(προηγούμενο)

arxigramma-Deltaεν αποτελούν, όμως, μονάχα οι «νεορθόδοξοι» την πλέον πρόσφατη πληγή του Αγίου Όρους. Υφίστανται παράλληλα άλλες δύο: (α) οι τέκτονες, καί (β) οι πολιτικοί.

Όσον αφορά τους πρώτους, είχα παρατηρήσει από παλιά ότι έχουν ένα μεγάλο κόλλημα με την Εκκλησία. Εκκλησιάζονται τακτικά, ή μερικοί από δαύτους (κυρίως οι χαμηλόβαθμοι) πότε-πότε δίνουν λεφτά (γιά να γραφτεί τ’ όνομά τους σε μαρμάρινη πλάκα δωρητών έξω απ’ την είσοδο), καί τα τοιαύτα. Δεν έδινα σημασία, διότι έκαστος άνθρωπος έχει μερικές λασκαρισμένες βίδες. Εάν αυτωνών το λασκάρισμα συνίσταται στο ότι θεωρούν τις εκκλησίες σχολείο καί τις στοές …φροντιστήριο (γιά να περάσουν στις …εισαγωγικές γιά τον Παράδεισο, προφανώς), με γειά τους, με χαρά τους!

Ούτε δίνω σημασία στο αν ο τεκτονισμός αποτελεί σέχτα, ή πεπλανημένη παραθρησκεία, κτλ. Αυτά αποτελούν αρμοδιότητα της Επιτροπής Αντιαιρετικού Αγώνα της Αρχιεπισκοπής Αθηνών. (Γιά μένα, οι ορκομωσίες σε βαλσαμωμένα κοκκοράκια καί οι βηματισμοί «σα να πηδάμε πάνω από φέρετρο» είναι αρμοδιότητας ψυχιάτρου.) Αδιαφορώ πλήρως αν πρόκειται γιά μέλη …φιλανθρωπικού σωματείου, που φωνάζουν όλα μαζί: «- Ξίφισον! Ουζαί! Ουζαί! Ουζαί!«, ή μέλη του …Ομίλου Φίλων Πορνοταινιών, που φωνάζουν όλα μαζί: «- Π.ύτσισον! Παρτουζαί! Παρτουζαί! Παρτουζαί!» 🙂 (Μπερδεγουέη, οι όρκοι στο βιβλίο του ξεπαρθενέματος των θυγατέρων του Λώτ ενδέχεται να καθιστούν τους τέκτονες μετόχους καί των δύο προειρημένων …φιλανθρωπικών …σωματείων ταυτόχρονα! LOL!!!)

Εν ολίγοις, στ’ απαυτά μου το τί μελετάνε καί στο τί ορκίζονται οι τέκτονες.

Με νοιάζει, όμως, καί με καίει μία άλλη ιδιότητά τους, γιά την οποία άπαντες κάνουν την πάπια (καί την προσπερνούν, ρίχνοντάς το στο χαβαλέ με τις αιρέσεις καί τα κοκκοράκια) : Το ότι ο τεκτονισμός ανέκαθεν υπήρξε η αιχμή του δόρατος του αγγλικού (καί αγγλόφωνου, γενικώτερα) ιμπεριαλισμού. Δηλαδή, εάν η αγγλίτσα ήθελε να κατακτήσει μιά χώρα, πρώτα έστελνε τους τέκτονες ως στρατό κατοχής, καί μετά -εάν ήταν απαραίτητο- τις κανονιοφόρους!

Με δεδομένα, τώρα, ότι (α) η χώρα μας απελευθερώθηκε απ’ τους Οθωμανούς, γιά να γίνει παρευθύς …σκλάβα των άγγλων, καί ότι (β) οι απανταχού της Γής τέκτονες υπακούουν στην αρχηγία της «Μεγάλης Ανατολής» της αγγλίτσας, δεν χρειάζεται να προσθέσω περισσότερα!

Στα παραπάνω, υπήρξε μία ψιλοεξαίρεση… στην περίπτωση της Ιαπωνίας του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα. (Γειά σου Μάρκο!) Οι ηπαπαραίοι, όντες εξαπανέκαθεν άγαρμποι γκάνγκστερς, πρώτα έστειλαν τις κανονιοφόρους, καί μετά γέμισαν τη χώρα στοές. Τέλος πάντων… λεπτομέρεια.

