το προηγούμενο ερώτημα, η απάντηση είναι προφανής: ωφελούνται τα γνωστά και μη εξαιρετέα λαμόγια (σιωνιστές, τέκτονες, σατανιστές, οπαδοί αντίχριστου, λέσχη Μπίλντερμπεργκ, μαφιόζοι, και συναφή επαγγέλματα).
Το θέμα, όμως, είναι… γιατί και πώς. Αν δεν τα πούμε αυτά, τουλάχιστον αν δεν κάνουμε μία προσπάθεια να τα αιτιολογήσουμε, πάει χαμένη όλη η ανάρτηση. Εν γνώσει μας ότι είναι δύσβατος ο δρόμος προς την αλήθεια

Δεν υπόσχομαι ότι θα φτάσω σε ξεκάθαρο συμπέρασμα, αλλ’ ας ξεκινήσουμε με τις υποθέσεις, επάνω στις οποίες θα στηριχτούμε.

  • Πρώτη υπόθεση,… μάλλον «θέση», λοιπόν: Τα λαμόγια γνωρίζουν πως ο χρόνος δεν είναι αυτό, που νομίζουν οι πολλοί. Δεν είναι, δηλαδή, ένα είδος ευθείας γραμμής.

Συμφωνώ απόλυτα. Ο γράφων, από τη στιγμή που κάθε μέρα τον περιμένουν πιθανές εξοντωτικές πληρωμές στην εφορία του Τουργκούτσογλου, αδιαφορεί παντελώς εάν ο χρόνος είναι συνεχής ή κβαντισμένος, ομοιότροπος ή ανισότροπος, ή εάν εκφράζεται απο αντιγραμμικό τελεστή ή απο τα πλάνα, ρομαντικά μάτια της Τζούλιας. (Μία είν’ η Τζούλια! 🙂 ) Αλλα γνωρίζει πως «ευθεία γραμμή» δεν είναι.

  • Δεύτερη υπόθεση: Τα λαμόγια γνωρίζουν αυτό το γεγονός εδώ κι αιώνες – τουλάχιστον. Η δε απόπειρα του Νεύτωνα, να περιγράψει τον χρόνο ως είδος «ευθείας γραμμής» στο «Principia», πράγμα που αποτελεί και δόγμα (αξίωμα) της σημερινής Φυσικής, είναι απάτη καραμπινάτη. Είναι εν πλήρει συνειδήσει συσκοτισμός της αλήθειας, απο ένα τουλάχιστον ύποπτο υποκείμενο. (Μην ξεχνάτε ότι ο Νεύτων είχε τρομερή εμπλοκή και με μη-επιστημονικές πραγματικότητες… με το Παράξενο, μ’ άλλα λόγια. Εφ’ όσον μεταξύ των άλλων ήταν κι επαγγελματίας αλχημιστής!)

Τί είναι, λοιπόν, ο χρόνος; Θα σας ενημερώσω σχετικά… κάποια στιγμή. Σας το έχω υποσχεθεί απειράκις. Στο μεταξύ, εσείς μπορείτε να πάτε και σε κανένα ωδείο, να μάθετε θεωρία της μουσικής. Θα σας φανεί λίαν χρήσιμη, για να κατανοήσετε κάποια πράγματα.

  • Μέχρι τότε, ας πούμε ότι ο χρόνος είναι ένα είδος μουσικής, κι ας μείνουμε σ’ αυτό.

