αλοκαιρινή σουΐτα, καλοκαιρινή σαλάτα, όπως θες πές την! (Τυπικώς πως, πρέπει να ονομαστεί “Εαρινή” – αλλά στην Ελλάδα το καλοκαίρι τυγχάνει λίαν παρατεταμένο.) Εν πάσει περιπτώσει, τα συστατικά της τρώγονται μαζί. Όχι χωριστά.

Καλή σας όρεξη! 🙂

 

α. Όνειρο

Ήταν, λέει, το απόλυτο σκοτάδι. Το πρωταρχικό κενό. Η καθαρή μαθηματική έννοια του χώρου.

Ξάφνου, μέσα στον χώρο αυτόν, έλαμψε μιά χρυσή πεντάλφα. Αρκετά μεγάλη. Με διάμετρο καναδυό δεκάδες μέτρα, μπορώ να σου πω. Η οποία κάθησε τελείως ακίνητη.

Μετά από λίγο, ήρθε από το βάθος μιά επίσης χρυσή σβάστικα, περιστρεφόμενη γρήγορα – σα μπούμερανγκ. Μικρούλα. Περίπου όσο ένα πιάτο. Αριστερόστροφη – αν καί δεν έχει σημασία. (Θα μπορούσε να είναι καί δεξιόστροφη. Όταν θα σας πω μερικά πράγματα γιά τα αρχαία μας Μυστήρια, θα καταλάβετε.)

Στο σημείο αυτό, κατάλαβα νοερώς -από τη διαφορά μεγεθών- ότι πρόκειται γιά ένα ωάριο (πεντάλφα) κι ένα σπερματοζωάριο (σβάστικα). «Συμπαντικά», θά τα χαρακτήριζες καί τα δύο. Κι ότι η σβάστικα πρόκειται να γονιμοποιήσει την πεντάλφα.

Η σβάστικα έφτασε μέχρι το γεωμετρικό κέντρο της πεντάλφας, καί σταμάτησε.

Τότε, καί τα δύο αυτά αντικείμενα ( ; ) άρχισαν ν’ αυξάνουν τη λαμπρότητά τους απολύτως ταυτόχρονα. Σαν ένα σώμα. Κι έφτασαν να φωτοβολούν τόσο έντονα, που τυφλώθηκα. (Ναί, μέσα στ’ όνειρο.)

 

Δεν μπορούσα να κοιμάμαι καί να βλέπω άλλο. Ξύπνησα, τινάχτηκα απ’ το κρεββάτι, αλλά γιά δέκα λεπτά δεν έβλεπα τίποτε. Η τύφλωση συνεχιζόταν.

Άναψα το φώς ψηλαφητά, επειδή γνώριζα πού βρίσκεται ο διακόπτης. Όμως, αναρωτιέμαι τόσα χρόνια μετά, γιατί το έκανα – αφού δεν έβλεπα την τύφλα μου. Προφανώς μπλόκαρε το μυαλό μου, μή βρίσκοντας άμεση ερμηνεία του τρομερού αυτού ονείρου.

 

β. Κουβέντες του καφέ

Καί να πείς ότι τά ‘χε τσούξει ο φιλαράκος μου… Καφέ, καφεδάκι πίναμε παρέα. (Καί το συγκεκριμένο καφεπωλείον είναι εγγύηση. Δεν βάζει τίποτε πονηρό μέσα.)

Κοίταζε αμίλητος ευθεία μπροστά, προς το άπειρο. Κάποια στιγμή, γύρισε. “- Σύντομα, θα ‘φύγω’!”, είπε. “Καί σε τρείς μέρες θα ‘ξανάρθω’… με νέο σώμα.”

Προσπάθησα να τον προσγειώσω λίγο. “- Καί πώς θα σε γνωρίσω ότι είσ’ εσύ;”, κορόϊδεψα.

“- Έ!… θα με καταλάβεις!… Δεν θα σου είναι δύσκολο! Σού κόβει μέχρ’ εκεί!”, αντιγύρισε το κοροϊδευτικό χαμόγελο.

Υποψιάστηκα. “- Ρέ σύ! Ως ‘νέο σώμα’, μήπως εννοείς ετούτο εδώ που ήδη έχεις, αλλά με κάποιες ιδιότητες παραπάνω, που συνήθως δεν έχουν οι άνθρωποι;”

“- Ναί.”

“- …Γιατί όχι;… Σάμπως υπάρχουν απαράβατοι κανόνες γιά το εφικτό καί το ανέφικτο;”, φιλοσόφησα.

