(προηγούμενο)

arxigramma-Kάποτε, αρκετά χρόνια πριν, πάνω από δεκαετία, είχα επισκεφθεί την Κωνσταντινούπολη με μιά ομάδα εκδρομέων. Μαζί μου κι ένας καλός φίλος, κολλητός.

Εκεί, λοιπόν, που η παραμονή μας πλησίαζε στο τέλος της, ένα απόγευμα που είχαμε καθήσει γιά καφέ στην ασιατική ακτή του Βοσπόρου (στο Σκούταρι) κι απολαμβάναμε τον δύοντα Ήλιο, συνοψίζαμε καί σχολιάζαμε τις εμπειρίες μας. Ρωτάω, λοιπόν, τον φιλαράκο μου:

– Γιατί κυνηγάνε τόσο πολύ τις εκκλησίες μας, ετούτοι εδώ; Εφ’ όσον οι εκκλησίες έχουν ιστορική αξία, κι εφ’ όσον στη σημερινή Τουρκία υπάρχει άφθονος χώρος να χτίσουν όσα τζαμιά θέλουν, γιατί δεν τις αφήνουν ήσυχες; Στο κάτω-κάτω, ας τις αφήσουν κλειστές, να φθαρούν απ’ τον χρόνο. Αλλά αυτή η αλλαγή χρήσης με το «έτσι γουστάρω», πάει πολύ. Τους καταλαβαίνω γιά την Αγία Σοφία: είναι θέμα εθνικού εγωϊσμού τους να μην την αφήσουν να ξαναγίνει εκκλησία εν ενεργεία, γιά να «μας τη σπάσουν» εμάς. Αλλά γιά τις μικρότερες; Αυτές που δεν μπαίνουν κάν στους τουριστικούς οδηγούς;

Ο φίλος μου δεν μίλησε. Περίμενε κάποιες στιγμές κοιτάζοντας τον ορίζοντα. Μετά, γύρισε προς το μέρος μου καί μου είπε:

– Θα σου πώ κάτι, να το ξέρεις. Όπως υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, έτσι υπάρχουν καί πολλά έθνη. Κι όπως κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός από τους άλλους, έτσι είναι καί τα έθνη διαφορετικά μεταξύ τους. Κι όπως κάθε άνθρωπος έχει τη μοίρα του, κάθε έθνος έχει έναν συγκεκριμένο ρόλο από τον Θεό. Καί, στα πλαίσια αυτά, την ελευθερία να λατρεύει τον Θεό μ’ όποιον τρόπο γουστάρει.

Επομένως, η θρησκευτική έκφραση δεν είναι κάτι τόσο απλό: σε μεγάλο βαθμό εκφράζει την εθνική υπόσταση, αυτό που απλουστευτικά θα ονομάζαμε την «ψυχή» ενός έθνους.

Επομένως, πάλι, όταν πας με το ζόρι να επιβάλεις τη θρησκεία σου σε ξένο έθνος, που δεν τη θέλει, τότε -από μεταφυσικής πλευράς- μπήγεις μαχαίρια στο σώμα του ξένου έθνους. Κι αυτό το ξένο έθνος έχει κάθε δικαίωμα ν’ αμυνθεί. Καί να ξέρεις, η τυχόν αιματοχυσία γιά θρησκευτικές διαφορές είναι ένα τίποτε, μπροστά σε όσα μπορούν να συμβούν γι’ αυτό το θέμα σε μεταφυσικό επίπεδο. Επειδή ο «επιτιθέμενος» παραβιάζει θείο νόμο, υπάρχει το ενδεχόμενο μέχρι και να εξαφανιστεί απ’ τον χάρτη.

– Μα, καλά! (Τον ρώτησα.) Όλ’ αυτά τα μικρά τζαμιά, πχ στον τελευταίο επάνω όροφο του ξενοδοχείου «Κάραβελ», ή -ξέρω ‘γω- τίποτε μικρές παγόδες μέσα σε σπίτια μεταναστών απ’ την Ασία, είναι κι αυτά μαχαίρια στο σώμα της Ελλάδας;

– Αυτά, όχι. Δεν τρέχει τίποτε, αν πχ φτιάξουν μία μικρή παγόδα στον κήπο της πρεσβείας της Ταϊλάνδης, κι έρχονται οι ανά την Ελλάδα Ταϊλανδοί πάροικοι (πόσοι είναι αυτοί; πενήντα; εκατό; ) ν’ ασκούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα. Αλλά δεν πρέπει οι ξένοι ναοί ούτε να πολλαπλασιάζονται αυθαίρετα, ούτε να επιβάλονται με το ζόρι.

