πως σας έχω ξαναπεί, είμαι αρκετά καλός στο να διακρίνω πληροφορία μέσα σε σύνολα αριθμών «ατάκτως ερριμμένων» – ή σε σχήματα. Εκεί, όπου οι περισσότεροι άνθρωποι δεν βλέπουν τίποτε.
Επομένως, όσα γράφω εδώ, δεν τα σκέφτηκα κατ’ ανάγκην με την ίδια σειρά. Αλλά στο γραπτό πρέπει ν’ ακολουθήσω μεθοδολογική σειρά, ώστε να σας δώσω να καταλάβετε καλύτερα τί εννοώ.

Τί ψάχνουμε, λοιπόν, στις αριθμητικές τιμές των χρονολογιών των εκρήξεων; Ο,τιδήποτε. Ο,τιδήποτε μας δείχνει «τάξη μέσα στο χάος». Δε λέω, έχουμε και τις προτιμήσεις μας στο τί θα θέλαμε να διακρίνουμε (διάβαζε: πυθαγόρεια Μαθηματικά), αλλ’ αφήνουμε τους ίδιους τους αριθμούς να μιλήσουν.

Ο πίνακας αναφοράς με τις χρονολογίες των εκρήξεων και τις διαφορές τους είναι αυτός εδώ:

Η πρώτη, λοιπόν, απόπειρα εξόρυξης πληροφορίας, είναι το:

i – Πλανητικό μοντέλο

Όταν περπατάω, μου έρχονται κάτι πολύ ωραίες εμπνεύσεις! Να παρουσίαζε, λέει, και ο χρόνος πυθαγόρεια σημεία, όπως ο χώρος!… Νά σχημάτιζαν, λέει, οι χρονολογίες των εκρήξεων μία ακολουθία, όπως οι μέσες τροχιές των πλανητών του Ηλιακού μας Συστήματος!… (Κι εννοώ τις πρωταρχικές τροχιές, πρό εκρήξεως Φαέθωνα, αυτές που ανταποκρινόντουσαν στην ακολουθία Φιμπονάτσι.)
Να μπορούσαμε, λέει, μ’ αυτόν τον τρόπο να ξέρουμε και πόση ποσότητα μάγματος τινάζεται έξω κάθε φορά!… αντιστοιχώντας με τις αντίστοιχες μάζες των πλανητών!…

(Θα παρατηρήσατε ότι απο την όλη εικόνα λείπει η ποσότητα μάγματος που βγαίνει έξω με την έκρηξη. Δυστυχώς, όμως, μόνο γιά τον 20ο αιώνα μπορούμε να έχουμε τέτοιες πληροφορίες, όχι γιά τους προηγούμενους – διότι, η Γεωλογία δεν υπήρχε ως επιστήμη.)

Το πλανητικό μοντέλο. Οι αποστάσεις των πλανητών
από τον Ήλιο είναι όροι της ακολουθίας Φιμπονάτσι.
(Οι αποστάσεις και οι όγκοι των πλανητών
δεν έχουν σχεδιαστεί υπό κλίμακα.)

Καλή ιδέα!… Τί «καλή», μεγαλοφυής! 🙂 Αλλά -εκεί που πήγα να ενθουσιαστώ- ανεφώνησα κι ένα τρομερό

– ΏΧΧΧΧ!!!!!!…..

Γιατί; Διότι… Αν η «μινωϊκή» έκρηξη αντιστοιχεί πχ στη μάζα του Δία, και η έκρηξη του 2012 αντιστοιχεί στη μάζα του Ηλίου… συνειδητοποιείτε τί ακριβώς μας περιμένει; έεεεεε;;;

Τέλος πάντων, δεν χάνουμε την ψυχραιμία μας, αν δεν δούμε επακριβώς «τί παίζει». Ακολουθεί, επομένως, ο πίνακας με το 2012 ως «Ήλιο», και διαδοχικά τις χρονολογίες των εκρήξεων ως βάσεις μέτρησης, όπως ακριβώς η μέση απόσταση της Γης απ’ τον Ήλιο θεωρείται εξ ορισμού μία (1) αστρονομική μονάδα. Δηλαδή, οι διαδοχικές χρονολογίες (οι τονισμένες με γκρίζο φόντο) παίζουν (διαδοχικά) τον ρόλο της «Γής».