Κοίταξε ξανά προς το άπειρο, ρουφώντας μιά γουλιά απ’ τον καφέ του. Τον μιμήθηκα.

 

γ. Σβάστικα

Ηλιακό (καί της φύσης) καί περισσότερο αρσενικό στον χαρακτήρα σύμβολο. Ειδικά η δεξιόστροφη – της δύναμης. (Η αριστερόστροφη είναι της σοφίας.)

Αντιπροσωπεύει τους άντρες, λοιπόν… Αλήθεια, καί πώς γίνεται οι άντρες να “ενεργοποιηθούν” προς αυτή την κατεύθυνση;

Πιστεύω με απλό τρόπο. Προσοχή στη διατροφή, όχι καθιστική ζωή, άσκηση, σπόρ… καί καμιά ενασχόληση με πολεμικές τέχνες δεν θα έβλαπτε. Όπως καί με σπαθί. Γιαπωνέζικο, ή μεσαιωνική σπάθα ιπποτών.

Φυσικά καί το σέξ… γιά να υπενθυμίζουμε καθημερινώς στις γυναίκες “τον αληθή επί Γής προορισμό τους”, καταπώς είπε ο Ροΐδης στην “Πάπισσα Ιωάννα”! Λόλ!!!

Ά! Καί η σοφία να προηγείται της δύναμης, ώ συν-Έλληνες ξερόλες! Τά ‘πε καί ο μπάρμπας του Γουάλλας, στο “Μπρέηβχαρτ”:

Το σπαθί δεν το κινεί το χέρι, αλλά το μυαλό.

 

δ. Πεντάλφα

Μαθηματικό, καί πιό πολύ θηλυκό σύμβολο. Πολλοί οι συμβολισμοί της. Όμως, ποιός απ’ όλους ενδιαφέρει περισσότερο τις γυναίκες, ώστε να «ενεργοποιηθούν» επάνω της;

Η γυναίκα είναι το πρωταρχικό κύτταρο – με κάθε έννοια. Βιολογική καί κοινωνική. Επομένως, εδώ θα πάρουμε την αντιπροσώπευση επάνω στην πεντάλφα των πέντε πρωταρχικών στοιχείων της φύσης: Γή, Νερό, Αέρας, Φωτιά. Συν ο Αιθέρας-Πνεύμα, που αντιπροσωπεύεται στο επάνω σκέλος.

  • Νερό.

Όλες οι γυναίκες (στην αποδώ μεριά του πλανήτη) το γνωρίζουν καλά το στοιχείο του νερού – εφ’ όσον πλένονται καθημερινά, καί δή γυμνές. (Κάτι θηλυκά σε ημιζωώδη κατάσταση, κάτι μούσλιμζ με μπούρκες, που είναι ζήτημα κι αν πλένονται κάν, δεν τα λαμβάνω καθόλου υπόψη.) Το (αντι)παράδειγμα του μπάνιου (κι όχι μόνον με νερό) με “ντύσιμο” αναφέρεται μεν σε άντρα, αλλά θυμηθήτε μονάχα μιά λέξη: Αχιλλέας!

Κατανοητόν;

Στην Ελλαδάρα μας, λοιπόν, καί το μπικίνι πολύ είναι… προκειμένου γιά μπάνιο -όχι στο σπίτι, αλλά- στη φύση.

Κυρίες μου, κάντε όμως καί το επόμενο βήμα: αφήστε το ζεστό νερό να τρέξει στο κεφάλι σας (καλά, ‘ντάξ’… τότε που δεν θα έχετε φόβο μη σας χαλάσει το “πιστολάκι”!  🙂  ), καί περιμένετε να δήτε τί εικόνες καί τί ιδέες θα σας έρθουν. Το αποτέλεσμα -στοιχηματίζω πως- θα είναι αρκετά ενδιαφέρον.

  • Γή.

Καί δή, η γόνιμη. Όχι άμμος, όχι σκέτο χώμα, όπως πχ στα χωματουργικά έργα. Εντάξει, άμμος καί σκέτο χώμα κάνουν τη δουλειά που θέλουμε, αλλά πολύ καλύτερα την κάνουν το χώμα με φυτά, καί η λάσπη.

Οπότε, εσείς κύριοι, άμα δήτε εν μέσηι οδώι τίποτε γυναίκες να βγάζουν ξαφνικά παπούτσια καί κάλτσες καί να μπαίνουν μέσα σε παρτέρια καί να χοροπηδάνε, μην τις αποπάρετε. Αντίθετα, να τις ενθαρρύνετε.

