Αρχική

Η ΡΟΔΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

180 Σχόλια

Πολλοι εχουν αναρωτηθει αν κρυβει καποιον συμβολισμο – και ποιον.
Θα δοκιμασω να δωσω τον δικο μου, που ειναι η τροχια του Φαεθωνα με τους αστεροειδεις. (Η ροδα με τα βαγονακια.)
Γιατι;Αποτέλεσμα εικόνας για ΡΟΔΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
Διοτι υπαρχει προηγουμενο.

Οταν ο συφιλιδικος πορδος Ελγιν αποφασισε να κανει πλιατσικο στην Ακροπολη, πρωτα βεβαιωθηκε (απο τον φιλο του αστρονομο Τζουζεπε Πιατζι, που τους βρηκε με τηλεσκοπιο στη Σικελια) οτι οντως  υπαρχουν οι αστεροειδεις στην τροχια του Φαεθωνα. (Που τους περιμεναν, λογω του οτι ο νομος Titius-Bode ηταν ηδη γνωστος.)  Πιθανωτατα επιβεβαιωσε μ’ αυτον τον τροπο τις παναρχαιες παραδοσεις περι Φαεθωνα, που ειχε ακουσει σε τιποτε στοες, και μετα…

…κατεστρεψε με πραξη τελετουργικης μαγειας την Καρυατιδα του Φαεθωνα. (Την τερμα δεξια και πισω, οπως τις κοιταζουμε – σαφες δειγμα οτι πραγματι ο πορδος ειχε μαθει παναρχαιες παραδοσεις, διοτι ηξερε αριστα τον συμβολισμο των μυστηριωδων γυναικων.)

Σημερα, μηπως αυτη η ροδα μας λεει μπροστα στα ματια μας οτι την τυχη του Φαεθωνα (και της Καρυατιδας του) θα εχει κι η Ελλαδα……ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ  ΟΛΟΨΥΧΑ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!

ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ ΠΑΙΔΙΑ!!!!

95 Σχόλια

Οι  μουσικοί μας θυμίζουν πώς είμαστε ανθρωποι!!!

Ευχές γιά τις γιορτές

123 Σχόλια

arxigramma-Tώρα θα μου πεις… καί πέρισυ, που τις ξαναδώσαμε, τί καταλάβαμε;

Έ, εντάξει, θα τραγουδήσουμε το γηπεδικό: «- Δεν είμαστε καλά, δεν έχουμε μυαλό!…» (Κτλ κτλ.) Καί …θα τις επαναλάβουμε! Λόλ!!!

Λοιπόν, ευχές γιά όλους κι όλες σας. Υγεία, ευτυχία, μακροζωΐα. (Την αθανασία, με ρέγουλο. Σαν το κρασί. Σ’γά-σ’γά.) Στα αζευγάρωτα άτομα εύχομαι να βρήτε το ταίρι σας, καί στα ήδη ζευγαρωμένα εύχομαι πολλά παιδιά. Καί δε μας χαλάει, καί πολλά λεφτά γιά όλους.

 

Αυτές οι μέρες γιά μένα, στις καλές εποχές κατά κανόνα ήταν μέρες περισυλλογής. Τί έκανα, τί δεν έκανα, τί προοπτικές έχω με μείον έναν χρόνο «πίστωση», κτλ.

Βέβαια, όταν σήμερα βλέπεις γεροντάκια να ψάχνουν φαγητό στα σκουπίδια καί ασθενείς να πεθαίνουν στα δημόσια νοσοκομεία (επειδή δεν υπάρχουν φάρμακα), οι φιλοσοφικές ενατενίσεις είναι καλές γιά …να μη σου πω. Γιά γραμμένες σε χαρτί καί ντουγρού γιά τον καμπινέ. (Τώρα, με τα πολλά εορταστικά τσιμπούσια, τέτοια έγγραφα χρειάζονται αφθόνως.) Πλην όμως, πρώτα βγαίνει η ψυχή του ανθρώπου, κι ύστερα το χούϊ.

Έ, λοιπόν, ξέρετε ποιό είναι το προπατορικό μας αμάρτημα, ημών των Ελλήνων; Ξέρετε τί λένε οι σκέψεις μου των ημερών;

Είναι το ότι προσπαθήσαμε κάμποσες φορές να πετύχουμε τη μαζική αθανασία γιά όλη τη φυλή μας… κι άλλες τόσες φάγαμε τα μούτρα μας, πληρώνοντας με απερίγραπτες καταστροφές καί …»υποβιβασμό» κατηγορίας.

Οι πιό πρόσφατες φορές είναι:

  • Μία αυτή που είπαμε, με τον Ηρακλή καί τον Ασκληπιό, συν ξέρω ‘γώ ο υποψήφιος αθάνατος Αχιλλέας εκεί λίγο αργότερα.

Βλέπετε, λοιπόν, πως όντως κάτι μαγειρευτόταν περί αθανασίας τώι καιρώι εκείνωι, αλλά η κατάληξη ήταν τραγική. Οι μεν δύο πρώτοι πέθαναν χωρίς να γίνουν αθάνατοι (χώρια τα κλωνάκια που έφτιαξε ο Ασκληπιός), ο δε Πηλεϊάδεω σκοτώθηκε στον Τρωϊκό Πόλεμο.

  • Καί μία αυτή που δεν είπαμε, οι αθάνατοι (των τοιχογραφιών) της Στρογγύλης / Καλλίστης / Θήρας / Σαντορίνης… με τη γνωστή κατάληξη.

Μπούμ το ηφαίστειο, καί τέλος οι αθάνατοι μύστες με τα εν μέρει ξυρισμένα κεφάλια. (Αν αναρωτιέστε γιατί το κάνανε αυτό, η απάντηση είναι πως χαλούσανε τη φυσική τους ομορφιά, γιά να θυμούνται ότι πλέον δεν είναι κοινοί θνητοί – καί να δρούν αναλόγως, υπό το βάρος των νέων ηθικών ευθυνών τους. Τέρμα, δηλαδή, τα γλέντια καί η τεκνοποιΐα. Αν, πάλι αναρωτιέστε πού το ξανάδατε αυτό, τί σας θυμίζει… Αυτήν ακριβώς την τελετή επαναλαμβάνουμε στο σημερινό ορθόδοξο βάπτισμα, κόβοντας ένα μέρος των μαλλιών του βαπτιζομένου: δηλώνουμε ότι -έστω, συμβολικώς- παίρνει την αθανασία.)

Έκτοτε, από το 1625 πΧ δηλαδή, δεν ξανάγινε (γνωστή σε μένα) απόπειρα γιά μαζική αθανασία της φυλής των Ελλήνων.

 

Τώρα, βέβαια, θα μου πείς: καί τί σημασία έχει; Μύθοι… εξιστορήσεις γεγονότων που έγιναν (αν έγιναν) κάποτε… Τί μας νοιάζουν αυτά;

Κι όμως! Όπως έχω γράψει πολλάκις εδώ μέσα, παρελθόν καί μέλλον είναι αλληλένδετα. Άρα, η σκέψη έχει ένα έτοιμο «λυσάρι» πιθανών μελλοντικών προβλημάτων.

Γιά παράδειγμα, εάν ξαναγίνει μαζική απόπειρα αθανασίας (με τίποτε «μαγικά χάπια») κατά το 2040 μΧ, όπως δείχνει η πρόοδος της -τρομάρας της!- επιστήμης, δεν θα υπάρξουν μονάχα μαζικά κρούσματα σχιζοφρένειας καί μαζικές αυτοκτονίες των τότε «αθανάτων». Το άμεσο συμπέρασμα από τις προχριστιανικές αντίστοιχες απόπειρες είναι πως θα ξαναπληρώσει βαρέως όλη η χώρα μας.

Κι απ’ την άλλη πλευρά, βρέ!… λες τα συνολικά γεγονότα των εποχών εκείνων να είχαν σχέση αιτίου-αιτιατού; Πιστέψτε με, δεν αποκλείεται καθόλου.

Η δική μου φαντασία λέει πως η Ελένη τη Σπάρτης, που δεν ήταν η Ελένη (στην Αίγυπτο) αλλά βρέτας (στη Σπάρτη), πού πήγε στη Ρώμη αλλά ξανάρθε στην Μπόλιν καί στην Αγιασοφιάν, συν ο αθάνατος Αχιλλέας, συν δεν ξέρω τί άλλο… συναποτελούσαν ένα ενιαίο πακέτο υπερ-μυστικών. Τελικά, άνοιξε η όρεξη των Τρώων να τα κλέψουν – με τα γνωστά αποτελέσματα: η Τροία στις φλόγες, οι Τρώες σφαγμένοι κι εξόριστοι, κι οι Έλληνες αρχηγοί σκοτωμένοι, πλάνητες, απόκληροι. Αντί γιά ένδοξοι κατακτητές. Καί τα βασίλεια σκορποχώρι.

