Αρχική

Άνωθεν…

8 Σχόλια

arxigramma-Deltaεν συνηθίζει το παρόν ιστολόγιο να σχολιάζει επίκαιρα θέματα ενόσω αυτά «βράζουν», όμως σήμερα θα τιμήσουμε τη …μη συνήθεια!

Αυτές τις μέρες, δύο γεγονότα μας έκαναν να δούμε ψηλά. Να έχουμε, δηλαδή, …υψηλές βλέψεις!

  • Το πρώτο:

gynaika-sto-tabani-ths-Boulhs

Να σε ρωτήσω, αναγνώστη μου, τί βλέπεις εδώ;…

…Κι αφού μου απάντησες, να σου πω κι εγώ τί βλέπω;

Βλέπω, λοιπόν, ότι η Ελλάδα, εκεί που πάει να πέσει στην Κόλαση, σώζεται έστω και την τελευταία στιγμή. Άνωθεν. Κρατημένη κι απ’ τον ιμάντα των παραδόσεών της.

Μπορείς να ισχυριστείς, αναγνώστη μου, πως είμαι γιά ψυχιατρικό ίδρυμα. ‘Ντάξ’, δικαίωμά σου. Αλλά, ας δούμε μαζί και

  • το δεύτερο γεγονός των ημερών:

meteoriths-sth-Sibhria

Εδώ, αναγνώστη μου, δεν θα σε ρωτήσω τί βλέπεις. Μονάχα θα σου επιστήσω την προσοχή σε μερικά δεδομένα.

Ας πούμε, το ότι η (κατά τρία χρόνια) προηγηθείσα πτώση μετεωρίτη στη θάλασσα της Καλιφόρνιας (έξω απ’ την Καταλίνα), όχι μόνο βρίσκεται στο ίδιο μεσημβρινό με τον μετεωρίτη του Τσελυάμπινσκ (δες εδώ), αλλά και ορίζει σχέση χρυσής τομής μ’ αυτόν, με ενδιάμεσο σημείο τον Βόρειο Πόλο!!!

Κάτι άλλο, τώρα, που διέφυγε ακόμη και του Γκόρο Αντάτσι: Ο επίφοβος (να χτυπήσει τη Γή) μετεωρίτης DA14-2012 πλησίασε τη Γή στην ελάχιστη απόσταση που όριζε η τροχιά του, στις 19:27′ ώρα Γκρήνουϊτς. Ναί, αλλά τα 27 λεπτά της ώρας είναι 0.47 στο δεκαδικό.

Στις 19.47 ώρες!!!!!

Αν εδώ δεν σας κάνει εντύπωση το περίφημο «υπερδιαστατικό» νούμερο, τί να σας πω! Τζάμπα η μελέτη των σοφιών μου! Παρατήστε το παρόν ιστολόγιο, και πάτε γιά καφέ, καλύτερα!

Ά! Να μην το ξεχάσω… Ο μετεωρίτης στη Σιβηρία έπεσε περίπου στις 9:20′ με 9:30′ τοπική ώρα. Να σας το δώσω κι αυτό στο πιάτο, αν δεν το είδατε ήδη: 9:20′ τοπική ώρα μας κάνει 7:20′ ώρα Γκρήνουϊτς.

Δηλαδή, ακριβώς 12 ώρες πριν την εγγύτατη προσέγγιση του DA14-2012!!!!!

Τί σημαίνουν όλ’ αυτά;

Κατ’ εμένα (και την άγρια φαντασία μου), σημαίνουν ότι:

  • Πίσω απ’ τις κινήσεις των μετεωριτών αυτών, υφίσταται έλλογη διάνοια. Που έχει την ικανότητα να τους ορίζει την τροχιά.
  • Πολύ πριν το ανακαλύψω εγώ, το πήραν χαμπάρι οι (νύν και προσωρινώς) κυβερνώντες τον πλανήτη μας… διότι το μήνυμα ήταν σαφέστατο, και είχε ως παραλήπτες αυτούς ακριβώς: «- Ή αλλάζετε μυαλά, ή θα βλαστημήσετε την ώρα και τη στιγμή – διότι οι επόμενοι μετεωρίτες θα πέσουν απάνω σας!» Εξ ού και οι ηλίθιες ανακοινώσεις της στρουθοκαμήλου, του τύπου: «- Δεν ξέρουμε τί ήταν αυτό το σύννεφο καπνού!» (γιά το περιστατικό της Καταλίνας), κτλ κτλ. Μωρέ, ξέρετε και παραξέρετε! Όπως ξέρετε και το ότι έχετε μόλις έξι χρόνια καιρό – και το χρονόμετρο συνεχίζει να μετράει ανάποδα.

Βλέπεις, αναγνώστη μου, μετεωρίτες (αρκετά μικρότεροι) χτυπάνε τη Γή κάθε χρόνο σε συγκεκριμένες εποχές. Περσείδες, Λεοντίδες, και τα ρέστα. Δεν έχουν ετήσιο ραντεβού με τη Γή μας, αλλά η τροχιά του πλανήτη μας περνάει μέσα από τα όρια της ζώνης θραυσμάτων του Φαέθωνα. (Η εξήγηση της προελεύσεως των Λεοντιδών, στον δεύτερο σύνδεσμο, σκέτη μαλ επιεικώς αχαρακτήριστη.)

Δεν είναι, δηλαδή, σπάνιο το φαινόμενο. Ωστόσο, πρώτη φορά στην καταγεγραμμένη Ιστορία έχουμε απανωτά φαινόμενα μεγάλων μετεωριτών, που υπακούουν σε συγκεκριμένα «σημαδιακά» χωροχρονικά δεδομένα.

Άρα…

Έχουμε ελπίδες, συνΈλληνες! Δεν μας ξέχασαν «άνωθεν»!

Υγ: Από τα παραπάνω, καταλαβαίνουμε ακόμη κάτι: Πως τα μέσα των «κρατούντων» είναι εντελώς ανεπαρκή γιά την αντιμετώπιση τέτοιων μετεωριτών. Παρά το ότι τους βλέπουν εγκαίρως με τα τηλεσκόπιά τους – ή με τα τηλεσκόπια καλών ερασιτεχνών.

Ακόμη, όμως, κι αν προλάβουν ν’ αναπτύξουν κάποιες άμυνες μέχρι το 2019, η ιέρεια (με τις πινακίδες του πανάρχαιου Ελληνικού Λόγου) περιμένει…

Και δεν θα υπάρξει οίκτος γι’ «αυτούς».

Πεταλουδίτσες

14 Σχόλια

arxigramma-Aυτή είναι η «προσεχής» ανάρτηση που σας υποσχέθηκα. Από προσεχής, έγινε μεθεπόμενη.

Λοιπόν, σήμερα θα βάλουμε κοντά παντελονάκια, θα ξαναγυρίσουμε στο Δημοτικό Σχολείο, και θ’ ασχοληθούμε λίγο με Φυσική Ιστορία. Με πεταλούδες!

Υπάρχει ένα πολύ όμορφο είδος πεταλούδας, ο «μονάρχης». Νά ‘το! (Στη φωτογραφία -από τη Γουΐκι- απεικονίζεται το αρσενικό. Το θηλυκό έχει λιγάκι πιό σκούρα χρώματα.)

Monarch-arseniko

Αυτή η πεταλούδα απαντάται κυρίως στις ηπαπάρα. Προς βορράν, η εξάπλωσή της σταματάει περίπου στα σύνορα με τον Καναδά. Προς νότον, φτάνει μέχρι τη βόρεια Βραζιλία. Υπάρχουν κι αλλού σποραδικοί πληθυσμοί της, εκτός της αμερικανικής ηπείρου. Αλλά το πολύ το πράμα,… στο σπίτι του Ομπάμα! LOL!!! (Εχω και ποιητικό ταλέντο ο κιαρατάς, τί να κάνουμε!)

Τώρα, βέβαια, να μην αρχίσει να ταξιδεύει μακριά το μυαλουδάκι μας, βλέποντας ότι ο πληθυσμός της αγκαλιάζει τον κόλπο του Μεξικού, κι αρχίσουμε να οραματιζόμαστε Ατλαντίδες και τέτοια. Αλλά λίγη συνομωσιολογία, λίιιιιγη, λιγουλάκι, να, τόση δά, χρειάζεται! 🙂

Βλέπετε, το όνομα της πεταλούδας χρησίμευσε ως τίτλος σε ολόκληρη σειρά «πειραμάτων» ελέγχου του νού από τη …Θεία! (Γιά τους νέους αναγνώστες: Η …Θεία είναι πασίγνωστη «υπερεσία», προφερομένη υπό ψευδού!) Δεν είναι άγνωστα αυτά τα πειράματα στο ευρύ κοινό, αν και ο πολύς κόσμος τα γνωρίζει με άλλον όρο: «πλύση εγκεφάλου». Και πολύ σωστά, διότι πρόκειται γιά σαλατοποίηση του μυαλού του θύματος, και στη συνέχεια υποβιβασμό του -από άνθρωπο- στο επίπεδο του δαρμένου σκύλου. Ο οποίος δαρμένος σκύλος εκτελεί μόνον όσα παραγγέλματα δεν συνεπάγονται ξύλο και βούρδουλα, και δεν αναλαμβάνει πρωτοβουλίες και δεν επιδεικνύει αυθορμητισμό επ’ ουδενί. Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει (μεταξύ άλλων και) ενέσεις διαφόρων -δηλητηριωδών- ουσιών, εγχειρήσεις, σωματική τιμωρία, βασανιστήρια, και ισχυρά σόκ. (Το τελευταίο είναι ευγενική διατύπωση γιά την παρά φύσιν ομοφυλοφυλική παθητική συνουσία, που υφίσταται ένα θύμα άρρενος φύλου σε κάποια φάση της «εκπαίδευσής» του.)

Τα πειράματα αυτά ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1950, και συνεχίζονται ακόμη και σήμερα. Αν έχετε την περιέργεια (και την υπομονή να διαβάζετε κείμενα), λίγο να ψάξετε στα ιντερνέτια, πολλά θα βρείτε επ’ αυτών – χώρια τα βιβλία και τα κινηματογραφικά έργα.

Και τί τα θέλουν τέτοια άτομα; Πού αποσκοπούν αυτά τα «πειράματα»;

Άααα!!!… Γι’ αυτό κι εμείς σήμερα ασχολούμαστε με το θέμα αυτό! Όχι από διάθεση συνομωσιολογίας και παρελθοντολογίας, αλλά επειδή μας καίει μία απολύτως πρακτική πλευρά του θέματος. Μ’ άλλα λόγια, τί γίνεται αν ένα θύμα τέτοιων «πειραμάτων», μιά τέτοια «πεταλούδα» κατσικωθεί -με τον ένα ή τον άλλον τρόπο- στην κορυφή της κοινωνίας και της δημοσιότητας;

Πολύ απλά, ολόκληρη η κοινωνία θα πάει κατά διαόλου.