Καί σε τυχόν τίποτε ανάποδους μπαρμπάδες, που θα πούνε ότι θα χαλάσουν τα λουλούδια, ν’ αντιτάξετε πως κι αυτές λουλούδια είναι.

  • Αέρας.

Καί άνεμος. Γυμνή στάση καί γυμνή βόλτα στην ύπαιθρο, όποτε αυτό είναι εφικτό. Ειδικά τον χειμώνα με το κρύο, οι γυναίκες που θα πειραματιστούν, θ’ ανακαλύψουν τί δύναμη κρύβει ο ανθρώπινος οργανισμός. Σε λίγα δευτερόλεπτα, ίσως καί αμέσως, το κρύο δεν θα ενοχλεί καθόλου.

  • Φωτιά.

Μία είναι η κορυφαία φωτιά: Ο Ήλιος! Γυμνή ηλιοθεραπεία, επομένως. Εννοείται, μέσα στα λογικά όρια αντοχής. (Μήν το παρακάνουμε καί γίνουμε ψητά φούρνου με πατάτες! Λόλ!!!)

  • Αιθέρας.

Στην ύπαιθρο, νύχτα, κάτω απ’ τ’ αστέρια, καί κατά προτίμηση χωρίς φεγγάρι. Τον αιθέρα θα τον αισθανθήτε μέσα στη σιωπή.

 

Κάπως έτσι πάει. Απλούστατες συμβουλές με απλούστατη εφαρμογή. Άλλως τε, η φύση παραμένει ίδια κι απαράλλαχτη εδώ καί αμέτρητα χρόνια. Το ίδιο καί η ανθρώπινη φύση.

Εδώ, κατανοούμε απόλυτα τους μεσαιωνικούς λαογραφικούς θρύλους γιά τις μάγισσες: γυμνές, νύχτα στην ύπαιθρο, δίπλα σε φωτιά, καί με χαραγμένη πεντάλφα γύρω τους στο έδαφος “γιά προστασία”. Που ακόμη καί μέσα στη βροχή καθόντουσαν καί δεν έφευγαν. Έ, κάπου έχουν βάση όλ’ αυτά… Προφανώς προέρχονται από πολύ αρχαιότερες “μυητικές” («διαβάσεως» στην ενηλικίωση, όπως λέει η λαογραφία) συνήθειες καί τελετές.

Ά, καί οι μεγάλες γιορτές των μαγισσών: Πρωτομαγιά (στον Ταύρο, το σταθερό ζώδιο της Γής), πρώτη Αυγούστου (Λέων, φωτιά), 31 Οκτωβρίου (Σκορπιός, νερό), πρώτη Φεβρουαρίου (Υδροχόος, αέρας). Έχει αρκετή λογική βάση αυτό το εορτολόγιο.

 

ε. Η κόντρα

Όλ’ αυτά γράφτηκαν, όχι μόνο γιά να βοηθηθούν τα Ελληνάκια καί των δύο φύλων (κι όλων των ηλικιών!  🙂  ), αλλά κι επειδή θυμήθηκα ένα σωρό άτομα κι αποφθέγματα, που είναι αντίθετα με τα παραπάνω. Καί χαμογέλασα χαιρέκακα!… σκεπτόμενος τί κρύβεται πίσω απ’ τα παρασκήνια.

Ποιοί κρύβονται, γιά την ακρίβεια.

Λοιπόν… καθαρή λογική: αν ο συστηματικός γυμνισμός καί η επαφή με τη φύση βοηθάνε, τότε η απαγόρευσή τους σημαίνει πως δεν βοηθάει. Αντίθετα, θα λέγαμε πως όχι απλά δεν βοηθάει, αλλά τραβάει το χαλί κάτω απ’ τα πόδια μας.

Ας δούμε, όμως, ειδικά τις απαγορεύσεις γιά τις γυναίκες, επειδή οι άντρες διαθέτουμε συγκεκριμένο …τετράδιο γιά να γράφουμε τα «απαγορεύεται». Λόλ!!!

Ποιός, επομένως, λέει “όχι” στη γυναικεία «ενεργοποίηση» της πεντάλφας;

Πολλοί!…

Κι έχει μεγάλη πλάκα, να δεί κανείς πώς κλιμακώνονται οι αντιδράσεις τους.

