Αρχική

Οιωνοί

3 Σχόλια

ολλοί ίσως και να γέλασαν, μ’ όσα έγραφα γιά μία ιέρεια κι ένα κείμενο εξορκισμού τριάντα χιλιάδων ετών παλιό.

Σήμερα, όμως, έσκασε μύτη ένας ωραίος οιωνός! Νά τος: http://krasodad.blogspot.com/2012/02/32000.html

Γιά προσέξτε (εκτός απ’ τη χρονολόγηση και) το σχήμα του λουλουδιού! Γιά προσέξτε το!

Ίσως έτσι να σας φύγουν τα επιπόλαια χαμόγελα.

(Οι πιό προσεκτικοί θα καταλάβουν και τη σημασία μίας ακόμη χρονολόγησης, που αναφέρεται στο κείμενο, συν τη σημασία δύο άλλων φυτών – που επίσης αναφέρονται στο κείμενο.)

Ο δεύτερος οιωνός βρίσκεται εδώ, αν και είναι δυσερμήνευτος. Δεν σας εμποδίζω, όμως, να ψάξετε! 🙂

Η στάσις του «Νίκα»

14 Σχόλια

αραβαίνω την υπόσχεσή μου να μην ξαναγράψω γιά πολιτικά θέματα -και δη της χώρας μας-, επειδή (α) η κατάσταση είναι όσο δεν πάει σοβαρή, και (β) άρχισαν ν’ αφυπνίζονται μέχρι και οι βλάκες. (Βλέπεις πχ πωρωμένα και ηλίθια κομματόσκυλα τώρα τελευταία να εκφράζουν …αντιρρήσεις στην …ηγεσία τους! Βέβαια, αν τα πάρεις στα σοβαρά κάτι τέτοια καινοφανή, είναι να σου φεύγουν οι τρίχες της κεφαλής σου και να μένεις γλόμπος! Ας είναι όμως… Δεν μας ενδιαφέρει η μετάνοια του κάθε μαλάκα και του κάθε παλιανθρώπου. Η Ελλάδα μας ενδιαφέρει, γι’ αυτό και μπαίνουμε στον κόπο να γράψουμε.)

Σήμερα θα μας απασχολήσει ένα ιστορικό ζήτημα, η Στάσις του «Νίκα». Σαν και τώρα, τέτοιον καιρό, τον Ιανουάριο του 532 μΧ, ξεσπάει στην Κωνσταντινούπολη επανάσταση όλου του λαού κατά του λαομίσητου αυτοκράτορα Ιουστινιανού. Η Γουϊκιπήντια περιγράφει το γεγονός συνοπτικά, αλλά μπορεί κανείς να βρει περισσότερες πληροφορίες στη βιβλιογραφία. (Δυστυχώς, το διαλυμένο μου γραφείο δεν μου επιτρέπει αυτή τη στιγμή να βρω τα σχετικά αποσπάσματα, ούτε κι η μνήμη μου με βοηθάει.)

Η ιστορία μας αρχίζει περίπου ως εξής:

Στην Κωνσταντινούπολη υπήρχαν οι τέσσερεις φατρίες των φιλάθλων του ιπποδρόμου: οι Πράσινοι (κάτι σαν το σημερινό ΠΑΣΟΚ), οι Βένετοι (Γαλάζιοι, κάτι σαν τη σημερινή ΝΔ), οι Ρούσσοι (Κόκκινοι, το σημερινό ΚΚΕ), και οι Λευκοί. Με το πέρασμα των χρόνων, οι Λευκοί και οι Ρούσσοι έχασαν πολύ σε δημοτικότητα και σήμερα είναι σχεδόν ξεχασμένοι.

Αν κι είναι πολύ εντυπωσιακό το πώς αυτά τα συμβολικά χρώματα επέζησαν διά μέσου των αιώνων, δεν θα μείνουμε σ’ αυτό. Ωστόσο, θα πούμε πως αυτές οι τέσσερεις φατρίες αντιπροσώπευαν τις τέσσερεις εποχές του έτους, κατά σειρά την Άνοιξη (Πράσινοι) κτλ, και καθόντουσαν αναλόγως στις κερκίδες του ιπποδρόμου, ο οποίος συμβόλιζε το έτος και το άρμα του Ηλίου. (Σχετικό: Και περιμένει κανείς τη …σωτηρία της Ελλάδας, χώρας που ανήκει στο ζώδιο του Ταύρου, από κόμματα …φθινοπωρινά! Το Πασόκ είναι Παρθένος, η ΝΔ Ζυγός, και το ΚΚΕ Σκορπιός!)

