Αρχική

Η Ελληνική Γνώση κεκλείδωται! – προσάρτημα

35 Σχόλια

(προηγούμενο)

αί διατί, παρακαλώ, να κλειδωθεί η Ελληνική Γνώση; Πρέπει, άρα γε, να είναι καθοριστικός παράγων η αρνητική γνώμη ενός καί μοναδικού ατόμου -κάποιου απίθανου ιστολόγου- γιά την επιστημονική πρόοδο; (Η λέξη “πρόοδος” έστω καί εντός εισαγωγικών.) Πρέπει οπωσδήποτε ν’ ακούσουμε κάποιον που κινδυνολογεί σαν μεσαιωνικός καλόγερος, όντας ο ίδιος έξω από το ακαδημαϊκό γίγνεσθαι; Στο κάτω-κάτω, μήπως έχουμε κανένα παράδειγμα άλλου λαού, που έκανε κάτι παρόμοιο;

Θα ξεκινήσουμε με μιά λίαν διδακτική ιστορία.

 

α. Οι Κινέζοι

Βρισκόμαστε στην Καλιφόρνια, στη Χώρα της Δρυός (Ώκλαντ), κάπου το 1964. Ο Μπρούς Λή (ναί, ο πασίγνωστος),…

…όντας σε ηλικία σχεδόν 24 ετών, έχει μία σχολή πολεμικών τεχνών, όπου διδάσκει ένα από τα ελάσσονα στύλ του Κούνγκ Φού, το Γουΐνγκ Τσούν – δηλαδή, την πολεμική τέχνη που έμαθε στην εφηβεία του στο Χόνγκ Κόνγκ.

 

[Παρένθεση: Γουΐνγκ Τσούν σημαίνει «Μικρή Ανθοφορία» στα Κινέζικα – αν καί η Γουΐκι λέει πως σημαίνει «Ανοιξιάτικη Ωδή». Ήταν το όνομα μιάς γυναίκας, που έζησε στη νότια Κίνα κάπου τον 17ο αιώνα, η οποία ήξερε καλά τόσο τα μείζονα, όσο καί τα ελάσσονα στύλ του Κούνγκ Φού. Στο τέλος, συνέθεσε τις γνώσεις της σ’ ένα στύλ, που πήρε τ’ όνομά της. Το Γουΐνγκ Τσούν χαρακτηρίζεται από τρομερή ταχύτητα καί ακρίβεια χτυπημάτων (καί μπλοκαρισμάτων) σε πολύ μικρό χώρο· είναι ιδανικό πχ γιά ν’ αντιμετωπίσει μιά γυναίκα έναν επίδοξο βιαστή στο ασανσέρ.

Τί είναι, τώρα, τα μείζονα στύλ του Κούνγκ Φού; είναι όσα ξεκίνησαν να μιμούνται τα ζώδια του Κινέζικου ζωδιακού. Σήμερα έχουν εκλείψει αρκετά. (Όπως πχ ο «Αγριόχοιρος» – υπάρχει μόνο ως ανάμνηση ονόματος στο χτύπημα που ορμάς στον αντίπαλο με το κεφάλι.) Βέβαια, μερικά υφίστανται ακόμη, όπως τα πασίγνωστα «Τίγρης» καί «Δράκος» (τα αντίστοιχα των δικών μας Λέων καί Ζυγός)· όπως καί κάποια λιγώτερο γνωστά, όπως ο «Πίθηκος» (ο δικός μας Υδροχόος), ή το «Φίδι» (ο δικός μας Σκορπιός). Όλα, δέ, καί τα δώδεκα, φαίνεται πως προέρχονται από έναν αρχαιότερο βασικό πυρήνα, το Τάϊ Τσί Τσουάν. «Πυγμαχία με μεγαλοπρεπή ορολογία» σημαίνει αυτό το τελευταίο!

Τα ελάσσονα στύλ του Κούνγκ Φού, πάλι, αναπτύχθηκαν κυρίως στον νότο. Κι αυτά κατά κανόνα μιμούνται συμπεριφορά ζώων, πχ «Γάτα» -το οποίο είναι το στύλ του Τζάκυ Τσάν-, «Γερανός» (το πουλί, όχι ο μηχανικός γερανός), «Μπάμπουρας» (Μάντις η θρησκευομένη, αλογάκι της Παναγίτσας), «Ο Μεθυσμένος», «Αρκούδα» (στα βουνά πρός το Θιβέτ, αυτό), κτλ κτλ. Μόνο που τα ελάσσονα στύλ δεν υπάγονται σε κάποιο αρχικό ενιαίο σύστημα, σε κάποιον αρχικό πυρήνα.

Όλ’ αυτά τα ανέφερα, όχι μονάχα ως προσφορά εγκυκλοπαιδικών γνώσεων, αλλά γιά να βγάλετε ένα συμπέρασμα, που θα χρειαστεί παρακάτω: να δήτε από πότε έχουν ρίζες κάποιες γνώσεις! Από τα βάθη των αιώνων, παναπεί… Διότι, γιά παράδειγμα, όταν μιλάμε γιά ζωδιακό, εννοούμε ένα ολόκληρο πακέτο ηθικής (καί όχι μόνον) διδασκαλίας, εκφραζόμενο σε πολλά επίπεδα. Απλά, σκεφθήτε τις πιθανές συνέπειες αυτών των γνώσεων στη ζωή των ανθρώπων!]

 

Εκεί, λοιπόν, ο Μπρούς Λή κάποια μέρα δέχεται μία επίσκεψη όχι καί τόσο ευχάριστη. Ήρθε μιά αντιπροσωπεία των τοπικών “Τριάδων” (της Κινέζικης Μαφίας, δηλαδή), που ορθά-κοφτά του είπε να σταματήσει να διδάσκει Κινεζικές πολεμικές τέχνες σε μή-Κινέζους, διότι αλλοιώς…

Αυτές οι “Τριάδες”, τώρα, παλιά ήταν εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα, όπως ακριβώς καί η Σικελική Μαφία στις απαρχές της. (Ναί! Όσο κι αν φαίνεται παράξενο.) Αλλά στην πορεία -εκμεταλλευόμενες την ισχύ τους- υπέκυψαν στο εύκολο κέρδος από νταβατζηλίκια καί λοιπές παρανομίες. (Δυστυχώς, η Ιστορία λέει πως κι άλλα τέτοια κινήματα άλλων λαών ακολούθησαν τον ίδιο δρόμο, σαν ο ηθικός κατήφορός τους να προέρχεται από κάποια νομοτέλεια… Σχεδόν όλα ξεκίνησαν από απελευθερωτικά κι επαναστατικά, καί κατέληξαν …μαφίες! Με ίσως μοναδική εξαίρεση τον IRA.)

Ο Μπρούς Λή ήταν μέν Κινεζικής καταγωγής, αλλά έτυχε να γεννηθεί στην Καλιφόρνια, όπου οι γονείς του (ηθοποιοί της Κινέζικης Όπερας αμφότεροι) συνόδευαν τον θίασό τους σε τουρνέ. (Φυσικά, η ετοιμόγεννη μητέρα του δεν συμμετείχε στις παραστάσεις, αλλά αναπληρωνόταν από άλλη ηθοποιό.) Οπότε, αφού στις -προερχόμενες από πλιάτσικο καί γενοκτονία εις βάρος των ιθαγενών- ηπαπάρα ίσχυε ανέκαθεν το jus soli (δίκαιον του εδάφους – αυτό ακριβώς που διάφοροι αγράμματοι κι ανιστόρητοι μαλάκες πάνε να μας φέρουν εδώ, γιά τα μωρά των λαθρεποίκων), ο νεογέννητος Μπρούς Λή πήρε αυτομάτως την ηπαπαραίϊκη ιθαγένεια… την οποία χρησιμοποίησε καμιά εικοσαριά χρόνια αργότερα, όταν επέστρεψε στη συγκεκριμένη χώρα γιά σπουδές. (Καί γιά να γλυτώσει την εκδίκηση ενός αρχηγού συμμορίας του Χόνγκ Κόνγκ, του οποίου τον γυιό είχε καταχεριάσει άσχημα.)

Σημειωτέον ότι οι γονείς του έφυγαν από το Χόνγκ Κόνγκ με τον θίασο γιά τουρνέ ακριβώς το προηγούμενο βράδυ της εισβολής των Ιαπώνων! Αλλά, παρ’ όλ’ αυτά, όταν μετά από λίγους μήνες τελείωσε η τουρνέ, εγκατέλειψαν την ασφάλεια των ηπαπάρα κι επέστρεψαν οίκαδε – γιά να μείνουν περίπου τριάμιση χρόνια σε μιά πατρίδα υπό εχθρική κατοχή.

 

Τέλος πάντων, ο Μπρούς Λή απάντησε στους “Τριάδιους” ότι είναι ηπαπαραίος πολίτης, ότι δεν τους έχει καμμία υποχρέωση σε ο,τιδήποτε, κι ότι θα συνεχίσει να διδάσκει Κινεζικές πολεμικές τέχνες σ’ όποιον γουστάρει. Επειδή, όμως, οι “Τριάδες” τον στρίμωξαν με απειλές (υπαινιχθείσες, ή κι ευθείες), δέχθηκε την πρότασή τους να μονομαχήσει μ’ έναν δικό τους παλαιστή. Κι όποιος κέρδιζε, θα έκανε το δικό του. Αν κέρδιζε ο Μπρούς Λή, θα συνέχιζε να διδάσκει μή-Κινέζους. Αν κέρδιζε ο «Τριάδιος» παλαιστής, ο Λή θα έκλεινε τη σχολή του πάραυτα.

Τελικά κανονίστηκε το ραντεβού σε μέρος των “Τριάδων” (μακριά από αδιάκριτα μάτια), ο Λή πήρε μαζί του έναν ή δύο μάρτυρες (ο ένας ήταν ο πιό καλός μαθητής του, ένας μαύρος), καί ξεκίνησε να παλεύει με τον παλαιστή των “Τριάδων”. Ωστόσο, γιά τα πραγματικά περιστατικά της μονομαχίας υπάρχουν πολλές γνώμες, που δεν συμφωνούν καθόλου μεταξύ τους. Πχ, ούτε στη διάρκεια της μονομαχίας δεν συμφωνούν. (Όλ’ αυτά τα αναφέρει αναλυτικά η Γουΐκι στο λήμμα γιά τον Μπρούς Λή.) Μόνο το όνομα του αντιπάλου του ξέρουμε στα σίγουρα: Γουόνγκ Τζάκ Μάν.

Εν πάσει περιπτώσει, φαίνεται πως η πλέον αξιόπιστη περιγραφή της μονομαχίας αυτής είναι η κινηματογραφική, στην ταινία: “Δράκος – Η ιστορία του Μπρούς Λή”. (Αν πάτε στον σύνδεσμο, θα δήτε καί φωτογραφία μιάς σκηνής της μονομαχίας μπροστά στους “Τριάδιους” γέροντες.)

Σύμφωνα μ’ αυτήν, ο Μπρούς Λή κατάφερε καί νίκησε τον αντίπαλό του, ρίχνοντάς τον στο πάτωμα με το τελευταίο χτύπημα… αλλά γύρισε προς τους μάρτυρές του, γιά να τους χαμογελάσει καί να τους πεί: “- Είδατε; Όλα θα πάνε καλά!” Όμως, εκείνη ακριβώς τη στιγμή (ενόσωι ο Μπρούς Λή είχε στραμμένη την πλάτη του) ο πεσμένος αντίπαλος σηκώθηκε, καί του έριξε ύπουλα από πίσω μιά κλωτσιά καταμεσής στη σπονδυλική στήλη.

Αν ο Μπρούς Λή (εκεί που χαμογελούσε θριαμβευτικώς) δεν έβλεπε τον μαθητή του να δείχνει έντρομος προς το μέρος του πεσμένου αντιπάλου, κι αν δεν είχε την ετοιμότητα να στρίψει αμέσως το κορμί του, η κλωτσιά θα ερχόταν κάθετα στη σπονδυλική στήλη του, θα του την έσπαζε, καί θα τον άφηνε στον τόπο. Αυτή, όμως, η μικρή στροφή του κορμιού του γλύτωσε τη ζωή. Η κλωτσιά τον χτύπησε λοξά, ένα μέρος της ισχύος του χτυπήματος δεν βρήκε στόχο, καί δεν απέβη θανατηφόρα.

Στοίχισε, όμως, έξι μήνες στο νοσοκομείο! Με τον Μπρούς Λή δεμένον χεροπόδαρα με τα λουριά απάνω στη νοσοκομειακή τάβλα, γιά να μην κινείται· ώστε να “δέσει” πάλι ο σπονδυλικός οστέϊνος ιστός. Βέβαια, του έμεινε πεσκέσι η “Τριάδειος” άδεια να έχει σχολή καί να διδάσκει αδιακρίτως Κινέζους καί μή-Κινέζους μαθητές… αλλά τον τρόπο που την απέκτησε, δεν θα τον ξεχνούσε ποτέ όσο ζούσε.

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι ένας (ένας, τουλάχιστον…) σοβαρός λαός (με αρχαία Ιστορία, σαν εμάς) υπερασπίζεται τους εθνικούς του θησαυρούς …έως θανάτου …των άλλων! Ακόμη καί τους άϋλους θησαυρούς· τους πνευματικούς! Ιδίως αυτούς, θα έλεγα. Καί όχι, δεν θεωρώ αυτή την πρακτική των Κινέζων βαρβαρότητα. Στο δικό μου σύστημα αξιών, πρόκειται γιά απολύτως θεμιτή άμυνα του έθνους τους.

 

Υπήρξαν, όμως, καί χειρότερα γιά τον Μπρούς Λή.

Χειρότερα; Πόσο χειρότερα, δηλαδή, απ’ το να τον καθαρίσουν …παρά λίγο;

Κι όμως! Χειρότερη από μιά δολοφονία, φαίνεται πως είναι μιά ηθική δολοφονία! Το συλλογικό κοινωνικό φτύσιμο, παναπεί. Το κοινωνικό «- Εκάς οι βέβηλοι!»

Αυτή την άτυπη εντολή να μην ανακατεύεται με τις παραδοσιακές Κινεζικές πολεμικές τέχνες, αν δεν διαθέτει τα παραδοσιακά (αν καί όχι πάντοτε δηλούμενα ρητώς) προσόντα προς τούτο, ο Μπρούς Λή την ξαναέζησε στην εφηβεία του – κάποια εφτά-οχτώ χρόνια πρίν το περιστατικό με τον “Τριάδα”. Όχι ως διδάσκων, αλλά ως διδασκόμενος. Οι Κινέζοι συμμαθητές του στη σχολή του Γουΐνγκ Τσούν (στο Χόνγκ Κόνγκ) δεν τον ήθελαν, διότι ήταν μιγάς! Μιγάς; Ναί. Βλέπετε, η μητέρα του δεν ήταν καθαρή Κινέζα, αλλά ήταν μικτής Ευρω-Κινεζικής καταγωγής (Γιουρέησιαν, Ευρασιάτισσα – όπως έχει καθιερωθεί διεθνώς να λέγεται), διότι ο πατέρας της ήταν Γερμανός.

Ο Μπρούς Λή τελικά έμαθε Γουΐνγκ Τσούν, “απεφοίτησε” δηλαδή, χάρη στην επιμονή του δασκάλου του (Γ)Ίπ Μάν, ο οποίος δεν έκανε τέτοιες διακρίσεις. Ο Γίπ Μάν, γιά ν’ αποφύγει τις αντιδράσεις των υπολοίπων μαθητών, βρήκε την “πατέντα” να κάνει ιδιαίτερα μαθήματα στον νεαρό Μπρούς Λή.

Συμπερασματικώς, οι Κινέζοι απεδείχθησαν καί άτεγκτοι θεματοφύλακες των εθνικών τους γνώσεων, καί ρατσιστές – καί δή, ακραίοι!!! Εφ’ όσον δεν δεχόντουσαν γιά “μύηση” ούτε κάν Κινέζο κατά τα τρία τέταρτα, κατά 75% δηλαδή… Κι εφ’ όσον θέλαν καθαρόαιμον Κινέζο κατά 100% ακατέβατα.

Αλλά, ύστερ’ απ’ όλα τα προηγηθέντα, θα βρεθεί κανείς να πεί πως οι Κινέζοι δεν ξέραν τί τους γίνεται; Δεν νομίζω. Ο καθένας μας καταλαβαίνει τί θα γινόταν, αν τ’ άφηναν όλα χύμα.

 

Ενδεχομένως κάποιο ξυπνοπούλι να πεί εδώ ότι άλλο οι δεκαετίες 1950-1960, κι άλλο το σήμερα. Τότε είχαμε κι εμείς χωριάτες στα χωριά με παλιές παραδόσεις, ενώι σήμερα όλος ο κόσμος είναι “ομογενοποιημένος”. Όλοι οι λαοί ζούν κατά μέγιστο μέρος σε αστικό περιβάλλον με πολυκατοικίες, τα δε νοικοκυριά κατέχουν φερ’ ειπείν υπολογιστές καί Διαδίκτυο, δορυφορικά πιάτα, αυτοκίνητα τελευταίας τεχνολογίας, καί δε συμμαζεύεται. Άρα, άλλαξαν πολλά.

“Άλλαξαν πολλά”; Ναί, πώς;! Απ’ αυτό το πλευρό να κοιμάστε, όσον αφορά τις συνήθειες των Κινέζων! Γιά παράδειγμα, σήμερα απαγορεύουν την εξαγωγή των φαρμάκων τους. Καί γιά την απαγόρευση αυτή, σας βεβαιώνω προσωπικά. Την γνωρίζω από πρώτο χέρι, δεν είναι ιστορία που κάπου πήρε τ’ αυτί μου. Γιά μιά αλοιφή γιά τους μυϊκούς πόνους αξίας μερικών γιουάν (τρομερά αποτελεσματική, όμως!), παρά λίγο να έκανα παρέα στην Ειρήνη απ’ τη Μυτιλήνη!… Αν η ασφάλεια του αεροδρομίου του Χόνγκ Κόνγκ ήθελε να το χοντρύνει το πράγμα.

(Οκέϋ, γιά την περιέργεια: η αλοιφή αυτή ονομάζεται Τάϊγκερ, πουλιέται σε σωληνάριο, καί κατασκευάζεται από παραδοσιακή συνταγή με 36 είδη μανιταριών. Τη χρησιμοποιεί, δέ, καί η εθνική τους ομάδα στίβου – άρα, περιττεύει κάθε άλλο σχόλιο.

Στο Διαδίκτυο θα βρήτε μιά άλλη παραδοσιακή Τάϊγκερ γιά την ίδια δουλειά -μυϊκούς πόνους-, μόνο που αυτή κατασκευάζεται με βάση το μέλι, τοποθετείται σε γυάλινα βαζάκια, καί προέρχεται από τη Σιγκαπούρη. Καμμία σχέση με την μανιταρο-Τάϊγκερ· μονάχα το όνομα είναι το ίδιο.)

