ετά την δεκαεφτά Νοέμβρη, ξημέρωσε ακόμη μία ένδοξη μέρα: η δεκαοχτώ Νοέμβρη! 🙂
Κατά την οποία ανακοινώνεται στο Πανελλήνιον (όχι το ζαχαροπλαστείο, το «Πανελλήνιον κοινόν» εννοώ) το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του παρόντος ιστολογίου! Διότι ημείς τολμώμεν, εκεί όπου δεν τολμώσιν ούτε οι πρωθυπουργοί! (Αυτό είναι σύνθημα του παρόντος ιστολογίου, και είναι κοπυράϊτεντ. Μην τολμήσει κανείς να το αντιγράψει, θα του κόψω τα ποδάργια!)

Με ερώτηση: «Τί εθνικό νόμισμα θέλετε;» και επί συνόλου 52 εγκύρων ψηφοδελτίων, έλαβον:

  • Ευρώ: 4 ψήφους, ή 7%.
  • Δραχμή: 33 ψήφους, ή 63%.
  • Εφ’ όσον δεν έχ’ η τσέπη μου, δεν με νοιάζει: 15 ψήφους, ή 28%.

Ο Εργοδότης ψήφισε την τρίτη επιλογή, ως άξιος μαθητής του θυμοσόφου Διογένη του Κυνικού.

Επί του αποτελέσματος, παρατηρούμε ότι οι οπαδοί της «Ευρωπαϊκής Ιδέας» είναι ελάχιστοι! Αναμενόμενον, διότι οι «εταίροι» μας (κακό ψόφο νά ‘χουνε) την είδανε κάπως. Μας θέλουνε όχι μόνο για γκαρσόνια, αλλά ως δούλους γενικώς. Οπότε, δεν θα βρουν εδώ πολλούς οπαδούς.
Οι οπαδοί της δραχμής… νοσταλγοί του παρελθόντος; απλά ρομαντικοί; απλά πατριώτες; ρεαλιστές (σου λέει, τυπώνουμε όσα χαρτάκια γουστάρουμε εμείς) ; Όπως και νά ‘χει, αποτελούν την απόλυτη πλειοψηφία – άρα, πρέπει να ξαναδούμε απ’ το Ιντερνέτι τις εικόνες των προ του 2000 χαρτονομισμάτων, γιά να προετοιμαζόμαστε σιγά-σιγά γιά την επάνοδο στη δραχμή!
Η τελευταία επιλογή, τώρα, δείχνει πως τουλάχιστον το ένα τέταρτο των συμπατριωτών τό ‘χει ρίξει στη φιλοσοφία!… σοφώς ποιούν! 🙂 (Διότι, φιλοσοφείς είτε όταν έχεις άπειρα λεφτά -πχ Πλάτων-, είτε όταν είσαι καταντίπ μπατίρ – πχ Σωκράτης! Οι απ’ ανάμεσα καταστάσεις δεν ευνοούν την αναζήτηση υψηλών νοημάτων!)

Ακόμη δυό πραγματάκια, με αφορμή το δημοψήφισμά μας:

Το πρώτο, πως μαίνεται μάχη Λέσχης Μπίλντερμπεργκ και Τριμερούς Επιτροπής. (Εντάξει, δεν κομίζω γλαύκα ες Αθήνας – διότι μόνον οι ηλίθιοι δεν το βλέπουν αυτό.) Η πρώτη, αφού τσάκισε (με τον τεχνητό σεισμό του Χαάρπ στη Φουκουσίμα) την Ιαπωνία, δηλαδή το πρώτο «πόδι» της Τριμερούς, πήγε να τσακίσει και το δεύτερο, την Ευρώπη, μ’ επίθεση στο ευρώ και στις εθνικές οικονομίες. (Προφανώς, μετά είχαν σειρά οι ηπαπάρα.)
Ωστόσο, η Τριμερής αντέδρασε στη δεύτερη απόπειρα – φτάνοντας στο σημείο να μας βάλει καπέλλο τον άνθρωπό της, τον Παπαδήμ(ι)ο, ώστε να σωθεί το ευρώ. Εννοείται, εις βάρος της Ελλάδας και του Ελληνικού Λαού – και μην έχετε αυταπάτες. Μόνο γιά καλό δεν μας κουβαλήθηκε εδώ αυτό το υποκείμενο. (Μ’ αρέσει που …έκανε και νάζια, πριν αναλάβει την πρωθυπουργία!!!)
(Πολύ «προχώ» η χώρα μας: αντί να εκλέγει τους πρωθυπουργούς, άρχισε να τους …προσλαμβάνει!!! Να προκηρυχθεί σχετικός αδιάβλητος διαγωνισμός του ΑΣΕΠ, παρακαλώ, διότι ενδιαφέρονται κι άλλοι γιά τη θέση! Τί μοναχοφαϊλίκια είν’ αυτά; )

Δεν γνωρίζω πού το πάνε – και γιατί. Οξαποδώ, γάρ, τ’ αφεντικά των πρώτων, οξαποδώ και των δευτέρων. Γνωρίζω, μόνον, πως, όταν στον βάλτο μαλλώνουν τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια.