Χρειάζεται, όμως, και λίγη… χωροταξία, γιά να καταλάβετε καλύτερα τα γεγονότα. Το Ιερόν Παλάτιον, η Αγία Σοφία, και ο Ιππόδρομος αποτελούσαν ένα ενιαίο σύμπλεγμα, το οποίο σχεδιάστηκε επίτηδες έτσι από τον πρώτο αυτοκράτορα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τον Μ. Κωνσταντίνο. Μάλιστα, τις τρεις τοποθεσίες τις συνέδεε μυστικός υπόγειος στενός διάδρομος, ώστε ο αυτοκράτορας να μετακινείται από τη μία στην άλλη προστατευμένος. Κι έτσι, «ξαφνικά» εμφανιζόταν ο αυτοκράτωρ πχ στον εξώστη της Αγ. Σοφίας, να παρακολουθεί τη Θεία Λειτουργία. (Το ίδιο και στο θεωρείο του, στον Ιππόδρομο.)

Ο διάδρομος αυτός με την πάροδο των αιώνων περιέπεσε σε αχρησ(τ)ία και αφέθηκε να χαλάσει. Έτσι -γιά παράδειγμα-, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, μετά τη λειτουργία με παπικούς στην Αγ. Σοφία τα Χριστούγεννα του 1452, αναγκάστηκε να επιστρέψει στο παλάτι απ’ τον δρόμο, με αποτέλεσμα αυτός και η συνοδεία του να φάνε κατακέφαλα τις ροχάλες και τα δοχεία με σκατά του εξοργισμένου πλήθους. Όμως, ο διάδρομος στα χρόνια του Ιουστινιανού λειτουργούσε.

Το θέμα που εξόργισε τους Κωνσταντινουπολίτες, κι έφτασαν σε σημείο εκρηκτικό… μάλλον ένα απ’ τα θέματα (διότι ένα άλλο ήταν η βαρειά φορολογία), ήταν πως ο σκοτεινής καταγωγής Ιουστινιανός (πραγματικό όνομα: Γιουτπράβντα) καταδίκασε σε θάνατο κάποιους αρχηγούς των μεγάλων φατριών, αντίθετους σ’ αυτόν – προφανώς γιά να φοβίσει όλον τον υπόλοιπο λαό. (Ο ιππόδρομος, όπως ακριβώς τα γήπεδα σήμερα, ήταν το κέντρο των όποιων εκδηλώσεων όλου του συγκεντρωμένου λαού κατά της εξουσίας. Πχ τα βρισίδια και τα κοροϊδευτικά τραγούδια έπεφταν βροχή.)

Κι όχι μόνο τους καταδίκασε σε θάνατο, αλλ’ αρνήθηκε καί να τους χαρίσει τη ζωή! (Το σημερινό ανάλογο θα ήταν να καταδικαζόταν σε θάνατο οι αρχηγοί της «θύρας 7» και της «θύρας 13» ταυτόχρονα!) Μονοιασμένοι, λοιπόν, οι Πράσινοι και οι Βένετοι -μαζί με τις μικρότερες φατρίες- εξεγέρθηκαν, και δεν ενέδωσαν στις προσπάθειες κάποιων «ψύχραιμων» κυβερνητικών να ησυχάσουν. Ο ξεσηκωμένος όχλος όρμησε και κατέστρεψε ό,τι βρήκε μπροστά του – σε πολλές περιπτώσεις, μάλιστα, δεν δίστασε να πυρπολήσει κτίρια. (Τότε κάηκε και καταστράφηκε και η παλιά Αγία Σοφία, που βρισκόταν στη θέση της σημερινής – ένα αριστούργημα σε σκαλιστή πέτρα, αν και σαφώς μικρότερη σε διαστάσεις του σημερινού ναού, το οποίο είχε χτίσει ο Μ. Κωνσταντίνος. Σ’ αυτό το σημείο, χρωστάω φωτογραφία – θα τη βρω και θα τη σκανάρω.)

Επί τρία μερόνυχτα ο κόσμος, οπλισμένος μ’ ό,τι βρήκε μπροστά του (ξύλα, πέτρες, κτλ), όρμησε ασυγκράτητος, φωνάζοντας «- Νίκα! Νίκα!» (εξ ου και «Στάσις του Νίκα») και  καταστρέφοντας, καίγοντας, βρίζοντας, απειλώντας, ουρλιάζοντας, κάνοντας πλιάτσικο, μεθοκοπώντας, ενώ ο αρχιεγκληματίας Ιουστινιανός (καμαρώστε τον) ήταν κλεισμένος στο παλάτι και χεσμένος απ’ τον φόβο του. Τους εξεγερμένους κρατούσε έξω απ’ το παλάτι με νύχια και με δόντια η ανακτορική φρουρά, η οποία, όμως, δεν θ’ άντεχε γιά πολύ ακόμη, αν οι εξεγερμένοι έδειχναν περισσότερη αποφασιστικότητα. Έτσι, η κατάσταση έφτασε σε τέλμα: ούτε οι εξεγερμένοι μπούκαραν μέσα στο παλάτι, ούτε ο Ιουστινιανός παραδινόταν.

