Αρχική

Κι ακόμη ένα «κλειδί»

9 Σχόλια

άποια άτομα με απογοητεύουν. Πολύ.

Θέλετε μεν έτοιμες τις απαντήσεις, αλλά η γνώση που δεν κατακτάται με κόπο, είναι επιδερμική. Θα περάσει καί θα ξεχαστεί.

Κι εδώ θέλω ν’ ανακαλύψετε εσείς (κι όχι να σας το δώσω έτοιμο) κάτι ύψιστης σημασίας. Καί να το κρατήσετε. Γι’ αυτό σας είπα να σπάσετε το κεφάλι σας, μέχρι να βρήτε τις απαντήσεις.

Εν πάσει περιπτώσει, το αντιπαρέρχομαι.

Οι απαντήσεις, λοιπόν, είναι:

  • Πρόκειται γιά το τρίκλωνο αιθερικό μας “dna”, που στα αρχαιοελληνικά κείμενα αναφέρεται ως ιχώρ.
  • Ξεκινάει από τον Ήλιο καί καταλήγει στον Έλληνα άνθρωπο.
  • Η (ολική ή μερική) καταστροφή του καταστρέφει τον Έλληνα, ο οποίος αντιστοιχεί σ’ αυτό.

Αυτό που σχεδίασα, είναι το “ατομικό” ψυχικό αποτύπωμα του Έλληνα, διότι υπάρχει καί το συλλογικό ψυχικό αποτύπωμα της φυλής μας. Αυτό εδώ:

 

Τί σημαίνουν οι διαφορές με το προηγούμενο σχήμα;

Στο ατομικό ψυχικό αποτύπωμα, τα φίδια δείχνουν εσωστρέφεια – το “Γνώθι σαυτόν”. Επίσης, η περιέλιξή τους δείχνει σαφώς “γενετική” δομή (dna, ομφάλιος λώρος).

Στο συλλογικό ψυχικό αποτύπωμα, τα φίδια κοιτούν προς τα έξω, διότι είναι φύλακες. Η δέ περιέλιξή τους δείχνει την ομαδικότητα / συλλογικότητα.

 

Διευκρινήσεις καί συμπεράσματα.

Το “υλικό” του ιδεατού “Τρικαρήνου Όφεως” είναι ο (αιθερικός) χρυσός, κι όχι ο μπρούντζος. (Θημηθήτε: “Χρυσούν Γένος”.) Άλλως τε, συνδεόμαστε με τον Ήλιο, που ως μέταλλο έχει τον χρυσό. Απλά, με το πρώτο σκίτσο, το «μπρούντζινο», (ως απόρροια του πάλαι ποτέ “Τρικαρήνου”) σας εισήγαγα στις έννοιες που θέλω να δείξω.

Άλλες φυλές έχουν δίκλωνο / μονόκλωνο / καθόλου αιθερικό dna. (Ναί, είναι ατελείς.) Καί ναί, άμα κάνεις ζημιά στην αιθερική “αλυσίδα” τους, τις αρρωσταίνεις καί τις σκοτώνεις. Θα μπορούσαν, δηλαδή, άνετα οι δικοί μας κορυφαίοι μύστες να τελειώσουν μία καί καλή με διάφορες βρωμόρατσες, που μας έγιναν φόρτωμα. (Καί ειδικά γιά τις σπαρτές, είναι “ευκολάκι”.) Αλλά αυτή η ενέργεια απαγορεύεται ΑΥΣΤΗΡΟΤΑΤΑ “άνωθεν”…

…Εκτός αν…

Βέβαια, ακριβώς το ίδιο πάνε να κάνουν “κάποιοι” σ’ εμάςΚι όχι μονάχα τώρα τελευταία. (Δεν βλέπετε την εντεινόμενη επίθεση στα -σημερινά, έστω- φυλετικά σύμβολά μας; Τα σύμβολα είναι η «γέφυρα» του υλικού κόσμου με τον αιθερικό.) Διότι κάτι έχουν μυριστεί εδώ κι αιώνες, γιά το πώς γίνεται το “ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσατε”. Μόνο που -επειδή δεν τα ξέρουν όλα- καί δεν θα τους βγεί (όπως δεν τους βγήκε τόσο καιρό), καί θα το πληρώσουν πανάκριβα… όταν έρθ’ η ώρα της λυπητερής.

Τα “σκουριασμένα / χαλασμένα” τμήματα της αιθερικής αλυσίδας, είτε της ατομικής, είτε της συλλογικής, δυστυχώς παραμένουν τέτοια, ακόμη κι αν μεσολαβήσει θάνατος κι επανενσάρκωση. Μόνον η ενθύμηση / συνειδητοποίηση ότι κάτι δεν πάει καλά, κι η συνακόλουθη έντονη προσευχή στον Θεό γιά “επιδιόρθωση”, μπορούν να τα ξανακάνουν χρυσά.

 

Όλα τα παραπάνω θέλω να τα μάθετε απέξω. Κι ακόμη περισσότερο, θέλω να τα νοιώσετε – γιά να σας μείνουν ως γνώση ες αεί. (Αλλοιώς, δέν… όσα ωραία κειμενάκια δικά μου καί να διαβάσετε.)

Καθήστε κάτω από τον Ήλιο χωρίς ρούχα (δεν είναι απαραίτητες οι ακρογιαλιές προς τούτο, υπάρχουν καί τα μπαλκόνια καί οι πίσω αυλές), κλείστε τα μάτια, καί ζητήστε σύνδεση με το άστρο που δίνει καί συντηρεί τη ζωή στη Γή μας.

Κάντε ερωτήσεις:

  • Ποιός είμαι;
  • Ποιός ήμουν;

(Το “Ποιός θα είμαι;” είναι γιά πιό προχωρημένο στάδιο – όταν εξοικειωθήτε.)

  • Τί κάνω εδώ σ’ αυτή τη ζωή, σ’ αυτόν τον κόσμο;

Οραματιστήτε (έστω, προσπαθήστε) το αιθερικό μας “dna” – θα δήτε καί θα νοιώσετε τις αλήθειες αυτές (κι όχι μόνον αυτές) πολύ καλύτερα, απ’ ότι σας επιτρέπουν τα δικά μου φτωχά σκιτσάκια.

Φυσικά, θα καθήσετε κάτω από τον Ήλιο όσο αντέχετε. Πέντε λεπτά; εντάξει, πέντε λεπτά. Αλλά κάντε το. Αν μή τί άλλο, είναι υπερεπείγον.

Πριν γίνουμε “ομαδικοί παίχτες” γιά να σώσουμε την Ελλάδα ενωμένοι, πρέπει να προετοιμαστούμε, φορώντας την αιθερική μας Ελληνική πανοπλία.

 

Υγ 1: Θάνατος; Αλήθεια, τί είναι ο θάνατος;

Είναι μιά μετάβαση… Όταν πεθαίνουμε οι Έλληνες, κάνουμε “γκέλ” στον Ήλιο, κι επανερχόμαστε. Θα το νοιώσετε. Θα σας το πή ο Ήλιος, αν τον ρωτήσετε.

Ο Λεωνίδας καί οι 300 του, συν οι 700 Θεσπιείς του Δημοφίλου, συν τόσοι καί τόσοι άλλοι αρχαίοι ημών, το ήξεραν. Καί το κυριώτερο, το είχαν νοιώσει κι ενστερνιστεί πολύ προτού πεθάνουν.

Εξ ού καί η αφοβία τους.

Υγ 2: Γιατί τέτοιες πληροφορίες χύμα σε δημόσια θέα;

Επειδή έπρεπε. Επειδή ήταν η ώρα τους να μαθευτούν. Επειδή βιαζόμαστε. Κι επειδή δεν υπάρχει άλλος τρόπος.

(Τί, δηλαδή; Θα έπρεπε να περιμένετε να στήσω φιλοσοφική σχολή καί να εγγραφήτε μαθητές; )

 

Ένα πολύτιμο «κλειδί»…

18 Σχόλια

α πάντα, πριν γεννηθούν, έχουν μιά περίοδο εγκυμοσύνης. Η «εγκυμοσύνη», λοιπόν, του «Ελληνοκεντρικού κινήματος» (πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980) είναι λίαν ενδιαφέρουσα, αλλά δεν θα μας απασχολήσει εδώ. Εδώ θα δούμε μία από τις (από σπόντα…) γενεσιουργές αιτίες του – καί γιά την ακρίβεια, τον «απόγονό» της.

 

Η ιστορία μας ξεκινάει, όταν το 1980 ο αρχαιολόγος Πέτρος Θέμελης συλλαμβάνει την ιδέα να φτιάξει αντίγραφο του πάλαι ποτέ «Τρικαρήνου Όφεως» των Δελφών (σήμερα το πρωτότυπο ευρίσκεται -εδώ καί πολλούς αιώνες- στην Κωνσταντινούπολη μισοδιαλυμένο), καί να το στήσει στους Δελφούς, στη θέση του παλιού. Πράγμα που έγινε τελικά το 2015.

Ο πρωτότυπος «Τρικάρηνος Όφις» -ο ευρισκόμενος ειςτηνΜπόλιν- είναι ετούτος εδώ (από τη Γουΐκι) :

 

Δεν δίνω ιδιαίτερη σημασία πχ στο αν οι σπείρες του πρωτότυπου είναι ασύμμετρες, ή στο αν (καλλιτεχνικώς) αποτελεί κάπως βιαστική δουλειά. Πάντως, εγώ θα τον έφτιαχνα κάπως έτσι:

 

 

Εδώ, πάλι, στην πραγματικότητα θα έφτιαχνα τον κορμό του αγάλματος με διάμετρο τη μισή (ή λιγώτερη) απ’ αυτή που φαίνεται στο σκίτσο, ίσως καί κάπως πιό καλλιτεχνικό το όλον. (Με σκαλίσματα στον βωμό, κτλ.) Αλλά θέλω να προσέξετε πολύ καλά την εικόνα, την οποία τη ζωγράφισα επίτηδες έτσι, ώστε να σας εντυπωθεί.

Καί μετά, θέλω να σκεφθήτε μέχρι να ζαλιστήτε τις πιθανές απαντήσεις στα εξής ερωτήματα:

  • Τί ακριβώς απεικονίζεται; Δηλαδή, τί κρύβεται πίσω από τη βιτρίνα αυτού του υποτιθέμενου μπρούντζινου γλυπτού;
  • Αυτό το «γλυπτό» από πού αρχίζει καί πού τελειώνει;
  • Ποιές οι συνέπειες του να μην είναι «υγιές» (δηλ.νά είναι σπασμένο, σκουριασμένο, κτλ) ;

Αυτά… Η ζωγραφιά είναι ένα κλειδί (πιστεύω το μοναδικό), γιά ν’ αρχίσετε να ξεκλειδώνετε το περίφημο ψυχικό αποτύπωμα της φυλής μας, το οποίο μας υπενθυμίζει ο Παλαιός καθημερινώς. Καί, επιτέλους, να το νοιώσετε μέσα στην ψυχή σας.

Καλή επιτυχία!

 

Υγ: Μή μου πήτε ότι σας βάζω δύσκολα! Ήδη το σκίτσο έχει κάποιες αρκετά «μαρτυριάρικες» ενδείξεις.

 

Αισυμνητειακά παραγγέλματα

27 Σχόλια

άπως, όπως λέμε «Δελφικά παραγγέλματα»!  🙂

Ένας «εισαγωγικός οδηγός χρήστη» γιά προετοιμασία όσων Ελλήνων δεν ξέρουν ακόμη τί να κάνουν. Όχι τίποτ’ άλλο, αλλά σε διάφορα σχόλια ιστολογίων που αντέγραψαν κείμενά μου, …εγκαλούμαι επειδή δεν προτείνω λύσεις!!!

Ορίστε, όμως, που προτείνω.

Πάμε!

 

α. Σκοπός – ξεκαθάρισμα προθέσεων

  • Πρώτα η Ελλάδα!!!

Οι διάφοροι «-όφιλοι» να μας αδειάζουν τη γωνιά.

 

  • Όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας.

Σκληρό; Ίσως άδικο; Ναί. Απόλυτα. Ποιός είπε, όμως, ότι η επανόρθωση της Ελλάδας είναι εκδήλωση τύπου «φιλολογικόν τέϊον»;

 

  • Όποιος δε λέει ξεκάθαρα ποιό στρατόπεδο διάλεξε, είναι εχθρός. Δεν υπάρχει ουδετερότητα.

Ή με την Ελλάδα θα είσαι, ή με τον διάβολο. Η ουδετερότητα είναι εκ του πονηρού, καί τιμωρείται με την θανατική ποινή. Η «ουδετερότητα» στους καιρούς μας είναι καθαρός καιροσκοπισμός, καί δεν θα γίνει ανεκτός. Όσοι βγάλουν το φίδι απ’ την τρύπα, δεν είναι τα κορόϊδα των «ξύπνιων», που αποτραβιούνται σε ασφαλές μέρος περιμένοντας.

Όθεν, κάτι «αντιρρησίες συνειδήσεως» καί κάτι άλλοι με «τρελλόχαρτα» είναι τελειωμένες υποθέσεις. Δεν υπάρχει μέλλον γι’ αυτούς. Μόνον ομαδικοί τάφοι.

 

β. Ποιοί με ποιούς

  • Όποιος έχει πάει με κόμματα κι όποιος έβαλε δάχτυλο στο μέλι του δημοσίου χρήματος (αδιάφορο πόσος καιρός πέρασε), είναι καμμένο χαρτί.

Μακριά κι αλάργα από κόμματα, «συλλογικότητες», καί τα ρέστα. Είναι σκουπίδια, που δεν έχουν καμμία θέση στον σημερινό δημόσιο βίο. Μόνο ζημιά κάνουν.

Φυσικά, εμείς ΔΕΝ θα διαπράξουμε τη δημιουργία ενός ακόμη τέτοιου σκουπιδιού.

 

  • Καμμένα χαρτιά είναι καί όλοι οι φύσει ή θέσει ανθέλληνες καί πράκτορες.

Εδώ συμπεριλαμβάνονται καί οι τέκτονες (θέσει πράκτορες ξένου κράτους), καί οι κρονολάγνοι ιερωμένοι («πανθρησκεία» καί τα ρέστα – κατά τ’ άλλα, η θρησκεία της αρχαίας Ελλάδας ήταν «διεφθαρμένη»). Καί το παρακράτος – εννοείται.

 

  • Εμείς καί μόνον εμείς θα καθαρίσουμε τη βρωμιά. Κανείς άλλος!

