Στους έρωτές μου της Θεσσαλονίκης,
τους πρόσφατους και τους αλλοτινούς

πρόσφατη είδηση, σχετικά με την έκρηξη έξω απ’ την πόρτα της εκκλησίας της Αχειροποιήτου στη Θεσσαλονίκη, με υποχρεώνει ν’ ανεβάσω το άρθρο για τις εκκλησίες του ιστορικού κέντρου της Θεσσαλονίκης εκτός σειράς – και κατεπειγόντως, αν και δεν γνωρίζω ακόμη τον λόγο της βιασύνης. Πράττω ενστικτωδώς.
Σας υπόσχομαι, μόνο, να το τελειώσω και μάλιστα σύντομα, επειδή το απαραίτητο υλικό είναι ήδη συγκεντρωμένο και επεξεργασμένο.

Θυμάστε, ακόμη, την ανάλογη είδηση, ενάμισυ χρόνο πριν (και πλέον), για την απόπειρα εμπρησμού στην Αγία Σοφία Θεσσαλονίκης, για την οποία σχολιάζων αναγνώστης μ’ ενημέρωσε ότι ήταν διπλή; Δηλαδή, υπήρξε και απόπειρα εμπρησμού της Αχειροποιήτου (πάλι), και μάλιστα το ίδιο βράδυ.
Λοιπόν, τον καιρό εκείνον σκάλιζα κάποια άλλα θέματα του ιστολογίου, οπότε είχα στο «εμπρός μέρος» του μυαλού μου έτοιμες προς χρήση κάποιες πληροφορίες – και η ενστικτώδης επίκλησή τους, σε συνδυασμό με την είδηση της απόπειρας εμπρησμού, έβγαλε ένα τρομερό παιδί: το άρθρο ετούτο εδώ.

Η επικαιρότητα, όμως, με αναγκάζει να το «καλέσω υπό τα όπλα» πολύ πριν φτάσει ο …»φυσιολογικός» χρόνος για δημοσίευσή του. Ξανά απόπειρα εμπρησμού στην ίδια εκκλησία σε τόσο σύντομο διάστημα… είναι σαν κάποιος ή κάτι να μου λέει να βιαστώ και να μιλήσω – και να μην καθυστερώ. Πώς μπορώ ν’ αγνοήσω τέτοια φωνή;

Η ομοιότητα στον όγκο των δύο εκκλησιών, συν η κατεύθυνση των κεντρικών τους διαμήκων αξόνων (μέγα θέμα αυτό), μ’ έβαλαν σε υποψία πως, ίσως, απαρτίζουν μία ομάδα. Οπότε, λογικά, το επόμενο βήμα ήταν να διαπιστώσω: (α) τί είδους ομάδα, (β) αν η ομάδα αυτή έχει κι άλλα μέλη, (γ) τα λοιπά στοιχεία της ομάδας… Να δούμε, δηλαδή, πού πάει το πράγμα.

Ας ρίξουμε, όμως, μιά ματιά στις δύο εκκλησίες:

Αγ. Σοφία Θεσσαλονίκης

Αχειροποίητος Θεσσαλονίκης
(υπό την ίδια κλίμακα με την προηγούμενη φωτογραφία)

Η πολύ καλή ευκρίνεια των φωτογραφιών οφείλεται στο ότι δεν προέρχονται απο το Google Earth, αλλά από το χαρτογραφικό σύστημα του Ελληνικού Κτηματολογίου. Στη σελίδα του, πας στο «κουμπί» που γράφει «Υπηρεσία θέασης ορθοφωτογραφιών», και μετά διαλέγεις νομό και πόλη.