Θά ‘λεγα, λοιπόν, ότι και η χώρα μας διαθέτει ήδη κάποιον πληθυσμό «μοναρχών». Ιδού καναδυό παραδείγματα, κατά τη γνωμούλα μου:

Μόναρκ 1ος

Monarch-Sandalhs

Τυπική περίπτωση μόναρκ, θά ‘λεγα. Όχι, δεν σας λέω ποιός είν’ αυτός! 🙂 Να βάλετε το μυαλό σας να θυμηθεί και να σκεφτεί! Αλλά φέρεται δηλώσας ότι: «διάφοροι πολιτικοί τον παρακολουθούν μέσω του DNA του και με ραδιοκύματα». Διετάχθη ο εγκλεισμός του στο ψυχιατρείο.

Όμως είναι πράγματι τρελλός γιά δέσιμο; Ή είδε (και υπέστη) κάποια πράγματα, που απλώς δεν μπορεί να τα εξηγήσει;

Μόναρκ 2ος

Monarch-Rwmanos

«- Δεν είναι!», λέτε; Και διατί, περικαλώ;

Λοιπόν, θα σας εξηγήσω.

Μπορεί όλη η Ελλάδα να κοιμάται όρθια, και να μην καταλαβαίνει -ή να μη θέλει να καταλάβει- κάποια πράγματα. Όμως, η λεπτομέρεια που τον προδίδει (τουλάχιστον στα δικά μου μάτια) είναι το ότι, όταν είδε τον φίλο ( ; ) του να πέφτει νεκρός, αντί να τηλεφωνήσει στο 166, τηλεφώνησε στα κανάλια.

Αναπαριστώ τα γεγονότα:

  • Ο Γρηγορόπουλος φεύγει κάπου εφτά χιλιόμετρα μακριά απ’ το σπίτι του, σε περιοχή που δεν πολυγνωρίζει (Εξάρχεια), γιά να τον επισκεφθεί γιά τα «Χρόνια Πολλά». Ήτανε 6 Δεκεμβρίου 2008, του Αγ. Νικολάου, ονομαστική εορτή του Ν. Ρωμανού.
  • Αφού πάνε σε διάφορα μέρη ανά τα Εξάρχεια, κάποια στιγμή πέφτουν επάνω στον Κορκονέα – καθόλου τυχαία, όμως, ως φάνηκε.
  • Εξερεθίζουν τους ειδικούς φρουρούς, άγνωστο με ποιόν τρόπο.
  • Οι ειδικοί φρουροί τους στριμώχνουν, κι ο Κορκονέας πυροβολεί. Στον αέρα. Διότι η ζωή δεν είναι κινηματογράφος, και γνωρίζει άριστα (όπως όλοι οι αστυνομικοί) ότι, αν πυροβολήσει «στο ψαχνό» χωρίς λόγο, θα μπλέξει πολύ άσχημα. Ωστόσο, κανείς «εμβάτσος» (γειά σου prkl με τα ωραία σου!) δεν φτάνει στο σημείο να τραβήξει όπλο και -έστω- να πυροβολήσει στον αέρα, αν δεν έχει προηγηθεί χοντρή αφορμή.
  • Το σημείο, όπου έφτασαν φάτσα με φάτσα με τους ειδικούς φρουρούς, δεν ήταν τυχαίο. Προσέφερε άριστη οπτική γωνία στον ελεύθερο σκοπευτή, ο οποίος σημάδεψε από μπαλκόνι και σκότωσε τον Γρηγορόπουλο. Και τότε, ενώ προφανώς οι ειδικοί φρουροί κοιτάζουν αμήχανοι και σαστισμένοι κι αρχίζει να μαζεύεται κόσμος, ο Ρωμανός βγάζει το κινητό του και τηλεφωνεί στα κανάλια.
  • Η συνέχεια είναι γνωστή: το μήνυμα ότι «μπάτσος σκότωσε παιδί» διαδόθηκε απ’ τα βοθροκάναλα με αστραπιαία ταχύτητα, και κάηκε η Αθήνα.

Πολλοί υποψιάστηκαν τις μέρες εκείνες ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με την όλη ιστορία. Κάτι περίεργες προειδοποιήσεις ξένων πρεσβειών από τον Νοέμβριο προς τους υπηκόους των χωρών τους, που βρίσκονταν στην Αθήνα… Κάτι περίεργες ομαδικές αφίξεις στην Ελλάδα τηλεοπτικών συνεργείων τις αμέσως προηγούμενες μέρες… Κάτι φορτηγά γεμάτα πέτρες, παρκαρισμένα μέσα στην Αθήνα… Κάτι αναφορές στο ψυχιατρικό ιστορικό της οικογένειας του Κορκονέα… («Τρελλός μπάτσος» – πόσο βολικό, έ; ) Οι δε αυτόπτες ( ; ) μάρτυρες ( ; ), τρεις λαλούν και δυό χορεύουν.

Εκείνο, όμως, που δεν σκέφτηκε κανείς, μα κανείς, είναι ότι οι τηλεφωνικοί αριθμοί των καναλιών ΔΕΝ βρίσκονται τυχαία, την τελευταία στιγμή. Ούτε με τηλεφώνημα στους αριθμούς πληροφοριών τύπου «11000», όταν γύρω γίνεται χαμός. Ο Ρωμανός τους είχε αποθηκευμένους στο κινητό του – και την κρίσιμη στιγμή δεν αυτοσχεδίασε καθόλου. Απλά, έπαιξε τον ρόλο που είχε μάθει από πριν. Το δε 166 το ειδοποίησαν οι περίεργοι, που μαζεύτηκαν μετά το φονικό.

Καταλάβατε τώρα;

Το μόνο, με το οποίο διαφωνώ, είναι ότι όλ’ αυτά τα γεγονότα ήταν δήθεν ο πυροκροτητής γιά εμφύλιο πόλεμο – όπως έγραψαν διάφοροι «σοβαροί αναλυτές». «Εμφύλιος»;! Ποιών εναντίον ποιών, ωρέ «σοβαροί»; Και γιά ποιό λόγο; Ο πραγματικός λόγος ήταν απλά ένας γκανγκστερικός εκβιασμός και ωμή επίδειξη δύναμης προς τον τότε πρωθυπουργό, να μην κάνει πολλές παρέες με τη Ρωσσία. Το μήνυμα ήταν: «- Σου κάψαμε τη χώρα το καλοκαίρι του 2007, και δεν λες να πάρεις χαμπάρι. Σου βάζουμε τώρα φωτιά στην Αθήνα, με σπίρτο μονάχα δύο δεκαπεντάχρονα. Τό ‘πιασες το υπονοούμενο, ή θα χρειαστεί και τρίτη προσπάθεια;»

Πριν τελειώσουμε, όμως, δυό λόγια γιά τον Ιούδα:

Ρωμανέ, η φιλία είναι ιερή. Αυτό, εκτός απ’ τους ανθρώπους, το ξέρουν και τα ζώα, αλλά εσύ όχι. Δυστυχώς, δεν φρόντισε να σου το μάθει ούτε η μάνα σου (αλήθεια, ποιός της έδωσε πτυχίο και διδακτορικό Φιλοσοφικής αυτής της όρνιθας, που κουτσουλάει την Ιστορία; ), ούτε ο -αδιάφορος και ανάξιος- πατέρας σου. Και δεν φρόντισες ούτε να το μάθεις μόνος σου.

Αντίθετα, εσύ πάτησες επί πτωμάτων. Στην κυριολεξία.

Ξέρεις, λοιπόν, ποιά θά ‘ναι η τιμωρία σου;

Να εμφανιστείς ενώπιον Δικαστηρίου.

Όχι όπως την πρώτη φορά, που την κοπάνησες, βοηθούντος και του ιδιόρρυθμου δικηγόρου σου, που θεωρεί πως οι νόμοι εφαρμόζονται μόνον όταν γουστάρ’ η αφεντιά του.

Αυτή τη φορά θα εμφανιστείς ενώπιον Δικαστηρίου, θες δε θες.

Με ζαρτιέρες.

Υγ: Έχω υποψίες πως δύο ακόμη εγχώρια δημόσια πρόσωπα είναι «μόναρκ» – αλλά μονάχα υποψίες. Ετούτο εδώ, κι ετούτο εδώ. Είναι αυτή η περίεργη συμπεριφορά τους, η «αλλού ‘ντ’ αλλού» φάτσα τους, σκέψη τους, ομιλία τους, που δεν εξηγείται μονάχα με τη διαστροφή προσωπικότητας, που παθαίνουν οι πολιτικοί (ψευτιές με το κιλό, κτλ κτλ). Λες κι έχουν πάθει εγκεφαλικό «μπλακάουτ». Λες και δεν πατάνε κάν στον πλανήτη.

Ποιός να ξέρει… εκεί στις ηπαπάρα μπορεί να έκαναν τίποτε πολύ περίεργες παρέες.

Να ξεκαθαρίσω, όμως, πως το «μοναρκιλίκι» ΔΕΝ συνιστά δικαιολογία γιά τις πράξεις τους και τις παραλείψεις τους. Σε καμμία περίπτωση.

Πάpa-ttern πρώτον

9 Σχόλια

arxigramma-Hπρόσφατη παραίτηση του κυρίου Ράτσινγκερ από το παπικό αξίωμα ενεργοποίησε αγρίως τα συνομωσιολογικά αντανακλαστικά πολλών ανά τον κόσμο, και ειδικά τα δικά μου. Όχι, δεν πρόκειται να θέσω υποψηφιότητα γιά τον παπικό θρόνο! Ούτε υποψηφιότητα ως γέρων και σεβάσμιος εκλέκτωρ, που θα ελέγξει τον ανδρισμό του νέου Πάπα! LOL!!! 🙂

(Αυτός ο έλεγχος, που στην νεοελληνική πέρασε ως έκφραση «Πιάνω τον πάπα απ’ τ’ αρχ.δια», γινόταν περίπου από τον 9ο αιώνα, έως κάπου το 1500 και κάτι ψιλά. Ο λόγος ήταν πως δεν θέλανε να ξαναπάθουν το χουνέρι, που πάθανε με την Πάπισσα Ιωάννα. Αλλά το έθιμο καταργήθηκε, διότι από την εποχή του πρώτου Πάπα Βοργία και εντεύθεν, ήταν τόσα πολλά τα σεξουαλικά σκάνδαλα αυτουνού συν οι -φυσικά, εκτός γάμου- τεκνοποιΐες του, που πλέον περίττευε κάθε έρευνα γιά το αν είναι άντρας ο Πάπας.)

