Αρχική

Βατάτζης

30 Σχόλια

arxigramma-Aκόμα δεν τον είδαμε, Γιάννη τον βαφτίσαμε. Στην κυριολεξία!

Ο Έλληνας σήμερα μπορεί να μην έχει να φάει, μπορεί να μην ενδιαφέρεται να διορθώσει τίποτε, αλλά πετάει τη σκούφια του γιά προφητείες γιά το μέλλον της Ελλάδας. Καί δη, τις ευνοϊκές. (Αμ, τί νομίσατε; Τα μαύρα μαντάτα θέλει; ) Θα την πάρουμε την Πόλη (καί την Αγια-Σοφιά), θα σηκωθεί ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς καί θα τους κυνηγήσει τους βρωμότουρκους, κι όλα καλά, οκ. Έλα, όμως, που τίθεται το θέμα ποιός ακριβώς είν’ αυτός! (Λες καί θα τον κάνουμε γαμπρό μας.)

Εδώ, άλλοι κατονομάζουν ως «Μαρμαρωμένο» τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, κι άλλοι τον Ιωάννη Βατάτζη. Τέλος πάντων, δεν θα τα χαλάσουμε. Αλλά, αναρωτώμενος γιατί ειδικά ο δεύτερος, έψαξα να βρω μερικά πράγματα γι’ αυτόν ανά τα ιντερνέτια. Καί βρήκα μερικά …μπουμπούκια…

Φίλος των πτωχών, μπλά μπλά μπλά, ευσεβής, μπλά μπλά μπλά, δίκαιος, μπλά μπλά μπλά, αλλά την κεραμίδα την αντιγράφω από εδώ:

κατάφερε με το ζήλο του να βαπτιστούν Χριστιανοί όλοι οι Ιουδαίοι της επικράτειάς του!!!

 

Με τον ζήλο του, ή καί με λίγο σκατόξυλο που τους έριξε; Ου μην καί προνόμια, διότι εβραίος να σου κάνει κάτι τζάμπα, απλά δεν υφίσταται. (Κι εννοείται, προνόμια εις βάρος των Ελλήνων, διότι εμείς οι Ορθόδοξοι δεν ασχολούμαστε με αμαρτωλές τοκογλυφίες, κτλ.)

Ωραίος! Ακόμη ένας αρχομανής ξερόλας, ο οποίος έμπασε μιά ολόκληρη πέμπτη φάλαγγα στο σώμα του Ελληνισμού.

Καί γιατί τον αποκαλώ «ξερόλα»;

Διότι η διάδοση της Ορθοδοξίας σε αλλοφύλους είναι πολύ λεπτό καί -εθνικώς καί κοινωνικώς- δυνάμει ΟΥΛΤΡΑ επικίνδυνο θέμα. Όταν, λοιπόν, γίνεται έτσι, άντε γιούργια, απλώς προς εντυπωσιασμό (η ιδεοληψίες «ευσέβειας»), οδηγεί σε καταστροφικά αποτελέσματα. Ο «ευσεβής» (καί τα ρέστα) ούτε ήξερε, ούτε ρώταγε. Με αποτέλεσμα, με κάτι τέτοιες πρακτικές σαν αυτουνού, ν’ αναρωτιόμαστε σήμερα γιατί οι μισοί «Έλληνες» εμφανίζουν λυσσαλέο καί μη κρυπτόμενο ανθελληνισμό. («Αντιρρησίες συνειδήσεως», «διεθνιστές», «αντιεξουσιαστές», «Μ»ΚΟ, καί λοιπά κοπρόσκυλα, που νομίζουν ότι κρύβουν τις πραγματικές προθέσεις τους πίσω από μιά «ιδεολογία» του κώλου.)

Ρώτησε κανείς πότε καί πώς «έγιναν» Έλληνες όλοι αυτοί; Μπάαα… Αν κι η απάντηση είναι απλή: έγιναν ( ; ) Έλληνες Ορθόδοξοι, όπως οι σημερινοί λαθρομετανάστες, σε διάφορες ιστορικές περιόδους καί με «βατάτζειες» πρακτικές.

 

Άλλος ένας, που εφάρμοσε τέτοιες πρακτικές, ήταν ο Καντιώτης. Γύρω στο 1970 άρχισε να βαφτίζει γύφτους αβέρτα, με αποτέλεσμα κωμικό μεν τα γυφτάκια σήμερα να βαφτίζονται …καμιά δεκαριά φορές (βρίσκοντας ως νονούς αφελείς που έχουν τάμα, καί μαδώντας τους κανονικά), εθνοπροδοτικό δε, όταν το μασωνοκόμμα της ΝΔ άρχισε να πολιτογραφεί τους γύφτους ως «Έλληνες» κάποια χρόνια μετά.

Οι επακόλουθες πολιτογραφήσεις παρακασπίων δολοφόνων ως «ομογενών», ή Αλβανών, ή του κάθε διεθνούς αποβράσματος, ή του κάθε λαθροσκουπιδιού, ήταν ευθύ επακόλουθο των «βατάτζειων» πρακτικών του Καντιώτη.

(Αν σας ξυνίζει η αλήθεια, μη συνεχίζετε το διάβασμα καί πάρτε δρόμο. Στο παρόν ιστολόγιο, η Ελλάδα ΔΕΝ θεωρείται παιχνίδι – ή ήσσονος σημασίας θέμα. Αν, λοιπόν, οι -θρησκευτικές, προσωπολατρικές, ή όποιες άλλες- πεποιθήσεις σας έρχονται σε αντίθεση με τα Ελληνικά πιστεύω μου, το μακρύτερον.)

