Αρχική

Η τελευταία ευκαιρία της Μεράλ

3 Σχόλια

πως ακριβώς οι αρχαίοι ημών παρουσιάζανε κωμωδία μετά την τραγική τριλογία, ώστε να ξαλλεγράρει το φιλοθεάμον κοινόν απ’ το κλάμμα που έριχνε με τα παθήματα του Ορέστη καί του Οιδίποδα, έτσι καί η αφεντιά μου σκέφτηκα να παρουσιάσω ένα κωμικό αρθράκι. Θέμα; Οι πωλητικοί της τουρκίτσας!

Νά, πάρε γιά παράδειγμα αυτόν τον Μπαχτσελή. Λέει εκεί τα δικά του, αλλά δεν βρέθηκε κανένας να του πεί: «- Γέρο, ό,τι κάνατε καί κάνετε εις βάρος της Ελλάδας, το κάνατε καί το κάνετε με ξένες πλάτες! Άντε στα Καπή τώρα, να σ’ αλλάξουν πάνα ακράτειας!» Ή εκείνον τον Γιλντιρίμ (σημαίνει «κεραυνός») – να του πούν ότι αν αυτός είναι κεραυνός, οι Έλληνες είμαστε αλεξικέραυνα!

Έλα, όμως, που το άρθρο μου βγήκε σοβαρό… Δώστε βάση.

 

α. Τα προεκλογικά καί τ’ ανθρωπολογικά της τουρκίτσας

Στην -προεκλογική- τουρκίτσα, όλοι ανεξαιρέτως οι υποψήφιοι έχουν έναν κοινό παρονομαστή στο εκλογικό τους πρόγραμμα: Graecia delenda est! Η Ελλάδα καταστρεπτέα εστί. (‘Ντάξ’, δεν το λένε έτσι. Λένε διάφορα «Γιουνανιστάν’ ντά!», καί τέτοια. Αλλά το νόημα είναι το ίδιο.) Έφαγαν κόλλημα, σαν τον Κάτωνα με την Καρχηδόνα. Κι επειδή όλοι καταλαβαίνουμε πως μπήκαμε σε φάση «τελικής ευθείας», καταλαβαίνουμε επίσης ότι, όποιος καί να βγεί, δεν θα διστάσει να (προσπαθήσει να) υλοποιήσει αυτή τη συγκεκριμένη προεκλογική υπόσχεση. Όπου καί κορυφώνονται τα διάφορα που λέγαν οι τουρκαλάδες κατά καιρούς, ότι: «- Αυτά» (τα Ελληνικά εδάφη, δηλαδή) «είναι δικά μας!» Ή τα διάφορα άλλα κεχαριτωμένα που λέγανε (στα σοβαρά τους), πχ ότι ο Όμηρος είναι …Τούρκος, με πραγματικό όνομα «Ομέρ Ογλού Μεχμέτ»! (Τον Αγαμέμνονα, πώς τον ξεχάσατε, ωρέ; Αφού είναι …αγάς Μέμνων! Lol!!!)

Όμως, κι ενώ τα σκεφτόμουνα αυτά καί γελούσα, εκεί ακριβώς μου ήρθε η επιφοίτηση.

 

Παρά το ότι γνωρίζω πάρα πολλά γιά τον οικουμενικό Ελληνισμό που σήμερα βρίσκεται σε αδράνεια ύπνου, δηλαδή γιά τους όπου Γής Ελληνογενείς, ωστόσο στην υπεράσπιση της πατρίδας μου από χαρακτήρα τηρώ το δόγμα των καουμπόηδων: πρώτα πυροβολώ, καί μετά κάνω ερωτήσεις. Μ’ άλλα λόγια, αν μου επιτεθεί «Τούρκος», δεν θα κοιτάξω πρώτα ούτε αν είναι Ελληνογενής, ούτε αν είναι κρυπτοχριστιανός. Θα τη φάει στο δόξα πατρί, κι ας πρόσεχε. Ας λιποτακτούσε, πρίν συναντηθούμε! Επίσης, σε καμμία περίπτωση δεν υποστηρίζω «συνομοσπονδία» με την τουρκίτσα, ή διάφορα άλλα παρεμφερή «ειρηνιστικά» καί φαναριώτικα ξερατά.

Τί υποστηρίζω – ειδικά γιά όσους «τούρκους» λέει ο Πατροκοσμάς πως θα επιζήσουν των επερχομένων γεγονότων καί θα βαφτιστούν; Θα σας πω παρακάτω.

Παρ’ όλ’ αυτά, τώρα που δεν φτάσαμε ακόμη στο τέρμα, πρέπει να πούμε δυό λόγια περί «Τούρκων».

Λοιπόν, στη σημερινή τουρκίτσα, εκτός απ’ τους αυθεντικούς Μογγολογενείς τουρκαλάδες, τις άλλες εθνότητες (Αρμένηδες, Κούρδους, ακόμη καί Σεφαραδίτες ιουδαίους), καί τα υβρίδια (παιδιά μεικτών γάμων), υπάρχει ένα τεράστιο στρώμα ανθρώπων καθαρής Ελληνικής καταγωγής. Το οποίο, γιά την ακρίβεια, διαιρείται σε υποστρώματα:

  • Τους Πελασγούς, οι οποίοι -ξεκινώντας από το 3,500 πΧ με «επίσημη» χρονολόγηση των αρχαιολόγων- κατά κύματα έφυγαν απ’ την Ελλάδα (το πρώτο κύμα εκδιώχθηκε), καί πήγαν απέναντι, στη Μ. Ασία / Ιωνία.
  • Τους Έλληνες, που επίσης κατά κύματα αποίκισαν τα εδάφη της σημερινής τουρκίτσας – σε μεταγενέστερους αιώνες.
  • Τους Έλληνες των Ελληνιστικών καί Ρωμαϊκών χρόνων, που επίσης διάλεξαν γιά μόνιμη εγκατάσταση το έδαφος της Μ. Ασίας.
  • Τους Έλληνες, που έκαναν το ίδιο επί Βυζαντίου. Αυτοί, μαζί με τους προηγούμενους, αποτελούν το σύνολο των Ελλήνων που κατακτήθηκαν κι εξισλαμίστηκαν βιαίως από τις ορδές του Μεχμέτ Β’ «Πορθητή».
  • Τους Έλληνες, που απήχθησαν μετά το 1500 ως γενίτσαροι καί μεγάλωσαν εκεί.

Μέχρι σήμερα, το κομμάτι αυτών των Ελλήνων με φανερή εθνική καί θρησκευτική ταυτότητα, είναι γνωστό ως «Ρούμ Ορτοντόξ». Το υπόλοιπο (μέγιστου ποσοστού) κομμάτι παραμένει «μασκαρεμένο» υπό την υπηκοότητα του «Τούρκου» (καί θρήσκευμα εκκοσμικευμένον μωαμεθανισμό).

Όλα καλά, λοιπόν; Τηρούμε βάσιμες ελπίδες ότι μιά μέρα όλοι αυτοί «θα ξαναγυρίσουν στην αγκαλιά της Μητέρας» μπλά-μπλά-μπλά…;

Δυστυχώς, όχι.

Γιατί;

 

Απ’ όλες τις εθνότητες της σημερινής τουρκίτσας, είναι γνωστό πως μας μισούν έως θανάτου οι εξής:

  • Οι αυθεντικοί τουρκαλάδες (πράσινα μάτια / εξογκωμένα ζυγωματικά), οι οποίοι μάλιστα τυγχάνουν Παντουρανιστές (ξέρετε, η νεομυθολογία τους με τους «Γκρίζους Λύκους», τα υψίπεδα Αλτάϊ, τα τρία μισοφέγγαρα, καί τα ρέστα).
  • Οι ιουδαίοι.
  • Οι Κούρδοι, διότι τυγχάνουν τυχάρπαστοι, παραδόπιστοι, καί κατσαπλιάδες – κι εφ’ όσον η δική τους επιβίωση περνάει απ’ το πτώμα της Ελλάδας, δεν το συζητάνε τί θα επιλέξουν καί τί θα πράξουν. (Τό ‘χουν αποδείξει το 1920-22.)
  • Καί… οι Πελασγογενείς!!!

Ναί ναί ναί!!!!!

Γιατί, όμως, ειδικά αυτοί; Εφ’ όσον μάλιστα είναι αίμα μας; Δεν ήσαν αυθεντικοί Έλληνες οι Πελασγοί; Ήσαν, αλλά…

 

β. Οι Πελασγοί

Οι Πελασγοί όντως ήταν οι πρόγονοι αυτών που ονομάζουμε «Έλληνες». Οι πρόγονοί μας! Αυθεντικοί Έλληνες κι οι ίδιοι, βεβαίως-βεβαίως. Πλην όμως, αντιπροσωπεύουν ένα παλιότερο εξελικτικό στάδιο της Φυλής μας, από το οποίο αρκετοί τους αρνήθηκαν ν’ αποκολληθούν.

Μετά τη βύθιση της Ατλαντίδας καί τον Κατακλυσμό, κατά τη διάρκεια των «σκοτεινών» αυτών χιλιετιών συνέβησαν πολλά. Μετά από κάποια περίοδο ηρεμίας, οι απόγονοι των Ατλάντων άρχισαν πάλι να επιτίθενται εναντίον της ηπειρωτικής Ελλάδας· κυρίως από ανατολικά καί νότια, αυτή τη φορά. Έκαναν καταστρεπτικές επιδρομές, έσφαξαν κόσμο, αιχμαλώτισαν… κι όσους Πελασγούς άφησαν να επιζήσουν, τους προσηλύτισαν με το ζόρι στη θρησκεία του Κρόνου. (Ο μέγιστος θεός των Ατλάντων, κάποτε.) Αυτή η αλλαξοθρησκεία, όμως, δεν ήταν κάτι το ανώδυνο· διότι οι ιερείς του Κρόνου τελούσαν -καί τελούν μέχρι σήμερα- ανθρωποθυσίες.

Δεν έγιναν, βέβαια, όλοι οι Πελασγοί Κρονολάτρες. Αρκετοί παρέμειναν πιστοί του Διός (κι απ’ αυτούς προερχόμαστε, οι Έλληνες). Όπως δεν υποδουλώθηκαν όλοι τους, αρκετοί παρέμειναν ελεύθεροι – κι έκαναν καί αντάρτικο. Αυτοί οι τελευταίοι είδαν τα τρισβάρβαρα Κρόνια έθιμα, αηδίασαν, καί τελικά πέταξαν τους ομοφύλους τους του Κρόνου έξω απ’ την Ελλάδα. Οριστικά έξω.

Οι -κατά πλειοψηφίαν- Κρόνιοι Πελασγοί, λοιπόν, σπάρθηκαν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα – κι ακόμη σήμερα βρίσκουμε ίχνη τους, κάτω από ψευδεπίγραφες ή παραπλανητικές εθνικές ταυτότητες. «Γερμανοί» (της Πρωσσίας), ιουδαίοι (φυλές Βενιαμίν -δεν υπάρχει σήμερα- καί Ιούδα), «Τούρκοι», Ρωμαίοι (ο αρχικός πυρήνας της Ρώμης, με Ετρούσκους καί Σαββίνους), καί ούτω καθ’ εξής. Στην αρχαιότητα, βέβαια, τα πράγματα ήταν πιό ξεκάθαρα, ειδικά κάπου στο 2,200-2,100 πΧ (εποχή Μίνωα μέχρι Τρωϊκό Πόλεμο) όλοι ήξεραν πως εδώ έχει Έλληνες, κι εκεί Πελασγούς. Εννοείται όμαιμον καί ομόγλωσσον, αν κι όχι ομόθρησκον. Με τα Τρωϊκά, δέ, επιχειρήθηκε ένα λίαν ύποπτης σκοπιμότητας εθνοξεκαθάρισμα των Πελασγών της Ιωνίας… με αρχηγό των Ελλήνων τον καρα-Πελασγό (με ολίγον από Φοίνικα) …αγά Μέμνονα!!!

[Ειρήσθω ότι καί τότε οι πρόγονοι ήταν χάειντε γιούργια. Τους έπεισε ο πονηρός Αγαμέμνων να εκστρατεύσουν μαζί του, κι ούτε κάθησαν να σκεφτούν τί συμφέρον είχαν οι ίδιοι από τέτοια εκστρατεία. Μόνον ένας Αχιλλέας ήξερε απ’ την αρχή ότι η δουλειά είναι φιάσκο.

Τουλάχιστον παρηγοριέμαστε πως είμαστε γνήσιοι απόγονοί τους, διότι διαπράττουμε τις ίδιες μαλακίες! Lol!!!]

Υπ’ αυτό το πρίσμα, λοιπόν, ο (αρκετά μορφωμένος) Μωάμεθ ο Πορθητής απάντησε στους Δυτικούς (καί τους άφησε κάγκελο, διότι τον είχαν υποτιμήσει) ότι με την άλωση της Πόλης «…- Πήραμε εκδίκηση γιά την Τροία!»!!!

Ωστόσο, στους σημερινούς Πελασγογενείς της Ιωνίας δεν αρκεί η εκδίκηση του Μεχμέτ του Β’. Θέλουν ν’ ανταποδώσουν μέσα στο έδαφος της Ελλάδας! (Ίσως κατακτώντας το …Άργος, γι’ αυτό έφτασε η τούρκικη φρεγάτα μέχρι τον ισθμό της Κορίνθου!  🙂  ) Εξ ού καί το άχτι που μας έχουν.

 

Το τί ακριβώς έγινε από το 9,600 πΧ μέχρι καί τον πρώτο Ελληνικό αποικισμό της Ιωνίας του 10ου-9ου αιώνα πΧ, είναι μεγάλη ιστορία – γιά την οποία δεν θα βρήτε πληροφορίες  πουθενά. («- Κι εσύ πώς την ξέρεις, ρέ Εργοδότη;» Με έρευνα καί εξ αναγωγής από γνωστές καταστάσεις. Έτσι την ξέρω.) Φυσικά, δεν θα την αναπτύξουμε εδώ, αλλά ελπίζω πως μέσες-άκρες σας έδωσα να καταλάβετε την εικόνα. Έτσι, όταν κάποιοι «Τούρκοι» επαναλαμβάνουν τον γνωστό …χαβά, ότι «- Αυτά ήταν δικά μας!» (κι εμείς γελάμε), πιστεύω πως δεν αναφέρονται στην Τουρκοκρατία. Αλλά, ενστικτωδώς, στην πάλαι ποτέ πατρίδα τους, ως Πελασγοί.

Αυτό κατάλαβα αυτές τις μέρες, κι έπαψα να γελάω. Επίσης, αποκτούν άλλη ερμηνεία πλέον οι ισχυρισμοί του τύπου: «Ο Όμηρος ήταν δικός μας!», με τους οποίους επίσης έπαψα να γελάω. Απλούστατα, διότι δεν αναφέρονται σε καμιά τουρκίτσα πρασινομάτηδων μεμέτηδων, αλλά στο πάλαι Πελασγικό παρελθόν αυτών που τα εκστομίζουν κάτι τέτοια. Δεν είναι μόνο το αίμα, που δεν γίνεται νερό, αλλά καί το ψυχικό αίμα, που επίσης δεν γίνεται ψυχικό νερό.

Δυστυχώς, ο τυχών επερχόμενος Ελληνο-Τουρκικός πόλεμος θα μας βγεί ακόμη ένας εμφύλιος…

 

γ. Μεράλ Ακσενέρ

Οι πολιτικές διεργασίες της σημερινής τουρκίτσας είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο, το οποίο παρακολουθώ στις ειδήσεις (κι επεξεργάζομαι νοητικώς), αλλά στο οποίο δεν θα επεκταθώ. Τηλεγραφικώς πως, ως κυματοθραύστης στην παντοδυναμία του Ρετζεπίκα ξεπετάχτηκε -σχεδόν από το πουθενά- μιά γυναίκα, η Μεράλ Ακσενέρ (υποφερτό βιογραφικό εδώ – δεν λέει τίποτε γιά οικογενειακή κατάσταση), ενώ οι υπόλοιποι υποψήφιοι εμφανίζονται κάπως μουδιασμένοι καί υποτονικοί. Μάλιστα, η Δικαιοσύνη της τουρκίτσας της έκανε πλάτες της κυρίας Ακσενέρ, διότι κανονικά δεν έπρεπε να συμμετάσχει στις εκλογές λόγωι τυπικών διαδικαστικών κωλυμάτων. Είναι, δηλαδή, σαν κάποιοι να της άνοιξαν διάπλατα τον δρόμο, καί να τη σπρώχνουν «με χίλια». (Αν καί το να σπρώχνεις μιά γυναίκα δεν είναι καί τόσο ευγενικό! Lol!!!)

Δεν ξέρω (καί δεν με νοιάζει προς το παρόν) ποιός την προωθεί (καί με τί αντάλλαγμα), δεν ξέρω γιατί οι αντίπαλοί της (πλην Ρετζεπίκα) δεν εμφανίζονται τόσο δυνατοί (καί με τί αντάλλαγμα), αλλά εν πάσει περιπτώσει, η Ακσενέρ τράβηξε την προσοχή μου. Μάλιστα την πάω κι ως γυναίκα (γούστα είν’ αυτά! lol!!!), παρά την ηλικία της! (Τί γάϊδαρος που είμαι, ώρες-ώρες! Ξανά lol!!!) Λοιπόν, η κυρία είναι καθαρή Πελασγίνα! Γι’ αυτό κι έφυγε απ’ το κόμμα του Μπαχτσελή, διότι δεν την εκφράζει· αυτός προωθεί την παν-Τουρανική ατζέντα, με την οποία οι Πελασγοί δεν έχουν καμμία σχέση. (Το κοινό μίσος κατά των Ελλήνων είναι ευκαιριακός παράγων συμπλεύσεως, όχι μόνιμος.)

Τα ενδιαφέροντα, όμως, αρχίζουν από το βιογραφικό της. Σπούδασε Αρχαιολογία (ώπα! το πρώτο ενδιαφέρον…), μετά ανακατεύτηκε με την πολιτική καί διετέλεσε υπουργός· από την οποία θέση δοκίμασε να «περάσει πλυντήριο» τις ατασθαλίες κάποιων συγκυβερνώντων της. Έχει γεννηθεί (18 Ιουλίου) πολύ κοντά στην «πύλη» Καρκίνου-Λέοντα, καί αυτή τη στιγμή είναι 61.8 ετών! Τυγχάνει, δέ, πιστή μωαμεθανή. (Σωστά! Τί άλλο θα ήταν, παρά προσκολλημένη στον Κρόνο; )

Οι γονείς της (συνεχίζει το βιογραφικό) είναι «Τούρκοι» από Θεσσαλονίκη, απ’ όπου έφυγαν με την ανταλλαγή πληθυσμών, το 1923. Η ίδια γεννήθηκε στο Ιζμίτ, την πάλαι Νικομήδεια.

