arxigramma-Tο παρόν ιστολόγιο δεν συνηθίζει ν’ αναρτά άρθρα πολιτικού περιεχομένου, αλλά τα πρόσφατα γεγονότα επιβάλλουν την παράθεση της άποψής μου. Οι (άσχημες) συνέπειές τους πρέπει να προληφθούν ΥΠΕΡΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ – καί τα προσφιλή θέματα του γράφοντος μπορούν να περιμένουν.

Από τις 18 Σεπτεμβρίου 2013 το πρωΐ, μία λέξη ακούγεται συνεχώς, περισσότερο καί με μεγαλύτερη ένταση από οποιαδήποτε άλλη:

Εμφύλιος!

Τη λένε τα ΜΜΕ, την επαναλαμβάνουν διάφοροι («)ανεξάρτητοι(«) καί («)σκεπτόμενοι(«) ιστολόγοι, την πιπιλίζουν διάφοροι καλόπιστοι (αλλά πολιτικώς αγράμματοι) άνθρωποι. Παπαγάλους δεν άκουσα ακόμη να τη λένε, αλλά μάλλον έχω καιρό να περάσω έξω από «ζωάδικο». (Ήτοι, ήγουν, καί τουτέστι «πέτ σόπ», στη …δεύτερη μητρική μας γλώσσα. 🙂 )

Όλοι οι προαναφερθέντες «σοβαροί», όμως, ιδίως οι …προφήτες («- Θα έχουμε εμφύλιο!!!», κτλ κτλ κτλ – εννοώντας: «- Θα έχουμε νεκρούς!»), προτρέπονται να μου αγοράσουν καμιά καπνοσύριγγα καί να το βουλώσουν οριστικώς.

Γιατί; Τί ακριβώς συνέβη; Τί λέω;

Οι συζητήσεις περί (νέου) «εμφυλίου» στην Ελλάδα δεν είναι καινούργιες, ούτε σπάνιες. Τις ακούσαμε καί πέντε χρόνια πριν, τον Δεκέμβρη του 2008, με τον «Αλέξη» (Γρηγορόπουλο). Τις ξανακούσαμε πρόσφατα, με τον Θανάση, που δεν πλήρωσε εισιτήριο στο λεωφορείο, καί πήδηξε απ’ αυτό καί σκοτώθηκε. Τις ματαξανακούμε από τις 18 του μήνα, με τον «Killah P».

Λοιπόν, σκοτώθηκαν τρεις νέοι άνθρωποι. Αλλά διατί «εμφύλιος», περικαλώ; Ποιός το ορίζει αυτό; Ποιός δίνει …διαταγές στον Ελληνικό Λαό, γιά το τί θα κάνει μετά, με αφορμή τους θανάτους αυτούς; Σκεφθείτε ότι, καί χωρίς την «κρίση» ή άλλες πολιτικοκοινωνικές αιτίες, κάθε χρόνο σκοτώνονται αρκετοί νέοι άνθρωποι σε τροχαία. Εκατοντάδες είναι τα πιτσιρίκια, που τα βλέπουν νεκρά στο φέρετρο οι γονείς τους, καί δεν προλαβαίνουν να μεγαλώσουν καί να γεράσουν γιά το αντίθετο. Εκατοντάδες 15χρονα, 16χρονα, καί παρόμοιες ηλικίες καβαλάνε «φτιαγμένα» μηχανάκια, παραβιάζουν κόκκινα, αγνοούν επιδεικτικά τους κανόνες,… καί τερματίζουν τη ζωή τους. Απορώ, λοιπόν, γιατί σ’ αυτές τις περιπτώσεις τα «σοβαρά» ΜΜΕ δεν μας προτρέπουν σε πεντέξη «εμφυλίους» καθημερινώς. Έτσι, βρ’ αδερφέ, γιά να μην πιανόμαστε απ’ το καθησιό.

