(προηγούμενο)

arxigramma-Aρχίζει να φαίνεται (εντάξει, συμφωνώ – αν ήδη έχουμε κάποια εμπειρία στο θέμα) καθαρά το σχήμα της κατανομής των πυραμίδων στο πλέγμα. Πρόκειται γιά δύο σπείρες (με βήμα: «προχωράμε ένα 36άρι / ανεβαίνουμε μία τροχιά») αντικρυστές… πράγμα που υπαγορεύει καί δύο δωδεκάδες πυραμίδων. Όχι μία. Έτσι, θεωρούμε πλέον ως σίγουρη πυραμίδα την «10-10», καί αναγκαζόμαστε να θεωρήσουμε δεδομένη καί την «3-11».

Παρατηρούμε προσεκτικά τη θέση της πάλαι ποτέ «3-11»: σίγουρα κάτι υπήρχε εκεί.

πιθανή_3-11

Το σχήμα της κατανομής, που ξεπροβάλλει δειλά-δειλά, είναι το εξής:

120-σημεία-πυραμίδες-Β

Καί στο εσώτερο κομμάτι του «12+1» – με τις πυραμίδες, που λείπουν από τις δεικνυόμενες θέσεις, να υπήρχαν ασυζητητί:

120-σημεία-εσώτερο-πυραμίδες-Β

Τελειώσαμε! Οι παρατηρημένες πυραμίδες όντως υπήρχαν, και μερικές ακόμη -ανύπαρκτες σήμερα- έπρεπε να υπήρχαν αναγκαστικά. Τις υπόλοιπες, τις εκτός κατανομής, σ’ αυτή τη φάση τις αγνοούμε.

Όχι πως με τις εκτός κατανομής πυραμίδες είδαμε πράγματα που δεν υπάρχουν. Τέτοια χοντρή πατάτα δεν κάναμε. Ακολουθώντας, όμως, μιά λογική σειρά στην αφήγησή μας, αναμένουμε τις εξηγήσεις αρκετά μετά τις παρατηρήσεις.

Ακόμη κάτι: παρατηρούμε ότι στον εξώτατο κύκλο που σχεδιάσαμε, δεν υπάρχει καμμία πυραμίδα. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να θεωρήσουμε ως εξώτατη την «τροχιά» της πυραμίδας του Λυγουριού, καί να κατέβουμε μία «τροχιά» πιό μέσα, γιά να βρούμε την εσώτατη της 12άδας. Έτσι, ο πίνακας αποστάσεων διαμορφώνεται ως εξής:

αποστάσεις_12+1_Αργολίδας-Β

Καί τα δύο ακόμη εσώτατα σημεία του πλέγματος, όπου υπήρχαν πυραμίδες οπωσδήποτε, είναι τα εξής:

εσώτατος-κύκλος

Λοιπόν, δύο αντικρυστές σπείρες…

αντικρυστές-σπείρες

(το σχήμα δεν είναι υπό την κλίμακα του πυραμιδικού συνόλου μας)

 

…ανακατεύουν τον αιθέρα όπως τα συντριβάνια το νερό.

 

Μιά κανονική αιθερική μηχανή, δηλαδή. Ένα αιθερικό συντριβάνι – κάποτε, στην Αργολική πεδιάδα.

 

Συμπεράσματα

Ομολογώ πως τα τεχνικά θέματα δεν αποτελούν την επιτομή των αναγνωσμάτων μ’ ενδιαφέρον. Όμως, χωρίς θεμέλια επάνω σ’ αυτά, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε σε σοβαρή μελέτη της Μυθολογίας μας. Εξ ού καί η μακρά παράθεση τεχνικών στοιχείων, ενδεχομένως ανιαρών γιά μερικούς αναγνώστες. Εκτός αν θέλετε απλά ν’ ανταλλάσσουμε ιδέες γιά μυθιστορήματα φαντασίας!

Ή, να πηδάω κατ’ ευθείαν σε συμπεράσματα, χωρίς τα ενδιάμεσα λογικά βήματα.

Πάμε, λοιπόν, να πιάσουμε λιωμένη λάβα με γυμνά χέρια.

  • Οι πυραμίδες της Αργολικής πεδιάδας μας δείχνουν καθαρά ότι αποτελούν σύμπλεγμα, κι όχι μεμονωμένες κατασκευές.