Όποιος θέλει να συνεισφέρει, έρχεται εδώ καί εντάσσεται σε κάποιο επίπεδο της αισυμνητικής ιεραρχίας. Τα ξεχωριστά «μπαϊράκια» μόνο ζημιά κάνουν. Κι επειδή 1000% θα τεθεί θέμα αρχηγίας,…

 

  • …Στο εξής, όποιος θέλει δημόσιο λόγο, πρώτα θα βάλει το κεφάλι του στον ντορβά με τις οχιές.

«Αρχηγοί» εκ του ασφαλούς, καθώς καί λοιποί θρασύδειλοι εγωϊστούληδες («πατριώτες» καί μή), στο σπιτάκι τους. Δεν τους πέφτει λόγος γιά το μέλλον της Ελλάδας. Μόνον οι αποφασισμένοι να παίξουν τη ζωή τους σε μιά ζαριά θα έχουν γνώμη.

 

  • Γινόμαστε τα δάχτυλα στη γροθιά με άλλα τέσσερα άτομα της απόλυτης εμπιστοσύνης μας, καθαρούς Έλληνες.

Σπαρτιατικός τρόπος… Δίνουμε ομαδικά τη μάχη μας καί δεν εγκαταλείπουμε την ομάδα.

 

  • Δεν έχουμε καμμία εμπιστοσύνη σε αγνώστους.

Αυτονόητο.

 

γ. Πώς;

  • Περιμένουμε ενεδρεύοντες με το δάχτυλο στη σκανδάλη.

Μέχρι νεωτέρας.

 

  • Δεν μιλάμε, δεν εξηγούμε.

Κατ’ αρχήν, δεν θέλουμε. Κατά δεύτερον, είναι παράλογο καί εις βάρος μας. (Είδατε ποτέ «τους άλλους» να εξηγούν; ) Κατά τρίτον, δεν υπάρχει χρόνος. Όποιος πρόλαβε, τον Κύριον είδε.

 

  • Κρατιόμαστε μακριά από οποιαδήποτε δημοσιότητα κατεστημένων ΜΜΕ κτλ.

Αυτονόητο.

 

  • Στον εχθρό κάνουμε όποια ζημιά μπορούμε.

Αυτονόητο. Από μποϋκοτάζ, μέχρι χάκεμα, μέχρι προβοκάτσια, μέχρι ό,τι θέλεις.

 

 

Αυτά προς το παρόν. Αν στην πορεία προκύψουν κι άλλα τέτοια (που θα προκύψουν), θα τα ενσωματώσω στο κείμενο. Θεωρήστε το παρόν κείμενο ως διαρκώς συμπληρωνόμενο, μέχρι να σας πω ότι είναι πλήρες.

Φυσικά, θα εκτιμήσω οποιαδήποτε καλή ιδέα.

 

Υγ: Είδα αντιδράσεις «μουλαροκλωτσιές» σε ιστολόγια, που αναδημοσίευσαν πρόσφατα κείμενά μου. («Νεοταξίτη» ν’ αποκαλέσεις αυτόν που βλέπεις στον καθρέφτη, ρέ. Όχι εμένα. Δεν σου έχω δώσει τέτοιο δικαίωμα.) Κατάλαβα (α) πως όντως η σωστή τακτική -που την επέλεξα- είναι τα χαστούκια στους κοιμωμένους νεο-Έλληνες, καί (β) πως έτσουξαν άσχημα κάποια κωλαράκια – καί χαίρομαι ιδιαίτερα γι’ αυτό. Τί, δηλαδή; θ’ άφηνα «απεριποίητους» διαφόρους πονηρούς, που πάνε …να πιάσουν καλή θέση σε τυχούσα αλλαγή των παγκοσμίων συνθηκών; (Βλέπε Ρωσσόφιλους παύλα προφητείες παύλα οι ορθόδοξοι αδελφοί μας καί λοιπές θρίχες. Το τί έκαναν οι Ρώσσοι το 1453 καί το 1770 εις βάρος μας, καί γιατί το έκαναν, γαργάρα οι Ρωσσόφιλοι.) Καί πιθανώτατα με το αζημίωτο, αυτοί οι Διαδικτυακώς ομιλούντες λεβέντες. Όχι, τέτοια «μαγαζιά» θα τα γκρεμίσω από τώρα.

Σιχαίνομαι τους ηπαπαραίους καί τους αγγλίτσους (καί τα ζώα του Μέλανος Δρυμού), αλλά δεν αφήνω νέα ζιζάνια να πάρουν τη θέση αυτωνών – όταν με το καλό ξερριζωθούν. Θυμηθήτε πως είμαι ο πρώτος, που έκραξα ακόμη καί τους Κούρδους. Εγώ δεν χαϊδεύω αυτιά.

Πρώτα η Ελλάδα!!!

Υγ 2: Γιά τις προφητείες… Δεν έχουν οι «γεροντάδες» το μονοπώλιο. Από την εποχή της Κασσάνδρας -καί πιό πριν- υπήρχαν ικανά άτομα, που έβλεπαν το μέλλον ξεκάθαρα.

Αυτά τα γράφω, όχι επειδή μου φταίει ο άγιος Παΐσιος. Αλλά επειδή η χειραγώγηση των σημερινών Ελλήνων μέσωι των προφητειών χτύπησε ταβάνι. Όθεν, να κοπεί η όρεξη «υπηρεσιώνε» καί λοιπών πονηρών.

Αισυμνητείας παραλειπόμενα – 5

107 Σχόλια

(προηγούμενο)

κόμη ένα θέμα του παρόντος (στ) υποκεφαλαίου αποτελεί η λεγόμενη «κρίσιμη μάζα». (Των συν-Ελλήνων που θ’ αποδεχθούν την αναγκαιότητα να ξελασπώσει το έθνος μας καί θα βοηθήσουν προς τούτο, δηλαδή.) Εννοώ, σε επίπεδο πρακτικών λογαριασμών. Όχι θεωρητικά.

Το 0.5% της κατά Παλαιό κρίσιμης μάζας σημαίνει:

  • Επί του συνολικού πληθυσμού (περίπου εντεκάμιση μύρια), κάπου 57,500 άτομα.
  • Επί των καθαρών Ελλήνων (δέκα μύρια, διότι το ενάμιση είναι πολιτογραφημένοι Βρωμά), 50,000 άτομα.
  • Καί επί του εκλογικού σώματος (περίπου πεντέμιση μύρια), 27,500 άτομα απάνω-κάτω.

Επειδή εγώ έχω (από τα στατιστικά μου) κάπου τετρακόσιους διακριτούς (δηλ. ξεχωριστές μονάδες) επισκέπτες ημερησίως, τότε ή χρειάζονται άλλοι 68 ιστολόγοι (κι ένας εγώ, 69! λόλ!!!), ή πρέπει να είμαστε καμιά δεκαριά, αλλά με αναγνωσιμότητα γύρω στα τρία χιλιάρικα διακριτά άτομα ημερησίως ο καθένας.

Βέβαια, επειδή ανάμεσα στα διακριτά άτομα που διαβάζουν το ιστολόγιο καθημερινώς, (υποθέτω πως) περίπου το μισό είναι σαβούρα (προγραμματιστικά «ρομποτάκια» του Διαδικτύου, πρακτόρια, διαφημιστές, κτλ), τότε τους παραπάνω αριθμούς πρέπει να τους κάνουμε επί δύο. Ή κάπου 150 ιστολόγια με λόγο σαν τον δικό μου, ή δέκα μέν, αλλά ο καθένας μας με αναγνωσιμότητα έξι χιλιάδες διακριτά άτομα ημερησίως.

Η δεύτερη περίπτωση μου φαίνεται πιό εφικτή. Όμως, όπως πάντα προκύπτει το θέμα του χρόνου. Ώσπου να φτιαχτεί το όνομα -το brand name- ενός νεοεισελθόντος στον χώρο του ιστολογείν, θα έχει τελειώσει ο Γ’ ΠΠ! Άρα, Εργοδότη δώσ’ τα με φούλ γκάζια!!!…  🙂

 

Παρένθεση:

Είχα σχεδόν τελειώσει τη συγγραφή του παρόντος, όταν έσκασε το περιστατικό με τη δολοφονία του μικρού μαθητή από Βρωμά. Κι ενώ το ήξερα ήδη από το Διαδίκτυο, κάποιος διάολος μ’ έβαλε ν’ ανοίξω τηλεόραση καί να πέσω στις ειδήσεις ενός βοθροκάναλου. Καί τί βλέπω;…

Ρεπόρτερς καί δημοσιογράφους χεσμένους απάνω τους, μη τυχόν καί πούν κάτι επιβαρυντικό γιά τη σύμφυτη παραβατικότητα της συγκεκριμένης βρωμόρατσας. Οι πολιτικάντηδες, πάλι (που «προσέτρεξαν» – μή χάσουν), χεσμένοι δύο φορές. Καί όλοι ομού να πετάνε την μπάλλα στην κερκίδα (ν’ αλλάζουν θέμα, να επικαλούνται δήθεν τεχνικά προβλήματα με τη σύνδεση, να λένε «φταίγαν οι γιατροί», κτλ κτλ).

Από την όλη ιστορία βγαίνουν τα εξής αναμφισβήτα συμπεράσματα, τα οποία προσωπικώς ουδέποτε θα δεχθώ ν’ αμφισβητηθούν από τον οποιονδήποτε:

  • Ότι οι ξένοι, που απεργάζονται το ξεπάτωμα της Ελλάδας καί των Ελλήνων, δείχνουν πλέον φανερά (καί με το σκεπτικό: «- Καί τί θα μας κάνετε, δηλαδή, κι άμα δε μας γουστάρετε;») όλα τα όπλα που χρησιμοποιούν εναντίον μας απ’ αιώνων – μεταξύ των οποίων καί η εξ ορισμού παρανομούσα βρωμόρατσα των κατασκευασμένων σπαρτών του Προμηθέα.

(Όχι, δεν μας την κουβάλησε εδώ κάποιο ιερατείο -γιά να εξαφανίσει τους Έλληνες-, όταν το Βυζάντιο τό ‘χε πάρει γιά τα καλά η κατηφόρα. Μή σας μπαίνουν στη γκλάβα τέτοιες μαλακισμένες συνομωσιολογικές ιδέες. Μόνη της ήρθε.

Κι όχι, δεν έδωσε πρόθυμα δημίους Ελλήνων κατά την Οθωμανοκρατία. Ούτε τον Διάκο, ούτε τον Κατσαντώνη τους σκότωσαν γύφτοι μετά από βασανιστήρια. Ανιστορησίες δικές μου!)

  • Ότι οι μεν ξένοι τη δουλειά τους κάνουν, αλλά μέγιστο ποσοστό του λαού αυτού έχει «αυτοκτονικό ιδεασμό». Βαρέθηκε τη ζωή του καί θέλει να πεθάνει με κάθε τρόπο.

(Αδιαφορώ πλήρως καί δεν θα τους εμποδίσω. Στη νέα Ελλάδα που ξημερώνει, ούτε οι φρενοβλαβείς, ούτε οι αδύναμοι έχουν θέση.)

  • Ότι όντως -όπως κουράστηκα να επαναλαμβάνω- πολλοί θα ξυπνήσουν καί θα καταλάβουν, μόνον άμα φάνε παλούκι στο απευθυσμένον.

(Τότε, όμως, θα πρέπει επίσης να ποδοπατήσουν τον εγωϊσμούλη τους καί να πειθαρχήσουν στην αισυμνητεία – γιά να κάνουμε 100% σωστή δουλειά. Αλλιώς, να κόψουν το λαιμό τους. Εξηγούμαι από τώρα: δημόσιο λόγο θα έχει μόνον όποιος βγάλει το φίδι απ’ την τρύπα. Οι υπόλοιποι, τουμπεκί ψιλοκομμένο – γιά το καλό τους.)

 

(ζ) Γιά τον -ταχέως επερχόμενο- Γ’ ΠΠ.

Εδώ υφίσταται πλήρης διάσταση με τη γνώμη του Παλαιού. (Εκτός αν με δοκιμάζει, να δεί πού το πάω.) Θα επαναλάβω, όμως, τη δική μου θέση – κι αν θέλετε, την ακολουθείτε. Αν, πάλι, βρήτε ισχυρώτερη απ’ τη δική μου λογική αιτιολόγηση περί του αντιθέτου (κι όχι συναισθηματικούς λόγους, εξηγούμαι), τότε δεν έχετε παρά να τη γράψετε. Καί σας ακολουθώ εγώ, νόου πρόμπλεμ.

Το θέμα του Γ’ ΠΠ μέχρι στιγμής στο Διαδίκτυο αντιμετωπίζεται με δύο τρόπους:

  • Μερικοί θεωρούν πως πρόκειται γιά ιδέα με απλώς πιθανή (καί καθόλου βέβαιη) υλοποίηση.

Εδώ υπάγονται «πακέτο» οι (εντός ή εκτός εισαγωγικών) ανθρωπιστές, οι φιλειρηνιστές, οι θεούσοι, οι μεταφυσικολογούντες, οι ξερόλες, τα πληρωμένα τρόλλς, καί οι παντός είδους ξεκομμένοι απ’ την πραγματικότητα.

  • Κι οι υπόλοιποι τον θεωρούν ως βέβαιη μελλοντική εξέλιξη, γιά την οποία οι -χμ- ενδιαφερόμενοι ήδη προετοιμάζονται από καιρό.

Εδώ υπάγονται όσοι (όπως ο γράφων) δεν βγάζουν πράγματα απ’ τη γκλάβα τους, αλλά καθημερινώς κάνουν μιά εκτίμηση γιά τα γεγονότα, καί προσπαθούν να καταλάβουν πού οδηγούν αυτά.

