερχόμενο- Γ’ ΠΠ.

Εδώ υφίσταται πλήρης διάσταση με τη γνώμη του Παλαιού. (Εκτός αν με δοκιμάζει, να δεί πού το πάω.) Θα επαναλάβω, όμως, τη δική μου θέση – κι αν θέλετε, την ακολουθείτε. Αν, πάλι, βρήτε ισχυρώτερη απ’ τη δική μου λογική αιτιολόγηση περί του αντιθέτου (κι όχι συναισθηματικούς λόγους, εξηγούμαι), τότε δεν έχετε παρά να τη γράψετε. Καί σας ακολουθώ εγώ, νόου πρόμπλεμ.

Το θέμα του Γ’ ΠΠ μέχρι στιγμής στο Διαδίκτυο αντιμετωπίζεται με δύο τρόπους:

  • Μερικοί θεωρούν πως πρόκειται γιά ιδέα με απλώς πιθανή (καί καθόλου βέβαιη) υλοποίηση.

Εδώ υπάγονται «πακέτο» οι (εντός ή εκτός εισαγωγικών) ανθρωπιστές, οι φιλειρηνιστές, οι θεούσοι, οι μεταφυσικολογούντες, οι ξερόλες, τα πληρωμένα τρόλλς, καί οι παντός είδους ξεκομμένοι απ’ την πραγματικότητα.

  • Κι οι υπόλοιποι τον θεωρούν ως βέβαιη μελλοντική εξέλιξη, γιά την οποία οι -χμ- ενδιαφερόμενοι ήδη προετοιμάζονται από καιρό.

Εδώ υπάγονται όσοι (όπως ο γράφων) δεν βγάζουν πράγματα απ’ τη γκλάβα τους, αλλά καθημερινώς κάνουν μιά εκτίμηση γιά τα γεγονότα, καί προσπαθούν να καταλάβουν πού οδηγούν αυτά.

 

Τα κυριώτερα επιχειρήματα των πρώτων είναι απάνω-κάτω ότι:

  • Δεν γίνονται τέτοια πράγματα. (Μπάααα!… πού να γίνουν! Πού να γίνουν δύο πολύνεκροι ΠΠ μέσα σε είκοσι χρόνια!)
  • Ο Γ’ ΠΠ είναι …σκεπτομορφή, κι όσο οι άνθρωποι την έχουν στην κεφάλα τους / όσο την αναφέρουν, τόσο τη δυναμώνουν. (Κι οι διαρκώς ανανεωνόμενοι σούπερ-εξοπλισμοί των «μεγάλων», είναι κι αυτοί σκεπτομορφές; )
  • Τη σκεπτομορφή αυτή μπορούμε να την εξουδετερώσουμε με αντίθετες σκεπτομορφές (πχ ειρήνη, αγάπη, κτλ), ή/καί προσευχές. (Πώς;! Πώς;! Αμέ!!! Γιατί όχι; Υπάρχει καί προηγούμενο, άλλως τε: πριν από ενάμιση αιώνα, κάτι μάγοι Αφρικανικών φυλών ισχυριζόντουσαν ότι θα μετατρέψουν τις σφαίρες των αποικιοκρατών σε …νερό. Τελικά, μετατράπηκαν οι μάγοι σε «χούς εί, καί εις χούν απελεύσει». Εκτός αν κάνω τόοοοοσο λάθος, δηλαδή. Λόλ!!!)
  • Τα πυρηνικά δεν επιτρέπουν πλέον πόλεμο παγκόμιας κλίμακας, διότι ακριβώς αυτή η «ειρήνη» (του αμοιβαίου φόβου) απέτρεψε τον Ψυχρό Πόλεμο από το να γίνει θερμός. (Σωστό αυτό – ίσως το μόνο στην όλη επιχειρηματολογία τους.)
  • Υπάρχουν πολλές πιθανές εξελίξεις γιά το μέλλον της ανθρωπότητας, όχι απαραίτητα πολεμικής φύσεως. (Σωστό… αν βγάζεις πράγματα απ’ το κεφάλι σου, καί δε βλέπεις γύρω σου τί γίνεται.)

 

Τα κυριώτερα επιχειρήματα, τώρα, της δεύτερης κατηγορίας είναι περίπου τα εξής:

  • Ότι τον Γ’ ΠΠ τον θέλουν όλοι οι «μεγάλοι», καί μάλιστα το λένε έξω απ’ τα δόντια πλέον. (Πχ η Κλιντονίδα.)
  • Ότι δεν θα χρησιμοποιηθούν απαραιτήτως πυρηνικά, διότι υπάρχουν πλέον εξ ίσου καταστρεπτικά «συμβατικά» όπλα. (Θερμοβαρικές βόμβες, καί τα ρέστα.)
  • Ότι τους αντιπάλους δεν τους σταματάει τίποτε απ’ το να αρπαχτούν, διότι πλέον δεν έχουν καμμία ηθική αναστολή – άσε που θεωρούν τα πάντα κτήμα τους! (Βλέπε βομβαρδισμούς αμάχων, πρόγραμμα απομειώσεως παγκοσμίου πληθυσμού, συμμαχίες-αντιμαχίες της στιγμής, σα μικρά παιδιά, απίθανα δήθεν συμφέροντα, κείμενα δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά απ’ τις πατρίδες τους, κτλ κτλ κτλ.)
  • Ότι σημαντικό ρόλο παίζουν τα (κατευθυνόμενα) χάλια της παγκόσμιας οικονομίας, τα οποία οδηγούν σε παγκόσμιο πόλεμο.

Αυτό το τελευταίο δεν το λέει κανείς. Ούτε κάν κάποιες απ’ τις μεγάλες κεφαλές της παγκόσμιας Οικονομίας (Γιάνηδες -προσέξτε το ένα νού-, Λάντον Σκούλ οφ Εκονόμικζ, οβραίοι τύπου Γκρήνσπαν, καί οι ρέστοι). Σας το λέω, όμως, εγώ, ο μή-οικονομολόγος, αλλά ίστωρ. Λοιπόν, επισημαίνω κάτι ευρέως άγνωστο: οι οικονομικοί δείκτες του Γ’ Ράϊχ έδειχναν πως ο Β’ ΠΠ θα ξεκινούσε οπωσδήποτε κάποια στιγμή (δηλ. το Ράϊχ θα ριχνότανε ενόπλως σε άλλα κράτη – γιά ν’ ακριβολογούμε), καί το αργότερο μέχρι το 1943. (Άρα, δεν ήταν θέμα …προσευχών, ή φιλειρηνικής διάθεσης η αποτροπή του.)

Όταν, λοιπόν, όλοι πιπιλάνε τη λέξη «Οικονομία» (γιά να δείξουν πως έχουν γνώσεις επί της τρέχουσας πραγματικότητας καί βαρύνουσα γνώμη), καλό θα είναι να ξέρουν πού οδηγούν οι οικονομικοί δείκτες. Κι αυτό -όπως λέει η Ιστορία- δεν είναι απαραιτήτως μιά ακόμη απάτη με εβραίϊκα κωλόχαρτα, που θα πάει να καλύψει τις προηγούμενες. (Πχ αθρόα εκτύπωση νέων φωτοτυπιών που παριστάνουν το νόμισμα, κτλ.) Μπορεί να είναι καί κάτι τρομερά αιματηρό, όπως ένας ακόμη ΠΠ. Ειδικά όταν οι χρηματο-οικονομικές απάτες ξεπερνάνε τα οριά τους.

Όθεν, παρακαλούνται όσοι το παίζουν έξυπνοι, να μην ονειρεύονται πως θα ξαναβολευτούν σε μιά νέα κατάσταση απάτης (καί θ’ αφήσουν -εθιμικώς…- τα κορόϊδα να τραβάνε κουπί) – καί πάντα μέσα σε μιά ψευδεπίγραφη «ειρήνη».

 

Εκτός των ανωτέρω, υπάρχει σε αρκετούς από μας η συναίσθηση πως φτάνουμε σε «τέλος εποχής» / «τ’ αφεντικό τρελλάθηκε καί πουλάει όσο-όσο».

Διότι, βλέπετε, δεν είναι μονάχα η Οικονομία, ή η θέληση γιά ληστρική αρπαγή των πόρων του πλανήτη. Ή, έστω, η βούληση γιά πλανητική απόλυτη αρχηγία.

Είναι οι μύχιες προαιώνιες επιθυμίες του ερπετικού εγκεφάλου μιάς μυστικής ( ; ) κάστας γι’ αφανισμό όλων των υπολοίπων ανθρώπων – με πρώτους τους Έλληνες.

Τώρα, αυτό… όποιος το κατάλαβε, το κατάλαβε. Οι υπόλοιποι θα έχουν όλον τον χρόνο να το συζητήσουν… στον Παράδεισο! Λόλ!!!

Άρα, ο Γ’ ΠΠ έρχεται – καί προετοιμαστήτε.

(Αν καί δεν είναι υποχρεωτικό. Μπορείτε να τον αποτρέψετε με προσευχές καί κομποσχοίνια. Καρα-λόλ!!!)

 

Υστερόγραφο στο συγκεκριμένο θέμα – γιά ν’ αφαιρέσω καί το τελευταίο ψήγμα εθελοτυφλίας των Ελλήνων.

Λένε πολλοί: «- Δεν θα το επιτρέψει ο Θεός!»

Δεν διαφωνώ στο ότι ο Θεός δεν γουστάρει αλληλοσκοτωμούς, αλλά ο Θεός έχει δώσει στον άνθρωπο την απόλυτη ελευθερία (σκέψεων, λόγων, πράξεων – καί παραλείψεων). Όθεν, δεν επεμβαίνει στη διαμάχη «πόλεμος – όχι πόλεμος». Κι αφού οι ισχυροί της σήμερον γουστάρουν Γ’ ΠΠ, τότε αυτός θα γίνει.

Αυτά, γιά να μην επανέλθει κανείς σε χαζά διλήμματα. Προσωπικώς, δεν θα χάσω χρόνο να ξαναπαντήσω στο συγκεκριμένο θέμα.

 

(η) Η αντίδραση των Ελλήνων.

Αυτή έχει τρείς πιθανές μορφές – όπως τις βλέπω, καί θεωρώντας πως δεν μου διαφεύγει κάποια άλλη:

  • Τη λογική.
  • Την επανεκκίνηση απ’ το απόλυτο μηδέν.
  • Την παράλογη.

Ας τις δούμε.

 

i. Η λογική αντίδραση.

Νομίζω πως δεν χρειάζεται να επεκταθώ στο θέμα, διότι ήδη το έχω καλύψει. Τον καιρό που περνάμε, δεν ξεκινάμε μετωπική επίθεση. (Εκτός αν κάποιος έχει λογικά επιχειρήματα να με πείσει πως σφάλλω.)

Αντιθέτως:

  • Αναμένουμε.
  • Δεν δίνουμε στόχο.
  • Δεν δρούμε μαζικώς σε μεγάλη κλίμακα.
  • Επιθετικώς, κάνουμε καταδρομικές ενέργειες / κλεφτοπόλεμο / ανταρτοπόλεμο.
  • Αμυντικώς, κάνουμε παθητική αντίσταση (πχ ασυμβίβαστο μποϋκοτάζ προϊόντων – όχι επειδή καπνίζουμε τσιγάρα Άλφα κάποιας αντεθνικής εταιρείας, να μη μπορούμε να τα στερηθούμε).
  • Σχηματίζουμε τις πεντάδες μας καί συντονιζόμαστε.
  • Εθιζόμαστε στις εικόνες μάχης – αίματα, πτώματα, διαμελισμούς, σκόρπια μυαλά, κόκκαλα να προεξέχουν από κομμένες σάρκες, κτλ. (Όσοι δεν μπορούν, να πάνε να φτιάξουν κρυψώνα στο υπόγειο. Ο «ανθρωπισμός» σύντομα θα είναι μονάχα μιά λέξη στο λεξικό.)

Πέρα απ’ αυτά όλα, στοιχειώδεις γνώσεις της Ιστορίας λένε πως δεν κινείσαι, αν δεν λάβεις υπ’ όψη σου καί το εσωτερικό μέτωπο, αλλά καί το εξωτερικότα οποία τώρα μας δίνουν 99.99% πιθανότητες ΑΠΟτυχίας. Κι αυτές οι σκέψεις κι οι προτροπές, αγαπητοί μου, δεν είναι αδυναμία. Είναι στρατηγική. ΣΤΡΑ-ΤΗ-ΓΙ-ΚΗ. Όταν τα λέει ο Σάν Τζού είναι σοφά, δηλαδή, κι όταν τα λέω εγώ είναι ανοησίες;

Στρατηγική, ακριβώς γιά να επιβιώσει το έθνος μας. Όχι γιά να περνάει η ώρα, ή να βρίσκουμε προφάσεις αδράνειας.

 

Εδώ, βέβαια, μπαίνει ένα σημαντικώτατο θέμα – καί πάλι δεν κρύβομαι, αλλά το κοιτάζω στα μάτια:

Ως πότε η αναμονή;

Εγώ ο ίδιος το έγραψα, πως δεν έχουμε πολλά περιθώρια. Προσωπικές εκτιμήσεις δίνουν το 2020 ως το οριακό έτος υπάρξεως Ελλήνων, εάν η κατάσταση συνεχίσει όπως είναι σήμερα. Μετά, μας αρέσει ή μας ξυνίζει, ήρθε το τέλος μας. Η προαιώνια Ελλάς πάει γι’ απόσυρση.

Οπότε, τί γίνεται αν οι «μεγάλοι» μας παίξουν σαν τη γάτα με το ποντίκι καί πέραν του 2020; Αφού έχουν την ισχύ να καθορίσουν το μέλλον, μπορούν καί να περιμένουν όσο θέλουν. Άρα, η λογική πρακτική τους είναι να περιμένουν πρώτα εμείς οι Έλληνες να φτάσουμε στο τέλος μας, καί μόνον τότε θ’ αρπαχτούν μεταξύ τους. (Θα πεθάνουμε χωρίς να τους …επιβαρύνουμε τη συνείδηση, δηλαδή. Την ποιά, είπαμε; Λόλ!!!) Το δε έδαφος κι υπέδαφος της χώρας μας, εφ’ όσον δεν θα έχει πιά νόμιμους ιδιοκτήτες, θα το φάει ολόκληρο -με συμφωνία …»κυρίων»- ο ληστής που θα επικρατήσει στον Γ’ ΠΠ.

Η στρατηγική μας εδώ είναι η εξής:

  • Επιταχύνουμε με κάθε (κατά προτίμηση μυστικό) τρόπο τις διαδικασίες, προξενώντας την έναρξη του Γ’ ΠΠ πριν την καθορισμένη από τους «μεγάλους» ημερομηνία της. Ελπίδα μας (ίσως μοναδική), το χάος που θα προκύψει.

Πετάμε πέτρα του Ιάσονα καί μήλον της Έριδος! (Αρχίζω να τη συμπαθώ αυτή τη γκόμενα! Λόλ!!!) Βάζουμε πολύ γερά κ.λοδάχτυλα στους πάντες, γιά να μην μπορούν να το παίξουν υπεράνω. («- Έλα μωρέ, μιά προβοκάτσια είναι! Δε μασάμε!») Σπρώχνουμε ακόμη πιό μέσα στην παράνοια τους ήδη παρανοϊκούς (πχ τον Ρετζεπίκα), να βάλουν μπουρλότο ανθ’ ημών.

Όχι πως δεν θα προκύψει χάος ακόμη κι απ’ την εφαρμογή των καλώς οργανωμένων σχεδίων των «μεγάλων»… διότι, όπως είπε ο φόν Μόλτκε (νομίζω ετούτος εδώ, κι όχι ο -επίσης στρατηγός- συνώνυμος ανηψιός του), ακόμη καί το καλύτερο στρατηγικό σχέδιο κρατάει μέχρι τα πρώτα δέκα λεπτά της μάχης. Αλλά, ακόμη καί στο χάος, προτιμούμε το …ντόπιο προϊόν!

Λοιπόν, χάος! Κι εφ’ όσον ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται, γινόμαστε …λύκοι!

Το τί θα κάνει η αισυμνητεία με την έλευση του χάους, δεν θα το συζητήσω τώρα.

 

ii. Η επανεκκίνηση απ’ το απόλυτο μηδέν.

Πρόκειται γιά το χειρότερο δυνατό σενάριο.

Όσο δεν βρίσκονται πέτρες καί χρυσά μήλα, κι ο χρόνος κυλάει αμείλικτος, οι ξένοι (με τις Κερκόπορτες ανοιχτές απ’ τους εδώ προδότες καί την εδώ «πέμπτη φάλαγγα») καταστρέφουν τα πάντα. (Επιγραμματικώς, το σχέδιο «Τυφών» -πόσο ταιριαστή ονομασία!…- που περιέγραψε ο Διηνέκης.) Οπότε, ποιές υποδομές, κτλ; Καί ποιά Ακρόπολη;…

Εν όψει τέτοιου σχεδίου, όσοι νοιαζόμαστε γιά προσωπική κι εθνική επιβίωση, προετοιμαζόμαστε χωρίς πολλά- πολλά… καί μετά, καλή αντάμωση στα βουνά! (Με μονάχα τα ρούχα που φοράμε, τα εφόδια που τυχόν κουβαλάμε, τ’ αγαπημένα μας πρόσωπα, τη θέλησή μας γιά επιβίωση, καί τις υπερπολύτιμες αναμνήσεις μας από το τί ήταν κάποτε αυτή η χώρα – καί τί προλάβαμε εμείς να ζήσουμε.)

Αν κι η προσωπική μου γνώμη είναι πως δεν θα χρειαστεί να ζήσουμε κάτι τόσο ακραίο, ωστόσο -θεωρώ πως- έχουμε την χρονική «πολυτέλεια» της αναμονής έως το τέλος του 2018, πριν καταφύγουμε σ’ αυτή τη λύση. Βέβαια, καλού-κακού κρατήστε την σε μιά γωνιά του μυαλού σας, διότι πρέπει να καλύψουμε όλες τις στρατηγικές μας επιλογές, χωρίς να περιφρονούμε καμμία. Ο σκοπός μας είναι ιερός, καί δε σηκώνει παραλείψεις.

 

iii. Η παράλογη αντίδραση.

Κι αυτή συνιστά κακό, κάκιστο σενάριο.

Μπορεί ξαφνικά να τον τσιμπήσει καμιά μύγα αυτόν τον λαό, καί να τον πιάσει το ηρωϊκό του. Να περάσουν μέσα απ’ τη γκλάβα του (με αστραπιαία ταχύτητα) Αχιλλείς, Θεμιστοκλείς, Κολοκοτρώνηδες. Καί να κάνει γιούργια στην πλατεία Συντάγματος, μη χαμπαρίζοντας τίποτε.

Μέχρις εδώ τα πάμε σχετικά καλά, διότι το εξαγριωμένο πλήθος θα τα κάνει όλα «ώπα!» – αυτό που θέλουμε κι εμείς, δηλαδή. Άσε που θα περάσει κάτι σχοινένιες γραββάτες στα λαιμουδάκια των πολιτικάντηδων.

Όμως, σ’ αυτό ακριβώς το σημείο εμένα με ζώνουν τα φίδια.

Γιατί;

Διότι, αφού το οργισμένο πλήθος λυντσάρει καί κρεμάσει καμπόσους, τότε θα φρενάρει. Θα σταματήσει. Καί θα περιμένει εντολές.

Αλήθεια, όμως… Εντολές ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ;…

 

Βλέπεις, αναγνώστη μου, προσωπικά ΔΕΝ πιστεύω σε αρχηγικές μορφές, που θ’ αναδειχθούν από το πλήθος – καί δή, το …αναβράζον. Δεν πιστεύω στον αυτοσχεδιασμό, παρά μόνο …στη τζάζζ! Καί γνωρίζω πως οι επαναστάσεις συνήθως τρώνε τα παιδιά τους. (Αν καί η αισυμνητεία δεν αναδεικνύεται από επανάσταση – είναι κατάσταση ανάγκης.)

Επίσης… μην ξεχνάτε τα γνωστά Πορδόκολλα των τζιούζ, που λένε ότι κάποια στιγμή θα εξαπολύσουν πλήθος ανέργων ανά την Ευρώπη (ανέργους, χασαπο-μούσλιμζ, το ίδιο κάνει), αλλά οι ίδιοι θα κρύβονται, Κι αργότερα -όταν περάσ’ η μπόρα- θα βγούν έξω, να τοποθετήσουν τα πιόνια εκεί που θέλουν, καί να το παίξουν αρχηγοί. Λοιπόν, ποιά εμπιστοσύνη μπορώ να έχω σε τυχόν κρυμμένα άτομα κακών προθέσεων, που πιθανόν θα εξαπολύσουν ένα ανεξέλεγκτο χάος ανά την Ελλάδα, μόνο καί μόνο γιά ν’ ανέβουν στην καμπούρα των Ελλήνων μετά; Καί ποιά εμπιστοσύνη μπορώ να έχω σε άτομα, που ομνύουν στον Μάτς; Εννοώ τους ανώτατους ποδιτσο-στρατιωτικούς. (Αυτά τα γράφω, γιά όσους ισχυρίζονται πως τις κρίσιμες στιγμές της Ελλάδας θα συμβεί στρατιωτικό πραξικόπημα – καί μ’ αυτό θα …σωθούμε.)

Καί στη μία περίπτωση, καί στην άλλη, στα ίδια σκατά θα ξαναπέσουμε. (Μόνο που, σε σύγκριση με τα σημερινά, θα φαίνονται ψεκασμένα με Ζιβανσύ εκ Παρισίων.)

Ανησυχώ, δέ, σφόδρα, διότι μιά τέτοια αντίδραση του λαού έχει περιγραφεί σε βιβλίο εδώ καί καμιά εικοσαριά χρόνια. Που σημαίνει ότι «κάποιοι», όχι απαραίτητα φίλοι, έχουν ήδη προετοιμαστεί από τότε – καί πιό πρίν από τότε. «Θα χτυπήσουν οι καμπάνες των εκκλησιών», λέει, καί τότε θ’ ακολουθήσουν επαναστατικά δικαστήρια καί κρεμάλες. Μάλιστα!… Θα μας πούν, δηλαδή, από θέσεως αρχηγού οι οικουμενιστές παπάδες κι οι τέκτονες (σαν τον -ως λέγεται- γαμπρό του συγκεκριμένου γραφιά) το τί θα κάνουμε, καί πώς καί πότε θα το κάνουμε!

Ά σαπέρα, ρέ!!!!!

Με την ευκαιρία, γνωρίζω άριστα ότι τέκτονες υπήρξαν πχ ο Κολοκοτρώνης κι ο ναύαρχος Κουντουριώτης, άτομα εγνωσμένου (καί μή αμφισβητούμενου) πατριωτισμού. Τους οποίους, βέβαια, ουδείς μπορεί ν’ αποκαλέσει «πράκτορες της αγγλίτσας». Όμως, άλλες εκείνες οι εποχές, καί τελείως άλλο το σκεπτικό εκείνων των ανθρώπων, όταν πήγαν να συναντήσουν τον τεκτονισμό. (Δεν υπεισέρχομαι σε λεπτομέρειες, τά ‘χω ξαναπεί.)

 

Όθεν, εδώ το πρόβλημά μας εδώ μάλλον είναι καθαρά πρακτικής φύσεως: πώς θα πείσουμε το εξαγριωμένο πλήθος να μας ακολουθήσει.

Εκείνη τη στιγμή δεν γίνεται, εκτός αν ήδη μας γνωρίζουν. Άρα, πρέπει να έχει ήδη υπάρξει προετοιμασία της αποδοχής μας.

 

(θ) Επιλογικώς.

Εδώ τέλειωσα τα περί της αισυμνητείας, καί δεν επανέρχομαι. (Έχω κι άλλα θέματα ν’ αναρτήσω.) Ιδέες που δεν σκέφτηκα, καθώς καί λεπτομέρειες των ήδη εκτεθεισών, θα τις περιμένω από το αξιότιμον αναγνωστικόν κοινόν μου. Καί τις συζητώ ευχαρίστως!

Κι αν είναι λογικές, τις αποδέχομαι άλλο τόσο ευχαρίστως.

Πλέον, θα ξαναμιλήσω γιά το θέμα της αισυμνητείας -ως απλός συμμετέχων σε συζητήσεις- απλώς γιά θέματα πρακτικής εφαρμογής των αρχών του γενικού σχεδίου.

Ο λόγος, τώρα, σ’ εσάς.

 

ΤΕΛΟΣ

 

Αισυμνητείας παραλειπόμενα – 4

2 Σχόλια

(προηγούμενο)

αραμένοντας στο ίδιο θέμα, οφείλω ν’ αναφέρω ποιά θα είναι (κατά τη γνώμη μου πάντα) η στάση απέναντι στην πρώτη φάση της αισυμνητείας τριών μεγάλων ομάδων: των κομμάτων, της Εκκλησίας, καί του υποκόσμου.

 

i. Κόμματα

Αυτά εξ ορισμού (καί λογικώς…) είναι σαφώς εχθρικά προς ο,τιδήποτε απειλεί την ύπαρξή τους – μ’ άλλα λόγια, προς οποιαδήποτε μεταβολή του καθεστώτος που τα τρέφει (ήτοι: εκλογές, ψευδείς υποσχέσεις, καλλιέργεια διχαστικού κλίματος στον λαό, κτλ κτλ). Πρέπει επίσης ν’ αναφερθεί (αν καί γνωστό) ότι μπροστά στον κίνδυνο εξαφανίσεως του βόθρου τους, όλ’ αυτά τα σαπρόφυτα θα ξεχάσουν τις μεταξύ τους διαφορές (τις ποιές; ), καί θα συνασπιστούν έναντι του κοινού εχθρού.