Από Θεσσαλονίκη;! Σοβαρά; Εδώ, λοιπόν, ξαναχτύπησε η διαίσθησή μου!…

Στη Θεσσαλονίκη ζούσαν Τούρκοι είτε από την Οθωμανική κατάκτηση της πόλης (1432), είτε από την απελευθέρωση της Θεσσαλίας (1881) καί μετά. Αυτοί οι τελευταίοι (στην πλειοψηφία τους) πούλησαν τις περιουσίες τους κι ανέβηκαν επάνω, στη Μακεδονία. (Μέχρις ότου έφυγαν όλοι τους το 1923.) Ελάχιστοι πήγαν αλλού, πχ στην ίδια την τουρκίτσα. Πιστεύω ότι οι πρόγονοι της Ακσενέρ καταγόντουσαν απ’ τους «Τούρκους» της Θεσσαλίας, άρα προκύπτει ένα αποτύπωμα ψυχικής διαδρομής επάνω σε καθαρά Πελασγικούς τόπους!!! Η Ήπειρος καί η Θεσσαλία είναι οι κοιτίδες των βορείων Πελασγών, η δέ Νικομήδεια πάλι βρίσκεται σε Πελασγικό τόπο, την αρχαία Μυσία! Στά δέ νοτιοδυτικά σύνορα της Μυσίας βρισκόταν η Τρωάδα.

 

δ. Ξαναγυρνάμε… κι εμείς, καί οι καταστάσεις

Αυτά σκεφτόμουνα, παρατηρώντας τις φωτογραφίες της κυρίας Μεράλ. Αλλά πάλι είδα με καθυστέρηση κάτι, που είχα μπροστά στα μάτια μου! Εφ’ όσον όλα τα πρόσωπα, όλοι οι πρωταγωνιστές κι όλες οι πρωταγωνίστριες τόσο του Αργοναυτικού, όσο καί του Τρωϊκού Κύκλου ξαναζούμε σήμερα… ξαναβρεθήκαμε εδώ, στη σημερινή Ελλάδα, υπακούοντας τους κανόνες της Μοίρας…

…τότε γιατί να μην ξαναβρέθηκαν κι όλα τα πρόσωπα των Τρώων «από ‘κεί»; (Δηλ. στην τουρκίτσα.)

Πράγμα το οποίο διαπίστωσα πως ισχύει. Αλλά, δυστυχώς, αυτό σημαίνει πως ο νέος εμφύλιος είναι -σχεδόν- αναπόφευκτος. Αν μή τί άλλο, οι Πελασγοί έχουν στην ψυχή τους το δυσαναπλήρωτο κενό του να πάρουν εκδίκηση.

Όμως, όσο κι αν ξυνίζει σε μερικά ερπετά, το μέλλον της Ελλάδας δεν το ορίζουν μονάχα κάποια βλαμμένα χαζαράκια μονοψήφιου δείκτη νοημοσύνης. Το ορίζει καί η επιτροπή της Αισυμνητείας! (Εντάξει, όχι κατ’ αποκλειστικότητα σήμερα. Αλλά κάποια μέρα, θα μας βλέπουν όλοι καί θα τρέμουν.) Από τη θέση, λοιπόν, αυτή, έχω να πω μερικά πραγματάκια – με πλήρη συνείδηση του τί κάνω, καί της ευθύνης που συνεπάγεται αυτό.

 

Κατ’ αρχήν, να ευχηθώ καλή επιτυχία στην κυρία Ακσενέρ – καί το εννοώ! Γιατί; Διότι… Πλάκα δεν έχει; Στις εκλογές της τουρκίτσας, οι κύριοι αντίπαλοι είναι ένας Έλληνας καί μία Ελληνίδα! Αλλά ο Ρετζεπίκας δεν χαμπαρίζει. Ξεροκέφαλος! Όθεν, μας έμεινε η κυρία Ακσενέρ, μπας καί συνεννοηθούμε.

Καταλαβαίνω από πολιτική. Καταλαβαίνω ότι προεκλογικά ένας πολιτικός μπορεί να τάξει τον ουρανό με τ’ άστρα, αλλά μετά τις εκλογές να δώσει στους ψηφοφόρους του τ’ @@ του. Οπότε, τώρα μπορεί να λέει ό,τι της κατέβει, αλλά της απευθύνω έκκληση μετεκλογικώς να ΜΗΝ ξεκινήσει πόλεμο κατά της Ελλάδας. Όχι επειδή φοβόμαστε, αλλά επειδή ένα λάθος χιλιετιών πρέπει να το αποκαταστήσουμε. Όχι να το κάνουμε χειρότερο με άλλο λάθος. Με πόλεμο, θα χάσουμε μέν εμείς πολλές ψυχές, αλλά οι Πελασγοί θα καταστραφούν. Είναι νομοτέλεια. Καί το θέμα είναι να ΜΗΝ καταστραφεί κανένας Ελληνογενής πληθυσμός. Τί είπαμε εδώ πέρα κατ’ επανάληψη; Δεν είπαμε ότι πρέπει να γυρίσουμε σε αρχαιο-Ελληνικές πάλαι καταστάσεις, μπας καί σιάξουν τα πράγματα γιά τους Έλληνες, την Ελλάδα, όλον τον κόσμο;

Η ευκαιρία γιά να συνέλθουμε, γιά να βρούμε τον εαυτό μας, καί οι Έλληνες καί οι Πελασγοί, είναι μοναδική. ΔΕΝ πρέπει να την αφήσουμε να φύγει.

Τί άλλο ζητάω να πράξει η κυρία Ακσενέρ;

Να ομοσπονδοποιήσει την τουρκίτσα, ώστε να φτιάξει ένα τμήμα στα δυτικά αμιγώς Πελασγοκεντρικό. Στο οποίο αργότερα θα προσκολληθούν καί τα Πελασγογενή-Ελληνογενή ενδότερα (πχ η Καππαδοκία του Αγίου Παϊσίου). Αλλά το πρώτο τμήμα θα χαράξει τον δρόμο. Με το κομμάτι αυτό αργότερα θα ενωθούμε, αν καί η ένωση δεν θα επέλθει μέσα σε μιά μέρα. Θα χρειαστεί να περάσουν χρόνια, ίσως μία ή δύο γενιές. Προσέξτε, δεν μιλάω γιά συνομοσπονδίες καί λοιπές αγγλιτσοκίνητες καί μασωνοκίνητες φαναριώτικες μαλακίες. Μιλάω γιά ένωση σ’ ένα ενιαίο κράτος (όχι ομόσπονδο) αμιγώς Ελληνικών περιοχών. Αυτό. Κι αφού θα έχει προηγηθεί η κατάλληλη προεργασία, βεβαίως.

Αλήθεια, κι εμείς τί πρέπει να πράξουμε, γιά να υποδεχθούμε μιά μέρα αυτούς τους ανθρώπους πίσω στην αγκαλιά της προαιώνιας Ελλάδας; Συνοπτικώς, τα εξής – καί πάντα με γνώμονα τις πάλαι αρχαιο-Ελληνικές καταστάσεις:

  • Ξεκαθάρισμα της Ορθοδοξίας από οποιοδήποτε ιουδαϊκό στοιχείο. Τί, δηλαδή; θα διώξουμε τον μωαμεθανισμό από τους Ελληνογενείς, γιά να τους βάλουμε καπέλλο θρησκεία Αβράμηδων, γοριλλανθρώπων Ησαύ, καί λοιπών περιτετμημένων; Αυτό νομίζετε;
  • Ξεκαθάρισμα των δικών μας σάπιων.
  • Ξεκαθάρισμα κάθε ξενόφερτου καί διαβρωτικού πολιτισμικού στοιχείου.
  • Επανενεργοποίηση των αρχαίων τόπων, τόσο στην ηπειρωτική καί νησιωτική Ελλάδα, όσο καί απέναντι.

Αυτά, γι’ αρχή. Καί καλό είναι ν’ αρχίσουμε προεργασία από τώρα.

Αρχόντισσα Ανδρομάχη, τα σέβη μου.

 

 

Advertisements

Παραλειπόμενα στην πτώση του Μιράζ – 4

12 Σχόλια

(προηγούμενο)

ς αφήσουμε τώρα το μεμονωμένο περιστατικό του Μιράζ, κι ας πάμε στον συνολικό πίνακα πτώσεων των πολεμικών αεροσκαφών μας (όπως τον δίνει ο ίδιος ο Ελληνικός Στρατός -ευχαριστούμε τον Παλαιό γιά την υπόδειξη!-, καί τον επαναλαμβάνει ο Γιώργος Αδαλής). Με βάση αυτόν, θα σχεδιάσουμε κάποια γραφήματα· ώστε αφ’ ενός να εξάγουμε τυχόν αξιοπρόσεκτα στατιστικά συμπεράσματα, αφ’ ετέρου (αν είμαστε τυχεροί) να διακρίνουμε τυχόν “κορυφές του παγόβουνου” γιά κρυφά αίτια των πτώσεων – όπερ καί το σπουδαιότερο.

Βέβαια, στην στατιστική αναγκαστικά τσουβάλιασα τις πτώσεις απ’ όλες τις αιτίες (ανθρώπινο λάθος, αστοχία υλικού, κατάρριψη, κτλ), καθώς καί κάθε τύπο αεροσκάφους. Αλλά (α) αυτό ακριβώς σημαίνει στατιστική: μαζική μελέτη περιπτώσεων κι όχι εξατομικευμένη, καί (β) δεν γινόταν αλλοιώς. Δεν έχω πρόσβαση στα επίσημα πορίσματα των πτώσεων· αλλά καί νά ‘χα, τί να πιστέψει κανείς απ’ αυτά;

 

Φυσικά, δεν ξεχνάμε ούτε τον μεταφυσικό παράγοντα.

Μονάχα δυό λόγια γι’ αυτόν τον τελευταίο, πρίν προχωρήσουμε: έμαθα πως δεν άλλαξαν οι αεροδιάδρομοι από τα πολεμικά μας αεροδρόμια μέχρι τα σημεία συμπλοκών με τους τουρκαλάδες στο ανατολικό Αιγαίο. Άρα:

  • Είτε κανένας κερατάς δεν έβαλε τους πιλότους μας να πετάνε πάνω από “υπερφυσικά” ενεργειακά σημεία του ευρύτερου Ελληνικού χώρου. (Κι επομένως “αυτοί” δεν τα ξέρουν – κι ευτυχώς.)
  • Είτε πετάνε μέν πάνω από τέτοια, αλλ’ αυτά δεν έχουν ακόμη επαν-ενεργοποιηθεί (ξανά, από τότε που ήταν ενεργοποιημένα σε κάποιο Ελληνικό παρελθόν).
  • Είτε πετάνε μέν πάνω από τέτοια, αυτά έχουν επανενεργοποιηθεί (ή δεν διέκοψαν ποτέ την ενεργοποίησή τους), αλλ’ αναγνωρίζουν τους “δικούς τους” ανθρώπους (δηλ. τους Έλληνες), καί δεν αντιδρούν. (Αντιθέτως: βλέπε φήμες πως, όταν οι τουρκαλάδες πιλότοι πάνε να πετάξουν πάνω απ’ το Μανταμάδο, τελικά κόβουν λάσπη!)

Όπως καί νά ‘χει το πράγμα, σχεδόν ακυρώνεται η υποψία μου γιά πτήσεις πάνω από ενεργειακά σημεία, καί πάμε παρακάτω. (Γράφω “σχεδόν”, διότι κρατάω μιά πισινή.)

 

μ. Πρόχειρη στατιστική των πτώσεων

Ομολογώ πως δεν έκανα καί καμιά τρομερή δουλειά, αλλά απλώς ήθελα να δείξω το πώς θα ξεκινήσει καί πώς περίπου θα πορευτεί η όποια έρευνα. Φυσικά, αν ήθελα, θα έφτιαχνα του κόσμου τις κατανομές, με κάθε πιθανή κι απίθανη παράμετρο… καί το άρθρο θα τραβούσε γιά κανένα τρίμηνο ακόμη. (Μπορεί καί παραπάνω.) Όμως, μας περιμένουν κι άλλα θέματα· αντιθέτως, η επικαιρότητα που πρέπει να τη σχολιάσουμε, δεν θα μας περιμένει!

Όθεν η περιορισμένη προσφορά μου.

Στα παρακάτω, χρησιμοποίησα μόνο τον πίνακα των πτώσεων γιά την ΠΑ. Όχι τα άλλα δύο μικρά πινακάκια.

 

i. Κατανομή στον χώρο

Οι πτώσεις, τοποθετημένες στον χάρτη της Ελλάδας, δίνουν περίπου αυτή την εικόνα:

(Κλίκ επάνω της, γιά να τη δήτε στο κανονικό μέγεθος. Έχω να πω ότι το Γκούγκλ Έρθ μαλακίζεται.)

Σημειώστε πως: (α) τις πολλαπλές πτώσεις στην ίδια περιοχή δεν τις επεσήμανα με πολλαπλές κουκκίδες (διότι δεν χωρούσαν), (β) δεν πέρασα στον χάρτη τις αόριστες αναφορές (πχ “δυτικά του Άη-Στράτη”), (γ) δεν διέκρινα θανατηφόρες πτώσεις από αναίμακτες. (Θα έπρεπε, αλλά δεν το έκανα.) Ωστόσο, η γενική εικόνα είναι ευδιάκριτη.

Τί ψάχνουμε, όμως, με την χωρική κατανομή; Χμμμ… σημεία συσσωρεύσεως (άσχετο αν από κάτω έχει ενεργειακό εστιακό σημείο ή όχι), καί πιθανές γραμμές λέϋ. (Όχι, δεν μας φεύγει το κόλλημα γιά αναζήτηση του υπερφυσικού!)

Τί βλέπουμε τελικά; Μερικά σημεία συσσωρεύσεως περιστατικών (βόρεια Αττική, Άραξος-Ανδραβίδα, Άθως), συν μερικές ευθείες. Μία, από Κομοτηνή μέχρι Αθήνα. Δεύτερη, Γρεβενά-Εύβοια-Άνδρος. Τρίτη (περίπου) Αγρίνιο-Όθρυς- Ζαγορά Πηλίου. Καί μία “καραμπινάτη” τέταρτη, από Κεφαλλονιά μέχρι Κρήτη μέσωι δυτικής Ελλάδας. Αυτή η τέταρτη “περπατάει” πάνω από μία υποβρύχια οροσειρά.

Δεν γνωρίζω τί συμπεράσματα μπορούμε να βγάλουμε, ειδικά  γιά την τέταρτη ευθεία. Δυστυχώς, δεν θυμάμαι καί πολλά περιστατικά της Μυθολογίας μας ν’ αναφέρονται στις περιοχές της, ώστε ν’ αρχίσει η γκλάβα μου να στροφάρει (που λέει κι ο Μιμάκος). Οδυσσέας, Νέστορας, Τηλέμαχος, Καλυδώνιος κάπρος, Μελέαγρος, Οινόμαος καί Πέλοπας… Τί άλλο; Κι από “υπερφυσικά” περιστατικά, εκεί είναι που δεν ανακαλώ τίποτε απ’ τη μνήμη μου. Πάντως, δεν κατέχω την απόλυτη αλήθεια, η δέ έρευνα είναι ανοιχτή.

 

ii. Κατανομή στον χρόνο – ετήσιος κύκλος

Τοποθέτησα τις πτώσεις στον κύκλο του έτους, δηλαδή ανά μήνα καί ημέρα – αδιάφορο ποιά χρονιά. Οι κουκκίδες με μαύρο είναι οι θανατηφόρες πτώσεις. (Κλίκ γιά μεγέθυνση.)

Τί περίμενα να δώ; σημεία συσσωρεύσεως καί σχήματα. Δεν σας κρύβω ότι περίμενα τα τυχόντα σημεία συσσωρεύσεως να βρίσκονται σε κορυφές πεντάλφας. Ωστόσο, δεν βλέπω να προκύπτει κάτι τέτοιο από το διάγραμμα. (Εκτός αν έχω τόση πολλή στραβωμάρα!  🙂  ) Γιά ό,τι άλλο πιθανόν προκύπτει (πχ άλλα κανονικά πολύγωνα), κρίνετε μόνοι σας.

 

iii. Κατανομή στον χρόνο – γραμμικώς

Η αλήθεια είναι πως έπρεπε να πάω συμβατικά, δηλαδή να τοποθετήσω τις πτώσεις σε χρονογραμμή, καί να μελετήσω τις σχέσεις των χρονικών διαφορών μεταξύ των διαδοχικών πτώσεων. Ίσως έτσι ανακάλυπτα κάποιο κρυμμένο νοητικό σχήμα.

Δεν έκανα αυτή την έρευνα – την οποία αφήνω γιά όποιον προαιρείται. (Άλλως τε, δεν έχω χρόνο να τα προλάβω όλα. Τά ‘χουμε πεί, μην επαναλαμβάνομαι.) Ωστόσο, έκανα κάτι άλλο, σαφώς ανορθόδοξο – γιά όποιον δεν το έχει υποψιαστεί μέχρι τώρα (διότι εγώ το έχω ξαναδουλέψει) : τοποθέτησα τις πτώσεις σε χρονογραμμή, παράλληλα με τις καθημερινές αστρονομικές μετρήσεις του αριθμού των ηλιακών κηλίδων!

Γιατί;

Διότι άλλες έρευνές μου με βεβαίωσαν ότι ο αριθμός των ηλιακών κηλίδων είναι “κλειδί”.

Αν αυτό δεν το κατανοείτε, θα σας απογοητεύσω λίγο· δεν είναι μυστικό, αλλά δεν σκοπεύω να το αναλύσω τώρα. Κάθε πράγμα στον καιρό του! Εσείς, όμως, απλά θυμηθήτε τη μυθολογική τριάδα: Ήλιος / Δαίδαλος / Ίκαρος. Αρχίζετε να μπαίνετε στο νόημα; Αρχίζετε να βλέπετε τον σχετικό μύθο καί κάπως αλλοιώς; Ναί; Πολύ ευχάριστο αυτό!