Γιά τον ίδιο λόγο, δεν είναι σωστό ούτ’ εμείς να ζητάμε να χτίζουμε αβέρτα ορθόδοξες εκκλησίες σε ξένα κράτη, έστω καί με την αρχή της αμοιβαιότητας – «μία εκκλησία εδώ γιά έναν ναό δικό σας στην Ελλάδα». Σκέψου, πχ, να συμφωνήσουμε με την Ινδία να χτίσουμε εκατό εκκλησίες εκεί, καί αμοιβαίως να χτιστούν εκατό ινδουϊστικοί ναοί στην Ελλάδα! Πώς θα σου φαινόταν;

– Τουλάχιστον αταίριαστο! Κίτς! Καί θα μου ξύνιζε άσχημα!

– Ακριβώς!

– Αλλά στην Τουρκία; Οι Τούρκοι μας βρήκαν, δεν τους βρήκαμε! Γιατί, λοιπόν, δεν αφήνουν τις εκκλησίες μας ήσυχες;

– Η Τουρκία, όντως, είναι ειδική περίπτωση. Καί πράγματι, θα έπρεπε ν’ αφήσουν ήσυχες τις εκκλησίες. Μη νομίζεις, όμως, αυτό που έκαναν καί συνεχίζουν να κάνουν, θα το πληρώσουν. Ίσως όχι αύριο το πρωΐ, αλλά οπωσδήποτε κάποια στιγμή.

Σκέψου ότι πχ καί οι Άγγλοι πήγαν στην Ινδία με το «έτσι θέλω». Αλλά ψάξε σήμερα να βρεις Άγγλο γιατρό στο εθνικό σύστημα υγείας τους!… ακόμη κι αν δεν γέμισαν την Ινδία με Αγγλικανικές εκκλησίες! Βλέπεις πώς λειτουργεί ο θείος νόμος;

– Αν βλέπω, λέει!… Δε μου λες… μιά τελευταία ερώτηση! Αν όλοι οι Έλληνες, ή -έστω- το μεγαλύτερο ποσοστό, πούνε μιά μέρα: «- Εμείς από σήμερα γινόμαστε μωαμεθανοί!», τότε τα όποια τζαμιά στην Ελλάδα θα εξακολουθήσουν να είναι μαχαίρια στο σώμα του έθνους μας;

– Όχι. Διότι σ’ αυτή την περίπτωση αλλάζουμε τον προορισμό του έθνους μας με τη θέλησή μας.

Αυτά είπαμε με τον φίλο μου εκείνο το απόγευμα…

Ο φιλαράκος μου αυτός μιλάει σπάνια γιά τέτοια θέματα. Αλλά, κάθε φορά που μιλάει, λέει πολύ σοβαρές κουβέντες. Κι όπως ίσως ήδη καταλάβατε, είναι μέλος ενός εσωτερικού τάγματος. (Όχι ποδίτσας, όμως. Το τονίζω. Τους οποίους ποδίτσες «δεν τους πάει» κιόλας.)

Τούτων ειπωθέντων, λοιπόν, έχω να προσθέσω τα εξής:

Το «τάγμα» του φιλαράκου μου μπορεί να είναι το μόνο που τα ξέρει αυτά τα πράγματα, μπορεί καί να μην είναι. (Εννοώ, μπορεί να τα ξέρουν κι άλλοι, με πρώτους υποψήφιους τους ποδίτσες.) Ωστόσο, από τη στιγμή που ο διάλογος αυτός είδε το φώς της δημοσιότητας, κανείς δεν δικαιολογείται να κάνει πως αγνοεί όσα εκφράζονται σ’ αυτόν.

Συνεπώς:

  • Όσοι γλείφουν τους κώλους μωαμεθανών λαθρομεταναστών,
  • συν διάφοροι άλλοι χαζοχαρούμενοι (συνήθως νεοεποχίτες), που πάνε να στήσουν στούπες (ή βωμούς, ή ό,τι θέλεις), «γιά ν’ αποκτήσει η Ελλάδα θετική ενέργεια» (καί διάφορες άλλες θρίχες περμανάντ),

καλά θα κάνουν να σταματήσουν πάραυτα το μεταφυσικό τους έγκλημα, καί να μας αδειάζουν τη γωνιά μιά ώρ’ αρχήτερα.

