arxigramma-sigmaίγουρα έχετε αναρωτηθεί (καί τό ‘χετε διατυπώσει μάλιστα) γιατί τόσο καιρό τον αφήνω ν’ αλωνίζει εδώ μέσα. Οκέϋ, ήρθε η ώρα να σας λύσω την απορία.

Υπάρχουν μερικοί λόγοι. Ο κυριώτερος είναι πως μας διαβάζουν καί νεαροί αναγνώστες. Λοιπόν, δεν θέλω με τίποτε, ειδικά στους νέους, το ιστολόγιο να βγάζει εικόνα καταστάσεων πχ «Αμμοθινών» καί «(νεο)Ελλήνων καφενείων», με τον απρόσιτο αρχηγό σε στύλ Μεγαλέξανδρου (με τους μπράβους τριγύρω), που -δήθεν- έχει επαφές καί γνωριμίες από μυστικές υπεροργανώσεις (καί …πεθαμένους) μέχρι κι εξωγήϊνους… οι οποίες επαφές του υπερμάστορα δήθεν θα σώσουν την Ελλάδα. Άπαγε της βλασφημίας! (Στο κάτω-κάτω, το ξέρω πως είμαι ασχημάντρας, αλλά όχι τόσο όσο οι εννοηθέντες κατά φαντασίαν τους «αρχηγοί» του …Ελληνισμού.)

Επομένως, όποιος βλέπει φώς καί μπαίνει, καλή ώρα όπως καί του λόγου του, καλώς μπαίνει καί καλώς εκφράζει το περιεχόμενο της γκλάβας του. Αρκεί να μην περνάει κάποια όρια. Γι’ αυτό έβαλα την επισκόπηση σχολίων πριν τη δημοσίευση, γιά τα ρημάδια τα όρια αυτά – κι ο δικός μας τα πέρασε σα γκαζωμένη Πόρσε: όλους τους έβγαλε εβραίους καί χαζούς. Χώρια τ’ άλλα τα κεχαριτωμένα του, περί Γερμανοτσολιάδων κτλ.

Εντάξει, προσφέρουμε καί τζάμπα ψυχοθεραπεία εδώ, αλλά άμα το παρακάνει ο τρελλός, υπάρχουν καί οι ενέσεις με το ηρεμιστικό. Καί οι «εφαρμοσταί πειθούς» (δηλαδής οι μπρατσαράδες που ακινητοποιούν τους ζωηρούς τρόφιμους του ιδρύματος), που θα τον βάλουν στο κλουβί του καί θα κλειδώσουν την πόρτα απέξω.

Εν πάσει περιπτώσει, ο μόνος υπεύθυνος γι’ αυτό το χάλι είμαι εγώ, καί σας ζητώ συγνώμη.

«- Κι αν είναι πράκτορας, ρέ Εργοδότη;»

Το σκέφτηκα κι αυτό, καί δή αμέσως, διότι:

  • Όντως τα πρακτόρια τριγυρνάνε στα ιστολόγια καί τα φόρα, γιά να επιβάλουν τεχνηέντως τον σκασμό σε αντίθετες απόψεις – καί την «αλήθεια» τους ως τη μόνη παραδεκτή, πολιτικής ορθότητος ένεκα. (Είτε πουλάνε τρέλλα καί χαλάνε κάθε σοβαρή συζήτηση, είτε όντως μεταχειρίζονται τον λόγο σαν ξίφος, καί τσουρουφλίζουν τα φτερά των ανετοίμων. Είπαμε: υπάρχουν καί νεαρά άτομα.)
  • Καί διότι έσκασε μύτη αμέσως μετά από κάποιους άλλους τυχαίους σχολιαστές της «μιάς φοράς», που πήγαν να μου πουλήσουν μυαλό.

Ωστόσο, αλεπουδιές στη γριά αλεπού δεν χωράνε. Όταν τα σημερινά πρακτοράκια άλλαζαν πάνες, εγώ ήδη είχα διαβάσει το εγχειρίδιο των Ιησουϊτών (κορυφαίοι προπαγανδιστές, οι λεβέντες), η δε αγαπημένη μου άμυνα απέναντι σε μυαλοπώλες είναι ο πάγος με θερμοκρασίες διαστημικού κενού. Εν άλλαις λέξεσιν: «Έτσι καί σε μυριστώ ότι πας να μου τη σπάσεις, ό,τι καί να πείς, σε γράφω κανονικά – καί χάσε όσο σάλιο θές».

Ένας άλλος λόγος που τον άφησα (ακόμη κι αν είναι πράκτορας), είναι πως ήθελα να δω πού θα το πάει.

 

Βέβαια, εδώ θα πεταχτεί κι ο καλοπροαίρετος χαζός, που θα με ρωτήσει αν είμαι δημοκράτης. Σαφώς καί δεν είμαι! Είμαι ολιγαρχικός, διότι το δικαίωμα δημοσίου λόγου πρέπει να το έχει κάποιος, αφού ήδη έχει κατακτήσει κάποια βασικά πολιτισμικά επίπεδα. Όταν, λοιπόν, βλέπω ότι η Ελλάδα πάει κατά διαόλου με δυόμιση εκατομμύρια πτυχιούχους (καί μη με ρωτήσετε πώς προκύπτει αυτός ο αριθμός – απλά κάντε πολλαπλασιασμό ενός μέσου όρου εισακτέων στα πανεπιστήμια από το 1975 μέχρι σήμερα, αν καί τα πτυχία καί του 1965 βρίσκονται ακόμη εν ζωήι, καί βγάλτε μιά λογική φύρα του πχ 20%), ε! δεν μπορώ να κάθομαι ν’ ακούω τις μαλακίες καί τις αγραμματωσύνες καί τις ανιστορησίες του καθενός, πτυχιούχου ή μή.

Εδώ, όμως, στο ιστολόγιό μου; Μά, σαφώς οι τακτικοί σχολιαστές έχουν ήδη κατακτήσει το δικαίωμα δημοσίου λόγου, οπότε δεν υπάρχει πρόβλημα. Καί τ’ αστεία τους θα γράψουν, καί τις χοντράδες τους, όλα εντάξει. Το ιστολόγιο ουδόλως εμποδίζεται να κάνει τη δουλειά του με τον τρόπο του. Καί, μέχρι στιγμής -ευτυχώωωως!-, τα σοβαρά άτομα το παίρνουν στα σοβαρά, τα δέ αλαφρά στ’ αστεία.

Στον πάγο, λοιπόν, ο λαϊκατζής, μέχρι νεωτέρας.

Καί ξανά συγνώμες.

 

Advertisements