(προηγούμενο)

arxigramma-Tο σημαντικό, όμως, μετά απ’ όλη αυτή την εξιστόρηση είναι οι σχέσεις μας με τους Πελασγούς. Πώς ήταν καί είναι αυτές; Η απάντηση είναι απλούστατη: όπως ακριβώς είναι η σχέση μας με τους σημερινούς Αλβανούς!

Αφαιρώντας τις εθνικές βλέψεις των γειτόνων κατσαπλιάδων (που δεν έχουν μυαλό να δουν ότι κάποια μέρα οι ηπαπάρα, όπου στηρίζουν το 100% των ελπίδων τους, θα τους «πουλήσουν» εν ψυχρώ), καί πηγαίνοντας σε προσωπικό επίπεδο, βλέπουμε ότι οι σημερινοί Αλβανοί (Αλβανοί, όχι Βορειοηπειρώτες) φέρονται καλά σ’ εμάς σε ποσοστό 10 έως 15% του πληθυσμού τους. Είναι ουδέτεροι καί αδιάφοροι σ’ ένα άλλο 35% έως 40%, το οποίο προτιμάει να δείξει θετικά αισθήματα προς άλλους λαούς, πχ στους Ιταλούς. (Έ, όχι καί «τυχαίο»! Πελασγοί με Πελασγούς… Το είπαμε!) Καί είναι εχθρικοί απέναντί μας, έως θανάσιμα εχθρικοί στο υπόλοιπο 50%.

Παρενθεσούλα: Γιατί αναλύω σε προσωπικό επίπεδο; Διότι το προσωπικό επίπεδο βασίζεται στο συναίσθημα, καί το συναίσθημα δεν έχει λογική. Καί, ως μη έχον λογική, προδίδει. Δεν αφήνει κρυμμένα μυστικά. Οι εθνικές βλέψεις του κάθε κράτους, τώρα, αφ’ ενός στηρίζονται απολύτως στη λογική (σε κράτη με τουλάχιστον στοιχειώδες επίπεδο σοβαρότητας, εννοώ), καί αφ’ ετέρου μεταβάλλονται στο πέρασμα του χρόνου. Άρα, δεν είναι ασφαλής οδηγός στην κατανόηση του τί μας συμβαίνει. (Θα δεις πχ τους Αλβανούς μιά μέρα να καίνε αμερικάνικες σημαίες, ενώ τώρα τις έχουν εικόνισμα. Τί συμπεράσματα να βγάλεις μετά; )

Λοιπόν, αυτή ακριβώς η σχέση «αγάπης – μίσους» είναι που χαρακτηρίζει τις σχέσεις Ελλήνων – Πελασγών εξαπανέκαθεν!

Η αγάπη, επειδή είμαστε αδέλφια. Καί το μίσος, επειδή η φυλετική τους μνήμη θυμάται άριστα ότι τους πετάξαμε έξω απ’ την Ελλάδα, καί θέλουν να ξαναγυρίσουν εκδιώκοντας εμάς. (Τώρα, αν νομίζετε ότι οι προ χιλιετιών ιστορίες αυτού του είδους δεν έχουν σημασία, επειδή εμείς τις ξεχάσαμε, ν’ αλλάξετε πλευρό στο κρεββάτι – γιά βαθύτερον ύπνο. Οι «άλλοι» δεν έχουν ξεχάσει καθόλου μα καθόλου – ούτε θεωρούν πως νικήθηκαν τότε καί τελείωσε. Τίποτε δεν τελείωσε γι’ αυτούς!)

Βεβαίως, ουδέποτε έπαψε να ισχύει το σοφόν της παροιμίας, ότι το τόσο βαθειά βγαλμένο μάτι μας, είναι επειδή μας τό ‘βγαλε ο αδελφός μας.

Ως άλλο παράδειγμα – να δούμε τον Τρωϊκό Πόλεμο, όπου οι αντίπαλοι ήρωες πρώτα συνέτρωγαν μαζί καί αντάλλασσαν δώρα, καί μετά ξεκινούσαν μονομαχίες έως θανάτου; Από τα λίγα που σας είπα, δεν νομίζω να χρειάζεται.

