Αρχική

Να γράψουμε ..για ποιούς ;;

57 Σχόλια

Να γράψουμε ..για ποιούς ;;



Παλαιός



Ίσως κάποιος ν’ αναρωτήθηκε :

..καλά τι έγινε ;; ..εξαφανισμένος πάνω από μισό χρόνο ..εμφανίζεται με πρόθεση να γράψει, όπως είπε, πολλά και διάφορα ..και ξαφνικά πάλι σιωπή !! ..τι στον διάολο γίνεται ;;

Για ’σας τους λίγους, που μπορεί ν’ αναρωτιέστε ..άντε το λοιπόν να σας λύσω την απορία, μην και μου αποκτήσετε και ‘σεις ψεσκατολογικά προβλήματα.

Παιδάκια μου καλά ..είχα σταματήσει να γράφω, επειδή έβλεπα ότι αυτός ο λαός ηλιθιοποιείτο καθημερινά όλο και περισσότερο, οπότε έκρινα ότι το να καταναλώνω κόπο και ενέργεια, ήταν αν μη τι άλλο βλακώδες ..και είπα : ..άστο να πάει, δεν έχω καμμία όρεξη να κοπανιέμαι, στο πληκτρολόγιο, με τις ώρες, ώστε να προσφέρω ανάγνωσμα, για να περάσουν την ώρα τους κάποιοι ηλίθιοι ..και έτσι έμεινα παρατηρητής !!



Αν και αυτός ο λαός έχει καταντήσει πλέον -από χιλιετίες πρίν- ο πιό ηλίθιος και βλάκας της οικουμένης ..έχοντας όμως δεσμούς, από το πολύ μακρινό πάλαι ποτέ, δεν μου κάνει καρδιά να τον ξεχάσω, και να τον στείλω στον διάολο, μιά και καλή ..οπότε βλέποντας μιά μικρή αναλαμπή -σκέψεως και λογικής- να εμφανίζεται, εκεί στις αρχές του προηγούμενου μήνα, είπα να του δώσω μιάν ακόμη ευκαιρία !! ..αλλά γαμώ την ατυχία μου μέσα, αυτός ο γελαδολαός, μην και χάσει, έσπευσε άμεσα να κάνει περισσότερα βήματα πρός τα πίσω !! ..οπότε το ξανασκέφτηκα, το ‘ριξα στην αναμονή περιμένοντας, μην και αυτό το πισωγύρισμα ήταν παροδικό, αλλά δυστυχώς, αυτό συνεχίζεται με αμείωτη ένταση και ορμή.

Έτσι σήμερα ..αποσύρω την πρόθεσή μου να ξαναρχίσω τις αναρτήσεις ..και το αφήνω να σέρνεται, για καλύτερες εποχές, εάν υπάρξουν · που δυστυχώς δεν προβλέπονται, με την ηλιθιότητα και την βλακεία που δέρνει αυτόν τον λαό !!



Μέσες άκρες, για όλα σας είχα μιλήσει, αλλά εσείς τα γράφατε εκεί που δεν πιάνει μελάνι, επιλέγοντας να συνεχίσετε το σκάψιμο στον πάτο του βόθρου !! ..συνεχίστε και που ξέρετε, μπορεί να βρείτε περισσότερο νόστιμο σκατό !!

Το να ξεκινήσετε όμως να χρησιμοποιείτε Σκέψη και Λογική, με τίποτε δεν το θέλετε ..παραείναι βαριά δουλειά για ‘σας ..πιό καλή η Ζωντοβολοποίηση !! ..που ως σοφός λαός, εσείς πάντα ξέρετε καλύτερα, και επιλέγετε γονατιστοί, με τουρλωμένο το κωλαράκι, να περιμένετε ποιός θα ευαρεστηθεί να σας πηδήξει ..αναμένοντες, λόγω του ότι θεωρείτε εαυτούς ως τους καλύτερους στο γλύψιμο, στο σκύψιμο και στα οχτάρια, να σας «σπρώξουν» στην θέση του χαλίφη ..και η μόνη σας ένσταση και διαμαρτυρία να επικεντρώνεται στο ότι κάποιος άλλος «γαβγιέται» -άλλο και τούτο ..αλλά μην απαγοητεύεστε ..έχει κι άλλα ζωντανά η φύση, που θα πάει στο τέλος θα βρείτε εκείνο που ταιριάζει- καλύτερα και περισσότερο από ‘σας, αλλά το ότι και εδαύτος, αλλά και οι προηγούμενοι -και καμμία αμφιβολία δεν έχω ότι θα βρείτε και τον ιδεατό να συνεχίσει το ίδιο βιολί- εσάς πηδούσαν και ξεκώλιαζαν, ξεκωλιάζουν και βεβαίως αφού έχουν πάρει το κολλάει ..θα συνεχίσουν, καθώς ως φαίνεται, αυτό είναι και η απώτερη μύχια δική σας επιθυμία -κάποιος να υπάρχει να σας ξεσκίζει- αλαλάζοντας από χαρά και προσμονή όταν σας το λένε και σας το ανακοινώνουν ..πουταααααααααάνες !!

 

Λαός που επιλέγει να τον πατάνε στον λαιμό, να τον πηδάνε κυριολεκτικά και μεταφορικά, να του παίρνουν και να του στερούν τα πάντα, και να του επιβάλουν ν’ ανέχεται τον κάθε «πούστη», να του φοράνε φίμωτρο και πατσαβούρες και να τον εξαναγκάζουν να παίξει ιδιότυπη Ρώσσικη ρουλέτα (όχι μόνο με μιά θαλάμη γεμάτη, αλλά με όλες) ελπίζοντας σε αφλογιστία ..δεν είναι απλά μαλάκας ..είναι καταντίπ Ζωντόβολο !!



Λοιπόν μαλακοπύτουρες ..δεν πάτε κατευθείαν, χωρίς αργοπορία, να φουντάρετε ;; ..να τελειώνουμε μιά και καλή από ‘σας ;; ..ώστε να δούμε τι διάολο κάνουμε ..εάν και εφ’ όσον έχει μείνει κάποιος ;;



Ίσως κάποιοι (μπορεί να υπάρχουν και μερικοί που ξέφυγαν) να θυμούνται εκείνα τ’ ανορθόδοξα, που είχα γράψει περί «Κρυπτείας», οπότε αν δεν τα θυμάστε, βρείτε κάποιον να σας τα θυμίσει ή απλά ανατρέξτε στα εν λόγω ..έεε λοιπόν, το ξέσκισμα που φάγατε, μέχρι τώρα, δεν είναι τίποτε μπροστά σ’ αυτά που έρχονται !! ..βαζελίνη πήρατε ;; ..αλλά και να προκάματε και να πήρατε, δεν νομίζω ότι θα μπορεί να τα κάνει υποφερτά όσα έρχονται ..τι λέω όμως ;; ..εσείς φαίνεται να τα προσδοκάτε !! ..πάρτε θέση λοιπόν και αναμείνατε ..ωσονούπω στον κωλαράκο σας !! ..τότε θα δείτε αν και πόσο τσούζει !! ..βέβαια σας έχω ικανούς, ακόμη και τότε, ως γνήσιοι μαζοχιστές να το απολαμβάνετε !!



Στηθείτε ..τουρλώστε κωλαράκια και αναμείνατε ………….



Υγ.  Όπως κατ’ επανάληψη έχω γράψει, λύσεις αλλά και τρόποι η Ελλάδα ν’ αναστηθεί, να γίνει πάλι μεγάλη και ο Ελληνισμός να επανακάμψει ..υπάρχουν !!  ..εμείς γνωρίζουμε ..και μπορούμε να σας δώσουμε Όραμα, να σας δείξουμε Τρόπους κλπ. κλπ. ..όμως την δουλειά πρέπει να την κάνετε εσείς ..εάν και εφ’ όσον θέλετε βεβαίως, να έχετε Μέλλον, εσείς και οι απόγονοί σας, επιλέγοντας να ξεφύγετε από το δυσοίωνο μέλλον που σας προετοιμάζουν, σας αναγγέλλουν και σας επιβάλουν τα διάφορα σουργελοφρόκαλα, με τα μπόλια αλλά και τα λοιπά «καλούδια» που έρχονται, με ξεκάθαρο απώτερο στόχο και κατάληξη να εμπλουτίσετε τις διάφορες χωματερές !!

Μιά χωριάτικη σαλάτα!

14 Σχόλια

Όλα θα τ’ ανακατέψουμε σήμερις! Χωριάτικη σαλάτα θα τα κάνουμε!

Καί Αζτέκους έχει ο μπαχτσές, καί Κινέζους έχει, καί Παλιούρα έχει, καί ανατροπή των πόλων της Γής έχει, καί «Πανδώρα πέηπερζ» έχει, καί Βατικανό έχει, καί τί δεν έχει!!!

Πάμε μαέστρο!

. . . . . . .

Προλεγόμενα

Αφορμή γιά τούτο εδώ υπήρξε ένα τρομερό άρθρο της Απεροπίας (εδώ). Τα άρθρα της Απεροπίας είναι ένα κι ένα, φώς μέσα στη γενικευμένη σαβούρα του Διαδικτύου, αλλά ειδικά ετούτο εδώ τα σπάει.

Διαβάστε το πρώτα, καί ξαναπεράστε από ‘δώ γιά τη συνέχεια.

. . . . . . .

Εισαγωγή

Όντως, η μόνη λογική εξήγηση γιά μιά πιθανή μεγάλη μετατόπιση της επιφάνειας της Γής (30 μοίρες καί περισσότερο – θα δήτε λίγο παρακάτω το γιατί ειδικά αυτό το νούμερο) δεν είναι η ανατροπή των πόλων του πλανήτη μας, αλλά η ολίσθηση της επιφάνειας της Γής επάνω σε ενδότερο υπέρθερμο (καί άρα, σε υγρή κατάσταση) στρώμα. Όπως ακριβώς στα αυτοκίνητα, όταν βάζουμε νεκρό, έχουμε ελεύθερο τροχασμό του κινητήρα· κι όταν βάζουμε ταχύτητα, συνδέεται ο κινητήρας με τους τροχούς μέσωι του συμπλέκτη, καί μεταδίδει την κίνησή του.

Στο συγκεκριμένο μοντέλο, λοιπόν, φαίνεται ότι το ενδότερο στρώμα της Γής, το ακριβώς κάτω απ’ τον στερεό φλοιό της, γιά κάποιους λόγους πότε-πότε ξεκολλάει («βγάζει τον συμπλέκτη»), άρα όλη η επιφάνεια διολισθαίνει (χωρίς, όμως, μεταβολή του σχήματός της – συνεχίζει δηλ. να φαίνεται η ίδια στον χάρτη). Με αποτέλεσμα περιοχές πολικές να γίνονται εύκρατες (ή καί τροπικές), καί το αντίθετο.

Πολύ καλή εξήγηση γιά την περίπτωση των μαμμούθ! Πώς, δηλαδή, βρέθηκαν παγωμένα ξαφνικά, μερικά μασουλώντας ακόμη τη φυτική τροφή τους. (Πιθανώτατα τροπικά φυτά, δεν είμαι σίγουρος.)

Οι τριάντα μοίρες, που ανέφερα παραπάνω, είναι η ελάχιστη διαφορά από την στα όρια του τροπικού κλίματος σημερινή Αίγυπτο (Κάϊρο: περίπου 30 μοίρες βόρειο πλάτος), όπου είναι πιθανό να ζούσαν μαμμούθ σ’ αυτό το γεωγραφικό πλάτος κάποτε, μέχρι τη σημερινή Σιβηρία, όπου βρέθηκαν τα παγωμένα μαμμούθ (μέσο γεωγραφικό πλάτος: 60 μοίρες).

. . . . . . .

α. Επιστήμη

Οι επιστήμονες (καί -συνεπώς κι- οι επιστήμες) έχουν πολλά προβλήματα άλυτα, μόνο που δεν το παραδέχονται συχνά. (Αν δεν είχαν, θα ήταν θεοί… καί τα πανεπιστήμια θα κλείνανε, ως μή έχοντα λόγο υπάρξεως.) Πάντως, δεν έχει σημασία, διότι η έρευνα έτσι κι αλλοιώς προχωράει – έστω καί χωρίς πολλή διαφήμιση.

Ωστόσο, αυτά που λένε οι επιστήμονοι στον κοσμάκη πολλές φορές φτάνουν (καί ξεπερνάνε) τα όρια της βλακείας· ενίοτε, δέ, μπαίνουν στα χωράφια της παράνοιας, μή διστάζοντας (γιά εξωεπιστημονικές σκοπιμότητες…) να παρασύρουν στο διάβα τους όποιο λογικό στήριγμα έχει η επιστήμη μέχρι σήμερα.

Βλέπε πχ τα πρόσφατα (ψευδο-)ιατρικά, που κυμαίνονται από αρλούμπες μέχρι πούλημα τρέλλας. Όπου δεν ψάχνουν οι δόκτορες γιά φάρμακα, να κάνουν καλά τους ασθενείς, αλλά απειλούν …τους υγιείς να πάνε να εμβολιαστούν καί ν’ απομονωθούν!!! Κι άμα τους πείς καί τίποτε, λένε: «- Περίμενε 14 μέρες, διότι τόσες θέλει να εκκολαφθεί ο ιός, καί μετά έλα να μας πείς αν είσαι υγιής!» Κι όταν περάσουν οι 14 μέρες (καί δεν συμβεί τίποτε), λένε: «- …Ξαναπερίμενε άλλες 14!»!!!

Τί θέλω να πω;

Ότι, από τις αρχές του 20ου αιώνα, όπου οι κάθε είδους επιστήμες αρχίζουν να σοβαρεύουν, οι επιστήμονες εφευρίσκουν διάφορες απαντήσεις στα επιστημονικά ερωτήματα. Μόνο που μερικές είναι όντως επάνω σε σωστή βάση, και μερικές είναι καταντίπ πορδές. Αυτές οι τελευταίες λέγονται μονάχα γιά να λέγονται, σε στύλ: «Απορία ψάλτου, βήξ!». Μή καί φανεί ο επιστήμων πως δεν έχει να πεί τίποτε, καί του πέσει η υπόληψη.

Στο μεταξύ, από περίπου το 1900 μέχρι σήμερα, συνέβαιναν δύο τινά:

  • Πρώτον, οι (πάντα σοβαρές κι αξιόλογες) ανακαλύψεις ειδικά γιά στρατιωτικούς σκοπούς, πολύ δύσκολα εύρισκαν τον δρόμο τους προς το ευρύ κοινό, έστω καί το επιστημονικό. Πρώτα, βέβαια, περνούσαν από κόσκινο, καί οι σημαντικώτερες από δαύτες παρέμεναν κρυφές γιά πολύ καιρό.
  • Καί δεύτερον, ενώι είχε μαζευτεί τεράστια βιβλιογραφία (με ορθολογιστικές απαντήσεις καί σαχλαμάρες ανάκατα), σκάσανε μύτη οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές…

Αυτοί οι τελευταίοι, τώρα, όταν έφτασαν σ’ ένα ικανοποιητικό επίπεδο, ανέλαβαν: (α) να συγκεντρώσουν τη βιβλιογραφία καί να βάλουν τάξη, καί (β) να δούν πώς συνδυάζονται όλες αυτές οι πληροφορίες με χρήσιμο τρόπο.

Μ’ άλλα λόγια, να συνθέσουν τη «Μεγάλη Εικόνα»

…Γιά τους κρατούντες, φυσικά. Όχι γιά τον κοσμάκη.

. . . . . . .

Εδώ ακριβώς υπεισέρχονται στη σκηνή οι τεχνητές νοημοσύνες, καί τα ρέστα – που καθαρίζουν γρήγορα τη μπουγάδα, γρηγορώτερα ακόμη κι από ένα τσούρμο επιστημόνων.

Με τους υπολογιστές (όπως, βέβαια, με τα παραδοσιακά Μαθηματικά, αλλά στο πολύ ταχύτερο), ο τρόπος δοκιμής των συσσωρευμένων γνώσεων μπορεί να είναι απλός, ή πολύπλοκος. Θα λέγαμε αναλυτικός, ή συνθετικός – αλλά ας το κάνουμε λιανά.

  • Ο απλός τρόπος (αναλυτικός) είναι να φτιάξεις -βασιζόμενος σε λογικές υποθέσεις- το λεγόμενο «μοντέλο» (δηλαδή, μιά προσέγγιση των πραγματικών συνθηκών που παρατηρείς), καί να δείς μετά κατά πόσο τα συμπεράσματά του συμφωνούν με τα παρατηρημένα δεδομένα.

Μετά, βέβαια, διορθώνεις το μοντέλο σου· το φτιάχνεις «προσεγγιστικό δευτέρας τάξεως» (όπως λέγεται), «τρίτης τάξεως», κτλ, μέχρις ότου πετύχεις συμφωνία. Οπότε (όταν την πετύχεις), λές: εδώ είμαστε!

  • Ο πολύπλοκος τρόπος (συνθετικός – καί σαφώς δυσκολώτερος) είναι να μην προσπαθήσεις καθόλου να μοντελοποιήσεις τις υποθέσεις σου, αλλά να βάλεις τα κομπιούτερς να κάνουν αυτή τη δουλειά (δηλαδή, να σου βρούν το γιατί πίσω απ’ τα φαινόμενα) – απλώς, τροφοδοτώντας τα με τις καταγεγραμμένες παρατηρήσεις.

Τώρα, πώς ανακατεύονται στη φάση αυτή οι πλούσιοι με τα καταφύγια που φτιάχνουν πυρετωδώς – καταπώς λέει το άρθρο της Απεροπίας;

Απλούστατα, έχουν βάλει επιστήμονες-δουλάκια να τους βρούν τί θα γίνει με το μέλλον του πλανήτη μας… επειδή υπάρχουν ένα σωρό ενδείξεις (ού μήν κι αποδείξεις) ότι στο παρελθόν (αλλά καί στο παρόν – παρατηρημένο φαινόμενο) οι μαγνητικοί πόλοι άλλαξαν θέση (μέχρι καί που ανεστράφησαν).

Τώρα, αν μετατοπίστηκαν ή τούμπαραν κι οι γεωγραφικοί… μετατόπιση (ελαφρά) μπορώ να δεχθώ, τουμπάρισμα όχι. Καί δεν είναι μονάχα επειδή το τουμπάρισμα το απαγορεύει η σημερινή Φυσική (η οποία, εντάξει, έχει αρκετά κενά ακόμη), είναι το ότι δεν θα έμενε ψυχή ζώσα επάνω στη Γή. Ούτε κατσαρίδα!

Με τουμπάρισμα των πόλων της Γής, θα εκσφενδονιζόταν στον αέρα κάθε τί μή συγκρατούμενο (άρα καί οι άνθρωποι, καί τα ζώα) με ταχύτητα (υπολογίζω) 2-3 φορές τη λεγόμενη «ταχύτητα διαφυγής»,…
…καί θα καιγόταν στην ατμόσφαιρα.

Εφ’ όσον, όμως, υπάρχει ζωή, τότε πλήρης αναστροφή των γεωγραφικών πόλων της Γής μας δεν έγινε ποτέ.

. . . . . . .

Εκτός, όμως, απ’ τις μετατοπίσεις των μαγνητικών / γεωγραφικών πόλων του πλανήτη μας, έχουμε ακόμη δύο παράγοντες, που φοβίζουν μέχρι λιποθυμίας τους ισχυρούς πλούσιους:

  • το μοντέλο της ολίσθησης της επιφάνειας του πλανήτη μας (άρθρο Απεροπίας),
  • καί την αλλαγή της μέσης θερμοκρασίας του – προς τα πάνω, ή προς τα κάτω.

Γιά το πρώτο, η μόνη ένδειξη που έχουμε (όπως ήδη αναφέραμε), είναι τα μαμμούθ. Ή, ίσως, καί τίποτε απολιθωμένα φυτά, που σήμερα δείχνουν σαφώς «εκτός τόπου», εκεί που βρέθηκαν τ’ απολιθώματά τους. Ή, ξέρω ‘γώ, αρχαία γύρη εγκλωβισμένη ανάμεσα σε παγετώνες. (Άρα, πού -καί πότε- βρεθήκαν λουλούδια εκεί πέρα; )

Γιά το δεύτερο, οι σύγχρονες παρατηρήσεις δείχνουν ότι πάμε γιά ψύξη· δηλαδή, επακριβώς μιλώντας, γιά μιά (μέτρια) «παγετώνεια» περίοδο. (Άσχετα αν αυτό το μαλακισμένο, η Γκρέτα, ωρύεται ότι το κλίμα θερμαίνεται. Ήθελα μονάχα να ξέρω ποιός παλιάνθρωπος βάζει ένα αγράμματο καί ψυχοπροβληματικό νεαρό άτομο να δίνει διαλέξεις γιά θέματα, στα οποία ούτε σοβαροί επιστήμονες της καριέρας δεν έχουν απαντήσεις!)

. . . . . . .

Αν τα μαζέψεις όλ’ αυτά μαζί, τί βγάζεις;

Βγάζεις χωρίς κάποια λογική αμφιβολία (κομπιούτερζ καί τεχνητή νοημοσύνη, γάρ…) μιά πρόβλεψη πλανητικού μεγέθους καταστροφής, η οποία καταστροφή (η ίδια, ή παρόμοια) ΙΣΩΣ έχει ξαναγίνει στο παρελθόν. Πιθανώτατα έχει ξαναγίνει, αλλά δεν είναι καθόλου σίγουρο.

Οπότε, πώς την επιβεβαιώνεις; (Ή, έστω, την απορρίπτεις; )

Ένας τρόπος είναι να βάλεις το μοντέλο σου να σε γυρίσει στο παρελθόν.

Ναί, αλλά δεν παύει να είναι μοντέλο -λογικές υποθέσεις, δηλαδή- επάνω σε υπολογιστές!

Πραγματικότητα ΔΕΝ είναι.

Καί πού θα τη βρείς την καταγεγραμμένη πραγματικότητα;

Μά…

…Σε αρχαία χειρόγραφα!!!

Πού αλλού;

. . . . . . .