 

Ακόμη δεν πειστήκατε γιά το Κινέζικο «κεκλείδωται»; Τότε έχετε ξεχάσει το πώς πρωτοήρθε το μετάξι σε Δυτική χώρα! Καί το ότι το Βυζάντιο καθιέρωσε κι αυτό μονοπώλιο της μετάξης, άπαξ καί πήρε τα μυστικά της (καί τους μεταξοσκώληκες, καί τις μουριές) στα χέρια του.

Το μονοπώλιο αυτό, με τη σειρά του, έσπασε, όταν οι Καταλανοί άρπαξαν τους μεταξοτεχνίτες της Θήβας (μαζί με τους αργαλειούς καί τους μεταξοσκώληκες), καί τους πήγαν στη Δύση.

 

β. Εμείς οι Έλληνες

Είδαμε ένα απτό (καί τρανταχτό) παράδειγμα του τί ακριβώς εννοεί ο Παλαιός, όταν αναφέρεται σε προδότες των όρκων της Ελληνικής Φυλής καί ηλίθιους “ψυχοπονιάρηδες” – καί φαίνεται πως όντως, γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους άρχισε η χιονοστιβάδα της κάτω βόλτας της Ελλάδας, ακόμη καί πρίν τη βύθιση της Ατλαντίδας: απόρρητες γνώσεις “δωράκι” σε αλλοφύλους, συν -πέρα γιά πέρα βλακώδης κι αναιτιολόγητη- “ψυχοπονιά” προς βαρβάρους.

Καλή ώρα σαν τους σημερινούς Έλληνες καθηγηταράδες στο εξωτερικό, που “προάγουν” την επιστήμη. (Έτσι νομίζουν· στο μόνο που έχουν δίκιο, είναι πως όντως είναι …προαγωγοί. Lol!!!) Καί καλή ώρα σαν τα σημερινά μαλακισμένα, κυρίως τους εγχώριους χαζοφοιτητές, που “ψυχοπονάνε” τους εγκληματίες τζιχαντιστές καί τους μπάζουν παράνομα στην Ελλάδα, μη καί τ’ αποκαλέσει κανένας “ρατσιστές”!

“- Το κακό θά ‘ρθει απ’ τους μορφωμένους!”, είχε προειδοποιήσει ο Πατροκοσμάς. Γιά να τον συμπληρώσει ο μέγιστος Βίσμαρκ: “- Ντράϊ προφεσσόρεν, Φάτερλαντ φερλόρεν!” (ίσον: Τρείς καθηγητές πανεπιστημίου, καί η Πατρίς ερήμωται!) Τί να πείς…

 

Όπως είδαμε, οι Κινέζοι βάλανε φραγμό στη διαρροή των γνώσεων της φυλής τους προς αλλοφύλους, καί τον τηρούν απαρεγκλίτως. Όλως αντιθέτως, τα δικά μας τα ξυπνοπούλια πηγαίνουν κι ανοίγουν τα μάτια των εχθρών της Ελλάδας!!! Καί με ποιό αντάλλαγμα προδίδουν την Ελλάδα; Είπαμε, με την κατάλληλη αμοιβή γιά τον συμπλεγματικό χωριάτη παύλα μικροαστό, που είναι όλοι τους τέτοιοι: θέση καί μισθό καθηγητή πανεπιστημίου – νά ‘χουν να παινεύονται πίσω στο χωριό τους. Χώρια το ότι περνάνε γιά βαρβάτα αρσενικά, επειδή γ_μάνε όλες τις τσούλες που τους ρίχνει το κατεστημένο από δίπλα, γιά να τους κρατάει με αόρατα δεσμά. Τους «κάθεται» κάποια δασκαλεμένη φερ’ ειπείν ξανθιά καί γαλανομάτα Χαζάρα, κι αυτοί καμαρώνουν σα γύφτικα σκεπάρνια!

Μιλάμε γιά κατάντια… Αλλά ποιός απ’ αυτούς να το καταλάβει;

Εδώ θα μπορούσε κάποιος να φέρει την ένσταση, ότι η σημερινή επιστημονική γνώση του Δυτικού Κόσμου είναι ανοιχτή. Άρα, ουδείς Έλληνας (εκ των υπηρετούντων αυτήν) προδίδει κάτι – που, μάλιστα, αυτό το κάτι ξεκινάει απ’ την Αναγέννηση καί μετά, καί δή εις τας Ευρώπας. Άρα, ξανά, καλά κάνουν οι δικοί μας καί προάγουν επιστήμες καί τεχνολογία ένα βήμα παραπέρα. Ή καί πολλά βήματα παραπέρα. Δεν έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε κουμάντο σε ξένο ( ; ) νοικοκυριό, άρα δεν υφίσταται κάποιο σχετικό πρόβλημα ηθικής φύσεως – καί κακώς γκρινιάζω!

Ίσως. Ειδικά γιά τις σημερινές επιστημονικές καί τεχνολογικές γνώσεις (επαναλαμβάνω: τις μέχρι καί σήμερα), ίσως αυτοί οι ισχυρισμοί περί ελεύθερης γνώσης κτλ να στέκουν.

Όμως, οι γνώσεις δεν μένουν στάσιμες. Προχωράνε. Καί σε κάποια χρόνια (όχι πολλά – σε μισόν αιώνα το πολύ, αν πάμε με τον ρυθμό που πάμε) θα ξαναπιάσουν το επίπεδο που είχαν λίγο πρίν την καταβύθιση της Ατλαντίδας!

Καί όχι, μή βιαστήτε να κρίνετε: δεν ζούσαν στον Παράδεισο τότε οι άνθρωποι! Σε κόλαση ζούσαν. Διότι απόλυτη σημασία έχει ποιός έχει στη δούλεψή του αυτές τις γνώσεις, όχι (τόσο) ποιός τις βρίσκει. Κι εφ’ όσον -όπως ακριβώς καί τότε- τις προχωρημένες γνώσεις τις εκμεταλλεύονται (ορατοί κι αόρατοι) δικτάτορες, περιττεύει το να προσθέσουμε κάτι.

 

Γιά να το ξεκαθαρίσω: Δεν αναφέρομαι τόσο πολύ στις σημερινές προχωρημένες γνώσεις. Εντάξει, είναι τρομερά επικίνδυνες στα λάθος χέρια, αλλά -έστω καί θεωρητικώς- αφήνουν καί μιά μικρή χαραμάδα διαφυγής γιά κάμποσες από τα εφτά δισεκατομμύρια «καθημερινές» κατσαρίδες του πλανητάκου μας. Αλλά απείρως πιό επικίνδυνες είναι οι γνώσεις που έρχονται!

Κι εδώ ακριβώς μπαίνει στη σκηνή ο ρόλος των Ελλήνων – επιστημόνων καί μή.

Με δεδομένο ότι κάποτε τις ξαναείχαμε αυτές τις γνώσεις, καί με δεδομένο ότι ξαναζούμε, προκύπτει μία άκρως ανησυχητική κατάστασηοι λεγάμενες γνώσεις να έρθουν προς το μέρος μας με ακόμη μεγαλύτερη ταχύτητα.

Θες από οράματα κι όνειρα (βλέπουν κι οι Έλληνες επιστήμονες, ξέρετε…) / αναμνήσεις / παιχνίδια των Τιτάνων μέσωι αστρικού, θες καί να του τη δώσει κανενός κερατά ξένου ν’ αρχίσει να σκαλίζει όλη την Ελλάδα γι’ ανεύρεση αρχαίων υπερόπλων (όχι πως δεν το κάνουν ήδη), ο κίνδυνος είναι υπαρκτότατος καί ορατότατος. Ήδη οι «κιαρατάδες» σημείωσαν μιά επιτυχία στην αναζήτησή τους προ ολίγων ετών… (Αυτή είναι εν γνώσει μου, δηλαδή – αν καί μπορεί να υπάρχουν κι άλλες. Πχ στην Αμφίπολη, όπου απαγορεύεται να πλησιάσει ο Έλλην φορολογούμενος.) «Κάτι» βρήκαν (κι όχι ακριβώς από σπόντα), που όμως (ευτυχώς!) δεν ξέρουν τί να το κάνουν. (Τους πληροφορώ πως δεν «παίρνει μπρός» από μόνο του! Παρ’ όλ’ αυτά, να μου κάνουν τη χάρη να το παρατήσουν σε κάποιο ράφι, γιά το καλό τους. Γιά να τη γλυτώσουν με εξορία καί δήμευση περιουσίας, καί να μην κονομήσουν δυό σφαίρες στο κρανίο τους. Στη δεδομένη στιγμή που θα έρθω να το πάρω, δεν θα έρθω με το «σείς» καί με το «σας», ούτε θα τους λυπηθώ. Όπως δεν λυπάμαι ούτε τα σκουπίδια μου.)

Λοιπόν, οι Έλληνες επιστήμονες καλούνται στο εξής να είναι άκρως προσεκτικοί τί λένε (από ανακαλύψεις) καί σε ποιόν το λένε. Όποιος παραβαίνει αυτόν τον κανόνα, είναι προδότης καί τιμωρείται με τη θανατική ποινή. Τέλος! Δεν έχει τώρα «δεν ήξερα» καί «δεν κατάλαβα». Οφείλουν να έχουν διαρκώς στο μυαλό τους πως οι ανακαλύψεις τους έχουν συνέπειες, που δεν ακολουθούν σ’ ευθεία γραμμή, αλλά «ανοίγουν σε κώνο» – κι άντε μετά να τις μαζέψουν τις συνέπειες, άμα δεν προσέξουν!

Βλέπετε, μία επιστημονική ανακάλυψη μπορεί να έχει εφαρμογή καί σε άλλα πεδία, πλην του αμέσου.

 

Όθεν, η Ελληνική Γνώση στο εξής κεκλείδωται οριστικώς. Δεν πρέπει να μείνουν καί δεν θα μείνουν ανοιχτοί σε αλλοφύλους ουδέ κάν οι θεωρούμενοι «ανώδυνοι» επιστημονικοί τομείς, που θά ‘λεγαν κάποιοι επιπολαίως – όπως πχ η Ψυχολογία. Εντάξει, οι ψυχολόγοι δεν κατασκευάζουν πυρηνικά όπλα, αλλά το να δίνεις αναφορά σε ξένους «χαρτί καί καλαμάρι» το ποιά είναι τα αδύνατα σημεία της ψυχικής ανατομίας του Έλληνα (πχ υπερβολικό συναίσθημα), δεν είναι καθόλου μα καθόλου «ανώδυνο».

 

Ο Θεός να μας φυλάει από τη βλακεία των επιστημόνων μας!

 

ΤΕΛΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ (οριστικό)

 

Advertisements

Η Ελληνική γνώση κεκλείδωται! – 3

26 Σχόλια

(προηγούμενο)

ρχόμαστε εδώ -γι’ ακόμη μία φορά- στο πανάρχαιο πρόβλημα των μεικτών γάμων Ελλήνων κι Ελληνίδων με αλλοδαπά άτομα. Είναι καλοί τέτοιοι γάμοι; Δεν είναι;… Τί ισχύει, τελικά;

Είναι φανερό, πως (ειδικά γιά την Ελλάδα – σε χώρες όπως οι ηπαπάρα είναι αλλοιώς, αλλά δεν μας ενδιαφέρει) ένας τέτοιος γάμος ξεκινάει υπό αρνητικές προϋποθέσεις…. οι οποίες πρέπει οπωσδήποτε να ξεπεραστούν πρώτα, γιά να σταθεί ο γάμος. Ίσως η βασική αρνητική πλευρά να είναι το ότι δεν είναι ωραίο να βγαίνουν παιδιά-μιγάδες, διότι το σώμα το ακολουθούν η ψυχή κι ο νούς. Τί θ’ ακολουθήσει, προς τα πού θα πάει ένα παιδί Έλληνα καί Κινέζας, ή Αφρικανής; Το ρώτησε κανένας αυτό το έρμο, τί ψυχικό στρόβιλο θα βιώνει αργότερα, όταν θα είναι σαν τη μυίγα μέσ’ στο γάλα; (Δες εδώ αντιπαράδειγμα, παρά τους ύμνους του άρθρου του συνδέσμου. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος έζησε μιά ζωή ουσιαστικά ολομόναχος. Τραγικό, όσο δεν πάει άλλο.) Πώς την είδαν τη δουλειά κάτι τέτοιοι πατεράδες; «- Χάειντε, καταργούμε την καπότα κι ορμάμε!»;

Καί πες, πάει στο διάολο, βρίσκεις λευκή Ευρωπαία να παντρευτείς. Το παιδί Έλληνα καί Γερμανίδας, δηλ. γόνου έθνους ex officio εχθρικού προς την Ελλάδα, προς τα πού θα γείρει; ποιόν δρόμο θα διαλέξει;

Ακόμη χειρότερα, αν θυμηθούμε πως είναι οι μανάδες, αυτές που διαμορφώνουν τα παιδιά στα κρίσιμα πρώτα χρόνια. Άρα, μιά μητέρα κατά χίλια τοις εκατό θα φέρει το παιδί προς τα δικά της τα νερά. Άρα (δίς), σε περίπτωση λευκής Ευρωπαίας / ηπαπαραίας είναι πολύ πιθανό ν’ αρχίσει να του γανώνει το μυαλό ότι δήθεν η Ελλάδα δεν είναι, δά, καί κάτι τόσο σπουδαίο. (Πχ αφού στη φαληρημένη Ελλάδα δεν φτάνουν τόσο γρήγορα τα νέα «γκάτζετζ», έ! Είναι …κατώτερη χώρα!) Το παιδί δεν διαθέτει άμυνες (να τη στείλει τη μάνα του στον αγύριστο), άρα θα διαπλαστεί μισώντας καί περιφρονώντας την Ελλάδα.

Όθεν, ο γάμος (ειδικά Ελλήνων ανδρών) με αλλοδαπά άτομα κάθε άλλο, παρά καλός είναι. Συνιστά ωρολογιακή βόμβα – που δεν ξέρεις πότε θα σκάσει, καί ποιόν θα πάρ’ ο Χάρος.

 

Τα παραπάνω ήταν μιά σύντομη θεώρηση των -από Ελληνικής πλευράς- αρνητικών στοιχείων των μεικτών γάμων. Όμως, υπάρχει καί το έτερον «συμβαλλόμενον μέρος». Δηλαδή, η αλλοδαπή γυναίκα (ή ο αλλοδαπός άντρας). Δηλαδή, το ερώτημα: γιατί μιά οποιαδήποτε ξένη θα έρθει εις γάμου κοινωνίαν μ’ έναν Έλληνα;

Έ, λοιπόν, αν εξαιρέσουμε την «τυχαιότητα» (λόγωι ειλικρινούς καψούρας εκατέρωθεν, ή ξέρω ‘γώ κάρματος), εδώ ακριβώς βρίσκεται το ζουμί!… Αρχαιόθεν. Παναρχαιόθεν. (Από τότε, που ο Παλαιός ενσαρκώθηκε γιά πρώτη φορά! Καρα-lol!!!) Οι ξένες φυλές… ποιές «φυλές»; η εξής μία (Άτλαντες), αναζωογονείται με τέτοιους γάμους. Τους οποίους δεν αφήνει στην τύχη, αλλά τους έχει στοχευμένους καί προγραμματισμένους. (Δυό λογάκια περί τούτου, λίγο παρακάτω.) Όπως καταλαβαίνετε, όμως, δεν αναζωογονείται μόνο το φυλετικό γονίδιο των Ατλάντων, αλλά μπολιάζεται καί το μυαλό τους με -εξ Ελλήνων- ικανότητες που του λείπουν. Σίγουρα κάτι τους λείπει… καί το αισθάνονται – ακριβώς όπως ο φρενοβλαβής αισθάνεται πως του λείπουν αλκαλικά άλατα στον εγκέφαλο, καί τρώει φυστίκια μετά μανίας. Κι αισθάνονται ακόμη πως αυτό το «κάτι» τό ‘χουν οι Έλληνες, άρα από τους Έλληνες θα το ζητήσουν!

Επειδή σήμερα οι Άτλαντες δεν λέγονται Άτλαντες, αλλά έχουν φορέσει μάσκες, παρατηρήστε πχ το πόσοι Έλληνες παντρεύονται με θηλυκά τζιούζ – είτε στα ίσα τζιούζ, είτε μεταμφιεσμένα ως προτεσταντάκια – μέσα στην απεραντωσύνη των ηπαπάρα, όπου κανείς δεν ξέρει από πού κρατάει η σκούφια του γείτονά του. (Καλά, ωρέ βλήματα!… Τόσο γλυκομ_ύνες είναι οι οβριές; Ή μήπως δεν βρίσκονται Ελληνίδες να σας κάτσουν; )

Αντιθέτως (κι ευτυχώς!), οι Ελληνίδες δεν είναι τόσο χαζές, ώστε να καψουρεύονται κατ’ ευθείαν όποιον κατεβάζει το βρακί του μπροστά τους. (Μετράει καί το μέγεθος αυτού που βλέπουν. Καρα-lol!!! Κλαίω, ρέ!  🙂  🙂  ) Αλλά, αν την πατήσουν γιά γάμο με τίποτε τζιούζ ή Σαουδάραβες, θα είναι λόγωι φιλοχρηματίας. (Καί …καλά να πάθουν! Lol!!!)

 

Αυτή η ιστορία με τους μεικτούς γάμους ξεκίνησε απ’ τον Φαέθωνα. Όπου οι δύο υπερ-ευφυείς ανθρωποειδείς φυλές με τον ίδιο βιότυπο, η δική μας φυλή απ’ τον αστερισμό του Κύκνου (με το συναίσθημα) κι η άλλη φυλή απ’ τον αστερισμό του Λέοντα (χωρίς το συναίσθημα), δοκίμασαν να ενωθούν με τον πλέον όμορφο φυσικό τρόπο… αλλά δεν τους βγήκε. Κι ούτε σήμερα βγαίνουν τέτοιες απόπειρες· καταλήγουν σε αποτυχία.

[Γιατί ξεκίνησαν τα συμπεθεριά, τότε; Επειδή κάθε φυλή έβλεπε στην άλλη κάτι που της λείπει. Αν καί, τώρα, που το σκέφτομαι, οι δικοί μας πρόγονοι πιθανώτατα ήσαν πλήρεις από βιολογική καί ψυχική κατασκευή, αλλά άρχισαν να τους την πέφτουν οι τύπισσες απ’ τον αστερισμό του Λέοντα. Καί τους προγόνους τους έφαγε η πονοψυχιά στο τέλος.]

