arxigramma-Oσυνδυασμός παρατηρητικότητας καί λογικής μπορεί να εφαρμόζεται παντού. Ενδεχομένως σε κάποιες περιπτώσεις να χρειάζεται συνδυασμός οξύτερης -«ντετεκτιβίστικης»- παρατηρητικότητας καί κάπως ανορθόδοξης λογικής (αλλά πάντως λογικής). Συν μιά εσσάνς έμπνευσης.

Αυτές οι «κάποιες περιπτώσεις» κατά κανόνα ανήκουν στον χώρο του παράξενου. Όπου μπορούμε να έχουμε μέχρι κι εξαγωγή συμπερασμάτων σ’ ένα επίπεδο, καί εφαρμογή τους σε άλλο. Δύο σχεδόν παράλληλους κόσμους, δηλαδή, που συναντιένται μονάχα στην αρχή καί το τέλος τους.

Μία τέτοια περίπτωση είναι αυτή που θα δούμε σήμερα. Θέλω να σημειώσω πως περισσότερο τη δίνω ως υπόδειγμα τρόπου εργασίας, παρά ως «στάνταρ» συμπέρασμα προς περαιτέρω χρήση.

Οι οιωνοί της άρτι ληξάσης Ολυμπιάδας του Ρίο ντέ Τζανέϊρο, λοιπόν…

Ξεκίνησαν από τη γκάφα (καί ταβανόπροκα εις βάρος μας) του NBC, κατά την οποία ο Μέγας Αλέξανδρος συμμετέσχε σε Ολυμπιακούς Αγώνες της αρχαίας Ελλάδας – αλλά δεν έδωσα σημασία. (Είπαν καί πως ο Μ. Αλέξανδρος ήταν …Σκοπιανός.) Έπρεπε να δώσω σημασία, αλλά ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη.

 

α’ – Η κύρια ερμηνεία των οιωνών

Ο επόμενος οιωνός, που δεν γινόταν να τον αγνοήσω (διότι έβγαζε μάτια), ήταν ετούτος εδώ:

απονομή-χρυσού-στην-Άννα-Κορακάκη

Που οδηγούσε αμέσως εδώ:

Απόλλων-καί-κοράκι-κύλικας

«- Εδώ είμαστε!», αναφώνησα χαρούμενος. Από εκεί καί μετά, επειδή κατάλαβα πως -ανάμεσα στα διεθνή πανηγύρια- πλαγίως πλην σαφώς ξεπροβάλλει η αρχαία Ελλάδα, περίμενα τους επόμενους σχετικούς οιωνούς. Διότι ήμουνα σίγουρος πως θα υπάρξουν.

Εννοείται, περίμενα να εξάγω καί το τελικό συμπέρασμα.

 

Τις επόμενες μέρες δεν υπήρξε κάποιος ευδιάκριτος οιωνός. Αλλά υπήρξε στο τέλος, στη συνολική συγκομιδή των μεταλλίων. Αυτά ήταν τρία χρυσά, ένα αργυρό (αν καί μαϊμού, διότι ο Γιαννιώτας κέρδισε καί κανείς άλλος), καί τρία χάλκινα.

Παρένθεση-παραίνεση προς ασχέτους «αθλητικογράφους»: Λεβέντες, τα χάλκινα μετάλλια που πήραμε ήταν τρία. Όχι δύο. Δύο ήταν οι τρίτες θέσεις που πήραμε. Μάθετε όμως πως στα ομαδικά αθλήματα παίρνουν όλοι οι συμμετέχοντες στην ομάδα μετάλλιο… καί μη μας ξανακάνετε τα τρία δύο! 🙂

Αυτό το 3-1-3 έδειχνε αμέσως μιά συμμετρία, πράγμα που δεν μου διέφυγε. (Δεν μου διαφεύγουν κάτι τέτοια!) Να πω την αλήθεια, περίμενα ως το τέλος μήπως πάρουμε ακόμη κανένα (περίμενα συγκεκριμένα αργυρό), ώστε η συμμετρία να δείξει προς κάποια εικόνα που είχα στο μυαλό μου. (Εντάξει, να σας το πω κι αυτό. Πρόκειται γιά τα 3+3+2 «υπερδιαστατικά» σημεία μιάς περιστρεφόμενης περί άξονα σφαίρας, όπως ένας πλανήτης. Τα δύο αργυρά θα ήταν οι πόλοι.)