β. Βατικανό

Εδώ ακριβώς εισέρχεται στη σκηνή το Βατικανό!… Ναί, με τη μυστική βιβλιοθήκη του – με τα τσουρνεμένα χειρόγραφα των διαφόρων λαών. Να τα λέμε κι αυτά. Ληστές υπήρξαν οι φλάροι, καί τίποτε καλύτερο. Αν καί δεν ήσαν οι μόνοι· απλώς, είναι οι μόνοι, οι οποίοι -λόγωι «διασημότητας» στον Δυτικό κόσμο- τρώνε το φτύσιμο απ’ όσους συμπαθούμε τους κατακτημένους λαούς. Όμως, υπάρχουν κι άλλοι παρεμφερείς. Ή, μήπως θαρρείτε πως πηγαίνοντας ανατολικώς δεν ξέρουν εκεί πέρα από τέτοια πράγματα;

Τέλος πάντων, τα αρχαία χειρόγραφα είναι οι μόνες πηγές που έχουμε, με καταγραφές παλαιών γεωλογικών μεταβολών. (Βλέπε το περίφημο «χειρόγραφο Μιλάνκοβιτς», που κόστισε τη ζωή δικού μας μοναχού προπολεμικά, ο οποίος είχε την αφέλεια να το βγάλει απ’ την κρύπτη του καί να το δείξει σε πρόσωπα που δεν ώφειλε να το δείξει.) Οπότε, στρέφοντας το κομπιουτερίστικο μοντέλο προς το παρελθόν, καί σε συνδυασμό με τις καταγραφές των αρχαίων χειρογράφων, μπορούμε να έχουμε την πολυπόθητη επιβεβαίωση.

. . . . . . .

Ωραία!… Έχουμε τ’ αρχαία μας χειρόγραφα, κομπιούτερζ, επιστήμονες «δικούς μας», τί άλλο θέλουμε!

Όλα καλά, λοιπόν; (Έστω, γιά τους κρατούντες.)

Άμ, δέ!!!

Λείπει ένας σημαντικώτατος παράγων, εκ των ούκ άνευ:

Το πότε!

Μπορούμε να το βρούμε αυτό, εάν δεν προκύπτει αμέσως από τα αρχαία χειρόγραφα;

Χμμμ… ΑΝ υπάρχει τρόπος, ναί. Κι ο τρόπος αυτός είναι μονάχα:

  • Η (κατά προτίμηση, σταθερή) περιοδικότητα.
  • Ή, έστω, ένας μαθηματικός τύπος υπολογισμού της.

Δηλαδή, που μπορεί να σου βγάλει πχ πλανητικούς κατακλυσμούς, έστω καί με περιοδικότητα διαφορετική: ο πρώτος ας πούμε στα 40 χιλιάδες χρόνια, ο δεύτερος στα 20, ο τρίτος στα 10… Στο παράδειγμα αυτό, δηλαδή, καταλαβαίνετε ότι ναί μέν, δεν είναι ίδια η περίοδος, αλλά μπορούμε μιά χαρά να την υπολογίσουμε, εφ’ όσον υποκρύπτεται μαθηματικός τύπος.

Καί πού θα βρούμε την περιοδικότητα, ή τη συνάρτηση αυτή;

Μά, επίσης στ’ αρχαία χειρόγραφα απ’ ευθείας – ή επεξεργαζόμενοι τα στοιχεία τους! Δεν είναι φανερό;

. . . . . . .

γ. Παλαιός!

Εδώ, τώρα, κάνει θριαμβευτική είσοδο στη σκηνή ο Παλιούρας!

Ο οποίος, ως γνωστόν, δεν χωνεύει καμμία θρησκεία. Κι όταν λέμε «καμμία», εννοούμε καμμία. Χωρίς εξαιρέσεις – εφ’ όσον κατ’ αυτόν οι θρησκείες προκάλεσαν τον κατήφορο της ανθρωπότητας.

Ενδεχομένως σωστή άποψη, αλλά γιατί να μην τη δεχθούμε ασκαρδαμυκτί; Διότι, βλέπετε, μας λείπει ένα πολύ σημαντικό στοιχείο, ώστε να την αιτιολογήσουμε:

Ο μηχανισμός της χρονικής απαρχής της κατρακύλας!

Αυτός, που αποκαλούν οι φυσικοί «αρχικές συνθήκες».

[Οι οποίες είναι άκρως σημαντικές, γιά να αιτιολογήσεις κάτι. Καί τις οποίες, πχ στην περίπτωση του διαβόητου «Μπίγκ Μπάνγκ», σύσσωμο το τσούρμο του Σέρν ΔΕΝ τις ξέρει. Κι ούτε τις ψάχνει. Δεν ψάχνει το ΓΙΑΤΙ, ενώι είχαμε ένα αρχικό «μηδενικού μεγέθους υλικό σημείο» -καταπώς ισχυρίζονται-, αυτό έσκασε κι άρχισε να διαστέλλεται επ’ άπειρον.

Το ιερατείον του Σέρν (είπαμε, κι οι επιστήμονες είναι ιερατείο· καί μάλιστα το μελανώτερο καί βρωμερώτερο απ’ όλα) απλώς περιγράφει ένα -νομιζόμενο- φαινόμενο, χωρίς να μπαίνει στον κόπο να το αιτιολογήσει. Αν αυτό το θεωρείτε εσείς «Φυσική», τότε εγώ είμαι λαθρομετανάστης στο Πακιστάν! (Πώς έρχονται αυτοί εδώ; Έ! Το ανάποδο! 🙂 )

«- Άρα, μαλακίζονται ομαδικώς, ρέ Εργοδότη;»

Ακριβώς!… Μόνο που δέ λένε να το καταλάβουν.]

Στην περίπτωση, τώρα, της δημιουργίας των θρησκειών καί των ιερέων τους, το πρόβλημα των αρχικών συνθηκών είναι το εξής:

Εάν τα πράγματα στις κοινωνίες των ανθρώπων κυλούσαν καλά κι ομαλά επί αιώνες (ή χιλιετίες, ή ποιός ξέρει πόσο), τότε πώς κατάφεραν κάποια στιγμή οι όποιοι παπάδες της όποιας πρώτης θρησκείας να συγκροτήσουν: (α) μιά αρχική θρησκεία, καί (β) έναν αρχικό πυρήνα του είδους τους, ο οποίος μπήκε καπέλλο στον υπόλοιπο λαό; (Καί τους μιμήθηκαν οι υπόλοιποι, των άλλων θρησκειών.)

Ο τρόπος αυτός (λογικά φαίνεται πως) ήταν μόνον ένας – καί δεν μπορούσε να είναι άλλος:

Το να έχουν επιβιώσει οι (μετέπειτα) ιερείς από μιά τέτοια καταστροφάρα, τύπου Κατακλυσμού, καί να κατέχουν τις μαθηματικές γνώσεις του πότε θα έρθει η επόμενη παρόμοια καταστροφή!

Τις οποίες γνώσεις, βέβαια: (α) τις κράτησαν κρυφές, (β) τις χρησιμοποίησαν ως «μοχλό» αυθεντίας, γιά να μπούν καβάλα στο ποίμνιον. Παναπεί, η επιστημονική γνώση των καιρών εκείνων ξέφυγε (μετά την καταστροφή) από τους καθ’ ύλην αρμόδιους, τους επιστήμονες, καί «κλειδώθηκε» από άτομα, που ενδεχομένως δεν έπρεπε ν’ ανακατεύονται σε τέτοια θέματα. Ή, ίσως, απλά να είχαμε μιά σέχτα εγωϊστών επιστημόνων, που βρήκε ευκαιρία να κάτσει στο σβέρκο του υπόλοιπου λαού, καί τελικώς ρασοφόρεσε. (Τώρα, αν αυτοί ήταν ομόφυλοι των υπολοίπων, ή αλλόφυλοι εισχωρήσαντες, μικρή σημασία έχει στη φάση εκείνη· νομίζω.)

Κατά τη γνωμάρα μου (κι όσο το εξετάζω – αιτίας άλλης μή ορατής σε μένα), αυτός ακριβώς ήταν ο μηχανισμός της συγκροτήσεως της πρώτης θρησκείας / του πρώτου ιερατείου!!!

. . . . . . .

Υπό το πρίσμα αυτό, λοιπόν, δεν είναι καθόλου εκπληκτικό που πχ οι Δελφοί είχαν τρομερές γεωγραφικές (καί άλλες επιστημονικές) γνώσεις, τελείως έξω από την γνωσιακή καθημερινότητα των τότε Ελλήνων. Ή που το Βατικανό «κλείδωσε» την επιστημονική γνώση επί δώδεκα αιώνες περίπου. Έτσι, γιά να μην αναρωτιέται κανείς (κι εγώ στα νιάτα μου) τί δουλειά έχουν οι -δογματίζοντες καί θεολογούντες- ρασοφόροι με τις επιστήμες. Ή, γιατί τα σημερινά μεγάλα καί φημισμένα Ευρωπαϊκά πανεπιστήμια είναι «απόγονοι» μεσαιωνικών μοναστηριών, μερικά δέ (Κέημπριτζ, Οξφόρδη, κι άλλα) εξακολουθούν να τηρούν το καλογερικό τυπικό (πχ κοινά γεύματα, που αρχίζουν με την προσευχή του τραπεζάρχη).

Όπερ έδει δείξαι.

Όπως επίσης (μάλλον…) «δείξαι» το γιατί έχουν γίνει ιστορικώς (καί μυθολογικώς) καταγεγραμμένοι φόνοι μέσα σε ναούς! (Πχ Νεοπτόλεμος.) Δεν είχαν αυτοί οι παπαδαραίοι κανέναν σεβασμό γιά το Θείον, κι έτσι, εν ψυχρώι μέσα στον ναό, τρώγαν λάχανο κάποιον, που μπορούσαν κάλλιστα να τον καθαρίσουν μπράβοι παραέξω απ’ τον ναό (καί νύχτα, χωρίς μάρτυρες) ; Μπορεί νά ‘χαν, αλλά προείχε το να βγάλουν απ’ τη μέση τους περίεργους, που πήγαιναν να βάλουν χέρι σε «απαγορευμένα» βιβλία… κι είχαν πλησιάσει πολύ!

Αν διαβάζετε γιά φόνους μέσα σε ναούς, μην ψάχνετε γιά ξεκαθαρίσματα σε δυναστικές διαδοχές! Η δουλειά γινόταν, διότι κάποιος παραήταν περίεργος καί ταυτοχρόνως τσαμπουκάς, κι ήθελε να διαβάσει τας «ιεράς δέλτους εν τώι ιερώι αδύτωι» (καταπώς τα λέει ο Πλούταρχος), γράφοντας πρώτα τους ιερείς καί τις απαγορεύσεις τους εκεί, που δεν πιάνει το μελάνι.

. . . . . . .

Το ξεκαθαρίσαμε κι αυτό – αν καί θα μ’ ενδιέφεραν κι άλλες πιθανές σοβαρές αιτιολογήσεις, που δεν τις είδα.

Βέβαια, μή μου πήτε ότι κι οι σημερινοί παπαδαραίοι τύπου Δυσώνυμου ξέρουν τέτοια πράγματα (υψηλά Συμπαντικά Μαθηματικά, λέω), διότι δεν τα ξέρουν. Αλλά ο Παλαιός έχει απόλυτο δίκιο: η σκατόμυγα στο φαγητό της ανθρωπότητας ήταν οι πονηροί, που εκμεταλλεύτηκαν τον φόβο της γιά τέτοιου μεγέθους καταστροφές, ώστε να γίνουν αφεντικά της. Έστω, παράλληλα αφεντικά μαζί με τους πωλητικούς: το δίπολο φύλαρχος καί μάγος της φυλής! 🙂

Γιατί;

Διότι, εδώ θα ξεσάλωνε ο καθένας, δεν θα χαμπάριαζε διόλου από απαγορεύσεις κι αφεντάδες (καί κάθε είδους θεούς), αν ήξερε απλά πόσο θα ζήσει – καί μιλάμε γιά διάρκεια μονάχα μιάς ανθρώπινης ζωής! Δε βλέπετε που διάφοροι γιατροί λένε πχ σε καρκινοπαθείς πως οι ασθενείς αυτοί έχουν μονάχα έναν μήνα ζωής, καί τ’ ακούει ο άλλος, φρικάρει, καί πάει καί ξεσαλώνει τελείως;

Σκεφθήτε, τώρα, οι τότε παπάδες να λέγανε ευθέως καί ειλικρινώς στο πόπολο ότι μεγάλη καταστροφή θά ξανάρθει σε πχ τριάντα χιλιάδες χρόνια!… Ποιός συγκρατούσε ποιόν, μετά! Ποιός «φόβος Θεού», καί τα ρέστα!… Ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε, κι ό,τ’… δεν συνεχίζω! 🙂

. . . . . . .

[…Αλλά, πάρ’ τε το καί λιγάκι αλλοιώς! Αν στροφάρουμε ανάποδα…

…Οι δικοί μας οι «γεροντάδες», που εδώ καί κάμποσο καιρό μιλάνε γιά σεισμό 9 Ρίχτερ στο Αιγαίο -δηλαδή, ούτε λίγο, ούτε πολύ, τουλάχιστον ορογενετικού μεγέθους, ού μήν ηπειρογενετικού-, οράματα βλέπουν;…

…Ή, μήπως, έχουν ορθάνοιχτα τίποτε πανάρχαια χειρόγραφα; Έ;

Διότι, αν πρόκειται γιά το δεύτερο…

…θα ισχύσει το παλαιό επιτοίχειο σύνθημα των αναρχικών: «Αν υπάρχει Θεός, τη γ@μήσαμε!» 🙂

Αλλά, καί πέρα απ’ την πλάκα: αν στο Όροc -ή αλλού- έχουν τέτοια χειρόγραφα, γιατί θα τα βγάλουν ποτέ παραέξω; Έ; Μόλις λίγο παραπάνω τά ‘παμε.

Όπως καταλαβαίνετε, σε τέτοια περίπτωση – κι αν εκτίμησα σωστά: αρχαία γραπτά, αρχαίες κληρονομιές, συνέχεια του έθνους ημών, επιστημονικές ανακαλύψεις των αρχαίων ημών καί λοιπά παρόμοια ρομαντικά ονείρατα, πάνε περίπατο εμπρός στη μελλοντική συνέχιση μιάς εγωϊστικής θρησκευτικής εξουσίας.]

. . . . . . .

δ. Φροϋλάν

Κυρίες καί κύριοι, συνεχίζεται το θεατρικό μας!

Καί νά, λοιπόν, που μπαίνει στη σκηνή φουριόζος κι ο νεαρός Αζτέκος αστρονόμος, ο -καί καλά- νικητής του διαγωνισμού του «Έντγκέημ»!

Τί θέλει αυτός, τώρα;

Αυτός, τίποτε. (Ίσως μονάχα λεφτά, καί καμιά γκόμενα.) Οι φλάροι του Βατικανού θέλουν!

Λοιπόν, σκεφθήτε λιγάκι:

Επειδή, τώρα, οι φλάροι είναι παπάδες, σκέφτονται όπως οι παπάδεςκάθε θρησκείας. Άρα, σκέφτονται όπως ακριβώς κι οι …συνάδελφοί τους των Αζτέκων, που κάτσαν καί γράψαν τα χειρόγραφα, που βρήκαν (καί τσουρνέψαν) οι Κονκισταδόρες, καί τελικώς τα καταχώνιασε το Βατικανό στα υπόγειά του.

Δηλαδή;

Δηλαδή, ρέ φίλος, άμα εγώ ήμουνα παπάς των Αζτέκων (λέμε), κι είχα κρυμμένες γνώσεις γιά πλανητικού μεγέθους σημαντικά καταστροφικά γεγονότα, κι είχα εντολή απ’ το υπόλοιπο ιερατείο να τις φυλάξω κρυμμένες, καί εξ αυτού του γεγονότος περνούσα μπέϊκα (ενώι ο λαουτζίκος έσκαβε στα χωράφια), μαλάκας θά ‘μουν να τις πω (ή να τις γράψω) φόρα-παρτίδα;

«- Δηλαδή… κώδικας, ρέ Εργοδότη;»

Α-κρι-βώς!!!!!

Γιά να είμαι ακριβής, κώδικΕΣ. Πολλοί. Ίσως απλοί, μέν (πχ μετατόπιση αφηγήσεων σε μεταγενέστερες / προγενέστερες εποχές), αλλά τόσοι πολλοί καί τόσο ανακατεμένοι, που θα μπέρδευαν τον οποιονδήποτε.

Οπότε, το ξέμπλεγμα του κουβαριού απαιτεί είτε κάτοχο των «κλειδιών», είτε κάποιον απ’ τους «απέξω» (βοηθούμενον, βέβαια, κι από κομπιούτερζ, ή όποιο άλλο κατάλληλο βοήθημα), αρκετά γατόνι όμως, ώστε να σπάσει τον Γόρδιο Δεσμό της φαινομενικής ακατανοησίας των χειρογράφων!

Όθεν, ο Αζτέκος μάγκας.

[Μην τους πείς τίποτε, ρέ!… Πάνω που αρχίζω να σε συμπαθώ!

Ή, μάλλον… μπέρδεψέ τους! Γιά να νομίσουν πως καθάρισες εσύ, καί να μή βάλουν την Τεχνητή Νοημοσύνη να ψάχνει πίσω απ’ την πλάτη σου!

Αν καί νομίζω ότι ήδη την έβαλαν, οπότε βρές τρόπο να τους μπλοκάρεις.]

Η πλάκα, τώρα, είναι ποιά; Ότι το «Έντγκέημ» αναφέρεται ακριβώς σε σενάριο πλανητικού μεγέθους καταστροφής, όπου προορίζονται να επιζήσουν μονάχα κάποιοι «εκλεκτοί»! Πιό φανερά στα μούτρα μας δεν γινόταν να μας το πούν!

. . . . . . .

ε. Κίνα

Κι οι Κινέζοι;

Άααα, δεν γίνεται ενδιαφέρον σενάριο χωρίς υπόθεση, μυστήριο, κακούς, λεφτά, καί σέξ!

Τα πρώτα τρία τα είδατε, τώρα πάμε στο τέταρτο. (Γιά το πέμπτο, φροντίστε μόνοι-ες σας! Έ… χμ… εντάξει, όχι απολύτως μόνοι-ες σας, με ερωτικό σύντροφο εννοώ… αλλά τί το περάσατ’ εδώ πέρα; «Οίκο»; Ορίστε μας! Καρα-lol!!!)

. . . . . . .

Ακούμε πολλά αυτές τις μέρες γιά «χρεωκοπία-ντόμινο» των Κινέζων, με αφορμή μιά σχεδόν φαληρημένη μεγάλη εταιρεία τους, την Εβεργκράντε. Ναί, σωστό, κι επίσης σωστό (μόνο που δεν το λέει κανένας) το ότι σε όλες αυτές τις εταιρείες συμμετέχει καί το Κινεζοκράτος μέσωι του ΚΚΚ. (3*Κ = Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας. Καί 12*Κ = τί; «- Κοίτα, κάτσε καλά κωλόπαιδο κεντρικέ κομισσάριε Κομμουνιστικού Κόμματος Κεντρικής καί Κάτω Κίνας!» Παλιό, μάλλον κρύο αστείο.)

Βλέπετε, πάλι άγνωστο στους εδώ (τρομάρα τους!) «έγκυρους» κι «έγκριτους» (σάμπως ψάχνουν κιόλας καμιά παρελθοντική ειδησεογραφία στ’ αρχεία…), το ότι το 2006 τέθηκε στην Κινεζοβουλή το θέμα, αν μπορεί ένα μέλος του Κόμματος (έ, όχι καί: «- Ποιού Κόμματος;»! «- Ιένα είν’ του Κουόμμα!», που είχε πεί κι ο Χαρίλαος Φλωράκης! lol!!!) να είναι ταυτόχρονα κι επιχειρηματίας. Έ, λοιπόν, φτάσανε μέχρι καί να παίξουν ξύλο οι βουλευτάδες μεταξύ τους, ως λέγεται, αλλά τελικώς η πρόταση πέρασε με πλειοψηφία τεσσάρων ψήφων στους 550 (αν θυμάμαι καλά) συνολικώς εθνοκινεζοπατέρες.

Επομένως, κατά τη γνωμάρα μου η Εβεργκράντε θα διασωθεί απ’ το κράτος. Μά με πραγματικό χρήμα, μά με ομόλογα ή λοιπή χαρτούρα, μά με σκέτες λογιστικές εγγραφές, μά με ψηφιακό γιουάν, κάπως θα διασωθεί.

. . . . . . .

Οπότε, το θέμα δεν είν’ αυτό – ή γι’ άλλες παρόμοιες κινεζοεταιρείες, που λένε τα Δυτικά ΜΜΕ ότι τα τινάζουν τα πέταλα όπου νά ‘ναι· καί μάλιστα παραφουσκώνουν τα δεδομένα, ότι τελικά όοοολη η Κίνα πάει γιά φούντο. Ναί, ξέρουμε, όπως «τ’ άδεια ράφια στα σουπερμάρκετ της Ρωσσίας»! (Τα δικά τους τα …δυτικά χάλια -πχ τη συνεχιζόμενη έλλειψη καυσίμων στην αγγλίτσα- δεν τα βλέπουν!)

Το θέμα είναι ότι όλοι οι εγχώριοι γραφιάδες ξεχνάνε πως η Κίνα αυτή τη στιγμή έχει αγοράσει καί κατέχει το (αν θυμάμαι καλά) 70% (εβδομήντα τοις εκατό) του ηπαπαραίϊκου δημόσιου χρέους! Σε ομόλογα. Παναπεί, η Κίνα στηρίζει αναφανδόν τις ηπαπάρα στο να τυπώνουν αβέρτα φωτοτυπίες, δήθεν ως χαρτονόμισμα, κι οι ηπαπάρα της κάνουν πλάτες (κυρίως με τους Ντέμοκρατζ καί λοιπούς παρεμφερείς – ακόμη κι Ευρωπαίους στο κόλπο) με τις βιομηχανίες τους εκεί καί την τεχνογνωσία τους επίσης μεταφερμένη εκεί. Συνεταιράκια! Παρά τους δήθεν πολεμικούς λεονταρισμούς εκατέρωθεν.

