υνειδητοποιώ ακόμη μία φορά, ότι «αυτονόητο» δεν υφίσταται. Τουλάχιστον αυτό, που εγώ θεωρώ «αυτονόητο».
Συνειδητοποιώ, επομένως, ότι πρέπει να ξεκαθαρίσω ακόμη μερικά θέματα – και κακώς που τ’ άφησα τόσον καιρό να αιωρούνται στο κενό.

Δεχθείτε, λοιπόν, τούτην εδώ την ανάρτηση ως επί της ουσίας συνέχεια της προηγούμενης.

Θέση πρώτη: Οι σημερινοί Έλληνες στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι διανοητικά αδρανείς.

Όχι, δεν θ’ αποκαλούσα «ηλίθιους» τους σημερινούς Έλληνες – είναι πολύ βαρειά κουβέντα. Αλλά διανοητικά αδρανείς, οπωσδήποτε. Και σε ανησυχητικό βαθμό μάλιστα. Αποδείξεις; Πάμπολλες.

Δες, αναγνώστη μου, τί ψηφίζουν! Ενώ οι πολιτικοί τους πατάνε από κάτω, αυτοί εκεί! Σταθεροί! Τα ίδια λαμόγια στέλνουν ξανά και ξανά στη Βουλή. Τά ‘παμε και παλιότερα… επιγραμματικώς: Την Κυριακή ψηφίζουν οι Έλληνες, και τη Δευτέρα καταριούνται αυτούς που ψήφισαν! (Και μετά τους ενοχλεί ο Πάγκαλος!)
Κι αν πιάσουμε τα πολιτικά ξυπνοπούλια, τους «αναρχικούς», εκεί να δεις ανοησία συνδυασμένη με πολιτικό αναλφαβητισμό!

Θες, αναγνώστη μου, να δεχθώ ότι η πολιτική ευφυΐα είναι μία μορφή ευφυΐας εξειδικευμένη; να το δεχθώ. Τί να σου πρωτοθυμίσω, όμως, από τις υπόλοιπες μορφές ευφυΐας; την οικονομική; …Που οι συντριπτικά περισσότεροι έπαιζαν χρηματιστήριο, ενώ δεν ήξεραν κάν τον μηχανισμό λειτουργίας αυτού του κωλοχανείου; (Νόμιζαν ότι, επειδή είχε «κλείσιμο» με τις μετοχές τους ανεβασμένες, θα πήγαιναν την επόμενη μέρα και θα τις εξαργύρωναν αυτομάτως. Άμ, άλλο το χρηματιστήριο, κι άλλο το «Πάμε Στοίχημα», κακομοίρηδες…)

Ή να σου πω δικές μου ιστορίες, φερ’ ειπείν:

Ο λόγος στην παρέα, μεταξύ φίλων και γνωστών κι αγνώστων, περί Ανοικτού Πανεπιστημίου (ΕΑΠ). Προσπαθώ να αποτρέψω έναν εξυπνάκια απ’ του να κάνει αίτηση, διότι ξέρω πως δεν μπορεί ν’ ανταποκριθεί (ούτε από χρηματικής πλευράς, ούτε από χρόνο, ούτε από μυαλά), θα του βγει ξυνό, και θα κλαίει τα λεφτά του.

– Έχεις τόσα λεφτά γιά πέταμα, γιά τις σπουδές αυτές;
– Τί εννοείς; (Αμέσως η άμυνα του αργόστροφου, μπας και κερδίσει χρόνο.)
– Εννοώ πως οι σπουδές κοστίζουν όσο ένα καινούργιο αυτοκίνητο. Κάπου δέκα χιλιάδες ευρώ.

Η αντίδραση του διανοητικού μπάζου, άμεση – και ειρωνική:

– Σιγά, ρε μαλάκα!

Η κόντρα αντίδραση η δική μου:

– Δώδεκα ενότητες, επί 700 ευρώ η ενότητα, πόσο κάνουν; Συν τα ταξίδια σου και η διαμονή σου, όποτε κληθείς να πας επί τόπου, να δώσεις εξετάσεις, πόσο κάνουν; Συν χαρτιά και στυλό κι απρόβλεπτα έξοδα; Δέκα χιλιάρικα δεν κάνουν απάνω-κάτω;

Το διανοητικό μπάζο απάντησε, όσο απαντάνε και τα πραγματικά μπάζα. Επειδή, όμως, παρεξετράπη, δεν μπορούσα να τον αφήσω έτσι. Του τη χρώσταγα τη χαριστική βολή:

– Εφ’ όσον δεν ξέρεις να κάνεις ούτε έναν πολλαπλασιασμό της Δ’ Δημοτικού, τί σκατά το θες το πτυχίο;

Κι άλλες μορφές ευφυΐας, πχ η κιναισθητική… Πόσους οδηγούς της Φόρμουλα 1 βγάλαμε; Μέχρι και η Ινδία μας …προσπέρασε σ’ αυτόν τον τομέα!

Είχε απόλυτο δίκιο, λοιπόν, ο Ηράκλειτος, που έλεγε «πόλεμος πάντων πατήρ». Απ’ το 1949 μέχρι σήμερα δεν έχουμε πόλεμο, κι έχουμε εφησυχάσει άσχημα. Δεν εύχομαι, βέβαια, να μας τύχουν -έτσι, γιά την υγεία μας- καναδυό πόλεμοι ακόμη, μπας και ξυπνήσουμε, αλλά κι αυτός ο βαθμός διανοητικής αδράνειας πιά, είναι εξοργιστικός.