Η δική μου φαντασία επιμένει πως οι Ύκσως, τριακόσια χρόνια μετά τους Τρώες, γούσταραν με τη σειρά τους να κλέψουν το μυστικό της αθανασίας των μυστών της Στρογγύλης. Επειδή, όμως, δεν μπορούσαν να χτυπήσουν κατ’ ευθείαν Ελλάδα (και ειδικά νησί), χτύπησαν τον αδύνατο κρίκο του «προστατευτικού πλέγματος»: την Αίγυπτο. Ενάμισυ αιώνα κατσικώθηκαν εκεί, κατέλαβαν τα ιερά, έβαλαν χέρι -αν καί όσο μπόρεσαν- στις «ιερές δέλτους», μπας καί μάθουν τίποτε απαγορευμένο, ώστε τελικώς να καθοδηγήσουν το δίπολο των αιθερικών μηχανών (μεγάλης πυραμίδας καί ηφαιστείου), μιά που ήδη απέκτησαν στην κατοχή τους τον ένα πόλο… Αλλά, αφ’ ενός η σκόπιμη ανατίναξη του ηφαιστείου από τους ιερείς της Αρτέμιδος, αφ’ ετέρου η αντίσταση των Αιγυπτίων, τους έδωσαν ανά χείρας το μακρύτερον.

Σενάρια δικά μου ευφάνταστα; μπορεί. Όμως, ούτε ο Όμηρος μιλάει γιά τέτοια πράγματα, ούτε καμμία άλλη πηγή γιά τη Σαντορίνη.

Καί γιατί τα λέω;

Γιά να σκεφθήτε. Γιά να εξασκήσετε τη δύναμη της σκέψης σας. Θα σας χρειαστεί αυτή η ικανότητα, καί μην αδρανείτε.

 

Το ξέρετε καί το ξέρω πως έρχονται δύσκολες μέρες. Όπως εμείς ετοιμάζουμε το γιορτινό τραπέζι, έτσι ετοιμάζουν τα μαχαιροπήρουνα κι ένα σωρό εχθροί μας. Μόνο που το γιορτινό τους γεύμα (αυτοί όλοι υποθέτουν πως) θα είμαστε εμείς. Ηπαπαραίοι, Τουρκαλάδες, Γερμαναράδες, καί οι πάντα καί πανταχού παρόντες κάθε μορφής περιτετμημένοι (Κίσσιγκερ, Σόρος, «αντι»φα-σκατάδες, καί λοιποί καί λοιποί), συν οι περιτετμημένοι β’ κατηγορίας (τζιχάντια καί λοιπά βδελυρά μουσλίμια), προθερμαίνουν τις μασσέλες τους.

Γι’ αυτό, λοιπόν, εύχομαι ακόμη: να δεθούμε τάχιστα μεταξύ μας οι Έλληνες κι οι Ελληνίδες με άρρηκτα δεσμά φιλότητας καί προσηλώσεως στις πατρογονικές αξίες, ώστε να επιβιώσουμε σ’ αυτή τη φάση καί να μεγαλουργήσουμε ξανά στα χρόνια που έρχονται.

Σας ασπάζομαι.

 

Υγ: Καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα χαθώ γιά κανένα μήνα. Αλλά θα επανακάμψω με νέα άρθρα κι ιδέες νέες.

 

Πέραν της (παρούσης) λογικής

56 Σχόλια

arxigramma-Deltaεν γνωρίζω ποιός (ή τί) εκτός των τακτικών αναγνωστών άρχισε να γουστάρει το ιστολόγιο, αλλα φαίνεται πως πιάσαμε επαφή καί με …δεν ξέρω τί. Άλλως, καί όλως παρηγορητικώς, υπάρχει καί δεύτερη ερμηνεία, μακριά από -ξέρω ‘γώ- οντότητες καί διάφορα τέτοια εκφοβιστικά: απλά αλλάζουμε ταχύτητα (ως ανθρωπότητα) – κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε, κι όποιος πρόλαβε να προσαρμοστεί προσαρμόστηκε.

Αφορμή γιά το σημερινό έδωσαν δύο περιστατικά, που σημειώθηκαν μόλις χθες – καί τα δύο.

 

Το πρώτο συνέβη σε πολύ φιλικό πρόσωπο, το οποίο έχει καί καλή μνήμη απιθάνων λεπτομερειών. Λοιπόν, θυμήθηκε πως χθες συμπληρώθηκαν ακριβώς δύο χρόνια από την επίκληση στον Απόλλωνα, καί δοκίμασε να ξαναδεί το κείμενο της σχετικής ανάρτησης. Νομίζω η συσκευή που χρησιμοποιήθηκε ήταν κινητό ή τάμπλετ, αν καί μικρή σημασία έχει τελικά.

Το κείμενο περιλαμβάνει μία μικρή επίκληση στον Απόλλωνα, γραμμένη σε πολυτονικό. Τώρα, ως γνωστόν, όταν η συσκευή μας δεν έχει πολυτονική γραμματοσειρά, καί γενικώς δεν έχει τη σωστή γραμματοσειρά να ταιριάζει με το (διαδικτυακό ή μή) κείμενο που διαβάζουμε, υποκαθιστά με όποιαν έχει διαθέσιμη. Η δε γραμματοσειρά υποκατάστασης ό,τι «δεν καταλαβαίνει» (δηλ. δεν έχει αντίστοιχο χαρακτήρα), το υποκαθιστά συνήθως με παραλληλόγραμμα περιγράμματα.

Έτσι, το συγκεκριμένο πολυτονικό κείμενο από το δικό μου κινητό φαίνεται ως εξής:

%ce%b1%cf%80%cf%8c%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%b1-%cf%8d%ce%bc%ce%bd%ce%bf%cf%85

Βλέπουμε πως βαρείες, περισπωμένες, πνεύματα -γενικώς: ο,τιδήποτε πέραν της οξείας- έγιναν παραλληλογραμμάκια.

Όμως…

…Πώς είδε το κείμενο το άτομο που λέμε στη συσκευή του; Κρατηθήτε!

%ce%b1%cf%80%cf%8c%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%b1-%cf%8d%ce%bc%ce%bd%ce%bf%cf%85-2%ce%b1

Οξείες καί βαρείες μιά χαρά, αλλά τα τονισμένα ή …πνευματωμένα φωνήεντα μετετράπησαν σε κενά.

Η όλη ιστορία θα ήταν απλώς μία τεχνολογική δυσλειτουργία, αν σε δεύτερη ανάγνωση δεν προσέχαμε αυτό:

%ce%b1%cf%80%cf%8c%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%b1-%cf%8d%ce%bc%ce%bd%ce%bf%cf%85-2%ce%b2

Εγκαθίσταται ες αεί στην Ελλάδα ο φόβος (δηλ. ο Κρόνος) αντί του Φοίβου;;;…

Ούτε σ’ αυτό θα δίναμε σημασία, αν το πρώτο-πρώτο γράμμα του ύμνου δεν γινόταν έτσι:

%ce%b1%cf%80%cf%8c%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%b1-%cf%8d%ce%bc%ce%bd%ce%bf%cf%85-3%ce%b1

Καί σε κάποια μεγέθυνση:

%ce%b1%cf%80%cf%8c%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%b1-%cf%8d%ce%bc%ce%bd%ce%bf%cf%85-3%ce%b2

Μήπως πρόκειται γιά φάρσα προς εμένα; (Δηλ. κάποιος ρύθμισε τη γραμματοσειρά υποκατάστασης, ώστε να με κάνει να τρέχω; ) Σαφώς, τελεσιδίκως όχι. Το συγκεκριμένο άτομο δεν ξέρει από τέτοια πράγματα.

Τότε, ποιός μας στέλνει αυτά τα ιδιότυπα χαιρετίσματα;

 

Το δεύτερο περιστατικό τώρα.

Χθες ξαναπήγα στον τάφο του Ιάσονα. Ήταν η τρίτη φορά που πήγαινα, εντός των τελευταίων ημερών.