Πλην όμως, παρέμεινε μέχρι τέλους 3-1-3.

Εδώ, βέβαια, θα μπορούσε κανείς να μιλήσει γιά το διάταγμα των Μεδιολάνων (313 μΧ), ή …το αυτοκίνητο του Ντόναλντ Ντάκ! (Έχει αριθμό κυκλοφορίας 313.) Αλλά ο κύλικας, συν η γκάφα του NBC (που ακριβώς στο σημείο αυτό πήρε τη θέση της ως οιωνός), έδειχναν αρχαία Ελλάδα. Εκεί έπρεπε να ψάξω.

 

Μιά πασίγνωστη ερμηνεία, πάλι, των τριών μετάλλων των μεταλλίων δείχνει τρία ζώδια καί τρία ουράνια σώματα:

  • Ο χρυσός είναι του Ήλιου καί του Λέοντα.
  • Ο άργυρος είναι της Σελήνης καί του Καρκίνου.
  • Κι ο χαλκός της Αφροδίτης καί του Ζυγού. (Καί του Ταύρου – αλλά όχι γιά πολύ ακόμη.)

Βέβαια, δείχνει καί τους αντίστοιχους «μεγάλους μήνες», αλλά αυτό δεν θα μας απασχολήσει.

Όλα τα παραπάνω δεν τα λέω γιά καινούργια. Άλλως τε, ισχύουν γιά όλες τις αθλητικές διοργανώσεις! Εκείνο που επισημαίνω, είναι πως σήμερα όλοι τα ξέρουν μεν (διότι σήμερα ασχολούμαστε με ζώδια καί «Νέα Εποχή» καί τα ρέστα, έστω καί λίγο), αλλά η σκέψη των περισσοτέρων είναι «φροντιστηριακή»: τα ξέρουν, αλλά δεν τα χρησιμοποιούν. Δεν ξέρουν τί να τα κάνουν!

Όπως ακριβώς οι μαθητές στα φροντιστήρια γίνονται σαϊνια στις ασκήσεις πχ με τις απόλυτες τιμές, αλλά κανείς (ούτε κάν οι περισπούδαστοι φροντιστές!) δεν ξέρει τί σκατά τη χρειαζόμαστε μιά «απόλυτη τιμή». Τί την κάνουμε! Καί το χειρότερο, κανείς δε ρωτάει!

(Ως συμπέρασμα, βγαίνει πως κάποιος ιδιόρρυθμος εφηύρε κάποτε αυτή την έννοια, διότι δεν είχε με τί άλλο ν’ ασχοληθεί. Καί, προφανώς, κατ’ επέκτασιν ολόκληρο το επιστημονικό οικοδόμημα του πολιτισμού μας βγήκε κάπως έτσι: από τα φληναφήματα ιδιορρύθμων αργοσχόλων. Ζήτωσαν τα φροντιστήρια, λοιπόν! 🙂 )

Λοιπόν, έπρεπε να ψάξω πρώτα γιά τρείς Ήλιους καί τρείς λέοντες. Καί δη, σε άμεση σχέση με την αρχαία Ελλάδα. Ευτυχώς, δεν χρειάστηκε να πάω μακριά!

Ιδού τα τρία λιοντάρια:

τρείς-λέοντες

Καί οι τρείς Ήλιοι:

τρείς-Ήλιοι

Διάνα μέχρι στιγμής!

 

Πάμε τώρα στο αργυρό μετάλλιο καί τη Σελήνη.