Η αντίληψη πως οι πυραμίδες αυτές είναι τυχαία κτίσματα, μη υπαγόμενα σε κάποια σύνολη αντίληψη, είναι παντελώς εσφαλμένη.

  • Ενώ η βασική σχεδιαστική ιδέα της κατασκευής του είναι απλή, η προσεκτική μελέτη του συμπλέγματος μας δείχνει ότι αυτό κατασκευάστηκε πάνω από μία φορές – με πιθανώτερες τις δύο.

Αυτό μου το δείχνουν οι διαφορετικές διαστάσεις των θεμελίων των πυραμίδων (οι παλιότερες είναι καί μεγαλύτερες), καθώς καί το ότι τα ευρεθέντα ίχνη πυραμίδων δεν υπακούν ακριβώς το θεωρητικό μας πλέγμα όλα τους. Πράγμα που σημαίνει ότι υπήρξε καί παλιότερο πλέγμα, διάφορο αυτού που ανιχνεύσαμε (δηλ. το με βάση την πυραμίδα Ελληνικού). Μαρτυρούν περί αυτού καί οι κίτρινες κουκκίδες της επάνω (βόρειας) πλευράς του πλέγματος, δηλ. οι κουκκίδες των πυραμίδων που «περίσσεψαν» καί τις «αγνοήσαμε»: πάνε να σχηματίσουν κι αυτές μιά σπείρα, από τη βόρεια πλευρά.

Εάν έχει κανείς την υπομονή (καί τον χρόνο, εννοείται), μπορεί να βρεί το κέντρο / τις διαστάσεις / την πυραμιδική κατανομή του παλιότερου αυτού πλέγματος. Μόνο που αυτό δεν είναι δική μας προτεραιότητα, καί δεν θα επεκταθώ. (Αλλά τον τρόπο τον γνωρίζετε πλέον.)

Γιατί δύο διαφορετικά πλέγματα; Επειδή είναι γνωστό πως το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο της Γής μετατοπίζεται με το πέρασμα του χρόνου. (Παράβαλε την ετήσια ολίσθηση του μαγνητικού Βορρά.) Προφανώς, μετατοπίζεται καί το αιθερικό πεδίο – όθεν, μετά από αρκετούς αιώνες, η ανάγκη κατασκευής νέου πλέγματος. Πιστεύω, επίσης, πως ήδη προσέξατε ότι τις πυραμίδες τις «παρακολουθούν διακριτικά» εκκλησίες… (Καί ναί, οι εκκλησίες σήμερα παίζουν τον ρόλο των τότε πυραμίδων.) Πράγμα που σημαίνει ότι γι’ ακόμη μία φορά το πλέγμα έχει μετατοπιστεί αρκετά. (Λογικό. Από τη γέννηση του Αιήτη έχουν περάσει σαρανταδύο αιώνες.)

Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος, που αρκετές πυραμίδες δεν πέφτουν επάνω στους κόμβους του πλέγματος πυραμίδας Ελληνικού, αλλ’ απλώς τους πλησιάζουν «στο περίπου»: πρόκειται γιά τις παλιότερες, του παλιότερου πλέγματος.

Καί, φυσικά, ο λόγος δεν είναι κάποια ανικανότητα μετρήσεων εκ μέρους των κατασκευαστών! Μην τρελλαθούμε! Άτομα που κάνουν ακριβή στόχευση στα 15 καί στα 25 χιλιόμετρα, είναι δυνατόν να πέφτουν έξω στις μερικές εκατοντάδες μέτρα; Με σπάγγο να μετρούσανε, θα το βρίσκανε το σωστό!

  • Την πρώτη κατασκευή του πυραμιδικού συμπλέγματος την τοποθετώ πριν τον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα.

Πράγματι, έχω βρεί αναφορές στο Διαδίκτυο, που υποστηρίζουν καί τέτοια χρονολόγηση – αν καί μονάχα ως αστήρικτες υποθέσεις. Λόγια της παρέας, παναπεί. (Γι’ αυτό καί δεν δίνω συνδέσμους.) Πάντως, έχουν πέσει μέσα οι λαλήσαντες.

  • Τη δε δεύτερη, καναδυό αιώνες πριν την εποχή του Αιήτη.

