γινα αποδέκτης πολλών διαμαρτυριών από τις γυναίκες του αναγνωστικού κοινού. Οι οποίες διαμαρτυρίες συνοψίζονται στο ερώτημα: «- Εμάς αποκαλεί Ελ(λ)εεινίδες ο Εργοδότης; Γιατί μας βρίζει;» (Καί στο νοούμενο ερώτημα, αν είμαι μισογύνης. Όχι, κυρίες μου, δεν έχω τέτοια κολλήματα καί προβλήματα!  🙂  )

Αν καί θα ήμουν μέγας βλάξ, αν τσουβάλιαζα όλες τις Ελληνίδες μαζί σε φυλακή κοινωνικής καταδίκης, αν κι είναι φανερό ποιές γυναίκες εννοώ με τον χαρακτηρισμό αυτόν (το 40% του συνόλου, που λέγαμεαυτές  με την ανθελληνική διάθεση καί ενδεχομένως δράση), ωστόσο ουδέν κακόν αμιγές καλού. Από τις αντιδράσεις των αναγνωστριών μου βγήκε κάτι θετικό: μιά προσεκτικώτερη ματιά στο κείμενό μου, μου έδειξε πως -όντως- δεν αρκεί η παράθεση μιάς φωτογραφίας, γιά να γίνω κατανοητός.

Πάμε, λοιπόν. Ποιές είναι οι Ελ(λ)εεινίδες;  Καί κυρίως: γιατί; Μ’ άλλα λόγια, ποιές διαδικασίες μετατρέπουν την Ελληνίδα σ’ Ελ(λ)εεινίδα;

Να πω, όμως, το εξής: αφού η όλη πρόσφατη διαδρομή των αναρτήσεων του παρόντος ιστολογίου στρέφεται γύρω από τη διάσωση της Ελλάδας, άρα δεν επιθυμούμε (καί αντικειμενικά δεν μπορούμε) να υπεισέλθουμε σε λεπτομερή ιστορική περιγραφή όλου του κοινωνικού μετασχηματισμού, που άρχισε να τερατοποιεί τις Ελληνίδες. Θα πούμε, όμως, κάμποσα καί γι’ αυτόν, διότι δεν γίνεται να ξεκινάμε από ιστορικό κενό.

(Επίσης, θ’ αποφύγουμε όπως ο διάολος το λιβάνι τις κλισέ -καί τελείως άνευ νοήματος- «αλληλοκατηγορίες» των δύο φύλων. Καλές γιά χιουμοριστικές εξυπνάδες στα διάφορα τουΐττερ, αλλά όχι γιά σκέψεις πάνω στο μέλλον της χώρας.)

 

Κατά τη γνωμούλα μου, η αιώνια γυναίκα περιγράφεται από δυό λέξεις:

Συμφιλεῖν ἔφυν.

(Καί χωρίς το «συμ-«, ακόμη καλύτερα.)

Κι ό,τι ξεφεύγει απ’ αυτό, αποτελεί διαστροφή της γυναικείας φύσεως.

(Τώρα, θα μου πείς, άντρας τά ‘βαλε αυτά στο στόμα γυναίκας. Καί τά ‘βγαλε απ’ την κεφάλα του, διότι δεν ήταν μάρτυρας του περιστατικού! ‘Ντάξ’… Όμως μην ξεχνάτε ότι ο ίδιος είπε καί το: «- Ο δ’ έχων μέμηνεν!» Δηλ. όποιος  έχει έρωτα, τρελλαίνεται. Άρα το ανθρωπάκι ήξερε τί έλεγε, διότι δεν είπε: «η έχουσα»! Lol!!

Τέρμα η πλάκα, διότι το άρθρο θα βγεί σαν την «Πάπισσα Ιωάννα» του Ροΐδη!)