Διότι, όσο ο Έλληνας είναι χριστιανός ορθόδοξος (έστω καί τύποις – που κανείς μας δεν είναι τύποις), ΔΕΝ θα χτιστεί τζαμί, που δεν το εγκρίνει. Ούτε ένα!

Διότι, ο Έλληνας έχει κάθε δικαίωμα ν’ αμυνθεί – κι όχι να κάτσει σαν ηλίθιος, να δέχεται μαχαιριές στον εθνικό του κορμό. (Επειδή έτσι θέλει ο κάθε «φιλάνθρωπος» μαλάκας κι ό κάθε πονηρός εχθρός ή προδότης.)

Κι όπως έγραψα παραπάνω…

Τώρα, που τα ξέρετε όλ’ αυτά,…

…ΚΑΜΜΙΑ δικαιολογία!

Κατάλαβες, Χαμίνη;

Μιά απαραίτητη παρένθεση, διότι σε πολλούς μπορεί να φανεί παράξενο το ότι δεν δέχομαι την ύπαρξη τύποις ορθοδόξων χριστιανών.

Μπορεί οι περισσότεροι-ες από μας να μην πατάμε τις Κυριακές στην εκκλησία, αλλά δείξε μου συνειδητό Έλληνα, δείξε μου συνειδητή Ελληνίδα που χάνει το Μεγαλοβδόμαδο! Ό,τι καί να πιστεύει! Όπως καί να το πιστεύει!

Καί γιά τους αρχαιολάτρες – τους ειλικρινείς:

Ναί, παιδιά, κι εσείς δικοί μας είσαστε! Το ίδιο πράγμα είναι η αρχαία μας θρησκεία καί η σημερινή! Διαβάστε καλά Ιστορία – κι όταν γράφω «καλά», εννοώ ΚΑΛΑ! Καί μετά βγάλτε συμπεράσματα.

  • Σε λαϊκό επίπεδο, όντως, άπειρος κόσμος πλήρωσε με τη ζωή του το ότι έμεινε κολλημένος στην αρχαία θρησκεία. Βλέπεις, βρήκαν ευκαιρία οι περιτετμημένοι καί ξεσάλωσαν, φορώντας τη μάσκα του «χριστιανού»… θεωρώντας ότι (υπό την ανοχή της μπουρδελλοποιημένης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) θα μας σφάξουν, καί θα εξαφανιστούμε διά παντός.
  • Αλλά σε ηγετικό επίπεδο θρησκείας έγινε κανονικότατη αλλαγή φρουράς! Με πρωτόκολλο παράδοσης-παραλαβής!

Παράδειγμα: πού βρίσκονται τα πρωτότυπα γραπτά με τους χρησμούς των Σιβυλλών; Ξέρετε; (Κάπου στα υπόγεια του Βατικανού. Πολύ σωστά!)

Καί ποιοί αντέγραψαν μ’ ευσυνειδησία καί συντήρησαν όσα αρχαία Ελληνικά κείμενα μας βρίσκονται σήμερα; (Οι καλόγεροι οι δικοί μας. Πολύ σωστά!)

Καί… πού νομίζετε ότι βρίσκεται το πλήρες κείμενο του «Προμηθέα Πυρφόρου», ή του «Κριτία»; Έ; (Ή, μήπως, θαρρείτε ότι τό ‘χουν στην κατοχή τους τίποτε «Έψιλοι» καί λοιποί φτηνολωποδύτες, ποδιτσοφορούντες καί μη; )

Κάποια άλλη στιγμή, θα καταπιαστώ με το θέμα της θρησκείας μας, καί θα ξεκαθαρίσω τα πάντα. Σας το υπόσχομαι.

Όμως, πάντοτε ορθόδοξοι κι αρχαιόθρησκοι να λατρεύετε τον Θεό ή τους Θεούς καί τις Θεές μας με τον Ελληνικό τρόπο, καί να ΜΗΝ τσακώνεστε μεταξύ σας.

Άντε, καιρός είναι να μονοιάσουμε, διότι πολύ μας κουνιούνται τα «σκεύη κεραμέως»!