Όμως, τα κόμματα αποτελούνται πάντα από δύο διακριτά επίπεδα ατόμων: τα κομματόσκυλα καί τους ψηφοφόρους τους. Ως γνωστόν, τα πρώτα πάντα βρίσκονται στο ρετιρέ κι οι δεύτεροι πάντα στο υπόγειο! Ως γνωστόν, δίς, παρά την ίδια ιδεολογία (την ποιά;  🙂  ) καί των μέν καί των δέ, δεν πολυ-επιτρέπονται οι …ανοδικές κινήσεις. Παναπεί, κι αντίθετα από τον γόνο “ευγενούς” οικογενείας (πχ πλουτισάντων δωσιλόγων), σιγά μή γίνει ποτέ πχ υπουργός το μέλος που τρέχει γιά τις αφίσες στην τοπική οργάνωση του κόμματος. Μιά ζωή κορόϊδο καί ριγμένο θά ‘ναι.

Ευτυχώς, από κάτι τέτοια ριγμένα κορόϊδα μαθαίνουμε κατά καιρούς τ’ άπλυτα των κομμάτων. Δυστυχώς, αυτοί όλοι οι πρώην οπαδοί συνήθως έχουν εγωϊστικά κίνητρα, κι αντί να καταγγείλουν μία καί καλή τη “δημοκρατία” των κομμάτων, πάνε καί χώνονται σε άλλα παρεμφερή κόμματα καί κομματίδια, καταγγέλοντας απλώς τις ψευδείς υποσχέσεις του πρώην κόμματός τους. (Λες καί το παρόν κόμμα τους λαλεί αλήθειες καί μόνον.) Καλή ώρα όπως πχ κάποιος, που -ως επίτροπο εκκλησίας- δεν τον αφήνει ο παπάς να βάζει χέρι στο παγκάρι, πάει καί γίνεται παλαιοημερολογίτης, καταγγέλοντας (πραγματικές ή φανταστικές) …δογματικές παρεκκλίσεις του παπά!!!

Τί θα γίνει με τα κόμματα, λοιπόν; Απλό: η μεν ηγεσία θα περάσει από λεπίδι, οι δε οπαδοί θα φυλλορροήσουν μέσα σε μερικά λεπτά της ώρας. (Να μη σου πω ότι θα μαζευτούν στο Σύνταγμα να κάνουν χάζι τις κρεμάλες των πρώην “αρχηγών” τους.) Ποιός οπαδός θ’ αντισταθεί; (Εδώ δεν αντιστέκονται τώρα, που τους πηδάνε.) Καί γιατί ν’ αντισταθεί; (Γιά την …ιδεολογία; )

 

Παρένθεση: Καί τί γίνεται με τους «δυναμικούς» (όπως τουλάχιστον παρουσιάζονται δημοσίως) οπαδούς κάποιων κομμάτων; αυτοί δεν θα δώσουν μάχη κατά της αισυμνητείας;

Όντως, υπάρχουν κάποια κόμματα κολλημένα μιά ζωή σε χαμηλά ποσοστά, συνήθως (α) ως διαρκή …ανακυκλώσιμα απορρίμματα των εκλογικών διαδικασιών, καί (β) ως φορείς ιδεολογιών που “δεν τραβάνε”. Κι ο ρόλος τους είναι απλά τσοπάνηδες στο μαντρί, ώστε να μην ξεφεύγει κανείς – αν τυχόν καί γεννηθεί η όρεξη σε μερικά πρόβατα να βρουν πολιτικό φορέα που τους εκφράζει, κι αυτός δεν τυγχάνει «μεγάλο» κόμμα.

Αυτά, όμως, γιά λόγους εντυπώσεων, εμφανίζονται να έχουν τους πιό δυναμικούς οπαδούς.

Το ερώτημα είναι, επομένως (εάν πράγματι είναι έτσι), πού τους βρίσκουν. Εννοώ, αν εξαιρέσουμε την πιθανή «μαγική εικόνα» οι οπαδοί να είναι πολύ λιγώτεροι απ’ ό,τι δικαιολογεί το ποσοστό του (ηλεκτρονικού) εκλογομαγειρέματος υπέρ των κομματιδίων αυτών – πράγμα που συνήθως δεν το διακρίνουμε εύκολα.

Η απάντηση είναι ότι τους βρίσκουν στη μεγάλη δεξαμενή ανέργων, που δέχονται να εξευτελιστούν γιά λίγα χρήματα.

  • Εκεί που καί οι διάφορες εισπρακτικές εταιρείες βρίσκουν τηλεφωνήτριες.
  • Εκεί που καί τα άθλια τηλεπαιχνίδια βρίσκουν συμμετέχοντες.
  • Όπως καί διάφορες ποδοσφαιρικές ομάδες-μετεωρίτες με ύποπτη χρηματοδότηση (ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δέ θίγουμε!  🙂  ), βρίσκουν ως “οργανωμένους” μερικές δεκάδες ρεμπεσκέδες απ’ τις καφετέριες. (Πράγμα το οποίο κοροϊδεύουν οι ομάδες με πραγματικούς οπαδούς, λέγοντας το γνωστό: “- Δέν έχετε λαό!”)

Τους οπαδούς αυτούς τους πληρώνουν τα συγκεκριμένα κόμματα! Οπότε, αν χαθεί η χρηματοδότηση, χάνονται κι αυτοί. Ειδικά αν γνωρίζουν πως ακόμη κι οι ιδεολόγοι οπαδοί θα φάνε χοντρό ρίξιμο.

 

Επόμενη ερώτηση τώρα… Πόθεν το χρήμα;

Μά, από μυστικές υπόγειες διαδρομές, φυσικά! Αν μή τί άλλο, επισήμως η μή κρατική χρηματοδότηση κομμάτων απαγορεύεται. Όθεν, αυτοί που μπορούν να παράγουν αερητζήδικο λογιστικό χρήμα εκ του μηδενός, οι οποίοι είναι ακριβώς οι ίδιοι με τους έχοντες συμφέρον να διαλύεται η Ελλάδα, ταΐζουν όλους αυτούς τους κομματικούς μισθοφόρους οπαδούς. Ξαναλέω: αν χαθεί το χρήμα που τους ταΐζει, εξαφανίζονται κι αυτοί. Μην ξεχνάτε, οι μισθοφόροι πάντα είναι οι πρώτοι που την κοπανάνε, σε περίπτωση ήττας.

Τελικο συμπέρασμα: τα κόμματα είναι πήλινοι γίγαντες, καί δεν πρέπει να τρομάζουν κανέναν. Όποια ισχύ έχουν, την έχουν εξωγενώς καί εξ αντανακλάσεως (“Μεγάλες Δυνάμεις” / στοές / μυστικές λέσχες / μυστικές χρηματοδοτήσεις / “υπερεσίες”). Έτσι κι αρχίσει να δουλεύει το λεπίδι στα λαιμουδάκια των αρχηγών τους, όμως, ο Μάτς θα λάμψει διά της απουσίας του.

Κανένα στοιχηματάκι κανείς;

 

ii. Εκκλησία

Εδώ τα πράγματα είναι σαφέστερα, διότι στην Ελλάδα η Εκκλησία είναι μία – σε αντίθεση με τα πολλά κόμματα. Ωστόσο, οι διαφορές σταματούν εδώ, διότι κατά πλειοψηφία η ηγεσία της Εκκλησίας αποτελείται -όπως καί στα κόμματα- από αρχομανή (καί παραδόπιστα) ανθρωπάκια παύλα καιροσκόπους, που κοιτάζουν ποιός θα είναι ο εκάστοτε ισχυρός της ημέρας (ο πρωθυπουργός, οι οικουμενιστές της πανθρησκείας, ο πάπας – καί δε συμμαζεύεται), γιά να πάνε να του υποβάλουν τα σέβη τους… τσιμπώντας λίγη εξουσία εξ αντανακλάσεως.

Αρχομανή καί φοβισμένα! Διότι πχ κατακεραυνώνουν από άμβωνος τους πολιτικάντηδες (ως μασώνους, αθέους, ανθέλληνες, κτλ κτλ), αλλά σε κάτι Χριστούγεννα καί Θεοφάνεια τους υποδέχονται πρώτη μούρη μπροστά στις κάμερες, αντί να τους πετάξουν έξω απ’ την εκκλησία. Οπότε, τί να μας φοβίσει εμάς ο φοβισμένος;

Βέβαια, στο άμεσο μέλλον το δόγμα θ’ αλλάξει ράγδην καί άρδην, αφού θα διώξουμε κλωτσηδόν τα διάφορα εβραιογενή στοιχεία του. Πχ είναι τελείως ανεπίτρεπτο ν’ ακούγεται σε δικές μας εκκλησίες το: “άγιος κύριος Σαββαώθ”. Οι Έλληνες ουδέποτε λατρέψαμε τον Κρόνο, παρεκτός ότι υποκρινόμαστε πως το πράττουμε τα τελευταία 1700 χρόνια περίπου. Όμως, τώρα που ήρθε η ώρα, όλ’ αυτά θα κοπούν με το τσεκούρι!

Αυτά, όμως, είναι ενέργειες της δεύτερης φάσης της αισυμνητείας, όχι της τωρινής. Ως τότε, κρίνω πως η ηγεσία της εγχώριας Εκκλησίας θα λουφάξει κάνοντας το κορόϊδο (καί περιμένοντας να δεί τί θα ξημερώσει), άρα δεν θα μας ενοχλήσει.

Αντίθετα, είναι πολύ πιθανόν μερικοί ψυχωμένοι λαϊκοί παπάδες να έρθουν μαζί μας. (Υπεράγαν ευπρόσδεκτοι!)

 

iii. Υπόκοσμος

Δύσκολη περίπτωση ετούτη.

Ιστορικώς, ο υπόκοσμος πάντα κοίταζε να κάνει κολλεγιά με την εξουσία – κι αυτή μ’ αυτόν! Διότι η εξουσία έχει τη δύναμη, κι ο υπόκοσμος το “μαύρο” χρήμα (που δεν φαίνεται, επομένως δεν προξενεί κατακραυγή στον αποδέκτη του όταν “σπρώχνεται” …καταλλήλως – καί δεν φορολογείται)… καί ταυτόχρονα επωφελούνται καί οι δύο με …πολιτιστικές ανταλλαγές! (Εξ ού καί τα φαινόμενα πχ διάφοροι κρατούμενοι να διαβιούν σε κελλιά “λούξ” – καί να προτιμούν να μην παίρνουν άδειες, αφού στο κελλί έχουν τα πάντα! Άσε που “έξω” θα τους φάνε. Ή διάφοροι διαβόητοι καταζητούμενοι να μην συλλαμβάνονται ποτέ. Χωρίς πολιτικές “πλάτες”, αυτά δεν γίνονται.)

Τέλος πάντων, στην πρόσφατη Ιστορία της χώρας μας, έχουμε δύο συμπεριφορές:

  • Ο -εγχώριος- υπόκοσμος της υπαίθρου έδρασε μάλλον υπέρ της χώρας κατά τη διάρκεια εθνικών κρίσεων.

Πχ η λαϊκή παράδοση επιμένει -εσφαλμένως- ότι ο Νταβέλης με τους δικούς του έδρασαν ως ανιχνευτές κατά τη διάρκεια του “ατυχούς” 1897. (Ο Νταβέλης απεβίωσε το 1856, οπότε πιθανώτατα πρόκειται γιά άλλα ένοπλα σώματα ορεσιβίων ληστών.) Όπως κι ο Βελουχιώτης πήρε με το μέρος του ορεσίβιους ενόπλους ληστές (Νάκο Μπελή, Καραλιβαναίους), μιλώντας τους γιά την πατρίδα.

  • Αντιθέτως, ο υπόκοσμος των πόλεων εμφανίζεται διχασμένος στη συμπεριφορά του.

Το 1896 (πρώτη σύγχρονη Ολυμπιάδα) ο περίφημος Μπαϊρακτάρης έκοψε μισθό σε κλέφτες καί λοιπούς ποινικούς παραβάτες, ώστε να βοηθήσουν την αστυνομία να συλλάβει ξένους λωποδύτες (γιά να μη δυσφημιστεί η χώρα) – πράγμα που έγινε! Το 1941, όμως, οι πονηροί Γερμαναράδες φρόντισαν πρώτα να τα έχουν καλά με τον εγχώριο υπόκοσμο – κι ο εγχώριος υπόκοσμος μ’ αυτούς. (Πολιτικής φύσεως ενστικτώδης συνεννόηση ομοφρόνων; ποιός να ξέρει… Διότι καί το NSDAP στηρίχτηκε πρώτα στο “λούμπεν προλεταριάτο” γιά να βρεί οπαδούς – νταβατζήδες οίκων ανοχής, διακινητές λαθραίων τσιγάρων, χαρτόμουτρα, καί λοιπά παρόμοια μπουμπούκια. Η λεπτομερής πολιτική ανάλυση, όμως, ξεφεύγει κατά πολύ του παρόντος.) Ο Δημοσθένης Κούκουνας στην “Ιστορία της Κατοχής” αναφέρει πως στις χαρτοπαικτικές λέσχες (εξ αιτίας της συνεργασίας τους με τους κατακτητές) υπήρχε καλό φαγητό γιά τους θαμώνες -μέχρι καί κρέας-, ενώ ο υπόλοιπος λαός (κατά τον Οκτώβριο του 1941) άρχισε να αισθάνεται τα πρώτα κύματα ελλείψεων σε βασικά είδη.

Σήμερα, ο εγχώριος υπόκοσμος αφ’ ενός δρά σχεδόν αποκλειστικώς στις πόλεις, αφ’ ετέρου είναι “διεθνοποιημένος”. Υπό την έννοια ότι πρώτον, στην Ελλάδα έχει μαζευτεί πλέον κάθε καρυδιάς καρύδι, καί δεύτερον ότι κανείς δεν μπαίνει στα πόδια του άλλου. Πχ άλλοι έχουν την “προστασία” στα μαγαζιά, άλλοι το λαθρεμπόριο τσιγάρων, άλλοι τα ναρκωτικά, άλλοι τα “συμβόλαια” δολοφονιών, καί ούτω καθ’ εξής. (Βεβαίως, μεταξύ τους όλοι αυτοί έχουν καλές σχέσεις, εφ’ όσον δεν διαταράσσονται οι ισορροπίες.)

Οπότε, η στάση που θα κρατήσει ο υπόκοσμος, δεν είναι ξεκαθαρισμένη. Πιστεύω ότι θα περιμένει ένα διάστημα, να δεί πού πάει το πράγμα. Κι όταν δεί ότι η νέα Ελλάδα δεν έχει θέσεις γιά παράσιτα, τότε θα δώσει τα ρέστα του επιτιθέμενος – αλλά θά ‘ναι αργά γι’ αυτόν. Η εποχή του θα τελειώσει με τα πτώματα των μελών του.

(Σκεφθείτε, όμως, καί το αντίθετο: εφ’ όσον αυτά δεν είναι τίποτε ανώτερα Μαθηματικά, τότε μπορούν να τα σκεφτούν κι αυτοί. Κι εφ’ όσον μπορούν, τότε …ήδη τα σκέφτηκαν. Επομένως, έχουν αμοιβαίο συμφέρον με την εξουσία να εξοντώσουν τέτοιες κινήσεις από τώρα. Γι’ αυτό, κλειστό το στόμα σας μέχρι να δράσουμε.)

 

(επόμενο)

Αισυμνητείας παραλειπόμενα – 3

43 Σχόλια

(προηγούμενο)

κόμη μία μέθοδος να διαδοθούν οι ιδέες μας, ίσως είναι η μέθοδος …των απατεώνων! Λόλ!!!  Συγκεκριμένα, αναφέρομαι στις διαβόητες «πυραμίδες»«αεροπλανάκια», ή «σχήματα Πόνζι», κτλ). Όπου ένας μαζεύει πχ δέκα, τους παίρνει πχ από χίλια ευρώ τον καθένα, καί βρίσκεται με δέκα χιλιάρικα στα χέρια έτσι, «αέρα». Οι δέκα βρίσκουν από άλλους δέκα έκαστος, καί κάνουν τα ίδια. Καί ούτω καθ’ εξής.

Με τη διαφορά ότι μ’ αυτόν τον τρόπο ο πληθυσμός της Ελλάδας καλύπτεται σε εφτά βήματα, ενώ ακόμη καί της Ινδίας σε εννέα. Άρα, οι «πυραμίδες» ευνοούν πάντα όσους τις αρχίζουν. Οι των τελευταίων επιπέδων πάντα χάνουν.

Όμως, αναφέρω εδώ αυτό το σχήμα, γιά να δείξω πόσο εύκολο είναι να διαδοθούν οι ιδέες στο σύνολο του ενηλίκου καί νοήμονος ( ; ) πληθυσμού της χώρας: ένας πιάνει στο μπλά-μπλά άλλους δέκα, καί ούτω καθ’ εξής.

Θα μου πείς, όμως… υπάρχουν δύο παράμετροι, που πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ’ όψιν:

  • Ότι αυτός που μιλάει στους δέκα, μπορεί να μην είναι τόσο καλός ρήτορας. Τα μισά θα τα ξεχάσει, τα μισά θα τα πεί με δικά του λόγια – αλλοιώνοντας, ίσως το αρχικό νόημα.
  • Κι ότι θα μπορούσε ένα καί μόνον ιστολόγιο να μαζέψει όλους τους ενδιαφερόμενους, χωρίς πρακτική χρεία προφορικών «πυραμίδων» – ή καί προσοχής να μην αλλοιωθούν στην πορεία τα αρχικώς λεχθέντα.

Σωστό. Πλην όμως, μετράει καί η προσωπικότητα του γραφιά. Έτσι, ο κάθε ενδιαφερόμενος αναγνώστης θα πάει και θα κολλήσει εκεί που θέλει. Όθεν, προτρέπω όσους συν-Έλληνες μας ακολουθούν καί δεν έχουν κάνει ακόμη ιστολόγιο, αλλά «τό ‘χουν» στον γραπτό λόγο, να φτιάξουν ένα. Άλλως τε, ίσως να μην επαρκούν γιά όλους τους αναγνώστες ένας Εργοδότης, ένας Μάρκο ντεΣάντ, καί μία κυρία Καλλιόπη. (Εμένα πχ μπορεί πολλοί πιθανοί αναγνώστες να με θεωρούν αλαφρόν -από μυαλά-, καί να μη με γουστάρουν γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο.) Όμως, με -όπως υπολογίζω- καμιά δεκαριά ιστολόγια συνολικώς, έχουμε καλυφθεί πλήρως. (Άλλως τε, κανείς μας δεν κατέχει την πάσα αλήθεια. Γι’ αυτό χρειάζονται καί οι υπόλοιποι ιστολόγοι.)

Καί δε μιλάω γιά «διαφώτιση» του λαού καί λοιπές θρίχες περμανάντ (ουκέτι καιρός, είπαμε), αλλά γι’ ανταλλαγή πρακτικών εφαρμοσίμων ιδεών, πλέον.

 

Με την ευκαιρία, προσοχή στους «επαγγελματικούς» (εντός ή εκτός εισαγωγικών) πατριωτικούς ιστοτόπους, διότι αυτοί κατά κανόνα πρόσκεινται σε κάποιο κόμμα ή κάποιους πολιτικάντηδες (σε πρόσωπα κι ομάδες καταστροφής της Ελλάδας, παναπεί). Δεν τους αποκλείουμε από το πεδίο της προσοχής μας, αλλά τούς διαβάζουμε μόνο γιά ενημέρωση. Όχι γιά διαμόρφωση γνώμης, όχι γιά ιδέες περί του δέοντος γενέσθαι με την Ελλάδα μας.

Το πλέον πρόσφατο κρούσμα κεχαριτωμένης βλακείας παύλα προδοσίας τέτοιων ιστοτόπων αποτελεί η φόρα-παρτίδα αποκάλυψη της αποστολής του Μιράζ που έπεσε στη θάλασσα. Το τί καντήλια άκουσαν, όταν τα διάβασα αυτά, δε λέγεται. Ωραία δουλειά!… Λένε φόρα-παρτίδα στους Τουρκαλάδες ότι, αν δοκιμάσουμε να βομβαρδίσουμε τον στόλο σας, τα αεροπλάνα μας θα παρουσιάσουν «κράτημα» στον κινητήρα, καί θα μεταβληθούν σε …ψαρόβαρκες! Το δε ηθικό του λαού μας πάει στα ουράνια με κάτι τέτοια, τί να σας  πω.

Φαντάσου, τώρα, να μιλάς με κάτι τέτοιους «πατριωταράδες» γιά αισυμνητεία κτλ, καί να τους πείς ονόματα!… Μετά από κάποιες μέρες, κι εσύ, καί τα ονομάτα, είναι λίαν πιθανόν να επαναλάβετε τα λογύδριά σας στον Άγιο Πέτρο – κατά Παράδεισο μεριά.

Μακριάαααα!!!!, λέμε.

Κάποιος να τους μαζέψει, επιτέλους, αυτούς τους μαλάκες. Κι αν χρειαστεί, με ζουρλομανδύα καί μ’ ενέσεις καταστολής στον κώλο.

 

(Παρένθεση: Υπάρχουν καί χειρότερα – αν καί δεν με παρηγορούν.

Μετά το 1967, όταν οι Αιγύπτιοι είδαν τα αεροπλάνα τους να καταστρέφονται στο έδαφος, παρακάλεσαν τους Σοβιετικούς να τους φτιάξουν ένα υπόγειο αεροδρόμιο, γιά ασφάλεια. Πράγματι, οι Σοβιετικοί έφτιαξαν ένα πολύ προχωρημένο γιά την εποχή του υπόγειο αεροδρόμιο-πρότυπο κάπου μέσα στην έρημο.

Έλα, όμως, που το αεροδρόμιο χρειαζόταν καί προσωπικό, το δε προσωπικό χρειαζόταν ένα μέσον να μεταβεί στη δουλειά του. Πράγματι, λοιπόν, το Αιγυπτιακό κράτος δρομολόγησε μιά γραμμή λεωφορείων… των οποίων οι στάσεις έγραφαν: «στάση γιά μυστικό αεροδρόμιο». Γεγονός!!!

Οι πράκτορες του Οξαποδουήλ που τά ‘δαν αυτά, ακόμη απορούν αν είχαν να κάνουν με άτομα τόσο χαμηλής νοημοσύνης, ή τόσο …υψηλού χιούμορ.)

 

(ζ) Ανασταλτικά ( ; ) στοιχεία.

Ο Παλαιός με ψέγει, διότι δεν θεωρεί σωστή στρατηγική το να περιμένουμε να φαγωθούν οι «μεγάλοι» μεταξύ τους.

Εδώ, όμως, είναι ευκαιρία να μιλήσουμε γιά την «αλήθεια/γνώση τύπου Α’ « καί την «αλήθεια/γνώση τύπου Β’ «. Καί, όσα πώ, βάλτε τα ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ στο μυαλό σας.

Ερώτηση:

Τσιμπάει η σφήκα;

  • Ο Α’ απαντάει: «- Ναί!».
  • Ο Β’ απαντάει επίσης: «- Ναί!».

Ερώτηση δεύτερη,  κατ’ ακολουθίαν:

Πώς το ξέρεις;

  • Ο Α’ απαντάει: «- Με τσίμπησε!».
  • Ο Β’ απαντάει: «- Το διάβασα στην εγκυκλοπαίδεια.».

Λοιπόν, είναι φανερό πως γνώση από γνώση διαφέρουν, αν καί ενδεχομένως παράγουν τα ίδια αποτελέσματα. Όμως, καταλαβαίνετε πως πολύ καλύτερα συμπεριφορικά αποτελέσματα παράγει η «αλήθεια/γνώση τύπου Α’ «. Γιατί; Μά, διότι στα ερεθίσματα αντιδρούμε αυτομάτως, άρα γρήγορα (καί κατά κανόνα σωστά) – πχ η δεξιότητα ενός ξυλουργού, κτλ. Έχουμε ήδη αντιμετωπίσει τα προβλήματα, άρα έχουμε ήδη βρεί τις λύσεις – καί τις χρησιμοποιούμε έτοιμες, χωρίς να χάνουμε χρόνο.

Η αλήθεια/γνώση τύπου Α’ ονομάζεται καί πείρα.

Βέβαια, στη γνώση τύπου Β’ καταφεύγουμε, όταν δεν μπορούμε να κάνουμε αλλοιώς. Γιά παράδειγμα… είμαστε στη δεκαετία του 1950. Οι ηπαπάρα έχουν διηπειρωτικούς πυραύλους με πυρηνικά, αλλά δεν μπορούν να πούν: «- Βάστα, Σοβιετικέ, να σου αμολήσω έναν πύραυλο στο κεφάλι, να δώ πόσο θ’ αστοχήσω καί τί ζημιά θα σου κάνω!» Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα! (Δηλαδή, δεν μπορούσαν ν’ αποκτήσουν γνώση τύπου Α’.) Όθεν, ανέπτυξαν τους λεγόμενους αναλογικούς υπολογιστές, που προσομοίαζαν τις βολές των πυραύλων – κι έτσι έβγαλαν τα συμπεράσματά τους.

