Αρχική

"Παρά λίγο";

17 Σχόλια

χει ήδη αρχίσει και σφίγγει ο κλοιός!

Σχεδόν ταυτόχρονα με την προηγούμενη σχετική ανάρτησή μου, ήρθε και η είδηση. Το μόνο που δεν λέει η είδηση, είναι η ταχύτητα του μετεωρίτη. (Προφανώς γιά να μη δώσει αφορμή γιά υπολογισμό ορμής και σχετικούς συνειρμούς – πχ τί θα γινόταν, αν έπεφτε στην επιφάνεια κάποιας χώρας.)

Όποιος απ’ τους εξουσιαστές του πλανήτη δεν βλέπει τί πλησιάζει, κακό του κεφαλιού του.

Με τους ισχυρισμούς μου, ότι μιλάω απόλυτα σοβαρά, ακόμη και γι’ απίθανα πράγματα (πχ ιέρεια με κείμενο εξορκισμού, κτλ), μπορεί να γελάνε πολλοί.

Εγώ, αντίθετα, γελάω, επειδή ξέρω γιά ποιούς κώλους προορίζεται αυτό που πλησιάζει.

Κι ως γνωστόν, όποιος γελάει τελευταίος, γελάει καλύτερα.

Συνεχίστε εσείς απ’ τη Δύση να αδικείτε αυτούς, που ήρθαν στη Γη να σας κάνουν ανθρώπους, συνεχίστε να νομίζετε πως είσαστε κάτι σαν θεοί, μη βλέπετε τις «κίτρινες κάρτες» που τρώτε, και θα τα πούμε καλά.

Προσθήκη μετά από 2-3 ώρες:

Νέα είδηση. Το μεγαλύτερο τηλεσκόπιο του κόσμου, όμως, εκτός από τους γαλαξίες σε απόσταση 13 δίς ετών φωτός, θα μπορεί να διακρίνει και πέτρες δέκα μέτρων σε απόσταση …δευτερολέπτων φωτός! Διότι, εκεί ακριβώς βρίσκεται το ζουμί της κατασκευής του. Γιά τους γαλαξίες σε 13 δίς έτη φωτός απόσταση, ποιός χέστηκε.

Βάλανε Κίνα και Ινδία στο κόλπο! Έξυπνο, δε λέω. Αλλά χρόνος κατασκευής δέκα ετών, είναι πάααααρα πολύς!

Δεν προλαβαίνετε, «κύριοι». Η μοίρα σας έχει σχεδόν προδιαγραφεί.

Ό,τι γράφεται εδώ…

5 Σχόλια

,τι γράφεται εδώ, έχει βάση. Με τις ταπεινές μου δυνατότητες (βιβλιογραφικές και άλλες) το στηρίζω όσο μπορώ! Καμιά φορά, όμως, αυτό είναι μετριοφροσύνη, διότι τα καταφέρνω καλύτερα, απ’ ό,τι αφήνω να εννοηθεί! LOL!!! 🙂

Η σημερινή ανάρτηση είναι ένα μικρό δείγμα του τί εννοώ. Πάρτε την σαν ευχάριστο διάλειμμα!

Έγραψα (πρόσφατα σε σχόλιο) πως δεν είναι τόσο καλό το χέρι μου στο ελεύθερο σχέδιο. Ιδού, όμως, τα προσχέδια της «Εκδίωξης απ’ τον Παράδεισο» (όχι τόσο σαν σκίτσα, όσο σαν κατευθυντήριες γραμμές), να τα κρίνετε. Όλα είναι μολύβι σε Α4, και όλα μαζί έγιναν σε λιγώτερα από 10 λεπτά. (Μην απορείτε γιά το σκούρο γκρίζο φόντο, οφείλεται σε αλλαγή φωτεινότητας και αντίθεσης μετά το σκανάρισμα.)
Βέβαια, η σμίκρυνση και το πέρασμα από πάνω με «αερογράφο» δεν ήταν ό,τι καλύτερο, αλλά περιοριζόμαστε στα όρια που μας θέτει ο server γιά το συγκεκριμένο πρότυπο ιστολογίου.

  • Ο άγγελος με το φίδι:

  • Ο Αδάμ και η Εύα:

  • Ο διάβολος:

  • Η μηλιά:

  • Και διάφορα διακοσμητικά φυτά …εξωτερικού χώρου! Καλάθι με φρούτα, σταφύλι, αγαύη, λουλούδι:

Έγραψα και κάτι άλλο σε σχόλιο, πως έχω δώσει πέντε χιλιάδες ευρώ σε φωτογραφικό εξοπλισμό («και καλά!», Ανώνυμε!). Πάλι σοβαρολογούσα! Δε λέω, αυτά όταν ήμουνα ακόμη εργένης – και προ ιντερνετικών καταστημάτων. (Υπήρχαν και τότε, αλλά δεν τα εμπιστευόταν κανείς ακόμη.) Πριν δέκα χρόνια περίπου. Αλλά, το ποσόν τόσο είναι – και με τίποτε μικρότερο!

Ιδού:

Το μόνο φτηνό πάνω στο τραπέζι, είναι ο καφές! Διότι, όπως είπε κι ένας φίλος επαγγελματίας φωτογράφος: «- Γιά να βγάζεις καλές φωτογραφίες, χρειάζονται τρία πράγματα: λεφτά, λεφτά, και λεφτά!» 🙂 Έ, λοιπόν, ο υποφαινόμενος φιλαράκος σας, επειδή ήθελε να βγάζει καλές φωτογραφίες, αμ’ έπος, αμ’ έργον!

Κι έτσι, φωτογραφίζονται από …250 ευρώ (Nikon F80) κάπου 700 ακόμη ευρώ (ο τηλεφακός κι ακόμη μία F80), ενώ άλλα 750 ευρώ αναμένουν στον σάκκο. (Οι φακοί που είχα μαζί μου – που τους είχα βγάλει τα καπάκια, γιά να τους καθαρίσω.) Κι ακόμη 3,000 έως 3,500 ευρώ δεν πήγαν διακοπές τότε, κι έκατσαν σπίτι!
(Ναι, οι μηχανές είναι με φίλμ, διότι την ποιότητα του καλού -πυκνόκοκκου- slide δεν την έφτανε και δεν την φτάνει ούτε σήμερα καμμία ηλεκτρονική.)

