Πάνε κι αυτές οι εκλογές!…

Τα συμπεράσματα – από εκλογικά αποτελέσματα, καί ανάγνωση του Διαδικτύου των ημερών:

(1) Οι έξι έως επτά ψηφοφόροι στους δέκα (6-7 στους 10) έχουν σκατά στο κεφάλι τους. Βρέ, τους μειώνουν μισθούς καί συντάξεις, βρέ, τους φορολογούν αγρίως, βρέ, τους αφαιρούν το δικαίωμα στην περίθαλψη, αλλ’ αυτοί, εκείειει!!!!… Βράχοι ακλόνητοι! (Βλακείας.) Αποχή απ’ τις εκλογές οι 4 στους 10 (καί τη δικαιολογούν κιόλας, με τσιτάτα αναρχικών καί λοιπών «αυθεντιών» του κώλου), καί οι υπόλοιποι 2-3 ψηφίζουν τους δημίους τους! Τους δημίους όλων μας.

Αυτό έχει καί μία παρενέργεια: ξεβρακώνει μία καί καλή, οριστικώς κι αμετακλήτως, τους αριστερούς – που επιμένουν «ο λαός» καί «ο λαός». (Να εξεγερθεί, κτλ.) Ποιός «λαός», ρέ ανεδαφικοί; Αυτό το κοπάδι αποβλακωμένων; Ή μήπως λέτε να περιμένουμε πεντέξη αιώνες ακόμη, ώσπου «ν’ αποκτήσει συνείδηση ο προλετάριος», καί να εξεγερθεί; Ή μήπως πρέπει «να ενεργοποιηθούν οι λαϊκοί μπροστάρηδες στους δρόμους», ώστε να επιταχυνθούν οι …επαναστατικές διαδικασίες; (Έ! «Ενεργοποιήθηκαν» στις εκλογές, κι ο λαός τους γύρισε την πλάτη!)

Καλοί είσαστε, καί του λόγου σας!

(2) Έπεσε ηλεκτρονική νοθεία άγρια. (Διότι δεν αρκεί η αποβλάκωση των ψηφοφόρων. Ο καλός πράκτωρ γαϊδουροδένει, γιά να μη γαϊδουρογυρεύει.)

(3) Η κορυφή της πυραμίδας είναι ορατή. Ορατότατη. Σεφαρντείμ στην Αθήνα («Καμίνο» στα Ισπανικά = δρόμος – να χαίρεσαι τη μυτούλα σ’, Καμίνο!), σεφαρντείμ στον Πειραιά («Μοράλες» στα Ισπανικά = ειρωνικώς, ο εκ των Μαυριτανών, «Μαυριτανόπουλος» – δηλ. εβραίος της Β. Αφρικής), χαζαρόσαυρα στη Θεσσαλονίκη. Μιά χαρά!… Καί μετά απορούν μερικοί, γιατί οι παραπάνω ακούν «Ελλάδα» καί ξερνάνε, ή γιατί θέλουν να μετατρέψουν τις μεγάλες πόλεις μας σε «πολυπολιτισμικά» γυφτοπάζαρα με μιναρέδες.

Αλλά υποθέτεις, αναγνώστη μου, ότι αν κατακτηθεί η κορυφή της πυραμίδας από Έλληνες, καθαρίσαμε; Δεν είναι τόσο εύκολο… «Πέμπτη Φάλαγγα» από μερικές χιλιάδες καλά οργανωμένους πράκτορες του εχθρού, αντιμετωπίζεται. Όμως, «Πέμπτη Φάλαγγα» από 70% του πληθυσμού μεταλλαγμένο σε ζόμπυζ, δεν παλεύεται, ρέ φούστη μου! Δεν παλεύεται.

(4) Τελικά, ο καθένας ωθείται από τις προκαταλήψεις του. Από τα νοητικά του φίλτρα.

