arxigramma-Aφήνουμε γιά λίγο τον Προμηθέα να τρέχει σαν τον Βέγγο, διότι έχω να σας ανακοινώσω πολύ σημαντικά πράγματα.

 

Το παρόν ιστολόγιο ξεκίνησε -εδώ κι οχτώμιση χρόνια- σαφώς γιά το κέφι μου. Σαν ένας χώρος, όπου μπορούσα να πετάω τις σοφίες μου ανενόχλητος.

Στην πορεία, σοβάρεψε – διότι σοβάρεψαν τα θέματα. Δεν έβγαινε πλέον ένα θέμα με σύντομο σχολιασμό καί σύντομη παράθεση των απόψεών μου σε μία καί μοναδική ανάρτηση, αλλά σχεδόν απαιτούσε ν’ αναπτύσσεται σε πολλές συνέχειες. Στο μεταξύ, ήρθαν στον κόσμο τα παιδιά μου, ο χρόνος μου μειώθηκε, το ίδιο καί η ενεργητικότητά μου καί το κέφι μου. (Το κέφι μου μειώθηκε, διότι αυξήθηκε η εφορία.)

Όμως, παρ’ όλ’ αυτά, τα τελευταία χρόνια συνέχιζα το ίδιο μοτίβο: μεγάλα θέματα σε συνέχειες, παράθεση λεπτομερειών (με κίνδυνο να εισπράξω αναγνωστικά χασμουρητά), καί ανυποχώρητη προσπάθεια να βρω οπωσδήποτε χρόνο να γράψω κάτι. Χωρίς, όμως, να γνωρίζω επακριβώς τον λόγο.

(«Αφύπνιση»; Ποιά αφύπνιση; ο καθένας, γιά να έρθει εδώ να διαβάσει, ήδη έχει τρομερή προϋπηρεσία σε τέτοια θέματα. Εμένα περίμενε; )

 

Παράλληλα, το μπλόγκι (βοηθούντων μερικών κοπυπαστάδων από άλλα μπλόγκια) απέκτησε περισσότερο κόσμο. Αναγνωρισιμότητα! Προσωπικά, χαίρομαι που διαβάζουν πολλοί τις σοφίες μου, αλλά δεν πήραν τα μυαλά μ’ αέρα. Ούτε πρόκειται.

Έτσι, το σκεπτικό μου ήταν απλά το «κάνε το καλό καί ρίχ’ το στο γιαλό». Εφ’ όσον γούσταρε ο κόσμος, ουδέν πρόβλημα. Θα συνέχιζα όσο πάει – όσο κρατάνε οι δυνάμεις μου.

 

Όμως, τον τελευταίο καιρό έλαβαν χώραν διάφορα. Κυρίως, πολλοί οιωνοί με έπεισαν γιά κάτι:

Πως δεν μπορώ πιά να είμαι ένας μεμονωμένος-ανεξάρτητος πομπός με άλλο τόσο ανεξάρτητους δέκτες. Αυτή η εποχή τέλειωσε εδώ καί -να πω- κανένα εξάμηνο, μόνο που τις συνέπειες από τέτοιες μεταβολές πάντα τις καταλαβαίνουμε πιό ύστερα. Χρειαζόμαστε ένα κάποιο χρονικό διάστημα, γιά να συνειδητοποιήσουμε αυτά, που πιάνει πρώτο το ασυνείδητο.

Τότε, τί είμαι; Τί κάνουμε;

Αφού το σκέφτηκα πάρα πολύ (είπαμε: επίμονοι οιωνοί), κατέληξα στο συμπέρασμα ότι εδώ είμαστε μιά σαλάτα αξεδιάλυτη. Γραφιάς κι αναγνώστες-τριες.

 

Βλέπετε, δεν επανενσαρκωνόμαστε μόνοι μας! Μας ακολουθεί ένα τσούρμο από άλλων ζωών παλιούς φίλους, παλιές ερωμένες, παλιούς γονείς, παλιούς συνεργάτες…

…αλλά, να πάρει καί να ξαναπάρ’ η ευχή, κι από άλλων ζωών παλιούς αμετανόητους εχθρούς. Δυστυχώς, δεν μπορούμε ν’ απομονώσουμε αυτό το φρούτο. Όσο κι αν το θέλουμε.

Εν πάσει περιπτώσει, στο ιστολόγιο συναποτελούμε μία ομάδα, η οποία καί το πάλαι ποτέ αποτελούσε ομάδα. Αλλά με την προσθήκη διαφόρων άλλων ανθρώπων στο μεταξύ. Έτσι, έχουμε κι ανθρώπους που παλιά (κατά 99%) ανήκαν στο αντίπαλο στρατόπεδο, ή απλά ήσαν αδιάφοροι. Οι μεν μπορεί να ξανάρθαν γιά ζημιά, αλλά καί γιά αίτηση συγνώμης κι αλλαγή μυαλών. Οι δέ, ψάχνονται – ψάχνουν να βρουν την αλήθεια τους.

Γιά μένα, καί οι αιτούντες συγνώμη καί οι ψαχνόμενοι καλόδεχτοι – εκτός απ’ τους ζημιάρηδες. Αυτοί οι τελευταίοι, εκάς!

 

Καί τί έγινε, δηλαδή, που είναι έτσι τα πράγματα; Απλά ξαναβρεθήκαμε;

Όχι.