Όμως, όπως έγραψα παραπάνω, υπήρχαν καί υπάρχουν Πελασγοί φιλικοί απέναντί μας. (Καί όχι απαραίτητα Πελασγοί του Διός.) Άτομα ηπίων τόνων, που δεν διαχωρίζουν τη δική τους υποφυλή από τη δική μας. Θεωρούν τους εαυτούς τους Έλληνες, σαν εμάς – κι έχουν απόλυτο δίκιο. Έτσι, μένοντας στην περίοδο του Τρωϊκού Πολέμου, βλέπουμε πως οι Αχαιοί έχουν πολλά πάρε δώσε με την (σαφώς Πελασγική) Λήμνο, την οποία χρησιμοποιούν ως «προκεχωρημένη βάση» (πχ αφήνουν εκεί τον άρρωστο Φιλοκτήτη), αλλ’ αποφεύγουν τη Μυτιλήνη… η οποία βρίσκεται πιό κοντά στο πεδίο των μαχών. Ή την επίσης κοντινή στην Τροία Ίμβρο. (Μερικοί-ες από σας ήδη το πιάσατε το υπονοούμενο, αλλά υπομονή! Αφήστε με να …ολοκληρώσω, που λεν’ κι οι βολευτάδες! 🙂 )

Ο λόγος είναι πως στη Λήμνο αισθάνονται σαν στο σπίτι τους – άσε που τους προμηθεύει με κρασιά ο γυιός του Ιάσονα καί της Υψιπύλης, ο Εύνηος. Ενώ στη Μυτιλήνη αισθάνονται πως δεν τους σηκώνει το κλίμα!

Κι ενώ αντιλαμβάνομαι πως ήδη αρχίσατε να βρίσκετε τη βαθύτερη αιτία διαφόρων κοινωνικών φαινομένων, πχ γιατί οι («)Γερμανοί(«) -όποτε βρούν ευκαιρία- μας πατάνε από κάτω, ας δούμε καί τις γεωγραφικές κατανομές μερικών ακόμη λαών της περιοχής μας.

Παρένθεση: Η σημερινή Γερμανική εμφανίζει πολλές ομοιότητες με την αρχαία Ελληνική, καί δη την ομηρική. Πχ έχει συντακτικούς καί γραμματικούς κανόνες, που θυμίζουν τα τότε Ελληνικά. Ή, τα προθέματα των ρημάτων χωρίζονται απ’ το ρήμα καί πάνε τέρμα πίσω στην πρόταση. Πχ gebracht …-μεσολαβούν λέξεις- …mit. ( Αόριστος του «mitbringen» = έφερε… μαζί – συνεκόμισε. Άσε που το «ge-« είναι η αύξηση του συγκεκριμένου παρελθοντικού ρηματικού χρόνου!) Παράβαλε: «θέκεν …-μεσολαβούν λέξεις- …πάρα». (Πολύ συνηθισμένος τρόπος να γράφει ο Όμηρος το ρήμα «παρέθεσε».) Ή, ακόμη, κάποιες λέξεις τους έχουν τρομερές ομοιότητες με αντίστοιχες αρχαιοελληνικές, πχ το «steigen» βγαίνει απ’ το αρχαίο Ελληνικό «στείχω». Κι όλ’ αυτά δεν τά ‘βγαλα απ’ το κεφάλι μου! Μου τα είπε κλασικός Φιλόλογος, που γνωρίζει άριστα καί τις δύο γλώσσες.

Φυσικά, όπως καταλάβατε, μόνο τυχαίο δεν είναι αυτό. Ούτε μπορούσαν να φτιάξουν τέτοιες γλωσσικές δομές οι βρωμιάρηδες βάρβαροι του Μπαλομάρ. (Ποιός είν’ αυτός; Αν θυμάμαι καλά, αυτός που κατέσφαξε τους Ρωμαίους του Βάρου στο Τευτοβούργειον Δάσος.)

Ας δούμε, τώρα, τις αφεντιές μας, πώς κατανεμηθήκαμε γεωγραφικώς. (Σε ξεχωριστό χάρτη, διότι δεν διαθέτω πολύ χρόνο να φτιάξω εικόνες επαγγελματικής ποιότητας.) Οι Έλληνες, λοιπόν:

katanomh-Ellhnwn

Εδώ έχω σημειώσει χρωματικώς τις Ελληνικές περιοχές διαφόρων εποχών, από την Προϊστορία μέχρι τους Ελληνιστικούς χρόνους – καί μέχρι σήμερα. Γνωστά πράγματα, να μην τα επαναλαμβάνω.