Τη δεύτερη φορά είχα πάει βράδυ (εργάσιμης μέρας με ανοιχτά μαγαζιά το απόγευμα), επειδή είχα μιά δουλίτσα εκεί παραδίπλα, καί δεν ήταν κόπος να πεταχτώ γιά πέντε λεπτά, να ξαναδώ την όλη κατασκευή. Αυτό, επειδή γενικά πρέπει να είμαστε πολύ παρατηρητικοί, αν θέλουμε να κάνουμε σωστή δουλειά. Τώρα, θα με ρωτήσεις, τί παρατηρήσεις να κάνω με τις λάμπες του δημοτικού φωτισμού στα δεκαπέντε μέτρα πιό πέρα; Κι όμως… οι νυχτερινές σκιάσεις απεκάλυψαν καλύτερα το ανάγλυφο του τάφου, κι έδειξαν …πράγματα… Πράγματα, που δεν τα βλέπει κανείς εύκολα. Ή, αν τα βλέπει, τα προσπερνάει ως ασήμαντα.

Το συμπέρασμα ήταν πως έπρεπε να ξαναπάω την επόμενη διαθέσιμη ημέρα, γιά δεύτερη σειρά μετρήσεων. Όπερ κι έγινε.

Έλα, όμως, που καί το GeoCam, καί η συμβατική (ορειβατικού τύπου) πυξίδα άρχισαν να κάνουν ακροβατικά!!!

Άχρηστες οι μετρήσεις που δοκίμασα να πάρω, σχεδόν άχρηστες καί οι μετρήσεις της πρώτης φοράς. Τελείως άχρηστες κι εκείνες, γιά να είμαστε δίκαιοι, διότι οι μετρήσεις πάντα πρέπει να επιβεβαιώνονται.

Επειδή ο τάφος έχει (τουλάχιστον στα μάτια μου) ύψιστο ενδιαφέρον με τα νέα ευρήματα, κι επειδή δε βλέπω να ξεμπλέκω εύκολα με τις πυξίδες καί τους δορυφόρους, επιφυλάσσομαι να βρω τίποτε παλιές τοπογραφικές κατόψεις, να κάνω τη δουλειά μου. Το Γκούγκλ Έρθ δεν έχει φωτογραφίες καθαρές (χωρίς τα δέντρα από πάνω), κι απ’ την άλλη δεν διαθέτω φωτογραφικό ντρόουν (να σημειώνει καί τις γωνίες της κάμερας, εννοείται – ζητάω πολλά; ).

Τέλος πάντων, η περαιτέρω μελέτη του θέματος αναστέλλεται, μέχρις ότου βρω τοπογραφικό. Ή κάποια ευκαιρία να κατέβω κάτω, στο επίπεδο του τάφου, ξεπερνώντας την περίφραξη.

Το θέμα είναι πως δεν έχω αποδείξεις γιά όσα σας λέω, διότι εκνευρίστικα καί δεν πήρα φωτογραφίες με τις καινούργιες ενδείξεις. Αλλά η αλήθεια είναι όσα σας περιέγραψα πως συνέβησαν.

 

Τί κάνουμε τώρα; Μας γνέφει ο κοσμικός φαρσέρ (ή διάφορα πνεύματα, ή ξέρω ‘γώ ο ακατονόμαστος), κι εμείς θα φοβηθούμε καί θα καθήσουμε στ’ αυγά μας;

Όχι, καί πάλι όχι.

Προσωπικώς, τυγχάνω πολύ πεισματάρικο μουλάρι, γιά να τα παρατήσω έτσι. Κι εννοείται, από την πρώτη στιγμή προσπαθώ να διορθώσω τη «βλάβη». Δεν ξέρω τί ακριβώς φταίει, αλλά θ’ αρχίσω τις δοκιμές αποκλεισμού των πιθανών αιτίων, ώσπου να φτάσω στο σωστό. Όπως ακριβώς θα έκανα γιά οποιαδήποτε πχ ηλεκτρονική συσκευή.

Βέβαια, αν είχα ένα τοπογραφικό στα χέρια μου, τα όσα ήθελα να διαπιστώσω θα ήταν υπόθεση το πολύ μισής ώρας – οι δε μετρήσεις θα ήταν απλά επιβοηθητικές. Όμως, δεν πρέπει κανονικά να επιβεβαιώσουμε τη συμβατική πυξίδα των αρχαιολόγων του 1905-1906, που ανέσκαψαν τον τάφο; (Εδώ αναφέρει τη χρονολογία ανασκαφής – στην παράγραφο «Παλιά – Κάστρο Βόλου».)

Ως πρώτο μέτρο, επομένως, δεν ξαναπαίρνω μετρήσεις σε μέρες κοντά σε πανσέληνο. (Διότι πιθανότατα επηρεάζει το αιθερικό στρώμα της Γής σε επίπεδο «θύελλας».) Σαν τον Ιπποκράτη, που δεν έκανε εγχειρήσεις με το γέμισμα της Σελήνης. Φυσικά, το καλύτερο θα ήταν να πάρω μετρήσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του μηνιαίου κύκλου της Σελήνης καί να τις συγκρίνω, αλλά ποιός έχει χρόνο…

Θα δούμε. Γηράσκω αεί διδασκόμενος!  🙂

Κι όταν θα δω εγώ, θα δήτε κι εσείς.

 

Δύο μυκηναϊκοί τάφοι στην αρχαία Ιωλκό

57 Σχόλια

arxigramma-mικρή συμβολή σήμερα στις προσπάθειες της Αρχαιολογίας. Καί αφού έκρινα ότι οι αναγνώστες μου εδώ επέδειξαν πιό σωστό αισθητήριο – ώστε να δημοσιοποιήσω τα αποτελέσματα της μικρής μου έρευνας.

Στον Βόλο, αλλά καί στην ευρύτερη περιφέρειά του (Διμήνι), έχουν βρεθεί καμιά πεντάδα μυκηναϊκοί τάφοι. Από την εποχή της Ιωλκού, εννοείται – αλλά καί κάποιους αιώνες μεταγενέστεροι. Ο πιό εντυπωσιακός απ’ όλους ήταν αυτός που βρέθηκε κατά τη διάνοιξη της περιφερειακής οδού το 2004, διότι βρέθηκε ασύλητος. Βρέθηκαν όλα τα κτερίσματα απείραχτα, συν το πολύτιμο γιά μελέτες σκελετικό υλικό. Εμείς σήμερα θα δούμε με τον δικό μου τρόπο αυτόν, κι ακόμη έναν.

 

α. Ο μυκηναϊκός τάφος στον περιφερειακό

Υπάρχει πολύ υλικό να διαβάσετε, τόσο συστημικό, όσο καί «ανορθόδοξο». Υπάρχουν ρεπορτάζ των εφημερίδων της εποχής που ανακαλύφθηκε, αλλά καί μεταγενεστέρων ετών (πχ εδώ), υπάρχει -γιά μιά διαφορετική ματιά- καί το περίφημο σχετικό άρθρο του Ίωνα Μάγγου, το οποίο αναπαρήγαγαν αρκετά ιστολόγια. (Πχ εδώ – δυστυχώς, δεν μπορώ να εντοπίσω το πρωτότυπο.)

Συνοπτικώς: το σκαπτικό μηχάνημα που άνοιγε τον δρόμο (ως απαραίτητο έργο γιά τους «Ολυμπιακούς Αγώνες 2004», τρομάρα μας), έπεσε πάνω στην πέτρα της κορυφής του τάφου, δυσκολεύτηκε να την μετακινήσει… καί μετά ανέλαβαν οι αρχαιολόγοι. Ο τάφος ήταν θαμμένος από τα χώματα αιώνων, ώστε η κορυφή του βρισκόταν στο σημερινό επίπεδο του εδάφους – καί λίγο παρακάτω. Μέσα βρέθηκαν τέσσερεις σκελετοί ενηλίκων καί τρείς παιδιών, επάνω στο ένα πλαϊνό της πόρτας εισόδου βρέθηκαν επτά χαρακτήρες της Γραμμικής Β’ (εικάζεται τα αρχικά των ονομάτων των νεκρών), καί τα κτερίσματα ήταν χρυσά, από χρυσό της Κολχίδας (σημερινή Γεωργία στον Εύξεινο Πόντο). Η πιστοποίηση του χρυσού έγινε σε εργαστήριο, μόνο που άργησε λιγάκι, διότι οι Γεωργιανοί είχαν απλωμένον τον τραχανά (πόλεμο με Ρωσσία το 2008). Τέλος πάντων, τέλος καλό, όλα καλά.

Με λίγο διάβασμα, θα μπορέσετε να βρήτε αρκετές λεπτομέρειες. Μόνο προσοχή, διότι έχουν γραφεί κι αρκετές ανιστόρητες ανοησίες («τάφος του Ιάσονα καί της Μήδειας», κτλ.)