Εάν, όμως, σπάσ’ ο διάολος το ποδάρι του καί γιά τους χ, ψ λόγους η Κίνα στριμωχτεί οικονομικώς καί καταστήσει την εξαργύρωση των ηπαπαραίϊκων ομολόγων απαιτητή, τότε θα γίνει τσή πουτάνας! Τότε ακριβώς θα πέσει η πρώτη ντουφεκιά του Γ’ ΠΠ, διότι οι γκάνγκστερζ δεν φημίζονται γιά καλοπληρωτές. Οι γκάνγκστερζ πολύ απλά θα πιστολίσουν καί το χρέος τους, καί τους «ευεργέτες» τους, τους Κινέζους!
Πού να τον βρούν, άλλως τε, τόσον παρά, να τους ξεπληρώσουν!… κι οι Κινέζοι δεν θα δεχθούν να πάρουν φωτοτυπίες, αλλά θα ζητήσουν υλικό αντίκρυσμα αξίας. Πχ χρυσάφι, πετρέλαια, κτλ.

. . . . . . .

Συνεπώς, προσθέστε στην εικόνα των επερχομένων πλανητικών καταστροφών καί μιά (απίθανη, αλλά όχι αδύνατη) χρεωκοπία της Κίνας, ή κάποια ανεξέλεγκτη έκρηξη της επιθετικότητας της Κίνας, που θα οδηγήσει στον Γ’ ΠΠ… καί μιλάμε γιά αβέρτα χρήση πυρηνικών, από εκείνο το χρονικό σημείο καί μετά. (Διότι κανείς δεν τά ‘φτιαξε τα πυρηνικά απλά γιά να τα καμαρώνει.)

Οι ισχυροί του πλανήτη κατά Δύση μεριά, πάντως, είναι πεπεισμένοι ότι αυτά θα γίνουν οπωσδήποτε (καί σύντομα· μέχρι το 2025 το πολύ – θυμηθήτε πότε είπε ο Πούτιν ότι θα είναι έτοιμο το νέο τους εξοπλιστικό πρόγραμμα!)…

…Αλλά, φοβάμαι πως κι οι Κινέζοι αντίστοιχοι πιστεύουν κάτι τέτοιο.

Βλέπετε, η ταινία «2012» τα λέει όλα στα ίσα: τεράστια γεωλογική καταστροφή στις ηπαπάρα (ρήγμα Αγίου Ανδρέα, κτλ), άρα οι «εκλεκτοί» πάνε κατά Κίνα μεριά, όπου έχουν κατασκευαστεί «κιβωτοί» γιά τη διάσωση του κάθε άχρηστου… έεε… συγνώμη… «άριστου» από την επερχόμενη πλανητική πλέον υπερ-καταστροφή.

Επίσης κι αυτό το σενάριο μιλάει ευθέως στα μούτρα μας γιά τα -πολύ πιθανώς- επερχόμενα, άσχετο αν οι περισσότεροι το θεωρούμε απλά σενάριο.

. . . . . . .

στ. Το χαρτί της Πανδώρας

«Πανδώρα πέηπερζ», σου λέει…

Ετούτα εδώ μιλάνε γιά όσα λεφτά έχουν στην καβάντζα οι πλούσιοι σε «φορολογικούς παραδείσους»· παναπεί σε χώρες, που δεν τις ξέρει ούτε ο χάρτης! Αλλά, οι οποίες δεν φορολογούν τους πλούσιους.

Εντάξει, γνωστά πράγματα: όποιος γίνεται πλούσιος (πχ ακόμη κι απ’ το Τζόκερ), το πρώτο πράγμα που φροντίζει, είναι να λουφάρει τα λεφτά του (καί τα σκάφη του, καί τα ακίνητά του, καί… καί…) από φορολογίες καί παρόμοια ενοχλητικά έντομα, που πίνουν το αίμα μονάχα κοινών θνητών. Καί, βέβαια, όταν μαθαίνεται κάτι τέτοιο παραέξω, τότε «ξεσπάει σκάνδαλο» (άσχετο αν δεν σκανδαλίζεται κανείς στις μέρες μας), τα ΜΜΕ φλυαρούν σχετικώς γι’ αρκετό καιρό, κτλ κτλ.

Κοιτάχτε, όμως…

Αν σκεφτούμε λιγάκι (προσπαθήστε το, αν καί γιά μερικούς είναι δύσκολο! lol!!!), θα δούμε ότι οι όντως ισχυροί:

  • Δεν έχουν καμμία ανάγκη να βρούν φορολογικούς παραδείσους, αφού μπορούν ανά πάσα στιγμή να τους φτιάξουν οι ίδιοι οπουδήποτε.
  • Δεν έχουν καμμία ανάγκη να τρέχουν ν’ αποφύγουν τη φορολογία, αφού είτε μπορούν να φτιάξουν τους νόμους όπως τους θέλουν, είτε δεν τους αγγίζει κανείς, είτε αμφότερα.
  • Δεν έχουν καμμία ανάγκη να συσσωρεύσουν πλούτο, εφ’ όσον μπορούν να τον δημιουργήσουν όποτε θέλουν με μερικές πληκτρολογήσεις.

Άρα;

Άρα, αυτές οι ιστορίες με τα δήθεν σκάνδαλα των εξωχωρίων εταιρειών αφορούν τις δευτεράντζες του πλούτου καί της ισχύος. Οι πραγματικά μεγάλοι παίχτες δεν αγγίζονται – ούτε κάν αναφέρονται στα ΜΜΕ! Είδατε πχ εσείς ν’ αναφέρονται πουθενά το Βατικανό κι ο πάπας σε σχέση με τα «Πανδώρα πέηπερζ»; δεν έχουν αφορολόγητο πλούτο αυτοί; Είδατε ν’ αναφέρεται ο Κίσσιγκερ; (Εκτός αν κάνω λάθος, ειδικά γιά αυτόν.)

Ωραία, το καταλάβαμε: αυτά τα «πέηπερζ» αφορούν τις δευτεράντζες, τύπου Ερντογάν.

Γιατί, όμως;

Διότι οι όντως ισχυροί -κι αφανείς- παίχτες, γιά να συγκαλύψουν την προσεχώς επερχόμενη διαφυγή τους, βάζουν ανάχωμα τις δευτεράντζες. Τις παραδίδουν στον λαό, γιά να ξεσπάσει απάνω τους καί να τις κάνει κομμάτια, ώστε οι όντως ισχυροί μέσα στην αναμπουμπούλα να βρούν ευκαιρία να διαφύγουν.

Νά γιατί!

Κι αν έχω κρίνει σωστά τα τεκταινόμενα, προσεχώς θά ‘χουμε βροχή δημοσιοποιήσεως κι άλλων τέτοιων «σκανδάλων», ώστε η τυφλή οργή των λαών να ερεθιστεί στο μέγιστο καί να ξεσπάσει απάνω στη «Β’ Εθνική» του πλούτου, καί να μή μπορεί ο κοσμάκης να διακρίνει τους κύριους φταίχτες της λαϊκής δυστυχίας.

. . . . . . .

Επιλογικώς

Κυρίες καί κύριοι!

Εμείς οι πτωχοί καί πένητες, ούτε καταφύγια αποφυγής πλανητικών καταστροφών έχουμε, ούτε «κιβωτούς», ούτε τίποτε από δαύτα. Ένα μυαλουδάκι έχουμε, μηδέν λεφτά, κάμποση αγάπη γιά τους συνανθρώπους μας, καί άφθονη διάθεση γιά χιούμορ.

Αν, τώρα, επέρχεται πλανητικού μεγέθους καταστροφή, θα τη σκαπουλάρουμε μονάχα αν μας βοηθήσει ο Καλός Θεός, ο Όντως Αληθινός!

Αλλοιώς, δέν.

Τέλος πάντων, δεν έχω να προσθέσω τίποτε. Καθήστε, κι απολαύστε το! Κι ό,τι βρέξει, ας κατεβάσει!

Άλλοι θα τρέχουν.

ΤΕΛΟΣ

. . . . . . .

Υγ 1: Ποιός πλανήτης μας;! Ώρες-ώρες, η ηλιθιότητά μου δεν χωράει στο Ηλιακό μας Σύστημα ολάκαιρο! Αφού τά ‘χω μπροστά στα μάτια μου, τί παθαίνω καί δεν τα βλέπω;

Μάλλον επειδή χρωστάω στην Εφορία – αυτό πρέπει νά ‘ναι. Διότι, ερωτευμένος δεν είμαι αυτή την εποχή, κι άλλη αιτία χασομυαλιάς (φερ’ ειπείν να τριγυρνάω στα κρασοπουλειά με λοιπούς μπεκρήδες) δεν υφίσταται. 🙂

. . . . . . .

Σχολίασε αναγνώστης (ευφυής; χιουμορίστας; – μάλλον αμφότερα) ότι δεν έγραψα τίποτε γιά τη συσχέτιση (αν υπάρχει τέτοια) δίσκου της Φαιστού καί πρόσφατου σεισμού στο Αρκαλοχώρι. Είπα ν’ απαντήσω (όταν ευκαιρήσω), πως δεν βλέπω σχέση – κι ευτυχώς που το ανέβαλα.

Έμ;! Αφού ο δίσκος περιγράφει στην κυριολεξία τα πρίν (α’ όψη) καί τα μετά (β’ όψη) πλανητικής καταστροφής (του Φαέθωνα – είναι η φιγούρα με το μαλλί «πάνκ»), καί -γαμώτοκέρατόμου- το είδα, γιατί δεν αναρωτιέμαι αν περιγράφει ταυτόχρονα το πότε καί το γιατί; (Εγώ ο ίδιος τα γράφω εδώ παραπάνω!)

Καί το αν ξαναγίνει κάτι τέτοιο με τη Γή μας… (Όρα Αποκάλυψη Ιωάννουτις πάλαι ποτέ συνέπειες της πάλαι ποτέ καταστροφής του Φαέθωνα περιγράφει, αλλά το άκρως τρομακτικό είναι να επαναληφθούν αυτές στο μέλλον με έκρηξη του δικού μας πλανήτη!…)

Κι αν ναί, πότε;

Επίσης… Αν ο σεισμός στο Αρκαλοχώρι είναι σμίκρυνση υπό κλίμακα της αιτίας, που ανατίναξε τον Φαέθωνα (φαντασία που την έχω, όμως!)… Κι αν ο δίσκος φτιάχτηκε καί διατηρήθηκε ειδικά στο μέρος αυτό (εκεί κοντά, έστω), ώστε να υπενθυμίζει την καταστροφή καί να προφυλάσσει τους κατοίκους… Κι αν η πεδιάδα της Μεσσαράς (περίπου στον 25ο ανατολικό μεσημβρινό) -ένθα ο πρόσφατος σεισμός-, αντιστοιχεί με τον μεσημβρινό (μέσον του Αιγαίου), όπου αναμένουν μεγασεισμό οι φρέσκιες προφητείες των γεροντάδων… (Δεν έριξα μιά ματιά στα ψαχτήρια γιά το σεισμικό ιστορικό της περιοχής – κακώς, βέβαια, αλλά πού χρόνος!)

Κι αφού η ανάγνωση του «δίσκου της Φαιστού» ( ; ) εκ μέρους του βασικού ήρωα στον θρυλικό πιά «Θαυματουργό Ψίθυρο του Ερμή» πρώτα-πρώτα προκαλεί …σεισμό!!!…

. . . . . . .

Μακάρι να μου δίνει ο Καλός Θεός χρόνια, ελεύθερο χρόνο, καί λεφτά (άφθονα, όχι ψιλοπράγματα) – να μπορώ ακωλύτως να στρώνω τον πισινό μου στο διάβασμα καί στο συγγραφιλίκι, ώστε να κατεβάζω ιδέες απ’ αυτές που διαβάζετε εδώ καί γουστάρετε! Αλλά, επειδή δεν φαίνεται να μου δίνει τέτοια καλούδια, τότε μου μένει να σπάω πλάκα με τους ισχυρούς! Να πάρω κι εγώ την εκδίκησή μου, βραδερφέ! 🙂

Βάστα να δείς, τί τρέξιμο έχουν να ρίξουν στα γκουμπιούτερζ καί στις Νοημοσύνες τώρα, που είπα δημοσίως φόρα-παρτίδα τί άλλο γράφει (σε άλλα επίπεδα ανάγνωσης, βέβαια) ο δίσκος της Φαιστού, εκτός από προσευχές!

. . . . . . .

Το άρθρο αφιερώνεται στους σεισμόπληκτους του νομού Ηρακλείου, που τους εύχομαι να ξαναβρούν τη ζωή τους όπως την είχαν, καί γρήγορα! Ειδικά στα φιλαράκια απ’ την περιοχή, που συνάντησα ως φαντάρος κι αργότερα! (Τί νομίζετε; πράγματι είναι μικρός ο κόσμος!)

Αφιερώνεται επίσης στη μάδερ μου, στους ουρανούς, που μού ‘στειλε εκείνα τα όνειρα λίγο πρίν πεθάνει. Μόλις απόψε κατάλαβα το νόημα του τελευταίου! Σ’ ευχαριστώ, ρέ μάνα! Όντως ήσουν έξυπνο άτομο. Σε παραδέχομαι!

. . . . . . .

Υγ 2: Κοίτα να δείς κάτι πράγματα!… Έ, δεν πρόκειται γιά συμπτώσεις!

Στο Αρκαλοχώρι γκρεμίστηκε η εκκλησία του προφήτη Ηλία, δηλαδή του Απόλλωνα (μπαμπά του Φαέθωνα) – με το πύρινο άρμα καί την προφητική ικανότητα! Καί γκρεμίστηκε, λένε, επειδή την κάνανε εμβολιαστικό κέντρο, κι αυτό ήταν ύβρις.

Έ, σαφώς ήταν ύβρις! Ο Απόλλων είναι καί θεός της Ιατρικής, ας μην ξεχνάμε (μόνο που αυτή του η ιδιότητα δεν πέρασε ως ιδιότητα καί στον ιουδαίο προφήτη)· κι εδώ, είχαμε μετατροπή ναού του Απόλλωνα σε ναό «μαύρης» «παρα-ιατρικής».

Απόλυτα λογικό, λοιπόν, το τί έπαθε ο ναός.

Αν καί κάτι μου λέει ότι αυτή η «μετατροπή» δεν έγινε τυχαία. Μήπως κάποιοι (με ράσα, ή χωρίς) ήξεραν όσα λέω παραπάνω, καί κάναν ένα «πειραματάκι» στην πράξη, να δούν τί θα γίνει; (Διότι, καλά τα εγκαίνεια κι οι φιέστες, αλλά δεν ήταν μέσα στην εκκλησία κανένας μητροπολίτης την ώρα του σεισμού. Άλλος την πλήρωσε.)

Λεβέντες μου, παίξατε την τύχη σας στα ζάρια καί χάσατε! Εγώ απλά θα παρακολουθώ τις ειδήσεις, να δώ ποιός μεγαλόσχημος της περιοχής θα πεθάνει προσεχώς! (Διότι, μή νομίζετε πως θα τη γλυτώσετε, μετά απ’ την ύβρι που διαπράξατε.)

Όσο γιά τυχόν επίδοξους μιμητές τους, ΜΗΝ πάτε να ξυπνήσετε τέτοιες δυνάμεις! Βάλτε μυαλό απ’ όσα έγιναν, καί σταματήστε εγκαίρως – πρίν φάτε το άθλιο κεφάλι σας στα σίγουρα.

Έμ, τί; Μαλάκες είναι;

6 Σχόλια

Σχολιάζει ο αγαπητός συνιστολόγος «Διηνέκης» (εδώ) :

«…Πολύ πιό έξυπνοι οι εισβολείς κατακτητές από τους Νεοελληναράδες!…»

Κι αμέσως από κάτω φροντίζει να τον δικαιώσει ο κύριος διεφθυντάς / αρχισυντάκτας / ξέρω-‘γώ-τί-ακριβώς-είναι της «Εστίας», ούτω πως:

. . . . . . .

. . . . . . .

Κύριε διεφθυντάς μου, το σωστό στα Ελληνικά είναι «ζάπλουτη». Χωρίς μού μετά το ά.

Τα προθέματα ερι- καί ζα- ονομάζονται «επιτατικά μόρια» καί κρατάνε απ’ τον καιρό των Πελασγών, κύριε διεφθυντάς μου. Παράβαλε: Ζάκυνθος ( = πολύλοφη), ερίτιμος,… καί το πολύπαθο -διότι το διαπράττουν κι άλλοι το έγκλημα- «ζάπλουτος» (πολύ πλούσιος-α, παναπεί).

[Δέ μέ λέτε, κύριε διεφθυντάς μου, στον 21ο αιώνα μετά Χριστόν δεν διαθέτετε τίποτις ορθογραφικά βοηθήματα (έστω καί υπό μορφήν εντύπων λεξικών· γιά να μην αναφέρω ορθογράφους ηλεκτρονικής μορφής στους υπολογιστές) εκεί στην «Εστία»;

Κι αν ναί, σας μπήκε ποτέ στο μυαλό η ιδέα να τα χρησιμοποιήσετε;

Κι αν ναί / ναί, να τα χρησιμοποιήσετε ΠΡΙΝ την εκτύπωση της εφημερίδας σας καί το επακόλουθο ρεζίλεμά σας ανά το Πανελλήνιον κοινόν;

Έστω, δεν διαθέτετε κανέναν στοιχειωδώς εγγράμματον υπάλληλον, να σας ξεστραβώσει; ]

. . . . . . .

…Ιέτς, λοιπόν. Οι λάθρο… οι ακάλεστοι, ντέ!… (γιά να μην προκαλούμε καί τους δικαιωματάκηδες με τα …ρατσιστικά μας, καί μας κόψουν την καλημέρα, καί μετά θα μας πεθάνει η φαγούρα στ’ αρχίδια μας! καρα-lol!!!) …σαφώς κι είναι πολύ πιό έξυπνοι από μας.

Στην Ελλάδα έρχονται γιά τα επιδόματα – καί ζωή καί κότα. Μαλάκες είναι, να ‘ρθούν εδώ γιά να μάθουν Ελληνικά; (Γραμματικές, Συντακτικά, Ορθογραφίες, καί διάφορα άλλα παλαιοδασκαλίστικα ρέστα.) Να τα κάνουν τί, τα Ελληνικά; Να τους βγάλουν τα μάτια; (Αυτοί τα μάτια των Εληνικών, καί τα Ελληνικά τα μάτια αυτωνών! 🙂 )

Αυτό το έχουμε αναλάβει εμείς, από μόνοι μας.

. . . . . . .

Υγ 1: «Έγκυροι», «έγκριτοι», καί να μην πω τί.

Υγ 2: Όποιος θέλει να είναι καί να ονομάζεται πατριώτης, πρώτα-πρώτα πρέπει να υπερασπίζεται την Ελληνική Γλώσσα.

Υγ 3: Πατριώτες… Μάλιστα.

Αυτός ο Κύρου, που ήταν απ’ τους ΟΠΛΑτζήδες που δολοφόνησαν τον Κίτσο Μαλτέζο, τί σχέση έχει με την οικογένεια των ιδιοκτητών της «Εστίας»;

Υγ 4: Μαλάκες δεν είναι οι λάθρο. Μαλάκες ήμασταν εμείς, μερικοί-μερικοί (όχι όλοι), που φάγαμε τα μάτια μας καί τα νιάτα μας απάνω στα παλαιοδασκαλίστικα, βλακωδώς -αν καί ρομαντικώς πως- μή θέλοντας να πιστέψουμε μέχρι τα 25 μας ότι σ’ αυτή τη χώρα τα Γράμματα έπαψαν να εκτιμώνται. (Καί, φυσικώι τώι λόγωι, με τέτοια μυαλά εισπράξαμε το μακρύτερον της νεοελληνικής κοινωνίας.)

Αυτά, κύριε διεφθυντάς μου.

Υγ 5: «Χιούμορ», γράφει η ετικέττα του σημερινού αρθριδίου μου. Ναί. Πικρό, σαν καφές της παρηγοριάς μετά από κηδεία.

Έχει καμαμπέρ, αλλά έχει καί πιέζ-ά-σουρί

86 Σχόλια

Τ’ είν’ αυτά, τώρα, πρωΐ-πρωΐ; Ά;

Γαλλικά, ρέ φίλος! Πού ζής εσύ;! Ούτε μιά ξένη γλώσσα των εταίρων μας στην «Ε»Ε δεν ξέρεις; Χάειντε-χάειντεεεε!… Το καμαμπέρ είναι Γαλλικό τυρί. (Που, απ’ όσο ξέρω, αρκετοί δεν το γουστάρουν· αλλά, περί ορέξεως…) Η δε πιέζ-ά-σουρί είναι η φάκα, Γαλλιστί.

. . . . . . .

Χαρές μεγάλες βλέπω, που πέσανε υπογραφές ( ; – εκτός αν τις υπογραφές προς το παρόν απλώς τις φαντάζονται καί τις προεξοφλούν οι αρδ) να πάρουμε Ραφάλ καί Μπελάρες. (Κέρασμα δέ βλέπω, τζάμπα μπουφέ, να φάμε κι εμείς οι πτωχοί τίποτις, να εκτιμήσουμε τη Γαλλική κουζίνα! 🙂 )

Μόνο που θα σας έλεγα να μή χαίρεστε τόσο πολύ. Τουλάχιστον, μή βιαστήτε ν’ ανοίξετε τις σαμπάνιες.

Γιατί;

Διότι.

  • Πρώτον, τα σύνορα στο Αιγαίο, αλλά καί στον νομό Έβρου (ναί, κι από πάνω, απ’ το Μπαλγκαριστάν) είναι εντελώς τρύπια. Όποιος (ακάλεστος) γουστάρει, μπουκάρει ανενόχλητος. Άρα, τί ακριβώς θα υπερασπίζουν τα Ραφάλ καί οι Μπελάρες; Ποιά πατρίδα; Ποιά Ελλάδα;
  • Δεύτερον, όπως ξέρετε, το Φράγκικο ιερατείο τό ‘χω στη μπούκα του κανονιού – διότι δεν ξηγήθηκε καθόλου σωστά απέναντί μας. (Κι όποτε ακούω κάτι: «Ελλάς Γαλλία σύ-μμά-χία!», πέρδομαι.) Όποτε άφηνε χώρο το Αγγλοσαξωνικό ιερατείο, έσπευδε το Φράγκικο να μας κάνει παρόμοιες ατιμίες. Μάρτυράς μου, η Ιστορία!