Κοιτάξτε την εικόνα, καί θα καταλάβετε – μάλλον:

%ce%b1%ce%bd%ce%b5%ce%bc%ce%bf%cf%83%cf%84%cf%81%cf%8c%ce%b2%ce%b9%ce%bb%ce%bf%cf%82

Όπως ακριβώς ο ανεμοστρόβιλος, έτσι κι εμείς: πορευόμαστε «με βιά» προς έναν κοινό σκοπό.

Μόνο που πρέπει να το θεωρήσετε ανάποδα. Ο ανεμοστρόβιλος παίρνει έμψυχα όντα κι αντικείμενα καί τα σηκώνει ψηλά, γιά να πέσουν πάλι στο έδαφος λίγο παρακάτω. Εμείς, εδώ, έχουμε ριφθεί προς τα κάτω, προς τον κόσμο αυτόν (θυμηθείτε!), προς τη χοάνη του ανεμοστρόβιλου. Στο σημείο επαφής με το έδαφος. Εκεί είμαστε μαζεμένοι, ως συνολική «ομάδα κρούσεως».

Το έργο μας δεν το γνωρίζω ακόμη επακριβώς, αλλά σίγουρα κάτι θ’ αλλάξουμε… ξερριζώνοντας την παλιά σαπίλα. Προς όφελος καί της Ελλάδας, καί της ανθρωπότητας. (Ούτε καί τον τρόπο τον γνωρίζω ακόμη επακριβώς.)

Το μόνο σίγουρο (κατά τη γνώμη μου πάντα), πως όλοι αυτοί οι προηγούμενοι αιώνες, όλες αυτές οι προηγούμενες χιλιετίες με τις προηγούμενες ζωές συγκλίνουν τώρα σε μιά «τελική ευθεία». Γι’ αυτό καί η τόση δύναμη, που μας δίδεται σιγά-σιγά.

Μπορεί ν’ ακούγεται κάπως εγωϊστικό καί ρηχό, αλλά αυτό ακριβώς διαισθάνομαι.

 

Αυτός είναι κι ο λόγος, που αφήνω εδώ τον καθένα να λέει το μακρύ του καί το κοντό του. (Μέσα σε κόσμια όρια, φυσικά.)

Είναι καί το λάθος του Σαμαράκη (που θα το υποστούν κάποιοι αναγνώστες – ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δε θίγουμε! 🙂 ), είναι καί το συναίσθημα… Κάποιο τραγούδι, που άκουγα χθες. (Βλέπετε, όπως τα μωρά θέλουν τ’ αρκουδάκια τους να κοιμηθούν ήσυχα, το εξής μεγάλο μωρό θέλει τραγουδάκια!) Κάποιο τραγούδι, με στίχους γραμμένους πριν χρόνια, αλλά ταιριαστούς «ταμάμ» σε καταστάσεις που βιώνω τώρα. Λες καί…

…Τί «λέω», δηλαδή; Μάτριξ είν’ αυτό! Ταιριάζει ψηφίδες φαινομενικά αταίριαστες.

Αυτά με ώθησαν να γράψω το σημερινό – συν, βεβαίως-βεβαίως κάποιοι άλλοι συνεπικουρούντες οιωνοί, που «βγάζουν μάτια».

 

Αυτά, καί να μου προσέχετε τους εαυτούς σας! Είστε παραπάνω από πολύτιμοι-ες!

 

Υγ: Εδώ, οκ, έχουμε από ένα ψευδώνυμο, καί καθίσταται τόσο αδύνατον να μας εντοπίσουν, όσο περισσότερα μέτρα προφυλάξεως λαμβάνουμε. (Δημόσια τερματικά, αλλαγή υπολογιστών, υπολογιστές που …δεν υπάρχουν –«Λίνουξ σε φλασάκι» λέγεται αυτό-, κι ό,τι άλλο απαραίτητο.) Αλλά στην πραγματική ζωή, προσέχετε χίλιες φορές τί λέτε καί σε ποιόν το λέτε. Δεν είναι μόνον ένας πιθανός προδότης που θα σας ακούσει, είναι καί άτομα υπεράνω πάσης υποψίας (πχ καλά μας φιλαράκια), που λόγωι ανωριμότητας θ’ αναμεταδώσουν όσα άκουσαν εκεί που δεν πρέπει.

Ειδικά το θέμα των προηγουμένων ζωών κάνει τζίζ. Μην αφήνετε παλιούς εχθρούς στο κατόπι σας.

Υγ 2: Κι αν χρειαστεί να συζητήσετε, μακριά από τηλέφωνα.

Το εξηγεί ο «Θαυματουργός ψίθυρος του Ερμή» το γιατί, αλλά σε συντομία έχει ως εξής: τα τηλέφωνα, τόσο τα σταθερά, όσο καί τα κινητά, έχουν κρυμμένη τη δυνατότητα να ενεργοποιούν το μικρόφωνό τους με κρυμμένη εντολή από τις «υπερεσίες». Έτσι, ακόμη κι αν τα νομίζετε κλειστά, «κάποιοι» μπορούν κάλλιστα ν’ ακούσουν τί λέτε.

Τώρα, θα μου πείς καί με λέηζερ στα τζάμια μπορούν να μας ακούσουν. Εντάξει, ας προσέχουμε τα βασικά, καί βλέπουμε. Αυτές είναι πιό προχωρημένες καταστάσεις καί πολύ πιό απίθανες.

 

 

 

Advertisements