Γι’ αυτήν, έδωσαν εντολή τα ιερατεία να λάβει χώραν, καί μάλιστα εγκαίρως. Διότι πρόβλεψαν το τί ερχόταν. (Η θύελλα του Τρωϊκού Πολέμου.)

  • Πάντως, σε καμμία περίπτωση οι πυραμίδες της Αργολικής πεδιάδας δεν είναι των κλασικών ή Ελληνιστικών χρόνων, όπως επιμένει η «επίσημη» Αρχαιολογία.

Ούτε γι’ αστείο, τέτοιοι ισχυρισμοί!

  • Το ιερατείο άργησε ν’ «αναστήσει» τη χρήση πυραμίδων τόσες χιλιετίες μετά τον Κατακλυσμό, καθαρά γιά τους δικούς του (καί μεταφυσικούς) λόγους.

Γιά παράδειγμα, όλ’ αυτά τα χρόνια έκριναν πως δεν έπρεπε να δώσουν το …κακό παράδειγμα στα μάτια καραδοκούντων εχθρών. Όταν ησύχασαν πως δεν συντρέχει τέτοιος κίνδυνος, έδωσαν εντολή γιά την ανακατασκευή του συμπλέγματος της πεδιάδας του Άργους.

  • Το πυραμιδικό σύμπλεγμα της Αργολικής πεδιάδας ήταν χρήσιμο μονάχα γιά ειρηνικούς σκοπούς. Η ενέργεια των πυραμίδων ήταν χαμηλή.

Μικροκλίμα, καλλιέργειες, ευζωΐα των κατοίκων… Γιά τον λόγο αυτό, δεν νομίζω πως οι πυραμίδες αυτές ήταν «οπλισμένες» με βαίτυλους. Αρκούσε μονάχα το πυραμιδικό σχήμα, γιά ν’ αυξηθεί η ροή του αιθέρα.

Ίσως τοποθετούσαν βαίτυλους μία καί μοναδική φορά τον χρόνο, κατά το θερινό ηλιοστάσιο. Αλλά όχι τον υπόλοιπο χρόνο.

  • Ταυτόχρονα, το υπό εξέταση σύμπλεγμα αποτελούσε μιά καλή δοκιμή στην πράξη.

…Γιά τα επόμενα – καί πιό ισχυρά.

  • Παρά την ασυμφωνία με το παλιότερο πλέγμα, οι πυραμίδες επανακατασκευάστηκαν χωρίς αυστηρές προδιαγραφές στην τοποθέτηση. Μερικές φορές χρησιμοποιήθηκαν οι θέσεις (ίσως καί ολόκληρες οι σωζόμενες πυραμίδες) του παλιότερου πλέγματος.

Είτε επειδή ο ακριβής συντονισμός θα έκανε την αιθερική ενέργεια σχεδόν ανεξέλεγκτη, είτε επειδή οι γεωμάντεις είπαν ότι υπάρχει τοπική αλλοίωση του γεωμαγνητικού πεδίου κατά περίπτωση.

  • Ο εξώτατος (απορριφθείς τελικά) κύκλος, που περνάει από τους ναούς της Ήρας στο Λουτράκι, δεν είναι εντελώς άχρηστος.

Έρευνες του γράφοντος έχουν δείξει ότι τέτοιοι κύκλοι, ενώ δεν συμμετέχουν ενεργά στο υπό εξέταση «πλανητικό σύστημα» πυραμίδων / ναών, αποτελούν κατά κάποιο τρόπο τη «γέφυρα» με κάποιο γειτονικό παρόμοιο σύστημα. Το να ψάξω, όμως, εδώ γιά το ποιό «πλανητικό σύστημα» συνδέεται με τα Ηραία στο Λουτράκι, ή πόσο μακρυά φτάνει η αλυσίδα τέτοιων «γεφυρωμένων» πλεγμάτων, ξεφεύγει κατά πολύ του παρόντος.

  • Παρά την «χύμα» κατασκευή, το πυραμιδικό σύμπλεγμα όντως απέδωσε τ’ αναμενόμενα.

…Κ’ ίσως ακόμη τ’ αποδίδει! Πορτοκαλάδα από …πορτοκάλι Αργείτικο, κανείς; 🙂 Πεπόνια; Μαρμελάδες;… Έτσι μού ‘ρχεται να φορτώσω ολόκληρο Ντάτσουν με Αργείτικα προϊόντα! ΛΟΛ!!! 🙂

  • Καμμία από τις σημαντικές πόλεις της «Εποχής του Χαλκού» στην περιοχή (Μυκήνες, Τίρυνς…) δεν αποτελεί μέρος του πυραμιδικού πλέγματος.