Όσον αφορά τους δεύτερους, τους πολιτικάντηδες δηλαδή, κι εδώ τα λόγια περισσεύουν: Τα άτομα αυτά, ό,τι πιάνουν, το μαγαρίζουν! Καί δεν αφήνουν τίποτε απείραχτο… γιά ψήφους καί γιά μίζες. Παντού ανακατεύεται (όπου δεν τον σπέρνουν) ο πολιτικάντης με τις χειραψίες καί τα χαμόγελα. Παντού! Παντού, λέμε! Στους κυνηγετικούς συλλόγους, στους συλλόγους αναπήρων, στους συλλόγους φιλοτελιστών, στους καταυλισμούς των γύφτων, στους ερασιτέχνες αλιείς, στα καφενεία (προεκλογικώς)… Πώς θ’ άφηναν την Εκκλησία μακριά απ’ το βρωμερό άγγιγμά τους;

Κι έτσι, πχ ο Παπατζής πήγαινε κάθε τρεις καί λίγο στην Παναγία Σουμελά (γιά τις ψήφους των Ποντίων – όχι επειδή ήταν πιστός ορθόδοξος, δά), σέρνοντας παράλληλα μαζί του καί την -χεχέ!!!- «πορδοφακλάνα» του! (Ξαναγειά σου, Μάρκο, με τα ωραία σου!)

Να προσθέσω μόνο, ότι η μίζα είναι πλέον κάτι, του οποίου ο απλός άνθρωπος αγνοεί την …εξέλιξη. Γι’ αυτό πρέπει να εξηγήσω στο σεβαστόν μου αναγνωστικόν κοινόν τα …εξελικτικά. Λοιπόν, παλιά, προ αρκετών δεκαετιών, όταν κάποιος έπαιρνε προμήθεια μεσολάβησης γιά κάτι (ακόμη καί καθαρά νόμιμη – πχ τουριστικά γραφεία, σε βγάζανε από την ταλαιπωρία να κλείνεις εισιτήρια με τηλέφωνα κτλ, έναντι κάποιου αντιτίμου), αυτή ήταν της τάξεως του 7% με 8%. Προμήθεια 10% με 12% εθεωρείτο τρομερή, καί από ‘κεί καί πάνω, «δαγκωνιά».

Σήμερα, όμως, έχουν αντιστραφεί οι όροι! Η όποια εργασία πληρώνεται …10% με 12%, καί το υπόλοιπο ποσοστό αποτελεί τη μίζα!!! Γι’ αυτό βλέπεις να κοστίζει πχ το χιλιόμετρο της σιδηροδρομικής γραμμής πάνω από ένα εκατομμύριο ευρώ! Πάνω από χίλια ευρώ το μέτρο, δηλαδή! Τί σκατά!… Τέσσερεις τραβέρσες τσιμεντένιες καί δύο ατσαλοδοκοί ενός μέτρου, συν τα μπουλόνια (φτιαγμένα όλ’ αυτά σ’ εργοστάσιο με αυτόματες μηχανές), συν τα «περαστικά», κοστίζουν πάνω από χίλια ευρώ; Άντ’ από ‘δώ πέρα, ρέ αλήτες, που θα φτιάξουμε πλούσια μέχρι καί τα δισέγγονα των πολιτικών!

Πιστεύω, λοιπόν, ότι καταλαβαίνετε πως σήμερα τα πράγματα έχουν αγριέψει πολύ. Παντού. Ακόμη καί στον εκκλησιαστικό παύλα μοναστηριακό τομέα, όπου κυκλοφορούν φοβερά ποσά με «αναπλάσεις», «αναπαλαιώσεις», «συντηρήσεις», καί τα ρέστα.

Εδώ, κάποτε, τα μόνα κάπως χοντρά ποσά που κυκλοφορούσαν, ήταν από την αρχαιοκαπηλία καί λαθρεμπορία παλαιών εικόνων, που τις βουτούσαν εν ψυχρώ διάφοροι (όχι καί τόσο…) «ευσεβείς προσκυνητές». Κάποια στιγμή μετά, όπως ίσως γνωρίζετε, πονήρεψαν οι καλόγεροι κι έκρυβαν τα κειμήλια, αλλά πονήρεψαν καί οι λαθρέμποροι. Στέλναν κάποιον δικό τους δήθεν να καρή μοναχός, κι αυτός είχε την υπομονή να περιμένει καμιά δεκαριά χρόνια, να κερδίσει την εμπιστοσύνη των υπολοίπων μοναχών, να μάθει τις κρύπτες με τα κειμήλια, κι απάνω στη δεκαετία ν’ αρπάξει ό,τι άξιζε, καί μην τον είδατε. Σα να ήταν φυλακή δέκα χρόνια, αλλά έξω τον περίμεναν οι κρυφές καταθέσεις απ’ τη ληστεία που διέπραξε!