 

Τον αριθμό των ηλιακών κηλίδων τον βρίσκουμε ξεκινώντας από ετούτην εδώ την ιστοσελίδα (επίσημα πράγματα, δεν ταΐζουμε σανό τους αναγνώστες μας! lol!!!), καί επιλέγουμε το αρχείο σκέτου κειμένου που τις έχει ανά ημερομηνία, σε τούτη τη σελίδα: πρόκειται γιά το πάνω αριστερά γκρίζο κουτάκι. Οδηγίες γιά να επεξεργαστούμε το αρχείο με λογιστικό φύλλο (καί γιά όποιον ενδιαφέρεται) :

  • (α) Το κατεβάζουμε στον σκληρό μας δίσκο.
  • (β) Το ανοίγουμε με επεξεργαστή κειμένου (όχι με κειμενογράφο τύπου Word).
  • (γ) Το πλακώνουμε στη λειτουργία “εύρεση-αλλαγή” των δύο κενών με ένα, έως ότου δεν υπάρχει άλλο διπλό κενό.

Τα πολλαπλά κενά τα έβαλαν οι δημιουργοί του αρχείου (εφ’ όσον είναι στη μορφή .txt) γιά να φέρουν τους αριθμούς σωστά σε στήλες· αλλά το λογιστικό φύλλο, αν δεί πολλαπλά κενά, θα τοποθετήσει τους αριθμούς μετά από άλλες τόσες στήλες δικές του. Έτσι, το τελικό αποτέλεσμα θα βγεί λίγο αλαλούμ, καί θα υποχρεωθούμε να συμμαζεύουμε με το χέρι τους αριθμούς που θα ξεφύγουν αρκετές στήλες παραπέρα, να τους βάλουμε στην πρέπουσα στήλη. Οπότε, κι επειδή είναι τεράστιος ο αριθμός των παρατηρήσεων, γαϊδουροδένουμε γιά να μή γαϊδουρογυρεύουμε! Lol!!!

Περιττό να πω ότι, όταν ανοίξουμε το διορθωμένο αρχείο κειμένου με το λογιστικό φύλλο, θα ορίσουμε διαχωριστικό στηλών (delimiter) το κενό. Καί όλα καλά!

Επίσης, θα δήτε πως μία στήλη είναι ο ημερήσιος αριθμός των ηλιακών κηλίδων, μία άλλη παραπέρα είναι ο αριθμός αστρονομικών παρατηρήσεων ανά ημέρα, κι ακόμη μία ο “εξ αναγωγής” ημερήσιος αριθμός κηλίδων. (Αυτή χρειάζεται, επειδή μερικές κηλίδες αλληλοκαλύπτονται. Οπότε τον αριθμό τους τον διορθώνει το κομπιούτερ που σκανάρει την εικόνα απ’ το τηλεσκόπιο – μία δουλειά, που παλιότερα οι αστρονόμοι την έκαναν με το χέρι επάνω στις φωτογραφίες.) Αυτές τις τελευταίες στήλες αγνοήστε τις ή καταργήστε τις. Δεν φαίνεται να παίζουν κάποιον σημαντικό ρόλο σ’ αυτό που θέλουμε να δούμε.

Τέλος, θα προσέξετε πως η ημερομηνία δίνεται σε τρίστηλο, καί με τον Ιαπωνικό τρόπο: έτος-μήνας-ημέρα. (Γιατί; γιά να βοηθάει την σωστή αυτόματη κατάταξη στους υπολογιστές. Αν βάλουμε την ημέρα πρώτα, η εντολή γιά κατάταξη θα βγάλει τις πρωτομηνιές μαζεμένες επάνω-επάνω, όπερ λάθος.) Άμα έχετε υπομονή να δώσετε συνάρτηση να ενώνει τα τρία αλφαριθμητικά σε ένα ημερομηνίας, καί τις τρείς πρώτες στήλες να τις κάνετε μία… χαλάλι σας! Εγώ, πάντως, την ημερομηνία την άφησα έτσι. Δεν μ’ εμπόδισε σε κάτι.

 

Το λογιστικό φύλλο όντως φτιάχνει αυτομάτως διαγράμματα· αλλά, εφ’ όσον μιλάμε γιά μεγάλο αριθμό ημερών, αυτά θα βγούν τεράστια. Αντ’ αυτού, πήρα μόνον τις ημερομηνίες με πτώση αεροσκάφους, καί τις έβαλα μαζί με τον αντίστοιχο αριθμό ηλιακών κηλίδων. Επίσης, σημείωσα αν μία πτώση ήταν θανατηφόρα (αδιάφορο με πόσα θύματα), ή όχι. Ο άσσος σημαίνει θάνατο, το μηδέν όχι θάνατο.

Ο πίνακας που προκύπτει, είναι αυτός (σε πλήρες μέγεθος) :

Υποθέτω, όμως, πως μάλλον δεν διακρίνουμε καί πολλά περισσότερα, απ’ όσα διαβάζουμε στον πίνακα. Έτσι δεν είναι; Οπότε καταφεύγουμε στο αντίστοιχο διάγραμμα (κλίκ γιά πλήρες μέγεθος) :

Στο κάτω μέρος αναγράφεται απλά ο αύξων αριθμός του περιστατικού (καί όσο προχωράμε χρονικώς), σύμφωνα με τον πίνακα των πτώσεων, στον οποίο παραπέμπουμε στην αρχή του παρόντος κειμένου. Οι μπλέ γραμμές του ιστογράμματος δείχνουν τον αριθμό ηλιακών κηλίδων γιά την αντίστοιχη μέρα κάθε πτώσης, ενώ τα μαύρα κουτάκια σημαίνουν θανατηφόρα πτώση.

Φυσικά, όπως είναι φτιαγμένο το διάγραμμα, οι χρονικές αποστάσεις ανάμεσα σε κάθε περιστατικό δεν σημειώθηκαν καί δεν φαίνονται. Όμως, εύκολα παρατηρούμε -σε πρώτη εκτίμηση- συσσώρευση πτώσεων είτε σε μέγιστα, είτε σε ελάχιστα ηλιακών κηλίδων.

Αυτό, βέβαια, μπορούμε να το επιβεβαιώσουμε 100% (ή να το απορρίψουμε επίσης με βεβαιότητα), αν πάμε στο πλήρες διάγραμμα αριθμού ηλιακών κηλίδων. (Δεν το έκανα.) Όμως, σας προειδοποιώ: αφ’ ενός βγαίνει τεράστιο, οπότε καλύτερα να σπάσετε τον χρόνο σε έτη, ή πενταετίες πχ. Κι αφ’ ετέρου, οι παλιότεροι υπολογιστές, ή όσοι δεν έχουν πολλή μνήμη ram, θα γονατίσουν. Θα κάνετε καφέ καί τσιγάρο, κι ο ματρακάς σας ακόμη θα δουλεύει το διάγραμμα! Οπότε, καλύτερα να επιχειρήσετε τέτοια δουλειά μονάχα όσοι ξέρετε καλά τί κάνετε, κι έχετε καί εξοπλισμό της προκοπής.

 

Σ’ αυτό το σημείο, όμως, έβγαλα λαγό!

Εκείνο, που ίσως δεν φαίνεται αμέσως (θέλει εξασκημένο μάτι), είναι πως εμφανίζεται ένας -ας τον ονομάσουμε- “νόμος δυαδικής πολικότητας”: οι περισσότερες ακολουθίες θανατηφόρων καί μή πτώσεων έχουν ως ζευγάρι την αντίστοιχή τους ακολουθία αντεστραμμένη!!!!! Σα να βλέπεις μιά ασπρόμαυρη φωτογραφία, καί παραδίπλα το αρνητικό της!

Μερικές φορές, πάλι, η συμμετρία δεν είναι αναστροφής, αλλά κατοπτρική. Σα να γυρίζει τα μπρός πίσω (καί τ’ αριστερά δεξιά). Καί μερικές, ακόμη, αναστροφική ταυτόχρονα με κατοπτρική. (Πχ στις “κουτσές πεντάλφες” – δες παρακάτω.)

Προσέξτε:

  • Στην αρχή, 0-1-0-1 (διπλή μικρή ακολουθία). Αλλά καί αμέσως μετά, 1-0-1-0! (Παράδειγμα ακολουθίας μέσα σε ακολουθία, όπως τα κουτιά της σκακιέρας.)
  • Πιό μετά, 3 μηδενικά ακολουθούμενα από 3 άσσους.
  • Έχουμε καί διπλή διαδοχική επανάληψη της περίφημης “κουτσής πεντάλφας”, από το 22 μέχρι το 31! (1-1-0-0-0 x 2 φορές.) Καθώς καί το κατοπτρικό συν αρνητικό της (1-1-1-0-0) μία φορά καθαρά, καί στο καπάκι (σχεδόν) δεύτερη, από το 37 μέχρι το 46. (Οι δύο πιλότοι του περιστατικού 46 -F5B, αεροδρόμιο Μίκρας, 05 Ιουλίου 1999- φαίνεται καθαρά από το pattern πως δεν έπρεπε να πεθάνουν. Συμπαντικό σφάλμα; ή, τί; )
  • Στο τέλος, το: 1-1-0-1-1, ακολουθούμενο από 0-0-1-0-0. Εκπληκτικό;!

Η γενική εικόνα δείχνει σαφώς συμμετρία, καί δή επαναλαμβανόμενη, άρα κάποιο κρυμμένο αίτιο, πέραν οποιασδήποτε λογικής αμφιβολίας. (Η σύμπτωση εδώ αποκλείεται διά ροπάλου. Μόνον άσχετος περί τις θετικές επιστήμες δεν θα διέκρινε «περιοδικό πίνακα» στο διάγραμμα.)

Σαν κάποιος να παίζει μιά μακάβρια “μουσική” με ανθρώπινες ζωές! Σαν οι πιλότοι μας να τραβάνε ένα μακροκοσμικό κβαντικό πιθανοτικό χαρτί, από κάποια αιθερική τράπουλα με μόνο δύο φιγούρες… κι αυτό να γίνεται μπροστά από έναν συμπαντικό καθρέφτη!

Σαν ένα δυαδικό μακροκοσμικό dna, σαν ένα είδος σημάτων Μόρς…

 

Εντάξει, θα σταματήσω το κείμενο επάνω στην κορύφωσή του, επάνω στο καλύτερο, αλλά…

…Δεν ξέρω τί να πω. Ειλικρινά, είναι από τις ελάχιστες φορές στη ζωή μου, που έχω μείνει τελείως άφωνος! Αλλά, όποιος έχει λέγειν τι, τυγχάνει παραπάνω από καλόδεχτος. Όπως καλόδεχτη θα είναι καί η όποια συνέχεια της μικρής μας έρευνας από τον κάθε ενδιαφερόμενο.

Εγώ απλά κλείνω με την ευχή καί την ελπίδα να μην ξαναέχουμε πιά νεκρούς πιλότους! Ποτέ!

 

ΤΕΛΟΣ (οριστικό)

 

Υγ 1: Γιά τα όποια νοητικά σχήματα ενυπάρχουν στις ακολουθίες θανατηφόρων καί μή πτώσεων, θα έλεγα -σε πρώτη εκτίμηση- ότι αυτά είναι αποτέλεσμα ας πούμε κάποιου Μάτριξ – αν καί προσωπικώς δεν πείθομαι απόλυτα περί αυτού. Αλλά, ειλικρινά δεν μπορώ να φανταστώ καί ποιό αίτιο τα παράγει. Νά ‘χει, άρα γε, ο Ήλιος (αφού είναι η πηγή της ζωής στη Γή) κάποιες άλλες κρυφές ιδιότητες – καί δή, μετρήσιμες; Μπορεί, αλλά δυστυχώς είναι πέρα απ’ τις τωρινές μου δυνατότητες να τις ανακαλύψω. Αν ήμουν επικεφαλής ερευνητικής ομάδας, θα της έδινα τις σωστές κατευθύνσεις πού να ψάξει. Αλλά δεν είμαι.

Επειδή, τώρα, υπάρχουν καί πτώσεις εξαναγκασμένες (πχ από ηλεκτρονικό πόλεμο), άσχετο αν τις αντιλαμβανόμαστε εμείς ως τέτοιες, υπάρχει μία ελάχιστη πιθανότητα (όλα τα βάζουμε με το μυαλό μας…) τα patterns των θανατηφόρων / μή θανατηφόρων πτώσεων να τα ορίζουν “αυτοί”. Σ’ αυτή την περίπτωση, (α) το ήξερα ότι πρόκειται γιά παρανοϊκούς, αλλά θ’ αποδειχθούν παρανοϊκοί επί 1000, καί (β) εάν σε αρκετές περιπτώσεις έρευνας δεν μπορώ να καταλάβω τί κρύβεται, εδώ δεν μπορώ επί 1000. Διότι…

…Τί νόημα έχει να παίζεις με “on-off” σε ανθρώπινες ζωές, ακόμη κι αν διαθέτεις τη δύναμη προς τούτο;

Υγ 2: Φυσικά, υπάρχουν κι άλλες απόλυτα σχετικές έρευνες, πχ η αστρολογική καί η αστρονομική. Μπορούμε να εξετάσουμε πολλές παραμέτρους γιά κάθε πτώση, όπως γωνίες άστρων, ή αζιμούθια πλανητών αναφορικά με το επίπεδο της εκλειπτικής.

Όποιος ενδιαφέρεται να τα ψάξει αυτά, δεν χρειάζεται τη δική μου άδεια να ξεκινήσει.

Υγ 3: Θ’ άξιζε να επεκτείνουμε την έρευνα σ’ όλους τους πεσόντες αεροπόρους μας. Από το 1912 κι εντεύθεν. Καί να διεξάγουμε παράλληλη έρευνα γιά τις πτώσεις της πολιτικής αεροπορίας.

Υγ 4: Τί θα γίνει επιτέλους με τη μετονομασία της Σχολής “Ικάρων”; Κόκκαλα έχει αυτό το προεδρικό διάταγμα; Ρέ κυρ-Παναή; Κάνε εσύ το καλό, καί μήν αργείς! Τζάμπα είναι, στο κάτω-κάτω. Θα κοστίσει μόνο το χαρτί του ΦΕΚ που θα τυπωθεί. (Άντε, καί η αλλαγή ταμπέλας στη Σχολή.)

 

Παραλειπόμενα στην πτώση του Μιράζ – 3

18 Σχόλια

(προηγούμενο)

ισθάνομαι κάπως σαν τον Σωκράτη με το “δαιμόνιον”, που τον έσπρωχνε να μιλάει! Δεν θα μ’ αφήσει εύκολα αυτή η ιστορία, ως φαίνεται.

Αλλά δεν πειράζει. Προέχει η αλήθεια· καί, μέσωι αυτής, η προάσπιση της Φυλής μας στους απαίσιους αυτούς καιρούς.

 

η. Μία ουσιαστική διόρθωση

Πρίν προχωρήσουμε, να πω πως χάριτας οφείλω στον Γιώργο – A Hellene, επειδή πρόσεξε (καί διόρθωσε) ένα σημαντικό λάθος μου. Συγκεκριμένα, όταν υπολόγισα το ύψος που παίρνει η ακτίνα του Κοράλ λόγωι καμπυλότητας της Γής, έκανα υπολογισμό γιά μέγιστη περιφέρεια γήϊνου γεωγραφικού κύκλου – δηλ. τον ισημερινό. Όμως, ένας παράλληλος κύκλος είναι πάντα μικρότερος του ισημερινού, κατά τον παράγοντα του συνημιτόνου γεωγραφικού πλάτους. Με γπ βόρειας Σκύρου καί Μανίσας (Μαγνησίας Μ. Ασίας, ένθα η πιθανολογούμενη θέση ενός Κοράλ) 38 μοίρες 58′ βόρειο, ο υπολογισμός δίνει 1500*cos(38μ 58′) = 1,166 μέτρα περίπου, ως ύψος ασφαλείας στα μισά της διαδρομής, καί 6200*cos(38μ 58′) = 4,820 μέτρα περίπου επάνω από τον διάδρομο προσγειώσεως του αεροδρομίου Σκύρου.

Είναι φανερό πως αρκετές φορές γράφω υπό το κράτος βιασύνης καί θυμού (καί αϋπνίας, καί…), αλλά χαίρομαι ιδιαίτερα που μπορώ να έχω ουσιαστική βοήθεια από τους αναγνώστες  μου! Αυτό σημαίνει πως αρχίσαμε να ενεργούμε ως ομάδα, πράγμα άκρως σημαντικό.

 

θ. Μερικές θεμελιώδεις αρχές των συζητήσεών μας

Εντάξει, όταν κάποιος διαβάζει συστηματικά ένα ιστολόγιο (ανορθόδοξης) έρευνας, στα σίγουρα έχει ήδη κάνει μερικές σιωπηρές παραδοχές από μόνος του· μία από τις οποίες είναι ότι θα διαβάσει πράγματα παράδοξα, που κατά κανόνα δεν θα τα βρεί αλλού (σε -όπως αποκαλούνται- «μέηνστρημ» ιστοσελίδες, δηλαδή συμβατικές). Όπως ακριβώς όταν βλέπουμε κινηματογράφο ή θέατρο, υποθέτουμε σιωπηρώς πως η ιστορία είναι αυτή που είναι, η αρχή της είναι αυτή που είναι, καί οι χαρακτήρες της είναι αυτοί που είναι. (Πχ ότι υπάρχει …σχολή μαγείας!) Αλλοιώς, απλούστατα δεν πρόκειται ν’ απολαύσουμε το έργο καί να διασκεδάσουμε.

Όμως, άλλο το διάβασμα να περνάει η ώρα μας ευχάριστα (του τύπου: «- Ωραία τα λέει αυτός!»), κι άλλο το να προσπαθούμε να βγάλουμε συμπεράσματα με τη βοήθεια όσων διαβάζουμε… που σημαίνει, πως όσα διαβάζουμε, πρέπει καί να τα δεχθούμε ως -κατά το μάλλον, ή ήττον- πραγματικά.

Όθεν, πρέπει να ενστερνιστούμε τις παρακάτω αρχές:

  • Ότι «αυτοί» έχουν διαθέσιμη κρυφή τεχνολογία όχι απλά πιό προχωρημένη από την υφιστάμενη φανερή, αλλά ΠΟΛΥ πιό προχωρημένη. Φυσικά, στην κρυφή τεχνολογία περιλαμβάνονται καί οι όποιες δολοφονικές χρήσεις της.
  • Ότι (γιά κάποιους δικούς τους λόγους) μέχρι σήμερα δεν την χρησιμοποιούσαν συχνά, αν καί τώρα τελευταία πάει ν’ αλλάξει αυτό.
  • Ότι, όποιος δεν δίνει σημασία στις δύο παραπάνω αρχές, καλά θα κάνει να τις ξαναδιαβάσει (ad infinitum), μέχρι να δώσει.

Τέλος, ο γράφων δηλώνει πως εδώ καί πάμπολλα χρόνια απαξιοί ν’ ασχοληθεί με το να πείσει τους άπιστους· θα ήταν μέγιστη βλακεία εκ μέρους μου. Θα ήταν σα να προσπαθώ να πιάσω τον κάθε παχύσαρκο, τον κάθε τεμπέλαρο, τον κάθε προβληματικό, καί (με προπονήσεις) να τους καταστήσω εφάμιλλους του Ουσαΐν Μπόλτ.