Θα μου πεί κανείς, ότι με τον Αλέξη, τον Θανάση, καί τον «Κίλλα» έχουμε καί (σώωωωωπα!!!) …πολιτικές αιτίες! Διότι, δεν είναι μονάχα οι θάνατοι νέων ατόμων. Είναι, λέει, καί κάτι κακοί νεοναζιστές (καί ελεγκτές εισιτηρίων παύλα τέρατα) που επιτίθενται καί σφάζουν κόσμο. Σύμφωνοι, αλλά οι κακοί νεοναζιστές είναι μειοψηφία, καί οι δράστες των φόνων συγκεκριμένα άτομα. Αρκεί, λοιπόν, ένας εισαγγελέας να τους βάλει στη φυλακή (καί στη θέση τους) όλους αυτούς. Επομένως, οι κραυγές γιά «εμφύλιο» πού αποσκοπούν;

Απ’ την άλλη πλευρά, πάλι, επίσης δεν θα βρούμε τίποτε Παναγίες. Μονίμως οι «μπάχαλοι» σπάνε, καίνε, βαράνε, σκοτώνουν (όπως στην περίπτωση της Marfin) καί δεν πληρώνουν ποτέ. Κι αυτοί ελάχιστοι είναι, άρα -σ’ ένα σοβαρό κράτος- μπορούν κάλλιστα να συλληφθούν μέσα σε 24 ώρες, καί να κάνουν (ενδεχομένως καί ισοβίως) παρέα στη στενή τους προειρηθέντες. Ο «εμφύλιος», λοιπόν, προς τί;

Δηλαδή, γιά να το κάνω λιανά:

Τί δουλειά έχει ο Ελληνικός Λαός να κατεβεί στους δρόμους οπλισμένος, καί ν’ αρχίσει να σκοτώνεται μεταξύ του γι’ άτομα καί καταστάσεις ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΦΟΡΟΥΝ;

Αυτό, ουδόλως μας το εξηγούν τα «σοβαρά» ΜΜΕ.

Θα σας το εξηγήσω, όμως, εγώ.

Η Ελλάδα, το κράτος «Ελλάδα», εισέρχεται σε νέα φάση – πράγμα που καταλαβαίνουν καί οι πλέον βλακίστατοι. Τη «νέα φάση» της χώρας μας, όμως, ο Ελληνικός Λαός την ορίζει κατά 1% καί λιγώτερο, καί οι αφέντες του κράτους «Ελλάς» κατά 99% καί περισσότερο.

Ποιοί είναι αυτοί οι αφέντες; είναι αυτοί, που παλιότερα λεγόντουσαν «Μεγάλες Δυνάμεις». Σήμερα, οι «Μεγάλες Δυνάμεις» που κάνουν κουμάντο εδώ, είναι η εξής μία: οι ηπαπάρα. Οι λοιπές του παρελθόντος (Γαλλία, Ρωσσία) δεν παίζουν ρόλο στην Ελλάδα της εποχής μας, η δε Γερμανία μας πίνει μεν το αίμα της οικονομίας μας, αλλά η κυριαρχία της είναι περιστασιακή. Η Γερμανία είναι αχυροκράτος γιά λογαριασμό των ηπαπάρα. Όταν θά ‘ρθει το «πλήρωμα του χρόνου», θα τη στείλουν στον αγύριστο άνευ ετέρου.

Σημειώστε ότι στο σημερινό δεν υπεισέρχομαι στο ποιός πράγματι κάνει κουμάντο πίσω απ’ τη βιτρίνα (μυστικές λέσχες, εβραίοι, μασώνοι, κτλ). Μένω στα κράτη σχηματικώς, ώστε να κάνω ευκολώτερη την ιστορική σύνδεση με το παρελθόν – καί να κατανοήσετε αμέσως τί θέλω να πω.

Μας έμεινε μία «Μεγάλη Δύναμη» του παρελθόντος, στην οποία δεν αναφέρθηκα – κι αυτή είναι η αγγλίτσα. Γιά λόγους, λοιπόν, αλλαγής των γεωπολιτικών ισορροπιών γιά το υπόλοιπο του 21ου αιώνα (που δεν θα τους αναλύσω εδώ), η αγγλίτσα πάει να ξαναπιάσει το νταβατζηλίκι της Ελλάδας, το οποίο -εκούσα άκουσα- παραχώρησε στις ηπαπάρα το 1947. Προς τούτο, πάει να ξαναφτιάξει (α) κομματικούς σχηματισμούς αποκλειστικά ελεγχόμενους απ’ αυτήν, καί (β) την καλή ( ; ) εικόνα διαφόρων δημοσίων προσώπων (εννοείται, πάλι ελεγχομένων απ’ αυτήν), που θα την εξυπηρετήσουν.