Αυτάααα!!!… Όταν θα ξαναπιάσουμε τα σοβαρά, να θυμηθείτε την πρώτη φράση της σημερινής ανάρτησης! 🙂

Καλομελέτα κι έρχεται!

6 Σχόλια

α είσαι, λέει, το απόπαιδο της κοινωνίας. Να σου παίρνουν ό,τι έχεις και δεν έχεις, και να μη σου δίνουν τίποτε – παρά μόνο φάπες και στεναχώριες. Να βρίσκεσαι ένα βήμα πριν το θάνατο.

Και ξαφνικά…

Κάτι τέτοιες ειδήσεις διαβάζω, κι ομολογώ πως ζωηρεύει απότομα ο ερπετικός φλοιός του εγκεφάλου μου, και με πιάνει μία άγρια, σχεδόν ανεξέλεγκτη χαιρεκακία!… όταν σκέπτομαι το κλύσμα που θα φάνε όσοι αδίκησαν αυτή εδώ την μικρή πατρίδα, και συνεχίζουν να την αδικούν.

Διότι, δεν είναι μόνον το ότι… σαν πολλοί «περίγειοι» αστεροειδείς μαζεύτηκαν στη γειτονιά τώρα τελευταία. Είναι κι αυτό που δεν καταλαβαίνουν οι βάρβαροι ανθρωποπίθηκοι με τα τηλεσκόπιά τους και τους ηλεκτρονικούς τους υπερ-υπολογιστές:

Ότι την Ύβρι ακολουθούν η Νέμεσις και η Λύσις του δράματος.

ΠΑΝΤΟΤΕ.

Αλλά ποιός να το καταλάβει, όταν το αρχαίο θέατρο θεωρείται απλά φολκλόρ γιά τουρίστες στην Επίδαυρο;

Την πρωτοβουλία κατασκευής «διαστημικής ασπίδας» ανέλαβε κάποιο ερευνητικό ινστιτούτο στη Γερμανία, το οποίο ψάχνει συνεργάτες και σε αγγλίτσα, Ισπανία, Γαλλία, ηπαπάρα, και Ρουσσία. Ψάχνει επίσης και γιά ευρά. Πολλά ευρά. Γιά χρηματοδότηση.
Δεν ξέρω αν θα τους τα δώσει κανένας, ειδικά η ΕΕ, μετά την κρυάδα της κατασπατάλησης ευρωπαϊκών χρημάτων στο CERN γιά μαλακίες. Δεν ξέρω τί δουλειά έχουν στην ομάδα αυτή οι ομοιοπαθείς μ’ εμάς Ισπανοί και οι ομόδοξοι αδελφοί μας (και οι ομόδοξες αδελφές μας! LOL!!!). Δεν ξέρω, ακόμη, αν θα προκάνουν να φτιάξουν «διαστημική ασπίδα» (μέσωι πανευρωπαϊκής γραφειοκρατίας και οικονομικής κρίσης), αλλά ξέρω το εξής:

Λεβέντες εκ δυσμών, εφτά χρονάκια σας μείνανε. Πάρτε τσατσάρες σαν τους φαντάρους, και μετράτε αντίστροφα! Όσο και να χτυπιέστε, όσες «διαστημικές ασπίδες» και να φτιάξετε, μία ωραία πρωΐα του 2019…

…η ιέρεια θα ξαναπιάσει στα χέρια της την εγχάρακτη πλάκα μετά από τριάντα χιλιάδες χρόνια…

…και θα προφέρει τα άρρητα λόγια… σε Ελληνικά των απωτάτων προγόνων μας…

…το νόημα των οποίων είναι: «- Κατέβα κάτω με ορμή, διαστημική πέτρα, και χτύπα εκεί που θα σου πω!»

Όχι, δεν πρόκειται να υπάρξει έλεος.

Δεν με πιστεύετε …κυρία Μέρκελ; Καλά, δεν πειράζει! Οι Έλληνες έχουμε πλούσια φαντασία, και κατά καιρούς φτιάχνουμε παραμύθια γιά «Τιτανομαχίες», με οντότητες που πετούσαν μετεωρίτες οι μεν στις δε, και τα ρέστα.
Άκου, φαντασία, ρε παιδί μου! Ολύμπιοι Θεοί κι Εκατόγχειρες, σου λέει! Μούουουουσια, κυρά-Αγγέλα μου! Ποιός τα πιστεύει αυτά; Ειδικά εσείς, τα «ξυνολάχανα» (Κρώϋτε), σοβαρός λαός με λογιστικά βιβλία και μίζες σε διεφθαρμένους πολιτικούς, είναι δυνατόν να πιστεύετε τέτοια χαριτωμένα παραμύθια; Να σας περάσει κάποιος κακοήθης γιά χαζούς; Πά-πά-πά!!!

Αλλά ο αμείλικτος χρόνος λιγοστεύει!…

…Τίκ-τάκ, τίκ-τάκ…

Παιδική χαρά τέλος

22 Σχόλια

άθε πράγμα έχει ένα τέλος. Η εποχή, λοιπόν, κατά την οποία αυτό το ιστολόγιο είχε ελεύθερα σχόλια, ύστερα από περίπου 6 χρόνια έλαβε τέλος.

Ο λόγος είναι ο «τσακωμός» που είχα χθές με κάποιον, αλλ’ αυτό ήταν απλώς η αφορμή. Η αιτία είναι πως -εδώ και καιρό- δεν έχω χρόνο. Δεν έχω χρόνο, να κάθομαι να ψάχνω και να ξεχωρίζω τα σοβαρά σχόλια των αναγνωστών από τις αηδίες του κάθε τρόλλ.

Μόνο ένα πράγμα: Στον Ανώνυμο που μ’ έβρισε, απάντησα απρεπέστατα. Ούτε με εκφράζει αυτό, ούτε με τιμά. Ανώνυμε, σου ζητώ συγνώμην. Ο άντρας πρέπει ν’ αναγνωρίζει τα λάθη του.

