Αρχική

Έκλειψη Ηλίου – καί μιά σκοτεινιά

7 Σχόλια

arxigramma-Oι καλύτερες προθέσεις μου να τηρήσω κάποια στοιχειώδη σειρά στις αναρτήσεις, σχεδόν πάντοτε πάνε κατά διαόλου. Όπως καί τώρα! Σα να έχω έναν νεροχύτη γεμάτον (το μυαλό μου), κι εκεί που περιμένω ν’ αδειάσει, ανοίγει από πάνω στο φούλλ …πυροσβεστικός κρουνός. Καί τα γεγονότα τρέχουν σε φάστ φόργουωρντ! Τί να πρωτοπρολάβω να σχολιάσω…

Λοιπόν, τις μέρες που πέρασαν είχαμε την (καραπαράνομη) σύλληψη έξι βουλευτών της Χρυσής Αυγής. Από το Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου, όλη η Ελλάδα κάθεται μπροστά στον αποβλακωτήρα (την τηλεόραση, ντέ!) καί χαζεύει τον Μιχαλολιάκο καί τον Κασιδιάρη με τα «βραχιόλια». Οι δε κάφροι επιχαίρουν, διότι «πήραν ένα μάθημα οι φασίστες» – μη βλέποντας ότι οι επόμενοι γιά …φροντιστήριο είναι οι ίδιοι οι -κατά …δήλωσή τους- …»μη φασίστες». (Αν ο καθένας μπορεί να σε συλλαμβάνει όποτε γουστάρει, καήκαμε καί γίναμε στάχτη.)

Οι συλληφθέντες είναι οι εξής:

onomata-XA_1

Εκείνο, όμως, που δεν είδε κανένας, είναι ο ισχυρώτατος συμβολισμός του γεγονότος.

Αν δεν τον βλέπετε ακόμη… αντί να κάθομαι να εξηγώ, θα σας μιλήσω με εικόνες:

onomata-XA_2

Τώρα; Αρχίζει να ξεκαθαρίζει τί έχετε μπροστά στα μάτια σας καί δεν το βλέπατε; Ή να βάλω ισχυρότερους φακούς; 🙂 (Ό,τι πείς εσύ, γιατρέ μου! LOL!!!!)

Πριν συνεχίσουμε, όμως, ας δούμε -με τον δικό μας τρόπο- καί μία άλλη εξάδα ατόμων. Συγκεκριμένα, τους εκτελεσθέντες της «Δίκης των Έξ», το 1922. Οι ομοιότητες των δύο εξάδων δεν είναι απλά εκπληκτικές, είναι ανατριχιαστικές.

Αρχίζουμε με τα ονόματα – καί σας δίνω κατ’ ευθείαν τις αλυσίδες ονομάτων:

onomata-6_1

Αν σας παραξενεύει η σύνδεση του «Δημήτριος» με το «Γεώργιος», να σας πω ότι οι έφιπποι άγιοι, εκτός του ότι παραπέμπουν στη Θεά Δήμητρα, εορτάζονται αντιδιαμετρικώς απέναντι στον κύκλο του χρόνου. Καί συμβολίζουν -καί χωριστά, καί μαζί- …κάτι, που δεν είναι του παρόντος.

Πάλι δύο Νικολάδες, λοιπόν, καί στους «Έξ» (καί όχι «Έξι», όπως λένε οι ημιμαθείς). Δεν γνωρίζω αν οι έξι του 2013 είναι μετενσαρκώσεις των έξι του 1922 (θυμάστε, όμως, ότι έχουμε τρόπο να το ελέγξουμε! – αν έχουμε χρόνο καί διάθεση, εννοείται), αλλά η μέγιστη έκπληξη μας περιμένει, αν τοποθετήσουμε τα δώδεκα ονοματεπώνυμα δίπλα-δίπλα.

onomata-12

Λες κι έγινε επίτηδες!…

Να σας τα κάνω καί πενηνταράκια, αν βαρυέστε:

  • Οι κόκκινες ελλείψεις σηματοδοτούν ονόματα από τον «κύκλο» του Χριστού καί των Αποστόλων.

Καί …λογικά …παπάς ο Χριστός, καί …παπαδάκι ο Πέτρος «ο πρώτος»! 🙂

  • Οι πορτοκαλί ελλείψεις σηματοδοτούν την Παναγία, αν καί αυτό θα έπρεπε να είναι περισσότερο από προφανές.
  • Το ελαφρώς δύσκολο είναι η σύνδεση των ονοματεπωνύμων «Γιάννης Λαγός» καί «Γεώργιος Χατζανέστης».

«Χατζής» είναι (Τουρκιστί) ο προσκυνητής, δηλαδή αυτός που φτάνει στους Αγίους Τόπους (Ιεροσόλυμα) γιά προσκύνημα, καί οπωσδήποτε μέχρι τον ποταμό Ιορδάνη-Ηριδανό. Στον Ιορδάνη βαπτίζει τον Χριστό ο Ιωάννης, ο δε λαγός ως ζώο συνδέεται με την Ανάσταση του Χριστού (πασχαλινά λαγουδάκια). Το διακρίνετε κι αυτό τώρα;

Χριστός, Παναγία, Απόστολοι, έφιπποι άγιοι, αρχάγγελος Μιχαήλ, άγιος Νικόλαος εις τετραπλούν… Η έκλειψη του τίτλου, όμως, πού βρίσκεται;

Οι εκλείψεις, ειδικά οι ηλιακές, ανέκαθεν μάγευαν τους ανθρώπους. Μιά «μαγεία», όμως, παγερή – διότι, όταν η Σελήνη κρύβει τον Ήλιο, ο άνθρωπος συναισθάνεται τη μικρότητά του μπροστά στο Σύμπαν. Κι αυτό, εκτός του ότι φέρνει φόβο, δεν αρέσει σε κανέναν.

Από την άλλη, πολλοί είναι οι εκπρόσωποι των «μαύρων» ιερατείων, που τις ηλιακές εκλείψεις τις χρησιμοποιούν ως αφορμές γιά ανθρωποθυσίες. Εφ’ όσον η λατρεμένη τους σκοτεινή πλευρά της Σελήνης (Εκάτη, Λίλλιθ, Αστάρτη, όπως θέλετε πέστε την) διψάει γιά αίμα, καί μπορεί -έστω καί προσωρινά- να καταπίνει το φώς της ζωής.

Αν εξετάσουμε τις ηλιακές εκλείψεις από πλευράς Φυσικής καί Βιολογίας, όντως, με τη διέλευση της Σελήνης μπροστά από τον Ήλιο «κάτι» κόβεται – που επηρεάζει καί τη ζωή επάνω στη Γή, το dna, που εξαρτώνται άμεσα απ’ αυτό το «κάτι». Θέλετε να το πείτε «ροή ηλιακών φορτισμένων σωματιδίων», θέλετε «θερμότητα καί φώς», θέλετε «αιθέρα», όλα ισχύουν. Καί μαζί, καί χωριστά.

Στ’ αστρολογικά βιβλία, πάλι, οι ηλιακές εκλείψεις θεωρούνται κάτι σαν «πυροκροτητές», που ανάβουν τις «βόμβες» των γεγονότων. Η «έκρηξη», όμως, δεν καθορίζεται πόσο χρόνο μετά θα λάβει χώραν. Βλέπετε, μέχρι στιγμής δεν έχω βρεί συγκροτημένη αστρολογική θεωρία περί ηλιακών εκλείψεων – καί υποψιάζομαι πως δεν ξέρει κανείς τίποτε περί αυτών.

Των ανωτέρω όντων σχετικά γνωστών, ο γράφων είχε την περιέργεια να ψάξει να βρεί αστρονομικούς πίνακες εκλείψεων, καί να τους συγκρίνει με ιστορικά γεγονότα. Βρέθηκαν!… Οι κορυφαίοι πίνακες (καί ηλιακών καί σεληνιακών εκλείψεων) θεωρώ ότι βρίσκονται εδώ, στη Νάσα. Με γραφικά σένια, χάρτες, καί άλλα καλούδια. Ό,τι θέλει ο λαός, θα τό ‘βρει! 🙂 Βασίζονται στους υπολογισμούς του Φρέντ Έσπενακ (που, απ’ όσα κατάλαβα, τον θεωρούν αυθεντία στο θέμα), καί του Ζάν Μέεους, καί τους συνιστώ ανεπιφύλακτα. Αν, μάλιστα, διαθέτετε ζ’μαρ’φών, υπάρχει καί το -τζαμπέ- προγραμματάκι Eclipse v. 1.0, πάλι των δύο αυτών κυρίων, που υπολογίζει τις (ηλιακές καί σεληνιακές) εκλείψεις με χάρτες καί τα ρέστα (μέχρι καί προσομοίωση κάνει!!!), όπως στην ιστοσελίδα της Νάσα. (Δεν γνωρίζω αν υπάρχει έκδοση καί γιά υπολογιστή.) Ωστόσο, βγάζει υπολογισμούς μονάχα γιά εκλείψεις από το 1900 έως το 2100 (μετά Χριστόν, εννοείται). Αντίθετα, η ιστοσελίδα έχει ΟΛΕΣ τις εκλείψεις από το 1999 πΧ μέχρι το 3000 μΧ.

Λοιπόν, δεν θα το πιστέψετε!… ή, μάλλον θα το πιστέψετε… ότι ο συσχετισμός ηλιακών εκλείψεων καί σημαντικών ιστορικών γεγονότων υπερβαίνει το 90%! Δηλαδή, πάνω από τα 9 στα10 παγκόσμιας σημασίας γεγονότα συνδέονται με ηλιακή έκλειψη εκεί κοντά. (Χρονική απόσταση γεγονότος καί εκλείψεως: μέχρι 35-38 μέρες το πολύ-πολύ.)

Όπως καταλαβαίνετε, με τη βοήθεια των εκλείψεων «στρίμωξα» χρονικά αρκετά ιστορικά γεγονότα με αβέβαιη ημερομηνία, καί με κάθε «στρίμωγμα» γελούσαν καί τα μουστάκια μου! Βέβαια! Έμπαιναν όλα σε μιά λογική σειρά. Εννοείται, πως θα χαρώ αν χρησιμοποιήσετε γιά τις δικές σας έρευνες το ισχυρώτατο αυτό εργαλείο χρονισμού, που σας έδωσα έτοιμο.

Η έκπληξη, όμως, ήταν γιά την αφεντιά μου πως οι εκλείψεις συμβαίνουν ΜΕΤΑ το γεγονός!!!!! Σε ποσοστό που υπερβαίνει το 80%. Δηλαδή, στα 10 «παγκόσμια» γεγονότα που λέγαμε, τα 8 -καί πλέον- προηγούνται της έκλειψης! Τρανό παράδειγμα (που «βγάζει μάτια»), η κήρυξη του Α’ ΠΠ. Γιά την ακρίβεια, έχουμε πολλές αλληλοδιαδοχικές διμερείς κηρύξεις πολέμων, που ξεκινάνε από την 28η Ιουλίου 1914. Ακολουθούν η 1η Αυγούστου, η 3η του μήνα, κτλ. Καί, στις 21 του μήνα Αυγούστου 1914, έχουμε ολική έκλειψη Ηλίου ορατή πάνω από τα εμπόλεμα στρατόπεδα!

Κανονική ανθρωποθυσία μαζικής κλίμακας, δηλαδή… Πρώτα άρχισε η ανθρωποσφαγή, κι έπειτα ήρθε η Εκάτη ν’ απολαύσει το γεύμα…

Μιλούσαμε, όμως, γιά τη σύλληψη των έξι βουλευτών της Χρυσής Αυγής. Η έκλειψη, εδώ, πού βρίσκεται; Μά, στο ίδιο το γεγονός!!! …Αν καί είναι συμβολική. Δηλαδή, έχουμε όντως έκλειψη Ηλίου, αλλά σε συμβολισμό.

Πρώτα-πρώτα, η αυγή αναφέρεται στον Ήλιο. Μία «χρυσή» αυγή αναφέρεται δέκα φορές στον Ήλιο – εξ ορισμού. Δεν θα μπορούσε να είναι «χρυσή» η αυγή (δηλ. η ανατολή) της Σελήνης, ή της Αφροδίτης. Καί η τριπλέττα των Ηλίων στα ονοματεπώνυμα αποτελεί το κερασάκι στην τούρτα του ηλιακού συμβολισμού. Επομένως – καί συμβολικώς: φυλάκιση βουλευτών Χρυσής Αυγής = έκλειψη Ηλίου.

Προσθέστε ακόμη αυτό που έγραψα εδώ ήδη μερικές φορές: ότι η ΧΑ είναι ενεργούμενο της «Μεγάλης Ανατολής» της αγγλίτσας, καί το πιάσατε το νόημα. Προσθέστε κι αυτά που λέγαμε γιά Σελήνη κι ανθρωποθυσίες, καί το πιάσατε ακόμη περισσότερο.

Οπότε, τώρα, μοιραίως θα συγκρίνουμε την τύχη των έξι με την τύχη των Έξ! Δεν μπορούμε να το αποφύγουμε!  Η διαβολική σύμπτωση ( ; ), μάλιστα, είναι πως οι συλλήψεις καί των δύο εξάδων έγιναν τέλη Σεπτεμβρίου. Καί νά ‘ταν μόνον αυτό…

Όμως, τα του 1922 μας είναι γνωστά από την Ιστορία. Δίκη, που άρχισε στις 31 Οκτωβρίου, καταδίκη των Έξ σε θάνατο, θρασύτατη παρέμβαση του πρέσβυ της αγγλίτσας υπέρ των Έξ, καί -παρ’ όλ’ αυτά- τυφεκισμός τους. (Κακώς, που δεν τουφέκισαν καί τον άγγλο πρέσβυ, αλλά τί να κάνουμε. Ουδείς τέλειος, ουδέ κάν ο Πλαστήρας.) Υπ’ όψιν, οι αρχικές συλλήψεις ήταν οκτώ… καί σας έχω πεί τη σημασία του οκτώ: είναι το έμβλημα του ιεροφάντη. (Καί στο άρθρο μου γιά τα πιθανά τζαμιά της Αθήνας, κάνω λόγο γιά οκτάγωνο κεντρικά. Όχι τυχαία, όπως καταλαβαίνετε.) Εκείνο, που ίσως δεν ξέρετε, είναι η σημασία της 31ης Οκτωβρίου. Είναι δρυϊδική γιορτή, το αντίθετο της Πρωτομαγιάς στον κύκλο του χρόνου. Στο δε Μεξικό είναι η Γιορτή των Νεκρών – το αντίθετο της 1ης Μαΐου, που είναι η ανοιξιάτικη γιορτή της ζωής.

Να υποθέσω ότι οι σημερινοί έξι θα εκτελεστούν; Δεν γίνεται. Νομοθετικώς, τουλάχιστον, απαγορεύεται. (Αλλά, πάλι, η φόρα που πήραν οι καννίβαλοι του 15% που κυβερνούν την Ελλάδα, δε σταματάει. Κι άλλα πράγματα απαγορεύονται νομοθετικώς, αλλά …έγιναν… Ποτέ δεν ξέρει κανείς τί του ξημερώνει με τον χαζό, τον γκαβό, καί τον χοντρό. Καί τον Κλουβιέλη με τον μποντυμπιλντερά.) Αλλά να υποθέσω ότι η δίκη των σημερινών έξι θ’ αρχίσει 31 Οκτωβρίου 2013, ημέρα Πέμπτη; Δεν αποκλείεται καθόλου.

Θα μου πεί κανείς, προς τί η τόση συζήτηση μέχρι τώρα; Απλά γιά να γεμίζει το Διαδίκτυο με κείμενα δικά μου;

Όχι… Έχω πεί κατ’ επανάληψη πως η κουβέντα τέλος. Ό,τι συζητάμε εδώ, οδηγεί σε πρακτικά αποτελέσματα. ΠΡΕΠΕΙ να οδηγεί σ’ αυτά. Λοιπόν, μέχρι στιγμής έχουμε σίγουρα κάποια πορίσματα από τον συμβολισμό:

  • Πως έγινε έκλειψη Ηλίου, έστω καί συμβολική.
  • Πως κάπου μυρίζει ανθρωποθυσία, έστω καί συμβολική. (Αν καί του Φύσσα δεν ήταν καθόλου συμβολική.)
  • Πως οι ανθρωποθυσίες δεν είναι γιά να …γεμίζουν βιογραφικά (δε λέω… και γι’ αυτό είναι …χρήσιμες, αλλά όχι κυρίως γι’ αυτό), αλλ’ αποσκοπούν στο χόρτασμα των σκοτεινών θεοτήτων (Εκάτης, Κρόνου… – η σύλληψη των βουλευτών της ΧΑ έγινε Σάββατο, την ημέρα του Κρόνου), ώστε αυτές να «ευλογήσουν» επερχόμενα επίσης σκοτεινά γεγονότα.

Άρα, καταλαβαίνουμε πως κάτι άσχημο ετοιμάζεται γιά την Ελλάδα! Τί;

Αρχές με μέσα Οκτωβρίου συνέρχεται στο Ισραήλ το μεικτό διϋπουργικό συμβούλιο Ελλάδας καί Ισραήλ. Μέσα Οκτωβρίου έρχεται ο Αρχοντώνης στο Άγιο Όρος. Καί η …επόμενη ηλιακή έκλειψη, ορατή μάλιστα από την Ελλάδα, είναι στις 3 Νοεμβρίου 2013, ημέρα Κυριακή. (Εκλογές;;; ) Σημειώστε ότι στις 18 Οκτωβρίου 2013, ημέρα Παρασκευή (δηλ. τις μέρες που θα βρίσκεται στο Όροc ο Μήτσος), σημειώνεται σεληνιακή μερική έκλειψη, ορατή από την Ελλάδα. (Αν καί τη σημασία των σεληνιακών εκλείψεων, σε σχέση πάντοτε με τα γεγονότα, ακόμη δεν την έχω ξεκαθαρίσει πλήρως.)

Σημειώστε ακόμη, ότι η πολιτική έκφραση της Χρυσής Αυγής ακροβατεί ανάμεσα στη θρησκεία της αρχαίας Ελλάδας καί τη θρησκεία της σύγχρονης Ελλάδας. (Άσχετο πόσο καταλαβαίνουν καί τη μία καί την άλλη, ή πόσο τις σέβονται, ή πόσο τις έχουν υιοθετήσει ως τρόπο ζωής τα στελέχη αυτού του κόμματος. Δεν εξετάζουμε αυτά τώρα.) Άρα, συμβολικώς η «έκλειψη» της Χρυσής Αυγής (με έμβλημα τον μαίανδρο) σημαίνει κι «έκλειψη» της Ελλάδας!… Καί με τις δύο σημασίες της «έκλειψης»! (Αστρονομικό φαινόμενο – όλεθρος έως απολύτου εκμηδενισμού. Εκ του «εξαλείφω».)

Καλά όλ’ αυτά, αλλά δεν ξεκαθαρίσαμε ακόμη προς τί οι αναφορές στον Αρχάγγελο Μιχαήλ καί τον Άγιο Νικόλαο. Χμμμ… Αυτό θα το καταλάβουμε καλύτερα, αν δούμε ακόμη μία «εξάδα» καί κάνουμε συγκρίσεις!

Karyatides-onomata

Ασεβές εκ μέρους μου; Από άποψη συμβολισμού, όχι. Άλλως τε, οι εντολοδότες αυτών που μπουζουριάσανε τους έξι βουλευτές της Χρυσής Αυγής, τα γνωρίζουν άριστα αυτά. Αυτός ακριβώς ήταν κι ο σκοπός τους, να ντύσουν με τον συγκεκριμένο ισχυρό συμβολισμό την «ανθρωποθυσία» των χρυσαυγιτών βουλευτών! Τί νομίζετε; Γίνεται ανθρωποθυσία χωρίς τελετουργία;

Έτσι, προκύπτει ακόμη ένα συμπέρασμα: Πως οι ηπαπάρα υποχωρούν μεν τροχάδην (μόλις πρόσφατα ο «αγάπης» δήλωσε ότι στο εξής δεν θα πρόκειται πλέον γιά τις ηπαπάρα «που γνωρίζαμε» – δεν θα επεμβαίνουν ακάλεστες σε ξένες χώρες, δηλαδής), αλλά δεν είναι τόσο εύκολο γιά την αγγλίτσα να ξανακάτσει στο σβέρκο της Ελλάδας. Με τη σύλληψη των βουλευτών της ΧΑ, κάποιος κάνει φοβερή πλάκα στους άγγλους!… Κάποιος τετραπέρατος, αλλά καί με βαθύτατη γνώση της Ελληνικής Ιστορίας, παλαιοτέρας τε καί συγχρόνου. Κι έχει απόλυτο δίκιο η Πολυμήδη, που λέει ότι παγκοσμίως οι χάβρες, οι στοές, τα περιστύλια ουδόλως είναι μονοιασμένα μεταξύ τους, η δε αριστερά χείρ της …»χήρας» δεν γνωρίζει τί ποιεί η δεξιά …χείρ της …»χήρας»! «Δικοί τους» άνθρωποι είναι οι χρυσαυγίτες, της Μεγάλης Ανατολής της αγγλίτσας, όπως «δικοί τους άνθρωποι» ήταν καί τα ίδια τα ινδάλματα των χρυσαυγιτών – Χίτλερ, Χίμμλερ, Ρόζενμπεργκ, καί Σία. Παρ’ όλ’ αυτά, οι απανταχού της Γής ιουδαίοι έστησαν πανηγύρι με τη σύλληψη.

