Αρχική

Ημίχρονο! (Σαν αποχαιρετισμός)

12 Σχόλια

Προς τον Θεο - Iναγνωστικόν μου κοινόν! Φίλες καί φίλοι, εχθροί, άσχετοι περαστικοί, που είδατε φώς καί μπήκατε, αδιάφοροι, τρόλλς, καί πρακτόρια (που με διαβάζετε, αλλά κάνετε την πάπια)!

Μη φοβάστε, δεν σας προσφωνώ έτσι, επειδή κατεβαίνω υποψήφιος στις εκλογές. (Αυτό μας έλειπε, να την ψωνίσω τελείως καί να βγώ στα μπαλκόνια!) Αλλού το πάω. Πρώτα, όμως, μερικά μαθήματα περί Διαδικτύου. Καί να με συμπαθάτε, όσοι-ες ήδη γνωρίζετε τα σχετικά. Ανεχθείτε τη φλυαρία μου, γιά χάρη των υπολοίπων.

Οι περισσότεροι-ες από μας χρησιμοποιούμε καθημερινά το Διαδίκτυο, αλλά δεν πολυκαταλαβαίνουμε τί ακριβώς κάνουμε – καί δεν μας νοιάζει κιόλας. Καί δεν θά ‘πρεπε να μας νοιάζει, διότι θέλουμε να κάνουμε τη δουλειά μας, όχι να σκεφτόμαστε κάθε στιγμή τί γίνεται μέσα στα δικτυακά καλώδια. Όπως ακριβώς όταν οδηγούμε, δεν σκεπτόμαστε πώς πυροδοτούν τα μπουζί καί τί κάνει ο εκκεντροφόρος.

Λοιπόν… «Διαδίκτυο» σημαίνει να βλέπεις στην οθόνη σου τα δεδομένα καί τ’ αρχεία ενός σκληρού δίσκου που βρίσκεται σε κάποιον άλλον υπολογιστή, ίσως καί χιλιάδες χιλιόμετρα μακρυά απ’ το γραφείο σου. (Εννοείται, αφού συνδεθείς μαζί του πρώτα.) Εάν αυτά τα αρχεία είναι πχ κείμενα ή ημέηλς, τα διαβάζεις. Εάν είναι εικόνες καί φίλμς, τα βλέπεις. Καί ούτω καθ’ εξής.

Γιά να συνδεθείς, όμως, με τον άλλον υπολογιστή, πρέπει πρώτα να το ζητήσεις ηλεκτρονικά. Εδώ θα σας πω ότι τα δίκτυα των υπολογιστών στηρίζονται απολύτως επάνω στην τεχνολογία των τηλεφωνικών δικτύων, που προηγείται απ’ αυτά κάτι δεκαετίες. Έτσι: όταν θέλεις να τηλεφωνήσεις πχ στον φίλο σου τον Γιάννη, πληκτρολογείς τον αριθμό που αντιστοιχεί στο τηλέφωνο του Γιάννη, καί περιμένεις να σου απαντήσει ο Γιάννης.

Πού το ξέρεις το τηλέφωνο; Μά, ο Γιάννης το πήρε από την υπηρεσία παροχής τηλεφωνικών συνδέσεων, η οποία καί το καταχώρησε στον κατάλογό της. Καί, με μερικές επαναλήψεις της διαδικασίας του τηλεφωνήματος, κάνεις τη νοητική σύνδεση ότι ο αριθμός πχ 215 55 55 555 σημαίνει «ο φίλος μου ο Γιάννης».

Τη διαδικασία συμπληρώνουν τα τηλεφωνικά κέντρα, τα οποία αναλαμβάνουν να κάνουν την ηλεκτρονική σύνδεση των δύο τηλεφώνων, καί να στείλουν το σήμα κουδουνίσματος στο τηλέφωνο του Γιάννη. (Μαζί καί τον αριθμό του καλούντος.) Τα σημερινά τηλέφωνα, βέβαια, σε απαλλάσσουν από τη διαδικασία των νοητικών συνδέσεων τηλεφωνικών αριθμών καί αντιστοίχων ονομάτων – διότι αυτά τα δύο στοιχεία σου τα παρουσιάζουν μαζί, όταν τα χρειαστείς.

Με τους υπολογιστές, τα πράγματα είναι ακριβώς ίδια. Όταν θέλεις πχ να διαβάσεις ένα ιστολόγιο, πρώτα γράφεις το «ηλεκτρονικό του όνομα» (url ονομάζεται αυτό) στην επάνω άδεια μπάρα του browser, καί μετά συνδέεσαι ηλεκτρονικά με τον σκληρό δίσκο του υπολογιστή, που φιλοξενεί τις αναρτήσεις του ιστολογίου. (Καί μετά, …το διαβάζεις! 🙂 ) Μην ξεγελιέστε, όμως! Οι υπολογιστές σε κάθε δίκτυο (φυσικά καί στο Διαδίκτυο) ξεχωρίζουν από την ηλεκτρονική τους -μοναδική γιά τον καθέναν- «ταυτότητα» (ip ονομάζεται επίσημα), η οποία είναι ένας αριθμός! Αριθμός της μορφής xxx.xxx.xxx.xxx, όπου κάθε «xxx» έχει τιμή από 0 έως 255. Γιά παράδειγμα, 140.75.250.64 . (Μόνο που ο αριθμός αυτός κρύβεται στο παρασκήνιο. Δεν φαίνεται.)

Αυτό το αριθμητικό σχήμα φτάνει από το μηδέν, μέχρι το 4 δίς καί κάτι. Δηλαδή, μπορεί να δώσει ξεχωριστή ηλεκτρονική ταυτότητα σε άλλους τόσους υπολογιστές επάνω στο Διαδίκτυο. Βέβαια, γιά το 1981-82, που θεσμοθετήθηκε, ο αριθμός αυτός ήταν υπερβολικός, αλλά σήμερα θεωρείται ότι ξεπεράστηκε. Κι έτσι, στο λεγόμενο «Internet II», οι προδιαγραφές μιλάνε γιά οκτώ τέτοιες τριάδες «xxx». Λεπτομέρειες.

Το σημαντικό είναι πως, αφού γράψουμε το url καί πατήσουμε enter, ο browser μας δίνει εντολή σε κάποιον άλλον «υπεύθυνον» υπολογιστή παραπέρα στο (Δια)δίκτυο, να βρεί την αντιστοιχία του url με το ip του υπολογιστή που ζητάμε, καί να μας ανοίξει τη σύνδεση με τον σκληρό δίσκο που ζητάμε. Απλώς, σε αντίθεση με τα τηλέφωνα της δεκαετίας πχ του 1950, στους υπολογιστές απαλλαχτήκαμε εξ αρχής από την έγνοια ν’ απομνημονεύουμε αριθμούς.

Αυτός ο «υπεύθυνος υπολογιστής παραπέρα», τώρα, που κάνει τις αντιστοιχίες url/ip και (σε μικροκλάσματα του δευτερολέπτου) ανοίγει τις συνδέσεις, επισήμως ονομάζεται dns server.

Εάν βρίσκεσαι πχ στην Ελλάδα, καί θέλεις να δεις ιστολόγιο, που φιλοξενείται σε υπολογιστή στην Ελλάδα, τότε ως dns server θα μεσολαβήσει ένας υπολογιστής στην Ελλάδα. Όλοι οι εγχώριοι πάροχοι συνδέσεων Διαδικτύου έχουν μερικούς τέτοιους. Κι αν δεν έχουν, έχει ο ΟΤΕ. Αυτή η διαδικασία, όπως είπαμε, γίνεται σ’ ελάχιστο χρόνο, με αυτόματο τρόπο, καί δεν πρέπει να μας απασχολεί. Αυτά τα τεχνολογικά μας απασχολούν τόσο, όσο μας απασχολούν οι βλάβες του αυτοκινήτου μας στο συνεργείο, όπου ο συνεργειατζής μας εξηγεί τί εξάρτημα αντικατέστησε καί τί μας χρεώνει.

Εάν, όμως, θέλεις να δεις ιστοσελίδες που φιλοξενούνται στο εξωτερικό, τότε μεσολαβούν διεθνείς dns servers. Αυτή είναι η περίπτωση γιά πάνω από το 90% των συνδέσεων, που ανοίγει το Διαδίκτυο. Οι δε διεθνείς dns servers είναι κάτι υπολογιστικά τερατάκια! Σύνολα από «ντουλάπες», μέσα σ’ αίθουσες πάνω από δέκα φορές το σπίτι που μένετε. (Σύνδεσμοι: πρώτος, δεύτερος, τρίτος, τέταρτος – γιά να πάρετε μιά ιδέα. Μην απορείτε: δεν έχουν οθόνες, επειδή δεν τις χρειάζονται. Αλοίμονο αν χρειαζόταν άνθρωπος, να βλέπει πώς εξελίσσονται κάτι δισεκατομμύρια αυτοματισμοί ανά δευτερόλεπτο!)

Εντάξει μέχρις εδώ; Πιστεύω πως έγινα κατανοητός, καί δεν άφησα κενά σημεία. Αλλά, κοιτάξτε ποιό είναι το πρόβλημα που σκάει μύτη:

  • Οι μεγαλύτεροι των μεγαλυτέρων dns servers, δηλαδή η «καρδιά» του Διαδικτύου, είναι καμιά δεκαπενταριά (έως είκοσι) τέτοια σούπερ-τέρατα, κατανεμημένα σ’ όλον τον πλανήτη. Όχι, όμως, ισομερώς: Τα περισσότερα βρίσκονται στις ηπαπάρα, καί είναι ιδιοκτησίας της εταιρείας (παροχής διαδικτυακών υπηρεσιών) Αμέρικα Όν-Λάϊν. Καναδυό ακόμη απ’ τα τέρατα βρίσκονται στην Ιαπωνία καί την Αυστραλία, καί τα υπόλοιπα καναδυοτρία στην Ευρώπη. Αυτό είναι το Διαδίκτυο σήμερα!
  • Οπότε: βλάβη στα τέρατα, σημαίνει ότι το Διαδίκτυο παύει να υφίσταται. Θα υφίσταται πχ το Διαδίκτυο των υπολογιστών στην Ελλάδα (ίσως το 1/10,000 του συνόλου), αλλά ΓιουΤιούμπ ή Φατσομπούκ δεν θα βλέπεις.

Κι όχι μόνο «βλάβη»!

Όλο το σημερινό μου πόνημα έχει να κάνει με το τί μας περιμένει ως διαδικτυακή παρέα (καί όχι μόνον), όταν ξεσπάσει ο Γ’ ΠΠ. Γι’ αυτό και πρώτα-πρώτα έκανα όλη αυτή την μακρά εισαγωγή περί Διαδικτύου.

Όπως καταλαβαίνετε, το πρώτο πράγμα που θα κάνουν σε περίπτωση πολέμου οι ηπαπαραίοι, θα είναι να κόψουν τη ροή της πληροφορίας. Τό ‘χουν ξανακάνει κατά τις εισβολές τους στο Ιράκ, όπου σκότωναν μέχρι καί «φιλικούς» τους δημοσιογράφους… αν αυτοί είχαν την κακή ιδέα να μετακινηθούν εκτός των επιτρεπομένων ορίων – καί πχ να φωτογραφίζουν τα αίσχη της Μπλακγουώτερ. Τό ‘χουν ξανακάνει κατά τη διαβόητη 11η Σεπτεμβρίου, όταν έβαλαν μπρος ηλεκτρονικά αντίμετρα, που νέκρωσαν βιντεοκάμερες καί κινητά στην περιοχή. (Που θα έδειχναν καί θα μετέδιδαν ότι κανένα αεροπλάνο δεν έπεσε πάνω στους δίδυμους πύργους.)

Σκεφθείτε τί έχουν να κάνουν τώρα, που θα στριμωχτούν αγρίως απ’ την Αρκούδα! Πρώτος στόχος, φυσικά, η πληροφόρηση μέσωι Διαδικτύου. Αμέσως θα κοπεί η σύνδεση των υπολογιστών μέσωι των «τεράτων». Κι όχι μόνο στις ηπαπάρα, διότι Ευρώπη, Αυστραλία, Ιαπωνία είναι τα υπάκουα σκυλάκια «σαλονιού» των πρώτων.

Τώρα, βέβαια, μπορεί να ξεμείνει κανένας ξέμπαρκος dns server πχ σε καμιά Σιγκαπούρη, αλλά καταλαβαίνετε ότι το Διαδίκτυο θα σέρνεται από ταχύτητες. Οι δε ιστοσελίδες σαν τις δικές μου (που κάθε τρείς καί λίγο ρίχνουν στους ηπαπαραίους κι από ένα ξεγυρισμένο χέσιμο), απλούστατα δεν θα φαίνονται πουθενά. Δεν θα μπορείτε να διαβάσετε τα γραπτά μου, δεν θα μπορείτε ούτε να σχολιάσετε. Ούτε κάν να με βρίσετε. Εξ ού καί το «σαν αποχαιρετισμός», του τίτλου. Εγώ μιά χαρά θα είμαι, δεν μου έχει συμβεί κάτι (κι ούτε πρόκειται), αλλά κατά τη διάρκεια του πολέμου δεν θα μπορούμε να επικοινωνούμε.

Σας το λέω, ώστε να είσαστε προετοιμασμένοι-ες, καί να μη σας φανεί παράξενο. Ο πόλεμος αναμένεται να ξεσπάσει από στιγμή σε στιγμή – αν κι όλα δείχνουν ότι θα έχουμε κλιμάκωση μέχρι το τέλος του καλοκαιριού, οπότε καί θ’ αρχίσουν να μιλάνε τα κανόνια.

Άλλα πράγματα, που θα πρέπει να φροντίσετε.

Όπως έγραψα καί χθές, να προμηθευτείτε τρόφιμα μακράς διαρκείας (καί με μακρινές ημερομηνίες λήξεως) γιά κανένα εξάμηνο-οκτάμηνο. Λίγα-λίγα, όχι πολλά μαζί, κι ανάμεσα στα καθημερινά ψώνια, γιά να μη δίνετε στόχο. (Θα υπάρξουν καί πολλοί πεινασμένοι, αλλά καί απρονόητοι ζηλόφθονοι ηλίθιοι, που δεν θα έχουν δικά τους τρόφιμα, καί θα δοκιμάσουν ν’ αρπάξουν τα δικά σας.) Οι νοικοκυρές ξέρετε καλά τί ποσότητα πχ ρυζιού χρειάζεται γιά κατσαρόλα φαγητού γιά τέσσερα άτομα, γιά δύο ή τρείς ημέρες, οπότε υπολογίστε τις ποσότητες τροφίμων που θα χρειαστείτε γιά το οκτάμηνο που λέγαμε. Βάλτε καί καμιά πιπεριά σε γλάστρα στο μπαλκόνι!

Το δεύτερο απαραίτητο, είναι τα όπλα. Όχι κατ’ ανάγκην πυροβόλα όπλα, που θέλουν άδεια. (Καί κατάσχονται με το παραμικρό από χούντες, σαν τη δική μας.) Σκεφθείτε ότι καί τα όπλα των πρωτογόνων (ρόπαλα κτλ) σκοτώνουν! Απλώς, επιλέξτε ένα τέτοιο όπλο, καί κάντε λίγη εξάσκηση. Καί …κάντε το να μη φαίνεται σαν αυτό που είναι! 🙂 Έ! Δεν μπορούν να κατάσχουν πχ τα πόδια από κάθε καρέκλα καί κάθε τραπέζι της επικράτειας!…

Τα όπλα θα τα χρειαστείτε όχι μόνον εναντίον του κάθε πλιατσικολόγου, αλλά κυρίως εναντίον του κάθε λαθροπράκτορα, που σήμερα παριστάνει τον κακομοίρη καί ζητιανεύει στα φανάρια. Σας εφιστώ την προσοχή, ακόμη κι αν χρειαστεί να σας χαστουκίσω: αυτά τα άτομα είναι εκπαιδευμένοι δολοφόνοι καί δολοφόνοι εξ ενστίκτου! Μην τους χαριστείτε! Όταν αυτοί οι «δυστυχείς» θα λάβουν εντολή να εξεγερθούν καί να σας σφάξουν, η κατάσταση θα είναι «η ζωή σου, ο θάνατός μου»! Ή αυτοί, ή εσείς καί τα παιδιά σας! Δεν έχει «μά» καί «μού» εδώ. (Αν αυτό το …θέτετε προς …δημοκρατική συζήτηση, αν το …σκέφτεστε,… τότε καλά να σας κάνουν!)

Αυτά, προχείρως. Ο καθένας μπορεί να συμπληρώσει εδώ ό,τι κρίνει χρήσιμο. Άλλος πχ μπορεί να μας δείξει διευθύνσεις, όπου μπορούμε να κατεβάσουμε εγχειρίδια επιβιώσεως («survival» των Ειδικών Δυνάμεων). Άλλος μπορεί να μας δείξει βιβλία πρακτικής φυτοκομίας γιά πατάτες, κτλ.

Όσον αφορά εμένα, θα συνεχίσω τις αναρτήσεις, αλλά στο πιό χαλαρό πλέον. Μου έφυγε το άγχος, αφ’ ότου σας κοινοποίησα τις κρίσιμες ημερομηνίες.

Καί «μέχρι νεωτέρας διαταγής», που λένε, σας ασπάζομαι.

 

Πολλοί, αλλά λέοντες! – VIβ

8 Σχόλια

(προηγούμενο)

arxigramma-Tο κερασάκι στην τούρτα, είναι το βαθούλωμα στη «σφραγίδα» του δαχτυλιδιού. Γιά την ακρίβεια, το ένα από τα δύο βαθουλώματα – κάπου επάνω από τα μπροστινά πόδια του ζώου. (Το άλλο, προς τα πίσω πόδια του ζώου καί χαμηλά, σίγουρα προήλθε από κακομεταχείριση. Πχ τσακώθηκαν δύο τυμβωρύχοι, κι επάνω στον καυγά χτυπήθηκε το δαχτυλίδι.)

Το βαθούλωμα δεν φαίνεται καθαρά στην ανφάς φωτογραφία που χρησιμοποιήσαμε, αλλά φαίνεται σε μία άλλη, ελαφρώς πλάγια. (Από εδώ. Μάλλον πρόκειται γιά τις φωτογραφίες της Αστυνομίας κατά την έκθεση των κλοπιμαίων, μετά τη σύλληψη των ληστών. Σημείωση: σε φωτογραφίες θησαυρών της πατρίδας μου, φωτογραφημένους από υπηρεσίες, τις οποίες πληρώνω ως φορολογούμενος, δεν αναγνωρίζω κοπυράϊτ.)

daxtylidi-arxaias-Olympias-4

Κι ακόμη μία φωτογραφία ανφάς, που δείχνει καθαρά το επίμαχο βαθούλωμα, εδώ. Τί καταλαβαίνετε;

Μά, φυσικά ότι στο βαθούλωμα, ακριβώς στην καρδιά του ζώου, είχε τοποθετηθεί ένας πολύτιμος λίθος. Να υποθέσω καί ερυθρού χρώματος;… Κάπως έτσι:

daxtylidi-arxaias-Olympias-2a

Καί, φυσικά, βγάζει μάτια ο …»κρυμμένος» Βασιλίσκος!

daxtylidi-arxaias-Olympias-2b

Στο σημείο αυτό, θα σας δώσω την απάντηση στο ποιά χρονολογία δείχνει η κόκκινη γραμμή που ζωγράφισα επάνω στη «σφραγίδα» του δαχτυλιδιού. Εφ’ όσον ήσασταν καλά παιδιά καί δοκιμάσατε να λύσετε την άσκηση που σας έβαλα, θα σας ανταμείψω με την έτοιμη λύση. Σκεπτόμαστε:

  • Εφ’ όσον η «σφραγίδα» του δαχτυλιδιού αναπαριστά την τροχιά της Γής γύρω απ’ τον Ήλιο, τότε ο μικρός ημιάξονάς της αναπαριστά περίπου (με μικρή απόκλιση) την ευθεία γραμμή Γής-Ηλίου επάνω στην εαρινή ισημερία.
  • Τώρα, υποθέτουμε ότι το δαχτυλίδι είναι σύγχρονο των Ατρειδών. Δηλαδή, κατασκευάστηκε κάπου το 2,200 πΧ, ακριβώς επάνω στην αλλαγή από «μεγάλο μήνα» του Ταύρου προς αυτόν του Κριού.
  • Συνεπώς, η γραμμή του μικρού ημιάξονα της «σφραγίδας» πρέπει να τοποθετηθεί έτσι, ώστε να δείχνει κάπου στις μηδέν μοίρες του Ταύρου.

