Αρχική

Συμφωνία σε εσύ μείζονα

78 Σχόλια

τη σειρά των επερχομένων ανοιχτών διακηρύξεων προς τους Έλληνες, έτυχε να ξεκινήσω πρώτος με την παρούσα.

(Ξεκινήστε από εδώ, γιά μιά πρώτη ιδέα περί του θέματος.)

 

Ιστορικώς, η Ελλάδα μεγαλούργησε όποτε -καί εφ’ όσον- υπήρχε ισχυρό κέντρο αποφάσεων, στο οποίο υπακούανε άπαντες οι Έλληνες. (Αν θέλετε διαφορετική έκφραση, όποτε υπήρχε ηγετικό «ιερατείο».) Βλέπε Αγαμέμνονα, βλέπε Φίλιππο Β’.

Όμως, γιά κάποιους λόγους τα «ιερατεία» αυτά έπαψαν να υπάρχουν, με χρονικώς τελευταίο το «περίπου ιερατείο» που οργάνωσε καί διεξήγαγε τον Μακεδονικό Αγώνα (1904-1908). (Έστω, το χρονικώς τελευταίο διακριτό.) Από τότε, η Ελλάδα έγραψε μέν την εποποιΐα του 1940 (από …»κεκτημένη ταχύτητα»), αλλά από το 1944 μέχρι σήμερα παραδέρνει σα ναυαγισμένο πλοίο στα βράχια. Κατάσταση που ούτε μας τιμά ως λαό, ούτε μας ταιριάζει, ούτε μας αξίζει.

Λοιπόν, ήρθε η ώρα να ξαναποκτήσει η Ελλάδα τη φυσική της ηγεσία καί να ξαναμεγαλουργήσει. Αφού πρώτα σωθεί από τα τέρατα που την πνίγουν.

Καί ποιός θ’ αποτελέσει τη φυσική ηγεσία της Ελλάδας καί του Ελληνισμού;

Όλοι μας κι όλες μας, όσοι-ες έχουμε Ελληνική ψυχή!!!

 

Όσο παράδοξη κι αν φαντάζει η απάντηση, ωστόσο είναι απολύτως εφικτή. Ας το δούμε.

Τί έχουμε στις μέρες μας; έναν λαό απολύτως παραδομένο στη μοίρα του, ο οποίος περιμένει σωτήρες να τον σώσουν. Αλλά, γιά κακή του τύχη, οι σωτήρες τό ‘ριξαν στην απεργία! Όχι μόνον οι σωτήρες επιμένουν να μην εμφανίζονται, αντιθέτως τον λαό τον έχουν περιλάβει εργολαβικώς εχθροί καί προδότες. Καί νά ‘ταν μόνον αυτά… Όποτε ο λαός στρέφει το βλέμμα αλλού (πάντα προς αναζήτηση …σωτήρων), τον περιμένουν θρασείς απατεώνες… που του υπόσχονται (ανύπαρκτα) λεφτά, ή του συστήνουν να κάνει υπομονή, μέχρι να έρθουν γιά «σώσιμο» διάφορες (ομοίως ανύπαρκτες) υπεροργανώσεις με (εξ ίσου ανύπαρκτα) υπερόπλα.

(Ελλείψει αυτών, βέβαια, συμβιβαζόμαστε καί με το Ξανφόν Γκιένος! Λες κι οι άλλοι λαοί δεν έχουν τα δικά τους προβλήματα να λύσουν, αλλά ζούν μονάχα γιά να επωμιστούν τα προβλήματα του ανεύθυνου νεοέλληνα.)

Δυστυχώς, αυτή τη δουλειά (του να βρείς γομάρι, να του φορτώσεις τις πολιτικές ευθύνες σου) την ξεκίνησε ο Μεγαλέξανδρος, καί την πληρώνουμε ακόμη. Καί μυαλό δεν βάζουμε. Εδώ καί κοντά δυόμιση χιλιάδες χρόνια, η διοίκηση της Ελλάδας είναι κάτι που ασκείται από κάποιους «αόρατους», κάπου πολύ μακριά… σε απόσταση τουλάχιστον ένα μήνα με το άλογο. Πιό μακριά απ’ τα Σούσα, κάπου στη Βακτριανή καί στην Ινδία. Κάποιους δήθεν «αόρατους», αλλά σίγουρα ανέγγιχτους. Κάποιους με …ασυλία!

Ακριβώς αυτά τα κουσούρια μας άφησε εκείνη η εποχή. Συν η ευμάρεια από το χρήμα, που …αυτομάτως έρρεε άφθονο στις τσέπες των Ελλήνων τους τρείς τελευταίους προχριστιανικούς αιώνες. (Κι αν η Ελλάδα έπεσε στους Ρωμαίους, έμειναν ακόμη ελεύθερες γιά μεγάλο διάστημα οι Ελληνιστικές Αίγυπτος καί Συρία.) Πάνω από δυό χιλιάδες χρόνια κουβαλάμε αυτές τις στρεβλές αντιλήψεις. Πάνω από δυό χιλιάδες χρόνια δεν κοιτάζουμε εμείς τα του οίκου μας, γι’ αυτό θεωρούμε φυσιολογικό ν’ ασκεί διοίκηση στα της Ελλάδος …το Λονδίνο, η Ουάσινγκτων, κι όποιος άλλος παρεμφερής.

Όμως, καιρός να επαναφέρουμε την Εκκλησία του Δήμου καί την Απέλλα! Καιρός ν’ αναλάβουμε ξανά ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ τις τύχες μας!!!

Τί, δηλαδή; θέλετε να διαιωνιστεί η παρούσα άρρωστη κατάσταση; Τα χάλια μας δεν τα βλέπετε; Κολλήσατε στο δίλημμα: «- Ή να προσκυνήσουμε σωτήρα, ή να χαθούμε όλοι!»;

Να με συγχωρήτε, ευχαριστώ, αλλά εγώ δεν θα πάρω.

 

Οπότε, εμείς…

Εμείς καί μόνο εμείς αναλαμβάνουμε στο εξής την προσπάθεια καθοδηγήσεως της Ελλάδας μας, απαγορευομένων αυστηρώς του λοιπού των …αντιπροσώπων. Όμως, με εντελώς νέο σχήμα συνεννοήσεως καί ομαδοποιήσεως.

Γιατί;

Διότι:

Εάν ξεκινήσουμε μιά προσπάθεια με κλασική πυραμιδική δομή, πρώτον αυτή θα καταρρεύσει γρήγορα, καί δεύτερον …θα καταρρεύσει γρήγορα. Η πρώτη αιτία είναι το άκρατο αρχηγηλίκι, που κρύβει μέσα του ο κάθε Έλληνας. Η δεύτερη είναι οι αποσχίσεις (πάλι ως απόρροια αθεμελίωτου εγωϊσμού / αμετροέπειας / ανοησίας). Όταν βλέπετε τέτοια σχήματα να στέκονται (πχ παραδοσιακά κόμματα), καί δή γιά πολύ χρόνο, τότε βρίσκονται άλλες «συγκολλητικές» ουσίες από πίσω – οι οποίες έχουν τρόπους να επιβάλουν τον απόλυτο σεβασμό των «από κάτω» στους «από πάνω». Δεν μας αφορούν αυτά τα σχήματα, όμως. Το 1789 το πετάμε στα σκουπίδιακαί πολύ το κρατήσαμε.

Την τύχη της Ελλάδας ΔΕΝ θα την καθορίζει στο εξής το πού έβαλαν τους κώλους τους οι αντιπρόσωποι της Ασσαμπλέε Νασιονάλ του 1789. Ούτε αυτοί, που από τα παρασκήνια επέβαλαν …σεβασμό στην ιεραρχία των διαφόρων κομματικών πυραμίδων. (Ως …σεβάσμια άτομα οι ίδιοι.)

 

Τί θα κάνουμε, λοιπόν;

Μερικά πράγματα.

  • Το πρώτο, οργανωνόμαστε σε ολιγάριθμες παρέες. Όπου αυτοελεγχόμαστε.

Είναι φανερό το ότι, εκτός απ’ το να μην είμαστε μόνοι μας, έχουμε το πλεονέκτημα του αμέσου ελέγχου καί αποδόσεως τυχόν ευθυνών. Στην παρέα ΔΕΝ μπαίνουν λαμόγια, αδιάφοροι, καιροσκόποι, εγωϊστές που ονειρεύονται αρχηγηλίκια, προδότες καί λοιπά σαπρόφυτα. Δεν μπαίνουν εξ αρχής. Δεν μπορούν να μπούν, εξ αρχής. Αυτοί όλοι οι βρωμιάρηδες ευδοκιμούν μόνο στα θολά νερά ενός ετερόκλητου πλήθους. Όχι όταν πέφτει ο προβολέας απάνω τους.

Έτσι, δεν θα υπάρξουν παράπονα καί στεναχώριες γιά προδότες κι αποχωρήσαντες. Επίσης, όποιος δεν θέλει να συμμετάσχει, ώρα του καλή. Να μας παρατήσει εξ αρχής ήσυχους καί να πάει στη Γερμανία. Ή στα ξενυχτάδικα της Μυκόνου. Ή όπου στο διάολο θέλει. Δεν υποσχόμαστε ούτε αρχηγικές θέσεις, ούτε λεφτά (καί δεν επιθυμούμε να προσελκύσουμε τσακάλια της πιάτσας). Αμφότερα δεν υφίστανται.

  • Το δεύτερο, διαχειριζόμαστε εμείς τα του οίκου μας.

Όταν πχ μας περισσεύει ένα μικρό χρηματικό ποσόν, είναι μέγιστη ανοησία να το δίνουμε σε κομματικούς εράνους, σα να δίνουμε χρυσόν, σμύρνα, λίβανον …στον κομματικό «σωτήρα». Χίλιες φορές καλύτερα ν’ αγοράσουμε κάτι, που θα μας είναι χρήσιμο.

Καί είπαμε! Όποιος δεν θέλει να συμμετάσχει στην προσπάθεια, ώρα του καλή. Ούτε παρακαλάμε κανέναν, ούτε θα του κάνουμε κήρυγμα. Όμως, όποιος θέλει, θα συμμετάσχει ενεργώς. (Αλλοιώς, ας μην παραπονιέται ότι οι κακοί πολιτικοί του κάνουν ετούτο, ή εκείνο.) Ζητάμε την Ελληνική ψυχή σας καί τον χρόνο σας! Καί ο καθένας θα κάνει αυτό, στο οποίο είναι καλός.

Εάν αυτά σας φαίνονται από τώρα βαρειά κι ασήκωτα, σας θυμίζω πως η αντίθετη εικόνα είναι οι απρόσωπες γραφειάρες των πολιτικών του κατεστημένου – με τους κομματάρχες, κτλ. Όπου, αν περιμένεις να προωθηθεί το δίκαιο αίτημά σου, καλύτερα να το γυρίσεις στην Τουρκοκρατία. Ο πασάς της περιοχής θα σ’ εξυπηρετούσε πιό γρήγορα. (Μπορεί καί να σου έκοβε το κεφάλι – επειδή τον ενόχλησες. Αλλά, είτε με τον άλφα τρόπο, είτε με τον βήτα, στο προκύψαν ζήτημα θα έθετε ένα σαφές τέλος χωρίς καθυστέρηση.)

  • Το τρίτο, συνεννοούμαστε με άλλες ομάδες συν-Ελλήνων.

Σκεφθήτε την εικόνα βιολογικών κυττάρων που συνενώνονται, προς σχηματισμό ζώντος οργανισμού.

Οπότε, δεν τίθεται κάν θέμα εγωϊστικής διεκδικήσεως της αρχηγίας. Βέβαια, πάντα υφίσταται το θέμα του συντονισμού της δράσης καί των αποφάσεων, αλλά αυτό υπάρχουν τρόποι να λύνεται κάθε φορά. (Γι’ αυτό καί δεν υπεισέρχομαι εδώ σε αχρείαστες λεπτομέρειες – καί δή, δεν συντάσσω εγχειρίδιο οδηγιών μιάς άκαμπτης δομής.)

Αυτά μας είναι αρκετά γιά το ξεκίνημα.

 

Είν’ αλήθεια πως (παρά τα προειρηθέντα) πολλοί συν-Έλληνες, απ’ αυτούς που θα δουν με θετική ματιά τα σημερινά, επιμένουν να σκέφτονται συμβατικά. Με όρους πυραμιδικής δομής, χρηματοδοτουμένων κομμάτων, «- Να βγούμε με εκλογές ως πλειοψηφία!», κτλ κτλ κτλ. Γι’ αυτούς, έχω να πω το εξής: είναι ελεύθεροι να το προχωρήσουν, άμα νομίζουν ότι θα πετύχουν κάτι. Ωστόσο, εγώ δεν θα συμμετάσχω, διότι δεν πιστεύω σε κάτι τέτοιο. Μόνο μιά ψήφο έχω να δώσω, καί τίποτ’ άλλο.

Δεν εμποδίζω κανέναν, δεν θα δοκιμάσω ν’ αλλάξω τα μυαλά κανενός, αλλά ξεκαθαρίζω απόλυτα τη θέση μου.

 

Συμπερασματικώς:

Ήδη ξεκίνησε η πρώτη Ελληνική παρέα, οπότε καιρός να ξεκινήσετε καί τη δική σας.

Θέλω να πιστεύω πως το μέλλον της χώρας μας καί του λαού μας προμηνύεται λαμπρότατο.

Όμως, συν …ιστολόγοις, καί χείρα κίνει.

 

Advertisements

Μπαίνουμε σε άλλη φάση…

62 Σχόλια

να σύντομο σήμερα.

Εδώ καί λίγες μέρες, αρχίσαμε ν’ αλλάζουμε κατάσταση. Γιά να γίνω σαφής, μπαίνουμε καθαρά σε φάση πολεμικής προετοιμασίας.

Ποιοί «μπαίνουμε», δηλαδή; Απάντηση: εμείς οι λίγοι, που αφουγκραζόμαστε καθαρά τον θόρυβο των επερχομένων, πολύ πριν τον αντιληφθούν οι υπόλοιποι. Σοφοί δε προσιόντων…  όλα τα είπε το ποίημα.

Μην απορείτε, δεν έγιναν τίποτε χοντρές αλλαγές. Στο μεγαλύτερο μέρος των δραστηριοτήτων μας, συνεχίζουμε ως έχουμε. Με τις καταγγελίες μας, με το χιούμορ μας, με τα βρισίδια μας, με τις γνώσεις μας… Πλην όμως, έχει ήδη αρχίσει συμμάζεμα καί συστηματική ομαδοποίηση.

Στα πλαίσια αυτά, λοιπόν, θα σας παρακαλούσα στο εξής να μην ξεκινάτε (στο ιστολόγιο) συζητήσεις περί θρησκείας – να τερματίσετε, δέ, τις ήδη υπάρχουσες. (Κι εγώ θ’ απόσχω.) Όποιες πεποιθήσεις έχετε, καλώς τις έχετε. Αλλά την κρίσιμη στιγμή, κατά την οποία συγκεντρωνόμαστε οι Πανέλληνες γιά τη μάχη των μαχών, μην χώνεστε του διπλανού συμμαχητή σας καί συν-Έλληνά σας γιά τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Είναι άκαιρο, είναι λάθος, είναι μέγιστη μαλακία.

 

Πριν κλείσω όμως, το θέμα της θρησκείας, πρέπει να γίνω σαφέστερος. Προς τούτο, να πω ότι οι πραγματικοί Έλληνες μπορεί να έχουν κάποιες συγκεκριμένες θρησκευτικές πεποιθήσεις, αλλά εξ ορισμού ΟΧΙ κάποιες άλλες. Επομένως, τα παρακάτω γράφονται καί γιά λόγους ξεκαθαρίσματος, αλλά καί γιά να έχετε ένα πρακτικό φίλτρο επιλογής «συστρατιωτών».

Οι Έλληνες, λοιπόν, ΔΕΝ μπορεί να είναι:

  • Αιρετικοί χριστιανοί κάθε είδους, ειδικά οπαδοί της «Πανθρησκείας».

Εάν η Ορθοδοξία σκύβει μία φορά υπό το βάρος δισχιλιετούς Κρονίου καπελλώματος (με Αβράμηδες καί Ισαάκηδες κτλ), τότε ο μεν Ουνιτισμός διπλασιάζει αυτό το βάρος, η δε «Πανθρησκεία» το πολλαπλασιάζει επί 100. Μακριά κι αλάργα, λοιπόν. Τί θα μας κάνει ο Βοθρολυμαίος, δηλαδή; θα μας κόψει την καλημέρα; Ούτε τον έχουμε ανάγκη, ούτε τον ρωτήσαμε ποιά η γνώμη του.

  • «Αρχαιόθρησκοι» γιαλαντζή.

Δεν γίνεσαι «αρχαιόθρησκος» (των στοών), απλά επειδή διάβασες Επίκουρο καί συμμετέχεις σε ετήσια πανηγύρια. Θέλει καί συμμετοχή σε Μυστήρια, θέλει χίλια δυό ακόμη.

  • Νεοεποχίτες.

Αμάν επιτέλους με το κάθε ψώνιο με τα φένγκ σούϊ του καί τις «παγκόσμιες αγάπες» καί τις «ισημερίες» καί τη «μή-βία». (Γιά την Ινδία, η μή-βία είναι μιά χαρά. Σε μας, όμως, ερμηνεύεται ως: «- Σφάξε με αγά μ’, ν’ αγιάσω!». Μακριά κι αλάργα, επομένως!)

Ρέ καλόπαιδα της κατηγορίας αυτής, εφ’ όσον όλοι παραδέχεστε πως «η δύναμη βγαίνει από μέσα μας», συμμαζέψτε τα κομμάτια σας, βρήτε κι ένα ταίρι ν’ αγαπιέστε, καί η ζωή (που είναι ωραία) συνεχίζεται. Μην πάτε στον κάθε απατεώνα «δάσκαλο», να σας δώσει το συναίσθημα που σας λείπει. Καί μετά μας πρήζετε με «υπερβατικές γνώσεις» κι αλήθειες δήθεν μοναδικές!

Ά! Μερικοί της κατηγορίας μή με πρήζετε με τον Προμηθέα. Ούτε θεός ήταν, ούτε (κατά τους Γνωστικούς, κατώτερος) «δημιουργός», ούτε «απελευθέρωσε» τον άνθρωπο. Τά ‘παμε.