Ας μην πάμε μακριά. Πχ οι Ρώσσοι: είναι 100% ομόδοξοί μας. Αλλά, ολόκληρος Παΐσιος, περιγράφοντας το πώς θα πάρουμε την Πόλη, ήταν σαφέστατος: «- Αυτοί (οι Ρώσσοι, δηλαδή) έχουν δικά τους συμφέροντα», είπε. Σκεφθείτε, λοιπόν, τί «δικά τους συμφέροντα» έχουν ιουδαίοι καί λοιποί, που βαφτίζονται χριστιανοί.

 

Πράγμα το οποίο μας φέρνει στην γεωπολιτική του Βυζαντίου.

Το Βυζάντιο υπήρξε εχθρικό προς την Ελλάδα. Τελεία καί παύλα. Ούτε κάν στρατιώτες δεν έπαιρνε από τη σημερινή Ελλάδα. Γιατί; Διότι η Ελλάδα είχε «ειδωλολάτρες» μέχρι τον 9ο αιώνα μΧ (που δεν τους γούσταρε το χριστιανικό Βυζάντιο), όπως σας λένε οι ιστορικοί;

Όχι.

Αλλά, διότι εξ αρχής η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ήταν δημιούργημα (φανερών ή κρυφών) Κρονίων Πελασγών.

Μόνον όταν άρχισε στα γεράματά της (καί μ’ επιταχυνόμενο ρυθμό μετά τη σφαλιάρα του 1204) να εξελληνίζεται η αυτοκρατορία, άρχισε η Ελλάδα να συμμετέχει στο βυζαντινό γίγνεσθαι.

Ακόμη καί μέσα στην Ορθοδοξία:

Γιά να στηθεί το σημερινό Άγιο Όρος, χρειάστηκε να πέσει σε παρακμή το έτερο «άγιο όρος» Λάτρος των ακτών της Ιωνίας. Οι Έλληνες του Διός πήραν μπρός, όταν κατέπεσαν οι Πελασγοί του Κρόνου. Τίποτ’ άλλο. Όποια άλλη «εξήγηση» του φαινομένου καί να ψάξετε, θα είναι ανοησία.

Ο Βατάτζης, λοιπόν, καί γιά λόγους που δεν θ’ αναπτύξω εδώ, φαίνεται να προωθεί την πελασγική «ατζέντα» – καί όχι την Ελληνική. Έτσι, συμπερασματικώς, θα πω ότι το συγκεκριμένο άτομο είναι τελείως ακατάλληλο να ηγηθεί οποιασδήποτε Ελλάδας (ακόμη καί της παρακμιακής σημερινής), προς οποιονδήποτε στόχο.

Να τον χαίρεστε, οι προσωπολάτρες.

 

Υγ 1: Το θέμα δεν εξαντλείται εδώ. Έχει κι άλλες πτυχές, όπως πχ ποιοί συνεχίζουν να εμπαίζουν τους Έλληνες με το παμπάλαιο κόλπο της «αοράτου αρχής». (Το γιατί, δεν το ρωτάω: διότι διαρκώς βρίσκουν βλήματα, που τους πιστεύουν.)

Πάντως, συν-Έλληνες, οι «Έψιλον» πέθαναν, ο Σώρρας δεν έχει λεφτά ούτε γιά το διαζύγιό του, κι η ΟΕΑ (δηλαδή ο εξής ένας) τώρα τελευταία δεν αισθάνεται καί πολύ καλά. Συνεχίστε εσείς να περιμένετε σωτήρες καί «αόρατες αρχές» παύλα Φιλικές Εταιρείες, καί μην απορείτε που ο κάθε Τσίπρας σας παίρνει μέχρι καί τα βρακιά. (Καλός ο γυμνισμός, συν-Έλληνες, αλλά έρχεται χειμώνας.)

Υγ 2: Ακόμη ένα μεγάλο σχετιζόμενο θέμα, είναι το ποιός επέβαλε στους Ποντίους τη μόδα των εβραϊκών ονομάτων. Πότε, καί γιατί. Ισαάκ, Αβραάμ, Γεσθημανή, Βηθλεέμ, κτλ κτλ. Αυτά δεν συνηθίζονται στην Ελλάδα – την οποία ουδείς, βεβαίως, μπορεί να κατηγορήσει γιά έλλειψη ευσέβειας.

Μήπως, όμως, κάτι σας κάνει «κλίκ» ως εξήγηση μετά τα σημερινά;

 

Πότε ξεκινάει;

33 Σχόλια

arxigramma-Piολύς λόγος τώρα τελευταία, γιά το τί θα γίνει προς το τέλος Σεπτεμβρίου, φέτος. «- Θ’ ανακοινωθεί/επιβληθεί η Νέα Τάξη Πραγμάτων!», λέει ο ένας. «- Ναί, καί θα την ανακοινώσει ο πάπας από την Ουάσινγκτων!», προσθέτει ο άλλος. Κι άλλος, παρακάτω, κάνει λόγο γιά τον -υποτιθέμενο- Νιμπίρου (θα τον δούμε, λέει), κι άλλος, ακόμη παρακάτω, μιλάει γιά παγκόσμια επιβολή του τσιπαρίσματος, κι άλλος στην ουρά μιλάει γιά την επίσημη εμφάνιση του Αντιχρίστου, κτλ κτλ κτλ κτλ.

(Μη σκοτώνεστε, ρέ παιδιά! Ας είν’ καλά τα ιντερνέτια, κι ο καθένας σας θα λάβει τα δεκαπέντε λεπτά δημοσιότητας που δικαιούται! 🙂 )

Όλα τά ‘παν καί τά ‘γραψαν, μόνο τον συσχετισμό με τις ημερομηνίες των Ελευσινίων Μυστηρίων δεν είδα ακόμη.