Διότι ένας γάμος από συμφέρον -καί δή, μονόπλευρο-, κατά κανόνα καταλήγει σε διαζύγιο. (Τουλάχιστον δύο απ’ τις μανάδες των προφεσσόρων, που λέγαμε.) Αλλά, με τη δημιουργία απογόνων, έχει επιτύχει απόλυτα τον σκοπό του! Έχει φτιάξει υβρίδια / γενιτσαράκια / πεμπτοφαλαγγιτάκια / πρακτοράκια (όπως θες πές τα), τα οποία ξεπερνάνε τα συνοριακά φράγματα των φυλών (άρα, αποφεύγουν πολύ όμορφα το στίγμα του προδότη), καί στη δεδομένη στιγμή θα δράσουν εναντίον της Ελλάδας. Πώς; Ως απλούστατο παράδειγμα, σε ρωτάω τί θα κάνεις, αν ως Έλλην νέος φοιτητής ή επιστήμονας πρωτοπάς στο εξωτερικό, καί ψάχνεις γιά τις πρώτες επαφές σου. Δεν θ’ απευθυνθείς πρώτα στα «πατριωτάκια»; Απόλυτα φυσικό είναι! Έτσι, ενώ οι ψαρωμένοι χωρικοί Έλληνες «γκασταρμπάϊτερζ» (εργάτες) στη Γερμανία έπεφταν απάνω σε «πατριωτάκια» τρακαδόρους καί τοκογλύφους, εσύ θα πέσεις σ’ Ελληνόφωνα πρακτοράκια. Μάντεψε, λοιπόν, ποιός θα σου αναθέσει επιστημονικές εργασίες, τί θα τις θέλει, καί ποιός θα σ’ επιβλέπει (φανερά καί κρυφά).

Επομένως, εφ’ όσον η πρακτική αυτή απέτυχε, η επανάληψή της συνιστά αφ’ ενός βλακεία, αφ’ ετέρου -το κυριώτερο!- προδοσία εναντίον της Ελληνικής Φυλής!

Καί πρέπει να τιμωρείται.

Παρεμπιπτόντως, όταν (κάπου το 3500 πΧ) άρχισαν οι συγκρούσεις Ελλήνων καί Πελασγών, κι έφυγαν οι Πελασγοί από την κυρίως Ελλάδα, η Μυθολογία λέει πως σε κάποια φάση οι Πελασγοί της Λήμνου ζήτησαν γυναίκες. Πήγαν, λοιπόν, με πειρατική επιδρομή κι άρπαξαν αρκετές από την Αττική. (Σας θυμίζει τίποτε; Πάλι με Πελασγούς έχει να κάνει, αν καί οι Ετρούσκοι -κι οι λοιποί λαοί της περιοχής- δεν είναι γνωστοί στο ευρύ κοινόν ως Πελασγοί. Που είναι. Καθαρόαιμοι.) Τις παντρεύτηκαν, τις γκάστρωσαν, τους γέννησαν παιδιά… αλλά οι Αθηναίες τα παιδιά τα μεγάλωναν με Αθηναϊκά ήθη κι έθιμα. Τα δικά τους, δηλαδή. Όχι ως Πελασγάκια. Έ, λοιπόν, όταν οι Πελασγοί είπαν… είπαν… είπαν… αλλά είδαν πως οι Αθηναίες ήσαν αγύργιαγα κεφάλια καί δεν έπαιρναν από φλοϊέρα, τις έσφαξαν!!! (Δε θυμάμαι αυτή τη στιγμή τί έκαναν καί στα παιδιά, αλλά δεν είναι δύσκολο να το μαντέψω.)

 

Όσον αφορά, τώρα, αυτό το φαινόμενο με τους προφέσσορες… Σίγουρα είναι στοχευμένο. Αν καί διαολίζομαι να καταλάβω ποιούς Έλληνες στοχεύουν – καί πώς. Διότι είναι φύσει αδύνατον να παρακολουθούν τους πάντες από γεννησιμιού τους. Άσε που στην Ελλάδα συστηματικά ληξιαρχεία τηρούνται μόνο μεταπολεμικά. (Αντιθέτως, στην αγγλίτσα πχ, η καταγραφή των γεννήσεων κτλ φτάνει -κατά περιοχές- τόσο πίσω, όσο καί το 1100 μΧ.) Αν, δέ, πείς καί γιά καταγραφή ακριβούς ώρας γεννήσεως (γιά ωροσκόπιο) στην Ελλάδα, αυτό είναι σχεδόν ανέκδοτο.

Η μόνη περίπτωση είναι τα ξένα ιερατεία να έχουν πρόσβαση στους φακέλλους της Ασφάλειας (προτεκτοράτο είμαστε, ποιός να τους πεί όχι; ), αν καί θεωρώ αυτή την πηγή σε μεγάλο ποσοστό αναξιόπιστη. Γιατί; διότι ο κάθε ασφαλίτης εμβάτσος πόρρωι απέχει του …Θουκυδίδη στην αντικειμενικότητα! Στις αναφορές του είναι λίαν πιθανό να χώσει περιγραφές που προκύπτουν από την προσωπική του εμπάθεια, δήθεν ως πραγματικά ή σημαντικά γεγονότα. (Κουφαλίτσα Γιώργαρε!… Έμαθα, ωρέ, ότι κατούρησες σε δημόσιο χώρο, σα δε ντρέπεσαι! Καρα-lol!!!!!!!) Πιστεύω, λοιπόν, ότι η στόχευση γίνεται με κάπως γενικώτερα κριτήρια, όχι σε στενό εύρος. Πχ, να κυνηγάνε άντρες καταγόμενους από ορεινά χωριά. Γιατί ειδικά αυτούς; Δεν θα επικαλεστώ την κοινοτοπία των πανηγυριών, ότι οι βουνήσιοι είναι εξυπνότεροι απ’ τους καμπίσιους, αλλά θα σας πω ότι η Ηλιακή καί η κοσμική ακτινοβολίες επιδρούν -σαφώς ευεργετικώς- περισσότερο στα μυαλά καί τα γονίδια των ορεσιβίων. Διότι, ως γνωστόν, παρακάτω η ακτινοβολία απορροφάται ακόμη περισσότερο – επειδή μεσολαβεί επί πλέον ατμόσφαιρα. (Δηλ. προστίθεται πάχος ατμόσφαιρας ακόμη μερικών εκατοντάδων μέτρων, το οποίο απορροφά περαιτέρω την ακτινοβολία.)

 

Πριν κλείσουμε το παρόν κεφαλαιάκι, αξίζει ν’ αναφέρω ότι γνωρίζω («εξ εγκύρου πηγής», που λένε) πως όντως, κάποιες κλειστές ομάδες γνωρίζουν με τη σειρά τους τα πάντα γιά τη σημερινή κατάσταση κάποιων παλιών Ελληνικών οικογενειών. Απογόνους, επαγγέλματα, κτλ. Καί δε μιλάω γιά οικογένειες επιφανείς, που κάνουν «μπάμ» – πχ να ονομάζεσαι Παλαιολόγος ή Καντακουζηνός στο επίθετο. Μιλάω καί γιά -αρκετά- λιγώτερο γνωστές περιπτώσεις. Δεν ξέρω πώς διάολο το καταφέρνουν, όμως το αφήνουμε, επειδή πονάει. (Κάποιον καλόν διαδικτυακό φιλαράκο τον πόνεσε όσο δεν πήγε άλλο.)

Απλώς, σκεπτόμενοι όλα τα προειρηθέντα, την επόμενη φορά που θα δούμε γυμνή μιά ξένη, προσέχουμε (το κάτω κεφάλι μας) γιά να έχουμε (ήσυχο το επάνω). Η δε Εκκλησία μας κακώς «αποφεύγει τον εθνικισμό» (σύμφωνα με την αγαπημένη έκφραση του κάθε Βοθρολυμαίου), επιτρέποντας τον γάμο Έλληνα ή Ελληνίδας με άτομο απλά «ανήκον εις ένα των χριστιανικών δογμάτων». Ανύπαντροι Έλληνες άντρες, μη φτάνετε στο σημείο να χρειάζεστε τέτοιες «νομοκανονιστικές» ερμηνείες! Υπάρχουν αρκετές Ελληνίδες διαθέσιμες… Πιστέψτε με, δεν σας θέλουν γιά να κάθεστε σε δυό αντικρυστές καρέκλες καί ν’ απαγγέλετε ποιήματα. Γι’ άλλη δουλειά σας θέλουν.

 

viii. Προδοσία – τιμωρία – άμυνα

Συνοψίζουμε.

  • Η πολλή «πονοψυχιά» γιά τους ξένους, το πολύ το «τί θα γίνουν αυτοί οι κακομοίρηδες;» (βλέπε πχ ιστορίες με λαθρεποίκους), συνιστά προδοσία εναντίον της Ελληνικής Φυλής. (Τί θα γίνουν οι κακομοίρηδες με τα «παιδάκια τους»; Κι εσύ που ρωτάς, τί είσαι; κηδεμόνας τους; Αν σε καίει τόσο πολύ, άντε τράβα πές τους να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Καί να φοράνε καπότες στο εξής.)
  • Το αντίθετο, η αντιγραφή του ξένου προτύπου του άκρατου ατομικισμού καί της ελλείψεως συναισθήματος (επειδή «έτσι κάνουν οι ξένοι, στη χώρα των οποίων πήγαμε»), επίσης συνιστά προδοσία εναντίον της Ελληνικής Φυλής. (Όταν μιμείσαι συνεχώς κάτι, στο τέλος γίνεσαι αυτό.)
  • Ο γάμος με αλλοδαπή, καί μάλιστα ύποπτη γιά συμμετοχή σε ιερατείο, επίσης συνιστά προδοσία εναντίον της Ελληνικής Φυλής.
  • Η «εξυπηρέτηση» των ξένων στον επιστημονικό τομέα, μ’ εξεύρεση λύσεων εκεί, όπου οι ξένοι κολλάνε (καί δή, γιά εφαρμογές με πιθανές στρατιωτικές εφαρμογές), επίσης συνιστά προδοσία εναντίον της Ελληνικής Φυλής.

«- Καί τι να κάνουν οι δικοί μας επιστήμονες, ωρέ Εργοδότη, αφού τους έβαλαν να δουλεύουν στον συγκεκριμένο τομέα;»

Την πάπια να κάνουν!!! Ν’ αλλοιώσουν τα δεδομένα, να εκτρέψουν την έρευνα σε ανώδυνα μονοπάτια… Χίλιοι δυό τρόποι υπάρχουν. Εμένα περιμένετε να πω σε κατά τεκμήριο έξυπνα άτομα πανεπιστημιακής μορφώσεως τί να κάνουν γιά να γλυτώσουν, αν υποψιαστούν πως τα βάζουν στη φάκα; Το μόνο που θα πω, είναι πως στην ίδια την Ελλάδα πρέπει ν’ αποφεύγουν το Δημόσιο, όπως ο διάολος το λιβάνι. Αν ανακατευτεί το Δημόσιο σε πρωτοποριακές έρευνες, τα πορίσματα θα καταλήξουν αμέσως …κάπου πιό νοτιοανατολικά! Γνωστά αυτά, κι όχι επειδή τά ‘παν διάφοροι ψιψιλονόπληκτοι. Επειδή -όσο κρατάει η σημερινή παρακμιακή κατάσταση των Ελλήνων- γίνονται στ’ αλήθεια, καί θα γίνονται… δυστυχώς.

 

Η παράβαση αυτών των κανόνων έχει τραγικές συνέπειες. Που μας βαρύνουν όλους. Διότι:

  • Το Χάαρπ τό ‘φτιαξε νεο-Έλλην. (Γνώμη μου πως δεν ήταν μόνος του ως εφευρέτης, αλλά προ ετών ήρθε στην Ελλάδα γιά διακοπές, έδωσε συνέντευξη, καί το ισχυρίστηκε. Όθεν, καί το βρωμόξυλο θα το φάει μόνος αυτός. Τί, δηλαδή; το κωλομηχάνημα μας γάμησε τον καιρό καί τις καλλιέργειες, μας τάραξε στους σεισμούς, κι αυτός περιμένει να τον επαινέσουμε; )
  • Τον συνδυασμό φτηνών φωτογραφικών μηχανών προς ένα τερατώδες «μάτι», που δεν του ξεφεύγεις με τίποτε, επίσης νεο-Έλλην. (Μπράβο σου -απ’ την ανάποδη- κι εσένα, ρέ! Μιά χαρά το βοηθάς το μπάτσικο κράτος κάθε δικτάτορα. Προχώρα το, διότι αισθανόμαστε ανασφαλείς, καί θέλουμε να αισθανόμαστε ασφάλεια! Σε ειρωνεύομαι; Μπάαα…. ιδέα σου!)
  • Τον αλγόριθμο γιά πρόβλεψη (σε μεγάλο ποσοστό) των μέχρι σήμερα θεωρουμένων ως χαοτικών φαινομένων, επίσης. (Να σε φτύσω κι εσένα, παιδί μου, μη βασκαθείς! Άνοιξέ τους κι άλλο τα μάτια, να περιορίσουν τον χαοτικό παράγοντα στις πτήσεις των διηπειρωτικών πυραύλων τους, ώστε να μας πηδήξουν κι άλλο! Δεν μας φτάνει όση μαλαπέρδα φάγαμε, ως Έλληνες. Μπέσα, σου λέω. Τί; δεν με πιστεύεις; )
  • Καί…
  • Καί…
  • Καί…

Όλοι αυτοί οι επιστήμονες, όσο καλοπροαίρετοι κι αν είναι, τελικώς βγάζουν τα μάτια της Μάνας Ελλάδας. Καί με ποιά αμοιβή; μιά κωλοθέση καθηγητή πανεπιστημίου κι έναν κωλομισθό (μαζί με τα «τυχερά» – από διαλέξεις με εισιτήριο, βιβλία, κτλ). Αν καλλιεργούσαν αμπέλια στην Ελλάδα, περισσότερα θα βγάζανε. Αλλά τους έφαγε η Αλεξανδρινή ψώρα καί δαύτους! «Καθηγητής πανεπιστημίου», σου λέει!… καί δώσ’ του κόρδωμα! (Καί τί να κάνουμε εμείς οι κοινοί θνητοί, όταν σας βλέπουμε, ώ προφέσσορες; να βγάλουμε τη Φιλαρμονική στους δρόμους, να παιανίζει το «Αλληλούϊα» του Χαίντελ; Να …μή με συμπαθάτε, αλλά εγώ, όταν σας βλέπω -πίσω, στην Ελλάδα- σε κοινά καλοκαιρινά τσιμπούσια με δημαρχαίους καί λοιπούς «τοπικούς παράγοντες» -όπου, ποιός ξέρει ποιές μασαμπούκες ετοιμάζετε παρέα-, καί σε εκλαϊκευμένες διαλέξεις διά τους …ιθαγενείς, ξύνω τ’ αρχίδια μου.)

Όθεν, η προδοσία -καί δή, η έσχατη- πρέπει να πληρώνεται αναλόγως. Καί η ποινή είναι μόνο μία: ΘΑΝΑΤΟΣ!!! (Αν δεν προλάβουν ν’ αυτοκτονήσουν από τύψεις, όπως ο Ιούδας.)

 

Ειδικά, τώρα, γιά την αρχαιολογική έρευνα στην Ελλάδα: ούτε αυτή η έρευνα τυγχάνει αθώα κι ανώδυνη! Ακόμη καί τα σπασμένα αγγεία της κλασικής εποχής, στα οποία κανείς δε δίνει σημασία (διότι έχουμε πολλά από δαύτα), μπορεί ν’ απεικονίζουν αρχέτυπα του Μάτριξ. (Αλληγορικώς.) Ποιός ο λόγος ν’ ανοίγουμε τα μάτια των εχθρών μας με τέτοιες γνώσεις; Στο κάτω-κάτω, μήπως ξέρετε πόσα αγγεία βρίσκονται σε απροσπέλαστες ιδιωτικές συλλογές «φιλοτέχνων Μαικήνων»; Μόλις παραπάνω σας εξήγησα τον λόγο που τα «συλλέγουν» καί τα κρύβουν.

Αν, δέ, πάμε παραπίσω, σε εποχές πρό βυθίσεως Ατλαντίδος (πιό πίσω απ’ το 10,000 πΧ), κι ακόμη περισσότερο στην Αιγηΐδα (δηλ. κάπου το 100,000 πΧ με 50,000 πΧ), εκείνα τα ευρήματα εις χείρας εχθρών είναι χειρότερα από πυρηνική έκρηξη κατακέφαλα! Βέβαια, κάτι ναζιστές επί Κατοχής, κάτι Βατικανά πιό πρίν, κάτι «ξένες αρχαιολογικές αποστολές» συνεχώς, καί κάτι πλιατσικολόγοι ανεξέλεγκτοι (τύπου Κουστώ) αυτά ακριβώς ψάχνουν, αλλά ευτυχώς που οι πρόγονοι… έχουν προβλέψει. (Με τον τρόπο τους.)

Αμφιβάλλετε; Καλά!… Βρήτε μου πρώτα καμιά «ιερά δέλτο» από αρχαίο Ελληνικό ναό, καί παραδέχομαι πως πέταξα βλακεία!  🙂

 

Επιμύθιον

Αποτρέψτε τους ξένους από το να βρούν όσα δεν μας συμφέρουν. Μην τους ανοίγετε τα μάτια. Κρατήστε το στόμα σας κλειστό. Διότι, αλλοιώς, σας περιμένει η ποινή της προδοσίας κατά της Φυλής μας: ο ατιμωτικός θάνατος. Εφεξής, η Ελληνική Γνώση κεκλείδωται οριστικώς! Μόνον διαπιστευμένα άτομα θα εισέρχονται στον Ναό της.

Η μόνη μικρή, εντελώς μικρούλα κι ασήμαντη δικαιολογία, γιά διάπραξη προδοσίας παραβιάσεως Ελληνικής Γνώσης, είναι πως μέχρι σήμερα κανείς δεν είχε θέσει σαφώς στο προσκήνιο αυτό το αδίκημα. Από σήμερα, όμως, καί στο εξής, το είπαμε, το δηλώσαμε, καί αμαρτίαν ούκ έχομεν.

«- Καί ποιός είσ’ εσύ, ρέ Εργοδότη, που απειλείς με θανατικές ποινές;»

«- Λάθος ερώτηση!»

«- Δηλαδή;»

«- Σου λείπουν δύο γραμματάκια! Θού καί Ά!»

«- Δηλαδή δηλαδή;»

«- Να ρωτάς ποιός ΘΑ είμαι!…»   🙂

 

ΤΕΛΟΣ

 

(επόμενο)

Η Ελληνική Γνώση κεκλείδωται! – 2

5 Σχόλια

(προηγούμενο)

ομίζετε πως γιά τη σκοτεινή πλευρά της επιστήμης στη Δύση εκτοξεύω υπερβολές; Νομίζετε πως συκοφαντώ κανέναν; Δεν θα τό ‘λεγα.