Εάν, παρ’ όλ’ αυτά, έχετε άλλη γνώμη, τότε: ή έχετε διαβάσει τα δύο θεωρούμενα «χαμένα» έργα της «Προμηθεϊκής» τριλογίας του Αισχύλου (τον Πυρφόρο καί τον Λυόμενο), οπότε είσαστε καθάρματα, που δεν τα βγάζετε καί παραέξω τα βιβλία αυτά, ή δεν τα διαβάσατε, οπότε είσαστε ξερολίστικα βλήματα καί οπαδοί των «αληθειών εξ αποκαλύψεως». (Εννοείται, πως δεν ξέρετε να σκέφτεστε.) Διαλέγετε καί παίρνετε, γιά να σας μεταχειριστώ αναλόγως. Το: «- Ξέρω, αλλά δεν σου λέω!», στη στοά σας. Εδώ δεν παίζει.

  • Μέλη σεχτών.

Ειδικά οι «αρνητές στράτευσης» έχουν δώρο από μένα μιά σφαίρα στο κεφάλι. (Δύο, γιά να σιγουρευτώ πως θα είναι πολύ πεθαμένοι. Όχι ολίγον πεθαμένοι.) Όταν βρίσκομαι μπροστά στο δίλημμα «ή η ζωή μου, ή η ζωή του κακοποιού/εχθρού», προσωπικά έχω κάνει ήδη την επιλογή μου από μακρού χρόνου. Κι αν απογοητεύω διαφόρους, στα τέτοια μου.

Την ώρα που θα δίνω μάχη επιβιώσεως, σιγά που θα έχω ν’ ασχολούμαι καί με ψυχοπροβληματικά άτομα, που βαρέθηκαν τη ζωή τους! Θα τα βγάλω εγώ από το δίλημμα του Άμλετ, πολύ ευχαρίστως – καί με συνοπτικές  διαδικασίες!  🙂

  • Περιστασιακοί γιαλαντζή «άθεοι».

Απ’ αυτούς που τρώνε κοψίδια τη Μ. Παρασκευή, καί δυό μέρες μετά τρώνε χορτόπιττες. (Άμα τους βαστάει, ας πάνε να φάνε χοιρινό μπροστά στα μεμέτια, κατά το ραμαζάνι.)

Πρόκειται γιά πρακτοράκια ειδικής αποστολής, που πάνε κόντρα επίτηδες στο θρησκευτικό συναίσθημα των Ορθοδόξων Ελλήνων, καί μόνο σ’ αυτό. «Άθεος» σημαίνει ότι δεν γουστάρω κανέναν θεό, όχι ότι κάνω τιμητική εξαίρεση γιά τον Γιαχβέχα, τον Σαββαώθ, ή τον Αλλάχ. «Άθρησκος» σημαίνει ότι δεν γουστάρω καμμία θρησκεία, όχι ότι βρίζω την Ορθοδοξία καί κάνω το κορόϊδο μπροστά στο ισλάμ καί τον ιουδαϊσμό.

Ξέρω πολύ καλά πώς είναι οι πραγματικοί άθεοι καί πώς συζητάνε. (Σύγχρονοι φιλόσοφοι είναι, καί συζητάνε νηφάλια.) Βλέπετε, έχω γνωρίσει μερικούς, εδώ καί δεκαετίες. Καμμία σχέση με τα σημερινά τσουτσέκια, που κάνουν περιστασιακή (καί διατεταγμένη) «επανάσταση», επιτιθέμενα κατά των θρησκευτικών πεποιθήσεων των Ελλήνων.

  • Ιουδαίοι.
  • Μωαμεθανοί.

Αυτές οι θρησκείες, όχι μόνον είναι αντίθετες με τις Ελληνικές αντιλήψεις, αλλά θεωρούν πως όοοοολοι οι πιστοί τους αυτομάτως συγκροτούν ένα «έθνος», ανεξάρτητα από φυλετική προέλευση. (Βλέπε τον όρο: «έθνος του Ισλάμ».)

Ούλτρα επικίνδυνη αντίληψη γιά την Ελλάδα, άρα τρώει σούτ επί τηί εμφανίσει. Έλληνας καί ταυτόχρονα ιουδαίος ή μωαμεθανός, απλά ΔΕΝ γίνεται. (Καί κάτι «Έλλην υπήκοος, ιουδαίος το θρήσκευμα», εγώ τ’ ακούω βερεσέ.)

Μην πεταχτούν εδώ μερικοί, καί μου πουν γιά τον Αλή Φαρμάκη, ή τους Πομάκους, κτλ. Ξέρω Ιστορία – καί με λεπτομέρειες. Αυτοί να μου κάνουν τη χάρη να μάθουν γιά το σχέδιο του Ιμπραήμ γιά εποικισμό της Ελλάδας …άμα δεν τους επαρκούν 400 (καί σε Μακεδονία-νησιά 500) χρόνια σκλαβιάς, σφαγών, εξανδραποδισμών, κτλ κτλ κτλ. Κι άμα δε λένε αυτοί να καταλάβουν τί παναπεί ισλάμ, αρκεί που το ξέρω εγώ.

 

Τούτων ειπωθέντων, τί απέμεινε ως θρησκείες των Ελλήνων;

Έ, αρκετά (ή όλα) απ’ τα υπόλοιπα!  🙂

 

Αυτά, καί -γιά  το παρόν ιστολόγιο- κλείνει το θέμα της θρησκείας  των Ελλήνων, ως θέμα που το συζητάμε τώρα. Τώρα αρματωνόμαστε, οι ανώτερες ενατενίσεις  δεν έχουν θέση. Πολλώι δε μάλλον οι κόντρες μεταξύ τους.

 

Υγ: Κι αυτά  που λέει ο Παλαιός;

Το πώς θ’ αντιμετωπίσει τις θρησκείες η αισυμνητεία είναι πολύ σημαντικό ζήτημα. Αλλά το «όχι θρησκείες, κι αμέσως από τώρα ει δυνατόν» (α) είναι καθαρά διανοητικό άλμα (όχι διανοητικό βήμα) προς έναν τελικό σκοπό (της εξαλείψεως  των θρησκειών), καί (β) είναι ελλιπές. Λείπει η επίσης πολύ σημαντική παράμετρος του «ιστορικού εκκρεμούς».

Παναπεί: Όταν παραγίνεται κάτι, τότε -από ένα χρονικό σημείο «κορεσμού» καί μετά- η κοινωνία κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση.  (Έχει-δεν έχει δίκιο.) Καί ξανά, καί ξανά…

Οι θρησκείες βγήκαν ως αντίβαρο σε όσα σκαλίζανε κάποτε ο Τυφώνας με την Έχιδνα. Υπερ-επιστημοσύνη, κι …άγιος  ο Θεός! Lol!!! (Κάποια στιγμή, θα σας μιλήσω καί γιά τα συγκεκριμένα μπουμπούκια.) Όμως, η αντίληψη πως έχουμε το αλάθητο, είναι ούλτρα επικίνδυνη! Καί γίνεται ακόμη χειρότερη, όταν το «αλάθητο» το έχει στην κεφάλα του ένας μορφωμένος, που δεν χαμπαρίζει από θεούς.

Κοντινό σ’ εμάς παράδειγμα: ο Γρηγόριος ο Ε’ (ναί, ο ίδιος που κρέμασαν οι Τούρκοι το 1821) κάποτε είχε αφορίσει τα …Μαθηματικά! (Εντάξει, ήθελε προφανώς -αυτοβούλως, ή κατόπιν σουλτανικών υποδείξεων- να τη σπάσει σε καθολικούς / προτεστάντες / Ιακωβίνους, αλλά η πράξη παραμένει.) Φυσικά, όσο ζούσε, αλλά καί (πολύ) μεταθανατίως, μάζεψε αρκετούς αρνητικούς χαρακτηρισμούς γι’ αυτή του την ενέργεια. («Σκοταδιστής», καί τα ρέστα.)

«Σκοταδιστής» ο παπάς, σύμφωνοι, αλλά το να έχει στα χέρια του ένας πίθηκος σαν τον Ρήγκαν (ή τον Μπούς τζούνιορ) πυρηνική ισχύ, ικανή να καταστρέψει τον πλανήτη, αυτό εγώ δεν θα το χαρακτήριζα «πρόοδο». Καλύτερα, λοιπόν, σε αχυροκαλύβα καί ζωντανοί, παρά με άϊφων καί τέτοια, αλλά με τις μέρες μας μετρημένες.

(Μπερδεγουέη… σκέψου να βγεί το φάρμακο της αθανασίας, καί να γίνεται αθάνατος ο κάθε μαλάκας… Φρίκη!!!)

Κάτι ξέραν οι αρχαίοι ημών, που όλη μέρα φιλοσοφούσαν, αλλά από πειράματα γιόκ. Το ξέραν άριστα πως το «ιστορικό εκκρεμές» θα οδηγούσε σε νέον Κατακλυσμό. Καί απέφευγαν το κυνήγι της Δύναμης. Εμείς δεν τα ξέρουμε αυτά, καί πάμε να ξαναμπούμε στην εποχή του μπαμπά του Τυφώνα ως υπερεπιστήμονες άνευ θρησκείας! (Βλέπε «Αντίχριστος», κτλ.)

Όμως, ως προείπα στην αρχή του παρόντος, όχι τώρα αυτά. Όταν με το καλό τελειώσουμε με την επιβίωση του έθνους μας, θα έχουμε όλον τον χρόνο γιά  φιλοσοφικούς τσακωμούς!

 

ΠΕΡΙ ΑΙΣΥΜΝΗΤΟΥ ,ΛΟΙΠΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΤΙΝΩΝ….

35 Σχόλια

Περί Αισυμνήτου, λοιπών και άλλων τινών …

Παλαιός

Είπαμε !! … τι είπαμε ;;;

Όπως είπαμε έχουμε 5-πέντε επίπεδα Αισυμνητείας και Αισυμν…

καλά τα είπαμε … εντάξει τα καταλάβαμε … άντε πιά μας έπρηξες  … προχώρα !!!

Συγνώμη … αλλά σκατά καταλάβαμε !!

.. διότι το θέμα δεν είναι να καταλάβουμε τι σημαίνουν πέντε-δέκα λέξεις … αλλά την συνέχεια … τι πρέπει και τι θα κάνουμε με δαύτες … πότε, που, πώς και σε τι θα τις χρησιμοποιήσουμε … αν αυτό δεν …. τότε μάταιος και τζάμπα κόπος.

καλά … καλά … το είπαμε  … για την Ελλάδα !!

Σκατά είπαμε !!

… ποιά Ελλάδα και ποιούς Έλληνες … μήπως επιτέλους χρειάζεται από δώ να ξεκινήσουμε ;;

Έλληνες ;; ποιοί Έλληνες ;; 

… τους πιθήκους του Πουλιανού,

… μήπως τους Πελασγιώτες

… τους εκδράμοντες εκ Σκυθίας, Τρωαδο-Χεττο-Ανατολίας και Καυκάσου, εξ Ασσυρο-Φοινικο-Παλαιστίνης, εξ Ερυθρο-Αιγυπτο-Αιθιοπίας, εκ Τυρρηνίας, Γαλατείας, Τευτονίας, εξ Ουννίας, Σλαβίας, Μπαρμπαρίας, Τακλαμανίας, Περσομηδίας και λοιπών τινών άλλων ;;

στάσου … στάσου …   εκ της Ιαπετικής Λευκής Φυλής !  αλλά και αστροσπορά !!

Χά… χά, εδώ γελάμε ή περιμένουμε να το κάνουμε μιά και καλή ;;

… αλλά ξέχασα … εμείς είμαστε άλλο πράμα … είμαστε από Σείριο, Ανδρομέδα, Λαγό μεριά και λοιπές αστροσπορές … διαθέτουμε λέει Ιχώρ-α-α-α-α, δεν είμαστε άντε άντε σαν τους άλλους … είμαστε ο απόλυτος … κατιμάς !!

Ναί εντάξει … είμαστε … αστροσπορές … όποιου μαλάκα θέλετε … αλλά αποφασίστε ΤΙΝΟΣ και από ΠΟΥ … δεν γίνεται στο φλού … και έτσι και γιουβέτσι.

… είπαμε … είμαστε … αλλά τι γίνεται με κείνο το διαχρονικό φυστίκωμα ;;

… άλλωστε δεν χρειάζεται να ψάχνουμε … έχουμε την απόδειξη μπροστά στα μάτια μας

… θα σας κάνω την χάρη … ότι και να ήταν … άν ήταν … εκείνο το αμνημόνευτο … στον δρόμο έγινε σκατά … ιδού το αποτέλεσμα … τα νεοελληνικά χάπατα … πλήρης και αδιάψευστος μάρτυρας !!

Ρε σεις με όλα τα στραβά που έγιναν και γίνονται … σας πέρασε ποτέ από το μυαλό μήπως … μήπως λέω εγώ ο χαζός … αυτό που λέτε αστροσπορά δεν είναι τίποτε άλλο πάρα η απόρριψη των σκουπιδιών στην εδώ χωματερή ;; … να κάτι σαν εκείνο που έγινε στα αρχικά στάδια με την Αυστραλία από τους αγγλίτσιους …

Μπά … έεεε, …για σκεφθείτε το πουλάκια μου!! …. περισσότερο δεν φαίνεται να κολλάει από κάθε τι άλλο ;;

Βρήκαμε την Λύση !! … καλά … τώρα σωθήκαμε !!

θα βρούμε άκρη … έχουμε την Μυθολογία μας !!

Καλά εντάξει … Μυθιο-λογία είπες… φέξε μου και γλίστρησα …

… και ναι … δεν λέω να την μάθουμε … να την ψάξουμε …. να την ξέρουμε … αλλά μπορούμε ;;

… όχι … με τίποτα … και πάλι όχι !!

… διότι … φύσει και θέσει αδύνατον … χρόνος … ανακρίβειες … αντιφάσεις … διαφορές … πολλές και διάφορες εκδοχές, μισά πράγματα … χαμένες συνέχειες … κλπ.κλπ.

… με όλα αυτά … δεν πρόκειται, ποτέ των ποτών, να βρούμε άκρη !!

και τότε τί ;;

Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αυτά που διαθέτουμε !!

… δεν μιλάω για γραπτά και παραδόσεις … άσε που τα περισσότερα χαθήκανε, αλλά και ότι σώθηκε είναι μιά σαλάτα … ένας μεγάλος αχταρμάς!!

… μιλάω … για το κεφάλι μας …

… αλλά για σταθείτε μιά στιγμή … γιατί νομίζω έχουμε δυό κεφάλια … 

… το πάνω και το κάτω … ένα για μαλάκιση και ευχαρίστηση και το άλλο για σκέψη και συλλογισμό …

… πρέπει όμως να αποφασίσουμε τον τρόπο χρήσεως … το θέμα λοιπόν είναι τι θα κάνουμε με το καθένα, πόσο και πότε θα τα χρησιμοποιούμε – και να μην μπερδεύουμε τα πράγματα όπως κάνουν τα χάπατα, όπου με το πάνω μαλακίζονται και με το κάτω σκέφτονται.

ωραία και το κάναμε … λύσαμε το πρόβλημα ;; 

… τσού !!

Διότι μόλις τώρα αρχίζει η δουλειά !!

… έεεη … εσύ εκεί στο βάθος … είπαμε … το πάνω ξύνουμε  και χαϊδεύουμε το κάτω … και όχι ανάποδα !!

Αν και, από πλευράς μου, έχω τοποθετηθεί … και έχω πεί τα πράγματα ξεκάθαρα … όμως αυτό είναι αδύνατον να γίνει κατανοητό και αποδεκτό, παρά μόνο από ελάχιστους … οπότε πρέπει να ακολουθήσουμε τον άλλο δρόμο … αυτόν της αποδόμησης και ξεπατώματος όλων των σάπιων αντιφάσεων … ίσως έτσι μερικοί να πάρουν επιτέλους χαμπάρι.

Αλλά για στάσου …

και από που θα ξεκινήσουμε ;;

Μα φυσικά από την μυθολογία !!

… έχει να πέσει γέλιο … που θα πάει σύννεφο … θα κάνουμε καινούργιο συκώτι σας λέω !!

Ναί … ναί Εργολάβε !!

… όχι ρε … δεν έχω τίποτε μαζί σου … απεναντίας … αλλά είπαμε … καθώς είσαι ο μόνος πρόχειρος … εσύ θα φας το πρώτο, τουλάχιστον, ξύλο … πάντα με αγάπη βεβαίως-βεβαίως !!

Μας είπες λοιπόν φίλτατε Εργάκια … ότι έχεις μάθει στο παιδί την μυθολογία απέξω !!