Παρεμπιπτόντως: Δεν ήταν μονάχα πως ήταν εβραίοι εξ αίματος (καί με αποδείξεις dna, παρακαλώ) ο μυστακοφόρος, ο συμπλεγματικός διοπτροφόρος, ο …Τριανταφυλλόβουνος, καί οι παρεμφερείς γιαλαντζή …Άριοι (μη χέσω!). Ο καλός μελετητής της Ιστορίας γνωρίζει ότι, με την έναρξη του Β’ ΠΠ (καί λίγο μετά) παραμερίστηκαν όλα τα μη «χειραγωγήσιμα» στελέχη του Γ’ Ράϊχ, παναπεί όλοι οι μη εβραίοι, ώστε να μείνει να παίρνει αποφάσεις μόνος του ο σκληρός εβραϊκός πυρήνας. Παραμερίστηκαν, γιά παράδειγμα, ο υπουργός Οικονομικών δόκτωρ Σάχ (τον προσέλαβαν εξ αρχής οι ναζιστές, αν καί τέκτονα, επειδή ήταν καλός στη δουλειά του καί πατριώτης). Ο υπουργός Γεωργίας Βάλτερ Νταρρέ, με το υπουργείο του να είναι πρωτοπόρο στις πειραματικές καλλιέργειες. Καί με τρικλοποδιά (δήθεν τάχαμ δεν ήξερε κανένας τίποτε, «ήταν πρωτοβουλία του Φύρερ» η «κάτω απ’ το τραπέζι» ειρήνευση με την αγγλίτσα) ο Ρούντολφ Έςς, γυιός Γερμανού κι Ελληνίδας εξ Αλεξανδρείας, το γένος Γεωργιάδου. (Το ξέρατε αυτό; ) Άδειασμα κανονικό στους μη «όμαιμους»! Ο δε -πιθανώτατα Ελληνικής καταγωγής, αν καί όχι απόλυτα σίγουρα- φον Κανάρης τη σκαπούλαρε επί χρόνια χάρη στην ευφυΐα του, αλλά ξηλώθηκε με πρόφαση ότι δεν πρόλαβε καί δεν προστάτεψε τον μυστακοφόρο εβραιάκο από τη βομβιστική απόπειρα εναντίον του, το καλοκαίρι του 1944.

Εκτός, λοιπόν, απ’ τον Μιχαλολιάκο, που αντιστοιχεί σαφώς στον ηγετικό πλανήτη Φαέθωνα, δεν γνωρίζω ποιός από τους υπόλοιπους πέντε βουλευτές αντιστοιχεί σε ποιόν πλανήτη. Μπορώ μόνο να υποθέσω ότι ο ωραιοπαθής Κασιδιάρης αντιστοιχεί στην Αφροδίτη. Οπότε, η αντιστοιχία μας λέει πως ο Μιχαλολιάκος θα «καταστραφεί» όπως ο Φαέθων, ή όπως κατέστρεψε με πριόνι ο -γνωρίζων τον συμβολισμό- αλήτης συφιλιδικός πόρδος Έλγιν την αντίστοιχη Καρυάτιδα του Φαέθωνα. (Παρά τις κακοηθέστατες ψευτιές καί μαλακίες, που γράφει η επεξηγηματική πινακίδα του νέου μουσείου, ότι δήθεν δίπλα στην Καρυάτιδα αυτή έσκασε βόμβα των Ελλήνων, που πολιορκούσαν την Ακρόπολη το 1827.) Δηλαδή, μπορεί τον Μιχαλολιάκο να τον «φάνε» στη φυλακή τίποτε (μη χέσω!) …»αντιφασίστες» κρατούμενοι, ή να πάθει κάποιο βαρύ νόσημα. Ο δε Κασιδιάρης να πέσει θύμα απαγωγής, ή να φύγει μόνιμα σε ξένο κράτος (αγγλίτσα, όπως η Καρυάτιδα της Αφροδίτης; ), ή να καταδικαστεί -μονάχα αυτός- σε ισόβια. Ίσον, «απαγωγή» από την κοινωνία. (Αν καί, το να τον βάλουν μόνιμα σε ειδική αίθουσα του Βρεττανικού Μουσείου να κάνει το άγαλμα, το βλέπω λιγάκι χλωμό! 🙂 )

Η αναφορά, επομένως, στον Ήλιο καί τον Αρχάγγελο Μιχαήλ μας πάει κατ’ ευθείαν στον μύθο των Γνωστικών, που λέει πως με την έκρηξη του Φαέθωνα («πτώση του Εωσφόρου», βιβλικώς), ο Αρχάγγελος άρπαξε το πράσινο σμαράγδι του Εωσφόρου, καί το έβαλε στο σπαθί του. Συνεπώς, ο συμβολισμός μας λέει ακόμη ότι κάτι τέτοιο πάει να γίνει: ολική καταστροφή της Ελλάδας, καί …αρπαγή του ορυκτού της πλούτου!!!!! Αυτός, δε, που παίζει με συμβολισμούς καί παράνομες συλλήψεις βουλευτών, παριστάνει τον Αρχάγγελο Μιχαήλ!!! Τόση δύναμη νομίζει πως έχει… (Δεν έχουμε καί Απόκριες, ρέ κακομοίρη… Συγκρατήσου λίγο!)

Άσε που, μετά την έκρηξη του Φαέθωνα, το Ηλιακό μας Σύστημα παρουσίασε έντονες αλλαγές τροχιών. (Ώστε να επανέλθει σε κάποια κατάσταση κβαντοβαρυτικής ισορροπίας.) Άρα, τί, αντίστοιχα; Αλλαγή συνόρων της Ελλάδας… προς το χειρότερο;

Κι όσο γιά τον Άγιο Νικόλαο παύλα Ποσειδώνα, έ, να μη μπούνε στον συμβολισμό καί οι Άτλαντες; Πιθανολογώ ότι ο τύπος, που την έσπασε στους άγγλους, μας λέει (μ’ αυτόν τον τρόπο, με τους δύο σύγχρονους Νικολάδες) εμμέσως ότι είναι της Νέας Ατλαντίδας. Των ηπαπάρα, δηλαδή.

Αυτά, λοιπόν, καί εν αναμονή.

Υγ 1: Ο νους είναι άγριο άλογο, καί οι συμβολιστικές αντιστοιχίες μερικές φορές οδηγούν σε συμπεράσματα τελείως παλαβά. (Ή, μήπως, όχι; ) Πχ… Η Αφροδίτη είχαμε πεί πως συμβολίζει την πανάρχαια απόκρυφη υψηλή γνώση. Επομένως, αν ο Κασιδιάρης αντιστοιχεί στην καρυάτιδα της Αφροδίτης, μήπως έχει στην κατοχή του τίποτε πανάρχαιες τέτοιες γνώσεις;

Η αλήθεια είναι πως, δεν τον κόβω γιά γατόνιο βιβλιόφιλο, που ψάχνει παλαιοβιβλιοπωλεία γιά γραπτούς θησαυρούς. Δεν είναι ο τύπος του. Αλλά, ποτέ δεν ξέρεις. Ποτέ μην υποτιμάς τον συνάνθρωπό σου! Πράγμα που πιθανώτατα (δηλ. υποτίμηση συνανθρώπου) δεν κάνουν όσοι εμβάτσοι κάνουν «κατ’ οίκον έρευνες»! Όπως καί ουδείς υποτιμά το πλιάτσικο! 🙂 (Άν βρεθούν τέτοια βιβλία σε κατ’ οίκον επιδρομή, καταλαβαίνετε πού θα καταλήξουν! Τί «τεκμήρια γιά το δικαστήριο», καί θρίχες!)

Επίσης… μιά που μιλάμε γιά Σελήνη, στη Χρυσή Αυγή υπάρχει η …Σελήνη Ζαρούλια. Μητέρα κι αυτή, όπως η αρχαία συνονόματή της, μιάς κόρης, καί σύζυγος …αρχηγού εκ Σπάρτης! (Άντε, όχι ακριβώς, αλλά από ‘κεί κοντά.) Να υποθέσω τα επόμενα; Πάρηδες, Τρωϊκούς, καί τα ρέστα; Μέγας ο πειρασμός προς τούτο!

Υγ 2: Βγήκε ένταλμα γιά 32 συλλήψεις, καί οι αρχικές (το Σάββατο) ήταν 19. Κάποιος μας λέει ότι, αν καί παιδιά της «Μεγάλης Ανατολής» της αγγλίτσας, οι χρυσαυγίτες δεν είναι …τέλειοι ποδίτσες (32 έναντι του 33). Το δε 19 είναι καθαρά ο μετωνικός κύκλος της Σελήνης, που καθορίζει το κάρμα. Καρμικός κύκλος σε ημέρα καρμικού πλανήτη (Σάββατο), πακέτο δύο σ’ ένα.

Advertisements

Προς «υπερεσίες»

22 Σχόλια

arxigramma-Tο παρόν ιστολόγιο δεν συνηθίζει ν’ αναρτά άρθρα πολιτικού περιεχομένου, αλλά τα πρόσφατα γεγονότα επιβάλλουν την παράθεση της άποψής μου. Οι (άσχημες) συνέπειές τους πρέπει να προληφθούν ΥΠΕΡΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ – καί τα προσφιλή θέματα του γράφοντος μπορούν να περιμένουν.

Από τις 18 Σεπτεμβρίου 2013 το πρωΐ, μία λέξη ακούγεται συνεχώς, περισσότερο καί με μεγαλύτερη ένταση από οποιαδήποτε άλλη:

Εμφύλιος!

Τη λένε τα ΜΜΕ, την επαναλαμβάνουν διάφοροι («)ανεξάρτητοι(«) καί («)σκεπτόμενοι(«) ιστολόγοι, την πιπιλίζουν διάφοροι καλόπιστοι (αλλά πολιτικώς αγράμματοι) άνθρωποι. Παπαγάλους δεν άκουσα ακόμη να τη λένε, αλλά μάλλον έχω καιρό να περάσω έξω από «ζωάδικο». (Ήτοι, ήγουν, καί τουτέστι «πέτ σόπ», στη …δεύτερη μητρική μας γλώσσα. 🙂 )

Όλοι οι προαναφερθέντες «σοβαροί», όμως, ιδίως οι …προφήτες («- Θα έχουμε εμφύλιο!!!», κτλ κτλ κτλ – εννοώντας: «- Θα έχουμε νεκρούς!»), προτρέπονται να μου αγοράσουν καμιά καπνοσύριγγα καί να το βουλώσουν οριστικώς.

Γιατί; Τί ακριβώς συνέβη; Τί λέω;

Οι συζητήσεις περί (νέου) «εμφυλίου» στην Ελλάδα δεν είναι καινούργιες, ούτε σπάνιες. Τις ακούσαμε καί πέντε χρόνια πριν, τον Δεκέμβρη του 2008, με τον «Αλέξη» (Γρηγορόπουλο). Τις ξανακούσαμε πρόσφατα, με τον Θανάση, που δεν πλήρωσε εισιτήριο στο λεωφορείο, καί πήδηξε απ’ αυτό καί σκοτώθηκε. Τις ματαξανακούμε από τις 18 του μήνα, με τον «Killah P».

Λοιπόν, σκοτώθηκαν τρεις νέοι άνθρωποι. Αλλά διατί «εμφύλιος», περικαλώ; Ποιός το ορίζει αυτό; Ποιός δίνει …διαταγές στον Ελληνικό Λαό, γιά το τί θα κάνει μετά, με αφορμή τους θανάτους αυτούς; Σκεφθείτε ότι, καί χωρίς την «κρίση» ή άλλες πολιτικοκοινωνικές αιτίες, κάθε χρόνο σκοτώνονται αρκετοί νέοι άνθρωποι σε τροχαία. Εκατοντάδες είναι τα πιτσιρίκια, που τα βλέπουν νεκρά στο φέρετρο οι γονείς τους, καί δεν προλαβαίνουν να μεγαλώσουν καί να γεράσουν γιά το αντίθετο. Εκατοντάδες 15χρονα, 16χρονα, καί παρόμοιες ηλικίες καβαλάνε «φτιαγμένα» μηχανάκια, παραβιάζουν κόκκινα, αγνοούν επιδεικτικά τους κανόνες,… καί τερματίζουν τη ζωή τους. Απορώ, λοιπόν, γιατί σ’ αυτές τις περιπτώσεις τα «σοβαρά» ΜΜΕ δεν μας προτρέπουν σε πεντέξη «εμφυλίους» καθημερινώς. Έτσι, βρ’ αδερφέ, γιά να μην πιανόμαστε απ’ το καθησιό.

Θα μου πεί κανείς, ότι με τον Αλέξη, τον Θανάση, καί τον «Κίλλα» έχουμε καί (σώωωωωπα!!!) …πολιτικές αιτίες! Διότι, δεν είναι μονάχα οι θάνατοι νέων ατόμων. Είναι, λέει, καί κάτι κακοί νεοναζιστές (καί ελεγκτές εισιτηρίων παύλα τέρατα) που επιτίθενται καί σφάζουν κόσμο. Σύμφωνοι, αλλά οι κακοί νεοναζιστές είναι μειοψηφία, καί οι δράστες των φόνων συγκεκριμένα άτομα. Αρκεί, λοιπόν, ένας εισαγγελέας να τους βάλει στη φυλακή (καί στη θέση τους) όλους αυτούς. Επομένως, οι κραυγές γιά «εμφύλιο» πού αποσκοπούν;

Απ’ την άλλη πλευρά, πάλι, επίσης δεν θα βρούμε τίποτε Παναγίες. Μονίμως οι «μπάχαλοι» σπάνε, καίνε, βαράνε, σκοτώνουν (όπως στην περίπτωση της Marfin) καί δεν πληρώνουν ποτέ. Κι αυτοί ελάχιστοι είναι, άρα -σ’ ένα σοβαρό κράτος- μπορούν κάλλιστα να συλληφθούν μέσα σε 24 ώρες, καί να κάνουν (ενδεχομένως καί ισοβίως) παρέα στη στενή τους προειρηθέντες. Ο «εμφύλιος», λοιπόν, προς τί;

Δηλαδή, γιά να το κάνω λιανά:

Τί δουλειά έχει ο Ελληνικός Λαός να κατεβεί στους δρόμους οπλισμένος, καί ν’ αρχίσει να σκοτώνεται μεταξύ του γι’ άτομα καί καταστάσεις ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΦΟΡΟΥΝ;

Αυτό, ουδόλως μας το εξηγούν τα «σοβαρά» ΜΜΕ.

Θα σας το εξηγήσω, όμως, εγώ.

Η Ελλάδα, το κράτος «Ελλάδα», εισέρχεται σε νέα φάση – πράγμα που καταλαβαίνουν καί οι πλέον βλακίστατοι. Τη «νέα φάση» της χώρας μας, όμως, ο Ελληνικός Λαός την ορίζει κατά 1% καί λιγώτερο, καί οι αφέντες του κράτους «Ελλάς» κατά 99% καί περισσότερο.

Ποιοί είναι αυτοί οι αφέντες; είναι αυτοί, που παλιότερα λεγόντουσαν «Μεγάλες Δυνάμεις». Σήμερα, οι «Μεγάλες Δυνάμεις» που κάνουν κουμάντο εδώ, είναι η εξής μία: οι ηπαπάρα. Οι λοιπές του παρελθόντος (Γαλλία, Ρωσσία) δεν παίζουν ρόλο στην Ελλάδα της εποχής μας, η δε Γερμανία μας πίνει μεν το αίμα της οικονομίας μας, αλλά η κυριαρχία της είναι περιστασιακή. Η Γερμανία είναι αχυροκράτος γιά λογαριασμό των ηπαπάρα. Όταν θά ‘ρθει το «πλήρωμα του χρόνου», θα τη στείλουν στον αγύριστο άνευ ετέρου.

Σημειώστε ότι στο σημερινό δεν υπεισέρχομαι στο ποιός πράγματι κάνει κουμάντο πίσω απ’ τη βιτρίνα (μυστικές λέσχες, εβραίοι, μασώνοι, κτλ). Μένω στα κράτη σχηματικώς, ώστε να κάνω ευκολώτερη την ιστορική σύνδεση με το παρελθόν – καί να κατανοήσετε αμέσως τί θέλω να πω.

Μας έμεινε μία «Μεγάλη Δύναμη» του παρελθόντος, στην οποία δεν αναφέρθηκα – κι αυτή είναι η αγγλίτσα. Γιά λόγους, λοιπόν, αλλαγής των γεωπολιτικών ισορροπιών γιά το υπόλοιπο του 21ου αιώνα (που δεν θα τους αναλύσω εδώ), η αγγλίτσα πάει να ξαναπιάσει το νταβατζηλίκι της Ελλάδας, το οποίο -εκούσα άκουσα- παραχώρησε στις ηπαπάρα το 1947. Προς τούτο, πάει να ξαναφτιάξει (α) κομματικούς σχηματισμούς αποκλειστικά ελεγχόμενους απ’ αυτήν, καί (β) την καλή ( ; ) εικόνα διαφόρων δημοσίων προσώπων (εννοείται, πάλι ελεγχομένων απ’ αυτήν), που θα την εξυπηρετήσουν.

Έξω απ’ τα δόντια, λοιπόν, χωρίς να μασάω λόγια, αυτά τα πρόσωπα / κόμματα που συναποτελούν το εν Ελλάδι κουκλοθέατρο της «Μεγάλης Ανατολής» της αγγλίτσας, είναι:

  • Η «Χρυσή Αυγή».
  • Το κόμμα της δρακουλο-Ντόρας, το «Δη.Συ.» («Δημοκρατική Συμμαχία»).
  • Το ΛΑ.Ο.Σ (καί Καμπότζη) του μποντυμπιλντερά.
  • Το «Κόμμα Αποστράτων Αξιωματικών», ή όπως αλλοιώς θα το έλεγαν – που ήταν στα σκαριά να συσταθεί, αλλά τελικά έμεινε «στα χαρτιά».
  • Τα μέλη (όλα ανεξαιρέτως) της ακατονόμαστης δρακουλοφαμίλιας εκ Χανίων – συν οι απειράριθμοι «κουμπάροι» της, αν η φαμίλια δώσει εντολή προς τούτο.
  • Τα μέλη (όλα ανεξαιρέτως) της τέως βασιλικής φαμίλιας – Κοκός, «διάδοχος» Παύλος, Μαρί-Σαντάλ, κτλ κτλ κτλ.
  • Καί ο σέρ Μπάζιλ Μαρκεζίνης.

Δεν θυμάμαι, αν τώρα μου διαφεύγει κανένα άλλο τέτοιο ερπετό. Βασίζομαι στη μνήμη των αναγνωστών μου, στα σχόλια.

– Καί οι λοιποί, τί ρόλο βαράνε, ρέ Εργοδότη;

– Οι λοιποί, ηπαπάρα. Καθαρά. Κι ανεξαιρέτως. Δεν είδατε πχ το γλειμμένο, που πήγε τρέχοντας καί πήρε την …ευλογία του «αγάπη»;

– Καί συμφωνούν οι ηπαπάρα να παραδώσουν ξανά την Ελλάδα στην αγγλίτσα;

Αυτό, γιά να το κάνουμε πενηνταράκια, ξεφεύγει κατά πολύ των ορίων της παρούσης. Η απάντηση, πάντως, καί γιά τον επόμενο μισό αιώνα, είναι: «ναί, συμπαιγνιακώς». Ξεκάθαρα πράγματα.

Αν καθήσουμε καί ψάξουμε λίγο την Ιστορία, θα δούμε ότι η αγγλίτσα στην Ελλάδα έκανε παύλα επέβαλε πάντοτε τα εξής – μεμονωμένα, ή σε συνδυασμό:

  • Επιβολή δανείων. (Αυτό είναι το λιγώτερο…)
  • Απόλυτο έλεγχο της πολιτικής καί εν γένει δημόσιας ζωής του τόπου.
  • Επιβολή του βασιλικού θεσμού – κι όχι μόνο: επιβολή καί των βασιλέων της αρεσκείας της. (Βλέπε: δολοφονία Αλεξάνδρου Α’.)
  • Μοίρασμα χρημάτων προς εξαγοράν συνειδήσεων.
  • Καί, αν η κατάσταση της ξέφευγε, δημιουργία εμφυλίων.

