Αρχική

Ανακοίνωση 2017-05-18

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ανακοίνωση 2017-05-18

δυνατότητα γιά αποστολή σχολίων από αναγνώστες αναστέλλεται επ’ αόριστον.

 

Ένα από τα πλέον αρνητικά χαρακτηριστικά του λαού μας, είναι ότι έχουμε πολλά άτομα, γεννημένα …αυτοκράτορες κι αυτοκρατόρισσες. Γιαλαντζή βεβαίως-βεβαίως, αλλά που νομίζουν ότι μπορούν να λένε καί να κάνουν ό,τι γουστάρουν, όποτε γουστάρουν, καί σε όποιον γουστάρουν, λες κι οι άλλοι είναι δούλοι τους. Κι άμα δεν τους κάνεις τα (εντελώς παράλογα) χατήρια, τότε είσαι κακός, φασίστας, παλιάνθρωπος, καί δέ συμμαζεύεται.

Διότι τότε οι «αυτοκράτορες» (μή χέσω) μεταβάλλονται σε -επίσης γιαλαντζή- δικαστές, καί …απαγγέλουν ποινές. (Πώς λέμε: «Ο Καραγκιόζης δικαστής»; Αυτό.)

 

Δυστυχώς, όμως, τέτοια άτομα τείνουν να γίνουν πλειονότητα. (Γι’ αυτό μας πήρε καί μας σήκωσε.) Παραδείγματα; αμέτρητα. Μαθητές-γαϊδούρια, φοιτητές-«επαναστάτες τα σπάνε όλα» (επαναστατημένοι γάϊδαροι, αυτοί), μεσήλικες που περνάν με κόκκινο καί ζητάνε καί τσαμπουκά από πάνω (άμα τους πεις τίποτε), διάφορες κυράτσες που την έχουν δεί τσαμπουκαλούδες με το παραμικρό (μπροστά σε άντρα 110 κιλών καί με γροθιά που γκρεμίζει τοίχο – ναί, θα τον δείρουν με τις γόβες), ισχυρογνώμονες γέροι που ανάβουν φωτιές «γιά τα ξερόχορτα» καί καίνε δάση (διότι θεωρούν πως θα τρέξουν άνετα -με τα μπαστούνια- να προλάβουν τυχόν πυρκαϊά), καί… καί… καί…

Εν πάσει περιπτώσει, στην πραγματική ζωή γενικώς έχω βρεί τους τρόπους να τους αδειάζω όλους αυτούς καί να μή μου τα παραζαλίζουν. Εδώ, όμως, κι επειδή δεν μ’ έχουν ποτέ απειλήσει οθόνες υπολογιστών, επέδειξα υπομονή πολύ παραπάνω από το κανονικό.  Αλλά τα όρια έχουν ξεπεραστεί, καί τα σχόλια αναστέλλονται μέχρι νεωτέρας.

 

Βέβαια, κλείνοντας τα σχόλια, χάνω τα καλά σχόλια σοβαρών κι έξυπνων ανθρώπων, που συμβάλλουν σοβαρά στον κοινό σκοπό μας – την έρευνα. Αλλά θα κάνω καί θα κάνετε λίγη υπομονή, μέχρι να σκεφτώ το πρακτέον.

 

Υγ: Το ημέηλ υπάρχει μέν, αλλά το κοιτάζω με ρυθμό τριμήνου-τετραμήνου, καί άν. Μην ελπίζετε πολλά από εκεί.

Υγ2: Εξακολουθώ να έχω την απορία, τίνος ρουφιάνος είμαι. Διότι δεν είναι σωστό ν’ αφήνουμε προτάσεις ανολοκλήρωτες. Δεν πάει αισθητικώς, ρέ παιδί μου. (Επίσης, τυπικώς πως, πρέπει να διακρίνουμε υποκείμενον καί αντικείμενον – παναπεί, γραμματικώς άλλο είναι το: «είμαι ρουφιάνος του τάδε» κι άλλο το: «ρουφιανεύω τον τάδε». Αλλά θεωρώ πως το αντικείμενο έχει ήδη ξεκαθαριστεί: «ρουφιανεύω τους αναγνώστες του παρόντος». Άρα, σωστά λέω: μένει να διευκρινίσουμε την γενική κτητική του υποκειμένου.)

Λέω, λοιπόν, να το ρίξω σε δημοσκόπηση πολλαπλής επιλογής, με απαντήσεις από «υπερεσιώνε» κι «εφημερίδωνε», μέχρι -ξέρω ‘γώ- «του Αγίου Παφνουτίου» (βοήθειά μας). Αλλά τώρα μού ‘χει γυρίσει ελαφρώς το κρανίον με τα καμώματα μερικών-μερικών, καί δεν έχω πολλή διάθεση γιά χιούμορ.

 

Σουΐτα opus 1 – «Θερινή»

32 Σχόλια

αλοκαιρινή σουΐτα, καλοκαιρινή σαλάτα, όπως θες πές την! (Τυπικώς πως, πρέπει να ονομαστεί “Εαρινή” – αλλά στην Ελλάδα το καλοκαίρι τυγχάνει λίαν παρατεταμένο.) Εν πάσει περιπτώσει, τα συστατικά της τρώγονται μαζί. Όχι χωριστά.

Καλή σας όρεξη! 🙂

 

α. Όνειρο

Ήταν, λέει, το απόλυτο σκοτάδι. Το πρωταρχικό κενό. Η καθαρή μαθηματική έννοια του χώρου.

Ξάφνου, μέσα στον χώρο αυτόν, έλαμψε μιά χρυσή πεντάλφα. Αρκετά μεγάλη. Με διάμετρο καναδυό δεκάδες μέτρα, μπορώ να σου πω. Η οποία κάθησε τελείως ακίνητη.

Μετά από λίγο, ήρθε από το βάθος μιά επίσης χρυσή σβάστικα, περιστρεφόμενη γρήγορα – σα μπούμερανγκ. Μικρούλα. Περίπου όσο ένα πιάτο. Αριστερόστροφη – αν καί δεν έχει σημασία. (Θα μπορούσε να είναι καί δεξιόστροφη. Όταν θα σας πω μερικά πράγματα γιά τα αρχαία μας Μυστήρια, θα καταλάβετε.)

Στο σημείο αυτό, κατάλαβα νοερώς -από τη διαφορά μεγεθών- ότι πρόκειται γιά ένα ωάριο (πεντάλφα) κι ένα σπερματοζωάριο (σβάστικα). «Συμπαντικά», θά τα χαρακτήριζες καί τα δύο. Κι ότι η σβάστικα πρόκειται να γονιμοποιήσει την πεντάλφα.

Η σβάστικα έφτασε μέχρι το γεωμετρικό κέντρο της πεντάλφας, καί σταμάτησε.

Τότε, καί τα δύο αυτά αντικείμενα ( ; ) άρχισαν ν’ αυξάνουν τη λαμπρότητά τους απολύτως ταυτόχρονα. Σαν ένα σώμα. Κι έφτασαν να φωτοβολούν τόσο έντονα, που τυφλώθηκα. (Ναί, μέσα στ’ όνειρο.)

 

Δεν μπορούσα να κοιμάμαι καί να βλέπω άλλο. Ξύπνησα, τινάχτηκα απ’ το κρεββάτι, αλλά γιά δέκα λεπτά δεν έβλεπα τίποτε. Η τύφλωση συνεχιζόταν.

Άναψα το φώς ψηλαφητά, επειδή γνώριζα πού βρίσκεται ο διακόπτης. Όμως, αναρωτιέμαι τόσα χρόνια μετά, γιατί το έκανα – αφού δεν έβλεπα την τύφλα μου. Προφανώς μπλόκαρε το μυαλό μου, μή βρίσκοντας άμεση ερμηνεία του τρομερού αυτού ονείρου.

 

β. Κουβέντες του καφέ

Καί να πείς ότι τά ‘χε τσούξει ο φιλαράκος μου… Καφέ, καφεδάκι πίναμε παρέα. (Καί το συγκεκριμένο καφεπωλείον είναι εγγύηση. Δεν βάζει τίποτε πονηρό μέσα.)

Κοίταζε αμίλητος ευθεία μπροστά, προς το άπειρο. Κάποια στιγμή, γύρισε. “- Σύντομα, θα ‘φύγω’!”, είπε. “Καί σε τρείς μέρες θα ‘ξανάρθω’… με νέο σώμα.”

Προσπάθησα να τον προσγειώσω λίγο. “- Καί πώς θα σε γνωρίσω ότι είσ’ εσύ;”, κορόϊδεψα.

“- Έ!… θα με καταλάβεις!… Δεν θα σου είναι δύσκολο! Σού κόβει μέχρ’ εκεί!”, αντιγύρισε το κοροϊδευτικό χαμόγελο.

Υποψιάστηκα. “- Ρέ σύ! Ως ‘νέο σώμα’, μήπως εννοείς ετούτο εδώ που ήδη έχεις, αλλά με κάποιες ιδιότητες παραπάνω, που συνήθως δεν έχουν οι άνθρωποι;”

“- Ναί.”

“- …Γιατί όχι;… Σάμπως υπάρχουν απαράβατοι κανόνες γιά το εφικτό καί το ανέφικτο;”, φιλοσόφησα.

Κοίταξε ξανά προς το άπειρο, ρουφώντας μιά γουλιά απ’ τον καφέ του. Τον μιμήθηκα.

 

γ. Σβάστικα

Ηλιακό (καί της φύσης) καί περισσότερο αρσενικό στον χαρακτήρα σύμβολο. Ειδικά η δεξιόστροφη – της δύναμης. (Η αριστερόστροφη είναι της σοφίας.)

Αντιπροσωπεύει τους άντρες, λοιπόν… Αλήθεια, καί πώς γίνεται οι άντρες να “ενεργοποιηθούν” προς αυτή την κατεύθυνση;

Πιστεύω με απλό τρόπο. Προσοχή στη διατροφή, όχι καθιστική ζωή, άσκηση, σπόρ… καί καμιά ενασχόληση με πολεμικές τέχνες δεν θα έβλαπτε. Όπως καί με σπαθί. Γιαπωνέζικο, ή μεσαιωνική σπάθα ιπποτών.

Φυσικά καί το σέξ… γιά να υπενθυμίζουμε καθημερινώς στις γυναίκες “τον αληθή επί Γής προορισμό τους”, καταπώς είπε ο Ροΐδης στην “Πάπισσα Ιωάννα”! Λόλ!!!

Ά! Καί η σοφία να προηγείται της δύναμης, ώ συν-Έλληνες ξερόλες! Τά ‘πε καί ο μπάρμπας του Γουάλλας, στο “Μπρέηβχαρτ”:

Το σπαθί δεν το κινεί το χέρι, αλλά το μυαλό.

 

δ. Πεντάλφα

Μαθηματικό, καί πιό πολύ θηλυκό σύμβολο. Πολλοί οι συμβολισμοί της. Όμως, ποιός απ’ όλους ενδιαφέρει περισσότερο τις γυναίκες, ώστε να «ενεργοποιηθούν» επάνω της;

Η γυναίκα είναι το πρωταρχικό κύτταρο – με κάθε έννοια. Βιολογική καί κοινωνική. Επομένως, εδώ θα πάρουμε την αντιπροσώπευση επάνω στην πεντάλφα των πέντε πρωταρχικών στοιχείων της φύσης: Γή, Νερό, Αέρας, Φωτιά. Συν ο Αιθέρας-Πνεύμα, που αντιπροσωπεύεται στο επάνω σκέλος.

  • Νερό.

Όλες οι γυναίκες (στην αποδώ μεριά του πλανήτη) το γνωρίζουν καλά το στοιχείο του νερού – εφ’ όσον πλένονται καθημερινά, καί δή γυμνές. (Κάτι θηλυκά σε ημιζωώδη κατάσταση, κάτι μούσλιμζ με μπούρκες, που είναι ζήτημα κι αν πλένονται κάν, δεν τα λαμβάνω καθόλου υπόψη.) Το (αντι)παράδειγμα του μπάνιου (κι όχι μόνον με νερό) με “ντύσιμο” αναφέρεται μεν σε άντρα, αλλά θυμηθήτε μονάχα μιά λέξη: Αχιλλέας!

Κατανοητόν;

Στην Ελλαδάρα μας, λοιπόν, καί το μπικίνι πολύ είναι… προκειμένου γιά μπάνιο -όχι στο σπίτι, αλλά- στη φύση.

Κυρίες μου, κάντε όμως καί το επόμενο βήμα: αφήστε το ζεστό νερό να τρέξει στο κεφάλι σας (καλά, ‘ντάξ’… τότε που δεν θα έχετε φόβο μη σας χαλάσει το “πιστολάκι”!  🙂  ), καί περιμένετε να δήτε τί εικόνες καί τί ιδέες θα σας έρθουν. Το αποτέλεσμα -στοιχηματίζω πως- θα είναι αρκετά ενδιαφέρον.

  • Γή.

Καί δή, η γόνιμη. Όχι άμμος, όχι σκέτο χώμα, όπως πχ στα χωματουργικά έργα. Εντάξει, άμμος καί σκέτο χώμα κάνουν τη δουλειά που θέλουμε, αλλά πολύ καλύτερα την κάνουν το χώμα με φυτά, καί η λάσπη.

Οπότε, εσείς κύριοι, άμα δήτε εν μέσηι οδώι τίποτε γυναίκες να βγάζουν ξαφνικά παπούτσια καί κάλτσες καί να μπαίνουν μέσα σε παρτέρια καί να χοροπηδάνε, μην τις αποπάρετε. Αντίθετα, να τις ενθαρρύνετε.

Καί σε τυχόν τίποτε ανάποδους μπαρμπάδες, που θα πούνε ότι θα χαλάσουν τα λουλούδια, ν’ αντιτάξετε πως κι αυτές λουλούδια είναι.

  • Αέρας.

Καί άνεμος. Γυμνή στάση καί γυμνή βόλτα στην ύπαιθρο, όποτε αυτό είναι εφικτό. Ειδικά τον χειμώνα με το κρύο, οι γυναίκες που θα πειραματιστούν, θ’ ανακαλύψουν τί δύναμη κρύβει ο ανθρώπινος οργανισμός. Σε λίγα δευτερόλεπτα, ίσως καί αμέσως, το κρύο δεν θα ενοχλεί καθόλου.

  • Φωτιά.

Μία είναι η κορυφαία φωτιά: Ο Ήλιος! Γυμνή ηλιοθεραπεία, επομένως. Εννοείται, μέσα στα λογικά όρια αντοχής. (Μήν το παρακάνουμε καί γίνουμε ψητά φούρνου με πατάτες! Λόλ!!!)

  • Αιθέρας.

Στην ύπαιθρο, νύχτα, κάτω απ’ τ’ αστέρια, καί κατά προτίμηση χωρίς φεγγάρι. Τον αιθέρα θα τον αισθανθήτε μέσα στη σιωπή.

 

Κάπως έτσι πάει. Απλούστατες συμβουλές με απλούστατη εφαρμογή. Άλλως τε, η φύση παραμένει ίδια κι απαράλλαχτη εδώ καί αμέτρητα χρόνια. Το ίδιο καί η ανθρώπινη φύση.

Εδώ, κατανοούμε απόλυτα τους μεσαιωνικούς λαογραφικούς θρύλους γιά τις μάγισσες: γυμνές, νύχτα στην ύπαιθρο, δίπλα σε φωτιά, καί με χαραγμένη πεντάλφα γύρω τους στο έδαφος “γιά προστασία”. Που ακόμη καί μέσα στη βροχή καθόντουσαν καί δεν έφευγαν. Έ, κάπου έχουν βάση όλ’ αυτά… Προφανώς προέρχονται από πολύ αρχαιότερες “μυητικές” («διαβάσεως» στην ενηλικίωση, όπως λέει η λαογραφία) συνήθειες καί τελετές.

Ά, καί οι μεγάλες γιορτές των μαγισσών: Πρωτομαγιά (στον Ταύρο, το σταθερό ζώδιο της Γής), πρώτη Αυγούστου (Λέων, φωτιά), 31 Οκτωβρίου (Σκορπιός, νερό), πρώτη Φεβρουαρίου (Υδροχόος, αέρας). Έχει αρκετή λογική βάση αυτό το εορτολόγιο.

 

ε. Η κόντρα

Όλ’ αυτά γράφτηκαν, όχι μόνο γιά να βοηθηθούν τα Ελληνάκια καί των δύο φύλων (κι όλων των ηλικιών!  🙂  ), αλλά κι επειδή θυμήθηκα ένα σωρό άτομα κι αποφθέγματα, που είναι αντίθετα με τα παραπάνω. Καί χαμογέλασα χαιρέκακα!… σκεπτόμενος τί κρύβεται πίσω απ’ τα παρασκήνια.

Ποιοί κρύβονται, γιά την ακρίβεια.

Λοιπόν… καθαρή λογική: αν ο συστηματικός γυμνισμός καί η επαφή με τη φύση βοηθάνε, τότε η απαγόρευσή τους σημαίνει πως δεν βοηθάει. Αντίθετα, θα λέγαμε πως όχι απλά δεν βοηθάει, αλλά τραβάει το χαλί κάτω απ’ τα πόδια μας.

Ας δούμε, όμως, ειδικά τις απαγορεύσεις γιά τις γυναίκες, επειδή οι άντρες διαθέτουμε συγκεκριμένο …τετράδιο γιά να γράφουμε τα «απαγορεύεται». Λόλ!!!

Ποιός, επομένως, λέει “όχι” στη γυναικεία «ενεργοποίηση» της πεντάλφας;

Πολλοί!…

Κι έχει μεγάλη πλάκα, να δεί κανείς πώς κλιμακώνονται οι αντιδράσεις τους.

 

Πρώτα ξεκινάνε διάφοροι ηθικολόγοι τύπου “πνεύμα καί ηθική” (μεγάλε Αυλωνίτη!) καί θρησκοβαρεμένοι (του Κρόνου), που αφρίζουν μεν στη θέα γυμνής γυναίκας,… αλλ’ αντιθέτως χαμογελάνε συγκαταβατικά πχ με την τρομερή ανομία της κλοπής δημοσίου χρήματος. (Έ, αφού ο Κρόνος δεν δυσαρεστείται μ’ αυτό, είναι εντάξει τότε. Κι ας πεθαίνουν ασθενείς στα δημόσια νοσοκομεία, επειδή το ντοβλέτι δεν έχει -εξ αιτίας των κλοπών- λεφτά ν’ αγοράσει φάρμακα.)

Αυτοί, όμως, καί τα κηρύγματά τους δεν έχουν πολλή τύχη (θεωρούνται ντεμοντέ), οπότε δεν φέρνουν αποτέλεσμα. Έτσι, σε δεύτερο στάδιο επιστρατεύεται η αυθεντία (η ποιά; ) των γιατρών. “- Ο Ήλιος προξενεί καρκίνο στο δέρμα!”, ουρλιάζουν. “Μελέτες δείχνουν…”, κτλ κτλ κτλ. Καρκίνο στα πορτοφόλια των πολυεθνικών φαρμακευτικών προξενεί ο Ήλιος! Κάτσε χωρίς ηλιοθεραπεία, καί θα σου πω εγώ τί καλά θα περάσεις τον χειμώνα. Τα αντιβιοτικά θα πηγαίνουν συνεχώς “άσπρο πάτο!” τον χειμώνα – αντί γιά κρασάκι.

 

Παρένθεση:

Πόσο βραχεία μνήμη έχει αυτός ο λαός… Μόλις πριν τον Β’ ΠΠ, μόλις πριν τρείς γενιές δηλαδή, στους παππούδες καί τις γιαγιάδες μας, η φυματίωση -το “χτικιό”θέριζε, επειδή ακριβώς το τότε κυρίαρχο δόγμα “πνεύματος καί ηθικής” απαγόρευε στις γυναίκες να ξεγυμνωθούν. Μη καί κακοχαρακτηριστούν απ’ την «ηθική» κοινωνία, καί μείνουν στο ράφι γεροντοκόρες.

Έλα, όμως, που μένανε, αν καί ντυμένες!… Μόνο που το συγκεκριμένο «γεροντοκορείν» ήταν τραγικό.

Μιά βόλτα στα παλιά νεκροταφεία θα σας δώσει να καταλάβετε καλά το γιατί. Θα βλέπετε επιγραφές: “Τάδε Ταδοπούλου, 25 ετών”, αλλά δεν πρέπει ν’ απορείτε γιά το αίτιο. Το “χτικιό” την χτύπησε την Ταδοπούλου απ’ τα 18, γι’ αυτό καί δεν παντρεύτηκε -λείπει το συζυγικό επίθετο απ’ την επιγραφή, όπως λείπει καί η οποιαδήποτε αναφορά στην αρρώστεια-, καί πέθανε εφτά χρόνια μετά, αργοσβήνοντας στο μεταξύ.

Επίσης, μην απορείτε που σήμερα επανεμφανίστηκε η φυματίωση – απ’ τους λάθρο. Κρονάκια γάρ τα μούσλιμζ, δε λένε ούτε να φορέσουν ελαφρά ρούχα, ούτε να πλυθούν. Πολλώι δέ μάλλον οι γυναίκες τους.

Καί μήπως να θυμηθούμε τις προπολεμικές κρονο-θρησκευτικές αντιλήψεις τις δικές μας, ότι το πλύσιμο του σώματος είναι αμαρτία, επειδή …«ξεπλένει το βάπτισμα»;… Τελικά, είναι θαύμα που έφτασε το έθνος μας μέχρι σήμερα, με οδηγούς κάτι τέτοια τσιτάτα. Καί όχι, δεν περιμένω συγνώμες από τους ενόχους της διαδόσεως τέτοιων ηλιθιοτήτων.

(Κατά κανόνα, δεν περιμένω πολλά πράγματα από μαϊμούδες.)

 

Συνεχίζουμε.

Κι όσο γιά τις μελέτες… άμα πληρώσεις, σου αποδεικνύουν ότι η Γή είναι επίπεδη. Οι “επιστημονικές” μελέτες την σήμερον λαμβάνονται υπ’ όψιν μονάχα ά λά κάρτ! Αντιθέτως, ό,τι δεν συμφέρει να μαθαίνεται απ’ τον “κοσμάκη”, αγνοείται επιδεικτικώς. Πχ τα εμβόλια προξενούν αυτισμό, βεβαιωμένο αυτό -καί δή …με μελέτες-, αλλά σ’ αυτή την περίπτωση όλοι κάνουν πως κοιτάζουν αλλού.

Αφού, πάλι, πολλές γυναίκες δεν μασάνε ούτε με τα ιατρικά τσιτάτα, τότε πυροβολάει το τρίτο όπλο – πολύ ισχυρό ετούτο, που στοχεύει στο συναίσθημα κάθε γυναίκας γιά την εμφάνισή της. “- Ο γυμνισμός είναι ξεπερασμένος!”, λένε διάφορες “ψαγμένες” συμβουλές στα περιοδικά… καί με γαργαλάει να συμπληρώσω: «γιά τις άσχημες»! Καρα-λόλ!!!

Άλλως τε (γιά να κάνουμε καί μαρξιστική ανάλυσις με οικονομικές παραμέτρους κτλ – ποιός είσαι, ρέ μεγάλε!!! λόλ!!!) , πώς αλλοιώς θα ξεχωρίζει η κόρη του εφοπλιστή με το μαγιώ των 250 ευρώ, από την απλή εργαζόμενη των τρείς κι εξήντα, με το μπικίνι “ευκαιρία” απ’ τη λαϊκή; Πρέπει καί τα περιοδικά να πάρουν διαφήμιση απ’ τα εργοστάσια μαγιώ-”φίρμας”! Δεν θα γίνουν κλέφτες!

(Ειδικά αν η δεύτερη είναι ομορφότερη της πρώτης, πρέπει να της αφαιρεθεί το πλεονέκτημα! Τί τά ‘χει τα λεφτά ο μπαμπάς; Λόλ ξανά!!!)

 

Δεν θα καθήσω να βρώ άλλα επιχειρήματα κι αντεπιχειρήματα. Απλά θα σας θυμίσω κάτι Φοίνικες, που λέγανε ότι δυτικώτερα απ’ τις Ηράκλειες Στήλες έχει τέρατα, μην πάτε, τζίζ κακά. (Αυτοί, όμως, πηγαίνανε.) Η ίδια αρχαία ιστορία επαναλαμβάνεται κι εδώ, καί πάλι από …Φοίνικες. (Άμα ψάξουμε λιγάκι ονόματα καί καταγωγές των ιατρικών καί λοιπών “αυθεντιών”…) Πάλι εις βάρος των Ελλήνων καί των Ελληνίδων.

Οπότε, για ν’ απαγορεύουν τα Κρονάκια, κάτι καλό περιμένει πίσω απ’ τις απαγορεύσεις, που η σημερινή Ελληνίδα «δεν πρέπει» να το βρεί. (Κι αντίστοιχα, ο Έλληνας τα δικά του.) Είπαμε, εμείς “αεί παίδες”, ξεχνάμε.

Αυτοί, όμως, επιμένουν να θυμούνται.

Καί να κρατάνε ό,τι καλό γιά πάρτη τους.

 

Γιά να κλείσω το θέμα, οι σπασμωδικές κραυγές “τζίζ κακά!” δεν αναφέρονται μόνο σε ιατρικά καί βιολογικά θέματα. Έχουν να κάνουν καί με άλλους τομείς. Ειδικά εκείνους, σους οποίους δεν πάει το μυαλό μας, ότι κρύβουν κι άλλα.