 

Επειδή, τώρα, η γυναίκα είναι άνθρωπος (αν κι ο Ροΐδης αναφέρει πως χρειάστηκε ολόκληρη Οικουμενική Σύνοδος, ώστε να το επιβεβαιώσει αυτό! lol!!!), κι επειδή η φύση του ανθρώπου είναι πτωτική, η γυναίκα δεν ξεφεύγει από ελαττώματα. Ποιά είναι, λοιπόν, τα χειρότερα γυναικεία ελαττώματα των τελευταίων αιώνων; Καί ειδικά των Ελληνίδων; (Ώστε να κάνουμε καί την απαραίτητη μικρή ιστορική αναδρομή μας.)

Πάντα κατά τη γνώμη μου, τα εξής:

 

(α) Φιλαργυρία.

(Αν καί το παραδέχομαι! Αυτό είναι αμάρτημα …unisex, δεν είναι αποκλειστικότητα των γυναικών.)

Η φιλαργυρία είναι παλιά πληγή. Δεν μας ενδιαφέρει, βέβαια, ως ατομικό ελάττωμα, αλλά ως κοινωνικό (ούτως ειπείν). Στα καθ’ ημάς, συνετέλεσε στη δημιουργία των «τζακιών», δηλαδή των κονομημένων οικογενειών – ακόμη καί κατά τη διάρκεια ξένων κατοχών (Φραγκοκρατίας, Τουρκοκρατίας). Ένθα οι γάμοι γινόντουσαν καθαρά σε βάση αμοιβαίου συμφέροντος. (Αίσθημα; Αγάπη; Τ’ είν’ αυτά; ) Τώρα, τί παιδιά έβγαιναν (ως χαρακτήρες) από τέτοιους γάμους, άσ’ το καλύτερα.

Η φιλαργυρία δεν έπαιξε κάποιον ιδιαίτερο ρόλο στη σημερινή κατάντια των Ελ(λ)εεινίδων. Συνεπώς, την προσπερνάμε ως αυτοφυές αγριόχορτο, άνευ σημασίας.

 

(β) Τυφλή παρακολούθηση της μόδας – νοητική  αδράνεια.

Ουδείς σώφρων λέει ότι η Ελληνίδα πρέπει να είναι απαράλλαχτη ανά τους αιώνες. Πχ τις γιορτές να φοράει συγγούνια, καί τις καθημερινές να υιοθετήσει (εις το διηνεκές) τη «στολή εργασίας» της αγρότισσας μανιάς: να είναι τυλιγμένη σε τσεμπέρια καί τσουράπια, ή/καί να παραμένει άπλυτη – καί λοιπά αρνητικά καί απωθητικά. Αλλά σήμερα φτάσαμε στο τελείως άλλο άκρο, όπου η Ελληνίδα ακολουθεί τη μόδα χωρίς κριτήριο. Χωρίς «φίλτρο» του όποιου μυαλού διαθέτει μέσα στο κεφάλι της. Καί βλέπεις τραγικά πράγματα! Πχ γυναίκες στα πενηνταφεύγα να ντύνονται σα δεκαπεντάχρονα κοριτσάκια. Καί ποιός να τολμήσει να τους πεί ευθέως ότι μαλακίζονται… Όποιος αρσενικός πλησιάσει, αναγκαστικά θα ψελλίσει (χαμογελαστός) διάφορα περί καλού γούστου του ντυσίματος – απλά γιά να μή λουστεί γκρίνια. Η χαζομάρα επιβραβεύεται αναγκαστικά με ψέμμα… καί διαιωνίζεται.

Κάπως έτσι προκύπτει -άνευ ελέγχου- καί το σούργελο της φωτογραφίας του προηγούμενου άρθρου. Υπόψη, δεν καταφέρομαι κατά των κιλών της συγκεκριμένης, αλλά εναντίον της …αισθητικής της αντίληψης, πως η αρκουδοποίηση (με μεταλλικά εξαρτήματα στο πρόσωπο, κτλ) είναι κάτι το όμορφο.