Ως αρωγοί της όλης προσπάθειας, πάντα ερχόντουσαν οι τέκτονες της αγγλίτσας με την …τεχνογνωσία τους στο διαίρει καί βασίλευε επί «των λαών του Ινδοστάν». (Διαβόητη φράση του πόρδου Πάλμερστον, ο οποίος ήθελε να κάνει τους Έλληνες «μικρόψυχους, σαν τους λαούς του Ινδοστάν».) Φυσικά, κατά πόδας καί οι «υπερεσίες» της αγγλίτσας, στις οποίες είναι …αφιερωμένη (διά ροχάλας κατάμουτρά τους) η παρούσα ανάρτηση.

Γιά να τα δούμε αυτά επιτροχάδην, πάμε πρώτα στο 1821 καί την Απελευθέρωση: Επιβολή δανείου στην Ελλάδα, επιβολή κομματικών προσώπων καί σχηματισμών («Αγγλικόν κόμμα»), συν καναδυοτρείς εμφύλιοι μέχρι το 1840 – έτσι, γιά να γεμίζουν τα βιβλία της Ιστορίας. Φυσικά, δεν μας έλειψαν οι τέκτονες καί οι πράκτορες της αγγλίτσας, από …πριν το 1821, που πήγαν να κάνουν τους Έλληνες σαν τα μούτρα τους. (Ο προσηλυτισμός στη «χήρα, την έχουσα ανάγκη», έδινε κι έπαιρνε.)

Πάμε καί στα χρόνια της Κατοχής, στον «αιμοσταγή σφαγέα» Άρη Βελουχιώτη. Πολλά βρισίδια του τραβάνε μεταθανατίως πολλοί, οι οποίοι όμως «δεν βλέπουνε» ότι ο τυχοδιώκτης Ζέρβας, ο κινηματίας του 1928 που έχυσε αίμα Ελλήνων γιά το κέφι του (εκτός αν πεί κανείς ότι αυτοί, που σκοτώθηκαν από βολή πυροβολικού στη Βασιλίσσης Σοφίας ήταν μπάτσοι, οπότε: «- Έλα, μωρέ!»), ήταν καθαρός πράκτορας της αγγλίτσας καί τέκτων, που τον ανέσυραν οι άγγλοι από την ανυπαρξία, γιά να διαιρέσουν τους Έλληνες. Επίσης, αυτά τα σαΐνια «δεν βλέπουν» ότι κάθε αντάρτης του Ζέρβα έπαιρνε μία λίρα αγγλίτσας κάθε μήνα, ενώ κάθε αντάρτης του ΕΛΑΣ μαχόταν χωρίς αμοιβή. Τέλος, τα προειρηθέντα ξυπνοπούλια «δεν βλέπουν» ότι η αγγλίτσα έπαιξε ρελάνς τα ρέστα της εξ αρχής, γιά να πάρει απ’ τα χέρια του Βελουχιώτη το επικίνδυνο «παιχνίδι» της απόλυτης δύναμης κι εξουσίας.

Ο Βελουχιώτης ήταν μόνος του κι έκανε ό,τι γούσταρε μονάχα γιά μερικούς μήνες το καλοκαίρι του 1942. Από ‘κεί καί μετά, όταν η αγγλίτσα είδε ότι η αντάρτικη ομάδα του μεγαλώνει καί γίνεται «κατεστημένο», να κάτι άγγλοι αλεξιπτωτιστές στη Γκιώνα, να κάτι οβραιοΜάϋερς, να τους έχει διαρκώς στα πόδια του… Οι «σύμμαχοι» άγγλοι, που το 1941 την έκαναν κοπάνα απ’ το Ελληνικό πολεμικό μέτωπο… κι επί Κατοχής λύσσαξαν -ενώ δεν τους ζητήσαμε κάτι τέτοιο- να στέλνουν κομμάντος στα Ελληνικά βουνά, να μας …βοηθήσουν!… Κι απ’ την άλλη, απαγόρευσαν στα πλοία του Ερυθρού Σταυρού να προσεγγίσουν την Ελλάδα, με αποτέλεσμα μερικές εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς Έλληνες… Να κι ο Ζέρβας καί ο Ψαρρός, γιά «πλαγιοκόπηση» του ΕΛΑΣ!

Και μετά, να καί κάτι «ανοίγματα» του Αντάρτικου στον ευρύτερο πολιτικό χώρο με …προϊσταμένη αρχή την ΠΕΕΑ («κυβέρνηση του βουνού»), καί τέλος να καί η υπαγωγή του ΕΛΑΣ στο Στρατηγείο Μέσης Ανατολής (στρατηγείο καθαρά της αγγλίτσας, εννοείται). Πράγμα που έγινε ΠΡΙΝ τον Μελιγαλά – μιά που διαβάζω στο Διαδίκτυο γιά το πρόσφατο μνημόσυνο. Αν, λοιπόν, υπάρχουν ποινικοί ένοχοι γιά τη σφαγή των δωσιλόγων ταγματασφαλιτών εκεί, αυτοί είναι κυρίως καί πρωτίστως η αγγλίτσα καί ο τότε πρωθυπουργεύων οβραιοσκατό»γερος της δημοκρατίας», που έδωσε την εντολή γιά τις εκτελέσεις. Ο Βελουχιώτης το 1944 είχε καταντήσει, από πρωτοκαπετάνιος, …υπάλληλος των άγγλων – καί απλώς την πάτησε σα βλάκας (αναλαμβάνοντας την ευθύνη να καθαρίσει τις ταγματασφαλίτικες εστίες στην Πελοπόννησο), καί συνεχίζει μεταθανατίως να εισπράττει όλο το φτύσιμο. Να ξέρουμε καί τί λέμε. Η αγγλίτσα, όμως, στο απυρόβλητο. (Όσο γιά τον σκατόγερο «της δημοκρατίας», μόλις τώρα τελευταία ακούγονται κάτι κουβεντούλες περί του ποιού του.)

Πιστεύω, μπήκατε στο νόημα. Μάλλον περιττό να μιλήσω γιά τα επακολουθήσαντα του 1946-1949, ή γιατί μας κουβαλήθηκε πίσω στην Ελλάδα ο σύντροφος Ζαχαριάδης, ντυμένος με στολή άγγλου λοχαγού.

Επειδή, τώρα, η εξουσία δεν διαθέτει φαντασία, αιωνίως επαναλαμβάνεται. Αιωνίως επαναλαμβάνει τα παλιά, γνωστά, δοκιμασμένα κόλπα. Όθεν, η αγγλίτσα στην Ελλάδα του σήμερα – ξανά:

  • Σπέρνει λεφτά υπογείως, προς εξαγορά …υπαλλήλων καί συνειδήσεων.
  • Προσπαθεί να προωθήσει παντί τρόπωι τα δικά της κόμματα καί τους δικούς της πολιτικούς. Τα οποία κόμματα, μπερδεγουέη, είναι όλα του λεγόμενου «συντηρητικού» χώρου. Δεν είναι παράξενο: αυτόν τον χώρο υποστήριζε η αγγλίτσα καί προπολεμικώς, αυτόν υποστηρίζει καί σήμερα.
  • Σπρώχνει τους …υπαλλήλους της να μιλάνε γιά επαναφορά του Κοκού (που τον θεωρεί δικό της), καί …«εμφύλιο».
  • Γιά την επίτευξη των ανωτέρω, προσπαθεί ανελλιπώς να δημιουργήσει τις συνθήκες ανάπτυξής τους.

Έτσι, δώρο εξ ουρανού της ήρθε η πτωχοποίηση των Ελλήνων, απ’ τα φιλαράκια της τους Γερμανούς! Διότι, μονάχα σε φτωχούς κι απελπισμένους μπορεί να βρεί μεγάλη δεξαμενή πιθανών «εθελοντών» πρακτόρων (επί χρήμασι). Γνωστά κόλπα, αυτά της «στρατολόγησης» πρακτόρων… πρώτοι καί καλύτεροι οι ντεσπεράντος καί τα κατακάθια της κοινωνίας. Ποιός τρέχει 24 ώρες το 24ωρο μπουλουκηδόν σε «ντού», τα οποία εντέλλονται οι αόρατοι αρχηγοί του μέσω κινητών τηλεφώνων; (Μεταμεσονύκτια επεισόδια με «νεαρούς», κτλ κτλ.) Ο νοικοκύρης; Αυτός που έχει σπίτι, οικογένεια, δουλειά, παιδιά, σκυλιά, υποχρεώσεις; Ή ο εξαγορασμένος αλήτης;

Ο δε Κοκός καί τα παιδιά του παριουσιάζονται στα χαζοπεριοδικά σαν μιά καλή, ανέμελη οικογένεια «λαϊφστάϋλ» πλουσίων, άρα ελπίζεται ότι θα έχουν απήχηση στις νέες (επίσης χαζοχαρούμενες) γενιές, που δεν έζησαν βασιλεία – κι αντιμετωπίζουν την πιθανή αλλαγή πολιτεύματος μ’ ένα ανέμελο: «- Έλα, μωρέ!».

Τα υπόλοιπα, όμως, είναι κομμάτι δύσκολα.

Εκείνο, που μέχρι στιγμής σώζει τους Έλληνες από αλληλοσφαγή, είναι ότι οι συνθήκες του 1943/44 καί του 2010-φεύγα είναι τελείως διαφορετικές. Κι όχι μόνον αυτό, αλλά καί τελείως μη αναστρέψιμες. Δηλαδή, όσο κι αν καταστήσει η Γερμανία φτωχό καί ξεβράκωτο τον σημερινό Έλληνα, δεν πρόκειται να τον καταστήσει άβουλο υπήκοο -κι ανενημέρωτο- τυφεκιοφόρο κάποιων πονηρών, όπως τότε. Δεν πρόκειται, στον αιώνα τον άπαντα. Το πολύ-πολύ να τον κάνει …γυμνιστή! LOL!!! (Τί γελάτε, ρέ; Επιστροφή στις ρίζες! Στην αρχαία Ελλάδα!)

Αυτόν ακριβώς τον ρόλο έπαιξε η Γερμανία καί το 1943/44, αλλά σήμερα δεν πιάνει. Καί θα σας εξηγήσω καί το γιατί.

Επί Κατοχής -καί λίγο μετά-, το κουκλοθέατρο ήταν ευδιάκριτο στα μάτια του κοσμάκη. «Καλοί» οι άγγλοι καί οι αγγλόφιλοι Έλληνες, καί «κακοί» οι εναλλάξ μπαλλαντέρ Γερμανοί καί Σοβιετικοί – μαζί με τους εγχώριους θαυμαστές τους. Επίσης, όλοι οι προαναφερθέντες έφεραν όπλα, οπότε ο καθένας ήταν αναγκασμένος (α) να οπλοφορεί, (β) να διαλέξει πλευρά. Δεν μπορούσες τότε να το παίζεις ειρηνιστής καί ξένοιαστος τραλαλά, που τά ‘χεις καλά με όλους. Διότι, αν δοκίμαζες, θα μπουκάριζε κάποια στιγμή στο σπίτι σου ένα ένοπλο μπουλούκι, καί θα σου αποδείκνυε ότι το κεφάλι σου είναι άδειο… ανοίγοντάς το. Στην κυριολεξία. Επομένως, δεν υπήρχε κι Έλληνας αδέσποτος, έξω απ’ τα ένοπλα μαντριά της εποχής – όσο καί να τό ‘θελε.

Σήμερα, μπορεί μεν να βγήκαν επί σκηνής κουκλοθεάτρου άλλες κούκλες, «κακοί» οι χρυσαυγίτες καί «καλοί» οι μπάχαλοι, πλην όμως ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί να εξαναγκάσει κανέναν να φέρει όπλο, ή/καί να βγεί στους δρόμους να πυροβολάει. Εκτός αν αρχίσουν οι ένοπλες «μπούκες» χρυσαυγιτών καί μπάχαλων σε σπίτια, πανελληνίως καί ταυτοχρόνως… (Ώστε ν’ αναγκαστεί ο κόσμος «να βγεί στο κλαρί».) Πράγμα, όμως, Α-ΔΥ-ΝΑ-ΤΟΝ. Απλά, αδύνατον.

Μην ξεχνάτε, ακόμη, την ταχύτητα με την οποία διαδίδεται η ενημέρωση καί η χρήσιμη πληροφορία στην εποχή μας. Σήμερα, δηλαδή, η εποχή δεν σηκώνει «αγκιτάτσιες» – του τύπου: «- Τρέξτε! μας σκοτώνουν!». Ο καθένας πρώτα θ’ απαιτήσει να μάθει γιατί να τρέξει, καί ποιοί είναι αυτοί που «τον σκοτώνουν». Καί θα ξεβρακώσει το ψέμμα σε δευτερόλεπτα. Καί, είδατε πως (έστω κι ενστικτωδώς) ο πολύς κόσμος μέχρι στιγμής δεν τσιμπάει στα κελεύσματα γιά «εμφύλιο» – κι ούτε πρόκειται να τσιμπήσει, που να σφάζουν οι αλήτες των «υπερεσιώνε» έναν «νεαρό» κάθε μέρα.

Άρα, καλό το παραμύθι των «υπερεσιώνε» της αγγλίτσας, αλλά δεν έχει δράκο! Παραμύθι-αδερφή, δηλαδή! 🙂 Δεν τα παρατάτε τελείως, ρέ Έμ-Άη-Σίξ; Αποτύχατε, παραδεχθείτε το!

Με την ευκαιρία… επειδή γνωρίζω άριστα ότι η ψευδοπροφητεία «του Αγαθάγγελου» χαλκεύτηκε σε κάποια γραφεία της Οξφόρδης, να ρωτήσω: αυτές οι σημερινές «προφητείες γερόντων», που κατέκλυσαν το Διαδίκτυο, μπας κι είναι κι αυτές δικές σας εφευρέσεις, ώ «υπερεσίες» της αγγλίτσας; Λέω, δηλαδή, διότι ο βασιλικός σας σύζυγος, ο Κάρ(ι)ολος, πολύ κωλοσούρνεται στο «Όροc» εδώ καί χρόνια. Έ, άτομο μαθημένο σ’ αυτή τη ρημάδα τη ζωή να δίνει εντολές, δεν αποκλείεται να έδωσε εντολή καί γιά σπρώξιμο τίποτε έτοιμων οξφορδιανών ραβασακίων στους «γέροντες». Με το αζημίωτο, εννοείται – πχ γιά …»αναστηλώσεις των μονών», μη χ.σω!

Το ξέρω ότι δεν θα μου απαντήσετε, αλλά επί των όρχεών μου. Θα το μάθω με τον τρόπο μου, καί θα σας τα πασαλείψω στη μούρη, τα ψέμματά σας.

Τούτων ειπωθέντων, θα σας πω τί κάνω καί τί θα κάνω εγώ επί του θέματος.

Πρώτον, αδιαφορώ πλήρως γιά τα ΜΜΕ. Τηλεόραση βλέπω μόνο γιά καμιά ταινία (να με πάρει ο ύπνος), ή κανένα αθλητικό. Οι δε εφημερίδες… έ, άμα δω ότι ακριβαίνει το κωλόχαρτο, θα τις χρησιμοποιήσω δεόντως. Ιδίως οι «έγκριτες» καί «σοβαρές» σκουπίζουν καλύτερα! 🙂 (Τί γελάτε, ρέ; εδώ υφίσταται επιστημονική εξήγησις! Με την επιστήμη γελάτε; Έχουν χαρτί καλύτερης ποιότητας, γι αυτό. Μαζεύουν το σκατό πιό αποτελεσματικά.)

Δεύτερον, αν δω συμπλοκές στον δρόμο, έστω κι ένοπλες, θα μπω στο σπίτι μου, θα κλειδώσω την πόρτα, καί θα βγω στο μπαλκόνι ν’ απολαύσω το θέαμα – τήι συνοδείαι φραππέ. Ο «εμφύλιος» «πολιτικοποιημένων» αλητών μ’ ενδιαφέρει τόσο, όσο μ’ ενδιαφέρει καί ο εβδομαδιαίος «εμφύλιος» των κάθε «σούπερ» με τους κάθε «ούλτρας». Δε γ.μιέστε ν’ ασπρίσετε, κοινώς. Καί οι μέν, καί οι δέ.

Ελπίζω κι όλος ο Ελληνικός Λαός να σκέπτεται ακριβώς έτσι, σ’ αυτό το θέμα.

Άκου, «εμφύλιος»!

Βρέ, ούστ!

Υγ: Ούτε στιγμή δεν ξεχνώ πως ο θάνατος νέων ανθρώπων, όπως του Γρηγορόπουλου καί του «Κίλλα» δεν είναι απλά διατεταγμένος από κάποια κινητά τηλέφωνα με απόκρυψη. Είναι ανθρωποθυσία στον οξαποδώ, γιά να πιάσει ο σχεδιαζόμενος «εμφύλιος». Αλλά δέεεεννν…

Υγ 2: Ούτε στιγμή δεν χαλαρώνω, ελπίζοντας ότι οι «υπερεσίες» της αγγλίτσας καί των ηπαπάρα συμπαιγνιακώς θα παραιτηθούν απ’ τα σχέδιά τους. Το ξέρω πως έχουν επιμονή χειρότερη από μουλάρια – έως ότου γίνει το δικό τους. Γι’ αυτό, επειδή (όσο δεν προχωράνε τα σχέδια των ατλαντικών τεράτων) διατεταγμένος σκοτωμός Έλληνα νέου θα ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ χίλια τοις εκατό καί σύντομα, να θυμάστε τις ταπεινές σκέψεις του γράφοντος. Μην τσιμπάτε, ό,τι καί να γίνει.

Ελπίζω να βοήθησα ουσιαστικά.

ΤοΜαράκι

8 Σχόλια

arxigramma-etonνα τόσο όμορφο όνομα, θα μπορούσε νά ‘ναι βάρκα. Αραγμένη δίπλα στο κύμα, μέσα στην άμμο καί τους αστερίες (μαϊμού σκηνικό τουριστικών φωτογραφιών), ακτινοβολούσα αναμνήσεις, ενώ ο καπετάνιος της πίνει ούζο εκεί δίπλα – σε παραδοσιακό ουζερί.

Αλλά δεν είναι.

Αντ’ αυτού, είναι γυναίκα. Νέα…

– Τί λες, ρε Εργοδότη;! «Νέα»;

– Ναί, ρέ σείς, νέα! Κάθε γυναίκα είναι νέα, πάρ’ τε το χαμπάρι!

…Ωραία…

– «Ωραία»; Άντε, καλά, εσύ παλάβωσες ντίπ!

– Ρέ σείς! Πόσες φορές θα σας το πώ! Όλες οι γυναίκες είναι ωραίες, καταλάβετέ το!

…Αλλά καθόλου μοιραία. Θα ήταν καί το τελευταίο, αν οι αισθητικές της επιλογές δεν έβγαζαν μάτια. (Μόνο που δεν της το λέμε, γιά να μην την πληγώσουμε.)

Τέλος πάντων, ΤοΜαράκι είναι μία γυναίκα εντελώς του μέσου όρου, μάλλον δειλή καί φοβισμένη, καί χωρίς πολλά-πολλά προσόντα. Έ, ‘ντάξ’ έχει ένα πτυχιάκι, απ’ αυτά που παίρνουν όλοι. Καί κάτι μεταπτυχιακούλια, απ’ αυτά που ένα πράσινο κυβερνητικό κόμμα επέτρεπε αφειδώς να τα παίρνουν οι «δικοί του» (καί κανένας άλλος). Γιά διορισμό της πχ ως συμβασιούχου στο δημοτολόγιο, καλά είναι. Αλλά γιά να υποκαταστήσουν μόρφωση κι εξυπνάδα, όπως πιστεύουν οι ηλίθιοι νεοέλληνες, γιόκ. Ουδόλως. Παρ’ όλ’ αυτά, μπορώ να πω πως, ως «πακέτο», εμένα μου είναι μάλλον συμπαθής.

Όμως, ουδείς άσφαλτος. ΤοΜαράκι έχει ένα ελάττωμα, ότι έχει πολλές (καί …σφαλτωμένες) γνώμες γιά πολλά. Που μάλιστα τις εκσφενδονίζει όλες μαζί. Όπως πχ κάτι μαμάδες μαθητών, που μαζεύονται σε συγκεντρώσεις γονέων καί κηδεμόνων, καί φωνάζουν: «- Τίιι;;; Δεν έχει πετρέλαιο το Γυμνάσιο; Πού θα πάει αυτή η κατάσταση; Τί Παιδεία είν’ αυτή; Τα παιδιά μας, που είναι μικρά,…» (κτλ κτλ κτλ). Καί βέβαια, όταν τα παιδιά τους πάνε στο Λύκειο (που έχει πετρέλαιο), λήγουν αυτομάτως καί οι όποιες μεταφυσικές αναζητήσεις τους περί της Παιδείας των Γυμνασίων του ψευτορωμαίϊκου, ή της τιμής του πετρελαίου.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, κατά κανόνα λες ένα: «- Δε γ.μιέται!’, θυμάσαι το αμερικάνικο ρητό γιά τις γνώμες, κι αφήνεις την κάθε κυράτσα να πετάξει κι αυτή τα λεκτικά της βλήματα (στα πλαίσια της πλέριας δημοκρατίας) – έστω, από ευγένεια. Αλλά εδώ, ρέ παιδί μου, με ΤοΜαράκι, οι νεοέλληνες ξηγήθηκαν πολύ άσχημα. Τί της έχουνε σύρει της γυναικούλας, δε λέγεται. Βρισιές, συκοφαντίες κι ανυπόστατα πράγματα!