Βλέπετε, προ ετών κάποιοι «προοδευτικοί» κοινωνιολόγοι εκλήθησαν να γράψουν μελέτες περί των αυτοχθόνων Ινδιάνων της Κεντρικής καί Νότιας Αμερικής. Ωραία φάση! Λεφτά θα έβγαιναν (ίσως καί τίποτε «τυχερά» έξτρα – από έκδοση κάποιου βιβλίου), θα πουλάγανε καί μούρη με την «προοδευτική» τους φιλανθρωπία προς τριτοκοσμικούς πληθυσμούς, όλα καλά. Φαντάζεστε, όμως, την έκπληξή τους, όταν έμαθαν πως οι μελέτες τους χρησιμοποιήθηκαν γιά να τελειοποιήσουν τις τεχνικές βασανιστηρίων οι (σαφώς ηπαπαρόφιλες) χούντες της περιοχής!… Διότι μέχρι τότε οι Ινδιάνοι άντεχαν το ασφαλίτικο ξύλο. Αλλά οι μελέτες των κοινωνιολόγων αποκάλυπταν τί ενοχλεί στον μέγιστο βαθμό τους λαούς αυτούς, οπότε οι ανακρίσεις συμπεριέλαβαν πλέον καί σοδομισμούς των κρατουμένων αυτοχθόνων!

Κι αυτά, μόνον στην Κοινωνιολογία… Δηλαδή, σε μιά -σάν- επιστήμη «γραφείου». Πού να πάμε, δηλαδή, καί στα ζεματιστά – Φυσικές, Μαθηματικά, καί τα ρέστα!

 

Ακόμη κάτι, άκρως σημαντικό γιά να γίνει πλήρως αντιληπτή η Δυτική νοοτροπία: εφ’ όσον η επιστήμη θεωρείται όπλο επιβολής, τότε την συνοδεύουν οι κανόνες των λοιπών όπλων. Ένας από τους οποίους είναι η μυστικότητα.

Σπάνια γνωρίζουν οι επιστήμονες ποιός ακριβώς χρηματοδοτεί τις έρευνές τους. Κι ακόμη σπανιώτερα γνωρίζουν τον πραγματικό σκοπό της δουλειάς τους – τουλάχιστον στην αρχή. (Δες πχ τους παραπάνω κοινωνιολόγους.) Αυτό το δεύτερο συμβαίνει, επειδή φαρμακερός είναι σχεδόν πάντα ο συνδυασμός των γνώσεων – καί σχεδόν ποτέ οι μεμονωμένες γνώσεις. Έτσι, οι έρευνες σπάνε σε φαινομενικώς ανεξάρτητα μεταξύ τους κομμάτια, καί κάθε ερευνητική ομάδα αναλαμβάνει το κομμάτι της επιστημονικής ειδικότητάς της… χωρίς ποτέ να ξέρει ποιοί άλλοι εργάζονται στα υπόλοιπα κομμάτια.

Χωρίς ποτέ να ξέρει αν υπάρχουν κι άλλα κομμάτια.

 

Καί πώς αντιμετωπίζουν αυτή την πραγματικότητα ακόμη κι οι έμπειροι επιστήμονες; Θά ‘λεγα, με ασύγγνωστη επιπολαιότητα εφήβου. «- Δουλειά να υπάρχει, μισθός να βγαίνει, καί (όσον αφορά τις συνέπειες) δε γ_μιέται!», σκέφτονται σχεδόν άπαντες. Καί ρίχνονται με τα μούτρα στο ψάξιμο – χωρίς να κάνουν περιττές ερωτήσεις, καί χωρίς ν’ αναρωτιούνται γι’ «απαγορευμένα» θέματα.

 

iv. Σπουδαί εις την Αλλοδαπήν

Όμως, ήρθε η ώρα να ξεκαθαρίσουμε ποιά κράτη εκτρέφουν μιά επιστήμη-κόμπρα, καί (στην επόμενη ενότητα) ποιοί Έλληνες φοιτητές πάνε να της κάνουνε γούτσου-γούτσου.

Σχεδόν όλα τα κράτη του πλανήτη μας έχουν τέτοιο …κατοικίδιο (πλην ενός …πολύ γνωστού σας κρατιδίου, που βάλθηκε ν’ αυτοκτονήσει), αλλά εδώ μας ενδιαφέρουν ειδικά όσα έχουν παγκοσμιοκρατορικές βλέψεις. Αυτά, τώρα, δεν είναι πολλά. Τα διακρίνεις εύκολα, λόγωι της κατοχής / ανάπτυξης πυρηνικών όπλων στον πολεμικό τομέα, καί του ανεπτυγμένου διαστημικού τους προγράμματος στον ειρηνικό ( ; ). Χοντρικά πρόκειται γιά:

  • τις ηπαπάρα,
  • τη Ρωσσία,
  • την Κίνα,
  • την Ινδία,
  • την αγγλίτσα,
  • τη γαλλίτσα,
  • τη γερμανίτσα,
  • καί μερικούς ακόμη δευτερεύοντες «παίχτες».

Όπως πχ Ιαπωνία, Ιράν, πακισκατάν, οξαποδουήλ. Ενδεχομένως καί τουρκίτσα, ή καμιά Αργεντινή καί Βραζιλία.

Ως γνωστόν, όμως, οι Έλληνες φοιτητές που κυνηγάνε την κορυφή, δεν πάνε σ’ όλ’ αυτά, αλλά σε συγκεκριμένο υποσύνολο: ηπαπάρα, αγγλίτσα, γαλλίτσα, γερμανίτσα. Ελάχιστοι, δέ, σε Ρωσσία καί Ιαπωνία. (Λόγωι γλώσσας κυρίως, αλλά καί νοοτροπίας των λαών αυτών.) Φυσικά, τη ραγδαίως αναπτυσσόμενη οπλική βιομηχανία της τουρκίτσας την κινούν (ως φύσει εξυπνότεροι) οι Ελληνογενείς, κι όχι οι γόνοι των Τουρανομογγόλων – όμως αυθεντικοί Έλληνες φοιτητές δεν πρόκειται να πάνε εκεί.

Εχθρικές κι επικίνδυνες γιά την Ελλάδα είναι αρκετές από τις προαναφερθείσες χώρες, πλην όμως οι τέσσερεις πρώτες χώρες του «υποσυνόλου» (τις οποίες προτιμούν τα δικά μας μπουμπούκια γιά σπουδές) είναι οι άκρως φαρμακερές.

Μ’ άλλα λόγια, οι δικοί μας φοιτητές κι επιστήμονες πάνε να πιάσουν φιλίες με δηλητηριώδεις κόμπρες. Καθόλου σοφό, θα έλεγα.

 

v. Ο Έλλην φοιτητεύς εις την Αλλοδαπήν

Τί είδους Έλληνες φοιτητές πάνε, λοιπόν, σ’ αυτές τις χώρες;

Πολύ χοντρικά, θα λέγαμε πως διαιρούνται στις εξής κατηγορίες:

(α1) Προπτυχιακοί φοιτητές, που το εννοούν ειλικρινά ότι θέλουν να σπουδάσουν.

Πρόκειται γιά «καλά παιδιά» με αρκετό μυαλό, που (αμέσως μετά το Λύκειο) βγαίνουν έξω, γιά ν’ αποφύγουν την εν Ελλάδι καφρίλα των πολιτικών ιδεοληψιών καί των κομματικών νεολαιών μέσα σε πανεπιστήμια γύφτικης αισθητικής.

(α2) Προπτυχιακοί φοιτητές τυχοδιώκτες.

Αυτοί αποφεύγουν όσα καί οι προηγούμενοι, αλλά κυρίως τη στράτευση – η οποία τους ενοχλεί περισσότερο από τη λέχρα των εντοπίων πανεπιστημιακών χώρων.

Κατά περιπτώσεις, αποφεύγουν κι ολόκληρη την Ελλάδα – με τη νοοτροπία της οποίας (νομίζουν πως) δεν τα πάνε καλά. Δηλαδή, μιλάμε γι’ άτομα που τα «σημεία αναφοράς» τους τα έχουν σε ξένους πολιτισμούς, κι όχι σ’ αυτόν που τα γέννησε. (Εντάξει, δικαίωμα.)

Κάθονται πολλά χρόνια έξω (διότι ο μπαμπάς έχει λεφτά – κι άλλα παιδιά πίσω στο σπίτι, ώστε ν’ ασχολείται), ίσως καί μόνιμα. Φροντίζουν να βρουν δουλειά με καλά χρήματα, αλλά γενικά η φιλοσοφία τους είναι «όσα πάνε, κι όσα έρθουν». Δεν τους ενδιαφέρει κάποιο πτυχίο ειδικά, τους κάνει οποιοδήποτε. Γι’ αυτό καί τους βλέπεις συχνά ν’ αλλάζουν ειδικότητα, ή πόλη σπουδών.

Οι προπτυχιακοί φοιτητές έχουν ακόμη πολύ δρόμο μπροστά τους, ώσπου να γίνουν (έστω καί δυνητικώς) επικίνδυνοι. Γι’ αυτό, δεν θα μας απασχολήσουν περισσότερο.

(β1) Μεταπτυχιακοί φοιτητές σε μή «καυτές» επιστήμες, πχ πολιτικοί μηχανικοί.

Βέβαια, εν δυνάμει όλες οι επιστήμες μπορούν να κάνουν ζημιά. (Μέχρι κι η Φιλολογία – διότι ο ήχος / λόγος έχει συνέπειες…), αλλά τούτοι εδώ δεν μπορούν να θεωρηθούν ανθελληνικός κίνδυνος. Ούτε κάν ελάχιστα πιθανός.

(β2) Μεταπτυχιακοί φοιτητές σε «καυτές» επιστήμες.

Όϊ όϊ μάνα μ’!… Δε σου λέω τίποτε!!! Ουσιαστικά, όλο το παρόν άρθρο έχει να κάνει μ’ αυτούς.

 

Οι τελευταίοι χωρίζονται σε δύο ακόμη υποκατηγορίες: τα «μασωνάκια» καί τους «απ’ έξω». (Βεβαίως, αυτός ο διαχωρισμός ισχύει καί γιά τα προηγούμενα «πακέτα» – αλλά δεν τα εξετάζουμε αυτά.) Ποιοί είναι ποιοί, τώρα;

Τα «μασωνάκια» είναι τα παιδιά του κλειστού κυκλώματος των τωρινών αρχόντων του κόσμου. Είναι πχ τα καθυστερημένα που κάνουν καταλήψεις στα σχολεία τους, αλλά κάποιες κυράτσες της τηλεόρασης τους εύχονται μιά μέρα να γίνουν πρωθυπουργοί – καί γίνονται! (Άντε τώρα να γίνεις κι εσύ πρωθυπουργός -ακόμη κι αν δεν «καταλάβεις» ποτέ σου το σχολείο σου-, καί να σου το ευχηθεί μιά τηλεοπτική κυράτσα απ’ τα δεκαπέντε σου! Εύκολο είναι; ) Είναι κάποια ζά, που περνάνε τις εξετάσεις «αέρα» – αν καί δεν ξέρουν να ξεχωρίσουν δυό γαϊδάρων άχυρο. (Λογικό! Ως ζά, το τρώνε μόνα τους.) Φερ’ ειπείν, πάνε καί γράφονται σε κάποιο πανεπιστήμιο της Βλαχομπογδανίας (καθ’ ό κούτσουρα), αλλά μετά παίρνουν μεταγραφή γιά το πολυτεχνείο ενός μεσογειακού κρατιδίου, απ’ όπου …αποφοιτούν, χωρίς να έχουν ποτέ τους ανοίξει βιβλίο.

Κτλ κτλ.

Χαρακτηριστικό τους είναι πως παιδιόθεν γνωρίζουν άριστα ότι προορίζονται να διαδεχθούν τους γονείς τους στη -δοτή- αρχηγία του λαουτζίκου, καί να διαιωνίσουν το υπάρχον κατεστημένο. Σ’ όλη την πορεία τους δεν πρόκειται να συναντήσουν εμπόδια, γι’ αυτό καί κατά κανόνα δείχνουν ειρωνική κι αλαζονική συμπεριφορά. Τα «μασωνάκια» είναι ήδη πονηρεμένα γιά το ποιός (καί πώς) κάνει κουμάντο στην κοινωνία, δεν χρειάζονται περαιτέρω φροντιστήριο επ’ αυτού.

Άκρως απαραίτητη διασαφήνιση: από μυαλά, τα μασωνάκια κατά κανόνα είναι της πλάκας. Πλην όμως, ανάμεσά τους υπάρχουν καί υπερευφυή άτομα – τα οποία, καλό είναι να μην τα υποτιμάει κάποιος.

Οι «απ’ έξω» είναι καλά παιδιά (όπως στην κατηγορία α1), ήδη καλοί επιστήμονες, όσα έχουν καταφέρει στη ζωή τους τα κατάφεραν με την αξία τους, αλλά τυγχάνουν εντελώς χαϊβάνια ως προς το αν διατρέχουν κίνδυνο να τους εκμεταλλευτεί κάποιος αγρίως. Επειδή κατά κανόνα έχουν υψηλό δείκτη νοημοσύνης, νομίζουν -βλακωδώς- πως μπορούν να τουμπάρουν τον οποιονδήποτε. Κι αυτό ακριβώς είναι που μας πήρε καί μας σήκωσε!

Θα επανέλθω παρακάτω, διότι αυτήν ακριβώς τη χαϊβανωσύνη πάω να σταματήσω καί να εξαλείψω.

 

vi. Μεσαίων καί μασωνοκλίκες

Τα μασωνάκια διατηρούν τον κλειστό χαρακτήρα της κλίκας τους, περιχαρακωνόμενα μέσα σε δύο «τείχη».

Το πρώτο από δαύτα είναι το γελοίο, αναχρονιστικό μεσαιωνικό έθιμο των συστατικών επιστολών. Αυτές επί της ουσίας δεν προσφέρουν τίποτε, παρά μόνον τη διαβεβαίωση πως ο κομίζων είναι «δικό μας παιδί».

Βέβαια, αν ρωτήσεις το πανεπιστημιακό ιερατείο τί χρειάζονται οι συστατικές επιστολές, θα σου απαντήσει ότι τις παίρνουν οι «καλοί» φοιτητές. Αν, όμως, κάνεις την επόμενη λογική ερώτηση, δηλ. με ποιά κριτήρια είναι καλοί οι καλοί, τότε μην περιμένεις απάντηση! Το ξέρουν πολύ καλά πως πρόκειται γιά καθαρά υποκειμενική διαδικασία, μιά που δεν υφίσταται αντικειμενικό κριτήριο – καί δεν μπορείς να συγκρίνεις ανόμοια πράγματα. (Δηλαδή: γι’ αντικειμενική κρίση, όλα τα πανεπιστήμια με την ίδια ειδικότητα πρέπει να έχουν ίδια ύλη, ίδιο τρόπο εξετάσεων, ίδιο τρόπο βαθμολογίας. Καί καλυμμένα τα ονόματα στις κόλλες των απαντήσεων!) Τους κόβει μέχρις εκεί, γι’ αυτό προτιμούν να σιωπήσουν.

Ν’ ακούσω, μόνον, κανέναν παπάρα, να μου λέει πως η Φυσική είναι αντικειμενική επιστήμη, τί καντήλια έχει να εισπράξει!…  🙂  «Αντικειμενική»; Ούουουου!!! Ειδικά στη δημιουργία των υψηλών στελεχών της, ξεχειλίζει από αντικειμενικότητα! Τί να σου πω! Lol!!!

Είναι, όμως, πράγματι μεσαιωνικό έθιμο οι συστατικές; Φυσικά κι είναι! Ολόκληρα τα πανεπιστήμια είναι μεσαιωνικά, τα κωλόχαρτα των συστατικών δεν θα είναι;

Βλέπετε, τουλάχιστον τα διασημότερα πανεπιστήμια της Δύσης είναι μετεξέλιξη προϋπαρξάντων μεσαιωνικών μοναστηριών, η δε πανεπιστημιακή τήβεννος είναι ο διάδοχος του μεσαιωνικού καλογερικού ράσου. Ταυτόχρονα, συνεχίζουν στην εποχή μας υφιστάμενα πολλά μεσαιωνικά καλογερικά έθιμα των πανεπιστημίων-μοναστηριών (πχ σε κάτι Οξφόρδες), όπως το κοινό γεύμα στη σάλα της τράπεζας, που αρχίζει με την προσευχή του τραπεζάρχη. (Μπερδεγουέη, ο κάτοχος πρώτου πανεπιστημιακού τίτλου ονομάζεται «μπάτσελορ», δηλαδή εργένης. Δηλαδή, καλόγερος.)

Οι ηπαπαραίοι, βεβαίως, δεν διαθέτουν μεσαιωνικά πανεπιστήμια, όπως οι «πολιτισμένοι» Ευρωπαίοι. Αλλά …βγάλανε φωτοτυπίες των πανεπιστημίων των δευτέρων.

Δυστυχώς, αυτά τα παραπάνω, συν κάτι άλλα, όπως πχ την ταύτιση πανεπιστημιακών (μπάτσελορ / ρησέρτς φέλλοου / μάστερ) καί τεκτονικών βαθμών (μαθητής / εταίρος / διδάσκαλος), ούτε τα ξέρουν τα δικά μας τα φοιτώντα ξυπνοπούλια, ούτε είχαν ποτέ την περιέργεια να τα σκαλίσουν. (Στα πλαίσια αυτά της μακαρίας αγνοίας, το να συζητήσουμε πχ τί συμβολίζουν τα ερμητικά χρώματα των τηβέννων στο Κέημπριτζ -μαύρο γιά τους φοιτητές, κόκκινο γιά τους καθηγητές, άσπρο γιά τον πρύτανη-, είναι πολύ πολύ πολύ ψιλά γράμματα. Άσ’ τ’ αυτά ρέ προκομμένε Εργοδότη, ποιός θα σε καταλάβει;!)

 

Σα να μην έφτανε αυτό το κενό ουσιαστικών γνώσεων (γιά εκεί που θα πάνε ν’ αφήσουν τα λεφτά τους – καί κάποια χρόνια τους), τα φοιτητάκια μας γλεντάνε τα νιάτα τους (καί καλά κάνουν επί του προκειμένου!) διαβιώνοντας πχ στην αγγλίτσα, την οποία βρίσκουν πολύ «κούλ». Δε λέω, καί πρωτοποριακό θέατρο διαθέτει η αγγλίτσα, καί εκπτώσεις ευκαιριάρες, καί κάτι νέα μοντέλα άη-φώουν (καί άη-παράτα μας) πιό γρήγορα φτάνουν στα Λονδίνα.

Όμως, ουδείς εξ αυτών των λαμπρών νέων καί νεανίδων αναρωτήθηκε το γιατί ολόκληρη Ευρώπη έστησε ένα πανάκριβο λούνα-πάρκ στην Ελβετία, γιά να δικαιολογήσει πειραματικώς τις μαλακίες του γυιού του αγγλίτσου ταξιτζή… τη στιγμή που η αγγλίτσα είναι το κατ’ εξοχήν υπόδειγμα ταξικής κοινωνίας. Τί ακριβώς προσέφερε ο πληβείος, που ευχαρίστησε τόσο πολύ τους άρχοντες; Έ; (Μόνο μην ακούσω τίποτε γιά «προχωρημένη Φυσική», διότι θα μοιράσω σφαλιάρες.)