Το τέλος του δράματος έφερε η αποφασιστικότητα της «περπατημένης» αυτοκράτειρας, της Θεοδώρας. Με το γνωστό τσιτάτο «Κάλλιον εντάφιον η βασιλεία!», έπεισε τον Ιουστινιανό ν’ αντιδράσει και ν’ αντεπιτεθεί. Πώς; Από μυστική πόρτα του παλατιού έφυγε αγγελιαφόρος, ο οποίος πήγε προς βορράν να βρει τον κυρίως στρατό, που -αν δεν με απατά η μνήμη μου- μαχόταν με τους Πετσενέγκους. Όντως, ο αγγελιαφόρος έφτασε στον προορισμό του, έδωσε το μήνυμα, και αμέσως ξεκίνησαν προς την Κωνσταντινούπολη δύο ταχυκίνητα τάγματα Ιππικού, αφοσιωμένα στον αυτοκράτορα.

Σε δυό μέρες είχαν φτάσει στην πόλη… Βράδυ, με το σκοτάδι, επέπεσαν επί των ανυποψιάστων επαναστατών, που τό ‘χαν ρίξει στο μεθύσι έξω απ’ το παλάτι και λαγοκοιμόντουσαν. Αποτέλεσμα; η βίαιη κατάπνιξη της επανάστασης στο αίμα, ο σφαγιασμός πολλών χιλιάδων επαναστατών στον ιππόδρομο (γιά παραδειγματισμό), η σκλήρυνση της στάσης του Ιουστινιανού, και …το χτίσιμο της νέας (σημερινής) Αγίας Σοφίας.

Σας θυμίζουν τίποτε όλ’ αυτά;

Μα ναί, μα ναί, είναι ακριβές αντίγραφο της σημερινής κατάστασης!!!

  • Ο εξαγριωμένος, εξεγερμένος και μονοιασμένος κόσμος έξω απ’ τη Βουλή. (Το πάλαι ποτέ παλάτι!)
  • Οι εμπρηστές πλιατσικολόγοι.
  • Η …αυτοκρατορική φρουρά των ΜΑΤ.
  • Οι χεσμένοι απάνω τους …σκοτεινής καταγωγής «Ιουστινιανοί» μέσα. (Και οι …»Θεοδώρες» – ό,τι κι αν συνεπάγεται αυτή η ταύτιση! LOL!!!)
  • Ο μυστικός διάδρομος Βουλή – Παναθηναϊκό Στάδιο από κάτω, κι όχι μόνον αυτός. (Τί λέτε; δεν ήξεραν Ιστορία οι σύμβουλοι του Όθωνα; Ή νομίζετε πως η σημερινή Βουλή χτίστηκε τυχαία εκεί που χτίστηκε; )

Ποιά, λοιπόν, νομίζετε ότι θα είναι η κατάληξη, αν επαναληφθούν σήμερα τα τραγικά λάθη των τότε επαναστατημένων;

Γι’ αυτό και ο Ηρόδοτος έγραψε πως είναι ευτυχής, όποιος γνωρίζει Ιστορία. Επειδή, γνωρίζοντας τα προβλήματα του παρελθόντος, γνωρίζει και τις λύσεις – ή, το πώς να τις αποφεύγει, αν υπήρξαν ατυχείς!

(Αυτά να τ’ ακούν οι κοκκοροφορτωτές μαθητές και φοιτητές μας, γιά τους οποίους το διάβασμα -και δη εξωσχολικών βιβλίων, μη υποχρεωτικής ανάγνωσης γιά βαθμό, παναπεί- δείχνει άνθρωπο μισόχαζον, «σπασίκλα». Εσείς, οι μη «σπασίκλες», είσαστε έξυπνοι και πονηροί, έ; Κούνια που σας κούναγε, κατακαημένα… Γι’ αυτό ακριβώς πατάει από κάτω όλη την Ελλάδα η Μέρκελ: επειδή η σημερινή Ελλάδα έβγαλε άπειρους «έξυπνους» και «πονηρούς», σαν εσάς.)

Παρατήστε τώραχθές!… τα συνθήματα και τα τραγούδια έξω απ’ τη Βουλή, και μπουκάρετε μέσα. Όσο καθυστερείτε, τόσο το χειρότερο.

Αν δεν το κάνετε, ουδείς θα σας δείξει έλεος.

Το κλεμμένο δαχτυλίδι

5 Σχόλια

ώρα, που καταλάγιασε ο θόρυβος από την κλοπή στο μουσείο Αρχαίας Ολυμπίας, θα πω κι εγώ την άποψή μου.

Και συμφωνώ, και διαφωνώ με όσα εγράφησαν. Τα κυριώτερα σημεία είναι τα εξής:

  • Δεν «έτυχε» να κλέψουν το χρυσό δαχτυλίδι με την παράσταση των ταυροκαθαψίων.

Αυτό, και μόνον αυτό, ήταν ο στόχος της κλοπής εξ αρχής.

Επόμενη τοποθέτηση:

  • Οι κλέφτες ήταν (φιλόδοξοι) ερασιτέχνες. (Άρα, …»έτυχε».)