Άρα, η ράχη του λιονταριού στη «σφραγίδα», που σηματοδοτεί το όριο Καρκίνου-Λέοντα (20η Ιουλίου), δείχνει…

zwdiakos_daxtylidi

…τον Βασιλίσκο! Δηλαδή, τη γνωστή μας χρονολογία 9,600 πΧ.

Έ, όχι καί «τυχαίο»! 🙂

Κάτι ακόμη:

Το δαχτυλίδι, όπως ακριβώς είναι, πάλι δείχνει τον αστερισμό του Λέοντα. Δεν χρειάζεται αναστροφή αριστερά-δεξιά. Αυτό το έκανα εγώ, γιά ν’ αναδείξω το «κρυφό» του μήνυμα.

Πώς το καταφέρνει, λοιπόν; Έτσι:

pisw-apo-zwdia

Τον αστερισμό του Λέοντα θα τον δούμε όπως σκαλίστηκε στο δαχτυλίδι, αν μετακινηθούμε από το σημείο παρατήρησης Α (επάνω, ή κοντά στην επιφάνεια της Γής), στο σημείο παρατήρησης Β. Δηλαδή, αν πάμε καί σταθούμε «πίσω απ’ τον μπερντέ» του ζωδιακού. Στη μεριά του …Μεγάλου Καραγκιοζοπαίχτη του Σύμπαντος «καραγκιοζοπαίχτη»! LOL!!!

Υφίσταται, όμως, ένα -χμ- προβληματάκι: η απόσταση ΑΒ είναι κάπου εφτά-οχτώ χιλιάρικα έτη φωτός. Που σημαίνει ότι, ουδείς άνθρωπος έφτασε ποτέ ( ; ) εκεί. (Απ’ όσα ξέρω, δηλαδή.) Τα μόνα όντα, που μπορούν να βρεθούν στο σημείο Β, είναι ή ο Θεός, ή τίποτε υπερ-εξελιγμένοι εξωγήϊνοι.

Στιβαρές γνώσεις Αστρονομίας κι Αστρολογίας, σαφέστατη αναφορά τόσο στην αρχαία Κρήτη, όσο καί στην Ατλαντίδα καί την έναρξη της εκστρατείας της κατά της Ελλάδας, καθώς καί θέαση του ζωδιακού απ’ τη «μεριά του Θεού». Ποιό άτομο, τί άτομο νά ‘ταν αυτό, που φορούσε το δαχτυλίδι;

Κατά τη γνώμη μου, δεν επρόκειτο γιά κοσμικό άρχοντα, αλλά γιά ιερέα. Αν καί υπάρχει μία σκηνή στην Ιλιάδα, όπου οι Αχαιοί θύμωσαν, καί ο Αγαμέμνων βγαίνει έξω απ’ τη σκηνή του γιά να τους καθησυχάσει… κρατώντας τα διακριτικά εμβλήματα του αρχιερέα. Ένα σκήπτρο με κάτι κόκκινες κορδέλλες. (Καισαροπαπισμός, από τότε!)

Ιερέας μεν, αλλά το θέμα είναι ποιάς θρησκείας; Ποιανού θεού;

Σίγουρα γνωρίζουμε πολλά από τη Μυθολογία γιά τους κοσμικούς άρχοντες των καιρών εκείνων, καί μπορούμε να βρούμε την άκρη σχετικά εύκολα, αν πχ δεν μπορούμε να εντοπίσουμε αμέσως ένα όνομα. Αλλά η μέγιστη πλειονότητα των ιερέων πέρασε στη μυθολογική κι ιστορική αφάνεια. Επιπλέον, το ότι το δαχτυλίδι βρέθηκε στη Μεσσηνία, μπερδεύει περισσότερο τα πράγματα – διότι οι Ατρείδες δεν είχαν καμμία (συγγενική) σχέση με την περιοχή. Κι ακόμη χειρότερο μπέρδεμα μας περιμένει, αν οι Αρχαιολόγοι μας βεβαιώσουν ότι βρέθηκε σε τάφο του -γιά παράδειγμα- 800 πΧ. Που απέχει πολύ μακριά από το 2,200 πΧ.

Τότε; Πώς ο άγνωστος πολέμαρχος της Νέας Ατλαντίδας συσχετίζει αυτό το δαχτυλίδι με τους Ατρείδες καί την εποχή τους;

Πιστεύω πως θα βρούμε την άκρη, ξεκινώντας από τον Αριστόδημο, τον βασιλιά της Μεσσηνίας, που θυσίασε την κόρη του γιά να κερδίσει τον πόλεμο, κατόπιν υποδείξεως του μαντείου των Δελφών. (Γειά σου μέγιστε «Μποτίλια», που το επεσήμανες!) Αλλά του αφελούς Χειριστόδημου, του τα φάγανε οι παπατζήδες παπάδες. Έμ καί την κόρη του έσφαξε, έμ καί τον πόλεμο δεν τον κέρδισε. Ως αποτέλεσμα, πέθανε απ’ τη λύπη του – ή αυτοκτόνησε. (Δεν θυμάμαι καλά.)

Είχα επισημάνει σε συζητήσεις μου ότι το μαντείο των Δελφών μπορεί μεν να ήταν παραδόπιστο, μπορεί ν’ αλλοιθώριζε προς το μηδίζειν, αλλά ποτέ του δεν θα έλεγε «- Σφάξε το παιδί σου, βασιλιά!». Οι κατά καιρούς τέτοιοι «χρησμοί» (διότι υποψιάζομαι πως αυτός δεν ήταν ο μοναδικός του είδους) είναι 1000% σίγουρο πως δόθηκαν από κρυφή φράξια κρονίων Πελασγών ή/καί Ατλάντων μέσα στο ιερατείο των Δελφών.

Το ερώτημα, βεβαίως, είναι, πώς έβγαιναν προς τα έξω, χωρίς να πάρουν τίποτε χαμπάρι οι υπόλοιποι ιερείς – καί να σταματήσουν τη μαυρίλα αυτή, πριν διαδοθεί. Πιστεύω ότι υπήρχε τρόπος (μέσωι χρηματισμού, ή εμπίστων ατόμων πχ), ώστε αυτοί οι φετφάδες να βγαίνουν απ’ την «πίσω πόρτα» του μαντείου καί να φτάνουν στον παραλήπτη χωρίς επισημότητα… καί να μην τους εξεστόμισε ποτέ η εκάστοτε Πυθία. Βέβαια, μετά κανείς δεν κρατούσε το στόμα του κλειστό. Όλοι θα έλεγαν (όπως κι έγινε με τον Αριστόδημο, καί το κατέγραψε η Ιστορία) ότι τους είπε το μαντείο των Δελφών να κάνουν ανθρωποθυσία. Αλλά, εάν το μαντείο (οι καλοί ιερείς, εννοώ, όχι οι κρυπτοκουφάλες) βρισκόταν σε δυσχερή θέση να δικαιολογήσει τ’ αδικαιολόγητα, πάντα θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι ο ανθρωποθυσιαστής έπεσε θύμα επιτηδείων, καί ότι αυτό δεν είπε τίποτε τέτοιο. Καί θά ‘λεγε την αλήθεια!

Πρόσφατα, τον Φεβρουάριο του 2013, βρέθηκε ο τάφος του Αριστόδημου στη Μεσσηνία. Τον κυνηγούσαν πολλοί τυμβωρύχοι, διότι ο Παυσανίας (στην «Ελλάδος περιήγηση») έδινε λεπτομερείς πληροφορίες γιά την τοποθεσία του, αλλά ευτυχώς τον βρήκαν πρώτοι οι Αρχαιολόγοι. Πιστεύω, λοιπόν, ότι τα ευρήματα του τάφου του Αριστόδημου θα μας πουν -εμμέσως- πάρα πολλά σχετικά με το δαχτυλίδι. Αλλά πρέπει να κάνουμε υπομονή μερικά χρονάκια, διότι οι Αρχαιολόγοι κατά κανόνα αργούν να κάνουν δημοσίευση.

Μέχρι τότε, θα πρέπει ν’ αρκεστούμε στις υποθέσεις μας – καί στα μάλλον σίγουρα συμπεράσματά μας. Αυτά τα τελευταία (πάντα κατά τη γνώμη μου) είναι:

  • Το δαχτυλίδι είναι σύγχρονο της εποχής του Αγαμέμνονα.
  • Ο ιερέας μας ήταν ιερέας της ίδιας θρησκείας με τους λοιπούς Έλληνες της εποχής του, δηλαδή της αρχαίας Ελληνικής. Όπως γνώριζε την ίδια Αστρολογία με τη σημερινή, την καί «δυτική» καλούμενη. (Λανθασμένος όρος, εφ’ όσον είναι ελληνική.)
  • Οι δε γνώσεις της Αστρονομίας μαρτυρούν ιερέα ανώτερου βαθμού, καί μάλλον σεβαστό πρόσωπο κάποιας ηλικίας.
  • Ωστόσο, δεν πρέπει να μας διαφεύγει ούτε στιγμή ότι πρόκειται γιά κρυπτο-Κρόνιο ή/καί κρυπτο-Άτλαντα, ο οποίος απέκρυπτε συστηματικά τις πεποιθήσεις του.
  • Ο ιερέας ήταν μεσσηνιακής καταγωγής.

Όσον αφορά τις υποθέσεις μας, έχουμε  δύο εκδοχές:

  • Είτε έχουμε να κάνουμε με κάποιον ιερέα σύγχρονο του Αριστόδημου, οπότε το δαχτυλίδι το είχε από κληρονομιά. (Πιστεύω αρρένων προγόνων του, επίσης ιερέων, σε ευθεία γραμμή 45-50 γενεών!) Αυτός ενδεχομένως υπηρέτησε στους Δελφούς, άρα πιθανώς ήταν ανάμεσα στην ομάδα, που έδωσε -λόγωι οικειότητας, μάλλον- τον φαρμακερό χρησμό στον συμπατριώτη του Αριστόδημο. Εάν υπηρέτησε στους Δελφούς, τότε απλούστατα τον φέραν πίσω στην πατρίδα του καί τον έθαψαν, όταν πέθανε.
  • Εάν ήταν σύγχρονος του Αγαμέμνονα, τότε παράγγειλε ο ίδιος το δαχτυλίδι στον τεχνίτη. Σ’ αυτή την περίπτωση, ο ιερέας μας ζούσε μέσα ή γύρω στην αυλή του βασιλιά Νέστορα, με τον οποίο ο Αγαμέμνων είχε άριστες σχέσεις. (Άρα, δεν είχε απαραίτητα να κάνει με ιερατική υπηρεσία στους Δελφούς.) Κι όταν ο Αγαμέμνων πεταγόταν μέχρι τη Μεσσηνία γιά συμβουλές, πεταγόταν απ’ την καρέκλα του κι ο (κυριολεκτικώς!) τραγόπαπας γιά συμβουλές προς τον συν-Άτλαντα των Μυκηνών.

Άλλα ενδεχόμενα δεν βλέπω.

Το θέμα, βέβαια, είναι πώς δικαιολογούσε την παράσταση του δαχτυλιδιού στους άλλους ιερείς. Διότι κι αυτοί (είναι σίγουρο πως) είχαν τις ίδιες γνώσεις μ’ αυτόν. Τουλάχιστον οι ανώτεροι. Εφ’ όσον βρήκα εγώ τόσα πράγματα μ’ ελάχιστο ψάξιμο, πώς δεν θα τα καταλάβαιναν αμέσως -ή δεν θα τα εύρισκαν- αυτοί; Ακόμη καί τα Ταυροκαθάψια έπρεπε να είναι σύγχρονη εορτή της εποχής εκείνης, γιά να μην εγείρουν περιέργεια…

…Καί μην ξεχνάτε πως ο ταύρος (όπως καί το άλογο, καί το δελφίνι) είναι ζώο του Ποσειδώνα.

Τί να σας πω! Δεν τα ξέρω όλα, ούτε μπορώ να τα φανταστώ όλα.

Σας έδωσα ημερομηνίες έτοιμες. Σας έδωσα μεθοδολογία να ψάξετε μόνοι σας. Απομένει να σας δώσω συμβουλές να πάρετε τα μέτρα σας (πχ με αποθεματικά τροφών μακράς διάρκειας) εν όψει του συντόμως επερχομένου Γ’ ΠΠ. Καί κάμποσες ιδέες ως δώρο. (Εδώ δίνουν δώρο στις παραγγελίες πίτσας, δεν θα δώσω εγώ σε περίπτωση παγκοσμίου πολέμου; LOL!!!)

Βλέπετε, ενώ επάνω στο θερινό ηλιοστάσιο φέτος (21-06-2014) υποβάλλει τα σέβη του στον Βασιλίσκο ο αστεροειδής 1198-Ατλαντίς…

2014-06-21_Atlantis

…σκέπτομαι μήπως αυτές οι απανωτές εκλογές, όπως καί οι (τουλάχιστον 20-30 χρόνια πίσω) προηγούμενες, έχουν να κάνουν με τίποτε τοποθετήσεις αστεροειδών μπροστά στον Βασιλίσκο. Αλλά δεν μπορώ να τα ψάχνω όλα μόνος μου.

Κάτι τελευταίο, σχετικά με το δαχτυλίδι.

Νομίζετε πώς το δαχτυλίδι καθ’ εαυτό (όχι η «σφραγίδα») δεν συμμετέχει στον συμβολισμό; Γιάαααα κοιτάξτε το καλύτερα!

daxtylidi-arxaias-Olympias-2b

Τί νομίζετε πως αναπαριστούν τ’ ανάγλυφα ημισφαιρικά «γρουμπουλάκια» επάνω στην περιφέρεια του δαχτυλιδιού; Έ;

Αυτό εδώ:

asteroeideis

Τί άλλο; 🙂

Υπάρχει, όμως, κι ένα μάλλον παρήγορο νέο στην όλη ιστορία: οι Κινέζοι μ’ επιβεβαιώνουν (εμμέσως πλην σαφώς), ότι ο Γ’ ΠΠ θα κρατήσει μέχρι το 2017. Διάβασα το θαυμάσιο άρθρο του Εντερπράϊζ Μίσσιον γιά τις μη επανδρωμένες ατράκτους των Κινέζων στη Σελήνη, όπου αναγράφεται ότι η αποστολή της Τσάνγκ-Έ 5 σχεδιάζεται γιά το 2017.

Γιατί το 2017; Προσωπικά, κατάλαβα πως οι Κινέζοι θεωρούν ότι δεν θα συμμετάσχουν στον Γ’ ΠΠ. Ωστόσο, βιάζονται. Το διαστημικό τους πρόγραμμα το επισπεύδουν. Άρα, γιατί να περιμένουν μέχρι το 2017, γιά να φέρουν δείγματα σεληνιακού εδάφους πίσω στη Γή;

Πρώτον, επειδή δεν μπορούν να δράσουν ταχύτερα. Καί δεύτερον, επειδή γνωρίζουν ότι ο Γ’ ΠΠ θα κρατήσει τόσο, καί κρατάνε πισινή, μήπως μπλέξουν (ενώ δεν τό ‘χουν σχεδιάσει).

Το άρθρο, τώρα, λέει σαφώς ότι ψάχνουν εξωτικά υλικά, καθώς κι άλλα ευρήματα ενός υπερ-πολιτισμού, που κάποτε αποίκησε τη Σελήνη. Ώστε να έχουν το πλεονέκτημα μιάς υψηλής υπερ-τεχνολογίας απέναντι σε άλλα κράτη… Ειδικά όταν αυτά θα βγούν πλήρως εξαθλιωμένα από τον πόλεμο – προσθέτω εγώ.

Αυτά!…

Οι Άτλαντες ετοιμάζουν τον επερχόμενο λίαν καταστροφικό πόλεμο, καί παίζουν τα ρέστα τους. Όλα, ή τίποτα!

Καί η Ελλάδα, κύριε;

Η Ελλάδα, βαρκούλα στον ωκεανό, δεν θα χαθεί. Θα επιπλεύσει καί θα γλυτώσει.

Μπορεί κάτι Μέρκελ καί κάτι Κίσσινγκερ καί κάτι στοές να μας θεωρούν του κλώτσου καί του μπάτσου, αλλά να ξέρουν πως υπάρχουν στιγμές, που ο Ταύρος (το ζώδιο της Ελλάδας) γίνεται Λιοντάρι.

Κι όχι μόνον στους σφραγιδολίθους.

ΤΕΛΟΣ

Πολλοί, αλλά λέοντες! – VIα

2 Σχόλια

(προηγούμενο)

Σεισμοι!...υμπεραίνουμε, λοιπόν, πως ο κρυφός ηγέτης της χώρας (διάβαζε: ηπαπάρα), που θα ξεκινήσει τον Γ’ ΠΠ, έχει ξεκινήσει ένα περίεργο τελετουργικό, εκτεινόμενο σε σειρά ετών – κι επάνω σε συγκεκριμένες, σχετιζόμενες μεταξύ τους ημερομηνίες.

Το λεβεντόπαιδο αυτό φαίνεται πως εκτιμά τα μάλα κάποιες πτυχές της πολύ αρχαίας Ελλάδας, καί ειδικά το σόϊ των Ατρειδών. Επίσης, μας αφήνει να καταλάβουμε πως το σημείο αναφοράς του είναι η πάλαι ποτέ Ατλαντίδα. Γι’ αυτό καί φρόντισε να γίνει η σχετική ανθρωποθυσία (Γρηγορόπουλος), η οποία ως αποτέλεσμα κατέκαψε την Ελλάδα, καί ειδικά την -πάλαι ποτέ νικήτρια της Ατλαντίδας- Αθήνα… η οποία πυρκαϊά συνεχίζεται κατά καιρούς. Όταν πχ καίγεται κινηματογράφος, που ονομάζεται «Αττικόν», δεν χρειάζεται να σκεφτούμε πολύ γιά το τί έχει προαποφασιστεί στις στοές καί τα υπόγεια της Νέας Ατλαντίδας. (Έ, όχι καί «- Ποιά είν’ αυτή!». Είναι η χώρα, υπό το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «ηπαπάρα».)

Ο μάγκας δεν παρέλειψε να φέρει στην κατοχή του ένα περίτεχνο αρχαιοελληνικό δαχτυλίδι, το οποίο συσχετίζει με τις δικές του πεποιθήσεις – αν καί δεν είναι ακόμη ξεκάθαρο πώς. Καί, τέλος, χρησιμοποιεί την «απόκρυφη» Αστρολογία των αστεροειδών…

…που συμπληρώνεται από μία κοσμική «μουσική» περιπεπλεγμένων «κλιμάκων», με νότες (καί παύσεις) Μαθηματικά, γεγονότα, αστρικές θέσεις καί σχέσεις.

Εντάξει όλ’ αυτά, απάνω-κάτω τα καταλαβαίνουμε. Αλλά οι Ατρείδες τί δουλειά έχουν;

ΑΤΡΕΙΔΕΣ – ΠΟΙΟΙ ΗΣΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ;

Η Μυθολογία μας αξίζει όχι μονάχα γιά όσα λέει, αλλά καί γιά όσα δεν λέει! Δεν είναι μόνον η χαρά ν’ ανακαλύπτουμε μόνοι μας διάφορα πράγματα – υποκρύπτονται καί σοβαρώτατοι λόγοι, να μη μιλάει η Μυθολογία στα ίσα.
Ένας λόγος είναι ότι, αντίθετα απ’ όσα πιστεύουν σήμερα οι προφεσσόροι, ο πολιτισμός των ανθρώπων ανέβηκε πολλές φορές ψηλά… κι άλλες τόσες έπεσε κάτω απότομα κι έσπασε τα μούτρα του. Η Μυθολογία, λοιπόν, μη επιτρέποντας «φωτογραφική» αφήγηση, αλλ’ αντιθέτως συσκοτίζουσα επίτηδες τα γεγονότα, αποκόπτει συνειδητά τον δρόμο που οδηγεί στην (γι’ ακόμη μία φορά) πυραυλική άνοδο του πολιτισμού, καί τη συνεπακόλουθη άσχημη πτώση του. Επομένως, αφηγείται όσα αφηγείται, όπως τα αφηγείται, κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε. (Εννοώ: να καταλάβει περισσότερα, χρησιμοποιώντας τις υφιστάμενες πληροφορίες.)