Έξω απ’ τα δόντια, λοιπόν, χωρίς να μασάω λόγια, αυτά τα πρόσωπα / κόμματα που συναποτελούν το εν Ελλάδι κουκλοθέατρο της «Μεγάλης Ανατολής» της αγγλίτσας, είναι:

  • Η «Χρυσή Αυγή».
  • Το κόμμα της δρακουλο-Ντόρας, το «Δη.Συ.» («Δημοκρατική Συμμαχία»).
  • Το ΛΑ.Ο.Σ (καί Καμπότζη) του μποντυμπιλντερά.
  • Το «Κόμμα Αποστράτων Αξιωματικών», ή όπως αλλοιώς θα το έλεγαν – που ήταν στα σκαριά να συσταθεί, αλλά τελικά έμεινε «στα χαρτιά».
  • Τα μέλη (όλα ανεξαιρέτως) της ακατονόμαστης δρακουλοφαμίλιας εκ Χανίων – συν οι απειράριθμοι «κουμπάροι» της, αν η φαμίλια δώσει εντολή προς τούτο.
  • Τα μέλη (όλα ανεξαιρέτως) της τέως βασιλικής φαμίλιας – Κοκός, «διάδοχος» Παύλος, Μαρί-Σαντάλ, κτλ κτλ κτλ.
  • Καί ο σέρ Μπάζιλ Μαρκεζίνης.

Δεν θυμάμαι, αν τώρα μου διαφεύγει κανένα άλλο τέτοιο ερπετό. Βασίζομαι στη μνήμη των αναγνωστών μου, στα σχόλια.

– Καί οι λοιποί, τί ρόλο βαράνε, ρέ Εργοδότη;

– Οι λοιποί, ηπαπάρα. Καθαρά. Κι ανεξαιρέτως. Δεν είδατε πχ το γλειμμένο, που πήγε τρέχοντας καί πήρε την …ευλογία του «αγάπη»;

– Καί συμφωνούν οι ηπαπάρα να παραδώσουν ξανά την Ελλάδα στην αγγλίτσα;

Αυτό, γιά να το κάνουμε πενηνταράκια, ξεφεύγει κατά πολύ των ορίων της παρούσης. Η απάντηση, πάντως, καί γιά τον επόμενο μισό αιώνα, είναι: «ναί, συμπαιγνιακώς». Ξεκάθαρα πράγματα.

Αν καθήσουμε καί ψάξουμε λίγο την Ιστορία, θα δούμε ότι η αγγλίτσα στην Ελλάδα έκανε παύλα επέβαλε πάντοτε τα εξής – μεμονωμένα, ή σε συνδυασμό:

  • Επιβολή δανείων. (Αυτό είναι το λιγώτερο…)
  • Απόλυτο έλεγχο της πολιτικής καί εν γένει δημόσιας ζωής του τόπου.
  • Επιβολή του βασιλικού θεσμού – κι όχι μόνο: επιβολή καί των βασιλέων της αρεσκείας της. (Βλέπε: δολοφονία Αλεξάνδρου Α’.)
  • Μοίρασμα χρημάτων προς εξαγοράν συνειδήσεων.
  • Καί, αν η κατάσταση της ξέφευγε, δημιουργία εμφυλίων.

Ως αρωγοί της όλης προσπάθειας, πάντα ερχόντουσαν οι τέκτονες της αγγλίτσας με την …τεχνογνωσία τους στο διαίρει καί βασίλευε επί «των λαών του Ινδοστάν». (Διαβόητη φράση του πόρδου Πάλμερστον, ο οποίος ήθελε να κάνει τους Έλληνες «μικρόψυχους, σαν τους λαούς του Ινδοστάν».) Φυσικά, κατά πόδας καί οι «υπερεσίες» της αγγλίτσας, στις οποίες είναι …αφιερωμένη (διά ροχάλας κατάμουτρά τους) η παρούσα ανάρτηση.