Φυσικά, δεν περιμένω απ’ τους συμπατριώτες μου να έχουν καλή μνήμη, αλλά να θυμίσω:

  • Το άδειασμα που φάγαμε απ’ τους Γάλλους μόλις πριν από 100 χρόνια σε Ουκρανία καί (τρις χειρότερα) Μ. Ασία.
  • Το ότι (λίγα χρόνια νωρίτερα) οι αραπάδες του Σαράϊγ πυροβολούσαν καί σκότωναν Έλληνες ευζώνους.
  • Τους δύο ναυτικούς αποκλεισμούς Αθήνας-Πειραιά (έξωση Όθωνα και τα …κράτη Αθηνών-Θεσσαλονίκης το 1917) καί τους συνακόλουθους βομβαρδισμούς αμάχων εκ μέρους (καί) των Γάλλων.
  • Τα αεροπλάνα του 1940, που τους τα πληρώσαμε καί δεν μας τα δώσανε ποτέ. (Ούτε επέστρεψαν τα χρήματα ποτέ.)
  • Την Αφροδίτη της Μήλου καί την καταστροφή της αρχαίας Σπάρτης από τον αββά Φουρμόν.
  • Τους σιδηροδρόμους της Μακεδονίας, που τους φτιάξαν μεν αυτοί γιά χάρη του Σουλτάνου, αλλά τους πληρωθήκαν… κι όταν εμείς απελευθερώσαμε τη Μακεδονία, δεν τους θεώρησαν πολεμικό λάφυρο δικό μας, αλλά είχαν την απαίτηση να τους …πληρώσουμε γιά καινούργιους! (Κι εμείς τα χαϊβάνια …τους πληρώσαμε.)
  • Καί… καί…

Οπότε, ποιός μου λέει ότι σήμερα δεν θα μπορούν να νεκρώσουν τα οπλικά αυτά συστήματα, εφ’ όσον μάλλον δεν θα μας δώσουν καί τους κωδικούς των ηλεκτρονικών τους; Ή δεν θα θέλουν να το κάνουν, αν κρίνουν ότι πάμε να θίξουμε δικά τους συμφέροντα;

. . . . . . .

Συνεχίζω.

  • Τρίτον, καί τρίς χειρότερον: Τί ανομολόγητες υποχρεώσεις έχουμε αναλάβει μ’ αυτή την ιστορία;

Διότι, τίποτε σ’ αυτή τη ζωή δεν είναι τζάμπα.

Μά, θα μου πείς, τα οπλικά αυτά συστήματα θα τα πληρώσουμε, άρα δεν θα έχουμε καμμία υποχρέωση. Ναί, αλλά πολλοί μιλάνε καί γιά μελλοντικές γεωπολιτικές αλληλοδεσμεύσεις, γιά υποχρέωση συμμετοχής μας σε «Ευρωστρατό», καί λοιπά εννιάμερα του πισινού.

[Άμα περιμένεις, κολλητέ, Γαλλικό στρατό νά ‘ρθει να σκοτωθεί γιά χάρη της Ελλάδας, πάνε βρες καμιά γυναίκα να ξεχαρμανιάσεις – διότι ο πολύς αυνανισμός θολώνει τον εγκέφαλο. Καί να της πείς κι ευχαριστώ, που σε ανέχτηκε.]

Πράγμα, που σημαίνει…

. . . . . . .

Λοιπόν, κυρίες καί κύριοι! Εφ’ όσον η Ιστορία διδάσκει (άμα την ακούμε…), εάν υπάρχουν ανομολόγητες γεωπολιτικές δεσμεύσεις μας στους Φράγκους, σας λέω ότι πάμε γιά επανάληψη παλαιών, εθνικώς δυσαρέστων καταστάσεων. Ήτοι:

α. Ουκρανία

Με τη λήξη του Α’ ΠΠ, ποιούς βρήκαν οι «σύμμαχοι» πρόθυμους να πάνε να τα βάλουν με τους μπολσεβίκους; Εμάς καί τους Γάλλους. Εμάς μέν, διότι αντικειμενικώς τραβούσαμε μέγα ζόρι με την (ευκατάστατη) Ελληνική ομογένεια της περιοχής (θυμήσου: εθνικοί ευεργέτες), που οι μπολσεβίκοι θέλαν να της κατάσχουν μέχρι καί τα σώβρακα, καί τους Γάλλους, διότι αυτοί είχαν στο μυαλό τους ποιός ξέρει ποιά γεωπολιτική προοπτική.

Οι Γάλλοι (Φράγκοι) με τους Αγγλοσάξωνες, είναι ακριβώς όπως οι ύαινες με τα λιοντάρια. Άμα βρεθεί ψοφήμι, πρώτα γευματίζουν τα λιοντάρια (που χλαπακιάζουν καί τα καλά κοψίδια)… κι οι ύαινες περιμένουν στην απέξω, πότε θα χορτάσει το λιοντάρι, καί θα φύγει να πάει γιά κακάκια του. Έτσι ακριβώς κάνουν καί οι Φράγκοι: περιμένουν πότε θα χορτάσουν οι Αγγλοσάξωνες καί θ’ αποσυρθούν γιά τον καμπινέ, να πάνε να φάνε αυτοί ό,τι απέμεινε.

Οπότε, αφού είδαν οι Γάλλοι το 1919 ότι ηπαπαραίοι κι αγγλίτσοι ήταν μονάχα λόγια γιά τον «κακό κομμουνισμό» (δεν πήγαν να σκοτωθούν αυτοί, γιά να τον διώξουν· άσε που τον …χρηματοδότησαν κιόλας! – γνωστά πράγματα…), σου λέει πάμ’ εμείς να καπελλώσουμε τον Εύξεινο – καί τις διαβάσεις προς τον Καύκασο καί τα πετρέλαια. Γι’ αυτό έστειλαν στρατό. Μόνο που, όταν είδαν ότι οι μπολσεβίκοι επικρατούσαν, την έκαναν γυριστή κι άφησαν …τον Κονδύλη καί τον Πλαστήρα να βγάλουν το φίδι απ’ την τρύπα. (Άσε που τσακωθήκαν μ’ εμάς καί γιά τα στρατιωτικά άλογά τους, που δεν μας τα δίνανε να πολεμήσουμε, αφού αυτοί φεύγανε. Μιλάμε γιά τσιγγουναραίους κι αρπάχτρες του αισχίστου είδους.)

Λοιπόν, να μή λέω πολλά:

Βλέπω Αγγλοαμερικάνους…

[Σε -φανερή- συμμαχία «Ώκους», πλέον, λες καί όλοι αυτοί οι Αγγλόφωνοι πάψανε ποτέ να είναι σύμμαχοι μεταξύ τους εδώ καί διακόσια χρόνια τουλάχιστον – κι εκπλήσσονται μερικοί μαλάκες γραφιάδες εδώ με τη δημόσια διακήρυξη της «Ώκους»· ρέ ανιστόρητες μοσχαροκεφαλές, ποιοί πήγαν καί σκοτωθήκαν στην Καλλίπολη το 1915 καί σε Τέμπη-Θερμοπύλες το 1941; οι Αυστραλοί δεν πήγαν; καί γιατί πήγαν; είχαν καμιά υποχρέωση να πάνε; ]

…βλέπω Αγγλοαμερικάνους, λέω, να ΜΗΝ πηγαίνουν στην Ουκρανία να τα βάλουν με τους Ρώσσους στα ίσα (μόνο την προεργασία κάνατε, «κύριε» πρέσβυ, κι ανακατέψατε μέχρι καί το Άγιο Όρος), αλλά να στέλνουν εμάς με τα Ραφάλ, ως τους μόνους ικανούς ν’ αντιμετωπίσουμε τα καινούργια Μίγκ καί Σουκχόϊ (γιατί παίρνουν οι πιλότοι μας βραβεία στο ΝΑΤΟ; τί νομίζετε; όχι πως δεν τ’ αξίζουν, αλλά πού πάει το πράγμα; ) – καί τους Γάλλους μέν, που στην πρώτη δυσκολία θα την ξανακάνουν γυριστή δέ. (Καί φεύγοντας δεν θα μας ξαναδώσουν …άλογα!)

β. Τουρκίτσα

Ευτυχώς, μερικοί δικοί μας άρχισαν να ψελλίζουν το ότι η Γαλλία, παρά τους λεονταρισμούς του Μακρόν, έχει πολλά οικονομικά συμφέροντα (εργοστασιακά καί άλλα) στην τουρκίτσα, ώστε να τα βάλει μαζί της σε πλήρη κλίμακα (ακόμη καί πολεμική).

Ειλικρινά χαίρομαι, που οι συμπατριώτες μου αυτοί μου δίνουν την ελπίδα πως δεν αποβλακωθήκαμε άπαντες στη χώρα μας· πως ακόμη υπάρχουν στην Ελλάδα μας άτομα, που χρησιμοποιούν τη νοημοσύνη τους με εποικοδομητικό τρόπο.

Αντί, λοιπόν, γιά υπεράσπιση των δικαίων του Ελληνισμού στην ανατολική Μεσόγειο από Γαλλικά πολεμικά πλοία (καί λοιπές θρίχες κατσαρές), να προβλέψω πάλι κανένα μελλοντικό άδειασμα εκ μέρους των Γάλλων ά λά 1921-22, έτσι καί κάνουμε κανα ντού προς τα ‘κεί, να διεκδικήσουμε τα πατροπαράδοτα δίκαιά μας;

γ. Αφρική

Νέο φρούτο αυτό γιά μας (ιστορικώς), δεν το ξανάχαμε στο παρελθόν, αλλά πάλι γιά διάπραξη ανοησιών πάμε.

Είναι γνωστό ότι αρκετά Αφρικανικά κράτη (πρώην αποικίες) είναι δεμένα στο άρμα της Γαλλίας, θέλοντας καί μή (κυρίως με οικονομικά αλισβερίσια). Έτσι, οι πρόσφατες προσπάθειες τουρκίτσας καί Κίνας γιά διείσδυση σ’ αυτά είναι καθαρά αγγούρι στον πισινό των Γάλλων, οι οποίοι μάλιστα αυτή την εποχή πολεμάνε με διαφόρους (ξενοκίνητους) ρέμπελους υπό την Σαχάρα.

Τώρα, θα μου πείς, καί τί μας νοιάζ’ εμάς; δικές τους αποικίες ήτανε (καί είναι), καλά ξεμπλέγματα!

Μας νοιάζει, διότι μερικοί δικοί μας ανεγκέφαλοι είπαν να στείλουμε τις Ειδικές Δυνάμεις μας να πολεμήσουν στο πλευρό των Γάλλων, ώστε ν’ αποκτήσουν εμπειρία. (Δεν ξέρω αν έγινε κιόλας κάτι τέτοιο.)

Σωστό αυτό, ως πρώτη σκέψη· αλλά, ρέ ΖΩΑ, τέτοιες δουλειές ΔΕΝ γίνονται υπό την σημαία!!! Γίνονται ανεπίσημα! Στα μουλωχτά! Δεν καταλαβαίνετε; (Κι ούτε δίνουμε πληροφορίες γιά τέτοια πράγματα φόρα-παρτίδα σε στρατιωτικά sites. Σκατά έχετε στο κεφάλι σας, κι εσείς ρέ καραβανάδες, καί οι στρατιωτικοί γραφιάδες; )

Κοτζάμ ηπαπάρα καί κοτζάμ Ρωσσία …ακόμη κι η τουρκίτσα… έχουν ιδιωτικές ( ; ) εταιρείες μισθοφόρων – καί (στην κυριολεξία!) (κάνουν πως) δεν ξέρουν τίποτε γιά τον φόνο· εμείς θα πάμε να δώσουμε αφορμή να μας κουβαληθεί εδώ ολόκληρη η Αφρική, ως «πρόσφυγες»; Πάτε καλά;;;

Διότι, τώρα γελάμε με μερικούς «δικαιωματάκηδες», που λένε ότι ναί μέν, μας κουβαλιένται λάθρο εδώ, αλλά φταίμ’ εμείς (που δίνουμε αφορμή), διότι πάμε στις χώρες τους καί πολεμάμε με το ΝΑΤΟ καί τους αναστατώνουμε. Γελάμε, διότι οι «δικαιωματάκηδες» (άλλα Ζά αυτά…) δεν καταλαβαίνουν ότι εκφέρουν μιά αυτοαντίφαση: εφ’ όσον πάμε με το ΝΑΤΟ, συμμετέχουμε σε πολεμικές καταστάσεις παρά τη θέλησή μας ως κράτος – αφού το ξέρουν πως μας κάνουν κουμάντο οι ηπαπάρα! (Άσχετο αν το «ξεχνάνε», προκειμένου να ισχυριστούν τις μαλακίες τους.)

[Καί πότε είχαμε ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, από το 1828 -κυρίως από το 1831- καί μετά; Μόνο σε καμιά Πάντειο, σε κανένα Ελιαμέπ, καί σε λοιπά παρεμφερή άσυλα μυαλοφυγόδικων βλέπουν ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική της Ελλάδας.

Ά! Καί στις διάφορες πρεσβείες που κάνουν κουμάντο στη χώρα μας, όταν οι γραφιάδες τους δίνουν έτοιμα προπαγανδιστικά ρυπαρογραφήματα στους «δικαιωματάκηδες», να τα κάνουν αφίσες.]

Άρα, δεν έχουμε καμμία ευθύνη γιά δημιουργία δυστυχίας καί προσφύγων.

Όμως, πηγαίνοντας στην Αφρική να πολεμήσουμε στο πλευρό των Γάλλων υπό την σημαία μας, είναι καθαρά δική μας απόφαση (ποιοί ηπαπαραίοι; ποιό ΝΑΤΟ; ), καί δίνουμε καρα-αφορμάρα γιά καταστάσεις που ΔΕΝ πρέπει. (Γιά τις οποίες, επί πλέον, θα έχουμε την ευθύνη ακέραια.)

δ. Ευρωστρατός

Κι αυτό ιστορικώς νέο φρούτο γιά τις αφεντομουτσουνάρες μας. Ουδείς όμως, «ευρωπαϊστής» (απ’ αυτούς, που έχουμε άφθονους να φλυαρούν στα ΜΜΕ) σκέφτηκε ποτέ τί σκατά τον χρειαζόμαστε τον «Ευρωστρατό»! Να τα βάλει με ποιούς;

Θα σου πούν, να υπερασπίσει την Ευρώπη, άμα χρειαστεί. (Άλλοι, πάλι, αλαφρόμυαλοι, μιλάνε -γενικώς καί αορίστως- γιά την υπεράσπιση της «λευκής φυλής» σε κάποιο απροσδιόριστο μέλλον. Ρέ, άει στα τσακίδια, αμφότεροι!) Ποιά «Ευρώπη», ρέ σούργελα; αυτή που πάει γιά διάλυση, επειδή τα μέλη της αλληλομισούνται κι αλληλοανταγωνίζονται; Θα υπερασπίσει ο στρατευμένος Έλληνας αυτούς, που του λένε να ξεπατώσει τις ελιές του πατέρα του; Πάτε καλά;

Προβλέπω ότι τελικά ο «Ευρωστρατός» θα χρησιμοποιηθεί ως μηχανισμός καταστολής διαδηλώσεων των όντως Ευρωπαίων, στις ζοφερές καταστάσεις που έρχονται. (Διότι οι Ευρωμπάτσοι θα είναι ανεπαρκείς στο να συγκρατήσουν τα οργισμένα πλήθη.) Τίποτ’ άλλο! Καί… ποιός θα είναι ο πυρήνας του από στρατιώτες; Εμείς, τα μή σκεπτόμενα κορόϊδα. Ποιός άλλος;

Με τέτοια καμώματα, απλά θα καταφέρουμε το ακατόρθωτο: να μας μισήσουν άπαντες. Ακόμη καί πρώην φιλικά μας κράτη – ή, έστω, ουδέτερα. Μέχρι καί το Λουξεμβούργο θα μας σιχαθεί!

[«- Γιατί αυτό;», ρωτάει ο εξυπνάκιας. Επειδή εκεί έχουν έδρα πολλές υπηρεσίες της «Ε»Ε. Κι έχει καί πολίτες, ανθρώπους έμψυχους καί σκεπτόμενους. Κι έχει μέχρι καί πρωτάθλημα ποδοσφαιρικών ομάδων, καί τυγχάνει συμπαθής χώρα. Νά γιατί.]

. . . . . . .

Συμπερασματικώς:

Γιά τα Γαλλικά όπλα που έρχονται ( ; ), ας χαρούν όσο θέλουν, όσοι θέλουν· εγώ συνεχίζω τη ζωή μου, σα να μή συμβαίνει τίποτε. Εσάς, δέ, σας συμβουλεύω να προνοήσετε γιά επιβίωση σε άγριες καταστάσεις, διότι έρχεται ούλτρα δύσκολος χειμώνας.

Ας μας βοηθήσει ο Αρχάγγελος Ραφαήλ, ο θεραπευτής, ας μας περάσει συνεργείο τα μυαλά μας, ώστε να μή βάλουμε …Μπελάρες στο κεφάλι μας.

Μας φτάνουν όσοι έχουμε ήδη. (Ο κουκλοχαιρετάκιας είναι η πυρηνική βόμβα των μπελάδων από μόνος του.)

. . . . . . .

Υγ: Έ, δεν το γλυτώνω το τρελλάδικο, τελικώς, μ’ όσα λένε (καί κάνουν) οι στρατιωτικές μεγαλοφυΐες της χώρας μας!!!

Διαβάζω καί ξαναδιαβάζω ένα σωρό κείμενα, γιά το πόσα θα δώκουμε στους Γάλλους γι’ αεροπλάνα καί φρεγάτες. Αλλά, ρέ λεβέντες, αυτά όλα για να δουλέψουν, θέλουν καί βλήματα!

Τα βλήματα, τώρα, συμπεριλαμβάνονται στο τιμολόγιο καί τη φορτωτική, ή πάνε ξεχωριστά; Κανείς δεν μας λέει!

Κι άμα δώκουμε τα λεφτά που θα δώκουμε (που λένε όλοι μετά δεν υπάρχει σάλιο – κ’ είμαστε στριμωγμένοι από προϋπολογισμό), με τί θ’ αγοράσουμε βλήματα;

Έ, ρέ, ρίξιμο που θα φάμε, όπως το κόβω!… Απλά θα τα πάρουμε, γιά να τα βγάζουμε βόλτες…

Μικρή αγγελία – χαρίζουμε!

67 Σχόλια

Αντίστροφη εθνομηχανική – 1

27 Σχόλια

Στα σίγουρα, δεν στέκομαι στα καλά μου. Λογικός καί νορμάλ δεν είμαι, πάει καί τελείωσε – με σχεδόν εργαστηριακή πιστοποίηση αυτά.

Στα σίγουρα, είμαι αρκετά τρελλός, ώστε να ξεκινήσω τέτοια ξυγγραφή.

Όμως, κάποιος, κάποτε, έπρεπε να την επιχειρήσει, έστω καί απλά ξύνοντας επιφανειακά το θηρίο.

. . . . . . .

Εισαγωγή

Η αφορμή, γιά να βγάλω τις σχετικές ιδέες μου στο ηλεκτρονικό χαρτί, υπήρξε ένας γάμος· αλλά η αιτία προϋπήρχε. Συγκεκριμένα, πάντα αναρωτιόμουν:

  • Ποιοί ήμασταν οι Έλληνες σ’ εποχές απώτατες, αφού όλοι οι αρχαίοι ημών μιλάνε (αμέσως, ή εμμέσως) γιά ένα λαμπρό παρελθόν μας. («Χρυσούν Γένος», καί τα τοιαύτα.)
  • Πότε ήμασταν έτσι.
  • Γιατί καταντήσαμε εδώ που καταντήσαμε σήμερα.
  • Γιατί κάποια άτομα, με καταγωγή τουλάχιστον μερικών αιώνων Ελληνική (όσο Ελληνική είναι η δική μου – κι ελπίζω η δική σου, αναγνώστη μου) μισούν τόσο πολύ την Ελλάδα. (Εντάξει, αυτή η χώρα δεν έδωσε σ’ όλους μας τις ευκαιρίες που θέλαμε, αλλά το να φτάσουμε σε σημείο να τη μισούμε, είναι ακραίο. Άρα, κάπου αλλού οφείλεται αυτό το συναίσθημα.)
  • Αν έχει τέλος η κατρακύλα του έθνους μας. (Κάποιο τέλος θά ‘χει, αλλά ελπίζω όχι μέσα στον τάφο. Αυτό εννοώ.)
  • Αν, ακόμη, ξαναφτάσουμε κάποτε στην κορυφή, κι αν θα παραμείνουμε εκεί.

Ειλικρινά, δεν έχω απαντήσεις γιά τα παραπάνω. Ή, μάλλον, έχω κάποιες, αλλά σαφώς όχι πλήρεις – κι όχι σίγουρες. Το σίγουρο είναι ότι πρέπει να τις παλαίψω, ώστε να τις βγάλω ως συμπεράσματα, επειδή δεν θα τις βρω γραμμένες πουθενά.

Επίσης, σας εξομολογούμαι προκαταβολικά ότι τα σημερινά είναι απλά ένα ορεκτικό. Συνεχίστε την έρευνα μόνοι σας!… διότι, αν είναι να γράψω όλα όσα έχω συμπεράνει, θα γράψω διδακτορική διατριβή! Αδύνατον να χωρέσουν εδώ.

. . . . . . .