Ας προσπαθήσουμε, τώρα, να δώσουμε τις απαντήσεις που μας λείπουν:

  • Πρώτη απόπειρα: Τα λαμόγια, εφ’ όσον γνωρίζουν ότι ο χρόνος δεν είναι γραμμικός, καταλαβαίνουν ότι έχουν ελάχιστα περιθώρια να πραγματοποιήσουν κάποιες επιθυμίες τους. Τώρα! Σήμερα! Διότι μετά, όταν περάσουν το όριο, «κλείνει η πόρτα» για ποιος ξέρει πόσες χιλιετίες – και ίσως το παιχνίδι χαθεί οριστικά γι’ αυτούς. Επείγονται, λοιπόν, να τελειώσουν τα σχέδιά τους για (α) εναίο νόμισμα, (β) ενιαίο παγκόσμιο κράτος, (γ) ενιαία θρησκεία, (δ) «παγκόσμια διακυβέρνηση», (ε) «νέα εποχή». Προς αυτόν τον σκοπό, στρέφουν την προσοχή του κοσμάκη σε χρονικό σημείο έναν χρόνο αργότερα, ώστε να έχουν το στρατηγικό πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού.

Η αντίρρηση: Εφ’ όσον είπαμε πως αυτά τα ξέρουν εδω κι αιώνες, τώωωωωρα περιμένουν να κερδίσουν έναν χρόνο προετοιμασίας; τόσους αιώνες πιο πριν, τί σκάρωναν;
Και πολύ σωστά, διότι κάτι πρώτες απόπειρες για «παγκοσμιοποίηση» ξεκίνησαν την εποχή των …Ναϊτών… Τουλάχιστον. Για να μην αναφέρω τίποτε για εποχή των Ατλάντων!

Πάντως, το ότι βιάζονται… το ότι τρέχουν σε αγώνα ζωής ή θανάτου, είναι γεγονός. Αυτό είναι ορατό και στους βλάκες ακόμη. Είναι το μόνο στοιχείο, που κρατάμε ως σίγουρο.

  • Δεύτερη πιθανή απάντηση: Ίσως να μην τό ‘ξεραν τόσο καλά το ποίημα, και να τό ‘μαθαν μόλις τώρα τελευταία.

Όχι. Ούτ’ αυτός είναι ο λόγος. Διότι, ακόμη και να μην ξέρουν κάτι, το μαθαίνουν αστραπιαία. Πώς; Αρκεί να το σκεφτεί ο οποιοσδήποτε. Τα (αρχι)λαμόγια κινούνται σαν έμπειροι αθλητές σε χώρους, των οποίων ο κοινός θνητός δεν υποψιάζεται κάν την ύπαρξη. Κι αυτό, βάλ’ τε το καλά στο μυαλό σας, ακόμη κι αν τώρα δεν καταλαβαίνετε ακριβώς περί τίνος πρόκειται.

Με την ευκαιρία… να πω δυό λόγια για/σε όσους-ες συμμετέχουν σε κάτι «ομαδικούς οραματισμούς για την Ελλάδα», και λοιπές θρίχες περμανάντ. Κι ακούστε με προσεκτικά, διότι δεν θα επανέλθω στο θέμα. Σε καιρό πολέμου, δεν έχω χρόνο για εκπαιδευτής.

Απο τη στιγμή που μιλάνε για «οραματισμό», αυτό που επιτυγχάνουν είναι απλά πνευματική ανάβαση στο αστρικό επίπεδο. Διότι τα παραπάνω επίπεδα δεν έχουν εικόνες και ήχους. Όμως, το παιχνίδι… ακριβέστερα, το κοσμικό σκάκι, δεν παίζεται στο αστρικό. Παίζεται παραπάνω, στο αιτιατό επίπεδο. Η αντιμετώπιση, λοιπον, μαύρων μάγων του αιτιατού με «οραματισμούς» ισοδυναμεί με το να κρατάς νεροπίστολο και ν’ αντιμετωπίζεις τεθωρακισμένο.
Αν νομίζεις, τώρα, ότι πολλοί πιτσιρικάδες μαζί, κάνοντας «φλίτς φλίτς φλίτς» με τα νεροπίστολα, μπορούν ν’ αντιμετωπίσουν το άρμα μάχης, έ, τί να πω! Καλη υπομονή! Σε καμια πενηνταριά χρόνια, μπορεί και να το σκουριάσουν. 🙂