 

Τα κυριώτερα επιχειρήματα των πρώτων είναι απάνω-κάτω ότι:

  • Δεν γίνονται τέτοια πράγματα. (Μπάααα!… πού να γίνουν! Πού να γίνουν δύο πολύνεκροι ΠΠ μέσα σε είκοσι χρόνια!)
  • Ο Γ’ ΠΠ είναι …σκεπτομορφή, κι όσο οι άνθρωποι την έχουν στην κεφάλα τους / όσο την αναφέρουν, τόσο τη δυναμώνουν. (Κι οι διαρκώς ανανεωνόμενοι σούπερ-εξοπλισμοί των «μεγάλων», είναι κι αυτοί σκεπτομορφές; )
  • Τη σκεπτομορφή αυτή μπορούμε να την εξουδετερώσουμε με αντίθετες σκεπτομορφές (πχ ειρήνη, αγάπη, κτλ), ή/καί προσευχές. (Πώς;! Πώς;! Αμέ!!! Γιατί όχι; Υπάρχει καί προηγούμενο, άλλως τε: πριν από ενάμιση αιώνα, κάτι μάγοι Αφρικανικών φυλών ισχυριζόντουσαν ότι θα μετατρέψουν τις σφαίρες των αποικιοκρατών σε …νερό. Τελικά, μετατράπηκαν οι μάγοι σε «χούς εί, καί εις χούν απελεύσει». Εκτός αν κάνω τόοοοοσο λάθος, δηλαδή. Λόλ!!!)
  • Τα πυρηνικά δεν επιτρέπουν πλέον πόλεμο παγκόμιας κλίμακας, διότι ακριβώς αυτή η «ειρήνη» (του αμοιβαίου φόβου) απέτρεψε τον Ψυχρό Πόλεμο από το να γίνει θερμός. (Σωστό αυτό – ίσως το μόνο στην όλη επιχειρηματολογία τους.)
  • Υπάρχουν πολλές πιθανές εξελίξεις γιά το μέλλον της ανθρωπότητας, όχι απαραίτητα πολεμικής φύσεως. (Σωστό… αν βγάζεις πράγματα απ’ το κεφάλι σου, καί δε βλέπεις γύρω σου τί γίνεται.)

 

Τα κυριώτερα επιχειρήματα, τώρα, της δεύτερης κατηγορίας είναι περίπου τα εξής:

  • Ότι τον Γ’ ΠΠ τον θέλουν όλοι οι «μεγάλοι», καί μάλιστα το λένε έξω απ’ τα δόντια πλέον. (Πχ η Κλιντονίδα.)
  • Ότι δεν θα χρησιμοποιηθούν απαραιτήτως πυρηνικά, διότι υπάρχουν πλέον εξ ίσου καταστρεπτικά «συμβατικά» όπλα. (Θερμοβαρικές βόμβες, καί τα ρέστα.)
  • Ότι τους αντιπάλους δεν τους σταματάει τίποτε απ’ το να αρπαχτούν, διότι πλέον δεν έχουν καμμία ηθική αναστολή – άσε που θεωρούν τα πάντα κτήμα τους! (Βλέπε βομβαρδισμούς αμάχων, πρόγραμμα απομειώσεως παγκοσμίου πληθυσμού, συμμαχίες-αντιμαχίες της στιγμής, σα μικρά παιδιά, απίθανα δήθεν συμφέροντα, κείμενα δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά απ’ τις πατρίδες τους, κτλ κτλ κτλ.)
  • Ότι σημαντικό ρόλο παίζουν τα (κατευθυνόμενα) χάλια της παγκόσμιας οικονομίας, τα οποία οδηγούν σε παγκόσμιο πόλεμο.

Αυτό το τελευταίο δεν το λέει κανείς. Ούτε κάν κάποιες απ’ τις μεγάλες κεφαλές της παγκόσμιας Οικονομίας (Γιάνηδες -προσέξτε το ένα νού-, Λάντον Σκούλ οφ Εκονόμικζ, οβραίοι τύπου Γκρήνσπαν, καί οι ρέστοι). Σας το λέω, όμως, εγώ, ο μή-οικονομολόγος, αλλά ίστωρ. Λοιπόν, επισημαίνω κάτι ευρέως άγνωστο: οι οικονομικοί δείκτες του Γ’ Ράϊχ έδειχναν πως ο Β’ ΠΠ θα ξεκινούσε οπωσδήποτε κάποια στιγμή (δηλ. το Ράϊχ θα ριχνότανε ενόπλως σε άλλα κράτη – γιά ν’ ακριβολογούμε), καί το αργότερο μέχρι το 1943. (Άρα, δεν ήταν θέμα …προσευχών, ή φιλειρηνικής διάθεσης η αποτροπή του.)

Όταν, λοιπόν, όλοι πιπιλάνε τη λέξη «Οικονομία» (γιά να δείξουν πως έχουν γνώσεις επί της τρέχουσας πραγματικότητας καί βαρύνουσα γνώμη), καλό θα είναι να ξέρουν πού οδηγούν οι οικονομικοί δείκτες. Κι αυτό -όπως λέει η Ιστορία- δεν είναι απαραιτήτως μιά ακόμη απάτη με εβραίϊκα κωλόχαρτα, που θα πάει να καλύψει τις προηγούμενες. (Πχ αθρόα εκτύπωση νέων φωτοτυπιών που παριστάνουν το νόμισμα, κτλ.) Μπορεί να είναι καί κάτι τρομερά αιματηρό, όπως ένας ακόμη ΠΠ. Ειδικά όταν οι χρηματο-οικονομικές απάτες ξεπερνάνε τα οριά τους.

Όθεν, παρακαλούνται όσοι το παίζουν έξυπνοι, να μην ονειρεύονται πως θα ξαναβολευτούν σε μιά νέα κατάσταση απάτης (καί θ’ αφήσουν -εθιμικώς…- τα κορόϊδα να τραβάνε κουπί) – καί πάντα μέσα σε μιά ψευδεπίγραφη «ειρήνη».

 

Εκτός των ανωτέρω, υπάρχει σε αρκετούς από μας η συναίσθηση πως φτάνουμε σε «τέλος εποχής» / «τ’ αφεντικό τρελλάθηκε καί πουλάει όσο-όσο».

Διότι, βλέπετε, δεν είναι μονάχα η Οικονομία, ή η θέληση γιά ληστρική αρπαγή των πόρων του πλανήτη. Ή, έστω, η βούληση γιά πλανητική απόλυτη αρχηγία.

Είναι οι μύχιες προαιώνιες επιθυμίες του ερπετικού εγκεφάλου μιάς μυστικής ( ; ) κάστας γι’ αφανισμό όλων των υπολοίπων ανθρώπων – με πρώτους τους Έλληνες.

Τώρα, αυτό… όποιος το κατάλαβε, το κατάλαβε. Οι υπόλοιποι θα έχουν όλον τον χρόνο να το συζητήσουν… στον Παράδεισο! Λόλ!!!

Άρα, ο Γ’ ΠΠ έρχεται – καί προετοιμαστήτε.

(Αν καί δεν είναι υποχρεωτικό. Μπορείτε να τον αποτρέψετε με προσευχές καί κομποσχοίνια. Καρα-λόλ!!!)

 

Υστερόγραφο στο συγκεκριμένο θέμα – γιά ν’ αφαιρέσω καί το τελευταίο ψήγμα εθελοτυφλίας των Ελλήνων.

Λένε πολλοί: «- Δεν θα το επιτρέψει ο Θεός!»

Δεν διαφωνώ στο ότι ο Θεός δεν γουστάρει αλληλοσκοτωμούς, αλλά ο Θεός έχει δώσει στον άνθρωπο την απόλυτη ελευθερία (σκέψεων, λόγων, πράξεων – καί παραλείψεων). Όθεν, δεν επεμβαίνει στη διαμάχη «πόλεμος – όχι πόλεμος». Κι αφού οι ισχυροί της σήμερον γουστάρουν Γ’ ΠΠ, τότε αυτός θα γίνει.

Αυτά, γιά να μην επανέλθει κανείς σε χαζά διλήμματα. Προσωπικώς, δεν θα χάσω χρόνο να ξαναπαντήσω στο συγκεκριμένο θέμα.

 

(η) Η αντίδραση των Ελλήνων.

Αυτή έχει τρείς πιθανές μορφές – όπως τις βλέπω, καί θεωρώντας πως δεν μου διαφεύγει κάποια άλλη:

  • Τη λογική.
  • Την επανεκκίνηση απ’ το απόλυτο μηδέν.
  • Την παράλογη.

Ας τις δούμε.

 

i. Η λογική αντίδραση.

Νομίζω πως δεν χρειάζεται να επεκταθώ στο θέμα, διότι ήδη το έχω καλύψει. Τον καιρό που περνάμε, δεν ξεκινάμε μετωπική επίθεση. (Εκτός αν κάποιος έχει λογικά επιχειρήματα να με πείσει πως σφάλλω.)

Αντιθέτως:

  • Αναμένουμε.
  • Δεν δίνουμε στόχο.
  • Δεν δρούμε μαζικώς σε μεγάλη κλίμακα.
  • Επιθετικώς, κάνουμε καταδρομικές ενέργειες / κλεφτοπόλεμο / ανταρτοπόλεμο.
  • Αμυντικώς, κάνουμε παθητική αντίσταση (πχ ασυμβίβαστο μποϋκοτάζ προϊόντων – όχι επειδή καπνίζουμε τσιγάρα Άλφα κάποιας αντεθνικής εταιρείας, να μη μπορούμε να τα στερηθούμε).
  • Σχηματίζουμε τις πεντάδες μας καί συντονιζόμαστε.
  • Εθιζόμαστε στις εικόνες μάχης – αίματα, πτώματα, διαμελισμούς, σκόρπια μυαλά, κόκκαλα να προεξέχουν από κομμένες σάρκες, κτλ. (Όσοι δεν μπορούν, να πάνε να φτιάξουν κρυψώνα στο υπόγειο. Ο «ανθρωπισμός» σύντομα θα είναι μονάχα μιά λέξη στο λεξικό.)

Πέρα απ’ αυτά όλα, στοιχειώδεις γνώσεις της Ιστορίας λένε πως δεν κινείσαι, αν δεν λάβεις υπ’ όψη σου καί το εσωτερικό μέτωπο, αλλά καί το εξωτερικότα οποία τώρα μας δίνουν 99.99% πιθανότητες ΑΠΟτυχίας. Κι αυτές οι σκέψεις κι οι προτροπές, αγαπητοί μου, δεν είναι αδυναμία. Είναι στρατηγική. ΣΤΡΑ-ΤΗ-ΓΙ-ΚΗ. Όταν τα λέει ο Σάν Τζού είναι σοφά, δηλαδή, κι όταν τα λέω εγώ είναι ανοησίες;

Στρατηγική, ακριβώς γιά να επιβιώσει το έθνος μας. Όχι γιά να περνάει η ώρα, ή να βρίσκουμε προφάσεις αδράνειας.

 

Εδώ, βέβαια, μπαίνει ένα σημαντικώτατο θέμα – καί πάλι δεν κρύβομαι, αλλά το κοιτάζω στα μάτια:

Ως πότε η αναμονή;

Εγώ ο ίδιος το έγραψα, πως δεν έχουμε πολλά περιθώρια. Προσωπικές εκτιμήσεις δίνουν το 2020 ως το οριακό έτος υπάρξεως Ελλήνων, εάν η κατάσταση συνεχίσει όπως είναι σήμερα. Μετά, μας αρέσει ή μας ξυνίζει, ήρθε το τέλος μας. Η προαιώνια Ελλάς πάει γι’ απόσυρση.

Οπότε, τί γίνεται αν οι «μεγάλοι» μας παίξουν σαν τη γάτα με το ποντίκι καί πέραν του 2020; Αφού έχουν την ισχύ να καθορίσουν το μέλλον, μπορούν καί να περιμένουν όσο θέλουν. Άρα, η λογική πρακτική τους είναι να περιμένουν πρώτα εμείς οι Έλληνες να φτάσουμε στο τέλος μας, καί μόνον τότε θ’ αρπαχτούν μεταξύ τους. (Θα πεθάνουμε χωρίς να τους …επιβαρύνουμε τη συνείδηση, δηλαδή. Την ποιά, είπαμε; Λόλ!!!) Το δε έδαφος κι υπέδαφος της χώρας μας, εφ’ όσον δεν θα έχει πιά νόμιμους ιδιοκτήτες, θα το φάει ολόκληρο -με συμφωνία …»κυρίων»- ο ληστής που θα επικρατήσει στον Γ’ ΠΠ.

Η στρατηγική μας εδώ είναι η εξής:

  • Επιταχύνουμε με κάθε (κατά προτίμηση μυστικό) τρόπο τις διαδικασίες, προξενώντας την έναρξη του Γ’ ΠΠ πριν την καθορισμένη από τους «μεγάλους» ημερομηνία της. Ελπίδα μας (ίσως μοναδική), το χάος που θα προκύψει.

Πετάμε πέτρα του Ιάσονα καί μήλον της Έριδος! (Αρχίζω να τη συμπαθώ αυτή τη γκόμενα! Λόλ!!!) Βάζουμε πολύ γερά κ.λοδάχτυλα στους πάντες, γιά να μην μπορούν να το παίξουν υπεράνω. («- Έλα μωρέ, μιά προβοκάτσια είναι! Δε μασάμε!») Σπρώχνουμε ακόμη πιό μέσα στην παράνοια τους ήδη παρανοϊκούς (πχ τον Ρετζεπίκα), να βάλουν μπουρλότο ανθ’ ημών.

Όχι πως δεν θα προκύψει χάος ακόμη κι απ’ την εφαρμογή των καλώς οργανωμένων σχεδίων των «μεγάλων»… διότι, όπως είπε ο φόν Μόλτκε (νομίζω ετούτος εδώ, κι όχι ο -επίσης στρατηγός- συνώνυμος ανηψιός του), ακόμη καί το καλύτερο στρατηγικό σχέδιο κρατάει μέχρι τα πρώτα δέκα λεπτά της μάχης. Αλλά, ακόμη καί στο χάος, προτιμούμε το …ντόπιο προϊόν!

Λοιπόν, χάος! Κι εφ’ όσον ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται, γινόμαστε …λύκοι!

Το τί θα κάνει η αισυμνητεία με την έλευση του χάους, δεν θα το συζητήσω τώρα.

 

ii. Η επανεκκίνηση απ’ το απόλυτο μηδέν.

Πρόκειται γιά το χειρότερο δυνατό σενάριο.

