(προηγούμενο)

arxigramma-Sigmaυμμαζεύουμε τις σκέψεις μας.

Αν καί κρυπτόμενη κάτω από τα προφανή, διακρίναμε μία ευθύγραμμη διάταξη με 12 συν 1 κύρια σημεία (καί δράκο), καί μάλιστα δύο φορές. (Συν ακόμη μία, στο περίπου.) Υπό διαφορετική κλίμακα: πλέγμα κτισμάτων, ένα καί μοναδικό κτίσμα, κωπήλατο πλοίο.

Επίσης, διακρίναμε τις (μη ρητώς εκπεφρασμένες) προσδοκίες των ανθρώπων, που τα χρησιμοποιούσαν όλ’ αυτά, όπως είδαμε καί τ’ αποτελέσματα των διατάξεων αυτών.

  • Στο ξύλινο πλοίο, η χρήση ήταν καθαρά συμβολική.
  • Στους -πέτρινους- καθεδρικούς, κάτι γίνεται. (Μιλάω γιά σοβαρές καταστάσεις, όπως θεραπείες.)
  • Το ίδιο καί στο Τεοτιχουακάν: υπάρχει έστω η ευφορία των συμμετεχόντων.

Να υποθέσουμε πως ένα «ενεργοποιημένο» Τεοτιχουακάν (με βαίτυλους) θ’ απέδιδε εντυπωσιακά αποτελέσματα; Πιθανώτατα – αλλά, μέχρι να το δούμε, δεν μπορούμε ν’ αποφανθούμε οριστικά.

Εκείνο που μπορώ να πω με σιγουριά, είναι πως πρέπει ν’ αγοραστούν καινούργιοι βαίτυλοι γιά την «ενεργοποίηση». Κι επειδή κανείς δεν γνωρίζει ποιόν να τοποθετήσει καί πού, πρέπει να ξοδευτούν αρκετά χρήματα γι’ αγορές κρυστάλλων διαφόρων τύπων, κι αρκετός χρόνος γιά δοκιμές. (Οι νεοεποχίτες, που ανεβαίνουν στις πυραμίδες του Τεοτιχουακάν γιά να «πάρουν ενέργεια», πρέπει να βρούν καί σπόνσορες, δηλαδή! Εκτός αν κάνουν έρανο! ΛΟΛ!!! 🙂 )

Πιστεύω πως οι αυθεντικοί βαίτυλοι των πυραμίδων βρίσκονται μέχρι σήμερα σε κρύπτες. Εκεί, όπου τους έκρυψαν οι ιθαγενείς, όταν κατάλαβαν την αρπακτικότητα των Κονκισταδόρες. Όπως έκρυψαν καί το σχέδιο της διάταξής τους, καί το παραδίδουν από γενιά σε γενιά ιερέων των γύρω φυλών ελάχιστοι γνώστες.

 

Κάναμε όλη αυτή την κουβέντα, όχι γιά να μάθουμε ποιοί ήσαν οι μεσαιωνικοί σπαθοφόροι (Ναΐτες, Βίκινγκς, καί λοιποί), κι αν μπορούσαν να χτίζουν ναούς. Αλλά επειδή μας ενδιαφέρει να προσπαθήσουμε να βρούμε όσο το δυνατόν περισσότερα γιά το «12+1» της πάλαι ποτέ Αίας. Γιά να βρούμε τον πρόγονο, κρίνοντας από τους απογόνους. Κάπως σαν τους γενετιστές. Ή κάποια προγράμματα υπολογιστών, που προσπαθούν ν’ αναπλάσουν το πρόσωπο ενός ατόμου.

Γιατί, με τη σειρά του, το θέλουμε αυτό;

Μά, επειδή η όλη ιστορία μπλέκεται στα πόδια της Ελλάδας λίγο πρό του Τρωϊκού Πολέμου.

Καί γιατί ασχολούμαστε με τις συγκεκριμένες καταστάσεις καί τα συγκεκριμένα πρόσωπα του απωτέρου παρελθόντος, όπως Μυθολογίες, Πελίες, Ιάσονες, Μήδειες, Τρωϊκούς Πολέμους, Παλαμήδηδες, τη στιγμή που καίγεται ο πωπός μας;

Το ξαναλέω – καί χωνέψτε το:

Επειδή καί σήμερα, σαρανταέναν αιώνες μετά (4100 χρόνια), καιγόμαστε από την ίδια ακριβώς φωτιά.

Είναι, λοιπόν, απόλυτα λογικό, να κάνουμε χρήση του κύριου λόγου υπάρξεως της Μυθολογίας καί της Ιστορίας! Δηλαδή, του ρόλου τους ως «λυσάρια ασκήσεων»: θα βρούμε έτοιμη τη λύση γιά το πώς ξέμπλεξαν οι Έλληνες τότε, ώστε να ξεμπλέξουμε κι εμείς σήμερα.