Συμφωνώ, αλλά γιά τον εξής λόγο: οι …εξειδικευμένοι κλέφτες μουσείων είναι σεσημασμένοι. Ετούτοι εδώ ήταν αδίστακτοι «ερασιτέχνες», γιά να μην υπάρχουν φάκελλοί τους στα διεθνή αρχεία των αστυνομιών. Εάν η δική μας αστυνομία τους βρει τελικά, υποθέτω ότι θα τους βρει …οριζόντιους. Και όχι ζωντανούς.

Άλλος ισχυρισμός των ειδησεογραφικών ΜΜΕ και sites:

  • Το δαχτυλίδι θα καταλήξει σε κανέναν μανιώδη συλλέκτη, που θα το κλείσει σε τίποτε υπόγεια.

Μεγαλύτερο λάθος, δεν θα μπορούσε να κάνει κάποιος!… Διότι, του διαφεύγουν ορισμένα στοιχεία.

Το δαχτυλίδι αυτό δεν είναι ούτε «μυκηναϊκό», ούτε «Μεσσηνιακό». Είναι Κρητικό. Τελεία και παύλα. Αν το φορούσε κάποιος ηγεμόνας ή άρχοντας της προϊστορικής Μεσσήνης, αυτός δεν ήταν ντόπιος. Ήταν είτε Κρητικός, είτε Σαντορινιός – απ’ αυτούς που διέφυγαν πριν την έκρηξη του 1625 πΧ. (Ενδιαφέρον στοιχείο… να βρούμε και πού αλλού εκτός Κρήτης πήγαν τελικά.)

Επίσης… πρέπει να συνδυάσετε με το γεγονός ότι τα δαχτυλίδια πάντα τα φοράνε οι ηγεμόνες και οι διάδοχοι… διότι είναι αναμφισβήτητα εμβλήματα διαδοχής. Δείχνουν ποιός είναι ο νέος κύριος!

Να συνδυάσετε και με το διαβόητο δήθεν δημοψήφισμα γιά ανεξαρτησία της Κρήτης μέσα στο 2012. (Αλήθεια, κοντεύει να τελειώσει κι ο Φεβρουάριος, δηλαδή το 1/6 του έτους, και δημοψήφισμα δεν βλέπουμε! Τί θα γίνει, ρε εβρ …έεεε… εχθροί της Ελλάδας; θα μας κρατήσετε πολύ ακόμη σε αγωνία; 🙂 )

Το δαχτυλίδι, λοιπόν (και κατά τη γνωμούλα μου), θα το δείτε κάποια μέρα να το μοστράρει κάποιος …ηγεμών, απ’ αυτούς που ονειρεύονται (α) ανεξάρτητη Κρήτη, και (β) τα πετρέλαια της …ανεξάρτητης Κρήτης.

Εννοείται, ΑΝ τα πράγματα πάνε όπως τα θέλουν τέτοιοι «ηγεμόνες».

Υγ: Ν’ αποτολμήσω από τώρα το όνομα «Ροκφέλλερ»; Εκτός των άλλων «προσόντων» που αναφέραμε, διαθέτει και …μουσείο δικό του, αν δεν κάνω λάθος.

Συνεχίζουμε…

7 Σχόλια

υνεχίζουμε από ‘κεί που σταματήσαμε. Ευχαριστώ όλον τον κόσμο, που με τίμησε.

Θα μου δώσετε μόνο λίγο χρόνο, να ξαναπάρει μπρος η ατμομηχανή!

Παρελθόν καυτό σα λάβα – 2

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Παρελθόν καυτό σα λάβα – 2

ωρίς να ξεφεύγουμε καθόλου απ’ το θέμα μας…

Το 1965, ο Αστρονόμος Τζέραλντ Χόπκινς χρησιμοποίησε έναν «ντουλαποειδή» ηλεκτρονικό υπολογιστή της εποχής, κι απέδειξε ότι το Στόουνχετζ ήταν ένα «πέτρινο ημερολόγιο». Η μέθοδός του ήταν απλή: ο υπολογιστής «έτρεξε» ένα πρόγραμμα Αστρονομίας, και του έδωσε τις θέσεις σημαντικών ουρανίων σωμάτων του Ηλιακού μας Συστήματος (κυρίως Ήλιου και Σελήνης), όπως αυτές θα φαινόντουσαν από το Στόουνχετζ σε διάφορες εποχές.
Η σύγκριση με το μνημείο έδειξε πως πράγματι, αυτό σηματοδοτούσε αυτές τις θέσεις – και κατά 99% το χρησιμοποιούσαν και γιά να προβλέπουν μελλοντικές θέσεις των άστρων.

Μία άλλη ιδιότητα, όμως, των κτισμάτων αυτού του είδους, την οποία δεν μπορεί κάποιος ν’ ανιχνεύσει αμέσως (παρά το γεγονός ότι μας βάζει ιδέες ο υπολογισμός χρονικών κύκλων), είναι ότι «ταξιδεύουν» το μυαλό (και ίσως όχι μόνον αυτό…) προς το παρελθόν!