Αυτά συμβαίνουν, διότι ο κόσμος έχει γεμίσει ημιμαθείς «δασκάλους» και τεμπέληδες και θρασείς μαθητές. Σε κάθε γνωστικό πεδίο. Οι οποίοι μαθητές είναι σκέτα αμερικανάκια, προβάλλοντες διαχρονικώς το θρασύ και πέρα για πέρα ηλίθιο αίτημα: «- Τα θέλω όλα, και τα θέλω τώρα!»
Σε κάτι τέτοια «θελήματα», σε κάτι τέτοιες ιταμές νεαντερτάλειες απαιτήσεις γι’ άμεση απόκτηση γνώσεων χωρίς κόπο, ο σοβαρός δάσκαλος θα πει ένα: «- Άει σιχτίρ, ζωντόβολο!», και θα στρίψει. Ο απατεών «δάσκαλος», αντίθετα, βλέπει ευκαιρία αρμέγματος θυμάτων – κι ενεργεί ανάλογα. Αμέσως τις θες τις γνώσεις, φίλε; αμέσως θα τις έχεις! Μία «αμέσως γνώσεις» στον κύριο! Έ-φτασέ-εεει!!! Τώρα, τί σόϊ γνώσεις είν’ αυτές… Τί να σου πω! Σάμπως ρώτησες; Κατέβαινε, όμως, το παραδάκι στο ταμείον του συλλόγου «Η ραχούλα του Θιβέτ κι η φλογέρα του Νεπάλ»!
«Ομαδικοί οραματισμοί», λοιπόν, και κολοκύθια! Αφήνουμε το γεγονός ότι ο διαλογισμός δεν είναι ασχολία για τον καθένα, αλλά μόνο για όσους έχουν χρόνο και μηδέν υποχρεώσεις (μέχρι και η Εκκλησία το λέει, αν κι έμμεσα: «- Πάσαν την βιοτικήν αποθώμεθα μέριμναν!»)… Αφήνουμε και το άλλο γεγονός, ότι για να κάνεις διαλογισμό, χρειάζεσαι πρώτα εκ των ούκ άνευ αρχαιοελληνικού τύπου καθαρμό σώματος και πνεύματος, (όχι «σχόλασα απ’ τη δουλειά, ας κάνω και λίγο διαλογισμό-ρηλάξ»), και πιάνουμε κάτι ακόμη, επίσης σοβαρό:

Ποιος σας είπε, μωρέ, ότι μπορείτε να κάνετε διαλογισμό, για να βοηθήσετε την Ελλάδα – ή οποιονδήποτε;

Κι εννοώ… τό ‘χετε σίγουρο ότι η βοήθεια επιτρέπεται; Αν ναι, κακώς. Κάκιστα!

Δεν πρέπει ν’ ανακατεύεσαι εκεί που δεν σε σπέρνουν. Απαγορεύεται! Ούτε βοήθεια, ούτε τίποτε! Νάδαθ! Σε κανέναν! Ακόμη και για να βοηθήσεις, δηλαδή, πρέπει να πάρεις πρώτα την άδεια «άνωθεν». Αλλοιώς, σε περιμένουν πολλά άσχημα.
Ένα άσχημο εκ των οποίων… και γι’ αυτό κάναμε αυτήν την τεράστια παρένθεση… είναι το άρμεγμα έτοιμης πνευματικής ενέργειας. Κάντε εσείς «ομαδικούς οραματισμούς» έτσι, ντίπ γιούργια, κι έχετε φτιάξει ένα ξεγυρισμένο αιθερικό κλάμπ σάντουϊτς, να χορτάσετε καμιά δεκαριά μαύρους μάγους του αιτιατού! Συγχαρητήρια!