Έστω, θα βρούμε μία πιθανή λύση. (Κι εφ’ όσον ξαναεφαρμόστηκε, εφικτή.)

– Μά, ακόμη κι αν τα αίτια είναι τα ίδια, θα καθαρίσουμε σήμερα με τα όπλα μας του τότε;

– Γιατί όχι; Σκέψου ότι τα τότε όπλα μας μπορεί να είναι ανώτερα από τα σημερινά μας!… που μάλιστα τ’ αγοράζουμε από εχθρικές προς την Ελλάδα χώρες. Μ’ ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό.

(Εσκεμμένως σκάρτη ποιότητα, δηλαδή. Η οποία, όταν έρθει η «κακιά στιγμή», χαρακτηρίζεται ως «αστοχία υλικού». Ωραία λόγια, χαριτωμενιές παλιανθρώπων στελεχών λωποδύτικων εργοστασίων, που όμως σκοτώνουν Έλληνες στρατιώτες – όπως ο όλμος στον Βόλο.)

Στο κάτω-κάτω, έχεις να προτείνεις κάτι καλύτερο;

Απόπλους, λοιπόν, γιά Αία!

 

Στα προηγούμενα, υπάρχει ένα κοινό χαρακτηριστικό. Δεν το ανέφερα, αλλά είναι ευκόλως διακρινόμενο: καί τα ντρακκάρ, καί οι καθεδρικοί, καί τα συγκροτήματα πυραμίδων, δεν έχουν να κάνουν με το Ελληνικό γίγνεσθαι. Είναι προϊόντα άλλων λαών, εκτός Ελλάδος.

Βέβαια, εάν κάποιος διακρίνει οπουδήποτε στον ευρύτερο Ελληνικό χώρο ευθύγραμμη διάταξη «12+1» (έστω καί ορθοδόξων χριστιανικών ναών), σε οποιαδήποτε κλίμακα, θ’ ανακαλέσω. Θα παραδεχθώ ότι έκανα λάθος. Αλλά, δε μπορεί! Κάτι τέτοιο θα το έβλεπα κι εγώ, τόσον καιρό που ψάχνω τα σχετικά. Συνεπώς, παραμένουμε στη διαπίστωση ότι το ευθύγραμμο «12+1» δείχνει προέλευση εκτός Ελλάδος. Άρα, στηριζόμαστε σ’ αυτό.

Πρώτη διαπίστωση, λοιπόν, ότι η Αία είχε δώδεκα συν έναν ναούς σε διάταξη ευθύγραμμη.

Ναούς, ή πυραμίδες; Ή συνδυασμό τους (δηλ. ναό στην κορυφή πυραμίδας x 12 φορές + μία) ; Κι αν υπήρχαν πυραμίδες, πόσο μεγάλες;

Χμμμ… Με πρώτη ματιά, δύσκολες οι απαντήσεις εδώ. Αλλά θα τις βρούμε, δεν ξεφεύγουν!

Κατ’ αρχήν, ο Αιήτης έφυγε από την Κόρινθο. Όμως, στο σημερινό χωριό «Ελληνικό», δηλαδή καμιά σαρανταριά χιλιόμετρα (σ’ ευθεία) από την πατρίδα του Αιήτη, υπάρχει η (μικρού μεγέθους) περίφημη πυραμίδα. Γιά την οποία η χρονολόγηση έδειξε ηλικία κοντά στην εποχή που λέμε!!! (Μέσα προς τέλος της 3ης χιλιετίας πΧ, γράφει η Γουΐκι.)

Μετά, αν υπήρχαν πυραμίδες στην Αία, δεν θα είχαμε προσπάθειες άλλων λαών της περιοχής να τις μιμηθούν; Ή, οι πυραμίδες να ήταν κοινός τόπος στην περιοχή εκείνη; (Αντιλαμβάνεστε πως δεν υπεισερχόμαστε σε συζήτηση, γιά το ποιός τις ανακάλυψε πρώτος.) Η απάντηση είναι καταφατική, διότι όντως υπάρχουν τέτοια ίχνη.

Οι Χετταίοι (κι εδώ), λαός Πελασγών καί σύμμαχοι των Τρώων, ζούσαν στον σημερινό Πόντο, στα νότια παράλια του Ευξείνου. Άρα, ήσαν γείτονες των Κολχιδαίων. Ιδού ο χάρτης της αυτοκρατορίας τους (με το μπλέ χρώμα) κατά τον 16ο αιώνα πΧ: (Αν καί πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί ως προς τις «επίσημες» χρονολογήσεις, επειδή αυτές κατά κανόνα είναι πολύ συντηρητικές. Παναπεί, «συμμαζεμένες» αρκετούς αιώνες προς τα εμάς.)