Θέλω, ακόμη, να επισημάνω δύο τινά:

Πρώτον, ότι εδώ δεν μιλάω με όρους ανωτερότητας / κατωτερότητας φυλών: το πεδίο αυτό δεν μ’ ενδιαφέρει κάν. Βλέπετε, όλα τα ζώα κι όλα τα φυτά είναι χρήσιμα στο οικοσύστημα, όλα παίζουν τον ρόλο τους, άσχετο αν μερικά τρώνε μερικά άλλα. Έτσι ακριβώς κι εμείς οι Έλληνες, σχετικά με τους υπόλοιπους δίποδους κατοίκους του πλανήτη μας: όλοι οι λαοί σ’ ένα καζάνι βράζουμε, απλώς μερικοί έχουν βγάλει τα κεφάλια τους απέξω απ’ το ζεματιστό νερό – καί δίνουν υποβρύχιες κλωτσιές σ’ εμάς τους υπόλοιπους, που είμαστε ακόμη μέσα.

Αυτά τα λέω, μή τυχόν βρεθεί κανας μαλάκας, κι αρχίσει σαχλαμάρες περί «ρατσισμού». (Άμα τρώγεται τόσο πολύ, πιά, ας αρχίσει πρώτα απ’ αυτούς, που τον ρατσισμό τον έχουν δόγμα στα «ιερά» βιβλία τους – καί βλέπουμε.)

Και δεύτερον, εντάξει, όσοι έχουν στη διάθεσή τους κρυμμένη αρχαία βιβλιογραφία, υπερτερούν ημών των καθημερινών θνητών στον δρόμο ταχύτητας προς την αλήθεια. Αλλά, προσωπικά δεν πιστεύω σε «αλήθειες εξ αποκαλύψεως», καί σας τό ‘χω πεί πολλές φορές. Σας συμβουλεύω, δέ, να κάνετε κι εσείς το ίδιο.

Έτσι, αν βρεθεί κάποιος παπάρας με περισπούδαστο ύφος καί σας πεί ότι πχ ότι καταγόμαστε από τον Σείριο (καί διάφορα άλλα τέτοια, σαν αυτά που μας ζάλισαν τον έρωτα τις περασμένες δεκαετίες), αμέσως να τον ρωτήσετε από πού το ξέρει. Πάω ένα στοιχηματάκι, ότι οι περισσότεροι θα ντραπούν να σας πούν ότι πρόκειται γιά «εξ αποκαλύψεως» σαχλαμάρες. (Από διαλέξεις «μυστών», από όνειρα, από βιβλία που δεν πρέπει να τα διαβάζει ο καθένας, παρά μόνον κάποιοι «εκλεκτοί», κι από άλλες τέτοιες …σοβαρές πηγές. Η λογική, βεβαίως, απούσα απ’ όλ’ αυτά.)

Αντιθέτως, η αφεντιά μου καί σας λέω ότι χρησιμοποιώ τη λογική μου, καί επωμίζομαι πλήρως τις ευθύνες της επιλογής μου. (Καί σ’ όποιον αρέσουμε.)

. . . . . . .

i. Αρχικές παραδοχές

Λοιπόν, γιά να δώσουμε συμπερασματικές απαντήσεις στα παραπάνω καυτά ερωτήματα, πρέπει πρώτα να στηριχτούμε σε κάποιες παραδοχές. Αλλοιώς, δεν γίνεται.

  • Η πρώτη παραδοχή, είναι ότι τα έθνη / οι εθνοτικές ομάδες δεν χάνονται, παρεκτός αν συμβούν πλήρεις γενοκτονίες τους.

Πχ, ακόμη καί οι σχεδόν πλήρως γενοκτονημένοι Ασσύριοι, αριθμούν σήμερα κάπου τρείς χιλιάδες οικογένειες (αν θυμάμαι καλά όσα διάβασα στα ιντερνέτια). Καί, ναί, είναι απόγονοι των πάλαι ποτέ προγόνων τους.

Καί ποιοί Ασσύριοι; εδώ δεν χάθηκαν ούτε οι Νεάντερταλ, που είναι αρχαιότεροι! (Οι οποίοι ζούν μέχρι τις μέρες μας, κι ας ισχυρίζονται το αντίθετο κάποιοι «επιστήμονες» της πορδής.)

Συνεπώς, τα έθνη / οι εθνοτικές ομάδες συνεχίζουν να υπάρχουν καί να είναι απόγονοι των προγόνων τους, μόνο που αρκετές φορές αλλάζουν όνομα. (Δηλαδή, τα ξέρουμε με διαφορετικά ονόματα σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους. Ή …δεν τα ξέρουμε κάν, εφ’ όσον σε κάποιες ιστορικές περιόδους κρύβονται υπό άλλους – βλέπε Οδυσσέα καί ναύτες του κάτω απ’ τα πρόβατα του Πολύφημου.)

  • Ακόμη μία παραδοχή είναι πως δεν υπάρχουν έθνη δεκτικά στις επιμειξίες.

Ή, γιά να το διατυπώσω καλύτερα, τα περισσότερα έθνη καί στο μεγαλύτερο ποσοστό τους είναι αρνητικά στην ιδέα των μεικτών γάμων. Εξαίρεση αποτελούν χώρες-«πειράματα» (ηπαπάρα), συν κάποιες θρησκείες, που έχουν αντικαταστήσει την έννοια του έθνους με τη συμμετοχή στην ίδια θρησκεία. (Πχ όλα τα μούσλιμζ είναι «αδέρφια», ανεξάρτητα από φυλετική προέλευση.) Στρεψοδικία πρώτου μεγέθους, βέβαια, διότι το ομαδικό (έθνος) το γυρνάνε στην κολακεία του ατομικού (εφ’ όσον είσαι «δικός μας» θρησκευτής, είσαι κάποιος σπουδαίος), ενώι το ένα με το άλλο είναι τελείως άσχετα.

Εμείς, γιά παράδειγμα, είχαμε πάμπολλους εξανδραποδισμούς κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Μεικτούς γάμους Ελληνίδων με Οθωμανούς με το στανιό, απαγωγές παιδιών (γενίτσαροι), κτλ. Όμως, σ’ αυτές τις περιπτώσεις οι δικές μας οικογένειες θεωρούσαν πως τα απαχθέντα μέλη τους είναι νεκρά. (Καί πολλές φορές μαυροφορούσαν.) Δεν υποδεχόντουσαν τα …τουρκοσυμπεθέρια με χαρές στο σπίτι τους.

Έτσι, ενώι σήμερα (λόγωι αυτής της κατάστασης) μπορεί να βρεί κανείς Ελληνική γονιδιακή προέλευση σ’ όλη τη Μεσόγειο (που η μισή είναι μωαμεθανική), ουδείς μπορεί να ισχυριστεί ότι μπορούμε σήμερα να μιλάμε γιά Ελληνικούς πληθυσμούς σ’ εκείνα τα εδάφη. Θά ‘τρωγε γιαούρτωμα στα μούτρα, αν το έκανε! (Αυτό, ως απάντηση στους ηλίθιους -καί πληρωμένους– οπαδούς του «πολυπολιτισμού».)

. . . . . . .

ii. Πρώτα άμεσα συμπεράσματα

Συνεπώς, τουλάχιστον ο κύριος πυρήνας των εθνών παραμένει απαράλλαχτος από τις αρχαίες εποχές.

Αυτό, τώρα, μας επιτρέπει ν’ ανιχνεύσουμε (χωρίς μεγάλο σφάλμα) την πορεία τους στον χρόνο μ’ έναν απλούστατο τρόπο: κοιτάζουμε τί γράφουν περί αυτών οι αρχαίοι συγγραφείς!… κι έχουμε όσες πληροφορίες θέλουμε – έστω, γι’ αρχή κάποιων σοβαρών εθνολογικών συμπερασμάτων. (Φυσικά, πάντα ψάχνουμε καί γιά το αν κάποια «αόρατα χέρια» αλλοίωσαν την αρχική μορφή κάθε κειμένου. Είπαμε! Όλα τα «εξ αποκαλύψεως» πάνε τρίποντο στον σκουπιδοντενεκέ. Κατ’ ευθείαν.)

Όθεν, άμεσο συμπέρασμα των παραπάνω, ως παράδειγμα: ούτε η κυρία Όλγα είναι ακριβώς Ελληνίδα, ούτε ο σύζυγός της είναι ακριβώς «εβραίος». Είναι καί οι δύο Πελασγικής καταγωγής καί προγονικού (ίσως καί σημερινού) Κρόνιου θρησκεύματος. Έμ;! Τί νομίζετε; ότι ο Μίνωας καί οι δικοί του δεν άφησαν απογόνους στην Κρήτη;… ή δεν είχαν -κι έχουν ακόμη- σόϊ στη χώρα προέλευσής τους, στα σημερινά παράλια Λιβάνου-Ισραήλ;

Ή ότι το ίδιο αίμα δεν έλκει το ίδιο αίμα;

Ακόμη ένα παράδειγμα προς μελέτη, είναι το επίθετο ενός υπουργού του σημερινού γκουβέρνου. Λοιπόν, το πρόθεμα «ιερό-« είναι χαρακτηριστικό των Πελασγών, απ’ όπου πέρασε (μέσωι των Κρονίων Πελασγών) καί στους ιουδαίους. Ιεράπετρα, Ιεράπυτνα, Ιεριχώ, Ιερά Σόλυμα, Ιεροβοάμ (ο «ιερώς βοών», δηλαδή – οι Πελασγοί δεν είχαν του ίδιου τύπου καταλήξεις στα ονόματα, όπως εμείς· πολλές φορές αυτά ήσαν αφωνόληκτα)…

Κι ακόμη ένα παράδειγμα, είναι ο αρχίτραγος. Μετά απ’ όσα σας είπα παραπάνω, λέτε να εξαφανίστηκαν οι Γεφυραίοι; ή, μήπως, παρέμειναν στην Ελλάδα… ως «ενσωματωμένοι» στον Ελληνικό κορμό, καί καλά;

Το βλέπετε καθαρά, ότι δεν ενδιαφέρεται γιά τη σημερινή θρησκεία της πλειονότητας των Ελλήνων (όποια κι αν είν’ αυτή), αλλά το στρίβει το τιμόνι προς άλλες κατευθύνσεις. (Μαζί μ’ αμφότερους τους ετέρους Κρόνιους …Γεφυραίους / Ποντίφηκες των δύο επταλόφων πόλεων με το ίδιο όνομα…) Επομένως, αυτή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί συμπεριφορά Έλληνα.

[Το ίδιο καί η χρηματολατρεία κάτι τέτοιων, σαν αυτόν. Αλήθεια, από ποιά χρέη απελευθέρωσε ( ; ) ο Σόλων τους Αθηναίους αγρότες καί μικρομεσαίους με τη Σεισάχθεια; Μήπως από τα χρέη τους προς τους Γεφυραίους τοκογλύφους της εποχής εκείνης; Διότι, άλλη αιτία εγώ δεν βλέπω.

Ναί μέν, η Ιστορία -έστω, η σχολική- τα κάνει γαργάρα αυτά, αλλά δεν τιμάει τη νοημοσύνη μας ως έθνους το ότι κανείς μας δεν αναρωτιέται.]

Αναρωτηθήτε τα ίδια καί γιά όσους δεσποτάδες συμπλέουν μαζί του. Καί γιά όσους «συλλειτουργούς» τους τά ‘χαν βρεί μιά χαρά με τους Τουρκαλάδες, επί 400 χρόνια. (Ίσως καί με τους Φράγκους / Δυτικούς, άλλα 400 καί πλέον.)

Τέλος πάντων, η θρησκεία είναι μέγα θέμα· δεν θα την εξετάσουμε σήμερα, αλλά θα την αναφέρουμε όποτε χρειαστεί. Το θέμα μας σήμερα είναι το ζήτημα της εθνικής μας καταγωγής καί σύνθεσης… καί μελλοντικού επιπέδου υπάρξεως.

. . . . . . .

iii. Dna μέν… όμως, μόνο αυτό;

Από τούτον εδώ τον τόπο πέρασαν (καί δυστυχώς, ακόμη περνάνε) αμέτρητα στίφη αλλοφύλων. Έτι, δέ, μας μακέλεψαν:

  • οι διάφοροι καταστρεπτικώτατοι εμφύλιοι (πχ Πελοποννησιακός),
  • συν οι κατά καιρούς γενοκτονίες μας (πχ Μικρά Ασία / Κατοχή),
  • συν οι μαζικοί εξανδραποδισμοί (πχ γενίτσαροι),
  • συν οι τιμωρητικές εκτοπίσεις ολοκλήρων πληθυσμών (κυρίως επί Βυζαντίου).

Ωστόσο, παραμένουμε (όσοι παραμένουμε) Έλληνες με πιστοποιητικό ISO. Τά ‘παμε, το εργαστήριο ΔΕΝ μπορεί ν’ αμφισβητηθεί με λόγια – πολλώι δέ μάλλον με ιδεοληψίες καί μαλακίες στους εγκεφάλους φανατισμένων. Μόνον οι ηλίθιοι επιχειρούν να τα βάλουν (με μόνο όπλο τις μπούρδες τους) με ηλεκτρονικά καί κομπιουτερίστικα όργανα μετρήσεων.

[Τον λόγο δεν απόσωσα γιά τους πωλητικούς, που τους ξεμπροστιάζουν -ως πρωταθλητές της κωλοτούμπας- παλαιότερες δηλώσεις τους στο γυαλί, καί βρέθηκε ο βρυκολακόφατσος δόκτωρ, πού ‘κανε τα ίδια: όχι στις μάσκες γιά όλους, ναί στις μάσκες γιά όλους! Κι ισχυριζόταν ότι δεν τά ‘πε αυτός αυτά. Ναί, ρέ δόκτορα, δεν έχει εφευρεθεί ακόμη η καταγραφή τηλεοπτικών εκπομπών! Εσένα περιμένει! lol!!!

Ούτε προφήτης νά ‘μουνα, ρέ φούστη μου!

Τί να πείς… Οι πανεπιστημιακοί τίτλοι είναι ανεπαρκείς στο να θεραπεύουν πάσαν νόσον καί μαλακίαν.]

Αφού, λοιπόν, το εργαστήριο μας έβγαλε 98.5% ίδιους με τους αρχαίους ημών, αυτό το θέμα έληξε.

Μόνον οι ηλίθιοι επιμένουν να το συζητάνε ακόμη.

…Αλλά, ας μη χαρούμε τόσο βιαστικά! Ας μην ξεχνάμε, ότι καί οι Κρόνιοι Πελασγοί είναι σχεδόν το ίδιο μ’ εμάς από dna! Εδώ, ως άνθρωποι είμαστε κατά 96% ίδιοι με τους χιμπατζήδες, άρα πόσο νομίζετε ότι θα διαφέρει ποσοστιαίως από έναν σημερινό Έλληνα-Έλληνα ένας σημερινός Κρόνιος Πελασγός; Μπορεί καί καθόλου!

. . . . . . .

Έτσι, στο σημείο αυτό εγείρονται μερικά μέγιστα ερωτήματα.

  • Πόσο ρόλο παίζει η φυλετική καθαρότητα, καί πόσο η συνειδητότητα του ανήκειν στο έθνος;
  • Μπορεί αυτή η τελευταία ν’ αλλοιωθεί / διαμορφωθεί;
  • Κι αν ναί, πώς; πόσο εύκολα; καί σε ποιό βαθμό;
  • Κι αν αλλοιωθεί, μπορεί να επανέλθει;

Στο τελευταίο ερώτημα, αν με ρωτήσετε προσωπικά, θα σας απαντήσω αρνητικά καί θα είμαι απόλυτος. Γιατί; πχ διότι, από το 1900 έχουν περάσει περίπου τέσσερεις γενιές. Εάν κάποιος δικός μας πήγε το 1900 μετανάστης στις ηπαπάρα, λέτε σήμερα οι απόγονοί του να αισθάνονται τίποτε γιά την Ελλάδα; ή απλά τη βλέπουν ως μιά περιοχή του χάρτη;

Δηλαδή, κατά τη γνωμάρα μου, όποιος ξεκόπηκε απ’ την Ελλάδα, τελείωσε ως Έλλην. Δεν είναι πιά – κι ούτε πρόκειται να ξαναγίνει.

Αντιθέτως, η Εκκλησία φαίνεται πως μάλλον απαντάει θετικά. Γιατί; διότι, όσο το σκέφτομαι, τόσο συμπεραίνω πως όλες αυτές οι ξένες προς το Ελληνικό Πνεύμα ιστορίες της «ΠΔ» κρατήθηκαν μέσα στο δόγμα, ως «κοινός τόπος » να τα ξαναβρούμε με τους (αποκομμένους από τον εθνικό κορμό) Κρόνιους Πελασγούς, μήπως καί ξαναγυρίσουν αυτοί πίσω. (Πράγμα που δεν βλέπω προσωπικώς να γίνεται – αλλά δεν είμ’ εγώ αυτός, που διαμορφώνει το δόγμα.)

. . . . . . .

Ακόμη ένα καυτό ερώτημα (είπαμε, δουλεύουμε κάργα λογική), είναι το ότι εντάξει… κάποιος πχ που είναι κρυπτο-Γεφυραίος, πώς το ξέρει σήμερα πως είναι τέτοιος, μετά από τόσους αιώνες συμβίωσης με τους λοιπούς Έλληνες (καί ίσως ενσωμάτωσης των προγόνων του στον Ελληνικό εθνικό κορμό) ; Ή απλά φέρεται ως τέτοιος (δηλαδή, εχθρικά προς τους λοιπούς Έλληνες), από ένστικτο καί μόνον;

Το να το ξέρει κάποιος την πραγματική του καταγωγή στα ίσα, σημαίνει ότι έχει πηγή προς τούτο: δηλαδή, ότι κάποιοι ομόφυλοί του κρατάνε (έστω, άτυπο) ληξιαρχείο. Αλλοιώς, δεν γίνεται.

Αυτό μπορεί να είναι γραπτό, μπορεί όμως να είναι καί προφορικό· πχ εγώ ξέρω στα σίγουρα την (σαφώς Ελληνική) καταγωγή μου από πατέρα δυόμιση αιώνες πίσω, καί από μητέρα στους τέσσερεις αιώνες πίσω. Κι αυτά, από προφορικές αφηγήσεις των δύο γονικών μου οικογενειών. Αλλά, γιά παραπίσω, αγνοώ πλήρως.

Γενικά, πάντως, όλη η Ελλάδα έχει το ίδιο πρόβλημα μ’ εμένα: εάν μεν κάποιοι παππούδες αφηγούνται την ιστορία της οικογένειας, καλώς. Αλλά, παραπέρα, σκότος! Εδώ, τρομάξαμε να κρατάμε συστηματικό ληξιαρχείο μόλις μεταπολεμικά (καί όχι, δεν ήταν οι Γερμανοί, αυτοί που κάψαν τα προπολεμικά ληξιαρχεία φεύγοντας το 1944· αλλού τα παραμύθια, όχι σε μένα!), καί πάλι το πετσοκόβουμε. (Πχ δεν αναγράφουμε το θρήσκευμα, αποφεύγουμε να γράφουμε το πατρικό επίθετο παντρεμένης γυναίκας, καί λοιπές παρόμοιες πανέξυπνες νομοθετικές εμπνεύσεις των πωλητικών. Γιατί, άρα γε; Έ;…)

Όμως, με τους άλλους κατοίκους της σημερινής Ελλάδας -πλήν Ελλήνων- τί γίνεται; Κρατάνε κρυφό ληξιαρχείο, καί δή από την αρχαιότητα;

Πιθανόν.

Καί πώς καί δεν διέρρευσε τίποτε, τόσους αιώνες, καί δεν γνωρίζουμε τα σχετικά;

Ερωτήματα!… Ερωτήματα!…

Αλλά, θα προσπαθήσουμε να δώσουμε κάποιες λογικές απαντήσεις.

(συνεχίζεται)

τσααά-πρρρρρρρρ !!

175 Σχόλια

τσααά-πρρρρρρρρ !!



χα χα χά ..νομίσατε ότι τα τίναξα και ησυχάσατε από ‘μένα ;;

..όσο και να το εύχονταν κάποιοι, δυστυχώς γι’ αυτούς ..δεν τους έκανα το χατήρι !!



Παλαιός


..σκαλίζοντας το παρελθόν

Έγραφε πρίν κάμποσους μήνες, ο φίλος μας ο Κυνωστοϊκός : «σώπασε ο αναχωρητής του βουνού … και …τώρα εμείς οι απελεύθεροι ….» κι άμεσα υψώθηκαν αναστεναγμοί ανακουφίσεως, του τύπου «επιτέλους απαλλαγήκαμε από το “καθίκι”», λες και κέρδισαν το λαχείο !! ..αλλά λίγο το ‘χετε ‘σείς το να σταματήσει κάποιος να σε πρήζει με «σκέψου  ..βάλε το κολοκύθι που έχεις για κεφάλι να δουλέψει, χρησιμοποίησε την λογική και τον Νού» ;; ..ξέρετε ρε και μπορείτε να φανταστείτε τι τεράστιο επίτευγμα είν’ αυτό ;; ..άσε δε που σε τίποτα δεν το ‘χει αυτός ο «παλαβός» εκτός από λεκτικό χέσιμο, να σας χέσει και στο φυσικό – όπως κάμποσες φορές έκανε στο παρελθόν ;; …άς μείνει λοιπόν «εκεί στα βουνά, παρέα με τους λύκους και τους αγέρηδες» – που λέει κι ο φίλος μας ο Γιάννος, και ας μας παρατήσει ήσυχους, άντε να ησυχάσουμε επιτέλους από δαύτον, εύχονταν, περδόμενοι αναμεσώς των αναστεναγμών ανακουφίσεως !! – θυμάστε ρε τις λυσσώδεις επιθέσεις, και τις προσπάθειες, που επεκτάθησαν εκτός ιστολογίου, ώστε να σταματήσει να γράφει και να λέει όσα «ζεματιστά» έκαναν «τζίζ», και δεν ήθελαν με τίποτε να λέγονται ;; …βέβαια εδώ που τα λέμε, δεν άφησε και τίποτα όρθιο, γιατί όπως έλεγε, η σαπίλα έχει θέση μόνο στην χωματερή, και για να χτίσεις κάτι καινούργιο και γερό, χρειάζεσαι φρέσκα και γερά υλικά, και όχι σάπια, πώς λοιπόν να μην σκούζουν αφού έβλεπαν το έδαφος να φεύγει κάτω από τα πόδια τους, να χάνουν αυτά που συντηρούσαν τον βόθρο που είχαν στήσει ;; ..που λίγο έλειψε λέμε, να φτάσει το πράγμα στα προτέρων παλαιών χρόνων επίπεδα, ζητώντας το κεφάλι του, το ψήσιμό του στην πυρά, κι ένα σωρό άλλα, που οραματίζονταν μερικοί-μερικοί, ώστε να βγεί από την μέση, και να σταματήσει «να ταράζει τα νερά» …ελπίζοντας, αλλά και φτάνοντας στο σημείο, όπως είπε κάποιο «πουλάκι», ν’ ανάβουν ακόμα και κεριά, και να κάνουν τάματα, ώστε να διασφαλίσουν την μη επανάκαμψή του ..λες και αυτό ήταν ποτέ στην διακριτικήν τους ευχέρεια, αυτωνών και των όσων επικαλούντε !! ..αλλά εντάξει ..το παλεύουν οι ηλίθιοι ..γιατί θες γυρεύεις να τους πείσει επιτέλους αυτός ο Παλαιός, να πετάξουν την ηλιθιότητα, την βλακεία και τον ζωντοβολισμό, που έχουν ενδυθεί, και να παρατήσουν στα κρύα του λουτρού τους Νταβατζήδες τους ;; …τι θα κάνουν ρε παιδιά μετά οι Νταβάδες, του εδώ και του παραπάνω επιπέδου ;;

Εντάξει, δεν έχουμε παράπονο ..υπήρξαν και κάποιοι λίγοι, που θέλαν να υπάρχει και το κάτι άλλο, το παραπέρα, το κάτι χωρίς φύκια, φούμαρα, μεταξωτές κορδέλλες και λοιπά τουρλουμπούκια ..αλλά τι να κάνουμε ;; ..«μαζί με τα ξερά καίγονται και τα όποια χλωρά».