  • Πχ την αποκαλούν «προδότρα».

Λες κι αυτή άφησε τους λαθρομετανάστες να μπούνε μέσα στην Ελλάδα.

  • Βγάλανε τη βρώμα πως είναι βουλευτίνα. (Παναπεί, εντελώς ανυπόληπτο πρόσωπο.)

Μπάαα… Μιά φορά είπα κι εγώ να δω στην τηλεόραση τους βουλευτές ακίνητους, να τους μετρήσω, τότε που τήρησαν ενός λεπτού σιγή γιά τη γενοκτονία των Ποντίων, αλλά δεν την είδα πουθενά.

  • Μετά βγάλανε άλλη ανυπόστατη βρώμα, ότι βγήκε βουλευτίνα επειδή την ψήφισαν κάπου 1,600 άτομα.

Ρέ κακομοιραίοι νεοέλληνες, έτσι βγαίνει βουλευτής κάποιος; Με την ψήφο χιλιοεξακοσίων νοματαίων; Άντε-άντεεεε!… άμα ήταν τόσο εύκολο να βγεί κανείς βουλευτής, θά ‘βγαινα κι εγώ! Τί λέτε τώρα; Χρειάζεται καμιά δεκαπενταριά χιλιάρικα κόσμο, τουλάχιστον. Ήτοι, δέκα φορές τόσο, όσο ισχυρίζονται οι ανεύθυνες φήμες. Καί μετά, μονάχα τα σκάτς καί τους «ξηρούς καρποί» (που λέει κι ο Χάρρυ Κλύνν) να σκεφτείς ότι πρέπει νά ‘χεις στο εκλογικό σου κέντρο γιά όλους αυτούς, το αποτέλεσμα είναι αποτρεπτικό! Δεν είναι τα βουλευτιλίκια γιά όποιον-όποιον.

Καί μ’ αυτά καί μ’ αυτά, μαράζωσε ΤοΜαράκι, καί δε σπάει ούτ’ ένα χαμόγελο. Σα δέ ντρέπεστε, ρέ! Εδώ ολόκληρη Ευρώπη έβγαλε κοινοτικές οδηγίες κατά του bullying, κι εσείς δε λέτε να συμμορφωθείτε! Πάει, τη φάγατε τη γυναίκα, γρουσούζηδες!

Όμως, εγώ θα προτείνω καί λύσεις στο αδιέξοδο – εφ’ όσον τη συμπαθώ.

Μία λύση είναι η κατεπείγουσα εύρεση ανδρός συνοδού, διότι μέχρι στιγμής είναι ασυνόδευτη. Ο οποίος θα τη συνοδεύει έξω, σε χοροεσπερίδες, χασαποταβέρνες, κτλ, ώστε να χαμογελάσει το χειλάκι της, της έρμης της γυναίκας. Τί να κάνουμε; στα ενήλικα άτομα χρειάζεται οπωσδήποτε συνοδεία από άτομο του ετέρου φύλου. Μην προστεθεί στα ως άνω ανυπόστατα καί συκοφαντικά καί η βδελυρή ταμπέλλα της γεροντοκόρης!

Οίκοθεν νοείται, πως ο συνοδός πρέπει να το προχωρήσει το πράγμα, όπως επιτάσσει η Μαμά Φύση: καί στο κρεββάτι! Τώρα, θα μου πεις ότι η κοπέλλα ντρέπεται. Αλλά καί γι’ αυτό υφίσταται λύση. Θα της πεί ο συνοδός της ότι: «- Εσύ, ως αγνή χωριατοπούλα, σίγουρα έχεις δεί τί κάνει ο τσομπάνος ο τράγος στην κατσίκα, άρα εσύ θα βγάλεις τα ρούχα σου, θα πέσεις στο πάτωμα στα τέσσερα, καί θα κάνεις την κατσίκα. Καί τα υπόλοιπα, άσ’ τα πάνω μου!» Έτσι ξηγιένται οι πραγματικοί άντρες!

Μιά που μιλάμε γιά σέχ κι έρωτα, μία άλλη λύση είναι η τόνωση της ερωτικής της αυτοπεποίθησης – πράγμα που πρέπει να γίνεται σε κάθε (νέα καί ωραία) γυναίκα. Δηλαδή, πρέπει να βρεθεί κάποιος με πολλά λεφτά, καί να προσπαθήσει να πείσει ΤοΜαράκι να φωτογραφηθεί γυμνή καί ξυπόλητη. Κι από μπρός, κι από πίσω. Έ, στην αρχή θ’ αρνηθεί, αλλά άμα ανεβεί το ποσόν πχ στις εκατό χιλιάδες γιούροζ, θα δεχθεί.

Φυσικά, όπως κάθε (νέα καί ωραία) γυναίκα, θα θέσει όρο οι φωτογραφίες να είναι «καλλιτεχνικές». Θα είναι, αλλά μετά η ταρίφα πρέπει ν’ ανεβεί κι άλλο, ώστε να βγούν καί οι πρόστυχες φώτοζ. Διότι έτσι γίνεται συνήθως: πρώτα βγαίνουν οι καλλιτεχνικές, καί μετά οι «θού Κύριε». Πχ με διακόσιες χιλιάδες γιούροζ, να στηθεί σε πόζα να κατουράει με τα πόδια ορθάνοιχτα, κοιτώντας ταυτόχρονα τον φακό με λαγνεία.

Τί γελάτε, ρέ; Αστείο είναι, διακόσιες χιλιάδες γιούροζ γιά ένα καλλιτεχνικό κατούρημα; Τόσα λεφτά δεν δίνει ούτε ο Σόρος! Να τά ‘χα να μου περίσσευαν, καί σας έλεγα εγώ!

– Ρέ Εργοδότη, πάει, τό ‘καψες τελείως! Με τί ασχολείσαι, ρέ! Σε ποιά δίνεις τόση σημασία!

– Εγώ, ρέ σείς; Ή διάφοροι ηλίθιοι ανά την Ελλάδα, που κάνανε ΤοΜαράκι φίρμα;

Εσφίξτε τους παλιανθρώπους στον λαιμό! – IIIγ3

13 Σχόλια

(προηγούμενο)

arxigramma-Piρίν, όμως, πούμε ο,τιδήποτε γιά τον χριστιανισμό, οφείλουμε να συμφωνήσουμε στο γενικό σχήμα της κοινωνικής επαφής καί της κοινωνικής αλλαγής. Ποιό είν’ αυτό; Τί εννοώ;

Έστω, ότι έχουμε δύο κοινωνικές ομάδες, τις Α’ καί Β’. Αυτές μπορεί να είναι δύο γειτονικοί φιλικοί λαοί, ή δύο γειτονικοί εχθρικοί λαοί, ή δύο γειτονικοί αδιάφοροι λαοί, η δύο λαοί οποιοιδήποτε, με οποιαδήποτε αισθήματα μεταξύ τους – κι άσχετο πού κατοικούν (πχ Έλληνες καί Ιάπωνες). Ειδικά σήμερα, η γεωγραφική απόσταση μεταξύ λαών είναι θέμα μερικών ωρών. Περισσότερο καθυστερείς στα αεροδρόμια με τις διαδικασίες, παρά με το αεροπορικό ταξίδι καθ’ εαυτό!

Έπίσης, αυτές οι δύο κοινωνικές ομάδες μπορεί να είναι πχ Έλληνες «εθνικοί» κι Έλληνες χριστιανοί, ή οι ψηφοφόροι των κομμάτων Α’ καί Β’, ή ακόμη καί οι γέροι ενός χωριού, σε σχέση με τους νέους του ίδιου χωριού. Ο,τιδήποτε καί οποιοιδήποτε.

Επειδή, τώρα (αντίθετα απ’ την αγγλική παροιμία), κανένας άνθρωπος δεν είναι «νησί» (δηλ. απομονωμένος), καί καμμία κοινωνική ομάδα δεν είναι «νησί», οι κοινωνικές ομάδες πάντα έρχονται σε κάποια μορφή επαφής μεταξύ τους. Μερικά μέλη τους, δε, φτάνουν ως το σημείο ν’ αλλάξουν κοινωνική ομάδα – ενσωματωνόμενα στην «απέναντι». Συνεπώς, το γενικό σχήμα των κοινωνικών επαφών ή/καί αλλαγών είναι το εξής:

koinwnia-1

Έστω, τώρα, πως εμείς είμαστε της κοινωνικής ομάδας Α’, της «άσπρης». (Υπ’ όψιν, το άσπρο καί το μαύρο τα έβαλα, απλά γιά να φαίνεται η αντίθεση. Όχι ότι κουβαλάνε τον συμβολισμό του άσπρου καί του μαύρου, ντέ καί καλά.) Τα άτομα των παραλληλογράμμων του σχήματος είναι σαφώς το μέγιστο ποσοστό των δύο κοινωνικών ομάδων, που δίνουν καί τον «τόνο» της παρουσίας της κοινωνικής ομάδας. Τα άτομα των «βελών», όμως, τί είναι;

Ας σκεφτούμε τί θα μπορούσαν να είναι – σε περίπτωση κατά το μάλλον ή ήττον ειρηνικής επαφής, πάντα.

Τα άτομα του μαύρου βέλους, λοιπόν, μπορεί να είναι:

  • Άτομα που θαυμάζουν τη δική μας κοινωνική ομάδα.
  • Γαμπροί καί νύφες  – άτομα που συνάπτουν γάμο με μέλη της δικής μας ομάδας.
  • Άτομα κινούμενα από εξερευνητική περιέργεια, κοσμοπολιτισμό, σνομπισμό – ή τυχοδιωκτικά στοιχεία.
  • Άτομα που βρίσκουν καλύτερες συνθήκες (οικονομικές, διαβίωσης, κλίματος) στη δική μας ομάδα.
  • Προδότες της δικής τους ομάδας.
  • Πράκτορες, που πλησιάζουν την ομάδα μας με σκοπό τη διάβρωσή της.
  • Περιπτώσεις μεικτές, με κάποιον συνδυασμό των ανωτέρω.
  • Λοιπές περιπτώσεις, που δεν μπορώ να σκεφτώ τώρα.

Το ίδιο ακριβώς είναι καί τα άτομα του λευκού βέλους. Η μόνη διαφορά είναι πως, στην περίπτωση των ατόμων του μαύρου βέλους συνήθως χρησιμοποιούμε θετική ορολογία, γιά να τα χαρακτηρίσουμε. Πχ δεν θα πούμε στα ίσα ότι πρόκειται γιά προδότες της κοινωνικής ομάδας τους, αλλά γιά θαυμαστές του πολιτισμού μας. Στην αντίθετη περίπτωση, δηλ. στα άτομα που εγκαταλείπουν την ομάδα μας μέσω του λευκού βέλους, χρησιμοποιούμε μάλλον αρνητική έως πολύ αρνητική ορολογία. Ακόμη κι ένας άντρας, που παντρεύτηκε γυναίκα της ομάδας Β’, θεωρείται κακόγουστος – ή συμπλεγματικός. («- Σωθήκαν οι γυναίκες οι δικές μας; Αυτήν βρήκε;»)

Αυτός ακριβώς είναι ο τρόπος, με τον οποίο έρχονται σ’ επαφή ή/καί αλλάζουν οι κοινωνίες. Πάντα θα υπάρχει το μικρό ρεύμα των βελών. Σκέτα, απομονωμένα παραλληλόγραμμα δεν υπήρξαν, καί δεν θα υπάρξουν ποτέ.

Καί, γιά να είμαστε ακριβέστεροι, το παραπάνω σχήμα κάντε το …διπλή μερίδα:

koinwnia-2

Διότι, κάθε κοινωνική ομάδα χοντρικά διαιρείται σε άρχοντες καί αρχομένους – επειδή από τη φύση τους οι άνθρωποι (καί τ’ ανθρωποειδή) τείνουν να σχηματίζουν ιεραρχικές κοινωνικές δομές. Συνεπώς, πάντα έχουμε διεργασίες «εκ των άνω» (από τους άρχοντες, δηλαδή), καί παράλληλα «εκ των κάτω» (δηλ. από τον λαό). Οι δε διεργασίες αυτές πάντα αλληλοσυνδέονται.

Όπως καταλαβαίνετε, δεν νοείται ένας άρχοντας να εκδίδει διαταγές καί να μην υπακούεται. Ή, κάποιος να διαπρέψει ως αντιπρόσωπος του λαού (πχ καλός ρήτορας στις λαϊκές συγκεντρώσεις), καί οι εισηγήσεις του να μην εισακούγονται από τους άρχοντες.

Αν, λοιπόν, θέλετε να κάνετε σοβαρές ιστορικές μελέτες, αν θέλετε να καταλάβετε τις βαθύτερες αιτίες καί δομές της μετάβασης από την αρχαιοελληνική θρησκεία στον χριστιανισμό, οφείλετε να θυμάστε απ’ έξω το δεύτερο από τα γενικά μας σχήματα. Να το σταμπάρετε στο μυαλό σας με πυρωμένο σίδερο. Ή, επειδή η «εκπύρωσις» είναι κάτι το λίαν επώδυνο, να το τυπώσετε / να το ζωγραφίσετε / να το κάνετε κέντημα, καί να το βάλετε σε μέρος που να το βλέπετε συνεχώς.

Αλλοιώς, Έλληνες «εθνικοί» κι Έλληνες χριστιανοί θα ταμπουρωθούμε σε χαρακώματα εσαεί, χωρίς να υφίσταται ελπίδα να συνεννοηθούμε ποτέ σε μιά ελάχιστη βάση Ελληνικής συνεκτικής «κόλλας». Θα κάνουμε ατέρμονες συζητήσεις επί συζητήσεων, καί μάλιστα χαμηλού (ηλίθιου) επιπέδου, αρνούμενοι να δούμε την όποια αλήθεια έχει την κακοτυχία να βρίσκεται έξω απ’ το κεφάλι μας. Μ’ άλλα λόγια, θα βλέπουμε όλα τα καλά στο σπίτι μας, κι όλα τα στραβά στο σπίτι του γείτονα.

Τί ν’ αναφέρω παραδείγματα!… Σκέτη σπατάλη bytes καί bandwidth. Οι μεν βλέπουν μονάχα τη δολοφονία της Υπατίας καί τη σφαγή της Σκυθόπολης, χωρίς να βλέπουν τους «θεούς» τύπου «άλογο του Καλλιγούλα» καί «γιουσουφάκι του Αδριανού» (τον Αντίνοο). Οι δε οραματίζονται μία ενιαία κι αδιάσπαστη παμπάλαιη θρησκευτική γραμμή «Θεόθεν», που αρχίζει (αγνοώντας επιδεικτικά τους «πεπλανημένους» αρχαίους Έλληνες) απ’ τα περιτετμημένα εβραιοτσοτσόνια των κάθε Αβραάμ καί Μελχισεδέκ καί τα χύσια του Δαυΐδ («της αγίας σποράς Δαυΐδ», που λένε καί τα γνωστά «Πορδόκολλα»), καί φτάνει στα σημερινά κομποσχοίνια. (Καλά ξυπνητούρια τους κι αυτωνών.) Αν θέλετε κι από μένα κουβέντα σ’ επίπεδο γυμνασιακού «νέρντ» γκομενακίου Προμηθέας Πυθίας (κτλ κτλ), ή ταλιμπάν αγριεμένων μισογύνηδων «γερόντων» (που περιμένουν πώς καί πώς να πέσει κεραυνός να μας κάψει, εμάς τους αμαρτωλούς – καί ιδίως τις αμαρτωλές, κάτι γυμνίστριες καί κάτι τέτοιες 🙂 ), σταματήστε πάραυτα την ανάγνωση του παρόντος, καί πάτε γιά καφέ με τους ομοϊδεάτες σας. Αν όχι… Εδώ είμαι!

Πάντως, με τη μέγιστη βλακεία του «100% άσπρο, 100% μαύρο», δηλαδή το δίπολο «καλοί-κακοί», πρέπει να πάρουμε οριστικό διαζύγιο.

x. Ιησούς Χριστός καί χριστιανισμός

Ο Χριστός καί ο χριστιανισμός, λοιπόν…

Κατ’ αρχήν, υπήρξε Χριστός; Αυτό το ερώτημα είναι ήδη παλαιό αρκετών αιώνων, καί η απάντηση είναι πως, αν ψάχνουμε ιστορικές πηγές, όχι. Κι αυτό δεν το λέω εγώ. Το είπαν μέχρι καί θεολόγοι καί ιερωμένοι χριστιανοί. Έστω, καθολικοί καί προτεστάντες (όχι ορθόδοξοι), αλλά σε κάθε περίπτωση κινδύνευε το κεφάλι τους – τότε που τα είπαν αυτά. Ιστορικές πηγές, καί δη από ξένους προς τον χριστιανισμό (διότι, αλλοιώς ισχύει το: «- Ρώτα καί τον αδερφό μου τον ψεύτη!»), που να υποστηρίζουν ξεκάθαρα την ύπαρξη Ιησού Χριστού, είτε δεν υπάρχουν, ή είναι χαλκευμένα κείμενα γραμμένα εκ των υστέρων.

Αυτά κυκλοφορούν στην (ακαδημαϊκή) πιάτσα, καί με σοβαρά επιχειρήματα, δε λέω, αλλά υπάρχει καί μία τρίτη εκδοχή: Οι ιστορικές πηγές, που επιβεβαιώνουν την ύπαρξη Ιησού Χριστού, να έγιναν καύσιμο γιά τα καζάνια των λουτρών της εποχής εκείνης. Να κυνηγήθηκαν λυσσωδώς καί μεθοδικώς, κι αυτές κι οι συγγραφείς τους, ώστε να μην έμεινε ούτε ένα αντίτυπο …έστω, φανερό. Αυτή την εκδοχή υποστηρίζει ο γράφων, καί θα δείτε παρακάτω γιατί ισχυρίζομαι κάτι τέτοιο.

Περιέργως, όμως (καί πάντα σύμφωνα με όσα ξέρω), ούτε κάν οι χριστιανοί θεολόγοι δεν πρόβαλαν ποτέ αυτή την εκδοχή, ενώ οι επιστήμες της γραφής (παπυρολογία, επιγραφολογία, κτλ κτλ) είναι γεμάτες από παραδείγματα αγρίων επεμβάσεων σε κείμενα. (Συμπεριλαμβανομένων των Ευαγγελίων.) Εδώ επενέβη σε πασίγνωστα παραδοσιακά λαϊκά τραγούδια, χώνοντας δικούς του στίχους μέσα τους, ο ίδιος ο αρχηγός της φιλολογικής ομάδας του Πεισίστρατου, που ανέλαβε την καταγραφή τους γιά να μη …χαθούν – ο Ονομάκριτος! Κι ευτυχώς που τα τραγούδια τα ήξεραν απ’ έξω οι πολλοί, καί τον συλλάβανε στα πράσσα τον μόρτη. Περιμένουμε, επομένως, ν’ άφησαν τίποτε όρθιο οι διάφοροι φανατικοί ανά τους αιώνες;

Κατ’ εμένα, ο Ιησούς Χριστός σαφώς υπήρξε ως ιστορικό πρόσωπο, καί μάλιστα διάφορο του Απολλωνίου Τυανέως. Καί θα σας πω καί το μυστικό, πώς το ξέρω: επειδή οι λογοκριτές της εποχής εκείνης θεώρησαν κάποια αποσπάσματα ανώδυνα, καί δεν τα εξαφάνισαν. (Κούνια που τους κούναγε!…)

  • Το πρώτο, είναι (στα Ευαγγέλια) εκεί που κάποιοι πάνε να βρουν τον Χριστό, αλλά δεν γνωρίζουν ποιός είναι. Καί -αν θυμάμαι καλά- ρωτάνε: «- Εσύ είσαι ο Ιησούς, ο επιλεγόμενος Χριστός;»

Εάν σε λένε πχ Γιάννη Παπαδόπουλο (υποθέτω, το πιό συνηθισμένο όνομα στην Ελλάδα), καί σε ρωτήσουν αν εσύ είσαι ο Γιάννης Παπαδόπουλος, απαντάς: «- Ναί, εγώ είμαι ο Γιάννης Παπαδόπουλος.» Εκτός αν υποψιάζεσαι ότι σε πήραν τηλέφωνο απ’ την Εφορία, οπότε απαντάς με την ερώτηση: «- Ποιός είστ’ εσείς;» 🙂

Ο Χριστός, όμως, απάντησε …με ερώτηση: «- Ποιόν ήλθατε να δείτε;»  Κι επειδή οι επισκέπτες ξαφνιάστηκαν, τους ξαναρωτάει: «- Αλλά ποιόν ήλθατε να δείτε;»

Δε λέω, οι επισκέπτες μπορεί νά ‘τανε καί τελώνες! LOL!!! 🙂 🙂 🙂 Όμως… Έ, λοιπόν, τέτοια ντρίμπλα, μονάχα από δάσκαλος του Ζέν καί πάνω! 🙂 Δεν είναι γιά κοινούς θνητούς αυτά!