Διάβαζα αυτές τις μέρες διάφορα άρθρα (περί εκλογικού αποτελέσματος) ανά τα Ιντερνέτια. Εντάξει, από τη στιγμή που ο κάθε πικραμένος έπιασε ένα πληκτρολόγιο, βρήκε πρόσφορο εργαλείο τα μπλόγκια καί τα σχόλια, κι έγραψε τις μαλακίες του την άποψή του, απ’ τους πολλούς δεν περίμενα καί τίποτε σπουδαίο. Αλλά από σοβαρούς ανθρώπους περίμενα περισσότερα. Πλην όμως, αυτοί ξέχασαν μερικά σοβαρά δεδομένα, καί οι αναλύσεις τους κι αυτωνών επίσης κινούνται σε επίπεδο δυσλεκτικού (πολιτικού) νηπίου.

Πχ:

Τά ‘βαλαν με τον κυρ-Αχιλλέα καί τον κυρ-Βαγγέλη, διότι, λέει, τα συμφέροντα ποδοσφαιροποίησαν την πολιτική ζωή.

Σοβαρά, ρέ παιδιά; Δηλαδή, όσοι πέρασαν απ’ τη Βουλή καί την Αυτοδιοίκηση μέχρι σήμερα, ήταν σοβαροί κι άγιοι, καί τους φταίνε ο Μπέος κι ο Μαρινάκης; Σοβαρά μιλάτε;

Οι πολιτικοί είναι σκέτος υπόκοσμος! Από την εποχή της «κερασέας» ακόμη. (Περί κερασέας καί προεκλογικών συμπλοκών από μάγκες, διαβάστε Τσιφόρο.) Θυμηθείτε καί το «Παράπονον του νεκροθάπτου», του Εμμανουήλ Ροΐδη: «…Δεν θα είχα ούτε καν την παρηγοριά να σκάψω το λάκκο κανενός υπουργού, βουλευτή, νομάρχη, δημοτικού συμβούλου, ή άλλου προστάτη των φονιάδων…»

Ουδεμία σύγκριση μ’ έναν εφοπλιστή κι έναν επιχειρηματία.

Κι όσο γιά το ότι στο μέλλον (το μέλλον του 1925) θά ‘χει μόνο πλούσιους καί φτωχούς, κι όχι πολιτικούς, όπως είπε η ταινία «Μετρόπολις» του Φ. Λάνγκ, πάλι δεν το θυμήθηκε κανείς σοβαρός αναλυτής. Όπως δεν θυμήθηκε τον Άλβιν Τόφλερ, που -πολύ χοντρικά- είπε (από τη δεκαετία του 1950) ότι το μέλλον δεν το περιμένουμε. Το μέλλον είναι τώρα.

Μετά απ’ όλ’ αυτά, οφείλω, είμαι υποχρεωμένος, να σας εξηγήσω το γιατί σας πρότεινα να ψηφίσετε τους δύο ευτραφείς κυρίους. Διότι, είμαι μεν γραφικός με πιστοποιητικό ISO, αλλά, εκεί που πρέπει, είμαι σοβαρός όσο δεν πάει.

Πάμε, όπως στα επιστημονικά ντοκυμανταίρ. (Ή στο Μάππετ Σώου, αν προτιμάτε.)

Ξεκινάει το ντοκυμανταίρ, καί λέει ο αφηγητής ότι θα δούμε ένα επιστημονικό πείραμα, πχ πώς δρουν τα μικρόβια. Η κάμερα δείχνει ένα λεκανάκι με μιά σκουρόχρωμη, ξεραμένη ουσία μέσα. Εκείνη τη στιγμή έρχεται ο επιστήμων-φίρμα, καί σπάει χαμόγελο.

(Πού το ξέρουμε ότι είναι επιστήμων; Μά, από το ότι φοράει λευκή ρόμπα εργαστηρίου. Κι απ’ το ότι τα μαλλιά του πυροβολούν την αισθητική στα έξι μέτρα! 🙂 )

Λοιπόν, ο επιστήμων πιάνει μιά σύριγγα, τη χώνει σ’ έναν δοκιμαστικό σωλήνα μ’ ένα πράσινο, γλίτσικο υγρό, τραβάει μιά πρέζα, καί φλίτς! την αδειάζει στη λεκάνη με το ξεραμένο πράγμα, λέγοντας θριαμβευτικά: «- Έβαλα θρεπτική ουσία, καί τώρα τα μικρόβια θα δράσουν!»