… ωραία … ποιά και πόση μυθολογία καλέ μου Εργάκια ;; … εκεί λές δεν έχεις χρόνο ούτε για κλάσιμο … που στο διάολο βρήκες τον χρόνο ;; … και δεύτερον … μιλάς για όλη την επιζήσασα με τις διάφορες παραλλαγές, αντιφάσεις και αντιθέσεις … για μήπως  την εγκεκριμένη ;;

Που λέτε φίλτατοι αναγνώστ-ες/ριες, έχοντας πρόχειρον τον Εργολάβο, θα κάνω πως τα λέω σε αυτόν, αλλά στην ουσία απευθύνομαι σε όλους εσάς … για ΣΑΣ βαράει η καμπάνα … και μην κάνετε τους χαζούς ότι δεν καταλαβαίνετε … εντάξει ;; … συνενοηθήκαμε ;;

Λοιπόν Εργολάβε … (είπαμε σε ΣΑΣ τα λέω)

  Του είπες μήπως ότι, αν πιστέψει και πάρει τοις μετρητοίς τα Μυθολογοϊστορούμενα, θα γίνει ένα ακόμη αρχαιόπληκτο χάπατο ;;

  Του είπες μήπως ότι, Αργοναυτικά, Τρωϊκά και άλλα πολλά διασωθέντα … . είναι ένας απόλυτος αχταρμάς;;

  Του είπες του παιδιού ότι, ο γ-Ιάσωνας εχτός από λέει αργός(καθυστερημένος)-ναύτης που δεν ήξερε τα τρία κακά της μοίρας του, ήταν λέει … έτσι λέει … εκτός από μαλάκας … και αιμοπότης ;;  … εγώ δεν ξέρω τίποτις … αλλά έτσι λέει …

  Του είπες μήπως ότι, η φιδο-νανούκα, με καθάρματα συνδιαλεγόταν, και κάθε άλλο παρά σοφή και φιλελληνίς ήταν ;;

  Του είπες μήπως ότι, ο μπασταρδο-Απόλλωνας, ήταν και ο πρώτος δολοφόνος … μεγάλο καθίκι και ο μεγαλύτερος μισέλλην ;;

  Του είπες ότι, οι αρχαιόθρησκοι θεοί των ελλαδόκαφρων ήταν μεγάλα πουστοκαθάρματα και καθόλου μα καθόλου θεοί της Ελλάδας … αλλά ξενόφερτες μαλακίες;;

  Του είπες μήπως ότι, οι κατά πως λέν Ολύμπιοι, ήταν άδικοι, δολοφόνοι, διαβολείς, κλέφτες, ψεύτες, απατεώνες, ηλίθιοι, εγωίσταροι, μοιχοί, δειλοί και το κακό συναπάντημα, κάθε άλλο δηλαδή παρά ενδεικνυόμενοι προς ινδάλματα κλπ.  ;;

  Του είπες ότι, τα προδοτικά σκατοπαπαδαριά (πάλαι και νύν) και τα μαντεία τους ήταν και είναι πάντα ενάντια στην Ελλάδα και τον Ελληνισμό, σε αγαστή συνεργασία με όλους τους ξένους, και μοναδική τους έννοια είναι η καταστροφή της Ελλάδος … και όποιου κάνει το λάθος να θέλει να ξυπνήσει το πόπολο … και ότι δεν άφησαν φιλόσοφο για φιλόσοφο να μην τον κυνηγήσουν και να μην τον δολοφονήσουν … ότι ήθελαν πάντα την Ελλάδα εξαρτημένη και υπόδουλη ;;

  Του είπες ότι, όλοι οι διάφοροι παλαιο-συγγραφείς, κανείς τους δεν μιλάει ξεκάθαρα ;; … γιατί άραγε ;; … μήπως επειδή όσοι μίλησαν τους έφαγε η μαρμάγκα … ή μήπως επειδή ότι είπανε χαλκεύτηκε και διαστρεβλώθηκε ;;

  Του είπες ότι, τα παλαιότερα κείμενα που ξαναματα-γράφτηκαν(άλλωστε κανένα πρωτότυπο δεν επέζησε … γιατί άραγε ;;) είναι εκείνα του Ομήρου και του Ησιόδου ; … και αυτά που λένε, καθόλου μα καθόλου δεν συνάδουν με τα όσα μας πασάρει γενικώς το σύστημα ;; … χώρια που ο Ομηράκιας αν καθίσεις και τον διαβάσεις προσεκτικά .. βλέπεις ότι τα κάνει σκατά ;;

  Του είπες ότι, κάθε τι … ένας μύθος, μια ιστορία, έχει και καμμιά δεκαριά παραλλαγές ;;

  Του είπες ότι, οι αρχαιόθρησκοι, είναι περισσότερο μαλάκες, βλαμμένοι και ηλίθιοι, απ’ ότι οι εβραιοχριστιανοταλιμπάνοι ;;

  Του είπες ότι, η πατρώα θρησκεία, ώς θέλουν να λένε τα χάπατα, κάθε άλλο παρά πατρώα, παλαιά και μακρόχρονη ήταν ;; … και μόνο με σφαγές κλπ. επιβλήθηκε … όπως άλλωστε μετέπειτα ο εβραιοχριστιανοταλιμπανισμός ;;

  Του είπες ότι, κακώς και αδίκως κόπτονται, οι του Δία και του Κρόνου ακόλουθοι, καθώς παραλλαγή των ιδίων σκατών, είναι αυτά, για τα οποία ερίζουν;;

  Του είπες ότι, οι ελλαδόβλακες, έχουν χάσει την μπάλα και τον μπούσουλα χιλιετίες τώρα ;;

  Του είπες ότι, το μπούγιο των ιστορικών ελλήνων, αποτελεί όνειδος όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και την ανθρωπότητα ολόκληρη … και κάθε άλλο παρά προς μίμησιν είναι ;;

  Του είπες ότι, οι κατά τα άλλα, όπως θέλει να πιστεύει το πόπολο, υποτιθέμενοι Έλληνες, κάθε άλλο πάρα έξυπνοι, πρωτοπόροι και σοφοί αποδεικνύονται διαχρονικά -στην γνωστή τουλάχιστον ιστορία … αν εξαιρέσει κάποιος τους λίγους εκείνους που παλεύουν να ξυπνήσουν την κουραδόμαζα ;;

Λοιπόν … καλέ μου Εργάκια … φρόντισε σε παρακαλώ να φτιάξεις ένα ακόμα χάπατο -λίγα έχουμε- … φορτώνοντάς το με ότι μπούρδα υπάρχει … έτσι που όταν φτάσει σε ηλικία που να μπορεί να έχει κρίση … να είναι ένα ήδη καμμένο μυαλό … ανίκανο να συν-λογιστεί !!

Έλα … έλα, πλάκα κάνω … σχήμα λόγου είναι !!!

Ρε αφήστε τον Εργάκια … είπαμε … αυτός η αφορμή είναι για να τα ‘πώ και να τ’ ακούσετε ΣΕΙΣ, φίλτατοι αναγνώστ-ες/ριες του μπλογκίου …

Δυστυχώς !! … και η Λύση ;;

Και θα πείς (λοιπόν Εργολάβε) γιατί όλα αυτά τα λέω σε σένα ;;

… μα είπαμε … εσένα έχω πρόχειρον,

… και τα λέω σε σένα … μπάς και τα ακούσει και κανάς άλλος !!

Δυστυχώς φίλτατοι αναγνώστ-ες/ριες, όλα αυτά που είπα παραπάνω ... δεν τα έβγαλα από την μπάκα μου … είναι μόνο κάποια λίγα από αυτά που χλαπακιάζει χιλιετίες τώρα το ελλοδοπόπολο -όλοι εσείς δηλαδή- … και είπαμε … δυστυχώς … είναι μέσα από τα διασωθέντα κείμενα.

Αυτός είναι και ο λόγος, που τόσο επιμένω, να ξεκαθαρίσουμε και να ορίσουμε για ποιό πράγμα μιλάμε, και που θέλουμε να πάμε, ώστε να βρούμε και να ξέρουμε, με τι έχουμε να παλέψουμε και τι πρέπει να κάνουμε … μέχρι τότε για καμμία πραγματική ΕΛΛΑΔΑ δεν μπορούμε να μιλάμε … ίσως μόνο για μία παραλλαγή της ψωροκώσταινας … άντε μιά … κωλοπετινίτσα !!!

και τι κάνουμε ;;

Κατ’ εμέ … εάν βεβαίως θέλουμε να πάμε σε μιά ΝΕΑ Πάλαι Ποτέ Ελλάδα, πρέπει να ξεπατώσουμε τα πάντα, χωρίς διακρίσεις … ΝΑΙ χωρίς διακρίσεις, ενδοιασμούς, ευαισθησίες και λοιπά μπαρμπούτσαλα … και να τα στήσουμε ΟΛΑ από την ΑΡΧΗ !!

Θα πονέσει πολύ … αλλά μόνο έτσι θα πάμε μπροστά … μόνο έτσι θα είμαστε και πάλι πραγματικά ΛΕΥΤΕΡΟΙ  !!

Το θέμα, όπως κατάλαβες, καλέ μου Εργάκια … δεν είσαι εσύ … ούτε κάν κάποιος άλλος Εργάκιας, Παλαιός, Νέος ή δεν ξέρω τι … εσύ είσαι μόνο η αιτία … η αφορμή, το πάτημα για όλα αυτά που έγραψα παραπάνω.

Και πάμε τώρα σε κάτι που θες δεν θες όμως … είσαι το θέμα … χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι το επόμενο απευθύνεται μόνο και αποκλειστικά σε σένα.

Άντε πάλι … μπρός-πίσω τα καράβια !!

Όπως είπαμε … ο Αισυμνήτης (Αισυμνητής και πάνω αν μιλάμε για ΕΛΛΑΔΑ) πρέπει εκτός όλων των όσων σωστών στοιχείων πρέπει να έχει σαν εξαίρετος άνθρωπος κορυφής, πρέπει να γίνει Σεισάχθωρ, να είναι και Νεμέτωρ, αλλά και Μνήμων, καθώς και κάτι άλλο … που ακόμα όμως δεν θα το αποκαλύψω.

εντάξει Σεισάχθωρ και Νεμέτωρ … είπαμε, αλλά αυτό το Μνήμων τι είναι πάλι … καινούργιο φρούτο ;; … τι θα γίνει με σένα;; … κάθε τρείς και λίγο θα βγάζεις και κάτι άλλο ;;

Τι να κάνουμε … και άλλα … και άλλα … μέχρι να πάρετε εμπρός ..

Μνήμων !! … μα το έχουμε πεί ήδη …   ο τα αίσης μνήσασθαι, ο το δίκαιον και πρέπον ενθυμούμενος. 

Όχι … όχι … δεν μιλάμε μόνο για Ιστορία, αλλά και ένα σωρό άλλα πράγματα … κυρίως όμως μιλάμε για τους Νόμους και τις Εντολές … μιλάμε για το Καθήκον και την Αποστολή της Φυλής.

Εάν αυτά δεν τα έμαθε, δεν τα ξέρει και δεν τα θυμάται, αλλά απεναντίας είναι εγκλωβισμένος σε όλα αυτά τα στραβά που αναφέραμε παραπάνω, αλλά και πάμπολλα άλλα που δεν αναφέρονται εδώ, και τα οποία οδήγησαν την Φυλή σ’ αυτό το χάλι που βιώνουμε σήμερα, αλλά και κάμποσες χιλιετίες τώρα, τότε δεν είναι το ενδεικνυόμενο άτομο, ώστε να φτιάξει την ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.

Εν κατακλείδι

Καλοχώνευτα λοιπόν … φίλτατοι συνσχολιαστές και αναγνώστες (και των δύο φύλων)… αν βέβαια, όσοι τέλος πάντων, καταλάβατε και εννοήσατε αυτά που ακροθιγώς ανέφερα.

Υγ.  Μήπως μετά απ’ όλα αυτά, αρχίζει να γίνεται ξεκάθαρο, ποιά ήταν, τα μεγάλα λάθη των Ελλήνων … για μήπως και δεν τραβάει το ρημάδι ;; … το πάνω είπαμε παιδιά  … το πάνω !!

ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ

79 Σχόλια

Σεισάχθεια

… το μοίρασμα … η ισότητα …

η βάση για μια νέα αρχή

Παλαιός

α).  Η διασύνδεση

Το μοίρασμα … η κατά πως λέν Σεισάχθεια … μιά λέξη με σχετικά ασαφή έννοια και πολλά μα πάρα πολλά επίπεδα.

Όπως μας καταμαρτυρούν … τα υπολείμματα της ιστορίας … κάποια στιγμή, εκεί στην πόλη της Αθήνας … βουτήξανε έναν ταξιδιάρη -τον Σόλωνα- και τον βάλανε να παίξει κάτι από Αισυμνήτη μεριά.

Τα είχανε λέει κάνει κουλουβάχατα, οι τότε φίλοι μας, οι Αθηναίοι … όπου κάποιοι κατσαπλιάδες … κοτζαμπάσηδες, λαμόγια και λοιποί … είχανε ρουφήξει το βιός και το αίμα των διαφόρων συναγελαζομένων φουκαράδων της Αττικής Γής … και αφού τους είχαν εν πολλοίς κυριολεκτικά ξεζουμίσει και πηδήξει ότι είχαν και δεν είχαν … τελικά τους φορούσαν και κάτι ωραίους περίτεχνους χαλκάδες και λαιμαριές … τους καθιστούσαν σκλάβους και τους πουλούσαν αυτούς και τα κατσικομούλαρά τους στα διάφορα σκλαβοπάζαρα. Τελικά αφού είδαν και αποείδαν, όλοι αυτοί οι μπούφοι, ότι το πράγμα δεν πάει άλλο, ξεσηκώθηκαν … με τσάπες, δικριάνια, τσεκούρια και ότι άλλο βρήκαν και διέθεταν πρόχειρο, και τους πήραν στο κυνήγι. Αφού μετά την όποια αντίσταση, τα λαμόγια που λυμαίνονταν την Αττική Γή, τα βρήκαν σκούρα … έκαναν την ανάγκη φιλότιμο και ανέθεσαν, λέει, στον Σολωνάκο, να σιάξει τα πράματα.

Τούτος λοιπόν (κουφάλα ή μη… ελάχιστα μας κόφτει τώρανες … αλλά και όσους τους κόφτει το λοιπόν, ας προστρέξουν σε όσα του σούρνει ο Μάρκος … πιστεύω ότι θα το καταφχαριστηθούν δεόντως) ήθελε δεν ήθελε … έκανε ότι κατέβασε η γκλάβα του … του υπαγόρευσαν τα πλούσια λαμόγια … αλλά και του επέβαλαν εν πολλοίς τα παπαδόσκατα -αν νομίζετε ότι αυτές οι διαχρονικές κουφάλες ήταν έξω από το παιχνίδι είστε οικτρώς γελασμένοι- τα μπουρδούκλωσε λοιπόν κατά το κοινώς λεγόμενο, τα πράματα, και υποτίθεται ηρέμησαν τα πνέματα (έεε το υ λείπει … γιατί αν δεν έλειπε, τον Σολωνάκο θα τον έκαναν κοκορέτσι … και ακόμα θα τον καβούρντιζαν … καθώς σκατά ηρεμία έσιαξε), τέλος πάντων και απεκλήθη έκτοτε … Αισυμνήτης … μην χέσω.

Υποτίθεται … λέει … ότι έφτιαξε τα πράγματα … αλλά τότε γιατί λέτε υπούλως και κρυφά να την κοπάνησε στα γρήγορα ;; Τέλος πάντων, είπαμε, όποιος θέλει ας προστρέξει στα του Μάρκου … εμάς εδώ ουδόλως μας ενδιαφέρουν τα καμώματα του λεγάμενου, πέρα από τα λειψά σημεία, που οφείλουμε να επισημάνουμε, αποστερώντας πατήματα σε ανοήμονες και καλοθελητάδες.

Πρόθεσή μας, αυτήν την στιγμή, δεν είναι να εξετάσουμε τα καλώς ή κακώς γεγεννημένα στο παρελθόν, αλλά να δείξουμε τον δρόμο στο μέλλον, αν θελήσουμε και καταφέρουμε να υπάρξει τέτοιο.

β).  Η έννοια – το περιεχόμενο

Για να κατανοήσουμε όμως, γιατί μιλάμε, πρέπει να πάμε στην ουσία του πράγματος, στην ρίζα και το νόημα της λέξεως … «Σεισάχθεια».

Πρώτα απ’ όλα η λέξη «Σεισάχθεια» είναι σύνθετη από το ρήμα «σείω» και το ουσιαστικό «άχθος».

Σείω κουνώ, μετακινώ, σηκώνω, απαλείφω, μειώνω, αποτινάσσω

Άχθος βάρος, επώδυνο-δύσκολο φορτίο

Σεισάχθεια λοιπόν η αποτίναξη, ελάττωση, αφαίρεση μεγάλου και επώδυνου βάρους-καταστάσεως

Σεισάχθωρ ο ποιών την Σεισάχθεια

Ωραίααα … είδαμε τι σημαίνει η λέξη αυτή … το βαθύτερο νόημα όμως το πιάσαμε ;; … για και μεις μείναμε στα χνάρια και τα πατήματα του Σόλωνα ;;

Εκεί στην αρχή … έβαλα υπότιτλο «… το μοίρασμα … η ισότητα …» 

…. τι λέτε να το έβαλα έτσι απλά για μπούγιο ;; 

…. έκανε κάτι τέτοιο ο Σόλωνας για ού ;;;

Όπως όμως και οι λέξεις «Αισυμνητήρ» αλλά και «Αισυμνήτωρ» και «Αισυμνητεία», πέραν της απλής εξωτερικής εννοίας, έχουν και άλλες βαθύτερες, έτσι και η «Σεισάχθωρ» και «Σεισάχθεια», είναι πάντα σε αγαστή και απόλυτη σχέση μεταξύ των στα διάφορα επίπεδα, οπότε το θέμα είναι για ποιό και σε ποιό επίπεδο αναφερόμαστε.

Τελικά όμως, αν και επεκτείνοντας την έννοια της Σεισάχθειας, μπορούμε να έχουμε σύνδεση των επιπέδων της με αυτά της Αισυμνητείας … φαίνεται σαν κάτι να μας λείπει η ακριβής λέξη, η λέξη αυτή που έχει εν εαυτή το νόημα του «μοιράσματος» και της «ισότητας», θα λέγαμε δε ότι η λέξη «Σεισάχθεια» δεν είναι παρά το πρώτο-εξωτερικό επίπεδο της ακριβούς εκείνης λέξεως, αυτής που περικλείει το μοίρασμα και την ισότητα … διανοείσθε πιά μπορεί να είναι αυτή ;;

Κατά πρώτον να σημειώσουμε ότι «Σεισάχθωρ» είναι απλά αυτός ο οποίος αναλαμβάνει και επιτελεί το έργο της «Σεισάχθειας» … και ουσιαστικά είναι, είτε ο ίδιος ο «Αισυμνήτης» είτε κάποιος «υπο-Αισυμνήτης», είτε ακόμη και κάποιος απλός πολίτης υπό την καθοδήγησή του.

γ).  Τα επίπεδα

Όπως είπαμε η «Σεισάχθεια» έχει και εφαρμόζεται σε διάφορους βαθμούς, ας το κάνουμε λίγο πιό λιανά :

α).  Το πρώτο, απλό, επίπεδο Σεισάχθειας, είναι εκείνο στο οποίο αφαιρούνται-ελαφρύνονται φόροι, βάρη, υποχρεώσεις, δεσμεύσεις, όσων δεν μπορούν και δεν δύνανται να ανταποκριθούν σε αυτά. 

β).  Το δεύτερο, αμέσως επόμενο, επίπεδο, είναι εκείνο στο οποίο εκτός των προηγουμένων, υπάρχουν και διάφορες παραχωρήσεις με σκοπό την βελτίωση, την ασφάλεια, την σιγουριά, την σίτιση κλπ. των πολιτών, σε προσωρινή ή διαρκή και μόνιμη βάση.

γ).  Στο μετέπειτα, ενδιάμεσο επίπεδο, είναι που υπεισέρχεται η έννοια του «μοιράσματος», όταν λέμε όμως «μοίρασμα» μην παίρνουν τα μυαλά σας αέρα … «μοίρασμα» έχουμε μόνο σ’ ότι τέτοιο μπορεί να υπάρξει, να γίνει και να δουλέψει σωστά … όχι στα πάντα (δεν είναι δυνατόν και δεν επιτρέπεται, επειδή απλά και μόνο, κάποιος ηλίθιος το απαιτεί … να πάρει μέρος στην Ηγεσία ή να αναλάβει υπευθυνότητα … τέτοιες αλληλέγγυες βλακείες δεν υφίστανται στον «Ελληνισμό»)

δ).  Το πραγματικό επίπεδο Σεισάχθειας ή καλύτερα αυτό του «ισο-μοιράσματος» στον Ελληνισμό είναι αυτό όπου η Ισότητα εφαρμόζεται Πλήρως, και όχι απλά τύποις, όπου όλοι απολαμβάνουν τα πάντα, όπου όλοι οι πολίτες είναι «Μέτοχοι» της Φυλής και όσων κατέχει.