Οι κάτοικοι της Σαντορίνης του 17ου πΧ αιώνα χρησιμοποίησαν μία τέτοια διάταξη, γιά να ελέγχουν το μάγμα – με τον εξής τρόπο: κάθε φορά που το μάγμα πήγαινε να φουσκώσει, η συσκευή τους το γύριζε στο παρελθόν! Σε κατάσταση «πρό φουσκώματος», δηλαδή. (Με παρόμοιο τρόπο εμείς, σήμερα, όταν πάει να φουσκώσει το κέϊκ στον φούρνο, απλώς κλείνουμε την παροχή θερμότητας.)
Αυτές ακριβώς οι τότε επιβληθείσες χρονικές στρεβλώσεις είναι, που προξενούν τις χρονοσειρές των εκρήξεων μέχρι σήμερα! Τα «απόνερα» των τότε χρονικών κυμάτων, μ’ άλλα λόγια.

Έμμεση επιβεβαίωση του γεγονότος έχω από τον ισχυρισμό των Αρχαιολόγων, ότι εκείνοι οι αρχαίοι Σαντορινιοί έφυγαν τουλάχιστον έναν χρόνο πριν τη μεγάλη έκρηξη, παίρνοντας μαζί τους μέχρι και τους νεκρούς τους. Δεν γνωρίζω γιατί λένε «τουλάχιστον έναν χρόνο», υποθέτω, όμως, το εξής: έπρεπε να υπάρχει (α) ένα διάστημα ψυχολογικής προετοιμασίας, και (β) το χρονικό διάστημα της συσκευασίας και μεταφοράς όλων των υπαρχόντων τους, με διαδοχικά δρομολόγια των φορτηγών τους πλοίων. (Η ταχύτητα πλοίου της εποχής, 15 χιλιόμετρα ανά ώρα. Απόσταση Θήρα-Κρήτη 90 χιλιόμετρα, άρα το καθ’ αυτό ταξίδι υπό ευνοϊκές συνθήκες ήταν 6 ώρες. Με το φόρτωνε-ξεφόρτωνε, το ταξίδι μετ’ επιστροφής ήταν δύο μέρες.)
Το να πείσεις, λοιπόν, 30,000 ανθρώπους ότι «τέλειωσαν όλα, πάει φεύγουμε οριστικά», παίρνει -κατά τη γνώμη μου- τουλάχιστον τρεις μήνες. (Ακόμη και αντιπροσώπευση να είχαν, μία -ας πούμε- δημογεροντία 50 ατόμων, πάλι δεν λαμβάνονται τέτοιες αποφάσεις μέσα σε μία ημέρα.) Βάλε κι άλλο ένα εννεάμηνο γιά την μετεγκατάσταση στην Κρήτη, και συμπληρώνεται το ένα έτος.

Όμως… Οι διαδικασίες της αναχώρησης κράτησαν ένα χρόνο, ή την έγκαιρη φυγή την προσδιόρισε η καλή γνώση του πόσο αργά ή πόσο γρήγορα επενεργεί ο μηχανισμός ελέγχου του ηφαιστείου;

Προσωπικά, σαφώς ασπάζομαι το δεύτερο, διότι το εννεάμηνο γιά τη μετεγκατάσταση μου φαίνεται υπερβολικό. Είναι δυνατόν, όμως, το ταξίδι στο παρελθόν;

Το 1947, ο ιδιοφυής Ρίτσαρντ Φέϋνμαν δημοσίευσε τη θεωρία του υπό τον τίτλο «Κβαντική Ηλεκτροδυναμική», στην οποία προβλεπόταν αρνητικός χρόνος. Όμως, και τα πρακτικά, απτά αποτελέσματα της προόδου της Φυσικής δεν άργησαν να φανούν. Το 1964 έγινε το πρώτο ταξίδι στο παρελθόν – ένα υποατομικό σωματίδιο ταξίδεψε στο παρελθόν, σε εργαστηριακές συνθήκες.
Αυτά δεν τα γνωρίζει ο πολύς κόσμος (εδώ δεν τα γνωρίζουν ούτε οι Φυσικοί! 🙂 – εκτός αν στρώσουν κώλο στην καρέκλα, όπως ο γράφων), επειδή μεταπολεμικά το ευρύ κοινό έπαψε ν’ ασχολείται με τις προόδους της Φυσικής. Θες επειδή στον κόσμο υπήρχαν άλλες προτεραιότητες πλέον (πείνα, φτώχεια, Ψυχρός Πόλεμος, διάφορα πολιτικά και μη κινήματα…), θες επειδή ο Β’ ΠΠ τελείωσε την εποχή των πανεπιστημίων της «παλιάς σχολής» (και συνακόλουθα έφτασε και το βιολογικό τέλος των Φυσικών της «παλιάς σχολής»), κανείς πλέον δεν συζητούσε, δεν ενδιαφερόταν κάν γιά τα επιτεύγματα αυτής της επιστήμης, όπως έκαναν όλοι προπολεμικά – με τη Σχετικότητα πχ. Μόνο κάτι νεοφιλόσοφοι, τύπου Ράσσελ ή Πόππερ, απέμειναν να συζητάνε γιά το αν υπάρχει αίτιο κι αιτιατό.