Ωστόσο, κατά τη γνωμούλα μου, άλλον τι θα παιχθεί τις τελευταίες ημέρες του φετεινού Σεπτέμβρη.

Ποιό;

Ούτε λίγο, ούτε πολύ, η έναρξη του Γ’ ΠΠ.

Γιατί;

Διότι οφείλουμε να σκεπτόμαστε όπως «αυτοί», αν θέλουμε να τους καταλάβουμε. (Καί να προβλέψουμε τις πράξεις καί παραλείψεις τους.)

Λοιπόν. Στις 24 Σεπτεμβρίου 2015 το πρωΐ, στον ουρανό της Ουάσινγκτων, περνάει ο Άρης ξυστά από τον Βασιλίσκο. Ιδού:

2015-09-24_Washington

Στο σχήμα δεν φαίνεται, αλλά αυτή είναι η στιγμή ακριβώς που ο Βασιλίσκος ανατέλλει. Διασχίζει την πορτοκαλλί γραμμή των μηδέν μοιρών αζιμουθιακού πλέγματος, δηλαδή διασχίζει τον ορίζοντα. (Κάμποσες μοίρες αριστερά μετά την κατεύθυνση της Ανατολής, δηλ. ελαφρώς νοτιοανατολικά.) Επίσης, βρίσκεται περίπου στις 13 μοίρες ισημερινού πλέγματος. (Ούτε κι αυτή η θέση φαίνεται καθαρά στο παρόν σχήμα. Ανοίξτε το Στελλάριουμ γιά λεπτομέρειες.)

Ο θεός του πολέμου μαζί με τον Βασιλίσκο, ένα από τ’ άστρα που «αυτοί» του κάνουν τεμενάδες.

Λίγα λεπτά μετά, έχουμε τον Σείριο στον ουρανό της Ουάσινγκτων…

2015-09-24_Washington-b

…δηλαδή ακόμη ένα από τ’ άστρα που υπολήπτονται τα μάλα οι λεβέντες «αυτοί», στον «υπερδιαστατικό» αριθμό των 19.47 μοιρών πάνω από τον ορίζοντα.

Ο συνδυασμός των δύο δείχνει πόλεμο. (Πάντα κατά τη γνώμη μου, είπαμε.)

 

Τώρα, οι εργάσιμες πρωϊνές ώρες ιστορικώς δεν συνηθίζεται να χρησιμοποιούνται γιά την επίδοση τελεσιγράφων. Οπότε, μάλλον πρόκειται γιά την ώρα, που θα ξεκινήσουν οι εχθροπραξίες.

Ας δούμε καί κάτι άλλο: η διαφορά ώρας Ουάσινγκτων καί Μόσχας είναι 7 (επτά) ώρες. Άρα, στη Μόσχα θα είναι περίπου πεντέμιση το απόγευμα. Τί υποθέτω, λοιπόν, πως θα γίνει; Δύο τινά:

  • Είτε ο πρέσβυς των ηπαπάρα θα επιδώσει στους Ρώσσους τελεσίγραφο περί τα μεσάνυχτα, ξεκινώντας η 24η/09ου. Δηλ. στις 7 το πρωΐ, ώρα Μόσχας. Καί σε τρισήμιση ώρες θα ξεκινήσει το μπάμ.
  • Είτε το τελεσίγραφο θα επιδοθεί στις 10:30′ ώρα Ουάσινγκτων, 17:30′ ώρα Μόσχας, καί οι πολεμικές επιχειρήσεις θ’ αρχίσουν αμέσως μετά, με το σούρουπο. Ώστε οι ηπαπαραίοι να εκμεταλλευτούν όλη τη νύχτα που θα έχουν μπροστά τους.

Υποθέτω, ακόμη, δύο πράγματα:

  • Ότι θα χρησιμοποιηθεί κατά κόρον η βάση του Ιντσιρλίκ γιά τις επιθέσεις των ηπαπαραίων, οπότε η Τουρκία θα το πληρώσει πανάκριβα αυτό (καί θα το χαρώ!).
  • Κι ότι ο Πούτιν θ’ αποδειχθεί τελικά πιό πονηρός, κι οι ηπαπάρα θ’ αναγκαστούν να πιάσουν τον «μουτζούρη» του κάρμα, αρξόμενες αυτές χειρών αδίκων. (Άσε που -επί του θέματος- έχουν κάτι καρμικά βερεσέδια, από τον Δεκέμβρη του 1941. Τα οποία θα πληρώσουν εντόκως – κι επίσης θα το χαρώ!)

Ίδωμεν.

Πάντως, ο Σεπτέμβριος δεν είναι μακριά. Ό,τι καί να συμβεί, προετοιμαστείτε!

Η Ελλάδα δεν θα συμμετάσχει μεν, αλλά θα την πιτσιλίσουν τ’ «απόνερα» της σύγκρουσης των «βουβαλιών» της παροιμίας. (Βλέπε ελλείψεις πρώτων ειδών στην αγορά, υπό το κράτος πανικού.) Προετοιμαστείτε από τώρα, οπωσδήποτε.

 

Γιά τον Βαγγέλη Παπαθανασίου

10 Σχόλια

arxigramma-Mαέστρο!

 

Γράψατε μουσικό κομμάτι γιά τα σαπιοκάραβα του απατεωνίσκου Κολόμβου:

 

Μεγαλειώδες. (Καί σταματάω τα κοσμητικά, διότι θα ηχώ ως άδειος τενεκές.)

 

Γράψατε μουσικό κομμάτι γιά διαστημόπλοιο των -εχθρών όλης της υπόλοιπης ανθρωπότητας- ηπαπαραίων:

 

Ειδικά η πρώτη «κίνηση» είναι εκπληκτική. (Καί ξανασταματάω τα κοσμητικά.)