Αναφέρομαι πχ στον “υποβιβασμό” του Πλούτωνα σε πλανήτη-νάνο. Σε πρώτη ανάγνωση, θα πεί κανείς: “- Καί τί έγινε;”. Αλλά σε δεύτερη, θα καταλάβει ότι από το ανερχόμενο φίδι του μακροκοσμικού κηρύκειου αφαιρείται με το -”επιστημονικό”- στανιό ένα βασικό δομικό στοιχείο. Όθεν, η ανθρωπότητα -χωρίς αυτό το δομικό στοιχείο διαθέσιμο, πλέον- “διατάζεται” να παραμείνει μιά ζωή στα σκοτάδια καί να μην ανέβει επίπεδο.

Πάντα, όμως, αυτές οι απαγορευτικές προσπάθειες φιλοδοξούν να κρύψουν τον δρόμο προς το σωστό. Αυτός είναι ο σκοπός τους, καί κανένας άλλος.

 

στ. Γιατί όλ’ αυτά;

Εντάξει, καί πες το πετύχαμε. Εύκολο είναι, δεν είναι ανώτερα Μαθηματικά. Απλά, θέλει λίγο ξεκούνημα απ’ τον καναπέ. Αλλά, τί στην ευχή! Καλοκαίρι έρχεται, ένας λόγος παραπάνω να πάμε στη φύση.

Οπότε, οι άντρες μεταφορικώς παύλα μυητικώς πως «ενδύονται» το τετραγαμμάδιον (τη σβάστικα), κι οι γυναίκες την πεντάλφα. Μπορεί, βέβαια, αφού κατακτήσεις το δικό σου σύμβολο, να πας καί χιαστί. Παναπεί ξέρω ‘γώ οι άντρες ηλιοθεραπεία με τη μαλαπέρδα έξω (πλάκα-πλάκα, όμως, δυναμώνει το σπέρμα – γιά γερούς απογόνους), κι οι γυναίκες ν’ ασχολούνται με την ξιφασκία.

(«- Τί λές, ρέ Εργοδότη; Συνειδητοποιείς τί λές; Γκόμενες να κραδαίνουν κατάνες;»

…’Ντάξ’ ρέ παιδιά!… Δέ ‘ν’ κακό… Αρκεί να μη θυμηθούν πως διαθέτουν τέτοιες «δεξιότητες» κατά τη διάρκεια συζυγικού καυγά. Ή τσιλιμπουρδίσματος του συζύγου! Καρα-λόλ!!!)

Οπότε, οκέϋ. Προς τί τόσος κόπος; Ανεβαίνουμε ενεργειακό επίπεδο, ναί. Αλλά τί να το κάνουμε; Έχει κανα νόημα; Γιά την προίκα μας θα το κρατήσουμε, ή γιά τσάϊ γιά τα γεράματα;

Σωστό ερώτημα.

Η όλη φάση μου θυμίζει κάτι σχολικά βιβλία πχ Μαθηματικών, με αμέτρητες ασκήσεις «απόλυτης τιμής» – αλλά τί σκατά τις θέλουμε τις «απόλυτες τιμές», ούτε το βιβλίο λέει, ούτε κανένα μαθητο-ξυπνοπούλι ρωτάει.

Γιάααα να δούμε.

 

ζ. Οι μέλισσες

Αυτά τα υπέροχα ζουζούνια, εκτός του ότι η δική τους παρουσία είναι συνυφασμένη με την ανθρώπινη παρουσία επί του πλανήτη μας, δείχνουν μιά υψηλή νοημοσύνη. Κι όχι μόνον…

Πριν αρκετές δεκαετίες, λοιπόν, στην τότε ενωμένη Γιουγκοσλαυΐα, έγινε ένα πείραμα με μέλισσες.

Δύο ερευνητές απομάκρυναν από το μελίσσι τα νεαρά άτομα καί τις προνύμφες. (Δεν θυμάμαι αν απομάκρυναν καί τη βασίλισσα.) Μόλις οι μέλισσες το κατάλαβαν, αντέδρασαν μ’ ένα έντονο παρατεταμένο ζουζουνητό… καί μετά, συνέβη κάτι το τρομερό:

Οι γριές μέλισσες (υπόψη, η εργάτρια πεθαίνει σε ηλικία 38 ημερών) -ή, έστω, αξιοσημείωτο ποσοστό τους- ξαναγύρισαν σε κατάσταση νεαρών ατόμων καί προνυμφών!!!!!

(Ναί, ακριβώς: ξανάνιωσαν. Γιά να προχωρήσω, περιμένω να συνέλθετε απ’ αυτό που μόλις διαβάσατε καί συνειδητοποιήσατε.)

Η εργαστηριακή μεθοδολογία απέκλειε το ενδεχόμενο αυτές να ήταν άλλες μέλισσες, πχ που γεννήθηκαν μετά. Μία ελάχιστη ποσότητα μπογιάς στο σώμα τους, τις ξεχώριζε μιά χαρά στο μικροσκόπιο ποιά είναι ποιά. Οι ίδιες (οι ήδη γριές) ήταν, που ξανάνοιωσαν.

Εντυπωσιακό;

Απλά “εντυπωσιακό”; Θα χάσει η λέξη τη σημασία της!!!

Δε θέλω να μου πήτε τώρα τί σκέφτεστε (σίγουρα κάνατε σκέψεις περί αγνώστων μηχανισμών επιβιώσεως του είδους, κτλ), διότι γνωρίζω πως σκεφτήκαμε τα ίδια. Δυστυχώς, δεν βρήκα σύνδεσμο στα ιντερνέτια να διαβάσετε λεπτομέρειες, αλλά το πείραμα αυτό αναφέρεται διεξοδικώς στο βιβλίο “Οι άμμοι του χρόνου”, του -πάντα άριστα ενημερωμένου «γκράν μαίτρ» της έρευνας- Γιώργου Μπαλάνου.

 

η. Φαντασία “πέραν των Ηρακλείων Στηλών”

Καί τώρα, το σημερινό παραμύθι μας.

Υπάρχει, που λέτε, παιδιά μου, κάπου στον πλανήτη μας μιά χώρα πολύ όμορφη, αν καί με ολιγάριθμους κατοίκους. Παρά τον μικρό της πληθυσμό καί τη σχετικά μικρή της έκταση, αυτή η χώρα είναι αξιοζήλευτη κι οι κάτοικοί της κατεβάζουν πολλές καί καλές ιδέες.

Όμως, ουδείς τέλειος: οι κάτοικοι της συγκεκριμένης χώρας επιμένουν να σκοτώνονται καί να τραυματίζονται άσχημα (μέχρι ακρωτηριασμούς, μπορώ να σου πω) με χίλιους δυό τρόπους. Επιμένουν, επίσης, να σκοτώνουν τα παιδιά τους, πριν κάν αυτά γεννηθούν. (Γι’ αυτό καί παραμένουν ολιγάριθμοι.) Τέλος, ενώ ε(φε)υρίσκουν διάφορα ωραία πράγματα, τα ξεχνάνε καί ξαναρχίζουν απ’ την αρχή.

Η κατάσταση αυτή με τους θανάτους καί την αμνησία, τα τελευταία χρόνια όσο πάει καί χειροτερεύει. Μέχρι σημείου να θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη του λαού αυτού.

Βέβαια, δεν είναι όοοοολοι τους τόσο έξυπνοι μέν γενικώς, ανόητοι δέ ειδικώς. Ανάμεσά τους υπάρχουν καί λογικοί. Έξυπνοι-έξυπνοι. Έξυπνοι εις διπλούν. Μόνο που αυτοί οι τελευταίοι έχουν ήδη φτάσει σε μεγάλες ηλικίες (αφού το κατάφεραν…), οπότε -παρά τη φρόνησή τους, τη μνήμη τους, την εμπειρία τους, τις γνώσεις τους- δεν μπορούν πλέον να προσφέρουν καί πολλά στο κοινωνικό σύνολο. Αν ήταν νεώτεροι, σίγουρα θα μπορούσαν.

 

Κι αν, όμως…

Στα παραμύθια γίνονται καί μαγικά!

Κι αν, λέω…

…Αν το σωστό μέρος του ανθρώπινου αυτού “μελισσιού” αυτής της όμορφης χώρας μπορεί ν’ αναπληρώσει τις “προνύμφες” του, που το υπόλοιπο σκάρτο μέρος τις σκοτώνει;

Κι αν τέτοια ικανότητα έχει ειδικά αυτό καί μόνον αυτό ( κι όχι άλλα “ανθρωπομελίσσια”), μόνο που δεν την έχει βρή ακόμη;…

“- Ρέ Εργοδότη, δέ θέλουμε ν’ ακούσουμε άλλο! Φτάνει! Όντως είσαι ντίπ τρελλός με πιστοποιητικό ISO, καί δεν κάνεις ούτε γιά παραμυθάς!

Μά, καλά, είσαι σοβαρός; Θ’ αντιστραφεί η ηλικιακή πορεία του λαού μας με το συστηματικό ξεγύμνωμα των Ελληνίδων; Ή μήπως θα συνεχίσει απρόσκοπτα το έθνος μας την πορεία του προς το μέλλον, βολεύοντας μονίμως βρακιά καί σουτιέν στα συρτάρια;”

 

Έ, εντάξει, εγώ …σεμνύνομαι πως δεν στέκω καί τόσο καλά! Λόλ!!! Αλλά, ας ρωτήσουμε καί καναν άλλον!

 

θ. Σπάρτη

Ήταν, λέει…

«- Πάλι παραμύθια, ρέ;»

Κάντε ησυχία, ρέ! Εδώ μιλάει η Ιστορίη, ής όλβιος όστις έσχε μάθησιν! (Ψαρώσατε, έ; Γουστάρω!  🙂  ‘Συχία τώρα.)

Λοιπόν, ήταν λέει μιά πόλη, ονόματι Σπάρτη. Εκεί, οι κάτοικοι, άντρες-γυναίκες, είχαν σχεδόν καταργήσει τα ρούχα – καί κάποιες φορές τα είχαν καταργήσει χωρίς το «σχεδόν». Καί κάθε μέρα ασκούνταν στα όπλα. Όχι μονάχα στα σπαθιά, αλλά καί στ’ ακόντια, στη χρήση της ασπίδας… καί δε συμμαζεύεται.

Ακόμη κι οι γυναίκες τους έκαναν αγώνες δρόμου / πάλης / δισκοβολίας / κουτουλού εντελώς τσίτσιδες, ωσάν τους άντροι τους.

Έχω ήδη αναρωτηθεί αρκετές φορές το γιατί οι Σπαρτιάτες είχαν τέτοια έθιμα… καί η απάντηση μάλλον έχει να κάνει με τις πανάρχαιες «δονήσεις» της περιοχής. Που τους επέτρεψαν να θυμούνται («αναμιμνήσκονται» πιό σωστά) πώς «ενεργοποιείται» ο άνθρωπος. Διότι, ναούμ’, φρονώ πως ο κάθε ανθρωπότυπος αναπτύσσεται σε συγκεκριμένη περιοχή. Διότι εκεί βοηθιέται ν’ αναπτυχθεί – κι όχι αλλού.

«- Ά, ρέ Εργοδότη αφελέστατε! Σαχλαμάρες Λακωνόκαυλων αρχαίων θαυμαστών τους ιστοριογράφων είν’ αυτά – καί κατιτίς χιτλερικών, ναούμ’, από νεώτερους. Σύνελθε! Γιά …σκληραγωγία το κάνανε.«

Εντάξει… δε θα πώ τίποτε. Σταματάω να μιλάω. Θα κάτσω να δώ τηλεόραση!  🙂

Σύγχρονα πράγματα, κι όχι αρχαιολογίες.

 

ι. Το τηλεπαιχνίδι

Στις χαλεπές ημέρες μας, θραύση κάνει στα ποσοστά τηλεθεάσεως το τηλεπαίγνιον “Επιβιωτής”. (“Σαρβάϊβορ” στα μοντέρνα …Ελληνικά. Λόλ!!!)

Χονδρικώς, πρόκειται γιά κάτι μαντραχαλάδες καί κάτι τύπισσες, που τρέχουν μέσα στη φύση ρακένδυτοι-ες καί συναγωνίζονται (σα νήπια) σε κούνιες καί τραμπάλες – με αμοιβή (αν κερδίσουν) διαφορα σάντουϊτς. (Πάλι όπως ακριβώς τάζουμε στα νήπια, άμα κάτσουν ήσυχα). Άκου, τώρα, εσύ!…

Δε με λέτε, ώ νοήμονες αναγνώστες μου… διότι δεν τα γνωρίζω όλα: Τί …κόπρανα γουστάρει το τηλεοπτικόν κοινόν απ’ αυτή τη σαχλαμάρα, καί την παρακολουθεί μετά μανίας; Τί της βρίσκει; Μπορεί να μου το εξηγήσει κανείς; Έ;

Γιά παλιμπαιδισμό βαρείας μορφής πρόκειται; Γιά «τάσεις φυγής» (που λέν κι οι ψυχολόγοι) ; Ή, τί ακριβώς;

Σκέφτομαι…

Σκέφτομαι…

 

Ρέ, μπας κι ο κοσμάκης κατάλαβε (έστω, ενστικτωδώς – ή ανεμνήσατο) πού βρίσκεται μιά λύση των δεινών του με μεγάλες πιθανότητες πρακτικής επιτυχίας – καί πάει να «ενεργοποιηθεί»;

 

Καλοκαίρι έρχεται, άντε να δούμε. Ας το κάνουμε όπως το υπουργείο Υγείας στα τσιγαρόκουτα. Λοιπόν, βάλτε ένα μεγάλο αυτοκόλλητο απόξω απ’ τις ντουλάπες:

«Τα πολλά ρούχα βλάπτουν!»

Καί …μαίϋ δε Φόρς μπή γουΐθ γιού!  («- Μεθ’ υμών η Δύναμις!», παναπεί.  🙂  )

 

Θέσεις Παλαιού επί θεμάτων αισυμνητείας – 2

34 Σχόλια

(προηγούμενο)

Σχολιασμός στην σειρά αναρτήσεων:

«Καί νά ‘μουνα, λέει, αισυμνήτης… – 1-4»

Δεύτερο μέρος

 

2. Ο ΣΤΟΧΟΣ (συνέχεια)

δ. Που θα βασιστούμε ;;

Γράφεις στο vii (ε) :

Όπως έχει ειπωθεί εδώ κατ’ επανάληψιν, αλλά καί όπως καταλαβαίνετε εσείς,
η δύναμή μας θα προέλθει (ξανά) από τις ρίζες μας, δηλαδή από την πανάρχαιη Ελλάδα.

Περιττό να ‘πω ότι συμφωνώ απόλυτα … αρκεί να ξέρουμε, και όχι απλά να νομίζουμε, το ποιές είναι αυτές … διότι δυστυχώς πολλά στρεβλά και λάθη υπάρχουν.

  • Ένα από αυτά τα λάθη είναι σχετικό με τα υποτιθέμενα Ελληνικά Ιερατεία.
  • Δεύτερο είναι εκείνο με τους θεούς της Ελλάδος.
  • Και το τρίτο σε σχέση με την διατηρηθείσα μέσω του παπαδαριού μετάσταση του πάλαι.

 

ε. Στάθμιση των Πραγμάτων

Βέβαια πέρα από την απόφαση να βαδίσουμε προς τον επιλεγμένο στόχο, πρέπει να σταθμίσουμε, με μεγάλη προσοχή, εάν αυτό το υλικό που διαθέτουμε έχει τα εχέγγυα να προχωρήσει και να φτάσει εκεί που επιλέξαμε … ειδάλλως ματαιοπονούμε και η αποτυχία είναι προδιαγεγραμμένη.

Έτσι θα έλεγα ότι πρώτιστο μέλημα πρέπει να είναι μιά τέτοια εξέταση, σε συνάρτηση με τους υπάρχοντες στόχους και τις επιδιώξεις του τι θέλουμε και ονειρευόμαστε να στήσουμε.

Δηλαδή, καταστάσεις – επιδιώξεις – δυνατότητες.

Άσχετα από τις επιθυμίες και τα όνειρα

  • πρέπει κατά πρώτον να δούμε τι ακριβώς δυνατότητες διαθέτει αυτό το αμάλγαμα που έχουμε
  • δεύτερον, να αποφασίσουμε, σε συνάρτηση βέβαια με το αποπάνω, που στο κέρατο θέλουμε να πάμε (στο έτσι γενικώς και αορίστως … δεν λέει τίποτα)
  • τρίτον, να το εξετάσουμε αυτό σε σχέση με τον όλο καμβά, τους άλλους και την εποχή
  • τέταρτον, με συνδυασμό όλων, να δούμε τις προοπτικές μας
  • πέμπτον, να καταστρώσουμε ένα σχέδιο και να το βάλουμε σε πλήρη εφαρμογή, αναθέτοντας στους ικανότερους και πιό άξιους να λειτουργήσουν το πράγμα.

Πάνω σε όλα αυτά δεν είδα ούτε μια λέξη Εργολάβε … γιατί τα προσπέρασες ;;

Για τα παραπάνω βέβαια χρειάζεται ένας άνθρωπος, μιά ομάδα, ένα επιτελείο που (είτε θα ανήκει είτε όχι στον τελικό εκτελεστικό βραχίονα) θα μελετήσει και θα σχεδιάσει όλο το πρόγραμμα, το πρόγραμμα που θα στοχεύει στην επίτευξη του επιλεχθέντος στόχου, του τι ακριβώς θέλουμε να πετύχουμε και να φτάσουμε. (Ιδανικό Κράτος … Προσομοιάζουσα Πολιτεία … Πάλαι Ποτέ Πολιτεία)

 

στ. Οι Οδηγοί

Για την επίτευξη του ΣΤΟΧΟΥ χρειάζεται και χρειάζονται να βρεθούν οι κατάλληλοι άνθρωποι που θα αναλάβουν να φέρουν τα πράγματα εις πέρας.

Ανάλογα με την ΕΠΙΛΟΓΗ του Στόχου θα είναι και η Ανάγκη Αυτών που χρειάζονται.

Πάντως και οι τρεις περιπτώσεις (όποια και αν πάρουμε) έχουν υψηλές απαιτήσεις και μάλιστα κατά γεωμετρική πρόοδο βαινουσών, κάτι το οποίο αναγκαστικά μας οδηγεί στην Αισυμνητεία και όχι σε κάποιο άλλο σχήμα.

Βέβαια αυτήν την στιγμή δεν έχουμε προβεί καν στην Επιλογή αυτού που θα θέλαμε, ώστε να κληθούμε να δούμε επακριβώς τα αναγκαία προσόντα για τον εν λόγω Αισυμνήτη.

Όμως όπως γράφεις στο α. :

Χειρότερα, δεν διαφαίνεται κανείς να θέλει πραγματικά ν’ αναλάβει
να βάλει το κεφάλι του στον τορβά με τις οχιές.
……………..
Χείριστα, ακόμη κι όποιος πάει να διαφανεί, δεν κέκτηται τα προσόντα γιά αισυμνήτης.
……………..
Υπόψη, η αποδοχή -πριν την αισυμνητία- του προσώπου από την πλειονότητα των Ελλήνων,
δηλ. ότι είναι πασίγνωστος, σεβαστή μορφή κτλ, δεν παίζει κανέναν ρόλο ως προσόν.
……………..
Καί γνωρίζοντας ότι σε μερικούς ανθρώπους έρχεται η στιγμή να τα παίξουν όλα στα ζάρια

Θα συμφωνήσω με όσα γράφεις, θα μείνω όμως στο τελευταίο.

Μπορεί όντως κάποιος τρελός να θελήσει να τα παίξει όλα στα ζάρια, βάζοντας το κεφάλι του στον ντουρβά, όμως η τρέλα αυτή για μας δεν λέει και τίποτε, πρέπει να εξετάσουμε αν πέρα από τρελός είναι και κατάλληλος, κέκτηται δηλαδή όλα τα αναγκαία (αυτά που είχαμε περιγράψει αλλά και όσα σχετίζονται με το συγκεκριμένο στόχο-επιλογή).

 

ζ. Τι είμαστε Διατεθειμένοι να κάνουμε – ο Κόσμος – η Ανταπόκριση

Πέρα απ’ όλα τ’ άλλα, σημασία έχει και το τι είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε.

Εάν τελικά καταλήξουμε στο τι θα θέλαμε και βρούμε και τον κατάλληλο να οδηγήσει τα πράγματα, από μόνο του αυτό δεν μας λέει και τίποτε, διότι για να λειτουργήσει και να φέρει αποτέλεσμα θα πρέπει να είμαστε και αποφασισμένοι (ο λαός) να στηρίξουμε την όλη προσπάθεια, γιατί αλλιώς αν δεν υπάρξει στήριξη τότε όλα θα είναι στον αέρα … τουλάχιστον το μεγαλύτερο αν όχι το σύνολο του λαού, θα πρέπει να στηρίζει έμπρακτα τον σκοπό.

Εάν είμαστε διατεθειμένοι να εργαστούμε σκληρά και να κάνουμε θυσίες τότε μετά βεβαιότητος μπορούμε να πετύχουμε όποιο από τα δύο κατώτερα (Ιδανικό Κράτος … Προσομοιάζουσα Πολιτεία) επιλέξουμε, σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα … αλλά ακόμη και το τρίτο (Πάλαι Ποτέ Πολιτεία) εάν θελήσουμε να στοχεύσουμε σε μεγάλο βάθος χρόνου.

Όμως προς κάποια από αυτές τις κατευθύνσεις μπορεί να σπρώξει τα πράγματα μόνο ένας «σωστός ΑΙΣΥΜΝΗΤΗΣ» και κανείς άλλος.

Εάν παρ’ ελπίδα … τα ΖΑ δεν ξυπνήσουν και Αισυμνήτης δεν βρεθεί, τότε δεν θα καταφέρουμε να πάμε σε κάτι τέτοιο (από τα παραπάνω) οπότε αναγκαστικά πλέον το καλύτερο που μένει θα είναι να προσβλέψουμε στο να στήσουμε ένα ΚΑΛΟ ΚΡΑΤΟΣ, το οποίο όμως μόνο τύποις θα μπορεί να είναι και να λέγεται Ελληνικό.

Και ναί … αυτό το κράτος θα μπορεί να έχει καλό πολίτευμα και νόμους, να είναι πλούσιο, δυνατό, να ενδιαφέρεται και να φροντίζει τους πολίτες του και γενικά όλοι να έχουν μιά όσο το δυνατόν καλή ζωή … περιμένοντας να τελειώσουν εδώ για να επιστρέψουν πάλι στην ροή του μαγκανοπήγαδου.

Το Όλο θέμα είναι λοιπόν τι από όλα θέλουμε, αν βεβαίως θέλουμε κάποια αλλαγή προς τα εμπρός και το καλύτερο …

  • το ένα είναι απλώς ένα καλό και σωστό κράτος
  • το άλλο μια προσπάθεια για κάτι πολύ παραπάνω … κάτι που θα προσπαθήσει να προσεγγίσει το Ελληνικό πλάνο.

Βεβαίως ούτε αυτό μπορεί να μην πετύχουμε.

Από την άλλη … όπως είναι τα πράγματα και ο κόσμος … τουλάχιστον μέχρι στιγμής … δεν διαφαίνεται καμμία τέτοια προοπτική, καθώς είναι παραδομένος και αποφασισμένος να μην κάνει τίποτε και απλά να αφήσει τα πράγματα να τραβήξουν τον δρόμο τους χωρίς να αγωνιστεί … μόνο ευχόμενος να ήταν αλλιώς … για τον ίδιο και μόνο.

……………..

Όμως ΕΑΝ ο Ελληνικός λαός αποφασίσει να σηκωθεί, να κινηθεί και να αντιδράσει … λύσεις … ακόμη … υπάρχουν, πρέπει όμως να είναι αποφασισμένος να δουλέψει σκληρά, να ματώσει και να κάνει θυσίες … και τότε μπορεί να ελπίζει ότι θα έχει ΜΕΛΛΟΝ …

……………..

Γενικά το θέμα είναι … αν πρώτα απ’ όλα θέλουμε να αγωνιστούμε και να αλλάξουμε την κατάσταση … αυτό είναι που μετράει … όλα τα υπόλοιπα έπονται.

 

η. Η κρισιμότητα των καταστάσεων

Ήδη τα πράγματα είναι σε Οριακό Σημείο.

  • Μεριά η ανεξέλεγκτη Λαθροεισβολή και η με κάθε τρόπο ενίσχυση (οικονομική, στέγαση, Ελληνοποίηση) και εγκατάσταση αυτών πανταχού στην Ελλάδα,
  • Μεριά το κυνηγητό και η εξουθένωση των Ελλήνων
  • Μεριά η Μετανάστευση μεγάλου μέρους ειδικευμένου, κατηρτισμένου και παραγωγικού δυναμικού
  • Μεριά η πλήρης εξάλειψη της επιχειρηματικότητας
  • Μεριά η υποβάθμιση της παραγωγικότητας
  • Μεριά η δυσανάλογη αύξηση του κόστους ζωής (φόροι, υψηλές τιμές αγαθών, ανυπαρξία κοινωνικής μέριμνας, κλπ)
  • Μεριά το ξεπούλημα και χάρισμα όλων των Δομών και της Δημόσιας περιουσίας, του ορυκτού πλούτου αλλά και την απεμπόληση της Εθνικής Κυριαρχίας
  • Μεριά η επιμεταφορά στις πλάτες του κόσμου του κόστους για τα φαγοπότια
  • Μεριά …
  • μεριά …

Και με όλα εκείνα τα προωθούμενα μέτρα και συμφωνίες (Ευρωπαϊκός Στρατός, Αστυνομία, TTIP, TISA, CETA, κλπ) σε λίγο θα είμαστε δεμένοι χειροπόδαρα και όσο και να θέλουμε θα είμαστε πλέον ανίκανοι να αντιδράσουμε και να αλλάξουμε κάτι.