Όταν, λοιπόν, το Ελληνικό φοιτηταριάτο εις την Αλλοδαπήν αρχίσει να σκαλίζει τέτοια θέματα, τότε -καί μόνον τότε- θ’ αρχίσω κι εγώ να τρέφω ελπίδες πως το μυαλουδάκι του είναι της προκοπής, καί μπορεί να χρησιμεύσει γιά όντως υψηλά επιτεύγματα.

 

Ας δούμε τώρα τη δεύτερη οχυρωματική «τάφρο».

Προ αρκετών ετών, όντας πελάτης σε κομπιουτεράδικο καί χαζεύων (σε κάποιον ιστότοπο επιστημών) τις τότε δυνατότητες του Διαδικτύου, με σκουντάει κάποιος. Γυρίζω, καί βλέπω ένα άτομο που είχα να το δω πολύ καιρό – ας τον ονομάσουμε Άρχη (από το: Αγαθαρχίδας – lol!!!) Μασκαρατζίκο. Μετά τα «τί κάνεις;», μου λέει: «- Ξέρεις, εγώ είμαι καθηγητής της Φυσικής στο πανεπιστήμιο …Τάδε» (κάπου στο εξωτερικό) «καί είδα τί διαβάζεις!»

Πρώτο ντόϊνγκ!!! Ρέ φούστη μου, ο Άρχης ο Μασκαρατζίκος προφέσσωρ της Φυσικής; το παιδάκι που μέχρι τα δεκαοχτώ του νόμιζε πως η Φυσική είναι απλά ένα ακόμη ψυχοβγαλτικό μάθημα του Λυκείου; Κι εγώ, που ακούμπησα περιουσίες στα επιστημονικά βιβλιοπωλεία, να ψάχνω γιά δουλειά; Ρέ, πππού πππάμε, ρέ!!! (Με προφορά Αυλωνίτη.)

Ευτυχώς, η Θεά Αθηνά με γλύτωσε από καρδιακό επεισόδιο, διότι ο συγκεκριμένος Άρχης φύλαγε ακόμη δυό άσσους στο μανίκι του. Τον έναν τον έμαθα αρκετά αργότερα, αλλά ο έτερος ήρθε σύντομα…. ευτυχώς, όμως, είχα προλάβει να πάρω μερικές βαθειές ανάσες. Ο λεβέντης μας -εφ’ όσον είχε δεί τί διάβαζα- μού ‘ριξε ακόμη έναν κεραυνό στην κεφάλα:

«- Πού τα ξέρεις εσύ αυτά;»

Έμεινα ξερός! Προς στιγμήν, είπα να του αντιγυρίσω κανένα κεχαριτωμένο… διότι, βεβαίως βεβαίως, ούτε οι γνώσεις αυτές είναι μυστικές στην εποχή μας, ούτε τα βιβλιοπωλεία απαγορευτήκαν, απ’ όσο ξέρω· ούτε σ’ εμποδίζει κανείς να ξεσκιστείς στη μελέτη πανεπιστημιακών συγγραμμάτων, άμα σε τρώει ο κώλος σου γιά διάβασμα. (Κι άμα κατανοείς αυτά που διαβάζεις.) Κατά συνέπεια, απόρησα με τη σειρά μου, που είχε τέτοιες απορίες. Περιορίστηκα να του θυμίσω πως είμαι Φυσικός, καί το ήξερε ήδη.

Χαμογέλασε σαν ηλίθιος (που όντως είναι), καί δεν δόθηκε συνέχεια στο επεισόδιο.

 

Δεν θ’ ανέφερα καθόλου το περιστατικό, αν αυτήν ακριβώς την ερώτηση, καί δή μ’ εντελώς πανομοιότυπη διατύπωση («πού τα ξέρω εγώ αυτά»), δεν μου την έκαναν ακόμη δύο «συναδελφικά» νιάτα δύο άλλων πανεπιστημίων του εξωτερικού, όταν πιάσαμε κουβέντα. Σαφές δείγμα ότι όοοοολοι αυτοί οι μασκαρατζίκοι θεωρούσαν -μεσαιωνικώς πως- ότι η επιστημονική γνώση είναι κάτι αποκλειστικά δικό τους, κάτι μυστικό, κάτι που δεν κάνει να διαχέεται παραέξω, σε άτομα που δεν έχουν την έγκριση της κλίκας τους. Ιδού κι η δεύτερη οχυρωματική «τάφρος» των μασωνακίων!

Σαφές δείγμα, ακόμη, ότι η αντίληψη αυτή δεν ήταν δική τους. (Πώς κι έτσι; Διότι αυτοί οι δύο είναι αρκετά εξυπνότεροι του Άρχη, καί δεν τους ξεφεύγουν τέτοιες μαλακίες εύκολα. Δεν είναι του χαρακτήρα τους. Νά γιατί!) Κάπου την πήρε τ’ αυτί τους, άρα κάποιοι τη διδάσκουν συστηματικά.

 

vii. Γιούς σανγκουΐνις (το Δίκαιον του αίματος)

Εδώ πλέον οι εκπληκτικές αποκαλύψεις χτυπάνε ταβάνι.

Το τρίτο ισχυρό στήριγμα της καριέρας του χαζούλη Άρχη, αυτό το οποίο πληροφορήθηκα αρκετά αργότερα (καί κατάλαβα πάααααρα πολλά λόγωι αυτού), ήταν η μάνα του. Μή νομίζετε… δεν εννοώ καμιά γυναίκα καπάτσα, ή με λεφτά, ή όμορφη να τουμπάρει τους καθηγητάδες του γυιόκα της (να του βάλουν καλούς βαθμούς), ή ό,τι άλλο παρεμφερές. Η συγκεκριμένη κυρία απλά ήταν αλλοδαπή.

«- Καί λοιπόν, ρέ Εργοδότη;»

Λοιπόν… ο Άρχης δεν ήταν το μόνο άτομο με μάνα απ’ τη συγκεκριμένη χώρα, στης οποίας το πανεπιστήμιο έδινε τα φώτα ( ; ) του. Ακριβώς σαν αυτόν (προφέσσωρ, δηλαδή, καί …ημίαιμος) υπήρχε κι άλλος, κι άλλος, κι άλλος… κάπου πεντέξη νοματαίοι συνολικά, που υπέπεσαν στην αντίληψή μου. (Άσε που έσπασε ο ακατονόμαστος το ποδάρι του, κι επρόκειτο γιά την ίδια ξένη χώρα σ’ όλες τις περιπτώσεις!) Ως εικός, πρέπει να υπάρχουν κι άλλες τέτοιες περιπτώσεις ανά την Ελλάδα.

Αγάπες μου, αυτό το φαινόμενο μπορεί να ερμηνευτεί μονάχα με μιά λέξη:

Ιερατείο!!!

Τώρα, με το δίκιο σου -αγαπητέ αναγνώσθα μου- θα ρωτήσεις: ιερατείο-ξεϊερατείο, τί μας νοιάζ’ εμάς; Παρομοίως, τί μας νοιάζει το ποιές μανάδες γεννάνε προφέσσορες;

Μας νοιάζει καί μας τσουρουφλίζει, όμως. Γιά ένα σύνολο πολύ σοβαρών λόγων.

(επόμενο)

 

 

Η Ελληνική Γνώση κεκλείδωται! – 1

42 Σχόλια

Στον Παλαιό

 

υσσωρεύτηκαν ήδη -εδώ καί χρόνια- τα μαύρα τυφωνικά σύννεφα πάνω απ’ την Ελλάδα καί τους Έλληνες…  Γνωστό αυτό. Ωστόσο, τέτοια σύννεφα, τέτοια δεσμά δεν υπάρχουν μονάχα γύρω απ’ τις ζωές μας, υπάρχουν καί γύρω απ’ τα μυαλά μας. Καί δεν εννοώ τα γνωστά -καί πολυσυζητημένα στο Διαδίκτυο- μέσα καταστολής (ραδιοσυχνότητες, ψεκασμούς, κτλ), αλλά κάποια άλλα… αόρατα.

Το πιό ωραίο ( ; ), όμως, στην ιστορία μας, είναι πως τα δεσμά αυτά τα κατασκευάζουν οι ίδιοι οι «φυλακισμένοι»!!! Καί μάλιστα, γελάνε χαζοχαρούμενα πριν / κατά / μετά τη διαδικασία κατασκευής.

Συν-Έλληνες, δεν υπάρχει καμμία δικαιολογία! Τουλάχιστον, τότε που οι ναζί υποχρέωναν τους κρατούμενους να σκάψουν τον τάφο τους καί μετά τους πυροβολούσαν στο κεφάλι, υπήρχε η δικαιολογία του έξωθεν καταναγκασμού. (Αν καί κάποιοι μελλοθάνατοι δοκίμαζαν να δραπετεύσουν, έστω καί στο τσάκ πριν τη χαριστική βολή.) Τώρα, όμως, δικαιολογίες τέλος. Τα γατιά, που παίζουν καί κλείνονται σε ντουλάπια, καί νιαουρίζουν σπαρακτικά να έρθει άνθρωπος να τα βγάλει έξω, είναι πιό έξυπνα από κάτι τέτοιους «μεγαλοφυείς» ανθρώπους, που πάνε κι αυτοδεσμεύονται.

 

Καί ποιά είναι αυτά τα φοβερά δεσμά, δηλαδή;

…Μιλάω γιά την επιστήμη καί τους επιστήμονες.

«- Μά, τί κακό βλέπεις στην επιστήμη, ρέ Εργοδότη;»

Ρώτα ανάποδα! Τί …καλό βλέπω!  🙂

Όμως, οφείλω να εξηγήσω τα πάντα – διότι παραμονεύουν καί διάφορα (τετριμμένα έως ηλιθιότητος) επιχειρήματα, του στύλ: «- Τί θά ‘κανες, ρέ έξυπνε, τη νύχτα χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα;», κτλ κτλ. (Βασικά, μιά που δεν θα είχα ούτε τηλεόραση, θα έκανα αυτό που έκανα τα καλοκαίρια στις ακρογιαλιές με κάποιες πρώην μου. Καί θα ζούσα απ’ τα επιδόματα, χωρίς να δουλεύω. Ως πολύτεκνος! Lol!!!)

Πάμε, λοιπόν, μαέστρο, μιά μαγκιόρα ανάλυσις!…

 

i. Έλληνες καί ξένοι, διαχρονικώς.

Πετάω κατ’ ευθείαν τον βλάχο στη θάλασσα, να μάθει κολύμπι σε δευτερόλεπτα – γιά το καλό του: Έλληνες καί ξένοι, είμαστε ολότελα διαφορετικοί. Ακόμη καί με τους λευκούς Ευρωπαίους είμαστε διαφορετικοί, άσχετο αν μοιάζουμε (στον βιότυπο).

Όθεν, όσοι μιλάνε γιά «Ενωμένη» Ευρώπη, γιά το δήθεν «κοινό Ευρωπαϊκό μέλλον των λαών», καί διάφορα άλλα τέτοια αξιόχεστα, να μου κάνουν τη χάρη να θυμηθούν καί να σκεφτούν:

  • Το τί έκαναν στην Ελλάδα οι Σταυροφόροι το 1204,
  • το τί έκαναν στην Ελλάδα οι …σταυροφόροι (του αγκυλωτού) το 1941-44,
  • το τί κάνουν σήμερα στην Ελλάδα οι απόγονοι των «αγκυλωτών»,
  • το τί πρόκειται νομοτελειακώς να ξανακάνουν όλοι αυτοί στην Ελλάδα, ευκαιρίας δοθείσης,

καί να το βουλώσουν.

 

[Παρένθεση: Ναί, «ο εχθρικός γιά την Ελλάδα στρατός, που έρχεται από τη Δύση με έμβλημά του έναν σταυρό», είναι αρχέτυπο που επαναλαμβάνεται. Επανελήφθη καί το 9600 πΧ, με τους Άτλαντες. Πού το ξέρω, ειδικά αυτό το τελευταίο; απλούστατα, όταν οι ιθαγενείς της Καραϊβικής είδαν τον κόκκινο σταυρό στα πανιά των πλοίων του Κολόμβου, θεώρησαν πως -κατά κάποιο τρόπο- οι «δικοί τους» επιστρέφουν. Γι’ αυτό δεν αντέδρασαν αρχικά. Μ’ ό,τι κι αν μπορούν να σημαίνουν οι εκφράσεις «οι δικοί τους», καί «επιστρέφουν».

Βλέπετε, λοιπόν, πώς -με λίγη λογική- μπορούμε να καλύψουμε ιστορικά κενά χιλιετιών;

Στα ίδια πλαίσια, κι ο στρατός του Μ. Κωνσταντίνου -του «Εν τούτωι Νίκα!»– υπάγεται στο ίδιο αρχέτυπο.

Τέλος, ακόμη ένας «σταυροφόρος» στρατός αναμένεται οσονούπω να περάσει κι αυτός απ’ την καμπούρα μας, γιά μελλοντική επανάληψη του συγκεκριμένου αρχετύπου: αυτός του ΝΑΤΟ! Ρίξτε μιά ματιά στο έμβλημα -ναί, πρόκειται γιά ευθεία αναφορά στο τοπογραφικό της Ποσείδιας, πρωτεύουσας της Ατλαντίδας-, καθώς καί στο τί σημαίνει «ΝΑΤΟ»: Οργανισμός βορειο-Ατλαντικού Συμφώνου.

Ακόμη αμφιβάλλετε γιά το ΝΑΤΟ; Να μην αμφιβάλετε καθόλου. Τά ‘πε ήδη ο Πατροκοσμάς…]

 

Αξίωμα, λοιπόν: Είμαστε διαφορετικοί απ’ τους λοιπούς λευκούς Ευρωπαίους, ειδικά τους βόρειους.

Γιά να συνεχίσουμε παρακάτω, πρώτα χωνέψτε το αυτό – με όση σόδα γουστάρετε. Χωνέψτε το, διότι αυτό είναι καί δεν αλλάζει.

 

Η ιστορία μας ξεκινάει από πολύυυυ παλιά. Από τότε, που στον Φαέθωνα οι πρόγονοί μας δοκίμασαν να συμπεθεριάσουν με τους προγόνους των λευκών Ευρωπαίων… κι ανατινάχτηκε ο πλανήτης! Δεν είναι, λοιπόν, παράξενο που σήμερα, οι μόνοι με τους οποίους μπορούμε να συνεννοηθούμε, είναι οι Ελληνογενείς, που κατοικούν στις Ευρωπαϊκές χώρες της Μεσογείου. Καί στη Γαλλία – λιγάκι… όχι πολύ. (Μήπως τώρα βλέπετε με άλλη ματιά την διαχωριστική γεωγραφική γραμμή μεταξύ καθολικών καί προτεσταντών; )

Η βασική μας διαφορά είναι το συναίσθημα, δηλαδή η ψυχοσύνθεση. Εμείς έχουμε συναίσθημα, αυτοί όχι.

Θέλετε παραδείγματα; υπάρχουν αρκετά. Όπως πχ το σέξ. Το οποίο χωρίς συναίσθημα γίνεται αστείο ή χυδαίο (πορνό), τιμωρητικό (σαδομαζοχισμός), ή διαστροφικό (πχ κτηνοβασία). Καί σίγουρα θά ‘χετε ακούσει (ειδικά παλιότερα, με τα «καμάκια») γιά καψούρηδες συν-Έλληνες, που είχαν πολύ όμορφες ερωτικές καλοκαιρινές ιστορίες με Ευρωπαίες, που όμως δεν συνεχίστηκαν καί το φθινόπωρο. Καί διατί, περικαλώ; Διότι…

…Ερχότανε η όμορφη λευκή Ευρωπαία στην Ελλάδα, γνώριζε τον δικό μας τον συναισθηματικό χάϊβανο (που την είχε στα ώπα-ώπα καί της ξηγούσε τ’ όνειρο καθημερινώς καί …υπερωριακώς), ξεχνούσε τί παναπεί «ρούχα» / «παπούτσια»«μπικίνια» (καί «λεφτά» – διότι πλήρωνε ο άλλος), καί ζούσε στον Παράδεισο. Αλλά όταν πήγαινε ο δικός μας -καψούρας ένεκα!- στις χώρες του μακρυνού Βορρά (κατά τον Οκτώβριο) να την ξαναβρεί καί να συνεχίσουν τα μέλια, έπεφτε απάνω σε μιά γεροντοκόρη (τελείως αγνώριστη, σου λέω – ντυμένη καί παπουτσωμένη, πλέον), που δεν τον άφηνε ούτε να την αγγίξει! Φυσικά, ούτε κουβέντα γιά φιλοξενίες καί τέτοια. Άσε που μπορεί να του παρουσίαζε καί κανέναν μαντράχαλο Βίκινγκ, λέγοντας: «- Μάϋ μπόϋφρεντ!» Παναπεί, συναίσθημα δεν υπήρχε μέσα της ούτε γιά δείγμα.

«- Πεταμένα λεφτά!», σκεφτόταν στο τέλος ο δικός μας (γιά τα αεροπορικά εισιτήρια) – αλλά δεν ξέρω αν έβαζε μυαλό, να μην το ξανακάνει.

 

Να πάμε, τώρα, στα λεφτά ως δεύτερο παράδειγμα; Ποιός έβγαλε το ρητό πως «Δεν υπάρχει τζάμπα γεύμα!»; Που σημαίνει πως, όταν σου δίνει ο λευκός Ευρωπαίος προτεστάντης κάτι, περιμένει οπωσδήποτε κάτι να πάρει πίσω. Καί, ει δυνατόν, μεγαλύτερης αξίας.

 

ii. Εμείς καί τα Γράμματα

Κι ερχόμαστε στα Γράμματα!… Στις επιστήμες. Προς αποφυγή τυχόν παρεξηγήσεων, στο παρόν μέρος του άρθρου αναφέρομαι στους ημεδαπούς που θέλουν να σπουδάσουν στα εγχώρια πανεπιστήμια. Τα (νεο-)Ελληνάκια, που πάνε σε …τουβλοποιεία εξωτερικού, θα τα περάσω από το μικροσκόπιο παρακάτω.

Εμείς εδώ στην Ελλαδάρα ακόμη κρατάμε την αρχαιο-Ελληνική αντίληψη περί Γραμμάτων, η οποία χτύπησε ταβάνι στα Ελληνιστικά χρόνια. Δηλαδή, θεωρούμε τη μόρφωση πολύ περισσότερο ως κτήμα, ως στολίδι ενός ελλόγου ανθρώπου, παρά ως χρηστικό εργαλείο. Εξ ής θεωρήσεως προέρχεται κι η λέξη «γκλάμορους» (λαμπρός), δηλ. ο κατέχων Γράμματα.