Επειδή δεν είμαι χθεσινός στο Διαδίκτυο, όταν ξεκίνησα το ιστολόγιο, έλαβα τα μέτρα μου. Πλήρης ανωνυμία, πρώτα-πρώτα. Όποιος ψάξει να βρει το τερματικό μου, θα βρει κάποια Ίντερνετ καφέ, συν κάποια δίκτυα με …παράθυρα, γιά ν’ αερίζονται! 🙂 (Εννοείται, πως τα τελευταία τα εκμεταλλεύομαι στο έπακρο.)
Έπειτα… εάν νομίζετε ότι δεν ξέρω τα «κόλπα» του computing, όπως πχ αυτά που εντοπίζουν πότε ακριβώς συνδέομαι on-line, ξυπνήστε… να πάρετε το υπνωτικό σας χάπι! LOL!!! Την διαδικτυακή μου παρουσία την ορίζω εγώ, και κανείς άλλος. Εάν, λοιπόν, μέχρι στιγμής φέρθηκα χαλλλαρά και σ’ αυτόν τον τομέα, δική μου δουλειά και δικό μου πρόβλημα.

Η διαδικτυακή εμπειρία απέδειξε ότι τα τρόλλς χοντρικά κατηγοριοποιούνται ως εξής:

i. Διάφοροι συμπλεγματικοί μαλάκες και φρενοβλαβείς. (Όχι, όμως, σε μεγάλο βαθμό, ώστε ν’ αποτελούν δημόσιο κίνδυνο και να τους κλείσουν σε ίδρυμα.)

Αυτοί βγάζουν αντικοινωνικά απωθημένα σ’ όποιον βρουν μπροστά τους. Βρίζουν (άνευ λόγου και αιτίας), ασχημονούν, κτλ. Κυρίως ασκούνται στη δημιουργία νέων ύβρεων στη Νέα Ελληνική. (Δε λέω, είναι το πρώτο βήμα στο να γίνουν συγγραφείς – αλλά το ταξίδι μέχρι την καταξίωση είναι μακρύ! 🙂 )

ii. Διάφοροι αργόσχολοι και χαβαλέδες.

Αυτοί γελάνε με το παραμικρό. Γελοιοποιούν τα πάντα, ή βρίσκουν την αστεία πλευρά στα πάντα. Ή το ρίχνουν στη φιλοσοφία, ξεστρατίζοντας το θέμα. Βασικά ακίνδυνοι, μοιάζουν με κάτι φτωχαδάκια, που τα ταΐζουν και τα ποτίζουν τζάμπα στις λαϊκές ταβέρνες, γιά να φαίνεται το μαγαζί γεμάτο.

Η αλήθεια είναι πως, καμιά φορά γράφουν και κανένα ωραίο.

iii. Διάφορα μέτριας νοημοσύνης φοιτητάκια, και λοιπά παρεμφερή όντα, κυρίως από σχολές που κάνουν (προχωρημένα) μαθήματα σε υπολογιστές.

Αυτοί προσπαθούν ν’ αποδείξουν ότι είναι μικροί θεοί του computing, ότι δηλαδή μπορούν να σου κάνουν ζημιά στο ιστολόγιο, ή να εντοπίσουν τον υπολογιστή σου και να τον γεμίσουν ιούς, κτλ κτλ. Έτσι, απλά γιά ν’ αποδείξουν πως είναι μάγκες, κι εσύ σκουπίδι.
Δε βαρυέσαι… Η υποτίμηση του αντιπάλου είναι ασθένεια της παιδικής ηλικίας. Κάποτε, όμως, θα βρεθεί και η καπάτσα γκόμενα να τους τυλίξει, και να τους κάνει ανθρώπους! Μέχρι τότε, ας κοιτάξουν να περάσουν κανά μάθημα, ή να βρουν καμιά δουλειά. Φιλική συμβουλή, διότι η ζωή είναι μικρή και περνάει γρήγορα!

Ειδικά στα δικά μας, τώρα:

iv. Διάφοροι αυτόκλητοι …υπηρέτες «βασιλέων» και …μικρών θεών επί Γης.

Εννοώ, τσιράκια του όποιου «ερευνητή» του «χώρου» περνιέται γιά «μύστης», κτλ, και δημιουργεί τη δική του «αυλή θαυμαστών», κάπως σαν άνθρωπος του υποκόσμου παύλα πρόεδρος ΠΑΕ, που δημιουργεί ιδιωτικό «στρατό» χουλιγκάνων και μαχαιροβγαλτών. Δηλαδή, μέλη γιαλαντζή σεχτών.
«Γιαλαντζή», διότι… τί να σας κάνω; Την καπατσοσύνη πχ του Χάμπαρντ -να τρώει αγρίως φράγκα από τα μέλη και να πηδάει αγρίως τις «πιστές»- λίγοι την έχουν παγκοσμίως. Οι «σέχτες» του είδους που ανέφερα (σε μέγιστο ποσοστό εγχώριες και με λίγες δεκάδες μελών), είναι πολύ λάϊτ και χωρίς λιπαρά. Παναπεί, χωρίς ικανότητες …Αλ Καπόνε: πχ καμμία της δεν μπόρεσε να βάλει -εξ όσων γνωρίζω- χέρι σε περιουσίες. Στο κάτω-κάτω, μόνο γιά τη δόξα αγωνίζονται, βραδερφέ, όντες «Ελληναράδες» και «πατριώτες»! Και θα δείξουν (σε κάποιο αόριστο μέλλον…) αυτοί στους κακούς, πόσ’ απίδια βάν’ ο σάκκος!

Δεν δίνω παραδείγματα, διότι θ’ αναγκαστώ να τα βάλω και με πεθαμένους – και δεν το θέλω.