Συγνώμη, αλλά έχω πολύ καλύτερα πράγματα να κάνω στη ζωή μου· καί πολύ πιεστικότερα.

 

ι. Ένα παγωμένο ξημέρωμα στη Νορβηγία

Μέχρι στιγμής -καί τηλεγραφικώς πως- είδα την κατάρριψη του Μιράζ ως αποτέλεσμα «χακέματος» στο κομπιούτερ του, χωρίς όμως να εξετάζω τον τρόπο με τον οποίο θα έμπαινε το παρασιτικό σήμα μέσα. (Εφ’ όσον υπάρχει «θωράκιση» κατά Φαρανταίη καί στα καλώδια, καί στον υπολογιστή του σκάφους· άλλως τε, το ίδιο το αεροσκάφος επενεργεί ως κλωβός Φαρανταίη, μιά που είναι μεταλλικό.) Θεώρησα πως όντως κάτι τέτοιο είναι εφικτό (με κάποιον τρόπο…), καί επικεντρώθηκα στο αποτέλεσμα.

Πάλι ο Γιώργος – A Hellene (καί προκειμένου να υπερκεράσει το εμπόδιο της θωράκισης) πρότεινε μιά πολύ ωραία λύση, δηλαδή ότι οι -όποιες- κεραίες του αεροσκάφους έχουν επίτηδες ανοιχτή τρύπα ασφαλείας (απ’ το εργοστάσιο), καί μπάζουν μέσα τους παρασιτικούς κωδικούς. Ωστόσο, εκτός απ’ την Πληροφορική, υπάρχει καί η Φυσική!

Θα σας αφηγηθώ, λοιπόν, μιά ιστορία… καί δεν θέλω να την χαρακτηρίσετε «απίθανη»! Διότι δεν είναι. Είναι πραγματική.

 

i. Εισαγωγή

Μιά μέρα του Δεκεμβρίου του 2009,… θεωρητικώς μέρα (είχε ξεκινήσει, με το ρολόϊ), αν καί ακόμη δεν είχε ξημερώσει,… κάποιοι ξενύχτες (ψαράδες, καί λοιποί) στη βόρεια Νορβηγία είδαν στον ουρανό μιά τεράστια σπείρα. Ένα θέαμα αξιοθαύμαστο, ου μην σχεδόν τρομακτικό! Που στο τέλος έγινε τρομακτικώτερο, όταν άρχισε να σβήνει η σπείρα… διότι το κέντρο της έγινε κατασκότεινο· ακριβώς σαν μιά «μαύρη τρύπα» στο Διάστημα.

Τέλος πάντων, ξημέρωσε στη Νορβηγία (όσο μπορεί να ξημερώσει χειμώνα καιρό εκεί πάνω),  καί ξεκίνησε τεράστια κουβέντα γιά το τί ήταν αυτό.

Μετά από πολλά, το κορυφαίο σάϊτ (ανορθόδοξης) έρευνας «Εντερπράϊζ Μίσσιον» έγραψε ένα πολύ εκτεταμένο άρθρο σε τρείς συνέχειες, όπου εξηγεί τα τί καί τα πώς πέραν πάσης αμφιβολίας. (Περιττό να πω ότι το συγκεκριμένο σάϊτ μου δίδαξε πάρα πολλά -στο τί να ψάχνω καί πώς να το ψάχνω-, άρα είμαι προκατειλημμένος υπέρ αυτού. Όμως, πουθενά δεν βρήκα πιό πειστικές αναλύσεις!) Καί το συμπέρασμα στηρίζεται από μεγάλη συλλογή φωτογραφιών, φωτογραφικών συγκρίσεων, γεωγραφικών αναγωγών, κτλ κτλ κτλ, άρα μπορούμε να το θεωρήσουμε ακλόνητο.

Λοιπόν, με την επιφύλαξη ότι ίσως καί να μου διέφυγαν κάποια πράγματα (οπότε, παρακαλούνται οι αναγνώστες να επιβεβαιώσουν ή να απορρίψουν), η ιστορία (εδώ το πρωτότυπο, καί καλή υπομονή με την ανάγνωση!) καί τα συμπεράσματά της έχουν ως εξής:

 

ii. Το ρόπαλο καί η σπείρα

Το βράδυ εκείνης της ημέρας (9 Δεκεμβρίου 2009), στη Νορβηγία επρόκειτο να πάρει το Νομπέλ …Ειρήνης -πρίν καλά-καλά στρογγυλοκάτσει στην προεδρική καρέκλα- ο αγάπης λουστράκος “πλανητάρχης”. (Ή “κλανητάρχης”, όπως αποκαλεί το …αξίωμα αυτό ο Αποδυτηριάκιας.) Ωστόσο, οι Ρώσσοι θέλανε να του τη σπάσουνε, κάνοντας μιά δοκιμή του τότε νέου βλήματός τους, του Μπουλάβα. («Μπουλάβα» στα Ρωσσικά σημαίνει κεφαλοθραύστης, ή βασιλικό σκήπτρο με μορφή κεφαλοθραύστη.) Αξημέρωτα, λοιπόν, εκτοξεύσανε οι Ρώσσοι το βλήμα από βάση τους (στο έδαφός τους) στη χερσόνησο Κόλα, με στόχο την άλλη χερσόνησό τους στον Ειρηνικό, την Καμτσιάτκα.

Όλα καλά μέχρις εδώ. Πλήν όμως, αυτή δεν ήταν απλά μιά επίδειξη, αλλά χοντρός εκβιασμός προς τον λουστράκο· διότι, αν πετύχαινε η δοκιμή, αυτό εσήμαινε πως οι Ρώσσοι καθίσταντο πλέον ικανοί να ρίξουν βλήματα εναντίον των ηπαπάρα πάνω από τον Βόρειο Πόλο. Αφ’ ενός συντομεύοντας πολύ την διαδρομή (άρα καί τον διαθέσιμο χρόνο αντίδρασης του εχθρού), αφ’ ετέρου δείχνοντας ότι τα νέα βλήματά τους βρίσκουν τον δρόμο τους ακόμη κι επάνω από τους πόλους της Γής, μή χαμπαριάζοντας από τυχόν ανωμαλίες του γεωμαγνητικού πεδίου.

Αλλά η δοκιμή δεν πήγε καθόλου καλά! Το βλήμα έφυγε, πήρε ύψος, πέταξε, τέλειωσαν τα καύσιμα του πρώτου ορόφου κι αυτός αποσπάστηκε, αποσπάστηκε κι ο δεύτερος, αλλά ο τρίτος τά ‘κανε μούσκεμα στην κυριολεξία! Δυσλειτούργησε, καί το βλήμα άρχισε να πηγαίνει “κουτρουβαλιστό” καί να πετάει καυσαέρια τριγύρω σπειροειδώς. Ακριβώς σαν ένα μπαλλόνι που το φουσκώνουμε, καί μετά τ’ αφήνουμε ελεύθερο. Ή σαν πυροτέχνημα, απ’ αυτά που ανεβαίνουν ψηλά καί μετά περιστρέφονται σαν ανεμόμυλοι πετώντας σπίθες τριγύρω.

Αυτό δεν ήταν κάτι το παράξενο· έχει ξανασυμβεί αρκετές φορές σε αποτυχημένες δοκιμές πυραύλων, από την εποχή των V2 ακόμη. Γιατί; γιά έναν απλό λόγο: οι πύραυλοι, γιά ν’ αποκτήσουν σταθερή καί ομαλή πορεία προς τον στόχο τους, τίθενται εξ αρχής σε περιστροφική κίνηση περί τον διαμήκη άξονά τους. Αυτό γίνεται είτε (α) με τα καυσαέρια, που φεύγουν από πολλές εξατμίσεις (ακροφύσια), οι οποίες ρυθμίζονται από κάποιο κομπιούτερ πορείας να πάρουν γωνία, καί άρα να στρίβουν το βλήμα περί τον διαμήκη άξονά του παράλληλα με την προώθηση που του δίνουν, είτε (β) με κάποιο εσωτερικό γυροσκόπιο, ταυτιζόμενο με τον διαμήκη άξονα του βλήματος, που με την εκτόξευση τίθεται σε περιστροφή. Εάν αυτοί οι μηχανισμοί δυσλειτουργήσουν, το βλήμα παύει να σημαδεύει με τη μύτη – να το πούμε έτσι. Κι αυτό ακριβώς έγινε με το Μπουλάβα της δοκιμής. Ο μηχανισμός περιστροφής δεν λειτούργησε όπως έπρεπε, κι ο τρίτος όροφος άρχισε να κουτρουβαλάει σα μπαλλόνι.

Κι εδώ ακριβώς αρχίζουν τα (τρομακτικά) παράξενα!

 

Κατ’ αρχήν, οι περισσότεροι απέδωσαν το φαινόμενο της ουράνιας σπείρας σε κάποιο Ρωσσικό όπλο. (Φυσικά, αδυνατώντας να περιγράψουν τί είδους όπλο παράγει φωτεινές σπείρες στον νυχτερινό ουρανό, καί με ποιόν μηχανισμό.) Όμως, οι Ρώσσοι στην αρχή αρνήθηκαν παντελώς την εκτόξευση βλήματος! Μόνον αρκετές μέρες αργότερα αναγκάστηκαν να την παραδεχτούν (με κρύα καρδιά), όταν γέμισε το Διαδίκτυο φωτογραφίες καί λοιπό σχετικό υλικό. Καί πάλι, δεν έδωσαν στη δημοσιότητα περισσότερες πληροφορίες.

Ωστόσο, η ίδια η σπείρα έδειξε τελείως ασυνήθιστη συμπεριφορά, κι έβαλε φωτιά στη φαντασία! Πολλοί αυτόπτες μάρτυρες είπαν ότι η σπείρα έμεινε σταθερή. Άλλοι, πάλι, ότι κινήθηκε αργά. Άλλοι, ότι είχε καί ουρά γαλάζιου χρώματος. Άλλοι, άλλα. Στο τέλος, όλ’ αυτά κίνησαν καί την περιέργεια ολόκληρης της ερευνητικής ομάδας του Εντερπράϊζ Μίσσιον, η οποία ανέλαβε να το σκαλίσει το θέμα ενδελεχώς.

 

[Σημείωση: ο τίτλος της υποενότητας αντιστοιχεί μέν στα περιγραφόμενα, αλλά είναι τελείως προβοκατόρικος. Διότι αναφέρεται καί σε εικονογράμματα του δίσκου της Φαιστού! Άμα είναι να σκεφτόμαστε παράξενα, ας το κάνουμε μ’ εντυπωσιακό τρόπο!  🙂  ]

 

iii. Το πόρισμα της έρευνας του «Ε. Μ.»

Η σπείρα ήταν το αποτέλεσμα της συνδυασμένης ταυτόχρονης εκπομπής τριών σταθμών Χάαρπ της περιοχής, οι οποίοι σημάδευαν το βλήμα όλοι μαζί. Βλέπετε, το μέν Χάαρπ της Αλάσκας απέκτησε καί “παιδιά”!… Αλλά, απ’ την άλλη (στη Νορβηγία κι αλλού) υπάρχουν ερευνητές με πεδιόμετρα ανοιχτά επί 24ώρου βάσεως, τα οποία καταγράφουν τις εκπομπές· φυσικά, κατέγραψαν καί τις συγκεκριμένες. Τα σχήματα, τώρα, που έβλεπαν οι αυτόπτες στον ουρανό, ήταν καθαρά σχήματα Κλάντνι, διότι το τρομερό ηλεκτρομαγνητικό πεδίο των κεραιών του Χάαρπ ανάγκασε τα μόρια των καυσαερίων του πυραύλου να “τακτοποιηθούν” σε συγκεκριμένα σχήματα, εξαρτώμενα από τις συχνότητες της εκπομπής. (Αυτά ακριβώς είναι τα σχήματα Κλάντνι.) Η δε σπείρα στην πραγματικότητα όντως κινήθηκε αργά, κι ακίνητη την είδαν μόνον όσοι έβλεπαν κάθετα το επίπεδό της. Όσοι την είδαν υπό γωνία, όντως την είδαν να κινείται. (Η γαλάζια ουρά ήταν το αποτέλεσμα άλλης συχνότητας, χαμηλής αυτής. Τα λέει όλα μέσα του το κείμενο του “Ε. Μ.”.)

Εκείνο που το καλό σάϊτ κάπως διστάζει να πεί (αν καί το λέει τελικά), είναι πως το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο των εκπομπών του Χάαρπ άρπαξε τον τρίτο όροφο του βλήματος, επί κάποιον χρόνο τον φρέναρε αγρίως, καί μετά τον πήγε βόλτα με χαμηλή ταχύτητα!!! Γι’ αυτό τη γλωσσίτσα των Ρώσσων την κατάπιε η γατούλα! Χαζοί δεν είναι, από την πρώτη στιγμή ξέρανε πολύ καλά τί είχε συμβεί στον πύραυλό τους· όπως ξέρανε κι ότι η σαμποταρισμένη επίδειξή τους (με τα κρυφά της υπονοούμενα) θα κατέληγε σε ρεζίλεμά τους, αν κάνανε κουβέντα.

Άρα, σ’ αυτή τη μάχη εντυπώσεων, κερδίσανε οι ηπαπαραίοι.

Ορίστε;

Οι ποιοί, είπαμε;

 

iv. Κάποιοι Ναζί-φαντάσματα…

Το “Ε. Μ.”, καί ειδικά η “ψυχή” του, ο Ρίτσαρντ Χόγκλαντ, είναι αναμφισβήτητοι πατριώτες Αμερικανοί. Αυτό, όμως, σημαίνει ότι δεν μπορούν να δεχθούν, δεν μπορούν να χωνέψουν την ευθεία συνέπεια τέτοιων συμπερασμάτων, σαν αυτά που με τόσο κόπο βγάζουν· ότι, δηλαδή, τα ανώτατα κλιμάκια της πατρίδας τους πράγματι αποτελούνται από δολοφόνους (λαών καί ανθρώπων). Έτσι, όταν το συγκεκριμένο άρθρο φτάνει στο “διά ταύτα”, καταλήγει στο ότι την κυβέρνησή τους την έχει διαφθείρει μιά κλειστή υπερμυστική ομάδα …Ναζιστών!!! Σαν αυτούς που οι “υπερεσίες” των ηπαπάρα φυγάδευσαν από την Ευρώπη (με την επιχείρηση “Συνδετήρας”) καί τους έφεραν εκεί το 1945 καί τα μετέπειτα λίγα χρόνια, γιά να βοηθήσουν με τις γνώσεις τους τα διάφορα επιστημονικά κι οπλικά προγράμματα των ηπαπάρα.

Λοιπόν (συμπέρασμα «Ε. Μ.»), αυτοί οι κακοί Ναζιστές είναι υπεύθυνοι γιά τα Χάαρπ καί το χουνέρι των Ρώσσων!!!

Δυστυχώς, όμως, μιά τέτοια προσπάθεια λευκάνσεως του ποινικού μητρώου της “Νέας Ατλαντίδος” είναι καταδικασμένη εξ αρχής. (Άλλως τε, Ρίτσαρντ, οι Ταύροι είμαστε πατριώτες ένθερμοι, αλλά πολύ ατάλαντοι ως ψεύτες! Όταν ψευδόμαστε, δεν πείθουμε κανέναν!) Αφ’ ενός, οι αυθεντικοί Ναζιστές του “Συνδετήρα” το 2009 θα ήταν υπεραιωνόβιοι. Ο μικρότερός τους (ας πούμε γεννηθείς το 1924) θα ήταν 85 ετών. Σε ηλικία που οι λοιποί γέροι θέλουν φροντίδα (καί πάνες ακράτειας)! Άρα, τί ν’ αποδώσουν σε επιστημονικού τύπου εργασίες; Αφ’ ετέρου, αν ήταν να διατηρούν επί τόσα χρόνια ένα μυστικό ιερατείο μεγάλης συνοχής, έπρεπε να τεκνοποιήσουν – εννοείται, σύμφωνα με τη νοοτροπία τους, με καθαρές Γερμανίδες (ή Αμερικανο-Γερμανίδες). Καί ναί μέν, το 17% των ηπαπαραίων, δηλαδή η μεγαλύτερη εθνική μειονότητα στη χώρα αυτή, είναι Γερμανικής καταγωγής· αλλά, άλλο η ναζιστική στοχευμένη ευγονική (με τα Λέμπενσμπορν καί τις Άρειες γυναίκες, κτλ) στην άκρως ελεγχόμενη Γερμανία πχ του 1943, κι άλλο μιά πληθυσμιακή ομάδα με τελείως φιλελεύθερο χύμα χαρακτήρα (μακριά απ’ τις παραδόσεις της αρχικής καταγωγής της), στις ηπαπάρα πχ του 1960. Δεν ήταν τόσο εύκολο, δηλαδή – όσον αφορά τη μυστικότητα καί την φανατική προσήλωση στον αρχικό σκοπό της παγκόσμιας  κυριαρχίας.

Εκ τρίτου, οι αυθεντικοί Ναζιστές στο Γ’ Ράϊχ μέχρι καί το τέλος του Β’ ΠΠ είχαν πολλούς κλειστούς πυρήνες μυστικού καί μυστικιστικού χαρακτήρα, όχι έναν· κι όχι μονοιασμένους μεταξύ τους. Άσε που δεν συμπαθούσαν όλοι τους τους Δυτικούς! (Καί μιά που τό ‘φερε η κουβέντα… Πιστεύω πως πολύ θα ενδιέφερε -γιά κάποιους κοινούς στόχους- την Ελλάδα ειδικά ο πυρήνας του φόν Κανάρη· αλλά, όπως προείπα, ο χρόνος είναι πανδαμάτωρ. Τέτοιες μυστικές επαφές με τους εχθρούς -κι από πλευράς μας, από καθαρούς Έλληνες με σχέδια θεμελιώσεως μελλοντικής Ελληνικής ισχύος- έπρεπε να γίνουν τη δεκαετία του 1950. Να μή σου πώ από τη δεκαετία του 1930!… ώστε να προκαταλάβουμε τις άσχημες εξελίξεις γιά τη χώρα μας.)

