arxigramma-Kαί ξαφνικά, μας έσκασε δημοψήφισμα!

Πριν, όμως, χαρούμε καί βγάλουμε τη Φιλαρμονική του Δήμου στους δρόμους, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο ρόδινα. Πρώτ’ απ’ όλα, μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν έχει ξεκαθαριστεί σε τί ακριβώς θα κληθούμε ν’ απαντήσουμε «ναί» ή «όχι».

Πολύ χοντρικά, το ερώτημα είναι αν δεχόμαστε τις προτάσεις των δανειστών γιά χρηματοοικονομικά μέτρα στη χώρα μας.

Όμως, η αντιπρόταση της νύν κυβερνήσεως της Ελλάδος δεν απέχει πολύ από την πρόταση των δανειστών. Λέγεται πως αυτοί ζητάνε το 100%, κι η δική μας κυβέρνηση δίνει το 90%. Κι αν λάβουμε υπ’ όψιν ότι μπορεί να λουστούμε στα κρυφά τίποτε πρόσθετους φόρους, τελικά αποδεικνύεται πως τα σουπερμάρκετ κάνουν γενναιότερες …εκπτώσεις από τους κυβερνήτες ημών!

Άρα, το δημοψήφισμα αυτό, επειδή:

  • έρχεται στα ξαφνικά, καί μάλλον ως «ατού» στο πολιτικό χαρτοπαίγνιο, παρά ως κίνηση ουσίας,
  • ρωτάει γιά δευτερεύον θέμα – τη στιγμή που καίγεται ο πωπός μας από άλλα, απείρως σημαντικώτερα,
  • δεν μας καλύπτει, διότι τα αποτελέσματά του δεν είναι τελεσίδικα,

είναι ακυρωμένο εξ ορισμού. Πριν κάν γίνει.

 

Οπότε, εμείς οι συνειδητοί πολίτες, τί κάνουμε; Τί ψηφίζουμε;

Κανονικά, θα σας έλεγα να πάτε γιά μπάνιο καί να γράψετε Ευρώπες καί κυβερνήσεις σ’ αυτά, που καλύπτει το μαγιώ. Δυστυχώς, όμως, η δημοκρατία δι’ αντιπροσώπων είναι πολύ καλοστημένη κομπίνα, καί η τυχούσα διαμαρτυρία με αποχή, άκυρα, λευκά, έχει προβλεφθεί να μην προσμετράται κάν στο τελικό αποτέλεσμα.

Βγαίνει, ας πούμε, ότι το 85% του λαού αδιαφόρησε. Όμως, ουδέν αποτέλεσμα. Όποιος επιμένει μετά να λέει ότι το 85% τους έφτυσε, είναι απλά «γραφικός», «εμμονικός σε ανόητα πράγματα», καί «συνομωσιολόγος».

Έτσι, θα σας προτείνω να ψηφίσετε «όχι».

Προσέξτε, όμως: δεν τελειώνουμε εκεί! Εάν το ψηφοδέλτιο ήταν νομική κλήτευση, θα υπογράφαμε «με επιφύλαξη κάθε νομίμου δικαιώματός μας». Τώρα, που είναι …ψηφοδέλτιο, πρώτον θυμίζουμε στους πάντες ότι το μή-μαύρο δεν είναι απαραίτητα άσπρο (παναπεί, το ότι δεν δεχόμαστε στα μούτρα μας τις ροχάλες των Ευρωπαίων, δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι θα δεχθούμε τα πτύελα των ημεδαπών κυβερνώντων), καί δεύτερον, οι κυβερνώντες καλά θα κάνουν ν’ αφήσουν τη σκοτεινή πολιτική.

Παναπεί, μας ρωτάνε γιά το αν θέλουμε το 100% ή το 90% εξοντωτικών φορολογικών μέτρων, αλλά ουδόλως μας ρωτήσανε αν θέλουμε να γεμίσει η Ελλάδα λαθρόσκατα, καί δή με περιτύλιγμα Ελληνικής ιθαγένειας. (Εκεί, η «δημοκρατία» τους …δεν λειτουργεί. Ρίχνει ασφάλεια.)

 

Τέλος, υπάρχει καί ο μεταφυσικός παράγων στην όλη ιστορία.

Μόλις πριν λίγες μέρες σας έλεγα ότι το παιχνίδι είναι «ποιός θα πιάσει τον μουντζούρη» του κάρμα, γιά ν’ αρχίσει το πανηγύρι. (Θυμηθήτε καί τον Πρωτεσίλαοεσείς, διότι «αυτοί» τον ξέρουν απέξω τον Όμηρο.)

Εάν, λοιπόν, σπρώχνουν με νύχια καί με δόντια τη χώρα μας να άρξει χειρών αδίκων, τη στιγμή που ρίχνετε το ψηφοδέλτιο, ζητήστε θεία προστασία. Αποποιηθήτε την οποιαδήποτε ευθύνη, γιά όποιο κακό ήθελε συμβεί ως συνέπεια! Να μην ισχύσει ότι «βρήκανε τα κορόϊδα που θα τρέχουν», επειδή κάποιους τους έπιασαν οι ξαφνικές «δημοκρατικές» ευαισθησίες.

Μην τους το επιτρέψετε.

 

 

Advertisements