Προσωπικά, δεν ενοχλούμαι τόσο από το τί θα φορέσει μιά γυναίκα, αν καί ταλαιπωρείται η αισθητική μου. (Στο κάτω-κάτω, κάθε άτομο έχει δικαίωμα στην αυτογελοιοποίηση.) Ενοχλούμαι, όμως, από τη μή-λειτουργία του μυαλού της συγκεκριμένης γυναίκας. Διότι η νοητική αδράνειά της θα έχει κι άλλες συνέπειες, σε πιό σοβαρά θέματα. (Σκέψου πχ ότι αυτή η γυναίκα ψηφίζει.)

Να προσθέσουμε ακόμη ότι σ’ αυτό το χάλι βάλαν το χεράκι τους καί οι έμποροι γυναικείων ενδυμάτων (καί υποδημάτων). Παλιά, ο έμπορος συμβούλευε τη γυναίκα ποιό ρούχο την κολακεύει. (Καί κατά κανόνα έπεφτε μέσα στην εκτίμησή του.) Σήμερα, ο έμπορος απλά θέλει να ξεστοκάρει, διότι πχ τα φθινοπωρινά του 2017 δεν θα φορεθούν καί ως φθινοπωρινά του 2018. Κι αν δεν φύγουν από τα ράφια του, θα έχει οικονομική ζημιά.

Γιά την τυφλή παρακολούθηση, τώρα, της κοινωνικής μόδας, δες παρακάτω.

 

(γ) Διαρκής επιδίωξη γιά διαρκή καλοπέραση – άκρατος ευδαιμονισμός.

Πάλι, κανείς σώφρων δε λέει ότι πρέπει να σκάβουμε είκοσι ώρες κάθε μέρα. (Γιά να είμαστε αρεστοί πχ στην εξουσία, ή στον Γιαχβέχα – «…Εν τώι ιδρώτι του προσώπου σου…».) Αλλά εδώ ξαναπερνάμε στο άλλο άκρο, όπου η Ελ(λ)εεινίδα νομίζει πως όοοοολη η ζωή είναι ξενύχτια, ποτά, χοροί, γλέντια, καθημερινή εναλλαγή ανδρών (γιά να μή βαρυέται), κι άλλα τέτοια παρεμφερή. (Κι από δουλειά, γιόκ. Δουλειά; Πά-πά-πά!!!… Τί λέτε; )

(Άσε την τεκνοποιΐα!!! Είμαστε τώρα να χαλάσει η κορμάρα, καί ν’ ασχολούμαστε με το μωρό, αντί να ξενυχτάμε; Σωστά! Δεν είμαστε. Απεναντίας, είμαστε να χορεύουμε τσιφτετέλια μπροστά στις κάμερες, μέχρι καί σε ηλικία 80+ ετών – καί να μην αναλογιζόμαστε τί θέαμα προσφέρουμε.)

Βέβαια, αν σκεφτόταν, θα έβλεπε πως όλ’ αυτά θέλουν χρήμα. Πολύ χρήμα.

Χμμμ… εδώ που τα λέμε, αυτό ειδικά, …το σκέφτεται. (Βλέπε ελάττωμα υπ’ αριθμόν 1.) Οπότε, το επόμενο που κάνει, είναι να ψάχνει πλούσιον άντρα, να του τα φάει – με το σκεπτικό ότι αυτή είναι έξυπνη, ενώ όλες οι άλλες γυναίκες κορόϊδα.

Τώρα, το ότι οι πλούσιοι είναι λίγοι ανά τον κόσμο (κι όσο πάνε, λιγοστεύουν – διότι λειτουργεί ο άγραφος καπιταλιστικός νόμος της υπερσυγκεντρώσεως), καί το ότι οι πλούσιοι έχουν αυτοί τον πρώτο (καί τον τελευταίο) λόγο στις επιλογές τους, γιά την «ξύπνια» Ελ(λ)εεινίδα είναι λεπτομέρειες άνευ σημασίας.