Ο τάφος βρίσκεται σε μιά περιοχή, που πριν τη διάνοιξη του δρόμου είχε μπαξέδες με καλλιέργειες (λάχανα, κτλ). Όχι κατοικίες. Σήμερα η περιοχή είναι ακριβώς η ίδια, καί δυστυχώς η είσοδος του τάφου είναι μπαγλαρωμένη με λαμαρινοκατασκευή, της οποίας η πόρτα βρίσκεται σε ιδιωτικό χώρο. Μέσα στα λάχανα, δηλαδή! 🙂 Ο ίδιος ο τάφος εξακολουθεί να είναι κάτω από το χώμα, καί ένα μέτρο από πάνω του έχει σηκωθεί μεταλλική γεφυροκατασκευή, γιά να περνάνε τα οχήματα που διασχίζουν τον περιφερειακό.

Ο γράφων το έπαιξε λίγο κομμάντο γιά να βρεί πληροφορίες (κατεβαίνεις απότομα από χώματα, από το ένα άκρο της γέφυρας – δεν έχει σκαλιά καί τέτοιες χλίδες), αλλά αυτό που ήθελε το πήρε.

 

Κατ’ αρχήν, το ψευτορωμαίϊκο ακόμη μία φορά θέλει ένα πολύ γερό σκατόξυλο. Παράτησε στο έλεος του Θεού ένα σημαντικώτατο εύρημα, καί …φυσικά ούτε κουβέντα γιά βιολογική εξέταση στους σκελετούς καί αναπλάσεις προσώπων. (Αυτές γίνονται καί με πρόγραμμα υπολογιστή, ξέρετε. Όχι αναγκαστικά με πηλό, ώστε να βγάλουν οι επιτήδειοι ένα σκασμό λεφτά, όπως έγινε με το Γεφυράκι τη «Μύρτιδα».) Μόνο να διορίζουν ζουμπουρλές γκόμενες ως «γραμματείς» (προφανώς στα καθήκοντα μιάς τέτοιας γραμματέως συμπεριλαμβάνονται κι οι …καπνοσύριγγες) -καί τους συγχωριανούς τους στα μουσεία- ξέρουν οι εκάστοτε υπουργοί πολιτισμού.

(– Πώς είπες, ρέ Εργοδότη; «Πολιτισμού»;

Ρέ παιδιά, αφού το ξέρετε! Πότε-πότε λέω καί καμιά μαλακία, να περάσ’ η ώρα! Μή δίνετε σημασία σε κάτι τέτοια, καί χαλιέστε. «Πολιτισμού» ήθελε το Ντοβλέτι, «Πολιτισμού» αποκτήσαμε, άφεριμ!)

Επίσης, ένα ψιλομπερντάχι το χρειάζονται κι οι αρχαιολόγοι. Τί παναπεί «χαρακτήρες της Γραμμικής Β’ «, ρέ λεβέντες, έτσι γενικώς καί αορίστως; Η Γραμμική Β’ έχει διαβαστεί από το 1952, ξέρετε. Λοιπόν; Ποιοί χαρακτήρες είναι; Καί γιατί, αν πρόκειται να κάνετε δημοσίευση, κωλοβαράτε εδώ καί 12 χρόνια; Να σιτέψουν οι χαρακτήρες περιμένετε;

Παρένθεση: οι χαρακτήρες αυτοί μπορεί να είναι τα αρχικά των ονομάτων των νεκρών, όπως υπετέθη αρχικώς, μπορεί όμως καί να είναι κάποια ακροστοιχίδα επιτύμβιου ύμνου, γνωστού τότε καί αδόμενου σ’ όλες τις κηδείες.

 

Ακριβώς στο σημείο αυτό αρχίζει η δική μου έρευνα. Δημιουργούνται πολλά σοβαρά ερωτήματα, τα οποία θα τα πάρουμε σιγά-σιγά, ώστε να βρούμε κάποια άκρη.

Πάμε να τα δούμε.

1. Οι ταφές ήταν σύγχρονες, ή διαδοχικές;

Κατά τη γνώμη μου, σύγχρονες. Τα επτά αυτά άτομα πέθαναν όλα μαζί. Άλλως τε, δεν νομίζω ότι βρέθηκαν ίχνη επανάχρησης του υλικού κλεισίματος της πόρτας του τάφου.

2. Θανατηφόρα ασθένεια, ή δολοφονία;

Ασθένεια σαφώς όχι, διότι το κάθε άτομο θα πέθαινε ανάλογα με τη βιολογική αντοχή του. Δεν θα πέθαιναν ταυτόχρονα.

3. Δολοφονία, τότε;

Χμμμ… Παίζεται. Εδώ, πάλι, έχουμε δύο εκδοχές: ή ο τάφος να είναι προγενέστερος του Ιάσονα, ή μεταγενέστερος. (Διότι σύγχρονος ΔΕΝ είναι. Θα δήτε παρακάτω το γιατί – ο Ιάσων ήταν θαμμένος αλλού.) Ας δούμε τί μπορεί να ισχύει, καί τί συμπεραίνουμε σε κάθε περίπτωση.

(α) Εάν είναι μεταγενέστερος, είμαστε τελείως στο σκοτάδι. Πέφτουμε στις εποχές (2000 πΧ – 800 πΧ), από τις οποίες δεν σώζεται ούτε ένα όνομα ηγεμόνα. («Κάποιοι» έκαναν πολύ καλή δουλειά, εξαφανίζοντας αρχεία καί ληξιαρχεία. Όπως έκαψαν τα ληξιαρχεία επί Κατοχής – καί λίγο μετά.) Οι γνωστοί ήρωες (Ηρακλής, Ιάσων, καί λοιποί) καί οι βίοι τους γλύτωσαν τη λήθη, επειδή προφανώς τραγουδήθηκαν σε μείζονα ή ελάσσονα Έπη. Αλλά οι υπόλοιποι…

Το μόνο σίγουρο είναι πως ούτε ο Ιάσων άφησε απογόνους στην Ιωλκό, ούτε ο Πηλέας. Ο μεν πρώτος άφησε δύο παιδιά (με την Υψιπύλη) στη Λήμνο, τον Εύνηο καί τον Θόα, εκ των οποίων ο Εύνηος ανεδείχθη σε ήρωα του Τρωϊκού – χώρια που τα κονόμαγε καί με το εμπόριο κρασιού στους Αχαιούς. (Νομίζω μετά έγινε καί βασιλιάς της Λήμνου.) Στη δε Κόρινθο, αν έκανε παιδιά με τη Μήδεια (προσωπική γνώμη πως όχι), τα σκότωσαν οι εξοργισμένοι Κορίνθιοι. (Κι όχι η μάνα τους, κυρ-Ευριπίδη μας. Αυτές τις χοντράδες έγραψες, γι’αυτό κι έχασες το πρώτο βραβείο.) Ο δε Πηλέας είχε ως διάδοχο τον Αχιλλέα (δεν είχε άλλα παιδιά), ο οποίος σκοτώθηκε από τον Πάρη. Ο δε γυιός του Αχιλλέα δεν ήρθε ως βασιλιάς στην Ιωλκό.

Οπότε, ως μεταγενέστεροι βασιλιάδες της Ιωλκού μας μένουν: είτε απόγονοι από τα σόγια του Ιάσονα από πλάγια γραμμή (πχ από τον θείο του τον Φέρητα), είτε απόγονοι του σφετεριστή Πελία. (Καί μόνον από πλάγια συγγενική γραμμή κι αυτουνού, διότι οι απόγονοι της κόρης του της Άλκηστης έγιναν βασιλιάδες στο Βελεστίνο. Στις Φερές. Ο γυιός του, πάλι, κι η νύφη του σκοτώθηκαν από τον Πηλέα, οι δε τρείς κόρες του, που τον δολοφόνησαν, σίγουρα έμειναν γεροντοκόρες. Διότι, αναγνώσθα μου, ποιοί συνετοί άντρες θα τα παντρευόντουσαν αυτά τα ζώα; Έ; )

Γύρευε, λοιπόν, τί συνέβη, ποιά διαπάλη γιά την εξουσία, που οδήγησε σε μαζική δολοφονία – αν έγινε κάτι τέτοιο. Δυστυχώς, δεν έχουμε βάσιμα στοιχεία να γνωρίζουμε.

(β) Εάν, τώρα, ο τάφος είναι προγενέστερος του Ιάσονα, μία τέτοια δολοφονία σημαίνει πάρα πολλά! Σημαίνει ότι ο Πελίας ήταν κάθαρμα τρίς χειρότερο, απ’ όσο αφήνει να εννοηθεί η Μυθολογία. Σημαίνει επίσης, ότι από πίσω του είχε μιά στρατιά συνεργατών γιά μιά άριστα οργανωμένη συνομωσία.

4. Τί έγινε, όμως, τελικά;

Προσωπική μου γνώμη, ατύχημα. Ομαδική θανατηφόρα δηλητηρίαση σε κάποια γιορτή, από πλακούντα με μουχλιασμένο σιτάρι. (Οι πλακούντες ήταν κάτι σαν τα κόλλυβα τα σημερινά.)