Τα παραπάνω απαντούν καί στο ερώτημα του πώς θα «στελεχωθούν» τα δεκαπέντε χαμίνεια τζαμιά. Βλέπεις, η λαϊκή παροιμία, συνοψίζουσα σε μιά φράση όσα γράφω εγώ διά κατεβατών, είναι σοφή:

Το αίμα, νερό ΔΕΝ γίνεται!

Αυτό το αγνοούν (ηθελημένα) αρκετοί ιερωμένοι των τριών μονοθεϊστικών θρησκειών, διότι, λέει, «είμαστε όλοι παιδιά του Θεού», αλλά δεν παύει να είναι λάθος (τους). Πολλά θα μπορούσα να πω γιά συγκρούσεις, ή ακόμη καί σφαγές ομοδόξων μεν, αλλά φυλετικώς διαφόρων ομάδων (πχ Ασκεναζίμ καί Σεφαρντίμ), αλλά περιορίζομαι στα δικά μας. Έτσι, ως (αντι)παράδειγμα, ο Αυγουστίνος Καντιώτης, ο οποίος θεωρούσε κάπως σαν «άθλημα» το να βαφτίζει γύφτους αβέρτα, διέπραξε μέγιστη ανοησία – συνορεύουσα με εθνική προδοσία. Γιατί; Διότι… από τα χρόνια των βαπτίσεων αυτών, δείξε μου εσύ έστω κι έναν γύφτο διάκονο. Άντε, να σ’ το απλουστεύσω: όχι γύφτο ιερωμένον, αλλά έστω κι έναν γύφτο καλόγερο. Μην παιδεύεσαι, όμως: δεν υπάρχει ουδέ είς.

Κατάλαβες, τώρα, αναγνώστη μου, τί εννοώ;

Εκτός απ’ τις περιπτώσεις, όπου γύφτισσες πάνε μπουσουλώντας στην Τήνο (ως τάμα γιά να κάνουν παιδί), η σχέση των (σε βιολογικό εργαστήριο κατασκευασμένων) «ανθρώπων» του Προμηθέα με την Ορθοδοξία είναι μηδενική. Καί πώς θα μπορούσε να είναι αλλοιώς, εφ’ όσον η Ορθοδοξία είναι η θρησκευτική έκφραση του Έλληνα;

Το μόνο που έμεινε όλ’ αυτά τα χρόνια, είναι οι γύφτοι να πλησιάσουν την Εκκλησία μονάχα γιά όσα είχε αυτή να τους δώσει (πχ επιδόματα – καί σήμερα συσσίτια, στα οποία πάνε στα διαλείμματα της «εργασίας» τους, δηλαδή της ζητιανιάς, γιά να τσιμπήσουν τίποτε, ώστε να «στυλωθούν» καί να συνεχίσουν την επαιτεία μέχρι αργά το βράδυ), καί τίποτ’ άλλο. Καί λίγα χρόνια αργότερα (ως -θα μπορούσε να πει κανείς- φυσικό επακόλουθο του ζήλου ενός ανιστόρητου μητροπολίτη), κάποι άλλοι «έξυπνοι» πολιτικάντηδες τους έδωσαν ιθαγένεια καί δικαίωμα ψήφου.

Κι όλ’ αυτά, μέσα σ’ ένα σύννεφο από ωραία λόγια γιά «ένταξη στην κοινωνία», καί λοιπές μαλακίες. Να «ενταχθούν» στην Ελληνική κοινωνία, ποιοί; Αυτοί που δεν «εντάχθηκαν» εδώ κι εφτά αιώνες, από το 1300 μΧ; Οι δήμιοι του Κατσαντώνη καί του Διάκου;

Ρέ, άει στο ….διάκο!!! 🙂

Δηλαδή, από καλές (; ) προθέσεις μερικών ηλιθίων αφελών (; ) κι ωραία λόγια, ακριβώς τα ίδια σκατά με τη σημερινή κατάσταση με τους μωαμεθανούς (καί λοιπούς) λαθρομετανάστες: να «ενταχθούν» στην Ελληνική κοινωνία, κτλ κτλ κτλ.