Οπότε ο χρόνος δεν πιέζει απλά … είναι ήδη περασμένος, και οσημέρα οι όποιες δυνατότητες λιγοστεύουν επικίνδυνα.

Ότι είναι να γίνει πρέπει να γίνει εί δυνατόν άμεσα και όχι απλά το συντομότερο.

Αν καθόμαστε και κλώθουμε, περιμένοντας το ως διά μαγείας … τότε θα βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο και τελικά έστω και αν κάποια στιγμή αποφασίσουμε να αντιδράσουμε … δυστυχώς τότε θα είναι πολύ αργά … και πλέον τίποτε δεν θα μπορεί να γίνει.

…. και ναί θα χρειαστεί να σπάσουν πολλά «αυγά» … διότι εδώ που φτάσαμε, δυστυχώς δεν μπορεί να γίνει αλλιώς … ή τα αλλάζουμε όλα ή πάμε στον πάτο και διαλυόμαστε σαν κράτος, λαός και έθνος !!!

 

θ. Ανασταλτικά στοιχεία

Στο όλο πόνημά σου, δεν είδα να λες και να προτείνεις κάτι πάνω στην αντιμετώπιση της όλης κατάστασης, απεναντίας είδα να συστήνεις υπομονή και να προσπαθήσουμε να τα βολέψουμε όπως μπορούμε … ευελπιστώντας και περιμένοντας να γίνει το μεγάλο μπάχαλο γρήγορα … ώστε αν επιζήσουμε τελικά από δαύτο, τότε να δούμε τι θα κάνουμε.

Για του λόγου το αληθές … μας γράφεις στο vii (γ) :

Καί κολλήστε σ’ αυτό το απλό χρονοδιάγραμμα που σας είπα:
το μέγιστο όριο (γιά την έναρξη του Γ’ ΠΠ) είναι το 2024,
αλλά αυτός θα ξεσπάσει αρκετά νωρίτερα. Προσωπική εκτίμηση, μέχρι το 2018 το πολύ.
Κι ως τότε, σφίξτε τα δόντια. Με παρέες. Όχι μόνοι σας.
……………..
Μέχρι τότε, επιβιώστε όπως μπορείτε, καί ΜΗΝ κάνετε την επανάστασή σας.
……………..
Περιμένουμε να σκοτωθούν μεταξύ τους καί ν’ αλληλοεξοντωθούν οι «μεγάλοι»,
διότι αυτή η στιγμή δεν αργεί.

Καλά … «Ζήσε μαύρε μου … να φας τριφύλλι» που λένε.

Και αν δεν βγεί αυτό που νομίζεις ρε Εργολάβε … τότε τι ;; … μήπως αυτό που και συ ο ίδιος λες στοvii (γ) ;;

Η αλήθεια είναι πως, όσο περνάει ο χρόνος καί συνεχίζονται οι ίδιες καταπιεστικές
συνθήκες εις βάρος μας, εμείς οι Έλληνες χανόμαστε με διαδικασία μή-αντιστρεπτή.

Άρα τι θα γίνει ;; … θα το παίξουμε κορώνα-γράμματα, ελπίζοντας μας βγεί ;;

Ανασταλτικό επίσης είναι και αυτό που γράφεις στο vii (ε) :

(Πιστεύω -διότι δεν το έχω ακόμη πιστοποιήσει- απολύτως από λάθη
των τότε προγόνων μας, τα οποία καρμικώς τα πληρώνουμε ακόμη ως έθνος.)

Δηλαδή όλα αυτά που συμβαίνουν δεν είναι αποτέλεσμα της δικής μας βλακείας αλλά ένα άλλο «προπατορικό αμάρτημα».

Μπράβο Εργολάβε … δώσε μια κλωτσιά στα Ζωντανά, να πάνε ακόμα παρακάτω, γιατί εδώ που είμαστε δεν μας φτάνει.

Το ίδιο στο vii (γ) όπου γράφεις:

Η ισχύς να περάσουμε το δικό μας, θα μας δοθεί μετά τα γεγονότα.

Όχι «Μαλάκες» μην κουνιόσαστε, αφού έτσι και αλλιώς δεν πρόκειται να καταφέρουμε τίποτα τώρα, καθόσον όλα έχουν κανονιστεί για μετά …

Εάν βέβαια, μετά δεν υπάρχετε, επειδή θα έχετε σβήσει, όχι μόνο από τον χάρτη αλλά και από κάθε αναφορά … τα παράπονά σας στην αρμόδια διεύθυνση.

Έτσι … έτσι … μπράβο … μπράβο … Εργολάβε, στερέωσε καλά το παλούκι, και την λαιμαριά και τον άλυσο … μην και λυθεί κάνα Ζωντανό … μην και ξυπνήσει.
Ρε πας καλά … για σου ‘στριψε τελείως … έτσι ρε θα αφυπνίσουμε τον κόσμο, έτσι θα τον ελευθερώσουμε ;;

Το ΣΥΝ που και οφείλω να επισημάνω και να σου αναγνωρίσω, είναι ότι καταφέρεσαι εναντίον των «Διακινουμένων Προφητειών», θεωρώντας τες κατασκευάσματα στοών και υπηρεσιών και συστήνεις το «μακριά κι αλάργα».

 

ι. Τι μπορεί να Ξεκουνήσει τον Κόσμο ;;

Γράφεις στο vii (δ) :

Η ανάγκη, λοιπόν… αποκλειομένου (λογικώς καί πρακτικώς) παντός άλλου μέσου.
Χυδαίως πως, όταν μπεί το αγγούρι στο απευθυσμένον καί του τελευταίου κοιμωμένου
συν-Έλληνά μας. Κόμματα, οργανώσεις, «συλλογικότητες», κτλ, δεν έχουν καμμία ελπίδα.
Όσοι επιχειρήσουν κατάληψη της εξουσίας μ’ αυτά, απλά θα φάνε τα μούτρα τους.
Κι όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό, ώρα τους καλή! Δεν μπορώ να βοηθήσω άλλο.
……………..
Παρένθεση (που δείχνει την ανάγκη – στην οποία καί θεοί πείθονται), από ταινία
με τη ζωή του Πάντσο Βίλλα καί πρωταγωνιστή τον μακαρίτη τον Σαββάλα:
Μπουκάρουν οι κυβερνητικοί σ’ ένα χωριό, καί στήνουν κόσμο στο «παρεντόν»
(στον τοίχο) γιά εκτέλεση. Ο Βίλλα με τους ενόπλους του παρακολουθεί από ένα βουνό παραδίπλα.
Όταν ένας δικός του του λέει να μπουκάρουν στο χωριό, γιά να γλυτώσουν τους μελλοθανάτους,
ο Βίλλα λέει «- Όχι!». Τον ρωτάνε γιατί, καί απαντάει με το εξής αμίμητο – αλλά σωστό:
«- Διότι, χωρίς θύματα, δεν θα θυμώσουν αρκετά, ώστε να έρθουν μαζί μας!»

Δηλαδή πάμε πάλι στο περίμενε … μέχρι το αγγούρι να μπεί στον κώλο όλων !!

Αν δεν σου έχει μπεί το αγγούρι στον κώλο, περίμενε μέχρι να σου μπεί και να σε ξεσκίσουν κανονικά … τελικά που ξέρεις μπορεί και να σου αρέσει … και να παρακαλάς να σε ξανα-ξεσκίσουν … όποτε τότε θα λυθεί αυτομάτως βέβαια και το πρόβλημα … καθώς δεν θα έχουμε ανάγκη και ούτε θα απαιτούμε αλλαγή.

Και αν τα αφεντικά ελαττώσουν λίγο τα ζόρια «την βαλβίδα εκτόνωσης στο καπάκι της κατσαρόλας» ώστε το πράγμα να μην πάει σε έκρηξη, απλά θα μείνουμε στο περίμενε με το αγγούρι στον κώλο ;;

Γράφεις επίσης στο vii (δ) :

Εφ’ όσον παίζουν σε μπαρμπουτιέρα κακοποιών, με αντιπάλους τους ίδιους
τους κακοποιούς, τί περιμένουν; να κερδίσουν; ή να είναι καθαρό το παιχνίδι;

Ρε Εργολάβε αυτό το ξέρει ακόμα και η κουτσή-Μαρία της όποιας γειτονιάς, για νέο μας το πασάρεις ;;

Από σένα θα περιμέναμε αν μπορείς να βρεις και να πεις κάτι το οποίο θα ξεπερνούσε αυτό το πρόβλημα. Εντάξει σαν διαπίστωση καλή είναι … αλλά από εκεί και πέρα τι γίνεται ;;

Επειδή είναι σκατά τα πράγματα, δεν ψάχνουμε λύσεις, αλλά σηκώνουμε ψηλά τα χέρια και αποδεχόμαστε την κατάσταση ;;

Λύσεις, το έψαξες δηλαδή, και δεν υπάρχουν ;;

Οπότε απλά λες … αφού δεν μπορείτε να το αποφύγετε … φροντίστε να το ευχαριστηθείτε ;;

Όπως είπα και παραπάνω , Αν καθόμαστε και κλώθουμε, περιμένοντας το ως διά μαγείας … τότε θα βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο και τελικά έστω και αν κάποια στιγμή αποφασίσουμε να αντιδράσουμε … δυστυχώς τότε θα είναι πολύ αργά … και πλέον τίποτε δεν θα μπορεί να γίνει.

…. και ναί θα χρειαστεί να σπάσουν πολλά «αυγά» … διότι εδώ που φτάσαμε, δυστυχώς δεν μπορεί να γίνει αλλιώς … ή τα αλλάζουμε όλα ή πάμε στον πάτο και διαλυόμαστε σαν κράτος, λαός και έθνος !!!

 

========================

 

3. ΤΑ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΑ

α. Κλείσιμο Λογαριασμών

Γράφεις στο vi :

Ο επερχόμενος Γ’ ΠΠ, αλλά καί η εποχή μετά απ’ αυτόν, κλείνουν παρενθέσεις…
που μερικές πάνε (δεκάδες) χιλιάδες χρόνια πίσω. Τις κλείνουν, καί δεν ανοίγουν καινούργιες.
Αυτό το τελευταίο φυσικά καί δεν περιμένω να το δούν άτομα,
που δεν σκέπτονται με χρονικό εύρος χιλιάδων ετών. Αλλά σας το λέω εγώ πως έτσι είναι.
Έτσι ακριβώς. Οπότε, απαγορεύονται διά ροπάλου οι μισές δουλειές
ακόμη μία φορά στη μακραίωνη Ιστορία μας. Τώρα, θα κλείσουμε κι εμείς οριστικώς τις παρενθέσεις μας.

«Κόκκινη κλωστή δεμένη» … έχετε φαγωθεί όλοι με τον Επερχόμενο 3ον Π.Π. … ξεκίνησε … έρχεται … ήρθε … ΟΛΟΙ σας βαλτοί να το περάσετε στο μυαλό του καθενός … ακόμα και στων μαϊμούδων … μπας και σας ξεφύγει κανένας, να το κάνετε πραγματικότητα με το έτσι θέλω … δεν ακούσατε ποτέ φαίνεται για την πραγματοποίηση της επανάληψης, της αποδοχής και του ενστερνισμού.

Μετά θέλετε να το παίξετε και ανθρωπιστές.

Αλλά επίσης αμφιβάλω εάν κάποιος από εσάς έχει και κουκούτσι μυαλό να αναλογιστεί ποιό θα είναι το αποτέλεσμα ενός Παγκόσμιου πολέμου σήμερα, ένα αποτέλεσμα μετά και από την χρήση πυρηνικών, χημικών και βιολογικών όπλων. Να αναλογιστείτε πόσοι και σε τι κατάσταση και για πόσο καιρό θα επιβιώσουν μετά από κάτι τέτοιο.

Κατά την ταπεινή μου άποψη τίποτε δεν πρόκειται να κλείσει … εκτός πιά και εμείς πάμε φούντο, σβήσουμε δηλαδή οριστικά σαν φυλή, βρεί δηλαδή εφαρμογή σε μας.

Κλείσιμο παρενθέσεων πιθανώς και να γίνει, μετά από αρκετό καιρό, εάν καταφέρουμε να αναδομήσουμε την Πάλαι Ποτέ Ελληνική Πολιτεία και Φυλή, τότε ίσως και να πάει προς τα εκεί το πράγμα … αν και για να είμαι ειλικρινής δεν το πιστεύω … απλά ίσως να δούμε έναν διαχωρισμό, αναδιάταξη, ξεκαθάρισμα και ισορροπία δυνάμεων.

……………..

Και συνεχίζεις στο vi :

Βλέπετε, δεν είναι μονάχα να τη βγάλουμε καθαρή μέχρι να τελειώσει ο Γ’ ΠΠ.
Αυτό είναι η κορυφή του παγόβουνου. Το παρακάτω του παγόβουνου έχει να κάνει
με “τέλος εποχής / ξεπουλάμε, κλείνουμε”. Γι’ αυτό βλέπετε τους πάντες (ναί, καί τους “μεγάλους”)
να τους έχει πιάσει κωλοπιλάλα. Δεν είναι μονάχα ότι θέλουν να ξαναμοιράσουν
την πίττα γιά τον 21ο αιώνα μΧ. Είναι ότι διαισθάνονται ενστικτωδώς πως,
όποιος χαθεί τώρα, θα χαθεί γιά πάντα.

Κάτι τέτοιο, το να χαθεί και να σβήσει η υπόσταση κάποιων Λαών, δεν θα επέφερε αλλοίωση ούτε θα έκανε ουσιαστική διαφορά στην ανθρωποκλίμακα, καθώς δεν διαδραματίζουν όλοι οι λαοί κάποιον ιδιαίτερο ρόλο, όπως συμβαίνει με άλλους και ιδίως τον Ελληνικό.

Αυτό λοιπόν, πρέπει να το πάρουμε στα σοβαρά, καθώς έχει αποκλειστικά νόημα για μας, επειδή πλέον η ύπαρξη και η συνέχεια της Ελληνικής Φυλής κρέμεται ουσιαστικά από μια τρίχα.

 

β. ο 3ος ;;

Γράφεις στο vii (γ) :

Συγκεκριμένα, οι «μεγάλοι» της Δύσης σπρώχνουν την έναρξη του (αναπόφευκτου) Γ’ ΠΠ
προς το 2024, καί σε κάθε περίπτωση μετά το 2022. Ο δέ Πούτιν συμφωνεί (με «συμφωνία κυρίων»)
εμμέσως πλην σαφώς μ’ αυτό το χρονοδιάγραμμα, δηλώνοντας ότι το εξοπλιστικό του πρόγραμμα
θα είναι έτοιμο το 2024. (Άσχετο αν στην πράξη ήδη έχει υλοποιήσει πάντα τα προγραμματισμένα
μέχρι καί το …2022 – καί δεν το λέει. Τί περιμένατε, δηλαδή; Πράκτορας είναι ο άνθρωπος,
κι όχι κουρέας – γιά να μιλάει ακατάπαυστα. Λόλ!!!)

Πολύ σίγουρος παρουσιάζεσαι Εργολάβε … ούτε εσύ να ‘σουν που τον μαγειρεύεις !!

Πολλά μπορεί να λέγονται … διάφορα να προετοιμάζονται … χωρίς όμως αυτό να σημαίνει και ότι θα γίνουν. Το ότι οι διάφοροι προετοιμάζονται με κάθε τρόπο ώστε να διεκδικήσουν μεγαλύτερο κομμάτι στην πίτα ούτε λόγος να γίνεται, όπως επίσης είναι γνωστό ότι διάφορα παιχνίδια μαίνονται στο παρασκήνιο, και ότι διάφοροι κύκλοι καθοδηγούμενοι και παρακινούμενοι από σκοτεινές πλευρές θέλουν να κυλήσουν τα πράγματα σε άσχημες ατραπούς πεισμένοι από τις υποσχέσεις που τους έδωσαν … ξεχνούν βέβαια οι ηλίθιοι ότι οι πρώτοι που θα θυσιαστούν θα είναι οι ίδιοι.

Πάντως από πλευράς μου δεν βλέπω ότι έχει έλθει η ώρα για το μεγάλο νταβαντούρι … όμως μέχρι τότε πολλά θα γίνουν, τα οποία θα κρίνουν που θα κλείνει η πλάστιγγα και το εάν όλα θα πάρουν πάλι μια μεγάλη αναβολή ή όχι.

 

γ. προς τα που οδεύει/σπρώχνεται ;;

Γράφεις στο vii (γ) :

Συγκεκριμένα, οι «μεγάλοι» της Δύσης σπρώχνουν την έναρξη του (αναπόφευκτου) Γ’ ΠΠ
προς το 2024, καί σε κάθε περίπτωση μετά το 2022. Ο δέ Πούτιν συμφωνεί (με «συμφωνία κυρίων»)
εμμέσως πλην σαφώς μ’ αυτό το χρονοδιάγραμμα, δηλώνοντας ότι το εξοπλιστικό του πρόγραμμα
θα είναι έτοιμο το 2024. (Άσχετο αν στην πράξη ήδη έχει υλοποιήσει πάντα τα προγραμματισμένα
μέχρι καί το …2022 – καί δεν το λέει. Τί περιμένατε, δηλαδή; Πράκτορας είναι ο άνθρωπος,
κι όχι κουρέας – γιά να μιλάει ακατάπαυστα. Λόλ!!!)

Γνώμη μου είναι ότι όλα είναι μπλόφες και πονταρίσματα … κανείς δεν θέλει και ούτε μπορεί να κάνει την υπέρτατη κίνηση τώρα, απλά εκφοβισμοί, πιέσεις, ραδιουργίες, μηχανορραφίες και τρέξιμο να βγούν μπροστά … και να βουτήξουν όσο μεγαλύτερο κομμάτι γίνεται, είναι όλα αυτά.

Για να το πούμε αλλιώς … «φοβάται ο Γιάννος το Θεριό … και το Θεριό τον Γιάννο»

 

δ. Κίνδυνοι για μας

Γράφεις στο vii (γ) :

Η αλήθεια είναι πως, όσο περνάει ο χρόνος καί συνεχίζονται οι ίδιες καταπιεστικές συνθήκες
εις βάρος μας, εμείς οι Έλληνες χανόμαστε με διαδικασία μή-αντιστρεπτή.
……………..
Μ’ άλλα λόγια, εμάς τους Έλληνες η οποιαδήποτε αναβολή του Γ’ ΠΠ
δεν μας συμφέρει. Μέχρι το 2024 θα βρεθούμε όλοι στα κυπαρίσσια.

Το να επιθυμούμε την έλευση ενός Παγκοσμίου Πολέμου για να απελευθερωθούμε και να βγούμε μπροστά εκτός από Χαζό είναι Ηλίθιο, και δείγμα ότι δυστυχώς δεν έχουμε τα κότσια να παλέψουμε και να κρατήσουμε την Λευτεριά και την Αυτοδιάθεσή μας, και απλά εναποθέτουμε την όποια ελπίδα για το Μέλλον μας στα χέρια άλλων … κάτι το οποίο ξεκάθαρα δείχνει ότι δεν αξίζουμε τίποτε απ’ αυτά.

‘Ω Ελλάς Θεών κι Ηρώων χώρα,
τι ντενεκέδες βγάζεις τώρα !!!

Καληνύχτα Ελλάδα !!!

 

δ1. … να μας πατήσουν

Γράφεις στο vii (γ) :

Μήν τρέφετε αυταπάτες! Εφ’ όσον η σημερινή Ελλάδα, όπως είναι, εξυπηρετεί ξένα συμφέροντα,
κανείς ισχυρός ξένος δεν πρόκειται να μας αφήσει ν’ αγιάσουμε. (Θυμηθήτε πχ τις εκστρατείες
ξένων κρατών το 1919 εναντίον της τότε νηπιακής ΕΣΣΔ, ή τη δράση ξένων πρακτόρων.
Στην ΕΣΣΔ, έ; φανταστήτε στην κατά πολύ μικρότερη Ελλάδα!) Θα ορμήσουν εδώ πάραυτα
-είτε αυτοί με τους στρατούς τους, ή/καί οι συνεργαζόμενοι μαζί τους λάθρο- καί θα μας πατήσουν από κάτω.

Ένας λαός συμπαγής (εκτός πιά και πρόκειται για τελείως αμελητέα ποσότητα) και αποφασισμένος να κάνει ότι χρειαστεί, ποτέ δεν έχει να φοβηθεί κάτι, απεναντίας μάλιστα πάντα θα είναι σεβαστός, εκτός πιά και δεν έχει καμμία συνοχή και επιπλέον δεν θέλει να υπερασπιστεί και να πολεμήσει για για την χώρα και τις αξίες του (αν έχει βεβαίως).

Δεν φταίει λοιπόν κανένας ξένος εάν εμείς επιλέγουμε να είμαστε στα τέσσερα με τουρλωμένο τον κώλο. Απεναντίας είναι παράλογο να περιμένουμε να φερθούν διαφορετικά και να μην προσκαλέσουν ακόμη και τα υποζύγιά τους να πάρουν μέρος, καθ’ ήν στιγμή εμείς είμαστε που όχι μόνο τους προκαλούμε αλλά και τους παροτρύνουμε να δοκιμάσουν μέχρι που τραβάει η τρύπα.

Το «όπως είναι» τα λέει όλα.

Εάν όμως εμείς αλλάξουμε, αλλάζουν τα πάντα και κανείς δεν πρόκειται να ξεκινήσει ή να κουνήσει κάτι εναντίον μας, αρκεί βεβαίως να το πράξουμε και να είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε ότι χρειαστεί, στην αρχή και στην συνέχεια, γι’ αυτό.

 

δ2. … να μην αντέξουμε μέχρι τότε

Γράφεις στο vii (γ) :

Συγκεκριμένα, οι «μεγάλοι» της Δύσης σπρώχνουν την έναρξη του (αναπόφευκτου)
Γ’ ΠΠ προς το 2024, καί σε κάθε περίπτωση μετά το 2022. Ο δέ Πούτιν συμφωνεί
(με «συμφωνία κυρίων») εμμέσως πλην σαφώς μ’ αυτό το χρονοδιάγραμμα, ….
……………..
Μ’ άλλα λόγια, εμάς τους Έλληνες η οποιαδήποτε αναβολή του Γ’ ΠΠ δεν μας συμφέρει.
Μέχρι το 2024 θα βρεθούμε όλοι στα κυπαρίσσια.
……………..
Η αλήθεια είναι πως, όσο περνάει ο χρόνος καί συνεχίζονται οι ίδιες καταπιεστικές
συνθήκες εις βάρος μας, εμείς οι Έλληνες χανόμαστε με διαδικασία μή-αντιστρεπτή.

Να σκεφτούμε αν θα αντέξουμε να φτάσουμε μέχρι τον Μεγάλο Πόλεμο … έτσι ;;

Και αν δεν έχουμε διαλυθεί και ψωφήσει μέχρι τότε … είναι κάποιος σίγουρος απ’ όλους εσάς ότι θα υπάρχει μετά ;;

Είναι σίγουρος ότι θα επιβιώσει αλλά και για πόσο μέσα στα σύννεφα των πυρηνικών, των χημικών και βιολογικών όπλων ;;

Είναι σίγουρος ότι έστω και αν επιβιώσει θα έχει κάτι να κάνει μετά ;;

Από την άλλη, το μόνο σίγουρο είναι ότι έτσι που πάει η Ελλάδα, με όλα αυτά που αφήνουμε να γίνονται, σε λίγο δεν θα υπάρχει ούτε η ανάμνηση στον κόσμο για μας.

Θα έχουμε σβήσει ήσυχα και θα έχουμε χαθεί σαν σκόνη … όπως τόσοι και τόσοι άλλοι λαοί !!!

Εδώ λοιπόν ταιριάζει μια χαρά το «ζήσε μαύρε μου … να φας τριφύλλι»

Αντί να κοιτάξουμε τι μπορούμε να κάνουμε και να ριχτούμε με τα μούτρα στην δουλειά, να το παλέψουμε με νύχια και με δόντια … εμείς αυνανιζόμαστε ομαδικώς !!!

Τι σου ‘μελλε να τραβήξεις άμοιρη Ελλάδα … με ούλα τούτα τα Ζωντανά που έθρεψες στους κόλπους σου … ποιός να σου το ‘λεγε … ότι θα το βρεις από τα ίδια τα παιδιά σου !! … ότι αυτά θα είναι η καταδίκη κι ο θάνατός σου !!

 

δ3. … τι μας συμφέρει

Γράφεις στο vii (γ) :

Καί κολλήστε σ’ αυτό το απλό χρονοδιάγραμμα που σας είπα:
το μέγιστο όριο (γιά την έναρξη του Γ’ ΠΠ) είναι το 2024,
αλλά αυτός θα ξεσπάσει αρκετά νωρίτερα. Προσωπική εκτίμηση, μέχρι το 2018 το πολύ.
Κι ως τότε, σφίξτε τα δόντια. Με παρέες. Όχι μόνοι σας.
……………..
Μέχρι τότε, επιβιώστε όπως μπορείτε, καί ΜΗΝ κάνετε την επανάστασή σας.
……………..
Περιμένουμε να σκοτωθούν μεταξύ τους καί ν’ αλληλοεξοντωθούν οι «μεγάλοι», διότι αυτή η στιγμή δεν αργεί.

Προτείνω … να το ρίξουμε όλοι στις παρτούζες και στον αυνανισμό … όσο πιο παχύ μπορούμε !!!