Κλείνοντας την παρένθεση, σας δηλώνω ότι γνωρίζω άριστα τί γράφω επι του θέματος, και η κουβέντα έλαβε τέλος. Επ’ αυτού, ούτε σχετικά σχόλια θ’ απαντήσω, ούτε e-mails. Σας μίλησα, σας πληροφόρησα, πράξτε όπως καταλαβαίνετε. Δεν έχετε πλέον τη δικαιολογία της άγνοιας.

Τούτων ειπωθέντων, ερχόμαστε στην τρίτη απόπειρα απάντησης:

  • Τα λαμόγια έστρεψαν την προσοχή του κόσμου ένα χρόνο μετά, διότι όλη αυτή η γλυκειά προσμονή μιάς επερχόμενης αλλαγής τα τρέφει μ’ έτοιμη «πνευματική ενέργεια». Σου λέει ο άλλος… χειρότερα δεν μπορεί να γίνουν τα πράγματα, άρα θα γίνουν καλύτερα! Άρα, η συλλογική ευφορία είναι ιδανική «αιθερική τροφή» για τα λαμόγια.

Όχι, ούτ’ αυτό είναι. Αλλοιώς, θα μας έπαιζαν σαν τη γάτα με το ποντίκι επί δεκαετίες τώρα. Πρώτα ευφορία, και μετά ρίξιμο στον κουβά με τα σκατά. Και μετά πάλι απ’ την αρχή.

  • – Μα, δεν έκαναν ακριβώς αυτό; Πόσο μακριά είναι οι εγχώριες δύο απανωτές χρηματιστηριακές κρίσεις; Πόσο μακριά είναι η ευφορία του Μεσοπολέμου και της μεταπολεμικής περιόδου, σε συνδυασμό με δικτατορίες κι εκμετάλλευση σ’ όλη τη Γη;

Χμμμ… δε λέω, έχετε ένα κάποιο δίκιο. Εδώ, όμως, τα γεγονότα στροβιλίζονται, πλέον, με καταιγιστικό ρυθμό. Τον οποίο δεν προλαβαίνει ούτε η εντελώς μαϊμούδικη «δημιουργία» (ή «καταστροφή»…) χρήματος στα πληκτρολόγια των τραπεζικών κύκλων.

  • Τότε, έστρεψαν την προσοχή του κόσμου έναν χρόνο μετά, επειδή θέλουν να τον αποκοιμήσουν – με την ελπίδα να ΜΗ συνειδητοποιήσει τις επερχόμενες (μεταφυσικές) αλλαγές, ώστε αυτές να είναι (και να παραμείνουν) ως μη γενόμενες.

Ά-χά! Εδώ πλησιάζουμε αρκετά. Αν και… αρκεί ένας και μοναδικός «ξυπνημένος», για να μεταδώσει και στους υπόλοιπους το «ξύπνημα» σα λαμπάδα σε πυρομαχικά. Και ήδη υπάρχουν αρκετοί «ξυπνημένοι». Τόσοι, ώστε ένα τέτοιο σχέδιο να ματαιωθεί οριστικά.

Ειλικρινά, σ’ αυτό το σημείο δηλώνω εμπόδιο. Η λογική δεν με βοηθάει να προχωρήσω! Πιθανολογώ ότι πρόκειται για ελιγμό σ’ επίπεδο αιτιατού… στο κοσμικό σκάκι… όπως ακριβώς ο σκακιστής θυσιάζει ένα πιόνι, για να έχει κέρδος τρεις ή τέσσερεις κινήσεις μετά.
Κι αυτό το λέω, επειδή όλα τα πιθανά κέρδη για τα λαμόγια, με τη δωδεκάμηνη αναβολή του …τέλους του κόσμου, δεν μου καθίστανται ορατά. Αν εσεις βλέπετε κάτι, θα χαρώ να μου το πείτε κι εμένα.
Έτσι κι αλλοιώς, αισθάνθηκα την ανάγκη να κοινοποιήσω τις παραπάνω σκέψεις -και γρήγορα-, μήπως και ωφελήσω κάποια απο τ’ άτομα, που με τιμούν διαβάζοντας το ιστολόγιό μου.