αυτοκρατορία-Χετταίων

Λοιπόν, αυτοί οι Χετταίοι γνώριζαν άριστα το πυραμιδικό σχήμα (καί το χρησιμοποιούσαν), όπως φαίνεται κι από την πυραμιδική οχύρωση…
πυραμίδα-Χετταίων…στην πρωτεύουσά τους Χαττούσα. (Τα ερείπεια της οποίας βρίσκονται κοντά στο σημερινό Τουρκικό χωριό Boğazkale.)

Η πλάκα είναι, πως την εποχή (περίπου το 1993) της διαμάχης γιά τη χρονολόγηση της πυραμίδας του Ελληνικού, οι συμβατικοί αρχαιολόγοι (γιά να στηρίξουν την άποψή τους περί χρονικώς «πρόσφατης» πυραμίδας) ισχυρίστηκαν κάτι σαν: «- Έλα, μωρέ! Χαρά στο πράγμα! Μιά …οχύρωση ήταν!»

Η πλάκα εις το τετράγωνον, όμως, είναι πως η πυραμίδα είναι σχήμα που πρέπει ν’ αποφεύγεται στις οχυρώσεις! Γιατί; Διότι, απλούστατα, ο εχθρός σκαρφαλώνει άνετα απάνω της.

Άρα, τόσο η πυραμίδα του Ελληνικού, όσο κι η πυραμίδα της Χαττούσας, δείχνουν πως υπήρχε καί κάποιο ιδεολογικό ή θρησκευτικό «δόγμα» πίσω από το σχέδιό τους.

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, θέλω να σας δείξω κάτι ακόμη, αλλ’ αδυνατώ να ξαναβρώ τις διαδικτυακές αναφορές που είχα βρεί το πάλαι ποτέ. Πρόκειται γιά τα σπίτια των Χετταίων, που ήταν χτισμένα επάνω σε πυραμιδική βάση. Ωστόσο, ένα ενδεικτικό σκίτσο που είχα δεί, ήταν -σε δική μου επαναπόδοση- κάπως έτσι:

σπίτι-Χετταίων

Εμπεδώσαμε, λοιπόν, πως οι Χετταίοι χρησιμοποιούσαν το πυραμιδικό σχήμα με κάθε ευκαιρία. Αυτοί οι Κόλχοι, όμως, ο λαός του Αιήτη καί (εκόντες-άκοντες) συμπρωταγωνιστές των Αργοναυτικών, τί καταγωγής ήταν;

Μόνο μιά φορά απασχόλησε την κυρίως Ελλάδα η ύπαρξή τους, τότε που έφτασε η Αργώ στα μέρη τους. Κι από τότε, χαθήκαμε! (Ούτ’ ένα γράμμα, ούτ’ ένα τηλέφωνο, τίποτε! 🙂 ) Πιστεύω, όμως, πως πάλι πρόκειται γιά πελασγικό φύλο, διότι αλλοιώς δεν θα δεχόντουσαν εύκολα Έλληνα ως βασιλιά. Που, όμως, το φύλο αυτό ξεμάκρυνε πολύ από τον εθνικό κορμό – καί τελικά αποκόπηκε.

Συνεπώς, κρατάμε γιά τη συνέχεια της συζήτησής μας ως σίγουρη διαπίστωση το ότι καί οι Κόλχοι χρησιμοποιούσαν πυραμίδες.

 

Ως συμπέρασμα, θεωρώ πως το «Ηλιακό Σύστημα» της Αίας αποτελούταν από δώδεκα πυραμίδες μικρού μεγέθους, με ναΐσκους επάνω τους. Σε προοπτικό σχέδιο, κάπως έτσι (επί 12 στο σύνολο) :

ναισκος-προοπτικό

Αυτή είναι η ιδέα που έχω γιά τους ναΐσκους του Αιήτη. Κάπως γκροτέσκα κατασκευή, πέτρα (ή γρανίτης) ως υλικό καί γρανιτόπλακες (ή σχιστόλιθος) γιά σκεπή. Τα «ακροκέραμα» καί η σφαίρα στην κορυφή είναι από χρυσό. (Χρειάζονται γιά την καλύτερη ροή της αιθερικής ενέργειας.)