Μόνο που πρέπει να ξεκαθαρίσω ένα πράγμα: ότι θεωρώ την Αίγυπτο καθαρή Ελληνική χώρα από πάντοτε. Όχι μονάχα από τότε που πήγε εκεί ο πρώτος Πτολεμαίος, ή ο Μέγας Αλέξανδρος. Καί τους Αιγυπτίους καθαρό Ελληνικό φύλο. Τις δε μετακινήσεις πληθυσμών ένθεν καί ένθεν τις θεωρώ εσωτερική μετανάστευση, καί σε καμμία περίπτωση εισβολή ξένων. (Θυμηθείτε πχ τον Δαναό.)

Εννοείται, ότι αναφέρομαι στους λευκούς Αιγυπτίους. Διότι στην πολυεθνική αυτοκρατορία τους (όπου είχαν καί νέγρους φαραώ – καί το γνωρίζω, επειδή έχω δεί τις μούμιες στο μουσείο του Καΐρου) υπήρχαν καί άλλοι λαοί, όπως οι Νούβιοι (Νέ-Μπού: στα ιερογλυφικά, «οι άνθρωποι του χρυσού» – διότι μάζευαν ψήγματα χρυσού απ’ τον Νείλο), που δεν έχουν καμμία φυλετική σχέση με Έλληνες.

Σειρά, τώρα, έχουν οι Άτλαντες. Άτλαντες; Ναί!

Όταν τελείωσε εκείνη η φάση του πολέμου το 9,600 πΧ (η χρονολογία είναι ακριβέστατη, καί δεν χωρεί συζήτηση αν παρενόησε ο Πλάτων – το έχω ελέγξει… με τον δικό μου τρόπο! 🙂 ), με τη νίκη των Αθηναίων καί τον καταποντισμό της Ατλαντίδας, αμέσως μετά ακολούθησε καταδίωξη του στρατού των Ατλάντων προς την Ασία. (Πώς το ξέρω, καί τί απέγιναν αυτοί; Άλλη φορά η συστηματική αφήγηση.) Αρκετοί, όμως, απ’ αυτούς έμειναν πίσω κι αιχμαλωτίστηκαν. Λαϊκοί στρατιώτες, αλλά καί μέλη του ιερατείου τους.

Καί οι μεν, καί οι δε, δέχθηκαν όρους ανακωχής, καί ζήτησαν συγνώμη. Οι λαϊκοί ήσαν μάλλον ειλικρινείς, αλλά το ιερατείο όχι. Το ιερατείο αναμίχθηκε με τα ιερατεία των λαών της περιοχής, πχ της Αιγύπτου, διατηρώντας όμως κρυφή καί άσβεστη την ελπίδα γιά μελλοντική εκδίκηση!

Η Ατλαντίδα, τώρα, υπήρξε πολυφυλετική αυτοκρατορία. Είχε μέσα της καί Έλληνες, καί αυτόχθονες της αμερικανικής ηπείρου («Ινδιάνους»), καί νέγρους (όπως φαίνεται στα νέγρικα κεφάλια του πολιτισμού των Ολμέκων της λα Βέντα). Καί άλλους λαούς, τους οποίους σ’ αυτή τη φάση της έρευνάς μου δεν μπορώ να προσδιορίσω. Πάντως, οι λευκοί Άτλαντες ήταν κοκκινομάλληδες (σύνδεσμος 1, σύνδεσμος 2, σύνδεσμος 3), καί σ’ αυτούς οφείλεται το -αν θυμάμαι καλά- τέσσερα (4) τοις χιλίοις ποσοστό των κοκκινομάλληδων της σημερινής Ελλάδας. (Θα σας εξηγήσω παρακάτω.) Αυτοί είναι φυλετικά πολύ συγγενείς μας, Ελληνικό φύλο καθαρό, καί οι άμεσοι πρόγονοι Σκωτσέζων καί Ιρλανδών. Καί σίγουρα ενός σημαντικού ποσοστού Σκανδιναυών καί Ρώσσων, αν καί δεν μπορώ να προσδιορίσω πόσο μεγάλου. (Η πλάκα είναι πως «Ρώσσοι» σημαίνει ακριβώς «κοκκινομάλληδες»!!! Δυστυχώς, δεν γνωρίζω την «παλαιά γλώσσα» των Κελτών, ώστε να επισημάνω τις σχέσεις της με την Ελληνική.)