ε).  Το Ύψιστο επίπεδο Σεισάχθειας, του Ελληνισμού βεβαίως, είναι εκείνο όπου μεταφέρονται στους Ταγμένους, τους Ηγήτορες της Φυλής, όλα τα «Μυστικά», όλες εκείνες οι γνώσεις και πληροφορίες, που σχετίζονται με την σύσταση, το καλώς έχειν, το καθήκον και την αποστολήν της Φυλής, αλλά και άλλες κρίσιμες γνώσεις και πληροφορίες.

δ).  Η Σχέση με …

Εδώ ίσως πολλοί αναρωτηθείτε :

ρε τι κόλλημα είναι αυτό με τα 5-πέντε επίπεδα ;;

Η απάντηση είναι ότι : 

δεν υπάρχει κανένα απολύτως κόλλημα … θα μπορούσαμε να τα κάνουμε δέκα … δεκαπέντε … όπως παρόμοια θα μπορούσαμε να πράξουμε και στα Αισυμνητικά, όμως όπως ανέφερα πιό πάνω, τα επίπεδα της Σεισάχθειας είναι σε πλήρη αντιστοιχία με αυτά της Αισυμνητείας … πάνε χέρι-χέρι που λέμε, οπότε και αυτός είναι κυρίως ο λόγος της πενταπλής διαίρεσης.

Όπως λοιπόν, μετά από την παραπάνω έκθεση, μπορείτε να καταλάβετε, η κουράδα που έκανε ο Σόλωνας, έχει σχέση με το πρώτο επίπεδο, καθώς στην ουσία δεν επέστρεψε τα κτήματα, ούτε τις τοκογλυφικές χρεώσεις στους απλούς πολίτες, ούτε και διεμοίρασε τίποτε, παρά μόνο διέγραψε κάποια χρέη και απάλειψε την δουλοποίηση, την σωματική ενεχυριάση, λόγω χρεών.

Τα 2-δύο πρώτα επίπεδα δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με το Πάλαι Ποτέ Ελληνικό Έθνος-Φυλή, παρά υπεισέρχονται μόνο στη ύστερη βεβλακωμένη εποχή.

Αυτά που έχουν σχέση με τον Ελληνισμό είναι μόνο από το 3-τρίτο και πάνω.

Το ’21 σκοτώθηκε κόσμος και κοσμάκης, και πολλοί πέθαναν κυριολεκτικά στην ψάθα -οι γνήσιοι πατριώτες και Έλληνες- αλλά αυτοί που καρπώθηκαν τους αγώνες και το αίμα όλων αυτών, που έπεσαν για την Λευτεριά της Πατρίδος, ήταν οι προδότες, τα λαμόγια, οι κοτζαμπάσηδες, και οι παπαδοκουφάλες … το ίδιο έγινε και αργότερα … για ποιά Ισότητα και Σεισάχθεια να μιλήσουμε λοιπόν στην ψωροκώσταινα … που στο διάλο είναι οι αρχές του Ελληνισμού ;;

Μήπως όμως αυτό ήταν απλά αποτέλεσμα της βυζαντινοχλαπάτσας και της τουρκοκρατίας ;; 

Κάθε άλλο βέβαια … δεν έχει παρά να ανατρέξει ο καθένας στην γνωστή ιστορία, και θα δεί ότι, αυτό τραβούσε παλιά … αρκετά, και μάλλον πάρα πολύ παλιά. 

Καθ’ ήν στιγμή λοιπόν, όπως είπαμε, η Σεισάχθεια και η Αισυμνητεία είναι σύμφυτες αρχές-θεσμοί με την ύπαρξη της Ελληνικής Φυλής, εύλογα θα αναρωτηθεί ο καθένας :

«… μα που στο διάολο πήγανε όλα αυτά; ». 

Δυστυχώς φίλοι μου, αντίθετα με ότι πιστεύουμε, είτε θέλουμε είτε δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε, η σαπίλα φαίνεται ότι έχει βάθος χρόνου … πως λέτε να φτάσαμε σε αυτήν την κατάντια … να πέσαμε στον βόθρο με τα σκατά … έτσι απλά και ως έτυχε ;;

Δυστυχώς λοιπόν, δεν έτυχε … πέτυχε !! 

…. η μακραίωνη συνεχής και ακάματη προσπάθεια της άλλης πλευράς, επιτέλους είχε και είδε καρπούς, μετά από εκατομμύρια χρόνια, χάριν στην δική τους επιμονή και δυστυχώς στην δική μας αβελτηρία, μαζί με τις αλληλέγγυες μαλακίες κάποιων εδώ δικών μας ηλιθίων, καθώς και την ατολμία μας (εκείνων των καιρών) να εφαρμόσουμε απαρέγκλιτα τις εντολές των δημιουργών της φυλής. *

Τέλος πάντων, ότι έγινε έγινε … και δυστυχώς δεν ξεγίνεται … τώρα απλά μένει να δούμε τι θα κάνουμε από εδώ και πέρα … ΑΝ και ΕΦ’ ΌΣΟΝ αντιληφθήκαμε τι παίχθηκε, και βάλαμε μυαλό, επιστρέφοντας στα καθορισθέντα και αποβάλλοντας κάθε και όποια μπούρδα και αλληλέγγυα μαλακία έχει παρεισφρήσει και θρονιαστεί στις ψυχές και στα μυαλά των, υποτιθέμενων πλέον, Ελλήνων.

Ελπίζω, όπως προχωράει η ανάπτυξη των θεμάτων, να γίνεται ξεκάθαρο σε όλους όσους θέλουν και λένε να αναστήσουμε τον Ελληνισμό και την Φυλή, ότι κάποια πράγματα ή θα τα κάνουμε και θα προσπαθήσουμε να επαναφέρουμε την κατάσταση στα Πάλαι Ποτέ Εκείνα ή θα αφήσουμε τα πράγματα να τραβήξουν τον δρόμο τους και να πάμε στον διάολο … καθόσον δεν έχει νόημα να προσπαθήσουμε και να φάμε την μούρη μας απλά και μόνο για μια νέα σκατούλα.

Όλα αυτά γράφονται με έναν και μόνο σκοπό … να προϊδεάσουν και να προετοιμάσουν όλους αυτούς που θέλουν και ζητούν επιστροφή στις παλιές δόξες, στο τι έχουν να κάνουν και με τι να παλέψουν, εάν όντως είναι αποφασισμένοι για αυτά που λένε ή απλά λένε για να λένε. Κάποια πράγματα ή θα γίνουν ή δεν θα γίνουν και θα μείνουν απλά λεκτικές πομφόλυγες. Σε παλαιότερες εποχές μπορεί να ήταν πιό εύκολη και λιγότερο επώδυνη η επιστροφή, όμως πλέον σήμερα μετά από την γενικευμένη αλλοίωση και την σε βάθος προχώρημα της σαπίλας … τα μέτρα πρέπει να είναι ιδιαιτέρως δυναμικά και χωρίς παρεκκλίσεις. Αλληλέγγυες μαλακίες, ευαισθησίες, έτσι και γιουβέτσι, προχωράμε και βλέπουμε … δεν έχουν χώρο … διότι πολύ απλά θα οδηγήσουν στην οριστική και βεβαία αποτυχία και επακόλουθη τελική καταστροφή.

Όλοι αυτοί λοιπόν, που ορέγονται αρχηγικές θέσεις, ίσως και Αισυμνητικές, οφείλουν να σταθμίσουν καλώς, εάν και κατά πόσον, είναι αποφασισμένοι, όχι απλώς να βάλουν το κεφάλι τους στον ντουρβά με τις οχιές, αλλά να παίξουν με τις πιθανότητες γεμάτου όπλου, να μην εκπυρσοκροτήσει επί του κροτάφου των, καθώς οφείλουν να τα βάλουν με θεούς και δαίμονες, να συγκρουσθούν με τους πάντες και τα πάντα, χωρίς καμμία εξαίρεση, εκτός πιά και αυτό που στην ουσία εννοούν είναι μιά από τα ίδια … να αλλάξει ρούχα και μουτσούνα ο «μανωλιός» μέχρι να έρθουνε ξανά τούμπα τα πράγματα.

Στην πορεία θα υπάρξουν και κάποιες άλλες αναπτύξεις, και το νερό θα μπεί στ’ αυλάκι, τουλάχιστον εννοιολογικά, στο τι έχει και πρέπει να γίνει.

Πάντως, από τα παραπάνω, καθίσταται απόλυτα σαφές ότι, Πορεία προς Αποκατάσταση του Ελληνισμού, μπορεί να γίνει μόνο μέσω Αισυμνητείας ανωτέρου επιπέδου αλλά και συνακόλουθης Σεισάχθειας … όπερ τούτο σημαίνει ότι όλη η Ελληνική επικράτεια πρέπει να μπεί επί τάπητος, και να ξαναμοιραστεί, μεταξύ των Ελλήνων, λαμβάνοντας μέριμνα και για τις νέες ακολούθως ερχόμενες γενιές.

Κατάλαβες τώρα Εργολάβε, γιατί σου είπα κάτι για γαργάρα ;;

Είσαι έτοιμος εσύ, αλλά και ο όποιος άλλος, να πάρει το μαχαίρι και να κόψει την πίτα ;; **

 

…. θυμάσε μήπως τι έγραφε ο Μάρκος, για κάποιους ηλίθιους που υπερασπίζονταν υψηλά αποκτήματα που ποτέ εκείνοι εκ των πραγμάτων δεν θα είχαν ;; 

…. αυτός την γλίτωσε (έστω και μόνο με απαλλαγή από την παρουσία τους) εσύ πως λες να την βολέψεις όταν θα πρέπει όχι απλά να απαλλάξεις κάποιους αλλά να πάρεις όσα έχουν κάποιοι άλλοι και να τα μοιράσεις στους υπόλοιπους ;;;

Για να μην πλατειάζω άδικα και χωρίς λόγο … ας συμπτύξω αυτό που λέω, διότι ίσως πολλοί να μην το έχετε εννοήσει πλήρως.

Εάν λοιπόν καταφέρουμε, να πάμε σε μια Νέα «Πάλαι Ποτέ Ελλάδα», η φυλή οφείλει να καθίσει στο τραπέζι και να διαμοιράσει τα υπάρχοντά της, όπου και θα ορισθεί το πλαίσιο-εύρος εντός του οποίου θα μπορεί να κυμαίνεται η ακίνητη περιουσία εκάστου.

Πρώτον και κύριο, όλοι μηδενός εξαιρουμένου, αποκλειστικά και μόνον των Ελλήνων εννοείται, απαραιτήτως πρέπει να έχουν το σπίτι, την Εστία τους (τουλάχιστον μία ή και περισσότερες … μέχρις εκεί που φθάνει για όλους, λαμβάνοντας μέριμνα και για τις νέες γενιές … καθώς και για χώρους δημόσιους και βιομηχανικούς, τεχνολογικούς κλπ. κλπ. δομών και καλλιεργειών), ταυτόχρονα με ελάχιστη καλλιεργήσιμη έκταση. 

Η Φυλή οφείλει να φροντίσει αυτό να το έχουν όλοι οι Έλληνες, είτε εξ ιδίων, είτε με μέριμνα της Πολιτείας – πράγμα το οποίο ποτέ δεν θα γίνεται αντικείμενο ενεχυριάσματος, υποθήκης και πώλησης, παρά μόνο μεταβίβασης μετά θάνατον στους απογόνους (μέσα στα ορισθέντα όρια κατοχής ακινήτων και γης) ή επιστροφής στην Πολιτεία.

Βασικά η Πολιτεία οφείλει να καθορίσει τους οικιστικούς χώρους, να ρυμοτομήσει και να επανοικοδομήσει αυτούς, εάν ο όποιος Έλλην αδυνατεί να το πράξει εφ’ εαυτού του. Έτσι ουσιαστικά το σπίτι-Εστία (οφείλει να καθοριστεί η ανώτερη έκταση) σου ανήκει μόνο όσο ζείς και εάν έχεις απογόνους να το μεταβιβάσεις και αυτοί το επιθυμούν … αλλιώς ανήκει και επανέρχεται στην Πολιτεία … είναι δηλαδή εκτός της όποιας διαπραγμάτευσης, εκτός ίσως εκείνης της ίσης ανταλλαγής.

Το Ίδιο και με την όποια άλλη αποκλειστική καλλιεργήσιμη έκταση.

Ακίνητα και Γή … κατέχουν μόνο Έλληνες, και κανείς ξένος … στους οποίους μπορούν μόνο να παραχωρούνται ή να ενοικιάζονται κάποιοι χώροι, για περιορισμένο χρονικό διάστημα και με συγκεκριμένους όρους.

Ουσιαστικά όλη η ΈΚΤΑΣΗ της Πολιτείας ανήκει στην Φυλή και ΜΟΝΟ, όπου μόνο Έλληνες μπορούν να έχουν και να διαχειρίζονται τμήματά της, εφ’ όρου ζωής, καθώς και να τα μεταβιβάζουν στους απογόνους τους (μέσα σε ορισθέντα όρια).

Έτσι θα αποκτήσει νόημα και το «υπέρ Εστιών» … και κάθε Πολίτης θα έχει λόγους να το υπερασπίζεται και να χύνει το αίμα του … και όχι να σκοτώνεται για τις βίλες και τα παλάτια του κάθε κερατά … ενώ αυτός ίσως να μένει και στον δρόμο, να είναι άστεγος και μάλιστα με αποκλειστική ευθύνη του κράτους … αλλιώς ποιός ο λόγος να το κάνει και να μην σηκωθεί να φύγει … να πάρει τον πούλο .. αφού έτσι και αλλιώς και εκεί που θα πάει δεν θα έχει σπίτι βέβαια, αλλά θα είναι αρτιμελής και θα έχει την ζωή του ακέραια να δουλέψει και να ζήσει … και όχι να σκοτωθεί διαφυλάσσοντας περιουσίες άλλων ;;

Αυτά όμως, και άλλα πολλά, μπορεί μεν να τα κάνει ο Αισυμνήτης ανωτέρου επιπέδου ή εντεταλμένοι παρ’ αυτού, αλλά όχι πλέον ως «Σεισάχθωρες» καθόσον χρειάζεται κάτι παραπάνω από το επίπεδο του «Σεισάχθωρος» ώστε «δίκαια» να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις.

Και ενώ όπως είπαμε, στα πρώτα επίπεδα, Σεισάχθεια και Αισυμνητεία συμπορεύονται, στην συνέχεια φαίνεται κάπου να μην κολλάει το πράγμα και η Σεισάχθεια να μην μπορεί να δέσει με τα ανώτερα επίπεδα της Αισυμνητείας, όπου ο Σεισάχθωρ πλέον δεν μπορεί να είναι Αισυμνήτης … τι είναι λοιπόν αυτό που μας λείπει … ή πως θα ονομάζαμε τον αναβαθμισμένον Σεισάχθωρα ;;

Η λέξη που μας λείπει αγαπητοί φίλοι είναι «ΝΕΜΈΤΩΡ» … ακριβώς … «Νεμέτωρ» !!! … αλλά και «…» !!! … έξυπνα παιδιά είστε … θα το βρείτε ..

Δεν θα επεκταθώ περισσότερο προς το παρόν, καθώς έχω περιγράψει την ουσιαστική λειτουργία του «Νεμέτωρος» μέσω των 3-τριών ανωτέρων επιπέδων της Σεισάχθειας, τα οποία και πρέπει, συμφώνως, να μετονομάσουμε … και που βεβαίως περιμένω από εσάς (συμπερασματικά) να … ρίξετε ιδέες … τι λέτε θα το προσπαθήσετε ;;

Πληροφοριακά μόνο να προσθέσω, αν κάποιοι δεν το πιάσατε ήδη, ότι :

Νεμέτωρ ο τα δίκαια αποδίδων (καθώς η δίκαια απόδοση έχει πολύ … μα πολύ … βάθος)

Ίσως τώρα κάποιοι, από σας, θα θέλατε να κάνετε κάποιες συνδέσεις και παραλληλισμούς … και να δείτε και κάποιες άλλες πλευρές, που βεβαίως ενθέρμως σας παροτρύνω να πράξετε.

= // =

Σημείωση :

*  Αν και εν πολλοίς έχω αναφερθεί μέσα από τις άλλες αναρτήσεις, κάποια στιγμή, αν υπάρξει η ευκαιρία, θα μιλήσουμε ανοιχτά γι’ αυτά – άλλωστε αν καταφέρουμε να πάμε σε κάποια μορφή Αισυμνητείας ανωτέρου επιπέδου, αυτά θα είναι εκ των ούκ άνευ προαπαιτούμενα.

**  Γίνεται αντιληπτό για τι μεγέθους σύγκρουση και ανατροπή μιλάμε ;; … για σκεφθείτε το καλά … και αν νομίζετε ότι το καταλάβατε … ρίξτε μερικές γραμμές.

Υστεροσημείωσις :

Η ανάρτηση του Μάρκου, περί των Σολωνίων καμωμάτων, και όχι μόνο, την οποία και εγώ είχα χάσει λόγω τρεχαμάτων εκείνο το διάστημα, και της οποίας τον σύνδεσμο μας παρέθεσε ο «ατμός» μετά την αναφορά αυτής υπό του Εργολάβου, είναι :

ΜΑΥΡΗ ΦΑΤΡΙΑ: 07/03/15

http://mavri-fatria.blogspot.gr/2015_07_03_archive.html

Μεταϋστεροσημείωσις :

Έχουμε δυο-τρία πραγματάκια ακόμη, να ζαλίσουμε, ώστε να ολοκληρωθεί στο περίπου το όλον σχεδιοσκηνικό, το που έχουμε και πως να πάμε … θα τα πούμε εν ευθέτω χρόνω … όλα … ελπίζω τότε πολλά να ξεκαθαρίσουν στα κεφάλια αρκετών … το θέμα όμως παραμένει … θα προλάβουμε ;; … ιδού η απορία !!

ΤΕΛΟΣ

ΠΕΡΙ ΑΙΣΥΜΝΗΤΕΙΑΣ …..Ο ΛΟΓΟΣ

53 Σχόλια

Περί Αισυμνητείας … ο λόγος

ΓΡΑΦΕΙ Ο  Παλαιός

Πολλοί νόμισαν ότι το θέμα εξαντλήθηκε μετά τα όσα είπαμε και ότι κατάλαβαν και κατανόησαν  πλήρως περί τίνος πρόκειται, και ότι μέχρι εκεί ήταν και τέρμα.