Γι’ αυτό βλέπεις τους σημερινούς γονείς να σπρώχνουν με νύχια καί με δόντια τα βλαστάρια τους στα πανεπιστήμια, κάν κούτσουρα εισίν ταύτα. (Τα παιδιά, εννοώ – όχι πως τα πανεπιστήμια πάνε πίσω στην κουτσουρωσύνη. Αλλά οι ηρωϊκοί γονείς δε χαμπαριάζουν! Τα παιδάκια του ο καθένας τά ‘χει γι’ από γεννησιμιού τους …νομπελιστάκια! Lol!!!) Γιατί; γιά να πάρουν παντί τρόπωι ένα «χαρτί» πληθωριστικής αξίας. Γι’ αυτό βλέπεις καί το άλλο το γελοίο, παραμονές των εξετάσεων διάφοροι -μέχρι τότε- κοπανατζήδες τσόγλανοι, επιλέξαντες παιδιόθεν το ισόβιο διαζύγιο από βιβλία καί διάβασμα, να παίρνουν σοβαροφανές ύφος …διανοουμένου καί να πουλάνε μούρη, επειδή έμαθαν τα «sos» θέματα απ’ το φροντιστήριο.

[Παρένθεση, ξανά: Τα ίδια κάνουν -γιά διαφορετικούς λόγους- καί διάφορες γραίες πρώην «στάρζ». Οι οποίες στα γεράματα, όταν τελειώσουν οι άντρες που τις πλησιάζουν, το ρίχνουν στα συγγραφιλίκια. Γιά να δείξουν πως μετράνε καί στο πνεύμα, δηλαδής, μιά που το σώμα …τετέλεσται. Lol!!! Τα ρημάδια τα Γράμματα όλοι τα φτύνουν, αλλά όλοι τρέχουν στο τέλος να τα γλείψουν. Σύμπτωμα κι αυτό της νεο-Ελληνικής σχιζοφρένειας.]

Δεν παραγνωρίζω πως γονείς καί τέκνα σκέφτονται πονηρά: να πάρουν το «χαρτί», καί να προσληφθούν στο απέραντο Δημόσιο του ψευτο-Ρωμαίϊκου. Πρακτική, χρηστική ματιά αυτή; αναμφίβολα. Όμως, το πρώτο απαιτούμενο στην κοινωνία μας δεν είναι το πτυχίο. Είναι το αξιοπρεπές εισόδημα. Διότι με τα πτυχία, ούτε φαγητό τρώς, ούτε παντρεύεσαι, ούτε παιδιά κάνεις, ούτε το μέλλον σου σχεδιάζεις. Αλλά πού να το χαμπαριάσουν αυτό οι ημεδαποί γονείς καί τα ημεδαπά τέκνα! Εκείειειει!!!… Αντί να βρούν μιά δουλειά με καλό εισόδημα, επιμένουν στην απόκτηση «χαρτιού» – καί γιά κανέναν άλλον λόγο, παρά -πάλι!- εξ αιτίας της Αλεξανδρινής αντίληψης περί Γραμμάτων. Καί επενδύουν …στην αναμονή διορισμού στο Δημόσιο! (Ενώ η ζωή κυλάει καί πίσω δε γυρνάει, η ρημάδα…)

Εννοείται, βέβαια, πως το να σπουδάσεις γιά να είσαι χρήσιμος στον εαυτό σου, αλλά καί στην κοινωνία (μέσα στην οποία ζής – διότι δεν είσαι ανεξάρτητος των άλλων συνανθρώπων σου), είναι τελείως «ψιλά γράμματα» γιά τα …νομπελιστάκια καί τους γονείς αυτών.

 

Φυσικά, τη μία γελοιότητα τη διαδέχονται κι άλλες. Αφ’ ενός, οι τσόγλανοι που λέγαμε, ως φοιτητές «επαναστατούν» καταστρέφοντας δημόσια (καί ιδιωτική) περιουσία, αλλά ουδείς εξ αυτών διανοείται να τα βροντήξει όλα (του «αντιδραστικού αστικού πανεπιστήμιου») από κάτω, καί να φύγει. (Εφ’ όσον το αστικό πανεπιστήμιο τον χαλάει.) Διότι θα τον κάνει ντά-ντά ο …επενδυτής μπαμπάς, βλέπεις. Είπαμε, «επανάσταση», αλλά έχει κι όρια! Lol!!! (Στο τέλος, όλ’ αυτά τα «επαναστατικά» τσογλάνια φοράνε γραββάτες καί γίνονται χειρότερα αυτών, εναντίον των οποίων «επαναστατούσαν». Αμέτρητα τα παραδείγματα… το έργο τό ‘χουμε ξαναδεί πολλές φορές.)

Αφ’ ετέρου, το παμπόνηρο ψευτο-Ρωμαίϊκο (που ξέρει με τί σόϊ χαζοβιόληδες υπηκόους έχει να κάνει) κλείνει στόματα με τα πτυχία, κάνοντας φτηνή «κοινωνική» πολιτική. (Τζάμπα τού ‘ρχεται, να βουλώσει τα στόματα των νεαρών ανέργων μ’ ένα «χαρτί» γιά τον καθένα.) Εξ ού καί η γελοιότητα να μπάζει τον οποιονδήποτε στα πανεπιστήμια, με οποιοδήποτε πρόσχημα – ακόμη καί με το αν αυτός ο οποιοσδήποτε …αθλείται. Εξ ού καί η έτερη γελοιότητα, να έχει αφήσει χύμα τις μεταπτυχιακές σπουδές, ώστε ν’ αποκτούν περισσότερα «μόρια» γιά διορισμό (έναντι των απλών πτυχιούχων) τα κομματόσκυλα.

 

iii. Οι ξένοι καί τα Γράμματα

Εν πάσει περιπτώσει, αυτή η νεο-Ελληνική, Αλεξανδρινή αντίληψη περί επιστημών είναι -εκτός από κάργα ρομαντική καί προ πολλού παρωχημένη, καί- τελείως ουτοπική. Γιατί; Μά, απλούστατα, επειδή δεν την έχει κανένας άλλος λαός!

Κι επειδή την πορεία των λαών καί των κοινωνιών εδώ καί πέντε αιώνες την χαράσσουν μή-Έλληνες, τότε η νεο-Ελληνική Αλεξανδρινή αντίληψη περί Γραμμάτων είναι πέρα γιά πέρα ουτοπική. Η δε επιμονή σ’ αυτήν συνιστά ανήκεστο ηλιθιότητα.

Ξεκαθαρίζω πως δεν αναφέρομαι στο τί …Αλεξανδρινά εφόδια (δηλ. αρχαιο-Ελληνικά βιβλία – με τις αντίστοιχες φιλοσοφικές αντιλήψεις, με αντιγραφή αρχαιο-Ελληνικών εξουσιαστικών προτύπων, κτλ) χρησιμοποιούν οι Δυτικοί από το 1500 μΧ καί εντεύθεν. Όπως δεν αναφέρομαι (στην παρούσα παράγραφο) στη συνεισφορά Ελλήνων επιστημόνων στο σημερινό επιστημονικό οικοδόμημα της Δύσης. Απλά, δηλώνω πως οι Δυτικοί ΔΕΝ βλέπουν τα Γράμματα ως εφόδιο του άνω θρώσκωντος ανθρώπου, αλλά ως όπλο επιβολής εναντίον άλλων ανθρώπων καί κοινωνιών. (Καί πού ‘σαστε; Ούτε με την Αναγέννηση είδαν οι Δυτικοί τα Γράμματα ωσάν Αλεξανδρινοί. Πάλι ως όπλο τα είδαν, γιά την κατάκτηση της «καθ’ ημάς Ανατολής» – όποτε ερχόταν η ώρα να ηρεμήσουν τα πράγματα, καί η πολυεθνική «πήλινη» αυτοκρατορία των Οθωμανών καταντήσει ώριμο σύκο, έτοιμο να πέσει.)

Γι’ αυτό κάποια στιγμή εις την Δύσιν καλούνται -κατά 99.9%- οι διάφοροι επιστήμονες να περάσουν μιά βόλτα απ’ την …Κόλαση! Οι φυσικοί καλούνται να φτιάξουν οπλικά συστήματα (καί, επ’ εσχάτοις, να σπρώξουν τις φιλοσοφικές αντιλήψεις της παγκόσμιας «κοινής γνώμης» προς συγκεκριμένη κατεύθυνση έχω πολλά ράμματα γιά τις γούνες των ουσίαι ασχέτων «Σέρνηδων»), οι χημικοί δηλητήρια, οι βιολόγοι ιούς / υβρίδια / κλώνους, οι γιατροί να δολοφονούν έμβρυα καί πλήρεις ζωντανούς ανθρώπους, οι πληροφορικοί να χακάρουν τα οπλικά συστήματα ακόμη καί φιλίων συμμαχικών χωρών… καί ούκ έστι τέλος των ανομιών αυτών.

Κι επειδή όλες αυτές οι βρωμιές νομοτελειακώς κάποια στιγμή στρέφονται (καί) εναντίον της Ελλάδας, τότε η σύμπραξη Ελλήνων επιστημόνων με τους Δυτικούς παλιανθρώπους συνιστά καραμπινάτη προδοσία εναντίον της Ελληνικής Φυλής. (Μία απ’ όλες τις προδοσίες ενός συγκεκριμένου συνόλου – διότι υπάρχουν ακόμη μερικές.)

Ή Έλλην, ή Ατλάντειος θα είσαι, κύριε. Καί, ως επιστήμων, ΔΕΝ δικαιολογείσαι με τίποτε. Οφείλεις να σου κόβει γιά κάτι τέτοια. Αλλοιώς, να χέσω τα πτυχία σου.

Κι εφ’ όσον διαλέγεις το δεύτερο, θα χέσω κι εσένα τον ίδιον.

 

(επόμενο)

 

Ελληνικά διαχρονικά αρχέτυπα

171 Σχόλια

χι πως δεν τα ξέραμε, όχι πως δεν υπάρχουν αναλύσεις τους κυρίως ψυχολογικής υφής (ξέρετε… «οι βαθύτερες επιθυμίες του ανθρώπου μπλά-μπλά-μπλά», κτλ κτλ), αλλά οι μύθοι ( ; ) μας συναποτελούν ένα λογικό καί συνεκτικό σύνολο.

Το θέμα είναι… μήπως, εκτός από ένα πακέτο αναμνήσεων του μακρυνού παρελθόντος της φυλής μας, ενδεχομένως καί διδασκαλικής χρήσεως (από …αναφορατζήδες), οι μύθοι… μήπως, λέω, έχουν καί κάποια πρακτική χρησιμότητα;

Η απάντηση είναι ένα σαφέστατο «ναί»!

Τώρα, θα μου πείς ότι αν το πάρουμε αυτό στα σοβαρά, θα δούμε -ξέρω ‘γώ- καμιά εξηνταριά σιτεμένους κι αρχαιοφορεμένους -με χιτώνες, κτλ- (κι ενδεχομένως τριχωτούς, ωσάν μαϊμούδες) μουρλούς απάνω σε κανένα ξύλινο καράβι, να κωπηλατούν προς το Πότι; Μάλλον όχι, αδελφέ μου, αναγνώσθα μου! Αν, όμως, ως «Κολχίδα» θέσουμε κάποιον άλλον σκοπό, όχι απαραίτητα προσεγγιζόμενον διά θαλάσσης, τότε ναί, παίζει. Το αρχέτυπο της Αργούς όντως εφαρμόζεται στην πράξη!

Αρχίσατε να το πιάνετε; Πολύ καλά!

Λοιπόν. Ίσως ο μόνος τρόπος να πετύχουμε αυτά που θέλουμε (απελευθέρωση Ελλάδας, κτλ) είναι η επανάληψη, η αναβίωση των παναρχαίων μας μυθολογικών αρχετύπων.

(Πιθανώτατα αυτός ήταν κι ένας μή ρητώς ομολογούμενος σκοπός της Μυθολογίας μας, αλλά ποιός να το πάρει χαμπάρι… Θα μου πεις, κάτι τέτοια συμπεράσματα ενδεχομένως σε στοές κτλ να τά ‘χουν ψωμοτύρι – κι εσύ, ρέ Εργοδότη, μαζοχίζεσαι παιδευόμενος από μόνος σου, αντί να τα πάρεις έτοιμα. Όμως, όπως πολλάκις έχω ξαναπεί, αντιπαθώ σφοδρότατα τις αλήθειες «εξ αποκαλύψεως». Νότ μάϋ στάϋλ! – που λένε καί στο καφενείο του χωριού! Lol!!! Προτιμώ χίλιες φορές να βασανιστώ, γιά ν’ ανακαλύψω κάτι, παρά να μου το δώσουν έτοιμο καί με ύφος «μεγάλου διδασκάλου». Αν μή τί άλλο, δεν γουστάρω να είμαι μιά ζωή υποχρεωμένος σε «αυθεντίες» – καί δή, γιά δώρα ευτελούς αξίας!

Καί βέβαια, η κατακτημένη γνώση έχει κι άλλα πλεονεκτήματα, έναντι της δοτής – περί των οποίων, όμως, δεν θ’ ασχοληθεί η παρούσα ανάρτηση.)

 

Πάμε τώρα στο δεύτερο θεμέλιο της παρούσης. Όπως είπε κι ένα φιλαράκι, οι γενικόλογες πολιτικές παύλα κοινωνικές ιδέες, ότι δήθεν έχουμε ισότητα κτλ, είναι ξεκάθαρες μαλακίες. Η μόνη αποδεκτή ισότητα είναι η ενώπιον του νόμου (δηλ. δικαιωμάτων κι υποχρεώσεων)· καί η ισότητα των ευκαιριών. Όλες οι άλλες «ισότητες» είναι παραμύθια, εντέχνως διαχεόμενα στον κοσμάκη από το 1789 καί μετά. Κι ο μοναδικός σκοπός διαδόσεων τέτοιων ιδεών είναι ν’ αποβλακώνουν τον λαό. (Άσε που, τόσο η ισότητα ενώπιον του νόμου, όσο κι η ισότητα των ευκαιριών, παραβιάζονται κατά κόρον απ’ τους κρατούντες. Την πρώτη παραβίαση τη βλέπετε κάθε μέρα στην ειδησεογραφία. Κι όσο γιά τη δεύτερη, τά ‘παμε: οι καλές θέσεις είναι ήδη πιασμένες!)

Ας πούμε, η -δήθεν- ισότητα στην ικανότητα του να δοκιμάσεις να κυβερνήσεις. Δε λέω, ο καθένας πρέπει να ζυμωθεί με τα δημόσια αξιώματα – κι όταν λέω «ο καθένας», εννοώ ο καθένας. Αλλά, επιτέλους, δεν γίνεται να χαϊδεύεις το μυαλουδάκι του κάθε παπάρα πως είναι επάξιος νέος Φίλιππος Β’ καί Μεγαλέξαντρος! Μέχρι καλός δημοτικός σύμβουλος, πάει στο διάολο. Αλλά νέος Λυκούργος καί Κλεισθένης, ή -ας πούμε- Βασίλειος Β’, από πού κι ως πού;

Όμως, οι πωλητικοί κάνουν ακριβώς αυτό… εντέχνως καλλιεργώντας τον αχαλίνωτο εγωϊσμό κάθε ανθρωπάκου καί σπέρνοντας σύγχυση. (Βλέπε όσους χειροκροτάνε τον «αρχηγό» κάτω απ’ το μπαλκόνι. Ξέρετε γιατί το κάνουν; διότι στον «αρχηγό» βλέπουν τον εαυτό τους! Εφ’ όσον εδώ διαθέτουμε τουλάχιστον μία αναγνώστρια ψυχολόγο, μπορείτε να ρωτήσετε αυτήν, άμα δεν πιστεύετε τον αρχιτρόφιμο του ιδρύματος. Καρα-lol!!!) Το ίδιο βιολί βαράνε κι οι αρδ, που εισήγαγαν την αμερικανιά της «γενιάς». Ωρέ αρδ, άλλο είναι ένας πολυφυλετικός πολτός χωρίς ιστορία, που δεν έχει από πού να πιαστεί (καί πιάνεται απ’ το πιστόλι, το δολλάριο, καί τη χρονιά αποφοίτησης), κι άλλο εμείς! Καί τί σημασία έχει το πότε γεννήθηκε κάποιος; το ίδιο είναι ο εργατικός με το κοπρόσκυλο, ή ο έξυπνος με τον βλάκα, επειδή όλοι τους γεννήθηκαν πχ το 1979;  Άειντ’ από ‘δώ, ζά!!!

Αυτές, λοιπόν, οι πονηρές πολιτικάντικες «ισότητες» δίνουν γιά παράδειγμα πτυχία καί διδακτορικά στον κάθε άχρηστον, ή ίδια σύνταξη σ’ αυτόν με τα δωδεκάμιση χιλιάδες ένσημα, με τον άλλον με τα τρείς χιλιάδες ένσημα. (Ή στον κάθε πονηρό απ’ το Μπαλγκαριστάν – που είναι, μάτια μ’, κι αυτός μέλος της «Ε»Ε.) Ή τα ίδια επιδόματα με τους νοικοκυραίους φορολογούμενους, καί στους Βρωμά (που δεν πληρώνουν ποτέ τους ούτε δεκάρα φόρο). Γι’ αυτό καταντήσαμε εδώ που καταντήσαμε. (Κι έχουμε πρωθυπουργό έναν αγράμματο καί κακοηθέστατο μπαγλαμά, μονοψήφιου δείκτη νοημοσύνης. Τον δεύτερο στη σειρά αυτού του είδους διπόδων.)

Τώρα τελευταία, μάλιστα, δίνουν περισσότερα δικαιώματα στον κάθε λαθροβρωμιάρη, παρά στους αυτόχθονες Έλληνες!… Σε σημείο να σε φτάνουν να λες, πού ‘σαστε μασώνοι του 1789 με τις «ισότητες», να σιάξ’ η βάρκα του Ψευτο-ρωμαίϊκου!!!

 

Τέλος πάντων, το συμπέρασμα είναι πως στις κρίσιμες στιγμές που έρχονται, κυβερνήτες της Ελλάδας δεν θα είναι οι οποιοιδήποτε (πονηροί, πανικοβλημένοι, αμετροεπείς «πατριώτες» αρχηγοί κομμάτων-«σφραγίδων», «σοβαροί» τέκτονες, καί λοιποί άσχετοι κι ακάλεστοι), αλλά μόνον όσοι διετέλεσαν αρχηγοί σε κρίσιμες καταστάσεις στο παρελθόν. (Καί, ναί, ζουν ανάμεσά μας μετενεσαρκωμένοι.) Στο κάτω-κάτω, θέλετε ισότητα; Οκέϋ, να σας την κάνω τη χάρη! Βρήτε με τα φιλαράκια σας ποιό μυθολογικό μας αρχέτυπο σας ταιριάζει, στελεχώστε το, βάλτε στόχους, κι ορμάτε! Στην πράξη κρίνονται όλα καί κρινόμαστε όλοι.