Υπήρξαν βέβαια και αυτοί που ‘πεσαν θύματα στερητικού συνδρόμου, και πάνω στην στέρησήν τους άρχισαν να “Παλαιΐζουν” – χρησιμοποιώντας δικές του εκφράσεις και χαρακτηρισμούς, αλλά και καταλήγοντας να διαπιστώνουν εκείνα που χρόνια πρίν έλεγε εκείνος, και που κάποιοι απ’ αυτούς χτυπιόσαντε ότι δεν είναι έτσι –  ..αλλά πως να το κάνουμε ρε παίδες, όχι που να το παινευτεί, αλλά είναι αναντικατάστατος … βλέπετε, ανά τους αιώνες, έχει γίνει πλέον Σήμα Κατατεθέν ..διασυμπαντικής πατέντας λέμε “..Ένας είν’ ο Παλαιός !!” ..αλλά μην αρχίσετε τίποτε «μαλακίες» ..καμμία απολύτως σχέση με το ένας είν΄ ο «αρχηγός» ..έτσι για να ξηγιόμαστε δηλαδής ..άντε «μην φάμε τα μουστάκια μας» !!




..επανακάμπτoντας

Και αφού σας τα είπε, τα παραπάνω, ο άλλος μου εαυτός – ναι ρε λογαριασμό θα σας δώσω ;; όσους εαυτούς θέλω έχω !! ..ώρα όμως να σας τα ‘πώ και ‘γώ, αυτοπροσώπως !! ..όχι ότι έχω πολλά να σας ‘πώ, που ακόμα δεν σας είπα, κάτι λίγα έχουν μείνει, όλα τα υπόλοιπα σας τα έχω ‘πεί, και τρίψει στην μούρη, ασχέτως αν θέλατε ή δεν θέλατε να τα δείτε, όπου εκτός όσων ειπώθηκαν στα σχόλια, το διάστημα μέχρι τον Νοέμβρη του ’18, τα οποία δυστυχώς δεν υπάρχουν πχιά, και ίσως μπορείτε να τα βρείτε μόνο μέσω κάποιων που είχαν πιθανώς κρατήσει αρχείο, όλα τα υπόλοιπα όμως υπάρχουν στο αρχείο του ιστολογίου, οπότε άνετα μπορείτε να πάρετε γεύση ή και να ντερλικώσετε δεόντως, …βέβαια όπως είπε και ο Γιάννος, παραμένει το θέμα, «το για ποιόν να τα ‘πώ και να τα γράψω», αλλά εντάξει, αφού έκανα την «μαλακία» και ήρθα, στο «μπουρδέλο» αυτουνού του σκατόκοσμου, ας δοθούν πάλι όλα, ώστε κανείς να μην μπορεί να ‘πεί ότι δεν ξανα-ματα-δώθηκαν, αλλά μην περιμένετε αυτό να γίνει ατάκα κι επί τόπου ..θα δούμε πότε !! …μέχρι να φτάσει όμως εκείνη η ώρα, ας πούμε κάποια άλλα, που βεβαίως τα έχουμε ξαναπεί, αλλά να έτσι ..επειδή δεν αντέχω τόση ηλιθιότητα πχιά !!

Ίσως όμως άμεσα να πεταχτεί κάποιος ηλίθιος μπούφος και να ‘πεί :

Ναι .. ανάγκη είχαμε, να έρθει η αφεντιά σου, να μας αρχίσει στα μπινελίκια ..πράγμα που από το έμπα κιόλας πήραμε αμέσως γεύση.



Μανάριαμ’,  αυτό είναι φιλοφρόνηση, ακόμα να το εμπεδώσετε ;;

Το εκ προοιμίου «Ηλίθιοι», ισχύει για όλους, και για τον κάθε έναν ξεχωριστά, που δέχτηκε να μπεί στο «μπουρδέλο» του σκατόκοσμου, του «Κόσμου Φυλακή», και που εν συνεχεία το παλεύει να παραμείνει σ’ αυτόν, με όλα αυτά που συνεχώς πράττει και διαπράττει, και ακολούθως σκούζει, αλλά που ποτέ δεν του γίνονται μαθήματα, επιδιδόμενος ξανά και ξανά στα ίδια, στην ίδια «μαλακία», έτσι ώστε να κερδίζει επαξίως τον χαρακτηρισμό Ζό, Ζωντόβολο, Γελάδι κλπ. κλπ…και βεβαίως αφού πέταξαν στα σκουπίδια αυτό που τους είχαμε δώσει [ την Πάλαι ποτέ Ελλάδα ], αλλά και όλα αυτά, που ξανά και ξανά, είπανε και δώσανε όλοι αυτοί που ήρθαν, με σκοπό να τους αφυπνίσουν, και να τους δείξουν τον δρόμο, για την Έξοδο, απ’ το «μπουρδέλο». Όταν λοιπόν, όσα έκαναν και κάνουν, δεν είναι τι άλλο, παρά χάντρες «μαλακίας» και ηλιθιότητας, στο ίδιο κομπολόϊ, πως θα έπρεπε κατά την γνωμάρα σας, και του σοφού λα(γ)ού βεβαίως-βεβαίως, να τ’ αξιολογούμε και να τ’ αποκαλούμε ;; ..μήπως σοφίες, καλές επιλογές και σωστές πράξεις ;;

Αυτά βεβαίως, εν μέρει, δεν ισχύουν μόνο για τον κατιμά του γελαδιστάνικου χώρου, αλλά για όλη την ανθρωπότητα !! ..για τους γελαδέληνες βεβαίως, πάντα σε μεγαλύτερο βαθμό, γιατί βλέπετε, όλοι οι άλλοι λαοί δεν ευνοήθηκαν από την ανάλογη πληθώρα «ερχομών», όπως αυτός ο τόπος, έτσι τα γελαδοζωντόβολα φέρουν και μεγαλύτερη ευθύνη, για το σκατό του βόθρου ..όσο και αν μερικοί-μερικοί, την σκατίλα, θέλουν να την θεωρούν και να την λένε ..άρωμα !!

Αλλά ..πάλι θα ‘πειτε τα γνωστά :

Να μην σας τσουβαλιάζω όλους …



Εντάξει, εντάξει !! ..το έχουμε ‘πεί άλλωστε, τόσες και τόσες φορές ..πάντα θα υπάρχει κάποιος αριθμός, έστω ένα μικρό ποσοστό, πολύ μικρό, δυσδιάκριτο ακόμη και από υπερενισχυμένης διακριτικής ικανότητος ηλεκτρονικό μικροσκόπιο, έστω και αν κάποιοι χτυπιέστε ότι δεν είναι έτσι – κάτι που όμως διαψεύδουν οι καταστάσεις και τα πράγματα ..αλλά εντάξει υπάρχει, και ελπίζω πάντα να υπάρχει, όσο μικρό και αν είναι, αλλιώς το παιχνίδι θα χαθεί οριστικά, έτσι και συμβεί κάτι τέτοιο.

Όσο και να μην σας αρέσει λοιπόν, που σας τα χώνω χοντρά, να θυμάστε ότι, ίσως, είμαι ο μοναδικός πραγματικός φίλος που έχετε, αφού ούτε για ακολούθους σας θέλω, ούτε γυρεύω να σας πουλήσω κάτι, αλλά μόνο να σας δώσω θέλω, και όπως αμέτρητες φορές σας έχω ‘πεί, «κατεβάστε τα φίλτρα σας, και προσπαθείστε να καταλάβετε τι είναι αυτά που σας λέω, (και όχι εκείνα που εσείς επιθυμείτε) ώστε να μπορέστε να κάνετε τις αναγκαίες αλλαγές και να πάτε παραπέρα ..ίσως και πολύ πέρα !!».

Τέλος, αυτό δε που μ’ έκανε να ξαναπιάσω το πληκτρολόγιο, δεν ήταν η ανάγκη να εκφραστώ και ν’ αρχίσω διαλογική συζήτηση μαζί σας, αυτό δεν πρόκειται να γίνει, αλλά το ότι μ’ έβγαλε από τα ρούχα μου η «μαλακία» και η απουσία Σκέψεως και Λογικής, που σας δέρνει, (γενικά μιλάω ..δεν αναφέρομαι σε κάποιον προσωπικά), που οσημέρα αυξάνεται εκθετικά, καθώς και η παρατηρούμενη διολίσθηση, από κάποιους, που ενώ υποτίθεται έχουν κάνει το βήμα, αυτοί ξανά και ξανά, κυλάνε στα ίδια τα πρίν !! ..όχι ότι αυτά βεβαίως δεν τα είχαμε επισημάνει και αναφέρει και προηγουμένως, αλλά είπα, άντε μια δόση ακόμη, ..έτσι ως επανάληψη ρε παιδίμ’, μπάς και κάποιοι πάρουν «χαμπάρι» !! ..και ίσως στην συνέχεια, πρός χάριν των ελάχιστων εκείνων που το αποζητούν και το ψάχνουν, να σας ‘πώ μερικά ακόμα «πραγματάκια» …..




αναζητήστε στην συνέχεια «το χοντρό χώσιμο» ..στο εδώ μπλόγκι βεβαίως !!

..άντε να ξεκινήσουμε, για να σφίγγουν οι κώλοι !! 

Ο ΑΜΚΑ κι ο 21ος αιώνας μΧ

6 Σχόλια

Ως συνέχεια του προηγούμενου, σήμερα δίνω τη μικρή μου συμβολή στην αντιμετώπιση της αλητείας των αρδ καί των λοιπών αχρήστων καί ασχέτων ιατρο-προπαγανδιστών.

. . . . . . . . .

Ακούμε από ‘δώ: «- Τόσοι θάνατοι σήμερα από κοροϊδοϊό!», ξανακούμε από ‘κεί: «- Τόσοι -καί περισσότεροι- θα έρθουν αύριο / μεθαύριο / παραμεθαύριο!», διαβάζουμε παρακεί, ξαναδιαβάζουμε παρακάτω…

…Κι αναρωτιέται ο πολύς κόσμος ποιά είναι η αλήθεια καί ποιό είναι το ψέμμα.

Ξέρουμε, βέβαια, ότι οι αρδ καί οι κομπογιαννίτες γιατροί των βοθροκαναλιών λένε ψέμματα, αλλά δεν ξέρουμε σε ποιό ποσοστό λένε ψέμματα.

Κι όμως! Τα πράγματα είναι απλούστατα, αν ελέγχουμε την πηγή των δεδομένων.

. . . . . . . . .

Εδώ, τώρα, οι περισσότεροι (έντιμοι καί ψεύτες μαζί) παίρνουν δεδομένα από κάτι διεθνείς οργανισμούς, συν την ΕΛΣΤΑΤ εγχωρίως. Αλλά, το θέμα είναι πως αυτά τα δεδομένα δεν είναι πρωτογενή· άρα, γιά οποιοδήποτε καθαρά επιστημονικό συμπέρασμα είναι ΑΧΡΗΣΤΑ.

Άσε που αρκετοί λένε (καί παραδέχονται) ότι τα δεδομένα αυτά είναι «πειραγμένα», ώστε ν’ αναδεικνύουν ως πραγματικότητα την κοροϊδοϋστερία· ακόμη κι ο ιεροψάλτης έβαλε το χεράκι του στο «φτιάξιμο», όπως διαπιστώθηκε.

Έ, λοιπόν!

Η πηγή γιά τα πρωτογενή δεδομένα μονάχα πρωτογενής μπορεί να είναι, κι αυτή εγχωρίως είναι μονάχα μία: ο αριθμός ΑΜΚΑ. Διότι, γιά να κάνεις εμβόλιο, πρέπει να το ζητήσεις με τα πλήρη στοιχεία σου καί τον ΑΜΚΑ σου στο σχετικό site του γκουβέρνου. Άρα, η αντιστοιχία «εμβολιασμένος = μαρκαρισμένος ΑΜΚΑ» είναι αυστηρά 1 προς 1, καί μόνον αυτή μπορεί να μας δώσει τα σωστά στατιστικά που θέλουμε.

Επομένως, εάν (καί μόνον εάν) ανοίξει η δημόσια πρόσβαση στη βάση δεδομένων του γκουβέρνου, τότε (καί μόνον τότε) θα ξέρουμε σε πόσους θανάτους το αίτιο ήταν το εμβόλιο.

Η οποιαδήποτε άλλη πηγή δέον όπως θεωρείται σκουπίδια· διότι, διεθνώς πχ το μεν CDC έχει κατηγορηθεί ότι έχει αλλοιώσει δεδομένα (άσε που πιάστηκε στα πράσσα!), εγχωρίως, δέ, ας μην ξεχνάμε ότι ένα διευθυντικό στέλεχος της ΕΛΣΤΑΤ αλλοίωσε δεδομένα γιά το κρατικό μας χρέος, ώστε να μπούμε στο ΔΝΤ! (Καί ο τύπος αυτός κυκλοφορεί ακόμη ελεύθερος. «- Δεν μπορεί να του ασκηθεί δίωξη!», είχε αποφανθεί η μανδάμ Δικαιοσύνη. Διατί, περικαλώ; θα έπεφτε στα ναρκωτικά απ’ τη στεναχώρια του; Άει σιχτήρ, μπαγλαμάδες!)

Δεν ξέρω γιά όσους αγωνίζονται ν’ αποδείξουν το ψεύδος της «πανδημίας», στηριζόμενοι σε δεδομένα της ΕΛΣΤΑΤ, αλλά από μένα έχει φάει κόκκινη κάρτα καί τελείωσε οριστικά. Σκουπιδοπηγή!

[Αν μή τί άλλο, τα καμώματα αυτουνού του τυπά είχαν ως συνέπεια μείωση των αποδοχών μου,… γιά να ρεφάρει το δημόσιο χρέος, που το ξέσκισαν πωλητικοί καί τράπεζες… κι έπρεπε να το πληρώσω εγώ, με μείωση μισθού.

Άρα, καταλαβαίνετε πόσο τους υπολήπτομαι – κι αυτόν, καί την υπηρεσία του.

Κι αν μή τί άλλο, δεν θα μου μάθει εμένα η ΕΛΣΤΑΤ Στατιστική. Της δουλειάς είμαι. Όθεν, από μένα το μακρύτερον.]

Συνεπώς, μονάχα η δημόσια πρόσβαση στη βάση δεδομένων του ΑΜΚΑ έχει αξία. Με την επιφύλαξη, βέβαια, ότι δεν σπεύδουν να σβήσουν τον ΑΜΚΑ των πεθαμένων, όπως υπάρχει υποχρέωση γιά επιστροφή της ταυτότητας καποιου μετά θάνατον στο Δημόσιο. Δεν γνωρίζω αν συμβαίνει κάτι τέτοιο· αλλά, αν συμβαίνει, πάλι κι αυτά τα δεδομένα θα είναι άχρηστα. Ας ελπίσουμε, όμως, ότι δεν συμβαίνει.

. . . . . . . . .

Εάν, λοιπόν, έχουμε τα πρωτογενή δεδομένα του ΑΜΚΑ, τότε η επεξεργασία τους θα μας βγάλει ακτινογραφία το πόσοι πέθαναν απ’ το εμβόλιο (με στατιστικό σφάλμα μικρότερο του 1%), ή σε πόσους χορηγήθηκε πλασέμπο, κτλ κτλ. Μιλάμε γιά απολύτως ασφαλή συμπεράσματα, χωρίς «μά» καί «μού».

Κι όπως καταλαβαίνετε οι ψαγμένοι, με τα ασφαλή στατιστικά συμπεράσματα φτάνουμε στην πηγή των γεγονότων με «αντίστροφη μηχανική» (reverse engineering). Δεν μπορεί να μας κρυφτεί κανένας καί τίποτε!

Όμως, αυτό μέχρι στιγμής (δηλ. η δημόσια πρόσβαση στη βάση δεδομένων του ΑΜΚΑ) δεν έγινε. Γιατί;

  • Διότι το απαγορεύουν οι πωλητικοί. (Ευνόητο γιατί.)
  • Διότι μπορεί ο κάθε ταϊσμένος αρδ κι ο κάθε μπουρδογιατρός να λέει ανεξέλεγκτος όποια μαλακία του κατέβει στη γκλάβα. (Επίσης ευνόητο γιατί.)

Όπως εκείνος ο απίθανος, που ενώι είχαμε θάνατο δυό μέρες μετά το εμβόλιο, δεν θεώρησε σίγουρο αίτιο το εμβόλιο! Να χαρώ εγώ επιστήμονα!!!… Να χαρώ κι αυτούς, που του δώσαν πτυχίο, τέτοιου σούργελου!!!… Καί να μουτζώσω καί με τα δυό χέρια τον εαυτό μου, που καθόμουν στα νιάτα μου κι έτρωγα τα μάτια μου στο διάβασμα!…

[Πού πήγαινα, ρέ, μέσα σε μιά κοινωνία με τέτοια δίποδα, να το παίξω διαβασμένος άνθρωπος των Γραμμάτων; Τόσο μαλάκας ήμουνα. Αλλά, συγχωρούμαι, διότι αυτά ήταν απ’ τα νεανικά λάθη μου.

Τώρα, ευτυχώς, δεν τα επαναλαμβάνω. Η σοφή πείρα της ηλικίας, βλέπετε! Αν μου χωθεί άσχημα κανα τέτοιο πιθήκι, δεν ανοίγω δημοκρατική κουβέντα μαζί του – πολλώι δέ μάλλον δεν πάω να του το παίξω έξυπνος κι ευρυμαθής. Λέω ένα: «- Στο δέντρο σας, κύριε!», καί ξενοιάζω.]

Εφ’ όσον, λοιπόν, δεν έχουμε τέτοια πρόσβαση, τότε το κατεστημένο διαιωνίζει -χωρίς αντίπαλο- μία απ’ τις προσφιλείς του τακτικές: τη θολούρα, το μελάνι της σουπιάς. Που δεν βοηθάει κανέναν μας, ειλικρινή ή μή.

. . . . . . . . .

Λοιπόν, δεν είναι μονάχα ότι οι πωλητικοί (κι οι κωλογλείφτες τους – αρδ καί λοιποί) είναι ψεύτες καί παλιάνθρωποι. Είναι καί το ότι ζούν σ’ έναν τελείως φανταστικό κόσμο δικό τους. Έτσι, τους ξερνάει τόσο η κοινωνία, όσο κι η εποχή μας.

Όπως κάτι πωλητικοί, που τους παίρνουν συνέντευξη στην τιβή… στημένοι αρδ, βέβαια, αλλά κάποια στιγμή δεν μπορούν ν’ αποφύγουν κάποια κάαααπως αιχμηρή ερώτηση. Πχ: «- Κύριε Τάδε, τότε είχατε πεί ότι εσείς δεν θα συνεργαστήτε με το σημερινό σας κόμμα!» Καί βλέπεις τον πωλητικό να παίρνει θυμωμένο ύφος!!! Καί να λέει (κοιτάζοντας λοξά κι επιθετικά τον αρδ) : «- Πότε τά ‘πα εγώ αυτά;»

[…Ρέ παλιομαλάκα, ζούμε στον 21ο αιώνα μΧ! Όταν μιλάς στο γυαλί, υπάρχουν ανά την επικράτεια τουλάχιστον μιά χιλιάδα άτομα, που αφ’ ενός καταγράφουν την εκπομπή, αφ’ ετέρου έχουν την υπομονή να ξεψαχνίσουν μία προς μία τις μαλακίες που λες νυχτιάτικα, καί ν’ ανεβάσουν σχολιασμό στα Ιντερνέτια καί τα Γιουτιούμπια! Τί αντιδράς; Σε ποιά εποχή ζής εσύ, ζώον; Τί ρωτάς πότε τά ‘πες εσύ αυτά, αφού ανά πάσα στιγμή υπάρχουν διαθέσιμα …βοηθήματα της μνήμης σου; Καί γιατί ακριβώς θυμώνεις;

Καί θες εσύ, που ζής στα 1500 μΧ, να σώσεις την Ελλάδα του σήμερα; Ούστ, ρέ!!!]

Έτσι ακριβώς καί με την έλλειψη πρωτογενών δεδομένων των εμβολιασμένων: ο κάθε πωλητικός κι ο κάθε αρδ αντιδρούν …όταν αντιδρούμε στις ψευτιές τους περί «πανδημίας», …καί θυμώνουν κι από πάνω! 🙂 🙂 Μόνο που δεν έχουμε διαθέσιμο το επιστημονικό όπλο, να τους βουλώσουμε τα βρωμοστόματά τους μία καί καλή.