Αυτού του είδους τα τρόλλς νομίζουν πως αποκτούν λάμψη από την (ανύπαρκτη) αίγλη του «αρχηγού Ήλιου», και παρουσιάζουν συμπεριφορά ντόμπερμαν: μη βρεθεί κανείς να πει κάτι, κατά τη γνώμη τους επιλήψιμο, γιά τον «αρχηγό», και ορμάνε να τον ξεσκίσουν. (Αυτοβούλως, διότι το δίποδο ντόμπερμαν υπερέχει του τετράποδου – στο ότι δεν περιμένει εντολή απ’ το αφεντικό, γιά να ορμήσει! LOL!!!)

Ετούτη εδώ είναι βαρύτατη περίπτωση εγκεφαλικής βλάβης, αλλά όχι ανίατη: Η θεραπεία εν προκειμένωι είναι το φοβερό ρεζίλεμα που τους περιμένει, όταν ο «αρχηγός» πάρει ανάποδες με την πάρτη τους, και τους αποπέμψει από το ποίμνιον. Τότε γίνονται άνθρωποι, αλλά γιά την υπόλοιπη διαδικτυακή κοινότητα αποτελούν καμμένα χαρτιά. Εσαεί.

v. Σε μεγαλύτερο βαθμό, διάφορα μέλη …σοβαρών σεχτών – απ’ αυτές που κρατάνε το μέλος απ’ τ’ αρχίδια του μιά ζωή, και δεν το αφήνουν να φύγει. Και …του ξαλαφρώνουν το πορτοφόλι κανονικά και σε τακτική βάση.

Μιλάμε γιά σέχτες, κυρίως διεθνείς, όπου ρέει -προς άγνωστες κατευθύνσεις- το παραδάκι (των μελών) άφθονο. Ετούτοι εδώ είναι πάλι ντόμπερμαν, αλλά με …πτυχίο από σχολείο σκύλων! LOL!!! Δεν επιτίθενται, παρά μόνον εάν διαταχθούν από «ανώτερο» στη σέχτα.
Σκοπός της επίθεσής τους είναι να δυσφημούν, συκοφαντούν, γελοιοποιούν, απειλούν, κτλ κτλ κτλ, όποιον πει κακό λόγο γιά τη σέχτα. Επίσης, τα ίδια πράττουν σ’ όποιον τολμήσει να θίξει κάποια θέματα, που γιά τη σέχτα αποτελούν (άτυπο) «μονοπώλιο» και «κοπυράϊτ». Ήτοι, μόνον η σέχτα θα συζητάει γι’ αυτά και μόνον με τον τρόπο που θέλει αυτή – κι αν εσύ, τυχαίε αναζητητή, θες τέτοιες «αλήθειες», μόνο σ’ ένα μαγαζί επιτρέπεται να πας. Έτσι και τολμήσεις να …κόψεις δικό σου χρήμα, φίδι που σ’ έφαγε! (Ουροβόρο!)

Οι πιό προχωρημένοι απ’ αυτούς αποτολμάνε και αστρικές επιθέσεις. (Κάτι ξέρω επ’ αυτού… Όπως κάτι ξέρει κι αυτός, που του έβγαλα τα μάτια πριν μερικά χρόνια.)

vi. Ακόμη επιθετικώτεροι είναι οι διάφοροι φανατικοί. Πχ αναρχικοί, ή αλλοεθνείς που δε γουστάρουν με τίποτε την Ελλάδα και τους Έλληνες. (Αλλά τα επιδόματα της φτωχής Ελλάδας τα τσεπώνουν μιά χαρά.)

Μιλάμε γιά ανίατες περιπτώσεις μαλακίας, μισανθρωπίας, κακίας, οπότε μ’ αυτούς δεν ασχολείσαι. Κατ’ ευθείαν στον σκουπιδοντενεκέ.

vii. Σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό, διάφορα πρακτόρια.

Εδώ τα πράγματα σοβαρεύουν πολύ, διότι τα πρακτόρια δεν περιορίζονται σε ψυχολογικό πόλεμο με βρισίδια, ειρωνείες, κτλ. Αφ’ ενός, υιοθετούν προσωπικότητα νεαρού ατόμου, που σε προσεγγίζει φιλικά, επειδή πχ «είσαστε και οι δύο φοιτητές» και «σε καταλαβαίνει», ή έχετε τα ίδια ενδιαφέροντα, κτλ. Αφ’ ετέρου, προσπαθούν παράλληλα να εντοπίσουν το τερματικό σου, ώστε, αν παραγίνεις «ενοχλητικός», να σου ρίξουν και μία …βίζιτα οίκαδε, διά τα περαιτέρω.
Μέχρι στιγμής, όμως, στο Ελληνόφωνο Διαδίκτυο, τα πρακτόρια δεν έχουν πραγματοποιήσει …βίζιτες. (Απ’ όσα ξέρω, δηλαδή.) Περιορίζονται στην (με αυστηρούς κανόνες εκπαιδευτικού εγχειριδίου πρακτόρων) απαξίωση, στην οποία περιλαμβάνονται κι επιστημονικά -ή επιστημονικοφανή- επιχειρήματα: «- Δεν ξέρεις τί σου γίνεται από Μαθηματικά, ρε φίλε!», και λοιπά παρόμοια.

Δεν νομίζω να ξέχασα κάποια κατηγορία. Αν ναί, παρακαλώ συμπληρώστε με.

Γνωρίζοντας όλα τα παραπάνω, η δική μου στάση εξ αρχής ήταν η πλήρης ελευθερία των σχολίων. Μ’ έναν και μοναδικό -πονηρό- σκοπό: την δημοσκόπηση …απ’ την ανάποδη! Δηλαδή, και με δεδομένο ότι «κάποιοι» γνωρίζουν πράγματα, που εγώ έκανα δεκαετίες να βρω:

Όσο περισσότερο επιθετικά γινόντουσαν τα σχόλια σε κάποιες αναρτήσεις, τόσο περισσότερο θα καταλάβαινα ότι «ενοχλώ». Ότι πλησιάζω στην αλήθεια!