Οπότε … αν δεν μας κάτσει … να σκοτωθούν οι άλλοι μεταξύ τους … και να βρούμε άδεια την γωνιά … τουλάχιστον να μας μείνει η ευχαρίστηση από το πήδημα και την μαλακία που θα έχουμε τραβήξει (λέτε κάτι τέτοιο να έχουν στα υπ’ όψιν τους τα σφυριζοκούνελα με τα LGBT τέτοια που προωθούν ακόμη και στα νηπιαγωγεία) ;;

 

δ4. … πως να την βγάλουμε

Γράφεις στο vii (γ) :

Κι ως τότε, σφίξτε τα δόντια. Με παρέες. Όχι μόνοι σας.
……………..
Μέχρι τότε, επιβιώστε όπως μπορείτε, καί ΜΗΝ κάνετε την επανάστασή σας.

Ναι … ναι … σφίξτε τα δόντια … μην δείξετε ότι σας τσούζει και πονάτε … αντίθετα δείξτε ότι το ευχαριστιέστε.

Και είπαμε … όχι επανάσταση … αυτά είναι για βαρβάρους … εσείς σε ότι σας λένε και σας ζητάνε … θα λέτε ΝΑΙ και μόνο ΝΑΙ !!! … οτιδήποτε άλλο απαγορεύεται διά ροπάλου !!

 

δ5. … η ανάγκη να κάνουμε την πάπια

Γράφεις στο vii (γ) :

Περιμένουμε να σκοτωθούν μεταξύ τους καί ν’ αλληλοεξοντωθούν οι «μεγάλοι», διότι αυτή η στιγμή δεν αργεί.

Γράφεις στο vii (δ) :

Η ανάγκη, λοιπόν… αποκλειομένου (λογικώς καί πρακτικώς) παντός άλλου μέσου.
Χυδαίως πως, όταν μπεί το αγγούρι στο απευθυσμένον καί του τελευταίου κοιμωμένου συν-Έλληνά μας.

Λοιπόν όταν όλοι εκείνοι θα έχουν σκοτωθεί μεταξύ τους, και εμάς θα έχει γίνει κόσκινο η σούφρα από τα αγγούρια … τότε και μόνο τότε θα το συζητήσουμε … μέχρι τότε την … πάπια !!

 

ε. Πότε θα Αντιδράσουν οι Έλληνες ;;

Γράφεις στο vii (δ) :

Η ανάγκη, λοιπόν… αποκλειομένου (λογικώς καί πρακτικώς) παντός άλλου μέσου.
Χυδαίως πως, όταν μπεί το αγγούρι στο απευθυσμένον καί του τελευταίου κοιμωμένου
συν-Έλληνά μας. Κόμματα, οργανώσεις, «συλλογικότητες», κτλ, δεν έχουν καμμία ελπίδα.
Όσοι επιχειρήσουν κατάληψη της εξουσίας μ’ αυτά, απλά θα φάνε τα μούτρα τους.
Κι όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό, ώρα τους καλή! Δεν μπορώ να βοηθήσω άλλο.
Παρένθεση (που δείχνει την ανάγκη – στην οποία καί θεοί πείθονται), από ταινία
με τη ζωή του Πάντσο Βίλλα καί πρωταγωνιστή τον μακαρίτη τον Σαββάλα: Μπουκάρουν
οι κυβερνητικοί σ’ ένα χωριό, καί στήνουν κόσμο στο «παρεντόν» (στον τοίχο) γιά εκτέλεση.
Ο Βίλλα με τους ενόπλους του παρακολουθεί από ένα βουνό παραδίπλα. Όταν ένας δικός του
του λέει να μπουκάρουν στο χωριό, γιά να γλυτώσουν τους μελλοθανάτους, ο Βίλλα λέει «- Όχι!».
Τον ρωτάνε γιατί, καί απαντάει με το εξής αμίμητο – αλλά σωστό: «- Διότι, χωρίς θύματα,
δεν θα θυμώσουν αρκετά, ώστε να έρθουν μαζί μας!»

Δηλαδή πάμε πάλι στο περίμενε … μέχρι το αγγούρι να μπεί στον κώλο όλων !!

Λοιπόν Ελληνάκο, ΑΝ δεν σου έχει μπεί το αγγούρι στον κώλο, περίμενε μέχρι να σου μπεί και σένα και να σε ξεσκίσουν κανονικά … τελικά που ξέρεις μπορεί και να σου αρέσει … και να παρακαλάς να σε ξεσκίσουν … όποτε θα λυθεί αυτομάτως βέβαια και το πρόβλημα … καθώς δεν θα έχουμε ανάγκη και ούτε θα απαιτούμε αλλαγή.

Και αν τα αφεντικά ελαττώσουν λίγο τα ζόρια «την βαλβίδα εκτόνωσης στο καπάκι της κατσαρόλας» ώστε το πράγμα να μην πάει σε έκρηξη, απλά θα μείνουμε στο περίμενε και με το αγγούρι στον κώλο ;;

Όπως είπα και παραπάνω , Αν καθόμαστε και κλώθουμε, περιμένοντας το ως διά μαγείας … τότε θα βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο και τελικά έστω και αν κάποια στιγμή αποφασίσουμε να αντιδράσουμε … δυστυχώς τότε θα είναι πολύ αργά … και πλέον τίποτε δεν θα μπορεί να γίνει, οπότε πάμε στον πάτο και διαλυόμαστε σαν κράτος, λαός και έθνος !!!

Ο τελευταίος να σφαλίσει καλά την … ταφόπλακα … μην παίρνουμε και αέρα και δεν διατηρηθούμε και χαλάσουμε … τουλάχιστον να μείνουμε σαν μούμιες … όλο και μπορεί μελλοντικά τα βίτσια να έχουν αυξηθεί … και μερικοί να θέλουν μια μούμια Έλληνος … ποτέ δεν ξέρεις … είπαμε … γι’ αυτό κάλιο γαϊδουρόδενε !!!

 

========================

 

4. ΛΟΙΠΑ – Οι Διάφορες Προσπάθειες

α. Παλαιός

Γράφεις στο iii :

Η προσπάθεια που κάνει ο Παλαιός, δηλ. να δείξει ότι το Σύνταγμα τό έκαναν
οι πολιτικάντηδες κουρελόχαρτο, θεωρώ πως αξίζει μόνον ως αφυπνιστική.
Διότι, κοιτάξτε εδώ τί έπαθε ο Ιφικράτης Αμυράς, που απάνω-κάτω είπε όσα λέμε κι εμείς,
καί -εμμέσως, πλην σαφώς– επικαλέστηκε το άρθρο 120.

Αντιγράφω από το σχόλιό μου προς Εσένα στις 28 του μηνός στην ανάρτηση του 2ου μέρους :

αν και το έγραψα … κανείς δεν το έπιασε … ούτε και συ Εργολάβε.
Αυτό που προσπαθεί να κάνει ο Παλαιός, η αφεντομουτσουνάρα μου δηλαδής,
με όλα αυτά τα τελευταία κατεβατά δεν είναι μόνο να αφυπνίσει το πόπολο αλλά και πολλά άλλα.
Και όχι δεν βαυκαλίζομαι ότι μπορεί να επέλθει αλλαγή με μηνύσεις και άλλα τέτοια.
ΌΜΩΣ
επειδή οσονούπω θα έχουν ξεπουληθεί τα πάντα και θα έχουν υπογραφεί πολλά και ποικίλα
χρειάζεται να έχουμε δείξει ότι όλα αυτά έχουν γίνει με ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ, ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ και ΕΡΗΜΗΝ του Ελληνικού Λαού
ΟΠΟΤΕ
ευκόλως θα ανατραπούν με έναν απλό νομοθέτημα και ταυτοχρόνως όλοι όσοι (Έλληνες και Ξένοι)
συμμετείχαν θα βρεθούν υπόδικοι σε Ελληνικά και Διεθνή Δικαστήρια, και ταυτοχρόνως
θα απαιτηθεί η αποζημίωση για την φθορά που υπέστη η Ελλάς και οι Πολίτες της από το ΔΝΤ και τα λοιπά εκτρώματα.
Και το με ποιούς νόμους θα τους δικάσουμε ;;
μήν σκας … η Ελλάδα έχει νόμους και για το αν έκλασες στραβά
όλο και κάτι θα μπορούμε να ξεθάψουμε από το ’21 μέχρι σήμερα
και αν βαρεθούμε να ψάχνουμε … όπως είπες σιάγνουμε καινούργιους … αναδρομικά.
Υγ. Εντάξει … όπως είναι η κατάσταση (πολιτικάντηδες, δικαστάδες και καραβανάδες)
σε αγαστή συνεργασία … τίποτα δεν πρόκειται να προχωρήσει … έστω και αν νομικά στοιχειοθετείται πλήρως ….
αυτό είναι γνωστό και βλάξ όποιος ελπίζει διαφορετικά …
Ας υπάρχουν όμως στα συρτάρια … έτσι που μετά κανείς να μην ξεφύγει
Βέβαια αυτά μέχρι τώρα είχαν σαν σκοπό αυτά που ανέφερα παραπάνω …
δεν έχω φτάσει ακόμα στο διά ταύτα … στις προτάσεις …

 

β. Διάφορες Άλλες

Γράφεις στο vii (δ) :

…… Κόμματα, οργανώσεις, «συλλογικότητες», κτλ, δεν έχουν καμμία ελπίδα.
Όσοι επιχειρήσουν κατάληψη της εξουσίας μ’ αυτά, απλά θα φάνε τα μούτρα τους.
Κι όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό, ώρα τους καλή! Δεν μπορώ να βοηθήσω άλλο.

Πώς είσαι τόσο σίγουρος ;;

Δεν λέω ότι όπως είναι τα πράγματα ότι δεν έχεις δίκιο,

όμως ΕΑΝ τα αλλάξουμε,

εάν δείξουμε στον κόσμο ότι υπάρχει και κάτι άλλο,

κάτι το οποίο δεν είναι αναγκαστικά εναντίον τους,

αλλά απεναντίας θα εξασφαλίσει ΜΕΛΛΟΝ για ΟΛΟΥΣ εμάς και τα παιδιά μας … και τα δικά τους παιδιά … θα συνεχίσουν και πάλι τότε να μην το στηρίξουν ;;

Εντάξει … δεν μιλάω για όλους, … δεν το έχω χάσει ακόμη … μιλάω για μια μεγάλη μερίδα … ένα ποσοστό που θα επιτρέψει να πάρουμε την αρχή !!!

Τότε Εργολάβε στο υπόσχομαι … όλα θα αλλάξουν καθώς έχουμε πολλά στην φαρέτρα μας !!

 

========================

 

Εν Επιλόγω

Πολλά θα μπορούσα να γράψω ακόμα … νομίζω όμως ότι και τούτα αρκούν.

Και όπως έγραψα στην αρχή, σκοπός μου δεν ήταν να αποδομήσω ότι έγραψε ο Εργολάβος, αλλά να πιάσω το πράγμα από μιάν άλλη πλευρά … και εί δυνατόν να το πάω παραπέρα, με απώτερο σκοπό να ξυπνήσουν οι Έλληνες … να σηκωθούν και να παλέψουν ώστε να σωθεί η Ελλάδα.

 

ΤΕΛΟΣ

Θέσεις Παλαιού επί θεμάτων αισυμνητείας – 1

23 Σχόλια

Σχολιασμός στην σειρά αναρτήσεων:

«Καί νά ‘μουνα, λέει, αισυμνήτης… – 1-4»

Πρώτο μέρος

 

Άργησα λίγο … καθώς το πράγμα τράβηξε σε μάκρος (μάλλον έφτασε σε εύρος την όλη ανάρτηση του Εργολάβου).

Θα το περάσω στην συνέχεια κομμάτι κομμάτι.(1-12)

Ελπίζω όλος αυτός ο κόπος κάτι να προσφέρει.

Απολαύστε το !!

Παλαιός

 

Παραθέτω εδώ τις Κεφαλίδες για να μπορείτε να το παρακολουθήσετε πιό εύκολα.

Κεφαλίδες στον Σχολιασμό

 

Εν προοιμίω

 

1. ΑΙΣΥΜΝΗΤΗΣ

α. Τι Πράξε

β. Το Νόμισμα

γ. Διαμόρφωση Ουράνιας Πραγματικότητας

δ. Παλιά Χρέη-Λάθη … Κάρμα / Πρόσβλεψη Άνωθεν

ε. Μετ-ενσάρκωση

 

2. Ο ΣΤΟΧΟΣ

α. Ξέρουμε τι Θέλουμε ;;

β. Που είμαστε ;;

γ. Με τι θα πορευτούμε ;;

δ. Που θα βασιστούμε ;;

ε. Στάθμιση των Πραγμάτων

στ. Οι Οδηγοί

ζ. Τι είμαστε Διατεθειμένοι να κάνουμε – ο Κόσμος – η Ανταπόκριση

η. Η κρισιμότητα των καταστάσεων

θ. Ανασταλτικά στοιχεία

ι. Τι μπορεί να Ξεκουνήσει τον κόσμο ;;

 

3. ΤΑ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΑ

α. Κλείσιμο Λογαριασμών

β. ο 3ος ;;

γ. Προς τα που οδεύει-σπρώχνεται

δ. Κίνδυνοι για μας

δ1. … να μας πατήσουν

δ2. … να μην αντέξουμε μέχρι τότε

δ3. … τι μας συμφέρει

δ4. … πως να την βγάλουμε

δ5. … η ανάγκη να κάνουμε την πάπια

ε. Πότε θα αντιδράσουν οι Έλληνες

 

4. ΛΟΙΠΑ – Οι Διάφορες προσπάθειες

α. Παλαιός

β. Διάφορες άλλες

Εν Επιλόγω

 

========================

 

Εν προοιμίω

Εργολάβε πρωτίστως να σε συγχαρώ για την όμορφη παράθεση που έκανες … είσαι μανούλα στον γραπτό λόγο … οπότε θα διαβαστεί με ευχαρίστηση από πολλούς … το τι θα αποφέρει βέβαια είναι άλλο καπέλο … θα μείνει μόνο σαν ευχάριστη ανάγνωση, θα ξυπνήσει πράγματα, θα ξεκουνήσει μερικούς, τι να σου ‘πω … θα δούμε που λένε … αν και η καλή μέρα απ’ το πρωΐ φαίνεται … και όπως και ο ίδιος αντελήφθηκες … δεν κουνιούνται τα σκασμένα με τίποτε.

Όπως θα δεις και θα διαπιστώσεις διάβασα προσεκτικά τα γραφόμενά σου … οπότε έχεις τουλάχιστον να περηφανεύεσαι για έναν που έδωσε βάση σε όσα κόπιασες να γράψεις … έτσι μην το βάζεις κάτω και το ρίξεις στο κλάμα ή βάλεις μαύρη πλερέζα, όλο και κάποιος ακόμα μπορεί να προκύψει (φασούλι το φασούλι που λένε … στο τέλος θα μαζέψεις κόσμο … τώρα αν αυτοί θα είναι αρκετοί να σε … σπρώξουν … να γίνεις αισυμνήτης … δεν μπορώ να το πω … θα περιμένουμε και θα δούμε).

Προσωπικά, σου είχα υποσχεθεί καταχέριασμα … δυστυχώς δεν θα βρεθώ συνεπής, καθόσον έμεινες στα πολύ κάτω … τώρα βαρέθηκες, φοβήθηκες μήπως και προγκίξουν τα ζωντανά τι να ‘πώ, γιατί δεν σ’ έχω ότι δεν μπορείς να το σπρώξεις παραπέρα … οπότε θα αθετήσω τον λόγον μου και θα τα κρατήσω για άλλη ευκαιρία.

Θα μείνω όμως σε μερικά πραγματάκια (από αυτά που έγραψες) που νομίζω ότι πρέπει να παρέμβω, καθόσον στα υπόλοιπα και γενικά συμφωνούμε … άσχετα αν εγώ έστω και σ’ αυτά, θα το τράβαγα περισσότερο.

 

========================

 

1. Ο ΑΙΣΥΜΝΗΤΗΣ

α. Τι Πράξε

Λίγο πολύ τα είπαμε (και σύ και γώ) το τι πρέπει να είναι ο Αισυμνήτης, αλλά και τι να διαθέτει και να είναι διατεθειμένος να κάνει.

Έτσι θα αντιπαρέλθω σχεδόν όλα όσα έγραψες ότι θα έκανες, αν γινόσουν τελικά Αισυμνήτης, εκτός ίσως από ένα-δυό που τα θεωρώ λάθος, καθόσον στα άλλα όχι μόνο συμφωνώ αλλά και επαυξάνω … και που μάλιστα τα βρίσκω φτωχά και λίγα … γενικά προχωρώντας σε μια σχετική σύγκριση με αυτά που θα ήθελα εγώ, θα έλεγα ότι σχεδόν πλησίασες μόνο στο 1/10 σε σχέση με μένα … αλλά εντάξει είπαμε αυτό είναι μια πρώτη γνωριμία και όχι όλο το σκεπτικό, οπότε ας μείνει εδώ δεν χρειάζεται να επεκταθούμε, άλλωστε υπάρχουν άλλα πιο κρίσιμα και πρωτεύοντα θέματα προς συζήτηση.

Μάλιστα θα έλεγα ότι αντί να ενσκήψεις στο διά ταύτα, επεκτάθηκες σε άλλα εκτός.

Όμως, η εύρεση του κατάλληλου προσώπου για Αισυμνήτη δεν είναι και ούτε θα έπρεπε να είναι το πρώτιστο, απεναντίας πρώτιστο θα έπρεπε να είναι το πως θα φτάσουμε εκεί, όλα όσα πρέπει να μεσολαβήσουν ώστε τελικά να έχουμε την ευκαιρία να ζητήσουμε και να θέσουμε σε λειτουργία κάτι τέτοιο – τον θεσμό του Αισυμνήτη.

Άντε να επισημάνω εδώ ένα από τα λάθη:

 

β. Το Νόμισμα

Γράφεις στο v (α) :

Θα κοπεί χρυσό νόμισμα, καί όλο το εγχώριο χρήμα
που θα κυκλοφορεί θα έχει βάση σε χρυσό.
……………..
Ευνόητο το γιατί. Ισοτιμίες θα υπάρχουν μόνο με χρυσά
ξένα νομίσματα, κι όχι με εβραίϊκες φωτοτυπίες-«χρεώγραφα»,
που παριστάνουν το νόμισμα.

Όπως έχω γράψει σε άλλες αναρτήσεις και σχόλια, αυτό, στην σύγχρονη εποχή και ιδιαίτερα για την Ελλάδα αυτήν την στιγμή είναι λάθος από κάθε άποψη.

  • Πρώτον, διότι το αντίκρισμα σε οτιδήποτε άλλο εκτός της ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ είναι λάθος.
  • Δεύτερον, διότι η Ελλάδα αυτήν την στιγμή δεν είναι σε θέση να στηρίξει κυκλοφορία σε αντίκρισμα Χρυσού … και ούτε θα το έχει στην καλύτερη περίπτωση πρίν από μιά δεκαετία … αν και εφ’ όσον όλα πάνε καλά.
  • Τρίτον, διότι δεν βολεύει … ενώ το χαρτί είναι μια ενδιάμεση κατάσταση.
  • Τέταρτον, η ισοτιμία μπορεί να καθοριστεί μέ βάση όχι την πρόσδεση σε κάτι αλλά με βάση ένα καλάθι (που θα περιλαμβάνει 3-5 νομίσματα)
  • Πέμπτον, τα διακρατικά μπορεί να ρυθμίζονται με ανταλλαγές.
  • Έκτον, χρυσό, αργυρό ή πλατινένιο κέρμα, μπορεί να μπεί σε κυκλοφορία, όταν θα υπάρχει αρκετό μέταλλο, χωρίς όμως να δεσμεύεται το Νόμισμα μ’ αυτό.
  • Έβδομον, επαναφορά μιας κατάστασης «Χρυσού Κανόνα» δεν λύνει τίποτε ΕΑΝ μέρος του κυκλοφορούντος χρήματος είναι ΑΕΡΑΣ ΚΟΠΑΝΙΣΤΟΣ, που πάλι δηλαδή δεν έχει αντίκρισμα πλήρες ποσό μετάλλου αλλά κλάσμα αυτού.
  • Όγδοον, εάν θέλαμε Νόμισμα πολυτίμου μετάλλου, τότε θα έπρεπε όλο το χρήμα να είναι σε αυτά τα μέταλλα … αλλά φεύ … τόσο μεγάλο ποσό μετάλλου δεν υπάρχει και ούτε τουλάχιστον σύντομα (πριν να καταστεί δυνατή η πλήρης μεταστοιχείωση) μπορεί να υπάρξει.

Σημείωση : Λοιπόν παίδες … Σκοπός και στόχος μου δεν είναι να αποδομήσω ή να υποβαθμίσω όσα έγραψε ο Εργολάβος αλλά μέσω της κριτικής σε σημεία και θέματα με ελλείπον, λάθος σκεπτικό ή μη συνάδοντα με το όλο πνεύμα να συμβάλλω σε μια καλύτερη και πληρέστερη τοποθέτηση ώστε να διαμορφωθεί και να δοθεί ένα πιό ουσιαστικό περιεχόμενο και πλάνο.

 

γ. Διαμόρφωση Ουράνιας Πραγματικότητας

Γράφεις στο vii (ε) :

Τώρα… ποιά σημασία έχει το να βλέπουμε τον ουρανό με διαφορετικό τρόπο;
Χμμμ… μέγιστο θέμα. Καί ναί, υπονοώ ότι υπάρχει τρόπος να διαμορφώνουμε εμείς
την ουράνια πραγματικότητα των άστρων σε κάθε εποχή, πριν μας βοηθήσει αυτή
στέλνοντάς μας ενέργειες. Φυσικά, μην περιμένετε περισσότερα δημοσίως.
(Σακόκου, λέμε! Αυτή η λεξούλα να σας τυπωθεί στο μυαλό με πυρωμένο σίδερο.)

Εκεί γύρω στα τέλη Αλωνάρη είχα δώσει κάποια πράγματα (γενικές Πλανητικές έννοιες, Επισυμβάσεις χρονικά μέχρι τέλους του ’20, αλλά και κάποια στοιχεία σχετικά με την Ελλάδα).

Επίσης στις αναρτήσεις περί Προμηθέος είχα παραθέσει κάποια στοιχεία σχετικά με Ουρανογραφικούς συσχετισμούς.
Όπως και άλλα είχαμε ‘πεί εκεί στα περί Πλεγμάτων.

  • Τα μεν πρώτα μπορούν και λειτουργούν κατά κάποιον τρόπο περισσότερο από μόνα τους και λιγότερο μέσω του χειρισμού.
  • Τα δε δεύτερα, δίνουν μια πολύ γενική ώθηση και εναπόκειται στην προπαρασκευή και στον χειρισμό που θα γίνει την συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
  • Τα δε τρίτα έχουν μια περίπλοκη διαδικασία

Έτσι και αλλιώς πάντως μιλάμε για πράγματα τα οποία απαιτούν ειδικές γνώσεις αλλά επίσης και χρονικές πύλες-παράθυρα, τα οποία δυστυχώς κάποιες φορές είναι θέμα αιώνων, οπότε είναι παντελώς ανόητο το να κάθεται κάποιος να κλώθει, απλά περιμένοντας κάτι που ίσως είναι έξω από το όριο ζωής του, και να μήν κάνει τίποτε … ενώ πολλά θα μπορούσε να διορθώσει και να αλλάξει.

Οι συμπαντικές ενέργειες, είναι καλό να λαμβάνονται υπ’ όψιν και να μπαίνουν στους μεγάλους σχεδιασμούς, εκεί που γίνονται σχέδια με στόχους εκατονταετηρίδων και χιλιετηρίδων, όμως αυτό προϋποθέτει ότι υπάρχει ή θα υπάρξει από την στιγμή του σχεδιασμού και πέρα μιά ομάδα επιφορτισμένη με την ακριβή και ακέραια διαφύλαξη, παράδοση και λειτουργία όλων αυτών.

Κάτι τέτοιο είχε δοθεί στην απαρχή, αλλά και επικαιροποιηθεί αρκετές φορές στην συνέχεια, στην Πάλαι Ελληνική Φυλή … πράγμα που όμως δυστυχώς δεν διαφυλάχθηκε σωστά και αφέθηκε να αλωθεί και να χαθεί.

Φαίνεται όμως ότι η άλλη πλευρά, διετήρησε τουλάχιστον κάποια πράγματα, σχετικά με αυτά και βαδίζει με σύστημα … εξ ού και όσα έχει καταφέρει στις μέρες μας.

Δεν θα σχολιάσω εδώ βέβαια το τι και ποιούς τρόπους μετήλθε, επειδή δεν είναι αυτό το θέμα, καθώς φαίνεται να γνωρίζει και να χρησιμοποιεί κάποιες τέτοιες χρονικές πύλες.

Εννοείται λοιπόν ότι τέτοιες γνώσεις θα παραδοθούν, κάτω από απόλυτα αυστηρούς όρους και δεσμεύσεις, σε μια κλειστή ομάδα, εάν και εφ’ όσον θα επιλεγεί μια πορεία προς ανασύσταση της Έλλανος Φυλής … αλλέως καλά είναι εκεί που βρίσκονται ξεχασμένες.

 

δ. Παλιά Χρέη-Λάθη … Κάρμα / Πρόσβλεψη Άνωθεν

Όμως ρε Εργολάβε στην συνέχεια μου τα χάλασες.