Με τα παραπάνω κατά νούν, ρίχνουμε μιά προσεκτικώτερη ματιά στους Ατρείδες. Ξεκινώντας από τον γενάρχη τους, τον Τάνταλο (πελασγικό όνομα καραμπινάτο – αναδιπλασιασμός συλλαβής: «ταν-» «ταλ-«), βλέπουμε πως αυτός δεν είχε σε καμιά ιδιαίτερη εκτίμηση τους Ολυμπίους Θεούς. Άρα… Κρόνιος Πελασγός. Η ανθρωποθυσία του γυιού του επιβεβαιώνει το συμπέρασμα αυτό.

Παρένθεση:

Η ασέβεια αυτή προς τους Θεούς υποκρύπτει καί κάποιες άλλες …αναμνήσεις, γιά τις οποίες δεν θα κάνουμε λόγο εδώ. Θα ξεφύγουμε πάρα πολύ, αν αρχίσουμε. Σκεφθείτε, όμως, ότι τέτοια συμπεριφορά δείχνουν άτομα, που ήδη αισθάνονται σαν μικροί θεοί – άρα, δεν έχουν ανάγκη τους θεούς του υπόλοιπου κοσμάκη. Γιά να σας δώσω την άκρη του μίτου, καί τη Μυθολογία να την κάνουμε …Μιτολογία:

Μικρός θεός θα αισθανόταν κάποιος, που πχ θα είχε υπερνικήσει τον θάνατο. Κι ανθρωποθυσίες ελαφράι τήι καρδίαι θα έκανε κάποιος, που θα μπορούσε να ξαναφέρει πίσω την ψυχή στο σώμα. Το ίδιο, ή πανομοιότυπο σώμα. Καταλάβατε τώρα;

Κι αν όχι ο Τάνταλος, κάποιοι πρόγονοί του. Μακρινοί, ή κοντινοί.  Οπότε, αν υπήρχε στην οικογένεια ανάμνηση ότι οι πρόγονοι το κατάφεραν, γιατί όχι κι ο Τάνταλος; Κι αν δεν είχε άμεση πρόσβαση σε τέτοιες γνώσεις, ίσως ήξερε τον δρόμο, που οδηγεί σ’ αυτές.

Αν σας ήρθαν στο μυαλό οι λέξεις «Ατλαντίδα» ή/καί «Φαέθων», τα υπόλοιπα είναι μάλλον λεπτομέρειες. Δεν χρειάζεται να πω περισσότερα.

– Ρέ Εργοδότη, ο Τάνταλος φέρεται σα να τά ‘ξερε αυτά! Δηλαδή, μας λες ότι υπήρχαν περί το 2,200 πΧ γνωστές τεχνικές κλωνοποίησης καί αθανασία;

– …Τέλος παρένθεσης! 🙂

Ο Πέλοπας, τώρα: φεύγει από τον τόπο του, τη Μυσία, καί πάει στην …Πελοπόννησο, όπου φέρεται ως καθαρός τυχοδιώκτης. Χτυπάει κατ’ ευθείαν την κορυφή της κοινωνίας – την κόρη του (προφανώς ισχυρού) βασιλιά Οινόμαου, μαζί με το βασίλειό του.

(Ο Οινόμαος, πάλι, σκότωνε τους αντιπάλους που κέρδιζε στην αρματοδρομία, τους έκοβε τα κεφάλια, καί τα παλούκωνε. Εφ’ όσον αυτό δεν είναι συμπεριφορά των …Έλλ, αλλά των …άλλ’, τότε τί ήταν κι αυτός;

Τί να σας πω! Ακόμη ένα αναπάντητο ερώτημα…)

Αφού ο Πέλοπας κάνει όσα κάνει, πάει γιά εξαγνισμό στην Αχαΐα, καί στο τέλος καταλήγει στην περιοχή του Άργους. Άργος, Μυκήναι, Τίρυνς… Μιά τριάδα κοντινών πόλεων, της οποίας η μοίρα είναι να κυβερνάται τους χρόνους εκείνους από τρία βασιλικά σόγια εναλλάξ: τους απογόνους του Ταντάλου (Ατρείδες), τους συγγενείς κι απογόνους του Ηρακλή, καί το ήδη εκφυλισμένο σόϊ των απογόνων του Περσέα.

Εδώ, πρέπει ν’ αναφέρουμε το εξής: Οι κρόνιοι Πελασγοί του Ταντάλου, δηλαδή το σόϊ του Πέλοπα, δεν αντιμετώπιζαν γιά πρώτη φορά τους Ηρακλείδες. Κατά τη διάρκεια της Αργοναυτικής εκστρατείας, όταν η Αργώ σταμάτησε σ’ ένα νησί γιά τρόφιμα καί νερό, ο Ηρακλής (μαζί με τον Ύλλα) προχώρησαν πολύ, καί οι υπόλοιποι Αργοναύτες τους έχασαν. Φοβούμενος ο Ιάσων ότι μπορεί να έπεσαν σε ενέδρα βαρβάρων καί να τους σκότωσαν, κι αφού πέρασε πολλή ώρα (κατά την οποία αυτοί οι δύο δεν έδωσαν σημεία ζωής), έδωσε εντολή ν’ αποπλεύσει η Αργώ χωρίς τους δύο ήρωες.

Ο Ηρακλής, όμως, όχι μονάχα δεν είχε πάθει κακό, αλλά έγινε καί βασιλιάς της Μυσίας, εκδιώκοντας τους τοπικούς ηγεμόνες!!! Πώς; Επειδή αυτό το νησί βρισκόταν κοντά στα μικρασιατικά παράλια της Μυσίας, με κάποιο τρόπο ο Ηρακλής ξεκίνησε πόλεμο …οκταετούς διάρκειας! Μετά τη λήξη του οποίου έγινε βασιλιάς της περιοχής – ως νικητής. Αυτά έγιναν «μιά γενιά» (30 χρόνια περίπου) πριν τον Τρωϊκό πόλεμο, καί προφανώς υπήρχε κάποιο Έπος που τα εξιστορούσε, αλλά δυστυχώς χαμένο σήμερα.

Συμπεραίνουμε, λοιπόν, ότι: εφ’ όσον ο Ηρακλής ήταν περίπου σύγχρονος του Ατρέα, τότε ο Πέλοπας έφυγε από την Μυσία άλλα 30 χρόνια πριν. Καί μάλλον έφυγε, επειδή οι κάτοικοι πήραν στο κυνήγι πατέρα καί γυιό, γιά την ασέβειά τους προς τους Θεούς. (Δεν ήταν όλοι οι Πελασγοί ανθρωποθυσιαστές, ακόμη κι αν λάτρευαν τον Κρόνο. Ειδικά ο λαός. Αλλά οι άρχοντες… Έ, ήταν λίγο! Όσο πατάει η γάτα! 🙂 ) Άρα, ο Ηρακλής μάλλον βρήκε ένα σκορποχώρι εκεί, που το έβαλε σε τάξη με την ισχύ του. (Κι ο Πέλοπας μάλλον πήρε καί το ταμείο μαζί του, φεύγοντας. Όχι, θα κάτσει να σκάσει, ή να κάνει χειρωνακτικές δουλειές γιά να ζήσει ! 🙂 )

Όταν οι Αργοναύτες γύρισαν πίσω καί πήγαν στα σπίτια τους (κι ο Ιάσων ξανάφυγε με τη Μήδεια γιά την Κόρινθο), πέρασαν λίγα χρόνια κι έφτασε η ώρα να παντρευτεί ο -εκ των Αργοναυτών καί «εξ απορρήτων» του Ιάσονα- Πηλέας. Αντιπρόσωπος των Τρώων στον λαμπρό γάμο έρχεται ο Πάρις… αρκετά χαζός (τόσο, που ο πατέρας του δεν τον ήθελε ανάμεσα στα πόδια του, μέσα στην Τροία, καί τον έστειλε τσομπάνο), γιά να μην εγείρει υποψίες, κι αρκετά πονηρός, ώστε να βολιδοσκοπήσει τις διαθέσεις των Αργοναυτών. (Που είχαν μαζευτεί στον γάμο, ως προσκεκλημένοι.) Θα συνέχιζαν τις εκστρατείες; Ο επόμενος στόχος τους θα ήταν, άρα γε, η Τροία; Ο Πάρις είχε οδηγίες να «ψαρέψει» όσες πληροφορίες μπορούσε.

Εδώ, όμως, προσέξτε πώς πάει η δουλειά, διότι αρχίζουν τα περίεργα! Οι Ιστορικοί λένε πως οι Έλληνες εξεστράτευσαν εναντίον της Τροίας, διότι η τελευταία τους έβαζε βαρείς δασμούς καί τους έφραζε τον ναυτιλιακό εμπορικό δρόμο μέσωι Ελλησπόντου. Τρίχες κατσαρές, κατά τη γνώμη μου, διότι καμμία Τροία δεν εμπόδισε καμμία Αργώ! Άσε που η Τροία, όπως την ξέρουμε, βρισκόταν μακριά από τον Ελλήσποντο. Τέλος, η Τροία δεν αναφέρεται στα Έπη ως ναυτική δύναμη με ισχυρό στόλο. Αν ήταν έτσι, τη στιγμή που οι Τρώες θα έπαιρναν χαμπάρι πως έρχονται τα πλοία των Αχαιών, θα τα περίμεναν γιά ναυμαχία – καί οι Αχαιοί ίσως να μην πατούσαν ποτέ τη γή της Τρωάδας. Τίποτε τέτοιο, όμως, δεν συνέβη.

Τώρα… να έγινε μεγάλη καί τρανή η Τροία μέσα σε μιά δεκαετία από την επιστροφή της Αργούς; Πώς;… Καί να κατοικήθηκε από δυσαρεστημένους Πελασγούς της Μυσίας; Ποιός να ξέρει… (Το ότι ήταν πόλη Πελασγών, είναι σίγουρο. Χίλια τοις εκατό. Οι σύμμαχοί της στον πόλεμο -Κάρες, καί λοιποί- ήσαν όλοι Πελασγοί της Μ. Ασίας.)

Εν πάσει περιπτώσει, βλέπουμε ότι η επόμενη γενιά μετά τον Πέλοπα, ο Ατρέας κι ο Θυέστης, κρατάνε τη νοσταλγία γιά την πατρίδα του πατέρα τους, διότι ονομάζουν «Μυσία» μιά περιοχή της πόλης τους στην Πελοπόννησο. Ο δε Ατρέας ισχυροποιεί τη βασιλεία του, νυμφευόμενος εγγονή του Μίνωα! (Κι έγραψα τελείως βλακωδώς, ότι οι μητέρες των αρσενικών Ατρειδών δεν μπόρεσαν να εξισορροπήσουν τα κρόνια γονίδια. Ποιές; Η κόρη του παλουκωτή, η Ιπποδάμεια, καί η εγγονή του Άτλαντα Μίνωα, η Αερόπη; Σιγά! Μία απ’ τα ίδια, οι κυρίες. Οι μόνες γνήσιες Ελληνίδες, που αναμίχθηκαν με το βρωμόσογο, ήταν η Κλυταιμνήστρα καί η Ελένη.)

Κι απ’ την ακόμη επόμενη γενιά, ο Αγαμέμνων ηγείται των Ελλήνων εναντίον των συγγενών του Πελασγών!!! Αλλά, πράγμα παράξενο: μετά από δέκα χρόνια, κι όταν η Τροία έχει πιά αλωθεί, ο Αγαμέμνων δεν ενδιαφέρεται να κυβερνήσει την περιοχή. Ούτε ν’ αφήσει κάποιο δικό του άτομο ως ηγεμόνα της περιοχής της Τροίας, ή να ξαναχτίσει την πόλη με τις απέραντες, πλούσιες πεδιάδες της τριγύρω. Μ’ άλλα λόγια, ο Αγαμέμνων δεν έδειξε συμπεριφορά πολέμαρχου κατακτητή. Έδειξε εκδικητική συμπεριφορά, η οποία προφανώς ήταν μέρος ενός ευρύτερου κρυφού σχεδίου. Ο δε Όμηρος είναι σαφής: στον πόλεμο, ο Δίας πήρε το μέρος των Τρώων! (Δηλαδή, εξ αντιδιαστολής: όχι το μέρος του προφανώς επίσης κρόνιου Αγαμέμνονα.)

Τελικά, ίσως οι Έλληνες της εποχής εκείνης να έσφαλαν αγρίως, φοβούμενοι μην παραμεγαλώσει η Τροία καί τους πνίξει, καί ταυτίζοντας τα συμφέροντά τους με τα σχέδια του Αγαμέμνονα. «Ίσως», λέω. Δεν γνωρίζω.

Τη λύση σ’ όλ’ αυτά τα περίεργα, πιθανόν να τη βρούμε στο ίδιο το όνομα του Πέλοπα. Πέλ-ωψ σημαίνει αυτός που έχει την όψη του πελιδνή. (Ακόμη μία πελασγική λέξη!… -δν- .) Δηλαδή, κάτασπρη. «Χλωμό πρόσωπο», που έλεγαν κι οι Ινδιάνοι! Στην κυριολεξία! Λάβετε υπ’ όψη σας καί το γεγονός ότι οι Θεοί προσπάθησαν να συμπληρώσουν τον ώμο του μικρού Πέλοπα με το κάτασπρο ελεφαντοστούν, καί θα καταλάβετε. (Κάτασπρο, γιά να ταιριάζει με το δέρμα του Πέλοπα.)
Επίσης, το ίδιο πράγμα σημαίνει καί το όνομα του Πελία, του ετεροθαλούς θείου του Ιάσονα. Αλλά εδώ η Μυθολογία μας είναι σαφέστατη: ο Πελίας είναι παιδί του Ποσειδώνα.

Δηλαδή, το σόϊ του Ταντάλου ήσαν καθαροί Άτλαντες!

Οι οποίοι, βεβαίως-βεβαίως, είναι απ’ τους αριστοκράτες της Ατλαντίδας που ξέμειναν πίσω, όταν ο κύριος όγκος των ηττημένων Ατλάντων προχώρησε προς Ανατολάς καταδιωκόμενος απ’ τους Έλληνες. Κι από τότε που ηττήθηκαν, το 9,600 πΧ, τηρούν την ίδια τακτική – επειδή είναι ολιγάριθμοι:

Ασκώντας καθαρό τυχοδιωκτισμό, προσεταιρίζονται την ντόπια άρχουσα τάξη των διαφόρων υποφυλών των Ελλήνων. Χτυπάνε πάντα την κορυφή της ντόπιας κοινωνίας, κυνηγάνε θρόνους καί ντόπιες πριγκήπισσες γιά γυναίκες τους. Δεν ασχολούνται με τον λαό, ή με το να εργαστούν σκληρά, ώστε να σωρεύσουν πλούτο καί ν’ ανεβούν κοινωνικά. Κι όπου δεν περνάει η μπογιά τους, μοιράζουν χρήμα καί δωροδοκούν (ο Πέλοπας τον Μυρτίλο), συνομωτούν, ή μαζεύουν στρατό καί στόλο γιά να εκβιάσουν (ο Μίνως τον Αστερίωνα).

Η -σχεδόν- σίγουρη ατλάντεια καταγωγή τους εξηγεί πολλά. Καί την αντιπάθεια των Ελλήνων στο πρόσωπο του Αγαμέμνονα, καί το ποιός έβαλε στα κεφάλια του ιερατείου των κρονίων Πελασγών ιδέες, να τελούν ανθρωποθυσίες.

Εκείνο που δεν εξηγεί, είναι η λατρεία που τρέφουν μερικοί-μερικοί στους Ατρείδες. Δεν εννοώ τον Μιττεράν, διότι το περιεχόμενο του βιβλίου του «Η επιστροφή των Ατρειδών» δεν έχει καμμία σχέση με τον τίτλο. (Αναφέρεται στο ότι οσονούπω θα κυβερνούσαν τη Γαλλία οι πολιτικοί ομοϊδεάτες του κυρ-…Μυτεράν.) Εννοώ κάποιον άλλον μακαρίτη, που μας φλόμωσε στα παραμύθια με διάφορες «σωτηριολογικές» ομάδες – κάτι «Έψιλους», καί κάτι «παιδιά του 1983». Ο λεγάμενος, στα τελευταία του άρχισε να εξυφαίνει τρίτο παραμύθι του είδους, περί «επιστροφής των Ατρειδών». Αλλά δεν πρόλαβε να φτάσει στον δράκο.

Κι ευτυχώς, δηλαδή, διότι με τα μυαλά που φοράει ο σημερινός Έλληνας, δεν θέλει πολύ να βγάλει φανερούς ανθρωποθυσιαστές ηγέτες. (Εδώ βγάζει χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια …τους κρυφούς!) Θα πρόκοβε μεγάλως η Ελλάδα με ανθρωποφάγους στο τιμόνι της, τί να σας πώ! 🙂

Να πούμε, όμως, κι ένα καλό του βρωμόσογου.

Θυμάστε το «κάτοπτρο των θρησκειών»; Θυμάστε ότι κάθε «μεγάλο μήνα» τουλάχιστον η Ελλάδα (καί δευτερευόντως, κι άλλοι λαοί) αποκτά θρησκεία (εξωτερικό τύπο θρησκείας) με κυρίαρχο θεό αυτόν που βρίσκεται στο «κατοπτρικό» ζώδιο;

zwdiakos-8rhskeies_4

Από το σχήμα βλέπουμε καθαρά πως, κατά τον «μεγάλο μήνα» του Ταύρου, κυρίαρχος θεός υπήρξε ο Πλούτων. Ο θεός του Κάτω Κόσμου. Δεν προσπαθώ να αιτιολογήσω μ’ αυτόν τον τρόπο όλη αυτή τη  θανατολατρεία (με τις ανθρωποθυσίες κτλ), αλλά καταλαβαίνουμε πως έβρισκε πρόσφορο έδαφος.

Αυτό το ήξεραν οι Ατρείδες, γι’ αυτό περίμεναν πώς καί πώς να μπεί ο «μεγάλος μήνας» του Κριού, ώστε ν’ αλλάξουν οι θρησκευτικές συνθήκες καί ν’ απαλλαγούν απ’ την κατάρα τους (να θυσιάζουν ανθρώπους). Γι’ αυτό ο Ατρέας είχε τη «χρυσή αμνάδα», γι’ αυτό οι τάφοι Ατρέα καί Θυέστη ονομαζόντουσαν (κατά Παυσανία) «Κριοί» κι ήταν διακοσμημένοι με γλυπτά κριαριών. Γι’ αυτό κι ο Αγαμέμνων περίμενε τρία χρόνια, ώστε ν’ αλλάξει ο «μεγάλος μήνας», καί μετά να ξεκινήσει την εκστρατεία κατά της Τροίας.

(Καί φυσικά, δεν περίμενε να πνεύσει ούριος άνεμος! Συνέλθετε, κύριοι Φιλόλογοι! Το Αιγαίο είναι κλειστή θάλασσα, καί κατά μέσο όρο κάθε τριάντα χιλιόμετρα βρίσκεις ξηρά. Με κωπηλασία δύο ωρών φτάνεις στην επόμενη στάση – καί καθαρίζεις με σκέτη οπτική ναυσιπλοΐα. Χωρίς όργανα.

«Ούριος άνεμος»!… Κι επειδή το λέει ο Όμηρος, ναούμ’, βγάζουμε το μικρόμετρο καί λαμβάνουμε τοις μετρητοίς τον λόγο με υποδιαιρέσεις του χιλιοστού. Χά!… Ούριος, καί κατούριος.)