Δεν υπολόγισα ένα πράγμα, διότι ουδείς τέλειος: ότι τα …μικρόβια που «καλλιεργούσα», θ’ αργούσαν κάπως να καταλάβουν αν «ενοχλώ» ή όχι. (Διότι τόσο σαΐνια δεν είναι.) Ειλικρινά, περίμενα οχετό ύβρεων στην προτελευταία ενότητα της «Σαντορίνης», εκεί που μιλάω γιά αρχαίες «συσκευές», αλλά διαψεύστηκα. (Μπορεί και ν’ …άργησαν οι ύβρεις, αλλά δεν θα καθήσω πλέον να περιμένω.)
Κι ακόμη μεγαλύτερο βόθρο ανέμενα …στο μέλλον – γιά κάποιες άλλες τσουχτερές αναρτήσεις, που έχω στα σκαριά.

Ωριμότερες, όμως, σκέψεις, επέβαλαν την οριστική κατάργηση τέτοιων «δημοσκοπήσεων», διότι τον σκοπό τους τον έχουν ήδη εκπληρώσει απάνω-κάτω.
Τώρα, ο χρόνος, τουλάχιστον ο δικός μου, έχει γίνει αγαθό εν ανεπαρκείαι. Άρα, εφεξής υποχρεούμαι να τον ξοδεύω με πολλή φειδώ.

Ευχαριστώ, λοιπόν, τα τρόλλς, διότι -έστω κι άθελά τους- υπηρέτησαν έναν ευγενή σκοπό. Αλλά τέλος το πανηγύρι! Ας μη στεναχωριένται, όμως: το Διαδίκτυο είναι απέραντο, θα βρουν αλλού καινούργιο Λούνα Πάρκ να παίζουν.

Σαντορίνη 2012; – επίλογος

10 Σχόλια

το τελείωμα του παρόντος άρθρου, το ερωτηματικό του τίτλου εξακολουθεί να παραμένει. Δεν γνωρίζω αν πράγματι θα συμβεί έκρηξη ή όχι, διότι τα στοιχεία είναι ανεπαρκή. Τ’ είν’ ο κάβουρας, τ’ είν’ το ζουμί του! Ενδείξεις έχω, όχι αποδείξεις – κι ό,τι μπόρεσα να συμπεράνω απ’ τις ενδείξεις, σας το παρουσίασα.

Ας κλείσουμε, λοιπόν, όμορφα!

Μακάρι να μη συμβεί έκρηξη, και νά ‘χω άδικο. Αλλά, κι αν ακόμη συμβεί, να είναι όπως οι αμέσως προηγούμενες: «ελαφριά», σχεδόν γραφική! Να βοηθήσει την επιστήμη σε συμπεράσματα, να την κινηματογραφήσουν… και να συρρέουν οι τουρίστες στις καφετέριες του νησιού, γιά να δουν και να ξαναδούν το φίλμ… κι αν έχω δίκιο γιά την «πυθαγόρεια» κβάντιση του χρόνου, ας γίνει αυτό αφορμή γιά ένα επιστημονικό βήμα προς τα εμπρός. Καιρός είναι να ξεκολλήσει η επιστήμη από την ανοησία που τη δέρνει σήμερα – διότι σήμερα η επιστήμη αποτελεί κυρίως εργαλείο εξουσιασμού, κι όχι έρευνας.

Θα σας παραθέσω μερικές φωτογραφίες μου απ’ το νησί, να γουστάρετε! Αφιερωμένες σε όλους εκείνους τους σιχαμένους σκοτεινοκίνητους «ερευνητές», που λένε και ξαναλένε πως η Γη μας είναι …«τόπος εξορίας» γιά τις ψυχές!

Έ, όχι αυτή η ομορφιά «τόπος εξορίας», ρε ζώα!

Βλέπετε, η Σαντορίνη δεν είναι απλά ένα όμορφο μέρος, δεν είναι απλά ένα όμορφο μέρος που έχω επισκεφθεί, είναι ένα από τα μέρη που μου έκλεψαν την καρδιά! Πολλά μέρη αγαπάω, αλλ’ αυτό είναι το κάτι άλλο!
(Γιά να μην απορείτε, τα άλλα μέρη που μου έκλεψαν την καρδιά είναι ο Όλυμπος, η Κωνσταντινούπολη και το νότιο Μαρόκο.)

Λοιπόν… Από …καφέ άρξασθαι! 🙂

Ωραίοι οι «καλλιτεχνημένοι» τοίχοι, δε λέω! Ιδού ακόμη ένας, με τοπίο σε τεχνοτροπία «fauve»:

Η περίφημη σπασμένη σκάλα απ’ τον οικισμό στο Ακρωτήρι:

Και η παραλία με το κόκκινο χ(ρ)ώμα, δυτικά απ’ το Ακρωτήρι. (Εκεί, άμα πατάς ξυπόλητος, …πυροβατείς σε θερμοκρασίες πάνω από 50° Κελσίου! Μην το τολμήσετε!) Η άσπρη γραμμή δίπλα στη θάλασσα είναι ένα πλήθος από ομπρέλλες!

Νέα Καμμένη, αρχιτεκτονική (στα Φηρά, πρώτο πλάνο)…«προϊστορίκ-μαϊμού», και κάτω αριστερά το …ζώδιο του γράφοντος! 🙂

Ο σημερινός κρατήρας στη Νέα Καμμένη, σε μέγεθος ίσο μ’ ένα πιάτο φαγητού – μόλις που φαίνεται στο αριστερό χέρι του τύπου με την κόκκινη μπλούζα:

Και σε λεπτομέρεια:

Ακτογραμμή στην Παλαιά Καμμένη, με χαρακτηριστικό χρώμα, οφειλόμενο στις προσμίξεις του θαλάσσιου νερού με διάφορα ηφαιστειακής προελεύσεως υλικά (σκουριές, κτλ) :

Όπου σταματάνε τα εκδρομικά πλοιάρια (μετά την ξενάγηση στη Νέα Καμμένη και πριν την επίσκεψη στη Θηρασία γιά φαγητό), γιά να κάνουν οι τουρίστες «μιά βουτιά»:

Και να βγούνε μαύροι κι αγνώριστοι απ’ τα ηφαιστειακά υλικά, λες κι άλλαξαν φυλή! 🙂 Ή, λες και είναι μαυρισμένοι υποψήφιοι μετά τις εκλογές! LOL!!! 🙂
(Καλά… το κακό αυτό είναι προσωρινό. «Θεραπεύεται» με μερικές απλωτές στα πιό βαθειά νερά, που είναι σκέτη θάλασσα. Προσοχή μόνο, διότι έχουν αναφερθεί περιστατικά που το θαλασσινό νερό της περιοχής αυτής δεν κρατάει το ανθρώπινο σώμα στην επιφάνεια. Αν δεν ξέρετε πολύ καλό κολύμπι, ξεχάστε τη «βουτιά».)