 

Ξέρετε, Μαέστρο τί απομένει; Τί σας πρέπει τώρα, μιά που «τό ‘χετε» το έπος; Μιά που ο παιάν σας είναι δεύτερη (αλλά καί πρώτη, γιατί όχι; ) φύση; Μιά που φτάσατε σε τέτοια ύψη, που δύσκολα φτάνει άνθρωπος;

Να γράψετε το κορυφαίο σας αριστούργημα, με τίτλο:

«Αργούς  Απόπλους»

 

…Αυτόν που βλέπω στον καθρέφτη, Μαέστρο, κάθε φορά που ξυρίζομαι, τον ξέρω αρκετά καλά. Γενικώς, είναι καλό παιδί – που ώρες-ώρες μεταμορφώνεται σε κάθαρμα.

Εντός των καθαρματικών του πλαισίων, λοιπόν (εφαρμόζοντας το της αισχράς παροιμίας: «Παντρειές γυρεύαμε, βρακί δεν είχ’ ο κώλος μας»), τολμάει να ζητήσει «παραγγελιά» από τον άνθρωπο, που τον παρακαλάει ολόκληρη Νάσα να κάτσει να γράψει συνθέσεις. Καί χωρίς μία στην τσέπη (ο καθαρματάκος μας). Χωρίς κάν γνωριμίες με «σπόνσορες». Ώστε να μπορεί να δώκει έστω κάτι ελάχιστο «έναντι», στον γίγαντα Βαγγέλη.

Όμως…

…Εσείς οι καλλιτέχνες, Μαέστρο, έχετε τη θεία ευλογία μαζί καί κατάρα να «πιάνετε» τα υπόγεια ρεύματα του μέλλοντος -αλλά καί του παρελθόντος-, πολύ πριν πάρουν χαμπάρι οι υπόλοιποι άνθρωποι ο,τιδήποτε σχετικό.

Καί τώρα, όλοι οι οιωνοί θέλουν την Αργώ να ξεκινάει πάλι.

 

Έχω ξαναγράψει πως οι σημερινοί επανενσαρκωμένοι Αργοναύτες (όσοι γνωρίζω, δηλαδή), είναι μεσήλικες οικογενειάρχες. (Μπυροκοιλιές, φαλάκρες, τριψήφιος αριθμός κιλών, καί λοιπά παρόμοια, που πυροβολούν την αισθητική στα έξι μέτρα. Καταλαβαίνετε… Πώς λέμε «Ερμής του Πραξιτέλη»; Έ! Καμμία σχέση! 🙂 ) Δεν είν’ εύκολο να παρατήσουν τα πάντα, καί να μπουν σ’ ένα αρχαιοπρεπές πλοίο, ν’ αρχίσουν το κουπί – κι όπου τους βγάλει. Άσε που στην αρχαιότητα πολλοί απ’ τους 55 φαγώθηκαν μεταξύ τους, καί δεν γνωρίζω αν τέσσερεις χιλιάδες χρόνια ήταν αρκετά, ώστε να δοθούν οι συγνώμες.

Η Ιστορία, δηλαδή, έχει όλα τα προσόντα ώστε να επαναληφθεί σα φάρσα.

Δεν ξέρεις, όμως. Ποτέ δεν ξέρεις πώς θα είναι η σημερινή Αργώ καί πού θα τους πάει τους σημερινούς Αργοναύτες.

Μπορεί ν’ ανοίξει μιά αιθερική πύλη στη Γορίτσα, κι από ‘κεί να περάσουν όσοι έχουν τα «διαπιστευτήρια», καί μόνον αυτοί… καί μέσα να τους περιμένει μιά διαστημική Αργώ, να τους πάει είτε στο Άλφα του Κενταύρου, είτε στην παλιά, μυστική μας πατρίδα ημών των Ελλήνων, τον αστερισμό του Κύκνου.

(Καί τα λαμόγια να σκάβουν γιά χρόνια τη Γορίτσα με τις μπουλντόζες, αλλά να μη βρίσκουν τίποτε απ’ αυτά τα ωραία.)

Έχω κι αυτόν τον Ορφέα, Μαέστρο, που ξέρει απόξω κι ανακατωτά όλα τα κόλπα. Φερ’ ειπείν, περιπεπλεγμένες διαφορετικές κλίμακες (ωσάν dna) μέσα στους ψαλμούς. Όλα τα ξέρει, αλλά δε φιλοτιμιέται (ακόμη…) να υπηρετήσει φωναχτά καί δυνατά τη Μουσική καί να μας ξεσηκώσει.

Ίσως σ’ αυτόν δεν τηρείται ακόμη η συνθήκη, που διατύπωσε ένας φίλος: ότι σε κάθε άνθρωπο το τραγούδι βγαίνει, μονάχα όταν βγαίνει το «- Άχ!» απ’ το στήθος του.

Εν πάσει περιπτώσει, Μαέστρο, έτερον εκάτερον. Αυτός κατά τον πλούν, και Υμείς κατά τον απόπλουν.

Δεν γίνεται να ξεκινήσει καμμία Αργώ χωρίς Απολλώνειο Παιάνα διά χειρών Βαγγέλη Παπαθανασίου!

Λοιπόν, Μαέστρο;

Περιμένω!

Μετά σεβασμού καί αγάπης,

Εργοδότης Δημοσίων Έργων

 

Υγ: Μαέστρο, απ’ τις γυναίκες δεν ξεφεύγει κανείς εύκολα. Νά, έχω καί τη φιλενάδα μου, τη Μάγια τη Μέλισσα, που με κατακεραύνωσε: «- Έτοιμο τό ‘χει στα συρτάρια του το έργο! Απλά κι αυτός περιμένει την κατάλληλη στιγμή του Συμπαντικού Καλέσματος να το παρουσιάσει!», μου είπε. «Άντε, ζήτα το! Τί περιμένεις;», με αποτελείωσε.