Μάλιστα… Ατλαντίδα, Βασιλίσκος, Άτλαντες κρυφοί (με κάτασπρο δέρμα, καί προφανώς κόκκινα μαλλιά – διότι αυτοί οι γενετικοί χαρακτήρες πάνε μαζί) στην ηγεσία της αρχαίας Ελλάδας. Αλλά, πώς ξεχωρίζει ο ηγέτης;

ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ – ΕΚ ΔΕΥΤΕΡΟΥ

Παρατηρούμε το όντως όμορφο δαχτυλίδι. Τί βλέπουμε;

daxtylidi-arxaias-Olympias-1a

Τα Ταυροκαθάψια. Καθαρά. Γιορτή στην Κρήτη της εποχής του Μίνωα, αλλ’ ίσως καί σε άλλα μέρη της Ελλάδας. (Σήμερα η γιορτή έχει διατηρηθεί στην Ισπανία με αιματηρό τρόπο, καί στη χώρα των Βάσκων με αναίμακτο, όπως στην αρχαία Κρήτη.) Τον γιορτινό χαρακτήρα τονίζει το φυτό στο κάτω μέρος της εικόνας, μάλλον κλαδί φοίνικα. Βλέπουμε ακόμη καί δύο συμμετέχοντες στην εορτή, να επιχειρούν ακροβατικές τούμπες επάνω στη ράχη του ζώου.

Αλλά… γιάαα μιά στιγμή! Δύο ακροβάτες, είπαμε;

Στην κλασική τοιχογραφία της Κνωσσού…

Tayroka8apsia-Knwssos

…βλέπουμε έναν ακροβάτη. Καί μάλιστα, με δύο βοηθούς, ο ένας εκ των οποίων ακινητοποιεί το ζώο από τα κέρατα.

Αναγκαζόμαστε, επομένως, ν’ αναρωτηθούμε εάν είναι δυνατόν κατ’ αρχήν να γίνει αυτή η τούμπα στη ράχη του -ψιλοαγριεμένου- ζώου. Όμως, σύγχρονοι επαγγελματίες «ακροβάτες» των ροντέο, ερωτηθέντες, απάντησαν ευθέως πως είναι αδύνατον. Ακόμα χειρότερα, ο (ανασκαφέας της Κνωσσού) Ήβανς κατηγορήθηκε -από εφημερίδες καί πρόσωπα της εποχής του, αλλά καί αργότερα- ότι συμπλήρωσε από μόνος του τις φθαρμένες τοιχογραφίες, καί μάλιστα αυθαίρετα. Στη δε συγκεκριμένη, με τον ταύρο, κατηγορήθηκε πως επηρεάστηκε από τα (σύγχρονά του) περίφημα μπαλλέτα Ντιαγκίλεφ.

Επομένως, ακόμη κι αν δεχθούμε -την εξαίρεση- ότι στην αρχαία Ελλάδα υπήρχαν ικανώτατοι (κι ακριβοπληρωμένοι στα πανηγύρια) ακροβάτες, που έκαναν τα αδύνατα δυνατά, βλέπουμε στο δαχτυλίδι -αν καί διατηρείται το στυλιζάρισμα της φιγούρας (με την τούμπα του ακροβάτη)- το …αδύνατον επί δύο! Σε συγχρονισμένη χορογραφία!…

Οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι κάτι άλλο μας λέει η εικόνα, πλην του προφανούς.

Εδώ θα πεταχτούν πολλοί, καί θα πουν: «- Μά, δε βλέπεις; Πρόκειται γιά τον αστερισμό του Ταύρου, κι αυτόν των Διδύμων!»

Απόλυτα σωστό, δε λέω!…

…Εκτός από μερικές -χμ- «λεπτομέρειες»! 🙂

  • Πρώτον, ο Ταύρος στον ουρανό είναι μισός (εμφανίζεται το μπροστά μισό μέρος του ζώου), κι όχι ολόκληρος.
  • Δεύτερον, οι Δίδυμοι εμφανίζονται (στον ουρανό) με το κεφάλι προς τα πάνω.

Tayros-Didymoi

Τρίτον, ο αστερισμός των Διδύμων παραδοσιακά λέγεται πως καταστερίζει τους Κάστορα καί Πολυδεύκη. Αλλ’ αυτοί, όπως καί οι άλλοι διάσημοι Δίδυμοι της αρχαιότητας, ο Ζήτης καί ο Κάλαϊς, ήταν σύγχρονοι του δαχτυλιδιού! (Είχαν σχέση με Αργοναυτική Εκστρατεία, με Ωραία Ελένη, κτλ.) Άρα, πώς μπορούσαν οι σύγχρονοί τους να τους τιμούν ως ζώντες θεούς;

Άρα, δεν πρόκειται ούτε γιά τους Διοσκούρους, ούτε γιά τους γυιούς του Βορέα. Τελικά, δεν πρόκειται κάν γιά το ζώδιο των Διδύμων.

Τότε;

Ίσως οι «ανάποδες» μορφές πάνω στον ταύρο μας δίνουν μιά ιδέα. Στρέφουμε, λοιπόν, κι εμείς το δαχτυλίδι «ανάποδα» – οριζοντίως. Καί, ιδού!

daxtylidi-arxaias-Olympias-2

Δεν έχουμε πιά έναν ταύρο, αλλά μπροστά μας ξεπροβάλλει ένα μεγαλοπρεπές λιοντάρι με τη χαίτη του!!!

Το εικαστικό αυτό κόλπο, δηλαδή ν’ απεικονίζεται άλλη μορφή ανάποδα, ή άλλη στο φώς κι άλλη στη σκιά, είναι παμπάλαιο. Ο δημιουργός του δαχτυλιδιού το γνώριζε… όπως το γνώριζε καί ο πελάτης του, που το παράγγειλε. (Γιά το ποιός μπορεί να ήταν αυτός ο τελευταίος, κάποια ελάχιστα στοιχεία παρακάτω.)

Το ότι πρόκειται όχι γιά τυχαίο λιοντάρι, αλλά γιά τον αστερισμό του Λέοντα, φαίνεται καί από τα «συμφραζόμενα». Συγκεκριμένα, οι δύο ακροβάτες πάνω απ’ το ζώο σχηματίζουν -με χέρια, ποδάρια, …ουρά- το ζώδιο του Καρκίνου. Γιά συγκρίσεις, δέστε το ακόλουθο σχήμα:

Karkinos-Lewn

Καί το φυτό από κάτω (με τη φορά των φύλλων του), δεν μας αφήνει πλέον καμμία αμφιβολία ότι δείχνει τον στάχυ της Παρθένου.

Par8enos-staxy

Χωρίς αμφιβολία, λοιπόν: το δαχτυλίδι δείχνει τον αστερισμό του Λέοντα. Καί γιά να το ξεκαθαρίσει καλά στον -«μυημένο»- θεατή, δείχνει καί τον προηγούμενο αστερισμό του Καρκίνου, καθώς καί τον επόμενο αστερισμό της Παρθένου. Τελεία καί παύλα.

Ο δε διαγώνιος «άξονας συμμετρίας» του δαχτυλιδιού (η κόκκινη γραμμή) σηματοδοτεί το όριο ανάμεσα σε Καρκίνο καί Λέοντα. Την περίφημη «πύλη» της 20ης Ιουλίου, δηλαδή.

daxtylidi-arxaias-Olympias-3

Άσε που η «σφραγίδα» του δαχτυλιδιού (με την παράσταση) είναι …ελλειπτικού σχήματος (ναί, η τροχιά της Γής γύρω απ’ τον Ήλιο!), η δε κόκκινη γραμμή δείχνει απάνω-κάτω μιά …χρονολογία. (Δεν σας λέω ποιά! Να τη βρείτε μόνοι-ες σας! Δεν θέλω να σας υπνωτίζω με όμορφες αφηγήσεις. Θέλω να σας ξυπνήσω.)

Αρχίζετε τώρα να μπαίνετε στο νόημα; 🙂

 (επόμενο)

Πολλοί, αλλά λέοντες! – Vγ

3 Σχόλια

(προηγούμενο)

arxigramma-Deltaεν σας είπα ότι πρόκειται τελεσιδίκως γιά την Ηριγόνη των Ατρειδών, καί όχι του Ικάριου! Σας το είπα; 🙂 Είτε ναί, όμως, είτε όχι, η μέχρι τώρα ανάλυση το επιβεβαίωσε. Καί θα συνεχίσει να το επιβεβαιώνει καί η υπόλοιπη ανάλυση στο εξής.
Εάν δεν έκανα αυτή την παραδοχή εξ αρχής, δεν θά ‘βλεπα

όλα όσα
φά-νε ρώ-ν’ η
Ή-ρι γό-νη

Έτσι είναι! Μετά τους χωλιάμβους καί τους μιμιάμβους του Ηρώνδα, οι δικοί μου οι …ραπίαμβοι! Lol!!! 🙂

Να δούμε καί την ανταπόκριση των δύο χρονοσειρών σε γεγονότα.

Γιά την πρώτη, δεν βλέπω αντιστοιχία σε καμμία απ’ τις «λευκές» ημερομηνίες. Γιά τη δεύτερη, γνωρίζουμε ήδη τις αντιστοιχίες των τριών ημερομηνιών, δεν γνωρίζουμε το τί θα συμβεί στη μελλοντική, καί μας έμεινε η μέρα του «Ατρέα», η 4η Δεκεμβρίου 2012 – κατά την οποία θα έπρεπε να επιστραφούν τα κλοπιμαία τελετουργικώς.

Όσον αφορά την απομένουσα ημερομηνία (04/12/2012), δύο είναι οι σημαντικές ειδήσεις. Κρυφά σημαντικές, καί οι δύο. Καί οι δύο στις 3 του μήνα, δηλ. μία μέρα πριν:

  • Το ρομποτάκι «Περιέργεια» της κυρα-Νάσας βρήκε οργανικές ενώσεις στην επιφάνεια του Άρη. Ό εστί μεθερμηνευόμενον, εις το βάθος του ορίζοντος: ζωή, dna, καί προφανώς εξωγήϊνο «ευγενές» dna. Μόνο που το ρομποτίδιον δεν μπορεί να ξεχωρίσει αν αυτές οι ενώσεις είναι αυτογενείς (δηλ. ανήκουν καθαρά στον πλανήτη), ή προήλθαν από την επαφή με γήϊνα αντικείμενα (δηλ. όσα έφεραν επάνω στον πλανήτη τα κατά καιρούς γήϊνα διαστημόπλοια που προσεδαφίστηκαν εκεί).
  • Καί ο Γουΐλλιαμ με την Κατίνα της αγγλίτσας ανακοίνωσαν ότι περιμένουν παιδί. (Πάλι το «ευγενές» βασιλικό dna παίζει εδώ!)

Πολλά θα μπορούσαμε να πούμε γιά το θρυλούμενο «ευγενές» dna, ποιοί τό ‘χουνε, ποιά η σχέση του με τον πλανήτη Άρη, κτλ κτλ, αλλά το θέμα το έχει ήδη καλύψει διά μακρών (καί συνεχίζει να το καλύπτει) ο Γκόρο Αντάτσι. Όμως, κρατήστε το. Θ’ απασχολήσει κι εμάς.

ΑΡΜΟΝΙΚΕΣ

Το περίεργο φαινόμενο, γιά το οποίο σας μίλησα, καί το οποίο μ’ έκανε να καθυστερήσω μία υπερεπείγουσα ανάρτηση (μέχρι να βρώ άκρη), είναι ότι οι χρονικές τομές καί οι αντιστοιχήσεις τους μοιάζουν να έχουν «ηχώ». Καί μάλιστα, πολλαπλή. Γιά να γίνω σαφής – καί πώς το παρατήρησα εγώ γιά πρώτη φορά:

Αν στην κύρια κλίμακα ημερομηνιών, που μελετάμε, μετακινήσετε την αντιστοιχία των πλανητών μία θέση επάνω, πάλι μέσα θα πέσετε!

hmeromhnies-2

(Με την παρατήρηση ότι εγκαταλείψαμε την ημερομηνία 20-1-2023, καί ανεβήκαμε μία ημερομηνία/διαίρεση διά 1.618 επάνω – στις 18/10/2008.)

Βλέπετε,…

  • …Η κηδεία λέγεται κι ενταφιασμός, ή (σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες) έχουμε «ενγαιήζειν» (enterrer). Έτσι, καί η Αφροδίτη με τον ωραίο νέο Έρωτα/Άδωνι/κτλ κολλάει συμβολικώς στις 9 Δεκεμβρίου 2008, αλλά το ίδιο πράττει καί η Γή.
  • Ο Ακχενάτεν, πάλι, είναι μεν «πλανητάρχης» της Γαίας (τρομάρα του), αλλά (θα) είναι καί πολέμαρχος (του Άρη). Ήδη έδωσε σχετικό «δείγμα γραφής»: λίγο μετά την πρώτη ορκωμοσία του, του απενεμήθη το Νομπέλ …Ειρήνης, αλλ’ αυτός αμέσως έστειλε πρόσθετα στρατεύματα στο Αφγανιστάν!
  • Μετά, στις 20 Ιουλίου 2009 τα κομμάτια του Φαέθωνα βρέθηκε ότι έπεσαν επάνω στον Δία.
  • Η δε κλοπή του δαχτυλιδιού, εκτός του ότι ήταν ξαφνική κι αναπάντεχη (Ουρανός), έχει να κάνει καί με Ατλαντίδα (Ποσειδώνα) – θα δείτε παρακάτω το γιατί.

Συνολικώι τώι λόγωι, έχουμε μεν -πάλι!- σαφέστατη αντιστοιχία με τον Ήλιο καί τους δώδεκα πλανήτες, αλλά έχουμε καί μία δεύτερη παράλληλη αντιστοιχία, ένα σκαλί πριν. Σαν ηχώ. Σαν «αρμονική» του κυρίως «ήχου».

Σαν αλυσίδα

dna-toublakia-1

…dna!!!

dna-toublakia-2

Η διαφορά του dna με τα πλαστικά «τουβλάκια» των παιδιών μου είναι ότι το μεν πρώτο, μετατιθέμενο αλλάζει (δηλ. σχηματίζει άλλα γονίδια). Ενώ τα δεύτερα εξακολουθούν να σχηματίζουν την ίδια διάταξη. Πλην όμως, η έννοια της «αλυσίδας» είναι εμφανέστατη καί στις δύο περιπτώσεις. Δεν μπορούσα να σας το δώσω καλύτερα εικαστικώς!

Αυτό το φαινόμενο (των «αρμονικών») το παρατήρησα σε ακόμη δύο περιπτώσεις. Μία φανερή, μία λιγώτερο φανερή. Ας τις δούμε κι αυτές μαζί.

Η πρώτη περίπτωση ήταν η χρονική κλίμακα με βάση τον Τάνταλο. Εδώ, όχι μόνον κάθε ημερομηνία απείχε 1.618 φορές περισσότερο από την ημερομηνία «βάσης», αλλά καί οι διαφορές μεταξύ τους ήταν σχεδόν ακριβώς οι δυνάμεις του χρυσού αριθμού φ επί 1,000!

Atreides-1b

Βέβαια, γιά να είναι ακριβώς-ακριβώς, έπρεπε η ληστεία στην αρχαία Ολυμπία να είχε γίνει δύο μέρες πρίν (στις 15 Φεβρουαρίου). Όμως, αυτό θα χάλαγε την κύρια ακολουθία των ημερομηνιών (δηλ. αυτή με τους πλανήτες). Αλλά, δεν μπορούσα να μην παρατηρήσω αυτή την κρυμμένη «αρμονική» της χρυσής αναλογίας!

Η δεύτερη περίπτωση, πάλι έχει να κάνει με την κύρια ακολουθία ημερομηνιών. Βλέπετε, όταν εντόπισα τον «Ήλιο» στις 02/10/2008, έψαχνα πόσους όρους να βάλω ανάμεσα σ’ αυτή την ημερομηνία καί την ημέρα της ληστείας των αρχαίων αντικειμένων. (Άρα, καί ν’ αντιστοιχήσω τους πλανήτες.) Με τυφλοσούρτη τις καταγεγραμμένες ειδήσεις απ’ τη Γουΐκι.

Έλα, όμως, που οι περαιτέρω διαιρέσεις με το 1.618, που οδηγούν στις ημερομηνίες 18/10/2008, 12/10/2008, 08/10/2008, με μπερδεύουν! Διότι περιέχουν γεγονότα του Ηφαίστου καί του Ερμή, μερικές φορές ταυτόχρονα. Όπως πχ στις 7 Οκτωβρίου (είπαμε, κοιτάζουμε +/- μία ημέρα), που η Ισλανδία (Ήφαιστος) ανέλαβε να διευθετήσει μία χρεωκοπημένη τράπεζα (Ερμής Κερδώος).

Είμαι συνηθισμένος από τη Φυσική σε ύπαρξη συντονισμών κάθε είδους, αρμονικών, ακόμη καί αρμονικών-«φαντασμάτων». Αλλά εδώ με παραξένεψε πάρα πολύ η συγκεκριμένη ανακάλυψη, διότι πίστευα ότι τα γεγονότα πρέπει να επιβεβαιώνουν την ημερομηνιακή ακολουθία με μονοσήμαντο τρόπο. Τί να κάνουμε, όμως, που δέεεεεν;… Ας το δεχθούμε – έστω, να δούμε πού οδηγούν αυτές οι πεπλεγμένες χρυσές ακολουθίες.

Με την ευκαιρία, πάρτε καί την συμμετρικώς αντίστροφη ημερομηνιακή ακολουθία, που καταλήγει στις 4 Αυγούστου 2017 με διαστήματα μειούμενα διά 1.618 . (Θυμηθείτε τα μπαλλάκια στις θήκες που πυκνώνουν προς τα δεξιά, καί στο άλλο σχήμα προς τ’ αριστερά.)

hmeromhnies-3

Σας δίνω τις δύο ακολουθίες «ανεπεξέργαστες», γιά συγκρίσεις.

Τί σημαίνουν αυτές οι μελλοντικές ημερομηνίες; Κατά τη γνώμη μου, σημαντικά επεισόδια του Γ’ ΠΠ. Τί άλλο;

ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ

Ας δούμε, τώρα, αν η Ηριγόνη είναι ο μόνος αστεροειδής, που πέρασε μπροστά από τον Βασιλίσκο κατά τις επίμαχες ημερομηνίες.

Η μόνη πηγή που έχει ο γράφων (που δεν διαθέτει φίλους με καλά τηλεσκόπια), πλην όμως 100% αξιόπιστη, είναι το πρόγραμμα Αστρονομίας «Cartes du Ciel». Αυτό δίνει αμέσως τις θέσεις των πέντε χιλιάδων (5,000) πρώτων αστεροειδών, αλλά μπορεί να προσθέσει το αρχείο (από τη σχετική ιστοσελίδα της ΝASA) όλων των καταγεγραμμένων αστεροειδών. (Πάνω από 640 χιλιάδες, τη στιγμή που μιλάμε.) Έτσι, αφού το φόρτωσα, μπόρεσα να δω (γιά τις ημερομηνίες που μας ενδιαφέρουν) πού έκοβαν βόλτες οι υπόλοιποι Ατρείδες, σε σχέση με τον Βασιλίσκο!

Atreides-3

Ήδη διαπιστώσατε πως δεν άφησα καταστερισμένο μέλος του σογιού, που να μην το κοιτάξω.

Το «Λ.» σημαίνει «μέσα στον αστερισμό του Λέοντα». Το «ναί« σημαίνει «αρκετά κοντά στον Βασιλίσκο», καί το «ΝΑΙ« σημαίνει «κοντά όσο δεν πάει άλλο (ίσως κι επάνω) στον Βασιλίσκο».

Τί μας λέει, λοιπόν, ο πίνακας; Πάρα πολλά.

  • Κατ’ αρχήν, μας λέει ότι η πρώτη μας ακολουθία (με τον Τάνταλο) δεν έχει καμμία σημασία. Δεν ελήφθη υπ’ όψιν στα κρυφά τελετουργικά του Γ’ ΠΠ. (Ίσως επειδή ο Τάνταλος δεν έζησε στην κυρίως Ελλάδα.)
  • Μετά, επιβεβαιώνει τη δεύτερη ημερομηνιακή ακολουθία των Ατρειδών (δηλ. την αρχόμενη από τον Πέλοπα).
  • Τέλος, μας δείχνει ότι τους κρυφούς αφέντες της Γής μας τους ενδιαφέρει η ακολουθία Πέλοπας-Ατρέας-Αγαμέμνων-Ηριγόνη, δηλαδή μία συγκεκριμένη απ’ τις γραμμές τεκνογονίας των -κατά προτίμηση αρρένων- Ατρειδών.