Βέβαια, η «επίσημη» Φυσική δεν το λέει έτσι. Δεν λέει, δηλαδη, ότι «ένα σωματίδιο ταξίδεψε προς το παρελθόν». Πώς το λέει τότε;

…Υπάρχει ένα πράγμα, που λέγεται «συμμετρία CPT» (αρχικά γράμματα των: φορτίο, ομοτιμία, χρόνος). Έ, λοιπόν, αυτή η συμμετρία δεν χαλάει, ό,τι (μεταβολή στα σωματίδια) και να γίνει. Οι Φυσικοί μέχρι το 1964 πίστευαν πως δεν χαλάνε ούτε οι «υποσυμμετρίες» της, όπως η CP. Αλλά έλα που χάλασε, η ρημάδα η CP! Οπότε, τί σήμαινε αυτό; Σήμαινε ότι, εφ’ όσον δεν χάλασε ολόκληρη η CPT, αναγκαστικά (γιά να ισοφαριστεί το ισοζύγιο μεγεθών) κατά την «παραβίαση» της CP ο χρόνος έπαιρνε αρνητικό πρόσημο.

Όχι Γιάννης, Γιαννάκης! Όχι «ταξίδι στο παρελθόν», αλλά «αρνητικός χρόνος»!

Το θέμα είναι πως το ταξίδι στο παρελθόν το παραδέχτηκε και η «επίσημη» Φυσική, άσχετο πώς το περιγράφει. (Οι δε μπαρμπάδες που τα βρήκαν αυτά, πήραν και Νομπέλ. Δες τον σύνδεσμο παραπάνω.) Δηλαδή, δεν μιλάμε πλέον γιά «επιστημονικές φαντασίες» και τέτοια. Μιλάμε γιά επίσημη παραδοχή – κι επισημότερη δεν γίνεται.

– Ναι, ρε Εργοδότη, αλλά εμάς δεν μας νοιάζουν τα σωματίδια! Το ηφαίστειο δεν είναι σωματίδιο! Έχεις να μας πεις κάτι πιό πρακτικό; Πιό απτό;

Όχι εγώ!… Άλλοι!

Δεν γνωρίζω αν με παίρνετε στα σοβαρά – ίσως, όμως, και να μην έχει καμμία σημασία. Πάντως, αν ενδιαφέρεστε σοβαρά γιά το Παράξενο (και δε μιλάω μονάχα εγκυκλοπαιδικά – μιλάω και γιά πρακτικές εφαρμογές), καλά θα κάνετε να πατάτε στα όσα σταθερά πατήματα σας έχω δώσει μέχρι σήμερα. Ένα από τα οποία είναι…

…»Αυτοί» ξέρουν ήδη! Πολύ πριν απο μας!

Αμφιβάλλετε; Κακώς! Κάκιστα!

Τά ‘πε όλα ο μακαρίτης ο Σαγκάν! Ακόμη και το είδος του μηχανισμού γιά το ταξίδι στο παρελθόν μας έδωσε έτοιμο! Αν εσείς ακόμη νομίζετε ότι ταινίες, όπως ο «Πόλεμος των Άστρων» και λοιπές παρόμοιες, είναι καθαρά παραμυθάκια, ή ότι οι σύμβουλοι τέτοιων ταινιών είναι σκέτοι παραμυθάδες, καλό είναι ν’ αναθεωρήσετε.
Τώρα, το γιατί «αυτοί», ενω ξέρουν πχ χίλια (τρομερά) πράγματα, περιορίζονται στο να «περάσουν» στο ευρύ κοινό απλές αφηγήσεις, και απ’ τα 1000 υλοποιούν σε πρακτικό επίπεδο τα 10 (πχ πείραμα Φιλαδέλφειας, κτλ), είναι ένα μεγάλο ερώτημα. Γιατί, δηλαδή, δεν υλοποιούν τα πάντα, ώστε να φτάσουν και στην παγκόσμια δικτατορία που ονειρεύονται, μιά ώρ’ αρχήτερα;
Η απάντηση δεν είναι απλή. Υποψιάζομαι πως κάτι φοβούνται… Άσχετο αν αυτόν τον φόβο τον κρύβουν επιμελώς από εμάς, τ’ «ανθρωπάκια». (Δεν φοβούνται, βέβαια, τους ανύπαρκτους «Έψιλον»!) Κι αυτό το «κάτι» το φοβούνται τόσο πολύ, που δεν προχωράνε σε υλοποίηση σχεδίων.

Εν πάσει περιπτώσει, εμείς ίσως απαντήσουμε αυτό το ερώτημα στο μέλλον, αν ο δρόμος της θεματολογίας μας μας περάσει από ‘κεί. Τώρα, κρατάμε το συμπέρασμα ότι οι αρχαίοι Σαντορινιοί «γύριζαν» το μάγμα τουλάχιστον έναν χρόνο πίσω, κι όταν (γιά τον άλφα ή βήτα λόγο) σταμάτησε να λειτουργεί το μηχάνημά τους, τότε η έκρηξη έβγαλε μονομιάς όλη τη συσσωρευμένη ενέργεια – με τα γνωστά, τρομακτικά αποτελέσματα.