Αληθεύει, Μαέστρο; Κάτι μέσα μου φωνάζει πως «ναί»!

Τέσσερεις εθνικού επιπέδου μουσικές

8 Σχόλια

arxigramma-Aγαπητοί αναγνώστες!

Θες επειδή είναι καλοκαίρι καί μ’ έπιασε το μουσικό μου.

Θες επειδή σκέφτηκα ότι στις δύσκολες στιγμές της πατρίδας μας χρειαζόμαστε όλοι αλληλεμψύχωση.

Θες γιά ο,τιδήποτε. (Πχ ότι χρωστάω της Μιχαλούς.)

Λαμβάνω το θράσος να σας παρουσιάσω τους τέσσερεις εθνικούς ύμνους της Ελλάδας!

Τέσσερεις;

Έ, τόσοι βγήκαν στο μέτρημα! Τί να κάνουμε;

Αφιερωμένοι σ’ όλους εσάς!

 

Πάμε!

  • Ο του Αισχύλου.

 

Δεν ξέρω αν είσαστε «Παλαιολογικοί» ή «Βατατζικοί», αλλά οι πρώτες δύο στροφές αναφέρονται σαφώς στον Δία (καί λιγάκι στον Απόλλωνα), το δε λευκό είναι το χρώμα της ενδυμασίας του αρχιερέα. Τόσο στην αρχαία Ελλάδα, όσο καί στη νέα.

  • Ο του Σοφοκλή.

 

Εδώ, όποιος δεν ακούει την ίδια την Αντιγόνη να μιλάει, γρήγορα πίσω στο κλουβί του να φάει τις μπανάνες του! Τ’ αυτονόητα δεν εξηγούνται.

  • Ο του Ευριπίδη.

 

Ο «ευριπίδειος» μονόλογος ενός ήρωα.

Το -ας πούμε- λάθος που κάνουμε όλοι, είναι πως αυτός ο ύμνος δεν ψάλλεται από ευσεβείς ψιλοκακομοίρηδες, ήσυχους που επιτέλεσαν το χριστιανικό τους καθήκον τη Σαρακοστή. Ψάλλεται από αγριεμένους ενόπλους μ’ επικίνδυνο, δολοφονικό βλέμμα. Πριν ή μετά τη μάχη.

Βλέπετε, ο κλάψας κακομοίρης αφήνει -πονηρώς πως- άλλους να καθαρίσουν τη μπουγάδα. Ενώ ο πολεμιστής, όχι.

Σωστό; Λάθος; Έτσι το βλέπω εγώ. Όμως, να δω κι εσάς, την επόμενη φορά που θα τον πήτε!

  • Καί ο των Τραγικών Πάντων!

 

Διά χειρών του μεγάλου μας Βαγγέλη Παπαθανασίου, υπό την σκιάν της Ακροπόλεως. (Δυστυχώς, χωρίς οπτική κάλυψη – αλλά, μικρό το κακό.)

 

Καλό υπόλοιπο καλοκαίρι σας εύχομαι! Διότι, από φθινόπωρο, μας έρχεται φωτιά!

ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ

6 Σχόλια

arxigramma-OΈλλην είναι ικανός γιά μεγάλα πράγματα. Πχ δείχνει στην ανθρωπότητα πώς πολεμούν οι ήρωες. Λύνει ανώτερα Μαθηματικά στο πίτς-φυτίλι. (Ποιό «θεώρημα του Φερμά», καί θρίχες περμανάντ.) Κατατροπώνει τους βαρβάρους, επικαλούμενος σοφούς προγόνους του, τα γραπτά των οποίων ξέρει απέξω. (Μη γελάτε, ρέ.)

Πνίγεται, όμως, σε μιά κουταλιά νερό.

Στα υψηλά τα πάει όντως υπέροχα, αλλά στα χαμηλά τα κάνει κακάκια. Διαπιστωμένο κατ’ επανάληψιν.

Τρανό παράδειγμα της νοητικής θαλασσοταραχής των σημερινών Ελλήνων αποτελεί η πρακτική αριθμητική. Ναί, η γνωστή του Δημοτικού Σχολείου. Δεν εννοώ ακριβώς την ίδια την πρακτική αριθμητική, αλλά τις καθημερινές εφαρμογές της. Που μεταφράζονται ευθέως σε ορθολογικό (ή μη) χειρισμό του πορτοφολιού καί του χρόνου.

Δώστε βάση!

 

Παράδειγμα πρώτο:

Έστω συμπολίτης μας, ο οποίος δελεάζεται από αγορές προϊόντων με δόσεις. «- Εκατό ευρώ κάθε μήνα!», τον παραμυθιάζει ο πωλητής, καί ο τύπος μας τσιμπάει. ‘Ντάξ’, αν έχει σταθερή δουλειά, εκατό ευρώ μηνιαίως θα καταφέρει να τα βρεί. Έλα, όμως, που εκατό ευρώ αυτή η δόση, εκατό η άλλη απ’ το δάνειο, πενήντα η παράλλη, εικοσιπέντε η «προσφορά» της κινητής τηλεφωνίας, συν… συν… συν…, στο τέλος θα ξεπεράσει το μηνιάτικο εισόδημά του. Καί θ’ απορεί πώς γίνεται να μη βγαίνει οικονομικώς. Εκτός αν δεν τον πειράζει να του κόψει η ΔΕΗ το ρεύμα κι η Ύδρευση το νερό.