 

Πρώτα ξεκινάνε διάφοροι ηθικολόγοι τύπου “πνεύμα καί ηθική” (μεγάλε Αυλωνίτη!) καί θρησκοβαρεμένοι (του Κρόνου), που αφρίζουν μεν στη θέα γυμνής γυναίκας,… αλλ’ αντιθέτως χαμογελάνε συγκαταβατικά πχ με την τρομερή ανομία της κλοπής δημοσίου χρήματος. (Έ, αφού ο Κρόνος δεν δυσαρεστείται μ’ αυτό, είναι εντάξει τότε. Κι ας πεθαίνουν ασθενείς στα δημόσια νοσοκομεία, επειδή το ντοβλέτι δεν έχει -εξ αιτίας των κλοπών- λεφτά ν’ αγοράσει φάρμακα.)

Αυτοί, όμως, καί τα κηρύγματά τους δεν έχουν πολλή τύχη (θεωρούνται ντεμοντέ), οπότε δεν φέρνουν αποτέλεσμα. Έτσι, σε δεύτερο στάδιο επιστρατεύεται η αυθεντία (η ποιά; ) των γιατρών. “- Ο Ήλιος προξενεί καρκίνο στο δέρμα!”, ουρλιάζουν. “Μελέτες δείχνουν…”, κτλ κτλ κτλ. Καρκίνο στα πορτοφόλια των πολυεθνικών φαρμακευτικών προξενεί ο Ήλιος! Κάτσε χωρίς ηλιοθεραπεία, καί θα σου πω εγώ τί καλά θα περάσεις τον χειμώνα. Τα αντιβιοτικά θα πηγαίνουν συνεχώς “άσπρο πάτο!” τον χειμώνα – αντί γιά κρασάκι.

 

Παρένθεση:

Πόσο βραχεία μνήμη έχει αυτός ο λαός… Μόλις πριν τον Β’ ΠΠ, μόλις πριν τρείς γενιές δηλαδή, στους παππούδες καί τις γιαγιάδες μας, η φυματίωση -το “χτικιό”θέριζε, επειδή ακριβώς το τότε κυρίαρχο δόγμα “πνεύματος καί ηθικής” απαγόρευε στις γυναίκες να ξεγυμνωθούν. Μη καί κακοχαρακτηριστούν απ’ την «ηθική» κοινωνία, καί μείνουν στο ράφι γεροντοκόρες.

Έλα, όμως, που μένανε, αν καί ντυμένες!… Μόνο που το συγκεκριμένο «γεροντοκορείν» ήταν τραγικό.

Μιά βόλτα στα παλιά νεκροταφεία θα σας δώσει να καταλάβετε καλά το γιατί. Θα βλέπετε επιγραφές: “Τάδε Ταδοπούλου, 25 ετών”, αλλά δεν πρέπει ν’ απορείτε γιά το αίτιο. Το “χτικιό” την χτύπησε την Ταδοπούλου απ’ τα 18, γι’ αυτό καί δεν παντρεύτηκε -λείπει το συζυγικό επίθετο απ’ την επιγραφή, όπως λείπει καί η οποιαδήποτε αναφορά στην αρρώστεια-, καί πέθανε εφτά χρόνια μετά, αργοσβήνοντας στο μεταξύ.

Επίσης, μην απορείτε που σήμερα επανεμφανίστηκε η φυματίωση – απ’ τους λάθρο. Κρονάκια γάρ τα μούσλιμζ, δε λένε ούτε να φορέσουν ελαφρά ρούχα, ούτε να πλυθούν. Πολλώι δέ μάλλον οι γυναίκες τους.

Καί μήπως να θυμηθούμε τις προπολεμικές κρονο-θρησκευτικές αντιλήψεις τις δικές μας, ότι το πλύσιμο του σώματος είναι αμαρτία, επειδή …«ξεπλένει το βάπτισμα»;… Τελικά, είναι θαύμα που έφτασε το έθνος μας μέχρι σήμερα, με οδηγούς κάτι τέτοια τσιτάτα. Καί όχι, δεν περιμένω συγνώμες από τους ενόχους της διαδόσεως τέτοιων ηλιθιοτήτων.

(Κατά κανόνα, δεν περιμένω πολλά πράγματα από μαϊμούδες.)

 

Συνεχίζουμε.