Εμείς οι Έλληνες, τώρα, έχουμε πλουσιώτατο υλικό με γνώσεις καί των δύο τύπων, διότι διαθέτουμε πλουσιώτατη Ιστορία – αλλά καί Μυθολογία. Βέβαια, δεν μπορούμε να ξαναστήσουμε μιά Ατλαντίδα γιά να την ξαναβυθίσουμε, δηλαδή επ’ αυτού δεν μπορούμε να έχουμε γνώση τύπου Α’. Όμως, καλό είναι να σπρώχνουμε τη γνώση τύπου Β’ στο συνειδητό μέρος μας, ώστε κατά το δυνατόν να «μεταμφιέζεται» σε τύπου Α’. Παναπεί, την Ιστορία μας καί τη Μυθολογία μας πρέπει να τις βιώνουμε – έστω κι ονειροπολώντας.

 

…Ρώτησα κάποτε έναν παπά, τί θα γινόταν αν ο Χριστός εμφανιζόταν ξαφνικά μπροστά μας. Απάντησε μ’ ένα τελείως αμήχανο: «- Έεεε…. άαα… παιδί μου, δεν γίνονται αυτά!» Γιατί; Διότι (το αιτιολόγησε), εφ’ όσον έγραψαν τα ιερά κιτάπια γιά Δευτέρα Παρουσία, μέχρι τότε ο Χριστός …δεν μας καταδέχεται! Λόλ!!!

Δεν επέμεινα. Κι όμως… «Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού…» Τί το λες καί το επαναλαμβάνεις, άμα δεν το πιστεύεις; Κολώνει ο Θεός να εμφανιστεί μπροστά σου; Τί Τον εμποδίζει; Λες να ζητήσει πρώτα την άδεια των Ευαγγελιστών; Ή μήπως άφησε απλήρωτη τη λυπητερή του Μυστικού Δείπνου καί Τον κυνηγάνε οι εβραίοι πορνοτελώνες; Λόλ!!!

Είναι φανερό πως ο συγκεκριμένος ιερεύς δεν έκανε ποτέ του προσπάθεια να σπρώξει τη γνώση τύπου Β’ προς τα χωράφια της τύπου Α’.

Ομιλώ …εν παραβολαίς, αλλά πιστεύω το πιάσατε το υπονοούμενον.

Εάν, τώρα, το θέμα του πιθανού αλληλοσπαραγμού των «μεγάλων» το αντιμετωπίσουμε όπως ο Παλαιός, τότε:

  • Η Θεά Αθηνά είναι (ώ της βλασφημίας!!!) χαζή.
  • Ο Ιάσων τρίσχαζος.
  • Η Μυθολογία μας ένα μάτσο χαρτιά γιά την ανακύκλωση.
  • Κι αν οι σπαρτοί γίγαντες του Αιήτη απαιτήσουν να τους …αγοράσουμε καπνοσύριγγα (κάνε τη φράση …στη δημοτική! λόλ!!!), εμείς πρέπει να υπακούσουμε χωρίς δεύτερη σκέψη.

Σωστά όλ’ αυτά; Όχι, έ; Συμφωνώ.

Λοιπόν, όλα όσα λένε Μυθολογία κι Ιστορία, θα τα μάθετε απέξω «βιωματικώς». Καί δεν θα τα ξαναμφισβητήσετε ποτέ σας.

Γιατί λύσσαξα εγώ να γκρεμίσουμε τα χρηματιστήρια; Διότι όχι μόνο θα πετάξουμε την πέτρα του Ιάσονα στους σπαρτούς, αλλά θα σημαδέψουμε επίσης σε καίριο στόχο. Στην καρδιά τους την ίδια!!! Εφ’ όσον το αερητζήδικο κεφάλαιο των χρηματιστηρίων (γιά το οποίο ο πονηρός Μάρξ δεν είπε τίποτε – διότι θα κάρφωνε τους ομοφύλους του) είναι η ίδια τους η ζωή.

Όχι μόνον θα περιμένουμε ν’ αλληλοφαγωθούν οι «μεγάλοι», αλλά θα τους προβοκάρουμε κιόλας, να ξεκινήσουν μιά ώρ’ αρχήτερα. Αλλοιώς, θα γκρεμίσουν αυτοί οι ίδιοι τα χρηματιστήριά τους (όταν κρίνουν πως τους συμφέρει να το κάνουν), θα την κάνουν με τα κλεμμένα σε ασφαλές μέρος, καί τα δισεκατομμύρια ανθρωπάκια του πλανήτη θα ξαναρχίσουν απ’ το μηδέν να συσσωρεύουν πλούτο πραγματικών (κι όχι αερητζήδικων) αξιών. Ξανά, σαν κορόϊδα των περιτετμημένων «περιουσίων»… που -μετά τον χαλασμό του Γ’ ΠΠ- θα επανακάμψουν όμορφοι κι ωραίοι (καί με βαθύ τροπικό μαύρισμα) γιά να ξαναρμέξουν τα γελάδια.

 

Γιά να συνοψίσω – καί να ξεκαθαρίσω… διότι η παρεξήγηση μάλλον οφείλεται στην κακή διατύπωση αυτών που είπα:

Λέμε τα ίδια με τον Παλαιό, μόνο που εγώ συστήνω κρυφή δράση. Καί προσώρας όχι μαζική. Τώρα, θα κάνουμε αντάρτικο με καταδρομικές ενέργειες. Κι αργότερα -εννοείται πως- θ’ αλλάξουμε σύστημα, ακολουθώντας το νέο κατάλληλο που θα χρειαστεί.

Επίσης, να ξεκαθαρίσω ότι μιλώντας γιά αγγούρια (καί λοιπά μήκους σημαντικά) στο απευθυσμένον των νεοελλήνων, εννοώ πως –σε δεύτερη φάση, όχι εξ αρχής-  θα έρθει μαζί μας κι ένας αριθμός ανθρώπων, που δεν πείθεται αλλοιώς, παρά μόνον αν δεί τα τζιχάντια να τον κυνηγάνε με τις χατζάρες. Πιό πριν, αυτός ο κόσμος θα πίνει φραππέ αμέριμνος καί θα γελάει με κάτι «παλαβούς», που γράφουν γιά αισυμνητείες καί τέτοια. Εν πάσει περιπτώσει, καλοί καί χρήσιμοι είναι κι αυτοί οι συν-Έλληνες, αλλά στην αρχή είναι τελείως αποφευκταίοι.

Κι όσο γιά τη μπαρμπουτιέρα των εκλογών με τους «λεσχιάρχες» (του Μάτς)… σιγά μην το ξέρουν όλοι, ώ Παλαιέ! Δεν το ξέρουν, δυστυχώς.

 

Με την ευκαιρία… Επειδή ο Μάρκο ντεΣάντ κατά καιρούς έχει γράψει (αρκετές φορές) ότι θα δώσει οδηγίες δράσης στον κατάλληλο χρόνο, θέλω να τον ρωτήσω (δημοσίως) μήπως άθελά μου μπλέκομαι στα πόδια του καί κάνω ζημιά. Είπαμε, η αισυμνητεία δεν είναι γιά χόρταση. Υπηρετούμε την Ελλάδα καί μόνον, τα δε λάθη επιπολαιότητας κι ασυνεννοησίας είναι κι αυτά ασυγχώρητα. Μήν πνιγούμε, τώρα, σε μιά κουταλιά νερό, διότι θα γελάνε μαζί μας μέχρι κι οι καθαρίστριες των καμπινέδων της …Μωϋσάντ!

(επόμενο)

 

Αισυμνητείας παραλειπόμενα – 2

23 Σχόλια

(προηγούμενο)

υνεχίζουμε.

 

(στ) Σχέδια, υλικό, αποδοχή τους από λαό, κατάλληλοι άνθρωποι.

Παλούκι αυτό το θέμα… Ωστόσο, τίποτε δεν αποφεύγω. Το αντιμετωπίζω κι αυτό στα ίσα.

 

i. Σχέδια

Γιά να είμαστε ρεαλιστές (καί πάντα κατά τη γνώμη μου), το πρώτο καί μοναδικό σχέδιο γιά τώρα είναι η επιβίωσή μας ως άτομα, καί ταυτόχρονα -καί αξεχώριστα- η επιβίωση του έθνους μας. Η θεμελίωση της Ελλάδας του μέλλοντος μπορεί να περιμένει λιγάκι… αν κι όχι πολύ. Το βήμα αυτό είναι το δεύτερο στη σειρά, καί θα ξεκινήσει ακαριαία με το τέλος του πρώτου βήματος, της επιβιώσεως μας. Όχι παράλληλα, διότι όποιος κυνηγάει πολλούς λαγούς, χάνει καί τον έναν. Σε παράλληλη εξέλιξη θα υπάρχει μόνο στο μυαλό μας.

Το ρεαλιστικό αυτό προσγείωμα προκύπτει από τα εξής εξόχως αρνητικά:

  • Από το ότι η ηγεσία του ψευτορωμαίϊκου είναι στα ίσα ξεπουλημένη σε ξένους.
  • Από το ότι πλέον δεν διεξάγεται σωστά καμμία δημόσια λειτουργία.
  • Από το ότι καθημερινά όλο καί περισσότεροι προτιμούν να γίνουν (αμέσως ή εμμέσως) προδότες της Ελλάδας, προκειμένου να μη χάσουν τη βόλεψή τους.

Πχ το κροκοδείλιο κλάμμα γιά τους “πρόσφυγες” επιδοτείται αγρίως. (Το ξέρετε αυτό ήδη, πιστεύω. Αν δεν το ξέρετε, να το μάθετε – γιά την περίπτωση που κάποιος αλήτης σας αποκαλέσει «ρατσιστή».) Όταν, όμως, ζεσταθούν καλά στον κόρφο της Ελλάδας τα προσφυγοφιδάκια κι αρχίσουν να δαγκώνουν, τότε θά ‘ρθει το πραγματικό κλάμμα στους “πονοψυχιάρηδες”. Αλλά τότε να δείς τί …“επιδότηση” τους έχω εγώ!  🙂

  • Από το ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις μας όντως διαθέτουν κάποια όπλα, αλλά τα όπλα πάντα κατευθύνονται από ανθρώπους. Κι αν αυτοί ομνύουν στον Μάτς (δηλαδή στην αγγλίτσα – να είμαστε ρεαλιστές, είπαμε, διότι τα «μεταφυσικά» να πάνε να…), ή τυγχάνουν γενικώς προδότες, τί γίνεται; Ποιά όπλα;
  • Από το ότι οι περισσότεροι μπάτσοι, όντες κομματόσκυλα, όσο πάν κι αποστασιοποιούνται από το δίκαιο καί τη λογική. (Από τον πατριωτισμό έχουν πάρει διαζύγιο πρό πολλού.) Διαταγές εκτελούμε, σου λέει, οπότε φάε χημικά στις διαδηλώσεις καί φάε «σηκωτός» κι έξωση απ’ το σπίτι σου, που σου το παίρνει κάποια αλητοτράπεζα. (Που, αντί να έχει ήδη κλείσει, επιζή με τα δικά σου λεφτά, που της τα χάρισαν οι πολιτικάντηδες.) Ο (έστω καί ισχνός) μισθός να πέφτει.
  • Από το ότι, γενικώς, ο στόχος των ξένων δεν είναι ούτε τα δήθεν χρέη, ούτε το υπέδαφος της Ελλάδας. (Κι ανάθεμα την εξυπνάδα των κυκλοφορούντων ανά τα ιντερνέτια αναλυταράδων.)

Μην είστε αφελείς! Εφ’ όσον οι όποιοι ξένοι μπορούν να παράγουν λογιστικό αεριτζήδικο χρήμα εκ του μηδενός, μπορούν να έχουν όσο θέλουν – δε χρειάζεται να περιμένουν αποπληρωμές χρεών δικών μας. Καί τη στιγμή που συνεχώς σκάνε μύτη νέες κι εναλλακτικές τεχνολογίες ενέργειας, ποιός το χέζει το πετρέλαιο! (Αυτά τα περί ΑΟΖ καί “οικοπέδων” πετρελαίου ανήκουν στη δεκαετία του 1950. Τότε είχαν αξία. Αν τα είχαμε καί τα εκμεταλλευόμασταν από τότε, καλώς. Το ν’ αρχίσουμε να τα κυνηγάμε σήμερα, όμως, είναι σχεδόν άχρηστο. Διότι, μή μου πήτε ότι, επειδή έχουμε απόθεμα πετρελαϊκών κοιτασμάτων γιά τα επόμενα πχ 500 χρόνια, θα εξακολουθούμε να χρησιμοποιούμε βενζινοκίνητα αυτοκίνητα καί μέχρι το 2517 μΧ!!!) Στα ίσα, λοιπόν, καί να το κάνετε εικόνισμα – καί δεν δέχομαι καμμία συζήτηση επ’ αυτού:

Ο στόχος των ξένων είναι το οριστικό κι αμετάκλητο ξεπάτωμα της Ελληνικής Φυλής.

Όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό, να του δώσω μπρατσάκια καί σωσίβιο-παπάκι, να πάει να κάνει μπάνιο στα ρηχά. (Κάπως πρέπει να τα προσέχουμε τα τρίχρονα, μη κάνουν καμιά βλακεία καί πάθουν τίποτε.)

 

Παρένθεση, διότι το απευθυσμένον των -τρομάρα τους!- αναλυταράδων τραβάει (όπως το αλεξικέραυνο τον κεραυνό) ακόμη ένα γερό κλύσμα:

Το να εκμεταλλευτούμε το -όντως πλουσιώτατο- υπέδαφος της χώρας μας, παρουσιάζεται σε διάφορα άρθρα σαν ευκαιρία να πλουτίσουμε, πουλώντας (σε ξένες χώρες) τα προϊόντα του υπεδάφους. Στα οποία οι αναλυταράδες συμπεριλαμβάνουν καί τα στρατηγικής σημασίας προϊόντα, όπως πχ το όσμιο.

Δηλαδή, έναντι κάποιων χρημάτων, εμείς θα εξακολουθήσουμε να κάνουμε τους παζαρτζήδες καραγκιόζηδες, καί ταυτόχρονα θα εξακολουθούμε να καθιστούμε ισχυρώτερους τους ήδη ισχυρούς… εις βάρος μας, εννοείται!!! (Διότι πχ οι ηπαπαραίοι δεν τα θέλουν τα όσμια καί τα ρέστα γιά την αρωματοποιΐα. Γιά οπλικά συστήματα τα θέλουν.) Οι οποίοι, λογικώς, μιά μέρα θα μπουκάρουν στην Ελλάδα, να πάρουν όλα τα υπόλοιπα από μόνοι τους. Γιατί, δηλαδή, να μας πληρώνουν καί να μας παρακαλάνε, ή γιατί ν’ ανέχονται τα νάζια τα δικά μας, άνοδο τιμής καί τέτοια; Ή μήπως ο Χίτλερ περίμενε να του πουλήσουν οι Ρουμάνοι τα πετρέλαιά τους; (Πάλι μιλάει η Ιστορία, αλλά ποιός την ακούει…)

Τέτοιες απόψεις, αν δεν δείχνουν βαρείας μορφής ηλιθιότητα (γιά εγκλεισμό σε ίδρυμα, δηλαδή), δείχνουν υποβολιμαίο καί ύπουλο προδοτικό δηλητήριο. Μή σας μένει αμφιβολία πως οι ιδέες αυτές προέρχονται από διάφορες …επ-embassy, καί σε δεύτερο επίπεδο υποκρύπτουν το να καλέσουμε γιά βοήθεια πχ τον …καλό μπαμπά ηπαπάρα, να κάνει ντά-ντά-ντά τους Τουρκαλάδες, καί να μας βοηθήσει σε απρόσκοπτες πωλήσεις του υπεδάφους!

Όχι, ρέ παλιοτόμαρα! Τίποτε δεν θα πουλήσουμε!!!

(Σας πληρώνει καλά η επ-embassy, γιά να προτρέπετε τους Έλληνες να γίνουν πλασιέ; Καί σε τί διαφέρετε, δηλαδή, εσείς οι δήθεν πατριώτες, από τούτους εδώ τους αληταράδες με το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας; Άμα σας πιάσω στα χέρια μου, κατακαημένα προδοτοσκούληκα…)

Ά! Να μην το ξεχάσω…

Παλιότερα, ο …αρχιπλασιέ των Ψίψιλων (ερωτηθείς σχετικώς) είχε διατυπώσει την άποψη ότι οι Ψίψιλοι δεν είναι, δά, καί τίποτις υπεράνθρωποι. (Να μην περιμένει θαύματα από δαύτους ο ευφάνταστος λαουτζίκος, δηλαδής.) Εντάξει, θα κατεβάσουν τους κακούς τζιούζ απ’ την καμπούρα μας, αλλά μετά απλώς θα βοηθήσουν την Ελλάδα να γίνει ένα μοντέρνο σχετικά ισχυρό (καί σχετικά πλούσιο) κράτος, ως εκμεταλλευόμενη μόνη της τα πετρέλαιά της. Παναπεί, πάλι το θέμα ήταν …οι απρόσκοπτες πωλήσεις του ορυκτού μας πλούτου. Από τότε. Από το 1990 απάνω-κάτω. Μιά τριαντάρα χρόνια πριν. Βέβαια, άμα με ρωτήσεις αν αυτά του τα σφύριξε κι αυτουνού κάποια επ-embassy (ή στοά – μέσωι συγγενούς του εξ αγχιστείας, ώς άκουσα), θα κουνήσω το κεφάλι μου πολλές φορές καταφατικά, χεσμένος στο γέλιο.

 

ii. Υλικό.

Όθεν, τώρα παίζει η επιβίωση (ατομική καί έθνους μας) πάσηι θυσίαι – καί δή, μ’ ανταρτοπόλεμο. Άλλως τε, το ότι ο -προσώρας ισχυρώτερος ημών– εχθρός δεν θα καθήσει με σταυρωμένα χέρια, είναι αξίωμα. Ήδη είναι αρκετά …ζωηρούλης εις βάρος μας!

Από υλικό… Ό,τι κάνουμε, θα το κάνουμε εκ των ενόντων. Με ό,τι διαθέτουμε ήδη. Με το βρακί που φοράμε, με δεύτερο να μην υπάρχει. (Κι ίσως καί χωρίς αυτό. Ξεβράκωτοι, δίκην αρχαίων ημών! Λόλ!!!  🙂  ) Ξεχάστε τελείως ανέσεις καί τέτοια – παρά το ότι οι περισσότεροι έχετε τα σπίτια σας καί το νοικοκυριό σας μέσα σ’ αυτά. (Με πχ κομμένη την ύδρευση, θα σου πω εγώ γιά πότε ξαναγίνεσαι άνθρωπος των σπηλαίων.) Επίσης, στη μάχη θα μπουν καί τα νοητικά όπλα: από προσευχές, μέχρι τηλεπάθεια. Εδώ έχουμε ένα σχετικό πλεονέκτημα, διότι πρώτον απέναντί μας θα παραταχθούν κυρίως βιολογικά ρομποτάκια, καί δεύτερον εμείς αμυνόμαστε σε απειλή κατά ζωής. Δεν αδικούμε κανέναν, ως επιτιθέμενοι.

Υπόψη, θα “παίξουν” πολύ, σχεδόν κατά κόρον, οι οδομαχίες. Οπότε, κανονίστε από τώρα να βρεθείτε με τους κατάλληλους συμμαχητές.

Πάλι θα τονίσω πως ο χρόνος μας ήδη έληξε. Το να μιλάνε μερικοί γιά οργάνωση, εξεύρεση όπλων, κτλ, είναι σα να λέει βουλευτής (που του τέλειωσε ο χρόνος) το φαιδρό: «- Αφήστε με να ολοκληρώσω, κύριε πρόεδρε!» Όμως, ήδη είμαστε στο «καί τέταρτο». Ποιά οργάνωση, καί ποιά κολοκύθια μετά ριγάνεως; («- Να πας στη γυναίκα σου να ολοκληρώσεις, ρέ!», όπως απάντησε ο μέγας Τζιμάκος.)

Με κουζινομάχαιρα καί καρεκλοπόδαρα θα καθαρίσουμε. Καί με τα χέρια μας καί τα ποδάρια μας. Τα Καλάσνικωφ, όσοι δεν έχετε ήδη, ξεχάστε τα.

 

iii. Η αποδοχή των παραπάνω από τον λαό.

Ξανά το …ωρολογιακόν καί ημερολογιακόν πρόβλημα. Ακόμη μία φορά.

Διαφωνώ αγρίως με τον καθένα, που μιλάει γιά “διαφωτισμό” του λαού, οργάνωση, γραφεία παντού, οργανωτικούς “πυρήνες” σε κάθε πόλη, κτλ κτλ. Καί δεν διαφωνώ απλά. Του λέω στα ίσα καί κατάμουτρα πως είναι ηλίθιος με πιστοποιητικό ISO.

Δεν.

Υπάρχει.

Χρόνος.

Τελεία.

Αυτά έπρεπε να έχουν ήδη γίνει εδώ καί δεκαετίες. Πράγμα που σημαίνει πως άλλα τόσα χρόνια πίσω έπρεπε να υπάρχει ένας πρωταρχικός πυρήνας εθνικού “ιερατείου”. (Η λέξη όχι με τη θρησκευτική έννοια, αλλά με την πολιτική.) Δυστυχώς, η τελευταία φορά που είχαμε κάτι τέτοιο, ίσως ήταν οι άνθρωποι που οργάνωσαν τη δράση του Μακεδονικού Αγώνα. Από ‘κεί κι εντεύθεν, άσ’ τα να πάνε. Διχασμός, πολυχασμός, καί δόξα στον Μάτς.

(Ίσως ο τελευταίος εκπρόσωπος ενός τέτοιου «ιερατείου» να ήταν ο μακαρίτης ο Πασσάς. Αλλά, πάλι, ούτε φρόντισε ν’ αφήσει πνευματικούς διαδόχους, ούτε είναι γνωστό τίποτε παραπέρα. Τώρα, κάτι μυθιστορίες γιά δαχτυλίδια του Ωνάση καί γιά Ιωάννηδες Διάκους καί γιά Πρόκους καί Κατσαπρόκους καί γιά λωτούς καί τσουκνίδες, εγώ τις ακούω βερεσέ – καί τις περνάω απ’ τον κώλο μου, με το συμπάθειο. «Ιερατείο» τέτοιο, όπως το εννοώ, δεν υφίσταται. Η Ελλάδα μεταπολεμικώς έχει μπεί στον αυτόματο πιλότο καί πέφτει συνεχώς σε ξέρες. Χρέος μας, λοιπόν, να το φτιάξουμε εμείς – καί να κρατήσει. Μας κρίνουν οι νεκροί καί οι αγέννητοι, βλέπεις.)

Η προσπάθεια “διαφωτισμού” του λαού αυτόν τον καιρό που περνάμε, μοιάζει με δύο ανθρώπους που πέφτουν χωρίς αλεξίπτωτο από φλεγόμενο αεροπλάνο, κι ο ένας είναι φανατικός ιεροκήρυκας καί πάει να προσηλυτίσει τον άλλον, πριν σκάσουν χάμω κι οι δυό καί γίνουν πελτές. Εντελώς εκτός τόπου καί χρόνου, δηλαδή. Άλλως τε, το είπα: με τόσους ανέργους, η Βουλή έπρεπε ήδη νά ‘χει γίνει οικόπεδο. Αλλά δεν αντιδρά κανείς τους – κι έχουν καί το παλούκι στο απευθυσμένον. Τί να περιμένουμε, επομένως, από τέτοια άτομα; Να καταλάβουν πού βρίσκονται; Να δράσουν προς μιά καλύτερη Ελλάδα; Σοβαροί να είμαστε!… Το χαρτζηλίκι του παππού νά ‘ν’ καλά, γιά τον φραππέ αυτών τον επιούσιον, καί γαία πυρί μειχθήτω.

Ό,τι αξιόλογο έγινε γιά το ξύπνημα του Ελληνικού Λαού, κι ό,τι αξιόλογο προλαβαίνει ακόμη να γίνει, μόνο με το Διαδίκτυο. Τίποτε άλλο.

(«Πυρήνες διαφώτισης», κι αρ.ίδια. Ναί, πώς;! Περιμένετε να «διαφωτιστούν» πολλοί από περίπτερα προεκλογικού τύπου καί φυλλάδια όφφσετ, έ; Όσο αλλάζουν γνώμη οι περισσότεροι ψηφοφόροι με παρόμοια φυλλάδια λίγες μέρες πρό των εκλογών, άλλο τόσο θα «διαφωτιστούν» κι οι περί τα εθνικά θέματα …πεσκοτισμένοι! Λόλ!!!

Άσε που οι πιό πονηρεμένοι θα σε ρωτήσουν πού βρήκες τα λεφτά γιά περίπτερα καί φυλλάδια. Παναπεί, σε τί διαφέρεις από τα διάφορα ήδη υπάρχοντα μασωνοκόμματα.)

Κι όποιος πρόλαβε, τον Κύριον είδε.

 

iv. Οι κατάλληλοι άνθρωποι.

Εδώ,  είναι φανερό πως έχουμε δύο ομάδες …καταλλήλων: το ηγετικό επίπεδο της ασυμνητείας, καί τον λαό. Είναι επίσης φανερό πως από τον λαό, μόνο τα κατάλληλα άτομα θα πλαισιώσουν τον υπέρ πάντων αγώνα. (Οι υπόλοιποι, τά ‘παμε. Πάνε γιά βρούβες.)

 

(α) Το ηγετικό επίπεδο της αισυμνητείας.

Όσον αφορά την αισυμνητεία, η γνώμη μου δεν διαφέρει από τη γνώμη μου γιά οποιοδήποτε άλλο θέμα: Έκανες προεργασία; Είσαι, δηλαδή, προπονημένος; Προχώρα το. Αλλοιώς, κάνε στην πάντα να περάσουν οι ήδη έτοιμοι ικανοί.