 

Παράδειγμα δεύτερο:

Το παρ’ ημίν «Ανοιχτό Πανεπιστήμιο». Έ, ρέ, γλέντιαααα εδώ πέρααα!!!…

Προ ετών, σε μιά παρέα, όπου κάποιος δήλωσε ότι σκόπευε να σπουδάσει στο εν λόγωι ίδρυμα, καί γνωρίζοντας ότι το συγκεκριμένο άτομο τά ‘βγαζε δύσκολα πέρα, εξέφρασα την απορία πού θα βρεί τόσα χρήματα γιά την (ισοδυνάμως) αγορά ενός αυτοκινήτου.

«- Έλα ρε μαλάκα! Τί αυτοκίνητο μου λές;», ήταν η αντίδραση του υποψηφίου ακαδημαϊκού πολίτου.

Δεν κρατήθηκα. «- Ρε βλήμα, ξεκινάς κάτι, αλλά έκανες ποτέ υπολογισμό πόσα χρήματα θα χρειαστείς συνολικά; Δώδεκα ενότητες επί 700 ευρώ η  μία, πόσο κάνει; 8,400 μόνο γιά τα δίδακτρα. Βάλε καί διάφορα έξοδα -γραφική ύλη, μόνιμη σύνδεση στο Διαδίκτυο, κτλ κτλ-, συν η υποχρεωτική παρουσία σου στην έδρα του ιδρύματος τις μέρες των εξετάσεων, σε ξενοδοχείο -διότι δεν ξέρω νά ‘χεις σπίτι εκεί-, νά ‘το το δεκάρικο. Ποιός απ’ τους δυό μας είναι ο μαλάκας, λοιπόν;»

Αλλά δεν τον άφησα να συνέλθει. Συνέχισα ακάθεκτος. «Κι έστω ότι το πήρες τελικά το χαρτί. Ποιός θα σου το πληρώσει, καί πώς;»

«- Απ’ το επίδομα, στη δουλειά μου…», ήταν η μάλλον αμήχανη απάντησή του.

«- Θαυμάσια ιδέα! Θα χρειαστείς 10,000 διά του 30, δηλαδή 333 μήνες!», τού ‘ριξα την τσεκουριά. (Τότε, το επίδομα δεύτερου πτυχίου ήταν 30 ευρώ. Σήμερα έχει καταργηθεί.) «Δηλαδή, απάνω-κάτω 28 χρόνια! Βάλε καί όσα χάνεις από τόκους, αν είχες αυτό το ποσόν στην τράπεζα, θες καμιά τριανταπενταριά χρονάκια να κάνεις απόσβεση. Όλη σου την καριέρα, δηλαδή! Κι επειδή έχεις ήδη διανύσει κάμποση, θα μπείς καί στη σύνταξη.

Η μόνη περίπτωση να κάνεις απόσβεση σύντομα, καί μάλιστα να προσποριστείς κέρδος, είναι να σε κάνουν διευθυντή. Με διευθυντικό επίδομα 300 ευρώ τον μήνα, αποσβένεις σε 33 μήνες – καί με τους απωλεσθέντες τόκους, σε 40. Τρισήμιση χρονάκια. Δε ‘ν’ κακό. Αλλά, ποιά η πιθανότητα να σε κάνουν διευθυντή;»

Έμεινε να με κοιτάζει. Τί να σας πω; Τον λυπήθηκα τον κακομοίρη, που δεν ήξερε να κάνει ούτε έναν πολλαπλασιασμό του Δημοτικού, κι ονειρευόταν πτυχία. Αλλά, δυστυχώς, υπάρχουν πολλοί σαν κι αυτόν.

 

Το συγκεκριμένο πανεπιστημιακό ίδρυμα ξεβρακώνει την ανικανότητα του νεοέλληνα να μετράει σωστά τα κουκκιά καί σ’ έναν άλλον τομέα: τον χρόνο. Γι’ αυτό κι έχει υψηλώτατο ποσοστό φοιτώντων, που τα παρατάνε. (Σε σημείο να πρέπει να κλείσει, ως αποτυχόν. Οι πεφωτισμένες κυβερνήσεις μας μπορούν κάλλιστα ν’ αρχίσουν τις περικοπές δημοσίων εξόδων απ’ αυτό, καταργώντας το.)

Όλοι αυτοί ξεκινάνε αισιόδοξα: «- Έλα, μωρέ! Τ’ είναι δύο ώρες την ημέρα διάβασμα;», λένε.

Σωστά, μόνο που δεν πρόκειται γιά διάβασμα μυθιστορημάτων στην παραλία. Πρόκειται γιά διάβασμα πανεπιστημιακών βιβλίων, τα οποία ο φοιτητής πρέπει να βάλει στη γκλάβα του αυτούσια, θέλει-δε θέλει.

Πράγμα το οποίο απαιτεί τουλάχιστον τέσσερεις ώρες ημερησίως – με λίαν αισιόδοξες προϋποθέσεις, πχ ότι ο φοιτών τυγχάνει μεγαλοφυιΐα. (Αλλοιώς, πάμε στο εξάωρο.) Καί με δουλειά, νοικοκυριό, μεγάλωμα παιδιών, στραπατσαρισμένη διάθεση, τέσσερεις ώρες ημερησίως γιά σοβαρό πανεπιστημιακό διάβασμα δεν βρίσκονται – που να χτυπιέσαι. Πολλώι δε μάλλον οι περισσότερες των τεσσάρων.

Αλλά, πτοείται ο νεοέλλην από κάτι τέτοιες λεπτομέρειες; Μπάαα, σε καλό σας! Τί νομίσατε; Έτσι, κάθε χρόνο οι κατάλογοι υποψηφίων φοιτητών του ΕΑΠ δεν παύουν να θυμίζουν τραίνο στην Ινδία.