Γράφεις στο vii (ε) :

(Πιστεύω -διότι δεν το έχω ακόμη πιστοποιήσει- απολύτως από λάθη
των τότε προγόνων μας, τα οποία καρμικώς τα πληρώνουμε ακόμη ως έθνος.)

Επίσης στο vii (γ) γράφεις:

Η ισχύς να περάσουμε το δικό μας, θα μας δοθεί μετά τα γεγονότα.

Αυτά τα δύο οδηγούν στο συμπέρασμα ότι θεωρείς και αποδέχεσαι την ύπαρξη μιας Δυνάμεως που ελέγχει και καθορίζει το που, πότε, πως και ποιός στα πράγματα, και όχι απλά τιθέντες Νόμοι. Οπότε τούτο οδηγεί κατευθείαν στο καθίστε εκεί που είστε … και όταν αυτό το κάτι αποφασίσει τότε και θα γίνει … αλλιώς ματαιοπονούμε. Δικαίως λοιπόν θα σκεφθούν μερικοί-μερικοί ότι καλά κάνουν και ζεσταίνουν τους καναπέδες τους και δεν ξεκουνάνε … αφού είναι στραβά τα πράγματα επειδή έτσι αποφάσισε κάποιος «κερατάς» … ή γιατί έτσι είθισται … να πληρώνουμε αμαρτίες δεν ξέρω πόσων χιλιετιών πίσω … καθώς τώρα το αναθυμήθηκε ο «πούστης».

Επίσης δικαίως θα σκεφθεί ο καθένας ότι, αυτός ο «πούστης» (μπορεί και πολλοί) να θέλει να μας πηδήξει πρώτα για να μας δώσει στην συνέχεια αυτό που πρέπει.

Την δική μου άποψη για το «Κάρμα» την έχω κατά καιρούς εκθέσει ξεκάθαρα, οπότε απλά θα πώ ότι οτιδήποτε συμβαίνει δεν έχει απολύτως καμμία σχέση με κάτι τέτοιο, όπως το θέτεις … απλά πληρώνουμε την βλακεία και την «μαλακία» που μας δέρνει.

Άλλο λοιπόν το ένα και άλλο το έτερο.

Σε σχέση με το άλλο σκέλος, επίσης έχω τοποθετηθεί.

Έτσι δεν περιμένω «να μας δοθεί» (επειδή έτσι πρέπει) τίποτε και από κανέναν.

Όλα αυτά τα περί Θεού/ών που σκέπουν και βοηθούν την Ελλάδα και τους Έλληνες είναι απλά νοσηρές και φρούδες ελπίδες, πράγμα το οποίον έχει καταδειχτεί στο διάβα στων αιώνων, και επίσης είναι λογικά καταφανές καθόσον είμαστε σε ένα φαινόμενο βίαιο σύμπαν, όπου ο κυρίαρχος νόμος είναι αυτός της Ζούγκλας, η επιβολή του μεγαλύτερου και δυνατότερου, όπως έχω ξεκάθαρα νομίζω αναλύσει και αναφέρει, και ότι οι όποιες υπάρχουσες δυνάμεις, δρούν και λειτουργούν μόνο με εγωκεντρικά και ατομιστικά κριτήρια και όχι με αυτά του Σωστού και Δίκαιου.

Οπότε βλέπω τα παραπάνω ως ανασχετικούς παράγοντες, παράγοντες που ωθούν σε αδράνεια, λειτουργούντες, από ένα άλλο μετερίζι, συμπληρωματικά, σε εκείνα των προφητειών, που και συ σωστά καταχεριάζεις δεόντως.

 

ε. Μετενσάρκωση

Γράφεις στο α. :

Σας είπα, δεν ζούμε μονάχα μία φορά…
……………..
Καί γιά να προλάβω κάτι χαζούλικα αντεπιχειρήματα γιά τη μετενσάρκωση…

Η δική μου τοποθέτηση είναι ότι για τους εντός του ΚΛΟΥΒΙΟΥ δουλεύει μαγκανοπήγαδο … δηλαδή συνεχείς μετενσαρκώσεις.

Για τους εκτός κλουβιού … το πράγμα αλλάζει … αυτοί απλά σαρκώνονται και δεν μετ-εσαρκώνονται … έστω και αν έρχονται κατά τακτά διαστήματα … έχει μεγάλη διαφορά το πράγμα.

Ας πάμε τώρα σε μια διαπίστωση που εκ των πραγμάτων παραπέμπει σε πολλά ερωτήματα

 

========================

 

2. Ο ΣΤΟΧΟΣ

α. Ξέρουμε τι Θέλουμε ;;;

Είπες (έστω χάριν συζήτησης) ότι … θέλεις …ονειρεύεσαι … δεν ξέρω τι … να ήσουν … ή να γίνεις Αισυμνήτης.

Ξέχασες όμως … ή απέφυγες (σουπιά) … να πεις τι είδους και με ποιόν στόχο … για ποιά Ελλάδα … Αισυμνήτης.

Και για να το διευκρινίσω … Αισυμνήτης για Κράτος Ελλάς … ή Αισυμνήτης για Πολιτεία Ελλάς ;;

Διότι τούτα τα δύο μπορεί για πολλούς να έχουν ταυτόσημο νόημα … όμως δεν είναι καθόλου έτσι.

Ασχέτως του τι καταλαβαίνω εγώ ή ο οποιοσδήποτε άλλος … εσύ θα έπρεπε να κάνεις την διευκρίνιση και να ορίσεις τον στόχο-σκοπό, διότι εκ του ορισμού θα προκύψει και το ΔΕΟΝ ΓΕΝΕΣΘΑΙ.

Άλλα για Κράτος … άλλα για μια Πάλαι Ποτέ Πολιτεία … και άλλα για μιά νέου είδους προσομοιάζουσα πολιτειούλα.

Όπως είπαμε ο Αισυμνήτης (εκτός των άλλων) πρέπει να έχει ΞΕΚΑΘΑΡΟ ΌΡΑΜΑ, για πράγματα που θα είναι εντός και γι’ άλλα που θα εξοβελιστούν. Για να το κάνω πιό σαφές, θα έλεγα ότι για το Κράτος σε πολλά μπορεί να ισχύσουν ακόμη και γενναίες «Εκπτώσεις», για μιά Πάλαι Ποτέ Πολιτεία όμως ΟΥΔΕΜΙΑ, καθόσον εκεί τα πράγματα είναι απόλυτα, στην δε Προσομοιάζουσα, μπορεί να είναι ολίγον τι από έτσι και γιουβέτσι, ή ολίγον τι έγκυος, μικρές δηλαδή παραχωρήσεις.

Οπότε … πρίν να το κάνεις αυτό … παραμένεις απλά … στα υπ’ όψιν και υπό αίρεσιν …. χά … χά …. χά …

Είπαμε … γουρούνι στο σακί … ΔΕΝ …

Πάμε τώρα στην συνέχεια και νομίζω πολλά θα μπουν στην θέσιν τους.

 

β. Που είμαστε ;;;

Γράφεις στο vii (ε) :

Το έθνος δεν μένει στατικό. Εξελίσσεται. Καλώς ή κακώς,
μας αρέσει ή μας ξυνίζει, η σημερινή μορφή του είναι αυτή που είναι.
Αλλά είναι ο παρών κρίκος της προαιώνιας αλυσίδας της φυλής μας.
……………….
Επομένως, με τους σημερινούς Έλληνες καί μόνο μ’ αυτούς θα πορευτούμε.
Συμπερασματικώς, πρέπει να πάρουμε τις αρετές των προγόνων μας,
χωρίς όμως τα ελαττώματά τους. Καί το όνειρο θα γίνει πραγματικότητα!

Δυστυχώς είμαι στην δυσάρεστη θέση … εν πολλοίς, αλλά με μερικές όμως επιφυλάξεις … να συμφωνήσω μαζί σου.

Αντιγράφω εδώ κάτι που είχα πεί στον Μπουγά πρίν μερικές μέρες, στις 28 του μηνός, στο μέρος 1-ΕΝΑ.

«…. το ΙΔΑΝΙΚΟ για πολλούς λόγους … μας … τελείωσε.

Μερικές μέρες πιο πρίν είχα ‘πεί ότι δυστυχώς πρέπει πλέον να δουλέψουμε με το υπάρχον μόρφωμα και μόνο με αυτό, διότι ακόμη και αν το ήθελαν και είχαν την διάθεση εκείνοι οι παλιοί γενάρχες και ιδρυτές της Ελληνικής φυλής, τώρα τα πράγματα όπως είναι δεν το επιτρέπουν (δεν θα το εξηγήσω όμως το γιατί) και κατά δεύτερον δεν νομίζω ότι κανείς τους έχει την διάθεση να φάει πάλι το ίδιο αγγούρι για να στήσει ξανά την όλη ιστορία (που δυστυχώς αν αποτολμηθεί αυτήν την φορά θα είναι πολλαπλασίως μεγαλύτερο και επιπλέον με πολύ αμφίβολα αποτελέσματα).

Δυστυχώς … η πάλαι ποτέ Ελληνική φυλή δεν ξαναστήνεται … μας αρέσει δεν μας αρέσει … πάρτε το χαμπάρι, και τούτο διότι το γενετικό υλικό έχει αλλοιωθεί υπέρμετρα … και ας βγαίνουν οι κάθε είδους ηλίθιοι να μπαρουφολογούν και να λένε ότι τους κατέβει.

Οι επιμειξίες και η αλλοίωση είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό που δεν υπάρχει περίπτωση πλέον αυτό να αλλάξει και να διορθωθεί.

Οπότε αυτό που μένει είναι τουλάχιστον να περιοριστεί μέχρις εδώ.

Το δεύτερο είναι ΑΝ ΚΑΙ ΕΦ’ ΌΣΟΝ βοηθηθεί να αναλάβει ένας «φωτισμένος» ηγέτης να στήσει πάλι τα πράγματα σύμφωνα με τις πάλαι ποτέ επιταγές που είχαν ορισθεί τότε παλαιά.

Τότε μέσα από μια αργή και επίπονη διαδικασία θα μπορέσει να ξαναζωντανέψει το ΨΥΧΙΚΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ της φυλής … και από εκεί και πέρα θα είναι σχετικά εύκολο να προχωρήσει το πράγμα … αν βεβαίως κρατηθούν απαρέγκλιτα ανόθευτες οι εντολές.

Μετά από τρείς με τέσσερες γενιές θα μπορούμε να μιλάμε και πάλι για ένα νέο είδος (κατώτερο βεβαίως του παλαιού) Έλληνες και Ελληνική φυλή …. »
Και ας τα πάρουμε με κάποια σειρά.

Στο v (ε) συμπληρώνεις :

Υπόψη, πέντε φορές θυμάμαι εγώ (πάντα μιλάμε γιά «ειρηνικές» εισβολές, όχι πολεμικές)
– αλλά ένεκα τα ποτά, τα ξενύχτια, οι γυναίκες (…λέμε τώρα! λόλ!!!),
συν το Αλτσχάϊμερ, δε δουλεύει ο εγκέφαλος σε ρύθμιση οβερκλόκινγκ,
καί μπορεί να υπάρχουν κι άλλες. (Που μου διαφεύγουν αυτή τη στιγμή.)
  • Πρώτη εισβολή, οι Γεφυραίοι.
  • Δεύτερη εισβολή, οι Βούλγαροι.
  • Τρίτη εισβολή, οι γύφτοι.
  • Τέταρτη εισβολή, οι Αλβανοί το 1990.
  • Πέμπτη καί τελευταία εισβολή «αναξιοπαθούντων», τα λαθρομούσλιμζ.

Ασχέτως αν είναι μόνο αυτές οι 5-πέντε (ειρηνικές όπως λες) ή είναι περισσότερες, αν προσθέσουμε όμως και τις πολεμικές καταλήγουμε σε έναν μεγάλο αριθμό εισβολών και πολλά κατσικώματα.

Όπως καταλαβαίνει ο καθένας, όλες αυτές είχαν επακόλουθα και κατάλοιπα … τουτέστιν Γενετική Αλλοίωση, πράγμα καταφανές άλλωστε από τις φάτσες που βλέπουμε γύρω μας … και δεν αναφέρομαι βεβαίως σε νεοεισελθόντες, όθεν και καταλήγουμε σ’ αυτό που είπα παραπάνω, και το οποίο ξαναγράφω μερικές σειρές πιό κάτω..

Οπότε αγαπητέ Εργολάβε αυτό που γράφεις :

«Το έθνος δεν μένει στατικό. Εξελίσσεται.

Είναι μέγα λάθος … καθόσον δεν είναι θέμα εξέλιξης …. αλλά υποβάθμισης και αλλοίωσης.

Διότι, αγαπητέ Εργολάβε, εγώ ξέρω ότι όταν έχεις μία καλή Ράτσα την διατηρείς με νύχια και με δόντια αμόλυντη, και δεν την μπασταρδεύεις, διότι τότε όλα πάνε προς τα κάτω και πλέον παράγεις μέχρι κόπρους … και σε τίποτα στην προκειμένη δεν συμβάλει το «νέο αίμα» όπως διατείνονται κάποιοι … το οποίο ισχύει μόνο όταν έχεις κάτι υποβαθμισμένο και θέλεις να το ανεβάσεις … αλλά ποτέ όταν έχεις κάτι καλό και άξιο … πράγμα το οποίο θα ισοδυναμούσε με υπέρτατη βλακεία.

Μιά καλή Ράτσα μπορείς να την τονώσεις μόνο με εξαιρετικά επιλεκτική και σε πολύ μικρό βαθμό παρέμβαση, και όχι άκριτα, ως έτυχε ή σε πληθώρα.

Ας σταματήσω εδώ … γιατί θα στενοχωρήσω πολλούς αν το προχωρήσω.

Δυστυχώς … η πάλαι ποτέ Ελληνική φυλή δεν ξαναστήνεται … μας αρέσει δεν μας αρέσει … πάρτε το χαμπάρι, και τούτο διότι το γενετικό υλικό έχει αλλοιωθεί υπέρμετρα … και ας βγαίνουν οι κάθε είδους ηλίθιοι να μπαρουφολογούν και να λένε ότι τους κατέβει.

Οι επιμειξίες και η αλλοίωση είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό που δεν υπάρχει περίπτωση πλέον αυτό να αλλάξει και να διορθωθεί.

Ο Λόγος λοιπόν που μάλλον, δεν μπορούμε να πάμε στην Πάλαι Ποτέ Εκείνη Κατάσταση, είναι η Αλλοίωση της Ελληνικής Φυλής.

Βέβαια με ένα σε βάθος ξεκαθάρισμα … ίσως αυτό θα μπορούσε … σε κάποιο χρονικό διάστημα να γίνει. Όμως αυτό σημαίνει πράγματα που ίσως είναι εκτός τόπου και χρόνου, καθώς επίσης και οι υπάρχουσες συνθήκες και καταστάσεις δεν συνάδουν γιά κάτι τέτοιο, οπότε θα λέγαμε ότι μάλλον είναι τελειωμένη περίπτωση … ΕΚΤΟΣ και ΑΝ … μέσα από πλάγιους και περίτεχνους χειρισμούς και με σωστό σχέδιο μπορέσουμε να φτάσουμε εκεί.

Κάτι τέτοιο βεβαίως, είναι θέμα σχετιζόμενο απόλυτα με την ΑΠΟΦΑΣΗ στο ΠΟΥ θέλουμε να ΠΑΜΕ, την Ανεύρεση του Καταλλήλου Αισυμνήτου, καθώς και με τον Σχεδιασμό και την Ύπαρξη τέτοιων Σχεδίων και Τρόπων που θα κρατηθούν αναλλοίωτοι σε ικανό βάθος χρόνου.

 

γ. Με τι θα πορευτούμε;

Καθώς εξυπακούεται ότι, δεν μπορούμε από το πουθενά να εμφανίσουμε Έλληνες, τέτοιους όπως γουστάρουμε … μας αρέσει δεν μας αρέσει … με ότι σκατά και αν είναι αυτό που έχουμε … με αυτό πρέπει να εργαστούμε και να προχωρήσουμε.

Και όπως σωστά αναφέρεις στο vii (ε) :

…Επομένως, με τους σημερινούς Έλληνες καί μόνο μ’ αυτούς θα πορευτούμε.

Εντάξει … ας ρίξουμε όμως και μια ματιά να δούμε τι είναι αυτό που έχουμε.

Γράφεις στο vii (δ) :

  • Ένα γεμάτο 40% του πληθυσμού (χωρίς τα λαθρομούσλιμζ) είναι ξεκάθαρα εχθρικό καί δεν θ’ αλλάξει. (Αυτό μου λένε στατιστικές φίλων από φατσομπούκια καί γκούγκλ πλάς καί τέτοια.)
  • Ένα 25% ζή στην καρακοσμάρα του.
  • Κι ένα άλλο 25% βλέπει καθαρά πώς έχουν τα πράγματα, θέλει να μιλήσει, ή να κάνει κάτι, αλλά δεν τολμάει. (Θέλει ισχυρή παρακίνηση, γιά να κινηθεί.)
  • Το υπόλοιπο 10% έχει ήδη ξυπνήσει καί είναι έτοιμο.

Πολύ αισιόδοξο σε βλέπω.

Καλά, ειλικρινά πιστεύεις ότι ισχύει πράγματι κάτι τέτοιο ;;

Προσωπικά … έχω αποκομίσει άλλη εντύπωση.

Προχωρώντας σε μιά εκτίμηση θα έλεγα ότι :

  • 5% είναι πεμπτοφαλαγγίτες
  • 5% χειραγωγούμενοι προδότες (υψηλόβαθμοι στοών, οργανώσεων κλπ)
  • 20% είναι καμμένα μυαλά (όρα Κουκούδια και διαφορο-τσολιαδάκια … και οι δυό με πλύση εγκεφάλου)
  • 5% κολλημένοι … μιλάμε για την αγκύλωση (επίσης με πλύση εγκεφάλου αλλά από θρησκείες, στοές κλπ.κλπ.)
  • 30% κοπρόσκυλα που γλείφουν όποιον τους δίνει ή τους υπόσχεται κόκκαλο (δημοσιοκοπρίτες παντός είδους και όλων των κλάδων, συνδικαληστάδες κλπ)
  • 15% στον κόσμο τους (τα νέα φρόκαλα)
  • 10% καλά ανθρωπάκια … αλλά ανθρωπάκια
  • 5% μουδιασμένοι, σαστισμένοι και χαμένοι
  • 3% μισοξύπνιοι … χασμουριούνται
  • 1.5% Ξύπνιοι στο τσάκ
  • 0.5% Ξυπνητοί

Λέω για τα εδώ … μην το πάει κάποιος παραπέρα … διότι δεν !!!

Επίσης έγραψα πιό πρίν ότι :

Στους διακόσιους που γράφουν (άρθρα ή σχόλια)

  • ένας είναι αυτός που πραγματικά ξέρει και ενδιαφέρεται να πάνε μπροστά τα πράγματα
  • 5-6 που έχουν καλές προθέσεις και προσπαθούν να μάθουν και να καταλάβουν
  • μια 10ριά παλάντζες
  • καμμιά 20ριά που σκοπό έχουν να πλασάρουν ψέμα
  • καμμιά 50αριά κολλημένοι δώθε ή κείθε
  • και οι υπόλοιποι (?12-15αριά) μίσθαρνα ή κατευθυνόμενα τρόλλια.

Βασικά θεωρώ ότι τα πράγματα είναι πάρα μα πάρα πολύ δύσκολα.

Νομίζω ότι μόνο εάν βρεθεί κάτι, κάποιος τρόπος να τους τραντάξει , ένα γερό σόκ, ίσως να υπάρξει η μεταστροφή το ξεκούνημα … αλλιώς κλάφτα Χαράλαμπε … βλέπω να πηγαίνουμε σούμπιτοι.

Εύχομαι και θα ήθελα να κάνω λάθος … όμως η καθημερινή επαφή άλλα λέει.

Από την άλλη βέβαια να προσθέσω και το άλλο … μέσα σ’ αυτό το διάστημα των 8-οχτώ χρόνων (2009-2016) πάνω από 600.000 κατηρτισμένοι νέοι άνθρωποι έφυγαν στο εξωτερικό, όπου ακόμη και στην καλύτερη περίπτωση οι περισσότεροι απ’ αυτούς δεν πρόκειται να ξαναγυρίσουν καθώς θα έχουν φτιάξει τις ζωές τους εκεί στα ξένα.

Σε μιά χώρα με υψηλή υπογεννητικότητα και ταυτόχρονα με εκροή νέων κατηρτισμένων ανθρώπων, και με τον εν λόγω κατιμά που έχουμε και με τον οποίον πρέπει να παλέψουμε και να δουλέψουμε … τι λες, βλέπεις να κάνουμε τελικά χωριό ;;

 

(επόμενο)

Καί νά ‘μουνα, λέει, αισυμνήτης… – 4

47 Σχόλια

(προηγούμενο)

αί τώρα, καλαματιανό! (Που λέει κι ο Καραγκιόζης.)

Καλές είναι οι θεωρίες, αλλά πρέπει καί να γίνουν πράξη. Λοιπόν, θ’ αφήσουμε τις θεωρίες περί Ελληνικών παραδοσιακών χορών, καί θα χορέψουμε!

 

vii. Πώς όλ’ αυτά;

Αλήθεια, πώς θα λάβουν χώραν στην πραγματικότητα όλ’ αυτά τα ωραία μας όνειρα;

Πάμε μεθοδολογικώς:

 

(α) Τί διαθέτουμε από όπλα (να επιβάλουμε τη θέλησή μας) καί κάθε είδους απαραίτητα εργαλεία

Ως χώρα, από όπλα έχουμε το κατιτίς μας. Αλλά, γενικώς, δεν μπορούμε να βασιζόμαστε σ’ αυτά, διότι οι -συνασπισμένοι- εχθροί μας έχουν πολλαπλάσια. Όπως καί πολλαπλάσιο πληθυσμό. Σε τυχούσα σύγκρουση, μόνον από θαύμα θα γλυτώσουμε.

Από την άλλη, ως ομάδα Ελλήνων υπό τον αισυμνήτη, δεν έχουμε τίποτε. Οι δε προσπάθειες να βρούμε όπλα την τελευταία στιγμή, είναι απλούστατα καταδικασμένες εξ ορισμού.

Από (εντός ή εκτός εισαγωγικών) εργαλεία, έχουμε αρκετά γιά επικοινωνίες (πχ Διαδίκτυο). Τροφή βρίσκουμε παντού καί με κάθε τρόπο. Στέγαση καί καταφύγιο, το ίδιο. Ενδυμασία κατάλληλη γιά μετακινήσεις (πχ φόρμες αθλητικές, ορειβατικά ρούχα καί παπούτσια), επίσης. Κάποια ατομικά όπλα, όπως οι σουγιάδες, επίσης. Άρα, σε πρώτη φάση είμαστε καλυμμένοι.

 

(β) Τί μπορούμε να έχουμε διαθέσιμα από τα παραπάνω στην παρούσα φάση

Γιά μεν τα ατομικά μέσα κι εργαλεία, τα είπαμε. Γιά τα όπλα, πάλι τα είπαμε. Με την υποσημείωση ότι τυχόν πανάρχαια υπερόπλα των προγόνων μας δεν είναι διαθέσιμα. Απ’ ό,τι καταλαβαίνω, αυτά θα φανερωθούν καί θα μας δοθούν μετά τα γεγονότα.

Όμως, υφίσταται ένα υπερεργαλείο, το οποίο είναι συνεχώς διαθέσιμο. Κι αυτό, το πρώτιστο εργαλείο, είναι η γνώση.

Φυσικά η επιστημονική γνώση, αλλά κι η γνώση του παρελθόντος μας. Όσο μπορούμε πίσω στον χρόνο. Διόλου δεν αποκλείουμε γνώση γιά εποχές Αιγηΐδας (100,000 χρόνια πριν) καί βάλε. Όσο μπορούμε πίσω.

Τέτοιες υπερ-γνώσεις καθίστανται καθημερινώς διαθέσιμες – κι ας είναι καλά το Διαδίκτυο. Αρχαία χειρόγραφα που ανακαλύπτονται, άλλα που ερμηνεύονται (όντας γνωστά μεν, αλλά μη αναγνώσιμα μέχρι τώρα), έρευνες διαφόρων σαν την αφεντιά μου, κτλ κτλ.

Εδώ, ένα θα πω:

  • Γιά πρώτη φορά στην Ιστορία των Ελλήνων, τερματίζεται -με εντολή αισυμνήτου- η ελεύθερη πρόσβαση στην Ελληνική Γνώση! Τέρμα το τζάμπα. Ο Τζάμπας πέθανε! Η Ελληνική Γνώση κλειδώνεται απολύτως. Σακόκου!

(Το τί ήταν το σακόκου, το έχει ήδη εξηγήσει ο μέγιστος Μάρκο ντέΣάντ. Αλλά δές κι εδώ.)

Αφ’ ενός, παύουμε να δίνουμε (…τί να “δίνουμε”; να χαρίζουμε, πες!) έξω επιστημονικές γνώσεις, καί ειδικά τις σχετιζόμενες με οπλική τεχνολογία.

Κι εδώ, το παιχνίδι θα παιχτεί στους παραγωγούς γνώσης (επιστήμονες, εφευρέτες). Αυτοί πρέπει να κρατήσουν κλειστό το στόμα τους, κι όχι κανένας άλλος. Διότι το ημέτερον ψευτορωμαίϊκο ντοβλέτι, άπαξ καί πάρει στα χέρια του χρήσιμες γνώσεις, σπεύδει να τις χαρίσει στο οξαποδουήλ καί στις ηπαπάρα. (Μέχρι σημείου ν’ αναρωτιέσαι πόσους -στα κρυφά, βέβαια, να μην τους πάρει ο λαός με τις σάπιες ντομάτες- περιτετμημένους έχουμε στην πλατεία Συντάγματος.)