Το λογικό κλείσιμο στο μίνι-φωτογραφικό αφιέρωμα μας, θα ήταν το περίφημο ηλιοβασίλεμα της Οίας! Αλλ’ αυτό σας αφήνω να τ’ ονειρευτείτε!

Προσθήκη αυθημερόν:

– Και ο Νοστράδαμος;

Ξεχάστε τον!

Πολλοί («)προφήτες(«) (εντός ή εκτός εισαγωγικών, δηλαδή) ή («)διορατικοί(«) παθαίνουν το εξής: όταν «βλέπουν» το ρεύμα του χρόνου με τα μάτια του μυαλού, πολλές φορές μπερδεύονται. Βλέπουν παρελθοντικά γεγονότα, και τα νομίζουν μελλοντικά.

Ο Νοστράδαμος έχει συλληφθεί αρκετές φορές «κλέπτων οπώρας». Πχ «είδε» την άλωση της Ζάρα (πόλης στα Δαλματικά παράλια) από τους σταυροφόρους της Δ’ Σταυροφορίας ως μελλοντικό γεγονός, ενώ αυτό συνέβη 350 χρόνια πριν απ’ αυτόν.
Τα ίδια και με την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης: προφανέστατα «είδε» την «μινωϊκή» έκρηξη, και τη θεώρησε μελλοντικό γεγονός. Ο ίδιος δεν το κατάλαβε το λάθος του, αλλά τον «προδίδουν» τα συμφραζόμενα: χρησιμοποιεί τις τότε ονομασίες των τόπων. Πχ το Άργος το αποκαλεί με τη μυκηναϊκή του ονομασία, «Λάρισσα», εν χρήσει την εποχή της έκρηξης. Αντίθετα, στην κλασική αρχαία Ελλάδα, το Άργος λεγόταν «Άργος» – όπως και σήμερα.

Το χαμόγελο του τρόλλ

18 Σχόλια

ο τρολλάρισμα είναι γνωστό πως εμφανίστηκε σχεδόν αμέσως μετά την εμφάνιση του Διαδικτύου. Μετά την εμφάνιση του τελευταίου ως μέσου προσβάσιμου στον πολύ κόσμο, εννοώ.
Όποιος, λοιπόν, χρησιμοποιεί το Διαδίκτυο κι έχει ανοικτή την αμφίδρομη επικοινωνία, δεν γλυτώνει απ’ αυτό. Φυσικά, δεν «γλύτωσε» απ’ αυτό ούτε και ο γράφων – ούτε και οι καλοί διαδικτυακοί του φίλοι.

Επειδή, όμως, μερικοί-μερικοί το παράκαναν (στο παρόν ιστολόγιο) στα βρισίδια και την αισχρή συμπεριφορά τώρα τελευταία, καιρός να τους πω μερικά πραγματάκια. Ή, μάλλον, να τα εκμαιεύσω.

Πρώτα-πρώτα, να ξεκαθαρίσουμε το εξής: όπως είπε κάποτε κι ο Ζουράρις, το υβρεολόγιο ουδέποτε επέφερε μετατόπιση ισχύος. Παναπεί ότι εγώ ζω τη ζωή μου μιά χαρά, όπως τη ζούσα. Και τρώω το φαγητό μου, και κοιμάμαι, και τα πάντα. Δεν μασάω ούτε κατά ένα χιλιοστό από βρισιές και χλευασμούς. (Πιστεύω το ίδιο και όσοι φιλοξενούνται «παρά τωι οικοδεσπότηι« – αλλά η φιλοξενία στην Ελλάδα ποτέ δεν έπαψε να είναι ιερή, γι’ αυτό και πρέπει να τραβήξω τ’ αυτί των αγενών.)

Ερώτηση, λοιπόν, πρώτη:

  • Νομίζετε πως δεν μπορώ να βάλω moderation στα σχόλια; ή, μήπως, νομίζετε ότι δεν ξέρω πώς γίνεται αυτό;

Η ερώτηση είναι, φυσικά, ρητορική.

Και ναί, η επόμενη ερώτηση είναι ακριβώς αυτή που καταλάβατε:

  • Γιατί, τότε, σας αφήνω ελεύθερα να βρίζετε, ώ τρόλλς;

…Και η απάντηση είναι ακριβώς αυτή που φοβάστε, και δεν θέλετε να βγει στην επιφάνεια!

Με είχατε υποτιμήσει, έ; Άντε γειά, τρολλάκια! 🙂

Υγ: Γιά τον ίδιο λόγο, δεν κάθομαι ν’ ασχοληθώ με τα ip’s σας. Το ξέρω πως το πολύ-πολύ να καταλήξω σε κανένα Ίντερνετ καφέ, ή κανένα πανεπιστήμιο. Σιγά τα ωά.

Σαντορίνη 2012; – θ’ 3.2

27 Σχόλια

ο δεύτερο τρομερό μυστικό, τώρα, έχει το φανερό μέρος του και το κρυφό μέρος του.

Όταν το κατάλαβα, με συγκλόνισε. Ήταν σα να μου έριξε στο άθλιο κεφάλι μου κεραυνό ο Θεός Ήφαιστος! Γιά δοκιμή, πριν παραδώσει τους υπόλοιπους κεραυνούς στον Δία! 🙂

Πριν αποκαλύψουμε το μυστικό, όμως, μερικές αρχαιολογικές γνώσεις θα βοηθήσουν.