Όσο δεν βρίσκονται πέτρες καί χρυσά μήλα, κι ο χρόνος κυλάει αμείλικτος, οι ξένοι (με τις Κερκόπορτες ανοιχτές απ’ τους εδώ προδότες καί την εδώ «πέμπτη φάλαγγα») καταστρέφουν τα πάντα. (Επιγραμματικώς, το σχέδιο «Τυφών» -πόσο ταιριαστή ονομασία!…- που περιέγραψε ο Διηνέκης.) Οπότε, ποιές υποδομές, κτλ; Καί ποιά Ακρόπολη;…

Εν όψει τέτοιου σχεδίου, όσοι νοιαζόμαστε γιά προσωπική κι εθνική επιβίωση, προετοιμαζόμαστε χωρίς πολλά- πολλά… καί μετά, καλή αντάμωση στα βουνά! (Με μονάχα τα ρούχα που φοράμε, τα εφόδια που τυχόν κουβαλάμε, τ’ αγαπημένα μας πρόσωπα, τη θέλησή μας γιά επιβίωση, καί τις υπερπολύτιμες αναμνήσεις μας από το τί ήταν κάποτε αυτή η χώρα – καί τί προλάβαμε εμείς να ζήσουμε.)

Αν κι η προσωπική μου γνώμη είναι πως δεν θα χρειαστεί να ζήσουμε κάτι τόσο ακραίο, ωστόσο -θεωρώ πως- έχουμε την χρονική «πολυτέλεια» της αναμονής έως το τέλος του 2018, πριν καταφύγουμε σ’ αυτή τη λύση. Βέβαια, καλού-κακού κρατήστε την σε μιά γωνιά του μυαλού σας, διότι πρέπει να καλύψουμε όλες τις στρατηγικές μας επιλογές, χωρίς να περιφρονούμε καμμία. Ο σκοπός μας είναι ιερός, καί δε σηκώνει παραλείψεις.

 

iii. Η παράλογη αντίδραση.

Κι αυτή συνιστά κακό, κάκιστο σενάριο.

Μπορεί ξαφνικά να τον τσιμπήσει καμιά μύγα αυτόν τον λαό, καί να τον πιάσει το ηρωϊκό του. Να περάσουν μέσα απ’ τη γκλάβα του (με αστραπιαία ταχύτητα) Αχιλλείς, Θεμιστοκλείς, Κολοκοτρώνηδες. Καί να κάνει γιούργια στην πλατεία Συντάγματος, μη χαμπαρίζοντας τίποτε.

Μέχρις εδώ τα πάμε σχετικά καλά, διότι το εξαγριωμένο πλήθος θα τα κάνει όλα «ώπα!» – αυτό που θέλουμε κι εμείς, δηλαδή. Άσε που θα περάσει κάτι σχοινένιες γραββάτες στα λαιμουδάκια των πολιτικάντηδων.

Όμως, σ’ αυτό ακριβώς το σημείο εμένα με ζώνουν τα φίδια.

Γιατί;

Διότι, αφού το οργισμένο πλήθος λυντσάρει καί κρεμάσει καμπόσους, τότε θα φρενάρει. Θα σταματήσει. Καί θα περιμένει εντολές.

Αλήθεια, όμως… Εντολές ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ;…

 

Βλέπεις, αναγνώστη μου, προσωπικά ΔΕΝ πιστεύω σε αρχηγικές μορφές, που θ’ αναδειχθούν από το πλήθος – καί δή, το …αναβράζον. Δεν πιστεύω στον αυτοσχεδιασμό, παρά μόνο …στη τζάζζ! Καί γνωρίζω πως οι επαναστάσεις συνήθως τρώνε τα παιδιά τους. (Αν καί η αισυμνητεία δεν αναδεικνύεται από επανάσταση – είναι κατάσταση ανάγκης.)

Επίσης… μην ξεχνάτε τα γνωστά Πορδόκολλα των τζιούζ, που λένε ότι κάποια στιγμή θα εξαπολύσουν πλήθος ανέργων ανά την Ευρώπη (ανέργους, χασαπο-μούσλιμζ, το ίδιο κάνει), αλλά οι ίδιοι θα κρύβονται, Κι αργότερα -όταν περάσ’ η μπόρα- θα βγούν έξω, να τοποθετήσουν τα πιόνια εκεί που θέλουν, καί να το παίξουν αρχηγοί. Λοιπόν, ποιά εμπιστοσύνη μπορώ να έχω σε τυχόν κρυμμένα άτομα κακών προθέσεων, που πιθανόν θα εξαπολύσουν ένα ανεξέλεγκτο χάος ανά την Ελλάδα, μόνο καί μόνο γιά ν’ ανέβουν στην καμπούρα των Ελλήνων μετά; Καί ποιά εμπιστοσύνη μπορώ να έχω σε άτομα, που ομνύουν στον Μάτς; Εννοώ τους ανώτατους ποδιτσο-στρατιωτικούς. (Αυτά τα γράφω, γιά όσους ισχυρίζονται πως τις κρίσιμες στιγμές της Ελλάδας θα συμβεί στρατιωτικό πραξικόπημα – καί μ’ αυτό θα …σωθούμε.)

Καί στη μία περίπτωση, καί στην άλλη, στα ίδια σκατά θα ξαναπέσουμε. (Μόνο που, σε σύγκριση με τα σημερινά, θα φαίνονται ψεκασμένα με Ζιβανσύ εκ Παρισίων.)

Ανησυχώ, δέ, σφόδρα, διότι μιά τέτοια αντίδραση του λαού έχει περιγραφεί σε βιβλίο εδώ καί καμιά εικοσαριά χρόνια. Που σημαίνει ότι «κάποιοι», όχι απαραίτητα φίλοι, έχουν ήδη προετοιμαστεί από τότε – καί πιό πρίν από τότε. «Θα χτυπήσουν οι καμπάνες των εκκλησιών», λέει, καί τότε θ’ ακολουθήσουν επαναστατικά δικαστήρια καί κρεμάλες. Μάλιστα!… Θα μας πούν, δηλαδή, από θέσεως αρχηγού οι οικουμενιστές παπάδες κι οι τέκτονες (σαν τον -ως λέγεται- γαμπρό του συγκεκριμένου γραφιά) το τί θα κάνουμε, καί πώς καί πότε θα το κάνουμε!

Ά σαπέρα, ρέ!!!!!

Με την ευκαιρία, γνωρίζω άριστα ότι τέκτονες υπήρξαν πχ ο Κολοκοτρώνης κι ο ναύαρχος Κουντουριώτης, άτομα εγνωσμένου (καί μή αμφισβητούμενου) πατριωτισμού. Τους οποίους, βέβαια, ουδείς μπορεί ν’ αποκαλέσει «πράκτορες της αγγλίτσας». Όμως, άλλες εκείνες οι εποχές, καί τελείως άλλο το σκεπτικό εκείνων των ανθρώπων, όταν πήγαν να συναντήσουν τον τεκτονισμό. (Δεν υπεισέρχομαι σε λεπτομέρειες, τά ‘χω ξαναπεί.)

 

Όθεν, εδώ το πρόβλημά μας εδώ μάλλον είναι καθαρά πρακτικής φύσεως: πώς θα πείσουμε το εξαγριωμένο πλήθος να μας ακολουθήσει.

Εκείνη τη στιγμή δεν γίνεται, εκτός αν ήδη μας γνωρίζουν. Άρα, πρέπει να έχει ήδη υπάρξει προετοιμασία της αποδοχής μας.

 

(θ) Επιλογικώς.

Εδώ τέλειωσα τα περί της αισυμνητείας, καί δεν επανέρχομαι. (Έχω κι άλλα θέματα ν’ αναρτήσω.) Ιδέες που δεν σκέφτηκα, καθώς καί λεπτομέρειες των ήδη εκτεθεισών, θα τις περιμένω από το αξιότιμον αναγνωστικόν κοινόν μου. Καί τις συζητώ ευχαρίστως!

Κι αν είναι λογικές, τις αποδέχομαι άλλο τόσο ευχαρίστως.

Πλέον, θα ξαναμιλήσω γιά το θέμα της αισυμνητείας -ως απλός συμμετέχων σε συζητήσεις- απλώς γιά θέματα πρακτικής εφαρμογής των αρχών του γενικού σχεδίου.

Ο λόγος, τώρα, σ’ εσάς.

 

ΤΕΛΟΣ

 

Αισυμνητείας παραλειπόμενα – 4

2 Σχόλια

(προηγούμενο)

αραμένοντας στο ίδιο θέμα, οφείλω ν’ αναφέρω ποιά θα είναι (κατά τη γνώμη μου πάντα) η στάση απέναντι στην πρώτη φάση της αισυμνητείας τριών μεγάλων ομάδων: των κομμάτων, της Εκκλησίας, καί του υποκόσμου.

 

i. Κόμματα

Αυτά εξ ορισμού (καί λογικώς…) είναι σαφώς εχθρικά προς ο,τιδήποτε απειλεί την ύπαρξή τους – μ’ άλλα λόγια, προς οποιαδήποτε μεταβολή του καθεστώτος που τα τρέφει (ήτοι: εκλογές, ψευδείς υποσχέσεις, καλλιέργεια διχαστικού κλίματος στον λαό, κτλ κτλ). Πρέπει επίσης ν’ αναφερθεί (αν καί γνωστό) ότι μπροστά στον κίνδυνο εξαφανίσεως του βόθρου τους, όλ’ αυτά τα σαπρόφυτα θα ξεχάσουν τις μεταξύ τους διαφορές (τις ποιές; ), καί θα συνασπιστούν έναντι του κοινού εχθρού.

Όμως, τα κόμματα αποτελούνται πάντα από δύο διακριτά επίπεδα ατόμων: τα κομματόσκυλα καί τους ψηφοφόρους τους. Ως γνωστόν, τα πρώτα πάντα βρίσκονται στο ρετιρέ κι οι δεύτεροι πάντα στο υπόγειο! Ως γνωστόν, δίς, παρά την ίδια ιδεολογία (την ποιά;  🙂  ) καί των μέν καί των δέ, δεν πολυ-επιτρέπονται οι …ανοδικές κινήσεις. Παναπεί, κι αντίθετα από τον γόνο “ευγενούς” οικογενείας (πχ πλουτισάντων δωσιλόγων), σιγά μή γίνει ποτέ πχ υπουργός το μέλος που τρέχει γιά τις αφίσες στην τοπική οργάνωση του κόμματος. Μιά ζωή κορόϊδο καί ριγμένο θά ‘ναι.

Ευτυχώς, από κάτι τέτοια ριγμένα κορόϊδα μαθαίνουμε κατά καιρούς τ’ άπλυτα των κομμάτων. Δυστυχώς, αυτοί όλοι οι πρώην οπαδοί συνήθως έχουν εγωϊστικά κίνητρα, κι αντί να καταγγείλουν μία καί καλή τη “δημοκρατία” των κομμάτων, πάνε καί χώνονται σε άλλα παρεμφερή κόμματα καί κομματίδια, καταγγέλοντας απλώς τις ψευδείς υποσχέσεις του πρώην κόμματός τους. (Λες καί το παρόν κόμμα τους λαλεί αλήθειες καί μόνον.) Καλή ώρα όπως πχ κάποιος, που -ως επίτροπο εκκλησίας- δεν τον αφήνει ο παπάς να βάζει χέρι στο παγκάρι, πάει καί γίνεται παλαιοημερολογίτης, καταγγέλοντας (πραγματικές ή φανταστικές) …δογματικές παρεκκλίσεις του παπά!!!

Τί θα γίνει με τα κόμματα, λοιπόν; Απλό: η μεν ηγεσία θα περάσει από λεπίδι, οι δε οπαδοί θα φυλλορροήσουν μέσα σε μερικά λεπτά της ώρας. (Να μη σου πω ότι θα μαζευτούν στο Σύνταγμα να κάνουν χάζι τις κρεμάλες των πρώην “αρχηγών” τους.) Ποιός οπαδός θ’ αντισταθεί; (Εδώ δεν αντιστέκονται τώρα, που τους πηδάνε.) Καί γιατί ν’ αντισταθεί; (Γιά την …ιδεολογία; )

 

Παρένθεση: Καί τί γίνεται με τους «δυναμικούς» (όπως τουλάχιστον παρουσιάζονται δημοσίως) οπαδούς κάποιων κομμάτων; αυτοί δεν θα δώσουν μάχη κατά της αισυμνητείας;

Όντως, υπάρχουν κάποια κόμματα κολλημένα μιά ζωή σε χαμηλά ποσοστά, συνήθως (α) ως διαρκή …ανακυκλώσιμα απορρίμματα των εκλογικών διαδικασιών, καί (β) ως φορείς ιδεολογιών που “δεν τραβάνε”. Κι ο ρόλος τους είναι απλά τσοπάνηδες στο μαντρί, ώστε να μην ξεφεύγει κανείς – αν τυχόν καί γεννηθεί η όρεξη σε μερικά πρόβατα να βρουν πολιτικό φορέα που τους εκφράζει, κι αυτός δεν τυγχάνει «μεγάλο» κόμμα.

Αυτά, όμως, γιά λόγους εντυπώσεων, εμφανίζονται να έχουν τους πιό δυναμικούς οπαδούς.

Το ερώτημα είναι, επομένως (εάν πράγματι είναι έτσι), πού τους βρίσκουν. Εννοώ, αν εξαιρέσουμε την πιθανή «μαγική εικόνα» οι οπαδοί να είναι πολύ λιγώτεροι απ’ ό,τι δικαιολογεί το ποσοστό του (ηλεκτρονικού) εκλογομαγειρέματος υπέρ των κομματιδίων αυτών – πράγμα που συνήθως δεν το διακρίνουμε εύκολα.

Η απάντηση είναι ότι τους βρίσκουν στη μεγάλη δεξαμενή ανέργων, που δέχονται να εξευτελιστούν γιά λίγα χρήματα.

  • Εκεί που καί οι διάφορες εισπρακτικές εταιρείες βρίσκουν τηλεφωνήτριες.
  • Εκεί που καί τα άθλια τηλεπαιχνίδια βρίσκουν συμμετέχοντες.
  • Όπως καί διάφορες ποδοσφαιρικές ομάδες-μετεωρίτες με ύποπτη χρηματοδότηση (ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δέ θίγουμε!  🙂  ), βρίσκουν ως “οργανωμένους” μερικές δεκάδες ρεμπεσκέδες απ’ τις καφετέριες. (Πράγμα το οποίο κοροϊδεύουν οι ομάδες με πραγματικούς οπαδούς, λέγοντας το γνωστό: “- Δέν έχετε λαό!”)

Τους οπαδούς αυτούς τους πληρώνουν τα συγκεκριμένα κόμματα! Οπότε, αν χαθεί η χρηματοδότηση, χάνονται κι αυτοί. Ειδικά αν γνωρίζουν πως ακόμη κι οι ιδεολόγοι οπαδοί θα φάνε χοντρό ρίξιμο.