Δεν σας κρύβω, ότι κάπως το περίμενα το πού θα βρίσκεται ο «911» στις 01/06/2013, γι’ αυτό καί χαμογέλασα με την ακόλουθη εικόνα:

2013-06-01_Agamemnwn

Βέβαια, ο Αγαμέμνων βρισκόταν στη γειτονιά του Βασιλίσκου καί στις 04/03/2013,…

2013-03-04_Agamemnwn

…καί προφανώς στο μεσοδιάστημα παρουσίασε «ανάστροφη πορεία» (retrogradation) γιά να -μην προχωρήσει, αλλά να- ξαναβρεθεί εκεί κοντά, αλλ’ αυτό δεν επιβεβαιώνει την πρώτη ημερομηνιακή ακολουθία των Ατρειδών. Όπως δεν απορρίπτεται η δεύτερη «Ατρεϊκή» ακολουθία, με τη διαπίστωση ότι ο 14791-Ατρέας καί ο 14792-Θυέστης (που έτσι κι αλλοιώς είναι πάντα κοντά ο ένας στον άλλον) υπέβαλαν τα σέβη τους στον Βασιλίσκο (μαζί με την Αφροδίτη των αποκρύφων αρχαίων γνώσεων) στις 02/10/2012, καί όχι στο διάστημα από 2 έως 4 Δεκεμβρίου 2012.

2012-10-02_Atreus

Κατά τη γνώμη μου, στις 2 Οκτωβρίου 2012 ο μέχρι στιγμής άγνωστος «φιλότεχνος» φόρεσε το δαχτυλίδι (το γνήσιο) τελετουργικώς γιά πρώτη φορά.

Μιά που έχουμε ανοίξει τους χάρτες τ’ ουρανού, ας δούμε πού θα βρίσκεται ο αστεροειδής «114-Κασσάνδρα» στις 29 Απριλίου 2014, τη μέρα της δακτυλιοειδούς εκλείψεως Ηλίου:

2014-04-29_Kassandra

…Όπως ήδη το μαντέψατε, σαΐνια μου!… Αγκαλίτσα με τον Βασιλίσκο, παρέα με τον αστεροειδή «2-Παλλάς». Μάντης κακών; Πιθανόν, αλλά τί φταίει η έρμη η Κασσάνδρα, αν δεν την άκουγαν;

Καί τί θέλει να μας πεί η Θεά Αθηνά;

(Μάλλον να ετοιμαζόμαστε γιά το τράνταγμα, υποθέτω.)

Τέλος… Αν η Ηριγόνη ξεκινάει τον Γ’ ΠΠ, πού θα βρίσκεται την ημερομηνία (04-08-2017) που αυτός τελειώνει;

2017-08-04_Hrigonh

Στον αστερισμό του Καρκίνου, παρέα με τον Άρη καί τον Ήλιο. Καί πότε θα κλείσει ο κύκλος δύο διελεύσεών της κοντά στον Βασιλίσκο;

2017-09-10_Hrigonh

Στις 10 Σεπτεμβρίου 2017. Ίσως την ημέρα εκείνη ο Ερμής φέρει το μήνυμα της ειρήνης, κι από πίσω η Μελπομένη παίζει χαρούμενα τραγούδια.

(επόμενο)

Πολλοί, αλλά λέοντες! – Vβ

7 Σχόλια

(προηγούμενο)

arxigramma-O  «φιλότεχνός» μας, λοιπόν, διέταξε να του φέρουν το δαχτυλίδι. Εννοείται, ο ίδιος άμεσα δεν έκανε απολύτως τίποτε. Έβαλε ενδιάμεσους, που κι αυτοί έβαλαν άλλους, κτλ, ώσπου στο τέλος κατέληξαν στα ερασιτεχνικά βλήματα της ληστείας. Τους αποκαλώ ερασιτέχνες καί βλάκες, διότι οι τυχόν πραγματικοί επαγγελματίες κλέφτες δεν θα πήγαιναν μέρα-μεσημέρι γιά ληστεία. Θα εξουδετέρωναν τον συναγερμό τη νύχτα. Τη μέρα, αυξάνονται κατακόρυφα οι αστάθμητοι παράγοντες αποτυχίας.

Καί, βεβαίως, ούτε θ’ άκουγαν τις εντολές του εργοδότη τους. Ο πραγματικός επαγγελματίας κλέφτης ακούει μόνο το κεφάλι του. Ο «εντολοδότης» του περιορίζεται στην «παραγγελιά», καί πλέον ού. Δεν παριστάνει τη «νταντά» του κλέφτη.

«Εντολές», είπα;

Ναί.

Ο «φιλότεχνος» έδωσε σαφείς καί συγκεκριμένες εντολές, τις οποίες τα τσουτσέκια του τις μετέφεραν στους ληστές. Είμαι σίγουρος πως τους διέταξε να ληστέψουν τη συγκεκριμένη ημερομηνία καί ώρα,

Olympia_2012-02-17

(Κι όπως βλέπετε, πρόκειται γιά καθαρή τελετουργία, με τον Βασιλίσκο ακριβώς τη στιγμή που δύει στον ορίζοντα της Αρχαίας Ολυμπίας, καί τον Άρη ακριβώς δυτικά, στις 13° αζιμούθιο. Ο Ήλιος μόλις είχε ανατείλει, στη μία μοίρα αζιμούθιο. Διακρίνετε ξανά τον σύνδεσμο με τους Ατρείδες; Τον Πέλοπα, συγκεκριμένα.)

…καθώς καί το να επιστρέψουν τα κλοπιμαία συγκεκριμένη μέρα (ίσως καί ώρα). Η ημέρα της επιστροφής ήταν η 4η Δεκεμβρίου 2012, γιά να τηρηθεί η χρυσή αναλογία. Εννοείται πως οι ημερομηνίες των γεγονότων ήταν προσχεδιασμένες. (Ακόμη καί η 20η Μαρτίου 2014. Δεν είναι, δά, κάτι το τρομερό ο υπολογισμός των κινήσεων ενός αστεροειδούς, μερικά χρόνια πριν αυτές συμβούν.) Κι εννοείται πως ο «φιλότεχνος» δεν είπε τίποτε σε κανέναν παρακατιανό, γιά το τί θα γινόταν το δαχτυλίδι μετά.

Όλον αυτόν τον καιρό, «επισήμως» οι λεβέντες μας φύλαγαν τα κλοπιμαία κρυμμένα σε χωράφι, κοντά στον τόπο κλοπής. Αντιθέτως, κατ’ εμένα φύλαγαν τα πάντα, εκτός απ’ το δαχτυλίδι – το οποίο ταξίδεψε μέχρι τη Τζιού Γιάρκ κι έμειν’ εκεί.

Σ’ αυτό το σημείο, όμως, οι ληστές τσίνησαν. Τους έπιασε η απληστία, κι αναρωτήθηκαν (δικαίως) γιατί -παρά την αμοιβή τους- να διατρέξουν τόσο κίνδυνο γιά χάρη ενός μουρλού, που θα …επέστρεφε τα ευρήματα. Φοβούμενοι πλέον, όχι το …τέλος του κόσμου στις 21/12/2012, αλλά μήπως οι εντολοδότες τους τους τη φέρουν μετά την 4η Δεκεμβρίου 2012 (ή ακόμη καί πριν – διότι οι παλιάνθρωποι δεν έχουν μπέσα), έσπευσαν να κάνουν τα δικά τους, καί να βρουν αγοραστές. Κι έπεσαν στο δόκανο. Δηλαδή, χάλασαν άθελά τους το τελετουργικό σχέδιο.

Με προβληματίζει πάρα πολύ το γεγονός, ότι η πρώτη (καί μοιραία) συνάντηση με «αγοραστές» κλείστηκε τόσο χρόνο μετά τη ληστεία. Βεβαίως, οι ληστές πάντα αφήνουν να περάσει κάποιος χρόνος, ώστε να ξεχαστεί η πράξη τους. Αλλά, πάλι, πάνω από εννέα μήνες; Πολύ ύποπτο μου φαίνεται. Άρα, δεν σκόπευαν εξ αρχής να πουλήσουν.

Τώρα, γιά τη σεμνή τελετή της 2ας Δεκεμβρίου, οι ειδήσεις δεν αναγράφουν ώρα. Άρα, δεν μπορώ να σας πω αν ήταν μέρος του σχεδίου, ή όχι. (Μάλλον όχι.)

Κάτι τελευταίο: γράφτηκε πως οι ληστές είχαν μαγαζιά στο Μοναστηράκι. Χμμμ… καί κάποιος άλλος έχει γραφείο εκεί κοντά. Κι αυτοί, που προστατεύουν αυτόν τον «κάποιον», είναι οι τελικοί εντολοδότες των ληστών.

Λογικό. Δένει.

ΧΡΥΣΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ ΠΑΝΤΟΥ!

Θα με ρωτήσετε, τώρα, πώς ισχυρίζομαι ότι όλ’ αυτά δεν είναι τυχαία; Πώς έβγαλα τελικό συμπέρασμα; Στο κάτω-κάτω, η σηματοδότηση της χρυσής τομής μεταξύ 17/02/2012 καί 20/03/2014 μπορεί να γίνει καί ανάποδα, με το κοντύτερο τμήμα προς την πλευρά της 20ης Μαρτίου. Ναί, δε λέω. Καί προκύπτει η ημερομηνία Κυριακή, 2 Ιουνίου 2013.

kloph-ekleipsh-2

Άρα, πρέπει να ψάξουμε το τί συνέβη στη συγκεκριμένη ημερομηνία. Όμως, επειδή από τις στρογγυλεύσεις των δεκαδικών έχουμε ανακρίβεια + ή – μιάς μέρας, ψάχνουμε από Σάββατο, 1η Ιουνίου 2013, μέχρι Δευτέρα, 3η Ιουνίου 2013. Βεβαίως, τα γεγονότα που ψάχνουμε πρέπει να είναι μάλλον τοπικού χαρακτήρα (όπως είναι η επιστροφή των κλοπιμαίων), ή συμβολικά. Καί με τη βοήθεια της Γουΐκι, βρίσκουμε -στις 01/06/2013- στον τομέα των αθλητικών ειδήσεων καναδυό, αρκούντως χαρακτηριστικές!

  • Η Μπάϋερν Μονάχου κερδίζει τη Στουττγάρδη στον τελικό του Κυπέλλου Γερμανίας, καί γίνεται η πρώτη Γερμανική ομάδα, που πετυχαίνει το «τριπλό στέμμα» (δηλ. κύπελλο, πρωτάθλημα, Τσάμπιονς Λήγκ).
  • Καί ο ίππος «Άρχων του Κόσμου» (σημ: !!!!!) κερδίζει το Ντέρμπυ του Έπσομ (ή «Κλέψομ», κατά Μπόστ) στην αγγλίτσα.

Γιά το δεύτερο γεγονός, δεν χρειάζεται εξήγηση. Γιά το πρώτο… Λοιπόν, ο θυρεός της Βαυαρίας περιέχει τρία λιοντάρια – συν κάτι που μοιάζει με (επίσης) τρία λιονταρόσκυλα, ωσάν Κέρβερος-μαϊμού.

Ακόμη… Μήπως υποψιάζεστε πόσες μέρες απέχει η ληστεία από την επίσημη έναρξη των Ολυμπιακών (διάβαζε ξανά: Ολυμπία, Πέλωψ) Αγώνων του Λονδίνου, την Παρασκευή 27 Ιουλίου 2012; 161!!! (Διάβαζε: χρυσή τομή 1,618 .)

Όμως, το ζουμί (καί τί ζουμί!) βρίσκεται αλλού. Κάνω την εξής σκέψη: Εάν η ληστεία ήταν προσχεδιασμένη, καί αν τόσο η ληστεία, όσο καί η έκλειψη του Βασιλίσκου από την Ηριγόνη είναι γεγονότα σε μία ενιαία σειρά τομών χρόνου, σχετιζομένων με τη χρυσή αναλογία, τότε:

  • (α) Ποιά είναι η χρονική αφετηρία της σειράς αυτής, στην οποία συνέβη το εναρκτήριο γεγονός;
  • (β) Ποιά ήταν/θα είναι τα υπόλοιπα γεγονότα της συγκεκριμένης σειράς, καί πότε έλαβαν/θα λάβουν χώραν;

Αυτό το βρίσκουμε, αν λύσουμε μία απλή μαθηματική εξίσωση: εάν αυτό το σημείο, δηλαδή η ημέρα-αφετηρία των χρονικών τομών, προηγείται x μέρες της μέρας της ληστείας, τότε η μέρα της έκλειψης του Βασιλίσκου είναι όσο το x επί 1.618 . Δηλαδή, λύνουμε την εξίσωση: x+762 = x*1.618 . (762 μέρες είναι η διαφορά ανάμεσα στη μέρα της ληστείας καί τη μέρα της έκλειψης του Βασιλίσκου.)

Σχηματικώς, ψάχνουμε το εξής:

xronotomes-alytes-1

Φυσικά, θα επιλύσουμε την εξίσωση, καί θα βρούμε το x.

Μήπως, όμως, βιαζόμαστε λιγάκι;

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΠΟΔΙΑ

Γιά να είμαστε δίκαιοι, πρέπει να παραδεχθούμε ότι αυτό το πρόβλημα δεν επιδέχεται μονοσήμαντη λύση. Ωραία, κάθε χρονικό σημείο απέχει από τη χρονική αφετηρία των γεγονότων τόσο, όσο το προηγούμενό του επί 1.618, κι όσο το επόμενό του διά 1.618 . Όμως, τί θα γινόταν…

  • Αν ανάμεσα στις 17/02/2012 καί 20/03/2014 μεσολαβούν κι άλλα σημεία (ημερομηνίες) της σειράς;
  • Αν η ημερομηνία 17/02/2012 είναι η πρώτη της σειράς, καί δεν υφίσταται άλλη πριν απ’ αυτή;

Αυτά τα δύο ερωτήματα συνοψίζονται σχηματικώς στο κλασικό πρόβλημα της μαθηματικής συνδυαστικής: να τοποθετήσουμε 2 μπαλλάκια διαφορετικού χρώματος (δηλ. σαφώς διακρινόμενα μεταξύ τους) σε ν θήκες, όπως ακριβώς φαίνεται στο παρακάτω σκίτσο:

mpallakia1_original

Με μόνη την προϋπόθεση ότι τα μπαλλάκια θα τοποθετηθούν με την ίδια σειρά: πάντα το ίδιο χρώμα αριστερά, πάντα το ίδιο δεξιά. Πρώτα η μικρότερη ημερομηνία στ’ αριστερά, διότι ο χρόνος δεν πάει ανάποδα! Εάν, τώρα, έχουμε τη φαεινή ιδέα γιά ακριβώς 13 θήκες (στο σκίτσο δεν τις ζωγράφισα όλες, διότι δεν χώραγαν – οι θέσεις των υπολοίπων έξι θα υπερέβαιναν το πλάτος της οθόνης σας!), καί θα δείτε ξεκάθαρα το γιατί (αν δεν το φανταστήκατε ήδη), τότε η συνδυαστική μας δίνει: 13!/(11!*2!) = 78 συνδυασμούς. Δηλαδή, τα μπαλλάκια μπαίνουν στις θήκες με εβδομήντα οκτώ πιθανούς τρόπους.

Επίσης, ένα άλλο ενδεχόμενο είναι η ημερομηνία «αφετηρίας» να βρίσκεται μετά τις 20/03/2014. Δηλαδή, να είναι ημερομηνία «τερματισμού» – κι όσο πάνε τα διαστήματα απ’ αυτήν, να μειώνονται διαιρώντας διά 1.618 .

mpallakia2_original

Πράγμα που σημαίνει, ακόμη 78 συνδυασμοί. 156 εν όλωι!

Σ’ αυτό το σημείο, κανονικά θά ‘πρεπε ν’ αρχίσω συστηματικούς υπολογισμούς, γιά να βρω καί τις 156 χρονοσειρές. (Καί είναι φανερό, ότι κάθε φορά θα έβρισκα διαφορετικές ημερομηνίες. Διότι, αν μη τί άλλο, εάν κάποιοι σχεδίασαν τα γεγονότα, η απόσταση του πρώτου «πλανήτη» από την ημερομηνία-αφετηρία είναι λίγο ή πολύ αυθαίρετη.) Όμως, η τύχη βοηθάει τους τολμηρούς… καί τους αφελείς πρωτάρηδες σαν εμένα, τους έχοντες άγνοια κινδύνου! 🙂 Ξεκίνησα την έρευνά μου με τις υποθέσεις ότι: (α) οι δύο δοθείσες ημερομηνίες είναι διαδοχικοί όροι της σειράς (δηλ. χωρίς άλλους όρους απ’ ανάμεσα), (β) ότι η ημερομηνία-αφετηρία δεν είναι καμμία από τις δυό τους, (γ) ότι η αφετηρία βρίσκεται αριστερά (δηλ. στο παρελθόν) της 17/02/2012.

Αλλά δεν χρειάστηκε να πάω πιό μακριά απ’ αυτά. Ούτε χρειάζεται.

Νομίζω, δηλαδή. Διότι, εσείς κάλλιστα είστε ελεύθεροι-ες να με αγνοήσετε, μιά που γνωρίζετε πλέον τη μέθοδο – κι ενδεχομένως θα βρείτε όσα δεν πρόκειται να βρω εγώ.

ΕΠΙΛΥΣΗ ΚΙ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ

Βρίσκουμε ότι η ημέρα-αφετηρία προηγείται της μέρας της ληστείας κατά x = 1,232.76 μέρες. Δηλαδή, είναι η Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2008, + ή – μία ημέρα. (Επαναλαμβάνω, «παίζει» η στρογγύλευση, λόγωι των δεκαδικών ψηφίων.)

xronotomes-lymenes-1

Εφ’ όσον, τώρα, βρήκαμε την ημέρα-αφετηρία, μπορούμε κάλλιστα να διατάξουμε τις δύο γνωστές μας ημερομηνίες επάνω στη γραμμή του χρόνου, ξεκινώντας από τις 02/10/2008. Μπορούμε να βρούμε καί τις ενδιάμεσες «τομές» της γραμμής, διαιρώντας διαδοχικά αρκετές φορές με 1.618 το x = 1,232,76 που βρήκαμε. Η πρώτη επεξεργασία του προβλήματος, μας δίνει τον ακόλουθο πίνακα ημερομηνιών (+/- 1 ημέρα) :

(Οι ημερομηνίες με γκρίζο φόντο είναι τα αρχικά δεδομένα του προβλήματός μας.)

hmeromhnies-1

Γιατί έβαλα 8 (οκτώ) ημερομηνίες ανάμεσα στην (αναμφισβήτητη, πλέον) αφετηρία καί την 17η Φεβρουαρίου 2012; Γιατί δεν έβαλα περισσότερες, ή λιγώτερες; Αυτό προκύπτει εκ των υστέρων, επειδή ήδη είχα προχωρήσει στην ανάλυση που θα σας παρουσιάσω αμέσως. Εάν, μάλιστα, υποθέσουμε ότι οι συνολικές «τομές» του χρόνου στο πακέτο μας είναι 13, όσο ο Ήλιος καί οι 12 πλανήτες του Ηλιακού μας Συστήματος (σιγά, που δεν το είχατε καταλάβει! 🙂 ), ανοίγουμε χαλλλαρά το συμβολιστικό χρηματοκιβώτιο!

hmeromhnies-1b

Ψάχνοντας, τώρα, στη Γουΐκι γιά επιβεβαιωτικά γεγονότα, οι «συμπτώσεις» είναι εκπληκτικές! (Ή δεν θά ‘πρεπε να είναι; )

Κατ’ αρχήν, ο Οκτώβριος του 2008 (έχει καί στα Ελληνικά τα αντίστοιχα άρθρα, αλλά ίσως δεν έχουν μεταφραστεί όλες οι ειδήσεις) βρίσκει τις ηπαπάρα στη κορύφωση της κρίσης του τραπεζικού συστήματος, καί ο Θάμνος τζούνιορ υπογράφει το διάταγμα γιά χορήγηση 700 δις ντάλλαρζ προς τις τράπεζες (ναί, τις καημένες!) στις 3 Οκτωβρίου. (Με την ευκαιρία, διορθώνουμε καί τον πίνακά μας: τις 2 του μήνα τις κάνουμε 3.)