Εμένα, όμως, θα μου επιτρέψετε να ελπίζω κυρίως σ’ ένα «σώμα» περίπου δεκαπέντε χιλιάδων ατόμων, το οποίο καί τελικά θα καθαρίσει την κόπρο του …Ροσίλδου. Όπως καί να νομίζω ότι οι ενσαρκωτές όλων των αρχετύπων που εννοώ, ξαναζούμε μαζί, σήμερα, ταυτόχρονα, εδώ στην Ελλάδα – καί είναι θέμα χρόνου να το καταλάβουν, όσοι απ’ αυτούς δεν το κατάλαβαν ακόμη. (Κι εννοείται, να βρεθούμε όλοι μαζί καί να δράσουμε.)

 

Πάμε, όμως, να δούμε τα αρχέτυπα που «παίζουν» (καί συγνώμη, αν ξεχνάω κάποιο) :

i. Εξερευνητικό – κατασκοπευτικό – κομμάντο ειδικών αποστολών.

Η Αργοναυτική Εκστρατεία.

 

ii. Αμυντικό με αντεπίθεση, μετά από επίθεση εκ Δυσμών.

Ο Ατλαντο-Ελληνικός Πόλεμος.

Το Έπος του 1940.

Σημειώστε ότι εδώ, σ’ αυτήν ακριβώς την περίπτωση, το αμιγώς αμυντικό (πχ Ρωμαίοι, Δ’ Σταυροφορία) είναι σκέτη καταστροφή γιά την Ελλάδα. (Καί μπράβο του, του Κατσιμήτρου, που ενστικτωδώς το κατάλαβε, καί διενήργησε αντεπίθεση.)

 

iii. Αντεπίθεση, μετά από επίθεση εξ Ανατολών.

Μ. Αλέξανδρος.

Πάλαι ποτέ Διόνυσος στην Ινδία. (Το 8,500 πΧ.)

 

iv. Ολοκληρωτικό ξεκαθάρισμα εχθρικού κέντρου.

…Καί, ει δυνατόν, τελειωτικό.

Θησέας στον Λαβύρινθο.

Τρωϊκός Πόλεμος.

Μ. Αλέξανδρος στη Θήβα.

 

v. Μακέλεμα του εχθρού, με προηγηθείσα θυσία.

…Καί τακτική «καμμένης γής».

Θερμοπύλες καί Σαλαμίνα.

Αλαμάνα καί Δερβενάκια.

Έξοδος Μεσολογγίου καί Μάχη Αράχωβας.

 

Αυτά είναι τα ομαδικά αρχέτυπα. Υπάρχουν καί ατομοκεντρικά, αλλ’ αυτά στοχεύουν μονάχα στην κατά κάποιο τρόπο θέωση του ήρωα – καί δεν έχουν θέση στον επερχόμενο καιρό με τα τυφωνικά γεγονότα που περιμένουμε (όπου συμμετέχουμε άπαντες, θέλουμε-δε θέλουμε). Πχ η Οδύσσεια, ή ο Δαίδαλος. Εδώ, όμως, προσοχή! Γιά να επιτύχουν αυτά που ονειρευόντουσαν, ο μεν Δαίδαλος έχασε καί ανηψιό καί γυιό, ο δέ Οδυσσέας ολόκληρο πλήρωμα!

Όθεν τα ατομοκεντρικά ξεχάστε τα. Το μόνο, ίσως, που παίζει, είναι ο Ηρακλής με τους 12 άθλους του. Όποιος λεβέντης νέος το επιθυμεί… από μένα, εντάξει! Άλλως τε, μπορεί καί να χρειαστούμε διάφορα καλούδια, όπως πχ τα μήλα των Εσπερίδων. Άρα, κάποιος πρέπει να πάει να μας τα φέρει!  🙂

 

Μιά τελευταία σημείωση: τα αρχέτυπα είναι αυτά που ξέρουμε, όμως γιά υλοποίησή τους στις σημερινές συνθήκες πολλά στοιχεία τους έχουν αλλάξει. Πχ ενδεχομένως να μη συνεργαστεί ακριβώς ο ίδιος αριθμός ατόμων. Ή, οι σημερινοί πρωταγωνιστές να διαμένουν αλλού ‘ντ’ αλλού, ενώ στην ορίτζιναλ Αργοναυτική καί στον Τρωϊκό μαζεύτηκαν σε κοινό σημείο εκκινήσεως.

Γι’ αυτό, εξετάστε τα όλα με προσοχή. Βάλτε κάτω τα δεδομένα καί τις δυνάμεις σας, κι ο Θεός της Ελλάδας βοηθός!

 

Υγ 1: Έτσι, γιά παράδειγμα: το βλέπετε πως -σύμφωνα με το τρίτο αρχέτυπο-, μετά από επίθεση εξ Ανατολών, πρέπει να διενεργήσουμε αντεπίθεση …μέχρι την «Κόκκινη Μηλιά»; Όθεν, τζάμπα ταξίδι μέχρις εδώ έκαναν τα λαθρομούσλιμζ. Αρκεί να μην κάτσουμε στ’ αυγά μας εμείς. Να μην πούμε: «- Εντάξει, τα διώξαμε τα λάθρο, τώρα στα του οίκου μας!» Θα είναι λάθος μας.

Υγ 2: Γιατί αρχέτυπα; Διότι, όπως πάντα, έχουμε τις λύσεις έτοιμες από Μυθολογία κι Ιστορία. Μήπως νομίζετε ότι, μέσα στον επερχόμενο κοσμοχαλασμό, θ’ αυτοσχεδιάσετε γιά να πετύχετε τους επιθυμητούς στόχους μας;

Ελεύθερα από μένα, αλλά δεν το βλέπω.

Υγ 3: Παραλίγο να το ξεχνούσα… Καί τί γίνεται, αν φτιάξουμε πχ είκοσι τσούρμα Αχαιών με 20 Αγαμέμνονες; Έ, ένα τους θα κάνει τη χοντρή δουλειά, καί τα υπόλοιπα συμπληρωματικές. Αλλά, όλα είναι δεκτά. Όλα χρήσιμα!

Καί τί γίνεται, αν «κάποιοι» -που διαβάζουν τις σοφίες μου- φτιάξουν κι αυτοί Αργοναύτες καί δοκιμάσουν να μας καταστρέψουν με -όπως λέγεται- «συμπαθητική μαγεία»; Είτε κάνοντας επίτηδες βλακείες, είτε στρέφοντας τη δική τους Αργώ στο λεγόμενο «αριστερό μονοπάτι»; Ξέρετε, γιά να χτυπήσει στο αιθερικό αποτύπωμα, κτλ.

Γνώμη μου, πως δεν θα γίνει τίποτε απολύτως εις βάρος μας. Τα αρχέτυπα αυτά απαιτούν κι Έλληνες γιά να δουλέψουν! Όπως δεν θα δουλέψει με μας ένα ξένο αρχέτυπο, όπως πχ «Ο Τζάκ καί η φασολιά», ή «Τα νέα ρούχα του βασιλιά».

Τώρα, θα μου πείς, γιατί τότε «αυτοί» μαθαίνουν τον Θουκυδίδη απέξω καί πάνε να τον εφαρμόσουν; Έ, η Ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα!  🙂

Ζαρζαβατικά μήκους σημαντικά

6 Σχόλια

ρέπει να διαλυθεί καί η τελευταία ψευδαίσθηση των νεο-Ελλήνων, χωρίς να μείνει τίποτε στην τύχη. Κι όσο είναι καιρός. (Γιά τον γράφοντα, είναι θέμα συνείδησης να το πράξει.) ΑΝ θέλουμε να επιβιώσει αυτό το έθνος.

Έ, λοιπόν, αυτή η τραγική έλλειψη σοβαρότητας, αυτή η τραγική ασυναισθησία γιά την κατάσταση που ζούμε, που εκφράζεται σε ειρωνικά «εξυπναδίστικα» σχόλια ανά το Ελληνόφωνο Διαδίκτυο, οφείλεται σε… Αλλά, ας  πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

 

Πώς έχει η παρούσα κατάσταση; Θα προσπαθήσω να συνοψίσω αυτά που ήδη γνωρίζουμε όλοι, ώστε να ξέρουμε καί γιά τί μιλάμε:

Στον κόσμο:

  • Είμαστε στις παραμονές του Γ’ ΠΠ, με ακόμη άγνωστη την ακριβή ημερομηνία ενάρξεώς του. Πάντως, αυτή δεν βρίσκεται πέραν της εξαετίας από σήμερα.
  • Η Ελλάδα, ως (α) σημείο συνάντησης τριών ηπείρων (καί μερικών θαλασσών), (β) ως έχουσα πλουσιώτατο υπέδαφος (πράγμα που εσχάτως παραδέχονται ακόμη κι όσοι το αρνούνταν πεισματικώς δέκα χρόνια πρίν), καί (γ) ως μαγαζί-γωνία, βρίσκεται στο μάτι του επερχόμενου κυκλώνα. Αυτό, όμως (κι αντίθετα απ’ό,τι συμβαίνει στους πραγματικούς κυκλώνες), ουδόλως σημαίνει ότι θα περάσει ήσυχα.
  • Η Ελλάδα καί ο Ελληνικός Λαός αποτελούν «παραφωνία» μέσα στην (παμπάλαιη…) «Νέα Τάξη Πραγμάτων», καί άρα: σε πρώτη φάση -σχεδιάζεται πως- θα εξουδετερωθούν, σε δεύτερη θα εξαλειφθούν. (Καθόλου δεν τους χαλάει «αυτούς» να πάνε κατ’ ευθείαν στην εξάλειψή μας, πλήν όμως οι αιτίες που δεν το πράττουν είναι …τεχνικής φύσεως.)

Επομένως, μέσα στα συγκεκριμένα πλαίσια, στην Ελλάδα (είναι επόμενο να) συμβαίνουν τα εξής:

  • Εδώ καί δεκαετίες, καί πιθανώτατα με μυστικές υπογραφές πρωθυπουργών της δύστυχης χώρας μας, η Ελλάδα συνεχώς υποχωρεί στα εθνικά της δίκαια, ακόμη κι αν …έχει δίκιο (με βάση καί το διεθνές δίκαιο, όχι μόνον το ηθικό-ιστορικό). Δεν επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 νμ, υποχωρεί στην έρευνα καί διάσωση, περιοριζόμενη δυτικώς του 25ου μεσημβρινού (γιά τώρα… αργότερα θα υποχωρήσει καί εδαφικώς, αν πάμε όπως πάμε), αναγνωρίζει «Τουρκική» μειονότητα στη Θράκη, ανοίγει διάπλατα τα σύνορα σε ορδές λαθρεποίκων (αφού πρώτα τα αποστρατικοποιεί-αποναρκοθετεί), καί τα λοιπά καί τα λοιπά.
  • Στον εσωτερικό τομέα, διαλύει κάθε υπάρχουσα -απαραίτητη στο κράτος- υποδομή (παραδίδοντάς την σε λαμόγια δήθεν «επενδυτές»), πχ ΟΤΕ, ΔΕΗ, αεροδρόμια, λιμάνια, κτλ. Ή την καθιστά υποχείριο συμφερόντων, καί δή ανθρώπων του υποκόσμου. (Πχ η Δικαιοσύνη μειώνει έως μηδενισμού τις ποινές δολοφόνων καί μεγαλεμπόρων ναρκωτικών.)
  • Την ίδια απαξίωση -πχ μέσωι τελείως παραλόγων φόρων– λούζεται μία πλειάδα άλλων υποδομών (πχ Ένοπλες Δυνάμεις, Εκπαίδευση), καθώς καί η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων (μισθωτοί, συνταξιούχοι, αυτοαπασχολούμενοι, κτλ).

Όσον αφορά τους Έλληνες ως άτομα, αυτοί κρατούνται σε άγρια καταστολή με:

  • Αεροψεκασμούς του ΝΑΤΟ, τεχνητές αιθαλομίχλες, καί λοιπά δηλητήρια (στον αέρα, στο νερό, στη διατροφική αλυσίδα).
  • Ραδιοσυχνότητες, που διαλύουν τον εγκέφαλο.
  • Εντελώς πρακτορίστικο ψυχολογικό πόλεμο, εκπορευόμενο από «σχολές» των «υπερεσιώνε», με ολόκληρο βόθρο ύβρεων εναντίον τους («φασίστες», «ρατσιστές», καί λοιπά) – καί δή, με μηδενική αφορμή. (Ή, καλύτερα, με αφορμές ανύπαρκτες μεν, τεχνητές δέ. Πχ επεισόδιο με δήθεν «σκίσιμο του Κορανίου». Ή «ρατσισμός εναντίον του μικρού Αμίρ».)
  • Πραγματικό πόλεμο με βλήματα των ΜΑΤ καί ξυλοδαρμούς από πληρωμένους παρακρατικούς αλήτες, εάν δεν επαρκεί ο ψυχολογικός.
  • Απαγόρευση, τέλος, της όποιας άμυνας των Ελλήνων. Απαγόρευση κυρίως νομικού χαρακτήρα, πχ απαγόρευση οπλοφορίας-οπλοχρησίας. Ή επιλεκτική εφαρμογή των νόμων. (Γιά το ίδιο αδίκημα, ο Έλληνας μπαίνει φυλακή – ο λαθρέποικος όχι.)

 

Απέναντι σ’ όλα τα παραπάνω, δυστυχώς ο Έλληνας είτε κάθεται απαθής, είτε το …φιλοσοφεί («- Δε βαρυέσαι! Όλα θα περάσουν!…»), είτε θυμώνει μέν, αλλά περιορίζεται σε καταγγελίες από το Διαδίκτυο. Εάν, μάλιστα, βρεθούν άλλοι Έλληνες, που προτείνουν συγκεκριμένη δράση, τότε τον πιάνει …ιερή αγανάκτηση, καί σπεύδει να προλάβει να καβατζώσει τις …αρχηγικές θέσεις!!! (Πού, μωρέ Εργοδότη, αρχηγικές θέσεις; Μά, στο κίνημα απελευθέρωσης της Ελλάδας!… υποτίθεται.) Εκεί ακριβώς θίγεται ο εγωϊσμός του Έλληνος, καί πετάγεται καί ρωτάει: «- Καί ποιοί είστ’ εσείς;»

Αυτή είναι όλη κι όλη η αντίδραση του Έλληνα.

Όμως, το τέρμα ηλίθιο κομμάτι αυτού του λαού κάνει σα να μή συνέβη τίποτε. Συνεχίζει να γλείφει τις κωλοτρυπίδες των δυναστών του. Συνεχίζει να ψηφίζει τους δολοφόνους του. Συνεχίζει να χαμογελάει σαν ηλίθιο. Βέβαια, ακριβώς τα ίδια (καί γιά να δώσουν …το καλό παράδειγμα) κάνουν οι προδότες καί οι συγκαλυμμένοι Ελληνόφωνοι αλλόφυλοι που ζούν στη χώρα μας. Αλλά με τη διαφορά ότι αυτοί …πληρώνονται. Σε τακτική βάση.

Το κομμάτι, τώρα, με το …αργυρό μετάλλιο της ηλιθιότητας (συνήθως άτομα νεαρής ηλικίας), δεν τσιμπάει μέν με την ψήφο (διότι το να ψηφίζεις την αλλαγή αφεντικού σου ανά τετραετία είναι παπατζηλίκι άνευ νοήματος, σωστά; άλλως τε, αν οι εκλογές άλλαζαν κάτι, θα ήταν παράνομες – καλά τα λέω, ξυπνοπούλια μου; αυτά τά ‘μαθα πολύ πρίν από σας, ξέρετε), αλλά γράφει «εξυπναδούλες» ανά το Διαδίκτυο. («- Είστε συνομωσιολόγοι!», καί τα ρέστα.) Γιατί; Διότι δεν έχει δεί ακόμη τί έρχεται. Κι αυτό που έρχεται (απ’ την πλάτη τους), είναι νάααααα τόοοοοοσο, με το συμπάθειο.

 

Τα παραπάνω δεν τα έγραψα, γιά να γεμίσω σελίδες του ιστοχώρου. Σε όσους κι όσες ενδιαφέρεστε, είναι πασίγνωστα. Επίσης, ο γράφων είναι κατά του καταγγελτικού λόγου. Ο καταγγελτικός λόγος (σκάνδαλα, απάτες, ψέμματα πολιτικών, κτλ) είναι υπόθεση του 1985, όχι του 2017. Τριάντα καί πλέον χρόνια πίσω! Δεν είναι η ώρα του τώρα. Η ώρα του πέρασε ανεπιστρεπτί! Εφ’ όσον δεν κάναμε τίποτε στην ώρα του, πάει, πέταξε το πουλάκι. (Στο κάτω-κάτω, ας πάμε με ανάστροφη λογική: βρές μου εσύ πού δεν γίνονται σκάνδαλα!)

Τώρα είναι η ώρα γιά δράση καί μόνον γιά δράση. Γιά αυτοάμυνα των Ελλήνων, γιά επιβίωση του έθνους μας, γιά τιμωρία των ενόχων (αν δεν προλάβουν να την κοπανήσουν, εννοώ), γιά επαναγέννηση της Ελλάδας ως πραγματικής Ελλάδας. Αν σήμερα μου πεί κάποιος ότι ένας πολιτικός έβαλε χέρι στο ταμείο, ούτε που θα γυρίσω να προσέξω.

Γιατί, λοιπόν, έγραψα το παραπάνω κατεβατό;

Διότι σας έχω νέα!

Όσοι ανησυχούμε γιά την παρούσα κατάσταση, έχουμε καταλάβει πως όλα γίνονται με βάση οργανωμένο σχέδιο δεκαετιών. Δεν χρειάζεται να το σκαλίζουμε άλλο αυτό. Ξέρουμε καλά καί το γιατί γίνεται (εκδίκηση των Ατλάντων), καί το πώς. (Με πολιτικούς-«κωλόχαρτα μιάς χρήσεως», που ψηφίζουν ούλτρα ανθελληνικά νομοσχέδια… τσεπώνοντας μιά κι έξω «μαύρα», περισσότερα απ’ όσα θα έβγαζαν με ολόκληρη πολιτική καριέρα αρκετών τετραετιών. Άρα δεν χρειάζεται να παιδεύονται να σκουπίσουν απ’ τα μούτρα τους το φτύσιμο που τρώνε, ώστε να επανεκλεγούν. Κάνουν τη βρωμοδουλειά, τα τσεπώνουν χοντρά, καί μην τους είδατε. Γι’ αυτό είναι θρασύτατοι καί δεν σας έχουν ανάγκη. Έτσι εξηγείται – επειδή έχουν δέσει τον γάϊδαρό τους.)