Γιά να μη μακρηγορώ, η παραίτηση Ράτσινγκερ μας οδηγεί κατ’ ευθείαν σε δύο νοητικά σχήματα, δύο patterns:

  • Το πρώτο, ότι κλείνει ο κύκλος των Παπών. (Και, ίσως, του Καθολικισμού.)

Διότι, όλοι λένε πως ο επικρατέστερος διάδοχός του θα ονομάζεται Πέτρος, δηλ. θα είναι ο καρδινάλιος Πήτερ Τέρκσον εκ Γκάνας. Άρα, «Πέτρος ο πρώτος (ο Απόστολος του Χριστού), και Πέτρος ο έσχατος». Άρα, καθαρά κλείνει ένας κύκλος. Βάλε και τον μεσαιωνικό Ιρλανδό καλόγηρο, που προφήτευσε τα του μέλλοντος του παπικού θρόνου, τον Άγιο Μαλαχία, και δεν είναι καθόλου παράξενο που πολλοί ανά τον κόσμο υποψιάζονται το «κλείσιμο του κύκλου» – αν και τους διαφεύγει (όπως κι εμένα, προς το παρόν) το γιατί.

Επάνω σ’ αυτό το «κλείσιμο του κύκλου» δουλεύω εδώ και κάτι μέρες, αν και δεν έχω καταλήξει ακόμη σε οριστικό αποτέλεσμα. Είναι, όμως, ολοφάνερο πως κάποιοι γνωρίζουν κάποιο pattern, το οποίο πάνε να εφαρμόσουν με το στανιό.

Να πεις ότι πρόκειται γιά κλείσιμο της «εποχής των Ιχθύων»; Δεν είναι. Διότι, η εποχή του Υδροχόου αργεί λιγάκι. Θα έρθει σαφώς μετά το 2,100 μΧ, να μη σου πω και μετά το 2,200. Τώρα (δηλ. από το 1953), είναι η αλήθεια, ότι διανύουμε το κοινό τόξο (ανοίγματος περίπου 2 μοιρών) Ιχθύων και Υδροχόου, αλλά στον «καθαρό» Υδροχόο αργούμε να μπούμε.

Συνεπώς, η επίσπευση του κλεισίματος της παπικής αλυσίδας διαδοχής δεν βγάζει νόημα έτσι.

Αλλά, ώσπου να βρω το νόημα προσωπικά, θα σας δώσω μερικά στοιχεία από τη μελέτη μου επί του αριθμού των παπών, αν και δεν είναι αυτό το κυρίαρχο στοιχείο. (Το κυρίαρχο είναι η χρονική διάρκεια του Καθολικισμού, διότι το πόσο θα ζήσει ο κάθε Πάπας, άρα πόσοι θα βγούνε συνολικά, δεν το ξέρει κανείς.) Γιά παράδειγμα, κοιτάξτε το ότι σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, οι πάπες που διετέλεσαν μέλη ταγμάτων (Καπουτσίνοι, κτλ) είναι 34… που είναι όρος της ακολουθίας Φιμπονάτσι! Συμπτωματικό, θα μου πεις. Ναι, αλλά όλοι οι υπόλοιποι (συν ο Τέρκσον, συν εκείνος που εξελέγη, αλλά πέθανε ώσπου να χειροτονηθεί) «επισήμως» είναι 234! Βάλε και τον Χριστό, ως κεφαλή της Εκκλησίας, οπτικά βγαίνει 1234. Οι τρεις αριθμοί σχηματίζουν κάτι σαν πυθαγορική «ιερά τετρακτύ», δηλαδή.

Ταυτόχρονα, έκανα έρευνα σε αντιστοιχίες επάνω στην ακολουθία Φιμπονάτσι (όχι, που θα μου ξέφευγε! 🙂 ), και βγαίνουν κάτι πολύ περίεργες ομοιότητες με τους βυζαντινούς αυτοκράτορες, όπου πάλι «Κωνσταντίνος ο πρώτος, και Κωνσταντίνος ο έσχατος»!!!

Τέλος πάντων, όταν θα βρω το …»κλειδί του Βατικανού», θα σας ενημερώσω. Και δεν φοβάμαι μη και το βρει στο μεταξύ ο Ντάν Μπράουν… έεεε… ο καθηγητής Λάνγκτον, και μου κλέψει τη δόξα! 🙂

Αυτό είναι το πρώτο …Πάpattern, που υπέπεσε στην αντίληψή μου. Εύκολο να το δω, δύσκολο να το λύσω, γι’ αυτό το αφήνω ως δεύτερο.

Εκείνο, όμως, που μου «έριξε τις ασφάλειες», ήταν το δεύτερο …Πάpattern, που το θέτω πρώτο! Η πρόσφατη είδηση, δηλαδή,  ότι η εκλογή του νέου Πάπα μπορεί και να γίνει και προ της 15ης Μαρτίου. Ετούτο εδώ, αντιθέτως, ήταν δύσκολο να το καταλάβω, αλλά εύκολο να το λύσω.

Γιά τον πολύ κόσμο, δεν τρέχει τίποτε. Τί 15 Μαρτίου, τί 20, τί 30. (Και γιά τους άθεους, τί Πρωταπριλιά!) Γιά μένα, όμως…

… «- Φυλάξου από τας Ειδούς του Μαρτίου!»

Θυμάστε ποιός το είπε και σε ποιόν;

Πριν συνεχίσουμε, όμως, με τις …ασκήσεις, είναι υπεράγαν απαραίτητο να διαβάσετε τη …θεωρία! Αλλοιώς, δεν θα καταλάβετε τίποτε.

  • Περί Ιουλίου Καίσαρος, το πολύ καλό άρθρο της Γουΐκι.
  • Περί προελεύσεως πολλών στοιχείων του Χριστιανισμού από την δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρος, το ανυπέρβλητο άρθρο του Χρήστου Μόρφου στο πάλαι ποτέ ιστολόγιο «Θεαμαπάτες και δικτυώματα».

Προμηθευτείτε καφέ (και φυσικούς χυμούς οι υγειϊνιστές-τριες), αράξτε, και καλή μελέτη! Τα άρθρα είναι τεράστια, αλλά σας περιμένω!

Επανήλθατε; Ωραία!

Γιά τους τεμπέληδες, λέω συνοπτικώτατα το ζουμί του δεύτερου άρθρου: η αναπαράσταση του Θείου Δράματος του Χριστού κάθε Μεγάλη Εβδομάδα, φαίνεται πως έχει το πρωτότυπό της στην αναπαράσταση της δολοφονίας του Ιουλίου Καίσαρος. Η οποία, με τη σειρά της, βασίστηκε (άνοιξη και εαρινή ισημερία γάρ) σε παλαιότερες αναπαραστάσεις του είδους, πχ την ταφή και ανάσταση του Άδωνη – ή άλλων ανοιξιάτικων «θνησκόντων θεών». Η οποία με τη σειρά της… η οποία με τη σειρά της… κτλ κτλ.

Εδώ, όμως, δεν μελετάμε τη λαογραφία στο βάθος των αιώνων, ούτε εξετάζουμε την ορθότητα του δόγματος, ούτε θα λύσουμε το λεγόμενο «Χριστολογικό πρόβλημα». Αλλά θα κρατήσουμε τις εξισώσεις:

  • Ιούλιος Καίσαρ ίσον θεός επί Γής, και pontifex maximus. Δηλ. «μέγιστος γεφυροποιός», δηλ. κατασκευαστής της γέφυρας Ουρανού και Γής. Δηλ. μέγιστος αρχιερέας. (Σίγουρα θα διαβάσατε πως ο Ιούλιος Καίσαρ ήτανε και ιερέας του Δία απ’ τα νιάτα του.)
  • Ιούλιος Καίσαρ ίσον (απάνω-κάτω) Χριστός.
  • Πάπας ίσον …αντιπρόσωπος του Χριστού επί Γής (επί λέξει: Vicarius Christi) και ταυτόχρονα pontifex maximus. Δηλ. απάνω-κάτω …Χριστός! Άσε που οι Πάπες θεωρείται πως είναι οι ουσιαστικοί διάδοχοι του θρόνου της αρχαίας Ρώμης. (Γι’ αυτό και πολλοί Καθολικοί ακόμη σήμερα τσινάνε με την πρόσκαιρη μεταφορά του παπικού θρόνου στην Αβινιόν, κατά τον ύστερο Μεσαίωνα.)
  • Προσθέστε στα παραπάνω τη γνωστή έκφραση «καισαροπαπισμός», δηλ. ότι ο ανώτατος πολιτειακός άρχων είναι ταυτόχρονα και ανώτατος αντιπρόσωπος του Θεού επί Γής…

…Και θα καταλάβετε σα-φέ-στα-τα ότι:

  • Πάπας ίσον Ιούλιος Καίσαρ!!!

Και ότι κάποιοι μας πετάνε στα μούτρα (κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε) πως ο Ράτσινγκερ θα έχει την τύχη του Ιουλίου Καίσαρα! Δηλαδή, θα δολοφονηθεί στις 15 Μαρτίου! (Παλιά δουλειά τα δηλητήρια στο Βατικανό.) Αφού, όμως, πρώτα…

Πάλι γιά τους τεμπέληδες, αναφέρω συνοπτικώς: Ο Ράτσινγκερ, πριν ανεβεί ψηλά στην κλίμακα της ιεραρχίας, ήταν επικεφαλής του «γραφείου εσωτερικών υποθέσεων», θα λέγαμε, του Βατικανού. Δηλαδή αρχιασφαλίτης! Μ’ άλλα λόγια, κατείχε και κατέχει τους φακέλλους όλων των ανωτέρων και ανωτάτων ιερωμένων του Καθολικισμού, και κρύβει ή φανερώνει κατά το δοκούν όσα σκάνδαλα περιέχουν αυτοί (πχ παιδεραστίες και τα ρέστα). Μ’ άλλα άλλα λόγια, μπορεί να εκβιάζει τους πάντες.

Σύμφωνα με τον Τραϊανού, τους φακέλλους αυτούς (αντίγραφά τους, εννοείται) τους παρέδωσε, εκβιαζόμενος ο ίδιος, στους οξαποδαίους τραπεζίτες τύπου Ρότσιλντ, που κυβερνάνε τον κόσμο. Και, όντας ζωντανός και κάτοχος τέτοιων μυστικών, θα επηρεάσει την εκλογή του επόμενου Πάπα – προς όφελος των νταβατζήδων του, και μέγιστη ζημία της Καθολικής Εκκλησίας και των λαών της νότιας Ευρώπης.

Δεν διαφωνώ καθόλου.

Ωστόσο, εφ’ όσον ο Πάπας (ο νύν, αλλά και όλοι οι υπόλοιποι) είναι συμβολικώς αντίγραφο του Ιουλίου Καίσαρος, τότε μπορούμε να συμπεράνουμε πράγματα γι’ αυτόν, απλώς μελετώντας τη ζωή του Ρωμαίου αυτοκράτορα!