Εφ’ όσον, τώρα, συμβολικώς το χρήμα = χρυσός = Λέων = Ήλιος, καταλαβαίνετε ότι αφ’ ενός πετύχαμε τον «Ήλιο» του «ηλιακού μας συστήματος», καί αφ’ ετέρου ότι μία χρηματοπιστωτική κρίση ισοδυναμεί με μαύρισμα του Ήλιου. Με «μαύρο Ήλιο»!!! Τα δε παπατζηλίκια «υπάρχουν-δεν υπάρχουν ντάλλαρζ» ισοδυναμούν με δακτυλιοειδή έκλειψη Ηλίου.

Η δεύτερη ημερομηνία της σειράς μας, στην οποία συνέβη αναγνωρίσιμο γεγονός -καί τί γεγονός!…-, είναι η 9η Δεκεμβρίου 2008. Είναι η μέρα της κηδείας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, κατά την οποία κάηκε η Αθήνα γιά τρίτη ημέρα στη σειρά.

Το γεγονός αυτό κάθε άλλο παρά τοπικού ενδιαφέροντος ήταν. Ήταν η κορυφή ενός διεθνούς παγόβουνου. Βλέπετε, πολλά είχαν γραφεί τότε, ότι ξένες πρεσβείες είχαν ειδοποιήσει -μήνες ολόκληρους πριν- τους υπηκόους τους ν’ αποφύγουν την Αθήνα από 6 έως 9 Δεκεμβρίου 2008. Χώρια τα φορτηγά που βρέθηκαν με τις καρότσες τους γεμάτες πέτρες, δείγμα ότι τα επεισόδια ήταν προσχεδιασμένα καί απλώς το άτυχο παιδί υπήρξε η αφορμή που ζητούσαν «κάποιοι». (Αν δεν ήταν ο άτυχος μαθητής, θα ήταν κάποιος ή κάτι άλλο.) Πράγματα, που ακόμη καί σήμερα δεν έχουν ξεκαθαρίσει, κι ούτε τα σκαλίζει κανείς.
Λεπτομέρεια, ίσως σημαντική: η μητέρα του Γρηγορόπουλου είναι ιδιοκτήτρια χρυσοχοείου.

Εδώ, θέλω να επιστήσω την προσοχή σας σε κάτι: Παρέθεσα τον πίνακα, παρά το ότι δεν βρίσκω άμεση (έστω καί συμβολική) αντιστοιχία της κηδείας του Γρηγορόπουλου με την Αφροδίτη (ίσως τη Λιβιτίνα; την Επιτυμβία Αφροδίτη των Ρωμαίων; μάλλον τραβηγμένο). Η εξήγηση πως τελικά ίσως υπάρχει κάποια σχέση -που ακόμη δεν τη βλέπω-, θα σας δοθεί παρακάτω.

Τα Μαθηματικά ήταν παιχνιδάκι, αλλά… Αναλύοντας τους πίνακες, παρατήρησα ένα πολύ περίεργο φαινόμενο, που (γιά να είμαι ειλικρινής) δεν το περίμενα. Κάντε, όμως, λίγη υπομονή.

Μία τρίτη ημερομηνία, που κάτι μας θυμίζει, είναι η 21/01/2009. Το σωστό είναι μία μέρα πίσω, διότι στις 20 Ιανουαρίου 2009 ορκίστηκε ο …Ακχενάτεν γιά την πρώτη θητεία του! (Ξαναδιορθώνουμε εδώ τον πίνακα.) Όπως τοποθέτησα τις ημερομηνίες, αυτή αντιστοιχεί στη Γή, τον πλανήτη μας. Έμ, βέβαια: «πλανητάρχης», σου λέει!

Τέταρτη ημερομηνία είναι η 21η Ιουλίου 2009, κατά την οποία η ΝΑΣΑ επιβεβαίωσε την πρόσκρουση κομήτη (δηλ. κομμάτι του Φαέθωνα) επάνω στον πλανήτη Δία, που παρατηρήθηκε δύο μέρες πρίν (στις 19 του μήνα). Προσέξτε πώς το γεγονός γυροφέρνει την περίφημη «πύλη» της 20ης Ιουλίου!… (Γι’ αυτό καί στον πίνακα δεν γράφω ούτε 21/07, ούτε 19/07. Αναγράφω κατ’ ευθείαν 20/07.)

Τέλος, η 20/03/2014 (ημέρα της έκλειψης του Βασιλίσκου από την Ηριγόνη) αντιστοιχεί στον Ποσειδώνα, τον μέγιστο θεό των Ατλάντων. (Η Ατλαντίδα επιτίθεται, προφανώς.)

Αυτές είναι οι τρανταχτές αντιστοιχίες που βρήκα. Παρά το γεγονός, ότι δεν έχω ακόμη αποσαφηνίσει τις υπόλοιπες αντιστοιχίες, ωστόσο πιστεύω ότι το σύνολο ημερομηνιών που έψαχνα, είναι ακριβώς αυτό – καί κανένα άλλο.

Επομένως, ο τελικός πίνακας με τις διορθωμένες ημερομηνίες (σημειωμένες με αστερίσκο), συν τις δύο ημερομηνίες των δύο εξωτάτων «πλανητών» (Πλούτωνα καί Πάνα), είναι ο παρακάτω:

hmeromhnies-1c

Προφανώς η 4η Αυγούστου 2017 θα είναι η μέρα, κατά την οποία οι εμπόλεμοι του Γ’ ΠΠ θα είναι πιά ελεύθεροι να κλαίνε τους νεκρούς τους (Πλούτων)… Δηλαδή, θα είναι η λήξη του Γ’ ΠΠ. Ποιός το προφήτεψε, να δείς, καί πώς τό ‘πε… «- Ή τρείς μέρες, ή τρείς μήνες, ή τρία χρόνια θα βαστάξει!»

Νά ‘τα τα τρία χρόνια, από τις 20/03/2014! Ή, μάλλον, από τις 23/08/2014.

Αλλά δεν τελειώσαμε εδώ…

ΑΤΡΕΙΔΕΣ

Νομίζατε πως θα γλυτώναμε απ’ το βρωμόσογο έτσι, εύκολα; Άμ, δέ! 🙂

Με τις δύο αρχικές ημερομηνίες, προσέχουμε σχεδόν αμέσως ακόμη δύο προκύπτουσες χρονοσειρές – απ’ τις συνολικές 78 της μίας κατεύθυνσης (δηλ. της προς το μέλλον). Εφ’ όσον η 17/02/2012 αντιστοιχεί στον Πέλοπα καί η 20/03/2014 στην Ηριγόνη, τότε απ’ ανάμεσα μπαίνουν τόσα χρονικά σημεία, όσες είναι καί οι ενδιάμεσες γενιές των Ατρειδών. Αυτά είναι σταθερά καί αμετάβλητα, εφ’ όσον οι γενιές των Ατρειδών είναι δεδομένες. Αλλά έχουμε δύο εκδοχές:

  • είτε να θεωρήσουμε ως «Ήλιο» (δηλ. αρχική ημερομηνία) τον Τάνταλο,
  • είτε τον Πέλοπα.

Τότε, οι δύο πίνακες που προκύπτουν (πάλι με επίλυση εξισώσεων χρυσής τομής), είναι:

Atreides-1a

καί:

Atreides-2

Οι αριθμοί που βλέπετε αριστερά από τα ονόματα των Ατρειδών, είναι οι αύξοντες αριθμοί των αντιστοίχων αστεροειδών. (Από εδώ.) Προσέξτε τον αριθμό του Αγαμέμνονα!!! Προσέξτε, επίσης, το ότι Πέλοπας καί Πενθίλος δεν έχουν καταστεριστεί.

Καί μας μένει η «γραφειοκρατική» εξέταση των γεγονότων επάνω στις αντίστοιχες ημερομηνίες.

(επόμενο)

Πολλοί, αλλά λέοντες! – Vα

6 Σχόλια

(προηγούμενο)

arxigramma-E

νώ η παρούσα συνέχεια θα ήταν η τελευταία (καί τα θέματά της καλυμμένα), προέκυψε ακόμη ένα χρονιστικό εργαλείο. Το οποίο δεν μ’ άφησε ασυγκίνητο. Περί αυτού, όμως, παρακάτω.
Σήμερα θα εστιαστούμε στον ηγέτη, που θα ξεκινήσει τον Γ’ ΠΠ, καί το δαχτυλίδι του. Ποιός είν’ αυτός, λοιπόν;

Πριν γράψω ο,τιδήποτε, είμαι σίγουρος πως πολλοί θα σπεύσουν ν’ αναφωνήσουν: «- Ούουου!!! Εύκολο!»

Ναί, δε λέω, ο Μπάμιας είναι – τουλάχιστον σε πρώτη ανάγνωση. Βάλε, αναγνώστη μου, κι όλη τη συνομωσιολογία γύρω απ’ αυτόν, και πετυχαίνεις το ζητούμενο πρόσωπο με αρκετή ακρίβεια! Δηλαδή;

Δηλαδή:

Ο λεγάμενος εμφανίζεται ως …Λέων στο ζώδιο! Χαριτωμένος υπαινιγμός, δε λέω! Κι ακόμη πιό χαριτόβρυτη τσαχπινιά -αυτωνών που τον …κατασκεύασαν-, το ότι αποτελεί …μαύρο …Ήλιο! Στην κυριολεξία!!! Όμως, κανείς δεν ξέρει τα πραγματικά στοιχεία του, το δε διαβόητο πιστοποιητικό γεννήσεώς του είναι -τελεσιδίκως καί πάντα κατά τη γνωμούλα μου- πλαστό.
Επιπροσθέτως, κανείς δεν φαίνεται να γνώρισε ούτε τον πατέρα του, ούτε τη μητέρα του. Γιά τον πρώτον, δεν υπάρχουν κάν φωτογραφίες. Γιά τη δεύτερη, κυκλοφορεί μεν μία φωτογραφία ανά τα ιντερνέτια… αλλά, ενώ υποτίθεται πως ήταν χορεύτρια σε κέντρο διασκεδάσεως, δεν τη θυμάται κανείς! (Τί στην ευχή; Δεν είχε θαμώνες αυτό το κέντρο; )
Τέλος, αφ’ ενός πουθενά δεν υπάρχουν αναμνηστικές φωτογραφίες των γονέων του στον …Οίκο, αφ’ ετέρου, όταν πήγε στην Κένυα, δεν «έδωκε γνωριμιά» με τα υποτιθέμενα ετεροθαλή ( ; ) αδέλφια του, που υποτίθεται πως ζουν εκεί. (Έκφραση των δικών μας χωρικών, «έδωκε γνωριμιά». Πχ ο Καραϊσκάκης δεν είναι σίγουρο ότι είχε πατέρα του τον Δημήτριο Ίσκο, διότι όταν συναντήθηκαν, «δεν έδωκαν γνωριμιά».)

Βέβαια, από τη στιγμή που κάθε πιτσιρικάς μπορεί να κάνει θαύματα μ’ ένα καλό πρόγραμμα ζωγραφικής, σκεφθείτε τί μπορούν να κάνουν οι «υπερεσίες». Οι οποίες είναι «μανούλες» στην κατασκευή βιογραφιών-μαϊμού, παρελθόντων-μαϊμού, ακόμη κι αναμνήσεων-μαϊμού. Μιά ένεση στον πρώτο τυχόντα, καί να δείς γιά πότε θα «θυμηθεί» αυτός τα χορευτικά νούμερα της (φτιαγμένης με πρόγραμμα ζωγραφικής, καί δήθεν φωτογραφημένης) «μαμάς» του λεγάμενου! Μέχρι καί τί ποτά έπινε στο μαγαζί της θα «θυμηθεί»… κι ας είναι καί μικρότερος από τριάντα ετών! 🙂 (Μιλάμε γιά δεκαετία 1950, αν δεν πιάσατε το αστείο. Τότε «έζησε» η «μαμά» καί χόρευε «εξωτικούς» χορούς.)

Το κερασάκι στην τούρτα, είναι οι φήμες πως αποτελεί κλώνο αρχαίας αιγυπτιακής μούμιας κάποιου φαραώ. Ενδεχομένως καί του (αιρετικού φαραώ) Ακχενάτεν – του οποίου κανείς δεν ξέρει πού βρίσκεται η μούμια.

Akhenaten-Ompama

Όντως, όλες αυτές οι φήμες δεν είναι καπνός χωρίς φωτιά, αλλά δεν θα σταθούμε σ’ αυτές. Δεν μας ενδιαφέρει η βιτρίνα, παρά μόνο γιά εξαγωγή συμπερασμάτων.

Το δαχτυλίδι του, τώρα, αυτουνού… Ναί, υφίσταται. Αν βάλει κανείς στα ψαχτήρια «Μπάμια’ς ρίνγκ», θα βρεί αρκετές φωτογραφίες.

daxtylidi-Ompama

Θα βρεί κι όλη τη συνομωσιολογική συζήτηση (πχ εδώ κι εδώ), ότι δήθεν αυτό το δαχτυλίδι γράφει απάνω του στ’ Αραβικά μία φράση απ’ το Κοράνι. Η πραγματικότητα, όμως, είναι τελείως διαφορετική: το δαχτυλίδι δεν γράφει απολύτως τίποτε επάνω του. Κύκλοι, δέ, του …Οίκου (δηλαδής, διάφοροι δημοσιοσχεσάκηδες υπάλληλοι του λευκού μπουρδ… άντε να μην πω), ερωτηθέντες, απάντησαν πως πρόκειται γιά ένα απλό διακοσμητικό μοτίβο.
Ούτ’ αυτό, όμως, είναι αληθές.

Διότι εγώ βλέπω καθαρά τον Πύθωνα των Δελφών!

(Δεν βρήκα καμιά ωραία φωτογραφία της κοιλάδας του Πλειστού μετά από απόβροχο καί με συννεφιά, τραβηγμένη από πάνω, από τον χώρο των Δελφών, να δείτε ένα τεράστιο φίδι ελισσόμενο μέσα στις ελιές.)

Όμως, σταματάμε εδώ, διότι ούτ’ αυτός είναι ο πραγματικός ηγέτης, ούτε αυτό είναι το δαχτυλίδι που θα φοράει κατά την έναρξη του πολέμου – τελετουργικώς πως. Ο πραγματικός ηγέτης, που θα ξεκινήσει τον Γ’ ΠΠ, -είμαι απόλυτα σίγουρος πως- κρύβεται στα παρασκήνια. (Χίχί!!! …»μαύρος Ήλιος» ξανά!) Όσο γιά τα υπόλοιπα στοιχεία του (κι αυτουνού), μόνον υποθέσεις μπορώ να κάνω.
Αλλά, είμαι απόλυτα σίγουρος γιά ένα πράγμα. Σίγουρος, όσο δεν πάει άλλο.

ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ

Στις 17 Φεβρουαρίου 2012, ημέρα Παρασκευή, καί λίγο μετά το άνοιγμα του μουσείου Αρχαίας Ολυμπίας, τρεις άγνωστοι ένοπλοι με στολές παραλλαγής καί κουκκούλες μπούκαραν μέσα, ακινητοποίησαν τη μοναδική φύλακα, καί λήστεψαν μερικές δεκάδες εκθέματα. (Διαβάστε την είδηση – πχ σε: σύνδεσμο 1, σύνδεσμο 2, σύνδεσμο 3.) Ανάμεσά τους, κι ένα χρυσό δαχτυλίδι,…

daxtylidi-arxaias-Olympias-1

…το οποίο δεν ανήκε κάν στο μουσείο! Ήταν δανεικό από άλλο μουσείο.

Εν πάσει περιπτώσει, τέλος καλό, όλα καλά. Αστυνομικοί, που παρίσταναν τους υποψήφιους αγοραστές των αρχαίων αντικειμένων, συνέλαβαν τους ληστές το Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012. Καί τα κλοπιμαία επεστράφησαν στο μουσείο την Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012. (Μετά από μία σεμνή τελετή – παρισταμένου του αρμοδίου υπουργού, κτλ κτλ.)

Όταν το θέμα ήταν επίκαιρο, σας είχα γράψει δυό λογάκια. Σας εξηγούσα πως ο ένας καί μοναδικός στόχος της ληστείας, εξ αρχής ήταν το δαχτυλίδι αυτό, καί τα υπόλοιπα ήταν σάλτσα. Το πράγμα «μύριζε» απ’ την αρχή, πως δεν επρόκειτο γιά τυχαία ληστεία. Άλλως τε, κι άλλοι (σύνδεσμος) συμφώνησαν μαζί μου, πως η ληστεία ήταν «παραγγελιά» από το εξωτερικό. Μόνο που ούτ’ εγώ, ούτε κανείς άλλος καταλάβαμε τότε περί τίνος ακριβώς επρόκειτο. Το ένστικτό μου κάτι έπιασε μεν, αλλά χρειάστηκε να περάσουν δύο χρόνια, γιά ν’ αντιληφθώ τις λεπτομέρειες. Τα «πώς» καί τα «γιατί».

ΧΡΟΝΙΚΕΣ ΤΟΜΕΣ

Λοιπόν, ήρθε η ώρα να σας παρουσιάσω το χρονιστικό εργαλείο που λέγαμε… Το οποίο κάλλιστα θα μπορούσαμε ν’ αποκαλέσουμε «χρονικές τομές». Ήτοι, ήγουν, καί τουτέστιν: εκεί που ο χρόνος κυλάει συνεχής καί αδιαίρετος, αδράχνουμε τον μπαλτά, καί τσάκα! τσάκα! τσάκα!, κόβουμε τον χρόνο φέτες! 🙂

Θες, αναγνώστη μου, ότι αυτή η ενέργεια είναι απλώς τελετουργική, θες ότι πράγματι κάτι άλλο κρύβεται από κάτω (δηλ. ότι ο χρόνος είναι πράγματι κβαντισμένος), αλλά δεν τό ‘χει πάρει χαμπάρι η -τρομάρα της!- σημερινή επιστήμη, το νόημα είναι πως κάποια άτομα φτιάχνουν όμορφα νοητικά σχηματάκια με τη διαδοχή των γεγονότων, όπως φτιάχνουν σχέδια στον χώρο. (Βλέπε πχ θεμελίωση Ουάσινγκτων – γιά τον χώρο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα.) Οι λεβέντες αυτοί, το «κόψιμο» του χρόνου δεν το συνηθίζουν, είν’ αλήθεια. Αλλά εδώ, με την έναρξη του Γ’ ΠΠ, το παράχ.σαν! 🙂

Θα μπορούσε να πεί κανείς ότι ομαδοποίηση από «τομές» του χρόνου είναι καί η πολύ οικεία μας μουσική. Στ’ αλήθεια θα μπορούσαμε να το πούμε αυτό. Στο κάτω-κάτω, αρμονίες, φούγκες, συνθέσεις, αυτοσχεδιασμοί τζάζζ, καί γενικώς ό,τι διδάσκεται στα ωδεία, αποτελούν τεχνικές να επεκτείνεις ένα μουσικό θέμα τόσο στο ταυτόχρονο (δηλ. ποιές νότες πάνε αρμονικά ταυτόχρονα μ’ αυτήν που παίζεις), όσο καί στην εξέλιξή του στον χρόνο.
Επομένως, οι ακόμη άγνωστοί μας επίδοξοι νέοι Κάϊζερ καί Χίτλερ του Γ’ ΠΠ σχεδίασαν τη διαδοχή των γεγονότων, σα νά ‘παιζαν ένα είδος μουσικής. Πλανητικής μουσικής, γιά την ακρίβεια.