Σήμερα, όμως, μάλλον πέρασε η μόδα -της δεκαετίας του 1970- των παλαιών φορητών εικόνων (που κάθε πλούσιος ανά τας Ευρώπας τις ήθελε γιά το σαλόνι του), καί τα πτωματοφάγα όρνεα που περικύκλωσαν το Άγιο Όρος οσμίστηκαν άλλου είδους «φαγητό». Πολλά έχουν γραφεί στο Διαδίκτυο σχετικά, μέχρι καί ότι η φλέβα χρυσού απ’ τις Σκουριές επεκτείνεται καί στη χερσόνησο του Άθω, εξ ού καί το ενδιαφέρον των «επενδυτών» να «εξωπετάξουν» τους καλόγερους. Δεν γνωρίζω, μπορεί.

Συμπερασματικώς, όμως: «- Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη!», που είπε καί ο Σπύρος Καλογήρου – «Μαύρος». Πάρτε καί φωτογραφία αρκετά σχετική με το θέμα μας:

Ignatie-DNT

Φαίνεται πως ο λαός έχει αρχίσει να παίρνει πρέφα το τί παίζεται στην καμπούρα του, έστω κι αν τα χώνει (με καθυστέρηση κι ελαφρώς αστόχως – δεν είναι ο Ιγνάτιος ο χειρότερος παραδόπιστος ρασοφόρος που κυκλοφορεί) στον διάδοχο του Χριστόδουλου στον Βόλο, τον «αρχοντάρη» της ΕΤ1.

Τούτων ειπωθέντων, προσθέστε το ότι η ανθρώπινη φύση είναι ελλιπής καί ρέπει προς τον ηθικό κατήφορο, καί θα καταλάβετε αμέσως τί «παίζεται» στο Άγιο Όρος σήμερα. Μ’ άλλα λόγια, πρώτον: Όποιος «κείρεται» μοναχός, δεν παίρνει αυτομάτως πιστοποιητικό αγιότητας. Συνεχίζει να είναι ένα ανθρωπάκι με (τα παλιά του, προ «κουράς») ελαττώματα, γιά τα οποία χρειάζεται φοβερός αγώνας να τ’ αποβάλει. Καί δεύτερον: Οι τέκτονες καί οι πολιτικοί (πολλές φορές οι δύο ιδιότητες συνενούνται σ’ ένα πρόσωπο) βρίσκουν -μάλλον εύκολα, φοβάμαι…- πρόθυμους ρασοφόρους ακολούθους γιά τις ασχημίες τους καί την επιδειξιομανία τους.

Καί να, μέχρι κι αρχηγοί κρατών στο Άγιο Όρος, καί να οι καλόγεροι να καμαρώνουν δίπλα στον Πούτιν! Αμ, εκείνον τον Κάρολο (ή «Κάριολο», όπως τον λέει ο λεξιπλάστης Μιμάκος), πού τον βάζεις, που το Βατοπέδι τό ‘κανε παράρτημα του Μπάκιγχαμ; Το κακό είναι πως οι αδελφοί καί οι πατέρες του Όρους φαίνονται μάλλον ανιστόρητα άτομα, καί αγνοούν το ότι: Όποτε πλησιάζουν οι άγγλοι την Ορθοδοξία, ποτέ δεν είναι γιά καλό! Απ’ την εποχή του «παπα-Δημήτρη» Μπάλφουρ ακόμη. (Κι αυτός -ο αρχιπράκτωρ- απ’ το «Όροc» πέρασε πρώτα, πριν γίνει εφημέριος του Ευαγγελισμού στην Αθήνα καί εξομολόγος …της τότε βασιλικής οικογένειας της Ελλάδος!) Εκτός αν γνωρίζουν Ιστορία, αλλά νομίζουν πως μπρος στη δόξα καί τον παρά, ερρέτωσαν τα πάντα!…