Ίσως το λάθος να ήταν δικό μου, διότι εξ αρχής δεν προσδιόρισα αρκετά ευκρινώς το όλον θέμα, βέβαια αυτό δεν ήταν δυνατόν για πολλούς και ποικίλους λόγους, όπου εις εξ αυτών είναι ότι λίγα ή και στρεβλά έχουν επιζήσει σχετικά με τον θεσμό της Αισυμνητείας, και μάλιστα μόνο τα αναφερόμενα στον κατώτατο βαθμό, αυτόν του πρώτου επιπέδου.

Στο προηγούμενο άρθρο «Αισυμνητεία και Αισυμνήτες» έριξα μεν μιά-δυό σπόντες, αλλά ήταν αδύνατο κάποιος να πιάσει το όλο θέμα.

Σήμερα λοιπόν λέω να καταπιαστούμε πλήρως με αυτό, ξεκαθαρίζοντας το τι και πως, απ’ άκρου εις άκρον, όλα τα σχετικά με τον θεσμό της Αισυμνητείας, γιατί περί θεσμού πρόκειται, και μάλιστα ενός των σπουδαιοτέρων – αποκλειστικό προνόμιο της Ελληνικής Φυλής.

Ίσως κάποιοι αναρωτηθούν : 

προς τι όλη αυτή η πρεμούρα με το θέμα Αισυμνητεία και ποιός ο λόγος αν αυτό σαν θεσμός είναι αποκλειστικό προνόμιο της Φυλής μας, να κάνουμε τους πάντες κοινωνούς ;;

Ο βασικός λόγος είναι ανοικτά να αποκαταστήσουμε στα μυαλά όσων θέλουν να λέγονται και να είναι Έλληνες, τουλάχιστον εννοιολογικά, την προσφορά, το καθήκον και την αποστολή της Ελληνικής Φυλής, καθόσον πλέον έχουμε φτάσει σε σημείο όπου όλα παίζονται, την στιγμή μάλιστα που η Φυλή μας έχει ξεχάσει και έχει χάσει τον δρόμο και το όραμά της, όπου αν έστω και την ύστατη αυτή στιγμή δεν γίνει δυνατόν να ανακάμψει, τότε όλη αυτή η πορεία και προσπάθεια των εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών θα πάρει τέλος, και απλά ότι έγινε-έγινε, και όλα ήταν μέχρις εδώ.

Το ότι η Φυλή ξέχασε … και υποβίβασε το θεσμό της Αισυμνητείας, φαίνεται και από την αρχαιότερη αναφορά, που διασώζεται σήμερα, στον Όμηρο :

Ιλιάδα Ω-347 «αἶψα δ’ ἄρα Τροίην τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκανε, βῆ δ’ ἰέναι κούρῳ αἰσυμνητῆρι ἐοικὼς πρῶτον ὑπηνήτῃ, τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη.»

Με την έννοια του αρχοντικού νεανία.

Οδύσσεια Θ-258 « ὣς ἔφατ’ Ἀλκίνοος θεοείκελος, ὦρτο δὲ κῆρυξ οἴσων φόρμιγγα γλαφυρὴν δόμου ἐκ βασιλῆος. αἰσυμνῆται δὲ κριτοὶ ἐννέα πάντες ἀνέσταν, δήμιοι, οἳ κατ’ ἀγῶνα ἐῢ πρήσσεσκον ἕκαστα, λείηναν δὲ χορόν, καλὸν δ’ εὔρυναν ἀγῶνα.»

Εδώ έχει την έννοια του κριτή, του αγωνοθέτη.

Μετέπειτα-ύστερες αναφορές :

Διογένης Λαέρτιος, Βίοι Φιλοσόφων Β’ Αναξιμένης προς Πυθαγόρη  5

«Εὐβουλότατος ἦς ἡμέων, μεταναστὰς ἐκ Σάμου ἐς Κρότωνα, ἐνθάδε εἰρηνέεις. οἱ δὲ Αἰακέος παῖδες ἄλαστα κακὰ ἔρδουσι καὶ Μιλησίους οὐκ ἐπιλείπουσι αἰσυμνῆται

Με την έννοια του αποκαταστάτη των πραγμάτων – αιρετός άρχων.

Αριστοτέλης, Πολιτικά Γ’ 1285a, 33-44

« ἕτερον δ’ ὅπερ ἦν ἐν τοῖς ἀρχαίοις Ἕλλησιν, οὓς καλοῦσιν αἰσυμνήτας. ἔστι δὲ τοῦθ’ ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν αἱρετὴ τυραννίς, διαφέρουσα δὲ τῆς βαρβαρικῆς οὐ τῷ μὴ κατὰ νόμον ἀλλὰ τῷ μὴ πάτριος εἶναι μόνον. ἦρχον δ’ οἱ μὲν διὰ βίου τὴν ἀρχὴν ταύτην, οἱ δὲ μέχρι τινῶν ὡρισμένων χρόνων ἢ πράξεων, οἷον εἵλοντό ποτε Μυτιληναῖοι Πιττακὸν πρὸς τοὺς φυγάδας ὧν προειστήκεσαν Ἀντιμενίδης καὶ Ἀλκαῖος ὁ ποιητής. δηλοῖ δ’ Ἀλκαῖος ὅτι τύραννον εἵλοντο τὸν Πιττακὸν ἔν τινι τῶν σκολιῶν μελῶν· ἐπιτιμᾷ γὰρ ὅτι τὸν κακοπάτριδα Πίττακον πόλιος τᾶς ἀχόλω καὶ βαρυδαίμονος ἐστάσαντο τύραννον μέγ’ ἐπαινέοντες ἀόλλεες.»

Ως αιρετός άρχων προς αποκατάστασην των πραγμάτων.

Διονύσιος Αλικαρνασεύς, Ρωμαϊκή Αρχαιολογία Ε’ 73

«ἔστι γὰρ αἱρετὴ τυραννὶς ἡ δικτατορία. δοκοῦσι δέ μοι καὶ τοῦτο παρ᾽ Ἑλλήνων οἱ Ῥωμαῖοι τὸ πολίτευμα λαβεῖν. οἱ γὰρ Αἰσυμνῆται καλούμενοι παρ᾽ Ἕλλησι τὸ ἀρχαῖον, ὡς ἐν τοῖς περὶ βασιλείας ἱστορεῖ Θεόφραστος, αἱρετοί τινες ἦσαν τύραννοι· ᾑροῦντο δ᾽ αὐτοὺς αἱ πόλεις οὔτ᾽ εἰς ὁριστὸν χρόνον οὔτε συνεχῶς, ἀλλὰ πρὸς τοὺς καιρούς, ὁπότε δόξειε συμφέρειν, καὶ εἰς ὁποσονοῦν χρόνον· ὥσπερ καὶ Μιτυληναῖοί ποθ᾽ εἵλοντο Πιττακὸν πρὸς τοὺς φυγάδας τοὺς περὶ Ἀλκαῖον τὸν ποιητήν.»

Με ιδίαν ως παραπάνω έννοια.

Όπως βλέπουμε λοιπόν η έννοια του Αισυμνήτη, τουλάχιστον στις τελευταίες χιλιάδες χρόνια, ίσως και δεκάδες χιλιάδες, καθώς Ιλιάδα και Οδύσσεια δεν έχουν απολύτως καμμία σχέση με την βλακώδη χρονολογία που τους αποδίδεται, από το κατεστημένο, έχει περιοριστεί σε αυτήν του Αιρετού Ηγέτη, του Άρχοντα και του Αγωνοθέτη.

Είναι όμως σωστό κάτι τέτοιο ;;

Ας προσεγγίσουμε το θέμα διαφορετικά, μέσω των εννοιών της ριζικής λέξεως και των παραγώγων της, όπως δίδονται στα παρακάτω αναφερόμενα λεξικά, [Σκαρλάτου Βυζαντίου, Πανλεξικόν, Ι. Σταματάκου, Π. Λορεντζάτου, Κρουσίου-Ι. Πανταζίδου, Ησυχίου Αλεξανδρέως, Σουΐδα, Δημητράκου, Κουρτίου, Etymologicon Magnum, Liddell-Scott] και ας δούμε που  μπορεί να μας οδηγήσει.

Αἴσιος = δίκαιος, ορθός, ευτυχής, καλορίζικος, ευοίωνος, ευνοϊκός, τυχερός, ευτυχής, κατάλληλος, ο καλά προμηνύων, ο κατά καλήν τύχην σταλείς, ο κατ᾽ευτυχίαν σταλείς, δεξιός, αγαθός, ευμενής, ο αρμόζων, ο προσήκων, ευχάριστος, ευπραγής, ευδαιμονικός, ο αληθής, ο του καθήκοντος .

Αἴσιον = δεξιόν, αγαθόν. 

Αἴσια = γνήσια, δεξιά, αγαθά

Αἴσι(μ)α = τα προσήκοντα, κατά το προσήκον μέτρον, τα καθήκοντα, τα αγαθά, ειμαρμένα, δίκαια .

Αἴσιμος = ωρισμένος τη βουλήσει των θεών, προωρισμένος, κατάλληλος, ορθός.

Αἰσιμία = ευτυχία.

Αἰσιοποιῶ = καθιστώ τι αίσιον.

Αἴσα = η ειμαρμένη.

Αἴσω – Αἰσύω = μοιράζω το πρέπον.

Αἰσιμία = το καθήκον.

Αἰσυομήτης = ο αίσια βουλόμενος.

Αἰσυτήρ – Αἰσυητήρ – Αἰσυμνητήρ – Αἰσυήτης – Αἰσυμνήτης/ις = αρχηγός, ηγήτωρ, κυβερνήτης, άρχων, ηγεμών, βασιλεύς, ηρημένος υπό του λαού, αιρετός ηγεμών, αγωνοθέτης, αγωνοδίκης, προεστός του αγώνος, ο διατάττων τους αγώνας, ο βραβεύων, κοσμήτωρ, επιστάτης, ρυθμιστής, διαιτητής, κριτής, δικαιοδότης, ο το δίκαιον και πρέπον ενθυμούμενος, ο τα αληθή πράττων, ο τα αίσης μνήσασθαι, ο εστί τα δίκαια, ο το καθήκον υμνών και σέβων, ο εντρεχής και κεκοσμημένος, ο επί του κοσμίου και καθήκοντος.

δευτερευόντως ως = ηγεμονικός νεανίας, νομεύς, βοσκός, πλούσιος, ευτυχής.

Αἰσυμνάω-ῶ = άρχω, κρατώ, κυβερνώ, βασιλεύω, διοικώ, κρίνω, δικαιοδοτώ, διανέμω εκάστω το δίκαιον, δίδω εις τινα το ανήκον, ο μνώμενος αίσης, ο το δίκαιον και πρέπον ενθυμούμενος.

Αἰσυμνάν = ο εστί το αίσιον μνήμην ποιείσθαι.

Αἰσυμνητύς-ύος = το αξίωμα του αισυμνήτου.

Αἰσυμνητεία = η αρχή του αισυμνήτου, αιρετή μοναρχία-τυραννίς, μοναρχία κατ᾽εκλογήν του λαού,  βασιλική-ηγεμονική εξουσία.

Τελικά μέσα απ’ όλα τα παραπάνω αναφύεται κάτι το οποίον δείχνει να είναι ξεχασμένο σε σχέση με την ουσία και έργω του Αισυμνήτου, πέραν της αναθέσεως εις αυτόν να επαναφέρει την χώραν σε καλώς έχειν θέσην, επιλύοντας τα υπάρχοντα ή δημιουργηθέντα προβλήματα.

Αυτά που αναφύονται είναι :

  ο το δίκαιον και πρέπον ενθυμούμενος 

  ο τα αληθή πράττων

  ο τα αίσης μνήσασθαι

  ο εστί τα δίκαια

  ο το καθήκον υμνών και σέβων

  ο επί του κοσμίου και καθήκοντος

Και θα πείτε : 

καλά ήταν ανάγκη να μας φορτώσεις όλα αυτά για να μας πεις τελικά τα παραπάνω ;;

Ακριβώς, αγαπητοί αναγνώστες, ήταν ανάγκη και μάλιστα μεγάλη, διότι το θέμα της Αισυμνητείας έχει πολύ βάθος … και το προηγούμενο άρθρο μου απλά έξυσε την επιφάνεια του πράγματος.

Πρώτα απ’ όλα, να θυμήσω ότι το θέμα Αισυμνητεία, όπως έχω αναφέρει και στο προηγούμενο άρθρο μου «Αισυμνητεία και Αισυμνήτες» είναι καθαρά Ελληνικό … έστω και αν αργότερα το πήραν Ρωμαίοι και άλλοι, που βέβαια ποτέ δεν ήταν δυνατόν να μπούν στα βαθιά … κάτι που άλλωστε στην εποχή τους και εποχή μας, ακόμη και οι Έλληνες (δεν μιλάω για τους ψωροκωσταίους βεβαίως) το έχουν και αυτοί ξεχάσει.

Όπως, ίσως μερικοί θυμούνται, στο άρθρο «Ο Κόσμος Φυλακή …» και στα συμπληρώματά του, είχα αναφέρει ότι οι Δημιουργοί, της Ελληνικής Φυλής, είχαν θέσει κάποιους κανόνες και απαράβατες εντολές, που σκοπόν είχαν να οδηγούν την Φυλή στον σωστό και επιθυμητό σκοπό-στόχο.

Αυτοί ήταν που εκτός των άλλων θέσπισαν και έθεσαν και τον Θεσμό της Αισυμνητείας.

Στην συνέχεια, οι υπόλοιποι απεσταλμένοι, είχαν πάντα σαν σκοπό την επικαιροποίηση των ορισθέντων, όπου και εάν αυτό ήταν αναγκαίο, και την επαναφορά της Φυλής στον ορθό δρόμο πλεύσης.

Όμως, μιλήσαμε για θεσμό … πράγμα το οποίον σημαίνει ότι, η Αισυμνητεία ήταν εκ των ούκ άνευ, σύμφυτη με την ύπαρξη και την πορεία της Φυλής, και ως εκ τούτου υπήρχε μέριμνα στην εκπαίδευση συγκεκριμένων ατόμων ή ομάδων, που σκοπό τους είχαν να παρακολουθούν και να μεριμνούν για το καλώς έχειν των ορισθέντων.

Με τα μέχρις εδώ φαίνεται ότι η Αισυμνητεία –όταν η Φυλή είχε Μνήμη– είχε 3-τρία τουλάχιστον επίπεδα. 

Συν τω χρόνω όμως, με την απώλεια της Μνήμης και του σκοπού … διατηρήθηκε ως αμυδρή ανάμνηση -αρκετά όμως παρεφθαρμένη- η ανάγκη ανάθεσης σε κάποιον αποδεκτά σεβαστόν και δίκαιον πολίτη, η επίλυση των προβλημάτων και η επαναφορά της όποιας, πόλεως σε ομαλή και χρηστή λειτουργία. Δυστυχώς όμως αυτό δεν είχε καμμία σχέση με τα αρχικά ορισθέντα … καθώς η γνώση αυτή -για πολλούς και ποικίλους λόγους- είχε προ πολλού εκλείψει.

Τώρα ευλόγως θα αναρωτηθεί ίσως ο κάθε αναγνώστης 

ποιός ο λόγος του νέου αυτού άρθρου για το συγκεκριμένο θέμα, αφού εν πολλοίς, μέσες άκρες, είχε καλυφθεί με το προηγούμενο; 

Αν θυμάστε, στον επίλογο εκείνου του άρθρου, προέτρεπα στην ανάγκη ευρέσεως και αναθέσεως στα χέρια ενός τέτοιου ατόμου την σωτηρία της χώρας, ώστε να υπάρξει Μέλλον για την Ελλάδα.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, την εμφάνιση κάποιων φερέλπιδων Αισυμνητών … χωρίς να θέλω να κρίνω, από εδώ, τις προθέσεις και την αξία κανενός, θα ήθελα να κάνω πιό ξεκάθαρο το θέμα, ορίζοντας και προσδιορίζοντας τα επίπεδα της Αισυμνητείας … ώστε και αυτοί να μπορέσουν να τοποθετηθούν ευκρινώς ως προς το ποιά Ελλάδα οραματίζονται.

Τα επίπεδα της Αισυμνητείας:

α).  Ο απλός αισυμνήτης  

Αυτό είναι το πιό εξωτερικό απ’ όλα τα επίπεδα και το οποίο έχει σχέση με την επαναφορά, υπό την ηγεσία και καθοδήγηση ενός αποδεκτά έντιμου και σωστού πολίτη, της Πόλεως-Χώρας, στην ομαλή και καλή λειτουργία … όπως γινόταν στην κλασσική περίοδο.

β).  Ο Αισυμνήτης Β’ τάξεως

Το αμέσως επόμενο επίπεδο, είναι εκείνο όπου ο Αισυμνήτης είναι … ο τα δίκαια και πρέποντα ενθυμούμενος, ο τα αίσης μνόμενος … όπου και αυτό επίσης το βρίσκουμε σε κάποιες περιπτώσεις της κλασσικής εκείνης περιόδου.

Τα δύο παραπάνω είναι εξωτερικά επίπεδα και μπορούν να έχουν σχέση και εφαρμογή και σε άλλους λαούς και χώρες πέραν την Ελληνικής Φυλής.

Από εδώ και πέρα όμως, τα υπόλοιπα επίπεδα έχουν αποκλειστικά σχέση με το Έθνος και την Φυλή των Ελλήνων και απολύτως με κανέναν άλλον.

γ).  Ο Αισυμνήτης Α’ τάξεως

Το αμέσως μετέπειτα είναι αυτό όπου ο Αισυμνήτης …. έχει Θύμηση, και είναι, ο το καθήκον υμνών και σέβων, είναι κάποιος που έχει εν μέρει ενθυμηθεί ή μυηθεί στα ορισθέντα, στον σκοπό και το καθήκον της Φυλής.

Αυτό είναι το μεταβατικό επίπεδο … όπου λειτουργούσε πλήρως μόνο όταν η Φυλή είχε και διατηρούσε Μνήμη, ενώ αργότερα σιγά-σιγά εξέπεσε όταν το πλήρες Όραμα άρχισε να εξασθενεί.

Από εδώ και πέρα, στα επόμενα επίπεδα … δεν υπάρχουν μεσοβέζικες καταστάσεις, δεν μετράει πλέον η πρόθεση και το όποιο έργο … αλλά το αν αυτός που το λειτουργεί … Είναι ή Δεν Είναι, Θυμάται ή Δεν Θυμάται !!