Ο Τραϊανού αποπειράθηκε μιά ανάλυση της αντιμαχίας αυτής, αλλά ούτε η Τραϊάνειος ανάλυση φωτίζει επαρκώς τα αίτια. (Είναι γνωστό πως οι οξαποδώ έχουν τρομερή αλληλεγγύη μεταξύ τους – να πρόκειται, άρα γε, γιά ύπαρξη κλειστών και «γαλαζοαίματων», ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, ηγετικών ομάδων μέσα στους οξαποδώ, που απλά τους υπόλοιπους τους παραμύθιασαν -περί «εκλεκτών», κτλ- και τους χρησιμοποιούν, μέχρις ότου τους πετάξουν στα σκουπίδια ως άχρηστους; Ποιός να ξέρει…)

Γιά να τελειώσω αυτή τη σημείωση, θα προσθέσω τη δική μου άποψη επάνω στις «λέσχες» αυτές:

  • Η Μπίλντερμπεργκ δεν θέλει να μας δει ούτε ζωγραφιστούς. Ακούει «Έλληνες», κι αρρωσταίνει. Σκοπός της είναι να μας εξαφανίσει οριστικά από προσώπου Γής. (Και, βεβαίως, αμέσως μετά να εξαφανίσει ό,τιδήποτε Ελληνικό – αγάλματα, Παρθενώνες, και ό,τι άλλο.)
  • Αντίθετα, η Τριμερής ουδόλως ενδιαφέρεται για το ένδοξο παρελθόν μας, διότι αυτό δεν …τρώγεται. (Πρακτικά πράγματα! Σου λέει, κάνε το παρελθόν σου σούπα και φά’ το, άμα μπορείς! 🙂 ) Ενδιαφέρεται για τους Έλληνες, μόνον εφ’ όσον κάνουμε ό,τι μας υπαγορεύει η Τριμερής, και όπως ακριβώς μας το υπαγορεύει – δηλαδή, μόνον αν είμαστε «καλά και υπάκουα παιδιά», όπως όλοι οι υπόλοιποι, αδιάφορο αν είναι και λέγονται «Έλληνες», ή ανθρωποφάγοι της Βόρνεο.

Αλλοιώς, πίπτει ματσούκιον ανελέητον επί της καμπούρας ημών (και οποιουδήποτε άλλου ανυπάκουου).

Το δεύτερο, που ήθελα να σας πω, είναι γιά το έμβλημα της Τριμερούς – που δεν είναι άλλο, παρά η Λερναία Ύδρα!!! Σύνδεσμος εδώ, και χίλια μπράβο στον «Μποτίλια», που πρώτος έθιξε το θέμα! (σύνδεσμος 1, σύνδεσμος 2.) Έτσι είναι… οι καλλιτέχνες πάντα μυρίζονται πρώτοι τα κεκρυμμένα! (Γιά τον «Μποτίλια», προτάσσω την ιδιότητα του καλλιτέχνη -μουσικού εν προκειμένωι– της ιδιότητας του …Πολιτικού Μηχανικού! Διότι την πρώτη αντιλαμβάνομαι ως σημαντικώτερη! Στο κάτω-κάτω, σπίτι …διαθέτω ήδη! 🙂 )
Διάβασε, αναγνώστη μου, στις αναρτήσεις του «Μποτίλια» τα περί Λερναίας Ύδρας, Μπούς, Ελλήνων κι «ελληνοφώνων», και ψάξε τις συνδέσεις και τα συμπεράσματα που προκύπτουν από τέτοια γνωσιακή βάση, όσο κι αν στην αρχή σου φαίνονται τρελλές/ά.

Ίσως θυμηθείς, αναγνώστη μου, και κάτι εντελώς ατεκμηρίωτες, ξεκρέμαστες, και άνευ φανερής πηγής θέσεις κάποιων «ερευνητών» της δεκαετίας του 1980, περί «αποστατών» (από την Γαλαξιακή -ή «Ολύμπια»- Συμμαχία), κτλ, και τις εντάξεις κι αυτές στην όλη εικόνα.

(Και ναί, εννοώ ότι αυτές οι απόψεις μπορεί κάλλιστα να ήταν κατευθυνόμενες από τα γνωστά μυστικά κέντρα αποφάσεων. Κι αυτές, όπως και ΟΛΕΣ οι υπόλοιπες εξ αποκαλύψεως απόψεις των δοτών δήθεν «ερευνητών» εψιλονιακού τύπου, της δεκαετίας του 1990 κι εντεύθεν. Μ’ άλλα λόγια, ίσως οι «ελληνόφωνοι» άρχισαν να κελαηδάνε δημοσίως εδώ και τριάντα χρόνια – γιά τους δικούς τους λόγους, βέβαια. Αλλά ποιός να δώσει βάση σε κάτι τέτοια! Ποιός να καταλάβει τη σημασία τους – και τότε, και σήμερα!)

Ο «Μποτίλιας» φαίνεται νά ‘χει δίκιο, διότι λίγες γραμμές παραπάνω υπάρχει ένα γεγονός που δικαιολογεί την άποψή του, γιά το οποίο έκανα την πάπια (επειδή ήθελα να σας αφήσω χρόνο να σκεφθείτε) : ότι η συμπεριφορά της «Τριμερούς» είναι ακριβώς η συμπεριφορά των αρχαίων ιμπεριαλιστών, και δη των «Ινδοευρωπαίων» – από τον Δαρείο μέχρι τον Μεγαλέξανδρο! Εφ’ όσον σε κατακτώ και σε καθιστώ δούλο, κι εφ’ όσον πληρώνεις φόρους, κι εφ’ όσον κάνεις ό,τι σου λέω, όπως σου το λέω, πίστευε ό,τι θες… κι όσο θέλεις χόρευε, κι όσο θέλεις πήδα! Μόνο άμα κάνεις τίποτις επαναστατικές κινήσεις «ανεξαρτησίας», θα σε τσακίσω! (Δεν το είπα πρώτος εγώ αυτό. Λιλή Ζωγράφου έφα – στην περίφημη «Αντιγνώση».)

Εν αναμονήι, λοιπόν. Κακώς, βέβαια, διότι έτσι αφήνουμε το στρατηγικό πλεονέκτημα των επομένων κινήσεων στους «ελληνοφώνους» – αλλά δεν βλέπω και πολλούς επαναστάτες τριγύρω!

Advertisements