Πριν προχωρήσουμε, πρέπει οπωσδήποτε να προσθέσουμε ότι στη διαμόρφωση τέτοιων καταστάσεων έβαλαν αγρίως τη χερούκλα τους ο εγχώριος κινηματογράφος κι η εγχώρια τηλεόραση. Τα μυαλά μεγάλου ποσοστού Ελληνίδων τα κουρκούτιασε η (δήθεν αθώα) κινηματογραφική θεματολογία με το καλό κορίτσι, που βρίσκει τον -οπωσδήποτε!- πλούσιο που την παντρεύεται, αφού πρώτα εκτιμήσει τον χαρακτήρα της. (Πλούσιο ακατέβατα, κι όχι πχ αδιόριστο θεολόγο.) Καί το αλατοπίπερο στο κουρκούτι το πρόσθεσε η -επίσης κινηματογραφική- καλοπέραση των «καλών οικογενειών» στο Κολωνάκι. (Λεπτομέρεια: ο -καί μέλος, σε νεώτατη ηλικία, της «κυβερνήσεως Τσιρονίκου» στη Βιέννη- Δαλιανίδης, φαίνεται πως κάτι ήξερε γιά τη ζωή της συνομήλικής του Μελίνας επί Κατοχής. Επί της ουσίας, εκεί αναφερόταν τα «Κολωνάκια» των ταινιών του. Ακόμη κι επί Κατοχής, δηλαδή, μερικά άτομα καλοπερνούσαν. Η πλέμπα ήταν αυτή, που πέθαινε από πείνα καί τουφεκιζόταν στα αντίποινα των Γερμανών.)

Η δε εγχώρια τηλεόραση, κάθε μέρα (μά, κάθε μέρα!) στα «πρωϊνάδικα» ασχολείται με τη μόδα, το γυμναστήριο, καί τα τσιφτετέλια. Όχι με τα γεροντάκια, που ψάχνουν φαγητό στους κάδους σκουπιδιών. Αναρωτιέμαι, όμως… «διασκέδαση» σημαίνει «σκόρπισμα». Σκόρπισμα των βασάνων της δουλειάς. Οι χαζογκόμενες των «πρωϊνάδικων», πότε δουλεύουν, γιά να διασκορπίζουν τα βάσανα/διασκεδάζουν κάθε μέρα;

(Κι ένα υστερόγραφο: κι οι άντρες έβαλαν το χεράκι τους, διότι κατά τη «Μεταπολίτευση» έπεσαν με τα μούτρα στη λαμογιά. Τί να πεί καί τί να πράξει μετά η χαζογκόμενα; Διαθέτει σχεδόν ακλόνητη δικαιολογία των πράξεών της.)

 

(δ) Άκριτη παρακολούθηση της «κοινωνικής μόδας».

Παναπεί: άκριτος μιμητισμός των κοινωνικών τάσεων του εξωτερικού.

Εδώ είμαστε!… Όλα τα προηγούμενα θα μπορούσαμε να τα προσπεράσουμε ως απλή χαζομάρα, αλλά ετούτο εδώ είναι που κάνει τεράστια ζημιά. Σχεδόν αποκλειστικά όλη τη ζημιά στις Ελληνίδες.

Λοιπόν, όταν το μυαλό δεν σκέφτεται, προκύπτουν διάφορα ηλίθια – κι ενοχλητικά. Η μίμηση των ξένων κοινωνιών δεν είναι πάντα γιά καλό. Θα έλεγα, συνήθως δεν είναι γιά καλό. Ωραίο είναι πχ να έχεις ηλεκτρονικούς υπολογιστές στο είδος καί στην τιμή που τους έχουν σε άλλα («προηγμένα») κράτη, αλλά καθόλου ωραίο δεν είναι να μιμείσαι τις κοινωνικές ασχημίες των κρατών αυτών… επειδή αυτά είναι -τρομάρα τους!- «προηγμένα». Βλέπε πχ το πώς διασκεδάζουν ( ; ) οι «τουρίστες» (των …»προηγμένων») τα καλοκαίρια στην Ελλάδα: μεθύσι μέχρις αναισθησίας καί ξερατό στα πεζοδρόμια.