δ).  Το επόμενο επίπεδο είναι αυτό του Αισυμνητή … ναι στην λήγουσα ο τόνος.

Η διαφορά του, από το αμέσως προηγούμενο επίπεδο, είναι ότι αυτός, ο Αισυμνητής, δεν είναι από τον εδώ Λαό … είναι απόστολος … απεσταλμένος, και ότι ξέρει δεν το έμαθε εδώ … αλλά το θυμάται απ’ αλλού … από εκεί που ήρθε.

ε).  Το βαθύτερο επίπεδο είναι αυτό του Αισυμνουργού.

Ο Αισυμνουργός, δεν είναι απλός απεσταλμένος … είναι ένας από εκείνους … τους δημιουργούς, είναι αυτός που έχει στόχο και σκοπό να εφοδιάσει την Φυλή με μακρόπνοο Όραμα, να ενσταλάξει αξίες και να παγιώσει το Ψυχικό Αποτύπωμα -κάτι το οποίον μόνο αυτός μπορεί να κάνει- είναι αυτός που θα δώσει την ώθηση και θα ανοίξει τον δρόμο στους Αισυμνητές, ορίζοντας τα απαιτούμενα προσόντα, την αρχή και το έργο που έχουν να κάνουν.

Όπως καταλαβαίνετε, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όπως, ίσως βιαστικά, είχατε υποθέσει … η τρύπα του λαγού δεν έχει απλά βάθος … είναι ατελείωτη !!

Όθεν λοιπόν, όλοι αυτοί οι φερέλπιδες, ελπίζω καλοπροαίρετοι, που θα προστρέξουν να αναλάβουν το έργο αποκατάστασης, οφείλουν, αν μη τι άλλο, εκ των προτέρων να τοποθετηθούν ξεκάθαρα, ως προς το επίπεδο στο οποίο μπορούν να οδηγήσουν τα πράγματα … το επίπεδο στο οποίο ευρίσκονται οι ίδιοι … καθόσον δεν είναι δυνατόν να οδηγήσουν την χώρα και πολύ δε περισσότερο την Φυλή, σε κάποιο ανώτερο επίπεδο απ’ το δικό τους, έτσι που όλοι εμείς να ξέρουμε με τι έχουμε να κάνουμε.

Αρκετές φορές έχουμε επισημάνει, εν αντιθέσει με όσα πιστεύει ακόμη και ο κάθε «συνειδητοποιημένος» Έλληνας, ότι το καθήκον και η αποστολή της Ελληνικής Φυλής, δεν είναι απλώς να δώσει πολιτισμό, αξίες και επιστήμη στους λαούς της ανθρωπότητας, έστω και αν αυτό εκ των πραγμάτων συμβαίνει, αλλά να φέρει Φώς, να απελευθερώσει την ανθρωπότητα από τον Κόσμο Φυλακή.

Ως εκ τούτου η Ελληνική Φυλή είναι ανάδελφη … δεν έχει σχέση με τα του Κόσμου Τούτου, αλλά με Εκείνον πέραν της εδώ Φυλακής … έχει καθήκον και αποστολή, μνημειώδες έργο, να ελευθερώσει πρωτίστως όσους γεννιούνται στην Φυλή και ακολούθως όλη την υπόλοιπη ανθρωπότητα μέχρι η φυλακή να αδειάσει πλήρως.

Το Όραμα της Ελληνικής Φυλής είναι, κάποια στιγμή, ο Κόσμος Φυλακή, να μείνει άδειος, με μόνους ενοίκους τους προσχωρήσαντες, τα λαμόγια, και τους δημιουργούς του. Έργο βαρύ και τιτάνειο, που δυστυχώς βρίσκεται στην μεγαλύτερη καμπή του, κινδυνεύοντας να οδηγηθεί στο τέλος του, και η Ελληνική Φυλή, ότι πλέον υπάρξει απ’ αυτήν να είναι ένα και το αυτό με όλους τους άλλους λαούς.

Τώρα ευλόγως θα αναρωτηθείτε :

καλά και αν δεν βρούμε ή δεν υπάρξει πρόθυμος να αναλάβει το έργο, καλύτερα αυτό ενός ανωτέρου επιπέδου, τι θα κάνουμε ;; … θα μείνουμε άπραγοι ;;

Όχι βεβαίως … με τίποτε δεν πρέπει να αδρανήσουμε, από την άλλη όμως εάν δεν θελήσουμε και δεν ζητήσουμε κάτι πως αυτό θα εμφανιστεί ;; Αν περιμένουμε άπραγοι να μας έλθει ουρανοκατέβατο … τότε απλά θα μείνουμε στο περίμενε … αν με τίποτε δεν θέλουμε κάτι τέτοιο να συμβεί … πρέπει να ξεκουνήσουμε και να ανασκουμπωθούμε !!

Ακόμη και αν δεν μπορέσουμε να βρούμε τον ιδανικό εκείνον, πρέπει να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια να βρούμε έστω κάποιον, ακόμη και του κατωτέρου επιπέδου, αυτού του απλού αισυμνήτη, ώστε πρωτίστως να σώσουμε και να περισώσουμε ότι είναι δυνατόν, από την Χώρα και την Φυλή, ώστε να δώσουμε χώρο στην ελπίδα να αναφανεί αργότερα ο σωστός και ικανός εκείνος που θα μπορέσει να ανατάξει Χώρα και Φυλή. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι, όπως δείχνουν τα σημάδια, το Ψυχικό Αποτύπωμα σβήνει, και ότι ορίζει την Φυλή, μέρα με την μέρα, αλλοιώνεται υπέρμετρα χωρίς δυνατότητα ανάκαμψης, και ήδη πλέον βρισκόμαστε στον αέρα, σε ελεύθερη πτώση προς τον πάτο του βαράθρου, όπου αυτό διαγράφει το οριστικό και αμετάκλητο τέλος μας.

Αυτό που κυρίως πρέπει να μας ανησυχεί, δεν είναι τόσο η έκταση και η απώλεια της Χώρας, όσο είναι η αλλοίωση της Φυλής, και κυρίως αυτή του Ψυχικού Αποτυπώματος, αυτού που ορίζει και ζωογονεί την Φυλή … εάν αυτό σβήσει τότε χάνονται τα πάντα … Ελλάς και Έλληνες τέλος. Αν όμως έστω και σε μια σπιθαμή Γης, με δέκα Έλληνες και το Ψυχικό Αποτύπωμα ακμαίο και δυνατό, η Ελλάδα μπορεί να Ζήσει και να μεγαλουργήσει, επιτελώντας το καθήκον της και φέροντας εις πέρας τον σκοπό που της έχει ορισθεί.

Όμως, ενώ αυτό, σε άλλες εποχές, μπορεί να ήταν εφικτό, στην εποχή μας μοιάζει ιδιαίτερα δύσκολο αν όχι και ακατόρθωτο, καθώς όλα έχουν αλλάξει, και πλέον βρισκόμαστε σε οριακό σημείο, κοινώς στην κόψη του ξυραφιού, όπου όλα παίζονται, και όπου θα καθοριστεί η πορεία και τα πράγματα για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, αν όχι πλήρως και οριστικά και το θέμα Γαία να κλείσει διά παντώς.

Χρόνος πλέον δεν υπάρχει, είναι ήδη περασμένος, αν θέλουμε να σώσουμε την κατάσταση πρέπει να δράσουμε άμεσα, καθώς κάθε ημέρα, κάθε ώρα και λεπτό που περνάει, είναι εναντίον μας, γι’ αυτό και λέω τουλάχιστον να κάνουμε μιά προσπάθεια να κρατήσουμε ζωντανή την Χώρα, δίνοντας μιά αμυδρή έστω ελπίδα στην Φυλή να πισωγυρίσει και να ανακάμψει, διότι όπως είπα και παραπάνω αυτό που κρατάει έστω σε κωματώδη κατάσταση την Φυλή είναι τα χώματα η ενέργεια αυτής της χώρας, αν και αυτή ξεχαρβαλωθεί πλήρως … τότε δυστυχώς θα έχουμε σβήσει… θα έχουμε κλείσει οριστικά τον κύκλο μας έχοντας περιπέσει στην κατάσταση της υπόλοιπης ανθρωπότητας, όπου πλέον ο αγώνας απαγκίστρωσης και απελευθέρωσης θα είναι καθαρά ατομικώς … εάν και εφ’ όσον υπάρξει τέτοια πιθανότητα.

Και το Ερώτημα που τίθεται προς τους επίδοξους και φερέλπιδες Αισυμνήτες αλλά και προς τον Λαό, είναι τι είδους Ελλάδα θέλουμε, ποιά Ελλάδα οραματιζόμαστε.

Μην βιαστήτε να απαντήσετε αυτό ή εκείνο, τα πράγματα δεν είναι ούτε τόσο εύκολα, ούτε τόσο απλά, καθώς η απάντηση δεν έχει να κάνει με επιθυμίες, αλλά με οριστικές αμετάκλητες αποφάσεις, του τι είμαστε πρόθυμοι να κάνουμε, μέχρι που σκοπεύουμε να φτάσουμε, τι είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε και για ποιό πράγμα να εργαστούμε.

Ανάλογα με την απάντηση θα είναι και αυτά για τα οποία θα κληθούμε να εργαστούμε, και να παλέψουμε, αποφάσεις ίσως δύσκολες και οδυνηρές, τόσο πιό ζόρικες όσο πιό ψηλά στοχεύσουμε, όσο πιό υψηλό είναι το επίπεδο στο οποίο που θα θελήσουμε να φτάσουμε, καθώς μικρή ή και ελάχιστη σχέση έχουν μεταξύ τους όσο περισσότερο αυτά διαφέρουν μεταξύ τους.

Τα δύο πρώτα επίπεδα, μπορεί να στοχεύουν προς την κατεύθυνση αλλά δεν έχουν αναγκαστικά σχέση με την Ελληνική Φυλή, κυρίως έχουν με την Χώρα, το Κράτος. Μόνο τα τρία επόμενα έχουν καθαρή σχέση με την Φυλή.

Άλλο λοιπόν το έργο στα πρώτα επίπεδα και άλλο στα ανώτερα. Άλλες οι αποφάσεις και οι ενέργειες στα μεν και άλλες στα δέ. Όσο ανεβαίνουν τα επίπεδα τόσο πιό σκληρές και απόλυτες θα είναι οι αποφάσεις και οι ακόλουθες ενέργειες, και δυστυχώς η στρεβλή εντύπωση που έχουν μερικοί «βλέποντας και κάνοντας» δεν έχει εφαρμογή και καμμία μα καμμία τύχη. Εδώ το πράγμα είναι ξεκάθαρο … επιλέγεται το επίπεδο και όλα μα όλα εργάζονται και στοχεύουν προς αυτό, χωρίς να επιτρέπεται καμμία παρέκκλιση, χωρίς εκπτώσεις και μεσοβέζικες λύσεις, τίποτε σάπιο και εκτός πλαισίων δεν επιτρέπεται να παρεισφρήσει, κάθε τι εκτός αυτών κόβεται μαχαίρι … μιά και έξω … όσο και αν πονάει, όσο και αν στοιχίζει, ενδοιασμοί και ευαισθησίες δεν χωρούν.

Έτσι λοιπόν όλοι εσείς οι φερέλπιδες και επίδοξοι Σωτήρες και Αναμορφωτές, άκα Αισυμνήτες, καλείσθε να τοποθετηθείτε πλήρως και ευκρινώς, χωρίς μού σού τού, ή έτσι θα είναι ή γιουβέτσι, οφείλετε ξεκάθαρα να τοποθετηθείτε για ποιά Ελλάδα ομιλείτε, ήδη έδωσα τα επίπεδα που έχουμε να διαλέξουμε, η μπάλα λοιπόν πλέον στο γήπεδό σας … και το ξύλο που θα πέσει μόνο δικό σας … γιατί δεν νομίζω να περιμένετε ουρά και ζήτω με δυο μπαρούφες που θα πετάξετε … αλλά θα υποστείτε δριμεία και σκληρή κριτική, για όλα εκείνα στα οποία θα υπολείπεσθε, για όσα πείτε και όσα θα εμφανίσετε σαν στόχους και πρόγραμμά σας.

Άμ έπος άμ έργω λοιπόν … και μην περιμένετε τους άλλους να εκτεθούν πρώτοι … οφείλετε εδώ και τώρα να εκτεθείτε απόλυτα … έτσι που να ξέρουμε, όλοι εμείς, ποιοί φιλοδοξούν να μας οδηγήσουν στην σωτηρία ή στον γκρεμνό, και να επιλέξουμε ανάλογα … κάτι το οποίο βεβαίως δεν πρέπει να περιμένουμε παθητικά αλλά ενεργά να απαιτήσουμε.

Ας επιλέξουμε λοιπόν και οι μεν και οι δέ … θέλουμε απλά μια καλή Χώρα-Κράτος ή θέλουμε ΕΛΛΑΔΑ !!! …. ή μήπως θέλουμε να πάμε στον διάολο ;;

Πρόσκληση προς τους απανταχού «ΕΛΛΗΝΕΣ» που θέλουν να σώσουν την Ελλάδα, αναλαμβάνοντες Αρχηγικό Ρόλο

Εδώ και τώρα … να εκτεθούν 

Να εκθέσουν τις απόψεις τους βεβαίως … για πιά Ελλάδα ομιλούν και τι είναι διατεθειμένοι να κάνουν ΕΑΝ και εφ’ όσον έρθει η ώρα για κάτι τέτοιο.

Ζητώ να συγκεκριμενοποιήσουν το σκεπτικό τους, ορίζοντας μέχρι ποιού σημείου είναι διατεθειμένοι να φτάσουν.

Ομιλούν για μια :

  ψωροκώσταινα … ψωροκωστίτσα, κωλοπετινίτσα

  για μια διαφορετική μεν αλλά κοντά στα ίδια

  για μια τελείως διαφορετική Ελλάδα

  για μια Ελλάδα … ΕΛΛΑΔΑ ;;

  Το βλέπουν στα πλαίσια μιας «δεσμοκρατικής» διαδικασίας ;;

  Εν και εις τας Ευρώπας ;;

  Εντός … εκτός ;;

  Αυτόνομα ;;

Και όπως λέει και ο φίλος Εργολάβος … «είναι διατεθειμένοι να βάλουν το κεφάλι τους στον ντουρβά με τις οχιές ;;; » …. εκ των προτέρων βεβαίως-βεβαίως !!

Οραματίζονται … Αισυμνητεία (αρχηγικό επίπεδο) ;; … είτε σαν μονάδα … είτε σε ομάδα ;;

…. διαβάστε τα όσα γράφτηκαν πιό πάνω επί του θέματος … αλλά και όσα θα ακολουθήσουν στην συνέχεια … ναί υπάρχουν και άλλα … αρκετά …

Θα ήθελαν απλώς να προσφέρουν στον τομέα του (εκεί που μπορεί) ο καθένας ;;

Περιττό βέβαια να σημειώσω ότι σε περίπτωση Αισυμνητείας όσοι βρίσκονται στην Ελλάδα δεν έχει δεν θέλω … αυτό ας το ξεχάσουν … θα δουλέψουν όπου ταχθούν !!

Από την θέση αυτή λοιπόν θα ήθελα να καλέσω κάποιους ήδη εκτεθειμένους υπέρ Ελλάδος … να εκθέσουν τις απόψεις τους, εάν και εφ’ όσον οραματίζονται Αρχηγικά επίπεδα και δή αυτά της Αισυμνητείας…

Εννοείται … ότι αποκλείονται όλα τα κομματόσκυλα … μασωνοκοπρίτες, στρατίκουλες και δικαστάτζες, που έγλυφαν και έκαναν την πάπια, όσο ήταν στην θεσούλα τους, και μόνο ύστερις, αφού πήραν συντάξεις θυμήθηκαν να ξιφουλκήσουν, καθώς και λοιπά λαμόγια.

Όλοι αυτοί ας μην μπούν κάν στον κόπο … καθώς αλλού θα είναι η θέση τους σε μιά τέτοια περίπτωση.

Εξαιρούνται μόνο όσοι ήλθαν σε σύγκρουση με το κατεστημένο και αποπέμθησαν … και βεβαίως δεν είχαν και δεν έχουν τίποτα με κόμματα και στοές.

=//=

Αισυμνητειακά παραγγέλματα

29 Σχόλια

άπως, όπως λέμε «Δελφικά παραγγέλματα»!  🙂

Ένας «εισαγωγικός οδηγός χρήστη» γιά προετοιμασία όσων Ελλήνων δεν ξέρουν ακόμη τί να κάνουν. Όχι τίποτ’ άλλο, αλλά σε διάφορα σχόλια ιστολογίων που αντέγραψαν κείμενά μου, …εγκαλούμαι επειδή δεν προτείνω λύσεις!!!

Ορίστε, όμως, που προτείνω.

Πάμε!

 

α. Σκοπός – ξεκαθάρισμα προθέσεων

  • Πρώτα η Ελλάδα!!!

Οι διάφοροι «-όφιλοι» να μας αδειάζουν τη γωνιά.

 

  • Όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας.

Σκληρό; Ίσως άδικο; Ναί. Απόλυτα. Ποιός είπε, όμως, ότι η επανόρθωση της Ελλάδας είναι εκδήλωση τύπου «φιλολογικόν τέϊον»;

 

  • Όποιος δε λέει ξεκάθαρα ποιό στρατόπεδο διάλεξε, είναι εχθρός. Δεν υπάρχει ουδετερότητα.

Ή με την Ελλάδα θα είσαι, ή με τον διάβολο. Η ουδετερότητα είναι εκ του πονηρού, καί τιμωρείται με την θανατική ποινή. Η «ουδετερότητα» στους καιρούς μας είναι καθαρός καιροσκοπισμός, καί δεν θα γίνει ανεκτός. Όσοι βγάλουν το φίδι απ’ την τρύπα, δεν είναι τα κορόϊδα των «ξύπνιων», που αποτραβιούνται σε ασφαλές μέρος περιμένοντας.

Όθεν, κάτι «αντιρρησίες συνειδήσεως» καί κάτι άλλοι με «τρελλόχαρτα» είναι τελειωμένες υποθέσεις. Δεν υπάρχει μέλλον γι’ αυτούς. Μόνον ομαδικοί τάφοι.

 

β. Ποιοί με ποιούς

  • Όποιος έχει πάει με κόμματα κι όποιος έβαλε δάχτυλο στο μέλι του δημοσίου χρήματος (αδιάφορο πόσος καιρός πέρασε), είναι καμμένο χαρτί.

Μακριά κι αλάργα από κόμματα, «συλλογικότητες», καί τα ρέστα. Είναι σκουπίδια, που δεν έχουν καμμία θέση στον σημερινό δημόσιο βίο. Μόνο ζημιά κάνουν.