  • Καί το δεύτερο, είναι η βάπτιση του Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό.

Με δεδομένο ότι -πάντα κατ’ εμένα- το όνομα «Ιορδάνης» είναι παραλλαγή του «Ηριδανός», Ιησούς Χριστός υπήρξε οριστικά, πάει καί τελείωσε. Οι εξηγήσεις, λιγάκι παρακάτω.

(συνεχίζεται)

Εσφίξτε τους παλιανθρώπους στον λαιμό! – IIIγ2

2 Σχόλια

(προηγούμενο)

arxigramma-Sigmaυνεχίζουμε με τη σύντομη εξιστόρηση των (προ)ιστορικών γεγονότων ά λά Εργοδότης! Ναί, «σύντομη» – διότι, ως αναγνώστης, διαπιστώνω πως είναι σύντομη. Κι ας φαίνεται σχοινοτενής.

vi. Ακχενάτεν – Μωϋσής

Φτάνουμε στον 14ο αιώνα πΧ. Στην Αίγυπτο προκύπτει ξαφνικά ως φαραώ ένας καθαρός Ατλάντειος, μέλος του «τυφωνικού ιερατείου». Καί οι πρόγονοί του (πατέρας, παππούδες, κτλ), βέβαια, τέτοιοι ήτανε, αλλ’ αυτοί δεν έδωσαν «δείγμα γραφής» εχθρικό προς την Αίγυπτο καί τον λαό της. Ετούτος εδώ …έδωσε ρέστα!

Ενώ στην αρχή ονομαζόταν «Αμενχοτέπ» (ο Δ’), δηλαδή κάτι σαν «πιστός υπηρέτης του Άμμωνα» (δηλ. του Δία), αργότερα άλλαξε το όνομά του σε «Ακχενάτεν». Δεν άλλαξε, όμως, μόνον αυτό: άλλαξε (διά της βίας) όλη την επίσημη θρησκεία της Αιγύπτου!!! Έβαλε ως μέγιστο θεό τον Ήλιο (τον «Άτον»), επέβαλε την προσκύνησή του, κατέστρεψε τους παλιούς ναούς, κυνήγησε τους παλιούς ιερείς, άλλαξε τις επιγραφές -όπου τις έβρισκε- με τα ονόματα των παλιών θεών, κατέστρεψε τις απεικονίσεις των παλιών θεών,… κι έβαλε τον στρατό με τους μισούς Αιγυπτίους να κυνηγάνε τους άλλους μισούς. Αναμφίβολα, υπήρξε ο χειρότερος ηγεμόνας όλων των εποχών.

Παρένθεση: Είναι εντελώς λάθος ο ισχυρισμός ότι ο Ακχενάτεν ήταν ο πρώτος μονοθεϊστής της Ιστορίας. (Θά ‘θελαν μερικοί «Ιστορικοί», αλλά…) Ο Ακχενάτεν εισήγαγε τη λατρεία τεσσάρων θεοτήτων: του Ήλιου, της Σελήνης (ως δευτερεύουσας θεότητας), καί ως τριτευουσών θεοτήτων της Αφροδίτης, καί -δεν θυμάμαι, νομίζω- του Σείριου. Λένε ότι ήταν τόσο ψώνιο, που ταύτιζε τον εαυτό του με τον Ήλιο, τη γυναίκα του με τη Σελήνη, καί τις κόρες του με τις άλλες δύο θεότητες. Πάντως, ψώνιο ήταν σίγουρα – διότι, αν καί παραμορφωμένος (σώμα καί κεφάλι εντελώς χάλια), έδωσε εντολή ν’ απεικονίζουν αυτόν καί τη γυναίκα του …γυμνούς!

Όμως, ουδείς τέλειος! Κάποτε έφτασε το πλήρωμα του χρόνου, κι είδε κι αυτός τις ρίζες των παπύρων από κάτω. Άφησε διάδοχο τον ανήλικο γυιό του Τουταγχαμών. Άφησε, επίσης, έναν λαό διχασμένο, μίση, έριδες… Κι έναν θρασύτατο ιερωμένο αδελφό, παπά του Όσιρι, γνωστόν υπό το όνομα «Μωϋσής». Σύμφωνα με την ιουδαϊκή θρησκεία, «Μωϋσής» σημαίνει «σεσωσμένος», αλλά σύμφωνα με την Αιγυπτιακή γλώσσα δεν σημαίνει τίποτε απολύτως! Σημαίνει απλά «ο γυιός του…». (Παράβαλε: «Τούθμωσε» = ο γυιός του Τούθ – Θώθ, ο Θεός Ερμής των Αιγυπτίων. Ή: «Άχμωσε». Καί ούτω καθ’ εξής.) Το πραγματικό του όνομα ήταν Τισιθέν, καί το παρατσούκλι του Οσάρσεφ ( = παπάς του Όσιρι).

Ο Τουταγχαμών, καλών προθέσεων παιδί, πήγε να συμβιβάσει παλιά καί νέα θρησκεία. Αλλά δεν πρόλαβε να βασιλεύσει, καί πέθανε σε ηλικία 18 ετών. Αμέσως μετά άλλαξε καί η δυναστεία, καί οι νέοι φαραώ εκδηλώθηκαν σαφώς υπέρ της παλιάς θρησκείας, η οποία πήρε το πάνω χέρι. Φυσικά, οι πιστοί στον Ακχενάτεν καί ταυτόχρονα πιστοί της νέας θρησκείας εδιώχθησαν αγρίως. Καί θα περνούσαν όλοι από λεπίδι, αν δεν επενέβαινε ο γέρων Μωϋσής, να ζητήσει ομαλή καί ακαταδίωκτη φυγή απ’ την Αίγυπτο. (Αυτή είναι η «Εξοδος» της Π. Διαθήκης. Ούτε θάλασσες στα δύο, ούτε θρίχες περμανάντ του είδους.) Βλέπετε, στους ιερείς, ακόμη καί τους αποσχισθέντες, υπήρχε αρκετός σεβασμός. Άσε που ο τότε φαραώ (ο Χορεμχέμπ) ήθελε να ξεμπερδεύει με τους αιρετικούς δυνάστες του λαού του μιά ώρ’ αρχήτερα.

Ο Μωϋσής, όμως, δεν ήθελε απλά την ησυχία του. Ήθελε να συνεχίσει το έργο του αδελφού του, του Ακχενάτεν, όταν θα ξανάβρισκε ευκαιρία. Γι’ αυτό περιέτρεχε σαράντα χρόνια την έρημο, όχι πως δεν ήξερε πού βρίσκονται οι εύφορες γαίες. Ήθελε να ξαναμπεί στην Αίγυπτο θριαμβευτής! Η Αίγυπτος ήταν η πραγματική «Γή της Επαγγελίας», όχι η Παλαιστίνη!

Προς τούτο, σκέφθηκε – καί ορθώς- ότι δεν μπορεί να γίνει φαραώ μόνος του. Έπρεπε πρώτα να δημιουργήσει στρατό. Κι έτσι, μάζεψε πολλούς γύρω του:

  • Τους δυσαρεστημένους εκδιωχθέντες αιρετικούς – εν ολίγοις, όλους τους (κρυπτο)Ατλάντειους της Αιγύπτου.
  • Πελασγούς της περιοχής, ως ισχυρούς συμμάχους. (Βλέπε: Ιοθώρ.)
  • Άραβες (διάβαζε: Εβραίους) ληστές της ερήμου, μαθημένους στη δύσκολη διαβίωση.
  • Αιθίοπες, ακριβέστερα Σομαλούς, παραδοσιακούς εχθρούς της Αιγύπτου.

Καί δοκίμασε την τύχη του!…

Παρεμπιπτόντως, οι δύο τελευταίες κατηγορίες είναι αυτοί, που ο Μανέθων (Αιγύπτιος ιερέας της Ελληνιστικής Εποχής) αποκαλεί «πλήθος μιαρών ανθρώπων», στο έργο του «Αιγυπτιακά» (σύνδεσμος 1, σύνδεσμος 2). Οι Σομαλοί, ειδικά, είναι νεάντερταλ. Οι δε κρυπτο-Ατλάντειοι αιρετικοί λέγεται ότι έπασχαν κι από ένα είδος λέπρας – μάλλον από τις ενδογαμίες.

Κατά την τεσσαρακονταετία «της περιπλάνησης στην έρημο» πρέπει να δόθηκαν αρκετές μάχες με τον Αιγυπτιακό στρατό, στις οποίες ο «στρατός» του Μωϋσή απεκόμισε άλλες τόσες σφαλιάρες. Αλλ’ αυτά η «Παλαιά Διαθήκη» τα κάνει γαργάρα! Αντίθετα, εμφανίζει -δίκην παπατζή- «ήρωες» απ’ το μηδέν, όπως εκείνος ο «Ιησούς του Ναυή». Ο οποίος εμένα μου θυμίζει τον Ιάσονα της …νηός (Αργούς)! 🙂 Δεν υπήρχε καί κοπυράϊτ τότε, επομένως όποιος άκουγε έναν μύθο που του άρεσε, τον έκοβε καί τον έρραβε στα δικά του μέτρα. Χωρίς να δίνει λογαριασμό.

Αυτή είναι η πρώτη φορά ιστορικώς, που συναντήθηκαν όλοι οι πυρήνες εθνών, που ακολούθησαν έκτοτε την ιουδαϊκή (δηλ. Πελασγική Κρόνια) θρησκεία.

Τελικά, δεν κατάφεραν οι λήσταρχοι του Μωϋσή να μπουν στην Αίγυπτο. Είδαν κι αποείδαν, κι αυτοί κι οι αρχηγοί τους, ότι δεν γίνεται τίποτε σαράντα χρόνια φουρναραίοι, καί τράβηξαν βόρεια. Εκεί, μάλλον μετά από υπόδειξη των Ατλαντοπελασγών «Φοινίκων» (που είχαν κάνει το ίδιο 900 χρόνια πριν), επέπεσαν στις ατείχιστες πόλεις των Κρητών της περιοχής, που δεν περίμεναν εχθρική επίθεση (καί γιατί, άλλως τε; ), καί τους κατέσφαξαν.

Ακόμη σήμερα εξακολουθούν να τους σφάζουν.

Ως υστερόγραφο στην ενότητα αυτή: Οι μετά τον Τουταγχαμών φαραώ μάζεψαν τους αιρετικούς, καί σε πρώτη δόση τους έβαλαν να κατοικήσουν στην -ερημωμένη πλέον- πρωτεύουσα των Ύκ-σως, την Αύαρι. Τυχαίο; Όχι. Γνώριζαν άριστα ότι πρόκειται γιά συγγενείς των «ποιμένων», καί τους το έδειξαν εμπράκτως.

Ως δεύτερο υστερόγραφο: Σας είπα, πως «αυτοί» δεν αφήνουν τίποτε «δικό τους» σε ξένα χέρια. Η σαρκοφάγος του Αμενχοτέπ Γ’ (του -επίσης Ατλάντειου- πατέρα του Ακχενάτεν) βρίσκεται στο μουσείο του Βερολίνου, καί το ξεκαθάρισαν ότι δεν την επιστρέφουν στην Αίγυπτο. Η μούμια του βρέθηκε πριν μερικά χρόνια, αλλά δεν θυμάμαι πού βρίσκεται τώρα. Αν δεν με απατά η μνήμη μου, ούτε κι αυτή θα επιστραφεί στην Αίγυπτο. Η σαρκοφάγος καί η μούμια του Τουταγχαμών βρίσκονται μεν στο μουσείο του Καΐρου, αλλά ταξίδεψαν κι ως το Λονδίνο (το 1972), εφ’ όσον τις ανακάλυψε Άγγλος. («Δικός τους» κι αυτός.)

Ο παππούς βρέθηκε, ο εγγονός βρέθηκε, απομένει ο αρχιαιρετικός γυιός. Κανείς δεν γνωρίζει τί απέγινε, ίσως τον ξεθάψανε καί τον έριξαν στους κροκοδείλους του Νείλου αμέσως μετά που επανήλθε η παλαιά θρησκεία. Αλλά, αν εξακολουθεί να υφίσταται η μούμια του Ακχενάτεν,… πάτε κανένα στοιχηματάκι, ότι δεν θα την αφήσουν στην Αίγυπτο;

vii. Μαρδόνιος – Εσθήρ

Από το τέλος του 14ου αιώνα πΧ, μέχρι τον 6ο πΧ, οι Έλληνες ακολουθούν την παλιά τους τέχνη: τον αλληλοσπαραγμό. Νά κάτι Μεσσηνιακοί Πόλεμοι, νά κάτι Φωκικοί, σε δουλειά να βρισκόμαστε. Κάτω, στην Παλαιστίνη, καί οι ιουδαίοι τρώνε τις φάπες τους – πότε από Ασσυρίους, καί πότε από Βαβυλωνίους. Τους απελευθερώνουν οι (νικητές των Βαβυλωνίων καί Αιγυπτίων) Πέρσες του Κύρου, πιθανώτατα με το βλακώδες σκεπτικό: «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου». Δεν ήξεραν κι αυτοί, δε ρώταγαν!

Ο αυθεντικός Εβραίος Μαρδόνιος («Μορντεχάϊ» το πραγματικό) είναι μεταξύ αυτών των Εβραίων, που συλλαμβάνουν την ιδέα να κυριαρχήσουν σε όσα έθνη της εποχής εκείνης είναι ανεκτικά προς αυτούς, καί να διαλύσουν (με τα όπλα …των άλλων) όσα έθνη δεν χωνεύουν. Στο κάτω-κάτω, τόσοι καί τόσοι τυχοδιώκτες το κατάφεραν στο παρελθόν. Μίνως, Πέλοπας… Γιατί όχι κι αυτοί;

Βάζοντας, λοιπόν, την αδελφή του Εσθήρ να γίνει η αγαπημένη παλλακίδα του Πέρση αυτοκράτορα, ο Μαρδόνιος καταφέρνει να γίνει πρωθυπουργός. Από ‘κεί καί μετά σφάζει καμιά τριανταριά χιλιάδες «διαφωνούντες», με πρώτον καί καλύτερον τον πρώην πρωθυπουργό Άμμωνα. (Στην Ιστορία είναι γνωστός ως «Αμάν», καί τον αναθεματίζουν οι ιουδαίοι κάθε χρόνο σε μιά γιορτή τους.) Τους οποίους αντικαθιστά με δικούς του –  εννοείται.

Ο Άμμων, σύμφωνα με την εκτίμησή μου, ήταν μετριοπαθής Πελασγός της Μ. Ασίας, δηλαδή φιλικός προς τους Έλληνες της κυρίως Ελλάδας. Προφανώς, το ίδιο ήταν καί οι λοιποί σφαγέντες. Αλλά, τέτοιες «μετριοπάθειες» έπρεπε να βγούν απ’ τη μέση, προκειμένου ν’ ανεβούν οι Εβραίοι καβάλα στ’ άλογο. Κι εφ’ όσον ανέβηκαν, αρχίζει ο χοντρός διωγμός των Ελλήνων. Άγρια φορολογία στις Ελληνικές πόλεις της Ιωνίας (σας θυμίζει τίποτε; ), απειλές πολέμου, εισβολή στην κυρίως Ελλάδα (σας θυμίζει τίποτε κι αυτό;τους λαθρομετανάστες, ας πούμε; ). Μέχρι που ο Μαρδόνιος είδε ότι ναί μεν, τρωγόμαστε μεταξύ μας, αλλά δεν είμαστε ευκολοχώνευτο φαγητό γιά τη φάρα του.

viii. Κάδμος – Γεφυραίοι

Κάπου τον 9ο αιώνα πΧ, επέστρεψε στη Θήβα καί στα πέριξ (δηλ. στους τόπους καταγωγής τους) μία ομάδα Πελασγών, αναμεμειγμένων στο μεταξύ με κοκκινομάλληδες Άτλαντες, υπό τον Κάδμο. (Χαρακτηριστικό πελασγικό το σύμπλεγμα συμφώνων -δμ-.) Αυτούς, οι λοιποί Έλληνες τους ονόμασαν ειρωνικά «Γεφυραίους», δηλαδή ότι γεφύρωσαν, διέσχισαν το Αιγαίο. Αλλά αυτό το παρατσούκλι είχε παλαιότερες ρίζες, διότι «Εβραίοι» σημαίνει ακριβώς «Γεφυραίοι». Καί το «Αβραάμ» είναι ακριβώς ο «γεφυρώσας». (Εάν δεν βλέπετε πως «Εβραίος» καί «Αβραάμ» είναι το ίδιο, τότε τί να πώ!) Οι Έλληνες σαφώς ήταν ενημερωμένοι περί Εβραίων, γι’ αυτό καί κόλλησαν στους επιστρέψαντες το εύστοχο παρατσούκλι. Εννοείται, βέβαια, πως οι «Φοίνικες» του Κάδμου λατρεύανε τον Κρόνο – εξ ού καί η …προσφώνηση. Δηλαδή, «- Είσαστε ίδιοι με τους λοιπούς θρησκευτικώς ιουδαίους!»

Γι’ αυτό έγραψα παραπάνω ότι η απώτερη καταγωγή των «Αράβων» ίσως είναι η Ινδία. (Καί η απώτατη… ακόμη δεν μου είναι γνωστή.) Απ’ όπου «γεφύρωσαν» τον Ινδικό Ωκεανό, καί βρέθηκαν στην Υεμένη.

Παρένθεση: Οι σημερινοί Φιλόλογοι λένε αηδίες, ότι δηλαδή ο Κάδμος μας έφερε εδώ τα «φοινικικά γράμματα». Ο Κάδμος απλά ξανάφερε πίσω ένα αρχαιότατο Ελληνικό σύστημα γραφής, που είχαν πάρει μαζί τους οι Πελασγοί φεύγοντας. Αυτό, ακριβώς, που χρησιμοποιούμε καί σήμερα! Καί μάλιστα, τό ξανάφερε ατελές – με 22 γράμματα, έναντι …39 κανονικών! 🙂 (Πώς καί πού …»κανονικά» Ελληνικά γράμματα; Ρίξτε μιά ματιά στις βραχώδεις ευρωπαϊκές ακτές του Ατλαντικού! Τα «γιατί» καί τα «πώς», όμως, άλλη φορά.) Τους δίνω, όμως, κι ένα δίκιο, επειδή σ’ αυτή την πλάνη έπεσε καί ο Ηρόδοτος.

Οι Γεφυραίοι κάθησαν ήσυχα κάπου τέσσερεις αιώνες. Πλην όμως, όταν έμαθαν τα νέα από απέναντι, από την Ιωνία, μία κλίκα τους απεφάσισε να δοκιμάσει την κατάληψη της εξουσίας της σπαρασσόμενης από έριδες Αθήνας. Με τον ίδιο τρόπο του Μίνωα!!!! Ήθελαν να συμμετάσχει η αδελφή του Αρμόδιου στην πομπή των Παναθηναίων, ο Πεισίστρατος είπε όχι, οι Γεφυραίοι το θεώρησαν …προσβολή (σωπάτε, ρέ! από πότε οι νοικοκύρηδες δίνουν λογαριασμό σε ξένους; ), τό ‘παιξαν θυμωμένοι, καί σκότωσαν τον Πεισίστρατο. Με τη βοήθεια των (επίσης ξένων, απλά πολιτογραφημένων Αθηναίων) Αλκμαιωνιδών.

Παρένθεση: Εκείνο που πάλι γράφεται πρώτη φορά δημοσίως, είναι πως οι Γεφυραίοι πρώτα κατέστρεψαν τις αποτροπαϊκές στήλες της Αθήνας, πριν κάνουν «ντού!» εναντίον της. (Καί οι ιουδαιοκαβαλλημένοι Πέρσες κατέστρεψαν το ίδιο το κέντρο εκπομπής «θετικής ενέργειας», το Εκατόμπεδον.) Τις λεπτομέρειες πάλι δεν θα σας τις πώ, αλλά θυμηθείτε το σπάσιμο των κεφαλών των «Ερμών» από τον επίσης Αλκμαιωνίδη ΠΡΟΔΟΤΑΡΟ πούστη Αλκιβιάδη καί τους φίλους του. Ίδια καμώματα, ίδιων ανθρώπων, εκατό χρόνια μετά! Άλλως τε -τί σύμπτωση!-, αδερφή («καταπύγων») ήταν καί ο Αρμόδιος! Να θυμηθούμε καί τους κρυπτοϊουδαίους «μπαχαλάκηδες» της σημερινής Ελλάδας, που καταστρέφουν αγάλματα; Το ίδιο ακριβώς πράγμα κάνουν, με τους προγόνους τους. Βλέπετε πως τίποτε δεν άλλαξε, τόσους αιώνες μετά… (Μπαίνω στον πειρασμό να συγκρίνω όμοια, καί να πω ότι τους μπαχαλάκηδες δεν τους κόβω γιά πολύ φανατικούς άντρες, ούτ’ αυτούς! 🙂 )

Τώρα, βέβαια, οι πιό έξυπνοι αναγνώστες μου θα με ρωτήσουν, αν καί τα σημερινά αγάλματα είναι αποτροπαϊκά. Κι αν (λογική επόμενη ερώτηση) τοποθετήθηκαν σε συγκεκριμένες θέσεις, από γνώστες της σχετικής τεχνικής, ώστε να δίνουν θετική ενέργεια στις πόλεις. Διότι -παλιά δουλειά- το ίδιο έκαναν καί τα μενίρ, ή οι οβελίσκοι.