Κι όσο γιά τις μελέτες… άμα πληρώσεις, σου αποδεικνύουν ότι η Γή είναι επίπεδη. Οι “επιστημονικές” μελέτες την σήμερον λαμβάνονται υπ’ όψιν μονάχα ά λά κάρτ! Αντιθέτως, ό,τι δεν συμφέρει να μαθαίνεται απ’ τον “κοσμάκη”, αγνοείται επιδεικτικώς. Πχ τα εμβόλια προξενούν αυτισμό, βεβαιωμένο αυτό -καί δή …με μελέτες-, αλλά σ’ αυτή την περίπτωση όλοι κάνουν πως κοιτάζουν αλλού.

Αφού, πάλι, πολλές γυναίκες δεν μασάνε ούτε με τα ιατρικά τσιτάτα, τότε πυροβολάει το τρίτο όπλο – πολύ ισχυρό ετούτο, που στοχεύει στο συναίσθημα κάθε γυναίκας γιά την εμφάνισή της. “- Ο γυμνισμός είναι ξεπερασμένος!”, λένε διάφορες “ψαγμένες” συμβουλές στα περιοδικά… καί με γαργαλάει να συμπληρώσω: «γιά τις άσχημες»! Καρα-λόλ!!!

Άλλως τε (γιά να κάνουμε καί μαρξιστική ανάλυσις με οικονομικές παραμέτρους κτλ – ποιός είσαι, ρέ μεγάλε!!! λόλ!!!) , πώς αλλοιώς θα ξεχωρίζει η κόρη του εφοπλιστή με το μαγιώ των 250 ευρώ, από την απλή εργαζόμενη των τρείς κι εξήντα, με το μπικίνι “ευκαιρία” απ’ τη λαϊκή; Πρέπει καί τα περιοδικά να πάρουν διαφήμιση απ’ τα εργοστάσια μαγιώ-”φίρμας”! Δεν θα γίνουν κλέφτες!

(Ειδικά αν η δεύτερη είναι ομορφότερη της πρώτης, πρέπει να της αφαιρεθεί το πλεονέκτημα! Τί τά ‘χει τα λεφτά ο μπαμπάς; Λόλ ξανά!!!)

 

Δεν θα καθήσω να βρώ άλλα επιχειρήματα κι αντεπιχειρήματα. Απλά θα σας θυμίσω κάτι Φοίνικες, που λέγανε ότι δυτικώτερα απ’ τις Ηράκλειες Στήλες έχει τέρατα, μην πάτε, τζίζ κακά. (Αυτοί, όμως, πηγαίνανε.) Η ίδια αρχαία ιστορία επαναλαμβάνεται κι εδώ, καί πάλι από …Φοίνικες. (Άμα ψάξουμε λιγάκι ονόματα καί καταγωγές των ιατρικών καί λοιπών “αυθεντιών”…) Πάλι εις βάρος των Ελλήνων καί των Ελληνίδων.

Οπότε, για ν’ απαγορεύουν τα Κρονάκια, κάτι καλό περιμένει πίσω απ’ τις απαγορεύσεις, που η σημερινή Ελληνίδα «δεν πρέπει» να το βρεί. (Κι αντίστοιχα, ο Έλληνας τα δικά του.) Είπαμε, εμείς “αεί παίδες”, ξεχνάμε.

Αυτοί, όμως, επιμένουν να θυμούνται.

Καί να κρατάνε ό,τι καλό γιά πάρτη τους.

 

Γιά να κλείσω το θέμα, οι σπασμωδικές κραυγές “τζίζ κακά!” δεν αναφέρονται μόνο σε ιατρικά καί βιολογικά θέματα. Έχουν να κάνουν καί με άλλους τομείς. Ειδικά εκείνους, σους οποίους δεν πάει το μυαλό μας, ότι κρύβουν κι άλλα.

Αναφέρομαι πχ στον “υποβιβασμό” του Πλούτωνα σε πλανήτη-νάνο. Σε πρώτη ανάγνωση, θα πεί κανείς: “- Καί τί έγινε;”. Αλλά σε δεύτερη, θα καταλάβει ότι από το ανερχόμενο φίδι του μακροκοσμικού κηρύκειου αφαιρείται με το -”επιστημονικό”- στανιό ένα βασικό δομικό στοιχείο. Όθεν, η ανθρωπότητα -χωρίς αυτό το δομικό στοιχείο διαθέσιμο, πλέον- “διατάζεται” να παραμείνει μιά ζωή στα σκοτάδια καί να μην ανέβει επίπεδο.

Πάντα, όμως, αυτές οι απαγορευτικές προσπάθειες φιλοδοξούν να κρύψουν τον δρόμο προς το σωστό. Αυτός είναι ο σκοπός τους, καί κανένας άλλος.