 

Επόμενη ερώτηση τώρα… Πόθεν το χρήμα;

Μά, από μυστικές υπόγειες διαδρομές, φυσικά! Αν μή τί άλλο, επισήμως η μή κρατική χρηματοδότηση κομμάτων απαγορεύεται. Όθεν, αυτοί που μπορούν να παράγουν αερητζήδικο λογιστικό χρήμα εκ του μηδενός, οι οποίοι είναι ακριβώς οι ίδιοι με τους έχοντες συμφέρον να διαλύεται η Ελλάδα, ταΐζουν όλους αυτούς τους κομματικούς μισθοφόρους οπαδούς. Ξαναλέω: αν χαθεί το χρήμα που τους ταΐζει, εξαφανίζονται κι αυτοί. Μην ξεχνάτε, οι μισθοφόροι πάντα είναι οι πρώτοι που την κοπανάνε, σε περίπτωση ήττας.

Τελικο συμπέρασμα: τα κόμματα είναι πήλινοι γίγαντες, καί δεν πρέπει να τρομάζουν κανέναν. Όποια ισχύ έχουν, την έχουν εξωγενώς καί εξ αντανακλάσεως (“Μεγάλες Δυνάμεις” / στοές / μυστικές λέσχες / μυστικές χρηματοδοτήσεις / “υπερεσίες”). Έτσι κι αρχίσει να δουλεύει το λεπίδι στα λαιμουδάκια των αρχηγών τους, όμως, ο Μάτς θα λάμψει διά της απουσίας του.

Κανένα στοιχηματάκι κανείς;

 

ii. Εκκλησία

Εδώ τα πράγματα είναι σαφέστερα, διότι στην Ελλάδα η Εκκλησία είναι μία – σε αντίθεση με τα πολλά κόμματα. Ωστόσο, οι διαφορές σταματούν εδώ, διότι κατά πλειοψηφία η ηγεσία της Εκκλησίας αποτελείται -όπως καί στα κόμματα- από αρχομανή (καί παραδόπιστα) ανθρωπάκια παύλα καιροσκόπους, που κοιτάζουν ποιός θα είναι ο εκάστοτε ισχυρός της ημέρας (ο πρωθυπουργός, οι οικουμενιστές της πανθρησκείας, ο πάπας – καί δε συμμαζεύεται), γιά να πάνε να του υποβάλουν τα σέβη τους… τσιμπώντας λίγη εξουσία εξ αντανακλάσεως.

Αρχομανή καί φοβισμένα! Διότι πχ κατακεραυνώνουν από άμβωνος τους πολιτικάντηδες (ως μασώνους, αθέους, ανθέλληνες, κτλ κτλ), αλλά σε κάτι Χριστούγεννα καί Θεοφάνεια τους υποδέχονται πρώτη μούρη μπροστά στις κάμερες, αντί να τους πετάξουν έξω απ’ την εκκλησία. Οπότε, τί να μας φοβίσει εμάς ο φοβισμένος;

Βέβαια, στο άμεσο μέλλον το δόγμα θ’ αλλάξει ράγδην καί άρδην, αφού θα διώξουμε κλωτσηδόν τα διάφορα εβραιογενή στοιχεία του. Πχ είναι τελείως ανεπίτρεπτο ν’ ακούγεται σε δικές μας εκκλησίες το: “άγιος κύριος Σαββαώθ”. Οι Έλληνες ουδέποτε λατρέψαμε τον Κρόνο, παρεκτός ότι υποκρινόμαστε πως το πράττουμε τα τελευταία 1700 χρόνια περίπου. Όμως, τώρα που ήρθε η ώρα, όλ’ αυτά θα κοπούν με το τσεκούρι!

Αυτά, όμως, είναι ενέργειες της δεύτερης φάσης της αισυμνητείας, όχι της τωρινής. Ως τότε, κρίνω πως η ηγεσία της εγχώριας Εκκλησίας θα λουφάξει κάνοντας το κορόϊδο (καί περιμένοντας να δεί τί θα ξημερώσει), άρα δεν θα μας ενοχλήσει.

Αντίθετα, είναι πολύ πιθανόν μερικοί ψυχωμένοι λαϊκοί παπάδες να έρθουν μαζί μας. (Υπεράγαν ευπρόσδεκτοι!)

 

iii. Υπόκοσμος

Δύσκολη περίπτωση ετούτη.

Ιστορικώς, ο υπόκοσμος πάντα κοίταζε να κάνει κολλεγιά με την εξουσία – κι αυτή μ’ αυτόν! Διότι η εξουσία έχει τη δύναμη, κι ο υπόκοσμος το “μαύρο” χρήμα (που δεν φαίνεται, επομένως δεν προξενεί κατακραυγή στον αποδέκτη του όταν “σπρώχνεται” …καταλλήλως – καί δεν φορολογείται)… καί ταυτόχρονα επωφελούνται καί οι δύο με …πολιτιστικές ανταλλαγές! (Εξ ού καί τα φαινόμενα πχ διάφοροι κρατούμενοι να διαβιούν σε κελλιά “λούξ” – καί να προτιμούν να μην παίρνουν άδειες, αφού στο κελλί έχουν τα πάντα! Άσε που “έξω” θα τους φάνε. Ή διάφοροι διαβόητοι καταζητούμενοι να μην συλλαμβάνονται ποτέ. Χωρίς πολιτικές “πλάτες”, αυτά δεν γίνονται.)

Τέλος πάντων, στην πρόσφατη Ιστορία της χώρας μας, έχουμε δύο συμπεριφορές:

  • Ο -εγχώριος- υπόκοσμος της υπαίθρου έδρασε μάλλον υπέρ της χώρας κατά τη διάρκεια εθνικών κρίσεων.

Πχ η λαϊκή παράδοση επιμένει -εσφαλμένως- ότι ο Νταβέλης με τους δικούς του έδρασαν ως ανιχνευτές κατά τη διάρκεια του “ατυχούς” 1897. (Ο Νταβέλης απεβίωσε το 1856, οπότε πιθανώτατα πρόκειται γιά άλλα ένοπλα σώματα ορεσιβίων ληστών.) Όπως κι ο Βελουχιώτης πήρε με το μέρος του ορεσίβιους ενόπλους ληστές (Νάκο Μπελή, Καραλιβαναίους), μιλώντας τους γιά την πατρίδα.

  • Αντιθέτως, ο υπόκοσμος των πόλεων εμφανίζεται διχασμένος στη συμπεριφορά του.

Το 1896 (πρώτη σύγχρονη Ολυμπιάδα) ο περίφημος Μπαϊρακτάρης έκοψε μισθό σε κλέφτες καί λοιπούς ποινικούς παραβάτες, ώστε να βοηθήσουν την αστυνομία να συλλάβει ξένους λωποδύτες (γιά να μη δυσφημιστεί η χώρα) – πράγμα που έγινε! Το 1941, όμως, οι πονηροί Γερμαναράδες φρόντισαν πρώτα να τα έχουν καλά με τον εγχώριο υπόκοσμο – κι ο εγχώριος υπόκοσμος μ’ αυτούς. (Πολιτικής φύσεως ενστικτώδης συνεννόηση ομοφρόνων; ποιός να ξέρει… Διότι καί το NSDAP στηρίχτηκε πρώτα στο “λούμπεν προλεταριάτο” γιά να βρεί οπαδούς – νταβατζήδες οίκων ανοχής, διακινητές λαθραίων τσιγάρων, χαρτόμουτρα, καί λοιπά παρόμοια μπουμπούκια. Η λεπτομερής πολιτική ανάλυση, όμως, ξεφεύγει κατά πολύ του παρόντος.) Ο Δημοσθένης Κούκουνας στην “Ιστορία της Κατοχής” αναφέρει πως στις χαρτοπαικτικές λέσχες (εξ αιτίας της συνεργασίας τους με τους κατακτητές) υπήρχε καλό φαγητό γιά τους θαμώνες -μέχρι καί κρέας-, ενώ ο υπόλοιπος λαός (κατά τον Οκτώβριο του 1941) άρχισε να αισθάνεται τα πρώτα κύματα ελλείψεων σε βασικά είδη.

Σήμερα, ο εγχώριος υπόκοσμος αφ’ ενός δρά σχεδόν αποκλειστικώς στις πόλεις, αφ’ ετέρου είναι “διεθνοποιημένος”. Υπό την έννοια ότι πρώτον, στην Ελλάδα έχει μαζευτεί πλέον κάθε καρυδιάς καρύδι, καί δεύτερον ότι κανείς δεν μπαίνει στα πόδια του άλλου. Πχ άλλοι έχουν την “προστασία” στα μαγαζιά, άλλοι το λαθρεμπόριο τσιγάρων, άλλοι τα ναρκωτικά, άλλοι τα “συμβόλαια” δολοφονιών, καί ούτω καθ’ εξής. (Βεβαίως, μεταξύ τους όλοι αυτοί έχουν καλές σχέσεις, εφ’ όσον δεν διαταράσσονται οι ισορροπίες.)

Οπότε, η στάση που θα κρατήσει ο υπόκοσμος, δεν είναι ξεκαθαρισμένη. Πιστεύω ότι θα περιμένει ένα διάστημα, να δεί πού πάει το πράγμα. Κι όταν δεί ότι η νέα Ελλάδα δεν έχει θέσεις γιά παράσιτα, τότε θα δώσει τα ρέστα του επιτιθέμενος – αλλά θά ‘ναι αργά γι’ αυτόν. Η εποχή του θα τελειώσει με τα πτώματα των μελών του.

(Σκεφθείτε, όμως, καί το αντίθετο: εφ’ όσον αυτά δεν είναι τίποτε ανώτερα Μαθηματικά, τότε μπορούν να τα σκεφτούν κι αυτοί. Κι εφ’ όσον μπορούν, τότε …ήδη τα σκέφτηκαν. Επομένως, έχουν αμοιβαίο συμφέρον με την εξουσία να εξοντώσουν τέτοιες κινήσεις από τώρα. Γι’ αυτό, κλειστό το στόμα σας μέχρι να δράσουμε.)

 

(επόμενο)

Αισυμνητείας παραλειπόμενα – 3

43 Σχόλια

(προηγούμενο)

κόμη μία μέθοδος να διαδοθούν οι ιδέες μας, ίσως είναι η μέθοδος …των απατεώνων! Λόλ!!!  Συγκεκριμένα, αναφέρομαι στις διαβόητες «πυραμίδες»«αεροπλανάκια», ή «σχήματα Πόνζι», κτλ). Όπου ένας μαζεύει πχ δέκα, τους παίρνει πχ από χίλια ευρώ τον καθένα, καί βρίσκεται με δέκα χιλιάρικα στα χέρια έτσι, «αέρα». Οι δέκα βρίσκουν από άλλους δέκα έκαστος, καί κάνουν τα ίδια. Καί ούτω καθ’ εξής.

Με τη διαφορά ότι μ’ αυτόν τον τρόπο ο πληθυσμός της Ελλάδας καλύπτεται σε εφτά βήματα, ενώ ακόμη καί της Ινδίας σε εννέα. Άρα, οι «πυραμίδες» ευνοούν πάντα όσους τις αρχίζουν. Οι των τελευταίων επιπέδων πάντα χάνουν.

Όμως, αναφέρω εδώ αυτό το σχήμα, γιά να δείξω πόσο εύκολο είναι να διαδοθούν οι ιδέες στο σύνολο του ενηλίκου καί νοήμονος ( ; ) πληθυσμού της χώρας: ένας πιάνει στο μπλά-μπλά άλλους δέκα, καί ούτω καθ’ εξής.

Θα μου πείς, όμως… υπάρχουν δύο παράμετροι, που πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ’ όψιν:

  • Ότι αυτός που μιλάει στους δέκα, μπορεί να μην είναι τόσο καλός ρήτορας. Τα μισά θα τα ξεχάσει, τα μισά θα τα πεί με δικά του λόγια – αλλοιώνοντας, ίσως το αρχικό νόημα.
  • Κι ότι θα μπορούσε ένα καί μόνον ιστολόγιο να μαζέψει όλους τους ενδιαφερόμενους, χωρίς πρακτική χρεία προφορικών «πυραμίδων» – ή καί προσοχής να μην αλλοιωθούν στην πορεία τα αρχικώς λεχθέντα.

Σωστό. Πλην όμως, μετράει καί η προσωπικότητα του γραφιά. Έτσι, ο κάθε ενδιαφερόμενος αναγνώστης θα πάει και θα κολλήσει εκεί που θέλει. Όθεν, προτρέπω όσους συν-Έλληνες μας ακολουθούν καί δεν έχουν κάνει ακόμη ιστολόγιο, αλλά «τό ‘χουν» στον γραπτό λόγο, να φτιάξουν ένα. Άλλως τε, ίσως να μην επαρκούν γιά όλους τους αναγνώστες ένας Εργοδότης, ένας Μάρκο ντεΣάντ, καί μία κυρία Καλλιόπη. (Εμένα πχ μπορεί πολλοί πιθανοί αναγνώστες να με θεωρούν αλαφρόν -από μυαλά-, καί να μη με γουστάρουν γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο.) Όμως, με -όπως υπολογίζω- καμιά δεκαριά ιστολόγια συνολικώς, έχουμε καλυφθεί πλήρως. (Άλλως τε, κανείς μας δεν κατέχει την πάσα αλήθεια. Γι’ αυτό χρειάζονται καί οι υπόλοιποι ιστολόγοι.)

Καί δε μιλάω γιά «διαφώτιση» του λαού καί λοιπές θρίχες περμανάντ (ουκέτι καιρός, είπαμε), αλλά γι’ ανταλλαγή πρακτικών εφαρμοσίμων ιδεών, πλέον.

 

Με την ευκαιρία, προσοχή στους «επαγγελματικούς» (εντός ή εκτός εισαγωγικών) πατριωτικούς ιστοτόπους, διότι αυτοί κατά κανόνα πρόσκεινται σε κάποιο κόμμα ή κάποιους πολιτικάντηδες (σε πρόσωπα κι ομάδες καταστροφής της Ελλάδας, παναπεί). Δεν τους αποκλείουμε από το πεδίο της προσοχής μας, αλλά τούς διαβάζουμε μόνο γιά ενημέρωση. Όχι γιά διαμόρφωση γνώμης, όχι γιά ιδέες περί του δέοντος γενέσθαι με την Ελλάδα μας.