Γιά να τα δούμε αυτά επιτροχάδην, πάμε πρώτα στο 1821 καί την Απελευθέρωση: Επιβολή δανείου στην Ελλάδα, επιβολή κομματικών προσώπων καί σχηματισμών («Αγγλικόν κόμμα»), συν καναδυοτρείς εμφύλιοι μέχρι το 1840 – έτσι, γιά να γεμίζουν τα βιβλία της Ιστορίας. Φυσικά, δεν μας έλειψαν οι τέκτονες καί οι πράκτορες της αγγλίτσας, από …πριν το 1821, που πήγαν να κάνουν τους Έλληνες σαν τα μούτρα τους. (Ο προσηλυτισμός στη «χήρα, την έχουσα ανάγκη», έδινε κι έπαιρνε.)

Πάμε καί στα χρόνια της Κατοχής, στον «αιμοσταγή σφαγέα» Άρη Βελουχιώτη. Πολλά βρισίδια του τραβάνε μεταθανατίως πολλοί, οι οποίοι όμως «δεν βλέπουνε» ότι ο τυχοδιώκτης Ζέρβας, ο κινηματίας του 1928 που έχυσε αίμα Ελλήνων γιά το κέφι του (εκτός αν πεί κανείς ότι αυτοί, που σκοτώθηκαν από βολή πυροβολικού στη Βασιλίσσης Σοφίας ήταν μπάτσοι, οπότε: «- Έλα, μωρέ!»), ήταν καθαρός πράκτορας της αγγλίτσας καί τέκτων, που τον ανέσυραν οι άγγλοι από την ανυπαρξία, γιά να διαιρέσουν τους Έλληνες. Επίσης, αυτά τα σαΐνια «δεν βλέπουν» ότι κάθε αντάρτης του Ζέρβα έπαιρνε μία λίρα αγγλίτσας κάθε μήνα, ενώ κάθε αντάρτης του ΕΛΑΣ μαχόταν χωρίς αμοιβή. Τέλος, τα προειρηθέντα ξυπνοπούλια «δεν βλέπουν» ότι η αγγλίτσα έπαιξε ρελάνς τα ρέστα της εξ αρχής, γιά να πάρει απ’ τα χέρια του Βελουχιώτη το επικίνδυνο «παιχνίδι» της απόλυτης δύναμης κι εξουσίας.

Ο Βελουχιώτης ήταν μόνος του κι έκανε ό,τι γούσταρε μονάχα γιά μερικούς μήνες το καλοκαίρι του 1942. Από ‘κεί καί μετά, όταν η αγγλίτσα είδε ότι η αντάρτικη ομάδα του μεγαλώνει καί γίνεται «κατεστημένο», να κάτι άγγλοι αλεξιπτωτιστές στη Γκιώνα, να κάτι οβραιοΜάϋερς, να τους έχει διαρκώς στα πόδια του… Οι «σύμμαχοι» άγγλοι, που το 1941 την έκαναν κοπάνα απ’ το Ελληνικό πολεμικό μέτωπο… κι επί Κατοχής λύσσαξαν -ενώ δεν τους ζητήσαμε κάτι τέτοιο- να στέλνουν κομμάντος στα Ελληνικά βουνά, να μας …βοηθήσουν!… Κι απ’ την άλλη, απαγόρευσαν στα πλοία του Ερυθρού Σταυρού να προσεγγίσουν την Ελλάδα, με αποτέλεσμα μερικές εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς Έλληνες… Να κι ο Ζέρβας καί ο Ψαρρός, γιά «πλαγιοκόπηση» του ΕΛΑΣ!

Και μετά, να καί κάτι «ανοίγματα» του Αντάρτικου στον ευρύτερο πολιτικό χώρο με …προϊσταμένη αρχή την ΠΕΕΑ («κυβέρνηση του βουνού»), καί τέλος να καί η υπαγωγή του ΕΛΑΣ στο Στρατηγείο Μέσης Ανατολής (στρατηγείο καθαρά της αγγλίτσας, εννοείται). Πράγμα που έγινε ΠΡΙΝ τον Μελιγαλά – μιά που διαβάζω στο Διαδίκτυο γιά το πρόσφατο μνημόσυνο. Αν, λοιπόν, υπάρχουν ποινικοί ένοχοι γιά τη σφαγή των δωσιλόγων ταγματασφαλιτών εκεί, αυτοί είναι κυρίως καί πρωτίστως η αγγλίτσα καί ο τότε πρωθυπουργεύων οβραιοσκατό»γερος της δημοκρατίας», που έδωσε την εντολή γιά τις εκτελέσεις. Ο Βελουχιώτης το 1944 είχε καταντήσει, από πρωτοκαπετάνιος, …υπάλληλος των άγγλων – καί απλώς την πάτησε σα βλάκας (αναλαμβάνοντας την ευθύνη να καθαρίσει τις ταγματασφαλίτικες εστίες στην Πελοπόννησο), καί συνεχίζει μεταθανατίως να εισπράττει όλο το φτύσιμο. Να ξέρουμε καί τί λέμε. Η αγγλίτσα, όμως, στο απυρόβλητο. (Όσο γιά τον σκατόγερο «της δημοκρατίας», μόλις τώρα τελευταία ακούγονται κάτι κουβεντούλες περί του ποιού του.)