Παρενθετικώς, είναι μεγάλη ανοησία το ότι η Εκκλησία θεωρεί παράπτωμα καταδικαστέο το να πάνε με γυναίκες οι ανωτέρων βαθμών ιερωμένοι καί οι μοναχοί. Γιά τον λαό μας, αυτό δεν είναι ούτε κάν πταίσμα. Μπορώ να πω ότι ο λαός, όταν ακούει παπάδες που πηδάνε τίποτε νόστιμες (καί γουστάρουν καί μαύρες ζαρτιέρες καί τέτοια), λέει: «- Μπράβο, βρέ!» (διότι βρέθηκε ένας άντρας -έστω καί παπάς-, που γεμίσαμε …δεσποινίδες), γελάει γιά κάμποσο, καί συνεχίζει τον καθημερινό του βίο. Αντιθέτως, το να βάλει χέρι ένας ιερωμένος στο βάζο με το μέλι, ήτοι στο χρήμα, μπορεί γιά την Εκκλησία να μη φαίνεται βαρύ, αλλά γιά τον λαό σηκώνει σφαλιάρες άγριες!

Κι έτσι, μπορεί πχ ο ηγούμενος του Βατοπεδίου Ευφραίμ να φαίνεται σε μερικούς «άγιος άνθρωπος» καί «αδίκως φυλακισθείς», αλλά (κατά τη γνωμάρα μου) δεν αποτελεί παρά ακόμη έναν φιλόδοξο, αρχομανή, καί κυρίως παραδόπιστο ιερωμένο.

Με την ευκαιρία, πάρτε κι ένα φοβερό (από εδώ) πάνω σ’ αυτά που λέγαμε, με τις «νεορθόδοξες» μόδες κτλ:

Eyfraim-Gavalas

Όπως, άλλως τε, καί ο «μακαριστός».

Ξανά σημαντική παρένθεση εδώ, διότι με τους «νεορθόδοξους», που λέγαμε (συγνώμη, Φωτεινή, αλλά δεν βρίσκω καλύτερον όρο να τους περιγράψω), κόντεψα να ‘ρθώ στα χέρια γιά τον «μακαριστό». Όταν άκουγα τα διάφορα επαινετικά «- Πατριώτης!» καί «- Εθνάρχης!» καί τα παρόμοια, τά ‘παιρνα στο κρανίο …σιγά-σιγά… Τους ρωτούσα πότε έγινε αρχιεπίσκοπος ο Χριστόδουλος. Στην απορία τους (καί σε επιθετικές απαντήσεις των πιό διαβασμένων, που μου δίναν καί την ημερομηνία, τρομάρα τους – λες καί δεν την ήξερα), τους ξαναρωτούσα πότε έγινε επίσκοπος… διότι, γιά να γίνει κανείς αρχιεπίσκοπος, πρέπει πρώτα να χειροτονηθεί επίσκοπος.

Όταν, πάλι, απαντούσαν οι λεβέντες, έριχνα τον κεραυνό: «- Καί μ’ εκείνα τα ‘ανάξιος!’, που ακουστήκαν κατά τη χειροτονία του ως επισκόπου καί μητροπολίτη Δημητριάδος, τί έγινε; Τα ήλεγξε κανένας, σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες;»

Έ, εδώ, αναγνώστη μου, οι πάντες (οι πάντες, λέμε) έκαναν μία χειρονομία με το χέρι σηκωμένο καί την παλάμη προς εμένα, σα νά ‘λεγαν «- Ως εδώ, καί στόπ! Μην προχωράς!», έσπαγαν θριαμβευτικό χαμόγελο, κι έλεγαν ένα αυτοκρατορικό, μεγαλοπρεπούς απολυτότητας: «- …Δεν έχει σημασία!» Μιλάμε, ταυτόσημη συμπεριφορά από άσχετους μεταξύ τους ανθρώπους, λες κι είχαν «πάρει γραμμή» από κάπου!…

Αλλά τότε, ποιός είδε τον Εργοδότη Δημοσίων Έργων, καί δεν φοβήθηκε!!!

«- Καί τ’ είναι οι Ιεροί Κανόνες, ρε λαμόγιο; Λάστιχο, να τους ερμηνεύεις εσύ όπως γουστάρεις, ή κωλόχαρτο, να τους εφαρμόζεις όποτε γουστάρεις; Γι’ αυτούς τους Κανόνες χύθηκε αίμα! Καταλαβαίνεις; Καί ποιός είν’ ο Παρασκευαΐδης, γιά να τους καταπατάει;»

Καί πάλι δικαιώθηκα – από την πολιτεία του ανδρός… Εν ψυχρώ ξεπούλημα δυόμισυ εκατομμυρίων υπογραφών μέσα σε μιά νύχτα! Άσε κι εκείνα τα επτά εκατομμύρια ευρώ μετρητά, που βρέθηκαν μετά το ξεσφράγισμα της οικίας του, «γιά τις πρώτες ανάγκες». Σπουδαίος «εθνάρχης» να σου πετύχει!… (Της φακής.)