Βέβαια, μία απ’ τις μόνιμες πληγές του νεοέλληνα είναι ότι χώνεται εκεί που δεν τον σπέρνουν. (Βλέπε πχ «προπονητές» της κερκίδας.) Οπότε, προσωπικά δεν περιμένω να παραμερίσει ο νεοέλληνας από μόνος του, προκειμένου ν’ αφήσει τους άξιους καί ικανούς να παράξουν εθνωφελές έργο… απλούστατα, διότι δεν αναγνωρίζει ικανώτερους απ’ αυτόν. Όμως, εδώ θα παίξει το …πειστικώτατον επιχείρημα: ή φεύγεις απ’ τα πόδια μας, ή θα σου περάσει κάτι απ’ το μυαλό – καί δεν θα είναι ιδέα! Καρα-λόλ!!!

Συμπεραίνω πως, όσον αφορά το σημαντικώτατο αυτό έργο, ήδη έχουμε μαζευτεί οι υποψήφιοι γιά το αισυμνητικό επίπεδο. Δεν είμαστε πολλοί, αλλά είμαστε γνωστοί: όσοι ήδη έχουμε γράψει έστω καί δυό ουσιαστικές κουβέντες γιά το καλό της Ελλάδας – είτε ως αναρτήσεις, είτε ως σχόλια, είτε ως συμμετοχή σε φόρα, κτλ. Γι’ ακόμη μία φορά, ας είναι καλά το Διαδίκτυο, δηλαδή.

Το να συνεννοηθούμε αυτά τα λίγα άτομα καί να γνωριστούμε μεταξύ μας, είναι εύκολο. Με τις επιφυλάξεις:

  • Να μη διαρρεύσει τίποτε παραέξω.

Παρακαλώ τους ενθουσιώδεις, προσοχή! Μήν πάτε καί μπλέκετε εδώ κι εκεί, σε ομάδες καί κόμματα καί «πατριωτικές προσωπικότητες». Μην κολλάτε σα νυχτοπεταλούδες στο ψεύτικο φώς «πατριωτών» των στοών. (Δεν τους ξέρατε, δά, κι από χθές.) Καί μην υπερηφανεύεστε σε παρέες ασχέτων ότι γνωρίσατε προσωπικώς πχ εμένα, ή τον Μάρκο ντεΣάντ, ή τον άλφα, ή τον βήτα. Εάν διαπιστώσω τέτοια συμπεριφορά, σας εξηγούμαι: δεν θα διστάσω ν’ «αδειάσω» ακόμη καί καλούς φίλους – καί να τους ξεγράψω από φίλους. Όσο καλά παιδιά κι αν είναι, όσο κι αν με πονέσει.

  • Να μή μαζευόμαστε (προς το παρόν) όλοι-ες μαζί, γιά λόγους ασφαλείας. (Διότι κάποια στιγμή θα χρειαστεί καί να βρεθούμε από κοντά.)
  • Να μη συνεννοούμαστε από ανασφαλή μέσα.

Όπως το κινητό τηλέφωνο (μέγας ρουφιάνος!) καί το τζημέηλ, εκτός αν το τελευταίο είναι χωρίς το πραγματικό μας όνομα. Κάποια ασφάλεια προσφέρει το Βάϊμπερ, διότι τα μηνύματά του κρυπτογραφούνται. (Μόνο οι εικόνες -λόγωι μεγέθους, που επιφέρει καθυστέρηση στην κρυπτογράφηση- μεταδίδονται χύμα μέσα απ’ αυτό.)

  • Ν’ απομονώσουμε από τώρα τους παρόντες καί μελλοντικούς προδότες.

Γιά μένα, η παραμικρή ένδειξη …ολισθήματος αποτελεί απόδειξη προδοσίας, εκτός αν το άτομο διορθώσει ή ανακαλέσει. Νά, σαν αυτούς πχ που ονειρεύονται πωλήσεις ορυκτού πλούτου της Ελλάδας – κι ας παριστάνουν τους πατριωταράδες. (Ούτε διόρθωσαν, ούτε ανακάλεσαν, ούτε ζήτησαν συγνώμη.) Το θέμα, όμως, είναι να τους απομονώσεις αποτελεσματικά πρίν κάν καταλάβουν ότι συμμετέχεις στην ηγετική ομάδα, καί πριν κάν καταλάβουν ότι έχουν ήδη αποκλειστεί. (Ακόμη καί λόγωι βλακείας.) Γι’ αυτό, παρακαλώ οι κουβέντες σας με τον οποιονδήποτε να είναι ΠΟΛΥ μετρημένες. Εάν μπλεχτεί στα πόδια μας προδότης, ώς μή ώφειλε, τότε κι εμείς θα πάθουμε ζημιά, κι αυτός. Το θέμα είναι να ΜΗ φτάσουμ’ εκεί. Δεν είναι, δά, καί δύσκολο.

  • Να δείξουμε στους πάντες πως εμείς συναποτελούμε το αισυμνητικό επίπεδο, καί κανένας άλλος.

Θέμα αποφασιστικότητας είναι. Οπότε, οι λοιποί έχουν τρείς εναλλακτικές: ή ακολουθούν, ή λουφάζουν στο σπίτι τους (με τον κίνδυνο, βεβαίως-βεβαίως, να πάνε να «καρφώσουν» κάποια στιγμή), ή εξοντώνονται. Η επιβίωση της Ελληνικής Φυλής δεν είναι αστείο, ούτε τυγχάνει επιδεκτική χαλαρής αντιμετωπίσεως («- Έλα μωρέ!», καί τέτοια), ούτε σηκώνει διαφωνίες καί καυγάδες. Τέλος.

Δεν θ’ ασχοληθώ με πρακτικά θέματα, όπως πχ η μυστικότητα ή σημάδια αναγνωρίσεως. Αυτά, μόνον από κοντά.

 

(β) Ο λαός

Όπως προείπαμε, θα χρειαστούμε οπωσδήποτε τη λαϊκή στήριξη – από, έστω, ολιγάριθμους, πλην όμως ικανούς κι αποφασισμένους συν-Έλληνες. Επομένως αναγκαστικά θα περάσουμε κι απ’ την προσπάθεια γιά διάδοση των ιδεών μας. Πώς θα γίνει αυτή;

Εκτός απ’ το Διαδίκτυο, υπάρχει καί η προσωπική επαφή. Με κοινό, όμως χαρακτηριστικό, το ότι απευθυνόμαστε σε ήδη δεκτικούς, ήδη έτοιμους ανθρώπους. Μην περιμένετε ν’ αλλάξουν τα μυαλά των αδιαφόρων καί των εχθρικών. Ούτε θα το πετύχετε, ούτε χρόνος διαθέσιμος υφίσταται. (Θα γίνω κουραστικός, αλλά θα το λέω καί θα το ξαναλέω.)

Το Διαδίκτυο το ξέρετε, έχει τρομερή εμβέλεια, καί δή χωρίς κινδύνους κάθε είδους. (Στην πραγματική ζωή, κίνδυνος είναι να σπάσει η μυστικότητα, κίνδυνος είναι όμως καί πχ το να πας στον οποιονδήποτε «έγκριτο» καί «σοβαρό» τηλεπαρουσιαστή, καί -με τη συνέργεια του κάμερα-μάν- να σε κάνει ρεζίλι, παρουσιάζοντάς σε σαν γραφικό μαλάκα, που τό ‘χει ντίπ χαμένο. Όσο σοβαρός κι αν είσαι, όσο σοβαρά θέματα κι αν αναπτύσσεις.)

Η προσωπική επαφή, τώρα, έχει δύο τρόπους: τον εύκολο καί τον δύσκολο.

Ο εύκολος είναι το ότι οι άνθρωποι με κοινά ενδιαφέροντα μαζεύονται στους ίδιους τόπους καί γνωρίζονται. Πχ οι ροκάδες στα γνωστά στέκια, οι κυνηγοί στον κυνηγετικό σύλλογο, ή οι οπαδοί του Κεραυνού Αγουλινίτσας στο γήπεδο (να δούν την ομαδάρα).

Ο δύσκολος είναι το να στήσεις μυστική οργάνωση, αποκλείοντας κατά το δυνατόν τους προδότες, τους βλάκες, καί τα «βαρίδια». Εδώ, αν χρειαστεί, θα εφαρμόσουμε μεθόδους πχ των Τόνγκ («Τριάδες» των Κινέζων), ή της Φιλικής Εταιρείας, ή… οποιουδήποτε. Μιλάω κυρίως γιά πυραμιδική οργάνωση. Όπου το πιό εύκολο σχήμα είναι το τριαδικό: γνωρίζεις μόνον έναν ομόβαθμό σου καί δύο κατωτέρους σου, τους οποίους μπορεί καί να μην έχεις δεί ποτέ σου, χωρίς όμως να γνωρίζεις ανωτέρους σου. (Έτσι, το τυχόν «ξήλωμα» μετά από προδοσία σταματάει γρήγορα. Την πληρώνουν δυό-τρείς ιεραρχικώς περί τον προδότη, καί τέλος.)

Σ’ εμάς, μπορεί να υπάρξουν καί οι πεντάδες: πενταμελείς ομάδες, όπου το ένα άτομο είναι ταυτόχρονα καί μέλος άλλης πεντάδας. Μη ρωτάτε τώρα γιατί το πέντε, πάντως προτείνω να το ξεκινήσετε στην πράξη. Βρήτε κατεπειγόντως άλλα τέσσερα άτομα της απόλυτης εμπιστοσύνης σας καί αλληλαποδοχής, στα οποία δεν θα διστάσετε πχ να πάρετε τηλέφωνο στις τρείς τα μεσάνυχτα, γιά οποιοδήποτε ζήτημα. (Κι αν χρειαστεί, θα ντυθούν πάραυτα καί θα προστρέξουν γιά βοήθεια.) Βρήτε τα, κι ανταλλάξτε τηλέφωνα. Ήδη έπρεπε να το έχετε κάνει, αλλά δεν είναι αργά γι’ αυτό.

 

Εν πάσει περιπτώσει, οι τριάδες / πεντάδες κτλ μόνον αν χρειαστεί. Πάλι δεν υπάρχει χρόνος…

Πιστεύω, όμως, πολύ καί στις «κρυφές» δυνάμεις καί δυνατότητες του έθνους μας. Πιστεύω ότι θα βοηθήσουν πολύ τώρα, που θα τις χρειαστούμε. Πώς πχ συμπαθείς ή αντιπαθείς κάποιον με την πρώτη ματιά; Έ! κάπως έτσι θα βρείς καί τους απαραίτητους συν-Έλληνες συμμάχους σου, κι ας μην τους έχεις ξαναδεί ποτέ σου… σ’ αυτή τη ζωή.

Κάπως έτσι θ’ αντιμετωπιστεί κι αυτή η καταραμένη σύμφυτη δυσπιστία, που τρέφουμε ο ένας σωστός Έλληνας γιά τον άλλον. (Που δεν την έχουν τα τζιούζ καί τα μούσλιμζ μεταξύ τους – τί να κάνουμε; οι κρονοθρησκείες είναι κόλλες μεγάλης συγκολλητικής δύναμης. Απλά ν’ αναφέρει κάποιος το ότι είναι πιστός, καί πάραυτα θα μαζευτούν κι οι υπόλοιπες ακρίδες από δίπλα. Βεβαίως, αυτό δεν σημαίνει ότι θα πάμε κι εμείς τρέχοντας να περιτμηθούμε. Μακριά κι αλάργα! Χίλιες φορές αλληλοδύσπιστοι, αλλά Έλληνες, παρά ανθρωποειδή.) Είπαμε, αιώνες ολόκληροι διαφόρων -κρατιών (Ρωμαιοκρατιών, Φραγκοκρατιών, κτλ) έχουν κάνει τρομερή ζημιά στην ψυχή του Έλληνα. Όχι, όμως, ανεπανόρθωτη.

(επόμενο)

 

Αισυμνητείας παραλειπόμενα – 1

58 Σχόλια

Παλαιός μου έδωσε μία καλή αφορμή να γράψω μερικά πράγματα ακόμη, εξηγώντας κάποια «σκοτεινά» σημεία των θέσεών μου περί αισυμνητείας. Τα οποία τα έφαγε η βιασύνη. Ή η έλλειψη χρείας ν’ αναπτυχθούν εδώ. Βέβαια, όσα είναι μυστικά, πρέπει καί να παραμείνουν μυστικά. Απλή λογική!

Θα στηριχτώ στις δικές του επισημάνσεις, καί θ’ απαντήσω με την ίδια σειρά. (Εννοείται, όχι σε όσα συμφωνούμε!) Εν πάσει περιπτώσει, με το παρόν θα τελειώσω ό,τι έχω να πω επί του θέματος – κι ο λόγος πλέον σε σας. Δεν θα επανέλθω.

Επίσης, υπόσχομαι ότι δεν θα μακρηγορήσω.

Πάμε!

 

(α) Νόμισμα-Οικονομία

Ο Παλαιός αναφέρθηκε σε πολλά, κυρίως όμως στην (τρέχουσα καί προσεχή μελλοντική) αδυναμία της χώρας να κόψει χρυσό νόμισμα. Σε αντίθεση με μένα, που το πρότεινα.

Στα της Οικονομίας δεν θα ήθελα να επεκταθώ, διότι θα νυχτώσουμε. Γι’ αυτό το περνάω έτσι. Πολλά μπορούν να ειπωθούν καί να γίνουν, πχ καθορισμός σταθερής (δηλ. αμετάβλητης) δυνητικής αξίας ειδών καί -επομένως- ανταλλαγές ειδών. (Πχ αγοράζω ένα στυλό καί πληρώνω με δύο αυγά.) Μπορεί να καταργήσουμε το χρήμα τελείως, μπορεί να τυπώσουμε χαρτάκια (εφ’ όσον υπάρχουν αρκετά ιστορικά παραδείγματα «επαναστατικού» χρήματος)… Μπορεί ό,τι θες. Ιδέες υπάρχουν.

Όμως, όπως προείπα, δεν επεκτείνομαι. Ξεφεύγουμε πάρα πολύ.

 

Να σημειώσω μονάχα το εξής: επειδή, ως  φαίνεται, ενδιαφέρονται κι άλλοι γιά την αισυμνητεία (δέ ‘ν’ κακό αυτό, απεναντίας), τίθεται το θέμα των επαναστατικών κεφαλαίων «κινήσεως». (Που δεν το έθιξα στην προηγούμενη σχετική ανάρτηση.) Όμως, διαφωνώ ούλτρα με τις διατυπωμένες απόψεις του κυρίου Ιφικράτη (εδώ), καί σας λέω πως, ό,τι κάνουμε, θα το κάνουμε με μονάχα τα ρούχα που φοράμε. Τα χρήματα σ’ αυτή τη φάση απλά ξεχάστε τα.

Μπερδεγουέη… Ουδείς έγραψε κάτι σχετικό με την οικονομική πλευρά του 1821. Με την τότε πορεία του χρήματος – καί δεν εννοώ τα μεταγενέστερα δάνεια της αγγλίτσας. Πχ ποιός αγόρασε τόσα καριοφίλια, ώστε να ξεκινήσει ο αγώνας; καί με τί λεφτά; Μήπως ενοχλεί το θέμα, γι’ αυτό θάφτηκε; Λέω, επειδή τα οικονομικά κάποιου διαγράφουν το πρόσωπο αυτό με ακρίβεια ακτινογραφίας. (Κύριε Μάρκο μας; Ενδιαφέρεστε να γράψετε κάτι; Πολύ θα το εκτιμήσω.)

 

(β) Κάρμα / παλιά λάθη / μοίρα του έθνους μας

Αυτό όντως δεν το ξεκαθάρισα, καί κακώς, διότι εδώ έχουμε ένα …θεματάκι. Μικρό καί χαριτωμένο, σαν ελεφαντάκι! Λόλ!!!

Λοιπόν.

Οι άνθρωποι, όταν προσπαθούν να εκφράσουν την προσωπικότητά τους, να υλοποιήσουν τις επιθυμίες τους, διακρίνονται σε δύο κατηγορίες:

  • Σε όσους συνυπολογίζουν το περιβάλλον, πριν δράσουν. (Μέσα καί ο γράφων.)
  • Καί σ’ όσους δεν υπολογίζουν τίποτε, ορμώντας μπροστά σαν κριάρια.

Οι τελευταίοι, πάλι, είναι τριών κατηγοριών: είτε είναι ανόητοι τολμητίες, είτε καθαροί τυχοδιώκτες, είτε…

Αυτό το τελευταίο το «είτε» θα το εξηγήσω.

 

Ένα πράγμα που μ’ ενοχλεί πολύ άσχημα (κι όχι μονάχα γιά λόγους πεποιθήσεων, αλλά επειδή μπορεί να μπλεχτεί στα ποδάρια μου ακάλεστο), είναι η λατρεία της ωμής δύναμης. Παλιά δουλειά μέν, αλλά σήμερα βλέπεις ακόμη καί διαφημίσεις γιά διάφορες …»σχολές δύναμης», ή ακούς διαφόρους με …αυτοκρατορικό ύφος στα ΜΜΕ ν’ αποφαίνονται τελεσιδίκως ότι: «- Δεν υπάρχει ‘δεν μπορώ’, υπάρχει ‘δεν θέλω’!«

Κορυφαίος εκπρόσωπος των δυναμολάγνων είναι η οργάνωση ΟΤΟ (Ordo Templi Orientis, τάγμα του ανατολικού ναού), δηλαδή μιά τεκτονική στοά της Γερμανίας, που στις αρχές του 20ου αιώνα την μετέτρεψε ο  Άλειστερ Κρόουλυ σε κάτι σαν τα μούτρα του. Δηλαδή, σε στοά (καί μετέπειτα αυτόνομη ογάνωση) λατρείας της ωμής δύναμης, ή γιά να το διατυπώσω κάπως λαϊκίστικα, σε σατανιστική στοά χωρίς ηθικούς φραγμούς. Το μόττο τους ήταν το «θέλημα» (Thelema – η δύναμη της θέλησης, παναπεί) καί το ρητό: «- Κάνε ό,τι θες!» (που αργότερα, καί γιά ν’ αποφύγει το κράξιμο, ο Κρόουλυ το συμπλήρωσε ως: «- Κάνε ό,τι θες υπό την αγάπη», ή «υπό τον νόμο» – δεν θυμάμαι καλά) έδινε κι έπαιρνε.

Ο ίδιος ο Κρόουλυ όντως έκανε ό,τι γούσταρε. (Προφανώς γιά να δώσει το καλό παράδειγμα.) Φερ’ ειπείν κατάπινε τα ναρκωτικά με το κιλό καί δεν πάθαινε τίποτε (όντως), μέχρις ότου του έφυγε ένα δόντι έτσι, πλούπ!, κι έπεσε μέσα στο νερό της μπανιέρας του. Οπότε υποθέτω τότε ακριβώς κατάλαβε πόσο μαλάκας ήταν, που υποστήριζε τέτοιες απόψεις. (Τό ‘ξερε κι από πριν, διότι ήταν πανέξυπνος, αλλά πιστεύω πως ήθελε να το τραβήξει όσο πάει με τη δυναμολατρεία, να δεί μέχρι πού θα έφτανε.)

Όσον αφορά εμένα, όμως, αν ακούσω άτομο να μου λέει ιστορίες γιά «δε μπορώ» καί «δε θέλω», στις καλές μου στιγμές θα του ζητήσω χαμογελώντας να μου αποδείξει του λόγου το αληθές, ανεβαίνοντας σε ταράτσα πολυκατοικίας καί σαλτάροντας κάτω. Έ! Εφ’ όσον θέλει να ζήσει μετά την πτώση ακέραιο, κι εφ’ όσον δεν υπάρχει «δεν μπορώ», άρα …μπορεί.

Στις κακές μου, όμως (καί γιά να μή χάνω χρόνο), θα του πώ κατ’ ευθείαν κάτι γιά τον πωπό της μαμάς του.

 

Καί διατί, καλέ μου αναγνώστη, θα γίνω τόσο αγενής; Ά;

Διότι η δύναμη είναι ένα πολύ επιθυμητό βραβείο… το οποίο όλοι το θέλουν, καί σ’ όλους το τάζουν οι πονηροί. Άρα, με δαύτηνε (τη δύναμη), ακόμη καί με την αόριστη υπόσχεση γι’ απόκτησή της, παίζονται άσχημα παιχνίδια – καί δή, με εμβέλεια ολόκληρης κοινωνίας!!!

Βλέπε πχ Χίτλερ. Μετέτρεψε μιά ολόκληρη κοινωνία σε ρομποτάκια, κι όσο η δύναμη απέδιδε αποτελέσματα (πχ κατάληψη Γαλλίας με το τίποτε), τόσο η κατάσταση χειροτέρευε γιά τα μυαλά των Γερμαναράδων. (Ειρήσθω ότι το σύμβολο του Χίτλερ είναι η σβάστικα της δύναμης, καί δή «σουζαριστή» – δηλ. ενεργοποιημένη όσο δεν πάει άλλο. Το δε μαύρο χρώμα της είναι ευνόητο πως δείχνει μαύρη δύναμη.) Μέχρις ότου άρχισαν οι φάπες, καί τελειωμό δεν είχαν.

(Ειρήσθω, επίσης, ότι σύνδεσμος των ηπαπαραίων -που χρηματοδοτούσαν κι εφοδίαζαν τον Χίτλερ καί πριν, καί κατά τον πόλεμο- με τον Χίτλερ, γιά συνεννοήσεις κτλ, ήταν …το ΟΤΟ κι ο Κρόουλυ προσωπικώς. Διά μέσου Ελβετίας. Ένθα -στην Ελβετία δηλ.- έγινε μέλος του ΟΤΟ κι ο Λένιν, πριν μπεί στο περίφημο «θωρακισμένο τραίνο» καί πάει στην Αγία Πετρούπολη να κάνει …επανάσταση.)

Το κακό είναι ότι, όλ’ αυτά τα σούργελα που ορέγονται δύναμη, συνήθως είναι τελείως βόϊδια. (Βλέπε Γερμανούς προπολεμικώς.) Διότι οι νουνεχείς ΔΕΝ τσιμπάνε. Κι εφ’ όσον αποκτούν (ή απλά ονειρεύονται) δύναμη οι χαζοί, τα αποτελέσματα είναι καταστροφικά.

 

Εμείς οι Έλληνες, όμως,  αναγνώσθα μου, έχουμε τις ρίζες μας στ’ αρχαία μας μυστήρια. Που λένε ότι ΠΡΩΤΑ κατακτάς τη σοφία, καί ΜΕΤΑ τη δύναμη. Αλλοιώς, αν ο οποιοσδήποτε πονηρός ή βλάξ ανακατέψει τη σειρά, τα πράγματα γίνονται σκατά, με το συμπάθειον. (Κάποτε, καί μάλλον σύντομα, θα σας δώσω ένα σύντομο «εγχειρίδιο χρήστη» γι’ αυτά, ώστε να μπουν τα πράγματα στη θέση τους. Καί ίσως ν’ αναμιμνησθήτε όσα είχατε μάθει κάποτε.)

Στα πλαίσια αυτά, επομένως, κι εφ’ όσον έχουμε κατακτήσει τη σοφία, πρώτα θα συνεκτιμήσουμε το περιβάλλον μας, καί μετά θα κινηθούμε να κάνουμε το δικό μας. Λαϊκώς πως, ο εχθρός δεν θα μας περιμένει με τον σταυρό στο χέρι. Ούτε θα του πούμε: «- Βάστα, Τούρκε, να γιομίσω!» Οπότε, τώρα δεν θα δείξουμε ούτε ανόητη τόλμη, ούτε τυχοδιωκτισμό, ούτε λατρεία της δύναμης. Α-ΠΑ-ΓΟ-ΡΕΥ-Ο-ΝΤΑΙ. Πρώτα θα δούμε καλά προς τα πού βαδίζουμε (καί με τί …παπούτσια), καί μετά θ’ ακολουθήσει το …τρέξιμο. Πολλώι δε μάλλον που, όπως προείπα, στην ιστορική αυτή στιγμή όποιος χάσει, χάθηκε οριστικώς.

Το περιβάλλον μας, τώρα. Ποιό είναι;

Πρώτοι -κι ίσως μόνοι, χωρίς χρεία δεύτερου- έρχονται οι Συμπαντικοί Νόμοι. Καί σε συλλογικό επίπεδο, καί σε ατομικό. Αλήθεια, σήμερα όλοι πιπιλίζουν τις άειντε γιούργια νεοεποχίτικες ασπιρίνες (διά πάσαν μαλακίαν) περί κάρματος / μετενσάρκωσης / Μάτριξ / κουτουλού, αλλά…

  • Ποιός ξέρει στ’ αλήθεια τί ζωές έζησε, με ποιούς ανθρώπους, καί τί βερεσέδια χρωστάει; Ελάχιστοι!
  • Ποιός γνωρίζει, τώρα, γιατί εμείς οι Έλληνες από παιδιά των άστρων καταντήσαμε καρπαζοεισπράκτορες; Ποιός, έστω, έχει σκεφτεί πιθανές απαντήσεις; Πάλι ελάχιστοι.
  • Καί ποιός ξέρει τί ακριβώς είναι το Μάτριξ, ή τί γίνεται έξω απ’ αυτό, ή πώς ξεφεύγουμε απ’ αυτό, ή αν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτό; (Ερωτήματα που ήδη τα έχω διατυπώσει καί μ’ άλλη ευκαιρία.) Ουδείς!