Ο πίνακας είναι σπασμένος σε τρία κομμάτια, γιά να χωράει στον περιορισμό του μεγέθους εικόνων γιά το ιστολόγιο. Εσείς, βέβαια, πάντοτε μπορείτε να ενώσετε τις εικόνες.



Κοιτάζουμε και ξανακοιτάζουμε τους πίνακες… Καμμία σχέση με ακολουθία Φιμπονάτσι, ή ο,τιδήποτε «πυθαγόρειο». Ούτε κάν αντιστοιχία με τις σημερινές (τις τρομερά διαταραγμένες μετά την έκρηξη Φαέθωνα) μέσες αποστάσεις των πλανητών από τον Ήλιο. Αν ήταν, θα το είχα δει.

Απορρίπτουμε, λοιπόν, αυτό το μοντέλο, και πάμε στο επόμενο. (Μεγαλοφυής η ιδέα, αλλ’ ανεπαρκής! Έμεινε από βενζίνα! 🙂 )

ii – Μοντέλο τυχαίας παρουσίας «χρυσού αριθμού»

Αυτό εδώ σημαίνει πως ψάχνουμε γιά χρονικές αποστάσεις, που μεταξύ τους έχουν λόγους σε δυνάμεις του «χρυσού αριθμού» φ ( = 1.618), αλλά δεν είναι απαραίτητα διαδοχικές, ή σχετιζόμενες. Κάπως έτσι:

Τα ζωγραφισμένα ευθύγραμμα τμήματα μεταξύ τους «απέχουν» όσο ένας πολλαπλασιασμός επί φ, αλλά βλέπετε πως βρίσκονται σε τυχαίες θέσεις.

Γιά να δούμε, λοιπόν, τους σχετικούς πίνακες!…

Σ’ αυτούς, και είναι πολλοί, θέτω ως βάση κάθε φορά μία χρονική διαφορά, την κάνω αριθμητή κλάσματος, και υπολογίζω το κλάσμα με κάθε άλλη. (Εννοείται πως, εάν κάθε αριθμός γίνει αριθμητής, όλοι οι άλλοι με τη σειρά γίνονται -και- παρονομαστές. Άρα, καλύπτουμε όλους τους πιθανούς συνδυασμούς.)
Σας δίνω μόνον τον πρώτο πίνακα από το σύνολο της σχετικής ανάλυσης, κι’ αυτόν σπασμένον σε τρία κομμάτια – γιά τον ίδιο λόγο, όπως παραπάνω:



Οι πίνακες αυτοί -με βάση, βέβαια, τον αριθμό των διαθεσίμων χρονολογιών- προκύπτουν συνολικά 98 (ενενήντα οκτώ). Και τούτο, επειδή στην ανάλυση προσέθεσα ακόμη δύο πιθανές εκρήξεις. (Γιά να είμαι ακριβής, απ’ αυτές τις δύο η μία είναι πολύ πιθανή, η άλλη όχι – αλλά έπρεπε να εξετάσω κάθε περίπτωση.)
Σας έδωσα μονάχα τον πρώτον πίνακα, επειδή καταλαβαίνετε πολύ καλά πως, αν παρέθετα και τους 98, θα σας έπαιρνε ο ύπνος.

Έτσι κι αλλοιώς, η εξέταση των πινάκων και οριζοντίως, αλλά και καθέτως, δεν κατέληξε πουθενά. (Εννοώ σε αποκάλυψη πυθαγορείων σχέσεων.)

Παρατάμε, λοιπόν, κι αυτό το μοντέλο.

Advertisements