Η εικόνα ταλαίπωρων προσφύγων με μπαγκάζια, επάνω σε αρχαία πλοία, να κωπηλατούν μετά μανίας φεύγοντας απ’ τη Σαντορίνη ενώ τα γυναικόπαιδα κλαίνε, κι από πίσω να τους κυνηγάει ένα τεράστιο τσουνάμι, είναι μία ηλιθιότητα και μισή. Καλή μόνο γιά τις αισχρής αισθητικής ταινίες «καταστροφών» του Χόλλυγουντ! Η πραγματικότητα, όμως, είναι τελείως διαφορετική.

Οι κάτοικοι της πάλαι ποτέ Στρογγύλης κατάλαβαν πολύ καλά τί θα ερχόταν, κι έφυγαν εγκαίρως!

Έφυγαν τουλάχιστον έναν χρόνο πριν την μεγάλη έκρηξη, διότι κατάλαβαν άριστα πού θα οδηγούσαν τελικώς τα λεγόμενα «πρόδρομα φαινόμενα». Άρα, είχαν άριστη γνώση της συμπεριφοράς των ηφαιστείων – και δεν εξετάζω τώρα πώς την απέκτησαν.
Το ότι έφυγαν εγκαίρως, φαίνεται από το ότι δεν βρέθηκε πίσω ούτε ίχνος ανθρώπινου σκελετού. Δείγμα πως, όχι μόνο έφυγαν, αλλά και είχαν όλον τον χρόνο να πάρουν και τους νεκρούς τους μαζί τους («θήκας τε προγόνων…»), όπως πολλούς αιώνες αργότερα έκαναν οι κάτοικοι της Πάργας μπροστά στο τσουνάμι «Αλή Πασάς». Ο μόνος σκελετός που βρέθηκε στις ανασκαφές, ανήκε σ’ ένα …γουρουνάκι! Ίσως ο ιδιοκτήτης του να το θεωρούσε κατοικίδιο, και να το υπεραγαπούσε.

Οι Στρογγυλαίοι πήγαν κατά πάσα πιθανότητα στην Κρήτη. Σύμφωνα με τον ξεναγό, που είχα ακούσει εγώ στην πρώτη επίσκεψή μου στο νησί, επειδή συναριθμούσαν κάπου τριάντα χιλιάδες άτομα, και μόνον η Κρήτη μπορούσε να τους θρέψει και να τους παρέχει νερό. Κατά τον ίδιο ξεναγό, και στη Σαντορίνη πρέπει να υπήρχε πηγή νερού (διότι αλλοιώς όλος αυτός ο κόσμος δεν θα μπορούσε να μένει στο νησί – δες και τις περίφημες λουτρικές εγκαταστάσεις τους), η οποία, όμως, είτε δεν βρέθηκε ακόμη (καταπλακωμένη από λάβα, σε περιοχή που δεν έχει ανασκαφεί ακόμη), είτε διαλύθηκε με την έκρηξη του 1624 πΧ.
Κατ’ εμένα, πήγαν στην Κρήτη και γιά έναν άλλο λόγο: ήταν ο ίδιος ακριβώς λαός, η ίδια ακριβώς Ελληνική υποφυλή με τους Ετεόκρητες! Άρα, λογικό που πήγαν στ’ αδέρφια τους!

Δεν ξέρω αν έχει κάποια σημασία, πάντως αν επεκτείνουμε τον διάδρομο της αυλής του ανακτόρου της Κνωσσού προς βορράν (όπου λέγεται ότι ο Μίνως έκανε βόλτες τις νύχτες, γιά να εμπνευστεί), η προέκταση σημαδεύει τον οικισμό στο Ακρωτήρι!

Αφού οι κάτοικοι έφυγαν, φαίνεται πως οι σεισμοί και τα πρόδρομα φαινόμενα σταμάτησαν γιά λίγο. Οπότε, επέστρεψαν μερικοί στο νησί, κυρίως τεχνίτες, γιά να δουν τί απέγιναν τα σπίτια. Έχουν ανιχνευθεί στον οικισμό του Ακρωτηρίου δείγματα καταστροφής από μεγάλο σεισμό, πχ σπασμένα σκαλοπάτια από βάρος (μάλλον πέτρινη δοκό), που έπεσε απάνω τους. Όπως έχουν ανιχνευθεί και προσπάθειες γιά επιδιορθώσεις.
Τελικά, φαίνεται πως τα (πολύ έντονα) πρόδρομα φαινόμενα ξανάρχισαν, οι τεχνίτες παράτησαν τα πάντα στη μέση, και ξαναέφυγαν οριστικά προς την Κρήτη – όπου και τους βρήκε η μεγάλη έκρηξη έναν χρόνο μετά. Κανείς δεν ξαναπήγε πλέον στο νησί, γιά αιώνες… έως ότου έφτασε ο Θήρας με τους αποίκους του.

Το δεύτερο μυστικό, λοιπόν; ποιό είναι;

Ήδη σας το είπα εν μέρει! Δείτε το κιόλας ξανά:

Η άριστη γνώση της συμπεριφοράς των ηφαιστείων! Άριστη, όχι μόνο γιά τα τότε δεδομένα, αλλά και γιά τα σημερινά! Μάλιστα, πιό προχωρημένη απ’ όσα ξέρουμε εμείς γιά το θέμα!

Μα, να μένουν ακριβώς επάνω στον κρατήρα του ηφαιστείου;

Ακριβώς επάνω στον κρατήρα του ηφαιστείου;

Αμέσως μόλις συνειδητοποιήσουμε το «μυστικό» αυτό, οδηγούμαστε και στο κρυφό του μέρος:

Οι «προϊστορικοί» Σαντορινιοί καθόντουσαν σαν πασάδες επάνω στον κρατήρα, επειδή είχαν τρόπο να καταπνίγουν τις όποιες πιθανές εκρήξεις του ηφαιστείου!!!!!

Πώς;

Με κάποιες συσκευές.