Αλλά, είπαμε: Όπως τους ξερνάει η κοινωνία (ως παλιανθρώπους), έτσι τους ξερνάει κι η εποχή μας. (Ως τεχνολογικώς αγράμματους – καί, άρα, άχρηστους.)

Δεν έχουν θέση αυτά τα όντα στο μέλλον της Ελλάδας. Τέλος. Τελεία καί παύλα.

Βρέ! Λες να είναι θείο δώρο, τελικά;

32 Σχόλια

Δεν αναφέρω τ’ όνομα του λεβέντη αυτουνού, του …»θεοδώρητου», επειδή μπορεί να γκρεμιστεί όχι μονάχα το σπίτι μου, αλλά ολόκληρος ο server, που φιλοξενεί τις σοφίες μου! (Καί δεν μου φταίνε σε τίποτε, οι άνθρωποι που τον έχουν.) Εν πάσει περιπτώσει, είναι πασίγνωστος καί σεσημασμένος.

. . . . . . . . . .

Γενικά, σας έχω ξαναπεί πως θέλω ν’ αποφεύγω τον σχολιασμό της επικαιρότητας. Αλλά, αφορμή γιά το σημερινό μου έδωσαν οι κινητοποιήσεις του (ιατρικού, νοσηλευτικού, κτλ) προσωπικού των νοσοκομείων, που δεν θέλει να εμβολιαστεί.

Οπότε, δεν κρατήθηκα· θέλω να τους ρίξω ένα γερό …ιεροψάλσιμο! (Απ’ το πληκτρολόγιο – διότι, στην πραγματικότητα, μού ‘χει σφηνωθεί στον εγκέφαλο η επιθυμία να τους ρίξω μπερντάχι.) Κι αυτωνών, κι άλλων πολλών παρεμφερών.

. . . . . . . . . .

Λοιπόν, μέσα στην εσχάτως χιλιοτραγουδισμένη«κανονικότητα», που ονειρεύονται κάποιοι (να επιστρέψουν σ’ αυτήν), συμπεριλαμβάνονται κι οι διαβόητες «συντεχνίες»… τις οποίες παλιότερα κάθε κόμμα στην αντιπολίτευση έβριζε, καί κάθε κόμμα στην κυβέρνηση τις έγλειφε καί τις εκμεταλλευόταν γιά εφαρμογή «κοινωνικής μηχανικής». (Ακόμη καί το ίδιο, που ως αντιπολίτευση τις έβριζε.)

Παναπεί, κλειστές ομάδες (συνήθως επαγγελματικές), που ζητούσαν συνεχώς χρήματα καί δικαιώματα υπέρ αυτών – αλλά ο υπόλοιπος κοσμάκης μπορούσε άνετα να πάει να γαμηθεί.

Μερικές από δαύτες (πχ συνδικαλιστές Δεητζήδες, κλπ) τις επέβαλε (ως δήθεν πανίσχυρες, άρα: «- Τί να κάνουμε, που μας εκβιάζουν;») το πονηρό εκάστοτε γκουβέρνο, καί μερικές έγιναν από μόνες τους. (Πχ δικαστές – που πχ βγάζουν «παράνομες καί καταχρηστικές» ΟΛΕΣ τις μή αρεστές στο εκάστοτε γκουβέρνο απεργίες.)

Το σκεπτικό τους, όλων αυτών, απλούστατο:

«– Εμείς είμαστε τα καλά παιδιά της Εξουσίας, που της κάνουμε ΟΛΑ τα χατήρια! Άρα, κυρα-Εξουσία, εσύ θα μας ξεχωρίσεις απ’ το πόπολο, θα μας ανεβάσεις επίπεδο, θα μας δώσεις προνόμια -χρηματικά καί άλλα-, καί θα μας έχεις παντοτινά κοντά σου, διότι εμείς είμαστε ανώτερη κάστα! Σαν εσένα! Το ίδιο είμαστε!»

[Στο σημείο αυτό, ο προσεκτικός αναγνώστης θα δεί πως δεν έκανα καθόλου μνεία γιά συμμετοχή τους σε στοές κτλ, κι ούτε πρόκειται να κάνω. Όχι πως δεν υφίσταται τέτοια συμμετοχή, αλλά δεν θα χρειαστεί να την αναφέρω.]

Απλούστατο σκεπτικό, αλλά λίαν βλακώδες.

Διότι η μανδάμ Εξουσία ποτέ δεν θα κάτσει να πάρει στα σοβαρά τους υπηρέτες της – καί δή, αυτούς που την κολακεύουν (καί τους έχει σίγουρους). Αυτό, δά, έλειπε!

Αλλοιώς, τί Εξουσία θα ήταν;

. . . . . . . . . .

Κι έτσι, μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια, γιά τους δόκτορες δεν έτρεχε τίποτε να κάνουν ενέσεις με δηλητήρια στον κόσμο, εφ’ όσον έπεφτε παραδάκι.

Εδώ, παρένθεση απαραίτητη: αυτά γιά την …ροή του χρήματος δεν τα λέω εγώ, αλλά τα έγραψαν αμέτρητα δημοσιεύματα στο Διαδίκτυο… όπου πχ κάθε θάνατος καταγραμμένος με αίτιο «από» κοροϊδοϊό είχε χρηματική ενίσχυση ένα τριαντάρι χιλιάδες ευρά γιά το νοσοκομείο. Κτλ κτλ.

Όποιος διαφωνεί (καί του θίγεται η υπόληψη καί τα δικηγορίστικα ρέστα), να πάει να βρεί αυτές τις ιστοσελίδες καί να τους κάνει μήνυση καί αγωγή. Καί μετά, να βγεί καί να τους ρίξει μιά περιποιημένη Διαδικτυακή διάψευση-φτύσιμο, να μην ξαναγράψουν ούτε γραμμή. Όσο, όμως, δεν αντιδράει κανείς «θιγόμενος», τότε αυτά που γράφουν οι ιστοσελίδες αυτές είναι αλήθεια. Κι απ’ όσα είδα, μέχρι σήμερα όλοι οι πιθανοί θιγόμενοι έχουν δηλώσει συμμετοχή στο καλογερικό τάγμα των Τραππιστών! 🙂

Συνεχίζουμε.

Όσο, λοιπόν, τις εμβολιο-ενέσεις τις έτρωγε ο κοσμάκης (με αντάλλαγμα μιά μαλακισμένη «ελευθερία κινήσεων» – πολλές φορές στον …Άλλο Κόσμο), όλα καλά. Όταν, όμως, οι εμβολιο-ενέσεις πλησίασαν το νοσηλευτικό προσωπικό, τότε αυτό βγήκε στους δρόμους γιά -σχεδόν- επανάσταση! (Το λάβαρο της Αγίας Λαύρας πώς το ξέχασαν, απορώ.)

Έ, λοιπόν, ξέρετε κάτι;

Με γαργαλάει μιά …νοσηρή περιέργεια, να δώ, τί θα γίνει τώρα, που οι εμβολιο-ενέσεις πλησιάζουν κι άλλους «εκλεκτούς»! Πχ τους …λειτουργούς της Δικαιοσύνης, δικηγόρους καί δικαστές! (Καί εισαγγελείς.) Εδώ, ο μέν Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, ενώι δεν μιλούσε καθόλου τόσον καιρό, που το Σύνταγμα είχε γίνει κωλόχαρτο (ο πρόεδράς του μεριμνούσε μονάχα γιά πάρτυ γενεθλίων!), έβγαλε εσχάτως φετφά πως όλοι οι δικηγόροι πρέπει να εμβολιαστούν. Οι δέ δικαστές καί εισαγγελείς το τί είπαν / έπραξαν επί του θέματος, δεν γνωρίζω. (Αν δεν κάνω λάθος, ακόμη δεν έχουν πεί κάτι.)

Αλλά, πού θα πάει; γιά …επανάσταση κατά του …δικτατορικού κατεστημένου τους βλέπω κι αυτούς, λίαν συντόμως!

Έ, ‘ντάξ, τότε! Αφού η επανάσταση κατά του δικτατορικού κατεστημένου είναι σκοπός ιερός, άμα χρειαστούν κι αυτοί κανα λάβαρο του Παλαιών Πατρών Γερμανού, θα υποχρεωθώ σε κάτι φίλους γραφίστες, να τους τυπώσω δωρεάν μερικά αντίτυπα σε μεγάλο μέγεθος. lol!!!

. . . . . . . . . .

Πέρα απ’ την πλάκα (καί το μαύρο χιούμορ το δικό μου), η κατάσταση αυτή είναι πολύ παλιά. Κι άλλο τόσο απαράδεκτη.

Στα Ελληνικά, έχει διατυπωθεί με παροιμία: «- Στις ζημιές αντάμα, καί στα κέρδη χώρια!»

Με άλλη διατύπωση: «- Βυθίζεται το καράβι, κάντε κάτι (εσείς) να σωθούμε (εμείς) !»

(Καί με διατύπωση καποιανού, που δεν λέει να τον πάρει παραμάζωμα η χοληστερίνη: «- Μαζί τα φάγαμε!»)

Στην πράξη: το εκάστοτε γκουβέρνο κι οι κολλητοί του γλείφτες (οι «ανώτερες κάστες», που λέγαμε) τον «καλό καιρό» τα κάνουν σκατά με την άνεσή τους (καί χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν), αλλά στα ζόρια: τρέξε λαέ (καί στρατέ), να σώσεις την Πατρίδα!!!

Προσωπικώς, έχω εδώ καί καιρό διατυπώσει σαφέστατα τη θέση μου (καί μελλοντική στάση μου) : στα δύσκολα, δεν πρόκειται να τρέξω να βοηθήσω κανέναν καταστροφέα της Πατρίδας, κι ας καεί κι η Πατρίδα!

Μάλιστα, έχω φάει καί κίτρινη κάρτα γι’ αυτή τη θέση!

Παράξενη -εκ πρώτης όψεως- θέση γιά έναν φύσει καί θέσει καί συνειδητήι επιλογήι πατριώτη; Μπορεί. Αλλά, εξηγώ.

Οι απορίες όλων, όσων μ’ ακούνε, συνοψίζονται απάνω-κάτω στα εξής:

  • «- Εσύ, που λες ότι είσαι πατριώτης, θ’ αφήσεις να καταστραφεί η Πατρίδα;»
  • «- Εσύ, που λες ότι είσαι πατριώτης, δεν ενδιαφέρεσαι γιά τον Ελληνικό Λαό καί τον διχάζεις μ’ αυτά που πρεσβεύεις;»
  • «- Εσύ, που λες ότι είσαι πατριώτης, στα δύσκολα θα γίνεις λαγός;«

Παίδες!… παίδες!…

Εγώ την Πατρίδα τη λατρεύω πάνω απ’ τη ζωή μου, αλλά:

  • ΔΕΝ πρόκειται να προσπαθήσω να πείσω κάποιον να γίνει πατριώτης, αν δεν το θέλει. Ειδικά τώρα, στο «καί μισή». Ο καθένας μας έχει ήδη διαλέξει τον δρόμο του πρό πολλού. Τώρα, ήρθε ο καιρός γιά επιβίωση· ούπω καιρός γιά κουβέντες.
  • Γιά τους ίδιους λόγους, ΔΕΝ πρόκειται έναν αρνησίπατρι, ή αδιάφορο, να τον εντάξω με το στανιό στους πατριώτες.
  • ΔΕΝ ονειρεύομαι μιά μελλοντική Πατρίδα πάλι με λαμόγια ασύδοτα να ροκανίζουν τα πάντα, αφού τώρα ξεπεράσουμε (με αίμα καί στερήσεις τρομερές) όλοι μαζί τις δυσκολίες που έρχονται.
  • Τέλος, στα δύσκολα δεν θα γίνω λαγός. Όπως οι πρόγονοί μου δεν έφυγαν ποτέ από εδώ, ούτε κι εγώ θα φύγω. Θα καθήσω να υπερασπιστώ τους ανθρώπους που αγαπώ, καί τις αναμνήσεις μου. Κι όχι τα εξωχώρια τραπεζικά κέρδη του κάθε λαμόγιου. Ξηγημένα πράγματα! Κι επ’ αυτών, δεν δέχομαι ούτε αντιρρήσεις, ούτε -πολλώι μάλλον- διαταγές. (Ξέρεις, ως έφεδρος στον στρατό, κι έτσι.)

Τούτων ειπωθέντων, καλό είναι κάποιος να το σκεφτεί δέκα φορές το αν θα μου βγάλει κίτρινη (ή καί κόκκινη) κάρτα – πριν τη βγάλει. Καθώς να σκεφτεί καί τη δική του θέση, απέναντι σ’ αυτή την κατάσταση. Κανείς μας δεν είναι υπεράνω κριτικής!

Κι όσο γιά την Πατρίδα, τούτη η σκάρτη ας χαθεί. Δεν τρέχει τίποτε. Θα την ξαναφτιάξουμε σε σωστές βάσεις!

Μιά μελλοντική τίμια Ελλάδα, που θα λάμπει σαν το χρυσάφι, έ! Δεν νομίζω πως θέλετε να συμπεριλαμβάνει λαμόγια, αρνησιπάτριδες, σάπιους ηγέτες – όπως έχει σήμερα. Κανένας λογικός άνθρωπος δεν το θέλει αυτό.

. . . . . . . . . .

Έτσι, λοιπόν, ντόκτορες, νοσηλευτές, δικαστές, κι όποιος άλλος θέλει, ας κάνουν όσες επαναστάσεις θέλουν. Δεν θα με βρούν συμπαραστάτη – που να τους κάνουν αγνώριστους τα ρόπαλα των Ματατζήδων. Εγώ απλά θα κάθομαι καί θα χαζεύω τις ειδήσεις πίνοντας τον καφέ μου… κι αν είναι απόγευμα-βράδυ, καμιά μπυρίτσα. (Κι άμα δω κανένα έντυπο με συνθήματα, του τύπου: «όλοι μαζί», κτλ, θα το κρατήσω να σκουπίσω τον κώλο μου σε περίπτωση που ξεμείνω από αυθεντικό κωλόχαρτο.)

Καιρός, όμως, να μάθουν όλοι αυτοί οι αυτόκλητοι «επίλεκτοι» της κοινωνίας ότι δεν πρόκειται να γίνουν άνθρωποι γλείφοντας την Εξουσία, ούτε τηρώντας την αισχρή παροιμία: «- Μακριά απ’ τον κώλο μας, κι ας είναι καί δυό π’θαμές!». Όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε, στον ίδιο «Τιτανικό» βυθιζόμαστε – κι όσο νωρίτερα το καταλάβουν, έστω καί τώρα, στους έσχατους καιρούς, τόσο το καλύτερο.

Πάντως, τώρα που το σκέφτομαι… Τελικά, είναι πολύ ευκολώτερο να κάνεις κάποιον άνθρωπο, να τον φέρεις σε συναίσθηση, με την ανάγκη καί τη στέρηση, παρά με …δημοκρατική πειθώ με κουβεντολόϊ.

Καί, υπ’ αυτή την έννοια, ίσως το σίχαμα που μας κυβερνάει τώρα να ήταν θείο δώρο!!!

Αν δεν υπήρχε, ίσως θά ‘πρεπε να το εφεύρουμε.

. . . . . . . . . .

Υγ: Μή βρεθεί τώρα κανας μαλάκας, απ’ αυτούς που είναι γεμάτο το Διαδίκτυο, καί μου πεί ότι πρέπει να χρωστάω ευγνωμοσύνη στους γιατρούς!

Δέ λέω, σε κάποιους απ’ αυτούς όντως χρωστάω (καί θα χρωστάω μέχρι να ψοφήσω) άπειρη ευγνωμοσύνη, διότι σε δύο περιπτώσεις έσωσαν τη ζωή μου στην κυριολεξία. (Δεν χρειάζεται να τα ξέρετε όλα! Γι’ αυτό δεν δίνω λεπτομέρειες.) Καί σ’ έναν τρίτο, φιλαράκο αυτόν, εκ φύσεως αφάσιο άτομο καί μέγιστο καλαμπουρτζή, που, όποτε λέει αστεία, με στέλνει γιά κατούρημα απ’ τα γέλια! (Ειδικότητα αυτουνού; καρδιολόγος! Αυτός …δεν χρειάζεται να θεραπεύσει κανέναν με εγχειρήσεις καί μπαϋπάςς καί τέτοια. Αρκεί ν’ ανοίξει το στόμα του, να πετάξει τσιτάτο! lol!!!)

Αλλά, γενικά μιλώντας (γενικά, έ; ), η γενική στάση του εγχώριου ιατρικού κόσμου στην ιστορία των εμβολιασμών ήταν απαράδεκτη. Δέχθηκαν (διά της σιωπής τους) να γίνουν ρεζίλι καί κουκλοθέατρο κι αυτοί καί τα πτυχία τους, γιά να στηρίξουν τις μαλακίες του γκουβέρνου – καί μην τυχόν καί δυσαρεστήσουν τα κομματόσκυλα των συλλόγων τους, όπως ο …ζωντοχήρος.

Με τις οποίες γκουβερνομαλακίες μάθαμε …άλλη Ιατρική, που την αγνοούσαμε: ότι δεν δίνουμε φάρμακα στους ασθενείς (γιά να τους κάνουμε καλά), αλλά εμβολιάζουμε κι απομονώνουμε τους υγιείς!!! (Καί «- Ναί! Ναί! Ναί! Έτσι είναι!», οι γιατροί από κάτω εν χορώι.)

Οπότε, τί υποστήριξη θέλουν από μας τους υπόλοιπους τώρα, που κατέβηκαν στο πεζοδρόμιο, γιά να μην υπακούσουν στο δίλημμα «εμβολιασμός, ή απόλυση / κλείσιμο του ιατρείου σου»; (Δεν τους δίνω τη σωστή απάντηση, γιά το ποιά ακριβώς υποστήριξη θα πάρουν από μένα, επειδή στο βάθος της ψυχής μου τους λυπάμαι. Όμως, καιρός τους γιά εσωστρέφεια καί περίσκεψη.)

. . . . . . . . . .

Το χειρότερο,όμως, στη συνολική στάση του ιατρικού κόσμου, είναι που ήξεραν εξ αρχής καλύτερα απ’ τον καθέναν (λόγωι επαγγέλματος) τί δηλητήρια είναι τα κοροϊδοϊοεμβόλια – καί ΣΙΩΠΟΥΣΑΝ.

Καλά τα λέω, ρέ ιεροψάλτη; κι εσύ, ρέ φρενοβλαβή; Ή δεν πρέπει να εκφέρω γνώμη, επειδή δεν είμαι γιατρός;

. . . . . . . . . .

Φαίνεται πως μας λυπάται ο Καλός Θεός, καί δίνει (ακόμη…) χρόνο κι ευκαιρίες σ’ όλους μας, γιά περίσκεψη κι αλλαγή μυαλών. (Ευτυχώς, όχι …ιατρικού τύπου αυτή η τελευταία!)

Ας εκμεταλλευτούμε δεόντως τις ευνοϊκές αυτές περιστάσεις.

Επ-ανάστασις (β’ μέρος)

16 Σχόλια

(προηγούμενο)

. . . . . . . . .

V.

Στο σαλονάκι δεν υπήρχε κανείς.

Ή, μάλλον, υπήρχε, αλλά δεν φαινόταν με την πρώτη· μονάχα μιά υποψία ύπαρξης στην άκρη του ματιού.

Καθισμένος σε μιά πολυθρόνα σε μιά γωνιά, μ’ ένα βιβλίο μπροστά του, ένας άλλος άντρας· με γενειάδα καί μοντέρνα ρούχα – στα σαραντατόσα του.

Τον κοίταξε προσεκτικά. Κάτι του θύμιζε.

«- Γειά σας;», έκανε διστακτικά. «Με συγχωρείτε, βοηθάτε λίγο τη μνήμη μου; γνωριζόμαστε από κάπου;»

«- Γνωριστήκαμε πριν από καμιά, μιάμιση ώρα!», έκανε ο άλλος μ’ ένα αδιόρατο χαμόγελο. «Υπό -χμ- κάπως ασυνήθιστες συνθήκες!»

Τον ξανακοίταξε. Ερευνητικά.

«- Μά, ναί! Είσαστε ο δεύτερος παπάς, που ήρθε πάνω απ’ τον τάφο μου καί απήγγειλε εκείνα τα περίεργα!»

Ο άλλος χαμογέλασε πιό πλατειά.

«- Ακριβώς!»

Ήθελε ν’ ανοίξει διάλογο, αλλά η ομιλία ήδη άρχισε να τον κουράζει. Έτσι, περιορίστηκε στο να δείξει τα ρούχα του ιερέα, μ’ ένα ερωτηματικό βλέμμα.

«- Το ράσο μου δεν το φοράω, γιά να μή δίνω στόχο στους περίεργους. Μόνο όταν απαιτηθεί.»

Κάθησε σε μιά άλλη πολυθρόνα, αντικρυστά, επειδή άρχισε να τον κουράζει κι η ορθοστασία.

Έκανε το σχήμα του σταυρού με τους δείκτες των δύο χεριών του, καί πάλι ρώτησε με τα μάτια τον παπά, δείχνοντάς του το στήθος του.

«- Ά, ο σταυρός μου! Τί σας έκανε εντύπωση επάνω σ’ αυτόν, καί ρωτάτε;»

«- Οι ακτίνες γύρω του!», κατέβαλε προσπάθεια να τελειώσει την πρότασή του.

Ο ιερέας σοβάρεψε. «- Είναι πανάρχαιο Ελληνικό σύμβολο, που ονομάζεται -όπως πολύ σωστά παρατηρήσατε- ‘ακτινοβόλος σταυρός’. Ο σημερινός χριστιανικός σταυρός είναι ας πούμε απόγονός του.»

«- Αιγηΐδα;», ρώτησε – όχι χωρίς κόπο.

«- Καί πιό πίσω!»

Μεσολάβησε λίγη σιγή. «- Η μάντρα; γιατί;», ρώτησε, δείχνοντας το ταβάνι επάνω τους.