Τα ΠΟΛΥ άσχημα της μιμήσεως δεν είναι τα μεθύσια. Αλλά:

  • Η υιοθέτηση κοινωνικών προτύπων (πχ «πολυπολιτισμός» – «μετανάστες αδέρφια μας»), που ενδεχομένως λειτουργούν -γιά φτηνή εργασία καί άλλες, δόλιες στοχεύσεις– σε άλλα κράτη (κυρίως ηπαπάρα), αλλά σε μας είναι σαν τη σκατόμυγα στο φαγητό μας.
  • Η σύγχυση των (ρόλων των) φύλων, με την έννοια της υιοθεσίας από τη γυναίκα ανδρικών ελαττωμάτων (καί όχι προτερημάτων, δυστυχώς) – επειδή …έτσι κάνουν καί στο εξωτερικό!

 

(ε) Άκρατος εγωϊσμός.

Η κρυμμένη δύναμη πίσω από τις εκτροπές που μόλις περιγράψαμε, δηλαδή πίσω απ’ τη σύγχυση των φύλων (καί ίσως όχι μονάχα πίσω απ’ αυτήν), είναι το χειρότερο (…ανδρικό!!!) ελάττωμα της σημερινής Ελ(λ)εεινίδας: ο υπέρμετρος εγωϊσμός.

Η αλήθεια είναι πως ο εγωϊσμός είναι μεγάλη ιστορία… Μέχρις ένα σημείο, είναι κινητήριος δύναμις. Συνδυαζόμενος μ’ αυτό που ονομάζουμε «αξιοπρέπεια», σε σπρώχνει να κάνεις διάφορα πράγματα, συνήθως ωραία. Αλλά από εκεί καί μετά, ο εγωϊσμός είναι καταστρεπτικός. Το υπερ-εγωϊστικό άτομο εκ των πραγμάτων οδηγείται εκτός κοινωνίας, απλούστατα διότι δεν το ανέχονται τα υπόλοιπα.

Έτσι, λοιπόν, βλέπουμε γυναίκες να επιδεικνύουν (με το παραμικρό!) αγένεια καί τσαμπουκά, γιά να μην …υστερήσουν! Δυστυχώς, δεν τους περνάει από το μυαλό ότι αυτά τα νεαντερτάλεια ελαττώματα του άντρα πρέπει να υποστηρίζονται καί από μυϊκή δύναμη! Lol!!! (Κι άμα τις εγωΐστριες τις πλακώσει στις κατεδαφιστικές μπουνιές κανένας αγριεμένος ανήρ, τί γίνεται; θα συνεχίσουν τις επιδείξεις τσαμπουκά;…)

 

Ως αντιπαράδειγμα, από προσωπικό βίωμα:

Οδηγούσα, καί στα 20 μέτρα μπροστά μου ο δρόμος πλάταινε, ανοίγοντας προς τρείς κατευθύνσεις (αριστερά, ίσα, δεξιά). Ανάβω φλάς, καί πάω να πιάσω την αριστερή λωρίδα. Σε άλλα 20 μέτρα πιο μπροστά, κόκκινο.

Στα 150 μέτρα πίσω ερχόταν τέρμα γκαζωμένο με «φτιαγμένο» (θορυβώδες) παπί ένα περίπου εικοσάχρονο μαλακισμένο, θηλυκού γένους (κι ούτε κράνος, ούτε τίποτε). Το οποίο μάλιστα είχε μπεί στο αντίθετο ρεύμα! (Προφανώς γιά να προσπεράσει τη σταματημένη ουρά αυτοκινήτων.) Βλέπω τί πάει να γίνει, όμως αφού ήμουν νόμιμος, συνεχίζω τον ελιγμό μου (με ταχύτητα 10 χμ ανά ώρα), θεωρώντας πως -αν δεί τα σκούρα- ο παρανομών τελικά αυτο-μαζεύεται. Όπως έχει συμβεί σε αμέτρητες περιπτώσεις, κατά τη διάρκεια των δεκαετιών που οδηγώ αυτοκίνητο.

Άμ, δέ! Κακώς θεωρούσα τέτοια πράγματα! Το μαλακισμένο πέρασε ξυστά από δίπλα μου (προφανώς είχε την απαίτηση να παραμερίσω εγώ, να περάσει αυτό), ουρλιάζοντας ένα μεγαλοπρεπέστατο: «- Μαλάκαααα!!!!!»