Το πλέον πρόσφατο κρούσμα κεχαριτωμένης βλακείας παύλα προδοσίας τέτοιων ιστοτόπων αποτελεί η φόρα-παρτίδα αποκάλυψη της αποστολής του Μιράζ που έπεσε στη θάλασσα. Το τί καντήλια άκουσαν, όταν τα διάβασα αυτά, δε λέγεται. Ωραία δουλειά!… Λένε φόρα-παρτίδα στους Τουρκαλάδες ότι, αν δοκιμάσουμε να βομβαρδίσουμε τον στόλο σας, τα αεροπλάνα μας θα παρουσιάσουν «κράτημα» στον κινητήρα, καί θα μεταβληθούν σε …ψαρόβαρκες! Το δε ηθικό του λαού μας πάει στα ουράνια με κάτι τέτοια, τί να σας  πω.

Φαντάσου, τώρα, να μιλάς με κάτι τέτοιους «πατριωταράδες» γιά αισυμνητεία κτλ, καί να τους πείς ονόματα!… Μετά από κάποιες μέρες, κι εσύ, καί τα ονομάτα, είναι λίαν πιθανόν να επαναλάβετε τα λογύδριά σας στον Άγιο Πέτρο – κατά Παράδεισο μεριά.

Μακριάαααα!!!!, λέμε.

Κάποιος να τους μαζέψει, επιτέλους, αυτούς τους μαλάκες. Κι αν χρειαστεί, με ζουρλομανδύα καί μ’ ενέσεις καταστολής στον κώλο.

 

(Παρένθεση: Υπάρχουν καί χειρότερα – αν καί δεν με παρηγορούν.

Μετά το 1967, όταν οι Αιγύπτιοι είδαν τα αεροπλάνα τους να καταστρέφονται στο έδαφος, παρακάλεσαν τους Σοβιετικούς να τους φτιάξουν ένα υπόγειο αεροδρόμιο, γιά ασφάλεια. Πράγματι, οι Σοβιετικοί έφτιαξαν ένα πολύ προχωρημένο γιά την εποχή του υπόγειο αεροδρόμιο-πρότυπο κάπου μέσα στην έρημο.

Έλα, όμως, που το αεροδρόμιο χρειαζόταν καί προσωπικό, το δε προσωπικό χρειαζόταν ένα μέσον να μεταβεί στη δουλειά του. Πράγματι, λοιπόν, το Αιγυπτιακό κράτος δρομολόγησε μιά γραμμή λεωφορείων… των οποίων οι στάσεις έγραφαν: «στάση γιά μυστικό αεροδρόμιο». Γεγονός!!!

Οι πράκτορες του Οξαποδουήλ που τά ‘δαν αυτά, ακόμη απορούν αν είχαν να κάνουν με άτομα τόσο χαμηλής νοημοσύνης, ή τόσο …υψηλού χιούμορ.)

 

(ζ) Ανασταλτικά ( ; ) στοιχεία.

Ο Παλαιός με ψέγει, διότι δεν θεωρεί σωστή στρατηγική το να περιμένουμε να φαγωθούν οι «μεγάλοι» μεταξύ τους.

Εδώ, όμως, είναι ευκαιρία να μιλήσουμε γιά την «αλήθεια/γνώση τύπου Α’ « καί την «αλήθεια/γνώση τύπου Β’ «. Καί, όσα πώ, βάλτε τα ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ στο μυαλό σας.

Ερώτηση:

Τσιμπάει η σφήκα;

  • Ο Α’ απαντάει: «- Ναί!».
  • Ο Β’ απαντάει επίσης: «- Ναί!».

Ερώτηση δεύτερη,  κατ’ ακολουθίαν:

Πώς το ξέρεις;

  • Ο Α’ απαντάει: «- Με τσίμπησε!».
  • Ο Β’ απαντάει: «- Το διάβασα στην εγκυκλοπαίδεια.».

Λοιπόν, είναι φανερό πως γνώση από γνώση διαφέρουν, αν καί ενδεχομένως παράγουν τα ίδια αποτελέσματα. Όμως, καταλαβαίνετε πως πολύ καλύτερα συμπεριφορικά αποτελέσματα παράγει η «αλήθεια/γνώση τύπου Α’ «. Γιατί; Μά, διότι στα ερεθίσματα αντιδρούμε αυτομάτως, άρα γρήγορα (καί κατά κανόνα σωστά) – πχ η δεξιότητα ενός ξυλουργού, κτλ. Έχουμε ήδη αντιμετωπίσει τα προβλήματα, άρα έχουμε ήδη βρεί τις λύσεις – καί τις χρησιμοποιούμε έτοιμες, χωρίς να χάνουμε χρόνο.

Η αλήθεια/γνώση τύπου Α’ ονομάζεται καί πείρα.

Βέβαια, στη γνώση τύπου Β’ καταφεύγουμε, όταν δεν μπορούμε να κάνουμε αλλοιώς. Γιά παράδειγμα… είμαστε στη δεκαετία του 1950. Οι ηπαπάρα έχουν διηπειρωτικούς πυραύλους με πυρηνικά, αλλά δεν μπορούν να πούν: «- Βάστα, Σοβιετικέ, να σου αμολήσω έναν πύραυλο στο κεφάλι, να δώ πόσο θ’ αστοχήσω καί τί ζημιά θα σου κάνω!» Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα! (Δηλαδή, δεν μπορούσαν ν’ αποκτήσουν γνώση τύπου Α’.) Όθεν, ανέπτυξαν τους λεγόμενους αναλογικούς υπολογιστές, που προσομοίαζαν τις βολές των πυραύλων – κι έτσι έβγαλαν τα συμπεράσματά τους.

Εμείς οι Έλληνες, τώρα, έχουμε πλουσιώτατο υλικό με γνώσεις καί των δύο τύπων, διότι διαθέτουμε πλουσιώτατη Ιστορία – αλλά καί Μυθολογία. Βέβαια, δεν μπορούμε να ξαναστήσουμε μιά Ατλαντίδα γιά να την ξαναβυθίσουμε, δηλαδή επ’ αυτού δεν μπορούμε να έχουμε γνώση τύπου Α’. Όμως, καλό είναι να σπρώχνουμε τη γνώση τύπου Β’ στο συνειδητό μέρος μας, ώστε κατά το δυνατόν να «μεταμφιέζεται» σε τύπου Α’. Παναπεί, την Ιστορία μας καί τη Μυθολογία μας πρέπει να τις βιώνουμε – έστω κι ονειροπολώντας.

 

…Ρώτησα κάποτε έναν παπά, τί θα γινόταν αν ο Χριστός εμφανιζόταν ξαφνικά μπροστά μας. Απάντησε μ’ ένα τελείως αμήχανο: «- Έεεε…. άαα… παιδί μου, δεν γίνονται αυτά!» Γιατί; Διότι (το αιτιολόγησε), εφ’ όσον έγραψαν τα ιερά κιτάπια γιά Δευτέρα Παρουσία, μέχρι τότε ο Χριστός …δεν μας καταδέχεται! Λόλ!!!

Δεν επέμεινα. Κι όμως… «Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού…» Τί το λες καί το επαναλαμβάνεις, άμα δεν το πιστεύεις; Κολώνει ο Θεός να εμφανιστεί μπροστά σου; Τί Τον εμποδίζει; Λες να ζητήσει πρώτα την άδεια των Ευαγγελιστών; Ή μήπως άφησε απλήρωτη τη λυπητερή του Μυστικού Δείπνου καί Τον κυνηγάνε οι εβραίοι πορνοτελώνες; Λόλ!!!

Είναι φανερό πως ο συγκεκριμένος ιερεύς δεν έκανε ποτέ του προσπάθεια να σπρώξει τη γνώση τύπου Β’ προς τα χωράφια της τύπου Α’.

Ομιλώ …εν παραβολαίς, αλλά πιστεύω το πιάσατε το υπονοούμενον.

Εάν, τώρα, το θέμα του πιθανού αλληλοσπαραγμού των «μεγάλων» το αντιμετωπίσουμε όπως ο Παλαιός, τότε:

  • Η Θεά Αθηνά είναι (ώ της βλασφημίας!!!) χαζή.
  • Ο Ιάσων τρίσχαζος.
  • Η Μυθολογία μας ένα μάτσο χαρτιά γιά την ανακύκλωση.
  • Κι αν οι σπαρτοί γίγαντες του Αιήτη απαιτήσουν να τους …αγοράσουμε καπνοσύριγγα (κάνε τη φράση …στη δημοτική! λόλ!!!), εμείς πρέπει να υπακούσουμε χωρίς δεύτερη σκέψη.

Σωστά όλ’ αυτά; Όχι, έ; Συμφωνώ.

Λοιπόν, όλα όσα λένε Μυθολογία κι Ιστορία, θα τα μάθετε απέξω «βιωματικώς». Καί δεν θα τα ξαναμφισβητήσετε ποτέ σας.

Γιατί λύσσαξα εγώ να γκρεμίσουμε τα χρηματιστήρια; Διότι όχι μόνο θα πετάξουμε την πέτρα του Ιάσονα στους σπαρτούς, αλλά θα σημαδέψουμε επίσης σε καίριο στόχο. Στην καρδιά τους την ίδια!!! Εφ’ όσον το αερητζήδικο κεφάλαιο των χρηματιστηρίων (γιά το οποίο ο πονηρός Μάρξ δεν είπε τίποτε – διότι θα κάρφωνε τους ομοφύλους του) είναι η ίδια τους η ζωή.

Όχι μόνον θα περιμένουμε ν’ αλληλοφαγωθούν οι «μεγάλοι», αλλά θα τους προβοκάρουμε κιόλας, να ξεκινήσουν μιά ώρ’ αρχήτερα. Αλλοιώς, θα γκρεμίσουν αυτοί οι ίδιοι τα χρηματιστήριά τους (όταν κρίνουν πως τους συμφέρει να το κάνουν), θα την κάνουν με τα κλεμμένα σε ασφαλές μέρος, καί τα δισεκατομμύρια ανθρωπάκια του πλανήτη θα ξαναρχίσουν απ’ το μηδέν να συσσωρεύουν πλούτο πραγματικών (κι όχι αερητζήδικων) αξιών. Ξανά, σαν κορόϊδα των περιτετμημένων «περιουσίων»… που -μετά τον χαλασμό του Γ’ ΠΠ- θα επανακάμψουν όμορφοι κι ωραίοι (καί με βαθύ τροπικό μαύρισμα) γιά να ξαναρμέξουν τα γελάδια.

 

Γιά να συνοψίσω – καί να ξεκαθαρίσω… διότι η παρεξήγηση μάλλον οφείλεται στην κακή διατύπωση αυτών που είπα:

Λέμε τα ίδια με τον Παλαιό, μόνο που εγώ συστήνω κρυφή δράση. Καί προσώρας όχι μαζική. Τώρα, θα κάνουμε αντάρτικο με καταδρομικές ενέργειες. Κι αργότερα -εννοείται πως- θ’ αλλάξουμε σύστημα, ακολουθώντας το νέο κατάλληλο που θα χρειαστεί.

Επίσης, να ξεκαθαρίσω ότι μιλώντας γιά αγγούρια (καί λοιπά μήκους σημαντικά) στο απευθυσμένον των νεοελλήνων, εννοώ πως –σε δεύτερη φάση, όχι εξ αρχής-  θα έρθει μαζί μας κι ένας αριθμός ανθρώπων, που δεν πείθεται αλλοιώς, παρά μόνον αν δεί τα τζιχάντια να τον κυνηγάνε με τις χατζάρες. Πιό πριν, αυτός ο κόσμος θα πίνει φραππέ αμέριμνος καί θα γελάει με κάτι «παλαβούς», που γράφουν γιά αισυμνητείες καί τέτοια. Εν πάσει περιπτώσει, καλοί καί χρήσιμοι είναι κι αυτοί οι συν-Έλληνες, αλλά στην αρχή είναι τελείως αποφευκταίοι.

Κι όσο γιά τη μπαρμπουτιέρα των εκλογών με τους «λεσχιάρχες» (του Μάτς)… σιγά μην το ξέρουν όλοι, ώ Παλαιέ! Δεν το ξέρουν, δυστυχώς.

 

Με την ευκαιρία… Επειδή ο Μάρκο ντεΣάντ κατά καιρούς έχει γράψει (αρκετές φορές) ότι θα δώσει οδηγίες δράσης στον κατάλληλο χρόνο, θέλω να τον ρωτήσω (δημοσίως) μήπως άθελά μου μπλέκομαι στα πόδια του καί κάνω ζημιά. Είπαμε, η αισυμνητεία δεν είναι γιά χόρταση. Υπηρετούμε την Ελλάδα καί μόνον, τα δε λάθη επιπολαιότητας κι ασυνεννοησίας είναι κι αυτά ασυγχώρητα. Μήν πνιγούμε, τώρα, σε μιά κουταλιά νερό, διότι θα γελάνε μαζί μας μέχρι κι οι καθαρίστριες των καμπινέδων της …Μωϋσάντ!

(επόμενο)

 

Αισυμνητείας παραλειπόμενα – 2

23 Σχόλια

(προηγούμενο)

υνεχίζουμε.

 

(στ) Σχέδια, υλικό, αποδοχή τους από λαό, κατάλληλοι άνθρωποι.

Παλούκι αυτό το θέμα… Ωστόσο, τίποτε δεν αποφεύγω. Το αντιμετωπίζω κι αυτό στα ίσα.

 

i. Σχέδια

Γιά να είμαστε ρεαλιστές (καί πάντα κατά τη γνώμη μου), το πρώτο καί μοναδικό σχέδιο γιά τώρα είναι η επιβίωσή μας ως άτομα, καί ταυτόχρονα -καί αξεχώριστα- η επιβίωση του έθνους μας. Η θεμελίωση της Ελλάδας του μέλλοντος μπορεί να περιμένει λιγάκι… αν κι όχι πολύ. Το βήμα αυτό είναι το δεύτερο στη σειρά, καί θα ξεκινήσει ακαριαία με το τέλος του πρώτου βήματος, της επιβιώσεως μας. Όχι παράλληλα, διότι όποιος κυνηγάει πολλούς λαγούς, χάνει καί τον έναν. Σε παράλληλη εξέλιξη θα υπάρχει μόνο στο μυαλό μας.

Το ρεαλιστικό αυτό προσγείωμα προκύπτει από τα εξής εξόχως αρνητικά:

  • Από το ότι η ηγεσία του ψευτορωμαίϊκου είναι στα ίσα ξεπουλημένη σε ξένους.
  • Από το ότι πλέον δεν διεξάγεται σωστά καμμία δημόσια λειτουργία.
  • Από το ότι καθημερινά όλο καί περισσότεροι προτιμούν να γίνουν (αμέσως ή εμμέσως) προδότες της Ελλάδας, προκειμένου να μη χάσουν τη βόλεψή τους.