Φυσικά, εμείς ΔΕΝ θα διαπράξουμε τη δημιουργία ενός ακόμη τέτοιου σκουπιδιού.

 

  • Καμμένα χαρτιά είναι καί όλοι οι φύσει ή θέσει ανθέλληνες καί πράκτορες.

Εδώ συμπεριλαμβάνονται καί οι τέκτονες (θέσει πράκτορες ξένου κράτους), καί οι κρονολάγνοι ιερωμένοι («πανθρησκεία» καί τα ρέστα – κατά τ’ άλλα, η θρησκεία της αρχαίας Ελλάδας ήταν «διεφθαρμένη»). Καί το παρακράτος – εννοείται.

 

  • Εμείς καί μόνον εμείς θα καθαρίσουμε τη βρωμιά. Κανείς άλλος!

Όποιος θέλει να συνεισφέρει, έρχεται εδώ καί εντάσσεται σε κάποιο επίπεδο της αισυμνητικής ιεραρχίας. Τα ξεχωριστά «μπαϊράκια» μόνο ζημιά κάνουν. Κι επειδή 1000% θα τεθεί θέμα αρχηγίας,…

 

  • …Στο εξής, όποιος θέλει δημόσιο λόγο, πρώτα θα βάλει το κεφάλι του στον ντορβά με τις οχιές.

«Αρχηγοί» εκ του ασφαλούς, καθώς καί λοιποί θρασύδειλοι εγωϊστούληδες («πατριώτες» καί μή), στο σπιτάκι τους. Δεν τους πέφτει λόγος γιά το μέλλον της Ελλάδας. Μόνον οι αποφασισμένοι να παίξουν τη ζωή τους σε μιά ζαριά θα έχουν γνώμη.

 

  • Γινόμαστε τα δάχτυλα στη γροθιά με άλλα τέσσερα άτομα της απόλυτης εμπιστοσύνης μας, καθαρούς Έλληνες.

Σπαρτιατικός τρόπος… Δίνουμε ομαδικά τη μάχη μας καί δεν εγκαταλείπουμε την ομάδα.

 

  • Δεν έχουμε καμμία εμπιστοσύνη σε αγνώστους.

Αυτονόητο.

 

γ. Πώς;

  • Περιμένουμε ενεδρεύοντες με το δάχτυλο στη σκανδάλη.

Μέχρι νεωτέρας.

 

  • Δεν μιλάμε, δεν εξηγούμε.

Κατ’ αρχήν, δεν θέλουμε. Κατά δεύτερον, είναι παράλογο καί εις βάρος μας. (Είδατε ποτέ «τους άλλους» να εξηγούν; ) Κατά τρίτον, δεν υπάρχει χρόνος. Όποιος πρόλαβε, τον Κύριον είδε.

 

  • Κρατιόμαστε μακριά από οποιαδήποτε δημοσιότητα κατεστημένων ΜΜΕ κτλ.

Αυτονόητο.

 

  • Στον εχθρό κάνουμε όποια ζημιά μπορούμε.

Αυτονόητο. Από μποϋκοτάζ, μέχρι χάκεμα, μέχρι προβοκάτσια, μέχρι ό,τι θέλεις.

 

 

Αυτά προς το παρόν. Αν στην πορεία προκύψουν κι άλλα τέτοια (που θα προκύψουν), θα τα ενσωματώσω στο κείμενο. Θεωρήστε το παρόν κείμενο ως διαρκώς συμπληρωνόμενο, μέχρι να σας πω ότι είναι πλήρες.

Φυσικά, θα εκτιμήσω οποιαδήποτε καλή ιδέα.

 

Υγ: Είδα αντιδράσεις «μουλαροκλωτσιές» σε ιστολόγια, που αναδημοσίευσαν πρόσφατα κείμενά μου. («Νεοταξίτη» ν’ αποκαλέσεις αυτόν που βλέπεις στον καθρέφτη, ρέ. Όχι εμένα. Δεν σου έχω δώσει τέτοιο δικαίωμα.) Κατάλαβα (α) πως όντως η σωστή τακτική -που την επέλεξα- είναι τα χαστούκια στους κοιμωμένους νεο-Έλληνες, καί (β) πως έτσουξαν άσχημα κάποια κωλαράκια – καί χαίρομαι ιδιαίτερα γι’ αυτό. Τί, δηλαδή; θ’ άφηνα «απεριποίητους» διαφόρους πονηρούς, που πάνε …να πιάσουν καλή θέση σε τυχούσα αλλαγή των παγκοσμίων συνθηκών; (Βλέπε Ρωσσόφιλους παύλα προφητείες παύλα οι ορθόδοξοι αδελφοί μας καί λοιπές θρίχες. Το τί έκαναν οι Ρώσσοι το 1453 καί το 1770 εις βάρος μας, καί γιατί το έκαναν, γαργάρα οι Ρωσσόφιλοι.) Καί πιθανώτατα με το αζημίωτο, αυτοί οι Διαδικτυακώς ομιλούντες λεβέντες. Όχι, τέτοια «μαγαζιά» θα τα γκρεμίσω από τώρα.

Σιχαίνομαι τους ηπαπαραίους καί τους αγγλίτσους (καί τα ζώα του Μέλανος Δρυμού), αλλά δεν αφήνω νέα ζιζάνια να πάρουν τη θέση αυτωνών – όταν με το καλό ξερριζωθούν. Θυμηθήτε πως είμαι ο πρώτος, που έκραξα ακόμη καί τους Κούρδους. Εγώ δεν χαϊδεύω αυτιά.

Πρώτα η Ελλάδα!!!

Υγ 2: Γιά τις προφητείες… Δεν έχουν οι «γεροντάδες» το μονοπώλιο. Από την εποχή της Κασσάνδρας -καί πιό πριν- υπήρχαν ικανά άτομα, που έβλεπαν το μέλλον ξεκάθαρα.

Αυτά τα γράφω, όχι επειδή μου φταίει ο άγιος Παΐσιος. Αλλά επειδή η χειραγώγηση των σημερινών Ελλήνων μέσωι των προφητειών χτύπησε ταβάνι. Όθεν, να κοπεί η όρεξη «υπηρεσιώνε» καί λοιπών πονηρών.

Αισυμνητείας παραλειπόμενα – 5

107 Σχόλια

(προηγούμενο)

κόμη ένα θέμα του παρόντος (στ) υποκεφαλαίου αποτελεί η λεγόμενη «κρίσιμη μάζα». (Των συν-Ελλήνων που θ’ αποδεχθούν την αναγκαιότητα να ξελασπώσει το έθνος μας καί θα βοηθήσουν προς τούτο, δηλαδή.) Εννοώ, σε επίπεδο πρακτικών λογαριασμών. Όχι θεωρητικά.

Το 0.5% της κατά Παλαιό κρίσιμης μάζας σημαίνει:

  • Επί του συνολικού πληθυσμού (περίπου εντεκάμιση μύρια), κάπου 57,500 άτομα.
  • Επί των καθαρών Ελλήνων (δέκα μύρια, διότι το ενάμιση είναι πολιτογραφημένοι Βρωμά), 50,000 άτομα.
  • Καί επί του εκλογικού σώματος (περίπου πεντέμιση μύρια), 27,500 άτομα απάνω-κάτω.

Επειδή εγώ έχω (από τα στατιστικά μου) κάπου τετρακόσιους διακριτούς (δηλ. ξεχωριστές μονάδες) επισκέπτες ημερησίως, τότε ή χρειάζονται άλλοι 68 ιστολόγοι (κι ένας εγώ, 69! λόλ!!!), ή πρέπει να είμαστε καμιά δεκαριά, αλλά με αναγνωσιμότητα γύρω στα τρία χιλιάρικα διακριτά άτομα ημερησίως ο καθένας.

Βέβαια, επειδή ανάμεσα στα διακριτά άτομα που διαβάζουν το ιστολόγιο καθημερινώς, (υποθέτω πως) περίπου το μισό είναι σαβούρα (προγραμματιστικά «ρομποτάκια» του Διαδικτύου, πρακτόρια, διαφημιστές, κτλ), τότε τους παραπάνω αριθμούς πρέπει να τους κάνουμε επί δύο. Ή κάπου 150 ιστολόγια με λόγο σαν τον δικό μου, ή δέκα μέν, αλλά ο καθένας μας με αναγνωσιμότητα έξι χιλιάδες διακριτά άτομα ημερησίως.

Η δεύτερη περίπτωση μου φαίνεται πιό εφικτή. Όμως, όπως πάντα προκύπτει το θέμα του χρόνου. Ώσπου να φτιαχτεί το όνομα -το brand name- ενός νεοεισελθόντος στον χώρο του ιστολογείν, θα έχει τελειώσει ο Γ’ ΠΠ! Άρα, Εργοδότη δώσ’ τα με φούλ γκάζια!!!…  🙂

 

Παρένθεση:

Είχα σχεδόν τελειώσει τη συγγραφή του παρόντος, όταν έσκασε το περιστατικό με τη δολοφονία του μικρού μαθητή από Βρωμά. Κι ενώ το ήξερα ήδη από το Διαδίκτυο, κάποιος διάολος μ’ έβαλε ν’ ανοίξω τηλεόραση καί να πέσω στις ειδήσεις ενός βοθροκάναλου. Καί τί βλέπω;…

Ρεπόρτερς καί δημοσιογράφους χεσμένους απάνω τους, μη τυχόν καί πούν κάτι επιβαρυντικό γιά τη σύμφυτη παραβατικότητα της συγκεκριμένης βρωμόρατσας. Οι πολιτικάντηδες, πάλι (που «προσέτρεξαν» – μή χάσουν), χεσμένοι δύο φορές. Καί όλοι ομού να πετάνε την μπάλλα στην κερκίδα (ν’ αλλάζουν θέμα, να επικαλούνται δήθεν τεχνικά προβλήματα με τη σύνδεση, να λένε «φταίγαν οι γιατροί», κτλ κτλ).

Από την όλη ιστορία βγαίνουν τα εξής αναμφισβήτα συμπεράσματα, τα οποία προσωπικώς ουδέποτε θα δεχθώ ν’ αμφισβητηθούν από τον οποιονδήποτε:

  • Ότι οι ξένοι, που απεργάζονται το ξεπάτωμα της Ελλάδας καί των Ελλήνων, δείχνουν πλέον φανερά (καί με το σκεπτικό: «- Καί τί θα μας κάνετε, δηλαδή, κι άμα δε μας γουστάρετε;») όλα τα όπλα που χρησιμοποιούν εναντίον μας απ’ αιώνων – μεταξύ των οποίων καί η εξ ορισμού παρανομούσα βρωμόρατσα των κατασκευασμένων σπαρτών του Προμηθέα.

(Όχι, δεν μας την κουβάλησε εδώ κάποιο ιερατείο -γιά να εξαφανίσει τους Έλληνες-, όταν το Βυζάντιο τό ‘χε πάρει γιά τα καλά η κατηφόρα. Μή σας μπαίνουν στη γκλάβα τέτοιες μαλακισμένες συνομωσιολογικές ιδέες. Μόνη της ήρθε.

Κι όχι, δεν έδωσε πρόθυμα δημίους Ελλήνων κατά την Οθωμανοκρατία. Ούτε τον Διάκο, ούτε τον Κατσαντώνη τους σκότωσαν γύφτοι μετά από βασανιστήρια. Ανιστορησίες δικές μου!)

  • Ότι οι μεν ξένοι τη δουλειά τους κάνουν, αλλά μέγιστο ποσοστό του λαού αυτού έχει «αυτοκτονικό ιδεασμό». Βαρέθηκε τη ζωή του καί θέλει να πεθάνει με κάθε τρόπο.

(Αδιαφορώ πλήρως καί δεν θα τους εμποδίσω. Στη νέα Ελλάδα που ξημερώνει, ούτε οι φρενοβλαβείς, ούτε οι αδύναμοι έχουν θέση.)

  • Ότι όντως -όπως κουράστηκα να επαναλαμβάνω- πολλοί θα ξυπνήσουν καί θα καταλάβουν, μόνον άμα φάνε παλούκι στο απευθυσμένον.

(Τότε, όμως, θα πρέπει επίσης να ποδοπατήσουν τον εγωϊσμούλη τους καί να πειθαρχήσουν στην αισυμνητεία – γιά να κάνουμε 100% σωστή δουλειά. Αλλιώς, να κόψουν το λαιμό τους. Εξηγούμαι από τώρα: δημόσιο λόγο θα έχει μόνον όποιος βγάλει το φίδι απ’ την τρύπα. Οι υπόλοιποι, τουμπεκί ψιλοκομμένο – γιά το καλό τους.)

 

(ζ) Γιά τον -ταχέως επερχόμενο- Γ’ ΠΠ.

Εδώ υφίσταται πλήρης διάσταση με τη γνώμη του Παλαιού. (Εκτός αν με δοκιμάζει, να δεί πού το πάω.) Θα επαναλάβω, όμως, τη δική μου θέση – κι αν θέλετε, την ακολουθείτε. Αν, πάλι, βρήτε ισχυρώτερη απ’ τη δική μου λογική αιτιολόγηση περί του αντιθέτου (κι όχι συναισθηματικούς λόγους, εξηγούμαι), τότε δεν έχετε παρά να τη γράψετε. Καί σας ακολουθώ εγώ, νόου πρόμπλεμ.

Το θέμα του Γ’ ΠΠ μέχρι στιγμής στο Διαδίκτυο αντιμετωπίζεται με δύο τρόπους:

  • Μερικοί θεωρούν πως πρόκειται γιά ιδέα με απλώς πιθανή (καί καθόλου βέβαιη) υλοποίηση.

Εδώ υπάγονται «πακέτο» οι (εντός ή εκτός εισαγωγικών) ανθρωπιστές, οι φιλειρηνιστές, οι θεούσοι, οι μεταφυσικολογούντες, οι ξερόλες, τα πληρωμένα τρόλλς, καί οι παντός είδους ξεκομμένοι απ’ την πραγματικότητα.

  • Κι οι υπόλοιποι τον θεωρούν ως βέβαιη μελλοντική εξέλιξη, γιά την οποία οι -χμ- ενδιαφερόμενοι ήδη προετοιμάζονται από καιρό.

Εδώ υπάγονται όσοι (όπως ο γράφων) δεν βγάζουν πράγματα απ’ τη γκλάβα τους, αλλά καθημερινώς κάνουν μιά εκτίμηση γιά τα γεγονότα, καί προσπαθούν να καταλάβουν πού οδηγούν αυτά.

 

Τα κυριώτερα επιχειρήματα των πρώτων είναι απάνω-κάτω ότι:

  • Δεν γίνονται τέτοια πράγματα. (Μπάααα!… πού να γίνουν! Πού να γίνουν δύο πολύνεκροι ΠΠ μέσα σε είκοσι χρόνια!)
  • Ο Γ’ ΠΠ είναι …σκεπτομορφή, κι όσο οι άνθρωποι την έχουν στην κεφάλα τους / όσο την αναφέρουν, τόσο τη δυναμώνουν. (Κι οι διαρκώς ανανεωνόμενοι σούπερ-εξοπλισμοί των «μεγάλων», είναι κι αυτοί σκεπτομορφές; )
  • Τη σκεπτομορφή αυτή μπορούμε να την εξουδετερώσουμε με αντίθετες σκεπτομορφές (πχ ειρήνη, αγάπη, κτλ), ή/καί προσευχές. (Πώς;! Πώς;! Αμέ!!! Γιατί όχι; Υπάρχει καί προηγούμενο, άλλως τε: πριν από ενάμιση αιώνα, κάτι μάγοι Αφρικανικών φυλών ισχυριζόντουσαν ότι θα μετατρέψουν τις σφαίρες των αποικιοκρατών σε …νερό. Τελικά, μετατράπηκαν οι μάγοι σε «χούς εί, καί εις χούν απελεύσει». Εκτός αν κάνω τόοοοοσο λάθος, δηλαδή. Λόλ!!!)
  • Τα πυρηνικά δεν επιτρέπουν πλέον πόλεμο παγκόμιας κλίμακας, διότι ακριβώς αυτή η «ειρήνη» (του αμοιβαίου φόβου) απέτρεψε τον Ψυχρό Πόλεμο από το να γίνει θερμός. (Σωστό αυτό – ίσως το μόνο στην όλη επιχειρηματολογία τους.)
  • Υπάρχουν πολλές πιθανές εξελίξεις γιά το μέλλον της ανθρωπότητας, όχι απαραίτητα πολεμικής φύσεως. (Σωστό… αν βγάζεις πράγματα απ’ το κεφάλι σου, καί δε βλέπεις γύρω σου τί γίνεται.)

 

Τα κυριώτερα επιχειρήματα, τώρα, της δεύτερης κατηγορίας είναι περίπου τα εξής:

  • Ότι τον Γ’ ΠΠ τον θέλουν όλοι οι «μεγάλοι», καί μάλιστα το λένε έξω απ’ τα δόντια πλέον. (Πχ η Κλιντονίδα.)
  • Ότι δεν θα χρησιμοποιηθούν απαραιτήτως πυρηνικά, διότι υπάρχουν πλέον εξ ίσου καταστρεπτικά «συμβατικά» όπλα. (Θερμοβαρικές βόμβες, καί τα ρέστα.)
  • Ότι τους αντιπάλους δεν τους σταματάει τίποτε απ’ το να αρπαχτούν, διότι πλέον δεν έχουν καμμία ηθική αναστολή – άσε που θεωρούν τα πάντα κτήμα τους! (Βλέπε βομβαρδισμούς αμάχων, πρόγραμμα απομειώσεως παγκοσμίου πληθυσμού, συμμαχίες-αντιμαχίες της στιγμής, σα μικρά παιδιά, απίθανα δήθεν συμφέροντα, κείμενα δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά απ’ τις πατρίδες τους, κτλ κτλ κτλ.)
  • Ότι σημαντικό ρόλο παίζουν τα (κατευθυνόμενα) χάλια της παγκόσμιας οικονομίας, τα οποία οδηγούν σε παγκόσμιο πόλεμο.

Αυτό το τελευταίο δεν το λέει κανείς. Ούτε κάν κάποιες απ’ τις μεγάλες κεφαλές της παγκόσμιας Οικονομίας (Γιάνηδες -προσέξτε το ένα νού-, Λάντον Σκούλ οφ Εκονόμικζ, οβραίοι τύπου Γκρήνσπαν, καί οι ρέστοι). Σας το λέω, όμως, εγώ, ο μή-οικονομολόγος, αλλά ίστωρ. Λοιπόν, επισημαίνω κάτι ευρέως άγνωστο: οι οικονομικοί δείκτες του Γ’ Ράϊχ έδειχναν πως ο Β’ ΠΠ θα ξεκινούσε οπωσδήποτε κάποια στιγμή (δηλ. το Ράϊχ θα ριχνότανε ενόπλως σε άλλα κράτη – γιά ν’ ακριβολογούμε), καί το αργότερο μέχρι το 1943. (Άρα, δεν ήταν θέμα …προσευχών, ή φιλειρηνικής διάθεσης η αποτροπή του.)