Ευτυχώς, πρόλαβε να παραβιάσει καί το κόκκινο, καί να εξαφανιστεί. Διότι πρώτον, κατέβασα το τζάμι καί -προς μεγίστην θυμηδίαν των υπολοίπων σταματημένων οδηγών- ανταπέδωσα μ’ ένα άλλο τόσο φωναχτό: «- Μαλάκας είναι ο πατέρας που σ’ έσπειρε!», καί δεύτερον θα έβγαινα έξω καί θα το καταχέριαζα ΠΟΛΥ άσχημα, καί δή με το μπουλονόκλειδο. Σ’ αυτή την περίπτωση, γιά μένα δεν χωράνε ούτε ευγένειες προς τη γυναίκα, ούτε σεβασμοί, ούτε τίποτε. Τσαμπουκάν έδωκας, τσαμπουκάν θα λάβηις – καί δή, αγριώτερον! Τέλος!

(Η μαγική λεξούλα «- Συγνώμη!» θα τα διόρθωνε όλα με μαγικό τρόπο, αλλά δεν…)

Άσε το ότι δεν πάει να είμαι εγώ απόλυτα νόμιμος (με υπακοή στον ΚΟΚ, πληρωμένα τέλη κυκλοφορίας, κτλ κτλ) καί να υποχωρώ, γιά να κάνω τα χατήρια του κάθε παρανομούντος μαλακισμένου – ακόμη καί θηλυκού.

 

Ο άκρατος γυναικείος εγωϊσμός οδηγεί σε αντικοινωνικές καταστάσεις: σε μή δημιουργία οικογένειας, σε δημιουργία «μονογονεϊκής» οικογένειας, καί σε αντεθνική συμπεριφορά.

Στις μέρες μας, αρχίζουν να πληθαίνουν τα παιδιά, που στην ταυτότητά τους έχουν το όνομα πατρός κενό. Εντάξει, αφού η τεκνοποίηση γίνεται μιά χαρά από δότη σπέρματος, κι αφού η λεγάμενη «δε θέλει να βάλει άντρα πάνω στο κεφάλι της», κι αφού μπορεί, ας κόψει το λαιμό της να τα βγάλει πέρα καί να μεγαλώσει το παιδί. Δεν μας πέφτει λόγος. Πλην όμως (κι ας αφήσουμε κατά μέρος τα ψυχολογικά συμπλέγματα παιδιού, που μεγαλώνει χωρίς πατέρα)…

…Τί γίνεται, αν αργότερα βρεθούν δύο παιδιά του ίδιου δότη σπέρματος καί ερωτευτούν μεταξύ τους; Έ;

Κακό, κάκιστο πράγμα η ανευθυνότητα! Καί δή, η κοινωνική.

Η αντεθνική συμπεριφορά, πάλι, προκύπτει από το ότι τα εγωϊστικά άτομα έχουν θολωμένο μυαλό. Καί δεν καταλαβαίνουν πως, αν μεν ζής στα όρη στ’ άγρια βουνά, όντως μπορείς να κάνεις ό,τι θες. Αλλά, μέσα σε κοινωνία, υπάρχουν γραπτοί καί άγραφοι νόμοι, τους οποίους οφείλεις να υπακούς.

Οι Ελ(λ)εεινίδες, όμως, υπακούοντας στον άκρατο εγωϊσμό τους, λένε ότι δεν τις ενδιαφέρουν οι άγραφοι νόμοι, καί από πουθενά δεν προκύπτει πως οφείλουν να δώσουν στην (Ελληνική) κοινωνία τουλάχιστον 2 παιδιά. Δεν έχουν κάποια υποχρέωση. Αντιθέτως, υποστηρίζουν τα εξής:

  • Εάν έχουν ήδη παιδιά, λένε ότι δεν τις νοιάζει η τύχη της χώρας μας, μιά που τα παιδιά τους θα πάνε στο εξωτερικό να ζήσουν μιά καλύτερη ζωή.
  • Εάν δεν έχουν, λένε πως ή δεν θα κάνουν καθόλου, ή θα κάνουν με αλλοδαπό (πχ κονομημένο Άραβα), καί πάλι δεν τις νοιάζει καθόλου.