Έχω γίνει κουραστικός στο ν’ αυτοδιαφημίζομαι πως, όπου οι άλλοι βλέπουν χάος καί τυχαιότητα, εγώ μπορώ να διακρίνω δομές. Λοιπόν, ξέρετε τί σχέση έχει η ιστορία του δαχτυλιδιού με την έκλειψη του Βασιλίσκου από την Ηριγόνη, στις 20 Μαρτίου 2014;

Ο αριθμός των ημερών (762) από τη μέρα της ληστείας (17/02/2012), έως τη μέρα της έκλειψης (20/03/2014), έχει χρυσή τομή στις 4 Δεκεμβρίου 2012.

kloph-ekleipsh-1

Μόλις δύο μέρες μετά την επιστροφή των κλοπιμαίων στο μουσείο!!!

– Ναί, ρέ Εργοδότη, αλλά δεν συμπίπτει ούτε με τη μέρα της επιστροφής των κλοπιμαίων, ούτε με τη μέρα που συνέλαβαν τους ληστές!

– Ναί, δέ λέω… Αλλά είναι σα να βλέπω μπροστά μου τους πρωταγωνιστές της ιστορίας καί τις πράξεις τους! Θέλετε να σας αφηγηθώ τα γεγονότα, σύμφωνα με τη δική μου εκδοχή;

– Μά, γιά αυτό είμαστ’ εδώ! 🙂

Πάμε, λοιπόν…

ΟΣΑ ΔΕΝ ΕΙΠΑΝ ΟΙ ΛΗΣΤΕΣ

Οι αρχαιολόγοι, αφού βρουν καί καθαρίσουν τα ευρήματα μιάς ανασκαφής, κάποια στιγμή τα ταξινομούν. Καί, είτε -το συνηθέστερο- τα εκθέσουν στη βιτρίνα κάποιου μουσείου, είτε τ’ αφήσουν στις αποθήκες, ο ταξινομημένος κατάλογος δημοσιεύεται σε «επίσημα» έντυπα της Αρχαιολογίας. Οι αρχαιολόγοι, δηλαδή, κάνουν «δημοσίευση» – ως λέγεται.

Ώστε, αφ’ ενός οι συνάδελφοί τους ανά τον κόσμο να μάθουν κι αυτοί τί βρέθηκε, αφ’ ετέρου ν’ αναφέρονται σ’ ένα εύρημα με τον κωδικό του (πχ «ο κύλικας Ε435»), κι όλοι να μιλάνε γιά το ίδιο συγκεκριμένο αντικείμενο. Επίσης, ξεκαθαρίζουν ποιά αρχαία βρέθηκαν από νόμιμες ανασκαφές, καί ποιά από λαθρανασκαφές. Αυτά τα τελευταία είναι «αδημοσίευτα» – οπότε, ή τα τρώει το μαύρο σκοτάδι σε υπόγειες κρύπτες «ιδιωτικών» συλλογών, ή τα βρίσκουν οι αστυνομικοί καί παραδίδονται σε μουσεία.

Τέλος, η «δημοσίευση» επιτρέπει καί δικαιώματα κοπυράϊτ, δηλ. δεν μπορεί κάποιος να εκδώσει καί να πουλάει ανεξέλεγκτα δικούς του τουριστικούς καταλόγους μουσείων, αλλά πρέπει να πληρώσει δικαιώματα στο μουσείο που «δημοσίευσε». (Καί δεν είναι μόνο τα εμπορικά δικαιώματα, είναι καί λόγοι πιθανής αντεθνικής προπαγάνδας, κτλ.)

Ακριβώς το ίδιο κάνουν καί τα μουσεία με σύγχρονα (ή παλιότερα) έργα τέχνης.

Συνεπώς, κι ο πιό άσχετος τουρίστας ανά τον κόσμο γνωρίζει ότι, αυτό το βιβλίο με τις φωτογραφίες που κρατάει, περιέχει τα «δημοσιευμένα» εκθέματα. Βέβαια, τα πιό καλά λευκώματα αναγράφουν καί τον αριθμό εκθέματος κάτω απ’ τη φωτογραφία, ενώ τα πιό πρόχειρα (καί φτηνατζήδικα) όχι. Αλλά λίγη σημασία έχει γενικώς.

Σημασία έχει πως, είτε με βιβλία, είτε με το Διαδίκτυο, ο καθένας μπορεί να δεί -σε φωτογραφίες καί φιλμάκια- τα αρχαία που τον ενδιαφέρουν…

…Κι αν αυτός ο «καθένας» είναι ιδιόρρυθμος πλούσιος, να ζητήσει …να τα κλέψουν καί να του τα φέρουν! Κι όχι μόνον γιά να τα θαυμάσει απο κοντά.

Βλέπεις, αναγνώστη μου, εμείς σήμερα πάμε τα μωρά με τα βαφτιστικά σταυρουδάκια τους, να τα ευλογήσει ο παπάς. Αλλά, κάποτε, πολύυυυυ κάποτε, αυτό ήταν κοινός τόπος στο ιερατείο – όχι μόνον γιά κοσμήματα, αλλά καί γιά κτίρια ολόκληρα. Καί γιά πόλεις ολόκληρες. Γιά τα οποία αντικείμενα λέγεται πως, αν κάποιος έχει ανοιχτούς τους ψυχικούς δέκτες του, καταλαβαίνει τί (αιθερική) ενέργεια κουβαλάνε. (Πού τους τη μετέδωσε ο ιερέας.) Πχ μπορεί να διακρίνει έναν τυχαίο βαφτιστικό σταυρό από το κοσμηματοπωλείο, από έναν αντίστοιχο σταυρό ευλογημένον από ιερέα.

Συνεπώς, αν ο «ιδιόρρυθμος» πλούσιος, που λέγαμε, σκαμπάζει πολλά περισσότερα απ’ όσα ξέρει ένας σκέτος «φιλότεχνος», τότε δεν εκτιμάει ένα αρχαίο εύρημα μονάχα από αισθητικής πλευράς. Το βλέπει καί χρηστικώς. Έτσι, ο (ακόμη άγνωστος) συγκεκριμένος «φιλότεχνος» της ιστορίας μας μπάνισε το δαχτυλίδι, διέταξε να του φέρουν…

…καί να φτιάξουν ακριβές αντίγραφο, ως τάχιστα. Το οποίο καί θα επιστρεφόταν. Το δέ πρωτότυπο θά ‘μενε στον ίδιο.

Ισχυρίζομαι, λοιπόν, πως είναι ψεύτικο το δαχτυλίδι που επιστράφηκε; Κατά τη γνώμη μου, ναί – αν καί μιλάω από ένστικτο. Γιά να το πω αυτό με σιγουριά, πρέπει να έχω γνώσεις καί χρυσοχόου, καί συντηρητή αρχαιοτήτων – ταυτόχρονα. Που δεν τις έχω. Αλλά εδώ, κυρίες καί κύριοι, ζούμε στον εικοστό πρώτο αιώνα. Ξέρετε τί προόδους έχει κάνει η τεχνολογία; Ό,τι κι αν φανταστείτε, θα πέσετε έξω! Η τεχνολογία βρίσκεται ακόμη πιό πέρα, απ’ αυτό που φανταστήκατε! Γιά μιά κάποια προσέγγιση, κάν’ τε το …επί δύο, καί …πλησιάζετε! 🙂

Βγαίνει, λοιπόν (μάλλον με τη βοήθεια λέηζερ), ακριβές αντίγραφο του δαχτυλιδιού σε μηχάνημα, που «διαβάζει» το αρχικό δαχτυλίδι καί «χτίζει» με χρυσό το αντίγραφό του… με ακρίβεια νανόμετρου. Καί μετά, παίρνει τον λόγο η Χημεία, να περάσει από πάνω μιά «πατίνα» παλαιότητας, που «φέρνει στα ίσα» την απόχρωση, αντανακλά το φώς με τον ίδιο τρόπο, κτλ κτλ. Ώστε το μάτι ακόμη καί του πλέον έμπειρου χρυσοχόου να μη μπορεί ν’ αποκαλύψει τη διαφορά.

Δεν με πιστεύετε; Καλά θα κάνετε να με πιστέψετε. Εδώ ήδη υπάρχουν σε εφαρμογή «εκτυπωτές» κτιρίων (πχ σύνδεσμος 1, σύνδεσμος 2), δεν θα υπάρξει ένα τέτοιο μηχανάκι που λέω; Κι αν δεν υπάρχει, δεν είναι δύσκολο να κατασκευαστεί. Ειδική παραγγελία. (Είπαμε, τα λεφτά δεν είναι πρόβλημα γιά τους «φιλότεχνους» αυτού του είδους.) Καί μετά,… ένα «ατυχηματάκι» στον εφευρέτη του μηχανήματος, να μην ξανανοίξει το στόμα του. (Καί να μην πληρωθεί η αμοιβή του στην «εχέμυθη» τράπεζα.)

Ο μόνος τρόπος να ξεχωρίσει πρωτότυπο κι αντίγραφο, είναι η μοριακή ανάλυση του χρυσού. Όμως, κι αυτός ο τρόπος έχει ένα μειονέκτημα: απαιτεί να έχει ήδη γίνει η μοριακή ανάλυση στο πρωτότυπο, ώστε να μπορούν να γίνουν συγκρίσεις. Άρα… Ίσως μονάχα η εξέταση των φωτοεκπομπών σε μοριακό/ατομικό επίπεδο να μπορεί να δώσει απάντηση.

Ή κι ένας «ψυχικός».

(επόμενο)

 

Πολλοί, αλλά λέοντες! – IVγ

5 Σχόλια

(προηγούμενο)

arxigramma-Aφού, όμως, ο Ήλιος σκεπάζει τον Βασιλίσκο κάθε 23η Αυγούστου, κάθε έτος (πράγμα που κάνει ανελλιπώς τις τελευταίες δεκαετίες, καί θα κάνει καί τις επόμενες), τότε πρέπει να βρούμε εάν πράγματι η σημαντική 23η Αυγούστου αναφέρεται στο 2014 μΧ.
Όντως, διαθέτουμε ένα εργαλείο χρονισμού. Θυμάστε την «κουτσή πεντάλφα»; Την «τρείς ενέργειες / δύο παύσεις» σε ίσα χρονικά διαστήματα;

koutsh-pentalfa-pagkpolemwn

Εδώ βλέπουμε πως η «κουτσή πεντάλφα» των παγκοσμίων πολέμων ήδη έχει χτυπήσει δύο φορές, καί ήδη έχει κάνει τις δύο παύσεις της. Άρα, περιμένουμε χτύπημα μέσα στο 2014. Επίσης, να θυμηθούμε αυτό που είχα ισχυριστεί, ότι το ισχυρώτερο είναι το πρώτο χτύπημα από τα τρία. Επομένως, πράγματι φέτος μας περιμένει το πρώτο χτύπημα της επόμενης τριάδας, το οποίο θα είναι όσο δεν πάει άλλο καταστροφικό.

Πρέπει, όμως, να παραθέσω τις σκέψεις μου καί γιά το εξής:

Εφ’ όσον από το 1914 μέχρι το 1937 (πραγματική έναρξη του Β’ ΠΠ) μεσολαβούν 23 έτη, μήπως έχουμε καί «κουτσή πεντάλφα» με διαστήματα εικοσιτριών ετών; Αν ναί, τότε στα «ορόσημα» της κουτσής πεντάλφας θα συμπεριλαμβάναμε τις χρονολογίες 1960, 1983, 2006. Αν καί η έρευνά μου δεν αποκάλυψε γεγονότα σχετικά με παγκόσμιο πόλεμο, ή προεργασία του, εν τούτοις πιστεύω (διότι η κουτσή πεντάλφα δεν αστοχεί!) ότι το 2006 συνέβησαν γεγονότα κυρίως «τελετουργικά» (να το πω έτσι) καί άγνωστα στο ευρύ κοινό. Μόνο που δεν έχω τρόπο να το αποδείξω.

Συμπερασματικώς: Η 29η Απριλίου 2014 καί η 23η Αυγούστου 2014 είναι οι δύο ημερομηνίες-«κλειδιά», που (κατ’ εμένα) οριοθετούν -η πρώτη- καί σηματοδοτούν -η δεύτερη- την έναρξη του Γ’ ΠΠ. Ίσως η πρώτη απλά να σημαίνει το τέλος των τελετών αναβίωσης του τελετουργικού μέρους του «Ατλαντικού» πολέμου (που ξεκίνησε με την έκλειψη του Βασιλίσκου από την Ηριγόνη στις 20/03/2014), καί η ουσιαστική έναρξη του Γ’ ΠΠ να επισυμβεί επάνω στη δεύτερη. Αυτό, βεβαίως, θα φανεί ξεκάθαρα τους επόμενους μήνες.

Όμως, γιατί θέτω το όποιο τελετουργικό έναρξης του Γ’ ΠΠ την 20η Μαρτίου 2014; Την υπομονή σας, παρακαλώ! Η εισαγωγή στο θέμα θα είναι μακρόσυρτη.

ΠΕΡΙ ΑΣΤΕΡΟΕΙΔΩΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ

Οι αστεροειδείς, κομμάτια του πάλαι ποτέ Φαέθωνα, είναι μία πολύ παράξενη ιστορία. Τα μεγάλα ερωτήματα των σημερινών αστρονόμων σχετικά μ’ αυτούς, είναι σε γενικές γραμμές τα εξής:

  • Εάν εξερράγη ολόκληρος πλανήτης, γιατί τα κομμάτια του δεν έφυγαν προς διάφορες κατευθύνσεις, αλλά συνεχίζουν να «πλέουν» αενάως επάνω στην ίδια τροχιά;
  • Καί γιατί αρκετά απ’ αυτά έχουν περίπου την ίδια ταχύτητα καί ομαδοποιούνται; (Ως γνωστόν, υπάρχουν τρείς μεγάλες, ευδιάκριτες ομάδες αστεροειδών: οι «Έλληνες», οι «Τρώες», καί οι «Χίλντες».)
  • Πόσο μεγάλος ήταν ο Φαέθων;… Τη στιγμή που όλη η μάζα των αστεροειδών αθροιζόμενη δεν δίνει έναν «κανονικό» πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος.
  • Άρα, αφού οι αστεροειδείς «δεν» προέρχονται από εκραγέντα πλανήτη, τότε από πού προέρχονται;

Αντιθέτως, η αφεντιά μου δεν έχει τέτοιες απορίες. Ήδη σας έχω εκθέσει τις απαντήσεις μου.

Θεωρώ, λοιπόν, ότι οι αστεροειδείς στ’ αλήθεια προέρχονται από την έκρηξη του μακαρίτη Φαέθωνα. (Άρα, δεν τίθεται θέμα να ψάχνω άλλη πηγή προελεύσεώς τους.) Επίσης, κατά την έκρηξη αυτή έγινε κομμάτια καί το ένα από τα δύο φεγγάρια του πλανήτη αυτού. (Το άλλο, είναι αυτό που γυρίζει γύρω απ’ τη Γή μας.) Επίσης, σας έχω αποδείξει ότι ο Φαέθων ήταν λιγάκι μεγαλύτερος του Κρόνου – πράγμα που από την πλευρά του συνεπέρανε καί ο εκλιπών Τόμ βάν Φλάντερν. Τέλος, σας περιέγραψα λεπτομερώς τον μηχανισμό της έκρηξης του Φάεθωνα (εδώ κι εδώ), από υπεράντληση αιθερικής ενέργειας.

Η μόνη απάντηση, την οποία δεν έδωσα ακόμη, είναι γιά τη φύση των αστεροειδών.

Αν καλοψάξει κανείς τους συμβατικούς αστρονόμους, τους «σεβαστούς πανεπιστημιακούς δασκάλους, που προωθούν την επιστήμη», κτλ κτλ θρίχες περμανάντ, θ’ ανακαλύψει πως δεν είναι καί τόσο …συμβατικοί. Γιά παράδειγμα, πολλοί από δαύτους είναι ποδίτσες. Όχι πως οι ποδίτσες είναι τίποτε οργισμένοι έφηβοι, αλλά οι προφέσσορες συνήθως θα κρυφτούν πίσω από τη σεβάσμια μάσκα του ακαδημαϊκού, καί δεν θα διατυμπανίσουν την ποδιτσοφορία τους στους φοιτητές τους.
Από τη στιγμή, όμως, που οι προφέσσορες θ’ ανακατευτούν σε τέτοια μονοπάτια, θ’ αρχίσουν καί να σκέφτονται αλλοιώς. Τουτέστιν, ουχί αυστηρώς …επιστημονικώς! Γι’ αυτό, δεν είναι σπάνιο να βλέπεις επιστήμονες του είδους να εντυπωσιάζονται από αλήθειες εξ αποκαλύψεως – που τους τις σερβίρει κάποιος …«μέγας μύστης». (Προσωπικά, μου είναι αδιάφορο το τί ισχυρίζονται οι ίδιοι παραέξω.) Ποιοί; Αυτοί που, υποτίθεται, έχουν τη νοημοσύνη καί τα (εργαστηριακά) μέσα να ελέγξουν κάθε τί, αν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, ή όχι!

Νά,… υπάρχει πχ ένας «ακαδημαϊκός μύθος», ότι μερικοί επιστήμονες των αρχών του 20ου αιώνα βάλανε κάποιους θεοσοφιστές να οραματιστούν το εσωτερικό του ατόμου, καί να τους το περιγράψουν!…

Κάμποσο μυαλό, όμως, όντως διαθέτουν οι προφεσσόροι – δε λέω. Κι έτσι, δεν τους πήρε πολύ να παρατηρήσουν σημάδια επαναλαμβανόμενης συμπεριφοράς στους αστεροειδείς. Ή, να το διατυπώσω καλύτερα: επαναλαμβανόμενα γεγονότα, σχετιζόμενα με τους αστεροειδείς.
Μπορεί, βέβαια, να διέθεταν καί βιβλιογραφία απρόσιτη στο ευρύ κοινό, από την οποία πήραν την ιδέα (του «συμπεριφορικού μοντέλου» των αστεροειδών) έτοιμη. Πχ ο ένας αδ:. ποδίτσας είχε τα κλειδιά της υπόγειας βιβλιοθήκης του Βατικανού. Διάβασε (θεωρούμενα «χαμένα») αρχαία ελληνικά χειρόγραφα εκεί μέσα, έμαθε ενδιαφέροντα …καινούργια πράγματα, καί τα σφύριξε στον έτερο αδ:. ποδίτσα, διευθυντή του αστεροσκοπείου Τάδε. Έτσι πάει η σκυταλοδρομία σ’ αυτές τις περιπτώσεις.

Το επόμενο στάδιο, μετά τις αρχικές παρατηρήσεις: όπως έγραψε καί η αναγνώστρια «vedi» σε σχόλιό της, είναι προφανές πως οι προφέσσορες κάνανε συσχετισμό γεγονότων επάνω στη Γή μας με τις θέσεις καί τις αμοιβαίες γωνίες των αστεροειδών. Μιά που οι αστεροειδείς άρχισαν ν’ ανακαλύπτονται την Πρωτοχρονιά του 1801 (από τον Τζιουζέππε Πιάτσι, που ανακάλυψε τη Δήμητρα), οι λεβέντες μάλλον ξεσκίστηκαν στο διάβασμα εφημερίδων της εποχής τους, καί στην αποδελτίωση των «ψιλών» ειδήσεων. (Δεν υπήρχαν Ιντερνέτια τότε.) Ίσως σκάλισαν καί βιβλιογραφικές αναφορές παρελθόντων γεγονότων, είδαν (με υπολογισμό τροχιών) ότι ο τάδε αστεροειδής χώνει τη μούρη του κάθε φορά που συμβαίνει συγκεκριμένο γεγονός, οπότε τσούπ! Έτοιμο τ’ όνομα του αστεροειδούς! Νά, αυτός βαφτίστηκε «Δήμητρα», ο άλλος «Παλλάς», κτλ κτλ.

Το λιγώτερο προφανές, είναι πως όλοι αυτοί οι κύριοι γνωρίζανε άριστα τη συμβατική Αστρολογία. (Διότι ξέρανε τί να ψάξουνε καί πού να το ψάξουνε.) Καί το ακόμη λιγώτερο προφανές, είναι πως έφτιαξαν μία νέα, απόκρυφη Αστρολογία με βάση τους αστεροειδείς – την οποία καί συμβουλεύονται.