Πχ το κροκοδείλιο κλάμμα γιά τους “πρόσφυγες” επιδοτείται αγρίως. (Το ξέρετε αυτό ήδη, πιστεύω. Αν δεν το ξέρετε, να το μάθετε – γιά την περίπτωση που κάποιος αλήτης σας αποκαλέσει «ρατσιστή».) Όταν, όμως, ζεσταθούν καλά στον κόρφο της Ελλάδας τα προσφυγοφιδάκια κι αρχίσουν να δαγκώνουν, τότε θά ‘ρθει το πραγματικό κλάμμα στους “πονοψυχιάρηδες”. Αλλά τότε να δείς τί …“επιδότηση” τους έχω εγώ!  🙂

  • Από το ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις μας όντως διαθέτουν κάποια όπλα, αλλά τα όπλα πάντα κατευθύνονται από ανθρώπους. Κι αν αυτοί ομνύουν στον Μάτς (δηλαδή στην αγγλίτσα – να είμαστε ρεαλιστές, είπαμε, διότι τα «μεταφυσικά» να πάνε να…), ή τυγχάνουν γενικώς προδότες, τί γίνεται; Ποιά όπλα;
  • Από το ότι οι περισσότεροι μπάτσοι, όντες κομματόσκυλα, όσο πάν κι αποστασιοποιούνται από το δίκαιο καί τη λογική. (Από τον πατριωτισμό έχουν πάρει διαζύγιο πρό πολλού.) Διαταγές εκτελούμε, σου λέει, οπότε φάε χημικά στις διαδηλώσεις καί φάε «σηκωτός» κι έξωση απ’ το σπίτι σου, που σου το παίρνει κάποια αλητοτράπεζα. (Που, αντί να έχει ήδη κλείσει, επιζή με τα δικά σου λεφτά, που της τα χάρισαν οι πολιτικάντηδες.) Ο (έστω καί ισχνός) μισθός να πέφτει.
  • Από το ότι, γενικώς, ο στόχος των ξένων δεν είναι ούτε τα δήθεν χρέη, ούτε το υπέδαφος της Ελλάδας. (Κι ανάθεμα την εξυπνάδα των κυκλοφορούντων ανά τα ιντερνέτια αναλυταράδων.)

Μην είστε αφελείς! Εφ’ όσον οι όποιοι ξένοι μπορούν να παράγουν λογιστικό αεριτζήδικο χρήμα εκ του μηδενός, μπορούν να έχουν όσο θέλουν – δε χρειάζεται να περιμένουν αποπληρωμές χρεών δικών μας. Καί τη στιγμή που συνεχώς σκάνε μύτη νέες κι εναλλακτικές τεχνολογίες ενέργειας, ποιός το χέζει το πετρέλαιο! (Αυτά τα περί ΑΟΖ καί “οικοπέδων” πετρελαίου ανήκουν στη δεκαετία του 1950. Τότε είχαν αξία. Αν τα είχαμε καί τα εκμεταλλευόμασταν από τότε, καλώς. Το ν’ αρχίσουμε να τα κυνηγάμε σήμερα, όμως, είναι σχεδόν άχρηστο. Διότι, μή μου πήτε ότι, επειδή έχουμε απόθεμα πετρελαϊκών κοιτασμάτων γιά τα επόμενα πχ 500 χρόνια, θα εξακολουθούμε να χρησιμοποιούμε βενζινοκίνητα αυτοκίνητα καί μέχρι το 2517 μΧ!!!) Στα ίσα, λοιπόν, καί να το κάνετε εικόνισμα – καί δεν δέχομαι καμμία συζήτηση επ’ αυτού:

Ο στόχος των ξένων είναι το οριστικό κι αμετάκλητο ξεπάτωμα της Ελληνικής Φυλής.

Όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό, να του δώσω μπρατσάκια καί σωσίβιο-παπάκι, να πάει να κάνει μπάνιο στα ρηχά. (Κάπως πρέπει να τα προσέχουμε τα τρίχρονα, μη κάνουν καμιά βλακεία καί πάθουν τίποτε.)

 

Παρένθεση, διότι το απευθυσμένον των -τρομάρα τους!- αναλυταράδων τραβάει (όπως το αλεξικέραυνο τον κεραυνό) ακόμη ένα γερό κλύσμα:

Το να εκμεταλλευτούμε το -όντως πλουσιώτατο- υπέδαφος της χώρας μας, παρουσιάζεται σε διάφορα άρθρα σαν ευκαιρία να πλουτίσουμε, πουλώντας (σε ξένες χώρες) τα προϊόντα του υπεδάφους. Στα οποία οι αναλυταράδες συμπεριλαμβάνουν καί τα στρατηγικής σημασίας προϊόντα, όπως πχ το όσμιο.

Δηλαδή, έναντι κάποιων χρημάτων, εμείς θα εξακολουθήσουμε να κάνουμε τους παζαρτζήδες καραγκιόζηδες, καί ταυτόχρονα θα εξακολουθούμε να καθιστούμε ισχυρώτερους τους ήδη ισχυρούς… εις βάρος μας, εννοείται!!! (Διότι πχ οι ηπαπαραίοι δεν τα θέλουν τα όσμια καί τα ρέστα γιά την αρωματοποιΐα. Γιά οπλικά συστήματα τα θέλουν.) Οι οποίοι, λογικώς, μιά μέρα θα μπουκάρουν στην Ελλάδα, να πάρουν όλα τα υπόλοιπα από μόνοι τους. Γιατί, δηλαδή, να μας πληρώνουν καί να μας παρακαλάνε, ή γιατί ν’ ανέχονται τα νάζια τα δικά μας, άνοδο τιμής καί τέτοια; Ή μήπως ο Χίτλερ περίμενε να του πουλήσουν οι Ρουμάνοι τα πετρέλαιά τους; (Πάλι μιλάει η Ιστορία, αλλά ποιός την ακούει…)

Τέτοιες απόψεις, αν δεν δείχνουν βαρείας μορφής ηλιθιότητα (γιά εγκλεισμό σε ίδρυμα, δηλαδή), δείχνουν υποβολιμαίο καί ύπουλο προδοτικό δηλητήριο. Μή σας μένει αμφιβολία πως οι ιδέες αυτές προέρχονται από διάφορες …επ-embassy, καί σε δεύτερο επίπεδο υποκρύπτουν το να καλέσουμε γιά βοήθεια πχ τον …καλό μπαμπά ηπαπάρα, να κάνει ντά-ντά-ντά τους Τουρκαλάδες, καί να μας βοηθήσει σε απρόσκοπτες πωλήσεις του υπεδάφους!

Όχι, ρέ παλιοτόμαρα! Τίποτε δεν θα πουλήσουμε!!!

(Σας πληρώνει καλά η επ-embassy, γιά να προτρέπετε τους Έλληνες να γίνουν πλασιέ; Καί σε τί διαφέρετε, δηλαδή, εσείς οι δήθεν πατριώτες, από τούτους εδώ τους αληταράδες με το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας; Άμα σας πιάσω στα χέρια μου, κατακαημένα προδοτοσκούληκα…)

Ά! Να μην το ξεχάσω…

Παλιότερα, ο …αρχιπλασιέ των Ψίψιλων (ερωτηθείς σχετικώς) είχε διατυπώσει την άποψη ότι οι Ψίψιλοι δεν είναι, δά, καί τίποτις υπεράνθρωποι. (Να μην περιμένει θαύματα από δαύτους ο ευφάνταστος λαουτζίκος, δηλαδής.) Εντάξει, θα κατεβάσουν τους κακούς τζιούζ απ’ την καμπούρα μας, αλλά μετά απλώς θα βοηθήσουν την Ελλάδα να γίνει ένα μοντέρνο σχετικά ισχυρό (καί σχετικά πλούσιο) κράτος, ως εκμεταλλευόμενη μόνη της τα πετρέλαιά της. Παναπεί, πάλι το θέμα ήταν …οι απρόσκοπτες πωλήσεις του ορυκτού μας πλούτου. Από τότε. Από το 1990 απάνω-κάτω. Μιά τριαντάρα χρόνια πριν. Βέβαια, άμα με ρωτήσεις αν αυτά του τα σφύριξε κι αυτουνού κάποια επ-embassy (ή στοά – μέσωι συγγενούς του εξ αγχιστείας, ώς άκουσα), θα κουνήσω το κεφάλι μου πολλές φορές καταφατικά, χεσμένος στο γέλιο.

 

ii. Υλικό.

Όθεν, τώρα παίζει η επιβίωση (ατομική καί έθνους μας) πάσηι θυσίαι – καί δή, μ’ ανταρτοπόλεμο. Άλλως τε, το ότι ο -προσώρας ισχυρώτερος ημών– εχθρός δεν θα καθήσει με σταυρωμένα χέρια, είναι αξίωμα. Ήδη είναι αρκετά …ζωηρούλης εις βάρος μας!

Από υλικό… Ό,τι κάνουμε, θα το κάνουμε εκ των ενόντων. Με ό,τι διαθέτουμε ήδη. Με το βρακί που φοράμε, με δεύτερο να μην υπάρχει. (Κι ίσως καί χωρίς αυτό. Ξεβράκωτοι, δίκην αρχαίων ημών! Λόλ!!!  🙂  ) Ξεχάστε τελείως ανέσεις καί τέτοια – παρά το ότι οι περισσότεροι έχετε τα σπίτια σας καί το νοικοκυριό σας μέσα σ’ αυτά. (Με πχ κομμένη την ύδρευση, θα σου πω εγώ γιά πότε ξαναγίνεσαι άνθρωπος των σπηλαίων.) Επίσης, στη μάχη θα μπουν καί τα νοητικά όπλα: από προσευχές, μέχρι τηλεπάθεια. Εδώ έχουμε ένα σχετικό πλεονέκτημα, διότι πρώτον απέναντί μας θα παραταχθούν κυρίως βιολογικά ρομποτάκια, καί δεύτερον εμείς αμυνόμαστε σε απειλή κατά ζωής. Δεν αδικούμε κανέναν, ως επιτιθέμενοι.

Υπόψη, θα “παίξουν” πολύ, σχεδόν κατά κόρον, οι οδομαχίες. Οπότε, κανονίστε από τώρα να βρεθείτε με τους κατάλληλους συμμαχητές.

Πάλι θα τονίσω πως ο χρόνος μας ήδη έληξε. Το να μιλάνε μερικοί γιά οργάνωση, εξεύρεση όπλων, κτλ, είναι σα να λέει βουλευτής (που του τέλειωσε ο χρόνος) το φαιδρό: «- Αφήστε με να ολοκληρώσω, κύριε πρόεδρε!» Όμως, ήδη είμαστε στο «καί τέταρτο». Ποιά οργάνωση, καί ποιά κολοκύθια μετά ριγάνεως; («- Να πας στη γυναίκα σου να ολοκληρώσεις, ρέ!», όπως απάντησε ο μέγας Τζιμάκος.)

Με κουζινομάχαιρα καί καρεκλοπόδαρα θα καθαρίσουμε. Καί με τα χέρια μας καί τα ποδάρια μας. Τα Καλάσνικωφ, όσοι δεν έχετε ήδη, ξεχάστε τα.

 

iii. Η αποδοχή των παραπάνω από τον λαό.

Ξανά το …ωρολογιακόν καί ημερολογιακόν πρόβλημα. Ακόμη μία φορά.

Διαφωνώ αγρίως με τον καθένα, που μιλάει γιά “διαφωτισμό” του λαού, οργάνωση, γραφεία παντού, οργανωτικούς “πυρήνες” σε κάθε πόλη, κτλ κτλ. Καί δεν διαφωνώ απλά. Του λέω στα ίσα καί κατάμουτρα πως είναι ηλίθιος με πιστοποιητικό ISO.

Δεν.

Υπάρχει.

Χρόνος.

Τελεία.

Αυτά έπρεπε να έχουν ήδη γίνει εδώ καί δεκαετίες. Πράγμα που σημαίνει πως άλλα τόσα χρόνια πίσω έπρεπε να υπάρχει ένας πρωταρχικός πυρήνας εθνικού “ιερατείου”. (Η λέξη όχι με τη θρησκευτική έννοια, αλλά με την πολιτική.) Δυστυχώς, η τελευταία φορά που είχαμε κάτι τέτοιο, ίσως ήταν οι άνθρωποι που οργάνωσαν τη δράση του Μακεδονικού Αγώνα. Από ‘κεί κι εντεύθεν, άσ’ τα να πάνε. Διχασμός, πολυχασμός, καί δόξα στον Μάτς.

(Ίσως ο τελευταίος εκπρόσωπος ενός τέτοιου «ιερατείου» να ήταν ο μακαρίτης ο Πασσάς. Αλλά, πάλι, ούτε φρόντισε ν’ αφήσει πνευματικούς διαδόχους, ούτε είναι γνωστό τίποτε παραπέρα. Τώρα, κάτι μυθιστορίες γιά δαχτυλίδια του Ωνάση καί γιά Ιωάννηδες Διάκους καί γιά Πρόκους καί Κατσαπρόκους καί γιά λωτούς καί τσουκνίδες, εγώ τις ακούω βερεσέ – καί τις περνάω απ’ τον κώλο μου, με το συμπάθειο. «Ιερατείο» τέτοιο, όπως το εννοώ, δεν υφίσταται. Η Ελλάδα μεταπολεμικώς έχει μπεί στον αυτόματο πιλότο καί πέφτει συνεχώς σε ξέρες. Χρέος μας, λοιπόν, να το φτιάξουμε εμείς – καί να κρατήσει. Μας κρίνουν οι νεκροί καί οι αγέννητοι, βλέπεις.)

Η προσπάθεια “διαφωτισμού” του λαού αυτόν τον καιρό που περνάμε, μοιάζει με δύο ανθρώπους που πέφτουν χωρίς αλεξίπτωτο από φλεγόμενο αεροπλάνο, κι ο ένας είναι φανατικός ιεροκήρυκας καί πάει να προσηλυτίσει τον άλλον, πριν σκάσουν χάμω κι οι δυό καί γίνουν πελτές. Εντελώς εκτός τόπου καί χρόνου, δηλαδή. Άλλως τε, το είπα: με τόσους ανέργους, η Βουλή έπρεπε ήδη νά ‘χει γίνει οικόπεδο. Αλλά δεν αντιδρά κανείς τους – κι έχουν καί το παλούκι στο απευθυσμένον. Τί να περιμένουμε, επομένως, από τέτοια άτομα; Να καταλάβουν πού βρίσκονται; Να δράσουν προς μιά καλύτερη Ελλάδα; Σοβαροί να είμαστε!… Το χαρτζηλίκι του παππού νά ‘ν’ καλά, γιά τον φραππέ αυτών τον επιούσιον, καί γαία πυρί μειχθήτω.