Επομένως, το επόμενο βήμα μας είναι να ψάξουμε γιά τους πιθανούς υπεύθυνους της καταστροφής (δηλαδή αμελείς ανθρώπους), ή τους πιθανούς ενόχους (δηλαδή άτομα, που ενήργησαν επίτηδες, ώστε να εκραγεί το ηφαίστειο). Αυτό το τελευταίο θα το εξετάσουμε ως πιθανότητα, επειδή σ’ όλη τη διάρκεια της Ιστορίας και της προϊστορίας υπήρχαν οι προδότες και τα «ξένα σώματα».

Ίδωμεν.

Παρελθόν καυτό σα λάβα – 1

3 Σχόλια

τα προηγούμενα, συμπεράναμε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας πως, εμφανίζει ευδιάκριτη κανονικότητα η χρονική συμπεριφορά των εκρήξεων του ηφαιστείου της Σαντορίνης. Άρα, είναι λίαν πιθανή και η προβλεψιμότητά της – σε μελλοντικές εκρήξεις. Ένα ακόμη ερώτημα, όμως, που πρέπει οπωσδήποτε να εξετάσουμε, είναι το κατά πόσον αυτή η συμπεριφορά είναι γενική γιά κάθε ηφαίστειο.

Θα κάνουμε ακριβώς την ίδια ανάλυση με το ηφαίστειο της Σαντορίνης, σε ηφαίστεια γιά τα οποία υπάρχουν επαρκή δεδομένα. Μ’ άλλα λόγια, συστηματική χρονική καταγραφή των εκρήξεών τους.
Αυτό, με τη σειρά του, σημαίνει ότι θα ψάξουμε κυρίως σε ηφαίστεια «προοδευμένων» χωρών, όπου οι επιστήμονες τηρούν συστηματικά αρχεία.

Θυμίζω με τί συγκρίνουμε τα αριθμητικά δεδομένα μας. Πρώτα με τις δυνάμεις του «χρυσού αριθμού» φ:

 Και μετά με τα πολλαπλάσια του 36:

Τα στοιχεία μας (γιά τις χρονολογίες των εκρήξεων) τα παίρνουμε από τη Γουϊκιπήντια.

i. Στρόμπολι

Γιά το Στρόμπολι (εδώ κι εδώ), η Γουϊκιπήντια (στο άρθρο στην Αγγλική) αναφέρει επί λέξει πως «βρίσκεται σε μία διαρκή έκρηξη τα τελευταία 2,000 χρόνια». Βλέπουμε, λοιπόν, ότι οι εκρήξεις του δεν υπακούνε σε -οποιεσδήποτε- χρονοσειρές.

ii. Πινατούμπο

Δυστυχώς, όλο το σχετικό με το Πινατούμπο άρθρο αρχίζει και τελειώνει στην έκρηξη του 1991. Αναφέρονται και μερικές υποθετικές εκρήξεις παλαιοτέρων χιλιετιών (λίαν πιθανές, αλλά υποθετικές – και χωρίς ακριβή χρονολόγηση), και πλέον ού. Αν και το συγκεκριμένο ηφαίστειο μας έδωσε μία απ’ τις μεγαλύτερες εκρήξεις των τελευταίων (και όχι μόνο) χρόνων, δεν έχουμε άλλα στοιχεία – άρα, δεν μπορούμε να δουλέψουμε.

iii. Χαβάη

Εδώ κι αν μπλέξαμε!… Η Χαβάη είναι, από τη σκοπιά της μικρής μας έρευνας, το πλέον ενδιαφέρον ηφαιστειακό σύμπλεγμα γιά μελέτη. Θυμηθείτε πως είναι ένα από τα 8 υπερδιαστατικά σημεία του πλανήτη μας!
Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν δύο καλά άρθρα (άρθρο 1, άρθρο 2), παρά το γεγονός ότι μπορούμε να βρούμε εκτενείς χρονολογικές αναφορές (γιά τις εκρήξεις) σε άλλους ιστότοπους, δεν μιλάμε γιά ένα και μοναδικό ηφαίστειο. Τα ηφαίστεια στη Χαβάη αποτελούν μία εκτεταμένη ζώνη συνεχούς αναδημιουργίας ηφαιστειακών κώνων. Δηλαδή, τα ηφαίστεια αυτής της περιοχής άλλοτε δημιουργούνται κι άλλοτε καταστρέφονται. Άρα, δύσκολα μπορούμε ν’ αναφερθούμε σ’ ένα και μοναδικό ηφαίστειο.

iv. Όρος Αγίας Ελένης

Πάλι βρήκαμε άρθρο, πάλι όμως δεν έχει στοιχεία επαρκή.