Εκ τετάρτου, οι ναζιστές με τις πράγματι υπερ-προηγμένες γνώσεις (δηλ. αυτοί που φτιάξαν βάσεις στην Ανταρκτική καί τη Σελήνη, ιπτάμενους δίσκους, κτλ), παρέμειναν αμοιβαίως άκρως εχθρικοί προς τους ηπαπαραίους. Το 1948 διέλυσαν το εκστρατευτικό σώμα του ναυάρχου Μπέρντ, καί δέκα χρόνια μετά οι ηπαπαραίοι ανταπέδωσαν με τρείς πυρηνικές βόμβες, που σκάσανε πάνω απ’ την Ανταρκτική (επιχείρηση “Άργος” – βασικός σχεδιαστής της ο Έλλην Χριστοφιλόπουλος, ή Χριστοφίλου) – ως …πειστικότατο επιχείρημα, γιά να τους κάνουν να σταματήσουν τις εχθρικές ενέργειες (πχ διελεύσεις ιπταμένων δίσκων τους πάνω από υδροηλεκτρικά φράγματα των ηπαπάρα καί πρόκληση μπλάκ-άουτ). Ποτέ τους, δέ, δεν έζησαν στις ηπαπάρα, ούτε φυσικά αναμίχθηκαν με το επιστημονικό καί στρατιωτικό επιτελείο αυτής της χώρας. Ειδικά αυτοί, την κοπάνησαν εγκαίρως (καί …ιεροκρυφίως) από την υποχωρούσα Γερμανία, καί δή, χωρίς να επιδιώκουν επαφές καί συνεννοήσεις με κάποιο από τα αντίπαλα στρατόπεδα (Δυτικούς καί Σοβιετικούς.). Κι από τότε μην τους είδατε!

Δηλαδή, τελικώς, με τίποτε δεν μπορεί να σταθεί ως δικαιολογία κάποιος υποτιθέμενος κρυφός ναζιστικός πυρήνας στην κυβέρνηση των υπερατλαντικών φονιάδων. Ούτε κάν στις δεκαετίες του 1940 καί 1950 δεν είχαν τόση δύναμη οι “εμιγκρέδες” πρώην Ναζιστές! Χειραγωγούμενοι ήσαν καί τότε απ’ τους “οικοδεσπότες” τους.

Άρα;

Άρα, άααααλλο είναι το διαχρονικό κλειστό ιερατείο της “Νέας Ατλαντίδος”, που φτιάχνει καί χειρίζεται Χαάρπια καί παρόμοια φονικά εργαλεία! Καταλάβατε καί καταλάβαμε ποιό. Το “Ε. Μ.” μπορεί μέν να φοβάται να το κατονομάσει, ή να τηρεί πολιτική “πολιτικής ορθότητας”, αλλά εμείς καθόλου δεν διστάζουμε να πούμε πως πρόκειται γιά σιωνιστικά ερπετά.

Αλλά δεν θα μείνουμε εκεί. Πρέπει να προχωρήσουμε.

 

κ. Ποιά η σχέση όλων των παραπάνω με το δικό μας Μιράζ;

Κοντεύουμε τους δύο αιώνες, που γνωρίζουμε επιστημονικώς ότι ένα κομμάτι μέταλλο μέσα σε ηλεκτρομαγνητικό πεδίο κινείται, ή φρενάρεται. Αυτό το ξέρουμε τόσο θεωρητικά, όσο καί πρακτικά, σε μιά μεγάλη κατηγορία ηλεκτρομαγνητικών συσκευών – όπως ηλεκτροκινητήρες, τραίνα τύπου Μάγκλεβ, κτλ. Βέβαια, το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο το δημιουργούν μαγνήτες καί ηλεκτροφόρα καλώδια εκεί κοντά, πχ οι περιελίξεις των ηλεκτροκινητήρων.

Εφ’ όσον, όμως, η σπείρα πάνω απ’ τη Νορβηγία έδειξε πως η ισχυρή εκπομπή από κεραίες είναι ικανή να μπλοκάρει ολόκληρο βλήμα καί να το πάει “καρροτσάκι”, τότε γιατί να μην έγινε κάτι τέτοιο καί με την κατάρριψη του Μιράζ; Είναι δυνατόν θεωρητικώς, καί -ως υλοποιήσιμο όπλο- είναι πολύ απλούστερο από το “σνιφφάρισμα” κωδικών καί την προσπάθεια να υπερκεραστούν αυτοί από εξωτερικό παρασιτικό σήμα, που πρέπει να διαπεράσει κλωβούς Φαρανταίη. Άλλως τε, οι ταχύτητες καί οι μάζες του Μπουλάβα είναι συγκρίσιμες (σε προσέγγιση καλύτερη από τάξεως μεγέθους) με τις αντίστοιχες του Μιράζ. Όπως καί τα δύο είναι μεταλλικά.

Όθεν, ο ρόλος του υποβρυχίου (δεν μου το βγάζεις απ’ το μυαλό!…) στην κατάρριψη του σμηναγού Μπαλταδώρου ήταν της εκπομπής συχνοτήτων τύπου Χάαρπ· σε συνδυασμό με όποιον άλλον επίγειο σταθμό του είδους λειτουργούσε εκείνη την ώρα.

Αν καί το Χάαρπ δεν χαμπαρίζει από απόσταση, σημαδεύει δέ τον στόχο του με αρκετή ακρίβεια, γιά χάρη της κουβέντας θ’ αναφέρω πως στην περιοχή μας αποκτήσαμε πρόσφατα ακόμη ένα Χααρπάκι – στην Κύπρο. (Αν θυμάμαι καλά.) Σημειώστε δέ, ότι το λεγόμενο πως οι απανωτοί αεροψεκασμοί πάνω απ’ την Ελλάδα (εκτός των άλλων) αυξάνουν πολύ το ηλεκτρικό φορτίο της ατμόσφαιρας στη χώρα μας, δεν πρέπει να είναι άσχετο με τη χρήση του Χάαρπ· τα αυξημένα ατμοσφαιρικά ιόντα διευκολύνουν το έργο του. (Γι’ αυτό καί μετά από αεροψεκασμό προξενείται βροχή σε διάστημα μέχρι 48 ώρες, αν καί κανονικά δεν προβλέπεται από την ομαλή εξέλιξη του καιρού.)

Έτσι έγινε, τελικά…

Δεν υπήρχε περίπτωση να μου ξέφευγε καί να μήν το εύρισκα. Τουλάχιστον στο νοητικό πεδίο, ο εχθρός ΔΕΝ θα μας νικήσει!

 

Μιά τελευταία παρατήρηση στο θέμα: η έρευνα είναι ακριβώς αυτό, να μην καταλήγουμε σε ακλόνητα συμπεράσματα, αν δεν ψάχνουμε τα πάντα. Κι έχω θυμώσει με τον εαυτό μου, που (ενώ θυμόμουνα την ύπαρξη του άρθρου του “Ε. Μ.” – καί γνωρίζω Φυσική!) δεν τα είδα αυτά απ’ την αρχή… Αλλά, το σφάλλειν ανθρώπινον.

Καί το ερευνάν, ανθρωπινότερον!

 

λ. Τα “παραμελημένα” δεδομένα της καταρρίψεως

Συγκεντρωνόμενος στο τεχνικό κομμάτι, παρέλειψα ν’ ασχοληθώ με το “αστυνομικό”· αν κι έπρεπε, ευθύς εξ αρχής. Είπαμε, πρέπει να λαμβάνουμε υπ’ όψη μας τα πάντα, όσο κάνουμε έρευνα. Λοιπόν, τα δεδομένα (όπως μας τα μετέφερε η ειδησεογραφία), συν μερικά πρώτα συμπεράσματα, είναι τα εξής:

 

Ένας πεπλανημένος καί ψιλο-αλλοπρόσαλλου χαρακτήρα συνάνθρωπός μας, ο κυρ-Παναής (υπουργός το επάγγελμα), έσπευσε να στείλει συλληπητήριο μήνυμα γιά τον νεκρό πιλότο μας, ενώ ο τελευταίος δεν είχε κάν βρεθεί!!! Διατί, όμως, προέβη σε τέτοια ενέργεια ο λεγάμενος; Διότι πιό πρίν βρισκόταν σε κάποια αίθουσα με οθόνες, απ’ όπου καί παρακολούθησε την κατάρριψη του Μιράζ σε πραγματικό χρόνο. (Προσωπικώς, κατάλαβα -απ’ τα γραφόμενα των ΜΜΕ- πως η αίθουσα αυτή βρίσκεται στο ΓΕΕΘΑ.) Στη φάση αυτή, ο κυρ-Παναής είχε παρέα του ένα ερπετό – ίσως γιά να πνίγουν τους καημούς τους μαζί.

Όμως, τί ακριβώς είχαν δείξει οι οθόνες, ώστε ο κυρ-Παναής (ηθελημένα ή αθέλητα, αλλά σίγουρα διατελών υπό το κράτος θυμού καί συγκινήσεως) να προβεί σ’ αυτή την άλλως αδικαιολόγητη ενέργεια;

Λοιπόν, πάω στοίχημα πως είχε δεί το Μιράζ να “κουτρουβαλάει”, καί να γίνεται κομμάτια. Δηλαδή, το αεροσκάφος δεν το οδήγησαν απλά τα πτερύγιά του προς τα κάτω, διότι τότε ή θα βούταγε με τη μούρη στη θάλασσα, αλλά ακέραιο, ή (υπό άλλη γωνία προσθαλασσώσεως) θα χοροπηδούσε στην επιφάνεια της θάλασσας πάφ!-πάφ!-πάφ!, σα βάτραχος από νούφαρο σε νούφαρο, μέχρι να σταματήσει. (Πάλι ακέραιο.) Όμως, η πτώση του οδήγησε σε πλαγιομετωπική σύγκρουση με το νερό, ακριβώς σαν αυτοκίνητο που πέφτει στα τσιμέντα της εθνικής οδού με διακόσια χιλιόμετρα την ώρα· σύγκρουση τόσο σφοδρή, που άρχισε να γίνεται κομμάτια. Κι εκεί, πλέον, ο οποιοσδήποτε αν έβλεπε τέτοιο θέαμα, θα καταλάβαινε ότι ο πιλότος τελείωσε. Άλλως τε, το πτώμα του πιλότου βρέθηκε διαμελισμένο… κι όταν βρεθεί καί το πτώμα του Μιράζ, θα δήτε πως κι αυτό είναι διαμελισμένο. (Μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν έχει βρεθεί.)

 

Τί γύρευε, όμως, το ερπετό δίπλα στον ευτραφή υπουργό μας; Διότι η παρουσία του σε τόσο ευαίσθητη θέση (μέσα στην καρδιά της εθνικής μας άμυνας!!!) είναι ολωσδιόλου Α-ΠΑ-ΡΑ-ΔΕ-ΚΤΗ.

Χμμμ… τί πιστεύω εγώ πως γύρευε;! Θα σας το πώ ευθύς.

Το απαίτησε! Γιατί; Γιά να επιδείξει στον αφελή κι άσχετο περί τα τεχνικά κυρ-Παναή (άρα καί στο υπόλοιπο -κατά Σεφέρη- “τετρομαγμένον” γκουβέρνο) τις τρομερές δυνατότητες του Χάαρπ. Ώστε να τον “πείσει” μία καί καλή ότι η Ελλάδα πρέπει να κάθεται σούζα στα κελεύσματα των ηπαπαραίων καί να βγάζει τον σκασμό, ακόμη κι αν όλοι οι υπόλοιποι (πλήν του μεγάλου αφεντικού) μας πατάνε από κάτω, πχ η Βαρντάρσκα, ή η χαλβανίτσα· άσε, δέ, η τουρκίτσα! Κι αν είμαστε καλά παιδιά καί τρώμε χωρίς γκρίνια τα σκατά τους, μπορεί καί ν’ ακούσουμε κανένα μπράβο – να χαρούμε κι εμείς με τον …έπαινο!

Ούτε να το διανοηθούμε να ξεθαρρέψουμε καί να σηκώσουμε κεφάλι, δηλαδής, τώρα που οι ηπαπάρα τρώνε φάπες στη Συρία.

Προς τον σκοπό αυτόν, το ερπετό έθεσε τις οθόνες της αίθουσας σε σύνδεση με ηπαπαραίϊκο δορυφόρο εικόνας πραγματικού χρόνου, αφού ξεκλείδωσε το κανάλι με τον δικό του μυστικό κωδικό. Κι έτσι, ο ταλαίπωρος εγχώριος κυρ-υπουργός έφαγε μιά φρίκη, που θα τη θυμάται όσο ζή. (Αν κι ο -επίσης ταλαίπωρος- πιλότος μας δυστυχώς δεν θα θυμάται τίποτε απ’ τη δική του φρίκη, που έζησε στις τελευταίες στιγμές του.)

Εάν, λοιπόν, διαπιστώσετε προσεχώς ότι το γκουβέρνο κάνει όχι μόνο τούμπες μπροστά στους ηπαπαραίους, αλλά καί ασκήσεις ενόργανης γυμναστικής (κρίκους, πλάγιο ίππο, καί τα ρέστα του Ολυμπιακού προγράμματος), θα ξέρετε καλά το γιατί.

(επόμενο)

 

Παραλειπόμενα στην πτώση του Μιράζ – 2

42 Σχόλια

(προηγούμενο)

εν επιθυμούσα -γιά το θλιβερό αυτό θέμα- να έχω ένα μεγάλο άρθρο σε συνέχειες· αλλά, εφ’ όσον αυτές καθίστανται απαραίτητες, τότε πρέπει να γραφούν. Σήμερα θα καλύψουμε αποδεικτικώς το κενό του σκέτου λέγειν… στον ισχυρισμό μας, ότι δεν ήταν το Τουρκικό σύστημα ηλεκτρονικών παρεμβολών Κοράλ, αυτό που έριξε το μοιραίο Μιράζ.

 

δ. Όχι το Κοράλ

i. Αρχές λειτουργίας του Κοράλ

Επί της ουσίας, ηλεκτρονική παρεμβολή σημαίνει …ηλεκτρονικώς, ότι εγώ φωνάζω πιό δυνατά, γιά να μην ακούγεσαι εσύ. (Ακριβώς όπως γίνεται με τους καλεσμένους στα τηλεοπτικά παράθυρα, όπου η -σκοπούμενη- οχλαγωγία μερικών «δασκαλεμένων» υπερκαλύπτει την όποια σωστή κουβέντα πάει να ειπωθεί.) Στα ηλεκτρονικά συστήματα αεροπλάνων, πλοίων, κτλ, ηλεκτρονική παρεμβολή σημαίνει ότι τα δικά τους ηλεκτρονικά υπερκαλύπτονται από έξωθεν παρέμβαση, καί παύουν να λειτουργούν μερικώς ή ολικώς.

Τέλος πάντων, να πάμε στο ζουμί. Συτήματα όπως το Κοράλ αναγκαστικά (λόγωι υπαρχούσης τεχνολογίας) δουλεύουν με δύο αρχές:

  • Σε υψηλές συχνότητες, καί
  • σε λειτουργία «κατά βραχείς παλμούς» (burst mode).

Το πρώτο, γίνεται επειδή οι υψηλές συχνότητες έχουν κατευθυντική εκπομπή (δηλ. το σήμα τους δεν μοιράζεται γύρω-γύρω), άρα μ’ αυτές μπορείς να σημαδέψεις κάτι. (Γιά να καταλάβετε, όπως ακριβώς οι κεραίες της τηλεόρασης, που πρέπει να σημαδέψουν την κεραία εκπομπής του τηλεοπτικού σταθμού, χωρίς να μεσολαβούν ντουβάρια ή άλλα εμπόδια.) Το δεύτερο, επειδή ο συγκεκριμένος τρόπος λειτουργίας επιτρέπει να παράγεται τρομερό ποσό ισχύος, που δεν θα μπορούσε να παραχθεί με άλλον τρόπο.

Συνεπώς, το Κοράλ πρέπει να έχει οπτική επαφή με τον στόχο του (δηλ. ευθεία γραμμή χωρίς εμπόδια μέχρι το αεροπλάνο που σημαδεύει), γιά να μπορέσει να κάνει κάτι.

ii. Η Γή δεν είναι επίπεδη!

Όμως, αυτή η απαίτηση βρίσκει μπροστά της ένα εμπόδιο εξ ορισμού: την καμπυλότητα της Γής! Που σημαίνει ότι μετά από κάποια απόσταση, η αποτελεσματικότητα του Κοράλ πάει περίπατο. (Διότι πλέον σημαδεύει …εξωγήϊνους!)

Πάμε λίγο στον χάρτη:

Ο κόκκινος κύκλος περικλείει περίπου τον αεροδιάδρομο καθόδου στο αεροδρόμιο Σκύρου (όπου καί η κατάρριψη του Μιράζ). Το παχύ κόκκινο «μισοφέγγαρο» στην τουρκίτσα είναι η πιθανή περιοχή, όπου μπορούν να εγκατασταθούν Κοράλ με «οπτική» (δηλ. ανεμπόδιστη ευθεία) επαφή με Σκύρο. (Υποθέτω ότι οι τουρκαλάδες θα λάβουν πρόνοια να τα βάλουν σε ακατοίκητες περιοχές. Αλλοιώς, το Κοράλ θα …τηγανίσει τα μυαλά των υπηκόων τους!)

 

[Παρένθεση: ο προσεκτικός παρατηρητής θα διαβάσει αγγλίτσικα ονόματα στις «οροσειρές» του βυθού του Αιγαίου. Γιατί; Τί «γιατί», ωρέ αφελείς;… Δεν καταλαβαίνετε ποιοί έκαναν βυθομετρήσεις καί χαρτογράφηση του βυθού του Αιγαίου; Έ! Αφού λοιπόν το πήρατε χαμπάρι αυτό, μαντέψτε καί το τί γύρευαν με τον βυθό του Αιγαίου!

Η διέλευση των υποβρυχίων τους σε βύθιση -άρα, σε καιρό πολέμου- είναι ένα καλό πρόσχημα. Αλλά δεν είναι το μοναδικό αίτιο.]

 

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι το αεροδρόμιο Σκύρου βρίσκεται σε 24 μοίρες 30 πρώτα λεπτά ανατολικό γεωγραφικό μήκος. (Είναι πιό δυτικά απ’ τον περίφημο «εικοστό πέμπτο μεσημβρινό», άρα …μας το χαρίζουν οι τουρκαλάδες, διότι δεν το διεκδικούν! lol!!!) Καί η πιθανή περιοχή των Κοράλ στις 27 μοίρες ντάγκα. Πάμε τώρα να υπολογίσουμε την καμπυλότητα της Γής, γιά διαφορά δυόμιση μοιρών γεωγραφικού πλάτους.

Φτιάχνουμε μιά όψη της Γής απ’ το πλάϊ, χωρίζουμε τη διαφορά γεωγραφικού πλάτους στη μέση, καί ξεκινάμε με γενικό μαθηματικό τύπο.