Θα σας απαντήσω ότι οι γνώσεις των όποιων «μυστών» σήμερα είναι ελλιπείς – κι ευτυχώς. (Οι γνώσεις θα γίνουν πλήρεις, όταν κι η Ελλάδα ξαναγίνει Ελλάδα.) Έτσι, τα σημερινά αγάλματα πόρρω απέχουν απ’ το να είναι αποτροπαϊκά, κι ας τ’ αφήσουν οι μισόκαλοι «μπαχαλάκηδες» στην ησυχία τους. (Μπορεί οι σκαλισμένες μορφές να ενοχλούν τη θρησκεία τους, αλλά στα παπάρια μας. Δεν τους ρωτήσαμε.)

Επίσης, οι έξυπνοι αναγνώστες μου θα με ρωτήσουν πού το ξέρω, ότι η Αθήνα του Πεισίστρατου είχε αποτροπαϊκές στήλες. Δεν θα σας απαντήσω. Θα σας πω μονάχα ότι, όοοοοοσο καί αν προσπαθούν οι εχθροί των Ελλήνων να κρύβουν πράγματα της (Προ)Ιστορίας μας, θα βρίσκομαι εγώ γιά να τους τη σπάω αγρίως καί να τους κάνω να λυσσάζουν! 🙂 Τις δε αντιρρήσεις τους, να τις χώσουν εκεί που ξέρουν – κι ας μη γίνω ποτέ δόκτωρ Αρχαιολογίας! 😛 😛 😛

Τέλος παρένθεσης.

Οι Γεφυραίοι, εκτός απ’ τον Κρόνο, λάτρευαν κι άλλους Θεούς, κι άλλες Θεές του Ελληνικού Πανθέου. Λογικό, διότι κατά βάση ήσαν Πελασγοί. Μεταξύ αυτών, λάτρευαν μεγάλως τη Δήμητρα. Θυμηθείτε το αυτό, θα μας χρειαστεί παρακάτω.

ix. Ρώμη

Μάθανε πως …, άντε, να μην το πω, πλακώσανε κι οι δυτικοί Πελασγοί! Γίνεται σκορποχώρι η αυτοκρατορία του Μ. Αλεξάνδρου, τσακώνονται μεταξύ τους τα Ελληνιστικά βασίλεια, βρήκαν ευκαιρία κι οι Πελασγοί Ρωμαίοι να επεκταθούν. Πρώτα ενώνουν τους επίσης Πελασγούς γείτονές τους (Ετρούσκους καί λοιπούς) υπό την ηγεμονία τους. Μετά, επιτίθενται εναντίον των πόλεων της Μεγάλης Ελλάδας (Νότια Ιταλία καί Σικελία). Κάμπτουν την αντίστασή τους, τις ενώνουν κι αυτές υπό την ηγεμονία τους, κι εξορμούν.

Πρώτος στόχος η Ελλάδα, όπου κάνουν όργια. Σύλλας, Μόμμιος, καί διάφοροι τέτοιοι, δίνουν ρέστα μισανθρωπίας καί γαϊδουριάς απέναντι στους Έλληνες. Χειρότεροι κι από σημερινούς Αλβανούς ληστές. Αλλά τα ωραία τα ξέρουν, οι κουφάλες! Σηκώνουν όποιο όμορφο άγαλμα βρίσκουν μπροστά τους, καί το πάνε στα σπίτια τους. Πάλι δίκην Αλβανών κατσαπλιάδων, που ορέγονται Πόρσε καί Φερράρι! 🙂

Παρένθεση κι εδώ, να πω ότι ο ισχυρισμός των βιβλίων Ιστορίας, ότι η Ρώμη κατέλαβε την Ελλάδα, είναι ανακριβέστατος. Ποιά «Ρώμη» κατέλαβε ποιά «Ελλάδα»; Η Ρώμη ήταν το πολύ καμιά εκατοστή χιλιάδες κόσμος. Από μόνη της, δεν μπορούσε να ονειρεύεται κοσμοκρατορία. Δηλαδή, οι Έλληνες στρατιώτες των πόλεων της Μ. Ελλάδας, πχ Συρακούσιοι καί Ταραντίνοι, κατέλαβαν τ’ αδέρφια τους ως «Ρωμαίοι»; Εντελώς παράλογο! ‘Αλλως τε, ποιά «Ελλάδα» κατέλαβαν, που η Ελλάδα είχε αδειάσει από κόσμο;

Καί πού πήγαν οι Έλληνες κι έφυγαν; Στην Αλεξάνδρεια καί την Αντιόχεια, όπου υπήρχε μέγιστη ανάγκη γιά διδασκάλους της Ελληνικής, κι εύκολο χρήμα. Τί να παιδεύεται, τώρα, ο νέος στα πατρογονικά χωράφια; Όπως μου έλεγε κάποτε ένας μπάρμπας στη Σαντορίνη, ότι δεν βρίσκονται εύκολα νέοι, ν’ ασχοληθούν με τ’ αμπέλια, διότι είναι πολύ κουραστική δουλειά. Προτιμούν ν’ ανοίξουν ένα μπαράκι, καί να κονομάνε περισσότερα. Άρα, οι («)Ρωμαίοι(«) κατέλαβαν μιά Ελλάδα άδεια από πληθυσμό! Ποιός να βρεθεί να πάει φαντάρος, να τους αντισταθεί;

Κι έτσι, οι («)Ρωμαίοι(«) συνεχίζουν εναντίον των Ελλήνων των βασιλείων της Αλεξάνδρειας καί της Αντιόχειας, τα οποία καί ροκανίζουν σιγά-σιγά. Έως ότου κυριαρχούν πλήρως επάνω τους, κι αυτά παύουν να υπάρχουν.

Εδώ, λοιπόν, στην ενιαία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, υπό τους πελασγικούς αετούς, εμφανίζεται η σημερινή θρησκεία μας – ο χριστιανισμός!Σας είπα, σας ξεκαθάρισα πως όλ’ αυτά σχετίζονται. Αν θέλουμε να είμαστε σωστοί, δεν μπορούμε να βλέπουμε ως «μεμονωμένα επεισόδια» ούτε κάν τη διαμάχη μιάς Ελληνικής Ορθόδοξης μονής με τον -έστω, τύποις- θρησκευτικό της προϊστάμενο.

(επόμενο)

Εσφίξτε τους παλιανθρώπους στον λαιμό! – IIIβ3/γ1

5 Σχόλια

(προηγούμενο)

arxigramma-Piάμε, τώρα, στην κατανομή του τέταρτου λαού της περιοχής, που ενδιαφέρει την έρευνά μας: τους Εβραίους. Πρώτα, όμως, οφείλω να ξεκαθαρίσω ότι θεωρώ πως ο «κλασικός» Εβραίος με τη μυτόγκα καί τα πονηρά μάτια είναι ένα καί το αυτό με τον «Άραβα» – καί δή τον Σαουδάραβα καί τους γείτονές του.

Αυτοί ακριβώς οι Εβραίοι είναι που δημιούργησαν το βασίλειο του Ισραήλ, καί τους οποίους αιχμαλώτισαν οι Ασσύριοι. Λέγεται ότι ίσως αυτοί οι κατακτητές τους, ή οι μεταγενέστεροι Βαβυλώνιοι, ανάγκασαν τους Εβραίους να εκτοπιστούν προς βορράν, στα εδάφη κοντά στην Κασπία θάλασσα. Καθόλου απίθανο, διότι οι (πολύ μεταγενέστεροι) Χάζαροι έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά προσώπου. Άρα, οι «κλασικοί» Εβραίοι έφτασαν μέχρι την Κασπία, αναμίχθηκαν με φυλές της περιοχής, καί 14-15 αιώνες μετά ξανακάνουν επίσημη θρησκεία τους τον ιουδαϊσμό.

Προσωπικά, θέτω την καταγωγή τους κάπου στη σημερινή Υεμένη… χωρίς ν’ αποκλείω απώτερη προέλευση από Ινδία. (Όχι, δεν έχουν φυλετική σχέση με αυτόχθονες Ινδούς. Κι εκεί επήλυδες ήταν.) Η έρευνά μου, όμως, δεν έχει προχωρήσει περισσότερο. Αλλά δεν είμαι μόνος μου. Τώρα τελευταία, πολλοί υποψιάζονται ότι οι αυθεντικοί Εβραίοι δεν είναι ούτε Αιγύπτιοι αιρετικοί του Ακχενάτεν (που έφυγαν εκτός Αιγύπτου με τον Μωϋσή), ούτε κάποιος -γενικώς καί αορίστως- «απ’ τους λαούς της περιοχής» (καί μάλλον αυτόχθων). Πολλά λέγονται, δέ, γιά «μάγους της Χαλδαίας», κτλ.

Τους χώρους εξάπλωσής τους δείχνω στον χάρτη:

katanomh-Ebraiwn

Με τους αυθεντικούς Εβραίους, κλείνουμε την παρουσίαση των γεωγραφικών κατανομών των λαών που μας ενδιαφέρουν.

Γιατί, όμως, κάναμε αυτή την τεράστια παρένθεση; Γιά τη Μονή Εσφιγμένου καί τον πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως δεν μιλούσαμε;

Η εξιστόρησή μας ήταν απαραίτητη «sine qua non», γιά να εξηγήσουμε:

  • Τα αίτια των τότε πολέμων, που συνεχίζονται μέχρι καί σήμερα.
  • Τα θεμέλια, αλλά καί την εξέλιξη των θρησκειών της περιοχής αυτής του πλανήτη μας.

Το αξεδιάλυτο πακέτο, λοιπόν, θρησκειών καί γεωπολιτικής (είπαμε: η θρησκεία κάθε λαού εκφράζει την ψυχή του) είναι αυτό, που θα μας οδηγήσει όχι μόνον σ’ ερμηνείες, αλλά καί στο να δούμε το μέλλον καθαρά, καί να ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΟΥΜΕ γι’ αυτό. (…ΑΝ θέλουμε.)

Καί, όπως προανέφερα: Αν δεν ξέρεις εσύ, σημερινέ Έλληνα, γιατί σ’ εχθρεύονται, το ξέρουν εκείνοι! Κι αν νομίζεις ότι ο πόλεμος Ατλάντων – Ελλήνων, ή Πελασγών – Ελλήνων έληξε, έ… εκείνοι ΔΕΝ το νομίζουν!

Ρωτάω καί ξαναρωτάω, κι απάντηση δεν παίρνω:

  • Εκείνο το κρητικό δαχτυλίδι, που εκλάπη από το μουσείο της Ολυμπίας, επεστράφη; Ή κοσμεί το δάχτυλο κάποιου Ρότσιλντ;
  • Εκείνες οι κλεμμένες πινακίδες από το μουσείο της Βαγδάτης, τί απέγιναν; Τί έγραφαν επάνω τους; Καί τις έκλεψαν άσχετοι καί άξεστοι ναρκομανείς φαντάροι των ηπαπάρα, από δική τους πρωτοβουλία; Σιγά!…
  • Κι εκείνα τ’ αρχαία από το μουσείο της πόλης Minya στην Αίγυπτο (Μινύα – ποιοί ήταν οι Μινύες; θυμάστε; ), που το διέλυσαν «ισλαμιστές» (με δική τους πρωτοβουλία κι αυτοί! – ναί, πώς!) μέσα στον περασμένο Αύγουστο, τί απέγιναν;

Βλέπετε, δεν ήταν όποια-όποια αρχαία. Ήταν ευρήματα από την Τελ ελ-Αμάρνα, την πρωτεύουσα του (Ατλάντειου) Ακχενάτεν!

Βλέπετε, ακόμη, πως «εκείνοι» δεν αφήνουν τίποτε «δικό τους» σε ξένα χέρια. Έστω καί μετά από χιλιετίες. Δεν ξεχνούν, δεν συγχωρούν.

Ο νεοέλληνας μπορεί να είναι πρωταθλητής στην κατανάλωση φραππέ, αλλά δεν είμαστε όλοι νεοέλληνες. Μερικοί-ές από μας επιμένουμε να τη σκαλίζουμε τη δουλειά, καί να θυμόμαστε καί να γνωρίζουμε. Αν γιά τους νεοέλληνες, καί τους αγαπημένους τους αγράμματους καί ανιστόρητους πολιτικούς, η ανάγνωση βιβλίων Ιστορίας σήμερα είναι ιδιορρυθμία τρελλών, δεν σημαίνει ότι όλοι-ες έχουμε τις ίδιες απόψεις. Και σιγά μη μας απασχολούν οι γνώμες κοπράνων.

Παρακάτω, λοιπόν, τα σπουδαία.

Αφού είδαμε τους χάρτες, ας δούμε τώρα καί την (Προ)Ιστορία …κάπως αλλοιώς! Εννοείται, μέχρι του σημείου που την έψαξα προσωπικά, κι έχω ξεκαθαρίσει ερωτήματα κι αμφιβολίες. Ακόμη μία τεράστια παρένθεση, αλλά θα φτάσουμε καί στο προκείμενον. Χωρίζω σε κεφάλαια, γιά καλύτερη κατανόηση.

i. Μίνως

Ο πόλεμος Ατλάντων-Ελλήνων άφησε πίσω του ερείπεια. Όχι μόνο βύθισε την Ατλαντίδα, αλλά διέλυσε καί τις πόλεις της Ελλάδας. Διότι, τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν, ήταν τρομερά. (Τα δικά μας πυρηνικά μπροστά τους είναι το …κοριτσάκι με τα σπίρτα!) Τί νομίζετε; Πώς το δικό μας στρατόπεδο θα εκτοξεύει κατευθυνόμενους μετεωρίτες εναντίον των Ατλάντων σε ευθεία απόσταση 30 χιλιομέτρων (Βόλος-Όθρυς), καί τα κτίρια της Διμένεας θα μείνουν όρθια, μετά το κοπάνημα του μετεωρίτη στο έδαφος; Ή, πώς νομίζετε ότι το τροπικό δάσος της Σαχάρας έγινε έρημος; (Βλέπετε, οι Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν στη Σφίγγα ίχνη διάβρωσης από νερό. Νερό; Η δε Σφίγγα θεωρείται ότι είναι κατασκευής της 12ης έως 14ης χιλιετίας πΧ. Άρα…)

Οι Άτλαντες μεν ηττήθησαν, κατεδιώχθησαν στα βάθη της Ασίας, αλλά πίσω η ζωή είχε ξαναγυρίσει σ’ επίπεδα πρωτογονισμού. Άρχισε να ξανανεβαίνει σιγά-σιγά τη σισσύφεια σκάλα του πολιτισμού, αλλα τίποτε -εκτός απ’ τις προφορικές αφηγήσεις- δεν θύμιζε την παλιά δόξα. Καί, φυσικά, οι μετά τον Κατακλυσμό πόλεις των Ελλήνων ήταν αδύναμες.

Την αδυναμία τους επέτεινε η εμφύλια διαμάχη με τους Πελασγούς. Οι Πελασγοί φεύγουν απ’ τον Ελλαδικό χώρο κλωτσηδόν, κουβαλώντας μαζί τους τη θρησκεία τους, αλλά καί το μίσος γιά τους λοιπούς Έλληνες. Καί την ελπίδα μελλοντικής επανόδου τους – έστω καί με τη βία, αν χρειαστεί. Στη νότια μεριά της Μεσογείου συναντάνε τους διαλυμένους Άτλαντες, καί μοιράζονται μαζί τους την κοινή έχθρα. (Ίσως καί κάποιες θρησκευτικές πεποιθήσεις, διότι ο Κρόνος εθεωρείτο -εκτός των άλλων, καί- βασιλιάς της Ατλαντίδας.) Μοιράζονται εν μέρει καί το μέλλον τους, με μεικτούς γάμους. Κι έτσι…

…Φτάνουμε κάπου στο 2,200 πΧ. Ο γέρων βασιλιάς ολόκληρης της Κρήτης, ο Αστέριος, δεν έχει παιδιά. Αλλά -περιέργως- δεν φροντίζει να κληροδοτήσει τον θρόνο ούτε σε συγγενείς του. Ένας τολμηρός τυχοδιώκτης Ατλάντειος, ο Μίνως, καταφθάνει από τη Φοινίκη με στρατό καί στόλο καί απαιτεί τον θρόνο της Κρήτης από τον Αστέριο, τον οποίο θρόνο καί λαμβάνει. Στη Φοινίκη είχε προφανώς συναντήσει Κρήτες Φιλισταίους, καί συνέλεξε τις πληροφορίες του. Άλλως τε, τα νέα μαθαίνονται. Τί τότε, τί σήμερα! Μονάχα η ταχύτητα διάδοσης διαφέρει.

Ο Μίνως στην αρχή κάθεται ήσυχα, γιά να μην εξεγερθούν οι ντόπιοι. Αλλά σε μερικά χρόνια αρχίζει τους διωγμούς, ξεκινώντας απ’ το ιερατείο των Δία / Απόλλωνα / Φαέθωνα. Παράλληλα, χώνεται προσβλητικά στην αδύναμη Αθήνα του Αιγέα… εκδίκηση γάρ: πρώτα με την απαίτηση ο γυιός του να λάβει μέρος σε αγώνες των εντοπίων Αθηναίων, καί μετά (τον θάνατο του Ανδρόγεω) με την απαίτηση να θανατώνει κάθε χρόνο 14 παιδιά της Αθήνας με τελετουργική ανθρωποθυσία.

Οι Αθηναίοι ανησυχούν σφόδρα, αλλά δεν μπορούν ν’ αντιδράσουν στρατιωτικώς. Το μόνο που μπορούν να κάνουν, είναι να «κάψουν» (με δίκη-μαϊμού) τον τετραπέρατο Δαίδαλο, καί να τον στείλουν ως κατάσκοπο μέσα στην ίδια τη φωλιά του φιδιού. Ο Δαίδαλος συλλέγει πληροφορίες, αλλά καί βοηθάει το αντιστασιακό κίνημα των ντόπιων.

Ο Μίνως, όμως, δεν μένει με τα χέρια σταυρωμένα. Δεν πήγε στην Κρήτη, γιά να πίνει κρασιά! Έχει κοσμοκρατορικά σχέδια. Έχοντας στερεώσει την εξουσία του στην Κρήτη, έχοντας πατήσει την Αθήνα από κάτω, βάζει ως στόχο τον «προσηλυτισμό» των Πελασγών που έμειναν πίσω στην Ελλάδα. Στέλνει, λοιπόν, στόλο υπό τον Θόα στο βόρειο Αιγαίο, να καταλάβει τα νησιά των Πελασγών. Λήμνο, Σαμοθράκη, Μυτιλήνη, καί όσα άλλα. Ή, έστω, να τα φέρει υπό την εξουσία του Μίνωα ακόμη καί με διπλωματικό τρόπο.

Ο Θόας μάλλον πήγε ως φίλος, καί δεν συνάντησε ένοπλη αντίσταση. Αφού πέτυχε τη συμμαχία των νησιών με τον Μίνωα, στρογγυλοκάθησε στη Λήμνο κι άρχισε κι αυτός πονηρά-πονηρά καί σιγά-σιγά να φέρνει τα ξένα του έθιμα στους ντόπιους. Τελετουργικές ανθρωποθυσίες των συζύγων των αρχοντισσών της Λήμνου, καί δε συμμαζεύεται.

ii. Αργοναυτικά

Όπως είπαμε, όμως, τα νέα μαθαίνονται. Βρισκόμαστε κάπου στο 2,130 πΧ. Στην Ιωλκό, την άλλη σημαντική πόλη της τότε Ελλάδας, κυβερνάει πραξικοπηματικώς ένα ατλαντόσπαρμα, ο Πελίας. Κι αυτός ακριβώς είναι ο λόγος, που ο Μίνως δεν χώθηκε στην Ιωλκό, όπως στρίμωξε την Αθήνα: επειδή κυβερνούσε «δικός του» άνθρωπος! Η Ιωλκός, λοιπόν, δεν ήταν επείγον πρόβλημα γιά τον Μίνωα – ίσως δεν ήταν κάν πρόβλημα.