Πού βρεθήκανε οι κοκκινομάλλικες μούμιες στην Κίνα; Μα… είναι Άτλαντες, τους οποίους κατεδίωξαν μέχρις εκεί οι Έλληνες! Σίγουρα κάτι θά ‘χετε ακουστά γιά πανάρχαιους Έλληνες, που πήγαν στην Ινδία με τον Διόνυσο, κτλ, ή γιά το ότι η κοιλάδα του Μοχέντζο Ντάρο στην Ινδία ακτινοβολεί ραδιενέργεια ακόμη καί σήμερα. Έ, λοιπόν, αυτά ήταν επεισόδια του διαρκούς κυνηγητού των ηττημένων, το οποίο δεν σταμάτησε ούτε κάν στην Ινδία! Καί καταλαβαίνετε, πιστεύω, τί όπλα χρησιμοποιήθηκαν γιά την εξόντωση των Ατλάντων! Τυχεροί, όσοι από δαύτους έμειναν πίσω καί αιχμαλωτίστηκαν!

(Καί πώς προέκυψε το έθιμο της μουμιοποίησης των Ατλάντων; Πολύ χοντρή ιστορία… αλλά κι αυτή με την ώρα της. Πάντως, μόνο με τη μεταθανάτια ζωή δεν έχει σχέση! Κι άσε τους αφελείς να νομίζουν ό,τι θέλουν!)

Να ξεκαθαρίσω ακόμη κάτι, ότι οι «λαϊκοί» Άτλαντες πρέπει να ήταν διαφορετικής ράτσας απ’ το διεστραμμένο, μαύρο («τυφωνικό») ιερατείο τους. Σ’ αυτή τη φάση δεν έχω ξεκαθαρίσει επακριβώς την προέλευση του ιερατείου, αλλά οι «λαϊκοί» ήταν σαφώς λευκοί κοκκινομάλληδες – πάντοτε κατά τη γνωμάρα μου. Ιδού καί η κατανομή τους, ξεκινώντας από το 2,200 πΧ έως τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες. (Όσον αφορά τα μεταγενέστερα χρόνια, νομίζω πως πλέον έχουν αφομοιωθεί τελείως από τους λαούς των περιοχών όπου ζουν. Απλώς, πότε-πότε μας προκύπτουν καί γεννήσεις ατόμων με μαλλιά κόκκινα.)

Γιατί το 2,200 πΧ; Διότι μέχρις εκεί έχει ξεκαθαρίσει τα πράγματα η προσωπική μου έρευνα.

katanomh-Atlantwn

Εξηγήσεις: Ο πληθυσμός που βλέπετε στη σημερινή Αλγερία καί το σημερινό Μαρόκο είναι οι Βέρβεροι (κι αυτοί Ατλάντεια φυλή). Στη σημερινή Τυνησία, είναι οι Καρχηδόνιοι Φοίνικες. Στον σημερινό Λίβανο καί το σημερινό Ισραήλ αναφέρομαι καθαρά στους Φοίνικες (Σιδών, Τύρος), καί στην Αίγυπτο αναφέρομαι στο -κρυφό δηλητηριώδες φίδι- «τυφωνικό» ιερατείο, το οποίο ακολούθησε το «κανονικό» ιερατείο της Αιγύπτου σε κάθε αλλαγή πρωτεύουσας. (Από Μέμφιδα σε Θήβες, κτλ.) Αναφέρομαι επίσης στον Ακχενάτεν, καί στους -εξακριβωμένα, πλέον, κοκκινομάλληδες- Ύκσως.