Πιστεύω, μπήκατε στο νόημα. Μάλλον περιττό να μιλήσω γιά τα επακολουθήσαντα του 1946-1949, ή γιατί μας κουβαλήθηκε πίσω στην Ελλάδα ο σύντροφος Ζαχαριάδης, ντυμένος με στολή άγγλου λοχαγού.

Επειδή, τώρα, η εξουσία δεν διαθέτει φαντασία, αιωνίως επαναλαμβάνεται. Αιωνίως επαναλαμβάνει τα παλιά, γνωστά, δοκιμασμένα κόλπα. Όθεν, η αγγλίτσα στην Ελλάδα του σήμερα – ξανά:

  • Σπέρνει λεφτά υπογείως, προς εξαγορά …υπαλλήλων καί συνειδήσεων.
  • Προσπαθεί να προωθήσει παντί τρόπωι τα δικά της κόμματα καί τους δικούς της πολιτικούς. Τα οποία κόμματα, μπερδεγουέη, είναι όλα του λεγόμενου «συντηρητικού» χώρου. Δεν είναι παράξενο: αυτόν τον χώρο υποστήριζε η αγγλίτσα καί προπολεμικώς, αυτόν υποστηρίζει καί σήμερα.
  • Σπρώχνει τους …υπαλλήλους της να μιλάνε γιά επαναφορά του Κοκού (που τον θεωρεί δικό της), καί …«εμφύλιο».
  • Γιά την επίτευξη των ανωτέρω, προσπαθεί ανελλιπώς να δημιουργήσει τις συνθήκες ανάπτυξής τους.

Έτσι, δώρο εξ ουρανού της ήρθε η πτωχοποίηση των Ελλήνων, απ’ τα φιλαράκια της τους Γερμανούς! Διότι, μονάχα σε φτωχούς κι απελπισμένους μπορεί να βρεί μεγάλη δεξαμενή πιθανών «εθελοντών» πρακτόρων (επί χρήμασι). Γνωστά κόλπα, αυτά της «στρατολόγησης» πρακτόρων… πρώτοι καί καλύτεροι οι ντεσπεράντος καί τα κατακάθια της κοινωνίας. Ποιός τρέχει 24 ώρες το 24ωρο μπουλουκηδόν σε «ντού», τα οποία εντέλλονται οι αόρατοι αρχηγοί του μέσω κινητών τηλεφώνων; (Μεταμεσονύκτια επεισόδια με «νεαρούς», κτλ κτλ.) Ο νοικοκύρης; Αυτός που έχει σπίτι, οικογένεια, δουλειά, παιδιά, σκυλιά, υποχρεώσεις; Ή ο εξαγορασμένος αλήτης;

Ο δε Κοκός καί τα παιδιά του παριουσιάζονται στα χαζοπεριοδικά σαν μιά καλή, ανέμελη οικογένεια «λαϊφστάϋλ» πλουσίων, άρα ελπίζεται ότι θα έχουν απήχηση στις νέες (επίσης χαζοχαρούμενες) γενιές, που δεν έζησαν βασιλεία – κι αντιμετωπίζουν την πιθανή αλλαγή πολιτεύματος μ’ ένα ανέμελο: «- Έλα, μωρέ!».

Τα υπόλοιπα, όμως, είναι κομμάτι δύσκολα.