Τώρα, θα μου πείς… τί γίνεται με τη γνώση που βοηθάει τον κόσμο, πχ τζάμπα ηλεκτρισμός; Απαντώ ότι, όσο κι αν πονάει, πρέπει ν’ ανασταλεί η κοινοποίηση τέτοιων γνώσεων, μέχρι την έλευση της νέας Ελλάδας. Η γνώση είναι όπλο, καί τα όπλα δεν χαρίζονται. Ειδικά σε άτομα κι έθνη που μας έκαναν κακό. Έχουν-δεν έχουν ανάγκη το ελληνικό μυαλό, να πάνε να κόψουν το λαιμό τους! Δεν μας ενδιαφέρει.

(Γιατί; μήπως αυτά τα άτομα / έθνη μας χάρισαν ποτέ εμάς προηγμένες γνώσεις δωρεάν καί χωρίς ανταλλάγματα; Ακόμη καί στα πανεπιστήμιά τους, πληρώνεις γιά να σπουδάσεις. Τα δε όπλα που μας πουλάνε, είναι πάντα όχι 100% πλήρη από απαραίτητα αξεσουάρ, καί με «κλειδωμένους» τους κωδικούς.)

Υπόψη, η (ανθρωπιστική) εποχή του Υδροχόου αργεί κομματάκι. Άλλον ενάμιση αιώνα θέλουμε. (Καί είπαμε «ανθρωπιστική», όχι «κομπρική».) Οπότε, οι ευεργεσίες μπορούν να περιμένουν κι αυτές.

  • Αφ’ ετέρου, ζητάμε πίσω ΟΛΑ τα αρχαία μας χειρόγραφα, καθώς καί όλα τα αγγεία καί τα λοιπά έργα τέχνης.

Δεν ανήκουν σε ξένους! Οι δε ξένες αρχαιολογικές αποστολές σταματούν τις εργασίες τους πάραυτα καί αποχωρούν. (Όχι, δεν μας ενδιαφέρει η “συνεργασία”. Όπως δεν μας ενδιαφέρει να στείλουμε δικούς μας αρχαιολόγους, να ψάξουμε μαζί τα δικά τους αρχαία. Τί να ψάξουμε; τα κόκκαλα αυτωνών που έτρωγαν οι πρόγονοί τους καί μετά τά ‘καναν δέστρες γιά τα μαλλιά; )

Εντάξει, δεν ζητάμε αναδρομικά δικαιώματα γιά τη χρήση του “λατινικού” αλφαβήτου (που το φτιάξαν οι Κυμαίοι προς χρήση των Γεφυραίων – που είχαν κάποιους διαφορετικούς φθόγγους από εμάς), ούτε γιά τη χρήση του “αραβικού” αλφαβήτου. (Που προέρχεται από αλλοίωση των σημείων της βυζαντινής “παρασημαντικής” – όταν οι αρχικώς αγροίκοι Άραβες του Μωάμεθ κατάλαβαν πως μόνο συμφέρον έχουν να συνεργαστούν με τους Έλληνες της κατακτημένης Αλεξάνδρειας, κι έτσι απέκτησαν γραπτή γλώσσα. Καί μετά βγάλαν καί καμπόσους λογίους.)

Αλλά Ελληνική Γνώση σε μή Ελληνικά χέρια, καί δη απόκρυφη, τέλος. Πάπαλα!

Η δέ παραβίαση αυτής της αισυμνητικής εντολής τιμωρείται με την ποινή του θανάτου.

Βλέπεις, αναγνώστη μου, έχω μπροστά μου τη φωτογραφία του μοναχού Γεωργίου (ναί, αυτού με την ιστορία με το “χειρόγραφο του Μιλάνκοβιτς”)… καί δυστυχώς άργησα να καταλάβω το γιατί της τόσης λύπης στο βλέμμα του. Δεν είναι μόνον ότι ίσως διαισθανόταν το τέλος του να πλησιάζει. Ζητάει συγνώμη γιά το τρομερό του λάθος, καί μας ζητάει να μην το επαναλάβει κανείς μας. Του το υπόσχομαι, να ησυχάσει η ψυχή του: όσον αφορά εμένα, τέτοια γνώση δεν θα ξαναβγεί παραέξω σε μή Έλληνες.

 

Ως συνέπεια, όλα τα κρυμμένα χειρόγραφα των μυστικών βιβλιοθηκών της Ελλάδας (καί όχι μόνον των μοναστηριακών) θα βγούν -υπό άκραν εχεμύθειαν- προς στιγμήν έξω, θα σκαναριστούν, καί θα ξαναμπούν στις κρυψώνες τους. Τα παραγόμενα αρχεία θα τα χειρίζεται επιτροπή σοφών, που θα είναι χίλιες φορές πιό πατριώτες καί πιό αυστηροί από μένα (αν μπορεί να λεχθεί κάτι τέτοιο). Έτσι, θα ανατυπωθούν προς αγορά (καί δωρεά σε βιβλιοθήκες) βιβλία όπως πχ ο “Προμηθέας Πυρφόρος” καί ο “Προμηθέας Λυόμενος”, αλλά δεν θα ξαναδούν στον αιώνα τον άπαντα “βέβηλα” μάτια έγγραφα τέτοια, σαν πχ το “χειρόγραφο Μιλάνκοβιτς”. Ούτε γι’ αστείο.

Αυτά θα είναι μόνο προς χρήση από καθαρούς Έλληνες (που θα έχουν περάσει καί κάποιες …μυήσεις, εννοείται), καί μόνο προς το συμφέρον της φυλής μας. Αποκλειομένου παντελώς του προσωπικού οφέλους.

 

Τέλος, το γνωστοποιώ από τώρα: όσοι αντισταθούν στην καταγραφή των μυστικών βιβλίων από την αισυμνητική επιτροπή, θα …καλοπεράσουν. Οι δε ξένοι (πχ μυστική βιβλιοθήκη Βατικανού) θα καλοπεράσουν όταν έρθει η ώρα τους κι αυτωνών. Μονάχα να δω άτομο να κάνει νάζια σ’ αυτό το θέμα, καί θα τα πούμε καλά – καί να δω μετά αν θα επέμβει ο οποιοσδήποτε Γιαχβέχας ή Σαββαώθ γιά να το σώσει! Λόλ!!!

 

(γ) Εξωτερικό μέτωπο

Μήν τρέφετε αυταπάτες! Εφ’ όσον η σημερινή Ελλάδα, όπως είναι, εξυπηρετεί ξένα συμφέροντα, κανείς ισχυρός ξένος δεν πρόκειται να μας αφήσει ν’ αγιάσουμε. (Θυμηθήτε πχ τις εκστρατείες ξένων κρατών το 1919 εναντίον της τότε νηπιακής ΕΣΣΔ, ή τη δράση ξένων πρακτόρων. Στην ΕΣΣΔ, έ; φανταστήτε στην κατά πολύ μικρότερη Ελλάδα!) Θα ορμήσουν εδώ πάραυτα -είτε αυτοί με τους στρατούς τους, ή/καί οι συνεργαζόμενοι μαζί τους λάθρο- καί θα μας πατήσουν από κάτω.

Οπότε, επί του παρόντος, οι αισυμνητικές εντολές είναι δύο:

  • Περιμένουμε να σκοτωθούν μεταξύ τους καί ν’ αλληλοεξοντωθούν οι «μεγάλοι», διότι αυτή η στιγμή δεν αργεί.
  • Μέχρι τότε, επιβιώστε όπως μπορείτε, καί ΜΗΝ κάνετε την επανάστασή σας.

Όμως, δυό λόγια είναι απαραίτητα, όσον αφορά την αναμονή:

Η αλήθεια είναι πως, όσο περνάει ο χρόνος καί συνεχίζονται οι ίδιες καταπιεστικές συνθήκες εις βάρος μας, εμείς οι Έλληνες χανόμαστε με διαδικασία μή-αντιστρεπτή. Συγκεκριμένα, οι «μεγάλοι» της Δύσης σπρώχνουν την έναρξη του (αναπόφευκτου) Γ’ ΠΠ προς το 2024, καί σε κάθε περίπτωση μετά το 2022. Ο δέ Πούτιν συμφωνεί (με «συμφωνία κυρίων») εμμέσως πλην σαφώς μ’ αυτό το χρονοδιάγραμμα, δηλώνοντας ότι το εξοπλιστικό του πρόγραμμα θα είναι έτοιμο το 2024. (Άσχετο αν στην πράξη ήδη έχει υλοποιήσει πάντα τα προγραμματισμένα μέχρι καί το …2022 – καί δεν το λέει. Τί περιμένατε, δηλαδή; Πράκτορας είναι ο άνθρωπος, κι όχι κουρέας – γιά να μιλάει ακατάπαυστα. Λόλ!!!)

Μ’ άλλα λόγια, εμάς τους Έλληνες η οποιαδήποτε αναβολή του Γ’ ΠΠ δεν μας συμφέρει. Μέχρι το 2024 θα βρεθούμε όλοι στα κυπαρίσσια.

Να προσθέσω, όμως, καί τα εξής:

  • Μή δίνετε σημασία στις διάφορες οικονομικές «αναλύσεις» που δημοσιεύονται, που μιλάνε -ξέρω  ‘γώ- γι’ αναδιάρθρωση του επιτοκίου του χρέους την άνοιξη του 2019, μπλά-μπλά-μπλά.

Όλ’ αυτά τα ωραία σχέδια των ανθελλήνων γράφτε τα εκεί που δεν πιάνει το μελάνι. Διότι θα πάνε κατευθείαν στα σκουπίδια. Μαζί με το «χρέος». Καί μαζί μ’ αυτούς.

Γιατί; Διότι ναί μεν, οι «μεγάλοι» έχουν σχέδια γι’ άλλα εφτά χρόνια προετοιμασίας τους (καί ταυτόχρονης προϊούσας ανεπανόρθωτης καταστροφής της Ελλάδας) πριν βγάλουν τα μάτια τους μεταξύ τους, αλλά στην πράξη κάνουν ό,τι έκανε κι ο καλός στρατιώτης Σβέϊκ στο τέλος του έργου: κάθονται επάνω σε μπαρουτοβάρελο ανοιχτό, κι ανάβουν τσιγάρο.

(Μην απορείτε, τα ίδια μυαλά έχουν με τον έρμο τον χαζο-Σβέϊκ. Ερπετικός εγκέφαλος γάρ. Ορμάει γιούργια, αλλ’ αδυνατεί να σκεφτεί τις συνέπειες!)

  • Καί μην πολυδίνετε σημασία στις κυκλοφορούσες προφητείες «γερόντων».

Εντάξει, οι μεν καλοί καγαθοί γεροντάδες είναι καλά ανθρωπάκια, άγιοι, δίνουν συμβουλές, προσεύχονται υπέρ ημών, κτλ, αλλά τους χρειάζεται …Στίλπων! Λόλ!!! Διότι στο συγκεκριμένο θέμα επιδεικνύουν πνευματικό εγωϊσμό. Κοτζάμ Πυθία ήταν αυτή, αλλά χρειαζόταν ολόκληρο επιτελείο ιερέων, γιά να «προσγειώσουν» τις προφητείες της στην πραγματικότητα – καί σε χρηστική μορφή γιά τον ερωτώντα. Αντιθέτως, οι γεροντάδες είναι εξ ορισμού υπερ-σίγουροι γι’ αυτά που λένε. Να με συμπαθάνε, αλλά εγώ δεν είμαι καθόλου – διότι το αστρικό (απ’ όπου καί η πρόγνωση του μέλλοντος) κοροϊδεύει ασυστόλως. Μερικές φορές, δέ, δεν τη γλυτώνεις ούτε με διάπυρο προσευχή.

(Ακόμη κι ο Νοστράδαμος την πάτησε… ο οποίος τολμάει μεν να δίνει ημερομηνίες, καί δή επιτυχώς, αλλά πέφτει έξω ως προς την ένταση των γεγονότων: τα ασήμαντα τα παρουσιάζει ως σημαντικά. Δεν είναι εύκολο το προφητεύειν!)

Απ’ την άλλη, έχουν λυσσάξει οι διάφοροι αποπροσανατολιστές. Πρακτόρια, «υπερεσίες», οικουμενιστές, διάφορα ψώνια, κάθε τρείς καί λίγο εφευρίσκουν «προφητείες», γιά ν’ αποκοιμίσουν τον υπό εξέγερση λαό. Βλέπεις, αναγνώστη μου, η ιστορία με τον «Αγαθάγγελο» δεν είναι μακρινή υπόθεση – τα δε επιτυχημένα κόλπα επαναλαμβάνονται.

 

Παρένθεση: Δεν κρατιέμαι, θα κατεβάσω τα καντήλια διαφόρων, που αυτό το πράγμα το νεκρανασταίνουν καί το διακινούν στο Διαδίκτυο κάθε τρείς καί λίγο. Ρέ ζώα, μήπως ξέρετε πώς έγραφαν στο Βυζάντιο του 13ου αιώνα; Έ; Έχετε κάποια ιδέα; Διότι κείμενα υπάρχουν – καί μπορείτε να τα βρήτε πανεύκολα στις διάφορες ψηφιακές βιβλιοθήκες. Λοιπόν, ο «Αγαθάγγελος» σας μοιάζει να γράφτηκε σε τέτοια γλώσσα; Μοσχαροκεφαλές! Έ, μοσχαροκεφαλές!

Μετάφραση από σαιξπηρική, «καθαρευουσιάνικη» (δηλαδή δήθεν «επίσημη», σοβαροφανή) Αγγλική είναι, στα καθημερινά Ελληνικά του 18ου-19ου αιώνα, γιά να την κατανοούν οι αγράμματοι Έλληνες της εποχής εκείνης – μαγειρεμένη κάπου στα γραφεία της Οξφόρδης, καί γεννημένη μέσα στα μυαλά διαφόρων «Ελληνιστών» προφεσσόρων του συγκεκριμένου πανεπιστημίου της αγγλίτσας. Δεν θα το ξαναπώ άλλη φορά, το τί είναι αυτό το κωλοκείμενο. Όπως δεν θα ξαναπώ το πώς φέρεται η άρχουσα τάξη της αγγλίτσας. (Όπου δεν διακρίνεται ο ένας ρόλος, πχ του πράκτορα, από τον άλλον, πχ του καθηγητή πανεπιστημίου, κι από τον παράλλον, πχ του «ευγενούς» τιμαριούχου καί τιτλούχου.) Στο εξής, όποιος ξαναπάρει τον «Αγαθάγγελο» στα σοβαρά, είναι μαλάκας με πιστοποιητικό ISO.

Άειντε, να τελειώνουμε με τα πρακτόρια καί τους ηλίθιους.

 

Καί πώς να μην αγανακτήσω, αναγνώστη μου, όταν έχω μπροστά μου πρόσφατη «προφητεία», που λέει επί λέξει ότι: «Το (φετεινό) Πάσχα των Ευρωπαίων θα βαφτεί με αίμα!»; Περισσότερο αίμα έχουν τα έργα του Κουέντιν Ταραντίνο, παρά όσο είχε ( ; ) το «ευρωπαϊκό» Πάσχα του 2017.

 

Συμπερασματικώς: Μή δίνετε πολλή σημασία σε ό,τι κυκλοφορεί ως «προφητεία». Χρησιμοποιήστε το μυαλό σας (θείο δώρο είναι το ρημάδι, ξέρετε…) καί περάστε τα όλα από κόσκινο. Καί κολλήστε σ’ αυτό το απλό χρονοδιάγραμμα που σας είπα: το μέγιστο όριο (γιά την έναρξη του Γ’ ΠΠ) είναι το 2024, αλλά αυτός θα ξεσπάσει αρκετά νωρίτερα. Προσωπική εκτίμηση, μέχρι το 2018 το πολύ.

Κι ως τότε, σφίξτε τα δόντια. Με παρέες. Όχι μόνοι σας.

Η ισχύς να περάσουμε το δικό μας, θα μας δοθεί μετά τα γεγονότα.

 

(δ) Εσωτερικό μέτωπο

Φυσικά, όλες αυτές τις ιδέες που αναλύουμε εδώ, θα πρέπει να βρεθεί τρόπος να τις ακολουθήσουν οι σημερινοί Έλληνες. Κι όχι μόνον, αλλά προβλέπω πως θα τεθούν αμέσως θέματα, όπως πχ γιατί αυτός ως αισυμνήτης κι όχι ο άλλος, ή ποιός τέλος πάντων σας έβαλε εσάς ρέ παιδιά επικεφαλής της Ελλάδας;

Λοιπόν, τα πάντα σε φυσικό επίπεδο θα τα καθορίσει η ανάγκη – διότι σε υπερφυσικό επίπεδο έχουν ήδη καθοριστεί.

(Καί να μην παιδεύονται οι πονηροί, να μην κάνουν όρεξη γιά το πώς θα βρουν τρόπο να βολευτούν στη νέα Ελλάδα. Ή -χειρότερα- να καπελλώσουν την κατάσταση. Οι τυχόν νέοι Μαυροκορδάτοι προορίζονται να σπάνε πέτρες με σιδερόμπαλλα στα πόδια. Η αισυμνητική επιτροπή δεν έχει την αφέλεια του Βαρνακιώτη.)

Έτσι κι αλλοιώς, “δημοκρατικούς διαλόγους”, εμφανίσεις στα καθεστωτικά ΜΜΕ, καί λοιπά τέτοια, απλά ξεχάστε τα. Κι όποιος δεν βοηθήσει τώρα να ξεκολλήσουμε απ’ τη λάσπη, μετά θα τεθεί οριστικώς στην απέξω.

Η ανάγκη, λοιπόν… αποκλειομένου (λογικώς καί πρακτικώς) παντός άλλου μέσου. Χυδαίως πως, όταν μπεί το αγγούρι στο απευθυσμένον καί του τελευταίου κοιμωμένου συν-Έλληνά μας. Κόμματα, οργανώσεις, «συλλογικότητες», κτλ, δεν έχουν καμμία ελπίδα. Όσοι επιχειρήσουν κατάληψη της εξουσίας μ’ αυτά, απλά θα φάνε τα μούτρα τους. Κι όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό, ώρα τους καλή! Δεν μπορώ να βοηθήσω άλλο.

Εφ’ όσον παίζουν σε μπαρμπουτιέρα κακοποιών, με αντιπάλους τους ίδιους τους κακοποιούς, τί περιμένουν; να κερδίσουν; ή να είναι καθαρό το παιχνίδι;

Παρένθεση (που δείχνει την ανάγκη – στην οποία καί θεοί πείθονται), από ταινία με τη ζωή του Πάντσο Βίλλα καί πρωταγωνιστή τον μακαρίτη τον Σαββάλα: Μπουκάρουν οι κυβερνητικοί σ’ ένα χωριό, καί στήνουν κόσμο στο «παρεντόν» (στον τοίχο) γιά εκτέλεση. Ο Βίλλα με τους ενόπλους του παρακολουθεί από ένα βουνό παραδίπλα. Όταν ένας δικός του του λέει να μπουκάρουν στο χωριό, γιά να γλυτώσουν τους μελλοθανάτους, ο Βίλλα λέει «- Όχι!». Τον ρωτάνε γιατί, καί απαντάει με το εξής αμίμητο – αλλά σωστό: «- Διότι, χωρίς θύματα, δεν θα θυμώσουν αρκετά, ώστε να έρθουν μαζί μας!»

Αυτά περί ανάγκης.

 

Ν’ αναλύσουμε, όμως, λιγάκι παραπάνω, πώς τα βλέπουν σήμερα τα πράγματα οι Έλληνες κάτοικοι της χώρας μας – διότι πρέπει να είμαστε ρεαλιστές.

Τις δύο πρώτες συνέχειες του παρόντος τις αναδημοσίευσαν φίλια ιστολόγια καί sites – που τα ευχαριστώ, καί με τιμούν. Πλην όμως, μετά τα επαινετικά σχόλια (τους συντάκτες των οποίων επίσης ευχαριστώ), κάποια άλλα σχόλια έδειξαν ξανά αυτό που ήδη ήξερα: πως (δυστυχώς) τα μυαλά μεγάλου μέρους του πληθυσμού απλώς δεν υφίστανται. Το κρανίο αυτωνών έχει μέσα δύσοσμα καφέ πράγματα, αλλά όχι μυαλό. (Καί πώς αλλοιώς να εξηγήσεις το ότι, με δύο μύρια ανέργους, δεν έχει ήδη γκρεμιστεί η Βουλή εκ θεμελίων; )

Θ’ αντιμετωπίσουμε, λοιπόν, μέσα στη χώρα:

  • Την αδιαφορία όσων θέλουν να την κοπανήσουν γιά το εξωτερικό.

Στο καλό, παιδιά, αλλά μετά μην κάνετε τον κόπο να επιστρέψετε, διότι θα βρήτε την πόρτα κλειστήδεν γουστάρουμε τους λιποτάκτες.

Επίσης, δεν μας είναι ιδιαίτερα χρήσιμα τα άτομα, που δε λένε να περιορίσουν τον εγωϊσμό τους, ακόμη κι αν αυτό απαιτηθεί. Πχ λένε οι ειδήσεις (καί κλαίνε) ότι φεύγουν προς το εξωτερικό πολλοί νέοι γιατροί, διότι δεν βρίσκουν δουλειά εδώ. Σωστά, αλλά ακόμη κι όταν αυτά τα παιδιά ξεκινούσαν να σπουδάσουν Ιατρική (πριν, πες, δέκα χρόνια), ήδη το επάγγελμά τους στην Ελλάδα ήταν υπέρκορο. Καμιά πενηνταριά χιλιάδες γιατρούς έχει ανάγκη η Ελλάδα, κι ήδη υπήρχαν περί τις εκατό χιλιάδες. Άρα, όλοι αυτοί ξεκίνησαν ευθύς εξ αρχής με λάθος… με μηδενικές εκτιμήσεις της καταστάσεως. (Χώρια το κριτήριο της χαζομαμάς, ότι επειδή το παιδί είναι άριστος μαθητής, θα πάει Ιατρική.) Πήγαν να πάρουν ένα πτυχίο χωρίς πρακτικό αντίκρυσμα, γιά το οποίο οι πατεράδες τους ξόδεψαν μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Καί τώρα, που βλέπουν ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει στον Ήλιο μοίρα γι’ αυτούς, δεν κάνουν πίσω. Δεν αλλάζουν προσανατολισμό, δεν ελίσσονταιδεν καταδέχονται ν’ ασχοληθούν με κάτι άλλο.

Στο καλό, λοιπόν, οι νέοι επιστήμονες αυτού του είδους. Δεν μας είναι χρήσιμοι. Αντιθέτως, με τις απαιτήσεις τους θα μας είναι βάρος.

(Άααα, ξέχασα. Ώρα είναι να εκφράσουν παρόμοια παράπονα κι οι απόφοιτοι της καινοφανούς σχολής …Αεροναυπηγών!!! Όλα τά ‘χε η Ψωροκώσταινα, η έλλειψη αυτής ακριβώς της συγκεκριμένης σχολής τη μάρανε. Φοιτηταράδες μου, γιά να κάνετε ακατέβατα κάτι σχετικό με το επάγγελμά σας, φτιάξτε σαΐτες. Λόλ!!!)

  • Την αδιαφορία των παντός είδους ηλιθίων.

Πχ χαζογκόμενες, που ονειρεύονται διακοπές στη Μύκονο, γιά να ρίξουν πλούσιους. Καί ποιά “Ελλάδα”; ποιοί αυτοκτονήσαντες; ποιοί άστεγοι; Σιγά τώρα!

Ή όσοι νομίζουν πως είναι ανθρωπιστές, καί πετάγονται σαν πορδές να υπερασπίσουν τα ανύπαρκτα “δικαιώματα των κατατρεγμένων” – αλλά δεν βλέπουν πουθενά τα δικαιώματα του γηγενούς Έλληνα.

(Με τη διαφορά ότι γιά τις χαζογκόμενες υφίσταται κάποια θεραπεία: αφού κουνηθούν όλο το καλοκαίρι στα τραπέζια της Μυκόνου, πρέπει να επιστρέψουν οίκαδε τον Σεπτέμβριο γκαστρωμένες. Αν όχι, φταίει καθαρά το αντρικό φύλο που τις αφήνει αμολητές – καί φτού του, μην το βασκάνω.)

  • Την ανοιχτή έχθρα όσων βολεύονται από την υπάρχουσα κατάσταση.

Πρακτόρων, λαμογιών, πολιτικάντηδων, ανθελλήνων κάθε χρώματος, «ανθρωπιστών» “Μ”ΚΟ-άδων καί λοιπών δουλεμπόρων, εμπόρων ναρκωτικών καί μαφιόζων κάθε είδους, μουσλιμολάγνων, πληρωμένων παπαγάλων των ΜΜΕ, κι όποιου άλλου βαδίζοντος κοπράνου θες.

Γιά όλες τις παραπάνω κατηγορίες (κι όσες παρεμφερείς παρέλειψα), πιστεύω πως η ανάγκη (που ανέφερα παραπάνω) θα έχει τη μορφή της Νεμέσεως. Καί δεν θα είναι τόσο το οικονομικό στρίμωγμα, ή η ανεργία.