Στην Ελλάδα… Θα παρατηρήσατε ότι έχουμε κι εδώ Άτλαντες. Πώς;

  • Πρώτον, οι Γεφυραίοι της Βοιωτίας.
  • Δεύτερον, κάποιοι αιχμάλωτοι του 9,600 πΧ – οι οποίοι, φυσικά, μετά παντρεύτηκαν ντόπιες γυναίκες.

Να σας εξηγήσω ότι οι Άτλαντες κάνανε το κόλπο του Αννίβα, τη «λαβίδα»: ενώ η κυρίως μάχη λάμβανε χώραν στο πεδίο ανάμεσα στη Λιβύη καί το Τσάντ, ένα μέρος του στρατού τους χτύπησε τη Ναύπακτο (θέλοντας να προχωρήσει, γιά να κόψει την Ελλάδα στα δύο), όπου -μετά από άγρια μάχη- ηττήθηκε κι αιχμαλωτίστηκε, κι ένα …μέρος του μέρους διέσπασε τις γραμμές μας κι έφτασε μέχρι την Όθρυ, όπου πάλι ηττήθηκε. Καί πάλι οι ζωντανοί συνελήφθησαν αιχμάλωτοι από τους τότε …Βολιώτες. Θα σας αποκαλύψω καί το όνομα της τότε πόλης, που υπήρχε στη θέση της μεταγενέστερης Ιωλκού: λεγόταν Διμένεα. Η Διμένεα ήταν μέγιστο κέντρο των επιστημών, από την ίδρυσή της το …35,000 πΧ. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο (την λειτουργία της ως κέντρο επιστημών) οι Άτλαντες είχαν βάλει στο μάτι τη δεύτερη χρονικώς Διμένεα, διότι η -«αυθεντική»- προηγούμενη καταστράφηκε από τον προηγούμενο Κατακλυσμό (του Φορωνέως).

Αν αμφιβάλλετε, σκεφθείτε ότι η γιαγιά του Ιάσονα, η Τυρώ, έκανε δύο παιδιά «με τον Ποσειδώνα» καί τρία «με τον Αίολο». (Ζωηρούλα! 🙂 ) Ο Αίολος είναι ντόπιος θεός, θεσσαλικός. Ο δε Ποσειδών… πρέπει να προσθέσω κι άλλα; 🙂

Αν εξακολουθείτε ν’ αμφιβάλετε, οι λέξεις «Τιτανομαχία» καί «Όθρυς» μαζί κάτι πρέπει να σας λένε. Ψάξε, αναγνώστη μου, στα ιντερνέτια (ή όπου αλλού θέλεις) καί γιά τις «δίδυμες» λιμνούλες «Ζερέλια», καί βγάλε τα συμπεράσματά σου γιά την ακρίβεια της Μυθολογίας μας – ποιοί πετούσαν «πέτρες» σε ποιούς. (Καί τί «πέτρες»!)

  • Καί τρίτον, εκείνοι οι «αριστοκράτες» κρυπτο-Άτλαντες της Αιγύπτου (του ιερατείου, δυστυχώς), οι οποίοι, όταν ο Μωϋσής πραγματοποίησε την «Έξοδο» απ’ την Αίγυπτο, δεν ακολούθησαν την πλέμπα (κορόϊδα ήτανε, να τρέχουν σαράντα χρόνια μέσα στην έρημο; 🙂 ), αλλά αποσχίσθηκαν απ’ τους «εξοδούχους», καί τράβηξαν βόρεια. Προς την Ελλάδα, καί ειδικώτερα προς την Αθήνα. Λέγεται, μάλιστα, ότι έφεραν μαζί τους ως έθιμο το ν’ ανάβουν μία λυχνία, που τη λέγανε «Άτεν».

Την πληροφορία αυτή σας τη μεταφέρω με κάθε επιφύλαξη (καί πάλι χάριτας έχω προς την Πολυμήδη!), διότι αυτός που την έγραψε ήταν μάλλον φαιδρό πρόσωπο. Προέρχεται από βιβλίο του δημοσιογράφου των αρχών του 20ου αιώνα Κορομηλά. Ο Κορομηλάς εξέδιδε την εφημερίδα «Η Εφημερίς» (τί πρωτότυπο όνομα!), κι έμεινε στην Ιστορία γιά μία διπλή «πατάτα» που διέπραξε. Να σας την αφηγηθώ, να ευθυμήσουμε καί λίγο!