 

στ. Γιατί όλ’ αυτά;

Εντάξει, καί πες το πετύχαμε. Εύκολο είναι, δεν είναι ανώτερα Μαθηματικά. Απλά, θέλει λίγο ξεκούνημα απ’ τον καναπέ. Αλλά, τί στην ευχή! Καλοκαίρι έρχεται, ένας λόγος παραπάνω να πάμε στη φύση.

Οπότε, οι άντρες μεταφορικώς παύλα μυητικώς πως «ενδύονται» το τετραγαμμάδιον (τη σβάστικα), κι οι γυναίκες την πεντάλφα. Μπορεί, βέβαια, αφού κατακτήσεις το δικό σου σύμβολο, να πας καί χιαστί. Παναπεί ξέρω ‘γώ οι άντρες ηλιοθεραπεία με τη μαλαπέρδα έξω (πλάκα-πλάκα, όμως, δυναμώνει το σπέρμα – γιά γερούς απογόνους), κι οι γυναίκες ν’ ασχολούνται με την ξιφασκία.

(«- Τί λές, ρέ Εργοδότη; Συνειδητοποιείς τί λές; Γκόμενες να κραδαίνουν κατάνες;»

…’Ντάξ’ ρέ παιδιά!… Δέ ‘ν’ κακό… Αρκεί να μη θυμηθούν πως διαθέτουν τέτοιες «δεξιότητες» κατά τη διάρκεια συζυγικού καυγά. Ή τσιλιμπουρδίσματος του συζύγου! Καρα-λόλ!!!)

Οπότε, οκέϋ. Προς τί τόσος κόπος; Ανεβαίνουμε ενεργειακό επίπεδο, ναί. Αλλά τί να το κάνουμε; Έχει κανα νόημα; Γιά την προίκα μας θα το κρατήσουμε, ή γιά τσάϊ γιά τα γεράματα;

Σωστό ερώτημα.

Η όλη φάση μου θυμίζει κάτι σχολικά βιβλία πχ Μαθηματικών, με αμέτρητες ασκήσεις «απόλυτης τιμής» – αλλά τί σκατά τις θέλουμε τις «απόλυτες τιμές», ούτε το βιβλίο λέει, ούτε κανένα μαθητο-ξυπνοπούλι ρωτάει.

Γιάααα να δούμε.

 

ζ. Οι μέλισσες

Αυτά τα υπέροχα ζουζούνια, εκτός του ότι η δική τους παρουσία είναι συνυφασμένη με την ανθρώπινη παρουσία επί του πλανήτη μας, δείχνουν μιά υψηλή νοημοσύνη. Κι όχι μόνον…

Πριν αρκετές δεκαετίες, λοιπόν, στην τότε ενωμένη Γιουγκοσλαυΐα, έγινε ένα πείραμα με μέλισσες.

Δύο ερευνητές απομάκρυναν από το μελίσσι τα νεαρά άτομα καί τις προνύμφες. (Δεν θυμάμαι αν απομάκρυναν καί τη βασίλισσα.) Μόλις οι μέλισσες το κατάλαβαν, αντέδρασαν μ’ ένα έντονο παρατεταμένο ζουζουνητό… καί μετά, συνέβη κάτι το τρομερό:

Οι γριές μέλισσες (υπόψη, η εργάτρια πεθαίνει σε ηλικία 38 ημερών) -ή, έστω, αξιοσημείωτο ποσοστό τους- ξαναγύρισαν σε κατάσταση νεαρών ατόμων καί προνυμφών!!!!!

(Ναί, ακριβώς: ξανάνιωσαν. Γιά να προχωρήσω, περιμένω να συνέλθετε απ’ αυτό που μόλις διαβάσατε καί συνειδητοποιήσατε.)

Η εργαστηριακή μεθοδολογία απέκλειε το ενδεχόμενο αυτές να ήταν άλλες μέλισσες, πχ που γεννήθηκαν μετά. Μία ελάχιστη ποσότητα μπογιάς στο σώμα τους, τις ξεχώριζε μιά χαρά στο μικροσκόπιο ποιά είναι ποιά. Οι ίδιες (οι ήδη γριές) ήταν, που ξανάνοιωσαν.

Εντυπωσιακό;

Απλά “εντυπωσιακό”; Θα χάσει η λέξη τη σημασία της!!!