Λοιπόν, πιστεύω πως, λόγωι Συμπαντικής Δικαιοσύνης καί μόνον, όταν κάποια στιγμή -καί σύμφωνα με το σχέδιο βιολογικής εξοντώσεως των Ελλήνων- θα επιτεθούν καθ’ άπασα την επικράτεια τα οπλισμένα λαθρομούσλιμζ, όλοι αυτοί είτε θα σφαγούν, είτε θα βάλουν μυαλό. Δεν το βλέπω ν’ ανοίγουν τα μάτια τους αλλοιώς. Αν ήταν, θα είχαν ήδη πειστεί.

 

Γιά να κλείσω το κεφάλαιο του εσωτερικού μετώπου. Προσωπική εκτίμηση:

  • Ένα γεμάτο 40% του πληθυσμού (χωρίς τα λαθρομούσλιμζ) είναι ξεκάθαρα εχθρικό καί δεν θ’ αλλάξει. (Αυτό μου λένε στατιστικές φίλων από φατσομπούκια καί γκούγκλ πλάς καί τέτοια.)
  • Ένα 25% ζή στην καρακοσμάρα του.
  • Κι ένα άλλο 25% βλέπει καθαρά πώς έχουν τα πράγματα, θέλει να μιλήσει, ή να κάνει κάτι, αλλά δεν τολμάει. (Θέλει ισχυρή παρακίνηση, γιά να κινηθεί.)

Το υπόλοιπο 10% έχει ήδη ξυπνήσει καί είναι έτοιμο.

 

(ε) Το υπερφυσικό επίπεδο

Σίγουρα θα ρωτήσει κάποιος τί εννοώ… αν, δηλαδή (κάπως αφελώς διατυπωμένο) η αισυμνητική επιτροπή έχει υπερφυσικές ικανότητες.

Η απάντηση είναι ένα σαφέστατο «ναί», αλλά πρέπει να εξηγήσω.

Όπως έχει ειπωθεί εδώ κατ’ επανάληψιν, αλλά καί όπως καταλαβαίνετε εσείς, η δύναμή μας θα προέλθει (ξανά) από τις ρίζες μας, δηλαδή από την πανάρχαιη Ελλάδα. Καί όντως, θα πρέπει να μιμηθούμε τους παναρχαίους προγόνους μας, γιά να δούμε προκοπή. Λοιπόν, όσα άτομα γνωρίζω, που γυροφέρνουν το κορυφαίο αισυμνητικό επίπεδο, …κάτι μπορούν ήδη, που δεν το μπορεί ο υπόλοιπος πληθυσμός.

Γιά να μή μιλήσω γιά οργάνωση με βάση μαθηματικά καί φυσικά πρότυπα. Πχ φράκταλς ανθρώπων… Αλλά, ήδη όσα είπα γιά το θέμα (ναί, αυτές οι δυό λεξούλες) είναι υπερβολικά πολλά, γιά να λέγονται δημοσίως. (Θυμηθήτε: Σακόκου!!!)

 

Με τρείς σοβαρώτατες ενστάσεις, όμως.

  • Η σημερινή εποχή έχει διαφορετικές αστρικές σχέσεις από τις τότε.

Ενδεχομένως να ενεργοποιούνται καί διαφορετικά εγκεφαλικά κέντρα των Ελλήνων, ή διαφορετικά τμήματα του dna τους. Άρα, δεν γίνεται ν’ αναστήσουμε τους τότε ανθρώπους, ή/καί τις τότε συνθήκες στο 100%. Δεν μπορούμε να μπούμε δύο φορές στο ίδιο ποτάμι! Χωνέψτε το.

Τώρα… ποιά σημασία έχει το να βλέπουμε τον ουρανό με διαφορετικό τρόπο; Χμμμ… μέγιστο θέμα. Καί ναί, υπονοώ ότι υπάρχει τρόπος να διαμορφώνουμε εμείς την ουράνια πραγματικότητα των άστρων σε κάθε εποχή, πριν μας βοηθήσει αυτή στέλνοντάς μας ενέργειες. Φυσικά, μην περιμένετε περισσότερα δημοσίως. (Σακόκου, λέμε! Αυτή η λεξούλα να σας τυπωθεί στο μυαλό με πυρωμένο σίδερο.)

  • Εάν (καταφέρουμε να) ξαναστήσουμε στο 100% τις τότε συνθήκες, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο.

Καί, δυστυχώς, πτωτικό. Η Αιγηΐδα βυθίστηκε, μην ξεχνάτε. (Πιστεύω -διότι δεν το έχω ακόμη πιστοποιήσει- απολύτως από λάθη των τότε προγόνων μας, τα οποία καρμικώς τα πληρώνουμε ακόμη ως έθνος.)

Πολύ απλά: Βάζεις ένα πιτσιρίκι στην κορυφή μιάς τσουλήθρας. (Καί δεν υπονοώ το «αεί παίδες εστέ». Τυχαίο παράδειγμα είναι – απλώς, παραστατικό.) Έ, θα τσουλήσει προς τα κάτω. Εάν το ξαναβάλεις στην κορυφή της τσουλήθρας, θα ξανατσουλήσει προς τα κάτω. Μ’ άλλα λόγια, τα ίδια αίτια φέρνουν πάντα τα ίδια αποτελέσματα. Τί επιθυμείτε, λοιπόν; «κλωνοποίηση» στο σήμερα των ίδιων αιτίων, που βύθισαν την Αιγηΐδα;

  • Είναι σοβαρώτατο λάθος να υποτιμούμε τους σημερινούς Έλληνες.

Το έθνος δεν μένει στατικό. Εξελίσσεται. Καλώς ή κακώς, μας αρέσει ή μας ξυνίζει, η σημερινή μορφή του είναι αυτή που είναι. Αλλά είναι ο παρών κρίκος της προαιώνιας αλυσίδας της φυλής μας. Αγνοώντας τον συγκεκριμένο κρίκο, με το συμπάθειον μαλακιζόμαστε. Κάνουμε το ίδιο ακριβώς λάθος, που κάνουν όσοι σταματάνε την εξέλιξη του έθνους μας στο 146 πΧ. (Κι έξω απ’ τα δόντια: τις αντιλήψεις ότι η Ελλάδα έκανε ιστορικό άλμα πάνω απ’ το Βυζάντιο, τις έβαλαν στα χαζομυαλά μερικών εγχωρίων «σοφών» καθηγητάδων διάφοροι πονηροί ξένοι.)

Έ, ωραία τότε… Αν έτσι έχουν τα πράγματα, αν εμείς προκύψαμε ξαφνικά από κενό 2,163 ετών, τότε είμαστε παιδιά της τύχης, που από σπόντα ονομαζόμαστε «Έλληνες». Καταχραστές της ονομασίας είμαστε. Σας αρέσει, όμως, αυτό το συμπέρασμα; Σας φαίνεται σωστό;

Επομένως, με τους σημερινούς Έλληνες καί μόνο μ’ αυτούς θα πορευτούμε.

Συμπερασματικώς, πρέπει να πάρουμε τις αρετές των προγόνων μας, χωρίς όμως τα ελαττώματά τους. Καί το όνειρο θα γίνει πραγματικότητα! Πιστέψτε με.

(Ά! Καί κανένα πανάρχαιο υπερόπλο, δεν θα μας έπεφτε πλάκωμα. Λόλ!!!)

 

viii. Εν κατακλείδι

Αυτά είχα να πω επί του θέματος. Διαφωνίες σίγουρα θα υπάρξουν, αλλά δεν βλέπω ο οποιοσδήποτε νουνεχής να ξεφεύγει από τις βασικές γραμμές που ανεγράφησαν στο παρόν.

Είμαι, όμως, πάντα πρόθυμος ν’ ακούσω τη φωνή της λογικής, που δεν την άκουσα μέχρι τώρα.

ΤΕΛΟΣ

 

Γιά τον Λευτέρη Πανούση

64 Σχόλια

ικρή διακοπή στα «αισυμνητικά», διότι προέκυψε σοβαρώτατο θέμα. (Άλλως τε, αρχίζει να κλονίζεται η πίστη μου στο ότι θα τα καταφέρω ως αισυμνήτης, διότι ήδη αντιμετωπίζω ισχυρό ανταγωνισμό. Το σώσιμο της Ελλάδας το καλοβλέπει μέχρι κι η Έφη Θώδη – κι αν δεν με πιστεύεις, αναγνώσθα μου, ανάγνωσον εδώ.)

 

Γειά σου Λευτέρη!

Λοιπόν, Λευτέρη, εγώ δεν είμαι υπάλληλος τράπεζας, που πάει να σε παραμυθιάσει με γλυκόλογα να πάρεις δάνειο, καί λέει: «- Μου επιτρέπεις τον ενικό, έ;». Εγώ -ως έχων εκδηλωμένες τάσεις πρωτογονισμού- τον ενικό τον παίρνω από μόνος μου!  🙂

Από σπόντα έπεσα -πριν κάτι τέρμινα- πάνω στο ιστολόγιό σου, κι έκτοτε σε αναγιγνώσκω επί τακτικής βάσεως. (Δεν γράφω «σε διαβάζω», διότι μόνον τους τρελλούς καί τους πεθαμένους τους διαβάζουμε.) Η πρώτη εντύπωση ήταν θετική. «- Πλάκα έχει ετούτος εδώ!», σκέφτηκα. «Τό ‘χει το επίθετο!» Έμ, κάτι ο Τζιμάκος, κάτι ο τότε πρύτανης του «Δημοκριτείου» (ώσπου πολιτεύτηκε), ήρθες κι εσύ κι έδεσε το κερασάκιον!

Ανεγίγνωσκον, που λες, τις σοφίες σου, μέχρις ότου έπεσα σε τούτο.

Κοίτα… δεν παρεμβαίνω στη ζωή σου, στις εμπειρίες σου, στα συναισθήματά σου, στις αναμνήσεις σου. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να το πράξει αυτό, άλλως τε. Αλλά θα παρέμβω στην ιατρική διάγνωση.

Δικέ μου, ξέρεις από τί πάσχεις; Όχι απ’ αυτά που έγραψε ο ντόκτωρ, αλλ’ από έλλειψη παλιόφιλων! Αν είχες, δεν θά ‘φτανες στο σημείο να γράφεις τέτοια πράγματα, σαν το πρωτομαγιάτικο. Γιά να μη σου πώ ότι, γιά τέτοιες περιπτώσεις σαν τη δική σου, εμβόλιο καί φάρμακο μαζί -το μόνον συνιστώμενον!- είναι οι παλιόφιλοι.

 

Δεν σε γνωρίζω από παλιά, ώστε να είμαι παλιόφιλός σου. Πλην όμως, η τεχνολογία με τα ιντερνέτια κάνει θαύματα! Πώς κάνεις καμάκι στη ζουμερή ξανθιά, κι από πίσω, στο απέναντι πληκτρολόγιο, κρύβεται ένας σαχλομαντράχαλος με τριψήφιο αριθμό κιλών (που, Κύριος οίδε, τί σκατά έχει στο κεφάλι του καί φέρεται έτσι) ; Έ; Ά γειά σου! Πες, επομένως, ότι εγώ είμαι ένα από τα παλιά φιλαράκια σου – καί σου ξηγιέμαι αναλόγως!

Κατ’ αρχήν, σαφώς θα βρισκόμασταν από κοντά πρώτα, καί θα μου έδειχνες τα ιατρικά …χειρόγραφα. Θα σ’ άκουγα υπομονετικά. Θα έκανα την πάπια, όταν θ’ άρχιζες τις στεναχώριες. Καί μετά θά έβγαζα κρασί να πιούμε.

Κι επειδή το κρασί δεν πίνεται χωρίς σαβούρωμα, ιδού καί το σχετικόν:

Βάζουμε μιά κονσέρβα τόνο (έχει φάει μεν ραδιενέργεια απ’ τη Φουκουσίμα, αλλά είναι πιό νόστιμος), μία κονσέρβα κόκκινα φασόλια, μία καλαμπόκι – κι ενδεχομένως ντάκο, λάχανο, μαρούλι, καρότο, μπαλσάμικο, καί γίνεται μιά σαλάτα γιά 2-3 άτομα, άνευ προηγουμένου! Συν χωριάτικο ψωμί με προζύμι, δε σου λέω τίποτε! Καί τη βγάζουμε καί φτηνά, με κανά δεκάρικο σύνολον το πολύ. (Στη φωτό φαίνεται η μισή σαλάτα. Η υπόλοιπη μισή …ήδη είχε πέσει ηρωϊκώς.)

Καί πάνω που θα χαλαρώσουν οι αντιστάσεις σου, αρχίζω την …αγωγή!  🙂

Πρώτα θα σε πλάκωνα στα ιατρικά ανέκδοτα, με κορυφαίο το «κόκκινο-πράσινο». Άκουσον, γιά να μαθαίνεις:

 

Ήταν, λέει, δύο τύποι στο σαλονάκι του αφροδισιολόγου. Ψαρωμένοι (διότι, γιά να βρεθεί κανείς εκεί, σαφώς έκανε χοντρή αταξία – λόλ!!!), κάποια στιγμή άρχισαν να ρωτάνε ο ένας τον άλλον: «- Εσείς τί έχετε;» «- Κι εσείς;», κτλ. Τελικά, λέει ο ένας: «- Εγώ ξύπνησα το πρωΐ, καί το πουλί μου ήταν κόκκινο!» «- Σοβαρά;», λέει ο άλλος. «Κι εγώ ξύπνησα σήμερα, καί το δικό μου ήταν πράσινο!» Τέλος πάντων, μετά άρχισαν τα: «- Πέρνα εσύ πρώτος!», «- Όχι, εσύ!», κτλ. Τελικά, περνάει πρώτος αυτός που τό ‘χε κόκκινο.

Τον βλέπει ο γιατρός, καί λέει: «- Δεν είναι τίποτε. Πήγαινε σπίτι, κάνε ένα ζεστό μπάνιο, ξεκουράσου, κι εντάξει.» «- Ρέ γιατρέ, πώς δεν είναι τίποτε; με δουλεύεις;» «- Σε δουλεύω; Δηλαδή, θες να πείς πως δεν ξέρω από Ιατρική; Φύγε, σου λέω! Κι άμα συνεχίσεις να κάθεσαι εδώ, θα σου χρεώσω την επίσκεψη! Άντε φεύγα!»

Βγαίνει ο τύπος περιχαρής, καί λέει στον άλλον: «- Τίποτε δεν είναι! Μου είπε να κάνω ένα ζεστό μπάνιο, κι εντάξει!» Μπαίνει, λοιπόν, κι ο άλλος μέσα επίσης περιχαρής… όμως, τον βλέπει ο γιατρός, ξυνίζει τα μούτρα, καί λέει: «- Δικέ μου… Ώχ!… Χάπια, ενέσεις, αγωγή με επαλείψεις… καί άν!!!»

Τσατίζεται ο τύπος. «- Ρέ δόκτορα, με δουλεύεις; Στον άλλον είπες να κάνει ένα μπάνιο κι εντάξει. Σε μένα, τ’ είν’ αυτά τα πράγματα;»

Καί λέει κι ο δόκτωρ, φιλοσοφικώς πως: «- Ρέ μυστήριε, του αλλουνού είναι από κραγιόν. Εσένα είναι από μούχλα!»

 

Εδώ, Λευτέρη, το σενάριο λέει πως θα ψιλογελούσες προς στιγμήν, αλλά πάλι θά ‘πεφτες στη στεναχώρια. Εγώ, βέβαια, θα σ’ έβαζα να καλοσκεφτείς, μπας κι είσαι αυτός με το κόκκινο.

Αλλά μάλλον δεν θα έπιανε. Θά ‘λεγες κάτι σαν: «- Τέλειωσα πιά!», κτλ παρόμοια. Οπότε, θα προχωρούσα στο επόμενο στάδιο θεραπείας. Θα σου ‘ρχόταν κατακέφαλα βροχή από …Τόμαχωκ! Δούλεμα άγριο! Καί γιά πρώτη δόση, το ανέκδοτο με τον γέρο καί τον Χάρο:

 

Ήταν, λέει, στο κρεββάτι ενός νοσοκομείου, ένας γέρος. Που, κάποια στιγμή, βλέπει έξω απ’ το παράθυρο να τον κοιτάζει κατ’ ευθείαν στα μάτια ο γνωστός τύπος με τα μαύρα ρούχα. «- Ώχ!», λέει ο γέρος. «Γιά μένα ήρθε αυτός ο φούστης!»

Κάνει ο γέρος να κρυφτεί κάτω απ’ την κουβέρτα, τίποτε. Ο Χάρος, εκεί. Αμετακίνητος. Καί να τον κοιτάει κατάματα.

Τέλος πάντων, κάποια στιγμή κρυφοκοιτάζει ξανά ο γέρος προς το παράθυρο, κι ο Χάρος δεν ήταν εκεί. «- Ωραία!», λέει ο γέρος. «Ευκαιρία να την κοπανήσω, να μη με βρεί!» Σηκώνεται, λοιπόν, πάει στην πτέρυγα νεογνών του νοσοκομείου, ξεγυμνώνεται, μπαίνει σε μιά βρεφική κούνια, βάζει καί μιά πιπίλα στο στόμα, σκεπάζεται καί με μιά βρεφική κουβερτούλα, κι αράζει. Όμως, ο Χάρος εμφανίζεται ξαφνικά δίπλα στην κούνια, καί διαμείβεται ο εξής διάλογος:

«- Τσά!», λέει ο Χάρος χαμογελαστός. «Τί κάνεις αυτού εσύ;»

«- Άαααα!!!», κάνει ο γέρος τρομαγμένος. Μόλις, όμως, συνήλθε απ’ την τρομάρα, λέει: «Μμμμάμ! Μάμμμ!»

Καί λέει κι ο Χάρος:

«- Καλά! Κάνε τώρα μάμ, κι έλα μετά να πάμε άτα!»

 

Λοιπόν, Ελευθέριε, εδώ θα χαμογελούσες λίγο παραπάνω. Είναι σίγουρο. Αλλά εγώ, απτόητος, θα σου έλεγα ότι η κηδεία σου πρέπει να έχει στύλ – καί προς τούτο θα σ’ έστελνα να επισκεφθείς τον «κάλτ» ιστότοπο του γραφείου κηδειών των αδελφών Μπαμπούλα!

(Ναί, ρέ σείς! Έτσι ακριβώς ονομάζονται οι άνθρωποι! Τί να κάνουμε, δηλαδής; να τους το αλλάξουμε; Ανεπίτρεπτον!

Το δέ θρυλικό σάϊτ το ξέρουν καλά οι παλιοί χρήστες των ιντερνετιών. Οι παλιότερες μορφές του ήταν υπεράνω πάσης περιγραφής – με κάτι ηλιοβασιλέματα, καί διάφορα τέτοια.)

Κάπου εδώ θ’ άρχιζες να ξυπνάς… δείγμα πως η θεραπεία -ευτυχώς!- άρχισε να πιάνει. Θα έλεγες κάτι σαν: «- Άει στο διάολο, μαλάκα τρελλέ!» (που είμαι, δηλαδή – τρελλός, εννοώ), κι εγώ θα χαμογελούσα ικανοποιημένος, διότι ο ασθενής εμφανίζει πλέον σωστές αντιδράσεις.

Θα τσουγκρίζαμε καί τα ποτήρια χαμογελαστοί.

 

Κι αμέσως μετά, θα σε αποτελείωνα, με την πυρηνική βόμβα των επιχειρημάτων:

«- Δηλαδή, τί θες; να πεθάνεις εσύ καί να συνεχίσει να ζή ο Μητσ…;» (Ευνόητο γιατί δε λέω όλο το όνομα. Θα μού ‘ρθει κανας μετεωρίτης στο κεφάλι.)

Καί θα συνέχιζα μέχρι τελικής πτώσεως – καί βαρώντας το χέρι μου στο τραπέζι:

«- Άμα σου βαστάει, τώρα, μωρή κουφάλα, ψόφα! Όχι, άμα σου βαστάει, ψόφα!!!»

🙂  🙂  🙂

 

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

 

…Όλοι το ξέρουμε πως -ως έθνος- μας βάλανε να κολυμπάμε στα σκατά. Κι όχι μόνον αυτό, αλλά κάνουμε καί μακροβούτια. Μάλιστα, μερικοί το χαίρονται δεόντως: όπως ο θείος Σκρούτζ κολυμπάει στις λίρες, καί παίρνει μερικές καί τις αφήνει να πέσουν στο κεφάλι του δίκην σαμπουάν, έτσι κι αυτοί – την καταβρίσκουν με το σκατολούσιμο. Ξέρεις, κάτι αηδίες του τύπου: «Κάνε την κρίση ευκαιρία!», κτλ. Παναπεί: γίνε ένα με τους πολιτικούς, καί φάε όσα κρατικά λεφτά έχουν απομείνει ακόμη αφάγωτα. (Κι άμα δεν το κάνεις, είσαι ηλίθιος.)

Οι γνωστοί καί μη εξαιρετέοι διεθνείς κι εγχώριοι κερατάδες, ενώ μας βλέπουν να κρεμόμαστε στην άκρη του γκρεμού με το ένα μας χέρι, έρχονται καί μας βαράνε τα δάχτυλα με το σφυρί. Γνωστό αυτό, καί ποιός μπορεί να ισχυριστεί ότι γλύτωσε τις σφυριές; Ολονών τα δάχτυλα πονάνε. Όμως, εγώ δεν το επιτρέπω αυτό. Όσον αφορά τις μικρές μου δυνατότητες, ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΟΣ ΤΖΑΜΠΑ. ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ!!!

Στις χιλιάδες ήδη αυτοκτονημένους (με τον ένα ή τον άλλο τρόπο – ακόμη καί με «παραίτηση» απ’ τη ζωή), δεν μπορούσα να κάνω κάτι – διότι δεν είχα τρόπο να τους προσεγγίσω καί να τους μιλήσω. Αλλά εσένα, Λευτέρη, δεν σ’ αφήνω να σε πάρει τόσο από κάτω η στεναχώρια. Καθώς δεν θ’ αφήσω καί όσους μου δίνουν πρόσβαση, έστω καί διαδικτυακή.

Επιτέλους, δεν θα πληρώνουμε εμείς οι Έλληνες μιά ζωή, …αιώνες ολόκληρους,… τα εγκλήματα αλλονών. Επιτέλους, ας πληρώσουν οι ένοχοι – καί θα πληρώσουν, διότι υπάρχει κι ο Συμπαντικός Νόμος. Κι αυτή η στιγμή δεν αργεί.

Κι όσο γιά το τί θα κάνουμε στο προσεχές μέλλον, μέχρι να δούμε κρεμασμένους καί παλουκωμένους αυτούς τους λεβέντες, έ! Σφίξτε το ζωνάρι, σφίξτε τα δόντια, επιβιώστε με κάθε τρόπο, καί θά ‘ρθουν καί τα ωραία. Καί ξαναβρήτε τους φίλους σας, γαμώ το κέρατό μου! Τί σκατά πάθατε, ειδικά εσείς των μεγάλων πόλεων; τη λέξη «φιλία» την αφήσατε να κοιμάται στα λεξικά; Γιατί;

Ενεργοποιήστε τις παλιές, άξιες φιλίες που τυχόν αδράνησαν, ορμήστε καί γεμίστε χαρά καί χαμόγελο καί τις καινούργιες, καί τα πράγματα θ’ αλλάξουν με μαγικό τρόπο! Εγγύηση, σας λέω. Οι δέ «κωδικοί» συμπεριφοράς μεταξύ Ελλήνων φίλων δεν χρειάζονται ούτε συστάσεις, ούτε -πολλώι μάλλον- επεξήγηση. Ρεφενές, χαβαλές, κουβέντα (με αλληλοψυχανάλυση), τραγούδι (αλήθεια, γιατί σταμάτησαν όλοι να τραγουδάνε; ), σαφώς κρασάκι μετά σαβουρώματος… Κι άμα λάχει, καί κανένας ψιλοτσακωμός, γιά να κυκλοφορήσουν λίγο καλύτερα τα αίματα. (Να μην πάμε από θρόμβωση!) Διότι καί η Έρις είναι Ελληνίς θεά!  🙂

 

Αυτά, Λευτέρη!

Περιμένω το επόμενο ιατρικό χειρόγραφο (με δεδομένο ότι μπορείς να διαβάσεις τα …ιερογλυφικά του δόκτορος) να γράφει «υγιής»! (Ή, τέλος πάντων, «ουδέν εύρημα», ή όπως αλλοιώς τα γράφουν τα χαριτωμένα τους.) Καί τότε, θα σε καλέσω να ρίξεις ζεϊμπεκιά -αλλά με σαφώς εύθυμη διάθεση- το του Μπάμπη Μπακάλη του μουσοποιού:

Αφού με καταστρέψανε οι συγγενείς και οι φίλοι
έκαψα την καλύβα μου να μη με τρών’ οι ψύλλοι!

Κι όσο θα διατελείς …καυσοκαλυβίτης, όλοι μαζί θα σου κρατάμε με τα παλαμάκια το ίσο!

 

 

Υγ: Λευτέρη, το μόνο στεφάνι που θέλω να δω από σένα, δεν είναι της κηδείας σου. Αλλά το άλλο, το …«φτού, κακά!»  🙂

Κι άμα δεν ξέρεις τα κόλπα (πώς γονατίζουμε μπροστά στη γκόμενα, καί πώς της κάνουμε δήθεν πρότασις, καί τα λοιπά καί ταλιμπάν), έ! θα σου τα μάθω εγώ!  🙂 Θά ‘ρθω καί μπράτιμος, άμα λάχει. (Μόνο να χάσω μερικά κιλά, να με χωράει το κοστούμι.)