Ορίστε ο ναΐσκος καί σε en face:

ναισκος-enface

Μέσα βρίσκεται ο μικρός βωμός με τον βαίτυλο. Ο βωμός, τώρα, ήταν κάπως έτσι:

βωμός-με-βαίτυλο

Σαν ολοστρόγγυλη λεκάνη νιπτήρα, με «κατεβασμένα» δύο αντιδιαμετρικά σημεία της εξωτερικής περιφέρειάς της. (Υποθέτω γιά να διευκολύνεται η «ροή» του αιθέρα; )

Το σύνολο κάθε μιάς τέτοιας πυραμιδίτσας με τον ναΐσκο επάνω της, σε προοπτικό θα έδειχνε κάπως έτσι:

ναισκος-πυραμιδάκι-προοπτικό

Τα πλαϊνά της πυραμιδίτσας τ’ απέδωσα ως καλά «πατημένο» σωρό χώματος. Όμως, θα μπορούσε κάλλιστα το χώμα της πυραμίδας να είναι επενδεδυμένο με πέτρα. Ή να είναι όλη η βάση πέτρινη.

Αυτά τα καθορίζει η εμπειρία στα υλικά χειρισμού του αιθέρα – που δεν την έχω. Αλλά, την είχαν τότε πολλοί λαοί.

 

Οι 12 πυραμιδίτσες ήταν τοποθετημένες εναλλάξ αντικρυστά, σαν τους κωπηλάτες των ντρακκάρ. (Το γιατί, θα σας το πω στο άρθρο γιά τον Ιάσονα.) Συν μία μεγαλύτερη πυραμίδα (φυσικά με ναό επάνω της), η πυραμίδα του Ήλιου, στο τέλος του διαδρόμου κι ακριβώς στη μέση του. Ο δε προσανατολισμός του διαδρόμου ήταν προς την μαθηματική ανατολή.

Εδώ, χρειάζεται να εξηγήσω κάτι.

Ο βορράς καί ο νότος είναι σημεία, που ορίζονται μονοσημάντως από την περιστροφή της Γής. Δηλαδή, είναι μοναδικά. Υπάρχει μόνον ένας βορράς, καί μόνον ένας νότος. Αντίθετα, η ανατολή καί η δύση δεν ορίζονται μονοσημάντως. Υπάρχουν αμέτρητα τέτοια σημεία – ή, ακριβέστερα, ζεύγη σημείων ανατολής-δύσης.

Γιατί; Καθαρά θέμα προβολικής γεωμετρίας: επειδή ο άξονας της Γής έχει κλίση ως προς την κάθετο προς το επίπεδο της εκλειπτικής, ο Ήλιος στο βόρειο ημισφαίριο τον χειμώνα ανατέλλει βορειοανατολικά, καί το καλοκαίρι νοτιοανατολικά. Καί, κάθε μέρα που περνάει, το σημείο της ανατολής του Ηλίου μετακινείται σαν εκκρεμές από το ένα άκρο του τόξου των «κατευθύνσεων ανατολής» στο άλλο. Προς νότον, καί μετά προς βορράν, καί πάλι προς νότον, καί ούτω καθ’ εξής.

Η μαθηματική ανατολή, όμως, ορίζεται μονοσημάντως. Καί είναι η κατεύθυνση που δείχνει ακριβώς 90° δεξιοστρόφως από βορράν. Ο Ήλιος ανατέλλει από τη μαθηματική ανατολή δύο φορές τον χρόνο, στις ισημερίες. (Περίπου 21 Μαρτίου καί 21 Σεπτεμβρίου.)

Φυσικά, εννοείται πως πάλι κρύβονται θρησκευτικές ιδέες πίσω από τέτοιον προσανατολισμό. (Δηλ. των ιερών των -περισσοτέρων- ναών προς την ανατολή.) Όπως κρύβονταν καί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό θεωρώ ότι ο προσανατολισμός του κεντρικού άξονα του «12+1» της Αίας ήταν ακριβώς επάνω στη μαθηματική ανατολή.

Έφτασε, λοιπόν, η στιγμή να κάνει την εμφάνισή του ο «δράκος» της Αίας!… Νά ‘τος:

12+1_Αίας

Οι βαίτυλοι «φορτίζονται» από τον ανατέλλοντα Ήλιο, ο δράκος παίρνει ζωή, καί ρουφάει αχόρταγα την ηλιακή αιθερική ενέργεια. (Το σκίτσο δείχνει πως βρισκόμαστε στην εαρινή ισημερία. Μπορεί καί στη φθινοπωρινή, αλλά μ’ αρέσει περισσότερο η πρώτη εκδοχή! 🙂 )

 

Κάπως έτσι ονειρεύτηκα το «12+1» της Αίας!… Κι εννοείται, θα χαρώ πάρα πολύ αν βρεθούν κάποτε τα ερείπεια αυτού του πλέγματος.

(επόμενο)

Advertisements