Ψάχνουμε μία Σελήνη (κι ενδεχομένως ένα καβουράκι)… αλλά, προσέξτε κάτι: το αργυρό μετάλλιο του Γιαννιώτα είναι στην πραγματικότητα χρυσό. (Είπαμε! Κανένας Ολλανδός δεν κέρδισε. Ουδέποτε συνέβη τέτοιο βδέλυγμα! 🙂 ) Που σημαίνει ότι η Σελήνη κρύβει τον Ήλιο, άλλως έχουμε έκλειψη Ηλίου.

Νά ‘την:

έκλειψη-Ηλίου-01-09-2016

Μόλις ορατή απ’ την Ελλάδα, αλλά δεν μας χαλάει. Ο συμβολισμός μας παραμένει ισχυρός.

έκλειψη-Ηλίου-2016-09-01-χάρτης

(Στην Ελλάδα θα βλέπαμε τη Σελήνη απλά να «γλείφει» το κάτω μέρος του ηλιακού δίσκου.)

 

Η Αφροδίτη, τώρα, των χαλκίνων μεταλλίων, έχει δύο συμβολισμούς. Ας μείνουμε στον πρώτο, τον δεύτερο θα τον δούμε αργότερα – στην τέταρτη ενότητα του παρόντος.

Το ένα χάλκινο μετάλλιο δείχνει όντως τον πλανήτη Αφροδίτη, ο οποίος από τις ημέρες της Ολυμπιάδας μέχρι τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη ήταν συνεχώς σε «πακέτο» με τον Ερμή καί τον Δία… οι οποίοι αντιπροσωπεύουν τα άλλα δύο χάλκινα μετάλλια. (Ναί, το γνωρίζω πως το μέταλλο του Δία είναι ο ψευδάργυρος καί του Ερμή ο υδράργυρος, αλλά παίρνω τη διασταλτική ερμηνεία: χαλκός = πλανήτης.) Ιδού:

Αφροδίτη-2016-09-02

Ταυτόχρονα, αυτή η διάταξη Ήλιου / Σελήνης / Αφροδίτης / Δία είναι απάνω-κάτω αυτή, που ανοίγει την πόρτα του ονείρου μου γιά τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου

telikh-porta-mayro

Γι’ αυτό είχα προβλέψει ως ημέρα της πιθανής αρχαιολογικής ανακοίνωσης την Παρασκευή (πάλι τη μέρα της Αφροδίτης!) 2 Σεπτεμβρίου 2016. Ήταν η μέρα, που τα συγκεκριμένα άστρα πήραν τις συγκεκριμένες θέσεις – αν καί τρία ζώδια μακριά (δυτικώτερα) απ’ τον Ωρίωνα.

 

Ως συμπέρασμα:

Τα Ολυμπιακά μας μετάλλια του 2016 προοιώνιζαν μιά διαδικασία «ενεργοποίησης»των άστρων, η οποία ξεκινάει από τις μέρες διεξαγωγής της Ολυμπιάδας. Καί καταλήγει έτσι, ώστε στις 2 Σεπτεμβρίου ν’ ανοίξει (έστω, συμβολικά) η πόρτα της Αμφίπολης καί ν’ ανακοινωθεί το όνομα…

*** στην Ολυμπιάδα του Ρίο ***

*** συμβαίνει γκάφα («ο Μ. Αλ. συμμετείχε σε Ολυμπιάδα» ) ***

…της μητέρας του Μ. Αλ. Ολυμπιάδας, ως θαμμένης στην Αμφίπολη.

Αυτό ακριβώς περίμενα.

 

β’ – Καί η πραγματικότητα;

Φυσικώι τώι λόγωι ψάχνω, λοιπόν, στις 2 Σεπτεμβρίου (αλλά και στις επόμενες μέρες) να βρώ ανακοινώσεις καί νέα, ώστε να δω αν επιβεβαιώθηκαν οι οιωνοί. Δεν βρήκα, παρά πενιχρή συγκομιδή – που καθόλου δεν στηρίζει την ερμηνεία μου. Θα μπορούσε κάλλιστα κάποιοι αναγνώστες να διάβασαν εδώ την προανακοίνωση, κι επειδή αισθάνονται φιλικά, να μου κάνουν το χατήρι με δικές τους δημοσιεύσεις. Δεν λέει τίποτε αυτό, όμως.