Δε θέλω να μου πήτε τώρα τί σκέφτεστε (σίγουρα κάνατε σκέψεις περί αγνώστων μηχανισμών επιβιώσεως του είδους, κτλ), διότι γνωρίζω πως σκεφτήκαμε τα ίδια. Δυστυχώς, δεν βρήκα σύνδεσμο στα ιντερνέτια να διαβάσετε λεπτομέρειες, αλλά το πείραμα αυτό αναφέρεται διεξοδικώς στο βιβλίο “Οι άμμοι του χρόνου”, του -πάντα άριστα ενημερωμένου «γκράν μαίτρ» της έρευνας- Γιώργου Μπαλάνου.

 

η. Φαντασία “πέραν των Ηρακλείων Στηλών”

Καί τώρα, το σημερινό παραμύθι μας.

Υπάρχει, που λέτε, παιδιά μου, κάπου στον πλανήτη μας μιά χώρα πολύ όμορφη, αν καί με ολιγάριθμους κατοίκους. Παρά τον μικρό της πληθυσμό καί τη σχετικά μικρή της έκταση, αυτή η χώρα είναι αξιοζήλευτη κι οι κάτοικοί της κατεβάζουν πολλές καί καλές ιδέες.

Όμως, ουδείς τέλειος: οι κάτοικοι της συγκεκριμένης χώρας επιμένουν να σκοτώνονται καί να τραυματίζονται άσχημα (μέχρι ακρωτηριασμούς, μπορώ να σου πω) με χίλιους δυό τρόπους. Επιμένουν, επίσης, να σκοτώνουν τα παιδιά τους, πριν κάν αυτά γεννηθούν. (Γι’ αυτό καί παραμένουν ολιγάριθμοι.) Τέλος, ενώ ε(φε)υρίσκουν διάφορα ωραία πράγματα, τα ξεχνάνε καί ξαναρχίζουν απ’ την αρχή.

Η κατάσταση αυτή με τους θανάτους καί την αμνησία, τα τελευταία χρόνια όσο πάει καί χειροτερεύει. Μέχρι σημείου να θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη του λαού αυτού.

Βέβαια, δεν είναι όοοοολοι τους τόσο έξυπνοι μέν γενικώς, ανόητοι δέ ειδικώς. Ανάμεσά τους υπάρχουν καί λογικοί. Έξυπνοι-έξυπνοι. Έξυπνοι εις διπλούν. Μόνο που αυτοί οι τελευταίοι έχουν ήδη φτάσει σε μεγάλες ηλικίες (αφού το κατάφεραν…), οπότε -παρά τη φρόνησή τους, τη μνήμη τους, την εμπειρία τους, τις γνώσεις τους- δεν μπορούν πλέον να προσφέρουν καί πολλά στο κοινωνικό σύνολο. Αν ήταν νεώτεροι, σίγουρα θα μπορούσαν.

 

Κι αν, όμως…

Στα παραμύθια γίνονται καί μαγικά!

Κι αν, λέω…

…Αν το σωστό μέρος του ανθρώπινου αυτού “μελισσιού” αυτής της όμορφης χώρας μπορεί ν’ αναπληρώσει τις “προνύμφες” του, που το υπόλοιπο σκάρτο μέρος τις σκοτώνει;

Κι αν τέτοια ικανότητα έχει ειδικά αυτό καί μόνον αυτό ( κι όχι άλλα “ανθρωπομελίσσια”), μόνο που δεν την έχει βρή ακόμη;…

“- Ρέ Εργοδότη, δέ θέλουμε ν’ ακούσουμε άλλο! Φτάνει! Όντως είσαι ντίπ τρελλός με πιστοποιητικό ISO, καί δεν κάνεις ούτε γιά παραμυθάς!

Μά, καλά, είσαι σοβαρός; Θ’ αντιστραφεί η ηλικιακή πορεία του λαού μας με το συστηματικό ξεγύμνωμα των Ελληνίδων; Ή μήπως θα συνεχίσει απρόσκοπτα το έθνος μας την πορεία του προς το μέλλον, βολεύοντας μονίμως βρακιά καί σουτιέν στα συρτάρια;”

 

Έ, εντάξει, εγώ …σεμνύνομαι πως δεν στέκω καί τόσο καλά! Λόλ!!! Αλλά, ας ρωτήσουμε καί καναν άλλον!

 

θ. Σπάρτη

Ήταν, λέει…

«- Πάλι παραμύθια, ρέ;»

Κάντε ησυχία, ρέ! Εδώ μιλάει η Ιστορίη, ής όλβιος όστις έσχε μάθησιν! (Ψαρώσατε, έ; Γουστάρω!  🙂  ‘Συχία τώρα.)