Το θέμα μας, όμως, είναι, το πόσο μακριά φτάνει αυτό το σχέδιο. Πόσους τομείς καλύπτει, καί πόσο μας έχει ήδη πλησιάσει.

Λοιπόν, αυτοί που θέλουν να μας εξοντώσουν, δεν θ’ άφηναν τίποτε στην τύχη. Δεν θα παραμελούσαν καμμία πλευρά του πολέμου. Δεν θα παραγνώριζαν τη βάση της επιβίωσης, που είναι η τροφή.

Ρίξτε πρώτα μιά ματιά εδώ, κι ελάτε να συνεχίσουμε.

 

Η επίθεση, λοιπόν, των ανθελλήνων δολοφόνων μας έχει φτάσει καί στη διατροφή μας. Επομένως, ο μόνος λόγος που ακόμη υπάρχουν (κυρίως νεαρά) άτομα, που γράφουν εξυπναδίστικες μαλακίες στο Διαδίκτυο (νομίζοντας, φεύ!, ότι τυγχάνουν κάτοχοι υψηλού iq), είναι ότι ακόμη δεν έχει πειραχτεί η διατροφή τους. Ακόμη έχουν κάτι να φάνε καί να πιούνε, έστω καί με τα λεφτά της σύνταξης του παππού, ή την κατσαρόλα της μαμάς. Γι’ αυτό υπάρχει ακόμη (παρά την καλπάζουσα ανεργία καί αφραγκία) η πολυτέλεια της σπατάλης χρόνου στο πληκτρολόγιο, προς αρμολόγηση ηλιθιοτήτων.

Αλλά, αυτό που έρχεται ιπτάμενο, με σκοπό να χωθεί βαθειά στο απευθυσμένον του κάθε εξυπνάκια, δεν είναι ο Νιμπίρου.  🙂  Είναι μακρόστενο… είναι μήκους σημαντικόν!

Εάν δεν τυγχάνετε του …γκαίϋ πράϊντ, κοιτάξτε να το αποφύγετε. Εγκαίρως!

 

Μιά που τό ‘φερε η κουβέντα, καλό είναι να μάθουμε ν’ αντιδρούμε σε μερικά όπλα του εχθρού. (Καί δή, με ακριβώς ομοιόμορφο τρόπο.) Καί κακώς που δεν το κάναμε μέχρι τώρα.

Στον ψυχολογικό πόλεμο, στη βρισιά: «- Είσαι φασίστας!», απαντάμε: «- Βλέπω κι εσένα, τον δημοκράταρο!». Δεν το σκεφτόμαστε εκείνη τη στιγμή, δεν αυτοσχεδιάζουμε, αλλά δίνουμε αμέσως την έτοιμη απάντηση. Στη βρισιά: «- Είσαι ρατσιστής!», απαντάμε: «- Άντε γαμήσου!» (Δεκτή, πάντως, καί οποιαδήποτε άλλη καλή πρόταση.) Επιτέλους, δεν είναι δυνατόν να μπλοκάρουν καί ν’ αδρανοποιούν ολόκληρο λαό δυό λεξούλες, κι ο κάθε αληταράς που τις προφέρει!!! (Που δυστυχώς, αυτό ακριβώς γίνεται…)

Στο δε ξύλο… ξέρετε, ακόμη κι οι παρακρατικοί έχουν ονόματα καί διευθύνσεις! Εάν αυτοί ορμάνε αγεληδόν καί βαράνε κόσμο στον δρόμο, νομίζω δίκαιο είναι να δεχθούν μιά ομαδική επίσκεψη στα σπίτια τους, γιά …σύσφιξη της κοινωνικής συνοχής! Καρα-lol!!! Πού θα πάει; Θα φάνε ξύλο μιά, δυό, τρείς, κάποια στιγμή θα κατανοήσουν πως αυτά που κάνουν αυτοί, τα μπορούν κι άλλοι! Δεν έχουν το μονοπώλιο. Όπου δεν πίπτει λόγος…

Κι όσο γιά όπλα… Αφού απαγορεύονται τα πυροβόλα, αυτοσχεδιάστε. Ρωτήστε. Μάθετε. Πειραματιστήτε. Ακόμη καί πυροβόλα όπλα μπορείτε να κατασκευάσετε (με υλικά που «δεν τα πιάνει το μάτι σας», πολλώι δέ μάλλον το μάτι κρατικών υπαλληλίσκων), που δεν θα φαίνονται ως τέτοια. Μία από τις χρήσιμες ιδιότητες του Διαδικτύου είναι ακριβώς αυτή: που δίνει απαντήσεις ακόμη καί σε δήθεν απαγορευμένες ερωτήσεις. Κι όλ’ αυτά τώρα, όχι αργότερα. Μή χάνετε χρόνο.

 

…Όπως λέει καί το σοφό ρητό, το αγγούρι άλλος το τρώει καί δροσίζεται, κι άλλος το τρώει καί ζορίζεται. Είπα καί ελάλησα, οπότε φροντίστε να είσαστε στην πρώτη κατηγορία. (Των …δροσιζομένων.  🙂  ) Φροντίστε την επιβίωσή σας, διότι η κρεμάλα στον λαιμό της Ελλάδας άρχισε να γίνεται πολύ αισθητή.

Μιά που σιχαίνομαι τον καταγγελτικό λόγο (ως άκαιρο, πλέον), αυτή όντως είναι η τελευταία μου προειδοποίηση προς αδρανούντες κι «εξυπνάκηδες». Αμέσως μετά αρχίζει ο υπέρ πάντων αγών.

 

Συμφωνία σε εσύ μείζονα

78 Σχόλια

τη σειρά των επερχομένων ανοιχτών διακηρύξεων προς τους Έλληνες, έτυχε να ξεκινήσω πρώτος με την παρούσα.

(Ξεκινήστε από εδώ, γιά μιά πρώτη ιδέα περί του θέματος.)

 

Ιστορικώς, η Ελλάδα μεγαλούργησε όποτε -καί εφ’ όσον- υπήρχε ισχυρό κέντρο αποφάσεων, στο οποίο υπακούανε άπαντες οι Έλληνες. (Αν θέλετε διαφορετική έκφραση, όποτε υπήρχε ηγετικό «ιερατείο».) Βλέπε Αγαμέμνονα, βλέπε Φίλιππο Β’.

Όμως, γιά κάποιους λόγους τα «ιερατεία» αυτά έπαψαν να υπάρχουν, με χρονικώς τελευταίο το «περίπου ιερατείο» που οργάνωσε καί διεξήγαγε τον Μακεδονικό Αγώνα (1904-1908). (Έστω, το χρονικώς τελευταίο διακριτό.) Από τότε, η Ελλάδα έγραψε μέν την εποποιΐα του 1940 (από …»κεκτημένη ταχύτητα»), αλλά από το 1944 μέχρι σήμερα παραδέρνει σα ναυαγισμένο πλοίο στα βράχια. Κατάσταση που ούτε μας τιμά ως λαό, ούτε μας ταιριάζει, ούτε μας αξίζει.

Λοιπόν, ήρθε η ώρα να ξαναποκτήσει η Ελλάδα τη φυσική της ηγεσία καί να ξαναμεγαλουργήσει. Αφού πρώτα σωθεί από τα τέρατα που την πνίγουν.

Καί ποιός θ’ αποτελέσει τη φυσική ηγεσία της Ελλάδας καί του Ελληνισμού;

Όλοι μας κι όλες μας, όσοι-ες έχουμε Ελληνική ψυχή!!!

 

Όσο παράδοξη κι αν φαντάζει η απάντηση, ωστόσο είναι απολύτως εφικτή. Ας το δούμε.

Τί έχουμε στις μέρες μας; έναν λαό απολύτως παραδομένο στη μοίρα του, ο οποίος περιμένει σωτήρες να τον σώσουν. Αλλά, γιά κακή του τύχη, οι σωτήρες τό ‘ριξαν στην απεργία! Όχι μόνον οι σωτήρες επιμένουν να μην εμφανίζονται, αντιθέτως τον λαό τον έχουν περιλάβει εργολαβικώς εχθροί καί προδότες. Καί νά ‘ταν μόνον αυτά… Όποτε ο λαός στρέφει το βλέμμα αλλού (πάντα προς αναζήτηση …σωτήρων), τον περιμένουν θρασείς απατεώνες… που του υπόσχονται (ανύπαρκτα) λεφτά, ή του συστήνουν να κάνει υπομονή, μέχρι να έρθουν γιά «σώσιμο» διάφορες (ομοίως ανύπαρκτες) υπεροργανώσεις με (εξ ίσου ανύπαρκτα) υπερόπλα.

(Ελλείψει αυτών, βέβαια, συμβιβαζόμαστε καί με το Ξανφόν Γκιένος! Λες κι οι άλλοι λαοί δεν έχουν τα δικά τους προβλήματα να λύσουν, αλλά ζούν μονάχα γιά να επωμιστούν τα προβλήματα του ανεύθυνου νεοέλληνα.)

Δυστυχώς, αυτή τη δουλειά (του να βρείς γομάρι, να του φορτώσεις τις πολιτικές ευθύνες σου) την ξεκίνησε ο Μεγαλέξανδρος, καί την πληρώνουμε ακόμη. Καί μυαλό δεν βάζουμε. Εδώ καί κοντά δυόμιση χιλιάδες χρόνια, η διοίκηση της Ελλάδας είναι κάτι που ασκείται από κάποιους «αόρατους», κάπου πολύ μακριά… σε απόσταση τουλάχιστον ένα μήνα με το άλογο. Πιό μακριά απ’ τα Σούσα, κάπου στη Βακτριανή καί στην Ινδία. Κάποιους δήθεν «αόρατους», αλλά σίγουρα ανέγγιχτους. Κάποιους με …ασυλία!

Ακριβώς αυτά τα κουσούρια μας άφησε εκείνη η εποχή. Συν η ευμάρεια από το χρήμα, που …αυτομάτως έρρεε άφθονο στις τσέπες των Ελλήνων τους τρείς τελευταίους προχριστιανικούς αιώνες. (Κι αν η Ελλάδα έπεσε στους Ρωμαίους, έμειναν ακόμη ελεύθερες γιά μεγάλο διάστημα οι Ελληνιστικές Αίγυπτος καί Συρία.) Πάνω από δυό χιλιάδες χρόνια κουβαλάμε αυτές τις στρεβλές αντιλήψεις. Πάνω από δυό χιλιάδες χρόνια δεν κοιτάζουμε εμείς τα του οίκου μας, γι’ αυτό θεωρούμε φυσιολογικό ν’ ασκεί διοίκηση στα της Ελλάδος …το Λονδίνο, η Ουάσινγκτων, κι όποιος άλλος παρεμφερής.

Όμως, καιρός να επαναφέρουμε την Εκκλησία του Δήμου καί την Απέλλα! Καιρός ν’ αναλάβουμε ξανά ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ τις τύχες μας!!!

Τί, δηλαδή; θέλετε να διαιωνιστεί η παρούσα άρρωστη κατάσταση; Τα χάλια μας δεν τα βλέπετε; Κολλήσατε στο δίλημμα: «- Ή να προσκυνήσουμε σωτήρα, ή να χαθούμε όλοι!»;

Να με συγχωρήτε, ευχαριστώ, αλλά εγώ δεν θα πάρω.

 

Οπότε, εμείς…

Εμείς καί μόνο εμείς αναλαμβάνουμε στο εξής την προσπάθεια καθοδηγήσεως της Ελλάδας μας, απαγορευομένων αυστηρώς του λοιπού των …αντιπροσώπων. Όμως, με εντελώς νέο σχήμα συνεννοήσεως καί ομαδοποιήσεως.

Γιατί;

Διότι:

Εάν ξεκινήσουμε μιά προσπάθεια με κλασική πυραμιδική δομή, πρώτον αυτή θα καταρρεύσει γρήγορα, καί δεύτερον …θα καταρρεύσει γρήγορα. Η πρώτη αιτία είναι το άκρατο αρχηγηλίκι, που κρύβει μέσα του ο κάθε Έλληνας. Η δεύτερη είναι οι αποσχίσεις (πάλι ως απόρροια αθεμελίωτου εγωϊσμού / αμετροέπειας / ανοησίας). Όταν βλέπετε τέτοια σχήματα να στέκονται (πχ παραδοσιακά κόμματα), καί δή γιά πολύ χρόνο, τότε βρίσκονται άλλες «συγκολλητικές» ουσίες από πίσω – οι οποίες έχουν τρόπους να επιβάλουν τον απόλυτο σεβασμό των «από κάτω» στους «από πάνω». Δεν μας αφορούν αυτά τα σχήματα, όμως. Το 1789 το πετάμε στα σκουπίδιακαί πολύ το κρατήσαμε.

Την τύχη της Ελλάδας ΔΕΝ θα την καθορίζει στο εξής το πού έβαλαν τους κώλους τους οι αντιπρόσωποι της Ασσαμπλέε Νασιονάλ του 1789. Ούτε αυτοί, που από τα παρασκήνια επέβαλαν …σεβασμό στην ιεραρχία των διαφόρων κομματικών πυραμίδων. (Ως …σεβάσμια άτομα οι ίδιοι.)

 

Τί θα κάνουμε, λοιπόν;

Μερικά πράγματα.

  • Το πρώτο, οργανωνόμαστε σε ολιγάριθμες παρέες. Όπου αυτοελεγχόμαστε.

Είναι φανερό το ότι, εκτός απ’ το να μην είμαστε μόνοι μας, έχουμε το πλεονέκτημα του αμέσου ελέγχου καί αποδόσεως τυχόν ευθυνών. Στην παρέα ΔΕΝ μπαίνουν λαμόγια, αδιάφοροι, καιροσκόποι, εγωϊστές που ονειρεύονται αρχηγηλίκια, προδότες καί λοιπά σαπρόφυτα. Δεν μπαίνουν εξ αρχής. Δεν μπορούν να μπούν, εξ αρχής. Αυτοί όλοι οι βρωμιάρηδες ευδοκιμούν μόνο στα θολά νερά ενός ετερόκλητου πλήθους. Όχι όταν πέφτει ο προβολέας απάνω τους.

Έτσι, δεν θα υπάρξουν παράπονα καί στεναχώριες γιά προδότες κι αποχωρήσαντες. Επίσης, όποιος δεν θέλει να συμμετάσχει, ώρα του καλή. Να μας παρατήσει εξ αρχής ήσυχους καί να πάει στη Γερμανία. Ή στα ξενυχτάδικα της Μυκόνου. Ή όπου στο διάολο θέλει. Δεν υποσχόμαστε ούτε αρχηγικές θέσεις, ούτε λεφτά (καί δεν επιθυμούμε να προσελκύσουμε τσακάλια της πιάτσας). Αμφότερα δεν υφίστανται.

  • Το δεύτερο, διαχειριζόμαστε εμείς τα του οίκου μας.

Όταν πχ μας περισσεύει ένα μικρό χρηματικό ποσόν, είναι μέγιστη ανοησία να το δίνουμε σε κομματικούς εράνους, σα να δίνουμε χρυσόν, σμύρνα, λίβανον …στον κομματικό «σωτήρα». Χίλιες φορές καλύτερα ν’ αγοράσουμε κάτι, που θα μας είναι χρήσιμο.

Καί είπαμε! Όποιος δεν θέλει να συμμετάσχει στην προσπάθεια, ώρα του καλή. Ούτε παρακαλάμε κανέναν, ούτε θα του κάνουμε κήρυγμα. Όμως, όποιος θέλει, θα συμμετάσχει ενεργώς. (Αλλοιώς, ας μην παραπονιέται ότι οι κακοί πολιτικοί του κάνουν ετούτο, ή εκείνο.) Ζητάμε την Ελληνική ψυχή σας καί τον χρόνο σας! Καί ο καθένας θα κάνει αυτό, στο οποίο είναι καλός.

Εάν αυτά σας φαίνονται από τώρα βαρειά κι ασήκωτα, σας θυμίζω πως η αντίθετη εικόνα είναι οι απρόσωπες γραφειάρες των πολιτικών του κατεστημένου – με τους κομματάρχες, κτλ. Όπου, αν περιμένεις να προωθηθεί το δίκαιο αίτημά σου, καλύτερα να το γυρίσεις στην Τουρκοκρατία. Ο πασάς της περιοχής θα σ’ εξυπηρετούσε πιό γρήγορα. (Μπορεί καί να σου έκοβε το κεφάλι – επειδή τον ενόχλησες. Αλλά, είτε με τον άλφα τρόπο, είτε με τον βήτα, στο προκύψαν ζήτημα θα έθετε ένα σαφές τέλος χωρίς καθυστέρηση.)

  • Το τρίτο, συνεννοούμαστε με άλλες ομάδες συν-Ελλήνων.

Σκεφθήτε την εικόνα βιολογικών κυττάρων που συνενώνονται, προς σχηματισμό ζώντος οργανισμού.

Οπότε, δεν τίθεται κάν θέμα εγωϊστικής διεκδικήσεως της αρχηγίας. Βέβαια, πάντα υφίσταται το θέμα του συντονισμού της δράσης καί των αποφάσεων, αλλά αυτό υπάρχουν τρόποι να λύνεται κάθε φορά. (Γι’ αυτό καί δεν υπεισέρχομαι εδώ σε αχρείαστες λεπτομέρειες – καί δή, δεν συντάσσω εγχειρίδιο οδηγιών μιάς άκαμπτης δομής.)

Αυτά μας είναι αρκετά γιά το ξεκίνημα.

 

Είν’ αλήθεια πως (παρά τα προειρηθέντα) πολλοί συν-Έλληνες, απ’ αυτούς που θα δουν με θετική ματιά τα σημερινά, επιμένουν να σκέφτονται συμβατικά. Με όρους πυραμιδικής δομής, χρηματοδοτουμένων κομμάτων, «- Να βγούμε με εκλογές ως πλειοψηφία!», κτλ κτλ κτλ. Γι’ αυτούς, έχω να πω το εξής: είναι ελεύθεροι να το προχωρήσουν, άμα νομίζουν ότι θα πετύχουν κάτι. Ωστόσο, εγώ δεν θα συμμετάσχω, διότι δεν πιστεύω σε κάτι τέτοιο. Μόνο μιά ψήφο έχω να δώσω, καί τίποτ’ άλλο.

Δεν εμποδίζω κανέναν, δεν θα δοκιμάσω ν’ αλλάξω τα μυαλά κανενός, αλλά ξεκαθαρίζω απόλυτα τη θέση μου.

 

Συμπερασματικώς:

Ήδη ξεκίνησε η πρώτη Ελληνική παρέα, οπότε καιρός να ξεκινήσετε καί τη δική σας.

Θέλω να πιστεύω πως το μέλλον της χώρας μας καί του λαού μας προμηνύεται λαμπρότατο.

Όμως, συν …ιστολόγοις, καί χείρα κίνει.

 

Older Entries