Εφ’ όσον, όμως, έτσι έχουν τα πράγματα, παρακαλώ εδώ τους ανυπόμονους να δείξουν αιδήμονα σιωπή. Κοινώς, να το βουλώσουν καί να μάθουν ν’ ακούν όσους ξέρουν κάτι παραπάνω. Εγώ αρνούμαι να σύρω το έθνος μας στον γκρεμό, επειδή κάποιοι νομίζουν πως δεν υπάρχει Θεός, ή θείες οντότητες, ή ο νόμος της ανάγκης (στην οποία καί θεοί πείθονται), ή πως τέλος πάντων δεν μας επιβάλλονται νόμοι καί δεσμεύσεις «άνωθεν». (Κι αυτά δεν είναι υποθέσεις θεωρητικές. Τα έχω βιώσει προσωπικώς – καί με μεγάλο κόστος, μάλιστα. Γι’ αυτό επιμένω τόσο πολύ.) Εάν αναλάβω την αισυμνητεία, η Ελλάς θα κινηθεί μόνον όταν πρέπει. Καί, προς το παρόν, η πόρτα της δράσης είναι ακόμη κλειστή.

Όχι πως δεν πρέπει να κάνουμε τίποτε, βεβαίως. Ή πως ο γράφων κάθεται αδρανής, ωσάν ξεβράκωτος Ινδός στις όχθες του Γάγγη. Άλλο, όμως, το να δρας όπως κι όταν πρέπει, κι άλλο το να θες να πάρεις κατ’ ευθείαν πανεπιστημιακό πτυχίο, χωρίς κάν να περάσεις απ’ την Α’ Δημοτικού. Ήδη ετούτο εδώ το μπλόγκι σας έχει δώσει πολλές αφορμές να ψάξετε παραπέρα (καί θα συνεχίσει να το κάνει), ώστε κι εσείς σιγά-σιγά ν’ ανακαλύψετε τα -εντός ή εκτός εισαγωγικών- όπλα σας. Κάντε την προεργασία σας, κι όταν έρθει η ώρα της (μαζικής καί φανερής) δράσης, εδώ είμαστε.

Πληροφοριακώς, η δική μου προεργασία ήδη έχει αποδώσει καρπούς – κι έπονται κι άλλοι. Αλλά σκεφθήτε πως το έρμο το ανθρώπινο μυαλό έχει όρια στην αφομοιωτική του ταχύτητα, οπότε καί οι χρήσιμες πληροφορίες μού ‘ρχονται με τον ρυθμό ακριβώς που πρέπει. (Μερικές έρχονται καί πιό γρήγορα, αλλά μπαίνουν στη λίστα αναμονής!  🙂  )

 

Καί γιά να κλείσω το θέμα, γελάω με κάτι (γραμμένους σε βιβλία, μάλιστα) ισχυρισμούς λειψόμυαλων ανθρώπων, ότι δήθεν οι προπομποί των Ψίψιλων (ονομαστική: οι Ψίψιλοι, γενική: των Ψίψιλων – λόλ!!!) θ’ ανεβούν στον Όλυμπο να πάρουν τα υπερόπλα των προγόνων μας (κάτι «κεφαλές της Μεδούσης» καί κάτι τέτοια) έτσι, μαγκιά να ‘ούμ’, επειδή απλά είναι μάγκες κι ωραίοι! Να μην τους πώ τί ακριβώς …μήκους σημαντικόν θα πάρουν! Λόλ!!! (Βασικά, το εισέπραξαν ήδη. Από τότε που γράφτηκαν αυτές οι μαλακίες, ακόμη τις βρίσκουν τις κεφαλές των Μεδουσών εδώ καί μιά γεμάτη εικοσαετία.)

Αν δεν είναι τα κατάλληλα άτομα, αν δεν έχουν περάσει κάποιες …δοκιμασίες… Αν, τέλος, δεν τά ‘κρυψαν οι ίδιοι κάποτε τα υπερόπλα, γιά να τα ξαναβγάλουν έξω όταν θα ‘ρχόταν πάλι η ώρα, ας μην ελπίζουν. Ο κάθε τυχαίος δεν πρόκειται ν’ ανοίξει τη …θωρακισμένη είσοδο ουδεπώποτε. Πού να χτυπιέται. Μόνο στο σινεμά γίνονται αυτά. Ναί, βέεεεεβαιααααα… Οι πανάρχαιοι πολιτισμοί δεν έλαβαν τα μέτρα τους ν’ αποτρέψουν ανεπιθύμητους εισβολείς στα μυστικά τους, καί περίμεναν με ανοιχτές αγκάλες τον Ιντιάνα Τζόουνς! Βρέ, ούστ λέμε!

Αλλά είπαμε: πρώτα η σοφία, καί μετά η δύναμη. Όμως, η περιφρόνηση της σοφίας είναι ακριβώς το χαρακτηριστικό γνώρισμα των νεο-Ελλήνων. Δυστυχώς. (Είπε κανείς τίποτε γιά το καννιβαλιστικό κάψιμο των σχολικών βιβλίων στις φωτιές τ’ Άη-Γιαννιού; ) Γι’ αυτό καί ως έθνος εισπράττουμε παγίως το …μήκους σημαντικόν εδώ κι εκατό χρόνια. Ξανά δυστυχώς. Καί χαύτουμε «αλήθειες εξ αποκαλύψεως», κάνοντας πλούσιον τον κάθε παπάρα, που τολμάει να πιάνει στο στόμα του τέτοια θέματα. (Τρίς αλοί, ενθάδε!…)

 

Συνοψίζω: πρώτα η άριστη εκτίμηση των παγκοσμίων δεδομένων, καί μετά οι όποιες κινήσεις μας. Βέβαια, όσες κινήσεις είναι ήδη εφικτές, πρέπει να γίνουν. Καί κακώς, αν δεν γίνονται. (Πχ γκρέμισμα των χρηματιστηρίων παγκοσμίως από χάκερς δικούς μας. Όταν θα τα γκρεμίσουν οι Ρότσιλντς, θα είναι αργά. Θα έχουν καθορίσει -γι’ ακόμη μία φορά…- αυτοί τους κανόνες του παιχνιδιού, κι όχι εμείς. Όπως το 1929, που αγόρασαν μπίρ παρά ένα σωρό επιχειρήσεις καί βιομηχανίες, που δεν τους ανήκαν.)

 

(γ) Μετενσάρκωση

Το αν ξαναρχόμαστε στη ζωή με τη θέλησή μας (επειδή ήδη έχουμε κατακτήσει τη θέωση), ή όχι, είναι κάτι που νομίζω δεν έχει σημασία. Σημασία έχει το τί θα κάνουμε γιά την Ελλάδα. Γιά να σας φύγει η περιέργεια, πάντως, ο γράφων ακόμη δεν είναι σε θέση να ζητήσει φορτικώς απ’ τον Πανάγαθο Θεό τή μετενσάρκωση που γουστάρει. (Την ξάπλα στην Πολυνησία, ως είπαμε. Με όμορφες γκόμενες να παρέχουν διαφόρων ειδών …υπηρεσίες! Λόλ!!!) Είμαι μισο-καταδικασμένος να επαναλαμβάνω γι’ ακόμη μία ζωή διάφορα νοητικά σχήματα… αλλά μερικά από δαύτα είναι χρήσιμα γιά τη χώρα. Καί θα επαναληφθούν!  🙂

 

(δ) Γιά ποιά Ελλάδα;

Δεν ξεγλιστράω από το θέμα. Το αντιμετωπίζω ευθέως. (Κακώς που δεν το ανέπτυξα, αλλά έπρεπε να πω τα βασικά …τηλεγραφικώς.)

Εμένα όραμά μου είναι μιά Ελλάδα άψογη από κάθε άποψη. Μιά Ελλάδα-διαμάντι. Με αρχαία, πανάρχαια, αλλά καί νέα στοιχεία. (Δεν μπορεί να μείνει στατική, περιφρονώντας τους σημερινούς καιρούς. Ό,τι στατικό, σήπεται καί πεθαίνει.) Μιά Ελλάδα, όμως, εντοπισμένη στον ελαφρώς ευρύτερο Ελλαδικό χώρο, ήτοι Ελλάδα-Μ. Ασία-Μεγάλη Ελλάδα νοτίως Ρώμης (κι όχι στον βαρέως ευρύτερο – πχ Μεσόγειος), σε κράτος απόρθητο από κάθε άποψη.

Γιά τρείς λόγους – αλληλοπλεκόμενους:

  • Γιά τη θεωρία της σταγόνας μελανιού.
  • Γιά τη νομοτελειακή κατάληξη των αυτοκρατοριών.
  • Καί γιά τη μελλοντική πορεία των Ελλήνων σε πλήρως πλανητικά καί εξωπλανητικά επίπεδα.

Εξηγώ.

i. Η σταγόνα της μελάνης.

Πρόκειται γιά το εξής (αρκετά γνωστό) παράδειγμα: Έχουμε μία σταγόνα (ας πούμε) μαύρης μελάνης. Τη βλέπουμε, την καταλαβαίνουμε, καταλαβαίνουμε πως αν πέσει στα ρούχα μας, θα τα κάνει …πωπό. Οκέϋ; Οκέϋ.

Τώρα, πετάμε αυτή τη σταγόνα μαύρης μελάνης σ’ ένα ποτήρι νερό. Το νερό θα ψιλομαυρίσει, αλλά όχι στον χρωματικό τόνο της αρχικής σταγόνας. Η δε σταγόνα χημικώς εξακολουθεί να είναι σταγόνα, στη συγκεκριμένη ποσότητα συγκεκριμένης μάζας, καί στον συγκεκριμένο αριθμό μορίων. Αλλά κάτι άλλαξε. Σωστά; Σωστά.

Λοιπόν, όπου βλέπετε «σταγόνα μαύρης μελάνης», βάλτε τις λέξεις «Ελλάδα», «Ελληνικότητα», «Ελληνισμός». Δεν νομίζω να θέλετε επεξήγηση γιά τα περαιτέρω.

Βλέπετε, πχ κι οι γνήσιοι Μασσαλιώτες είναι απόγονοι των Φωκαέων, αλλά η σχέση τους με την Ελλάδα είναι φολκλορική, καί τίποτε πέραν αυτού. Γιορτές καί πανηγύρια μιά φορά το χρόνο, αλλά άμα μας την πέσουν οι Τουρκαλάδες, σιγά μη βοηθήσουν.

ii. Η κατάληξη των αυτοκρατοριών.

‘Οποιος ξέρει Ιστορία, τα ξέρει πριν τα πω. Άνοδος, ακμή, παρακμή/διασπάσεις, τέλος. Καί αδυναμία αποτελεσματικής διοίκησης σε κάτι τόσο μεγάλο, που νομοτελειακά φέρνει τη διάσπαση καί την αρχή του τέλους. Από Χετταίους καί Μεγαλέξανδρο, μέχρι Βυζάντιο, Αυστροουγγαρία, αγγλίτσα. Ακριβώς τα ίδια σκατά όλες τους – με το μπαρδόν.

Το δε άτομο χάνεται, «αποπροσωποποιείται» μέσα σ’ ένα πλήθος λαών καί παραδόσεων… κι ακόμη χειρότερα, μέσα στο κυρίαρχο ιδεολογικό δόγμα, που συνήθως δεν έχει καμμία σχέση με τις επί μέρους παραδόσεις των λαών που αποτελούν την αυτοκρατορία. (Γιά να μην προξενεί συγκρούσεις.) Τους δε τυχόν αντιρρησίες του κυριάρχου δόγματος (ξέρω ‘γώ Μονοφυσίτες, Βογόμιλοι, εθνικές μειονότητες που παίζουν τον ρόλο αποδιοπομπαίου τράγου, κτλ κτλ κτλ) τους παίρν’ ο διάολος τον πατέρα.

Μιά νέα Ελληνική αυτοκρατορία θα έχει ακριβώς μα ακριβώς την ίδια κατάληξη, δεμπάν’ αποτελείται από Έλληνες 24 καρατίων!!!

(Αυτά καί γιά τους αγράμματους κι ανιστόρητους μαλάκες, που ονειρεύονται «πολυπολιτισμούς» καί μούσλιμζ -καί εισαγόμενους τζιούζ στη Θεσσαλονίκη- μέσα στα ποδάρια μας.)

iii. Η μελλοντική πορεία των Ελλήνων.

Οι αυτοκρατορίες έχουν κι ένα άλλο μειονέκτημα: ωθούν στη στατικότητα. Ωραία, κατακτήσαμε πχ όλη τη Μεσόγειο, βάλαμε τα φλάμπουρά μας να κυματίζουν, καί τέλος. Αφού δεν μας νοιάζει να κατακτήσουμε πχ κι όλη την Αφρική (πολύ ζεστή, ρέ παιδί μου!… κι έχει καί μαύρους! καραλόλ!!!), τώρα καθόοοομαστε.

Με τί αποτέλεσμα, όμως; Αλήθεια, μας αρκεί να κοιτάζουμε απ’ τις ξαπλώστρες μας τα άστρα κάθε βράδυ (ρομαντικό, δε λέω – ειδικά άμα έχεις αγκαλιά καί το σπλάχνο), καί να μην πάμε σ’ αυτά; Έ;

Μία νέα Ελληνική αυτοκρατορία θα είναι καθαρή σπατάλη μυαλού, ενέργειας, …κι αιώνων. Τίποτε άλλο. (Αφού ξέρουμε πού θα καταλήξει. Τί να το παιδεύουμε; ) Όθεν, με βάση μας ένα πανίσχυρο κράτος καί μόνον αυτό, μπορούμε ν’ ατενίσουμε τους συμπαντικούς μας προορισμούς ως έθνος. Οι οποίοι είναι καί οι μόνοι, που έχουν αξία.

Τί να την κάνουμε τη Μεσόγειο; Δεν μας αρκεί!  🙂  Εμπρός, λοιπόν, γιά τ’ άστρα!

 

Μιά που τό ‘φερε η κουβέντα, ειρήσθω ότι το πρώτο άστρο, που πρέπει να κατακτήσουμε ως Έλληνες, είναι ο Άρης. Κι όχι απλά να το κατακτήσουμε καί να το κατοικήσουμε, αλλά να εξοντώσουμε αλύπητα όσους αλλοεθνείς τολμήσουν να μπλεχτούν στα ποδάρια μας. Οι λόγοι γιά τέτοια συμπεριφορά είναι προς το παρόν άκρως απόρρητοι, καί δεν θ’ αναπτυχθούν εδώ.

Μή νομίζετε… Τα ιερατεία τους «αυτωνών» τους έχουν ήδη δώσει εντολή να φερθούν ακριβώς έτσι, όπως λέω. (Καί γι’ ακριβώς τους ίδιους λόγους, που γνωρίζω.) Γι’ αυτό καί βλέπετε ενοχλητικού βαθμού πέπλο μυστικότητας σε ό,τι έχει να κάνει με τον πλανήτη Άρη. Αλλά -μόνιμη πεποίθηση του γράφοντος- οι θησαυροί ανήκουν στον νόμιμο κάτοχό τους, κι όχι στον τυχόντα ληστή.

 

(ε) Φυλετική συνέχεια των Ελλήνων

Το θέμα έχει ξεκαθαριστεί μία καί καλή, από αρκετά εργαστηριακά πορίσματα: φυλετικώς, είμαστε ΑΚΡΙΒΩΣ οι ίδιοι με τους αρχαίους ημών. Καί δε μιλάμε τώρα γιά πρωτογονισμούς δεκαετίας 1950 (πχ κατανομή ομάδων αίματος, κρανιακές μελέτες, κτλ), αλλά γιά dna. Οριστικώς είμαστε οι ίδιοι, καί τέλος.

Πάλι όμως, ως προείπα, τα πάντα παίζονται στην ψυχή του Έλληνα. (Χαίρομαι αφάνταστα, που συμφωνώ απόλυτα με τον Παλαιό στα περί ψυχής.) Η ψυχή του Έλληνα θέλει κατεπειγόντως …συνεργείο καί ρεκτιφιέ. Είναι κατακερματισμένη, φέρει βάρος αιώνων σκλαβιάς / απραξίας / νοοτροπίας πονηρού δούλου, καί γι’ αυτό παρουσιάζει φαινόμενα τρομερής μαλακύνσεως. (Πχ ξεπουλάει ο άλλος το όνομα της Μακεδονίας, ανοίγει τα σύνορα σε στύλ «μπάτε σκύλ’ αλέστε κι αλεστικά μή δίνετε», κι όλοι βρίσκουν …καλά λόγια να πουν στην κηδεία του προδόταρου!!! Αντί να του σκεπάσουν τον τάφο με ραδιενεργό τσιμέντο.)

Μονο που (όσοι έχουμε ακόμη μυαλό στο κεφάλι μας) δεν μπορούμε να πιάσουμε τα ψυχικά κατσαβίδια τώρα, αυτόν τον καιρό, να διορθώσουμε τους στραβούς. Αυτά, λλλάστ γήαρ, που έλεγε κι η μπουμπού στη διαφήμιση. Τώρα, στο «καί τέταρτο», όποιος δεν είναι ήδη έτοιμος από καιρό, απλά την έκατσε.

Δυστυχώς, τα άτομα που δεν έχουν κάνει έστω προσπάθεια να ξαναβρούν την Ελληνική ψυχή τους (το 65% με 70% κατά προσωπική εκτίμηση, λίγο παραπάνω κατά τον Παλαιό), θα μας είναι βάρος στον αγώνα που θα δώσουμε. Ψάχτε τρόπους να τα εξουδετερώσουμε από τώρα, διότι επάνω στη μάχη θα μας γ.μήσουν – με την άχρηστη παρουσία τους καί μόνον. (Δεν θα χρειαστεί να κάνουν τίποτε άλλο. Τί άλλο να κάνει η αντεθνική σαβούρα; Θέλετε να κάνει κι άλλα, πέρα απ’ όσα ήδη έκανε; ) Ήδη μας πηδάνε με το δικαίωμα της ψήφου που έχουν. Τί να σας εξηγώ; Τα βλέπετε τα χαΐρια μας, με τέτοιους ψηφοφόρους – εκτός αν είστε τυφλοί κι ανθέλληνες, σαν αυτούς.

Εκτός αν ελπίζετε σε θαύματα τόσο μαζικής κλίμακας. (Να με συμπαθάτε, αλλά εγώ δέεεννν…)

(επόμενο)

Θέσεις Παλαιού επί θεμάτων αισυμνητείας – 2

36 Σχόλια

(προηγούμενο)

Σχολιασμός στην σειρά αναρτήσεων:

«Καί νά ‘μουνα, λέει, αισυμνήτης… – 1-4»

Δεύτερο μέρος

 

2. Ο ΣΤΟΧΟΣ (συνέχεια)

δ. Που θα βασιστούμε ;;

Γράφεις στο vii (ε) :

Όπως έχει ειπωθεί εδώ κατ’ επανάληψιν, αλλά καί όπως καταλαβαίνετε εσείς,
η δύναμή μας θα προέλθει (ξανά) από τις ρίζες μας, δηλαδή από την πανάρχαιη Ελλάδα.

Περιττό να ‘πω ότι συμφωνώ απόλυτα … αρκεί να ξέρουμε, και όχι απλά να νομίζουμε, το ποιές είναι αυτές … διότι δυστυχώς πολλά στρεβλά και λάθη υπάρχουν.

  • Ένα από αυτά τα λάθη είναι σχετικό με τα υποτιθέμενα Ελληνικά Ιερατεία.
  • Δεύτερο είναι εκείνο με τους θεούς της Ελλάδος.
  • Και το τρίτο σε σχέση με την διατηρηθείσα μέσω του παπαδαριού μετάσταση του πάλαι.

 

ε. Στάθμιση των Πραγμάτων

Βέβαια πέρα από την απόφαση να βαδίσουμε προς τον επιλεγμένο στόχο, πρέπει να σταθμίσουμε, με μεγάλη προσοχή, εάν αυτό το υλικό που διαθέτουμε έχει τα εχέγγυα να προχωρήσει και να φτάσει εκεί που επιλέξαμε … ειδάλλως ματαιοπονούμε και η αποτυχία είναι προδιαγεγραμμένη.

Έτσι θα έλεγα ότι πρώτιστο μέλημα πρέπει να είναι μιά τέτοια εξέταση, σε συνάρτηση με τους υπάρχοντες στόχους και τις επιδιώξεις του τι θέλουμε και ονειρευόμαστε να στήσουμε.

Δηλαδή, καταστάσεις – επιδιώξεις – δυνατότητες.

Άσχετα από τις επιθυμίες και τα όνειρα

  • πρέπει κατά πρώτον να δούμε τι ακριβώς δυνατότητες διαθέτει αυτό το αμάλγαμα που έχουμε
  • δεύτερον, να αποφασίσουμε, σε συνάρτηση βέβαια με το αποπάνω, που στο κέρατο θέλουμε να πάμε (στο έτσι γενικώς και αορίστως … δεν λέει τίποτα)
  • τρίτον, να το εξετάσουμε αυτό σε σχέση με τον όλο καμβά, τους άλλους και την εποχή
  • τέταρτον, με συνδυασμό όλων, να δούμε τις προοπτικές μας
  • πέμπτον, να καταστρώσουμε ένα σχέδιο και να το βάλουμε σε πλήρη εφαρμογή, αναθέτοντας στους ικανότερους και πιό άξιους να λειτουργήσουν το πράγμα.

Πάνω σε όλα αυτά δεν είδα ούτε μια λέξη Εργολάβε … γιατί τα προσπέρασες ;;

Για τα παραπάνω βέβαια χρειάζεται ένας άνθρωπος, μιά ομάδα, ένα επιτελείο που (είτε θα ανήκει είτε όχι στον τελικό εκτελεστικό βραχίονα) θα μελετήσει και θα σχεδιάσει όλο το πρόγραμμα, το πρόγραμμα που θα στοχεύει στην επίτευξη του επιλεχθέντος στόχου, του τι ακριβώς θέλουμε να πετύχουμε και να φτάσουμε. (Ιδανικό Κράτος … Προσομοιάζουσα Πολιτεία … Πάλαι Ποτέ Πολιτεία)

 

στ. Οι Οδηγοί

Για την επίτευξη του ΣΤΟΧΟΥ χρειάζεται και χρειάζονται να βρεθούν οι κατάλληλοι άνθρωποι που θα αναλάβουν να φέρουν τα πράγματα εις πέρας.

Ανάλογα με την ΕΠΙΛΟΓΗ του Στόχου θα είναι και η Ανάγκη Αυτών που χρειάζονται.

Πάντως και οι τρεις περιπτώσεις (όποια και αν πάρουμε) έχουν υψηλές απαιτήσεις και μάλιστα κατά γεωμετρική πρόοδο βαινουσών, κάτι το οποίο αναγκαστικά μας οδηγεί στην Αισυμνητεία και όχι σε κάποιο άλλο σχήμα.

Βέβαια αυτήν την στιγμή δεν έχουμε προβεί καν στην Επιλογή αυτού που θα θέλαμε, ώστε να κληθούμε να δούμε επακριβώς τα αναγκαία προσόντα για τον εν λόγω Αισυμνήτη.

Όμως όπως γράφεις στο α. :

Χειρότερα, δεν διαφαίνεται κανείς να θέλει πραγματικά ν’ αναλάβει
να βάλει το κεφάλι του στον τορβά με τις οχιές.
……………..
Χείριστα, ακόμη κι όποιος πάει να διαφανεί, δεν κέκτηται τα προσόντα γιά αισυμνήτης.
……………..
Υπόψη, η αποδοχή -πριν την αισυμνητία- του προσώπου από την πλειονότητα των Ελλήνων,
δηλ. ότι είναι πασίγνωστος, σεβαστή μορφή κτλ, δεν παίζει κανέναν ρόλο ως προσόν.
……………..
Καί γνωρίζοντας ότι σε μερικούς ανθρώπους έρχεται η στιγμή να τα παίξουν όλα στα ζάρια

Θα συμφωνήσω με όσα γράφεις, θα μείνω όμως στο τελευταίο.

Μπορεί όντως κάποιος τρελός να θελήσει να τα παίξει όλα στα ζάρια, βάζοντας το κεφάλι του στον ντουρβά, όμως η τρέλα αυτή για μας δεν λέει και τίποτε, πρέπει να εξετάσουμε αν πέρα από τρελός είναι και κατάλληλος, κέκτηται δηλαδή όλα τα αναγκαία (αυτά που είχαμε περιγράψει αλλά και όσα σχετίζονται με το συγκεκριμένο στόχο-επιλογή).

 

ζ. Τι είμαστε Διατεθειμένοι να κάνουμε – ο Κόσμος – η Ανταπόκριση

Πέρα απ’ όλα τ’ άλλα, σημασία έχει και το τι είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε.

Εάν τελικά καταλήξουμε στο τι θα θέλαμε και βρούμε και τον κατάλληλο να οδηγήσει τα πράγματα, από μόνο του αυτό δεν μας λέει και τίποτε, διότι για να λειτουργήσει και να φέρει αποτέλεσμα θα πρέπει να είμαστε και αποφασισμένοι (ο λαός) να στηρίξουμε την όλη προσπάθεια, γιατί αλλιώς αν δεν υπάρξει στήριξη τότε όλα θα είναι στον αέρα … τουλάχιστον το μεγαλύτερο αν όχι το σύνολο του λαού, θα πρέπει να στηρίζει έμπρακτα τον σκοπό.