Εννοώ, κάποιος ναός τους, ή άλλη παρεμφερής κατασκευή (απλός βωμός, ή ο,τιδήποτε). Πράγμα που σημαίνει ότι αυτές χτίστηκαν σ’ εποχή, κατά την οποία το προκατακλυσμιαίο σύμπλεγμα είχε αδρανοποιηθεί. Ή, ότι δεν τις ενδιέφερε. Ή καί τα δυό. Δηλαδή, πλην ιερατείων, είχε εκλείψει η σχετική γνώση – καθώς καί η ανάγκη κατασκευής πυραμιδικού συμπλέγματος.

Εν πάσει περιπτώσει, η επανακατασκευή του συμπλέγματος προϋποθέτει τουλάχιστον έναν προηγηθέντα αιώνα ειρήνης κι ευημερίας γιά την πόλη του κατασκευαστή. Όπερ τοποθετεί τα πράγματα σε λογική σειρά: πρώτα χτίστηκαν πχ οι Μυκήνες, καί μετά από πχ 100 χρόνια έδωσε κάποιος εντολή γι’ ανακατασκευή του συμπλέγματος των πυραμίδων.

  • Αν καί η μυθολογία του Άργους συνδέεται κατ’ ευθείαν με την Αίγυπτο (Δαναΐδες), οι πυραμίδες του Άργους δεν είναι δάνειο αιγυπτιακό.

Οι Δαναΐδες τοποθετούνται έξι γενιές μετά τον Ίναχο, ο οποίος έζησε κατά τον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα. ‘Όμως, το 9400 πΧ δεν υπήρχε ουδέ ίχνος πυραμίδας στην Αίγυπτο. (Αλλά υπήρχε ήδη το πρώτο πυραμιδικό πλέγμα στο Άργος.) Η σωστότερη ερμηνεία είναι: κάποιοι πανάρχαιοι Έλληνες να γνώριζαν τη χρηστικότητα των πυραμίδων, καί να μετέδωσαν τη γνώση αυτή σ’ Ελλάδα κι Αίγυπτο. Οι οποίες χώρες λειτούργησαν στην πράξη τις πυραμίδες όταν (κι όπως) τις χρειάστηκαν. Ελάχιστη σχέση έχει η αιγυπτιακή ανάπτυξη των πυραμίδων με την εγχώρια.

Δεν επεκτεινόμαστε στην ιστορία της χρήσης πυραμίδων, διότι ξεφεύγουμε πάρα πολύ. Δεν είναι αυτό το θέμα μας. Εν πάσει περιπτώσει, ακόμη καί οι πυραμίδες του Τεοτιχουακάν έχουν να κάνουν με πανάρχαιους Έλληνες. (Εξ ού καί οι υπομνήσεις οικείων προσώπων καί καταστάσεων απ’ αυτές.)

Καί, τέλος, το κυριώτερο:

  • Ο Αιήτης, καθώς κι άλλα πρόσωπα της περιοχής κατά τις εποχές εκείνες, μεγάλωσαν μέσα σε μιά «πυραμιδική» κουλτούρα.

Δηλαδή, τους ήταν ήδη οικείο (πριν αναλάβουν δράση) το θέμα (καί θέαμα) ενός πυραμιδικού συμπλέγματος που κάνει πράγματα. Έτσι, όταν το ιερατείο έδωσε εντολή γιά δημιουργία πυραμιδικού συμπλέγματος αλλού, σε άλλο μέρος μακρυνό (ή εκμετάλλευση ήδη υπάρχοντος συμπλέγματος κάπου μακρυά – δες επόμενη συνέχεια), τα βήματά τους προς την κατεύθυνση αυτή ήσαν περισσότερο από σίγουρα.

Ουδείς ζητάει εξηγήσεις γιά κάτι, το οποίο ήδη γνωρίζει!

Η μόνη διαφορά ήταν, πως τα επόμενα πυραμιδικά συμπλέγματα (ή συμπλέγματα ναών) θα ήταν καί όπλα.

(επόμενο)

Advertisements