Ο είναι το κέντρο της Γής. Η γωνία ΣΟΤ (Σκύρος-κέντρο-Τουρκία) είναι δυόμιση μοίρες, άρα το μισό της 1.25 μοίρες (1 μοίρα καί 15′)· όμως, αυτά θα τα δούμε στο τέλος. Η γραμμή ΤΥ είναι εφαπτομένη στην επιφάνεια της Γής, καί είναι ακριβώς η τροχιά της ακτίνας του Κοράλ, αν αυτό σημαδέψει οριζόντια σε επίπεδο θάλασσας. Σημειώστε πως στο σχήμα δεν απεικονίζονται τα μεγέθη υπό κλίμακα, αλλά έτσι ώστε να διευκολυνθεί ο επιλύων.

Θέλουμε να υπολογίσουμε -στη μέση της διαδρομής- το ύψος από την επιφάνεια της θάλασσας Α’Υ, πάνω από το οποίο το Κοράλ μπορεί να βρεί στόχο. (Καί κάτω από το οποίο δεν μπορεί – γι’ αυτό καί τα αεροπλάνα, όταν θέλουν ν’ αποφύγουν τα εχθρικά ραντάρ μέχρι την τελευταία στιγμή, πετάνε πολύ χαμηλά.)

Έχουμε: Α’Υ = ΟΥ – ΟΑ’. Όπου ΟΑ’ (καί ΟΤ) είναι η ακτίνα της Γής, 6,300 km. Όμως: ΟΥ (ως υποτείνουσα ορθογωνίου τριγώνου ΥΤΟ) = ΟΤ / cos(φ/2). Συνδυάζοντας καί υποκαθιστώντας με τα πραγματικά μεγέθη, βρίσκουμε (περίπου) : Α’Υ = 6,301,500 – 6,300,000 = 1,500 μέτρα.

Εάν κάνουμε τον ίδιο υπολογισμό γιά πάνω από το αεροδρόμιο Σκύρου (δεν έχουν σχεδιαστεί στο σχήμα οι συγκεκριμένες βοηθητικές γραμμές), θα μας βγεί ένα ορθογώνιο τρίγωνο με τις δύο μή ορθές γωνίες του φ καί 90-φ αντιστοίχως. Βρίσκουμε τελικά: ύψος σε Σκύρο = [ΟΤ / sin(87.5)] – ΟΣ = περίπου 6,200 μέτρα.

Άρα, σε καμμία περίπτωση δεν είναι το Κοράλ αυτό, που έριξε το Μιράζ. Δεν συνάδει το στοιχείο της απώλειας ελέγχου του αεροσκάφους σε ύψος ενός χιλιομέτρου (πάνω απ’ τη βόρεια Σκύρο) με την «οπτική επαφή» της ακτίνας του Κοράλ. Το Κοράλ δεν «έβλεπε» το Μιράζ με τίποτε!

Αντιθέτως, το Κοράλ έδρασε στην Κίναρο κι έριξε το ελικόπτερό μας. (Στα Ίμια, δεν το είχαν φτιάξει ακόμη το Κοράλ.)

 

ε. Αν όχι η τουρκίτσα, τότε ποιός;

Κουΐ μπόνο; Τίς ωφελείται;

Τί κάνει …μιόου-μιόου στα κεραμίδια;! (Τ’ είναι το μιόου-μιόου; αυτό που κάνει μία Αγγλόφωνος γαλή, ωρέ! Lol!!!) Επωφελούνται αυτοί, που θέλουν ντέ καί καλά να ριχτούμε στην τουρκίτσα υπό τα παρόντα χάλια μας, γιά να εξαφανιστούμε μία καί καλή ως έθνος.

Θα μου πείς… τώρα, ρέ Εργοδότη, μας φώτισες! Διότι είναι πολλοί οι …υποψήφιοι! Κανονικά, το ερώτημα πρέπει να διατυπωθεί ανάποδα: ποιός ΔΕΝ θέλει να εξαφανιστούμε ως έθνος!

Ξέρω ‘γώ; Τίποτε Εσκιμώοι, ίσως. (Καί μην ακούσω κανέναν αναρχοάπλυτο να λέει πως ο Βόρειος Πόλος ανήκει στις φώκιες του! Θα του σπάσω τα μούτρα! Ζήτω το έθνος των Εσκιμώων, λοιπόν! Καρα-lol!!!)

Ωραία… το ρωτάω πιό σωστά:

  • Ποιός θέλει περισσότερο απ’ όλους τους υπόλοιπους να εξαφανιστούμε οριστικώς ως έθνος;

«- Άη ντού!»

«- Ίχ βίλλ!»

«- Μπέν, εφέντημ’!»

Ορίστε, πήρατε καί τις απαντήσεις σας! (‘Ντάξ’, λείπει μία, αλλά γράφεται …ανάποδα, καί βαρυέμαι ν’ αλλάξω τις παραμέτρους του πληκτρολογίου μου!  🙂  )

Επόμενο ερώτημα:

  • Άρα, ποιανού ήταν το υποβρύχιο, που διέπραξε τη δολοφονία;

Οι τρείς τελευταίοι εξαιρούνται, διότι ο δεύτερος δεν έχει υποβρύχια διαθέσιμα, ο τρίτος δεν έχει σχετική τεχνολογία, κι ο τέταρτος (ο …ανάποδος) αυτόν τον καιρό έχει απλωμένον τον τραχανά – καί δεν ευκαιρεί να κάνει κόλπα στο Αιγαίο με το πάσο του, διότι θ’ αναγκαστεί να τα κάνει λίαν συντόμως σε πραγματική μάχη (αν χρειαστεί).

Έχουμε, όμως, κι άλλο ερώτημα:

  • Ποιός θέλει να δοκιμάσει τα ηλεκτρονικά συστήματά του σε πραγματική κατάρριψη, εν όψει σύγκρουσης με τους Ρώσσους; (…Καί βρήκε το εύκολο θύμα στο προτεκτοράτο του;…)

Έ;

Μιόου-μιόου!… Φάκ δέϊαρ μάδερζ!…

 

Ως υστερόγραφον, μαθαίνω ότι αυτές τις μέρες τον Χάζαρο τον έπιασε κάτι σαν διάθεση γιά …ψυχοσώσιμο! Μή γελάτε, διότι μετέβη στον Άγιον Όρος! Δεν θα παραξενευόμουνα, αν μάθαινα πως πήγαν εκεί πχ ο Μάρκο ντέΣάντ παρέα με τον Παλαιό καί …ψέλνανε – μπέσα σας λέω!  🙂  Αλλά, άμα πήγε αυτό το παλιοτόμαρο, τα πράγματα όντως είναι ΠΟΛΥ άσχημα! Η διαίσθησή μου (γιά το τί μας μέλλεται) κοντεύει να κάψει αφάλεια.

 

στ. Πού βρισκόταν το υποβρύχιο;

Όπως είδαμε από την ανάλυση γιά το Κοράλ, το υποβρύχιο πρέπει να βρισκόταν το πολύ μία μοίρα γεωγραφικού μήκους (κάπου 111 χιλιόμετρα) μακριά απ’ τη Σκύρο. Καί σαφώς πιό δυτικά απ’ τη μέση της διαδρομής. Γιατί; Γιά να βλέπει σε ευθεία τα Μιράζ τόσο πάνω απ’ το ανατολικό Αιγαίο (που πετούσαν ψηλά), όσο καί στη φάση προσεγγίσεως στο αεροδρόμιο Σκύρου γιά προσγείωση (που χαμήλωσαν).

Γιά περισσότερη ανάλυση, υπολογίστε ότι ένα μοντέρνο υποβρύχιο σε κατάδυση άντε να πιάνει καί τα 35 km/h. Οπότε, αφού η αναχαίτιση των τουρκαλάδων κράτησε πάνω από μία ώρα, υπολογίστε πόση απόσταση μπόρεσε να διανύσει το υποβρύχιο σε ευθεία γραμμή κατά το χρονικό αυτό διάστημα. (Μιά κατοστάρα χιλιόμετρα, περίπου.)

Δυστυχώς, (βλέπουμε απ’ τον χάρτη πως) εκεί γύρω -ακόμη καί σε ακτίνα 100km- είναι διεθνή ύδατα, καί μπορεί να μπαινοβγαίνει ο καθένας, χωρίς να δίνει λογαριασμό. Δεν γνωρίζω λεπτομέρειες από Δίκαιο της Θάλασσας, αν δηλαδή οφείλει οπωσδήποτε το υποβρύχιο να κάνει «αβλαβή διέλευση» στην περιοχή αυτή του Αιγαίου, ή (αντιθέτως) αν έχει το δικαίωμα να κάνει κατάδυση καί να χρησιμοποιήσει τα όπλα του. Φοβάμαι πως ισχύει το δεύτερο.

Το θέμα, όμως, δεν είναι το πώς αλωνίζει στο Αιγαίο ο κάθε παλιόπουστας. Το θέμα είναι ότι εμείς έπρεπε να έχουμε ανθυποβρυχιακά ντρόουνς, καί μόλις εντοπίσουμε υποβρύχιο χωρίς σήμα αναγνωρίσεως, να το σκίσουμε. Κι άσε μετά τον κάθε «κύριο» πρέσβη να σκούζει. Δεν μας ειδοποιήσατε, κύριε! Ας προσέχατε! Μας σηκώθηκε (το ντρόουν), σκοτάδι ήταν, το(ν) φάγατε εσείς! Τί να κάνουμε;! Συμβαίνουν καί τέτοια!  🙂

Εδώ ακριβώς φαίνεται η αξία του να έχουμε εντεταμένη την προσοχή μας, όταν οι ειδήσεις είναι «φρέσκιες», διότι μετά «μαγειρεύονται»: γιά το υποβρύχιο που ανέφεραν αμέσως -ότι δήθεν βοήθησε στην έρευνα καί διάσωση γιά τον Γιώργο Μπαλταδώρο-, δεν μάθαμε μέχρι σήμερα εθνικότητα κι όνομα. Ακόμη κι η ίδια η είδηση γιά την ύπαρξή του πιθανότατα τους ξέφυγε. Ενδεχομένως, δέ, η επόμενη ειδησεογραφία να κάνει «χειρουργείο» σε κάθε αναφορά γιά υποβρύχιο. Κι όμως, ο δολοφόνος ήταν αυτό!

 

ζ. Ίδιοι κωδικοί

Συνεχίζοντας τη χθεσινή συζήτηση, κλίνω προς την άποψη ότι οι κωδικοί είναι οι ίδιοι γιά όλα τα αεροσκάφη του ίδιου τύπου. Επειδή, όταν πρόκειται γιά σέρβις, τα αναλαμβάνει το ίδιο ηλεκτρονικό διαγνωστικό. (Το «κομπιούτερ», που λέν κι οι συνεργειατζήδες.) Είπαμε, ομοιομορφία!… ένα από τα θεμέλια του καπιταλισμού, σύμφωνα με τον Άλβιν Τόφλερ.

Αντιθέτως, δυσπιστώ ως προς την ύπαρξη backdoor στα ηλεκτρονικά των πολεμικών αεροσκαφών. Γιατί; Διότι το backdoor ενδείκνυται ως λύση πανικού γιά επόπτες δικτύων ηλεκτρονικών υπολογιστών (administrators), καί δή μεγάλων (όπως πχ το δίκτυο του Γιουτιούμπ, κτλ). Δεν γίνεται να κάνεις (ως admin) ρησέτ όλους τους υπολογιστές του δικτύου σου, ή να βάλεις τους χρήστες να περιμένουν, επειδή θες πχ να κάνεις αναβάθμιση λογισμικού, αλλά γιά κάποιο λόγο ξέχασες το κύριο συνθηματικό! Όθεν, χρειάζεται βοηθητικό συνθηματικό κατώτερης πολυπλοκότητας, ή άλλως backdoor. Όμως, στα πολεμικά αεροπλάνα, αφ’ ενός το backdoor είναι μέγιστος κίνδυνος ασφάλειας, αφ’ ετέρου ο υπολογιστής τους -τουλάχιστον στη φάση του σέρβις- δρά μόνος του. Δεν συμμετέχει σε δίκτυο. (Εντάξει, ξέρω ότι υπάρχει καί δικτυακός έλεγχος όλων των όπλων σε επίθεση ενός μοντέρνου στρατού. Τότε, ναί. Αλλά σε αναχαιτίσεις κτλ «καθημερινά», ο υπολογιστής του σκάφους είναι μόνος του.)

 

Τελειώνοντας το σημερινό, έχω να πω πως, αν τα γραπτά μου έκαναν ζημιά σε πλήθος …μεροκαματιάρηδων «ειδικών» (συσκοτιστών) των ΜΜΕ, χαίρομαι αφάνταστα! Στο οριστικό ξεκαθάρισμα που έρχεται, δεν θα γλυτώσει κανείς ένοχος, όση προσπάθεια συγκάλυψης καί να γίνει!

(επόμενο)

 

Παραλειπόμενα στην πτώση του Μιράζ

65 Σχόλια

ζαλάδα καί το βέρτιγκο -όχι του μακαρίτη σμηναγού Μπαλταδώρου, αλλά τα δικά μου- έφαγαν γιά πρωϊνό κάποια σημαντικά στοιχεία στην ανάπτυξη του θέματος. Αλλά, κάλλιο αργά παρά ποτέ. Τα παραθέτω, έστω καί κατόπιν εορτής.

 

α. Πώς ακριβώς κατερρίφθη το Μιράζ

Οι πιό ψαγμένοι είπαμε (αγνοώντας επιδεικτικά τις «εξηγήσεις» -του  κώλου- των διαφόρων «ειδικών» – επίσης του κώλου) ευθύς εξ αρχής ότι το αεροπλάνο κατερρίφθη από ηλεκτρονικά αντίμετρα. Πλήν όμως, έμεναν πολλές παράμετροι αναπάντητες, πχ γιατί δεν κατερρίφθη καί το δεύτερο. Αυτό θα συνέβαινε, εάν πράγματι τα αντίμετρα ήσαν μιά χοντρή παρεμβολή περιοχής, που θα «τύφλωνε» τα όργανα των σκαφών. Ένα ηλεκτρομαγνητικό κύμα …χύμα εκτοξευόμενο, δηλαδή, κι όποιον πάρ’ ο Χάρος.

Μόνον ο «Μποτίλιας» χθές βράδυ έδωσε τη σωστή εξήγηση, ότι κάποια άγνωστη πηγή ανέλαβε τον έλεγχο του σκάφους καί το στούκαρε κάτω.

Είχα ήδη καταλάβει το πώς, όταν διάβασα το άρθρο του – αλλά καλύτερα που πρόλαβα να το διαβάσω πρίν γράψω τα δικά μου, διότι θα γινόμουνα ρεζίλι διεκδικώντας ανύπαρκτες πρωτιές!

Λοιπόν.

i. Κωδικοί

Τα αεροπλάνα κατασκευής χοντρικά από το 1955 καί μετά, διαθέτουν υπολογιστές πτήσεως καί «αυτόματο πιλότο» (τα επιβατικά). Αυτή η δουλειά λέγεται «fly by wire», ήγουν: πετώντας με βοήθεια καλωδίων. Τα πολεμικά κατασκευής από 1970 καί μετά, διαθέτουν τα παραπάνω, σύν κωδικοποιημένα σήματα στα ηλεκτρονικά τους.

Δηλαδή: εάν είναι να εκτοξεύσουν πχ ένα πυραυλάκι από το δεξιό φτερό, το ηλεκτρικό σήμα που πυροδοτεί το βλήμα καί ταυτόχρονα απελευθερώνει τη δαγκάνα που το κρατάει, είναι κωδικοποιημένο. Δηλαδή (δίς) το σήμα είναι μία σειρά από ιδεατούς «άσσους» καί ιδεατά «μηδενικά», παναπεί «περνάει ρεύμα-δεν περνάει ρεύμα» – η βασική αρχή λειτουργίας των ψηφιακών ηλεκτρονικών υπολογιστών. Αυτοί οι άσσοι καί τα μηδενικά μεταφράζονται σε παίξιμο του βολτάζ του σήματος, φερ’ ειπείν από μηδέν βόλτς στα πέντε βόλτς (στα κομπιούτερς του εμπορίου).

Υποθέτω ότι στα πολεμικά αεροπλάνα το ηλεκτρικό σήμα πρέπει να είναι παραπάνω, πχ μηδέν έως σαράντα βόλτς – καί τούτο, διότι όσο υψηλότερο το σήμα, τόσο λιγώτερη η παρενόχληση (καί η αλλοίωση) από τα χύδην ηλεκτρονικά αντίμετρα του εχθρού.

Εν πάσει περιπτώσει, το θέμα είναι πόσα τέτοια 1 / 0 περιέχει ο κωδικός. Πάλι κατά τη γνώμη μου, καί γνωρίζοντας την εξέλιξη της σχετικής τεχνολογίας, αν μιλάμε γιά αεροπλάνα του 1976, αυτά είναι 16. Όπως αλλιώς λέγεται, «ο κωδικός είναι των 16 μπίτς, δεκαεξάμπιτος».

Σήμερα, οι δεκαεξάμπιτοι κωδικοί είναι τελείως της πλάκας, διότι οι ταχύτητες λειτουργίας των υπολογιστών επιτρέπουν την ανακάλυψή τους καί αχρήστευσή τους σ’ ελάχιστο χρόνο. Σήμερα, οι κωδικοί έχουν μήκος τουλάχιστον οκτώ χιλιάδων (καί κάτι ψιλά – 8192 ακριβώς) μπίτς. Όμως, το 1976 με κωδικό 16 bits ήσουνα θεουτζίκος!

Ωστόσο, σημειώστε: οι τουρκαλάδες,  οι οποίοι από χρόνια κατασκευάζουν ανταλλακτικά των F-16, ου μήν κι ολόκληρα αεροπλάνα, πρίν λίγα χρόνια απαίτησαν καί πήραν από τους ηπαπαραίους καί τους κωδικούς του ηλεκτρονικού μηχανισμού του σκάφους, διότι δεν τους ήξεραν – καί, προφανώς, δεν μπορούσαν να τους ξετρυπώσουν. (Μιλάμε γιά σκάφος σχεδιάσεως 1971, έ;!) Αυτό το «δεν μπορούσαν», κρατήστε το γιά παρακάτω.