Εάν είμαστε διατεθειμένοι να εργαστούμε σκληρά και να κάνουμε θυσίες τότε μετά βεβαιότητος μπορούμε να πετύχουμε όποιο από τα δύο κατώτερα (Ιδανικό Κράτος … Προσομοιάζουσα Πολιτεία) επιλέξουμε, σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα … αλλά ακόμη και το τρίτο (Πάλαι Ποτέ Πολιτεία) εάν θελήσουμε να στοχεύσουμε σε μεγάλο βάθος χρόνου.

Όμως προς κάποια από αυτές τις κατευθύνσεις μπορεί να σπρώξει τα πράγματα μόνο ένας «σωστός ΑΙΣΥΜΝΗΤΗΣ» και κανείς άλλος.

Εάν παρ’ ελπίδα … τα ΖΑ δεν ξυπνήσουν και Αισυμνήτης δεν βρεθεί, τότε δεν θα καταφέρουμε να πάμε σε κάτι τέτοιο (από τα παραπάνω) οπότε αναγκαστικά πλέον το καλύτερο που μένει θα είναι να προσβλέψουμε στο να στήσουμε ένα ΚΑΛΟ ΚΡΑΤΟΣ, το οποίο όμως μόνο τύποις θα μπορεί να είναι και να λέγεται Ελληνικό.

Και ναί … αυτό το κράτος θα μπορεί να έχει καλό πολίτευμα και νόμους, να είναι πλούσιο, δυνατό, να ενδιαφέρεται και να φροντίζει τους πολίτες του και γενικά όλοι να έχουν μιά όσο το δυνατόν καλή ζωή … περιμένοντας να τελειώσουν εδώ για να επιστρέψουν πάλι στην ροή του μαγκανοπήγαδου.

Το Όλο θέμα είναι λοιπόν τι από όλα θέλουμε, αν βεβαίως θέλουμε κάποια αλλαγή προς τα εμπρός και το καλύτερο …

  • το ένα είναι απλώς ένα καλό και σωστό κράτος
  • το άλλο μια προσπάθεια για κάτι πολύ παραπάνω … κάτι που θα προσπαθήσει να προσεγγίσει το Ελληνικό πλάνο.

Βεβαίως ούτε αυτό μπορεί να μην πετύχουμε.

Από την άλλη … όπως είναι τα πράγματα και ο κόσμος … τουλάχιστον μέχρι στιγμής … δεν διαφαίνεται καμμία τέτοια προοπτική, καθώς είναι παραδομένος και αποφασισμένος να μην κάνει τίποτε και απλά να αφήσει τα πράγματα να τραβήξουν τον δρόμο τους χωρίς να αγωνιστεί … μόνο ευχόμενος να ήταν αλλιώς … για τον ίδιο και μόνο.

……………..

Όμως ΕΑΝ ο Ελληνικός λαός αποφασίσει να σηκωθεί, να κινηθεί και να αντιδράσει … λύσεις … ακόμη … υπάρχουν, πρέπει όμως να είναι αποφασισμένος να δουλέψει σκληρά, να ματώσει και να κάνει θυσίες … και τότε μπορεί να ελπίζει ότι θα έχει ΜΕΛΛΟΝ …

……………..

Γενικά το θέμα είναι … αν πρώτα απ’ όλα θέλουμε να αγωνιστούμε και να αλλάξουμε την κατάσταση … αυτό είναι που μετράει … όλα τα υπόλοιπα έπονται.

 

η. Η κρισιμότητα των καταστάσεων

Ήδη τα πράγματα είναι σε Οριακό Σημείο.

  • Μεριά η ανεξέλεγκτη Λαθροεισβολή και η με κάθε τρόπο ενίσχυση (οικονομική, στέγαση, Ελληνοποίηση) και εγκατάσταση αυτών πανταχού στην Ελλάδα,
  • Μεριά το κυνηγητό και η εξουθένωση των Ελλήνων
  • Μεριά η Μετανάστευση μεγάλου μέρους ειδικευμένου, κατηρτισμένου και παραγωγικού δυναμικού
  • Μεριά η πλήρης εξάλειψη της επιχειρηματικότητας
  • Μεριά η υποβάθμιση της παραγωγικότητας
  • Μεριά η δυσανάλογη αύξηση του κόστους ζωής (φόροι, υψηλές τιμές αγαθών, ανυπαρξία κοινωνικής μέριμνας, κλπ)
  • Μεριά το ξεπούλημα και χάρισμα όλων των Δομών και της Δημόσιας περιουσίας, του ορυκτού πλούτου αλλά και την απεμπόληση της Εθνικής Κυριαρχίας
  • Μεριά η επιμεταφορά στις πλάτες του κόσμου του κόστους για τα φαγοπότια
  • Μεριά …
  • μεριά …

Και με όλα εκείνα τα προωθούμενα μέτρα και συμφωνίες (Ευρωπαϊκός Στρατός, Αστυνομία, TTIP, TISA, CETA, κλπ) σε λίγο θα είμαστε δεμένοι χειροπόδαρα και όσο και να θέλουμε θα είμαστε πλέον ανίκανοι να αντιδράσουμε και να αλλάξουμε κάτι.

Οπότε ο χρόνος δεν πιέζει απλά … είναι ήδη περασμένος, και οσημέρα οι όποιες δυνατότητες λιγοστεύουν επικίνδυνα.

Ότι είναι να γίνει πρέπει να γίνει εί δυνατόν άμεσα και όχι απλά το συντομότερο.

Αν καθόμαστε και κλώθουμε, περιμένοντας το ως διά μαγείας … τότε θα βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο και τελικά έστω και αν κάποια στιγμή αποφασίσουμε να αντιδράσουμε … δυστυχώς τότε θα είναι πολύ αργά … και πλέον τίποτε δεν θα μπορεί να γίνει.

…. και ναί θα χρειαστεί να σπάσουν πολλά «αυγά» … διότι εδώ που φτάσαμε, δυστυχώς δεν μπορεί να γίνει αλλιώς … ή τα αλλάζουμε όλα ή πάμε στον πάτο και διαλυόμαστε σαν κράτος, λαός και έθνος !!!

 

θ. Ανασταλτικά στοιχεία

Στο όλο πόνημά σου, δεν είδα να λες και να προτείνεις κάτι πάνω στην αντιμετώπιση της όλης κατάστασης, απεναντίας είδα να συστήνεις υπομονή και να προσπαθήσουμε να τα βολέψουμε όπως μπορούμε … ευελπιστώντας και περιμένοντας να γίνει το μεγάλο μπάχαλο γρήγορα … ώστε αν επιζήσουμε τελικά από δαύτο, τότε να δούμε τι θα κάνουμε.

Για του λόγου το αληθές … μας γράφεις στο vii (γ) :

Καί κολλήστε σ’ αυτό το απλό χρονοδιάγραμμα που σας είπα:
το μέγιστο όριο (γιά την έναρξη του Γ’ ΠΠ) είναι το 2024,
αλλά αυτός θα ξεσπάσει αρκετά νωρίτερα. Προσωπική εκτίμηση, μέχρι το 2018 το πολύ.
Κι ως τότε, σφίξτε τα δόντια. Με παρέες. Όχι μόνοι σας.
……………..
Μέχρι τότε, επιβιώστε όπως μπορείτε, καί ΜΗΝ κάνετε την επανάστασή σας.
……………..
Περιμένουμε να σκοτωθούν μεταξύ τους καί ν’ αλληλοεξοντωθούν οι «μεγάλοι»,
διότι αυτή η στιγμή δεν αργεί.

Καλά … «Ζήσε μαύρε μου … να φας τριφύλλι» που λένε.

Και αν δεν βγεί αυτό που νομίζεις ρε Εργολάβε … τότε τι ;; … μήπως αυτό που και συ ο ίδιος λες στοvii (γ) ;;

Η αλήθεια είναι πως, όσο περνάει ο χρόνος καί συνεχίζονται οι ίδιες καταπιεστικές
συνθήκες εις βάρος μας, εμείς οι Έλληνες χανόμαστε με διαδικασία μή-αντιστρεπτή.

Άρα τι θα γίνει ;; … θα το παίξουμε κορώνα-γράμματα, ελπίζοντας μας βγεί ;;

Ανασταλτικό επίσης είναι και αυτό που γράφεις στο vii (ε) :

(Πιστεύω -διότι δεν το έχω ακόμη πιστοποιήσει- απολύτως από λάθη
των τότε προγόνων μας, τα οποία καρμικώς τα πληρώνουμε ακόμη ως έθνος.)

Δηλαδή όλα αυτά που συμβαίνουν δεν είναι αποτέλεσμα της δικής μας βλακείας αλλά ένα άλλο «προπατορικό αμάρτημα».

Μπράβο Εργολάβε … δώσε μια κλωτσιά στα Ζωντανά, να πάνε ακόμα παρακάτω, γιατί εδώ που είμαστε δεν μας φτάνει.

Το ίδιο στο vii (γ) όπου γράφεις:

Η ισχύς να περάσουμε το δικό μας, θα μας δοθεί μετά τα γεγονότα.

Όχι «Μαλάκες» μην κουνιόσαστε, αφού έτσι και αλλιώς δεν πρόκειται να καταφέρουμε τίποτα τώρα, καθόσον όλα έχουν κανονιστεί για μετά …

Εάν βέβαια, μετά δεν υπάρχετε, επειδή θα έχετε σβήσει, όχι μόνο από τον χάρτη αλλά και από κάθε αναφορά … τα παράπονά σας στην αρμόδια διεύθυνση.

Έτσι … έτσι … μπράβο … μπράβο … Εργολάβε, στερέωσε καλά το παλούκι, και την λαιμαριά και τον άλυσο … μην και λυθεί κάνα Ζωντανό … μην και ξυπνήσει.
Ρε πας καλά … για σου ‘στριψε τελείως … έτσι ρε θα αφυπνίσουμε τον κόσμο, έτσι θα τον ελευθερώσουμε ;;

Το ΣΥΝ που και οφείλω να επισημάνω και να σου αναγνωρίσω, είναι ότι καταφέρεσαι εναντίον των «Διακινουμένων Προφητειών», θεωρώντας τες κατασκευάσματα στοών και υπηρεσιών και συστήνεις το «μακριά κι αλάργα».

 

ι. Τι μπορεί να Ξεκουνήσει τον Κόσμο ;;

Γράφεις στο vii (δ) :

Η ανάγκη, λοιπόν… αποκλειομένου (λογικώς καί πρακτικώς) παντός άλλου μέσου.
Χυδαίως πως, όταν μπεί το αγγούρι στο απευθυσμένον καί του τελευταίου κοιμωμένου
συν-Έλληνά μας. Κόμματα, οργανώσεις, «συλλογικότητες», κτλ, δεν έχουν καμμία ελπίδα.
Όσοι επιχειρήσουν κατάληψη της εξουσίας μ’ αυτά, απλά θα φάνε τα μούτρα τους.
Κι όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό, ώρα τους καλή! Δεν μπορώ να βοηθήσω άλλο.
……………..
Παρένθεση (που δείχνει την ανάγκη – στην οποία καί θεοί πείθονται), από ταινία
με τη ζωή του Πάντσο Βίλλα καί πρωταγωνιστή τον μακαρίτη τον Σαββάλα:
Μπουκάρουν οι κυβερνητικοί σ’ ένα χωριό, καί στήνουν κόσμο στο «παρεντόν»
(στον τοίχο) γιά εκτέλεση. Ο Βίλλα με τους ενόπλους του παρακολουθεί από ένα βουνό παραδίπλα.
Όταν ένας δικός του του λέει να μπουκάρουν στο χωριό, γιά να γλυτώσουν τους μελλοθανάτους,
ο Βίλλα λέει «- Όχι!». Τον ρωτάνε γιατί, καί απαντάει με το εξής αμίμητο – αλλά σωστό:
«- Διότι, χωρίς θύματα, δεν θα θυμώσουν αρκετά, ώστε να έρθουν μαζί μας!»

Δηλαδή πάμε πάλι στο περίμενε … μέχρι το αγγούρι να μπεί στον κώλο όλων !!

Αν δεν σου έχει μπεί το αγγούρι στον κώλο, περίμενε μέχρι να σου μπεί και να σε ξεσκίσουν κανονικά … τελικά που ξέρεις μπορεί και να σου αρέσει … και να παρακαλάς να σε ξανα-ξεσκίσουν … όποτε τότε θα λυθεί αυτομάτως βέβαια και το πρόβλημα … καθώς δεν θα έχουμε ανάγκη και ούτε θα απαιτούμε αλλαγή.

Και αν τα αφεντικά ελαττώσουν λίγο τα ζόρια «την βαλβίδα εκτόνωσης στο καπάκι της κατσαρόλας» ώστε το πράγμα να μην πάει σε έκρηξη, απλά θα μείνουμε στο περίμενε με το αγγούρι στον κώλο ;;

Γράφεις επίσης στο vii (δ) :

Εφ’ όσον παίζουν σε μπαρμπουτιέρα κακοποιών, με αντιπάλους τους ίδιους
τους κακοποιούς, τί περιμένουν; να κερδίσουν; ή να είναι καθαρό το παιχνίδι;

Ρε Εργολάβε αυτό το ξέρει ακόμα και η κουτσή-Μαρία της όποιας γειτονιάς, για νέο μας το πασάρεις ;;

Από σένα θα περιμέναμε αν μπορείς να βρεις και να πεις κάτι το οποίο θα ξεπερνούσε αυτό το πρόβλημα. Εντάξει σαν διαπίστωση καλή είναι … αλλά από εκεί και πέρα τι γίνεται ;;

Επειδή είναι σκατά τα πράγματα, δεν ψάχνουμε λύσεις, αλλά σηκώνουμε ψηλά τα χέρια και αποδεχόμαστε την κατάσταση ;;

Λύσεις, το έψαξες δηλαδή, και δεν υπάρχουν ;;

Οπότε απλά λες … αφού δεν μπορείτε να το αποφύγετε … φροντίστε να το ευχαριστηθείτε ;;

Όπως είπα και παραπάνω , Αν καθόμαστε και κλώθουμε, περιμένοντας το ως διά μαγείας … τότε θα βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο και τελικά έστω και αν κάποια στιγμή αποφασίσουμε να αντιδράσουμε … δυστυχώς τότε θα είναι πολύ αργά … και πλέον τίποτε δεν θα μπορεί να γίνει.

…. και ναί θα χρειαστεί να σπάσουν πολλά «αυγά» … διότι εδώ που φτάσαμε, δυστυχώς δεν μπορεί να γίνει αλλιώς … ή τα αλλάζουμε όλα ή πάμε στον πάτο και διαλυόμαστε σαν κράτος, λαός και έθνος !!!

 

========================

 

3. ΤΑ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΑ

α. Κλείσιμο Λογαριασμών

Γράφεις στο vi :

Ο επερχόμενος Γ’ ΠΠ, αλλά καί η εποχή μετά απ’ αυτόν, κλείνουν παρενθέσεις…
που μερικές πάνε (δεκάδες) χιλιάδες χρόνια πίσω. Τις κλείνουν, καί δεν ανοίγουν καινούργιες.
Αυτό το τελευταίο φυσικά καί δεν περιμένω να το δούν άτομα,
που δεν σκέπτονται με χρονικό εύρος χιλιάδων ετών. Αλλά σας το λέω εγώ πως έτσι είναι.
Έτσι ακριβώς. Οπότε, απαγορεύονται διά ροπάλου οι μισές δουλειές
ακόμη μία φορά στη μακραίωνη Ιστορία μας. Τώρα, θα κλείσουμε κι εμείς οριστικώς τις παρενθέσεις μας.

«Κόκκινη κλωστή δεμένη» … έχετε φαγωθεί όλοι με τον Επερχόμενο 3ον Π.Π. … ξεκίνησε … έρχεται … ήρθε … ΟΛΟΙ σας βαλτοί να το περάσετε στο μυαλό του καθενός … ακόμα και στων μαϊμούδων … μπας και σας ξεφύγει κανένας, να το κάνετε πραγματικότητα με το έτσι θέλω … δεν ακούσατε ποτέ φαίνεται για την πραγματοποίηση της επανάληψης, της αποδοχής και του ενστερνισμού.

Μετά θέλετε να το παίξετε και ανθρωπιστές.

Αλλά επίσης αμφιβάλω εάν κάποιος από εσάς έχει και κουκούτσι μυαλό να αναλογιστεί ποιό θα είναι το αποτέλεσμα ενός Παγκόσμιου πολέμου σήμερα, ένα αποτέλεσμα μετά και από την χρήση πυρηνικών, χημικών και βιολογικών όπλων. Να αναλογιστείτε πόσοι και σε τι κατάσταση και για πόσο καιρό θα επιβιώσουν μετά από κάτι τέτοιο.

Κατά την ταπεινή μου άποψη τίποτε δεν πρόκειται να κλείσει … εκτός πιά και εμείς πάμε φούντο, σβήσουμε δηλαδή οριστικά σαν φυλή, βρεί δηλαδή εφαρμογή σε μας.

Κλείσιμο παρενθέσεων πιθανώς και να γίνει, μετά από αρκετό καιρό, εάν καταφέρουμε να αναδομήσουμε την Πάλαι Ποτέ Ελληνική Πολιτεία και Φυλή, τότε ίσως και να πάει προς τα εκεί το πράγμα … αν και για να είμαι ειλικρινής δεν το πιστεύω … απλά ίσως να δούμε έναν διαχωρισμό, αναδιάταξη, ξεκαθάρισμα και ισορροπία δυνάμεων.

……………..

Και συνεχίζεις στο vi :

Βλέπετε, δεν είναι μονάχα να τη βγάλουμε καθαρή μέχρι να τελειώσει ο Γ’ ΠΠ.
Αυτό είναι η κορυφή του παγόβουνου. Το παρακάτω του παγόβουνου έχει να κάνει
με “τέλος εποχής / ξεπουλάμε, κλείνουμε”. Γι’ αυτό βλέπετε τους πάντες (ναί, καί τους “μεγάλους”)
να τους έχει πιάσει κωλοπιλάλα. Δεν είναι μονάχα ότι θέλουν να ξαναμοιράσουν
την πίττα γιά τον 21ο αιώνα μΧ. Είναι ότι διαισθάνονται ενστικτωδώς πως,
όποιος χαθεί τώρα, θα χαθεί γιά πάντα.

Κάτι τέτοιο, το να χαθεί και να σβήσει η υπόσταση κάποιων Λαών, δεν θα επέφερε αλλοίωση ούτε θα έκανε ουσιαστική διαφορά στην ανθρωποκλίμακα, καθώς δεν διαδραματίζουν όλοι οι λαοί κάποιον ιδιαίτερο ρόλο, όπως συμβαίνει με άλλους και ιδίως τον Ελληνικό.

Αυτό λοιπόν, πρέπει να το πάρουμε στα σοβαρά, καθώς έχει αποκλειστικά νόημα για μας, επειδή πλέον η ύπαρξη και η συνέχεια της Ελληνικής Φυλής κρέμεται ουσιαστικά από μια τρίχα.

 

β. ο 3ος ;;

Γράφεις στο vii (γ) :

Συγκεκριμένα, οι «μεγάλοι» της Δύσης σπρώχνουν την έναρξη του (αναπόφευκτου) Γ’ ΠΠ
προς το 2024, καί σε κάθε περίπτωση μετά το 2022. Ο δέ Πούτιν συμφωνεί (με «συμφωνία κυρίων»)
εμμέσως πλην σαφώς μ’ αυτό το χρονοδιάγραμμα, δηλώνοντας ότι το εξοπλιστικό του πρόγραμμα
θα είναι έτοιμο το 2024. (Άσχετο αν στην πράξη ήδη έχει υλοποιήσει πάντα τα προγραμματισμένα
μέχρι καί το …2022 – καί δεν το λέει. Τί περιμένατε, δηλαδή; Πράκτορας είναι ο άνθρωπος,
κι όχι κουρέας – γιά να μιλάει ακατάπαυστα. Λόλ!!!)

Πολύ σίγουρος παρουσιάζεσαι Εργολάβε … ούτε εσύ να ‘σουν που τον μαγειρεύεις !!

Πολλά μπορεί να λέγονται … διάφορα να προετοιμάζονται … χωρίς όμως αυτό να σημαίνει και ότι θα γίνουν. Το ότι οι διάφοροι προετοιμάζονται με κάθε τρόπο ώστε να διεκδικήσουν μεγαλύτερο κομμάτι στην πίτα ούτε λόγος να γίνεται, όπως επίσης είναι γνωστό ότι διάφορα παιχνίδια μαίνονται στο παρασκήνιο, και ότι διάφοροι κύκλοι καθοδηγούμενοι και παρακινούμενοι από σκοτεινές πλευρές θέλουν να κυλήσουν τα πράγματα σε άσχημες ατραπούς πεισμένοι από τις υποσχέσεις που τους έδωσαν … ξεχνούν βέβαια οι ηλίθιοι ότι οι πρώτοι που θα θυσιαστούν θα είναι οι ίδιοι.

Πάντως από πλευράς μου δεν βλέπω ότι έχει έλθει η ώρα για το μεγάλο νταβαντούρι … όμως μέχρι τότε πολλά θα γίνουν, τα οποία θα κρίνουν που θα κλείνει η πλάστιγγα και το εάν όλα θα πάρουν πάλι μια μεγάλη αναβολή ή όχι.

 

γ. προς τα που οδεύει/σπρώχνεται ;;

Γράφεις στο vii (γ) :

Συγκεκριμένα, οι «μεγάλοι» της Δύσης σπρώχνουν την έναρξη του (αναπόφευκτου) Γ’ ΠΠ
προς το 2024, καί σε κάθε περίπτωση μετά το 2022. Ο δέ Πούτιν συμφωνεί (με «συμφωνία κυρίων»)
εμμέσως πλην σαφώς μ’ αυτό το χρονοδιάγραμμα, δηλώνοντας ότι το εξοπλιστικό του πρόγραμμα
θα είναι έτοιμο το 2024. (Άσχετο αν στην πράξη ήδη έχει υλοποιήσει πάντα τα προγραμματισμένα
μέχρι καί το …2022 – καί δεν το λέει. Τί περιμένατε, δηλαδή; Πράκτορας είναι ο άνθρωπος,
κι όχι κουρέας – γιά να μιλάει ακατάπαυστα. Λόλ!!!)

Γνώμη μου είναι ότι όλα είναι μπλόφες και πονταρίσματα … κανείς δεν θέλει και ούτε μπορεί να κάνει την υπέρτατη κίνηση τώρα, απλά εκφοβισμοί, πιέσεις, ραδιουργίες, μηχανορραφίες και τρέξιμο να βγούν μπροστά … και να βουτήξουν όσο μεγαλύτερο κομμάτι γίνεται, είναι όλα αυτά.

Για να το πούμε αλλιώς … «φοβάται ο Γιάννος το Θεριό … και το Θεριό τον Γιάννο»

 

δ. Κίνδυνοι για μας

Γράφεις στο vii (γ) :

Η αλήθεια είναι πως, όσο περνάει ο χρόνος καί συνεχίζονται οι ίδιες καταπιεστικές συνθήκες
εις βάρος μας, εμείς οι Έλληνες χανόμαστε με διαδικασία μή-αντιστρεπτή.
……………..
Μ’ άλλα λόγια, εμάς τους Έλληνες η οποιαδήποτε αναβολή του Γ’ ΠΠ
δεν μας συμφέρει. Μέχρι το 2024 θα βρεθούμε όλοι στα κυπαρίσσια.

Το να επιθυμούμε την έλευση ενός Παγκοσμίου Πολέμου για να απελευθερωθούμε και να βγούμε μπροστά εκτός από Χαζό είναι Ηλίθιο, και δείγμα ότι δυστυχώς δεν έχουμε τα κότσια να παλέψουμε και να κρατήσουμε την Λευτεριά και την Αυτοδιάθεσή μας, και απλά εναποθέτουμε την όποια ελπίδα για το Μέλλον μας στα χέρια άλλων … κάτι το οποίο ξεκάθαρα δείχνει ότι δεν αξίζουμε τίποτε απ’ αυτά.

‘Ω Ελλάς Θεών κι Ηρώων χώρα,
τι ντενεκέδες βγάζεις τώρα !!!

Καληνύχτα Ελλάδα !!!

 

δ1. … να μας πατήσουν

Γράφεις στο vii (γ) :

Μήν τρέφετε αυταπάτες! Εφ’ όσον η σημερινή Ελλάδα, όπως είναι, εξυπηρετεί ξένα συμφέροντα,
κανείς ισχυρός ξένος δεν πρόκειται να μας αφήσει ν’ αγιάσουμε. (Θυμηθήτε πχ τις εκστρατείες
ξένων κρατών το 1919 εναντίον της τότε νηπιακής ΕΣΣΔ, ή τη δράση ξένων πρακτόρων.
Στην ΕΣΣΔ, έ; φανταστήτε στην κατά πολύ μικρότερη Ελλάδα!) Θα ορμήσουν εδώ πάραυτα
-είτε αυτοί με τους στρατούς τους, ή/καί οι συνεργαζόμενοι μαζί τους λάθρο- καί θα μας πατήσουν από κάτω.

Ένας λαός συμπαγής (εκτός πιά και πρόκειται για τελείως αμελητέα ποσότητα) και αποφασισμένος να κάνει ότι χρειαστεί, ποτέ δεν έχει να φοβηθεί κάτι, απεναντίας μάλιστα πάντα θα είναι σεβαστός, εκτός πιά και δεν έχει καμμία συνοχή και επιπλέον δεν θέλει να υπερασπιστεί και να πολεμήσει για για την χώρα και τις αξίες του (αν έχει βεβαίως).