Ο νεαρός Διομήδης (ο Ιάσων, ντέ!), νόμιμος διάδοχος του θρόνου, γλυτώνει παρά τρίχα τις εκκαθαρίσεις του ετεροθαλούς θείου του, καταφεύγοντας στο «σχολείο» του κενταύρου Χείρωνα, επάνω στο Πήλιο. Εκεί, εκτός απ’ όλα τ’ άλλα, μαθαίνει το τί γίνεται στο βόρειο Αιγαίο, κι αρχίζει να παίρνει στροφές. Ο Χείρων, βλέπεις, του μίλησε γιά τα παλιά χρόνια με λεπτομέρειες! Ο Ιάσων, λοιπόν, αποφασίζει να δράσει. Πρώτα εναντίον του θείου του, καί μετά εναντίον του πονηρού που κατέλαβε την Κρήτη, κι έβαλε στο μυαλό του την κατάκτηση ολόκληρης την Ελλάδα. Πώς, όμως, να δράσει, που ήταν μόνος του;

Αποφασίζει να δράσει εν μέρει ως κατάσκοπος, αποκρύπτοντας επιμελώς τα βαθύτερα σχέδιά του. Έχει ψυχολογήσει άριστα τον μπάρμπα του. Γνωρίζει ότι, αν του ζητήσει τον θρόνο στα ίσια, θα εισπράξει τ’ αρχ.δια του Πελία. Αλλά ο σκοπός του δεν είναι αυτός. (Διότι, στο κάτω-κάτω, τί να τον κάνει έναν θρόνο περιτριγυρισμένον από εχθρούς – Πελασγούς καί λοιπούς; ) Σκοπός του είναι να παρασύρει τον πονηρό Πελία στη συζήτηση, εκεί ακριβώς που επιθυμεί ο Ιάσων. Καί το πετυχαίνει! Ο Πελίας νομίζει πως έχει να κάνει μ’ ένα τρελλόπαιδο, που πάει να δοξαστεί. «- Δεμπάνα κόψει το λαιμό του!», σκέφτεται ο κουτοπόνηρος βασιλίσκος. Νομίζει πως ο Ιάσων είτε θα σκοτωθεί στο ταξίδι του, είτε θα λείψει τόσα χρόνια, που μετά θα είναι αδιανότητο να ξανάρθει να ζητήσει τον θρόνο. Ούτως ή άλλως, το πρόβλημα «Ιάσων» θά ‘φευγε απ’ την καμπούρα του.

Ο Ιάσων, όμως, είχε πετύχει τον σκοπό του. Δηλαδή, να τον αφήσει γιά κάμποσο καιρό ήσυχο ο Πελίας, ώστε να φτιάξει την Αργώ, καί να μαζέψει έναν …κατασκοπικό στρατό! Οι συν-ναύτες του Ιάσονα ήταν ακόμη μία φοβερή επιτυχία του νεαρού, διότι -ούτε λίγο, ούτε πολύ- ήταν όλοι τους πρίγκηπες, απ’ όλα τα βασιλικά σόγια των λοιπών πόλεων της Ελλάδας!!! Εννοείται πως απετέλεσαν μία αδελφότητα, κι εννοείται πως μέσα στην αδελφότητα υπήρχε κι ο εσώτερος κύκλος. Ο Ιάσων δεν ήταν χαζός, ν’ ανοίγει το στόμα του σε όποιον-όποιον… Τη στιγμή, μάλιστα, που στους Αργοναύτες δεν έλειπε ο χαφιές: ο βασιλικός εξάδελφος Άκαστος, γυιός του Πελία. Ο κολλητός φιλαράκος του Ιάσονα, όμως, ο Πηλέας, μάλλον ήξερε παραπάνω πράγματα απ’ τους υπόλοιπους. Διότι, όπως κάθε συνετός αρχηγός, έτσι κι ο Ιάσων έπρεπε να φυλάει τα νώτα του! Με τη βοήθεια των πραγματικών φίλων του.

Φεύγει, λοιπόν, η Αργώ σφαίρα γιά τη Λήμνο! Καί μετά, γιά τη Σαμοθράκη. Ο σκοπός είναι να δεί το πλήρωμά της τί συμβαίνει στα νησιά, καί -ει δυνατόν- ν’ αντιστρέψει την κατάσταση. Τους τολμηρούς δεν βοηθάει μονάχα η τύχη, αλλά κι ο έρωτας… διότι τις φόνισσες της Λήμνου δεν τις πλησίασαν άλλοι άντρες. Μονάχα οι Αργοναύτες! Στο μεταξύ, ο Θησέας κάνει τον Μινώταυρο σπαλομπριζόλες, ο Δαίδαλος την κοπανάει, κι ο Μίνως φονεύεται στη Σικελία. Οι δρόμοι του Αιγαίου ήταν πλέον ανοιχτοί.

Η Αργώ ολοκληρώνει το ταξίδι της καί τον άθλο της, αλλά ξαναγυρίζει πίσω με μείον δύο αγνοούμενους καί μείον μερικούς νεκρούς. (Τους δύο μάντεις της. Σημαδιακό…) Συν τη Μήδεια! (Κουφαλίτσα, Ιάσονα, ξέρω ότι δεν την αγαπούσες καί τόσο πολύ, αλλά έκανες πολιτική μαζί της… μιά που -εκτός των άλλων- η θεία της η Πασιφάη ήταν σύζυγος Μίνωα! Ενώ, αντίθετα, η Περσίδα σε καψουρεύτηκε! Ντροπή σου, ρέ!)

iii. Μυσία – Πάρις

Περνάνε κάμποσα χρόνια ακόμη. Περίπου μία δεκαετία. Οι Αργοναύτες έχουν ξαναγυρίσει στα σπίτια τους – εκτός απ’ τους νεκρούς, φυσικά. Καί τον Ηρακλή. Ο οποίος, εκεί που τον έχασαν στη Μυσία, ξεκίνησε …πόλεμο! Είναι άγνωστο στους πολλούς, αλλά: εάν ο Τρωϊκός Πόλεμος ήταν ο Β’ ΠΠ της αρχαιότητας, ο Α’ ΠΠ ήταν ο πόλεμος της Μυσίας. Οκταετούς διάρκειας, παρακαλώ!

Αυτός ο πόλεμος μάλλον εξηγεί τα διάφορα «ξεκάρφωτα» περιστατικά των Ομηρικών Επών, όπως εκείνο με τον Παλαμήδη καί τους Δόλοπες. Διότι, αυτά πρέπει να ήταν δημοφιλή τραγούδια, αλλά προγενέστερα της Ιλιάδας – τα οποία αργότερα τα ενέταξαν στα Έπη λόγω δημοφιλίας. Όχι ότι πραγματικά αναφερόντουσαν στον Τρωϊκό Πόλεμο. Αναφερόντουσαν στον «προκάτοχο» πόλεμο.

Έτσι, ο Ηρακλής ξεπάτωσε τους Πελασγούς της Μυσίας, κι έγινε βασιλιάς σ’ όσους έμειναν! Αφού, πρώτα, τους επανενένταξε στους Έλληνες.

Κάπου στο 2,120 πΧ, ο Πηλέας παντρεύεται …από σπόντα μιά θεά! Τη Θέτιδα! Λαμπροί γάμοι στο Πήλιο, ανάμεσα στους προσκεκλημένους κι όλος ο Όλυμπος, χαρές καί πανηγύρια!… Ωστόσο, λείπει ο κολλητός του ο Ιάσων (εξόριστος στην Κόρινθο, μετά τα θανατηφόρα παπατζηλίκια της Μήδειας), λείπει ο Ηρακλής, καί μάλλον λείπουν οι περισσότεροι απ’ τους συντρόφους του της Αργούς. (Πιστεύω ότι δώρα έστειλαν, πάντως! 🙂 )

Σημειώστε πως η σκηνή της «ορφικής» περιγραφής της Αργοναυτικής Εκστρατείας, όπου η Αργώ προσεγγίζει τη σπηλιά του Χείρωνα γιά τα αποχαιρετιστήρια, καί σερβίρει τα κρασιά ο μικρός Αχιλλέας, είναι καθαρά φανταστική. Είναι ποιητικό δημιούργημα, καί τίποτ’ άλλο. Ο Αχιλλέας δεν μπορεί να ζούσε τότε. Δεν μπορεί να είχε γεννηθεί, διότι θα πήγαινε στην Τροία 39 ετών – κι όχι 19.

Όμως, αν έλειπαν οι παλιοί σύντροφοι του γαμπρού, δεν έλειπε ο νεαρός πρίγκηπας της Τροίας, ο Πάρις. Ένας νεαρός μαλάκας περίπου 20-25 ετών, που τον έστειλε ο πατέρας του ως κατάσκοπο, ακριβώς επειδή ήταν χαζοβιόλης – γιά να μη δίνει στόχο. Δεν έστειλε τον σοβαρό Έκτορα, πρώτον στη διαδοχή του θρόνου, διότι θα ήγειρε υποψίες. Βλέπετε, απέναντι ήξεραν πολύ καλά τί είχε συμβεί στους Πελασγούς της Μυσίας, καί υποψιαζόντουσαν ότι μετά έρχεται η σειρά τους. Ο Πάρις, λοιπόν, είχε εντολές να πάει (με πρόσχημα τον γάμο) να δεί τί συμβαίνει με τους επικίνδυνους Αργοναύτες. «Να κόψει τα κόζα», που λέμε. Αν μονάχα ένας τους αναστάτωσε το βασίλειο του Αιήτη, κι άλλος ένας έκανε «όπα!» ολόκληρη Μυσία, τότε τί θα κάνανε …ξανά όλοι μαζί; Τί σκοπούς είχαν; Αράξανε με τις παντρειές καί τα γεννητούρια, ή είχαν κι άλλα σχέδια στα σκαριά; Κι ήταν μονοιασμένοι μεταξύ τους;

Δεν γνωρίζω τί κατάλαβε ο Πάρις (εκτός του ότι ήταν ζώον, χειρότερο απ’ αυτά που έβοσκε – διότι άμα βρεις Θεές σε καλλιστεία, τις βραβεύεις ΟΛΕΣ! 🙂 ), καί τί πληροφορίες μετέφερε πίσω. Όμως ο πατέρας του, ο Ποδάκρης (ο Πρίαμος) θα την έβρισκε από εκεί που δεν το περίμενε: από απόγονο Πελασγού της Μυσίας!

Βλέπετε, λίγο πριν την καταστροφή, ένας άλλος πονηρός Πελασγός τυχοδιώκτης, ο Πέλοπας, έφτασε στην Ελλάδα κι έγινε σώγαμπρος. Ο εγγονός του, ο Αγαμέμνων, είχε αποφασίσει να τιμωρήσει τους Πελασγούς της Τροίας όχι μονάχα γιά την αδιαφορία που έδειξαν προς τους άμεσους αδελφούς καί γείτονές τους, αλλά καί τη συνεχιζόμενη γαϊδουρινή αναισθησία του βασιλικού σογιού των Τρώων… που, σα να μην έφταναν τα προηγούμενα, κεράτωσε τον αδερφό του! Πώς «την είδαν» αυτοί, δηλαδή;! Έ, θα τους έδειχνε!… μία καί καλή!

Ίσως ήταν καί η μοίρα του Πριάμου, μετά την «ύβριν» να μην ακούσει τους ικέτες… Διότι, καί στην εποχή μας ο Κάρατζιτς παρακαλούσε τον Μιλόσεβιτς να κατεβάσει τα τάνκς, γιά να γλυτώσει τους Σέρβους της Βοσνίας, αλλά ο τελευταίος αδιαφόρησε. Τα είδαμε τα χαΐρια του, όμως.

iv. Τρωϊκά

Φτάνουμε κάπου στο 2,100 πΧ, καί η Εποχή του Ταύρου δίνει τη θέση της στην Εποχή του Κριού. (Αυτήν ακριβώς την αλλαγή περίμενε ο Αγαμέμνων τρία χρόνια στη Χαλκίδα, όχι τους …ευνοϊκούς ανέμους!) Μαζεύει, λοιπόν, ο Αγαμέμνων τους Έλληνες, αποφασισμένος να ξεπατώσει τους Τρώες. Αν καί Πελασγός, αν καί -λόγω αγένειας- αντιπαθής στους πάντες, ήταν σαφώς με τη μεριά των Ελλήνων. (Πιθανώτατα επηρεασμένος απ’ τη μητέρα του.)

Τη συνέχεια τη γνωρίζετε, δεν χρειάζεται να την περιγράψω. Αλλά να επισημάνω πως, ήρωες της πρώτης γραμμής του πολέμου ήταν τα παιδιά των πάλαι Αργοναυτών!!!

Με το μόνο που διαφωνώ, είναι με τον ισχυρισμό ότι ο Αινείας έφτιαξε τη Ρώμη. Μόνος του; Όχι, βέβαια. Με τη βοήθεια των δυτικών Πελασγών της Ιταλίας (Ετρούσκων καί λοιπών) την έφτιαξε, στους οποίους καί κατέφυγε.

v. Ύκ-σως καί Στρογγύλη

Περνάνε ακόμη τρεις, τρισήμισυ αιώνες. Το φυλετικό μείγμα Πελασγών καί Ατλάντων, γνωστό πολύ αργότερα ως «Φοίνικες» (αλήθεια… «Φοίνικες», επειδή έφτιαχναν κόκκινη μπογιά, ή επειδή ήταν κοκκινομάλληδες; ), εκστρατεύει εναντίον της Αιγύπτου, την οποία καταλαμβάνει γιά δυόμισυ αιώνες.

Το 1,800 πΧ δεν ονομαζόντουσαν «Φοίνικες», αλλά Ύκ-σως (βασιλείς ποιμένες). Τα τελευταία χρόνια γίνονται συστηματικές ανασκαφές στην πρωτεύουσά τους, την Αύαρι (σημερινή τοποθεσία «Τέλ ελ-Ντάμπα» – δυστυχώς, γνωστή καί γιά το στρατόπεδο συγκεντρώσεως των Ελλήνων «διαφωνούντων» στρατιωτών κατά τη διάρκεια του Β’ ΠΠ), που αποκαλύπτουν πολλά. Οι άνθρωποι αυτοί ήταν εξακριβωμένα κοκκινομάλληδες – οι Αρχαιολόγοι υποθέτουν πως πρόκειται μέχρι καί γιά …Βίκινγκς! (Κοκκινομάλληδες, που έκαναν επιδρομές, τί θα είναι; )  Αλλά το «ποιμένες», συν η τοποθεσία της πρωτεύουσάς τους (κοντά σε διαπλεόμενο σώμα νερού καί ταυτόχρονα σε εύφορο έδαφος), δείχνουν καθαρά γιά ποιούς πρόκειται: γιά Πελασγούς καί Άτλαντες.

Μαθαίνονται τα νέα επάνω στην Ελλάδα, όπου ακμάζει ο λαμπρός πολιτισμός της Στρογγύλης (Θήρας). Αλλά εδώ δημιουργείται ένα μέγα πρόβλημα… Οι Ύκ-σως δεν έχουν καταλάβει μονάχα την Αίγυπτο, έχουν βάλει χέρι καί στο ιερατείο. Που σημαίνει, πως έβαλαν (ή: ήταν κοντά στο να βάλουν) χέρι καί στα μυστικά του ιερατείου. Ακόμη κι αν οι παλαιοί Αιγύπτιοι ιερείς δεν ανοίγουν -ούτε με βασανιστήρια- τα στόματά τους στους ανθρωποθυσιαστές Πελασγούς, είναι θέμα χρόνου να «σπάσει» κάποιος, έστω ένας. Καί να μιλήσει στους κατακτητές γιά τον τρόπο «χειρισμού» των πυραμίδων.

Οπότε, το ιερατείο της Θεάς Αρτέμιδος στη Στρογγύλη αποφασίζει ν’ ανατινάξει το ηφαίστειο!

Αυτό, πρώτη φορά γράφεται δημοσίως οπουδήποτε. Όπως καί το ότι το ηφαίστειο έδινε την ενέργειά του (με κάποιον τρόπο) γιά κάποια -χμ- πράγματα… Άρα, υπήρχε ορατός κίνδυνος να «συζευχθούν» πυραμίδες με ηφαίστειο, καί οι «χειριστές» του ενιαίου συστήματος να είναι παλιάνθρωποι! (Χάριτας προς τη Μάγια! Μπράβο! Έχεις φανταστική παρατηρητικότητα καί κρίση!) Επομένως, η απόφαση ελήφθη: Όλα όπα!

Επίσης, πρώτη φορά γράφεται δημοσίως ότι η έκρηξη έλαβε χώραν στις 18 Απριλίου 1,625 πΧ, περί ώρα 22:00′. Βραδυνή ώρα, γιά να φανεί η φλόγα μέχρι την Αίγυπτο – καί να μεταδώσει το «μήνυμα» εκεί που πρέπει, χωρίς να υπάρξουν αμφιβολίες.

Καί πρώτη φορά γράφεται δημοσίως ότι η έκρηξη ήταν προγραμματισμένη με «χρονοδιακόπτη». Οι αρχαίοι Στρογγυλαίοι ούτε κωπηλατούσαν σαν τρελλοί, γιά ν’ αποφύγουν το τσουνάμι, ούτε είχαν μονάχα ένα έτος στη διάθεσή τους γιά να φύγουν, επειδή αισθάνθηκαν τους προσεισμούς (όπως λέει η επίσημη Αρχαιολογία). Είχαν πολλά χρόνια μπροστά τους γιά πλήρη μετεγκατάσταση.

Όσον αφορά αυτό το όντως …καυτό θέμα, δεχθείτε τις έτοιμες πληροφορίες, αλλά μην περιμένετε να σας πω περισσότερα, γιά το πώς έφτασα σ’ αυτές.

(επόμενο)

Εσφίξτε τους παλιανθρώπους στον λαιμό! – IIIβ2

2 Σχόλια

(προηγούμενο)

arxigramma-Tο σημαντικό, όμως, μετά απ’ όλη αυτή την εξιστόρηση είναι οι σχέσεις μας με τους Πελασγούς. Πώς ήταν καί είναι αυτές; Η απάντηση είναι απλούστατη: όπως ακριβώς είναι η σχέση μας με τους σημερινούς Αλβανούς!

Αφαιρώντας τις εθνικές βλέψεις των γειτόνων κατσαπλιάδων (που δεν έχουν μυαλό να δουν ότι κάποια μέρα οι ηπαπάρα, όπου στηρίζουν το 100% των ελπίδων τους, θα τους «πουλήσουν» εν ψυχρώ), καί πηγαίνοντας σε προσωπικό επίπεδο, βλέπουμε ότι οι σημερινοί Αλβανοί (Αλβανοί, όχι Βορειοηπειρώτες) φέρονται καλά σ’ εμάς σε ποσοστό 10 έως 15% του πληθυσμού τους. Είναι ουδέτεροι καί αδιάφοροι σ’ ένα άλλο 35% έως 40%, το οποίο προτιμάει να δείξει θετικά αισθήματα προς άλλους λαούς, πχ στους Ιταλούς. (Έ, όχι καί «τυχαίο»! Πελασγοί με Πελασγούς… Το είπαμε!) Καί είναι εχθρικοί απέναντί μας, έως θανάσιμα εχθρικοί στο υπόλοιπο 50%.

Παρενθεσούλα: Γιατί αναλύω σε προσωπικό επίπεδο; Διότι το προσωπικό επίπεδο βασίζεται στο συναίσθημα, καί το συναίσθημα δεν έχει λογική. Καί, ως μη έχον λογική, προδίδει. Δεν αφήνει κρυμμένα μυστικά. Οι εθνικές βλέψεις του κάθε κράτους, τώρα, αφ’ ενός στηρίζονται απολύτως στη λογική (σε κράτη με τουλάχιστον στοιχειώδες επίπεδο σοβαρότητας, εννοώ), καί αφ’ ετέρου μεταβάλλονται στο πέρασμα του χρόνου. Άρα, δεν είναι ασφαλής οδηγός στην κατανόηση του τί μας συμβαίνει. (Θα δεις πχ τους Αλβανούς μιά μέρα να καίνε αμερικάνικες σημαίες, ενώ τώρα τις έχουν εικόνισμα. Τί συμπεράσματα να βγάλεις μετά; )

Λοιπόν, αυτή ακριβώς η σχέση «αγάπης – μίσους» είναι που χαρακτηρίζει τις σχέσεις Ελλήνων – Πελασγών εξαπανέκαθεν!

Η αγάπη, επειδή είμαστε αδέλφια. Καί το μίσος, επειδή η φυλετική τους μνήμη θυμάται άριστα ότι τους πετάξαμε έξω απ’ την Ελλάδα, καί θέλουν να ξαναγυρίσουν εκδιώκοντας εμάς. (Τώρα, αν νομίζετε ότι οι προ χιλιετιών ιστορίες αυτού του είδους δεν έχουν σημασία, επειδή εμείς τις ξεχάσαμε, ν’ αλλάξετε πλευρό στο κρεββάτι – γιά βαθύτερον ύπνο. Οι «άλλοι» δεν έχουν ξεχάσει καθόλου μα καθόλου – ούτε θεωρούν πως νικήθηκαν τότε καί τελείωσε. Τίποτε δεν τελείωσε γι’ αυτούς!)