Η Πάπισσα Ιωάννα, γράφει ο Εμμανουήλ Ροΐδης, είχε κακό τέλος. Ούσα έγκυος (από τον δεύτερο γκόμενό της, τον Φλώρο) και δη στον ένατο μήνα, αναγκάστηκε να συμμετάσχει έφιππη σε λιτανεία. Αλλά τα κουνήματα του αλόγου επέσπευσαν τη γέννα. Και όλος αυτός ο όχλος των πιστών, όταν είδε το μωρό, εξαγριώθηκε τόσο πολύ, που …ήρξατο …«ποδολακτών, καταπτύων, και θέλων να ρίψη εντός του Τιβέρεως Πάπισσαν και παπίδιον»!

Παρά το ότι το γεγονός αυτό είναι εξόχως δραματικό, το πόσο γέλιο έριξα μ’ αυτό το «παπίδιον», δε λέγεται! Ακόμη γελάω! Αλλά, γιά να επανέλθουμε στα προηγούμενα…

…Ρε, μπας κι ο Ράτσινγκερ σκάρωσε στα νιάτα του κανένα «παπίδιον», και δη μ’ Ελληνίδα;

Βλέπετε, ο Ιούλιος Καίσαρ έκανε παιδί (εκτός γάμου) με την πανέξυπνη και παμπόνηρη Κλεοπάτρα! Το οποίο, όμως, παιδί, παράνομο-ξεπαράνομο, και παρά την αντίδραση των λοιπών αριστοκρατικών οικογενειών της Ρώμης, αργότερα θα ήγειρε αξιώσεις στον θρόνο της Ρώμης!… με ό,τι κι αν σήμαινε αυτή η πράξη. (Δυστυχώς, όμως, γιά τον νεαρό Καισαρίωνα, φρόντισαν οι άνθρωποι του Οκταβιανού Αυγούστου να τον φάνε λάχανο τον πιτσιρικά, πριν καλά-καλά μπεί στην εφηβική του ηλικία.)

Να συμπεράνουμε, λοιπόν, ότι υπήρξε κάποιος τέτοιος «Καισαρίων» κάποιες δεκαετίες πριν;… που ήρθε στη ζωή ενώ ο πατέρας του ήταν ήδη ιερωμένος;… δηλαδή, κάτι που δεν επιτρεπόταν καθόλου; Να συμπεράνουμε ότι τον μικρό -και τη μητέρα του- τον δολοφόνησαν ακριβώς οι κύκλοι, που προώθησαν τον πατέρα του; Να προσπαθήσουμε να φανταστούμε ποιές συνέπειες θα είχε η ύπαρξη ενός τέτοιου παιδιού, ή τί πολιτικά παιχνίδια θα μπορούσε να παίξει η μάνα του;

Να συμπεράνουμε ότι οι ίδιοι κύκλοι θα δολοφονήσουν τον παραιτηθέντα Πάπα;

Κοντά είναι η 15η Μαρτίου! Θα περιμένουμε, να δούμε. Στο μεταξύ, σας αφήνω ως άσκηση να βρείτε τυχόν άλλες αναλογίες στη ζωή των δύο ανδρών. Έξυπνα παιδιά είστε!

Υγ: Επίσης επάνω στας «Ειδούς του Μαρτίου», συγκεκριμένα στις 18 του μήνα του 1314, εκτελέστηκε από τους Καθολικούς ο τελευταίος αρχηγός («μέγας μάγιστρος») των Ναϊτών Ιπποτών, ο Ζάκ ντέ Μολαί.

Με δεδομένη την έχθρα Καθολικής Εκκλησίας και Ναϊτών (διάδοχοι των οποίων θεωρούνται σήμερα οι ελευθεροτέκτονες), μήπως η …έξοδος απ’ τη ζωή του Ράτσινγκερ θα είναι ένα είδος εκδίκησης, πασπαλισμένο με μπόλικο συμβολισμό;

Σημειώστε ακόμη ότι η εκτέλεση του ντέ Μολαί συνέβη όταν ο παπικός θρόνος είχε ήδη μεταφερθεί στην Αβινιόν, που είπαμε παραπάνω. Αν αυτό βγάζει τίποτε το συμβολικό, δεν μπορώ να το δω τώρα.

Επιμύθιον

JuliusCaesar-Ratzinger

(Από τη Γουΐκι)

Βρέεεεε….. Λές;;;

Κράτα, Ράτσινγκερ, και μην τους κάνεις τη χάρη! Ξεπαραιτήσου, εν ανάγκη! 🙂

Ένα νεάντερταλ

16 Σχόλια

arxigramma-Oκύριος Νώϋμαν(νν) ήταν Γερμανός. Πάστορας, ερασιτέχνης συνθέτης ύμνων και ποιημάτων (γιά τα οποία οι κακές γλώσσες λέγανε πως είναι κατάλληλα κατ’ ευθείαν γιά προσανάμματα στο τζάκι), και ερασιτέχνης φυσιοδίφης.

Η μεν Αναγέννηση είχε λήξει προ πολλού, ο δε κύριος Νώϋμαν(νν) μπορεί να μην έγραφε καλά ποιήματα, αλλά το πάλευε να γίνει homo universalis, αναγεννησιακός άνθρωπος, ευρυμαθής. Τηρώντας δε, μία μόδα που είχε παρέλθει, σκέφτηκε να εξελληνίσει το επίθετό του. (Διότι, προφανώς, του την έδινε αυτή η καμπανιστή κατάληξη με τα πολλά «ν»! LOL!) Κι έτσι, τό ‘κανε «Νέανδρος». Νέος άνδρας, δηλαδή – η ακριβής μετάφραση του γερμανικού επιθέτου του.

Ο κύριος Νώϋμαν(νν)-Νέανδρος, όμως, παρά την κακή του σχέση με την ποίηση, έμεινε στην Ιστορία! Και γιατί, ώ ‘γαθοί, ηξιώθη τέτοιας τιμής; Μα, διότι ανακάλυψε -κοντά στον τόπο κατοικίας του- τα υπολείμματα του ανθρώπου του Νεάντερταλ. (Σύνδεσμος 1, σύνδεσμος 2.) Το όνομα αυτό βγαίνει από το εξελληνισμένο επίθετο του πάστορά μας, συν την κατάληξη tahl (-ταλ), που στα Γερμανικά είναι η κοιλάδα. Μ’ άλλα λόγια, «άνθρωπος του Νεάντερταλ» σημαίνει «ο άνθρωπος της κοιλάδας του Νώϋμαν».

Από τότε μέχρι σήμερα, έχουν γραφεί πάρα πολλά γιά τον άνθρωπο του Νεάντερταλ, κι άλλα τόσα έμειναν άγραφα… διότι δεν υπήρχαν και δεν υπάρχουν απαντήσεις. Η ύπαρξη αυτού του ανθρωποειδούς προβληματίζει πολύ, διότι το κρανίο του δεν μοιάζει με κρανίο ατόμου της ευρωπαϊκής οικογένειας, ούτε κάν έχει μορφή που θα μπορούσε σαφώς ν’ ανήκει σε προγόνους σημερινών Ευρωπαίων. Άρα, μιλάμε γιά μία φυλή αυτόνομη και ξεκομμένη. Ωστόσο, τα ερωτήματα υπάρχουν:

  • Τί απέγινε η φυλή αυτή; Χάθηκε ή επέζησε;
  • Αν επέζησε, συνέχισε αυτόνομη πορεία, εξελίχθηκε, άλλαξε, ή αναμείχθηκε με άλλες φυλές;
  • Κι αν αναμείχθηκε, με ποιές φυλές αναμείχθηκε; και πού βρίσκονται οι απόγονοι αυτής της επιμειξίας;
  • Και ποιά είναι η θέση της φυλής αυτής στο (τέλος πάντων…) εξελικτικό δένδρο της ανθρωπογενέσεως – και ειδικά των Ευρωπαίων;

Οι «ειδικοί» μας λένε πως η φυλή αυτή ξεκίνησε την ύπαρξή της περίπου 500,000 (πεντακόσιες χιλιάδες) χρόνια πριν την εποχή μας, και «εξαφανίστηκε» περίπου 30,000 (τριάντα χιλιάδες) χρόνια πριν την εποχή μας, από άγνωστα αίτια. Ίσως από ασθένειες που την αποδεκάτισαν, ίσως εξ αιτίας πολέμων με άλλες φυλές.

Ωστόσο, εδώ δεν ήρθατε γιά να διαβάσετε όσα λένε οι «ειδικοί», αλλά όσα λέει η αφεντιά μου! Λοιπόν, έχουμε και λέμε.

Η χρονολόγηση της ηλικίας λειψάνων παλαιοανθρωπιδών γίνεται ανάλογα με το γεωλογικό στρώμα, στο οποίο βρέθηκαν αυτά. Η χρονολόγηση των γεωλογικών στρωμάτων, με τη σειρά της, γίνεται με φυσικές ή χημικές ή υπολογιστικές μεθόδους, και οι σημερινοί υπολογισμοί είναι αρκετά ακριβείς.

Όμως, εάν βρέθηκε ένας σκελετός μέσα σε σπήλαιο πχ ενός εκατομμυρίου ετών, καθόλου δεν σημαίνει αυτό πως ο εν λόγω παλαιοανθρωπίδης έζησε ένα εκατομμύριο χρόνια πριν. Εάν εσείς σήμερα πάτε εκδρομή και μπήτε σε μιά σπηλιά, κι εκεί χάσετε τον σουγιά σας, τί σημαίνει αυτό γιά τους μελλοντικούς Παλαιοντολόγους; ότι ο σουγιάς έχει την ηλικία του σπηλαίου; Έ, όχι δά!

Μόνο σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις (πχ αρχάνθρωπος στην Τρίγλια Χαλκιδικής, σπήλαιο Πετραλώνων), όπου το πέτρωμα γιά κάποιον λόγο «κολλάει» στον σκελετό, ταυτίζονται οι δύο χρονολογήσεις. Η χρονολόγηση του αρχανθρώπου των Πετραλώνων με τη βοήθεια των πετρωμάτων κατέστη δυνατή, επειδή επάνω στο κρανίο του είχε αρχίσει να σχηματίζεται σταλαγμίτης από το νερό της οροφής του σπηλαίου! (Οι λοιποί της ομάδας του τον εναπέθεσαν σε μιά γωνιά του σπηλαίου νεκρόν, και αργότερα εγκατέλειψαν το σπήλαιο – το οποίο δεν ξανακατοικήθηκε.)