Βρισκόμαστε στα 1904, στον Ρωσσο-Ιαπωνικό πόλεμο. Οι αντίπαλοι στρατοί λαμβάνουν θέσεις γιά την καθοριστική μάχη. Οι Ρώσσοι, τώρα, έχουν ως αρχηγό έναν ανίκανο γέρο, τον Κουροπάτκιν. Το ξέραν καί οι ίδιοι πως είναι εντελώς ανεπαρκής. Αλλά, ανίκανος-ξεανίκανος, έγινε αρχηγός του στρατού, επειδή είχε συγγενικές σχέσεις με τη βασιλική δυναστεία.

Τέλος πάντων, μαθαίνονται τα νέα στην Αθήνα, καί η «Εφημερίς» βγαίνει με πρωτοσέλιδο μεγάλο τίτλο: «ΔΕΞΙΩΤΕΡΑ, ΚΟΥΡΟΠΑΤΚΙΝ!» Δηλαδή, να παρατάξει ο Κουροπάτκιν τα στρατεύματά του δεξιώτερα στιον χάρτη. Ο γέρων αρχιστράτηγος, βέβαια, τα άφησε τα στρατεύματα εκεί που ήταν, αλλ’ αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ηττηθεί απ’ τους Ιάπωνες!

Ξαναμαθαίνονται τα νέα στην Αθήνα, καί η «Εφημερίς» ξαναβγαίνει με κύριο άρθρο του Κορομηλά, το οποίο άρχιζε ως εξής:

«Εάν ο άθλιος Κουροπάτκιν μας ήκουεν…»

🙂 🙂 🙂

Η προπολεμική Αθήνα γελούσε γιά δεκαετίες μ’ αυτά!

Μ’ εκείνο, όμως, που προσωπικά δεν γελάω καθόλου (αντίθετα, εξαγριώνομαι), είναι το έθιμο της περιτομής. Ξέρετε, αυτό δεν είναι ούτε των Εβραίων, ούτε των Πελασγών. Οι προειρηθέντες το υιοθέτησαν από μία μερίδα του Αιγυπτιακού ιερατείου (καταλαβαίνετε ποιά!), που το εφήρμοζε. Το ίδιο τσατίστηκε καί αηδίασε ο ήρως Ηρακλής (ο γνωστός μας), όταν επισκέφθηκε την Αίγυπτο καί το είδε.

Η περιτομή δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η υποταγή του περιτμηθέντος στον Κρόνο – όπως καί ο Κρόνος έκοψε τους όρχεις του πατέρα του. Δεν επιτρέπει ο Κρόνος να του αμφισβητούν την εξουσία ούτε γονείς, ούτε παιδιά. (Ξέρετε… εκείνες οι φήμες ότι κάποιος γυιός του θα του αφαιρέσει την εξουσία.) Καί, συμβολικώς, τα αρσενικά παιδιά κόβουν ένα μέρος του πέους τους, ώστε να δείξουν ότι δεν θ’ αμφισβητήσουν την εξουσία του μπαμπά Κρόνου. Διότι, αν …κυριολεκτικώς το κόψουν ολόκληρο, απλούστατα δεν θα μπορέσουν να τεκνοποιήσουν.

Γελάω, όμως (πάλι!), μ’ αυτό που άκουσα απο μερικούς γιατρούς, ότι δήθεν οι Εβραίοι κάνουν περιτομή …γιά λόγους καθαριότητας!!!!! Ρέ, δόκτορες! Αυτές τις μαλακίες σας διδάσκουν στις Ιατρικές Σχολές οι μασώνοι καί κρυπτοεβραίοι προφεσσόροι σας; Πού να το βρουν, ωρέ, το άφθονο καθαρό νερό οι Εβραίοι στην έρημο, ώστε ν’ αναπτύξουν λουτρική κουλτούρα; Καθόλου δεν σας κόβει; Ποιά «καθαριότητα», επομένως, καί π.ύτσες εβραίϊκες;

Ή, μήπως, οι Εβραίοι γνωρίζουν καλύτερα απ’ τη Μαμά Φύση το τί πρέπει να γίνεται στο ανθρώπινο σώμα;

(επόμενο)

Advertisements