Όταν, λοιπόν, όλοι πιπιλάνε τη λέξη «Οικονομία» (γιά να δείξουν πως έχουν γνώσεις επί της τρέχουσας πραγματικότητας καί βαρύνουσα γνώμη), καλό θα είναι να ξέρουν πού οδηγούν οι οικονομικοί δείκτες. Κι αυτό -όπως λέει η Ιστορία- δεν είναι απαραιτήτως μιά ακόμη απάτη με εβραίϊκα κωλόχαρτα, που θα πάει να καλύψει τις προηγούμενες. (Πχ αθρόα εκτύπωση νέων φωτοτυπιών που παριστάνουν το νόμισμα, κτλ.) Μπορεί να είναι καί κάτι τρομερά αιματηρό, όπως ένας ακόμη ΠΠ. Ειδικά όταν οι χρηματο-οικονομικές απάτες ξεπερνάνε τα οριά τους.

Όθεν, παρακαλούνται όσοι το παίζουν έξυπνοι, να μην ονειρεύονται πως θα ξαναβολευτούν σε μιά νέα κατάσταση απάτης (καί θ’ αφήσουν -εθιμικώς…- τα κορόϊδα να τραβάνε κουπί) – καί πάντα μέσα σε μιά ψευδεπίγραφη «ειρήνη».

 

Εκτός των ανωτέρω, υπάρχει σε αρκετούς από μας η συναίσθηση πως φτάνουμε σε «τέλος εποχής» / «τ’ αφεντικό τρελλάθηκε καί πουλάει όσο-όσο».

Διότι, βλέπετε, δεν είναι μονάχα η Οικονομία, ή η θέληση γιά ληστρική αρπαγή των πόρων του πλανήτη. Ή, έστω, η βούληση γιά πλανητική απόλυτη αρχηγία.

Είναι οι μύχιες προαιώνιες επιθυμίες του ερπετικού εγκεφάλου μιάς μυστικής ( ; ) κάστας γι’ αφανισμό όλων των υπολοίπων ανθρώπων – με πρώτους τους Έλληνες.

Τώρα, αυτό… όποιος το κατάλαβε, το κατάλαβε. Οι υπόλοιποι θα έχουν όλον τον χρόνο να το συζητήσουν… στον Παράδεισο! Λόλ!!!

Άρα, ο Γ’ ΠΠ έρχεται – καί προετοιμαστήτε.

(Αν καί δεν είναι υποχρεωτικό. Μπορείτε να τον αποτρέψετε με προσευχές καί κομποσχοίνια. Καρα-λόλ!!!)

 

Υστερόγραφο στο συγκεκριμένο θέμα – γιά ν’ αφαιρέσω καί το τελευταίο ψήγμα εθελοτυφλίας των Ελλήνων.

Λένε πολλοί: «- Δεν θα το επιτρέψει ο Θεός!»

Δεν διαφωνώ στο ότι ο Θεός δεν γουστάρει αλληλοσκοτωμούς, αλλά ο Θεός έχει δώσει στον άνθρωπο την απόλυτη ελευθερία (σκέψεων, λόγων, πράξεων – καί παραλείψεων). Όθεν, δεν επεμβαίνει στη διαμάχη «πόλεμος – όχι πόλεμος». Κι αφού οι ισχυροί της σήμερον γουστάρουν Γ’ ΠΠ, τότε αυτός θα γίνει.

Αυτά, γιά να μην επανέλθει κανείς σε χαζά διλήμματα. Προσωπικώς, δεν θα χάσω χρόνο να ξαναπαντήσω στο συγκεκριμένο θέμα.

 

(η) Η αντίδραση των Ελλήνων.

Αυτή έχει τρείς πιθανές μορφές – όπως τις βλέπω, καί θεωρώντας πως δεν μου διαφεύγει κάποια άλλη:

  • Τη λογική.
  • Την επανεκκίνηση απ’ το απόλυτο μηδέν.
  • Την παράλογη.

Ας τις δούμε.

 

i. Η λογική αντίδραση.

Νομίζω πως δεν χρειάζεται να επεκταθώ στο θέμα, διότι ήδη το έχω καλύψει. Τον καιρό που περνάμε, δεν ξεκινάμε μετωπική επίθεση. (Εκτός αν κάποιος έχει λογικά επιχειρήματα να με πείσει πως σφάλλω.)

Αντιθέτως:

  • Αναμένουμε.
  • Δεν δίνουμε στόχο.
  • Δεν δρούμε μαζικώς σε μεγάλη κλίμακα.
  • Επιθετικώς, κάνουμε καταδρομικές ενέργειες / κλεφτοπόλεμο / ανταρτοπόλεμο.
  • Αμυντικώς, κάνουμε παθητική αντίσταση (πχ ασυμβίβαστο μποϋκοτάζ προϊόντων – όχι επειδή καπνίζουμε τσιγάρα Άλφα κάποιας αντεθνικής εταιρείας, να μη μπορούμε να τα στερηθούμε).
  • Σχηματίζουμε τις πεντάδες μας καί συντονιζόμαστε.
  • Εθιζόμαστε στις εικόνες μάχης – αίματα, πτώματα, διαμελισμούς, σκόρπια μυαλά, κόκκαλα να προεξέχουν από κομμένες σάρκες, κτλ. (Όσοι δεν μπορούν, να πάνε να φτιάξουν κρυψώνα στο υπόγειο. Ο «ανθρωπισμός» σύντομα θα είναι μονάχα μιά λέξη στο λεξικό.)

Πέρα απ’ αυτά όλα, στοιχειώδεις γνώσεις της Ιστορίας λένε πως δεν κινείσαι, αν δεν λάβεις υπ’ όψη σου καί το εσωτερικό μέτωπο, αλλά καί το εξωτερικότα οποία τώρα μας δίνουν 99.99% πιθανότητες ΑΠΟτυχίας. Κι αυτές οι σκέψεις κι οι προτροπές, αγαπητοί μου, δεν είναι αδυναμία. Είναι στρατηγική. ΣΤΡΑ-ΤΗ-ΓΙ-ΚΗ. Όταν τα λέει ο Σάν Τζού είναι σοφά, δηλαδή, κι όταν τα λέω εγώ είναι ανοησίες;

Στρατηγική, ακριβώς γιά να επιβιώσει το έθνος μας. Όχι γιά να περνάει η ώρα, ή να βρίσκουμε προφάσεις αδράνειας.

 

Εδώ, βέβαια, μπαίνει ένα σημαντικώτατο θέμα – καί πάλι δεν κρύβομαι, αλλά το κοιτάζω στα μάτια:

Ως πότε η αναμονή;

Εγώ ο ίδιος το έγραψα, πως δεν έχουμε πολλά περιθώρια. Προσωπικές εκτιμήσεις δίνουν το 2020 ως το οριακό έτος υπάρξεως Ελλήνων, εάν η κατάσταση συνεχίσει όπως είναι σήμερα. Μετά, μας αρέσει ή μας ξυνίζει, ήρθε το τέλος μας. Η προαιώνια Ελλάς πάει γι’ απόσυρση.

Οπότε, τί γίνεται αν οι «μεγάλοι» μας παίξουν σαν τη γάτα με το ποντίκι καί πέραν του 2020; Αφού έχουν την ισχύ να καθορίσουν το μέλλον, μπορούν καί να περιμένουν όσο θέλουν. Άρα, η λογική πρακτική τους είναι να περιμένουν πρώτα εμείς οι Έλληνες να φτάσουμε στο τέλος μας, καί μόνον τότε θ’ αρπαχτούν μεταξύ τους. (Θα πεθάνουμε χωρίς να τους …επιβαρύνουμε τη συνείδηση, δηλαδή. Την ποιά, είπαμε; Λόλ!!!) Το δε έδαφος κι υπέδαφος της χώρας μας, εφ’ όσον δεν θα έχει πιά νόμιμους ιδιοκτήτες, θα το φάει ολόκληρο -με συμφωνία …»κυρίων»- ο ληστής που θα επικρατήσει στον Γ’ ΠΠ.

Η στρατηγική μας εδώ είναι η εξής:

  • Επιταχύνουμε με κάθε (κατά προτίμηση μυστικό) τρόπο τις διαδικασίες, προξενώντας την έναρξη του Γ’ ΠΠ πριν την καθορισμένη από τους «μεγάλους» ημερομηνία της. Ελπίδα μας (ίσως μοναδική), το χάος που θα προκύψει.

Πετάμε πέτρα του Ιάσονα καί μήλον της Έριδος! (Αρχίζω να τη συμπαθώ αυτή τη γκόμενα! Λόλ!!!) Βάζουμε πολύ γερά κ.λοδάχτυλα στους πάντες, γιά να μην μπορούν να το παίξουν υπεράνω. («- Έλα μωρέ, μιά προβοκάτσια είναι! Δε μασάμε!») Σπρώχνουμε ακόμη πιό μέσα στην παράνοια τους ήδη παρανοϊκούς (πχ τον Ρετζεπίκα), να βάλουν μπουρλότο ανθ’ ημών.

Όχι πως δεν θα προκύψει χάος ακόμη κι απ’ την εφαρμογή των καλώς οργανωμένων σχεδίων των «μεγάλων»… διότι, όπως είπε ο φόν Μόλτκε (νομίζω ετούτος εδώ, κι όχι ο -επίσης στρατηγός- συνώνυμος ανηψιός του), ακόμη καί το καλύτερο στρατηγικό σχέδιο κρατάει μέχρι τα πρώτα δέκα λεπτά της μάχης. Αλλά, ακόμη καί στο χάος, προτιμούμε το …ντόπιο προϊόν!

Λοιπόν, χάος! Κι εφ’ όσον ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται, γινόμαστε …λύκοι!

Το τί θα κάνει η αισυμνητεία με την έλευση του χάους, δεν θα το συζητήσω τώρα.

 

ii. Η επανεκκίνηση απ’ το απόλυτο μηδέν.

Πρόκειται γιά το χειρότερο δυνατό σενάριο.

Όσο δεν βρίσκονται πέτρες καί χρυσά μήλα, κι ο χρόνος κυλάει αμείλικτος, οι ξένοι (με τις Κερκόπορτες ανοιχτές απ’ τους εδώ προδότες καί την εδώ «πέμπτη φάλαγγα») καταστρέφουν τα πάντα. (Επιγραμματικώς, το σχέδιο «Τυφών» -πόσο ταιριαστή ονομασία!…- που περιέγραψε ο Διηνέκης.) Οπότε, ποιές υποδομές, κτλ; Καί ποιά Ακρόπολη;…

Εν όψει τέτοιου σχεδίου, όσοι νοιαζόμαστε γιά προσωπική κι εθνική επιβίωση, προετοιμαζόμαστε χωρίς πολλά- πολλά… καί μετά, καλή αντάμωση στα βουνά! (Με μονάχα τα ρούχα που φοράμε, τα εφόδια που τυχόν κουβαλάμε, τ’ αγαπημένα μας πρόσωπα, τη θέλησή μας γιά επιβίωση, καί τις υπερπολύτιμες αναμνήσεις μας από το τί ήταν κάποτε αυτή η χώρα – καί τί προλάβαμε εμείς να ζήσουμε.)

Αν κι η προσωπική μου γνώμη είναι πως δεν θα χρειαστεί να ζήσουμε κάτι τόσο ακραίο, ωστόσο -θεωρώ πως- έχουμε την χρονική «πολυτέλεια» της αναμονής έως το τέλος του 2018, πριν καταφύγουμε σ’ αυτή τη λύση. Βέβαια, καλού-κακού κρατήστε την σε μιά γωνιά του μυαλού σας, διότι πρέπει να καλύψουμε όλες τις στρατηγικές μας επιλογές, χωρίς να περιφρονούμε καμμία. Ο σκοπός μας είναι ιερός, καί δε σηκώνει παραλείψεις.

 

iii. Η παράλογη αντίδραση.

Κι αυτή συνιστά κακό, κάκιστο σενάριο.

Μπορεί ξαφνικά να τον τσιμπήσει καμιά μύγα αυτόν τον λαό, καί να τον πιάσει το ηρωϊκό του. Να περάσουν μέσα απ’ τη γκλάβα του (με αστραπιαία ταχύτητα) Αχιλλείς, Θεμιστοκλείς, Κολοκοτρώνηδες. Καί να κάνει γιούργια στην πλατεία Συντάγματος, μη χαμπαρίζοντας τίποτε.

Μέχρις εδώ τα πάμε σχετικά καλά, διότι το εξαγριωμένο πλήθος θα τα κάνει όλα «ώπα!» – αυτό που θέλουμε κι εμείς, δηλαδή. Άσε που θα περάσει κάτι σχοινένιες γραββάτες στα λαιμουδάκια των πολιτικάντηδων.

Όμως, σ’ αυτό ακριβώς το σημείο εμένα με ζώνουν τα φίδια.

Γιατί;

Διότι, αφού το οργισμένο πλήθος λυντσάρει καί κρεμάσει καμπόσους, τότε θα φρενάρει. Θα σταματήσει. Καί θα περιμένει εντολές.

Αλήθεια, όμως… Εντολές ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ;…

 

Βλέπεις, αναγνώστη μου, προσωπικά ΔΕΝ πιστεύω σε αρχηγικές μορφές, που θ’ αναδειχθούν από το πλήθος – καί δή, το …αναβράζον. Δεν πιστεύω στον αυτοσχεδιασμό, παρά μόνο …στη τζάζζ! Καί γνωρίζω πως οι επαναστάσεις συνήθως τρώνε τα παιδιά τους. (Αν καί η αισυμνητεία δεν αναδεικνύεται από επανάσταση – είναι κατάσταση ανάγκης.)

Επίσης… μην ξεχνάτε τα γνωστά Πορδόκολλα των τζιούζ, που λένε ότι κάποια στιγμή θα εξαπολύσουν πλήθος ανέργων ανά την Ευρώπη (ανέργους, χασαπο-μούσλιμζ, το ίδιο κάνει), αλλά οι ίδιοι θα κρύβονται, Κι αργότερα -όταν περάσ’ η μπόρα- θα βγούν έξω, να τοποθετήσουν τα πιόνια εκεί που θέλουν, καί να το παίξουν αρχηγοί. Λοιπόν, ποιά εμπιστοσύνη μπορώ να έχω σε τυχόν κρυμμένα άτομα κακών προθέσεων, που πιθανόν θα εξαπολύσουν ένα ανεξέλεγκτο χάος ανά την Ελλάδα, μόνο καί μόνο γιά ν’ ανέβουν στην καμπούρα των Ελλήνων μετά; Καί ποιά εμπιστοσύνη μπορώ να έχω σε άτομα, που ομνύουν στον Μάτς; Εννοώ τους ανώτατους ποδιτσο-στρατιωτικούς. (Αυτά τα γράφω, γιά όσους ισχυρίζονται πως τις κρίσιμες στιγμές της Ελλάδας θα συμβεί στρατιωτικό πραξικόπημα – καί μ’ αυτό θα …σωθούμε.)

Καί στη μία περίπτωση, καί στην άλλη, στα ίδια σκατά θα ξαναπέσουμε. (Μόνο που, σε σύγκριση με τα σημερινά, θα φαίνονται ψεκασμένα με Ζιβανσύ εκ Παρισίων.)

Ανησυχώ, δέ, σφόδρα, διότι μιά τέτοια αντίδραση του λαού έχει περιγραφεί σε βιβλίο εδώ καί καμιά εικοσαριά χρόνια. Που σημαίνει ότι «κάποιοι», όχι απαραίτητα φίλοι, έχουν ήδη προετοιμαστεί από τότε – καί πιό πρίν από τότε. «Θα χτυπήσουν οι καμπάνες των εκκλησιών», λέει, καί τότε θ’ ακολουθήσουν επαναστατικά δικαστήρια καί κρεμάλες. Μάλιστα!… Θα μας πούν, δηλαδή, από θέσεως αρχηγού οι οικουμενιστές παπάδες κι οι τέκτονες (σαν τον -ως λέγεται- γαμπρό του συγκεκριμένου γραφιά) το τί θα κάνουμε, καί πώς καί πότε θα το κάνουμε!

Ά σαπέρα, ρέ!!!!!

Με την ευκαιρία, γνωρίζω άριστα ότι τέκτονες υπήρξαν πχ ο Κολοκοτρώνης κι ο ναύαρχος Κουντουριώτης, άτομα εγνωσμένου (καί μή αμφισβητούμενου) πατριωτισμού. Τους οποίους, βέβαια, ουδείς μπορεί ν’ αποκαλέσει «πράκτορες της αγγλίτσας». Όμως, άλλες εκείνες οι εποχές, καί τελείως άλλο το σκεπτικό εκείνων των ανθρώπων, όταν πήγαν να συναντήσουν τον τεκτονισμό. (Δεν υπεισέρχομαι σε λεπτομέρειες, τά ‘χω ξαναπεί.)

 

Όθεν, εδώ το πρόβλημά μας εδώ μάλλον είναι καθαρά πρακτικής φύσεως: πώς θα πείσουμε το εξαγριωμένο πλήθος να μας ακολουθήσει.

Εκείνη τη στιγμή δεν γίνεται, εκτός αν ήδη μας γνωρίζουν. Άρα, πρέπει να έχει ήδη υπάρξει προετοιμασία της αποδοχής μας.

 

(θ) Επιλογικώς.

Εδώ τέλειωσα τα περί της αισυμνητείας, καί δεν επανέρχομαι. (Έχω κι άλλα θέματα ν’ αναρτήσω.) Ιδέες που δεν σκέφτηκα, καθώς καί λεπτομέρειες των ήδη εκτεθεισών, θα τις περιμένω από το αξιότιμον αναγνωστικόν κοινόν μου. Καί τις συζητώ ευχαρίστως!

Κι αν είναι λογικές, τις αποδέχομαι άλλο τόσο ευχαρίστως.

Πλέον, θα ξαναμιλήσω γιά το θέμα της αισυμνητείας -ως απλός συμμετέχων σε συζητήσεις- απλώς γιά θέματα πρακτικής εφαρμογής των αρχών του γενικού σχεδίου.

Ο λόγος, τώρα, σ’ εσάς.

 

ΤΕΛΟΣ

 

Older Entries