Κατ’ εμένα, λοιπόν, οι νεάντερταλ όχι μόνο δεν είναι τόσο παλιά φυλή, όσο τους υπολογίζουν οι «ειδικοί», όχι μόνο δεν εξαφανίστηκαν, αλλά ζουν και βασιλεύουν ανάμεσά μας. Στον σημερινό κόσμο. Μόνο που είναι τόση η βλακεία, η ύπνωση, η τύφλωση της «κοινής γνώμης» εφτά δις ανθρώπων ( ; ) , που κανείς δεν βλέπει τα προφανή. Ως απόδειξη των όσων ισχυρίζομαι, ορίστε ο πλέον διάσημος νεάντερταλ των τελευταίων μηνών – γιά την ακρίβεια, αντιπροσωπευτικό μέλος μίας υποφυλής τους:

A-L

Ιδού (από τη Γουΐκι) και δύο από τα κρανία των αρχαίων ομοφύλων του, γιά να κάνετε σύγκριση:

kranio-neandertahl-1

kranio-neandertahl-2

Βαθουλωμένα μάτια με μεγάλη απόσταση μεταξύ τους, πρόσωπο που στενεύει προς τα κάτω, έντονα υπερόφρυα τόξα, μικρό μέτωπο με έντονη κλίση προς τα πίσω, προγναθισμός καθαρά διακριτός έως πολύ έντονος. Αυτά ακριβώς είναι τα χαρακτηριστικά της ευρωπαϊκής υποφυλής των νεάντερταλ. ( Οι νεάντερταλ γενικά κατοικούσαν –και κατοικούν– στη βόρεια Ευρώπη, ιδίως σε κάτι Γερμανίες και Ολλανδίες. Έτσι, δεν είναι παράξενο που το δεύτερο κρανίο βρέθηκε στην Σαπέλ ώ Σαίν της Γαλλίας. Μιλάω γιά ευρωπαϊκή υποφυλή, διότι υπάρχει και το αφρικανικό παρακλάδι των νεάντερταλ, που χαρακτηρίζεται από -τα παραπάνω συν- πλατυρρινία).

Αν προσέξετε τις φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν στο Διαδίκτυο, οι δύο γονείς του τα μισο-είχαν αυτά τα χαρακτηριστικά, αλλά σ’ αυτόν εκδηλώθηκαν πολύ εντονώτερα.

Οι νεάντερταλ έχουν κι ακόμη ένα χαρακτηριστικό: την έντονα ανεπτυγμένη τηλεπάθεια. (Θυμηθήτε το αυτό, θα χρειαστεί παρακάτω.)

Τί γνωρίζουμε γιά τον νεαρόν αυτόν νεάντερταλ; Λίγα, όσα ανέφερε η ειδησεογραφία. Ότι ήταν «ένα ήσυχο παιδί», «έξυπνος και καλός μαθητής», αλλά και ότι «ξαφνικά» τού ‘στριψε και σκότωσε τη μάνα του και αρκετούς μικρούς μαθητές σ’ ένα δημοτικό σχολείο (καθώς και μέλη του προσωπικού του σχολείου)… πριν αυτοκτονήσει. Και ότι κανείς δεν γνωρίζει την αιτία – την οποία αποδίδουν σε ψυχικές διαταραχές.

Η άποψή μου, όμως, είναι ότι δεν ήταν τίποτε το διαφορετικό, απ’ αυτό γιά το οποίο κατασκευάστηκε η ράτσα του. Και γράφω «κατασκευάστηκε», διότι η συγκεκριμένη φυλή όντως κατασκευάστηκε στο βιολογικό εργαστήριο κάποιων «Προμηθέων»… τότε ακριβώς, που η (τρομάρα της) επιστήμη λέει ότι «εξαφανίστηκε». Δηλαδή, περίπου τριάντα χιλιάδες χρόνια πριν την εποχή μας. Πριν τον κατακλυσμό του Φορωνέως – τον προηγούμενο από τον γνωστό ( ; ) μας, του Δευκαλίωνος. Ο δε ρόλος των νεάντερταλ ήταν αυτός ακριβώς: να χρησιμεύσουν ως δολοφονικές μηχανές εναντίον των ανθρώπων της τότε εποχής. (Η τηλεπάθεια χρησίμευε στα νεάντερταλ γιά αποδοχή στρατιωτικών διαταγών στο πεδίο μάχης από μακριά, χωρίς χρήση μέσου μεταδόσεως.)

Κι από φαγητό… ό,τι βρουν. Μη αποκλειομένων των νεκρών εχθρών τους, ή ακόμη και των ομοφύλων τους. Οι επιστήμονες λένε πως, όντως, οι νεάντερταλ έτρωγαν τους Κρο-Μανιόν (τους πραγματικούς προγόνους των σημερινών Ευρωπαίων), και κυρίως τα μωρά των τελευταίων.

Αν μη τί άλλο, καταλαβαίνετε τώρα πού οφείλεται η -τουλάχιστον- αντικοινωνική συμπεριφορά μερικών σημερινών …Ευρωπαίων; Ή η ροπή τους προς την παρανομία και το έγκλημα; Ή ο ανθελληνισμός τους; Ή τα απανωτά περιστατικά καννιβαλισμού στη Γερμανία και άλλες …πολιτισμένες χώρες; Ή οι φήμες ( ; ) περιστατικών παιδιών που απάγονται γιά να φαγωθούν ζωντανά; Κάτι είχε υποψιαστεί -ή γνώριζε– ο (ιουδαίος) εγκληματολόγος Λομπρόζο (σύνδεσμος 1, σύνδεσμος 2), κι έκανε μετρήσεις των κρανίων των εγκληματιών…

Και δεν είναι η μόνη φορά, που παίχτηκε αυτό το έργο, δηλ. της βιολογικής παραγωγής δολοφονικών φυλών! Οι Άτλαντες προ του 9,600 πΧ, αλλά και μετά, τα ίδια ακριβώς κάνανε! Και οι ναζιστές δοκίμασαν – αλλά δεν πρόλαβαν. Και κάποιες «υπερεσίες» πέραν του Ατλαντικού, με αποτελέσματα ακόμη σε εμβρυϊκό στάδιο – κι ευτυχώς. (Σας ζητώ, όμως, συγνώμη, διότι -δυστυχώς- εδώ δεν μπορώ να σας δώσω την αιτιολογία της χρονολογήσεως που χρησιμοποιώ. Η χρονολόγηση της προϊστορίας με ακρίβεια δεκαετίας αποτελεί ερευνητική εργασία μου σε εξέλιξη.)

Ά! Και δεν ήταν καθόλου έξυπνος. Τηλεπαθητικός ήταν – συνεπώς, μπορούσε (μέχρι έναν βαθμό) να διαβάζει τα μυαλά των άλλων, καθώς και να «μυρίζεται» τις λύσεις στα μάλλον εύκολα προβλήματα. Ένα τέτοιο άτομο, πάω ό,τι στοίχημα θέλετε, δεν είναι ο κλασικός τύπος του επιστήμονα με τον «ακολουθιακό» τρόπο σκέψης (sequential thought – δηλαδή προχωράμε με λογικά βήματα από το Α στο Β κι από ‘κεί στο Γ, κτλ).

Εάν νομίζετε πως γράφω χοντράδες και πράγματα φανταστικά, ρωτήστε όποια «υπερεσία» θέλετε! Θα δείτε πως συμφωνούν μαζί μου απόλυτα. Πλάκα σας κάνω, διότι δεν πρόκειται να σας απαντήσουν, όσο και να τους χτυπήσετε την πόρτα. Ωστόσο, το ότι τα νεάντερταλ είναι δολοφονικές μηχανές και τηλεπαθητικά, το γνωρίζουν άριστα οι «υπερεσίες». (Ενδεχομένως το γνωρίζουν κι από υπερ-απόκρυφες παραδόσεις κάποιων «αδελφοτήτων», και δεν είναι απλά πως το διαπίστωσαν στην πράξη.) Και το εκμεταλλεύονται.

Εάν παρακολουθείτε την ειδησεογραφία, ειδικά τη «συνομωσιολογική», θα γνωρίζετε πως η υπόθεση του δολοφόνου του Κοννέκτικατ έχει πολλές ανεξήγητες πλευρές. Κοινώς βρωμάει. Ιστότοποι και ιστολόγια με αντικείμενο «τα καημένα τα παιδάκια που σκοτώθηκαν», οι οποίοι και τα οποία, όμως, εμφανίστηκαν αρκετές μέρες ΠΡΙΝ το φονικό, και διάφορα άλλα τέτοια παράδοξα. Η όλη εικόνα παραπέμπει στον … «τηλεχειρισμό» του δολοφόνου από «κάποιους» (συν …σκηνοθεσία), άρα ουδόλως πήρε «ξαφνικά» ανάποδες στροφές ο «καλός και ήσυχος μαθητής».

Μ’ άλλα λόγια, κάποια στιγμή «κάποιοι» πάτησαν το κουμπί, και ξεκίνησε το βιολογικό ρομποτάκι να σκοτώνει.

(Ο «τηλεχειρισμός» του δολοφόνου, με τη σειρά του, θυμίζει τις πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει στη δημοσιότητα γιά κάποια πειράματα της …«υπερε-Σίας», όπως το πρόγραμμα νοητικού ελέγχου «Μόναρκ». Από το ελληνικό «μονάρχης», όπως ονομάζεται ένα όμορφο είδος πεταλούδας. Γιά παράδειγμα, δες σύνδεσμο 1, σύνδεσμο 2, σύνδεσμο 3.)

Είχαμε καθαρή περίπτωση «προγραμματισμένου» δολοφόνου, δηλαδή, στον οποίο στο τέλος δόθηκε η τηλεπαθητική εντολή ν’ αυτοκτονήσει (γιά να μην «κελαηδήσει» αργότερα ενώπιον δικαστηρίου). Αλλά γιατί σκότωσε τόσους ανθρώπους; Γράφτηκε στα ΜΜΕ ότι τον έβαλαν (άγνωστο ποιοί) ειδικά να σκοτώσει μικρά παιδιά, ώστε να προκαλέσει κύμα κατακραυγής, γιά να περάσει ευκολώτερα νομοθεσία κατά της οπλοκατοχής. Είναι πιθανό, αν και η οποιαδήποτε νομοθεσία δεν εμποδίζει τους κακοποιούς να προμηθευτούν μέχρι κι επιθετικά ελικόπτερα!

Μόνο που ο οικοδεσπότης σας διαφωνεί ως προς τον σκοπό όλων αυτών. Δεν ήταν η απαγόρευση της οπλοκατοχής! Ή, έστω, δεν ήταν μόνον αυτός. Ήταν κυρίως ο πειραματισμός σε «επιχειρησιακό» επίπεδο, ώστε να διαπιστώσουν οι μυστηριώδεις «κάποιοι» μας κατά πόσο έχουν κάνει πρόοδο στην επανάκτηση των ικανοτήτων χειρισμού των βιολογικών δολοφονικών ρομπότ των Ατλάντων και των «Προμηθέων». Κάντε τον συσχετισμό με την εποχή του Ελληνο-Ατλαντικού πολέμου, και θα καταλάβετε το γιατί μερικές απόκρυφες παραδόσεις λένε πως ο μαύρος αρχιμάγος των Ατλάντων, ο Οντουάρπα, σήκωνε πτώματα να πολεμήσουν στην πρώτη γραμμή. Πτώματα, ή φτηνά βιολογικά ρομπότ-κρέατα. Το ίδιο κάνει.