Άντε, λοιπόν!… Κάνε τα ωραία σου, καί περιμένω το «ουδέν εύρημα»!

Υγ 2: Αλήθεια, έχετε σκεφτεί τα μετά (τα γεγονότα) ; Όλοι οι Έλληνες χρειαζόμαστε, γιά τη λίαν προσεχή ανασυγκρότηση της χώρας. Όλοι, μηδενός εξαιρουμένου. Σας έχει περάσει καθόλου απ’ το μυαλό αυτό;

 

Καί νά ‘μουνα, λέει, αισυμνήτης… – 3

22 Σχόλια

(προηγούμενο)

να τελευταίο γιά την εκπαίδευση: Θα ισχύσει αναδρομική αφαίρεση πανεπιστημιακών τίτλων από άτομα, που καταφανώς τους πήραν χωρίς να τους αξίζουν – ή, που δεν έπρεπε να τους πάρουν.

(Αλήθεια, εσείς πού λέτε να πάτε διακοπές; Να προτείνω τη Λέσβο, ή προτιμάτε τη Μυτιλήνη; Εκεί κοντά καί στα δυό αυτά νησιά, έχει ως παγκοσμίως πρωτότυπο αξιοθέατο μιά γραμμή με φωσφοριζέ μπογιά επάνω στη θάλασσα, που τη φτιάξαν τώρα τελευταία, η οποία σημειώνει τα σύνορα της χώρας μας. Διότι αλλοιώς η θάλασσα δεν έχει σύνορα. Αν ήταν να υπάρχουν θαλάσσια σύνορα χωρίς μπογιά, άειντε-άειντεεεε… θα τα βλέπαμε όλοι. Καραλόλ!!!)

Καί θα κοπεί μαχαίρι ο σαλτιμπαγκισμός του: “κάνω όποιο μεταπτυχιακό γουστάρω, επειδή έχω τις άκρες”. Πχ από νηπιαγωγός γίνομαι χειρούργος. (Ακόμη καί ως παράδειγμα είναι παλαβό αυτό, …αλλά λέμε τώρα. Δεν γίνονται τέτοια πράγματα. Όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά ούτε στους ανθρωποφάγους – ένθα η χειρουργική είναι σαφώς εμπειρική τέχνη, μή διαθέτουσα το επίπεδο της χειρουργικής των πολιτισμένων.)

(δ) Δημόσιος βίος

  • Καταργούνται πάραυτα οι διάφορες δημόσιες θέσεις, που δημιουργήθηκαν γιά να βολευτούν σε δημόσιες καρέκλες μερικά φιλικώς προσκείμενα κομματόσκυλα.

Κάτι “ανεξάρτητες αρχές” καί κάτι “περιφέρειες” καί τέτοια. (Ά, καί ο Οργανισμός …αποξηράνσεως Κωπαΐδος!)

  • Επίσης, τα περίφημα “προσωπικά δεδομένα” παύουν να είναι η ιερή αγελάδα που είναι σήμερα.

Γιά παράδειγμα, ο καθένας θα μπορεί να γνωρίζει τί εισοδήματα δήλωσε ο γείτονάς του ο “μάγκας” (που φοροδιαφεύγει). Η απόδοση φόρου είναι δημόσια πράξη που αφορά όλους μας, κι όχι ιδιωτική. Οπότε, οι σχετικές …μαγκιές, κομμένες. Όποιος δεν θέλει να πληρώσει φόρο, διαβατήριο καί δρόμο απ’ την Ελλάδα ΟΡΙΣΤΙΚΩΣ. (Εννοείται -καί με την επιφύλαξη ότι μέχρι στιγμής τους φόρους μας τους δίνουμε σε κλέφτες– πως η διακυβέρνηση του αισυμνήτη θα σεβαστεί απόλυτα το χρήμα των πολιτών. Όχι όπως τώρα.)

Στο κάτω-κάτω, εφ’ όσον πραγματική δημοκρατία σημαίνει συμμετοχή όλων στα κοινά, πρέπει να πάψει το -εκ του πονηρού- σπρώξιμο δημοσίων πράξεων προς τη σφαίρα του ιδιωτικού.

  • Τα ίδια θα ισχύσουν καί γιά το ποινικό μητρώο του καθενός.
  • Καθιερώνεται ο (ετήσιος ίσως) απολογισμός των αρχόντων προς τους αρχομένους.
  • Ορίζονται ως ιδιώνυμα αδικήματα καί επισύροντα την θανατική ποινή μερικά ακόμη, όπως πχ ο εμπρησμός δασών.
  • Απαγορεύεται ΑΥΣΤΗΡΟΤΑΤΑ η κατάληψη δημόσιας θέσης από τέκτονες, διότι είναι εν δυνάμει πράκτορες ξένου κράτους – εφ’ όσον η κορυφή της ιεραρχίας τους βρίσκεται στην αγγλίτσα κι εξυπηρετεί το αγγλικό στέμμα.

Όσοι, δέ, υπηρέτησαν ή υπηρετούν στο Δημόσιο όντας τέκτονες, απολύονται άνευ αποζημιώσεως. Στους δε συνταξιούχους …τοιούτους, κόβεται η σύνταξη.

Να κάνουμε μιά στάση εδώ, διότι μ’ έχουν πιάσει τα γέλια με το επιχείρημα πως κάποτε οι τέκτονες ήταν επαναστάτες, καί ανέτρεψαν τους βασιλιάδες καί τους ευγενείς – καί δήθεν τάχαμ’ χωρίς τους τέκτονες δεν θα βγαίναμε ποτέ απ’ τον Μεσαίωνα. Επαναστάτες καί ανατροπείς βασιλικών δυναστειών, ναί… αλλά παντού αλλού, εκτός απ’ την ίδια την αγγλίτσα!!! Έτσι είναι – διαλύουμε τη “φυσική ηγεσία” όλων των άλλων, αλλ’ αφήνουμε τη δική μας απείραχτη. Συνεπώς, υπό τον ψευδεπίγραφο μανδύα του “επαναστάτη”, κρυβόταν σκέτο πρακτοριλίκι.

Λοιπόν, κάτι τέτοιους “επαναστάτες” η Ελλάδα ουδόλως τους χρειάζεται. Καί τα παράπονά τους κατά Λονδίνο μεριά. Να τους ταΐσουν καί να τους φροντίσουν οι “αδελφοί” τους. (Μπορεί να τους ρίξει κι ο ΜΑΤΣ τίποτε αστακομακαρονάδες απ’ τον ουρανό. Ποτέ δεν ξέρεις. Σ’ εμάς τους “αμύητους”, πάντως, δε ρίχνει. Μας κρατάει μούτρα. Διαπιστωμένο.)

(ε) Διεθνή

  • Αποσυρόμαστε αμέσως από ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, ΕΕ.

Καθώς καί από άλλα τέτοια μορφώματα, όπως η (ευτυχώς, επισήμως διαλυμένη το 2011) “Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση”, όπου τη συμμετοχή της Ελλάδας την υπέγραψε ο Σαμαράς το 1991. (Τ’ ήταν αυτό το μαγαζί, τώρα; Ένα ΝΑΤΟ μέσα στο ΝΑΤΟ καί μία ΕΕ μέσα στην ΕΕ. Η Ελλάδα αντάμα με τον σκληρό προτεσταντικό πυρήνα της ΕΕ, δηλαδή. Τά ‘δαμε τα χαΐρια της συμμετοχής μας… Πολύ μας βοήθησαν όλοι αυτοί επί μία εικοσαετία, τί να σας πω.)

  • Τα σύνορα κλείνουν, καί όποιος δοκιμάσει να τα παραβιάσει, πυροβολείται. Επίσης, επανέρχονται τα ναρκοπέδια των συνόρων.
  • Διαχωρίζεται νομοθετικώς η ιθαγένεια από την υπηκοότητα… παίρνουν επιτέλους διαζύγιο.

Καιρός ήταν να διαλυθεί αυτό το παράταιρο καί παρά φύσιν …“σύμφωνο συμβίωσης”, που το επέβαλαν -καθαρά εκ του πονηρού- οι Βαυαροί του Όθωνα καί το διατήρησαν μέχρι σήμερα -πάλιν εκ του πονηρού- διάφοροι …παρά φύσιν “νομομαθείς”. Η απόκτηση ιθαγένειας καθίσταται στο εξής ΑΔΥΝΑΤΗ γιά μή Έλληνες, η δε απόκτηση υπηκοότητας τρομερά δύσκολη.

  • Κάθε είδους λαθρέποικος απελαύνεται, καί η μαϊμουδίσια “Ελληνική ιθαγένεια” του αφαιρείται. (Καί τα παράπονα στο μαγαζί που την αγόρασε.)

Γιά όποιον, τώρα, λαθρέποικο θέλει να το παίξει σκληρό αντράκι, ή γιά όποιο κράτος δεν δέχεται πίσω τους υπηκόους του (πχ Πακιστάν), υπάρχουν δύο εναλλακτικές:

  • Κράτηση επ’ αόριστον σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως, χωρίς απαγγελία κατηγορίας καί με καταναγκαστική εργασία, έως ότου βρεθεί κράτος να τους δεχθεί.
  • Ή επιβίβαση με το ζόρι σε παλαιά πλοία χωρίς καύσιμα (αλλά με κάμποσα τρόφιμα καί νερό) καί ρυμούλκησή τους σε διεθνή ύδατα, πολύ μακριά από την Ελλάδα.

Όποιος θέλει να το παίξει φιλάνθρωπος, ας τους σώσει. Αλλά η προσπάθεια επανεισόδου του πλοίου σε δικά μας χωρικά ύδατα θ’ αντιμετωπίζεται με πυρά.

Σε τυχόν “φιλανθρώπους” που θα θελήσουν να μας την πούν, θα επισημάνω ότι όλα αυτά τα άτομα νομικώς είναι “μή-πρόσωπα” – εφ’ όσον δεν διαθέτουν έγγραφα από τη χώρα τους. Δεν γίνεται οι Έλληνες να προσκομίζουν κάθε φορά ένα σωρό πιστοποιητικά, καί ο κάθε τυχαίος καί τυχάρπαστος που μπουκάρει παρανόμως στην Ελλάδα να περνάει “αέρα”. Άτομο χωρίς έγγραφα είναι ένα τίποτε – καί φυσικά, δεν έχει κανένα απολύτως δικαίωμα. Ούτε ανθρώπινο, ούτε …σκυλίσιο. Πολλώι δε μάλλον να …κάνει μήνυση σε Έλληνες γιά διάφορα, χρησιμοποιώντας τους νόμους της Ελλάδας. (Πχ γιά επίδειξη …ρατσιστικής συμπεριφοράς!!!!!)

Σε τέτοια περίπτωση (δηλ. να φάει Έλληνας μήνυση από νομικώς ανύπαρκτο πρόσωπο), μιλάμε γιά εντελώς καραγκιόζικη κατάσταση: στο δικαστήριο, απ’ τη μιά ο Έλληνας κατηγορούμενος με ταυτότητα καί κάθε είδους επίσημο έγγραφο, ενώ ο τρέχα γύρευε λάθρο (που ήδη έχει παρανομήσει, εισερχόμενος στη χώρα παρανόμως) με …προφορική δήλωση των στοιχείων του. Κάργα δίκαιη δικονομία, τί να σας πω! Να τη διδάσκουν καί στους φοιτητές τους οι εμπνευστές της.

Εάν, τώρα, διαφωνήσουν κάποιες πρεσβείες, καί μας πουν να σεβόμαστε τους δικούς τους υπηκόους, τότε στις κυρίες αυτές: (α) θα επιβάλουμε βαρύτατο πρόστιμο γιά παράνομη είσοδο υπηκόων τους στην Ελλάδα (εφ’ όσον εν τοίς πράγμασιν αναγνωρίζουν πως πρόκειται γιά δικούς τους) καί (β) επιπλέον, θ’ απαιτήσουμε να πληρώσουν τα έξοδα επαναπατρισμού των υπηκόων τους. Εάν -παρά ταύτα- επιμείνουν σε επίδειξη πυγμής προς την Ελλάδα, δεν θα χαλάσουμε καρδιές. Θα …φοβηθούμε! Λόλ!!! Αλλά η μεταχείριση των υπηκόων τους θα είναι η πιό πάνω αναφερόμενη. (Στρατόπεδο συγκεντρώσεως, ή πλοίο.) Οπότε, ή πληρώνουν καί τους παίρνουν πίσω, ή το βουλώνουν.

Η επιμονή στη στάση «πουλάω τσαμπουκά» προς την Ελλάδα, απλά θα σημάνει άρση των διπλωματικών σχέσεών μας. Στο κάτω-κάτω, καμμία ανάγκη δεν έχουμε γιά σχέσεις με κράτη, που την παρανομία τη θεωρούν φυσιολογική. (Όπως θεωρούν φυσιολογικό το: “Τα δικά μου δικά μου, καί τα δικά σου πάλι δικά μου!” Αν έμπαιναν σ’ αυτά λαθρομετανάστες Έλληνες καί αξίωναν “ντικαιώματα”, τζάμπα φαΐ, τζάμπα στέγαση με γουάϊ-φάϊ, κι ανέγερση εκκλησιών, τί θα λέγανε; Έ, λοιπόν, σκασμός τώρα!)

  • Στα ίδια πλαίσια καί με τις ίδιες συνέπειες ανυπακοής, εκδιώκονται από τη χώρα καί οι Βρωμά.

Ειδικά μαθήματα …σαβουάρ βίβρ θα πάρουν επίσης καί οι φανατικοί Αλβανοί.

 

Στάση εδώ, επειδή αξίζει.

Στάση γιά δυό λόγια παραπάνω, επειδή το αγγούρι της εισβολής στη χώρα μας «αναξιοπαθούντων» ιστορικώς το φάγαμε πέντε φορές στον πρωκτό, αλλά μυαλό δε βάλαμε. (Άμα δε σέβεσαι την Ιστορία, καί δή τη δική σου, αυτά συμβαίνουν. Σε παραμυθιάζουν οι παπατζήδες ξανά καί ξανά να κατεβάσεις το βρακί σου… καί στο τέλος καταντάς να σ’ αρέσει το παρά φύσιν.)

Υπόψη, πέντε φορές θυμάμαι εγώ (πάντα μιλάμε γιά «ειρηνικές» εισβολές, όχι πολεμικές) – αλλά ένεκα τα ποτά, τα ξενύχτια, οι γυναίκες (…λέμε τώρα! λόλ!!!), συν το Αλτσχάϊμερ, δε δουλεύει ο εγκέφαλος σε ρύθμιση οβερκλόκινγκ, καί μπορεί να υπάρχουν κι άλλες. (Που μου διαφεύγουν αυτή τη στιγμή.)

  • Πρώτη εισβολή, οι Γεφυραίοι.

Πελασγοί του Κρόνου, αναμεμειγμένοι με απογόνους Ατλάντων – καθαρούς, ή αναμεμειγμένους με φυλές της Μ. Ανατολής («Φοίνικες»). Τους δεχθήκαμε «ειρηνικώς», ως (καί λιγάκι) όμαιμους. Αρχικώς εγκαταστάθηκαν στη Βοιωτία καί -φαίνεται καί- στη νότια Εύβοια. (Γιατί; Διάβαζε: Αυλίδα – καί θυμήσου τα «ομαγυρεία» του Παλαιού. Μόνο που το 700 πΧ φαίνεται πως οι αρχαίοι ημών είχαν ξεχάσει τα πάντα σχετικά μ’ αυτά. Αλλά οι Γεφυραίοι θυμόντουσαν!)

Δεν πέρασαν εκατό-εκατονπενήντα χρόνια, κι οι «όμαιμοι» άρχισαν τους τσαμπουκάδες. Οι Βοιωτοί τους έδιωξαν, κι οι Γεφυραίοι κατέβηκαν στη βόρεια Αττική, ένθα κι άρχισαν να ζητάνε «ντικαιώματα». Πχ να συμμετάσχει στα Παναθήναια (κι ενώι υπήρχε αυστηρή διάταξη γιά μή συμμετοχή ξένων) η αδελφή …της αδερφής Αρμοδίας. Τη συνέχεια την ξέρετε.

  • Δεύτερη εισβολή, οι Βούλγαροι.

Ήρθαν στη βόρεια Θράκη ως «κατατρεγμένοι» (απ’ τους Πετσενέγκους καί διάφορες φυλές Ούννων, αν θυμάμαι καλά), στα πρώτα κύματα των οποίων ο αυτοκράτορας Ηράκλειος έδωσε άδεια εγκαταστάσεως.

Τη συνέχεια την ξέρετε. Καί μόνον στον 20ο αιώνα κατέκτησαν καί κατείχαν (πολεμικώς πως καί ως μή ώφειλαν) Ελληνικά εδάφη τρείς φορές, χωρίς να δώσουν δεκάρα γι’ αποζημιώσεις μετά. Οι «κατατρεγμένοι».

Δεν αναφέρω τ’ άλλα τους, πχ τη δολοφονία Ελλήνων απ’ το «Κομιτάτο».

  • Τρίτη εισβολή, οι γύφτοι.

Κάπου το 1300. «Κατατρεγμένοι» κι αυτοί, που φρόντισαν να γλείψουν καλά-καλά τους Τουρκαλάδες, γιά να μην «κατατρεχτούν» κι άλλο. Τόσο καλά, που υπήρξαν οι συστηματικοί δήμιοι των Ελλήνων καθ’ όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. (Οι δε εβραίοι ανέλαβαν μονοπωλιακώς το χαφιεδηλίκι.)

Σήμερα, πάλι, ο κάθε μαλάκας που τους βλέπει ως «γραφικούς» κι «αναξιοπαθείς», μάλλον δεν έχει τίποτε ακουστά γιά εμπόριο ναρκωτικών, τοκογλυφίες, κι άλλα τέτοια κεχαριτωμένα σπόρ, στα οποία επιδίδονται συστηματικώς οι «γραφικοί αναξιοπαθείς».

  • Τέταρτη εισβολή, οι Αλβανοί το 1990.

Εντάξει, κι αυτοί τυγχάνουν όμαιμοι. (Προσωπική γνώμη, όχι αβασάνιστη – μην την αναλύσουμε εδώ, όμως.) Γι’ αυτό τους δεχθήκαμε χωρίς πολλές αντιδράσεις. Αλλά, ρέ φούστη μου, απ’ αυτό το σημείο, μέχρι να βαλθείς να κάνεις (απ’ το υστέρημά σου) πλούσιον τον κάθε ξυπόλητο που χτυπάει το κουδούνι της πόρτας σου, ακόμη κι αν είναι συγγενής σου, έ! Είναι μεγάλη η απόσταση!

Την …ευγνωμοσύνη τους τόσα χρόνια μετά, την είδαμε – «Μεγάλη Αλβανία», διώξεις του Ελληνικού στοιχείου, ανακίνηση θέματος Τσάμηδων, καί τα ρέστα. (Όντως είναι μεγάλη η Αλβανία – στη σκατοψυχιά.)

  • Πέμπτη καί τελευταία εισβολή «αναξιοπαθούντων», τα λαθρομούσλιμζ.

Χρειάζεται να σας πω τί θα γίνει στη συνέχεια;

Άειντε στο διάολο, πιά, με τα πρακτόρια καί τους ηλίθιους, που μου το παίζουν «πονοψυχιάρηδες».

 

Συνεχίζουμε.

  • Αξιώνουμε νομιμοτόκως καί με πρόστιμα τα βερεσέδια από κράτη που μας χρωστάνε, όπως πχ η γερμανίτσα.

Απορώ με μερικούς, που το παίζουν ειδήμονες… ζητάνε το κατοχικό δάνειο της γερμανίτσας, καί, πιό δειλά, τις πολεμικές αποζημιώσεις – που όντως (γιά κάποιους λόγους) οι αποζημιώσεις του Β’ ΠΠ είναι δύσκολο να ζητηθούν με το υπάρχον διεθνές νομικό καθεστώς. Αλλά γιά τα χρέη της γερμανίτσας προς την Ελλάδα από τον Α’ ΠΠ, δεν γνωρίζουν. Ούτε καί γιά τα χρέη Βουλγαρίας, Ρουμανίας, τουρκίτσας, καί λοιπά έχουν ακούσει τίποτε. Μέχρι κι η Γαλλία μας χρωστάει κάτι ψιλά, από το …1940. (Γιά να μην αναφέρω τη στάση της στη Μικρασιατική Καταστροφή.) Χώρια η αγγλίτσα κι οι ηπαπάρα!

Κάποτε θα δημοσιεύσω τη “λυπητερή”, γιά το τί μας χρωστάει ο καθένας. Με …αναλυτικές χρεώσεις, όπως ο λογαριασμός της ΔΕΗ. Λόλ!!! Ενδεικτικώς σας λέω ότι μόνον η γερμανίτσα καί μόνον γιά τον 20ο αιώνα μας χρωστάει πέντε τρισεκατομμύρια (5,000,000,000,000) ευρώ πραγματικά – κι όχι μαϊμούδικα, όπως το σημερινό δήθεν χρέος της Ελλάδας. (Άμα η γερμανίτσα έχει παράπονο ότι είμαστε μπαταχτσήδες, να πάει να βρεί τον …Αρτέμη να τα πάρει! Όχι τον ράππερ, τον άλλον. Τον …διαστημικόν! Λόλ!!!)

Πάντως, δεχόμαστε πληρωμή καί σε είδος. Πχ η γερμανίτσα μπορεί να ξεχρεώσει, αν ξηλώσει ΟΛΕΣ τις βιομηχανίες της καί τις μεταφέρει εδώ.

(Με απαγόρευση, εννοείται, να ξαναστήσει καινούργιες – καί δή, ανταγωνιστικές προς τις δικές μας. Διότι ακριβώς αυτό κάνουν κι αυτοί τώρα: ενώι η Αθήνα των πέντε εκατομμυρίων καίγεται γιά δεύτερο αεροδρόμιο, οι γερμαναράδες απαίτησαν να κλείσει το Ελληνικό, διότι είναι ανταγωνιστικό προς το «δικό τους», το «Ελ. Βενιζέλος». Εξ ού καί οι απανωτές μαλακίες των πολιτικάντηδων, που βάλθηκαν να μετατρέψουν το Ελληνικό σε πάρκο με λουλουδάκια, «επένδυση» Καταριανών, καί τσαντήρ-μαχαλά λαθρεποίκων.

Τη γερμανίτσα, άπαξ καί ξεγυμνωθεί από κάθε μορφής εργοστάσιο, θα την υποχρεώσουμε να γυρίσει στην εποχή του αραμπά.)

 

Αυτά, …επιτροχάδην (καί με ρυθμό …Ουσαΐν Μπόλτ) γιά τον δημόσιο βίο. Τί να πρωτοθυμηθώ!…

 

vi. Προς τί όλ’ αυτά;

Εδώ μπαίνει το διαρκές όραμα γιά το μέλλον της Ελλάδας, που ανέφερε ο Παλαιός.

Κατά τη γνώμη μου, η όλη προσπάθεια -καί, κατά συνέπεια, το όραμα- ενός αισυμνήτη (στην Ελλάδα του σήμερα) έχει δύο ευδιάκριτους κύριους στόχους:

  • Να βοηθήσει στην επιβίωση του έθνους μας.
  • Να καθορίσει τη μελλοντική πορεία του.

Ο πρώτος στόχος έχει πολύ μεγαλύτερο βάθος, απ’ όσο φαίνεται. Βλέπετε, δεν είναι μονάχα να τη βγάλουμε καθαρή μέχρι να τελειώσει ο Γ’ ΠΠ. Αυτό είναι η κορυφή του παγόβουνου. Το παρακάτω του παγόβουνου έχει να κάνει με “τέλος εποχής / ξεπουλάμε, κλείνουμε”. Γι’ αυτό βλέπετε τους πάντες (ναί, καί τους “μεγάλους”) να τους έχει πιάσει κωλοπιλάλα. Δεν είναι μονάχα ότι θέλουν να ξαναμοιράσουν την πίττα γιά τον 21ο αιώνα μΧ. Είναι ότι διαισθάνονται ενστικτωδώς πως, όποιος χαθεί τώρα, θα χαθεί γιά πάντα.

Ο επερχόμενος Γ’ ΠΠ, αλλά καί η εποχή μετά απ’ αυτόν, κλείνουν παρενθέσεις… που μερικές πάνε (δεκάδες) χιλιάδες χρόνια πίσω. Τις κλείνουν, καί δεν ανοίγουν καινούργιες.

Αυτό το τελευταίο φυσικά καί δεν περιμένω να το δούν άτομα, που δεν σκέπτονται με χρονικό εύρος χιλιάδων ετών. Αλλά σας το λέω εγώ πως έτσι είναι. Έτσι ακριβώς. Οπότε, απαγορεύονται διά ροπάλου οι μισές δουλειές ακόμη μία φορά στη μακραίωνη Ιστορία μας. Τώρα, θα κλείσουμε κι εμείς οριστικώς τις παρενθέσεις μας.

Ο δεύτερος στόχος… Σαφώς η αποστολή του έθνους των Ελλήνων πάντα παραμένει η πρωτοπορεία της ανθρωπότητας στον δρόμο προς τ’ άστρα. Ποτέ δεν άλλαξε αυτό! Πάντα θα είμαστε οι δάσκαλοι των υπολοίπων – καί στο νού, καί στην καρδιά. Κι είπαμε: ο δάσκαλος είναι πρόσωπο αξιοσέβαστο – καί αδιαφορώ πλήρως γιά την τυχόν αντίθετη γνώμη διαφόρων αγραμμάτων πιθήκων (καί των όποιων “ιερών” βιβλίων τους).

(επόμενο)

Older Entries