Δεν φταίει λοιπόν κανένας ξένος εάν εμείς επιλέγουμε να είμαστε στα τέσσερα με τουρλωμένο τον κώλο. Απεναντίας είναι παράλογο να περιμένουμε να φερθούν διαφορετικά και να μην προσκαλέσουν ακόμη και τα υποζύγιά τους να πάρουν μέρος, καθ’ ήν στιγμή εμείς είμαστε που όχι μόνο τους προκαλούμε αλλά και τους παροτρύνουμε να δοκιμάσουν μέχρι που τραβάει η τρύπα.

Το «όπως είναι» τα λέει όλα.

Εάν όμως εμείς αλλάξουμε, αλλάζουν τα πάντα και κανείς δεν πρόκειται να ξεκινήσει ή να κουνήσει κάτι εναντίον μας, αρκεί βεβαίως να το πράξουμε και να είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε ότι χρειαστεί, στην αρχή και στην συνέχεια, γι’ αυτό.

 

δ2. … να μην αντέξουμε μέχρι τότε

Γράφεις στο vii (γ) :

Συγκεκριμένα, οι «μεγάλοι» της Δύσης σπρώχνουν την έναρξη του (αναπόφευκτου)
Γ’ ΠΠ προς το 2024, καί σε κάθε περίπτωση μετά το 2022. Ο δέ Πούτιν συμφωνεί
(με «συμφωνία κυρίων») εμμέσως πλην σαφώς μ’ αυτό το χρονοδιάγραμμα, ….
……………..
Μ’ άλλα λόγια, εμάς τους Έλληνες η οποιαδήποτε αναβολή του Γ’ ΠΠ δεν μας συμφέρει.
Μέχρι το 2024 θα βρεθούμε όλοι στα κυπαρίσσια.
……………..
Η αλήθεια είναι πως, όσο περνάει ο χρόνος καί συνεχίζονται οι ίδιες καταπιεστικές
συνθήκες εις βάρος μας, εμείς οι Έλληνες χανόμαστε με διαδικασία μή-αντιστρεπτή.

Να σκεφτούμε αν θα αντέξουμε να φτάσουμε μέχρι τον Μεγάλο Πόλεμο … έτσι ;;

Και αν δεν έχουμε διαλυθεί και ψωφήσει μέχρι τότε … είναι κάποιος σίγουρος απ’ όλους εσάς ότι θα υπάρχει μετά ;;

Είναι σίγουρος ότι θα επιβιώσει αλλά και για πόσο μέσα στα σύννεφα των πυρηνικών, των χημικών και βιολογικών όπλων ;;

Είναι σίγουρος ότι έστω και αν επιβιώσει θα έχει κάτι να κάνει μετά ;;

Από την άλλη, το μόνο σίγουρο είναι ότι έτσι που πάει η Ελλάδα, με όλα αυτά που αφήνουμε να γίνονται, σε λίγο δεν θα υπάρχει ούτε η ανάμνηση στον κόσμο για μας.

Θα έχουμε σβήσει ήσυχα και θα έχουμε χαθεί σαν σκόνη … όπως τόσοι και τόσοι άλλοι λαοί !!!

Εδώ λοιπόν ταιριάζει μια χαρά το «ζήσε μαύρε μου … να φας τριφύλλι»

Αντί να κοιτάξουμε τι μπορούμε να κάνουμε και να ριχτούμε με τα μούτρα στην δουλειά, να το παλέψουμε με νύχια και με δόντια … εμείς αυνανιζόμαστε ομαδικώς !!!

Τι σου ‘μελλε να τραβήξεις άμοιρη Ελλάδα … με ούλα τούτα τα Ζωντανά που έθρεψες στους κόλπους σου … ποιός να σου το ‘λεγε … ότι θα το βρεις από τα ίδια τα παιδιά σου !! … ότι αυτά θα είναι η καταδίκη κι ο θάνατός σου !!

 

δ3. … τι μας συμφέρει

Γράφεις στο vii (γ) :

Καί κολλήστε σ’ αυτό το απλό χρονοδιάγραμμα που σας είπα:
το μέγιστο όριο (γιά την έναρξη του Γ’ ΠΠ) είναι το 2024,
αλλά αυτός θα ξεσπάσει αρκετά νωρίτερα. Προσωπική εκτίμηση, μέχρι το 2018 το πολύ.
Κι ως τότε, σφίξτε τα δόντια. Με παρέες. Όχι μόνοι σας.
……………..
Μέχρι τότε, επιβιώστε όπως μπορείτε, καί ΜΗΝ κάνετε την επανάστασή σας.
……………..
Περιμένουμε να σκοτωθούν μεταξύ τους καί ν’ αλληλοεξοντωθούν οι «μεγάλοι», διότι αυτή η στιγμή δεν αργεί.

Προτείνω … να το ρίξουμε όλοι στις παρτούζες και στον αυνανισμό … όσο πιο παχύ μπορούμε !!!

Οπότε … αν δεν μας κάτσει … να σκοτωθούν οι άλλοι μεταξύ τους … και να βρούμε άδεια την γωνιά … τουλάχιστον να μας μείνει η ευχαρίστηση από το πήδημα και την μαλακία που θα έχουμε τραβήξει (λέτε κάτι τέτοιο να έχουν στα υπ’ όψιν τους τα σφυριζοκούνελα με τα LGBT τέτοια που προωθούν ακόμη και στα νηπιαγωγεία) ;;

 

δ4. … πως να την βγάλουμε

Γράφεις στο vii (γ) :

Κι ως τότε, σφίξτε τα δόντια. Με παρέες. Όχι μόνοι σας.
……………..
Μέχρι τότε, επιβιώστε όπως μπορείτε, καί ΜΗΝ κάνετε την επανάστασή σας.

Ναι … ναι … σφίξτε τα δόντια … μην δείξετε ότι σας τσούζει και πονάτε … αντίθετα δείξτε ότι το ευχαριστιέστε.

Και είπαμε … όχι επανάσταση … αυτά είναι για βαρβάρους … εσείς σε ότι σας λένε και σας ζητάνε … θα λέτε ΝΑΙ και μόνο ΝΑΙ !!! … οτιδήποτε άλλο απαγορεύεται διά ροπάλου !!

 

δ5. … η ανάγκη να κάνουμε την πάπια

Γράφεις στο vii (γ) :

Περιμένουμε να σκοτωθούν μεταξύ τους καί ν’ αλληλοεξοντωθούν οι «μεγάλοι», διότι αυτή η στιγμή δεν αργεί.

Γράφεις στο vii (δ) :

Η ανάγκη, λοιπόν… αποκλειομένου (λογικώς καί πρακτικώς) παντός άλλου μέσου.
Χυδαίως πως, όταν μπεί το αγγούρι στο απευθυσμένον καί του τελευταίου κοιμωμένου συν-Έλληνά μας.

Λοιπόν όταν όλοι εκείνοι θα έχουν σκοτωθεί μεταξύ τους, και εμάς θα έχει γίνει κόσκινο η σούφρα από τα αγγούρια … τότε και μόνο τότε θα το συζητήσουμε … μέχρι τότε την … πάπια !!

 

ε. Πότε θα Αντιδράσουν οι Έλληνες ;;

Γράφεις στο vii (δ) :

Η ανάγκη, λοιπόν… αποκλειομένου (λογικώς καί πρακτικώς) παντός άλλου μέσου.
Χυδαίως πως, όταν μπεί το αγγούρι στο απευθυσμένον καί του τελευταίου κοιμωμένου
συν-Έλληνά μας. Κόμματα, οργανώσεις, «συλλογικότητες», κτλ, δεν έχουν καμμία ελπίδα.
Όσοι επιχειρήσουν κατάληψη της εξουσίας μ’ αυτά, απλά θα φάνε τα μούτρα τους.
Κι όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό, ώρα τους καλή! Δεν μπορώ να βοηθήσω άλλο.
Παρένθεση (που δείχνει την ανάγκη – στην οποία καί θεοί πείθονται), από ταινία
με τη ζωή του Πάντσο Βίλλα καί πρωταγωνιστή τον μακαρίτη τον Σαββάλα: Μπουκάρουν
οι κυβερνητικοί σ’ ένα χωριό, καί στήνουν κόσμο στο «παρεντόν» (στον τοίχο) γιά εκτέλεση.
Ο Βίλλα με τους ενόπλους του παρακολουθεί από ένα βουνό παραδίπλα. Όταν ένας δικός του
του λέει να μπουκάρουν στο χωριό, γιά να γλυτώσουν τους μελλοθανάτους, ο Βίλλα λέει «- Όχι!».
Τον ρωτάνε γιατί, καί απαντάει με το εξής αμίμητο – αλλά σωστό: «- Διότι, χωρίς θύματα,
δεν θα θυμώσουν αρκετά, ώστε να έρθουν μαζί μας!»

Δηλαδή πάμε πάλι στο περίμενε … μέχρι το αγγούρι να μπεί στον κώλο όλων !!

Λοιπόν Ελληνάκο, ΑΝ δεν σου έχει μπεί το αγγούρι στον κώλο, περίμενε μέχρι να σου μπεί και σένα και να σε ξεσκίσουν κανονικά … τελικά που ξέρεις μπορεί και να σου αρέσει … και να παρακαλάς να σε ξεσκίσουν … όποτε θα λυθεί αυτομάτως βέβαια και το πρόβλημα … καθώς δεν θα έχουμε ανάγκη και ούτε θα απαιτούμε αλλαγή.

Και αν τα αφεντικά ελαττώσουν λίγο τα ζόρια «την βαλβίδα εκτόνωσης στο καπάκι της κατσαρόλας» ώστε το πράγμα να μην πάει σε έκρηξη, απλά θα μείνουμε στο περίμενε και με το αγγούρι στον κώλο ;;

Όπως είπα και παραπάνω , Αν καθόμαστε και κλώθουμε, περιμένοντας το ως διά μαγείας … τότε θα βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο και τελικά έστω και αν κάποια στιγμή αποφασίσουμε να αντιδράσουμε … δυστυχώς τότε θα είναι πολύ αργά … και πλέον τίποτε δεν θα μπορεί να γίνει, οπότε πάμε στον πάτο και διαλυόμαστε σαν κράτος, λαός και έθνος !!!

Ο τελευταίος να σφαλίσει καλά την … ταφόπλακα … μην παίρνουμε και αέρα και δεν διατηρηθούμε και χαλάσουμε … τουλάχιστον να μείνουμε σαν μούμιες … όλο και μπορεί μελλοντικά τα βίτσια να έχουν αυξηθεί … και μερικοί να θέλουν μια μούμια Έλληνος … ποτέ δεν ξέρεις … είπαμε … γι’ αυτό κάλιο γαϊδουρόδενε !!!

 

========================

 

4. ΛΟΙΠΑ – Οι Διάφορες Προσπάθειες

α. Παλαιός

Γράφεις στο iii :

Η προσπάθεια που κάνει ο Παλαιός, δηλ. να δείξει ότι το Σύνταγμα τό έκαναν
οι πολιτικάντηδες κουρελόχαρτο, θεωρώ πως αξίζει μόνον ως αφυπνιστική.
Διότι, κοιτάξτε εδώ τί έπαθε ο Ιφικράτης Αμυράς, που απάνω-κάτω είπε όσα λέμε κι εμείς,
καί -εμμέσως, πλην σαφώς– επικαλέστηκε το άρθρο 120.

Αντιγράφω από το σχόλιό μου προς Εσένα στις 28 του μηνός στην ανάρτηση του 2ου μέρους :

αν και το έγραψα … κανείς δεν το έπιασε … ούτε και συ Εργολάβε.
Αυτό που προσπαθεί να κάνει ο Παλαιός, η αφεντομουτσουνάρα μου δηλαδής,
με όλα αυτά τα τελευταία κατεβατά δεν είναι μόνο να αφυπνίσει το πόπολο αλλά και πολλά άλλα.
Και όχι δεν βαυκαλίζομαι ότι μπορεί να επέλθει αλλαγή με μηνύσεις και άλλα τέτοια.
ΌΜΩΣ
επειδή οσονούπω θα έχουν ξεπουληθεί τα πάντα και θα έχουν υπογραφεί πολλά και ποικίλα
χρειάζεται να έχουμε δείξει ότι όλα αυτά έχουν γίνει με ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ, ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ και ΕΡΗΜΗΝ του Ελληνικού Λαού
ΟΠΟΤΕ
ευκόλως θα ανατραπούν με έναν απλό νομοθέτημα και ταυτοχρόνως όλοι όσοι (Έλληνες και Ξένοι)
συμμετείχαν θα βρεθούν υπόδικοι σε Ελληνικά και Διεθνή Δικαστήρια, και ταυτοχρόνως
θα απαιτηθεί η αποζημίωση για την φθορά που υπέστη η Ελλάς και οι Πολίτες της από το ΔΝΤ και τα λοιπά εκτρώματα.
Και το με ποιούς νόμους θα τους δικάσουμε ;;
μήν σκας … η Ελλάδα έχει νόμους και για το αν έκλασες στραβά
όλο και κάτι θα μπορούμε να ξεθάψουμε από το ’21 μέχρι σήμερα
και αν βαρεθούμε να ψάχνουμε … όπως είπες σιάγνουμε καινούργιους … αναδρομικά.
Υγ. Εντάξει … όπως είναι η κατάσταση (πολιτικάντηδες, δικαστάδες και καραβανάδες)
σε αγαστή συνεργασία … τίποτα δεν πρόκειται να προχωρήσει … έστω και αν νομικά στοιχειοθετείται πλήρως ….
αυτό είναι γνωστό και βλάξ όποιος ελπίζει διαφορετικά …
Ας υπάρχουν όμως στα συρτάρια … έτσι που μετά κανείς να μην ξεφύγει
Βέβαια αυτά μέχρι τώρα είχαν σαν σκοπό αυτά που ανέφερα παραπάνω …
δεν έχω φτάσει ακόμα στο διά ταύτα … στις προτάσεις …

 

β. Διάφορες Άλλες

Γράφεις στο vii (δ) :

…… Κόμματα, οργανώσεις, «συλλογικότητες», κτλ, δεν έχουν καμμία ελπίδα.
Όσοι επιχειρήσουν κατάληψη της εξουσίας μ’ αυτά, απλά θα φάνε τα μούτρα τους.
Κι όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό, ώρα τους καλή! Δεν μπορώ να βοηθήσω άλλο.

Πώς είσαι τόσο σίγουρος ;;

Δεν λέω ότι όπως είναι τα πράγματα ότι δεν έχεις δίκιο,

όμως ΕΑΝ τα αλλάξουμε,

εάν δείξουμε στον κόσμο ότι υπάρχει και κάτι άλλο,

κάτι το οποίο δεν είναι αναγκαστικά εναντίον τους,

αλλά απεναντίας θα εξασφαλίσει ΜΕΛΛΟΝ για ΟΛΟΥΣ εμάς και τα παιδιά μας … και τα δικά τους παιδιά … θα συνεχίσουν και πάλι τότε να μην το στηρίξουν ;;

Εντάξει … δεν μιλάω για όλους, … δεν το έχω χάσει ακόμη … μιλάω για μια μεγάλη μερίδα … ένα ποσοστό που θα επιτρέψει να πάρουμε την αρχή !!!

Τότε Εργολάβε στο υπόσχομαι … όλα θα αλλάξουν καθώς έχουμε πολλά στην φαρέτρα μας !!

 

========================

 

Εν Επιλόγω

Πολλά θα μπορούσα να γράψω ακόμα … νομίζω όμως ότι και τούτα αρκούν.

Και όπως έγραψα στην αρχή, σκοπός μου δεν ήταν να αποδομήσω ότι έγραψε ο Εργολάβος, αλλά να πιάσω το πράγμα από μιάν άλλη πλευρά … και εί δυνατόν να το πάω παραπέρα, με απώτερο σκοπό να ξυπνήσουν οι Έλληνες … να σηκωθούν και να παλέψουν ώστε να σωθεί η Ελλάδα.

 

ΤΕΛΟΣ

Θέσεις Παλαιού επί θεμάτων αισυμνητείας – 1

23 Σχόλια

Σχολιασμός στην σειρά αναρτήσεων:

«Καί νά ‘μουνα, λέει, αισυμνήτης… – 1-4»

Πρώτο μέρος

 

Άργησα λίγο … καθώς το πράγμα τράβηξε σε μάκρος (μάλλον έφτασε σε εύρος την όλη ανάρτηση του Εργολάβου).

Θα το περάσω στην συνέχεια κομμάτι κομμάτι.(1-12)

Ελπίζω όλος αυτός ο κόπος κάτι να προσφέρει.

Απολαύστε το !!

Παλαιός

 

Παραθέτω εδώ τις Κεφαλίδες για να μπορείτε να το παρακολουθήσετε πιό εύκολα.

Κεφαλίδες στον Σχολιασμό

 

Εν προοιμίω

 

1. ΑΙΣΥΜΝΗΤΗΣ

α. Τι Πράξε

β. Το Νόμισμα

γ. Διαμόρφωση Ουράνιας Πραγματικότητας

δ. Παλιά Χρέη-Λάθη … Κάρμα / Πρόσβλεψη Άνωθεν

ε. Μετ-ενσάρκωση

 

2. Ο ΣΤΟΧΟΣ

α. Ξέρουμε τι Θέλουμε ;;

β. Που είμαστε ;;

γ. Με τι θα πορευτούμε ;;

δ. Που θα βασιστούμε ;;

ε. Στάθμιση των Πραγμάτων

στ. Οι Οδηγοί

ζ. Τι είμαστε Διατεθειμένοι να κάνουμε – ο Κόσμος – η Ανταπόκριση

η. Η κρισιμότητα των καταστάσεων

θ. Ανασταλτικά στοιχεία

ι. Τι μπορεί να Ξεκουνήσει τον κόσμο ;;

 

3. ΤΑ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΑ

α. Κλείσιμο Λογαριασμών

β. ο 3ος ;;

γ. Προς τα που οδεύει-σπρώχνεται

δ. Κίνδυνοι για μας

δ1. … να μας πατήσουν

δ2. … να μην αντέξουμε μέχρι τότε

δ3. … τι μας συμφέρει

δ4. … πως να την βγάλουμε

δ5. … η ανάγκη να κάνουμε την πάπια

ε. Πότε θα αντιδράσουν οι Έλληνες

 

4. ΛΟΙΠΑ – Οι Διάφορες προσπάθειες

α. Παλαιός

β. Διάφορες άλλες

Εν Επιλόγω

 

========================

 

Εν προοιμίω

Εργολάβε πρωτίστως να σε συγχαρώ για την όμορφη παράθεση που έκανες … είσαι μανούλα στον γραπτό λόγο … οπότε θα διαβαστεί με ευχαρίστηση από πολλούς … το τι θα αποφέρει βέβαια είναι άλλο καπέλο … θα μείνει μόνο σαν ευχάριστη ανάγνωση, θα ξυπνήσει πράγματα, θα ξεκουνήσει μερικούς, τι να σου ‘πω … θα δούμε που λένε … αν και η καλή μέρα απ’ το πρωΐ φαίνεται … και όπως και ο ίδιος αντελήφθηκες … δεν κουνιούνται τα σκασμένα με τίποτε.

Όπως θα δεις και θα διαπιστώσεις διάβασα προσεκτικά τα γραφόμενά σου … οπότε έχεις τουλάχιστον να περηφανεύεσαι για έναν που έδωσε βάση σε όσα κόπιασες να γράψεις … έτσι μην το βάζεις κάτω και το ρίξεις στο κλάμα ή βάλεις μαύρη πλερέζα, όλο και κάποιος ακόμα μπορεί να προκύψει (φασούλι το φασούλι που λένε … στο τέλος θα μαζέψεις κόσμο … τώρα αν αυτοί θα είναι αρκετοί να σε … σπρώξουν … να γίνεις αισυμνήτης … δεν μπορώ να το πω … θα περιμένουμε και θα δούμε).

Προσωπικά, σου είχα υποσχεθεί καταχέριασμα … δυστυχώς δεν θα βρεθώ συνεπής, καθόσον έμεινες στα πολύ κάτω … τώρα βαρέθηκες, φοβήθηκες μήπως και προγκίξουν τα ζωντανά τι να ‘πώ, γιατί δεν σ’ έχω ότι δεν μπορείς να το σπρώξεις παραπέρα … οπότε θα αθετήσω τον λόγον μου και θα τα κρατήσω για άλλη ευκαιρία.

Θα μείνω όμως σε μερικά πραγματάκια (από αυτά που έγραψες) που νομίζω ότι πρέπει να παρέμβω, καθόσον στα υπόλοιπα και γενικά συμφωνούμε … άσχετα αν εγώ έστω και σ’ αυτά, θα το τράβαγα περισσότερο.

 

========================

 

1. Ο ΑΙΣΥΜΝΗΤΗΣ

α. Τι Πράξε

Λίγο πολύ τα είπαμε (και σύ και γώ) το τι πρέπει να είναι ο Αισυμνήτης, αλλά και τι να διαθέτει και να είναι διατεθειμένος να κάνει.

Έτσι θα αντιπαρέλθω σχεδόν όλα όσα έγραψες ότι θα έκανες, αν γινόσουν τελικά Αισυμνήτης, εκτός ίσως από ένα-δυό που τα θεωρώ λάθος, καθόσον στα άλλα όχι μόνο συμφωνώ αλλά και επαυξάνω … και που μάλιστα τα βρίσκω φτωχά και λίγα … γενικά προχωρώντας σε μια σχετική σύγκριση με αυτά που θα ήθελα εγώ, θα έλεγα ότι σχεδόν πλησίασες μόνο στο 1/10 σε σχέση με μένα … αλλά εντάξει είπαμε αυτό είναι μια πρώτη γνωριμία και όχι όλο το σκεπτικό, οπότε ας μείνει εδώ δεν χρειάζεται να επεκταθούμε, άλλωστε υπάρχουν άλλα πιο κρίσιμα και πρωτεύοντα θέματα προς συζήτηση.

Μάλιστα θα έλεγα ότι αντί να ενσκήψεις στο διά ταύτα, επεκτάθηκες σε άλλα εκτός.

Όμως, η εύρεση του κατάλληλου προσώπου για Αισυμνήτη δεν είναι και ούτε θα έπρεπε να είναι το πρώτιστο, απεναντίας πρώτιστο θα έπρεπε να είναι το πως θα φτάσουμε εκεί, όλα όσα πρέπει να μεσολαβήσουν ώστε τελικά να έχουμε την ευκαιρία να ζητήσουμε και να θέσουμε σε λειτουργία κάτι τέτοιο – τον θεσμό του Αισυμνήτη.

Άντε να επισημάνω εδώ ένα από τα λάθη:

 

β. Το Νόμισμα

Γράφεις στο v (α) :

Θα κοπεί χρυσό νόμισμα, καί όλο το εγχώριο χρήμα
που θα κυκλοφορεί θα έχει βάση σε χρυσό.
……………..
Ευνόητο το γιατί. Ισοτιμίες θα υπάρχουν μόνο με χρυσά
ξένα νομίσματα, κι όχι με εβραίϊκες φωτοτυπίες-«χρεώγραφα»,
που παριστάνουν το νόμισμα.

Όπως έχω γράψει σε άλλες αναρτήσεις και σχόλια, αυτό, στην σύγχρονη εποχή και ιδιαίτερα για την Ελλάδα αυτήν την στιγμή είναι λάθος από κάθε άποψη.

  • Πρώτον, διότι το αντίκρισμα σε οτιδήποτε άλλο εκτός της ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ είναι λάθος.
  • Δεύτερον, διότι η Ελλάδα αυτήν την στιγμή δεν είναι σε θέση να στηρίξει κυκλοφορία σε αντίκρισμα Χρυσού … και ούτε θα το έχει στην καλύτερη περίπτωση πρίν από μιά δεκαετία … αν και εφ’ όσον όλα πάνε καλά.
  • Τρίτον, διότι δεν βολεύει … ενώ το χαρτί είναι μια ενδιάμεση κατάσταση.
  • Τέταρτον, η ισοτιμία μπορεί να καθοριστεί μέ βάση όχι την πρόσδεση σε κάτι αλλά με βάση ένα καλάθι (που θα περιλαμβάνει 3-5 νομίσματα)
  • Πέμπτον, τα διακρατικά μπορεί να ρυθμίζονται με ανταλλαγές.
  • Έκτον, χρυσό, αργυρό ή πλατινένιο κέρμα, μπορεί να μπεί σε κυκλοφορία, όταν θα υπάρχει αρκετό μέταλλο, χωρίς όμως να δεσμεύεται το Νόμισμα μ’ αυτό.
  • Έβδομον, επαναφορά μιας κατάστασης «Χρυσού Κανόνα» δεν λύνει τίποτε ΕΑΝ μέρος του κυκλοφορούντος χρήματος είναι ΑΕΡΑΣ ΚΟΠΑΝΙΣΤΟΣ, που πάλι δηλαδή δεν έχει αντίκρισμα πλήρες ποσό μετάλλου αλλά κλάσμα αυτού.
  • Όγδοον, εάν θέλαμε Νόμισμα πολυτίμου μετάλλου, τότε θα έπρεπε όλο το χρήμα να είναι σε αυτά τα μέταλλα … αλλά φεύ … τόσο μεγάλο ποσό μετάλλου δεν υπάρχει και ούτε τουλάχιστον σύντομα (πριν να καταστεί δυνατή η πλήρης μεταστοιχείωση) μπορεί να υπάρξει.