Τί τους ήθελαν; γιά να προσθέσουν καί δικούς τους, ώστε να το κάνουν να σηκώσει καί βλήματα δικής τους κατασκευής! (Ευνόητο, βέβαια, ότι οι δικοί μας οι πωλητικοί αγρόν ηγόρασαν· ποιούς κωδικούς καί ποιά βλήματα;…) Με λίγα λόγια, οι τουρκαλάδες έχουν μέν κάποια τεχνολογία δική τους, αλλά καί σε κάποιους τομείς υστερούν. Πάμε, όμως, παρακάτω.

ii. Sniffing

Πώς ανακαλύπτεις, τώρα, τους κωδικούς ενός αεροσκάφους; Γενικά, πώς ανακαλύπτεις τους κωδικούς;

Η τεχνική αυτή είναι γνωστή από τους «χάκερς» των ηλεκτρονικών υπολογιστών, καί λέγεται «sniffing» – δηλαδή, να κάνεις όπως κάνουν τα κυνηγόσκυλα, που σηκώνουν τη μούρη τους καί οσμίζονται τον αέρα γιά θήραμα. Επί της ουσίας, είναι να προσπαθείς να μαντέψεις πού περίπου κινείται ο κωδικός που θέλεις, παρατηρώντας την κίνηση των λοιπών ψηφιακών δεδομένων.

Οπότε, τώρα καταλαβαίνουμε πώς ακριβώς κατερρίφθη ο Γιώργος Μπαλταδώρος – καί κυρίως, από ποιούς. Σας είπα ήδη ότι οι τουρκαλάδες είναι αμέτοχοι· όχι επειδή είναι Παναγίες (αν μπορούσαν, θα έκαναν τα ίδια), αλλά από ανικανότητα στον σχετικό τομέα.

Κάποιο υποβρύχιο Νατοϊκής χώρας, η οποία κατέχει τη σχετική τεχνολογία (λέγε με ηπαπάρα ή αγγλίτσα), αναδύθηκε σε βάθος τέτοιο, που απλά να προεξέχει λίγο η κεραία του sniffing. (Καί τρέχα γύρευε μιά μικρή προεξοχή κεραίας μέσα στην απεραντοσύνη του Αιγαίου!) Εφ’ όσον τα δύο δικά μας Μιράζ έπαιζαν κυνηγητό με τους τουρκαλάδες επί μιά ώρα καί πλέον, το κομπιούτερ του υποβρυχίου είχε όλη την ευχέρεια να «σνιφάρει» καί να σπάσει τους κωδικούς του ενός Μιράζ – καί παραλίγο του δεύτερου. Στρίψε αριστερά, στρίψε δεξιά, ανέβα, κατέβα, γκάζι, «κράτει»… δεν ήταν καί πολλοί οι κωδικοί κινήσεως των σκαφών, κι αυτό δεν ήθελε πολύ να τους βρεί. Αμέσως μετά, αφού βεβαιώθηκε, άλλη κεραία ηλεκτρονικών αντιμέτρων του υποβρυχίου έριξε πολύ χοντρό κωδικοποιημένο όπως έπρεπε ηλεκτρομαγνητικο παλμό, υπερκέρασε τα σήματα από το χέρι του σμηναγού, καί έδωσε εντολή στα πηδάλια να ρίξουν το αεροπλάνο στη θάλασσα με φούλ ταχύτητα. Όσο κι αν αντέδρασε ο υπολογιστής πτήσεως στις υποτιθέμενες «ανοησίες» του μακαρίτη πιλότου, η απόσταση από τη θάλασσα ήταν μικρή· δεν γινόταν να διορθωθεί η πορεία.

Ο δεύτερος πιλότος τη γλύτωσε στο τσάκ, επειδή το κωλοϋποβρύχιο δεν ολοκλήρωσε το έργο του καί μ’ αυτόν.

Έτσι ακριβώς έγινε.

Κι έτσι ακριβώς γίνεται καί με τα αυτοκίνητα, που διαθέτουν κομπιούτερ στη μηχανή τους. (Σχεδόν όλα τα σημερινά.) Επομένως, μην απορείτε όταν βλέπετε στις ειδήσεις γιά αμάξια, που «ξαφνικά» καρφώθηκαν σε τσιμέντα ή πήραν φωτιά, κτλ, καί σκοτώθηκε ο οδηγός τους (που πολλοί θα τον ήθελαν νεκρό). Το σπάσιμο των κωδικών των αυτοκινήτων είναι «ευκολάκι» γιά τη Μαφία. Μόνο που με τα πολεμικά αεροπλάνα η Μαφία πρέπει να είναι …κρατική.

Το σύστημα ηλεκτρονικών αντιμέτρων των τουρκαλάδων, το Κοράλ, είναι σύστημα που απλά εκπέμπει έναν δυνατό αδιαμόρφωτο (δηλ. όχι με κωδικούς) ηλεκτρομαγνητικό παλμό κατά στόχου, με την ελπίδα να του κάψει (ή να του πετάξει εκτός ομαλής λειτουργίας) τα ηλεκτρονικά του συστήματα. Φυσικά, γιά όσο διαρκεί η εκπομπή του παλμού. Όμως, ξέρουμε ότι αυτού του είδους οι παλμοί θέλουν οπτική επαφή με τον στόχο, γιά να έχουν αποτέλεσμα. Αλλά, μιά ματιά στον χάρτη δείχνει ότι το πλησιέστερο Κοράλ οπτικής επαφής με βόρεια Σκύρο απέχει τουλάχιστον 230 χιλιόμετρα. (Τα πιθανώς πιό κοντινά καλύπτονται –«σκρηνάρονται», όπως λέγεται- απ’ τα νησιά μας.) Καί σιγά μην έχει τόση εμβέλεια!

iii. Ακόμη μία εκδοχή.

Εδώ, ανακύπτει ένα πολύ σοβαρό ερώτημα:

  • Όλα τα Μιράζ που αγοράσαμε (νομίζω καμιά πενηνταριά) έχουν τους ίδιους κωδικούς γιά τα ίδια πράγματα; Πχ πηδάλιο αριστερά, ο ίδιος κωδικός καί γιά τα πενήντα.
  • Ή υπάρχουν διαφορετικοί κωδικοί γιά κάθε Μιράζ;

Σημειώστε πως όντως μπορούμε να έχουμε διαφορετικούς κωδικούς γιά όχι μόνο 50 Μιράζ, αλλά γιά πολλά περισσότερα! Πώς; Διότι δεκαεξάμπιτος κωδικός σημαίνει 2^16 πιθανούς συνδυασμούς. Δηλαδή, 65536. Αν κάθε σκάφος χρειάζεται εκατό κωδικούς διαφορετικούς, τότε μιλάμε γιά 655 αεροσκάφη. Μετά, βέβαια, πρέπει να πέσουμε στην επανάληψη. Όπως ακριβώς γίνεται πχ με τις ηλεκτρονικές κλειδαριές των αυτοκινήτων. Όπου, φυσικά, το εργοστάσιο παραγωγής φροντίζει ώστε οι κλειδαριές που πωλούνται στην Ελλάδα έως κορεσμού των συνδυασμών, να πωλούνται μετά πχ στην Ταϋλάνδη. Ώστε να καταστεί εξαιρετικά απίθανο το να κλέψεις το ίδιο αυτοκίνητο με το δικό σου ηλεκτρονικό κλειδί. (Άντε πήγαινε στην Ταϋλάνδη, καί πάτα συνέχεια το κουμπάκι μέχρι να δείς αμάξι ν’ αναβοσβήνει τα φλάς του! Lol!!!)

Έτσι, στη δεύτερη εκδοχή τα Μιράζ που πωλούνται στην Ελλάδα έχουν τους ίδιους κωδικούς με τα Μιράζ πχ της Αγκόλας. Τρέχα γύρευε, δηλαδή!

Τί από τα δύο γίνεται, όμως, στην πραγματικότητα;

Δεν γνωρίζω. Αν καί η πρακτική συνηγορεί υπέρ της πρώτης εκδοχής (δηλ. όλα τα Μιράζ ίδιο κωδικό γιά την ίδια λειτουργία), διότι στα εργοστάσια το κόστος παραγωγής πέφτει με την ομοιομορφία.

Εν πάσει περιπτώσει, υπάρχει ένα ακόμη φρικτό ενδεχόμενο:

Όποια καί νά ‘ταν η διάταξη των κωδικών των Ελληνικών Μιράζ, οι Γάλλοι να έδωσαν εν ψυχρώι τους κωδικούς τους στο «άγνωστο» υποβρύχιο!… καί να τό ‘βγαλαν από τον κόπο να ψάχνει.

Βλέπετε, έχουν παρελθόν στην ιστορία αυτή.

Στον πόλεμο των Φώκλαντς, οι Αργεντίνοι έριξαν ένα Γαλλικής κατασκευής βληματάκι Εξοσέτ, καί βύθισαν το αγγλίτσικο αντιτορπιλλικό Σέφφηλντ. Καί διατί, ώ ‘γαθοί, κοτζάμ αντιτορπιλλικό έκανε μπλού μπλού μπλού στον νότιο Ατλαντικό, καί δεν φρόντισε ν’ αμυνθεί από το βλήμα των Αργεντίνων; Διότι τα Εξοσέτ ήταν βλήματα κατασκευής Νατοϊκής χώρας, καί οι κωδικοί τους δεν είχαν καταχωρηθεί στο κομπιούτερ του σκάφους ως εχθρικοί.

Μετά απ’ αυτό, όμως, κι ενώι κινδύνευε κι όλος ο υπόλοιπος αγγλίτσικος στόλος να μετατραπεί σε υποβρύχιον απ’ τα Εξοσέτ, η (τότε πρωθυπουργός της αγγλίτσας) Θάτσερ ξύπνησε άγρια μεσάνυχτα τον (τότε πρόεδρο της Φραγκιάς οβραίον) Μιττεράν, καί απαίτησε να της δώσει τους κωδικούς των Εξοσέτ – όπερ καί εγένετο. Καί οι αγγλίτσοι ενίκησαν! Επίσης, να ξέρετε καί το εξής: ότι η Γαλλία κάποτε δεν πούλαγε Εξοσέτ στο οξαποδουήλ. Το οποίο, όμως, λάδωσε τους Αργεντίνους καί του πούλησαν έναν!… τον οποίο καί έκανε φύλλο καί φτερό.

Οπότε… Ποιός με βεβαιώνει εμένα ότι ο Μακρόν δεν έδωσε εν ψυχρώι τους κωδικούς των Ελληνικών Μιράζ στους κωλο-Νατοϊκούς;

iv. Γιατί τα Μιράζ;

Έτερο σοβαρό ερώτημα. Το ένα φέρνει τ’ άλλο…

Αν οι Γάλλοι έδωσαν εν ψυχρώι τους κωδικούς των δικών μας Μιράζ, τότε δεν είναι λίγο ηλίθιοι; Δεν ροκανίζουν το κλαδί, πάνω στο οποίο κάθονται; Μ’ άλλα λόγια, ποιός να τους εμπιστευτεί, ώστε να ξαναγοράσει δικά τους αεροπλάνα στο μέλλον; Ήτοι, πόσο μεγάλη θα είναι η οικονομική ζημιά τους σε βάθος χρόνου πχ τριακονταετίας;

Πιστεύω ότι το πρόβλεψαν το ενδεχόμενο… Χαζοί δεν είναι. Κι αν έδωσαν στεγνά τους κωδικούς, το έκαναν με το πολύ χοντρό αζημίωτο. (Αν θεωρείτε τους Σκωτσέζους τσιγκούνηδες, πού να δήτε καί τους Γάλλους!) Ώστε, καί σύμφωνα με τη θέληση των ηπαπάρα, γιά το προβλέψιμο μέλλον ν’ αγοράζουμε μόνον ηπαπαραίϊκα αεροπλάνα. Άλλως τε, βρίσκεται σ’ εξέλιξη η αναβάθμιση των F-16 που έχουμε. (Καί στο κάτω-κάτω, μιά φαληρημένη χώρα δεν μπορεί να ταΐζει πολλούς.)

Αυτή η τακτική είναι πασίγνωστη από τους διαγωνισμούς των εργολάβων: όποιος θέλει να πάρει τον διαγωνισμό, δίνει προκαταβολικά ένα χοντρό νταβατζηλίκι στους υπόλοιπους, ώστε ν’ αποσυρθούν. Όθεν, ουδόλως αναρωτιόμαστε ποιά μπορεί να είναι η συμπεριφορά των διεθνών μεγαλονταβατζήδων.

Αυτά να τα βλέπουν οι διάφοροι «Μενουμευρώπηδες», καί οι διάφοροι «Ελλάς-Γαλλία-συμμαχία». Ας το βάλουν καλά στο μυαλουδάκι τους: το φράγκικο ιερατείο είναι καί ούλτρα ανθελληνικό, καί ούλτρα επικίνδυνο.

Τα ίδια σκατά με το αγγλοσαξωνικό καί το τευτονικό, δηλαδή.

 

v. Κι εμείς, κύριε, τί κάνουμε;

Εμείς, τίποτε απολύτως.

Έχουμε πολλά σαΐνια, που θα μπορούσαν να μετατρέψουν τα πρωτόγονα ηλεκτρονικά του 1976 σε σύγχρονα – πρακτικώς αδιάβλητα. Πχ να πάρουν τους κωδικούς καί να τους κάνουν του ενός μέγα (ένα εκατομμύριο bits καί πλέον). Κι άντε μετά να βρεθεί ο μάγκας, να τους σπάσει!

Επιπροσθέτως… Κάθε μέρα, ο πιλότος να μπαίνει στο αεροπλάνο του μ’ ένα στικάκι, που θα περιέχει τον κωδικό της ημέρας εκείνης! (Θα του το δίνουν από το αρχηγείο της μονάδας του.) Ξέρετε πόσους συνδυασμούς βγάζει ένα μεγαμπίτ; Μέχρι την υποτιθέμενη συντέλεια του Σύμπαντος θα βγάζει, καί δεν θα τελειώνουν! Lol!!! Οπότε, ο πιλότος πρίν ξεκινήσει θα κοτσάρει το στικάκι, η μηχανή του θα παίρνει κάθε μέρα άλλον κωδικό, καί γειά σας!

Γιατί, όμως, δεν το κάνουμε;

Διότι, όταν αγοράζουμε αεροπλάνα, υπογράφουμε συμβάσεις που δεν επιτρέπουν να βάλουμε εμείς το χεράκι μας. Αν το κάνουμε, τότε σταματάει η υποστήριξη από τον αρχικό πωλητή! Βέβαια, αυτό είναι όντως νταβατζηλίκι καί δεν μπορούμε να κάνουμε αλλοιώς (διότι επιμένουμε ν’ αγοράζουμε, καί να ΜΗΝ κατασκευάζουμε δικά μας οπλικά συστήματα), αλλά επιτέλους, κι η μαλακία έχει όρια! Γιατί υπογράφουμε ρήτρες που κρατάνε γιά πάνω από εικοσιπέντε χρόνια; Τί νόημα έχει κάτι τέτοιο; Τα Μιράζ τά ‘χουμε από το 1988 (απ’ την «αγορά του αιώνα», του Ανδρέα Παπανδρέου). Τριάντα χρόνια πέρασαν από τότε! Νισάφι! Γιατί να μην κάνουμε εμείς πλέον καμιά μετατροπή; Με το στανιό να πορευόμαστε με μέσα του 1976, τη στιγμή που όλοι οι υπόλοιποι έχουν αφήσει οριστικά πίσω τους την εποχή εκείνη;

Είναι το ίδιο, σα να είμαστε στην εποχή που αγοράσαμε τα Μιράζ, καί να έχουμε …Σπιτφάϊρ!!! Καί να μή μας αφήνουν να τα σουλουπώσουμε εμείς οι ίδιοι!

Άει στο διάολο, πιά, με τους προδότες!

 

β. Περί «πυλών» ολίγα ακόμη

Αυτό το θέμα όντως είναι ξεχωριστό απ’ αυτά που είπαμε, αν καί πιθανώτατα (κατά τη γνώμη μου πάντα) επικαλύπτει κι αυτό την κατάρριψη του πιλότου μας. Πράγματι, η εκτεταμένη έρευνα στις «πύλες» του Αιγαίου απαιτεί ίσως άλλα δέκα χρόνια του ιστολογίου! Όμως, δεν τις ανέφερα κουτουρού· δεν έβγαλα την πληροφορία απ’ το κεφάλι μου.

Βλέπετε, παγκοσμίως οι «πύλες» ταρακουνάνε όχι μόνον αεροπλάνα, αλλά καί διαστημόπλοια! Γνωστές ιστορίες -γιά τους περισσότερους από μας- απ’ το τρίγωνο των Βερμούδων, κτλ. Αλλά πάρτε κι ένα πολύ καλό (καί πολύ εκτεταμένο) σχετικό διδακτικό άρθρο εδώ, καί καλή υπομονή με την ανάγνωσή του! Ο δέ δορυφόρος «Τζήο Πρόουμπ 2», ο οποίος αρκετά χρόνια πρίν δήθεν θα χαρτογραφούσε λεπτομερώς το βαρυτικό πεδίο της Γής, έστελνε κάτω κρυπτογραφημένα αποτελέσματα!!!… αν σας λέει κάτι αυτό. (Τη χαρτογράφηση του βαρυτικού πεδίου του πλανήτη μας τή θέλουν γιά τον προγραμματισμό του κομπιούτερ πτήσεως των διηπειρωτικών πυρηνικών βλημάτων τους, αλλά καί η ανακάλυψη της τυχούσας «πύλης» δεν θα τους έπεφτε πλάκωμα.)

Φυσικά, η έρευνα στο θέμα συνεχίζεται – καί γιά οποιαδήποτε εξέλιξη, θα σας ενημερώσω.

 

γ. Ήταν ανθρωποθυσία; ΝΑΙ!!!!!!!

Έχω ξαναπεί ότι «αυτοί» έχουν τον τρόπο τους καί τους …κωδικούς τους, όταν κάνουν τελετουργίες. Στις οποίες τελετουργίες συμπεριλαμβάνονται καί οι ανθρωποθυσίες.

Ο πιλότος μας αναφέρθηκε πως χάθηκε κάπου στις 12 καί 15′, την Πέμπτη, 12/04/2018. Τότε αναφέρθηκε η απώλειά του, ναί. Διότι τον σκοτώσανε νωρίτερα. Πάρτε, λοιπόν, την τελετουργία του μαύρου ιερατείου:

Ο Σείριος στις 19.47 μοίρες κάτω απ’ τον ορίζοντα.

Κι ο Βασιλίσκος στις 33 μοίρες κάτω απ’ τον ορίζοντα.

«Κάτω απ’ τον ορίζοντα» στη συμβολική γλώσσα «αυτών» σημαίνει θάνατος!

Να τους χαιρόμαστε, τέτοιους …συμμάχους!… Τους εύχομαι πολύ σύντομα να καταλήξουν στα σκατά της Κόλασης!

(επόμενο)

 

ΟΙ ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ..

104 Σχόλια

Γράφει ο Εργοδότης

Και πήδηξ’ ο μικρός θεός μια νύχτα, των Ινκάς,
στου Αιγαίου τα γαλανά νερά, δυό μίλια έξ’ απ’ τη Σκύρο

Στον νεκρό πιλότο μας – καί να μήν υπάρξουν άλλοι!