Θέση δεύτερη: Αυτή η διανοητική αδράνεια έχει μεταφερθεί κι εδώ.

Θά ‘πρεπε να το περιμένω. Εφ’ όσον σε τυχαίο δείγμα ισχύουν πάντοτε τα βεβαιωμένα ποσοστά του συνόλου, τότε η συντριπτική πλειονότης (γειά σου «Αρχαίε»!) του Ελληνικού Λαού, που βαρυέται να σκεφτεί, έχει ανοίξει …αντιπροσωπεία στο μπλόγκι μου, μ’ ένα μεγάλο ποσοστό των αναγνωστών.

Κακώς, όμως. Κάκιστα.

Ξυπνάτε, λοιπόν, πριν χάσετε και την τελευταία σας ευκαιρία. Πρίν φύγει το τραίνο οριστικά, και μείνετε μόνοι να το κοιτάζετε να ξεμακραίνει στον ορίζοντα!

Προς τούτο, δεχθείτε απόλυτα την…

Θέση τρίτη: Όσα γράφω, έχουν συνέπειες.

Αναγνώστη μου, είτε με γουστάρεις, είτε όχι, εφ’ όσον διαβάζεις τα γραπτά μου, προσπάθησε να χωνέψεις τις βασικές μου τις αρχές. Πιές και σόδα γιά τη χώνεψη, αν χρειαστεί, διότι αλλοιώς προκοπή δεν βλέπουμε. Αυτές είναι οι ακόλουθες δύο:

  • Προηγούμαι κατά πολύ των εδώ αναρτήσεων.

Είμαι κατά κανόνα πέντε χρόνια μπροστά απ’ όσα γράφω εδώ. Σας το είπα, αλλά ποιός να το δεχθεί! Λες και ξέρετε καλύτερα από μένα τί έχω στο μυαλό μου!

  • Τα γραπτά μου έχουν μία ορατή πλευρά, και μία αόρατη.

Ειλικρινά, δεν περίμενα να φτάσω στο σημείο να εξηγώ τέτοια πράγματα! Δεν περίμενα πως κανείς δεν θα σκεφτόταν τις τυχόν προεκτάσεις όσων διαβάζει! Αλλά, ως φαίνεται, μου διέφυγε η προβολή της γενικής εικόνας του πνευματικά αδρανούς λαού επάνω στο αναγνωστικό μου κοινό. (Την απώθησα κάτω απ’ το χαλί, στο ασυνείδητό μου, γιά να μην βλέπω την ασχήμια της.) Και μ’ αρέσει, που στα σχόλια έγινε και λόγος για κηφήνες!!!
Τί θέλετε, λοιπόν, να σας πω; Τί θέλετε ν’ αναλύσω περισσότερο; Πώς υπάρχουν πράγματα που λέγονται, και πράγματα που δεν επιτρέπεται να ειπωθούν δημοσίως; Πως και προσωπικά, υπακούων στον Συμπαντικό Νόμο, δεν θέλω επ’ ουδενί να μιλήσω γιά κάποια «επέκεινα»;

Όμως, ουδείς σας απαγορεύει να τα σκεφθείτε εσείς.

Αλλά όοοοοοχι!!! Τί «σκέψεις» κι αηδίες! Εσείς δεν θέλετε τέτοια πράγματα. Εσείς θέλετε όχι μόνο το φαγητό στο πιάτο, όχι μόνο τα μαχαιροπήρουνα δίπλα, αλλά να σας ταΐζουν στο στόμα – και μάλιστα, με το φαγητό προμασημένο, γιά νά ‘ναι μαλακό.
Κι έτσι, αν σας τα δώσει έτοιμα ο ΕργδημΕργ, εντάξει. Θα του κάνετε και κριτική από πάνω, με δυό γραμμές «έξυπνων» σχολίων! Αν όχι, αν δηλαδή δεν σας λέει ευκολοχώνευτο παραμυθάκι, τότε «έχουν πάρει τα μυαλά του αέρα», «μαλακίζεται», και δεν ξέρω τί άλλο αρνητικό.

Δεν πειράζει, καρδιά καλή. Δεν περίμενα εσάς, να μου πείτε ποιός είμαι – ή τί μπορώ να κάνω σ’ αυτή τη ζωή, και τί όχι.

Αλλά μία τελευταία –τελευταία, όμως, έ; – ευκαιρία τη δικαιούστε. Πχ:

Αν νομίζετε ότι η ανάρτηση, με τις εκκλησίες του ιστορικού κέντρου της Θεσσαλονίκης, ήταν απλά χάσιμο χρόνου, που κάθησα και μέτρησα τις αποστάσεις «μερικών τρούλλων» με το Γκούκλ Έρθ, τότε δεν έχετε δει ούτε την κορυφή του παγόβουνου.
Τί θες, λοιπόν, να σου περιγράψω απ’ το υπόλοιπο παγόβουνο στα ίσα και χωρίς προφυλάξεις, αδρανούντα αναγνώστη μου; Και γιατί να σ’ το πω – ακόμη και ιδιωτικώς; Σάμπως θα το καταλάβεις; Εδώ ειρωνεύεσαι τα εύκολα.

Λοιπόν…

Θέση τέταρτη: Χρησιμοποιήστε το μυαλό σας! Συνεχώς.

Και δεν θα σας διαφύγει τίποτε. Θα βρείτε και τον δρόμο (που σας άνοιξα), και το μυστικό μονοπάτι (που θέλει ξεχορτάριασμα).

Χρειάζονται κι αυτά εξήγηση;

Καλό Σαββατοκύριακο!

Advertisements