Κι εκεί, που πήγαινε να με καταβάλει η απελπισία, νά ‘σου η…


v. Αίτνα

Εδώ υπάρχουν υπεράφθονα στοιχεία, έστω και γιά μία ερασιτεχνική έρευνα. Ευτυχώς, δηλαδή. Υπάρχουν και χρονολογήσεις μεσαιωνικές, από καλόγερους χρονικογράφους, άρα τα δεδομένα μας είναι πληρέστερα.
Διάλεξα μερικές χρονολογήσεις απ’ τις πολλές, παραλείποντας κυρίως τις εκρήξεις της τελευταίας εικοσαετίας – οι οποίες είναι απανωτές. Τα προκύπτοντα πινακάκια είναι τα εξής:

  •  Οι χρονικές διαφορές των εκρήξεων.
  • Και οι πιθανές χρονοσειρές (σύγκριση με δυνάμεις φ και 36άρια).

Να μην επαναλαμβάνομαι, και δη από γκρίνια, αλλά θυμίζω ότι είμαι ένας και μόνος μου ερασιτέχνης, με υποτυπώδες γραφείο κι ελάχιστο ελεύθερο χρόνο. Όποιος, λοιπόν, θέλει να συνεχίσει την ανάλυση (κι έχει και τα μέσα προς τούτο), από μένα ελεύθερα. Εγώ θα περιοριστώ στην ανάλυση της Αίτνας (άλλη δεν διαθέτω), και θα βγάλω γενικό συμπέρασμα.

Τί παρατηρούμε;

Μεγάλη έλλειψη χρώματος! (Κάντε σύγκριση με τον αντίστοιχο πίνακα της Σαντορίνης.)

Πως ερμηνεύεται αυτό;

  • Είτε ο πίνακας χρειάζεται …αντιηλιακό!
  • Είτε η συμβολή της ίδιας της Φύσης στη διαμόρφωση μαθηματικώς σταθερής χρονικής ακολουθίας των ηφαιστειακών εκρήξεων είναι γενικά μικρή, έως ανύπαρκτη.

Τότε; Αν βγάλουμε το (πες) 10% της συμβολής της ίδιας της Φύσης στο ηφαίστειο της Σαντορίνης, το τρομερό υπόλοιπο ποσοστό χρωματιστών «κουτιών» στον πίνακα, πού οφείλεται;

Οφείλεται στο ότι η έκρηξη της 25ης Απριλίου 1625 πΧ ήταν τεχνητή!!!

Ναι, πολύ σωστά καταλάβατε: Το ηφαίστειο έσκασε με τόση σφοδρότητα, καθαρά από ανθρώπινο αίτιο. Είτε από πράξη (δηλ. το σκαλίσανε), είτε από παράλειψη (δηλ. έθεσαν εκτός λειτουργίας τον μηχανισμό αποτροπής εκρήξεων).

Κι ακόμη κάτι:

Αυτή όλη η κανονικότητα των εκρήξεων μέχρι σήμερα, δεν σας φέρνει στο μυαλό την έκφραση «ωρολογιακός μηχανισμός»;  Σα να χτυπάει κάθε τόσο ένα τεράστιο σήμαντρο: Ντόνγκκκκ… Ντόνγκκκκ… Ντόνγκκκκ…

Η τρομερά γοητευτική -υποθέτω- συνέχεια, στο επόμενο.

Υστερόγραφο: Δεν κάνω λάθος τη χρονιά, διότι το έτος -1624 είναι στη δική μας αρίθμηση το 1625 πΧ, επειδή δεν υπάρχει «έτος μηδέν». Από το 1 μΧ πάμε κατ’ ευθείαν στο 1 πΧ. Οι λόγοι πολλοί, ανάμεσα στους οποίους και ο δογματικός: ο Υιός του Θεού δεν μπορούσε να γεννηθεί μέσα σε «έτος μηδέν», παρά το ότι μαθηματικώς θα ήταν σωστό. Βλέπεις, ο «χώρος του Θεού» ονομάζεται και «πλήρωμα», ενώ ο «χώρος των δαιμόνων» και «κένωμα»!
Αν, αναγνώστη μου, ξέρεις από Αστρολογία κι είσαι περίεργος, δες εδώ την ημερομηνία 8η Μαΐου. (Είναι η 25η Απριλίου στο Γρηγοριανό, αλλά η «ephemeris» μας δίνει ημερομηνίες στο Ιουλιανό ημερολόγιο.) Είναι η πιθανώτερη ημερομηνία της έκρηξης, κατά τη γνώμη μου. Δεν είναι σίγουρο συμπέρασμα αυτό, αλλά σας δίνω μία βάση γιά τη δική σας έρευνα. Ο λόγος της επιλογής μου αυτής; ότι μαζεύτηκαν πολλά άστρα σε συζυγία στον Ταύρο… ίσως εντείνοντας τη βαρυτική έλξη στην επιφάνεια της Γης. Συν η «Λίλλιθ».
Αν και δεν φαίνεται απ’ τον αστρολογικό πίνακα το αν ο Ερμής και η Αφροδίτη βρισκόντουσαν σε συζυγία μπρος ή πίσω απ’ τον Ήλιο, η πληροφορία δίδεται μονάχα γιά τους φιλόδοξους ερευνητές.