«- Σας καταλαβαίνω ότι προς το παρόν κουράζεστε να μιλάτε. Δεν με πειράζει, συνεχίστε όπως μπορείτε· εγώ θα σας απαντάω.»

Συγκατένευσε.

«Λοιπόν, η μάντρα παλαιών υλικών…», συνέχισε ο άλλος. «Είναι μιάς πρώτης τάξεως συγκάλυψη· κι επίσης, η εγγύτητά της με το νεκροταφείο βοηθάει σε περιπτώσεις σαν τη δική σας, να μη χάσει το δρόμο της η ψυχή – καί να μην αργήσει να έρθει πίσω, όταν τη ζητήσουμε.»

«- Κι ο δίσκος; Φαιστός;», είπε, ενώι άρχισε να ξεραίνεται το στόμα του απ’ τη δυσκολία. Αλλά έπρεπε να μάθει.

«– Πολύ παλιότερος, αλλά παρόμοια λειτουργία!», είπε ο ιερέας.

Ο παπάς σηκώθηκε ξαφνικά, καί βγήκε απ’ το δωμάτιο· επέστρεψε μ’ ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό, κι ένα ποτήρι. «- Πιείτε λιγάκι! Θα σας κάνει καλό!»

. . . . . . . . .

Μπορεί να διαβάζει το τί αισθάνομαι;

«- Φυσικά!», αποκρίθηκε ο παπάς.

Τότε, γιατί;…

«- Σας αφήνω να ασκηθήτε στην επικοινωνία ενός φυσιολογικού ανθρώπου, επειδή αυτή ακριβώς θα σας χρειαστεί γιά το προσεχές μέλλον. Κι όταν φτάσ’ η ώρα της τηλεπαθητικής επικοινωνίας, εδώ είμαστε!»

Άρα, πρέπει να προσέχω τις σκέψεις μου!

«- Ακριβώς!», είπε ο παπάς. «Κι όχι τόσο γιά μένα, εγώ δεν προσβάλλομαι εύκολα, αλλά επειδή θα θέλαμε να μη μπορεί κανείς να διαβάζει το τί έχετε στο μυαλό σας!»

Ποιοί θα θέλα-ΤΕ; Καί, κατ’ αρχήν, γιατί εμένα; Ποιός είμ’ εγώ;

Τί είμ’ εγώ;

«- Απαντώ στο δεύτερο ερώτημά σας. Ο κάθε άνθρωπος, όταν γεννιέται, ταυτόχρονα αποκτά μιά ας πούμε σφραγίδα, μιά ταυτότητα· ας την ονομάσουμε αιθερική, αν καί δεν είναι ακριβής η ονομασία.»

Αστρολογία;

«- Ναί… κι όχι μόνον. Η σφραγίδα δεν περιορίζεται μονάχα στο αιθερικό επίπεδο.»

Παρακαλώ, συνεχίστε.

«- Η δική σας… η δική σου… μου επιτρέπεις τον ενικό, πιστεύω…»

Ασφαλώς!

«- Είναι ξεχωριστή. Έχει μεγάλο δυναμικό.»

Τον κοίταξε με ειλικρινή απορία.

Ποιό «μεγάλο δυναμικό»;

…Στη ζωή μου δεν υπήρξα καθόλου επιτυχημένος. Σχεδόν παντού τα θαλάσσωσα! Σπουδές, δουλειά, λεφτά, σχέσεις, παντρειά, οικογένεια… Μόνο κάτι φιλαράκια έκανα, που -ευτυχώς!- συνεχίζουν κι αυτά να με θεωρούν φίλο τους. Τα είδατε πιό πρίν…

«- Δεν έχει σημασία· το δυναμικό αυτό υπήρχε καί υπάρχει, άσχετα αν δεν το αξιοποίησες.»

Τότε;

«- Θ’ αξιοποιηθεί στο μέλλον.»

Ειλικρινά, δεν σας καταλαβαίνω καθόλου.

«- Έρχονται δύσκολες εποχές γιά την Ελλάδα, καί τότε θα σε ρίξουμε στη μάχη!»

Ποιοί θα με ρίξ-ΕΤΕ;

Ο παπάς χαμογέλασε.

«- Αυτό, δεν θα το μάθεις ακόμη!»

Άνοιξε τα χέρια του με τις παλάμες προς τον παπά, σε κίνηση «παραιτούμαι απ’ το να καταλάβω».

Κι απ’ την άλλη, αφού είμαι μιά κινούμενη αποτυχία, τί να με κάνετε εμένα;

Ο παπάς αναστέναξε.

«- Έχχχ… Φίλε μου, πόσοι καθημερινοί, αν θες ‘αποτυχημένοι’ άνθρωποι, σαν εσένα, έλαμψαν γιά μιά στιγμή στον πόλεμο, έγιναν ήρωες, πήραν παράσημα, καί μετά επέστρεψαν στην καθημερινότητά τους;»

Αρκετοί!

Ο παπάς τον έδειξε.

«- Ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος!»

Κούνησε το κεφάλι του σε κατάφαση.

. . . . . . . . .

Το χαμόγελο δεν έφευγε απ’ το πρόσωπο του παπά· αλλά, όσο το σκεφτόταν, ήταν το χαμόγελο του φιλοσόφου που διδάσκει. Πράγματι, ο παπάς έμοιαζε καί λιγάκι με αρχαίο φιλόσοφο!

«- Κοίταξε. Η πορεία της Ελλάδας ξεκινάει από χρόνια πανάρχαια, καί συνεχίζεται. Καί θα συνεχίζεται. Όπως, όμως, καλώς ξέρεις, τουλάχιστον στην καταγεγραμμένη Ιστορία ποτέ δεν υπήρξε ήρεμη. Αλλά καί πιό πρίν, σε βεβαιώνω – τα ίδια γινόντουσαν.»

Συνεχίστε.

«- Επειδή, τώρα, το Κακό χρησιμοποιεί κάθε θεμιτό κι αθέμιτο μέσο…»

Κι ο Θεός, γιατί το επιτρέπει;

Ήταν η σειρά του παπά να κάνει τη χειρονομία απορίας με τις ανοιχτές παλάμες.

«- Αν ήξερα, θα σου απαντούσα! Θά ‘λεγα, πάντως, να μή δοκιμάζουμε να εισερχόμαστε με απόλυτο τρόπο στη λογική του Θεού, διότι η προσπάθειά μας δεν θά ‘χει αποτέλεσμα!

…Λοιπόν, επειδή το Κακό κάνει τα πάντα γιά να επικρατήσει, θα κάνουμε κι εμείς τα πάντα γιά να το σταματήσουμε!»

«Εσείς»; Εντάξει, θα λέω «εσείς», γιά να συνεννοούμαστε!

«- Ακριβώς! ‘Εμείς’! Λοιπόν, ανάμεσα σ’ όσα κάνουμε, είναι να παρατείνουμε τη ζωή χρησίμων ανθρώπων, χρησίμων πολεμιστών…» (ο παπάς τόνισε τη λέξη «πολεμιστών»), «…με τον τρόπο που είδες σήμερα.»

Επιτρέπεται;

«- Φυσικά! Αν κι είναι χτύπημα κάτω απ’ τη ζώνη· ωστόσο, πρώτον δεν διαπράττουμε φόνο – δεύτερον, αμυνόμαστε. Άρα, κανείς δεν μπορεί να μας κατηγορήσει γιά τίποτε. Καί τρίτον, ο αντίπαλος δεν παίζει με ιπποτικούς κανόνες, ώστε να παίξουμε κι εμείς!»

Του έκανε νόημα με το βλέμμα να συνεχίσει.

«- Έτσι, όποιος Έλλην έχει προνομιακή αιθερική σφραγίδα μας είναι χρήσιμος στη μάχη, καί τον -χμ- ανανεώνουμε. Δεν θα μπορούσαμε, δά, ν’ αφήσουμε ένα γεροντάκι να μάχεται – όσο χρήσιμος καί φλογερός πατριώτης κι αν ήταν! Με τί δυνάμεις καί με τί χρονικά περιθώρια ζωής ν’ αφήσουμε τους παππούδες να μάχονται;»

Κι η μετενσάρκωση;

. . . . . . . . .

Ο παπάς προς στιγμήν κοίταξε το ταβάνι.

Ο συνομιλητής του νόμισε πως τον πρόσβαλε, κι ετοιμάστηκε να σκεφτεί μιά συγνώμη. Ωστόσο, ο παπάς τον κοίταξε σοβαρός κατάματα.

«- Θα μπορούσαμε να καταφύγουμε καί σ’ αυτήν, αλλά σκέψου λίγο: ας υποθέσουμε ότι η σφραγίδα που σου είπα είναι απλά υπόθεση Αστρολογίας· όμως, πότε θα ξανάρθουν τ’ άστρα στις ίδιες ακριβώς θέσεις, όπως όταν γεννήθηκες;»

Σ’ εκατομμύρια χρόνια!

«- Ίσως καί παραπάνω. Προτείνεις, επομένως, να περιμένουμε τόσο καιρό, πρίν αμυνθούμε ως έθνος;»

Σαφώς όχι!

«- Καί πάλι, ακόμη κι αν περιμένουμε να ξανάρθουν, ούτε η Γή θα βρίσκεται στην ίδια θέση, ούτε το αιθερικό δυναμικό εκείνης της περιοχής του Σύμπαντος θα είναι το ίδιο με το δυναμικό της προηγούμενης φοράς. Το είπε κι ο μεγάλος Ηράκλειτος, ότι δεν μπαίνουμε δυό φορές στο ίδιο ποτάμι!»

Ναί… σωστά…

«- Επίσης, άλλο τόσο μοναδικές είναι οι χρονικές ευκαιρίες που έχουμε, ώστε η μάχη να εξελιχθεί υπέρ ημών. Η πλησιέστερη ευκαιρία έρχεται σχετικά σύντομα, περίπου σε μιά δεκαετία.»

Μιά ιδέα άστραψε στο μυαλό του.

Δηλαδή, βάλατε το χεράκι σας «εσείς», ώστε να γεννηθούν παιδιά σε συγκεκριμένες στιγμές… ακριβώς γιά να προλάβουν ως ενήλικες… έστω, ως «ανανεωμένοι» ενήλικες, αυτές τις εξελίξεις;

Ο παπάς χαμογέλασε.

«- Ναί – καί όχι. Ναί, παρεμβήκαμε μέχρι ένα σημείο· αλλά, από ‘κεί καί μετά, μόνο να ζητήσουμε την εύνοια του Θεού μπορούσαμε.»

Πώς παρεμβήκατε; Δηλαδή, μιλήσατε γιά παράδειγμα στους δικούς μου τους γονείς, καί τους προτρέψατε να τεκνοποιήσουν;

«- Όχι. Οι γονείς σου, όπως καί άλλων ατόμων σαν εσένα, ούτε που μας έχουν ακουστά. Ούτε ήρθαμε ποτέ σ’ επαφή μαζί τους.»

Τότε;

«- Άσ’ το… μεγάλη ιστορία· κι άμα προσπαθήσω να σου εξηγήσω, θα σε μπερδέψω χειρότερα. Μπορώ μονάχα να σου πω ότι παρακολουθούμε την πορεία κάποιων ψυχών στους αιώνες.»

«Άλλων ατόμων σαν κι εμένα;», παπαγάλισε την πρόταση.

«- Ά, δεν κλωνοποιήσαμε την αφεντιά σου γιά τα ωραία σου τα μάτια!», έκανε χιούμορ ο παπάς. «Δεν είσαι ο μοναδικός, ξέρεις!»

Τί είμ’ εγώ; Τί είμ’ εγώ γιά «εσάς»;

«- Όχι μόνο γιά ‘μας’, γιά όλο τον λαό μας.»

Τί είμαι, τότε;

«- Μιά ψηφίδα στο ψηφιδωτό της μεγάλης εικόνας.»

Έμεινε προβληματισμένος. Ίσως η καταλληλότερη έκφραση να ήταν «γρανάζι της μηχανής» – αν κι ήταν μάλλον προσβλητική, γι’ αυτό ο παπάς την απέφυγε. Πιθανώτατα.

. . . . . . . . .

Επιτρέπεται να ρωτήσω αν οι φίλοι μου είναι κάτι σαν κι εμένα;

«- Εδώ πέτυχες διάνα!», ξαναβρήκε το χαρούμενο χαμόγελό του ο ιερέας. «Χαίρομαι που άρχισες να ξανασκέφτεσαι δημιουργικά. Είσαστε όντως το ίδιο, κι αποτελείτε μιά ομάδα· σωστά το έπιασες.

Ναί, θα περάσουν κι αυτοί την ίδια διαδικασία, επειδή είναι το ίδιο χρήσιμοι μ’ εσένα! Σε άλλα καθήκοντα, βέβαια.»

Πότε, όμως;

«- Όταν πεθάνουν με φυσιολογικό τρόπο. Τί περίμενες, δηλαδή; να τους σκοτώσουμε πρίν την ώρα τους; θα ήταν φόνος, καί θ’ ανατρεπόταν όλη μας η προσπάθεια!

Άλλως τε, όταν κλωνοποιείς ζωντανούς ανθρώπους, πάντα υπάρχει ο κίνδυνος η ψυχή να διαιρεθεί, οπότε έχουμε σχιζοφρένεια που δεν θεραπεύεται. Ακόμα χειρότερα, τα σώματα μπορεί να τα καταλάβουν οντότητες…»

Κούνησε το κεφάλι του σε κατανόηση.

Όμως… αν αργήσουν να πεθάνουν φυσιολογικά, καί περάσει ο ευνοϊκός καιρός της μάχης;

«- Δεν θ’ αργήσουν. Είναι καλώς υπολογισμένο.»

Άφησε έναν στεναγμό ανακούφισης.

«- Τουλάχιστον στη νέα μου ζωή θα έχω παρέα, να λέω καμιά κουβέντα!», ξαναμίλησε.

«- Δεν θα έχεις!», τον έκοψε απότομα ο παπάς. «Καί μάλλον δεν κατάλαβες. Στο εξής, καί μέχρι να δώσουμε τη μάχη μας καί να νικήσουμε σ’ αυτή τη φάση, θα περάσεις ζωή κρυφή· ζωή καταδιωγμένου.

Δεν θα πεινάσεις, δεν θα σου λείψει τίποτε, είναι φροντισμένα αυτά, αλλά ανθρώπινες σχέσεις δεν θα έχεις. Τους φίλους σου θ’ αργήσεις να τους ξαναδείς γιά καμιά έξοδο γιά μπύρες!», απόσωσε τον λόγο του, πρίν προλάβει ο άλλος να σκεφτεί.

Τ’ ανθρώπινα συναισθήματα σχεδόν απαγορεύονται, έ; Αυτό είναι το αντίτιμο της ζωής που κέρδισα;

Ο παπάς δεν μίλησε.

. . . . . . . . .

Η σκέψη του πετάρισε γιά μιά μικρούλα στιγμή στις γυναίκες της ζωής του.

«- Όχι, ούτ’ αυτές θα τις δείς!»

Μά, τις αγαπώ! Εξακολουθώ να τις αγαπώ! Να μην τις δω ούτε από μακριά;

«- Όχι!… Θα τις πληγώσεις!»

Λίγο από μακριά, γιά μιά φορά μονάχα! Πού θα με καταλάβουν;

«- Υποτιμάς το γυναικείο ένστικτο! Θυμήσου, όλες ανεξαιρέτως σε κατάλαβαν αμέσως ποιός είσαι, με το που πρωτοσυναντηθήκατε! Δούλεψε άμεσα η ενθύμησίς τους, ενώι η δική σου άργησε!»

Καί τί μ’ αυτό, αφού η αγάπη κινεί το Σύμπαν;

«- Με απογοητεύεις!… Αρνείσαι να σκεφτείς λιγάκι!»

Τον κοίταξε με μάλλον χαζό βλέμμα απορίας. Ο άλλος αναστέναξε – με μιά προσποιητή απελπισία.

«- Έστω, λοιπόν, ότι συναντάς μιά πρώην σου. Τί θα δείς; μιά ετοιμόρροπη γιαγιά· η οποία, όμως, αμέσως θα σε καταλάβει. Δεν θα την ξεγελάσεις με την αλλαγή σώματος! Κι η οποία γιαγιά θα λυπηθεί πάρα πολύ, κάνοντας τη σύγκριση με το δικό της σαρκίο.

Πρόσεξε! Ως γυναίκα, τη στιγμή που θα σε δεί, δεν θα ξεκινήσει κάν τη σκεπτική διαδικασία ν’ αναρωτηθεί πώς καί γιατί εσύ εμφανίζεσαι έτσι ξανανοιωμένος, αλλ’ αμέσως θα προχωρήσει σε σύγκριση· θα αισθανθεί μειονεκτικά, καί θα το θεωρήσει πολύ εγωϊστικό εκ μέρους σου. Θα είναι σα να τη φτύνεις, που την επισκέπτεσαι με το νέο σου σώμα.»

Έχεις δίκιο…

«- Αυτό θέλεις; να τις πληγώσεις;»

Όχι… Εντάξει, λοιπόν, μόνος μου από ‘δώ καί μετά.

Όμως, πες μου κάτι: επειδή συμπέρανα πως, με τα άτομα που με περιτριγυρίζουν, έχουμε απάνω-κάτω την ίδια πορεία, αυτές, τώρα, θα περάσουν την ίδια διαδικασία;

«- Αυτό δεν θα σου το πω. Ίσως ναί, ίσως όχι.»

Γιατί, όμως;

«- Δεν έχω τη δικαιοδοσία να σου γνωρίσω το γιατί. Πάντως, ν’ αποφύγεις τις σχέσεις, ακόμη καί με γυναίκες …της ίδιας ηλικίας με σένα!», αστειεύτηκε ο παπάς.

Γιατί;

«- Επειδή στη γυναίκα, ειδικά στη γυναίκα που αγαπάς, δεν αντιστέκεσαι εύκολα. Θα σου αποσπάσει μυστικά χωρίς καλά-καλά να το καταλάβεις!»

…Καί όλα τούτα εδώ πάνε στράφι, έ;

«- Ακριβώς!»

Αναστέναξε.

Όμως, θά ‘θελα όσο τίποτα να τους στείλω ακόμη ένα μήνυμα αγάπης! Έστω, ένα!

«- Ά, όσο γι’ αυτό, μην ανησυχείς! Δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι. Η αγάπη έχει καταγραφεί στα θετικά υπέρ σου – ξέρουν άνωθεν!», έδειξε προς τα ψηλά ο παπάς, μ’ όλη του τη σοβαρότητα.

Χαμογέλασε σα σκανταλιάρικο παιδάκι, προσπαθώντας -μάταια- να το κρύψει.

Δηλαδή, στη μάντρα παλαιών υλικών ξέρουν γιά τις πρώην γκόμενές μου;

«- Ακόμη μία τέτοια εξυπνάδα να πετάξεις, καί θα μετανοιώσω που σε ξανακάναμε άνθρωπο καί δέ σ’ αφήσαμε πτώμα!

‘Άνωθεν’ είναι ο Θεός, μωρέ – κι οι θείες οντότητες!», εξερράγη ο παπάς.

. . . . . . . . .

Γελούσαν κι οι δυό πολλή ώρα. Έπρεπε κάπου κάπως να ξεσπάσει όλο αυτό – καί διάλεξε τον καλύτερο τρόπο.

Τη σοβαρότητα επανέφερε ο ιερέας.

«- Ομολογώ πως η συζήτησή μας ήταν ενδιαφέρουσα καί γιά μένα!… αλλά φοβάμαι πως γίνομαι κουραστικός ώρες-ώρες. Άλλως τε, πρέπει να σ’ αφήσω λιγάκι να χωνέψεις τις νέες σου εμπειρίες.»

Φεύγεις… πάτερ; Να με συμπαθάς, ήμουν πολύ αγενής, που δεν συστηθήκαμε τόση ώρα, αλλά πώς να σε προσφωνώ;

«- Έ, εντάξει!… Δεν την κοπανάει κανείς από φέρετρο κάθε μέρα, οπότε -σε τέτοια περίσταση- δεν κοιτάμε τόσο πολύ τις ευγένειες! Ευμολπίδη με λένε!»

Καλοτραγουδιστή!

«- Ναί, ακριβώς! Αλλά, πρίν φύγω, σου έχω μιά έκπληξη!»

Ο ιερέας σηκώθηκε κι άνοιξε την πόρτα – καί μέσα μπουκάρησε χαρούμενος χορός γερόντων.

«- Οι φίλοι σου θά ‘θελαν να σου ευχηθούν, πριν χωρίσετε γιά τα επόμενα χρόνια!»

«- Πού τον βρήκατε αυτόν;», ρώτησε -με προσπάθεια- τους φίλους του, δείχνοντας με χαμόγελο τον παπά.

«- Δεν τον βρήκαμε εμείς! Αυτός μας βρήκε!»

. . . . . . . . .

Επίλογος

…Τό ‘χε ακούσει, τό ‘χε δεί γραμμένο πολλές φορές.

Σε ηλίθια κουβεντολόγια στην τηλεόραση, σε κάτι ομιλίες δήθεν ειδικών, σε κάτι ψευτοσεμινάρια «αυτοβελτίωσης», σε κάτι βιβλία του κιλού, σε ιστοσελίδες γεμάτες συμβουλές γραμμένες με τα ποδάργια…

…Να προχωρήσουμε απ’ το «εγώ» στο «εμείς», λέει. Εκεί βρίσκεται η ευτυχία, ξαναλέει.

Μπούρδες καί πορδές! Λόγια, λόγια, λόγια – που κανείς δεν τα πιστεύει· επειδή κανείς δεν τα συναισθάνεται.

Εδώ· εδώ, μωρέ! Εδώ! Που οι αγκαλιές καί τα δάκρυα συγκίνησης δεν κρατιούνται! Εδώ!

Δεν είμαι· είμαστε!

Καί σας περιμένω!

Σας περιμένω κι εσάς!

. . . . . . . . .

Περιμένω.

Το μόνο εγωϊστικό πρώτο ενικό πρόσωπο μέσα στην πανδαισία.

Μονάχο του.

Παράταιρο.

Κίβδηλο.

Αλλά, πώς να το πώ αλλοιώς;

ΤΕΛΟΣ

Older Entries