Ακόμη ένα …προφανές συμπέρασμα: Την Αστρολογία αυτή των αστεροειδών την κρατάνε μεν μυστική από το ευρύ κοινό, αλλά σημαντικά γεγονότα σε υψηλό επίπεδο (πχ ενέργειες αρχηγών κρατών) σχεδιάζονται με βάση αυτήν. Αυτό το τελευταίο μπορούμε καί να το διαπιστώσουμε από την ειδησεογραφία, όχι απλά να το συμπεράνουμε.

Εκείνο που δεν είδαν, ή το είδαν μεν, αλλά κάνουν την πάπια περί αυτού δε (διότι δεν μπορούν να το εξηγήσουν), είναι το βαθύτερο…

ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΙΩΝ ΤΟΥ ΦΑΕΘΩΝΑ

Φανταστείτε πως έχετε ένα τουφέκι, που, αντί γιά σφαίρες, ρίχνει βελόνες. Φανταστείτε πως πυροβολάτε μία άλλη βελόνα, θέλοντας να περάσετε τη βελόνα-βλήμα από την τρύπα της βελόνας-στόχου. Φανταστείτε ακόμη, πως πυροβολάτε από απόσταση εκατοντάδων χιλιομέτρων. Καί πως πυροβολάτε αμέτρητους αιώνες πριν!
Φανταστείτε, ακόμη παρακάτω, πως η βελόνα-στόχος δεν βρίσκεται στη θέση της!!!… Αλλά ΘΑ βρεθεί εγκαίρως καί επακριβώς στη σωστή θέση, αφού πρώτα έχει κάνει απίθανες κινήσεις.

Φανταστείτε, τέλος, πως πράγματι, πετυχαίνετε τον στόχο σας!!!!!

Σας μπέρδεψα;

Κι όμως, μιλώντας κατ’ αναλογίαν, στην πραγματικότητα αυτό ακριβώς συμβαίνει με τα κομμάτια του Φαέθωνα!

Το μόνο που ίσως σας μπέρδεψε, είναι πως μόλις πρίν μιλούσαμε γι’ αστεροειδείς. Όμως, κομμάτια του Φαέθωνα είναι καί οι κομήτες.
Αυτοί, τώρα, είναι επιφανειακά κομμάτια του μακαρίτη πλανήτη, που τα τίναξε μακριά η έκρηξη, στις εσχατιές του Ηλιακού μας Συστήματος. Αν δεν είχαν αρχική ταχύτητα διαφυγής απ’ αυτό (που αρκετά τη διέθεταν, κι έφυγαν – γι’ αυτό δεν βγαίνουν οι λογαριασμοί της μάζας «πλανήτη» στους επιστήμονες), τότε τέθηκαν σε εξαιρετικά μακροχρόνιες τροχιές, εξαιρετικά μεγάλης εκκεντρότητας ελλείψεων. Δηλαδή, επισκέπτονται τη συμπαντική γειτονιά μας κάθε μερικές χιλιάδες χρόνια, καί μετά εξαφανίζονται πάλι στα όρια του Ηλιακού μας Συστήματος – ίσως κι ελαφρά έξω απ’ αυτό.
Έγραψα πως είναι επιφανειακά κομμάτια του Φαέθωνα, διότι κουβαλάνε μαζί τους κομμάτια πάγου… ο οποίος αποτελείται από αλμυρό νερό. Είναι ακριβώς νερό από τους ωκεανούς του μακαρίτη πλανήτη.

Κι ακριβώς το ίδιο νερό μας επέτρεψε να χρονολογήσουμε την έκρηξη του Φαέθωνα στα 3,200,000 (τρία εκατομμύρια διακόσιες χιλιάδες) χρόνια πριν. Γιατί; Διότι μάζες αυτού του νερού βρέθηκαν να έχουν κάνει «στάμπες» επάνω στους δορυφόρους του Δία, όπως τινάχτηκαν στο διάστημα. Τα υπόλοιπα τ’ ανέλαβε η φασματοσκοπία, κι έτσι γνωρίζουμε την χρονολόγηση.
Πριν αρκετά χρόνια, όταν είχα πρωτοσυνδεθεί στο Διαδίκτυο, είχα βρεί μία (αγγλόφωνη) ιστοσελίδα μεταπτυχιακού φοιτητή (κάπου στο εξωτερικό), που τα εξηγούσε όλ’ αυτά. Θυμάμαι, ήμουνα στη φάση του πειραματισμού με το νέο «κοσκινάκι» μου, καί είχα χρησιμοποιήσει τον «Lycos«. (Αυτός είναι ένας -μάλλον πειραματικού χαρακτήρα- browser, που «βλέπει» μόνο κείμενο. Όχι εικόνες.) Δυστυχώς, όμως, δεν κατάφερα από τότε να ξαναβρώ τη συγκεκριμένη ιστοσελίδα.

Λοιπόν, πολύ πριν τους επιστήμονες, ο απλός λαός (ειδικά ανά τας Ευρώπας) είχε δώσει τη δική του συμπεριφορική ανάλυση: είχε συνδέσει τους κομήτες με άσχημα πράγματα. Λοιμοί, λιμοί, σεισμοί, καταποντισμοί, θάνατοι, καταστροφές, πόλεμοι… Όλο το πακέτο της συμφοράς!
Έρχεται, τώρα, καπάκι στην εποχή μας κι ο Γκόρο Αντάτσι, καί κάνει τρομερές αναλύσεις των τροχιών διαφόρων κομητών …»της …μοδός» – όπως ο Ελενίν, ο ISON, κι άλλοι παρόμοιοι, που περνάνε από το «μάτι της βελόνας». (Ψάξτε τους συνδέσμους, αξίζει!) Το -αρχικό- συμπέρασμα είναι πως:

  • Είτε οι κομήτες (καί οι αστεροειδείς) σπρώχνονται από κάποιες (αόρατες) υπερνοημοσύνες.
  • Είτε κομήτες κι αστεροειδείς έχουν προγραμματιστεί από κάποιες υπερνοημοσύνες να κάνουν όσα κάνουν, καί ξεκίνησαν την πορεία τους από έκρηξη προγραμματισμένη σε άπειρες μικρολεπτομέρειες. (Πχ αρχικές ταχύτητες των κομματιών, κατευθύνσεις βολής, καί ό,τι άλλο.)
  • Είτε, τέλος, αποτελούν οι ίδιοι υπερνοημοσύνες.

Σ’ αυτά όλα, επιστήμονες καί μη, τσινάνε. Γιατί, όμως; Τί τους ενοχλεί; Ιδού!

  • Αναίρεση πρώτη: αυτές οι υπερνοημοσύνες, αν είναι όντως τέτοιες, γιατί να μην κάνουν κατ’ ευθείαν προγραμματισμό των κομητών κι αστεροειδών, αλλά ν’ αναλίσκονται σε διαρκές σπρώξιμο;

Λογικόν, καί πάει το πρώτο ερώτημα. Πέρασε στην ανυπαρξία. Άσε που, αν υποθέσουμε υπερνοημοσύνες να σπρώχνουνε τις ουράνιες πέτρες, ή να τις εκσφενδονίζουν, πάμε σε Ολύμπιους Θεούς, Τιτανομαχίες, κτλ. Που σημαίνει, ότι θα κληθούμε να δώσουμε πραγματιστικές εξηγήσεις σε μυθολογικά γεγονότα.
Κι αν αυτά δεν ήταν παραμύθια, αλλά πραγματικότητα; Έ; Τί κάνουμε τότε; (Λες να μας βλέπει ο Δίας στις στοές μας, που λατρεύουμε τον Κρόνο; Μπρρρρρ!!!… 🙂 )

  • Αναίρεση δεύτερη: Γιατί να προγραμματιστούν κομήτες / αστεροειδείς; Δεν βγαίνει νόημα. Ακόμη χειρότερα: γιατί να προγραμματιστούν τα κομμάτια της έκρηξης πχ μιάς χειροβομβίδας;
  • Κι αναίρεση τρίτη: Ποιός ν’ αποτελεί υπερνοημοσύνη; Οι πέτρες; Έ, όχι δά!

Τότε;

Η ΕΞΗΓΗΣΗ

Αυτή ελλοχεύει στην τέταρτη εκδοχή, που υποστηρίζω εγώ: Οι διαστημικές πέτρες όντως είναι πέτρες… Αλλά κουβαλάνε μέσα τους κομμάτια κάποιου παμπάλαιου αρχικού προγραμματισμού.

Που τις αναγκάζει:

(α) να κάνουν αυτές τις συγκεκριμένες τροχιές, όσο «απίθανα» κι αν φαίνονται στα μάτια μας τα περάσματά τους από «το μάτι της βελόνας», καί

(β) να προτρέπουν σε συμπέρασμα άμεσου συσχετισμού των κινήσεων/θέσεών τους με τις ζωές των ανθρώπων στη Γή.

Βέβαια, το βαθύτερο αίτιο του (β) δεν το γνωρίζω. Κανείς δεν το γνωρίζει. Το πώς (αλληλο)επηρεάζεται μία ομάδα φαινομενικώς ασχέτων παραγόντων (από τις τροχιές των αστεροειδών, μέχρι το αιθερικό πεδίο, μέχρι την εγκεφαλική λειτουργία των ανθρώπων, μέχρι το dna, μέχρι…, μέχρι…), αποτελεί πολύ μακρυνό μελλοντικό ανάγνωσμα. Όμως, ο συσχετισμός είναι υπαρκτός. Στο κάτω-κάτω, κάθε πρωτόγονος ξέρει ν’ ανάβει φωτιά, κι ας μη γνωρίζει Μοριακή Χημεία. Ας μας επιτραπεί, λοιπόν, κι εμάς, τους πρωτογόνους του 21ου αιώνα μΧ, έστω το να είμαστε βέβαιοι γιά την ύπαρξή του.

Μπορώ, όμως, να σας πω με σιγουριά το εξής: οι Φαεθωνιανοί είχαν μετατρέψει τον πλανήτη τους όχι μονάχα σ’ ένα τεράστιο εργοστάσιο ενεργειακής παραγωγής, αλλά καί σ’ έναν τεράστιο υπερ-υπολογιστή! Επομένως, οι αστεροειδείς με τους κομήτες είναι κομμάτια αυτού του πάλαι ποτέ υπερ-υπολογιστή, μ’ ενσωματωμένο προγραμματισμό. Γιά να καταλάβετε καλύτερα, συγκρίνετέ τους όχι με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές σας, αλλά περισσότερο με τηλεκοντρόλ καί μηχανισμούς πχ από γκαραζόπορτες, ή ασσανσέρ. Κάθε φορά που ανάβουμε ένα τέτοιο μηχανάκι, θα εκτελέσει επακριβώς μία σειρά από καλώς καθορισμένες λειτουργίες. (Ενώ οι υπολογιστές διαθέτουν σαφώς περισσότερη ελευθερία κι ευελιξία.)

Το κακό είναι, πως ούτε αυτό γνωρίζω ακόμη γιατί το κάνανε οι μακρινοί μας πρόγονοι στον Φαέθωνα. Είμαι, όμως, απόλυτα σίγουρος πως έτσι συνέβησαν τα πράγματα.

Διότι, στο κάτω της γραφής, το Σύμπαν αποτελείται από ύλη, ενέργεια…

…καί πληροφορία!

163-ΗΡΙΓΟΝΗ

Η Ηριγόνη-163 είναι ο αστεροειδής, που πέρασε μπροστά από τον Βασιλίσκο στις 20/03/2014. Κι αν δεν ξεκίνησε τον Γ’ ΠΠ, ξεκίνησε αυτήν εδώ τη σειρά των αναρτήσεων! 🙂

Το 163 είναι ο αύξων αριθμός της ανακάλυψής της.

(…Θυμήθηκα έναν «αστικό μύθο», που λέει ότι τη μόδα του γκράφφιττι την ξεκίνησε ένας Ελληνοαμερικανός, που αρχές της δεκαετίας του 1960 έγραφε «Takis-123» με μαρκαδόρο στους τοίχους της Νέας Υόρκης. Δεν ξέρω αν έχει κάποια σχέση, πάντως ο 123 είναι ο αστεροειδής «Μπρουμχίλντα«.)

Ευρύτερα γνωστές Ηριγόνες, στην αρχαιότητα, είχαμε δύο:

Η μία ήταν ερωμένη του Διονύσου, κόρη του κατοίκου της Αττικής Ικάριου, στον οποίο ο Διόνυσος έμαθε την τέχνη του κρασιού. Όταν ο Ικάριος κέρασε κρασί άλλους ανθρώπους, αυτοί νόμισαν πως τους δηλητηρίασε, καί τον σκότωσαν. Κι όταν η Ηριγόνη είδε το πτώμα του πατέρα της, την έπιασε απελπισία καί κρεμάστηκε.

Προς ανάμνηση αυτού του γεγονότος, οι κάτοικοι της Αθήνας κάποιες εποχές κρεμούσαν κοπέλλες ζωντανές… Καί τις κρεμούσαν στ’ αλήθεια.

Η δεύτερη Ηριγόνη ήταν παιδί του αιμομικτικού γάμου του Αιγίσθου με την Κλυταιμνήστρα. Η ίδια παντρεύτηκε (πάλι σ’ αιμομικτικό γάμο) τον ετεροθαλή αδελφό της Ορέστη, καί κάπου εκεί τελείωσε το καταραμένο γένος των Ατρειδών. (Τί παιδιά βγήκαν από τέτοιους γάμους -καθυστερημένα κι ασθενικά-, το καταλαβαίνει κανείς εύκολα. Δεν χρειάζεται εξήγηση, γιατί αυτή η καταραμένη γενιά δεν συνεχίστηκε μετά την Ηριγόνη.) Κατ’ άλλες παραλλαγές του μύθου, κι αυτή η Ηριγόνη αυτοκτόνησε – ή παρα λίγο να τη σκοτώσει κι αυτήν ο Ορέστης.

Ο αστεροειδής 163 ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της πρώτης Ηριγόνης, από τον Ανρύ Ζοζέφ Αναστάσιο Περροτέν (που τη βρήκε στις 26/04/1876). Τουλάχιστον αυτό γράφουν τα επίσημα κιτάπια. (Δεν ξέρω τί είδε ο λεγάμενος αστρονόμος, κι έδωσε αυτό το όνομα. Επιδημία παρθένων ν’ αυτοκτονούν διά κρεμάσματος; Δεν μπορώ να υποθέσω κάτι.) Αλλά μην ξεχνάτε, ότι στην όλη μας συζήτηση παίζει πολύ η έννοια του κεκρυμμένου.

Κι έτσι, κατά τη γνωμάρα μου, η Ηριγόνη που έκανε έκλειψη στον Βασιλίσκο στις 20/03/2014 μΧ, είναι η δεύτερη. Η Ατρείδω.

Βλέπεις, αναγνώστη μου, οι Ατρείδες ήταν σκέτα καθάρματα. Ένας προς έναν. Όλη η γενιά τους! Κρόνιοι Πελασγοί γάρ (εκ Μυσίας).

  • Ο Τάνταλος, ανθρωποθυσιαστής καί θεομπαίχτης των Ολυμπίων Θεών. (Τί ουρλιάζει «Κρόνος!» στα κεραμίδια; Έ; 🙂 ) Καί γενάρχης «σημαδεμένων». (Σπαρτών; )
  • Ο Πέλοπας, δολοφόνος (του Μυρτίλου) καί εμμέσως δολοφόνος του Οινομάου (καλό κουμάσι κι ο Οινόμαος…).
  • Τα δίδυμα αδέλφια Ατρέας καί Θυέστης, δολοφόνοι. (Του Χρυσίππου.) Κι όχι μόνον αυτό. Ο πρώτος, επίσης ανθρωποθυσιαστής, έδωσε στον δεύτερο τα μαγειρεμένα κομμάτια του ανηψιού του, δηλ. του γυιού του Θυέστη, κι ο δεύτερος τά ‘φαγε. (Θυέστης, εκ του θύω + εσθίω. Θυσιάζω καί τρώω.)
  • Ο Αγαμέμνων, ανθρωποθυσιαστής.
  • Η Ιφιγένεια, ανθρωποθυσιάστρια. (Στην Ταυρίδα. Εδώ ακριβώς συνδεόμαστε γιά πρώτη φορά -έστω, συμβολικώς- με τα σημερινά γεγονότα της περιοχής της Κριμαίας/Ταυρίδας.)
  • Κι ο Ορέστης, δολοφόνος της μητέρας του, αιμομίκτης, καί φυσικός αυτουργός ενός άλλου αιματηρού εθίμου των Πελασγών, του «φέρσου» (όπως το λέγανε οι -επίσης Πελασγοί- Ετρούσκοι). Δηλαδή της βεντέττας, όπως το ξέρουμε σήμερα.

Οι Ελληνίδες μητέρες όλων αυτών δεν μπόρεσαν να ημερέψουν τ’ άγρια κρόνια γονίδια.

Οι Ατρείδες μας δίνουν να καταλάβουμε, το γιατί οι υπόλοιποι Έλληνες έδιωξαν κλωτσηδόν απ’ την Ελλάδα τους Κρόνιους Πελασγούς. (Κι η πρώτη Ηριγόνη, Πελασγίνα είναι. Οι ανθρωποθυσίες των νεαρών παρθένων, το χούϊ των τότε συμπατριωτών της ν’ αφαιρούν ανθρώπινες ζωές γιά ψύλλου πήδημα, σ’ αυτό το συμπέρασμα μας οδηγούν. Άλλως τε, η «επίσημη» Αρχαιολογία θέλει τη σειρά των κατοίκων της Αττικής ως: Πελασγοί, Ίωνες, κλασικοί Αθηναίοι.)

Σας έχω πεί αμέτρητες φορές, ότι σκέπτομαι πολύ γρηγορώτερα, απ’ όσο κάνω αναρτήσεις. Έτσι, αμέσως συνειδητοποίησα τί σημαίνει «Ηριγόνη-163 μπροστά από τον Βασιλίσκο»:

Hrigonh-Basiliskos_2014-03-20

Η απεικόνιση του φαινομένου από το αστρονομικό πρόγραμμα Cartes du Ciel,

εκεί ακριβώς, που γράφει «Alp Leo». (Στις αμέσως προηγούμενες κι επόμενες στιγμές

αναγράφει καθαρά τα ονόματα της Ηριγόνης καί του Βασιλίσκου,

αλλά ακριβώς τη στιγμή της έκλειψης, όχι.) Η κίτρινη γραμμή είναι η εκλειπτική.

Σημαίνει «μαϊμού» επανάληψη της συζυγίας Ηλίου-Βασιλίσκου του 9,600 πΧ. Στην οποία λείπουν Ήλιος καί Σελήνη, καί αντικαθίστανται από την «αντ’ αυτών» Ηριγόνη 163. Το παιδί της καταραμένης γενιάς των ανθρωποθυσιαστών!

Όπως συνειδητοποίησα αμέσως, ότι πρόκειται γιά τη δεύτερη Ηριγόνη (είπαμε: κεκρυμμένοι οι συμβολισμοί!) – και πως όσοι ψάχνουν γιά ερμηνεία του συμβολισμού με «κλειδί» την Ηριγόνη του Ικάριου, απλώς ματαιοπονούν. Μην ξεχνάτε, τέλος, ότι οι Μυκήνες (έδρα των Ατρειδών) με τα λιοντάρια τους είναι γνωστές καί με τον ομηρικό χαρακτηρισμό: «πολύχρυσος Μυκήνη». Αν, επομένως, τα σύμβολα του αστερισμού του Λέοντα δεν τ’ αναγνωρίζετε, δεν σας φταίω εγώ.

Το μόνο που δεν γνωρίζω, είναι αν στις 20 Μαρτίου φέτος επαναλήφθηκαν τελετουργικές ανθρωποθυσίες, ή/καί «θυεσθίες» με ανθρώπινες καρδιές. Φοβάμαι πως τέτοιες αισχρότητες πράγματι συνέβησαν, καί -δυστυχώς- δεν ήταν καθόλου «μαϊμού».

(επόμενο)

Older Entries