Όσο γιά μας, που ενδιαφερόμαστε γιά την Ελλάδα, οι Ελ(λ)εεινίδες  μας προτρέπουν να πάρουμε το έθνος «μας» παραμάσχαλα καί να πάμε να γ.μηθούμε. Κάπως έτσι σχηματίζεται αυτό το 40% των (ανδρών καί) Ελ(λ)εεινίδων γυναικών, που δείχνει απροκάλυπτη εχθρική συμπεριφορά στην έννοια του έθνους – καί στην τύχη της Ελλάδας.

Βέβαια, εδώ που φτάσαμε, πολλά νεάντερταλ αμφισβητούν ακόμη καί την αναγκαιότητα των γραπτών νόμων (ωραία! τότε να κυκλοφορούμε ο καθένας μ’ ένα γεμάτο όπλο, ώστε να τελειώνουμε μία καί καλή με όσους δεν χωνεύουμε!), πολλώι δε μάλλον των αγράφων. Στους τελευταίους, όμως, συγκαταλέγεται ένας πολύ βασικός  νόμος, sine qua non συνεκτικός της κοινωνικής «κόλλας»: ο νόμος της αμοιβαιότητας.

  • Χαμογελάς στους ανθρώπους; θα σου χαμογελάσουν κι αυτοί.
  • Αγριεύεις κι επιτίθεσαι στους ανθρώπους; θα σου αγριέψουν καί θα σου επιτεθούν κι αυτοί.

Τόσο απλά. Κι όχι, δεν πρόκειται γιά «ψιλά γράμματα» – αν έχουμε έστω καί λίγο μυαλό στο κεφάλι μας.

 

Ίσως σε πολλούς φανεί περίεργο, αλλά η προσωπική μου στάση απέναντι σε τέτοιες (αντεθνικές) αντιλήψεις των Ελ(λ)εεινίδων είναι εντελώς νηφάλια. Δε θες να τεκνοποιήσεις, κυρά μου; με γειά σου, με χαρά σου! Θες να τα κάνεις τα μαϊμούλια σου με γύφτο; παρομοίως! Δεν έχεις υποχρέωση να κάνεις Ελληνόπουλα; συμφωνώ! Ούτε θα τσακωθούμε, ούτε θα στεναχωρηθώ.

Όμως, θα θυμίσω στους πάντες καί τις πάσες τον μόλις προαναφερθέντα νόμο της αμοιβαιότητας. Όπως η κάθε Ελ(λ)εεινίδα έχει το δικαίωμα της επιλογής να φτύνει το έθνος (γιά χάρη του εαυτούλη της), έτσι έχω κι εγώ το δικαίωμα της επιλογής να την αποκεφαλίσω, αν κάνει το λάθος καί μπλεχτεί στα πόδια μου.

Τόσο απλά!

Καί χωρίς «μά» καί «μού».

 

(στ) Λοιπές κατηγορίες Ελ(λ)εεινίδων.

Είναι φανερό πως, μέχρι στιγμής, περιέγραψα την τυχούσα Ελληνίδα, που μεταβάλλεται σε αντικοινωνικό κι αντεθνικό τέρας λόγωι πλύσεως εγκεφάλου. (Καί αδυναμίας νοητικής άμυνας.)

Όμως, υπάρχουν άλλες δύο πολυπληθείς κατηγορίες Ελ(λ)εεινίδων, που είναι σάπιες εκ κατασκευής. Δεν χρειάστηκε, δηλαδή, να προσπαθήσει κανένας (πχ με προπαγάνδα, κτλ) να τις κάνει τέτοιες. Αυτές  είναι τα θηλυκά λαμόγια καί κομματόσκυλα. Μην ξεχνάτε πως τα Μνημόνια τα συνυπέγραψαν καί βουλευτίνες!