Εν πάσει περιπτώσει, η 28η Οκτωβρίου 2011 δεν είναι μακριά. Ούτε κι η κωλοπιλάλα των λαμόγιων! Θα περιμένουμε, και θα δούμε.

Υγ: Σημαντικό ούλτρα!

Το ότι μας κουβαλήθηκαν ενθάδε τα κοπέλλια της Ούρο-τζέντφορ, το επιβεβαιώνω προσωπικά. Ήρθαν με ταξιδιωτικούς σάκκους, κι άρχισαν να μοιράζονται σε αστυνομικά τμήματα για τακτοποίηση και «φιλοξενία». Είδα τη σκηνή συμπτωματικά έξω απο ένα τμήμα, και θα μπορούσε να είναι οποιοιδήποτε μπάτσοι που παρουσιάζονται γι’ ανάληψη υπηρεσίας απο μετάθεση, αλλά: (α) ήταν πολλοί μαζί, (β) ήταν αρματωμένοι αγρίως, (γ) οι στολές είναι αυτές ακριβώς που έχει το site τους (πολύ σκούρο μπλέ), (δ) το σήμα στα μανίκια ήταν ακριβώς αυτό που κυκλοφόρησε στο Ελληνόφωνο Διαδίκτυο αυτές τις μέρες. Και μιλάμε, δυσδιάκριτο. Μόλις έναν τόνο χρώματος διαφορά απ’ την κυρίως στολή!
Έβγαιναν απο πολιτικά αυτοκίνητα με ελληνικούς αριθμούς, προφανώς «δανεισμένα» απο εγχώριους «συναδέλφους».

Καταλαβαίνω πως εκείνη τη στιγμή δεν σήκωνε να βγάλω το κινητό και να τραβήξω φωτογραφία έτσι, προκλητικά – γι’ αυτό και δεν τό ‘κανα. Έπρεπε να έχω έτοιμη την κλασική φωτογραφική μου με τον τηλεφακό, και να ξέρω την ώρα άφιξης. Και να παραμονεύω. Αλλά κι έτσι, πιστεύω ότι σας αρκεί η μαρτυρία μου.

Τί σας έγραψα παραπάνω, για την 28η Οκτωβρίου; Με πρόσχημα, λοιπόν, ότι κάποιοι πολίτες ετοιμάζονται να πετάξουν αυγά στους πολιτικούς (μαλακίες, διότι άμα δείτε πασόκο «επίσημο» στην εξέδρα φέτος, θα σας τρατάρω …σοκολατάκι υγείας! – τίποτε δευτεροκλασάτοι θά ‘ρθουν «αντ’ αυτών», είναι σίγουρο, και θ’ …αυγωθούν αυτοί …«αντ’ αυτών»!), πιθανολογώ ότι θα γίνει το έλα να δεις…

Μάλλον βιάζεται ο σατανάς για αίμα Ελλήνων εκείνη ακριβώς την ημερομηνία. Κι όσο για τις 21/12/2012, ποιός ζει, ποιός πεθαίνει ως τότε. Στην κυριολεξία.

Ξέρετε, όμως, κάτι; ΜΗΝ πάτε στην παρέλαση! Μέρα είναι, θα περάσει!

Υγ 2: Πλάκα θά ‘χει, να ρίχνει καρεκλοπόδαρα απο πριν το ξημέρωμα στις 28/10!… Τότε θα σιγουρευτώ ότι κάποιος Θεός μας σκέφτεται, τους τρελλο-Έλληνες! Κάποιος… ή, μάλλον, Κάποια! 🙂 (Και Κάποιος! Και Κάποιος! Ο -…υπεύθυνος βροχών- Μπαμπάς της Κάποιας! 🙂 )

Advertisements