Σημείωση : Λοιπόν παίδες … Σκοπός και στόχος μου δεν είναι να αποδομήσω ή να υποβαθμίσω όσα έγραψε ο Εργολάβος αλλά μέσω της κριτικής σε σημεία και θέματα με ελλείπον, λάθος σκεπτικό ή μη συνάδοντα με το όλο πνεύμα να συμβάλλω σε μια καλύτερη και πληρέστερη τοποθέτηση ώστε να διαμορφωθεί και να δοθεί ένα πιό ουσιαστικό περιεχόμενο και πλάνο.

 

γ. Διαμόρφωση Ουράνιας Πραγματικότητας

Γράφεις στο vii (ε) :

Τώρα… ποιά σημασία έχει το να βλέπουμε τον ουρανό με διαφορετικό τρόπο;
Χμμμ… μέγιστο θέμα. Καί ναί, υπονοώ ότι υπάρχει τρόπος να διαμορφώνουμε εμείς
την ουράνια πραγματικότητα των άστρων σε κάθε εποχή, πριν μας βοηθήσει αυτή
στέλνοντάς μας ενέργειες. Φυσικά, μην περιμένετε περισσότερα δημοσίως.
(Σακόκου, λέμε! Αυτή η λεξούλα να σας τυπωθεί στο μυαλό με πυρωμένο σίδερο.)

Εκεί γύρω στα τέλη Αλωνάρη είχα δώσει κάποια πράγματα (γενικές Πλανητικές έννοιες, Επισυμβάσεις χρονικά μέχρι τέλους του ’20, αλλά και κάποια στοιχεία σχετικά με την Ελλάδα).

Επίσης στις αναρτήσεις περί Προμηθέος είχα παραθέσει κάποια στοιχεία σχετικά με Ουρανογραφικούς συσχετισμούς.
Όπως και άλλα είχαμε ‘πεί εκεί στα περί Πλεγμάτων.

  • Τα μεν πρώτα μπορούν και λειτουργούν κατά κάποιον τρόπο περισσότερο από μόνα τους και λιγότερο μέσω του χειρισμού.
  • Τα δε δεύτερα, δίνουν μια πολύ γενική ώθηση και εναπόκειται στην προπαρασκευή και στον χειρισμό που θα γίνει την συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
  • Τα δε τρίτα έχουν μια περίπλοκη διαδικασία

Έτσι και αλλιώς πάντως μιλάμε για πράγματα τα οποία απαιτούν ειδικές γνώσεις αλλά επίσης και χρονικές πύλες-παράθυρα, τα οποία δυστυχώς κάποιες φορές είναι θέμα αιώνων, οπότε είναι παντελώς ανόητο το να κάθεται κάποιος να κλώθει, απλά περιμένοντας κάτι που ίσως είναι έξω από το όριο ζωής του, και να μήν κάνει τίποτε … ενώ πολλά θα μπορούσε να διορθώσει και να αλλάξει.

Οι συμπαντικές ενέργειες, είναι καλό να λαμβάνονται υπ’ όψιν και να μπαίνουν στους μεγάλους σχεδιασμούς, εκεί που γίνονται σχέδια με στόχους εκατονταετηρίδων και χιλιετηρίδων, όμως αυτό προϋποθέτει ότι υπάρχει ή θα υπάρξει από την στιγμή του σχεδιασμού και πέρα μιά ομάδα επιφορτισμένη με την ακριβή και ακέραια διαφύλαξη, παράδοση και λειτουργία όλων αυτών.

Κάτι τέτοιο είχε δοθεί στην απαρχή, αλλά και επικαιροποιηθεί αρκετές φορές στην συνέχεια, στην Πάλαι Ελληνική Φυλή … πράγμα που όμως δυστυχώς δεν διαφυλάχθηκε σωστά και αφέθηκε να αλωθεί και να χαθεί.

Φαίνεται όμως ότι η άλλη πλευρά, διετήρησε τουλάχιστον κάποια πράγματα, σχετικά με αυτά και βαδίζει με σύστημα … εξ ού και όσα έχει καταφέρει στις μέρες μας.

Δεν θα σχολιάσω εδώ βέβαια το τι και ποιούς τρόπους μετήλθε, επειδή δεν είναι αυτό το θέμα, καθώς φαίνεται να γνωρίζει και να χρησιμοποιεί κάποιες τέτοιες χρονικές πύλες.

Εννοείται λοιπόν ότι τέτοιες γνώσεις θα παραδοθούν, κάτω από απόλυτα αυστηρούς όρους και δεσμεύσεις, σε μια κλειστή ομάδα, εάν και εφ’ όσον θα επιλεγεί μια πορεία προς ανασύσταση της Έλλανος Φυλής … αλλέως καλά είναι εκεί που βρίσκονται ξεχασμένες.

 

δ. Παλιά Χρέη-Λάθη … Κάρμα / Πρόσβλεψη Άνωθεν

Όμως ρε Εργολάβε στην συνέχεια μου τα χάλασες.

Γράφεις στο vii (ε) :

(Πιστεύω -διότι δεν το έχω ακόμη πιστοποιήσει- απολύτως από λάθη
των τότε προγόνων μας, τα οποία καρμικώς τα πληρώνουμε ακόμη ως έθνος.)

Επίσης στο vii (γ) γράφεις:

Η ισχύς να περάσουμε το δικό μας, θα μας δοθεί μετά τα γεγονότα.

Αυτά τα δύο οδηγούν στο συμπέρασμα ότι θεωρείς και αποδέχεσαι την ύπαρξη μιας Δυνάμεως που ελέγχει και καθορίζει το που, πότε, πως και ποιός στα πράγματα, και όχι απλά τιθέντες Νόμοι. Οπότε τούτο οδηγεί κατευθείαν στο καθίστε εκεί που είστε … και όταν αυτό το κάτι αποφασίσει τότε και θα γίνει … αλλιώς ματαιοπονούμε. Δικαίως λοιπόν θα σκεφθούν μερικοί-μερικοί ότι καλά κάνουν και ζεσταίνουν τους καναπέδες τους και δεν ξεκουνάνε … αφού είναι στραβά τα πράγματα επειδή έτσι αποφάσισε κάποιος «κερατάς» … ή γιατί έτσι είθισται … να πληρώνουμε αμαρτίες δεν ξέρω πόσων χιλιετιών πίσω … καθώς τώρα το αναθυμήθηκε ο «πούστης».

Επίσης δικαίως θα σκεφθεί ο καθένας ότι, αυτός ο «πούστης» (μπορεί και πολλοί) να θέλει να μας πηδήξει πρώτα για να μας δώσει στην συνέχεια αυτό που πρέπει.

Την δική μου άποψη για το «Κάρμα» την έχω κατά καιρούς εκθέσει ξεκάθαρα, οπότε απλά θα πώ ότι οτιδήποτε συμβαίνει δεν έχει απολύτως καμμία σχέση με κάτι τέτοιο, όπως το θέτεις … απλά πληρώνουμε την βλακεία και την «μαλακία» που μας δέρνει.

Άλλο λοιπόν το ένα και άλλο το έτερο.

Σε σχέση με το άλλο σκέλος, επίσης έχω τοποθετηθεί.

Έτσι δεν περιμένω «να μας δοθεί» (επειδή έτσι πρέπει) τίποτε και από κανέναν.

Όλα αυτά τα περί Θεού/ών που σκέπουν και βοηθούν την Ελλάδα και τους Έλληνες είναι απλά νοσηρές και φρούδες ελπίδες, πράγμα το οποίον έχει καταδειχτεί στο διάβα στων αιώνων, και επίσης είναι λογικά καταφανές καθόσον είμαστε σε ένα φαινόμενο βίαιο σύμπαν, όπου ο κυρίαρχος νόμος είναι αυτός της Ζούγκλας, η επιβολή του μεγαλύτερου και δυνατότερου, όπως έχω ξεκάθαρα νομίζω αναλύσει και αναφέρει, και ότι οι όποιες υπάρχουσες δυνάμεις, δρούν και λειτουργούν μόνο με εγωκεντρικά και ατομιστικά κριτήρια και όχι με αυτά του Σωστού και Δίκαιου.

Οπότε βλέπω τα παραπάνω ως ανασχετικούς παράγοντες, παράγοντες που ωθούν σε αδράνεια, λειτουργούντες, από ένα άλλο μετερίζι, συμπληρωματικά, σε εκείνα των προφητειών, που και συ σωστά καταχεριάζεις δεόντως.

 

ε. Μετενσάρκωση

Γράφεις στο α. :

Σας είπα, δεν ζούμε μονάχα μία φορά…
……………..
Καί γιά να προλάβω κάτι χαζούλικα αντεπιχειρήματα γιά τη μετενσάρκωση…

Η δική μου τοποθέτηση είναι ότι για τους εντός του ΚΛΟΥΒΙΟΥ δουλεύει μαγκανοπήγαδο … δηλαδή συνεχείς μετενσαρκώσεις.

Για τους εκτός κλουβιού … το πράγμα αλλάζει … αυτοί απλά σαρκώνονται και δεν μετ-εσαρκώνονται … έστω και αν έρχονται κατά τακτά διαστήματα … έχει μεγάλη διαφορά το πράγμα.

Ας πάμε τώρα σε μια διαπίστωση που εκ των πραγμάτων παραπέμπει σε πολλά ερωτήματα

 

========================

 

2. Ο ΣΤΟΧΟΣ

α. Ξέρουμε τι Θέλουμε ;;;

Είπες (έστω χάριν συζήτησης) ότι … θέλεις …ονειρεύεσαι … δεν ξέρω τι … να ήσουν … ή να γίνεις Αισυμνήτης.

Ξέχασες όμως … ή απέφυγες (σουπιά) … να πεις τι είδους και με ποιόν στόχο … για ποιά Ελλάδα … Αισυμνήτης.

Και για να το διευκρινίσω … Αισυμνήτης για Κράτος Ελλάς … ή Αισυμνήτης για Πολιτεία Ελλάς ;;

Διότι τούτα τα δύο μπορεί για πολλούς να έχουν ταυτόσημο νόημα … όμως δεν είναι καθόλου έτσι.

Ασχέτως του τι καταλαβαίνω εγώ ή ο οποιοσδήποτε άλλος … εσύ θα έπρεπε να κάνεις την διευκρίνιση και να ορίσεις τον στόχο-σκοπό, διότι εκ του ορισμού θα προκύψει και το ΔΕΟΝ ΓΕΝΕΣΘΑΙ.

Άλλα για Κράτος … άλλα για μια Πάλαι Ποτέ Πολιτεία … και άλλα για μιά νέου είδους προσομοιάζουσα πολιτειούλα.

Όπως είπαμε ο Αισυμνήτης (εκτός των άλλων) πρέπει να έχει ΞΕΚΑΘΑΡΟ ΌΡΑΜΑ, για πράγματα που θα είναι εντός και γι’ άλλα που θα εξοβελιστούν. Για να το κάνω πιό σαφές, θα έλεγα ότι για το Κράτος σε πολλά μπορεί να ισχύσουν ακόμη και γενναίες «Εκπτώσεις», για μιά Πάλαι Ποτέ Πολιτεία όμως ΟΥΔΕΜΙΑ, καθόσον εκεί τα πράγματα είναι απόλυτα, στην δε Προσομοιάζουσα, μπορεί να είναι ολίγον τι από έτσι και γιουβέτσι, ή ολίγον τι έγκυος, μικρές δηλαδή παραχωρήσεις.

Οπότε … πρίν να το κάνεις αυτό … παραμένεις απλά … στα υπ’ όψιν και υπό αίρεσιν …. χά … χά …. χά …

Είπαμε … γουρούνι στο σακί … ΔΕΝ …

Πάμε τώρα στην συνέχεια και νομίζω πολλά θα μπουν στην θέσιν τους.

 

β. Που είμαστε ;;;

Γράφεις στο vii (ε) :

Το έθνος δεν μένει στατικό. Εξελίσσεται. Καλώς ή κακώς,
μας αρέσει ή μας ξυνίζει, η σημερινή μορφή του είναι αυτή που είναι.
Αλλά είναι ο παρών κρίκος της προαιώνιας αλυσίδας της φυλής μας.
……………….
Επομένως, με τους σημερινούς Έλληνες καί μόνο μ’ αυτούς θα πορευτούμε.
Συμπερασματικώς, πρέπει να πάρουμε τις αρετές των προγόνων μας,
χωρίς όμως τα ελαττώματά τους. Καί το όνειρο θα γίνει πραγματικότητα!

Δυστυχώς είμαι στην δυσάρεστη θέση … εν πολλοίς, αλλά με μερικές όμως επιφυλάξεις … να συμφωνήσω μαζί σου.

Αντιγράφω εδώ κάτι που είχα πεί στον Μπουγά πρίν μερικές μέρες, στις 28 του μηνός, στο μέρος 1-ΕΝΑ.

«…. το ΙΔΑΝΙΚΟ για πολλούς λόγους … μας … τελείωσε.

Μερικές μέρες πιο πρίν είχα ‘πεί ότι δυστυχώς πρέπει πλέον να δουλέψουμε με το υπάρχον μόρφωμα και μόνο με αυτό, διότι ακόμη και αν το ήθελαν και είχαν την διάθεση εκείνοι οι παλιοί γενάρχες και ιδρυτές της Ελληνικής φυλής, τώρα τα πράγματα όπως είναι δεν το επιτρέπουν (δεν θα το εξηγήσω όμως το γιατί) και κατά δεύτερον δεν νομίζω ότι κανείς τους έχει την διάθεση να φάει πάλι το ίδιο αγγούρι για να στήσει ξανά την όλη ιστορία (που δυστυχώς αν αποτολμηθεί αυτήν την φορά θα είναι πολλαπλασίως μεγαλύτερο και επιπλέον με πολύ αμφίβολα αποτελέσματα).

Δυστυχώς … η πάλαι ποτέ Ελληνική φυλή δεν ξαναστήνεται … μας αρέσει δεν μας αρέσει … πάρτε το χαμπάρι, και τούτο διότι το γενετικό υλικό έχει αλλοιωθεί υπέρμετρα … και ας βγαίνουν οι κάθε είδους ηλίθιοι να μπαρουφολογούν και να λένε ότι τους κατέβει.

Οι επιμειξίες και η αλλοίωση είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό που δεν υπάρχει περίπτωση πλέον αυτό να αλλάξει και να διορθωθεί.

Οπότε αυτό που μένει είναι τουλάχιστον να περιοριστεί μέχρις εδώ.

Το δεύτερο είναι ΑΝ ΚΑΙ ΕΦ’ ΌΣΟΝ βοηθηθεί να αναλάβει ένας «φωτισμένος» ηγέτης να στήσει πάλι τα πράγματα σύμφωνα με τις πάλαι ποτέ επιταγές που είχαν ορισθεί τότε παλαιά.

Τότε μέσα από μια αργή και επίπονη διαδικασία θα μπορέσει να ξαναζωντανέψει το ΨΥΧΙΚΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ της φυλής … και από εκεί και πέρα θα είναι σχετικά εύκολο να προχωρήσει το πράγμα … αν βεβαίως κρατηθούν απαρέγκλιτα ανόθευτες οι εντολές.

Μετά από τρείς με τέσσερες γενιές θα μπορούμε να μιλάμε και πάλι για ένα νέο είδος (κατώτερο βεβαίως του παλαιού) Έλληνες και Ελληνική φυλή …. »
Και ας τα πάρουμε με κάποια σειρά.

Στο v (ε) συμπληρώνεις :

Υπόψη, πέντε φορές θυμάμαι εγώ (πάντα μιλάμε γιά «ειρηνικές» εισβολές, όχι πολεμικές)
– αλλά ένεκα τα ποτά, τα ξενύχτια, οι γυναίκες (…λέμε τώρα! λόλ!!!),
συν το Αλτσχάϊμερ, δε δουλεύει ο εγκέφαλος σε ρύθμιση οβερκλόκινγκ,
καί μπορεί να υπάρχουν κι άλλες. (Που μου διαφεύγουν αυτή τη στιγμή.)
  • Πρώτη εισβολή, οι Γεφυραίοι.
  • Δεύτερη εισβολή, οι Βούλγαροι.
  • Τρίτη εισβολή, οι γύφτοι.
  • Τέταρτη εισβολή, οι Αλβανοί το 1990.
  • Πέμπτη καί τελευταία εισβολή «αναξιοπαθούντων», τα λαθρομούσλιμζ.

Ασχέτως αν είναι μόνο αυτές οι 5-πέντε (ειρηνικές όπως λες) ή είναι περισσότερες, αν προσθέσουμε όμως και τις πολεμικές καταλήγουμε σε έναν μεγάλο αριθμό εισβολών και πολλά κατσικώματα.

Όπως καταλαβαίνει ο καθένας, όλες αυτές είχαν επακόλουθα και κατάλοιπα … τουτέστιν Γενετική Αλλοίωση, πράγμα καταφανές άλλωστε από τις φάτσες που βλέπουμε γύρω μας … και δεν αναφέρομαι βεβαίως σε νεοεισελθόντες, όθεν και καταλήγουμε σ’ αυτό που είπα παραπάνω, και το οποίο ξαναγράφω μερικές σειρές πιό κάτω..

Οπότε αγαπητέ Εργολάβε αυτό που γράφεις :

«Το έθνος δεν μένει στατικό. Εξελίσσεται.

Είναι μέγα λάθος … καθόσον δεν είναι θέμα εξέλιξης …. αλλά υποβάθμισης και αλλοίωσης.

Διότι, αγαπητέ Εργολάβε, εγώ ξέρω ότι όταν έχεις μία καλή Ράτσα την διατηρείς με νύχια και με δόντια αμόλυντη, και δεν την μπασταρδεύεις, διότι τότε όλα πάνε προς τα κάτω και πλέον παράγεις μέχρι κόπρους … και σε τίποτα στην προκειμένη δεν συμβάλει το «νέο αίμα» όπως διατείνονται κάποιοι … το οποίο ισχύει μόνο όταν έχεις κάτι υποβαθμισμένο και θέλεις να το ανεβάσεις … αλλά ποτέ όταν έχεις κάτι καλό και άξιο … πράγμα το οποίο θα ισοδυναμούσε με υπέρτατη βλακεία.

Μιά καλή Ράτσα μπορείς να την τονώσεις μόνο με εξαιρετικά επιλεκτική και σε πολύ μικρό βαθμό παρέμβαση, και όχι άκριτα, ως έτυχε ή σε πληθώρα.

Ας σταματήσω εδώ … γιατί θα στενοχωρήσω πολλούς αν το προχωρήσω.

Δυστυχώς … η πάλαι ποτέ Ελληνική φυλή δεν ξαναστήνεται … μας αρέσει δεν μας αρέσει … πάρτε το χαμπάρι, και τούτο διότι το γενετικό υλικό έχει αλλοιωθεί υπέρμετρα … και ας βγαίνουν οι κάθε είδους ηλίθιοι να μπαρουφολογούν και να λένε ότι τους κατέβει.

Οι επιμειξίες και η αλλοίωση είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό που δεν υπάρχει περίπτωση πλέον αυτό να αλλάξει και να διορθωθεί.

Ο Λόγος λοιπόν που μάλλον, δεν μπορούμε να πάμε στην Πάλαι Ποτέ Εκείνη Κατάσταση, είναι η Αλλοίωση της Ελληνικής Φυλής.

Βέβαια με ένα σε βάθος ξεκαθάρισμα … ίσως αυτό θα μπορούσε … σε κάποιο χρονικό διάστημα να γίνει. Όμως αυτό σημαίνει πράγματα που ίσως είναι εκτός τόπου και χρόνου, καθώς επίσης και οι υπάρχουσες συνθήκες και καταστάσεις δεν συνάδουν γιά κάτι τέτοιο, οπότε θα λέγαμε ότι μάλλον είναι τελειωμένη περίπτωση … ΕΚΤΟΣ και ΑΝ … μέσα από πλάγιους και περίτεχνους χειρισμούς και με σωστό σχέδιο μπορέσουμε να φτάσουμε εκεί.

Κάτι τέτοιο βεβαίως, είναι θέμα σχετιζόμενο απόλυτα με την ΑΠΟΦΑΣΗ στο ΠΟΥ θέλουμε να ΠΑΜΕ, την Ανεύρεση του Καταλλήλου Αισυμνήτου, καθώς και με τον Σχεδιασμό και την Ύπαρξη τέτοιων Σχεδίων και Τρόπων που θα κρατηθούν αναλλοίωτοι σε ικανό βάθος χρόνου.

 

γ. Με τι θα πορευτούμε;

Καθώς εξυπακούεται ότι, δεν μπορούμε από το πουθενά να εμφανίσουμε Έλληνες, τέτοιους όπως γουστάρουμε … μας αρέσει δεν μας αρέσει … με ότι σκατά και αν είναι αυτό που έχουμε … με αυτό πρέπει να εργαστούμε και να προχωρήσουμε.

Και όπως σωστά αναφέρεις στο vii (ε) :

…Επομένως, με τους σημερινούς Έλληνες καί μόνο μ’ αυτούς θα πορευτούμε.

Εντάξει … ας ρίξουμε όμως και μια ματιά να δούμε τι είναι αυτό που έχουμε.

Γράφεις στο vii (δ) :

  • Ένα γεμάτο 40% του πληθυσμού (χωρίς τα λαθρομούσλιμζ) είναι ξεκάθαρα εχθρικό καί δεν θ’ αλλάξει. (Αυτό μου λένε στατιστικές φίλων από φατσομπούκια καί γκούγκλ πλάς καί τέτοια.)
  • Ένα 25% ζή στην καρακοσμάρα του.
  • Κι ένα άλλο 25% βλέπει καθαρά πώς έχουν τα πράγματα, θέλει να μιλήσει, ή να κάνει κάτι, αλλά δεν τολμάει. (Θέλει ισχυρή παρακίνηση, γιά να κινηθεί.)
  • Το υπόλοιπο 10% έχει ήδη ξυπνήσει καί είναι έτοιμο.

Πολύ αισιόδοξο σε βλέπω.

Καλά, ειλικρινά πιστεύεις ότι ισχύει πράγματι κάτι τέτοιο ;;

Προσωπικά … έχω αποκομίσει άλλη εντύπωση.

Προχωρώντας σε μιά εκτίμηση θα έλεγα ότι :

  • 5% είναι πεμπτοφαλαγγίτες
  • 5% χειραγωγούμενοι προδότες (υψηλόβαθμοι στοών, οργανώσεων κλπ)
  • 20% είναι καμμένα μυαλά (όρα Κουκούδια και διαφορο-τσολιαδάκια … και οι δυό με πλύση εγκεφάλου)
  • 5% κολλημένοι … μιλάμε για την αγκύλωση (επίσης με πλύση εγκεφάλου αλλά από θρησκείες, στοές κλπ.κλπ.)
  • 30% κοπρόσκυλα που γλείφουν όποιον τους δίνει ή τους υπόσχεται κόκκαλο (δημοσιοκοπρίτες παντός είδους και όλων των κλάδων, συνδικαληστάδες κλπ)
  • 15% στον κόσμο τους (τα νέα φρόκαλα)
  • 10% καλά ανθρωπάκια … αλλά ανθρωπάκια
  • 5% μουδιασμένοι, σαστισμένοι και χαμένοι
  • 3% μισοξύπνιοι … χασμουριούνται
  • 1.5% Ξύπνιοι στο τσάκ
  • 0.5% Ξυπνητοί

Λέω για τα εδώ … μην το πάει κάποιος παραπέρα … διότι δεν !!!

Επίσης έγραψα πιό πρίν ότι :

Στους διακόσιους που γράφουν (άρθρα ή σχόλια)

  • ένας είναι αυτός που πραγματικά ξέρει και ενδιαφέρεται να πάνε μπροστά τα πράγματα
  • 5-6 που έχουν καλές προθέσεις και προσπαθούν να μάθουν και να καταλάβουν
  • μια 10ριά παλάντζες
  • καμμιά 20ριά που σκοπό έχουν να πλασάρουν ψέμα
  • καμμιά 50αριά κολλημένοι δώθε ή κείθε
  • και οι υπόλοιποι (?12-15αριά) μίσθαρνα ή κατευθυνόμενα τρόλλια.

Βασικά θεωρώ ότι τα πράγματα είναι πάρα μα πάρα πολύ δύσκολα.

Νομίζω ότι μόνο εάν βρεθεί κάτι, κάποιος τρόπος να τους τραντάξει , ένα γερό σόκ, ίσως να υπάρξει η μεταστροφή το ξεκούνημα … αλλιώς κλάφτα Χαράλαμπε … βλέπω να πηγαίνουμε σούμπιτοι.

Εύχομαι και θα ήθελα να κάνω λάθος … όμως η καθημερινή επαφή άλλα λέει.

Από την άλλη βέβαια να προσθέσω και το άλλο … μέσα σ’ αυτό το διάστημα των 8-οχτώ χρόνων (2009-2016) πάνω από 600.000 κατηρτισμένοι νέοι άνθρωποι έφυγαν στο εξωτερικό, όπου ακόμη και στην καλύτερη περίπτωση οι περισσότεροι απ’ αυτούς δεν πρόκειται να ξαναγυρίσουν καθώς θα έχουν φτιάξει τις ζωές τους εκεί στα ξένα.

Σε μιά χώρα με υψηλή υπογεννητικότητα και ταυτόχρονα με εκροή νέων κατηρτισμένων ανθρώπων, και με τον εν λόγω κατιμά που έχουμε και με τον οποίον πρέπει να παλέψουμε και να δουλέψουμε … τι λες, βλέπεις να κάνουμε τελικά χωριό ;;

 

(επόμενο)

Older Entries