Συνοψίζουμε όλα τα μέχρι στιγμής γραφέντα:

  • Το Άγιο Όρος εσχάτως πολιορκείται από άτομα άσχετα με (κι ενδεχομένως εχθρικά προς) την Ορθοδοξία, αλλ’ απολύτως σχετικά με μεγάλα συμφέροντα – χρηματικά, καί άλλα.
  • Αυτά τα άτομα κατορθώνουν να βρίσκουν συμμάχους μέσα στην εκκλησιαστική ιεραρχία, αλλά καί ανάμεσα στον καλογερικό κόσμο του Άθω.
  • Ο σκοπός των ανωτέρω είναι σιγά-σιγά να «αποϊεροποιήσουν» τον Άθω, μετατρέποντάς τον σε κάτι σαν Ταϋλάνδη.

Ήτοι: (α) πανάκριβον τουριστικό προορισμό πρώτης διαλογής, (β) τόπο εκμεταλλεύσεως του ο,τιδήποτε (από ορυκτά, μέχρι τα κοπάδια των ψαριών, μέχρι τ’ αμπέλια), (γ) καί παραλλήλως -έ, εντάξει, να μην τα χαλάσουμε κι όλα!- τόπο «γραφικών αρχαιοτήτων», όπου, όπως στην Ταϋλάνδη, δίπλα στους παιδεραστές «τουρίστες» καί στα εκπορνευόμενα παιδιά των ντόπιων, κυκλοφορούν καί οι γραφικοί βουδδιστές μοναχοί με τις αρχαίες παγόδες τους. (Οι οποίοι βουδδιστές μοναχοί ούτε είδαν, ούτε άκουσαν τίποτε κακό εκεί τριγύρω.) Εδώ, θα κυκλοφορούν οι γραφικοί καλοκάγαθοι γέροντες ορθόδοξοι καλόγεροι, που θα χαμογελάνε σαν ηλίθιοι καί θα ευλογούν τους πάντες – έστω καί κ.λομπαράδες, θού Κύριε!…

Εννοείται, βέβαια, πως το παραδάκι δεν θα το τσεπώνουν οι καλόγεροι, διότι αυτοί είναι εξ ορισμού ακτήμονες! Θα το τσεπώνουν τα μεγαλολαμόγια «επενδυτές»!

Ας επανέλθουμε, όμως, στο κυρίως θέμα μας, τους Εσφιγμενίτες.

Μέσα στον χαλασμό αυτόν των αρχών του 21ου αιώνος μΧ, οι Εσφιγμενίτες έχουν κόντρα με τον πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, η οποία άρχισε το 1972, επί (καί τέκτονος…) Αθηναγόρα. Οι Εσφιγμενίτες από το 1972 έχουν πάψει να μνημονεύουν τον εκάστοτε πατριάρχη Κων/Πόλεως ως αιρετικόν, επειδή ο Αθηναγόρας καί οι διάδοχοί του άρχισαν τις συλλειτουργίες με Καθολικούς καί τ’ ανοίγματα προς τον «Οικουμενισμό» καί την «Πανθρησκεία».

Γιατί; Διότι οι μεν συλλειτουργίες απαγορεύονται σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες (δεν είναι μόνον το 1204 καί η Καθολικοκρατία αιώνων των Ελληνικών τόπων -Ενετοκρατία, Φραγκοκρατία, κτλ-, είναι καί τα –τετραετούς διάρκειας!!!– «καθολικά» καψώνια στον Μανουήλ Παλαιολόγο, που τα κατήγγειλε ο Μάρκος Ευγενικός καί σηκώθηκε κι έφυγε), οι δε «Οικουμενισμοί» καί τα ρέστα είναι καραμπινάτες αιρέσεις. Άρα, οι Εσφιγμενίτες έχουν ΑΠΟΛΥΤΟ δίκιο!!!

Το κακό, όμως, είναι πως αρκετοί άλλοι έχουν την αντίληψη των «νεορθοδόξων» ημιμαθών, ότι οι Ιεροί Κανόνες εφαμόζονται κατά το δοκούν… (Κι ας ούρλιαζε η αφεντιά μου περί του αντιθέτου, με τους οπαδούς του «μακαριστού».) Ανάμεσά τους, δυστυχώς, καί οι υπόλοιπες μονές του Αγίου Όρους.

(επόμενο)

Advertisements