Βρήκα τα εξής:

  • Αυτό το άρθρο, που δημοσιεύτηκε τις πρώτες πρωϊνές ώρες της 3ης Σεπτεμβρίου, καί αποτελεί αναδημοσίευση από το ιστολόγιο του (εξειδικευμένου … «Αμφιπολιλόγου») Εμπεδότιμου, κάπου από τον περασμένο Μάρτιο.
  • Κι ένα άλλο άρθρο (δυστυχώς, δεν βρίσκω τώρα τον σύνδεσμο), νομίζω την Κυριακή 4 του μήνα, που έγραφε ότι η ανασκαφή στην Αμφίπολη σταμάτησε κατόπιν εντολής κάποιου ηπαπαραίου, γιά να …μη θιγούν οι Σκοπιανοί. (Οι γνωστές παλιανθρωπιές καί μεθοδεύσεις των ηπαπαραίων γκάνγκστερς.)

Αυτή ήταν η ιστορία της ερμηνείας των οιωνών των Ολυμπιακών μεταλλίων, όπως τη σκέφτηκα αρχικά. Σωστοί συλλογισμοί, που όμως δεν έχουν αντίκρυσμα. Σαν τον τρελλό της πλατείας που προτείνει σωστές πολιτικές λύσεις, πλην όμως δεν θα καταφέρει να μπεί στη Βουλή (καί να τις εφαρμόσει) ποτέ του.

Εδώ, βέβαια, πολλοί «καλοθελητές» θα μου την πουν, ότι δεν ξέρω τί μου γίνεται, κτλ. (Ναί, βλέπω τα έργα τα δικά τους καί θαμπώνομαι! Τί να σας πω! 😛 ) Ωστόσο, πριν απογοητευθώ ελαφρώς, έσκασε μύτη καί κάτι άλλο, που -ομολογώ πως- δεν το περίμενα καθόλου.

 

γ’ – Ένας άλλος τάφος κι ένας άλλος Λέων

Ας είναι καλά η Πολυμήδη, η οποία μου επέστησε την προσοχή σε μιά ανάρτηση άλλου ιστολογίου, αυτήν εδώ. Καί μου έστειλε ένα σχόλιο από τη σελίδα του ιστολόγου αυτού στο φατσομπούκ.

σχόλιο-από-φμπ

Ο τάφος του Λέοντα του Σοφού, λοιπόν… Πιθανόν, αν υποθέσουμε πως (α) ο Λέων Στ’ ο Σοφός στα γεράματά του εκάρη μοναχός καί απεσύρθη σε μοναστήρι, καί (β) εμόνασε κάπου στη δυτική Θεσσαλία. Ποιός ξέρει; Μπορεί.

Τώρα, η τυχούσα εμπλοκή των «υπερεσιώνε» σε τέτοιες ιστορίες εξηγείται κάλλιστα, αν βρέθηκαν θαμμένα τίποτε «προφητικά» έγγραφα μαζί με τον νεκρό. Ή τίποτε έγγραφα γραμμένα σε κρυπτογραφικό κώδικα.

Δυστυχώς, ελλείψει άλλων πληροφοριών, εμείς θα περιοριστούμε στο θυμόσοφο: «Τ’ είχαμε, τί χάσαμε;». Μπορούμε κάλλιστα να ζήσουμε καί χωρίς τα όποια ταφικά χειρόγραφα του καλού αυτού αυτοκράτορα – κι ευτυχώς που δεν είμαστε πρακτόρια, διότι οι προϊστάμενοι θα μας έτρεχαν να γράψουμε μετάφραση.

Πάμε παρακάτω, όμως.

 

Ταυτόχρονα, τις ίδιες μέρες οι οιωνοί έδειξαν …πολλούς άλλους λέοντες!!! Αυτούς που βρίσκονται στην ταράτσα («άνδηρον») με τους λέοντες, στη Δήλο. Βλέπετε, τις μέρες αυτές είχε προγραμματιστεί θεατρική παράσταση στο αρχαίο θέατρο της Δήλου, μετά από σιωπή εικοσιενός αιώνων.