 

Όλα τα παραπάνω δεν σας τα είπα, γιά να ξεθάψετε απ’ τα πατάρια τα βιβλία Αριθμητικής της παιδικής σας ηλικίας (όσοι τα κρατήσατε). Τά ‘γραψα, γιά να καταλήξω σε κάτι απείρως σοβαρώτερο: στο τρίτο μας παράδειγμα.

Βέβαια, σοβαρά είναι καί τα δάνεια, που έπαιρναν (καί ίσως ακόμη παίρνουν) χωρίς σκέψη οι πάντες σ’ αυτή τη χώρα, αλλά εδώ θα μιλήσω γιά κάτι που καίει τον πωπό μας ακόμη χειρότερα.

Λοιπόν… Τίθεται το εξής πρόβλημα:

  • Έστω ανήρ ετών 20 έως 30, βάρους 70 κιλών (όπως υποθέτουν καί οι κατασκευαστές ανελκυστήρων! 🙂 ) καί μαθημένος στη σκληραγωγία. (Δηλ. όχι καταναλωτικής συνείδησης, όχι καλοπερασάκιας.)
  • Έστω ότι αυτός ζεί στην Ελλάδα.
  • Έστω ότι αυτός αρκείται σ’ ένα πιάτο φαγητού ημερησίως.
  • Ζητάμε να βρούμε ποιό είναι το ελάχιστο κόστος γιά την ημερήσια διατροφή του.

Δεν μας ενδιαφέρει η ποιότητα, πχ αν τρώει μεταλλαγμένα, ή τηγανισμένα με παλιόλαδα. Όπως δεν μας ενδιαφέρει η ποικιλία φαγητών. Μας ενδιαφέρει μόνο το αίσθημα κορεσμού της πείνας. Ενδιαφερόμαστε, δηλαδή, να βρούμε ποιό είναι το πιό φτηνό φαγητό, χωρίς να εξετάζουμε άλλες παραμέτρους (πχ υγεία, κτλ).

Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι η ομελέττα. Κάνω ανάλυση κόστους:

  •  Δύο αυγά απ’ τη λαϊκή (υποθέτουμε δέκα αυγά μ’ ένα ευρώ) κάνουν 0.20 ευρώ.
  • Διακόσια γραμμάρια ηλιέλαιο γιά το τηγάνισμα, κάνουν (2.60/5 = ) 0,52 ευρώ.
  • Αξία τηγανίσματος με γκαζάκι, 0.10 ευρώ.
  • Συν 250 γραμμάρια αυτού-του-πράγματος-που-μοιάζει-με-ψωμί γνωστής μαρκεταλυσίδας, άλλα 0.20 ευρώ.
  • Η αξία του αλατιού (γιά να γίνει νόστιμη η ομελέττα) δεν υπολογίζεται. Πλησιάζει ασυμπτωτικώς στο μηδέν.

Το σύνολον, 1.02 ευρώ απάνω-κάτω. Ένα ευρώ, στρογγυλά. Τόσο είναι το κόστος ελάχιστης ημερήσιας διατροφής στην Ελλάδα, γιά άντρα με λεπτό σωματότυπο καί χωρίς προβλήματα διαταραχής υγείας (πχ βουλιμικότητα).

(Βέβαια, το κόστος μπορεί να πέσει στο μηδέν, εάν το φαγητό σου το κερνάνε – ή αν το κλέβεις. Αλλά μιλάμε υπό φυσιολογικές συνθήκες.)

Μέχρις εδώ, τό ‘χουμε; Αν ναί, προχωράω.

 

Πράγματι, μιλάω γι’ αυτούς που υποψιαστήκατε οι περισσότεροι: γιά τους εν Ελλάδι λαθρομετανάστες.

Μέχρι τώρα, πολλοί (ανάμεσά τους κι εγώ, από τους πρώτους – πχ εδώ) μιλήσανε γιά το περίεργο φαινόμενο νά ‘ρχεται στην Ελλάδα κάποιος «εξαθλιωμένος» λαθρομετανάστης χωρίς μία στην τσέπη, αφού έχει πληρώσει κάποιες -άγνωστο πόθεν προερχόμενες καί πώς αποσβεννύμενες- χιλιάδες ευρώ στον δουλέμπορο. Ή, γιά το έτερο περίεργο φαινόμενο: το γιατί δεν κάθεται στην πατρίδα του, να γίνει άρχοντας με τόσα λεφτά. Ήδη προς αυτή την κατεύθυνση έχουν πονηρευτεί (ευτυχώς!) αρκετοί συν-Έλληνες, ώστε να μη μασάνε τις «ανθρωπιστικές» πορδές περί «κατατρεγμένων» που «αναγκάζονται» να μπουκάρουν λαθραία στην Ελλάδα.

Μερικοί, μάλιστα (όπως πχ το μ’ ενδιαφέρουσες απόψεις «Γεράκι του Αιγαίου»), το προχώρησαν περισσότερο (εδώ), ρωτώντας γιατί ένας πονηρός Πακιστανός δεν πάει κατ’ ευθείαν Σουηδία μ’ ένα φτηνό αεροπορικό εισιτήριο τσάρτερ (καί μετά την έξοδο απ’ το αεροδρόμιο να την κάνει μπράφ καί μην τον είδατε!), αλλά προσπαθεί να έρθει πρώτα Ελλάδα, μετά να πάει οδικώς στα Σκόπια, κτλ κτλ, καί μάλιστα με πολλαπλάσιο κόστος.

Χαίρομαι που πολύς κόσμος άρχισε να πονηρεύεται, ότι το ζήτημα των λαθρομεταναστών είναι αυτό ακριβώς που είναι: μιά θανάσιμη παγίδα γιά την Ελλάδα – κι όχι μιά κλαψιάρικη ιστορία γιά «συνανθρώπους» μας, κτλ. Όμως, είμαι ο πρώτος που θίγει το θέμα του κόστους διαβίωσης όλων αυτών.