Γι’ αυτό επεσήμανα καί την ανάγκη βιολογικής εξέτασης των σκελετικών υπολειμμάτων, καί αναπλάσεων των προσώπων. Η διαπίστωση πως πρόκειται γιά συγγενείς εξ αίματος, ενισχύει την πιθανότητα δηλητηριάσεως από χαλασμένα τρόφιμα. Αντίθετα, η διαπίστωση πως αυτοί ήσαν συγγενείς εξ αγχιστείας (νύφες, γαμπροί) ενισχύει την πιθανότητα συνομωτικής δολοφονίας – με έπαθλο τον θρόνο. Μην ξεχνάτε ακόμη πως τα ιχνοστοιχεία που αφήνουν τα δηλητήρια είναι απολύτως ανιχνεύσιμα από τα σημερινά εργαστήρια. Ακόμη καί τα υπολείμματα της ερυσίβης θα φανούν καθαρά.

5. Καί σε ποιά εποχή τοποθετείς χρονικά τον τάφο;

Συμφωνώ απόλυτα με τη ραδιοχρονολόγηση, που έβγαλε 15ο αιώνα πΧ. Ο τάφος είναι του 1535 πΧ. (Αυτό το ξέρω καθαρά από διαίσθηση. Δεν είναι επιστημονικό στοιχείο μεν, αλλά εκμεταλλευτήτε το οι μελετώντες.) Καθαρά μεταγενέστερος του Ιάσονα κατά 500 χρόνια περίπου.

 

Δεν τελειώσαμε, όμως, εδώ.

Ιδού καί τ’ αποτελέσματα της επιδρομής μου στην ανεξερεύνητη χώρα των λαχάνων:

%ce%bc%cf%85%ce%ba%ce%b7%ce%bd%ce%b1%cf%8a%ce%ba%cf%8c%cf%82-%cf%84%ce%ac%cf%86%ce%bf%cf%82-%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%cf%86%ce%b5%cf%81%ce%b5%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%8d-1

Αυτά είναι τα σημερινά χάλια του τάφου. Πιστεύω διακρίνετε καθαρά την γεφυροκατασκευή, συν τη λαμαρινοεπικάλυψη του διαδρόμου της εισόδου (κόκκινες λαμαρίνες). Τώρα, ο διάδρομος εισόδου μπορεί μεν να είναι σκεπασμένος, αλλά ευτυχώς οι λαμαρινάδες ευθυγράμμισαν απόλυτα τα φύλλα της λαμαρίνας με τον άξονά του. Κι έτσι…

%ce%bc%cf%85%ce%ba%ce%b7%ce%bd%ce%b1%cf%8a%ce%ba%cf%8c%cf%82-%cf%84%ce%ac%cf%86%ce%bf%cf%82-%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%cf%86%ce%b5%cf%81%ce%b5%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%8d-2

Το κινητό, συν το πρόγραμμα GeoCam, έκαναν το θαυματάκι τους. Όπως βλέπουμε προς τον τάφο, είμαστε στις 58 μοίρες δεξιοστρόφως από βορράν. Άρα, ο νεκρός «βλέπει» τον ουρανό -μέσα από την ταφική πύλη- στις 58 μοίρες δεξιοστρόφως από νότον.

Τί βρίσκεται εκεί;

Η δύση του Ηλίου στο χειμερινό ηλιοστάσιο (21 Δεκεμβρίου), γιά το γεωγραφικό πλάτος της Ιωλκού. Αυτή γίνεται κάθε χρόνο στο ίδιο σημείο, διότι τα ηλιοστάσια καί οι ισημερίες (καί ανατολές, δύσεις, μεσουρανήματα) παραμένουν σταθερά ανά τους αιώνες. (Εντάξει, το «φόντο» του ουρανού από πίσω αλλάζει. Άλλη ιστορία αυτή, όμως.)

%ce%b4%cf%8d%cf%83%ce%b7-%ce%b7%ce%bb%ce%af%ce%bf%cf%85-%cf%87%ce%b5%ce%b9%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%bd%cf%8c-%ce%b7%ce%bb%ce%b9%ce%bf%cf%83%cf%84%ce%ac%cf%83%ce%b9%ce%bf

Το βρήκαμε, λοιπόν… (Οι σημειούμενες 240 μοίρες είναι 60 δεξιοστρόφως από νότο. Ο νότος είναι στις 180.) Αλλά τί μπορεί να σημαίνει αυτό συμβολικά;

Η στιγμή που δύει ο Ήλιος στο χειμερινό ηλιοστάσιο, είναι η στιγμή που το άστρο της ημέρας έχει τον ελάχιστο φωτισμό, καί δη κατά την ημέρα του έτους με την ελάχιστη διάρκεια. Κατά τη γνώμη μου, αυτό σημαίνει ζωή με δυστυχισμένη κατάληξη.

Μ’ αυτόν τον τρόπο θρήνησαν οι Ιωλκαίοι τα λαοφιλή άτομα του βασιλικού τους οίκου, που είχαν τόσο τραγική κατάληξη.

 

β. Ο τάφος του Ιάσονα

Ετούτος εδώ είναι ένας τάφος πασίγνωστος… άγνωστος. Τα υπολείμματά του βρίσκονται σε κοινή θέα εδώ καί πάρα πολλά χρόνια, αιώνες ίσως – αλλά ο «ένοικός» του δεν είχε ταυτιστεί ποτέ μέχρι τώρα. Σήμερα τα υπολείμματα του τάφου βρίσκονται στην αυλή του ναού των Αγίων Αναργύρων. (Η συνοικία αυτή επί Τουρκοκρατίας ονομαζόταν «Καπακλί».)

%cf%84%ce%ac%cf%86%ce%bf%cf%82-%ce%b9%ce%ac%cf%83%ce%bf%ce%bd%ce%b1-0

Ο κόκκινος κύκλος δείχνει τα όρια του τάφου, ο οποίος σκεπάζεται από δέντρα – γι’ αυτό δεν φαίνεται από ψηλά. (Αν πάτε, να έχετε μαζί σας το φλόμπερ. Διότι στα δέντρα κοιμούνται κάτι βρωμοπούλια που κουτσουλάνε. Ευτυχώς, είχα μωρομάντηλα μαζί μου, διότι τα ηλίθια αυτά πτηνά με «τίμησαν». Την επόμενη φορά, όμως, καλύτερα να βρουν άλλο δέντρο, διότι θα τα κάνω στα κάρβουνα. Δεν έχω ξαναφάει καρακάξα τηγανητή, αλλά γιά το κάθε τί υπάρχει η πρώτη φορά.)

Εκεί μέσα, το 1905 βρέθηκε η εικόνα των Αγίων Αναργύρων καί βγήκε αγίασμα – που βγαίνει μέχρι σήμερα. Ο τάφος, εκεί ακριβώς που ο κύλινδρος των θεμελίων του πάει να γίνει κώνος, είναι χτισμένος (συμπληρωμένος) κυλινδρικώς γύρω-γύρω με πέτρες, που ανεβαίνουν ως τη σημερινή επιφάνεια του εδάφους. Δείγμα ότι κάποτε προεξείχε καί φαινόταν καθαρά από μακριά.

Ά! Υποθέτω ότι προσέξατε το κρυμμένο «υπερδιαστατικό» 19.5 στη χρονολογία, έ; (Την επισήμανση έκανε πρώτος ο Ρίτσαρντ Χόγκλαντ γιά το έτος ενάρξεως των Σταυροφοριών, το 1095.)

Κι ο ίδιος ο ναός είναι ενδιαφέρων… Ο διαμήκης άξονάς του «δείχνει» σε γωνία, όπου ποτέ δεν θ’ ανατείλει ο Ήλιος. Ο οποίος Ήλιος στο βορειότερο σημείο ανατολής του (τη μέρα του θερινού ηλιοστασίου) φτάνει τις 58 μοίρες δεξιοστρόφως από βορράν. Όχι τις 48 του ναού.

%ce%bd%ce%b1%cf%8c%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%af%cf%89%ce%bd-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%b3%cf%8d%cf%81%cf%89%ce%bd

(Μη δίνετε σημασία στις μικρές αποκλίσεις. Ψιλοασταθές χέρι γάρ. Επίσης, το GeoCam δίνει ακριβώς τις μοίρες αριθμητικά, άσχετο αν στη φωτογραφία αποτυπώνει διάγραμμα στο περίπου. Εδώ φαίνονται 50 μοίρες, αλλά η πραγματική ένδειξη ήταν 48.)