Παρατηρούμε αμέσως πως ο διαμήκης άξονας των δύο εκκλησιών δεν σημαδεύει την μαθηματική ανατολή. Πώς το ξέρουμε αυτό; Απλό: ο κατακόρυφος άξονας της οθόνης μας είναι ο άξονας βορράς-νότος, ακριβώς. Ειδικά στο Κτηματολόγιο, δεν μας δίνει επιλογή να «στρίψουμε» τον βορρά, όπως στο Google Earth, άρα …δεν μπορούμε να κάνουμε λάθος στη διεύθυνση του βορρά! Έτσι, η μαθηματική ανατολή είναι η διεύθυνση σε γωνία 90 μοιρών προς το δεξί μας χέρι. Η πραγματική ανατολή είναι περίπου αυτό που είπαμε μεν, αλλά παίζει κατά τη διάρκεια του έτους αρκετές μοίρες σύν ή πλήν (από τις 90 μοίρες δεξιά από βορρά) – ανάλογα την εποχή.
Άρα, αν υποτεθεί ότι οι διαμήκεις άξονες των εκκλησιών σημαδεύουν ανατολικά, έστω και στο περίπου… έ! εδώ έχουμε τρομερή απόκλιση και στις δύο εκκλησίες!… Και ναι, πρόκειται για το μυστηριώδες νούμερο των 123 μοιρών απο βορράν, κατά τη φορά των δεικτών του ωρολογίου. Τό ‘χουμε ξαναβρεί αυτό πολλές φορές, αν θυμάστε.
Ιδού το πρώτο στοιχείο πως σίγουρα έχουμε μία ομάδα αντικειμένων!

Θα μπορούσε κανείς να φέρει αντίρρηση, πως οι διαμήκεις άξονες των δύο εκκλησιών ακολουθούν αναγκαστικά τη φορά των οικοδομικών τετραγώνων, άρα δεν κρύβεται εδώ ο,τιδήποτε μυστήριο.
Εντάξει από μένα, μόνο που κάτι τέτοια επιχειρήματα έπρεπε και να τά ‘λεγαν οι αντιρρησίες στους Θεολόγους και στους δεσποτάδες επί πρωΐμου Βυζαντίου! LOL!!! 🙂

Όχι, δεν πρόκειται για χτίσιμο που ακολουθεί αναγκαστικά την επιφάνεια του οικοπέδου. Βγάλ’ τε το απ’ το μυαλό σας αυτό! Στο κάτω-κάτω, δεν πρόκειται για προτεσταντικές εκκλησίες, αλλά για ορθόδοξες. «Καθαρόαιμες» ορθόδοξες, απ’ τις πιό παλιές! Πράγμα που σημαίνει ότι, οι ιεροί κανόνες στο χτίσιμο εκκλησιών τηρούνται επακριβώς. Η οποιαδήποτε απόκλιση απ’ το «επακριβώς» οφείλεται σε εξαιρετικής σημασίας λόγους, και ουδέποτε γίνεται γιά πλάκα.

Η ομοιότητα των μεγεθών και των κλίσεων των διαμήκων αξόνων μου έφερε στο μυαλό κάποια άλλη ομοιότητα… αλλού… Αυτή δεν επιβεβαιώθηκε αμέσως, αλλά…
…Το δεύτερο στοιχείο που μου τράβηξε την προσοχή, και απετέλεσε το καταλυτικό «κλειδί», που άνοιξε την πόρτα, ήταν η συσσώρευση εκκλησιών στην περιοχή πάνω απ’ τον Λευκό Πύργο – κατά μήκος της οδού Εθνικής Αμύνης και αμέσως δυτικά (δηλ. αριστερά στον χάρτη) : Άγιος Γεώργιος ή Ροτόντα, Παναγία Δεξιά, Υπαπαντή,… και λοιπές, και λοιπές.

Η σκέψη… παλαβή, παρδαλή, όπως θέλετε πείτε την, πετάχτηκε αμέσως: «- Βρέ! Λές;»

Έλεγε.

Με τον πιό εντυπωσιακό τρόπο, να το καταλάβει και ο πλέον δύσπιστος. Μόνο πρωθυπουργός μεσογειακού προτεκτοράτου δεν θα το καταλάβαινε.

Κι ο «πιό εντυπωσιακός τρόπος» ήταν οι μετρήσεις.

Advertisements