Εκείνο, που μέχρι στιγμής σώζει τους Έλληνες από αλληλοσφαγή, είναι ότι οι συνθήκες του 1943/44 καί του 2010-φεύγα είναι τελείως διαφορετικές. Κι όχι μόνον αυτό, αλλά καί τελείως μη αναστρέψιμες. Δηλαδή, όσο κι αν καταστήσει η Γερμανία φτωχό καί ξεβράκωτο τον σημερινό Έλληνα, δεν πρόκειται να τον καταστήσει άβουλο υπήκοο -κι ανενημέρωτο- τυφεκιοφόρο κάποιων πονηρών, όπως τότε. Δεν πρόκειται, στον αιώνα τον άπαντα. Το πολύ-πολύ να τον κάνει …γυμνιστή! LOL!!! (Τί γελάτε, ρέ; Επιστροφή στις ρίζες! Στην αρχαία Ελλάδα!)

Αυτόν ακριβώς τον ρόλο έπαιξε η Γερμανία καί το 1943/44, αλλά σήμερα δεν πιάνει. Καί θα σας εξηγήσω καί το γιατί.

Επί Κατοχής -καί λίγο μετά-, το κουκλοθέατρο ήταν ευδιάκριτο στα μάτια του κοσμάκη. «Καλοί» οι άγγλοι καί οι αγγλόφιλοι Έλληνες, καί «κακοί» οι εναλλάξ μπαλλαντέρ Γερμανοί καί Σοβιετικοί – μαζί με τους εγχώριους θαυμαστές τους. Επίσης, όλοι οι προαναφερθέντες έφεραν όπλα, οπότε ο καθένας ήταν αναγκασμένος (α) να οπλοφορεί, (β) να διαλέξει πλευρά. Δεν μπορούσες τότε να το παίζεις ειρηνιστής καί ξένοιαστος τραλαλά, που τά ‘χεις καλά με όλους. Διότι, αν δοκίμαζες, θα μπουκάριζε κάποια στιγμή στο σπίτι σου ένα ένοπλο μπουλούκι, καί θα σου αποδείκνυε ότι το κεφάλι σου είναι άδειο… ανοίγοντάς το. Στην κυριολεξία. Επομένως, δεν υπήρχε κι Έλληνας αδέσποτος, έξω απ’ τα ένοπλα μαντριά της εποχής – όσο καί να τό ‘θελε.

Σήμερα, μπορεί μεν να βγήκαν επί σκηνής κουκλοθεάτρου άλλες κούκλες, «κακοί» οι χρυσαυγίτες καί «καλοί» οι μπάχαλοι, πλην όμως ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί να εξαναγκάσει κανέναν να φέρει όπλο, ή/καί να βγεί στους δρόμους να πυροβολάει. Εκτός αν αρχίσουν οι ένοπλες «μπούκες» χρυσαυγιτών καί μπάχαλων σε σπίτια, πανελληνίως καί ταυτοχρόνως… (Ώστε ν’ αναγκαστεί ο κόσμος «να βγεί στο κλαρί».) Πράγμα, όμως, Α-ΔΥ-ΝΑ-ΤΟΝ. Απλά, αδύνατον.

Μην ξεχνάτε, ακόμη, την ταχύτητα με την οποία διαδίδεται η ενημέρωση καί η χρήσιμη πληροφορία στην εποχή μας. Σήμερα, δηλαδή, η εποχή δεν σηκώνει «αγκιτάτσιες» – του τύπου: «- Τρέξτε! μας σκοτώνουν!». Ο καθένας πρώτα θ’ απαιτήσει να μάθει γιατί να τρέξει, καί ποιοί είναι αυτοί που «τον σκοτώνουν». Καί θα ξεβρακώσει το ψέμμα σε δευτερόλεπτα. Καί, είδατε πως (έστω κι ενστικτωδώς) ο πολύς κόσμος μέχρι στιγμής δεν τσιμπάει στα κελεύσματα γιά «εμφύλιο» – κι ούτε πρόκειται να τσιμπήσει, που να σφάζουν οι αλήτες των «υπερεσιώνε» έναν «νεαρό» κάθε μέρα.

Άρα, καλό το παραμύθι των «υπερεσιώνε» της αγγλίτσας, αλλά δεν έχει δράκο! Παραμύθι-αδερφή, δηλαδή! 🙂 Δεν τα παρατάτε τελείως, ρέ Έμ-Άη-Σίξ; Αποτύχατε, παραδεχθείτε το!