Βεβαίως, ουδέποτε έπαψε να ισχύει το σοφόν της παροιμίας, ότι το τόσο βαθειά βγαλμένο μάτι μας, είναι επειδή μας τό ‘βγαλε ο αδελφός μας.

Ως άλλο παράδειγμα – να δούμε τον Τρωϊκό Πόλεμο, όπου οι αντίπαλοι ήρωες πρώτα συνέτρωγαν μαζί καί αντάλλασσαν δώρα, καί μετά ξεκινούσαν μονομαχίες έως θανάτου; Από τα λίγα που σας είπα, δεν νομίζω να χρειάζεται.

Όμως, όπως έγραψα παραπάνω, υπήρχαν καί υπάρχουν Πελασγοί φιλικοί απέναντί μας. (Καί όχι απαραίτητα Πελασγοί του Διός.) Άτομα ηπίων τόνων, που δεν διαχωρίζουν τη δική τους υποφυλή από τη δική μας. Θεωρούν τους εαυτούς τους Έλληνες, σαν εμάς – κι έχουν απόλυτο δίκιο. Έτσι, μένοντας στην περίοδο του Τρωϊκού Πολέμου, βλέπουμε πως οι Αχαιοί έχουν πολλά πάρε δώσε με την (σαφώς Πελασγική) Λήμνο, την οποία χρησιμοποιούν ως «προκεχωρημένη βάση» (πχ αφήνουν εκεί τον άρρωστο Φιλοκτήτη), αλλ’ αποφεύγουν τη Μυτιλήνη… η οποία βρίσκεται πιό κοντά στο πεδίο των μαχών. Ή την επίσης κοντινή στην Τροία Ίμβρο. (Μερικοί-ες από σας ήδη το πιάσατε το υπονοούμενο, αλλά υπομονή! Αφήστε με να …ολοκληρώσω, που λεν’ κι οι βολευτάδες! 🙂 )

Ο λόγος είναι πως στη Λήμνο αισθάνονται σαν στο σπίτι τους – άσε που τους προμηθεύει με κρασιά ο γυιός του Ιάσονα καί της Υψιπύλης, ο Εύνηος. Ενώ στη Μυτιλήνη αισθάνονται πως δεν τους σηκώνει το κλίμα!

Κι ενώ αντιλαμβάνομαι πως ήδη αρχίσατε να βρίσκετε τη βαθύτερη αιτία διαφόρων κοινωνικών φαινομένων, πχ γιατί οι («)Γερμανοί(«) -όποτε βρούν ευκαιρία- μας πατάνε από κάτω, ας δούμε καί τις γεωγραφικές κατανομές μερικών ακόμη λαών της περιοχής μας.

Παρένθεση: Η σημερινή Γερμανική εμφανίζει πολλές ομοιότητες με την αρχαία Ελληνική, καί δη την ομηρική. Πχ έχει συντακτικούς καί γραμματικούς κανόνες, που θυμίζουν τα τότε Ελληνικά. Ή, τα προθέματα των ρημάτων χωρίζονται απ’ το ρήμα καί πάνε τέρμα πίσω στην πρόταση. Πχ gebracht …-μεσολαβούν λέξεις- …mit. ( Αόριστος του «mitbringen» = έφερε… μαζί – συνεκόμισε. Άσε που το «ge-« είναι η αύξηση του συγκεκριμένου παρελθοντικού ρηματικού χρόνου!) Παράβαλε: «θέκεν …-μεσολαβούν λέξεις- …πάρα». (Πολύ συνηθισμένος τρόπος να γράφει ο Όμηρος το ρήμα «παρέθεσε».) Ή, ακόμη, κάποιες λέξεις τους έχουν τρομερές ομοιότητες με αντίστοιχες αρχαιοελληνικές, πχ το «steigen» βγαίνει απ’ το αρχαίο Ελληνικό «στείχω». Κι όλ’ αυτά δεν τά ‘βγαλα απ’ το κεφάλι μου! Μου τα είπε κλασικός Φιλόλογος, που γνωρίζει άριστα καί τις δύο γλώσσες.

Φυσικά, όπως καταλάβατε, μόνο τυχαίο δεν είναι αυτό. Ούτε μπορούσαν να φτιάξουν τέτοιες γλωσσικές δομές οι βρωμιάρηδες βάρβαροι του Μπαλομάρ. (Ποιός είν’ αυτός; Αν θυμάμαι καλά, αυτός που κατέσφαξε τους Ρωμαίους του Βάρου στο Τευτοβούργειον Δάσος.)

Ας δούμε, τώρα, τις αφεντιές μας, πώς κατανεμηθήκαμε γεωγραφικώς. (Σε ξεχωριστό χάρτη, διότι δεν διαθέτω πολύ χρόνο να φτιάξω εικόνες επαγγελματικής ποιότητας.) Οι Έλληνες, λοιπόν:

katanomh-Ellhnwn

Εδώ έχω σημειώσει χρωματικώς τις Ελληνικές περιοχές διαφόρων εποχών, από την Προϊστορία μέχρι τους Ελληνιστικούς χρόνους – καί μέχρι σήμερα. Γνωστά πράγματα, να μην τα επαναλαμβάνω.

Μόνο που πρέπει να ξεκαθαρίσω ένα πράγμα: ότι θεωρώ την Αίγυπτο καθαρή Ελληνική χώρα από πάντοτε. Όχι μονάχα από τότε που πήγε εκεί ο πρώτος Πτολεμαίος, ή ο Μέγας Αλέξανδρος. Καί τους Αιγυπτίους καθαρό Ελληνικό φύλο. Τις δε μετακινήσεις πληθυσμών ένθεν καί ένθεν τις θεωρώ εσωτερική μετανάστευση, καί σε καμμία περίπτωση εισβολή ξένων. (Θυμηθείτε πχ τον Δαναό.)

Εννοείται, ότι αναφέρομαι στους λευκούς Αιγυπτίους. Διότι στην πολυεθνική αυτοκρατορία τους (όπου είχαν καί νέγρους φαραώ – καί το γνωρίζω, επειδή έχω δεί τις μούμιες στο μουσείο του Καΐρου) υπήρχαν καί άλλοι λαοί, όπως οι Νούβιοι (Νέ-Μπού: στα ιερογλυφικά, «οι άνθρωποι του χρυσού» – διότι μάζευαν ψήγματα χρυσού απ’ τον Νείλο), που δεν έχουν καμμία φυλετική σχέση με Έλληνες.

Σειρά, τώρα, έχουν οι Άτλαντες. Άτλαντες; Ναί!

Όταν τελείωσε εκείνη η φάση του πολέμου το 9,600 πΧ (η χρονολογία είναι ακριβέστατη, καί δεν χωρεί συζήτηση αν παρενόησε ο Πλάτων – το έχω ελέγξει… με τον δικό μου τρόπο! 🙂 ), με τη νίκη των Αθηναίων καί τον καταποντισμό της Ατλαντίδας, αμέσως μετά ακολούθησε καταδίωξη του στρατού των Ατλάντων προς την Ασία. (Πώς το ξέρω, καί τί απέγιναν αυτοί; Άλλη φορά η συστηματική αφήγηση.) Αρκετοί, όμως, απ’ αυτούς έμειναν πίσω κι αιχμαλωτίστηκαν. Λαϊκοί στρατιώτες, αλλά καί μέλη του ιερατείου τους.

Καί οι μεν, καί οι δε, δέχθηκαν όρους ανακωχής, καί ζήτησαν συγνώμη. Οι λαϊκοί ήσαν μάλλον ειλικρινείς, αλλά το ιερατείο όχι. Το ιερατείο αναμίχθηκε με τα ιερατεία των λαών της περιοχής, πχ της Αιγύπτου, διατηρώντας όμως κρυφή καί άσβεστη την ελπίδα γιά μελλοντική εκδίκηση!

Η Ατλαντίδα, τώρα, υπήρξε πολυφυλετική αυτοκρατορία. Είχε μέσα της καί Έλληνες, καί αυτόχθονες της αμερικανικής ηπείρου («Ινδιάνους»), καί νέγρους (όπως φαίνεται στα νέγρικα κεφάλια του πολιτισμού των Ολμέκων της λα Βέντα). Καί άλλους λαούς, τους οποίους σ’ αυτή τη φάση της έρευνάς μου δεν μπορώ να προσδιορίσω. Πάντως, οι λευκοί Άτλαντες ήταν κοκκινομάλληδες (σύνδεσμος 1, σύνδεσμος 2, σύνδεσμος 3), καί σ’ αυτούς οφείλεται το -αν θυμάμαι καλά- τέσσερα (4) τοις χιλίοις ποσοστό των κοκκινομάλληδων της σημερινής Ελλάδας. (Θα σας εξηγήσω παρακάτω.) Αυτοί είναι φυλετικά πολύ συγγενείς μας, Ελληνικό φύλο καθαρό, καί οι άμεσοι πρόγονοι Σκωτσέζων καί Ιρλανδών. Καί σίγουρα ενός σημαντικού ποσοστού Σκανδιναυών καί Ρώσσων, αν καί δεν μπορώ να προσδιορίσω πόσο μεγάλου. (Η πλάκα είναι πως «Ρώσσοι» σημαίνει ακριβώς «κοκκινομάλληδες»!!! Δυστυχώς, δεν γνωρίζω την «παλαιά γλώσσα» των Κελτών, ώστε να επισημάνω τις σχέσεις της με την Ελληνική.)

Πού βρεθήκανε οι κοκκινομάλλικες μούμιες στην Κίνα; Μα… είναι Άτλαντες, τους οποίους κατεδίωξαν μέχρις εκεί οι Έλληνες! Σίγουρα κάτι θά ‘χετε ακουστά γιά πανάρχαιους Έλληνες, που πήγαν στην Ινδία με τον Διόνυσο, κτλ, ή γιά το ότι η κοιλάδα του Μοχέντζο Ντάρο στην Ινδία ακτινοβολεί ραδιενέργεια ακόμη καί σήμερα. Έ, λοιπόν, αυτά ήταν επεισόδια του διαρκούς κυνηγητού των ηττημένων, το οποίο δεν σταμάτησε ούτε κάν στην Ινδία! Καί καταλαβαίνετε, πιστεύω, τί όπλα χρησιμοποιήθηκαν γιά την εξόντωση των Ατλάντων! Τυχεροί, όσοι από δαύτους έμειναν πίσω καί αιχμαλωτίστηκαν!

(Καί πώς προέκυψε το έθιμο της μουμιοποίησης των Ατλάντων; Πολύ χοντρή ιστορία… αλλά κι αυτή με την ώρα της. Πάντως, μόνο με τη μεταθανάτια ζωή δεν έχει σχέση! Κι άσε τους αφελείς να νομίζουν ό,τι θέλουν!)

Να ξεκαθαρίσω ακόμη κάτι, ότι οι «λαϊκοί» Άτλαντες πρέπει να ήταν διαφορετικής ράτσας απ’ το διεστραμμένο, μαύρο («τυφωνικό») ιερατείο τους. Σ’ αυτή τη φάση δεν έχω ξεκαθαρίσει επακριβώς την προέλευση του ιερατείου, αλλά οι «λαϊκοί» ήταν σαφώς λευκοί κοκκινομάλληδες – πάντοτε κατά τη γνωμάρα μου. Ιδού καί η κατανομή τους, ξεκινώντας από το 2,200 πΧ έως τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες. (Όσον αφορά τα μεταγενέστερα χρόνια, νομίζω πως πλέον έχουν αφομοιωθεί τελείως από τους λαούς των περιοχών όπου ζουν. Απλώς, πότε-πότε μας προκύπτουν καί γεννήσεις ατόμων με μαλλιά κόκκινα.)

Γιατί το 2,200 πΧ; Διότι μέχρις εκεί έχει ξεκαθαρίσει τα πράγματα η προσωπική μου έρευνα.

katanomh-Atlantwn

Εξηγήσεις: Ο πληθυσμός που βλέπετε στη σημερινή Αλγερία καί το σημερινό Μαρόκο είναι οι Βέρβεροι (κι αυτοί Ατλάντεια φυλή). Στη σημερινή Τυνησία, είναι οι Καρχηδόνιοι Φοίνικες. Στον σημερινό Λίβανο καί το σημερινό Ισραήλ αναφέρομαι καθαρά στους Φοίνικες (Σιδών, Τύρος), καί στην Αίγυπτο αναφέρομαι στο -κρυφό δηλητηριώδες φίδι- «τυφωνικό» ιερατείο, το οποίο ακολούθησε το «κανονικό» ιερατείο της Αιγύπτου σε κάθε αλλαγή πρωτεύουσας. (Από Μέμφιδα σε Θήβες, κτλ.) Αναφέρομαι επίσης στον Ακχενάτεν, καί στους -εξακριβωμένα, πλέον, κοκκινομάλληδες- Ύκσως.

Στην Ελλάδα… Θα παρατηρήσατε ότι έχουμε κι εδώ Άτλαντες. Πώς;

  • Πρώτον, οι Γεφυραίοι της Βοιωτίας.
  • Δεύτερον, κάποιοι αιχμάλωτοι του 9,600 πΧ – οι οποίοι, φυσικά, μετά παντρεύτηκαν ντόπιες γυναίκες.

Να σας εξηγήσω ότι οι Άτλαντες κάνανε το κόλπο του Αννίβα, τη «λαβίδα»: ενώ η κυρίως μάχη λάμβανε χώραν στο πεδίο ανάμεσα στη Λιβύη καί το Τσάντ, ένα μέρος του στρατού τους χτύπησε τη Ναύπακτο (θέλοντας να προχωρήσει, γιά να κόψει την Ελλάδα στα δύο), όπου -μετά από άγρια μάχη- ηττήθηκε κι αιχμαλωτίστηκε, κι ένα …μέρος του μέρους διέσπασε τις γραμμές μας κι έφτασε μέχρι την Όθρυ, όπου πάλι ηττήθηκε. Καί πάλι οι ζωντανοί συνελήφθησαν αιχμάλωτοι από τους τότε …Βολιώτες. Θα σας αποκαλύψω καί το όνομα της τότε πόλης, που υπήρχε στη θέση της μεταγενέστερης Ιωλκού: λεγόταν Διμένεα. Η Διμένεα ήταν μέγιστο κέντρο των επιστημών, από την ίδρυσή της το …35,000 πΧ. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο (την λειτουργία της ως κέντρο επιστημών) οι Άτλαντες είχαν βάλει στο μάτι τη δεύτερη χρονικώς Διμένεα, διότι η -«αυθεντική»- προηγούμενη καταστράφηκε από τον προηγούμενο Κατακλυσμό (του Φορωνέως).

Αν αμφιβάλλετε, σκεφθείτε ότι η γιαγιά του Ιάσονα, η Τυρώ, έκανε δύο παιδιά «με τον Ποσειδώνα» καί τρία «με τον Αίολο». (Ζωηρούλα! 🙂 ) Ο Αίολος είναι ντόπιος θεός, θεσσαλικός. Ο δε Ποσειδών… πρέπει να προσθέσω κι άλλα; 🙂

Αν εξακολουθείτε ν’ αμφιβάλετε, οι λέξεις «Τιτανομαχία» καί «Όθρυς» μαζί κάτι πρέπει να σας λένε. Ψάξε, αναγνώστη μου, στα ιντερνέτια (ή όπου αλλού θέλεις) καί γιά τις «δίδυμες» λιμνούλες «Ζερέλια», καί βγάλε τα συμπεράσματά σου γιά την ακρίβεια της Μυθολογίας μας – ποιοί πετούσαν «πέτρες» σε ποιούς. (Καί τί «πέτρες»!)

  • Καί τρίτον, εκείνοι οι «αριστοκράτες» κρυπτο-Άτλαντες της Αιγύπτου (του ιερατείου, δυστυχώς), οι οποίοι, όταν ο Μωϋσής πραγματοποίησε την «Έξοδο» απ’ την Αίγυπτο, δεν ακολούθησαν την πλέμπα (κορόϊδα ήτανε, να τρέχουν σαράντα χρόνια μέσα στην έρημο; 🙂 ), αλλά αποσχίσθηκαν απ’ τους «εξοδούχους», καί τράβηξαν βόρεια. Προς την Ελλάδα, καί ειδικώτερα προς την Αθήνα. Λέγεται, μάλιστα, ότι έφεραν μαζί τους ως έθιμο το ν’ ανάβουν μία λυχνία, που τη λέγανε «Άτεν».

Την πληροφορία αυτή σας τη μεταφέρω με κάθε επιφύλαξη (καί πάλι χάριτας έχω προς την Πολυμήδη!), διότι αυτός που την έγραψε ήταν μάλλον φαιδρό πρόσωπο. Προέρχεται από βιβλίο του δημοσιογράφου των αρχών του 20ου αιώνα Κορομηλά. Ο Κορομηλάς εξέδιδε την εφημερίδα «Η Εφημερίς» (τί πρωτότυπο όνομα!), κι έμεινε στην Ιστορία γιά μία διπλή «πατάτα» που διέπραξε. Να σας την αφηγηθώ, να ευθυμήσουμε καί λίγο!

Βρισκόμαστε στα 1904, στον Ρωσσο-Ιαπωνικό πόλεμο. Οι αντίπαλοι στρατοί λαμβάνουν θέσεις γιά την καθοριστική μάχη. Οι Ρώσσοι, τώρα, έχουν ως αρχηγό έναν ανίκανο γέρο, τον Κουροπάτκιν. Το ξέραν καί οι ίδιοι πως είναι εντελώς ανεπαρκής. Αλλά, ανίκανος-ξεανίκανος, έγινε αρχηγός του στρατού, επειδή είχε συγγενικές σχέσεις με τη βασιλική δυναστεία.

Τέλος πάντων, μαθαίνονται τα νέα στην Αθήνα, καί η «Εφημερίς» βγαίνει με πρωτοσέλιδο μεγάλο τίτλο: «ΔΕΞΙΩΤΕΡΑ, ΚΟΥΡΟΠΑΤΚΙΝ!» Δηλαδή, να παρατάξει ο Κουροπάτκιν τα στρατεύματά του δεξιώτερα στιον χάρτη. Ο γέρων αρχιστράτηγος, βέβαια, τα άφησε τα στρατεύματα εκεί που ήταν, αλλ’ αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ηττηθεί απ’ τους Ιάπωνες!

Ξαναμαθαίνονται τα νέα στην Αθήνα, καί η «Εφημερίς» ξαναβγαίνει με κύριο άρθρο του Κορομηλά, το οποίο άρχιζε ως εξής:

«Εάν ο άθλιος Κουροπάτκιν μας ήκουεν…»

🙂 🙂 🙂

Η προπολεμική Αθήνα γελούσε γιά δεκαετίες μ’ αυτά!

Μ’ εκείνο, όμως, που προσωπικά δεν γελάω καθόλου (αντίθετα, εξαγριώνομαι), είναι το έθιμο της περιτομής. Ξέρετε, αυτό δεν είναι ούτε των Εβραίων, ούτε των Πελασγών. Οι προειρηθέντες το υιοθέτησαν από μία μερίδα του Αιγυπτιακού ιερατείου (καταλαβαίνετε ποιά!), που το εφήρμοζε. Το ίδιο τσατίστηκε καί αηδίασε ο ήρως Ηρακλής (ο γνωστός μας), όταν επισκέφθηκε την Αίγυπτο καί το είδε.

Η περιτομή δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η υποταγή του περιτμηθέντος στον Κρόνο – όπως καί ο Κρόνος έκοψε τους όρχεις του πατέρα του. Δεν επιτρέπει ο Κρόνος να του αμφισβητούν την εξουσία ούτε γονείς, ούτε παιδιά. (Ξέρετε… εκείνες οι φήμες ότι κάποιος γυιός του θα του αφαιρέσει την εξουσία.) Καί, συμβολικώς, τα αρσενικά παιδιά κόβουν ένα μέρος του πέους τους, ώστε να δείξουν ότι δεν θ’ αμφισβητήσουν την εξουσία του μπαμπά Κρόνου. Διότι, αν …κυριολεκτικώς το κόψουν ολόκληρο, απλούστατα δεν θα μπορέσουν να τεκνοποιήσουν.

Γελάω, όμως (πάλι!), μ’ αυτό που άκουσα απο μερικούς γιατρούς, ότι δήθεν οι Εβραίοι κάνουν περιτομή …γιά λόγους καθαριότητας!!!!! Ρέ, δόκτορες! Αυτές τις μαλακίες σας διδάσκουν στις Ιατρικές Σχολές οι μασώνοι καί κρυπτοεβραίοι προφεσσόροι σας; Πού να το βρουν, ωρέ, το άφθονο καθαρό νερό οι Εβραίοι στην έρημο, ώστε ν’ αναπτύξουν λουτρική κουλτούρα; Καθόλου δεν σας κόβει; Ποιά «καθαριότητα», επομένως, καί π.ύτσες εβραίϊκες;

Ή, μήπως, οι Εβραίοι γνωρίζουν καλύτερα απ’ τη Μαμά Φύση το τί πρέπει να γίνεται στο ανθρώπινο σώμα;

(επόμενο)

Older Entries