Μιλούσαμε, όμως, γιά το πρόβλημα της «στελεχώσεως» των τζαμιών του Χαμίνη. Δηλαδή: ποιοί θα πάνε ως ιμάμηδες (χοτζάδες, μουεζίνηδες, κτλ) σ’ αυτά τα τζαμιά, μέσα σε μιά ξένη χώρα καί με πληθυσμό ήδη αρκετά εχθρικόν απέναντί τους; Βλέπετε, εκτός του εχθρικού γιά το Ισλάμ ιστορικού προηγουμένου (Τουρκοκρατία), στην Ελλάδα όλ’ αυτά τα λαθροσκούπιδα πρόλαβαν κι έκαναν (δολοφονίες, κτλ) όσα δεν έκαναν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου μένουν περισσότερα χρόνια. Καί όπου είναι κανονικοί πολίτες! (Ελέω Αγγλικής Κοινοπολιτείας, ή Γαλλικών νόμων γιά τις αποικίες, κτλ.)

Φυσικά και θα …διοριστούν μωαμεθανοί ιερωμένοι στα χαμίνεια τζαμιά. 🙂 Εννοώ, όμως, από ποιά εθνική προέλευση; Ας το δούμε αναλυτικά.

Από τις φιλικές μας χώρες, παίζει. Αυτές είναι:

  • Περσία.
  • Αίγυπτος.
  • Λιβύη.
  • Συρία.
  • Ιορδανία.
  • Καί Παλαιστίνη.

Από τις αδιάφορες, επίσης παίζει.

  • Λίβανος.
  • Τυνησία.
  • Μαρόκο.
  • Ιράκ.
  • Εμιράτα (εκτός του Κατάρ – πχ Μπαχρέϊν).
  • Μπαγκλαντές.

Από τις εχθρικές, δύσκολο. Όπως:

  • Βοσνία.
  • Αλγερία.
  • Σουηδική Αραβία. 🙂
  • Κατάρ.
  • Τσετσενία.
  • Αφγανιστάν.
  • Πακιστάν.
  • Τουρκία, ούτε γι΄αστείο!
  • Αλβανία, παρομοίως.

Επειδή, τώρα, φαίνεται καθαρά πως τίθεται θέμα ισορροπιών καί μεταξύ των μωαμεθανών, υποθέτω πως -ως ουδέτερους παράγοντες- θα προτιμήσουν ιερωμένους από τίποτε Μαλαισίες καί Ινδονησίες. Ή Ουϊγούρους. Παράλειψή μου, αλλά αμέσως παραπάνω σας ανέφερα τις κοντινές μωαμεθανικές χώρες, καί δεν έβαλα στους καταλόγους τις μακρινές.

Ωστόσο, όλοι οι εσχάτως αναφερθέντες «ουδέτεροι», μπορεί να μην είναι αρχικά εχθρικοί προς την Ελλάδα, αλλά δεν τους καίγεται καί καρφί γιά τη χώρα μας καί τον λαό μας. Περισσότερα ξέρει γιά την Ελλάδα καί τον πολιτισμό της ο παπαγάλος του γείτονα, παρά κάτι τέτοιοι ξυπόλητοι καί ξεβράκωτοι τριτοκοσμικοί. (Οι οποίοι φουμάρουν καί κανά αρωματικό, άμα λάχει – κι άμα θεωρούν ότι τους ζάλισες με τους πολιτισμούς καί τα μεγαλεία, δεν διστάζουν να σου κόψουν το κεφάλι, γιά να βουλώσεις το στόμα σου μία καί καλή. Τέτοια έθιμα έχουν εκεί, στη Βόρνεο.)

Κι έτσι, φτάσαμε στο τέλος του παρόντος άρθρου. Ως συμπέρασμα: ακόμη καί η σκέψη χτισίματος τζαμιών συνιστά είτε εχθρική ενέργεια κατά της Ελλάδος, είτε προδοσία. Είτε καί τα δύο!

Εφ’ όσον, λοιπόν, όσοι έχουν μπροστά τους αυτό το κείμενο (άρα γνωρίζουν), αλλά παρά ταύτα συνεχίζουν να επιμένουν σε «φιλανθρωπίες» καί «εντάξεις στην κοινωνία» καί διάφορα άλλα τέτοια, τότε μονάχα μία επιλογή έχουν: να προμηθευτούν γράσσο. Σε μεγάλες ποσότητες.

Διότι θα τους μπουν οι μιναρέδες εκεί που ξέρουν!

ΤΕΛΟΣ

Advertisements