Με την ευκαιρία… επειδή γνωρίζω άριστα ότι η ψευδοπροφητεία «του Αγαθάγγελου» χαλκεύτηκε σε κάποια γραφεία της Οξφόρδης, να ρωτήσω: αυτές οι σημερινές «προφητείες γερόντων», που κατέκλυσαν το Διαδίκτυο, μπας κι είναι κι αυτές δικές σας εφευρέσεις, ώ «υπερεσίες» της αγγλίτσας; Λέω, δηλαδή, διότι ο βασιλικός σας σύζυγος, ο Κάρ(ι)ολος, πολύ κωλοσούρνεται στο «Όροc» εδώ καί χρόνια. Έ, άτομο μαθημένο σ’ αυτή τη ρημάδα τη ζωή να δίνει εντολές, δεν αποκλείεται να έδωσε εντολή καί γιά σπρώξιμο τίποτε έτοιμων οξφορδιανών ραβασακίων στους «γέροντες». Με το αζημίωτο, εννοείται – πχ γιά …»αναστηλώσεις των μονών», μη χ.σω!

Το ξέρω ότι δεν θα μου απαντήσετε, αλλά επί των όρχεών μου. Θα το μάθω με τον τρόπο μου, καί θα σας τα πασαλείψω στη μούρη, τα ψέμματά σας.

Τούτων ειπωθέντων, θα σας πω τί κάνω καί τί θα κάνω εγώ επί του θέματος.

Πρώτον, αδιαφορώ πλήρως γιά τα ΜΜΕ. Τηλεόραση βλέπω μόνο γιά καμιά ταινία (να με πάρει ο ύπνος), ή κανένα αθλητικό. Οι δε εφημερίδες… έ, άμα δω ότι ακριβαίνει το κωλόχαρτο, θα τις χρησιμοποιήσω δεόντως. Ιδίως οι «έγκριτες» καί «σοβαρές» σκουπίζουν καλύτερα! 🙂 (Τί γελάτε, ρέ; εδώ υφίσταται επιστημονική εξήγησις! Με την επιστήμη γελάτε; Έχουν χαρτί καλύτερης ποιότητας, γι αυτό. Μαζεύουν το σκατό πιό αποτελεσματικά.)

Δεύτερον, αν δω συμπλοκές στον δρόμο, έστω κι ένοπλες, θα μπω στο σπίτι μου, θα κλειδώσω την πόρτα, καί θα βγω στο μπαλκόνι ν’ απολαύσω το θέαμα – τήι συνοδείαι φραππέ. Ο «εμφύλιος» «πολιτικοποιημένων» αλητών μ’ ενδιαφέρει τόσο, όσο μ’ ενδιαφέρει καί ο εβδομαδιαίος «εμφύλιος» των κάθε «σούπερ» με τους κάθε «ούλτρας». Δε γ.μιέστε ν’ ασπρίσετε, κοινώς. Καί οι μέν, καί οι δέ.

Ελπίζω κι όλος ο Ελληνικός Λαός να σκέπτεται ακριβώς έτσι, σ’ αυτό το θέμα.

Άκου, «εμφύλιος»!

Βρέ, ούστ!

Υγ: Ούτε στιγμή δεν ξεχνώ πως ο θάνατος νέων ανθρώπων, όπως του Γρηγορόπουλου καί του «Κίλλα» δεν είναι απλά διατεταγμένος από κάποια κινητά τηλέφωνα με απόκρυψη. Είναι ανθρωποθυσία στον οξαποδώ, γιά να πιάσει ο σχεδιαζόμενος «εμφύλιος». Αλλά δέεεεννν…

Υγ 2: Ούτε στιγμή δεν χαλαρώνω, ελπίζοντας ότι οι «υπερεσίες» της αγγλίτσας καί των ηπαπάρα συμπαιγνιακώς θα παραιτηθούν απ’ τα σχέδιά τους. Το ξέρω πως έχουν επιμονή χειρότερη από μουλάρια – έως ότου γίνει το δικό τους. Γι’ αυτό, επειδή (όσο δεν προχωράνε τα σχέδια των ατλαντικών τεράτων) διατεταγμένος σκοτωμός Έλληνα νέου θα ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ χίλια τοις εκατό καί σύντομα, να θυμάστε τις ταπεινές σκέψεις του γράφοντος. Μην τσιμπάτε, ό,τι καί να γίνει.

Ελπίζω να βοήθησα ουσιαστικά.

Advertisements