Και, ως φαίνεται, κάτι ετοιμάζουν αυτοί οι «κάποιοι». Και δη, κάτι σε μαζική κλίμακα. Γι’ αυτό κι έχουν κωλοστριμούρα, ώστε να προλάβουν να ετοιμαστούν. Αν αναρωτιέστε τί μπορεί να είναι αυτό, βάλτε τα μυαλουδάκια σας να δουλέψουν.

Αν, παρ’ όλ’ αυτά, δεν βρήκατε ήδη την απάντηση, ραντεβού στην επόμενη ανάρτηση!

Υγ 1: Το ότι άτομα τέτοιας κατασκευής είναι λίαν επιδεκτικά σε πειραματισμούς ελέγχου του νού, το έδειξε κι ένα επεισόδιο των X-Files, σειράς που παρακολουθούσα φανατικά. Εκεί, λοιπόν, ένας τύπος φοβότανε ότι θα τον απαγάγουν οι εξωγήϊνοι, «το ήξερε ότι θά ‘ρθουν να τον πάρουν», διότι «το είχαν ξανακάνει πολλές φορές». Και, όντως, στο τέλος του επεισοδίου, ο ήρωας φάνηκε να τραβιέται προς τα πάνω από μία αόρατη δύναμη, ενώ πάνω από το σπίτι του είχε σταθεί ένας ιπτάμενος δίσκος. Ο τύπος αυτός έμενε σ’ ένα τροχόσπιτο, κι είχε το όνομα-προσωνύμιο «Τζίπσυ» (γύφτος).

Αν νομίζετε πως οι σύμβουλοι τέτοιων σειρών ή ταινιών είναι τίποτε χαβαλέδες, καλά θα κάνετε ν’ αναθεωρήσετε την άποψή σας!

Με την ευκαιρία, πώς είναι το κεφάλι ενός -υποτιθέμενου- «γκρίζου» εξωγήϊνου;

Υγ 2: Δυστυχώς, ο νοητικός έλεγχος δεν έχει αποτελέσματα μόνο στα νεάντερταλ. Άντε, να σας δώσω μιά βοήθεια, να βρήτε την απάντηση στο ερώτημα που σας έθεσα: Πόσες …πεταλουδίτσες Μόναρκ μπορείτε να διακρίνετε στον δημόσιο βίο της χώρας μας σήμερα; Ο ευρών κερδίζει χρυσούν ωρολόγιον τη ζωή του την ίδια!

Βλέπετε, λοιπόν, πως δεν πρόκειται γιά θέμα κακό μεν, αλλά που λαμβάνει χώραν μακριά απ’ τον κώλο μας δε. Η δράση των …πεταλουδιτσών Μόναρκ, που υπαινίσσομαι, εξελίσσεται ακριβώς δίπλα μας, και μας έχει κάψει τη γούνα άσχημακαι θα μας την κάψει ασχημότερα στο άμεσο μέλλον, αν δεν αντιδράσουμε.

Ραντεβού στο επόμενο. Κι ως τότε, να προσέχουν δέκα φορές τα παιδιά σας τί παρέες κάνουν.

Υγ 3: …Που τό ‘φαγε η βιασύνη μου χθες. Δεν σας έβαλα εικόνες με ανάπλαση προσώπου των νεάντερταλ, επειδή οι σχετικές προσπάθειες είναι αποτυχημένες. Τα ήδη «αναπλασμένα» πρόσωπα των νεάντερταλ είναι προχειροδουλειά. Η προσθήκη ιστού στα ευρεθέντα κρανία δεν έγινε όπως έπρεπε, αλλά -εντελώς αυθαίρετα- με τις παραμέτρους των σημερινών ανθρώπων. Το αποτέλεσμα: οι αναπλάσεις αυτές μοιάζουν από σημερινούς …κανονικούς Ευρωπαίους, έως …στρουμφάκια.

Μπορείτε να δείτε μόνοι-ες σας εικόνες, ώστε να καταλάβετε τί εννοώ, με τη βοήθεια των μηχανών αναζήτησης.

ΑσχημοΜοΥΡα ΤΙΣ

53 Σχόλια

arxigramma-Otonλο και περισσότερο τώρα τελευταία τρέχω και δεν προλαβαίνω. Όπως σας έχω πολλές φορές ξαναπεί, ένα ποσοστό του «δεν προκάνουμε» οφείλεται στην τωρινή φάση της ζωής μου, που μεγαλώνω μικρά παιδιά. Αλλά το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό οφείλεται στο ότι τα γεγονότα συμβαίνουν πλέον με καταιγιστικό ρυθμό – και οι ειδήσεις έρχονται μ’ ακόμη καταιγιστικότερον.

Ως αποτέλεσμα, οι δημοσιεύσεις μου άρχισαν να μοιάζουν σαν τα μαλλιά της τρελλής: από το ένα θέμα στο άλλο, καθυστερήσεις και πρωθύστερα. Στο τέλος, ο αναγνώστης εισπράττει μία ασυνέπεια, κι ένα εννοιολογικό μπουρδούκλωμα. Θέματα, δηλαδή, που όφειλα να τα παραθέσω πρώτα, ώστε να χρησιμεύσουν ως θεμέλια των επομένων, παρατίθενται αποσπασματικά και ως έτυχεν. Μ’ αυτόν τον τρόπο, η τελική εικόνα των κειμένων μου είναι «τρεις λαλούν και δυό χορεύουν» – σχεδόν παραληρήματα ενός παρανοϊκού.

Να με συμπαθάτε, οι τακτικοί αναγνώστες μου, αλλά γιά το προβλέψιμο μέλλον δεν μπορώ να δώσω κάτι καλύτερο.

Σήμερα, λοιπόν, θ’ ασχοληθούμε μ’ ένα άτομο που αντιπαθώ.

Myrtis-3

Myrtis-2

Myrtis-1

Myrtis-4

Περιμετρικώς, ν’ απολαύσετε την …ομορφιά της.
(Η προσθήκη καμβά έγινε, επειδή δεν γνωρίζω
ποιές φωτογραφίες έχουν κοπυράϊτ και ποιές όχι.
Αναζητήστε καθαρές εικόνες στα ψαχτήρια.)

Από την πρώτη στιγμή μου κάθησε στο στομάχι! Κι απ’ ό,τι καταλαβαίνω, όχι μόνον σ’ εμένα. Βρέθηκα σε έκθεση προς χάριν του συγκεκριμένου ατόμου, και διαπίστωσα ο ίδιος το ψυχικό πάγωμα που κατέλαβε και τους λοιπούς επισκέπτες. «- Μα, έτσι ήταν οι αρχαίες Ελληνίδες;», αναρωτιόντουσαν όλοι.

Σ’ αυτό ακριβώς το ερώτημα θ’ απαντήσουμε εδώ.

Υπάρχει αμέτρητου μεγέθους εικονογραφία, ώστε να διαπιστώσουμε άνετα πως οι αρχαίες Ελληνίδες δεν έμοιαζαν μ’ αυτό το κοριτσάκι. Η απάντηση, δηλαδή, είναι ένα τελεσίδικο «όχι». Οι αρχαίες Ελληνίδες δεν ήταν έτσι. Το ένστικτο των επισκεπτών της έκθεσης δεν έσφαλλε.

Γνωρίζουμε, όμως και τις αντιρρήσεις των «διαβασμένων»:

  • Τα πρόσωπα των αγαλμάτων, όσον αφορά τις θεές, είναι εξωραϊσμένα. (Μ’ άλλα λόγια: «- Μην επικαλείστε τις όμορφες θεές, Αφροδίτη, Αθηνά, και λοιπές! Οι θνητές ήσαν ψιλοσαβούρες!»)
  • Το γυναικείο πρότυπο του κάλλους αλλάζει με τα χρόνια. (Σωστό αυτό – πχ από τις χοντρέλλες του Ρενουάρ με τα περίσσια ξύγκια, φτάσαμε -μετά από εκατόν τόσα χρόνια- στα ξυλάγγουρα των αρχών του 21ου αιώνος.)

Οκέϋ, ό,τι πείτε! Ούτε θα επικαλεστούμε τις όμορφες θεές μας, ούτε θα επικαλεστούμε γυναικεία πρότυπα κάλλους διαφορετικών εποχών! Αλλά θα επικαλεστούμε (α) θνητές, και (β) σύγχρονες της «Μύρτιδος». Όπως αυτές:

sthlh_Hghsous

στήλη της Ηγησούς, μουσείο Κεραμεικού

sthlh_Amfaretths

στήλη της Αμφαρέτ(τ)ης, μουσείο Κεραμεικού

Στις παραπάνω γυναικείες μορφές, βλέπετε καμιά δίδυμη αδελφή της «Μύρτιδος»; Όχι, έ; Πολύ σωστά, και δεν χρειάζεστε οφθαλμίατρο! 🙂

Δεν ήταν, λοιπόν, η «Μύρτις» αρχαία Ελληνίδα; Τότε, πώς βρέθηκε στον ομαδικό τάφο της αρχαίας Αθήνας; Τί ήταν, και πόθεν ήρθε;

Στο προηγούμενο ερώτημα, θα μας βοηθήσει πάρα πολύ το να ξαναδούμε το ιστορικό της ανάπλασης του προσώπου της «Μύρτιδος».

  • Βρέθηκε, λοιπόν, το κρανίο της ανάμεσα σε οστά και κρανία ενός ομαδικού τάφου.
  • Πιστοποιήθηκε από τους Αρχαιολόγους πως αυτή η ταφή ήταν βιαστική, και έλαβε χώραν μ’ αυτόν τον τρόπο (γρήγορο πέταμα των πτωμάτων σε λάκκο, χωρίς ταφικά έθιμα της εποχής) από τον φόβο των επιζώντων του λοιμού που περιγράφει ο Θουκυδίδης, μη μολυνθούν κι αυτοί.
  • Από ανθρωπολογικής πλευράς, ήταν ευτύχημα το ότι κολλημένα στις σιαγόνες του κρανίου αυτού είχαν διατηρηθεί όλα τα δόντια.