Ό,τι αξιόλογο έγινε γιά το ξύπνημα του Ελληνικού Λαού, κι ό,τι αξιόλογο προλαβαίνει ακόμη να γίνει, μόνο με το Διαδίκτυο. Τίποτε άλλο.

(«Πυρήνες διαφώτισης», κι αρ.ίδια. Ναί, πώς;! Περιμένετε να «διαφωτιστούν» πολλοί από περίπτερα προεκλογικού τύπου καί φυλλάδια όφφσετ, έ; Όσο αλλάζουν γνώμη οι περισσότεροι ψηφοφόροι με παρόμοια φυλλάδια λίγες μέρες πρό των εκλογών, άλλο τόσο θα «διαφωτιστούν» κι οι περί τα εθνικά θέματα …πεσκοτισμένοι! Λόλ!!!

Άσε που οι πιό πονηρεμένοι θα σε ρωτήσουν πού βρήκες τα λεφτά γιά περίπτερα καί φυλλάδια. Παναπεί, σε τί διαφέρεις από τα διάφορα ήδη υπάρχοντα μασωνοκόμματα.)

Κι όποιος πρόλαβε, τον Κύριον είδε.

 

iv. Οι κατάλληλοι άνθρωποι.

Εδώ,  είναι φανερό πως έχουμε δύο ομάδες …καταλλήλων: το ηγετικό επίπεδο της ασυμνητείας, καί τον λαό. Είναι επίσης φανερό πως από τον λαό, μόνο τα κατάλληλα άτομα θα πλαισιώσουν τον υπέρ πάντων αγώνα. (Οι υπόλοιποι, τά ‘παμε. Πάνε γιά βρούβες.)

 

(α) Το ηγετικό επίπεδο της αισυμνητείας.

Όσον αφορά την αισυμνητεία, η γνώμη μου δεν διαφέρει από τη γνώμη μου γιά οποιοδήποτε άλλο θέμα: Έκανες προεργασία; Είσαι, δηλαδή, προπονημένος; Προχώρα το. Αλλοιώς, κάνε στην πάντα να περάσουν οι ήδη έτοιμοι ικανοί.

Βέβαια, μία απ’ τις μόνιμες πληγές του νεοέλληνα είναι ότι χώνεται εκεί που δεν τον σπέρνουν. (Βλέπε πχ «προπονητές» της κερκίδας.) Οπότε, προσωπικά δεν περιμένω να παραμερίσει ο νεοέλληνας από μόνος του, προκειμένου ν’ αφήσει τους άξιους καί ικανούς να παράξουν εθνωφελές έργο… απλούστατα, διότι δεν αναγνωρίζει ικανώτερους απ’ αυτόν. Όμως, εδώ θα παίξει το …πειστικώτατον επιχείρημα: ή φεύγεις απ’ τα πόδια μας, ή θα σου περάσει κάτι απ’ το μυαλό – καί δεν θα είναι ιδέα! Καρα-λόλ!!!

Συμπεραίνω πως, όσον αφορά το σημαντικώτατο αυτό έργο, ήδη έχουμε μαζευτεί οι υποψήφιοι γιά το αισυμνητικό επίπεδο. Δεν είμαστε πολλοί, αλλά είμαστε γνωστοί: όσοι ήδη έχουμε γράψει έστω καί δυό ουσιαστικές κουβέντες γιά το καλό της Ελλάδας – είτε ως αναρτήσεις, είτε ως σχόλια, είτε ως συμμετοχή σε φόρα, κτλ. Γι’ ακόμη μία φορά, ας είναι καλά το Διαδίκτυο, δηλαδή.

Το να συνεννοηθούμε αυτά τα λίγα άτομα καί να γνωριστούμε μεταξύ μας, είναι εύκολο. Με τις επιφυλάξεις:

  • Να μη διαρρεύσει τίποτε παραέξω.

Παρακαλώ τους ενθουσιώδεις, προσοχή! Μήν πάτε καί μπλέκετε εδώ κι εκεί, σε ομάδες καί κόμματα καί «πατριωτικές προσωπικότητες». Μην κολλάτε σα νυχτοπεταλούδες στο ψεύτικο φώς «πατριωτών» των στοών. (Δεν τους ξέρατε, δά, κι από χθές.) Καί μην υπερηφανεύεστε σε παρέες ασχέτων ότι γνωρίσατε προσωπικώς πχ εμένα, ή τον Μάρκο ντεΣάντ, ή τον άλφα, ή τον βήτα. Εάν διαπιστώσω τέτοια συμπεριφορά, σας εξηγούμαι: δεν θα διστάσω ν’ «αδειάσω» ακόμη καί καλούς φίλους – καί να τους ξεγράψω από φίλους. Όσο καλά παιδιά κι αν είναι, όσο κι αν με πονέσει.

  • Να μή μαζευόμαστε (προς το παρόν) όλοι-ες μαζί, γιά λόγους ασφαλείας. (Διότι κάποια στιγμή θα χρειαστεί καί να βρεθούμε από κοντά.)
  • Να μη συνεννοούμαστε από ανασφαλή μέσα.

Όπως το κινητό τηλέφωνο (μέγας ρουφιάνος!) καί το τζημέηλ, εκτός αν το τελευταίο είναι χωρίς το πραγματικό μας όνομα. Κάποια ασφάλεια προσφέρει το Βάϊμπερ, διότι τα μηνύματά του κρυπτογραφούνται. (Μόνο οι εικόνες -λόγωι μεγέθους, που επιφέρει καθυστέρηση στην κρυπτογράφηση- μεταδίδονται χύμα μέσα απ’ αυτό.)

  • Ν’ απομονώσουμε από τώρα τους παρόντες καί μελλοντικούς προδότες.

Γιά μένα, η παραμικρή ένδειξη …ολισθήματος αποτελεί απόδειξη προδοσίας, εκτός αν το άτομο διορθώσει ή ανακαλέσει. Νά, σαν αυτούς πχ που ονειρεύονται πωλήσεις ορυκτού πλούτου της Ελλάδας – κι ας παριστάνουν τους πατριωταράδες. (Ούτε διόρθωσαν, ούτε ανακάλεσαν, ούτε ζήτησαν συγνώμη.) Το θέμα, όμως, είναι να τους απομονώσεις αποτελεσματικά πρίν κάν καταλάβουν ότι συμμετέχεις στην ηγετική ομάδα, καί πριν κάν καταλάβουν ότι έχουν ήδη αποκλειστεί. (Ακόμη καί λόγωι βλακείας.) Γι’ αυτό, παρακαλώ οι κουβέντες σας με τον οποιονδήποτε να είναι ΠΟΛΥ μετρημένες. Εάν μπλεχτεί στα πόδια μας προδότης, ώς μή ώφειλε, τότε κι εμείς θα πάθουμε ζημιά, κι αυτός. Το θέμα είναι να ΜΗ φτάσουμ’ εκεί. Δεν είναι, δά, καί δύσκολο.

  • Να δείξουμε στους πάντες πως εμείς συναποτελούμε το αισυμνητικό επίπεδο, καί κανένας άλλος.

Θέμα αποφασιστικότητας είναι. Οπότε, οι λοιποί έχουν τρείς εναλλακτικές: ή ακολουθούν, ή λουφάζουν στο σπίτι τους (με τον κίνδυνο, βεβαίως-βεβαίως, να πάνε να «καρφώσουν» κάποια στιγμή), ή εξοντώνονται. Η επιβίωση της Ελληνικής Φυλής δεν είναι αστείο, ούτε τυγχάνει επιδεκτική χαλαρής αντιμετωπίσεως («- Έλα μωρέ!», καί τέτοια), ούτε σηκώνει διαφωνίες καί καυγάδες. Τέλος.

Δεν θ’ ασχοληθώ με πρακτικά θέματα, όπως πχ η μυστικότητα ή σημάδια αναγνωρίσεως. Αυτά, μόνον από κοντά.

 

(β) Ο λαός

Όπως προείπαμε, θα χρειαστούμε οπωσδήποτε τη λαϊκή στήριξη – από, έστω, ολιγάριθμους, πλην όμως ικανούς κι αποφασισμένους συν-Έλληνες. Επομένως αναγκαστικά θα περάσουμε κι απ’ την προσπάθεια γιά διάδοση των ιδεών μας. Πώς θα γίνει αυτή;

Εκτός απ’ το Διαδίκτυο, υπάρχει καί η προσωπική επαφή. Με κοινό, όμως χαρακτηριστικό, το ότι απευθυνόμαστε σε ήδη δεκτικούς, ήδη έτοιμους ανθρώπους. Μην περιμένετε ν’ αλλάξουν τα μυαλά των αδιαφόρων καί των εχθρικών. Ούτε θα το πετύχετε, ούτε χρόνος διαθέσιμος υφίσταται. (Θα γίνω κουραστικός, αλλά θα το λέω καί θα το ξαναλέω.)

Το Διαδίκτυο το ξέρετε, έχει τρομερή εμβέλεια, καί δή χωρίς κινδύνους κάθε είδους. (Στην πραγματική ζωή, κίνδυνος είναι να σπάσει η μυστικότητα, κίνδυνος είναι όμως καί πχ το να πας στον οποιονδήποτε «έγκριτο» καί «σοβαρό» τηλεπαρουσιαστή, καί -με τη συνέργεια του κάμερα-μάν- να σε κάνει ρεζίλι, παρουσιάζοντάς σε σαν γραφικό μαλάκα, που τό ‘χει ντίπ χαμένο. Όσο σοβαρός κι αν είσαι, όσο σοβαρά θέματα κι αν αναπτύσσεις.)

Η προσωπική επαφή, τώρα, έχει δύο τρόπους: τον εύκολο καί τον δύσκολο.

Ο εύκολος είναι το ότι οι άνθρωποι με κοινά ενδιαφέροντα μαζεύονται στους ίδιους τόπους καί γνωρίζονται. Πχ οι ροκάδες στα γνωστά στέκια, οι κυνηγοί στον κυνηγετικό σύλλογο, ή οι οπαδοί του Κεραυνού Αγουλινίτσας στο γήπεδο (να δούν την ομαδάρα).

Ο δύσκολος είναι το να στήσεις μυστική οργάνωση, αποκλείοντας κατά το δυνατόν τους προδότες, τους βλάκες, καί τα «βαρίδια». Εδώ, αν χρειαστεί, θα εφαρμόσουμε μεθόδους πχ των Τόνγκ («Τριάδες» των Κινέζων), ή της Φιλικής Εταιρείας, ή… οποιουδήποτε. Μιλάω κυρίως γιά πυραμιδική οργάνωση. Όπου το πιό εύκολο σχήμα είναι το τριαδικό: γνωρίζεις μόνον έναν ομόβαθμό σου καί δύο κατωτέρους σου, τους οποίους μπορεί καί να μην έχεις δεί ποτέ σου, χωρίς όμως να γνωρίζεις ανωτέρους σου. (Έτσι, το τυχόν «ξήλωμα» μετά από προδοσία σταματάει γρήγορα. Την πληρώνουν δυό-τρείς ιεραρχικώς περί τον προδότη, καί τέλος.)

Σ’ εμάς, μπορεί να υπάρξουν καί οι πεντάδες: πενταμελείς ομάδες, όπου το ένα άτομο είναι ταυτόχρονα καί μέλος άλλης πεντάδας. Μη ρωτάτε τώρα γιατί το πέντε, πάντως προτείνω να το ξεκινήσετε στην πράξη. Βρήτε κατεπειγόντως άλλα τέσσερα άτομα της απόλυτης εμπιστοσύνης σας καί αλληλαποδοχής, στα οποία δεν θα διστάσετε πχ να πάρετε τηλέφωνο στις τρείς τα μεσάνυχτα, γιά οποιοδήποτε ζήτημα. (Κι αν χρειαστεί, θα ντυθούν πάραυτα καί θα προστρέξουν γιά βοήθεια.) Βρήτε τα, κι ανταλλάξτε τηλέφωνα. Ήδη έπρεπε να το έχετε κάνει, αλλά δεν είναι αργά γι’ αυτό.

 

Εν πάσει περιπτώσει, οι τριάδες / πεντάδες κτλ μόνον αν χρειαστεί. Πάλι δεν υπάρχει χρόνος…

Πιστεύω, όμως, πολύ καί στις «κρυφές» δυνάμεις καί δυνατότητες του έθνους μας. Πιστεύω ότι θα βοηθήσουν πολύ τώρα, που θα τις χρειαστούμε. Πώς πχ συμπαθείς ή αντιπαθείς κάποιον με την πρώτη ματιά; Έ! κάπως έτσι θα βρείς καί τους απαραίτητους συν-Έλληνες συμμάχους σου, κι ας μην τους έχεις ξαναδεί ποτέ σου… σ’ αυτή τη ζωή.

Κάπως έτσι θ’ αντιμετωπιστεί κι αυτή η καταραμένη σύμφυτη δυσπιστία, που τρέφουμε ο ένας σωστός Έλληνας γιά τον άλλον. (Που δεν την έχουν τα τζιούζ καί τα μούσλιμζ μεταξύ τους – τί να κάνουμε; οι κρονοθρησκείες είναι κόλλες μεγάλης συγκολλητικής δύναμης. Απλά ν’ αναφέρει κάποιος το ότι είναι πιστός, καί πάραυτα θα μαζευτούν κι οι υπόλοιπες ακρίδες από δίπλα. Βεβαίως, αυτό δεν σημαίνει ότι θα πάμε κι εμείς τρέχοντας να περιτμηθούμε. Μακριά κι αλάργα! Χίλιες φορές αλληλοδύσπιστοι, αλλά Έλληνες, παρά ανθρωποειδή.) Είπαμε, αιώνες ολόκληροι διαφόρων -κρατιών (Ρωμαιοκρατιών, Φραγκοκρατιών, κτλ) έχουν κάνει τρομερή ζημιά στην ψυχή του Έλληνα. Όχι, όμως, ανεπανόρθωτη.

(επόμενο)

 

Older Entries