Πάλι εδώ τους περισσότερους τους έπιασε η διανοητική τεμπελιά, που πιάνει κάτι «ξύπνιους», που αγοράζουν αυτοκίνητο «λογικής τιμής», χωρίς να υπολογίσουν το κόστος συντήρησης. Ίσως πρέπει να υπενθυμίσω τον ρήτορα Δημοσθένη, ότι το να φυλάξουμε τ’ αγαθά είναι δυσκολώτερο του να τ’ αποκτήσουμε.

Συνεπώς, εφ’ όσον …κεκτήμεθα το …αγαθό των λαθρομεταναστών, πόσο κοστίζει, λοιπόν, συν-Έλληνες, το …σέρβις τους; Πόσο κοστίζει το καθημερινό φαγητό 4,000,000 (τεσσάρων εκατομμυρίων) λαθρομεταναστών στην Ελλάδα;

Εφ΄όσον ο καθένας τους απαιτεί ελάχιστο κόστος φαγητού ένα ευρώ ημερησίως, τότε κοστίζει τέσσερα εκατομμύρια (4,000,000) ευρώ ημερησίως, στην απόλυτη ξεφτίλα.

Ξέρετε με τί ισοδυναμούν αυτά τα λεφτά – έτσι, γιά να πάρετε μιά ιδέα;

Με πενήντα χιλιάδες (50,000) βαρέλια πετρέλαιο την ημέρα. (Εάν υποθέσουμε 100 δολλάρια το βαρέλι στη χονδρική καί 1.25 ευρώ ανά ντάλλαρ.) Εάν αυτά τα βαρέλια τα βάλουμε σ’ ένα γήπεδο ποδοσφαίρου 100 m x 90 m, τότε πρέπει να τα στοιβάξουμε σε δυόμιση …ορόφους. Κι επειδή, όποιος πουλάει πετρέλαιο, δεν είναι βλάκας, ώστε να χάσει τα κέρδη της λιανικής, τότε υπολογίστε άλλα τόσα, καί κάντε το γήπεδο πενταώροφο.

Κι αν το ανάγουμε σε ετήσια βάση, τότε έχουμε ένα κόστος διαβίωσης 4,000,000 x 365 = 1,460,000,000 ευρώ. Ένα δισεκατομμύριο, τετρακόσια εξήντα εκατομμύρια ευρώ. Σε βαρέλια πετρελαίου, δε, 18,250,000 (δεκαοκτώ εκατομμύρια διακόσιες πενήντα χιλιάδες). Καί υπενθυμίζω, αυτά αποτελούν το ελάχιστο όριο. Οι πραγματικές τιμές είναι (πολύ) παραπάνω.

 

Λοιπόν, ρωτάω:

  • Ποιός τα δίνει αυτά τα λεφτά;
  • Καί γιατί;

Εδώ θα πεταχτούν διάφοροι καλοθελητές, καί θα πούν ότι αρκετοί λαθρομετανάστες δουλεύουν στα χωράφια, κτλ. Άρα, βγάζουν το ψωμί τους μ’ έντιμο τρόπο, καί δεν επιβαρύνουν κανέναν. Ή, άλλοι τρώνε σε συσσίτια. Σύμφωνοι, κι ακόμη ένα σεβαστό ποσοστό τους κλέβει ό,τι βρεί, απ’ όπου βρεί – περιλαμβανομένης της καθημερινής τροφής του. (Μόνο που δεν θ’ ακούσουμε τέτοιες κακές κουβεντούλες από τα παλληκάρια των -μη χέσω!- «ανθρωπιστικών» «Μ»ΚΟ.)

Τελικά, μειώνεται ο ολικός αριθμός των πεινασμένων; Οκέϋ, μειώνεται. Πόσο; Στο μισό ( 50% ), γιά να έχουμε μιά ρεαλιστική εκτίμηση.Πάλι, όμως, το απαιτούμενο ελάχιστο ποσό καθημερινής διατροφής των εν Ελλάδι λαθρομεταναστών παραμένει υ-ψη-λώ-τα-το: εφτακόσια τριάντα εκατομμύρια (730,000,000) ευρώ ετησίως, κατ’ ελάχιστον. Καί τέτοια ποσά ΔΕΝ είναι παιχνίδι. Όπως καί να το πάρουμε.

Ξαναρωτώ, επομένως, καί θα ξαναρωτήσω αμέτρητες φορές, μ’ επιμονή ανακριτή:

  • Ποιός δίνει τόσα λεφτά;
  • Καί γιατί;

Ρωτήστε κι εσείς. Όποιον βρήτε. Ακόμη κι αυτόν που βλέπετε μέσα στον καθρέφτη. Κι ίσως κάποτε, σύντομα, ανακαλύψετε την απάντηση. Κι ίσως κάποτε, σύντομα, λάβετε τα μέτρα σας. (Γιά να μη σας …λάβουν τα δικά σας μέτρα άλλοι.)

Στο μεταξύ, όποιον -μετά από τη σχετική κουβέντα- σας αποκαλέσει «συνομωσιολόγους», ή «ψεύτες», ή «εκτός πραγματικότητας», ή «φασίστες», αποκαλέστε τον κατ’ ευθείαν ηλίθιο καί στείλτε τον να συνουσιαστεί παθητικώς.

Αυτό μας έλειπε, τώρα, να έχουν δημόσιο λόγο στη χώρα μας άτομα, που δεν ξέρουν ούτε αριθμητική του Δημοτικού.

Αρκετά με τους διανοητικώς καθυστερημένους ψηφοφόρους διανοητικώς καθυστερημένων πολιτικάντηδων! Αρκετά!