Εδώ πάλι θα κάνω μία παρένθεση, γιά να ξεκαθαρίσω κάτι: Όταν σήμερα μιλάμε γιά «συσκευή» ή «μηχάνημα», αυτομάτως εννοούμε κάτι που έχει τέλεια λειασμένα μέρη, μέταλλα σχεδόν χημικώς καθαρά, κράματα μελετημένα με το μικροσκόπιο, πολυπλοκότητα, κι ένα κάρρο ηλεκτρονικά γιά έλεγχο.
Είναι σίγουρο, επομένως, πως πολλοί αναγνώστες θα γελάσουν στον ισχυρισμό μου, ότι οι αρχαίοι αυτοί νησιώτες διέθεταν συσκευές, που κατέπνιγαν το μάγμα.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται το λάθος τους! Διότι, οι συσκευές δεν είναι απαραίτητο να είναι όπως τις εννοούμε σήμερα. Μπορεί ν’ αποτελούνται από απλούστατα υλικά, και μάλιστα μή-αγώγιμα, όπως ξύλα και πέτρες. Αμφιβάλλετε; Κακώς!

Διάφορες κατασκευές, από τους «ιαματικούς τροχούς» των Ινδιάνων της Β. Αμερικής…

…μέχρι το Στόουν(χ)ετζ…

…φαίνεται πως, όντως έφερναν αποτέλεσμα γιά τους σκοπούς, γιά τους οποίους ήταν φτιαγμένες. Αλλοιώς, οι εξαγριωμένοι κάτοικοι της εποχής θα έριχναν το ξύλο της αρκούδας σε σαμάνους και Δρυΐδες! LOL!!! 🙂

Με την ευκαιρία, ένα ανέκδοτο:

Αναλαμβάνει καθήκοντα, λέει, ο νέος σαμάνος των Ινδιάνων, ο οποίος όμως δεν πρόλαβε να εκπαιδευτεί καλά, διότι ο παλιός πέθανε ξαφνικά. Αλλά τον περικυκλώνει η υπόλοιπη φυλή, και τον ρωτάει: «- Θα έχουμε βαρύ χειμώνα, μάγε;»
Τί να πει αυτός, τώρα!… Πήρε σοβαρό ύφος (διότι η εξουσία δεν πρέπει ν’ αμφισβητείται!), κι απάντησε: «- Μαζέψτε ξύλα!» Σου λέει, κι άμα δεν βγει βαρύς ο χειμώνας, όλο και κάποια δικαιολογία θα βρω να πω. Στο κάτω-κάτω, τα ξύλα που θα μαζευτούν δεν πάνε χαμένα. Αν, όμως, βγει, θά ‘χω πέσει μέσα, και θ’ ανεβεί το κύρος μου!

Ωστόσο, οι Ινδιάνοι ξεπατώθηκαν στο κόψιμο κορμών και το μάζεμα ξύλων, βαρέθηκαν, και τον ξαναρώτησαν: «- Θα έχουμε βαρύ χειμώνα, μάγε;» Ξαναδίνει, λοιπόν, ο δικός μας την ίδια απάντηση, να μαζέψουν ξύλα. Επειδή, όμως, φοβήθηκε μη φάει …ξύλο στο τέλος, μεταμφιέστηκε, φόρεσε ευρωπαϊκά ρούχα, και πήγε στον μετεωρολογικό σταθμό των λευκών! Εκεί, ρώτησε κι αυτός με τη σειρά του: «- Θα έχουμε βαρύ χειμώνα;»
Και γυρίζει ο υπάλληλος, και του λέει: «- Φυσικά!»
«- Πού το ξέρεις εσύ;», τον ξαναρωτάει ο μάγος. Κι ο υπάλληλος: «- Τί πού το ξέρω, ρε φίλε; δε βλέπεις τους Ινδιάνους, που μαζεύουν ξύλα;» LOL!!!!! 🙂

Συσκευές, λοιπόν. Μιάς πανάρχαιης τεχνολογίας, εντελώς διαφορετικής απ’ τη δική μας.
Δεν θέλω, όμως, να το συνεχίσω, διότι δεν επιθυμώ «επικίνδυνους» συνειρμούς από επικίνδυνα άτομα. Ήδη μίλησα πάρα πολύ δημοσίως. Ξεπέρασα κατά πολύ τις «κόκκινες γραμμές».

Οι αρχαίοι Σαντορινιοί, επομένως, είχαν να δαμάσουν κάτι σαν πολύ μεγάλη …χύτρα ταχύτητας. (Τηρουμένων των αναλογιών, φυσικά.) Κι αφού το δάμαζαν μέχρι τότε, προς τί η «μινωϊκή» έκρηξη;
Φαίνεται πως κάποια στιγμή, κάτι δεν πήγε καλά, και η συμπίεση αιώνων του μάγματος όρμησε προς την επιφάνεια να ξεσπ(κ)άσει μία και καλή! Γι’ αυτό κι έκρηξη τέτοιου μεγέθους σπανίως έχει καταγραφεί στην Ιστορία.

Τώρα, αν σήμερα κάποιος Έλληνας κατέχει τέτοια μυστικά… Βέβαια, υπάρχει και η δυσκολία ότι, όποιον επιχειρήσει να στήσει τέτοιες συσκευές στη Νέα Καμμένη, θα τον δουν και θα τον κυνηγήσουν. (Αρχαιολόγοι, οικολόγοι, Υπουργείο Πολιτισμού, δημαρχαίοι, λοιποί παράγοντες. Αντιθέτως, τα ίδια άτομα ουδόλως μιλάνε γιά τους …λαγούς, που κάποιοι πονηροί εστιάτορες αμόλησαν επάνω στο νησάκι, γιά τζάμπα εκτροφή! Προφανώς τα σκατά των λαγών ούτε προσβάλλουν την «οικολογία» των γιαλαντζή «οικολόγων» των ΜΚΟ – διάβαζε «τρωκτικών του δημοσίου χρήματος»-, ούτε προξενούν «αλλοίωση ιστορικού τοπίου»! Ειδικά άμα είναι επιτυχημένο το λαγοστιφάδο, που θα σερβιριστεί στην τυχούσα «σύσκεψη παραγόντων»! 🙂 )

Αλλά ποτέ δεν ξέρεις!

Older Entries