Λοιπόν, ήταν λέει μιά πόλη, ονόματι Σπάρτη. Εκεί, οι κάτοικοι, άντρες-γυναίκες, είχαν σχεδόν καταργήσει τα ρούχα – καί κάποιες φορές τα είχαν καταργήσει χωρίς το «σχεδόν». Καί κάθε μέρα ασκούνταν στα όπλα. Όχι μονάχα στα σπαθιά, αλλά καί στ’ ακόντια, στη χρήση της ασπίδας… καί δε συμμαζεύεται.

Ακόμη κι οι γυναίκες τους έκαναν αγώνες δρόμου / πάλης / δισκοβολίας / κουτουλού εντελώς τσίτσιδες, ωσάν τους άντροι τους.

Έχω ήδη αναρωτηθεί αρκετές φορές το γιατί οι Σπαρτιάτες είχαν τέτοια έθιμα… καί η απάντηση μάλλον έχει να κάνει με τις πανάρχαιες «δονήσεις» της περιοχής. Που τους επέτρεψαν να θυμούνται («αναμιμνήσκονται» πιό σωστά) πώς «ενεργοποιείται» ο άνθρωπος. Διότι, ναούμ’, φρονώ πως ο κάθε ανθρωπότυπος αναπτύσσεται σε συγκεκριμένη περιοχή. Διότι εκεί βοηθιέται ν’ αναπτυχθεί – κι όχι αλλού.

«- Ά, ρέ Εργοδότη αφελέστατε! Σαχλαμάρες Λακωνόκαυλων αρχαίων θαυμαστών τους ιστοριογράφων είν’ αυτά – καί κατιτίς χιτλερικών, ναούμ’, από νεώτερους. Σύνελθε! Γιά …σκληραγωγία το κάνανε.«

Εντάξει… δε θα πώ τίποτε. Σταματάω να μιλάω. Θα κάτσω να δώ τηλεόραση!  🙂

Σύγχρονα πράγματα, κι όχι αρχαιολογίες.

 

ι. Το τηλεπαιχνίδι

Στις χαλεπές ημέρες μας, θραύση κάνει στα ποσοστά τηλεθεάσεως το τηλεπαίγνιον “Επιβιωτής”. (“Σαρβάϊβορ” στα μοντέρνα …Ελληνικά. Λόλ!!!)

Χονδρικώς, πρόκειται γιά κάτι μαντραχαλάδες καί κάτι τύπισσες, που τρέχουν μέσα στη φύση ρακένδυτοι-ες καί συναγωνίζονται (σα νήπια) σε κούνιες καί τραμπάλες – με αμοιβή (αν κερδίσουν) διαφορα σάντουϊτς. (Πάλι όπως ακριβώς τάζουμε στα νήπια, άμα κάτσουν ήσυχα). Άκου, τώρα, εσύ!…

Δε με λέτε, ώ νοήμονες αναγνώστες μου… διότι δεν τα γνωρίζω όλα: Τί …κόπρανα γουστάρει το τηλεοπτικόν κοινόν απ’ αυτή τη σαχλαμάρα, καί την παρακολουθεί μετά μανίας; Τί της βρίσκει; Μπορεί να μου το εξηγήσει κανείς; Έ;

Γιά παλιμπαιδισμό βαρείας μορφής πρόκειται; Γιά «τάσεις φυγής» (που λέν κι οι ψυχολόγοι) ; Ή, τί ακριβώς;

Σκέφτομαι…

Σκέφτομαι…

 

Ρέ, μπας κι ο κοσμάκης κατάλαβε (έστω, ενστικτωδώς – ή ανεμνήσατο) πού βρίσκεται μιά λύση των δεινών του με μεγάλες πιθανότητες πρακτικής επιτυχίας – καί πάει να «ενεργοποιηθεί»;

 

Καλοκαίρι έρχεται, άντε να δούμε. Ας το κάνουμε όπως το υπουργείο Υγείας στα τσιγαρόκουτα. Λοιπόν, βάλτε ένα μεγάλο αυτοκόλλητο απόξω απ’ τις ντουλάπες:

«Τα πολλά ρούχα βλάπτουν!»

Καί …μαίϋ δε Φόρς μπή γουΐθ γιού!  («- Μεθ’ υμών η Δύναμις!», παναπεί.  🙂  )

 

Advertisements