Καλά, όλ’ αυτά, πλην όμως εδώ πρέπει να κάνουμε μία αναγκαστική στάση. Παρατηρήστε λιγάκι το κρανίο, και θα καταλάβετε γιατί είμαι λίαν θυμωμένος με κάποιους «εξυπνάκηδες»:

kranio-1

kranio-2

Αν δεν καταλαβαίνετε τον λόγο του θυμού μου, θα σας τον εξηγήσω:

Οι «ειδικοί» εξηγούν αυτό το καβαλλίκεμα των δοντιών, που βλέπετε, ως συνύπαρξη νεογιλών οδόντων και μόνιμης οδοντοστοιχίας του συγκεκριμένου ατόμου. Όμως, επειδή όλοι-ες μας περάσαμε από παιδική ηλικία (ακόμη κι εγώ! 🙂 ), γνωρίζουμε άριστα ότι: (α) τα μόνιμα δόντια βγαίνουν ακριβώς στο μέρος που υπήρχαν τα αντίστοιχα νεογιλά, (β) τα μόνιμα δόντια «καβαλλάνε», μόνον εάν ο νεογιλός από κάτω δεν έχει (τελειώσει τον χρόνο ζωής του και) εξαχθεί ακόμη, (γ) τα νεογιλά δόντια δεν έχουν ρίζες.

Άρα, το να βρεθεί κρανίο με «συγκολλημένη» επάνω του (μετά από 2,400 χρόνια) την πλήρη οδοντοστοιχία, σημαίνει ένα και μόνον πράγμα: ότι ΟΛΟΙ αυτοί οι οδόντες είναι μόνιμοι. Με ρίζες, δηλαδή. Αλλοιώς, αν επρόκειτο γιά νεογιλά δόντια, αυτά δεν θα έμεναν κολλημένα στις σιαγόνες. Θα ξεκολλούσαν με την αποσύνθεση του πτώματος, και θα σκόρπιζαν τριγύρω. Αυτή είναι η δική μου θέση, και δεν …μασάω από παραμυθατζήδικες εξηγήσεις «ειδικών». Νά γιατί θύμωσα!

[Παρένθεση: Τα τελευταία χρόνια έχει προκύψει μέγα θέμα με παραμυθατζήδικες «εξηγήσεις» …»ειδικών», όπως γιά παράδειγμα στις επεξηγηματικές επιγραφές του νέου μουσείου Ακρόπολης. Όπου, η καρυάτιδα που αντιστοιχεί στον Φαέθωνα «κομματιάστηκε από βόμβα, που έπεσε δίπλα της το 1827, κατά την πολιορκία της Ακρόπολης». Έλα, όμως, που -στο συγκεκριμένο παράδειγμα- η λογική άλλα λέει: ότι κάθετη, ακρίβειας «στο χιλοστό», και λεία τομή ΔΕΝ επιτυγχάνεται με βομβαρδισμό. Η δε βιβλιογραφία επιβεβαιώνει ότι ο Έλγκιν έδωσε εντολή στο προσωπικό του να πριονίσουν το κεφάλι της συγκεκριμένης καρυάτιδας. (Το γιατί έπραξε κάτι τέτοιο, τό ‘χουμε εξηγήσει εδώ σε προηγούμενα άρθρα.)

Φαίνεται πως, με την αποδόμηση των πάντων στον δύστυχο αυτό τόπο τώρα τελευταία, ενέσκηψε νέα αποδομητική «μόδα»: κάποιοι (α) ροκανίζουν συστηματικά την ιστορική μνήμη της Ελλάδας (νομίζουν!), (β) έχουν βαλθεί να μας πουλάνε τρελλίτσα (επίσης νομίζουν!). Και όλ’ αυτά με επιστημονικοφανές κύρος και βάρος.

Και φαίνεται επίσης πως όλ’ αυτά γίνονται κατόπιν εντολών, εκπορευομένων από κάποια σκοτεινά κέντρα αποφάσεων. Θά ‘ρθει, όμως, κι η ώρα αυτών των παλληκαράδων!… Αλλά, ως τότε, να έχουν φροντίσει να χώσουν τα πτυχία τους εκεί που ξέρουν. Διότι, τη μελλοντική στιγμή που θά ‘ρθουμε φάτσα με φάτσα, θα υποστούν ακριβώς αυτό. Και δημοσίως.]

Τα παραπάνω, σημαίνουν με τη σειρά τους το εξής: Ότι τόσο στραβή οδοντοστοιχία προέρχεται από μία και μόνον αιτία: γενετική ανωμαλία! Οι γενετικές ανωμαλίες, με τη σειρά τους, προέρχονται από πολλά αίτια, ένα συνηθέστατο των οποίων είναι η ενδογαμία. Η συνηθέστερη αιτία της οποίας είναι: ή (α) διανοητική καθυστέρηση (ηλιθιότητα, κοινώς) των συγγενών ατόμων που παντρεύονται (λες και χάθηκαν οι λοιποί άντρες και οι λοιπές γυναίκες, και κοιτάνε μη χαθεί το τεφαρίκι), ή (β) η υστεροβουλία «μη χαθεί η περιουσία». Δηλαδή, μη και μπει στην οικογένεια κανένα ξένο άτομο, κι αποκτήσει δικαιώματα στο πορτοφόλι.

Ωστόσο, η Φύση ούτε πορτοφόλια κοιτάζει, ούτε αστειεύεται. Τα παιδιά τέτοιων γάμων πάντα βγαίνουν ασθενικά, με εύθραυστη υγεία, με σωματικές ανωμαλίες (σαν τ’ απαίσια καπρόδοντα της «Μύρτιδος»), με διανοητική υστέρηση. Και με οποιονδήποτε συνδυασμό των ανωτέρω.

Αλλά, μερικοί-μερικοί, ενώ τα ξέρουν αυτά πολύ καλά, δεν βάζουν μυαλό. Το φαινόμενο της ενδογαμίας (και της παραγωγής ελαττωματικών απογόνων) παρατηρείται συστηματικά στον λαό εκείνον, που λατρεύει το χρήμα. (Εξ ού και «περιούσιος» καλείται: απ’ τις …περιουσίες! 🙂 ) Και -δυστυχώς- σε κάποια ελάχιστα τούβλα όρθια ανά τα χωριά της ελληνικής επικράτειας, που φροντίζουν να «λαδώσουν» τον παπά, ώστε να ευλογήσει γάμο μεταξύ στενών συγγενών. (Πράγμα που η Εκκλησία απαγορεύει. Και πολύ σωστά.)

Ά! Και στα βασιλικά σόγια στας Ευρώπας.

  • Η πρώτη, λοιπόν, σκέψη μου, όταν είδα την οδοντοστοιχία της «Μύρτιδος», ήταν πως οι γονείς της ήταν συγγενείς μεταξύ τους – μάλλον δεύτερα ξαδέρφια. (Αν ήταν πιό κοντινοί, η ζημιά θα ήταν μεγαλύτερη.) Και πλούσια άτομα, διότι παντρεύτηκαν μεταξύ τους γιά την …περιουσία.
  • Η δεύτερη σκέψη, πως δεν ήταν Ελληνίδα.

– Και τί ήταν, ρε Εργοδότη;

…Οι Γεφυραίοι ήταν μιά περίεργη ιστορία. Ζούσαν ανάμεσα στους αρχαίους Έλληνες, σε συγκεκριμένες περιοχές, χωρίς να πολυανακατεύονται στα πόδια των Ελλήνων. Οι διασημότεροι από δαύτους ήσαν οι Αρμόδιος και Αριστογείτων, που σκότωσαν τον Ίππαρχο, γυιό του Πεισιστράτου.

Γιά τον λόγο του φονικού πολλά έχουν γραφεί, αλλά θα σας δείξω πως πρόκειται γιά επιπόλαιες απόψεις. Οι αιτίες, λοιπόν, του φόνου, κατά τους συγγραφείς, είναι τρεις:

  • Ερωτική αντιζηλία, διότι ο Ίππαρχος γούσταρε τον (λούγκρα) Αρμόδιο, αλλά αυτός …»δεν του καθότανε».
  • Η …»τιμή της οικογένειας», διότι ο Ίππαρχος απαγόρευσε στην αδελφή του Αρμοδίου να συμμετάσχει στην πομπή των Παναθηναίων.
  • Η …»τιμή της δημοκρατίας», διότι -υποτίθεται πως- ο Ίππαρχος (ως τύραννος) ήταν αντιδημοκρατικός όσο δεν πάει άλλο – και ανέλαβαν να τον «συνετίσουν» (…μονίμως) οι …δημοκράταροι Αρμόδιος και Αριστογείτων.

Καμμία από τις τρεις αυτές «εξηγήσεις» δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική.

  • Η μεν «δημοκρατία»… Ποιά «δημοκρατία»; Όποιος θεσμός λειτουργούσε επί Ιππάρχου, ήταν ήδη δημοκρατικός. Ο Ίππαρχος συνέχισε την πολιτική του πατέρα του, που κι αυτός συνέχισε την εφαρμογή των μετριοπαθών νόμων του Σόλωνος. Πιό πριν δεν υπήρχε «δημοκρατία», αλλά τυχοδιώκτες, όπως ο Κύλων. Και πιό πριν, ο νομοθέτης Δράκων. Με νομοθεσία αυστηρότατη αυτός ο τελευταίος. Στο κάτω-κάτω, οι δημοκρατικοί θεσμοί της Αθήνας ήταν γιά τους Αθηναίους. Όχι γιά τους ξένους. Άρα, ποιά «δημοκρατία» υπερασπιζόντουσαν οι Αρμόδιος και Αριστογείτων;
  • Η δε …»τιμή της οικογένειας»: Ο Ίππαρχος δεν απαγόρευσε τη συμμετοχή της αδελφής του Αρμόδιου στα Παναθήναια χάριν παιδιάς. Ο λόγος ήταν πως, ως ξένη (και δη αλλόφυλη), δεν μπορούσε να συμμετάσχει. Οι Αθηναίοι θυμόντουσαν πολύ καλά τον εξευτελισμό τους από τη (στανικώς) συμμετοχή του γυιού του Μίνωα στο κυνήγι του ταύρου του Μαραθώνα, δηλαδή συμμετοχή ενός ξένου αλλοφύλου σε ήθη και έθιμα ντόπιων, αλλά τότε δεν ήσαν ισχυροί, γι’ αυτό και κατάπιαν την προσβολή. Αλλά τον 6ο αιώνα πΧ δεν συνέτρεχε τέτοιος λόγος – και ο Ίππαρχος πολύ καλά έπραξε. (Άλλως πως: πρέπει, ‘λαδής, να δεχθούμε ότι κάποια στιγμή τη λούγκρα την έπιασε το …αντρικό φιλότιμο! Σοβαρά, έ; )
  • Όσο γιά τα υποτιθέμενα ομοφυλοφιλικά μεταξύ Ιππάρχου και Αρμοδίου, να είμαστε και λίγο σοβαροί: ακόμη και νά ‘θελε ο Ίππαρχος, δεν σήκωνε η θέση του και η δημόσια εικόνα του τέτοιες παρέες. Ειδικά στην τότε εποχή, που η Αθήνα ήταν ένα μεγάλο χωριό.

