(προηγούμενο)

arxigramma-Piριν ξεκινήσουμε, θέλω να ξεκαθαρίσω δυό πραγματάκια σχετικά με τα σύμβολα καί τους συμβολισμούς. Χωρίς την παραδοχή των οποίων είναι αδύνατο να προχωρήσουμε.

Το πρώτο, πως κάθε λαός ερμηνεύει τα σύμβολα όπως θέλει. Δεν ισχύει κατ’ ανάγκην μία κοινή παγκόσμια γλώσσα. Εδώ, καλά-καλά, δεν ισχύει η ίδια γλώσσα των συμβόλων γιά τα όνειρα σε δύο διαφορετικούς ανθρώπους! Πχ ο ένας τον γάμο σε όνειρο τον ερμηνεύει ως χαρά, ενώ ο άλλος ως …κηδεία. (Εντάξει, δεν θα κάνουμε τώρα τόσο βαθειά ανάλυση, ώστε ν’ αγγίξουμε πχ την ευθεία καί την αντίστροφη ερμηνεία των συμβόλων.)

Καί το δεύτερο, πως τα επίπεδα ερμηνείας του μύθου, ειδικά γιά την Ελλάδα καί τους λαούς που αυτή επηρέασε, είναι το πολύ τρία.

Μην πάτε μακριά, ρίξτε απλά μιά ματιά στις λέξεις της Ελληνικής: οι έννοιες που κουβαλάνε, ποτέ δεν είναι πάνω από τρείς. (Πχ «τέλος» σημαίνει τον τερματισμό, αλλά καί τον φόρο. Δύο έννοιες.) Έτσι ακριβώς γίνεται καί στους μύθους: έχουν το πολύ τρία συμβολιστικά επίπεδα.

Καί γιά να προλάβω τους εξυπνάκηδες «ψαγμένους» νεοεποχίτες: εάν το παρακάνουμε με τα συμβολιστικά επίπεδα, τότε είναι τόσες πολλές οι «νευρικές συνάψεις» που δημιουργούνται μεταξύ των επιπέδων, που χανόμαστε. Κι ο μύθος καταντάει γενικόλογος κι άχρηστος. Απλοί κανόνες συνδυαστικής! Έτσι, κάτι γιά «εφτά επίπεδα ερμηνείας» κτλ κτλ εμένα μου ακούγονται τελείως ανεδαφικά. Απλά χαμογελάω με τους ανθρώπους που το παίζουν μύστες, αλλά δεν μπορούν να κάνουν ούτε απλές σκέψεις γιά τις συνέπειες των όσων ισχυρίζονται.

 

Τούτων ειπωθέντων, ας δούμε τί συμβολίζει το φίδι στον διευρυμένο Ελληνικό κόσμο.

Όλοι συμφωνούν απάνω-κάτω πως στις παγανιστικές εποχές (πχ αρχαία Ελλάδα) το φίδι ήταν σύμβολο αρχαίας σοφίας (πήγα να γράψω «σ-οφίας»! 🙂 ), θεραπείας, καί καμιά φορά κάτι σαν δαίμων φύλακας του σπιτιού ή του ναού από κακούς ξένους («οικουρός όφις»). Ενώ, αντίθετα, στον χριστιανισμό το φίδι είναι σύμβολο του κακού (καί του Κακού), που πρέπει να πατηθεί από κάτω. Μάλιστα, πολλοί ξέρω ‘γώ σατανιστές καί διάφοροι άλλοι τέτοιοι υιοθέτησαν το φίδι ως σύμβολο σε ταττουάζ, εμβλήματα, κτλ κτλ. Συμφωνώντας -εμμέσως πλήν σαφώς- με τον χριστιανισμό, τον οποίο κατά τ’ άλλα απορρίπτουν!

Ας δούμε, όμως, διάφορες περιπτώσεις φιδιών-συμβόλων της αρχαίας Ελλάδας.

Πρώτο καί καλύτερο, το κυρήκειο του θεού Ερμή:

%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%ae%ce%ba%ce%b5%ce%b9%ce%bf

Δύο φίδια περιπεπλεγμένα καί συμμετρικώς αντικρυστά.

Σας έχω πεί, όμως, ότι αυτά αντιπροσωπεύουν επίσης την «κατερχόμενη» καί την «ανερχόμενη» εξάδες ουρανίων σωμάτων, που κυριαρχούν στα ζώδια.

%ce%b6%cf%89%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%ba%cf%8c%cf%82-%cf%80%ce%bb%ce%ae%cf%81%ce%b7%cf%82

Αυτό είναι το λεγόμενο «μακροκοσμικό κηρύκειο», διότι από το 1953 καί μετά πολλοί αναγνώρισαν (ορθότατα) καί τη διπλή έλικα του dna επάνω στο («μικροκοσμικό») κηρύκειο.

dna-%ce%b4%ce%b9%cf%80%ce%bb%ce%ae-%ce%ad%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%b1

 

Πάμε, τώρα, σε μιά άλλη χαρακτηριστική περίπτωση της αρχαίας Ελλάδας:

%cf%81%cf%8c%ce%b4%ce%bf%ce%bd-%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b9%ce%ad%cf%81%ce%b5%ce%b9%ce%b1

Η Ρόδον, αρχιέρεια της Γαίας, η βλακωδώς αποκαλούμενη «θεά των όφεων». Η Ρόδον κρατάει δύο οχιές (θυμηθήτε όσα λέγαμε γιά την οχιά στην προηγούμενη συνέχεια), αλλά προσέξτε: ξεχωρισμένες!

Αυτή ακριβώς τη λεπτομέρεια να τη θυμάστε, διότι αποκαλύπτει πάρα πολλά. Από τώρα σας λέω το συμπέρασμα, το οποίο φυσιολογικά προκύπτει αφού μελετήσουμε όλα τα συμβολιστικά μας δείγματα:

  • Φίδια ενωμένα καί συμμετρικά = μορφές ζωής κι ενέργειας κατά φύσιν.
  • Φίδια ξεχωριστά, ή ένα φίδι μεμονωμένο = μορφές ζωής κι ενέργειας παρά φύσιν.  (Ή σχεδόν.) Δηλαδή, επέμβαση στο dna, κλώνοι, κτλ.

Η Ρόδον όντως σκάλιζε το dna μέσα στον Λαβύρινθο, ο οποίος ήταν το βιολογικό της εργαστήριο. Το οποίο ήρθε μετά ο Μίνως καί το μαγάρισε, με τον παρά φύσιν Μινώταυρο. (Θυμηθήτε ότι κι από το σώμα του Μίνωα έβγαιναν φίδια, «ασθένεια» από την οποία τον θεράπευσε η σύζυγός του Πασιφάη.)

Δεν θα σας αναλύσω τώρα το πώς το γνωρίζω αυτό, αλλά… μήπως έκανε κανείς καμιά έρευνα, γιά το αν ο φερόμενος σήμερα ως Λαβύρινθος μοιάζει με κανέναν αστερισμό; (Ούτ’ αυτό θα το αναλύσω τώρα.) Αν ναί, όντως είναι ο …σωστός Λαβύρινθος.

(επόμενο)

 

Advertisements