Όντως, ο φακός της κάμερας κοιτάζει τώρα μέσα απ’ το μικροσκόπιο, καί βλέπουμε τα μικρόβια να κινούνται, να τρώνε, να χ.ζουν, να συμμετέχουν σε μιά τεράστια μικροβιοπαρτούζα, καί -εντός ολίγων λεπτών- να γεννάνε μικροβιάκια καί να γεμίζ’ ο τόπος. Το δε ξεραμένο πράγμα της λεκάνης αλλάζει χρώμα. Γίνεται, φερ’ ειπείν, σκατουλί – κι ο επιστήμων θριαμβολογεί! Λέει πχ: «- Είδατε πώς γίνεται η ζύμωση του ξεραμένου γράσσου, καί η μετατροπή του σε -πχ- απορρυπαντικό! Ζητάμε πιστώσεις να συνεχίσουμε την προσπάθειά μας…» Κτλ κτλ κτλ.

Εάν δεν πιάσατε τη μεγαλοφυή παραβολή μου, να σας την κάνω πενηνταράκια:

Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι ν’ αλλάξει η άσχημη κατάστασή της. Η άσχημη κατάσταση των Ελλήνων καί των Ελληνίδων. Σύμφωνοι μέχρις εδώ; Σύμφωνοι.

Λοιπόν, αυτό επιτυγχάνεται με πολλούς τρόπους. Ένας από τους οποίους είναι τα πρόσωπα (καί ΟΧΙ τα κόμματα), που θα ψηφίσουμε.

Δεν μιλάω γιά «επανάσταση από μέσα» καί λοιπά φαιδρά, που άλλως τε τα καταδίκασα. Μιλάω γιά «ζυμωτικές» διαδικασίες, που θα τις ξεκινήσουν πρόσωπα, σαν κι αυτά που σας πρότεινα να ψηφίσετε.

Καί να ξέρετε, αυτές οι διαδικασίες δεν είναι απαραίτητο να ξεκινήσουν σε συνειδητό επίπεδο. Δεν είναι δηλαδή, απαραίτητο πχ ο Μπέος να ξέρει συνειδητά, γιατί ασχολήθηκε με την πολιτική. Μ’ άλλα λόγια, αν δεν ήταν αυτά τα πρόσωπα, θα ήταν κάποια άλλα. (Αυτό το γράφω, γιά όσες πρακτοράντζες διαβάζουν το ιστολόγιο καί τυχόν έχουν -χμ- τίποτε «περίεργες» ιδέες, να «βγάλουν απ’ τη μέση» τα πρόσωπα που πρότεινα.) Απλώς, εγώ είδα κάποια πράγματα πολύ νωρίτερα από οποιονδήποτε άλλον.

– Κι αυτά τα περί «Τρωϊκού Πολέμου»; Εργοδότη, δεν μας τά ‘πες όλα!

Όντως!… Δεν σας τά ‘πα όλα.

Λοιπόν, δεν είναι μονάχα το νοητικό σχήμα του Τρωϊκού Πολέμου, που άρχισε να «παίζει», αλλά καί το νοητικό σχήμα της Αργοναυτικής Εκστρατείας. Ταυτόχρονα.

Ίσως μερικοί-ές εδώ θυμηθήκατε κάτι γραπτά του Φουράκη, που έλεγε ότι θα ξαναγίνει η Αργοναυτική Εκστρατεία, καί μετά ο Τρωϊκός Πόλεμος, καί ο Γ’ Βαλκανικός Πόλεμος, που θα οδηγήσει στον Γ’ ΠΠ (καί θα πάρουμε την Πόλη), κτλ. Δε λέω, κάτι έπιασαν διαισθητικώς ο μακαρίτης καί οι πηγές του. Λιγώτερο από το 5% των όσων συμβαίνουν τώρα. Αλλά τη γραμμική εξέλιξη των γεγονότων, ξεχάστε την. Το νοητικό σχήμα δεν είναι τόσο απλό. Είναι πλέγμα, όχι γραμμή. Καί μάλιστα, …περιπεπλεγμένο πλέγμα.

Περισσότερα δεν μπορώ (καί δεν μου επιτρέπεται) να σας πω επί του παρόντος.

Αλλά,

Θαρσείτε, Έλληνες!

Τα καλύτερα έρχονται!

 

Advertisements