Το τί μπορεί να σημαίνει αυτή η γωνία, όμως, ας το αφήσουμε προς το παρόν. Πάει πολύ μακριά η βαλίτσα. Απλώς, στα πλαίσια της υπό εκπόνηση (καί κατά φαντασίαν) διδακτορικής μου διατριβής, με τίτλο «Ναοί καί Αστρονομία», έμαθα να κοιτάζω προσανατολισμούς. (Καί να προσπαθώ να τους ερμηνεύσω.)

(Μη χαίρεστε, οι κακεντρεχείς, καί μή σπεύδετε να κλέψετε τον τίτλο γιά κανένα διδακτορικό του κώλου! Εγώ δεν ξεκίνησα ακόμη τη συγγραφή, επειδή γνωρίζω άριστα πού πάω να μπλέξω! Λόλ!!! Το θέμα δεν καλύπτεται με διδακτορικά καί τέτοια. Βγαίνει βιβλίο αναφοράς -σαν το «Χρυσό κλαδί» του Φρέηζερ, ας πούμε-, με κανα διχίλιαρο σελίδες. Τουλάχιστον.

Τώρα, μετά απ’ αυτές τις πληροφορίες, άμα εξακολουθείτε να το παίζετε μάγκες, κι άμα σας βαστάει… ξεκινήστε το, καί χαλάλι.)

 

Βέβαια, ο συνδυασμός του 1905 με το 19.5, συν ο Ιάσων-ιατρός με τους ιατρούς Αγίους Αναργύρους, είναι ισχνότατες ενδείξεις περί του πάλαι ποτέ «ενοίκου» του τάφου. Επιβεβαιώνουν, ίσως, το φυλετικό ασυνείδητο, αλλά τίποτε πέραν αυτού.

Όμως, ο προσανατολισμός της πόρτας του τάφου μας λέει τα πάντα! (Ή σχεδόν.)

%cf%84%ce%ac%cf%86%ce%bf%cf%82-%ce%b9%ce%ac%cf%83%ce%bf%ce%bd%ce%b1-1

Αυτός έδειχνε το γαλαξιακό κέντρο, δηλαδή τα Ηλύσια Πεδία, κάπου το 2100 πΧ. Σαφέστατο δείγμα ότι στον τάφο κηδεύτηκε ήρωας. Καί… δεν είχε πολλούς τέτοιους τότε η Ιωλκός!!!

Πού το ξέρω;

Απλούστατα. Ό,τι βρίσκεται στον ουρανό στις 33 μοίρες δεξιοστρόφως από νότο (213 από βορρά, που δείχνει η φωτογραφία), γυρίζει προς τ’ αριστερά με ρυθμό μία μοίρα ανά 72 χρόνια, λόγωι της μεταπτώσεως του άξονα της Γής. Από το 2100 πΧ περίπου μέχρι σήμερα έχουν περάσει 4100 χρόνια. Διά του 72, μας κάνει 57 μοίρες στροφή από τότε.

Μιά ματιά, λοιπόν, στο Στελλάριουμ (πολλές ματιές, γιά την ακρίβεια, διότι έλεγξα καί ισημερίες, καί ηλιοστάσια), μας δείχνει ότι…

%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%be%ce%b9%ce%b1%ce%ba%cf%8c-%ce%ba%ce%ad%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%bf-21-06

…Τα μεσάνυχτα του θερινού ηλιοστασίου στην εποχή μας, το γαλαξιακό κέντρο φαίνεται περίπου στις 213-57 = 154 μοίρες δεξιοστρόφως από βορράν. Η εικόνα του Στελλάριουμ δείχνει κάπου 158 μοίρες μεν, αλλά ο ρυθμός στροφής «72 μοίρες τον χρόνο» ούτε ακριβώς σταθερός είναι, ούτε ακριβής. Ένας χοντρικός μέσος όρος είναι, να δούμε πού πατάμε.

Διάνα, λοιπόν!!! Θερινό ηλιοστάσιο συν Ηλύσια Πεδία, δείχνουν καθαρά ήρωα.

Καί δεν είναι μόνον αυτά τα στοιχεία. Μερικοί «τριγωνισμοί» που έκανα, έβγαλαν κατακάθαρα τους αριθμούς 1 καί φ^2. Η Γή καί ο -δύο τροχιές πιό πέρα- Φαέθων… Που συμβολικώς σημαίνει ότι ο νεκρός υπήρξε γνήσιος Έλληνας, με απώτατη καταγωγή από τους προγόνους μας του Φαέθωνα.

Ιάσων, καί μόνον Ιάσων.

 

Υγ: Ευνόητο είναι πως δεν δίνω έτοιμες τις πληροφορίες των σημείων τριγωνισμού, ως βορά σε ανθέλληνες καί λαμόγια. Αρκετά φάγανε καί καταστρέψανε, καί οι μεν καί τα δέ.

 

Το πράγμα χοντραίνει

68 Σχόλια

arxigramma-sigmaκέφτομαι ώρες-ώρες πως το ιστολόγιο είναι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη της ζωής μου. Γιά πολλούς λόγους.

Ένας είναι, ότι επί της ουσίας ενδιαφέρει ελάχιστα άτομα. (Είπαμε: δεν ενδιαφέρομαι γιά δόξες κτλ. Αλλοιώς, θα έγραφα επώνυμα – καί με χρηματικό αντίτιμο. Αλλά φαίνεται πως το αξιότιμον κοινόν δεν βλέπει καμμία πρακτική ωφέλεια σε όσα γράφω.)

Δεύτερος είναι, πως έχω κατηγορηθεί γιά φανέρωση μυστικών, που δεν έπρεπε.

Τρίτος, πως όντως έχω φανερώσει πράγματα που δεν έπρεπε. (Όχι απαραιτήτως τα ίδια, γιά τα οποία έχω κατηγορηθεί.) Αλλά περί αυτού, παρακάτω.

Τέταρτος, κτλ κτλ,… Άμα θες να πείς κάτι, βρίσκεις. Καί πέμπτον λόγο βρίσκεις, καί νιοστόν.

Θα μου πείς, όμως: εδώ τα γεροντάκια -στην Ελλάδα του 21ου αιώνα- τρώνε απ’ τους σκουπιδοντενεκέδες. Κι άλλοι, νέοι αυτοί, αυτοκτονούν από απελισία. Άρα, τί σημασία έχουν σήμερα οι δικές μου οι σοφίες γιά την πανάρχαιη Ελλάδα καί το Παράξενο εν γένει; Μ’ αυτά θ’ ασχολούμαστε;

Τί να σας πω!… Έκαστος άνθρωπος με τη λασκαρισμένη βίδα του. (Αν κι οι δικές μου είναι πολυάριθμες, εσείς έχετε γνωρίσει μονάχα ετούτην εδώ – το ιστολόγιο.)

 

Το ιστολόγιο ξεκίνησε γιά πλάκα, με μικρής έκτασης αναρτήσεις. Σαν προσωπικές σκέψεις επάνω σε γνωστά ερωτήματα του Παράξενου. Αργότερα, σοβάρεψε αρκετά, μεγάλωσαν οι αναρτήσεις, άρχισε να μου τρώει πολύ χρόνο (όχι στο κείμενο, αλλά στα συνοδευτικά – σκίτσα, υπολογισμούς, κτλ), καί μάζεψε αρκετούς αναγνώστες.

Καλά όλ’ αυτά, πλην όμως δεν είχα λάβει υπ’ όψη μου έναν παράγοντα – τον τρίτο λόγο:

Τον διαρκώς καί πανταχού παρόντα εχθρό.

Γιατί; Δεν ήξερα την ύπαρξή του;

Την ήξερα μιά χαρά, αλλά μέχρι πρό τινος θεωρούσα το ιστολόγιο παρεῒστικο.

Έλα, όμως, που έπαψε να είναι!… Όπως κάθε τέρας, που σέβεται τον εαυτό του, το ιστολόγιο κάποια στιγμή αυτονομήθηκε. Πλέον, βγαίνει έξω χωρίς να με ρωτάει καί να μου λέει πού πάει, γυρίζει στο σπίτι μεταμεσονύχτιες ώρες, βρωμάει κάπνα (αλλά λέει: «- Μπαμπά, δεν καπνίζω εγώ – τα παιδιά στο σχολείο.»), κτλ κτλ.

Επομένως, οφείλω ν’ αναρωτηθώ – ωσάν άλλος Λένιν: Τί κάνουμε τώρα, σύντροφοι; Ά; Ειδικά όταν βλέπει κανείς αφίσες, σαν ετούτην εδώ:

%ce%b1%cf%86%ce%af%cf%83%ce%b1-%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%84%cf%8c%cf%80%ce%b5%ce%b4%ce%b1-%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%8e%ce%bd

Ανάγνωση σίγουρα ξέρετε, αλλά η ανάγνωση σε βαθύτερο επίπεδο φοβάμαι πως σας διαφεύγει. Κι έτσι, θα την κάνω πενηνταράκια.