Ξανά Λέων / λέοντες, ξανά χρυσός, ξανά Απόλλων.

Καί ξανά τάφος.

Δεν βιάζομαι να βγάλω συμπέρασμα, διότι υφίσταται καί…

 

δ’ – Η δεύτερη ερμηνεία των οιωνών

Αυτή μας προέκυψε μετά την ανακοίνωση γιά τον τάφο του Λέοντα, καί πάει ως εξής:

Ξεκινάμε από τα μετάλλια ειδικά της Άννας Κορακάκη. Το πρώτο, χάλκινο στο πιστόλι με στόχο στα 10 μέτρα. Το δεύτερο, χρυσό στο πιστόλι με στόχο στα 25 μέτρα.

Το 25, όμως, είναι λίγο μικρότερο από το 10*(φ^2), δηλ. το 26.18 . Ουσιαστικά, είναι το ίδιο γιά τον συμβολισμό μας.

Αυτό τώρα σημαίνει πως, αν το 10 αντιπροσωπεύει την τροχιά της Αφροδίτης, το 25 αντιπροσωπεύει την τροχιά του Άρη.

Όμως, προσέξτε: τρία χάλκινα μετάλλια σημαίνει «τρείς Αφροδίτες»

…επομένως οδηγούμαστε σε τούτες εδώ τις τρείς όμορφες (δηλ. «Αφροδίτες») Μεγαλοκυράδες:

κρίση-του-Πάρη

…καί την κρίση του Πάρη. (Ή, μήπως, Π-Άρη; Συνδυάστε καί τη Σοφία της Θεάς Αθηνάς με το προσωνύμιο του Λέοντα του Σοφού. Όπως καί τη λαμπρότητα της Θεάς Ήρας με τη λάμψη του Ήλιου… των τριών χρυσών Ολυμπιακών μεταλλίων.)

Το δε χρυσό μετάλλιο της Άννας Κορακάκη είναι το χρυσό μήλο της Έριδος. (Σπάω πλάκα με τις …έριδες που ξεκίνησε άθελά της η Άννα στα σχόλια ενθάδε! 🙂 )

Μάλιστα!…

Συμπεραίνουμε, λοιπόν, πως σύντομα θα ξεκινήσει κάποιος πόλεμος (τροχιά Άρη / πιστόλι Άννας), με τοπική αφετηρία ή στόχο την Τροία / Κωνσταντινούπολη (Λέων Σοφός), καί χρονική αφετηρία την αρχαία (καί πανάρχαιη) Ελλάδα. Σημειώστε επίσης πως το χρυσό νησί, η Δήλος (των λεόντων), βρίσκεται στον 25ο μεσημβρινό, ακριβώς αυτόν που θέλουν ως νέο σύνορο οι Τουρκαλάδες.

(Λεπτομέρεια: πολλοί θεωρούν το Παρίσι ως πόλη του Πάρη… ένθα καί το νύν αμόρε της Αννούλας. Δεν το λαμβάνω σοβαρά υπ’ όψιν, διότι αυτά αλλάζουν.

Λεπτομέρεια 2: Ο κοκκορόμυαλος Πάρης είχε καί δεύτερο όνομα. Ονομαζόταν καί Αλέξανδρος. Νά, λοιπόν, ξανά η Αμφίπολη να εισχωρεί καί στη δεύτερη ακολουθία συλλογισμών… απ’ το παράθυρο! 🙂 )

 

Επίλογος

Αυτά ήταν όλα όσα σκέφτηκα αυτές τις μέρες. Ακόμη κι αν δεν ανταποκρίνονται σε ορατή αλήθεια, ή ακόμη κι αν μου έχουν ξεφύγει πράγματα, ελπίζω να τα βρήκατε ενδιαφέροντα.

Καί ίσως την όλη μεθοδολογία ενδιαφέρουσα προς μίμηση.

Όσο γιά επερχόμενα σχετικά γεγονότα, τ’ αναμένουμε εσείς κι εγώ παρέα.

Ίδωμεν.

 

Advertisements