Επίσης… Εκτός απ’ τον -ήδη υπάρχοντα- αρριβισμό των ανδρών, ο γυναικείος άκρατος εγωϊσμός μας εφοδίασε καί με κάμποσες αρριβίστριες… Να μην ξέρουμε από πού να πρωτοφυλαχτούμε.

Μ’ αυτές δεν θ’ ασχοληθούμε. Δεν νομίζω πως χρειάζεται ανάλυση η περίπτωσή τους. Όμως, γιά να δήτε ένα (αντι)παράδειγμα κομματόσκυλου προς αποφυγήν, πάρτε ετούτο εδώ το «γκαβό»… που ακόμη δεν βγήκε απ’ τ’ αυγό του, αλλά κόβει στην ψύχρα τις συντάξεις των γερόντων.

Κι ως (αντι)παράδειγμα …καταιγιστικού συνδυασμού γυναικείων αντεθνικών ελαττωμάτων (απ’ αυτά που περιέγραψα), καμαρώστε καί δεύτερο «γκαβό». (Δείγμα ότι η ηθική σαπίλα θερίζει ειδικά στις νεώτερες ηλικίες Ελληνίδων.) Το οποίο είπα να προσπεράσω (σιγά μην ψηφίσω ένα κοριτσάκι, που ο σύζυγος παύλα λεφτάς «μπαμπάς» του αγόρασε …κόμμα, νά ‘χει να παίζει!), αλλά ετούτη η είδηση με τράβηξε απ’ το μανίκι, δημιουργώντας πολύ πονηρές νευροσυνάψεις μέσα στη γκλάβα μου. Όχι τίποτ’ άλλο, αλλά κάποιοι επιμένουν να μετατρέψουμε σε κόμμα την Ελληνική Προσπάθεια που μόλις ξεκινήσαμε, καί να βρούμε …χρηματοδότηση! (Ναί, πώς;! Θα συναγωνιστούμε -με τους εράνους- στα ίσα τα λεφτά από λαθρεμπόριο κοκαΐνης καί λοιπές συναφείς δραστηριότητες! Συνέλθετε, συμπατριώτες!)

 

(ζ) Επίλογος.

Θα είναι σύντομος. Λοιπόν,

  • Επειδή κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής.
  • Κι επειδή κάθε άνθρωπος γίνεται ό,τι γίνεται, μέσα από αμέτρητες σκέψεις / εμπειρίες / βιώματα.
  • Κι επειδή δεν είμαι κηδεμόνας κανενός.
  • Κι επειδή δεν έχω τον άπειρο χρόνο μπροστά μου.

Δεν θα κάνω απολύτως τίποτε, γιά ν’ αλλάξω τα μυαλά των Ελ(λ)εεινίδων. Άλλως τε, υπάρχει ένα φοβερό ρητό των σοφιστών, το: «Ού με πείσης, κάν μέ πείσης!» (Βέβαια, αν κάποιος έχει ιεραποστολικές τάσεις, ας δοκιμάσει να τους αλλάξει μυαλά. Εγώ αδυνατώ. Όπως καί οι περιπτώσεις μετανοίας τους δεν μ’ ενδιαφέρουν. Στην εξομολόγηση αυτά, στους παπάδες – όχι εδώ.) Ας κοιτάξουν τη δουλειά τους αυτές οι κυρίες ( ; ). Αλλά κι εμείς θα κοιτάξουμε τη δική μας, χωρίς να χασομεράμε – καί χωρίς να υπολογίζουμε σε αντεθνικά «καμμένα χαρτιά».

Όμως, είπαμε: Μην κάνουν το λάθος να μπλεχτούν στα πόδια μας.

Ελπίζω τώρα να ήμουν αρκετά σαφής, ως προς το ποιά γυναίκα είναι Ελ(λ)εεινίδα, καί ποιά Ελληνίδα.

Ασπάζομαι θερμά τις πραγματικές Ελληνίδες!

 

Advertisements