 

Τα συνθήματα αυτού του είδους πόρρωι απέχουν από το να προέρχονται από τον εγκέφαλο (τον ποιόν; ) μερικών κωλοπαίδων. Είναι επεξεργασμένα από τη Θεία καί τη Μωϋσάντ ομού καί εξ αδιαιρέτου. Πρόκειται γιά χτυπήματα ύπουλα καί θανατηφόρα – στο επίπεδο των ασυνειδήτων αντιληπτικών ικανοτήτων καί λειτουργιών, πράγματα που τουλάχιστον η Θεία τα γνωρίζει άριστα. Η Θεία ξέρει με τί να σου μπλοκάρει τον εγκέφαλο – καί ειδικά άμα είσαι λίγο μπόσικος.

Βλέπεις, αναγνώστη μου… κάποτε είχα δεί μιά ταινία στην τηλεόραση (οι γνωστοί διαδικτυακοί εξυπνάκηδες μη με ρωτήσετε ποιά, πότε, κι από ποιό κανάλι, καί τα ρέστα, διότι δεν σας χρωστάω να σας κάνω τον γραμματέα – βάλτε στα ψαχτήρια «Ρόμπερτ Μίτσαμ άϊ-έμ-ντί-μπί» καί βρήτε την), όπου πρωταγωνιστές ήταν δύο νεαροί, που τους μεγάλωσε καί τους εκπαίδευσε ένας πράκτωρ της Θείας. Καί τους έκανε κι αυτούς σαν τα μούτρα του, καί δη φανατικούς. Έ, λοιπόν, σε μιά σκηνή ο ένας δεν ήθελε να πιαστεί από τον εχθρό, καί κυρίως να τον αναγνωρίσουν. Οπότε πάει σ’ ένα οδοντίατρο, κάθεται στην καρέκλα καί λέει: «- Βγάλτε μου όλα τα δόντια!» (Ο δε ντοντοντίατρο -που λεν κι οι γύφτοι- του χώνει στο μπράτσο μιά βελόνα νάαα! με το συμπάθειο, η οποία καταλήγει με σωλήνα σ’ ένα βαρελάκι, γιά ολική νάρκωση.)

Φρικάρατε, έ;

Σας είπα, η Θεία γνωρίζει άριστα να σας παίξει σα γάτα με ποντίκια. Η ψυχολογία δεν είναι μονάχα η επιστήμη των επιτυχημένων ( ; ) σεξουαλικών συμβουλών.

Επανερχόμενοι στην αφίσα, οι νοήμονες καταλαβαίνουμε άριστα πως αυτή με δυσκολία υποκρύπτει την απειλή ότι: «- Έλληνες, θα σας γαμήσουμε ΚΑΙ τ’ αρχαία μνημεία σας!» (Παρακάμπτω τελείως το γεγονός ότι παρομοιάζει τα «hot spots» με το Νταχάου – άρα «αντισημίτες οι Έλληνες» μπλά-μπλά-μπλά, καί τα λοιπά συνηθισμένα σε τέτοιες περιστάσεις λεκτικά πορδολιβάνια των εβραιοκλαψιάρηδων.) Κι εννοείται, βέβαια, πως τέτοιες απειλές δεν τις εκτοξεύουν εικήι καί ως έτυχεν μερικά κωλόπαιδα που είχαν …έμπνευση, αλλά προέρχονται από συγκεκριμένα ανθελληνικά κέντρα.

Η απόδειξη (μετά φωτογραφίας) βρίσκεται σε κείμενο του Μάρκο ΝτεΣάντ: εδώ, κάτ’-κάτ’. Προς το παρόν την πλήρωσε το μνημείο του Λυσικράτη, αλλά έχει ο Γιαχβέχας (κι ο Σαββαώθ). Κι εκκλησίες την έχουν πληρώσει, από νεώτερα μημεία. Καί νεκροταφεία (απ’ τα τζιχάντια που μας κουβαλάνε εδώ οι «πονοψυχιάρηδες» των διαφόρων «Μ»ΚΟ).

Μνημεία καί μνήματα. Καί, γενικώς, η μνήμη. Η Μνημοσύνη, μητέρα των Μουσών. Άντε βρες τώρα πχ γεροντάκια, να σου πούνε από πρώτο χέρι ιστορίες από την Κατοχή. Στοχευμένα τα χτυπήματα των ανθελλήνων εναντίον της Μνημοσύνης καί των φορέων της. Βέβαια, όσο ζούμε άτομα σαν τον Μάρκο καί την αφεντιά μου, οι θέλοντες να εξαλείψουν την Ιστορία του έθνους μας θα παίρνουν διαρκώς το μακρύτερον. Αλλά τί γίνεται μ’ όλους τους υπόλοιπους (δυστυχισμένους) συν-Έλληνες; Ποιός ενδιαφέρεται γιά Ιστορία καί Μυθολογία σήμερα, έ;

Ειδικά άμα πουληθεί κι η Ακρόπολη (από τον γυιό/εγγονό του δράκουλα των Χανίων – καταπώς είχε πεί ο Σοφοκλής Βενιζέλος πως είναι ικανός να κάνει ο πατέρας/παππούς), θα πιάσουμε μερικά δίς να πληρώσουμε τους Γερμανούς, ν’ αλαφρύνει το χρέος. Έ; Ν’-ές-σε-πά;

(Άλλως τε, οι Γερμανοί ήθελαν να φτιάξει ο Όθων το παλάτι του επάνω στην Ακρόπολη. Μάλιστα, ο αρχιτέκτονας Λεοπόλδος φόν Κλέντσε ολοκλήρωσε καί τα σχέδια. Ευκαιρία, λοιπόν, να κάνουν τον Παρθενώνα βίλλα!)

Το μόνο καλό απ’ την αφίσα, είναι πως αποκαλύπτει καί τους δημιουργούς της, καί τους σκοπούς της. Κάτι γιά δημιουργία ψευδοκράτους μουρμουρίζει κάτ’-κάτ’. Συν εκείνο το ωραίο «iuidicatus». Εάν ψιλο-γνωρίζετε Λατινικά (ή οποιαδήποτε λατινογενή / λατινογεμή Ευρωπαϊκή γλώσσα, πχ Αγγλικά), τότε ξέρετε πως αυτή η λέξη έχει σχέση με τη δικαιοσύνη. Μόνο που κανονικά έπρεπε νά ‘χει «τζού» (j) μπροστά. Αλλά με το γιώτα, έχει …τζιού! 🙂 Iudaeus!

Πολύ έξυπνο, δε λέω. Οι ιουδαίοι θα μας επιβάλουν τη …δικαιοσύνη τους, καταστρέφοντας τα μνημεία μας!!! (Μας απειλούν μπροστά στα μάτια μας, αλλά ποιός να καταλάβει Λατινικά, τη στιγμή που όλοι οι μαθητές θεωρούν το σχολείο «βάρος».)

Καλά… Κάτσε να ξεσπάσει ο πόλεμος σε πλήρη ισχύ, καί τα λέμε. Όποιος ανυπομονεί, χάνει, ώ iudaeus! Ρωτήστε καί τους αντιπάλους του Μουσάσι Μιγιαμότο.

Κι εσείς, βιαστήκατε.

 

Λοιπόν, αναγνώστη μου; Τί πρέπει να κάνω εγώ, τώρα, που το πράγμα παραχόντρυνε;

Μιά πρώτη μου αντίδραση, επειδή είδα από πολύ νωρίς τον σχετικό κίνδυνο, ήταν να δημοσιοποιήσω όσα βρήκα. Πχ με τις εκκλησίες του ιστορικού κέντρου της Θεσσαλονίκης, όπου σας έδειξα ότι η Εκκλησία κρατάει πανάρχαιες γνώσεις. (Παρεμπιπτόντως… Φαίνεται πως οι απόκρυφες Ελληνικές αδελφότητες κρατάνε αυτές τις γνώσεις καί στην εποχή μας. Βλέπετε, η Παναγία Δεξιά -ο «Ήφαιστος»– χτίστηκε το 1960! Πιθανώτατα ζουν ακόμη αυτοί που την έχτισαν. Αν έχετε περιέργεια να τους ρωτήσετε, πιθανώτατα θα τους βρήτε.) Ή με τις εκκλησίες του Αγίου Αθανασίου ανά την Θεσσαλία.