Υεμένη: Χούτι έριξαν πυραύλους εναντίον του Ριάντ (της πρωτεύουσας της Σ. Αραβίας). Τρείς έσκασαν στην πόλη, κι ένας αναχαιτίστηκε. (Η είδηση εδώ, γεγονός στις 4 τρέχοντος μηνός το βράδυ.)

Συρία: Δύο Ισραηλινά F15 βομβάρδισαν τη βάση Τ4 με ρίψη οκτώ πυραύλων, από τους οποίους αναχαιτίστηκαν οι πέντε. (Η είδηση εδώ, γεγονός στις 9 τρέχοντος μηνός πολύ πρωΐ.)

Τί είναι χειρότερο;

  • Να σου κάνουν πόλεμο σε καιρό ειρήνης (μέχρι καί σκοτώνοντας στρατευμένους σου – χώρια οι υλικές ζημιές) ορατοί εχθροί γιά ορατές αιτίες;
  • Ή να σου κάνουν πόλεμο σε καιρό ειρήνης (σκοτώνοντας στρατευμένους σου – χώρια οι υλικές ζημιές) αόρατοι εχθροί γιά αόρατες αιτίες;

Καί πώς συνδυάζονται όλα τα παραπάνω;

Θα σας πώ τη γνώμη μου, καί αποκαλέστε με όπως θέλετε.

Όταν διάβασα γιά τους πυραύλους των Χούτι, δεν έμεινα πολύ στη συγκεκριμένη είδηση. Σκέφτηκα πως οι αντάρτες χρειάζονται περισσότερη εκπαίδευση στους πυραύλους, ή ενδεχομένως νέο υλικό – καί προσπέρασα την είδηση. (Εντάξει, ένα: “- Καλά να πάθουν! Καί στα χειρότερα!” γιά τους Σουδάραβες, το είπα! Ας μήν γέμιζαν Τουρκίες / Βοσνίες / Αλβανίες με χρήμα προς αγορά όπλων, με τζαμιά καί φανατικούς ουαχαμπιστές προς …εξαγωγή στην Ελλάδα, καί δεν θα τό ‘λεγα. Τώρα, να φάνε σκατά.)

Όταν, όμως, διάβασα γιά τα πυραυλάκια του Οξαποδουήλ, τότε…

…Ήταν φανερό πως η είδηση έλεγε ψέμματα. Δεν είμαι ειδικός στα πολεμικά αεροπλάνα, αλλά κάπου διάβασα ότι το κάθε F15 σηκώνει δύο τέτοιους πυραύλους. Όχι τέσσερεις, ή περισσότερους. Άρα, η επιδρομή εναντίον της βάσης Τ4 έγινε από ολόκληρο σμήνος, όχι μονάχα δύο αεροπλάνα.

Άρα, “απογυμνώνοντας” την είδηση, τί λάμπει στο φώς;

Μά… οι αριθμοί!!!

Βλέπετε, το 1, το 3 (πρώτη είδηση), το 2, το 5, το 8 (δεύτερη είδηση) είναι όλοι ανεξαιρέτως αριθμοί της ακολουθίας Φιμπονάτσι!

Μάλιστα, αν αναλύσουμε λιγάκι ακόμη τους αριθμούς ειδικά της δεύτερης είδησης, βλέπουμε πως 5+8 κάνει 13. Όπως επίσης καί 15 (ο τύπος των αεροσκαφών) μείον 2 (αεροσκάφη) πάλι κάνει 13.

Καί λοιπόν;

Λοιπόν… Το 13 κάτι μας θυμίζει! Πολλά μας θυμίζει, γιά την ακρίβεια. Από μυστικοσυμβούλια, το πρώτο (5 μέλη) καί το δεύτερο (+8 μέλη) διοικητικό επίπεδο των Ιωαννιτών Ιπποτών. (Που, σημειωτέον, ήταν οι τελευταίοι που εκδιώχθηκαν από τους μωαμεθανούς το 1297, από την Άκρα – κάπου εκεί στα παράλια της Μ. Ανατολής.) Το Ηλιακό μας Σύστημα. Τους θεούς καί τις θεές της αρχαίας Ελλάδας. (13 είναι – καί με στοίχημα! Όχι δώδεκα!) Τον Χριστό με τους 12 μαθητές. Τις 13 οικογένειες που κυβερνάνε τον πλανήτη μας εδώ καί κάτι αιώνες. Κτλ κτλ κτλ.

Τί θέλει, όμως, να πεί ο ποιητής;

Κατά τη γνώμη μου, το μήνυμα των Ρώσσων (που μετέδωσαν την είδηση όπως τη μετέδωσαν – δηλ. δίνοντας έμφαση στους αριθμούς) ήταν κάτι σάν: “- Κοιτάξτε, μή μας προκαλείτε, διότι δεν θα περιοριστούμε σε συμβατικό πόλεμο, αλλά θ’ ανοίξουμε πύλη! Όπως καταλαβαίνετε, όταν μιλάμε γιά Μαθηματικά της Φύσης, καί δή του Ηλιακού μας Συστήματος, τότε μιλάμε γιά …μεγάλα πράγματα! Άρα, οι Ρώσσοι είπαν -εμμέσως πλήν σαφώς- ότι θα εξαπολύσουν δυνάμεις συμπαντικού βεληνεκούς. Μην ξεχνάτε, σ’ αυτή την ιστορική φάση οι πάντες δεν πάνε απλά να ρυθμίσουν ευνοϊκώς τις υποθέσεις τους γιά τον υπόλοιπο 21ο αιώνα, αλλά παίζουν τα ρέστα τους. Όθεν, ο αντίπαλος δεν πρέπει απλά να ηττηθεί· πρέπει να εξαφανιστεί οριστικώς!

Καί σε ποιούς απευθύνθηκε η τρομερή Ρωσσική απειλή; Χμμμμ… Πιστεύω ότι έστειλαν μήνυμα σε κάποιο αντίπαλο μυστικό συμβούλιο 13 μελών. Δεν επιμένω να βρώ ποιό είν’ αυτό συγκεκριμένα, αλλά με λίγο ψάξιμο (ή λίγη μνημονική προσπάθεια οι εξ υμών …συνομωσιολόγοι) θα το εντοπίσετε. Ίσως καί σε περισσότερα του ενός τέτοια συμβούλια.

Πριν συνεχίσουμε, θυμηθήτε την παλιότερη είδηση γιά “κάτι” (υπερόπλο) που πήραν οι Ρώσσοι από τη Σ. Αραβία καί το μετέφεραν γιά ασφάλεια στην Ανταρκτική. Θυμηθήτε, ομοίως, την κουβέντα γιά την “πύλη” του Άντεν (στην Υεμένη, πατρίδα των Χούτι).

Αυτά, μέχρι πρίν λίγες μέρες. Καί φτάνουμε στην αποφράδα 12η Απριλίου 2018, με την κατάρριψη του δικού μας Μιράζ.

Εντάξει, μέχρι τη στιγμή που γράφεται το παρόν, δεν έχει βγεί επίσημο πόρισμα γιά το γεγονός· αλλά καί να βγεί, τί να πιστέψεις από δαύτο; Γιά κατάρριψη πρόκειται. Όχι γιά μηχανική βλάβη, ή κάτι άλλο. Πάντως, πιστέψτε με: θεωρώ ότι οι Τούρκοι, που έσπευσαν να βγάλουν την ουρά τους απέξω, αυτή τη φορά ήσαν ειλικρινείς. Συμφωνώ μαζί τους πως δεν το έριξαν αυτοί!

Γιατί;

Διότι στην περιοχή έπλεε κι ένα υποβρύχιο. Αυτό έριξε το Μιράζ, καί μάλιστα με ηλεκτρονικό όπλο. Η ειδησεογραφία λέει πως το υποβρύχιο ήταν Τουρκικό (χωρίς να δίνει όνομα), αλλά επιτρέψτε μου ν’ αμφιβάλλω. Κατά τη γνώμη μου, ήταν αγγλίτσικο. (Αυτές τις μέρες, τη Γηραιά Αλβιώνα την τρώει η καμπούρα της γιά συμμετοχή σε πολεμικές περιπέτειες – καί στέλνει υποβρύχια στην Κύπρο. Δεν αποκλείεται, επομένως, καναδυό να βολτάρουν στα δικά μας νερά.)

Γνώμη μου όλ’ αυτά, κι όχι απαραίτητα η πραγματικότητα· ναί, το δέχομαι. Κοιτάξτε, όμως, πώς πάει το πράγμα:

Όταν ο αντίπαλος σε απειλεί με άνοιγμα πύλης, τότε κι εσύ θ’ απαντήσεις με άνοιγμα πύλης – αν γνωρίζεις πού να τη βρείς, καί πώς να την ανοίξεις. Έλα, όμως, που τις περισσότερες πύλες απ’ όλον τον πλανήτη τις έχει η Ελλάδα!!!

Θυμηθήτε, λοιπόν, όλες τις σχετικές ιστορίες με πύλες, καί ειδικά στην περιοχή του Αιγαίου!

  • Το δελφίνι, που από τον Ατλαντικό βρέθηκε αστραπιαία στο Αιγαίο.
  • Τις έρευνες ( ; ) του αντιτορπιλλικού “Λέων / Eldridge” (πείραμα Φιλαδέλφειας).
  • Τις φημολογούμενες περιοχές του Αιγαίου, όπου χάνεται το σήμα των ασυρμάτων επικοινωνιών.
  • Αυτά που λέγαμε εμείς γιά τη Σκύρο.
  • Κι αυτά που πάλι εμείς λέγαμε, ότι “αυτοί” πάνε ν’ ανοίξουν πύλη. (Σωστά με ειδοποιούσε το ένστικτό μου, αν καί δεν μπόρεσα τότε να βρώ πού θα δράσουν καί πότε.)
  • Την πορεία καί τη βύθιση έξω απ’ την Κέα του πλωτού νοσοκομείου “Βρεττανικός” (αδελφού πλοίου του “Τιτανικού”, που αρχικά ονομαζόταν “Γιγαντικός”!). Αυτό κάτι έψαχνε στο Αιγαίο… κάτι, γιά το οποίο δεν μιλάει κανείς “επισήμως” εδώ καί πάνω από εκατό χρόνια! (Ο επίσημος φάκελλος της ιστορίας του πλοίου παραμένει κλειστός καί διαβαθμισμένος.)
  • Τις (όχι πολύ γνωστές) φήμες, ότι η πρωτεύουσα της πάλαι ποτέ Αιγηΐδας (100,000 χρόνια πΧ) βρισκόταν κάπου στο (βόρειο) Αιγαίο… γι’ αυτό τώρα τελευταία λύσσαξαν όλοι με τις δήθεν έρευνες γιά “πετρέλαια” στην περιοχή, ενώ στην πραγματικότητα ψάχνουν γιά ίχνη της πόλης εκείνης. (Ίσως καί υλικά ευρήματα: υπεράγαν προηγμένα οπλικά συστήματα μιάς πανάρχαιης εποχής.)

(Συγνώμη που γιά τα περισσότερα από τα παραπάνω δεν δίνω συνδέσμους. Δεν έψαξα, κοπώσεως ένεκα. Το άρθρο γράφεται σε πολύ προχωρημένη ώρα της νύχτας, κι αύριο δεν με περιμένει διασκέδαση.)

Κι αφού τα συνδυάσετε όλ’ αυτά, θα καταλάβετε το τί παίζεται… με κόστος ανθρώπινες ζωές Ελλήνων. (Παρεμπιπτόντως, εδώ θα βρήτε τον κατάλογο με τις πτώσεις των Μιράζ – νομίζω λείπει αυτή, που ο κινητήρας του αεροσκάφους έκανε “κράτει” κι αυτό έπεσε καί μετά …έπλεε στη θάλασσα-, καί προσέξτε τις σχετικές με τη Σκύρο: όλες προς τα βόρεια του νησιού!)

Να σας το πώ, όμως εγώ:

Αυτοί”, θορυβημένοι από την απειλή της Ρωσσίας, σπεύδουν να εντοπίσουν / ανοίξουν τις όποιες πύλες του Αιγαίου Πελάγους. Έχουν δύο άριστες αφορμές ν’ αλωνίζουν ανενόχλητοι στην περιοχή: τις έρευνες γιά πετρέλαιο καί τον πόλεμο στη Συρία. Θα μου πείς, δεν μπόρεσαν τόσα χρόνια να βρούν τις πύλες, θα μπορέσουν τώρα – καί δή, σε λίγες μέρες; Η απάντηση είναι πως ο πνιγμένος απ’ τα μαλλιά του πιάνεται· κι αυτόν τον καιρό, “αυτοί” κάνουν κινήσεις πανικού.

Εντάξει αυτά, αλλά η κατάρριψη του πιλότου μας πρός τί;

Επειδή κατά τη γνώμη τους (παιδιά μαύρων ιερατείων, γάρ) οι πύλες ανοίγουν με ανθρωποθυσία.

Υποψάζομαι ότι το σχήμα είναι το εξής: οι πιλότοι μας στέλνονται επίτηδες επάνω σε συγκεκριμένους αεροδιαδρόμους, ώστε να “γαργαλάνε” τις όποιες πύλες… καί μετά, με μία βολή ηλεκτρονικού όπλου από υποβρύχιο “αυτών”, έχουμε νεκρό, γιά να δούν αν θ’ ανοίξει η πύλη καί πώς. Υποψιάζομαι, ακόμη, ότι αυτοί οι αεροδιάδρομοι ήταν αχρησιμοποίητοι μέχρι τώρα, αλλά μπήκαν σ’ ενέργεια τήι συστάσει του κωλο-Χάζαρου… ο οποίος πρόσφατα μιλούσε με τον αρχηγό του ΓΕΕΘΑ, λέει, λες καί είχε κάποιο δικαίωμα να το κάνει!!! (Αυτή η συμπεριφορά διεθνώς είναι πρωτοφανής καί τελείως απαράδεκτη. Σηκώνει απέλαση με τις κλωτσιές του εν λόγωι διπλωμάτη, χωρίς δεύτερη κουβέντα. Αλλά κι ο δικός μας ο παπάρας… τον δέχτηκε, καί δεν τον έδιωξε με τις σφαλιάρες.)

Όθεν, αν ισχύει κάτι τέτοιο, συμβουλεύω τους πιλότους μας να παρακούν το 100% τέτοιων διαταγών. Ας πετάνε μερικά μίλια παραπέρα, καί να πάει να γαμηθεί το ακριβές σχέδιο πτήσης. Μιά απόκλιση μερικών πρώτων λεπτών της μοίρας δεν κοστίζει όσο μιά ανθρώπινη ζωή.

Αυτά είχα να πω. Δεν είμαι ειδικός σε στρατιωτικά θέματα, καί ίσως γράφω χοντροκοπιές. Αλλά κανείς δεν θα μ’ εμποδίσει να σκέφτομαι με τον τρόπο μου.

Καλή ανάπαυση στην ψυχή του πιλότου μας!

Υγ: Ποιός κόπανος ονόμασε τη Σχολή “Ικάρων” κι όχι “Δαιδάλων”;

Χρειάζεται κατεπείγον προεδρικό διάταγμα μετονομασίας. Ώστε οι νέοι ανθυποσμηναγοί του Ιουνίου 2018 να πάρουν πτυχίο “Δαιδάλου”, καί όχι “Ικάρου”. Αυτό είναι το ελάχιστο που μπορεί να γίνει, ενώπιον της θύελλας που έρχεται!

ΕΧΟΥΜΕ ΞΕΧΑΣΕΙ……

5 Σχόλια

‘‘ Έχουμε ξεχάσει ’’

και Τι δεν έχουμε ξεχάσει !!!

Παλαιός

Σκοτωνόμαστε να διατυμπανίζουμε ότι είμαστε Έλληνες,

(καλά εντάξει όχι όλοι πολλοί ντρέπονται),

ΌΜΩΣ έχουμε Ξεχάσει τι Σημαίνει να Είσαι Έλληνας.

Έχουμε ξεχάσει ποιά είναι τα ΙΔΑΝΙΚΑ των Ελλήνων.

Έχουμε ξεχάσει ποιές είναι οι ΗΘΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ των Ελλήνων.

Έχουμε ξεχάσει ποιά είναι η ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ των Ελλήνων.

Έχουμε ξεχάσει την ΑΠΟΣΤΟΛΗ των Ελλήνων.

Έχουμε ξεχάσει το ΚΑΘΗΚΟΝ και την ΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΗ ΙΕΡΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ

των Ελλήνων.

Έχουμε ξεχάσει σε Μεγάλο Βαθμό την ΓΛΩΣΣΑ των Ελλήνων.

Έχουμε ξεχάσει, ΑΝ την Μάθαμε Ποτέ, την ΙΣΤΟΡΙΑ των Ελλήνων.

Έχουμε ξεχάσει την ΚΑΤΑΓΩΓΗ των Ελλήνων.

Έχουμε ξεχάσει τους ΓΕΝΑΡΧΕΣ των Ελλήνων.

Έχουμε ξεχάσει και ΤΙ δεν έχουμε ΞΕΧΑΣΕΙ !!!!

Και στην θέση όλων αυτών, έχουμε βάλει ότι βλακεία και καρακατσουλιό έχει

παραχθεί ,από τα χάπατα όλης της οικουμένης χωρίς να παραλείψουμε τίποτα,

απεναντίας εκτός του ότι τρέχουμε να προλάβουμε, κάνουμε μάλιστα και επιλογή των

πιό χαζών και ηλιθίων ότι πιό ηλίθιο κυκλοφορήσει, πρώτα και καλύτερα τα γ

ελλαδοζωντόβολα τρέχουν να το ενστερνιστούν και να το αντιγράψουν, μπάς προλάβει

και μας πάρει κάποιος άλλος τα πρωτεία.

Και μετά απόλα αυτά ΘΕΛΟΥΜΕ (;) να ΛΕΓΟΜΑΣΤΕ Έλληνες !!

Αυτό και αν είναι ΘΡΑΣΟΣ και ΜΩΡΟΤΗΤΑ !

Πρίν να Θελήσουμε να Λεγόμαστε Έλληνες,

πρέπει να Μάθουμε να Είμαστε Έλληνες και να Ζούμε σαν Έλληνες !!!!

Πρίν να το κάνουμε αυτό, δεν πρέπει και δεν μπορούμε να έχουμε καμμία

τέτοια απαίτηση.

Πρίν να το πράξουμε, δεν αξίζουμε παρά μόνο Φτύσιμο !!!

Με τις Υγείες μας !!!!!

 

Older Entries