Η απάντηση στο «γιατί» της δολοφονίας είναι απλή, όσο και πανάρχαιη: σε μία αυστηρώς πυραμιδική κοινωνία, αν δεν έχεις δύναμη να της επιβληθείς με εκφοβισμό ή με πόλεμο, φροντίζεις (με «καταδρομική ενέργεια» – αποστολή αυτοκτονίας) να εξοντώσεις την κορυφή της πυραμίδας. Όθεν, εχθρικό στοιχείο γιά τους Αθηναίους οι Γεφυραίοι -έστω, μερικοί απ’ αυτούς -, και τίποτε περισσότερο ή λιγώτερο. (Το κακό είναι πως δεν θυμάμαι να έχω διαβάσει γιά το τί κάνανε οι Γεφυραίοι τριάντα-σαράντα χρόνια μετά τη δολοφονία του Ιππάρχου, δηλαδή κατά τους Μηδικούς Πολέμους – αν και αυτό συνάγεται εμμέσως, πλην σαφώς: οι περισσότεροι απ’ αυτούς δώσανε «γην και ύδωρ» στους εισβολείς.)

Τώρα, θα μου πεις προς τί τ’ αγάλματα προς τιμήν τους και η προσωπολατρεία μετά τον θάνατό τους; Έ, αυτά τα επέβαλαν (μετά την εξορία του Ιππία, αδελφού του Ιππάρχου) κάποια φανατικά λαμόγια και κομματόσκυλα της εποχής, οι Αλκμαιωνίδες, πολιτικοί αντίπαλοι του Πεισιστράτου και των γυιών του. Και οι απηλιθιωμένοι Αθηναίοι της εποχής έχασκαν και προσκυνούσαν τους αλλοδαπούς δολοφόνους… ενδεχομένως και με το αζημίωτο. (Προφανώς η φαμίλια των Αλκμαιωνιδών έδινε κι από ένα «αντίδωρο» γιά …ζύθον στους εξαγορασμένους δημόσιους χειροκροτητές.) Όπως ακριβώς σήμερα, τα απηλιθιωμένα πρόβατα χειροκροτάνε τους πολιτικούς, μπας και τους διορίσει ο κομματάρχης το παιδί στο Δημόσιο.

Γεφυράκι, λοιπόν, η «Μύρτις», και ουδόλως Ελληνάκι.

Κι από πού μας ήρθαν αυτοί; Και πώς έγιναν (ημι)αποδεκτοί στην Ελλάδα;

Οι Γεφυραίοι ήταν ένα ακόμη κύμα μεταναστών από την Μέση Ανατολή προς την Ελλάδα, με καταγωγή μεικτή.

  • Παλαιά ελληνικά φύλα κατά το 60% με 70%, Πελασγοί δηλαδή, που (εξ)ακολουθούσαν τη λατρεία του Κρόνου, σε αντίθεση με τους λοιπούς Έλληνες, που (εξ)ακολουθούσαν τη λατρεία του Διός. (Η θρησκευτική αυτή διαφορά είναι ο λόγος, γιά τον οποίο οι Πελασγοί λατρευτές του Κρόνου εκδιώχθηκαν μαζικά από την Ελλάδα κατά την 4η πΧ χιλιετία.)
  • Κατά ένα άλλο ποσοστό 10% με 20% είχαν αίμα Ατλάντειο, πράγμα που καταλαβαίνουμε από τα κόκκινα μαλλιά τους (και της «Μύρτιδος»). Οι Άτλαντες αυτοί της Μ. Ανατολής ήσαν κατάλοιπα όσων ηττήθησαν παρά την λίμνη Τριτογένεια το 9,600 πΧ, και ξέμειναν στην περιοχή – αφού πρώτα προχώρησαν κι άλλο ανατολικά.
  • Και ό,τι απέμεινε, είναι προσμίξεις λοιπών λαών της περιοχής.

Άλλα κύματα τέτοιων μεταναστών, πολύ πριν τους Γεφυραίους, είναι (α) όσοι ακολούθησαν τον Μίνωα και εγκαταστάθηκαν στην Κρήτη (το λέω εμμέσως πλην σαφώς παραπάνω, η δε Μυθολογία το λέει σαφέστατα: ο Μίνως δεν ήταν Κρητικός ντόπιος), (β) όσοι ακολούθησαν τον Κάδμο και εγκαταστάθηκαν στη Θήβα. Απ’ ανάμεσα, ήσαν και όσοι κατέλαβαν την εξουσία στην Αίγυπτο κάποια εποχή… Μόνο που η Ιστορία σ’ εκείνη τη φάση τους γνωρίζει με άλλο όνομα:

Ύκ-σώς!

Κι εδώ έχει πλάκα να διαβάσουμε τις αμήχανες εξηγήσεις των «ειδικών», που διακρίνουν στους Ύκ-σώς (μελετώντας την πάλαι ποτέ πρωτεύουσά τους, την Αύαρη στη βόρεια Αίγυπτο) πχ διακοσμητικά στοιχεία από άλλους λαούς της περιοχής, ακόμη και από κρητικά μοτίβα, αλλά τη σύνδεση δε λένε να την κάνουν! Δε λένε να βγάλουν το συμπέρασμα ότι όλοι οι προαναφερθέντες αποτελούν ένα και το αυτό «πακέτο»! Τα δε κόκκινα μαλλιά ως φαίνεται τους μπερδεύουν πολύ, γι’ αυτό και είδα στη βιβλιογραφία να κάνουν λόγο μέχρι και γιά …Βίκινγκς! (Ως απάντηση στο ερώτημα: «Ποιοί ήταν οι Ύκ-σώς;» Σου λέει, κόκκινα μαλλιά και πειρατές, έ! 🙂 )

Όλα τα παραπάνω δεν θα τά ‘γραφα σήμερα. Γιά πολλούς λόγους.

  • Πρώτον, επειδή έπρεπε να γραφούν με τη σειρά τους, στην τρίτη μεγάλη ενότητα του Φαέθωνα, υπό τον τίτλο «Άτλαντες και ανθρωπογένεση». Εκεί θα εξηγούσα τα πώς και τα γιατί των διαφόρων φυλών επάνω στον πλανήτη μας, και τις σχέσεις τους μ’ εμάς τους Έλληνες από τότε έως σήμερα. Με άρθρα γραφόμενα εκτός σειράς, μένουν μετέωρες πολλές οφειλόμενες εξηγήσεις (που δεν θα δώσω σήμερα), πχ γιά τα κόκκινα μαλλιά των Ατλάντων.
  • Δεύτερον, η έρευνά μου αυτή βρίσκεται ακόμη σ’ εξέλιξη.
  • Τρίτον, επειδή δε γουστάρω την ακαταστασία, βρ’ αδερφέ. Θέλω όσο τίποτε να γράφω τα κείμενά μου με τη σειρά τους.
  • Και τέταρτον, με τη συγκεκριμένη ενότητα δεν έχω ως σκοπό απλώς να βάλω το χέρι μου «επί τον τύπον των ήλων», αλλά να πιάσω την κατάνα και να σκίσω κοιλιές, πετάγοντας όξω τ’ άντερα μερικών-μερικών σκουπιδιών και σκουληκιών. Η εποχή της ευγένειας και της κουβέντας πέρασε, πάρ’ τε το χαμπάρι! Τώρα, το παιχνίδι είναι: ή αυτοί, ή εμείς!… Και δεν έχει ουδετερότητες και μη μου άπτου. Ο καθένας θα κληθεί να διαλέξει στρατόπεδο, ακόμη και με το πιστόλι.

Αλλά γράφω ένα κείμενο εκτός σειράς, επειδή η Ιστορία διαθέτει τρομερό χιούμορ! Να σου φεύγουν οι …μασέλες απ’ το χαχανητό!

Η «Μύρτις», λοιπόν, θα ήταν επίκαιρο θέμα 2-3 χρόνια πριν. Τώρα, μπαγιάτεψε. Γιατί, όμως, «θυμήθηκα» ξαφνικά το στραβοτσιαούλικο Γεφυράκι; Έ;

Νά, γιατί:

gefyraios-kalasnikwf

Ιδού ο …νέος Αρμόδιος και Αριστογείτων, ο οποίος υπερασπίζεται την …τιμή της κοινωνίας… πάλι διά των όπλων! (Κι έλεγα κι εγώ, όταν τον είδα… Τί μου θυμίζει ετούτος εδώ; Τί μου θυμίζει; )

Το πιό ωραίο, όμως, δεν σας το είπα! Ξέρετε πού ζούσαν οι Γεφυραίοι; Ανάμεσα Αθήνα, Θήβα, Χαλκίδα. Σ’ αυτές τις περιοχές, οι οποίες στο περίπου ορίζονται από το εσωτερικό του κίτρινου πολυγώνου:

perioxes-Gefyraiwn

Μήπως, όμως, έχετε κάποια ιδέα, πού βρίσκονται τα Βόρεια Προάστεια της Αθήνας, ένθα και οι κατοικίες των …νέων Αρμοδίων και Αριστογειτόνων;

Χά-χά-χάαααα!!!… Ού-χά-χάχάαααα!!!!!

Έεεεεχχχ, τί τα θες! Τελικά, ο καθένας ξαναγυρνάει στα παλιά λημέρια του.

Υστερόγραφα:

(1) Χάριτας έχω στα δύο άτομα που μου έδειξαν τον δρόμο στο θέμα των Πελασγών, στον «Μποτίλια» και την Πολυμήδη!

(2) Από τους νεο-Γεφυραίους εγκληματίες με τα Καλάσνικωφ, είναι σίγουρο πως θα κινδύνευε και ο τυχών νέος Ίππαρχος… ΑΝ είχαμε. Αλλ’, αντ’ αυτού, χαμπέμους …Αντωνάκην!

(3) Η «Μύρτις» είναι ιστορία ημιτελής. Και τούτο, επειδή το κρανίο της δεν αναπλάστηκε με ηλεκτρονικό τρόπο, αλλά με την χειρωνακτική μέθοδο του 1985. Με τα κατάλληλα προγράμματα του ηλεκτρονικού υπολογιστή, θα βλέπαμε ενδεχόμενες παραλλαγές της, πχ αν της ταιριάζουν μαύρα «κορακάτα» μαλλιά. (Δεν το νομίζω, αλλά πρέπει να το δούμε.) Ή, το πώς θα «μεγάλωνε» σε ηλικία! (Δεν το ξέρατε ότι υπάρχει πρόγραμμα «γηράνσεως», που το χρησιμοποιεί η Εγκληματολογία γιά να σχηματίζει τα πρόσωπα εξαφανισμένων παιδιών σε μεταγενέστερες ηλικίες; )

Ιδού στάδιον δόξης λαμπρόν, γιά όποιον έχει αντιρρήσεις στα γραφόμενά μου!