Όσο περισσότεροι γνωρίζουν, τόσο καλύτερα. Τόσο μειώνεται ο κίνδυνος. Καθιστάς τους πάντες μετόχους του «μυστικού», καί ο κίνδυνος ελαχιστοποιείται – έως να εκλείψει.

Θεωρητικά, όμως. Καί σε «καλές» εποχές. Όχι να βλέπεις Έλληνες άστεγους, λιμοκτονούντες, αυτοκτονούντες, κι εσύ να γράφεις …ιστορίες (στην κυριολεξία)! Κι όχι να βλέπεις λυσσασμένους γιά εκδίκηση σαββαωθικούς κροκόδειλους έτοιμους να σε μετατρέψουν σε φρίσκιζ.

Λοιπόν;

Πώς να σου μιλήσω πιά, αναγνώστη μου, γιά τις καινούργιες μου ανακαλύψεις; Πώς να σου πω γιά τον τάφο του Ιάσονα; Μιά ανακάλυψη, δηλαδή, που λογικά θα έφερνε σεισμό στα λιμνάζοντα αρχαιολογικά ύδατα παγκοσμίως. (Ναί, τον εντόπισα καί τον ταύτισα, αλλά μη χαίρεστε. Ήταν ήδη συλημένος καί γκρεμισμένος -καί ξεχασμένος- από την αρχαιότητα ακόμη. Ο Παυσανίας δεν αναφέρει τέτοιον τάφο να υπάρχει στην εποχή του, απ’ όσα γνωρίζω. Βέβαια, αυτό δείχνει πολλά – πχ ότι οι απόγονοι των συγγενών του Πελία φέρθηκαν εκδικητικά, ως γνήσια Ατλαντόπαιδα καί ιδεολογικοί πρόγονοι τούτων εδώ των περιτετμημένων κωλοπαίδων.) Πώς να σου τα δώσω εδώ έτοιμα στο πιάτο όλα, όταν τα θηρία περιμένουν να πάνε να γκρεμίσουν το κάθε τί;… (Κι όχι πάντα τα κωλόπαιδα. Να μην πολυφαίνονται, δά – όχι ακόμη, διότι ο λαός ακούει «τζιού» καί ξερνάει. Υπάρχουν καί οι …εργολάβοι, ώστε να εξαφανιστεί η μνήμη.)

 

Έτσι, από ‘δώ καί μπρός θα περιοριστώ σε σχετικά «ανώδυνες» αναφορές. Οι τρανταχτές αποκαλύψεις θα περιμένουν τον σωστό καιρό – όταν η Ελλάδα γίνει Ελλάδα, κι όχι το ψευτορωμαίϊκο προτεκτοράτο αγγλίτσας καί γερμανίτσας (καί καμπινές των iudaeos), που είναι σήμερα.

Αυτή θα είναι στο εξής η βασική γραμμή του ιστολογίου, αλλά θα εκτιμήσω καί την όποια σωστή δική σας γνώμη.

 

Γραύς περδομένη

93 Σχόλια

arxigramma-Tελικά, οι εγχώριοι νόμοι περί δημοσίας ψυχικής υγείας είναι πολύ ελαστικοί. Δεν είναι ότι μου φταίνε εξ ορισμού οι τρελλοί, ή οι διανοητικώς καθυστερημένοι συνάνθρωποί μας. Εφ’ όσον έτσι τους έφτιαξε ο καλός Θεός, δεν γίνεται να τσακωθούμε με τον Θεό. Θ’ αποδεχθούμε την κατάσταση ως έχει.

Αλλά, βραδερφέ, ας υποθέσουμε πως ένας τέτοιος παίρνει αυτοκίνητο, καί οδηγεί σύμφωνα με τους κανόνες (τους ποιούς; ) που κατεβάζ’ η γκλάβα του, κι όχι σύμφωνα με τον ΚΟΚ. Τί γίνεται τότε; Ακόμη χειρότερα, άμα τον έχουν αμολητόν καί πιάσει στα χέρια του όπλο.

Έ! Δεν πρέπει σε τέτοιες φάσεις να λάβουμε τα μέτρα μας;

Κι ακόμη τρις χειρότερα, ουαί / βαβαί / παπαί / ιαττατταί / ωττοτοττί, αν ένα τέτοιο άτομο αποκτήσει βουλευτικό αξίωμα.

 

Ο διάολος, όμως, έχει πολλά ποδάρια, κι έτσι έγινε βουλευτίνα μία γραύς με καταντίπ τεταραγμένας τας φρένας.

Δε φτάνει που έβαλε γκομπιούτερζ-θηρίον των Βρυξελλών 666 γιά να φαίνεται 30 χρόνια νεώτερη. (Βλέπε φωτό παρακάτω.)

Δε φτάνει που την πληρώνουν (χοντρά…) γιά να παρίσταται στις συνεδριάσεις της Βουλής, κι αυτή παρατάει τον γάμο καί πάει γιά πουρνάρια θεατρικών παραστάσεων ανά την επικράτεια. (Βλέπε παρομοίως φωτό παρακάτω.)

Δε φτάνει που τη φτύνουν, καί νομίζει πως πρόκειται γιά φθινοπωρινή βροχούλα. (Τα πτύελα επισημειούνται επί της φωτό με το ερυθρόν -καθ’ ό «Αριστερά»– βέλος, αναγνώσθα μου.)

%ce%b2%ce%b1%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%ac-%ce%bb%cf%89%ce%be%ce%ac%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%b1

 

Αλλά επιπλέον η λεγάμενη γραύς άνοιξε τον βόθρο της (τον επάνω) καί απέπερδεν σκαιώς στα μούτρα μας. «- Τί είναι 99 χρόνια Μνημονίου μπροστά στα 400 της Τουρκοκρατίας;», εφθέγξατο. (Εδώ, αναγνώσθα μου, ένθα καί θα τη δείς στο πλήρες μεγαλείο της. Μόνο πρώτα ν’ απομακρύνεις τα παιδιά απ’ τον υπολογιστή. Κι εσύ πάρε τίποτις Αρντάνια, καλού-κακού.)

(Αλλά καί το θέμα του θεατρικού, έ; Η καλοκάγαθη γιαγιάκα, ανάμεσα στα παιδιά καί τα εγγόνια της, με μόνη έγνοια το αν θα πετύχουν οι κουραμπιέδες, ή το αν ο χαζός υπηρέτης χύσει το λάδι από απροσεξία. Το ότι αυτή η γιαγιάκα με όλη της την οικογένεια, το ότι όλη η παναρχαίως Ελληνική Μικρά Ασία είχαν -κι έχουν- πάνω απ’ το κεφάλι τους Τουρκαλάδες εσαεί απολίτιστους σφαγείς, ουδόλως ενδιαφέρει τα χαζο-ρομαντιλίκια του μυθιστορήματος.

Αλλά, ανάλογα με τα μυαλά του ο καθένας.)

 

Όμως…

Άκου, ‘δώ, γραύ! Επειδή δεν είμαστε όλοι Τουρκολάγνοι καί φύσει (ή, έστω, θέσει – ή επιλογήι) ραγιάδες καί δουλοπρεπείς χέστες, σαν τη μούρη σου, μάθε τούτα:

Στον Βόλο, δίπλα στο Δημαρχείο, έχουμε ένα τεράστιο άγαλμα του Ρήγα Φεραίου.

%cf%81%ce%ae%ce%b3%ce%b1%cf%82-%cf%86%ce%b5%cf%81%ce%b1%ce%af%ce%bf%cf%82-%ce%ac%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%bc%ce%b1-%ce%b2%cf%8c%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bf

Ποιός ήταν αυτός; Ένας …ασήμαντος ποιητάκος, που έγραψε το:

«Κάλλιο μιάς ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά καί φυλακή!»

Κι επειδή είχε καί μουσικές ανησυχίες, τό ‘κανε καί τραγούδι. Νά, εδώ:

(Αυτοί όλοι τραγουδάνε στην αίθουσα που δεν πατάς εσύ, γιά να παίζεις επί σκηνής θεάτρου τη γιαγιάκα με τους καλοψημένους κουραμπιέδες.)

Μιά που μας επισκέφτηκες, λοιπόν, ώ γραύ, ξαναέλα. Καί τούτη τη φορά να πας να φιλήσεις τον κώλο του αγάλματος, ζητώντας ταυτόχρονα συγνώμη κι απ’ τον «ποιητάκο», καί απ’ όλον τον Ελληνικό Λαό. Μπας καί σε συγχωρήσουν, πριν πας «σε τέσσερων τον ώμο».

 

Άειντ’ από ‘δώ πέρα, ξενόδουλο κι εθελόδουλο ζώον. Κι εσύ, καί όλοι οι όμοιοί σου.

Αρκετά σας ανεχτήκαμε.