άνουμε εδω μία μεγαλούτσικη παρένθεση στο κυρίως θέμα της «Μηλόπιττας», αλλ’ αξίζει. (Μη φοβάστε, δεν ξεφεύγουμε.) Ο λόγος για τον κομήτη «Ελένιν», τί ακριβώς είν’ αυτό το πράγμα, και τί μηνύματα φέρνει.
Πιστεύω, λοιπον, πως, αν διαβάζετε αυτό το ιστολόγιο, σίγουρα ψάχνετε και την παρεμφερή ειδησεογραφία (δηλ. για τα παράξενα θέματα). Αρα, κάτι θά ‘χετε ακουστά. Πάντως, ο αρχικός σύνδεσμος είναι εδω: κομήτης Ελένιν. Για τα υπόλοιπα, βάλτε μπρος τα ψαχτήρια.

Η μεγάλη («)απογοήτευση(«), πάντως, υπήρξε το επι μακρόν αναμενόμενο σχετικό άρθρο του Αντάτσι για τον Ελένιν, εντελώς ανάξιο του συγκεκριμένου συγγραφέα – άσχετο αν ο ίδιος νομίζει πως είναι απο τα καλύτερά του. Μεταφέρω την κεντρική ιδέα:

  • Ο Ελένιν ακολουθεί μία τροχιά, η οποία τέμνει διάφορα πενταλφικά σχήματα της ουράνιας γεωμετρίας (σχετιζόμενα με τις τροχιές Γης και Αφροδίτης) σε σημεία που «βγάζουν μάτια». (Για λεπτομέρειες, δείτε τα σχήματα του άρθρου του Αντάτσι.)

Άρα, πρόκειται για τεχνητό αντικείμενο, επειδη τέτοιες τομές αποκλείεται να οφείλονται στην τύχη! Άρα, αναζωπυρώνει όλες εκείνες τις ατέρμονες συζητήσεις για «πλανήτη Νιμπιρού», ή για κάποιους εξωγήϊνους (μάλλον διαβολόμορφους!), που έρχονται εδω να μας κάνουν κιμά (ο Αντίχριστος, που λέει και η Αποκάλυψη!), κτλ κτλ. (Βαρυέμαι να βάζω συνδέσμους προς όλ’ αυτά.) Άρα, αυτοι όλοι οι εξωγήϊνοι «κομίζουν κάποιο μήνυμα», κτλ κτλ. Άρα, ποιό είν’ αυτό; τί μας μέλλεται; θα γίνει το «πιντί» ο παγκόσμιος πρωθυπουργός; θα κερδίσουμε το Τζόκερ; θα…; θα…;

Το πλέον απογοητευτικό απ’ όλα, είναι ο επίλογος του συγγραφέα. Ναι μεν, ήρθε σ’ επαφη μαζί μας μιά ανώτερη διάνοια, αλλά μας δίνει λίγα, όχι πολλά – κι επιπλέον, θέλει προσοχή… μην παρεξηγηθεί με την αφεντιά μας (καταπώς υπαινίσσονται και οι ιστορίες του μακαρίτη Άρθουρ Κλάρκ). Τέλος-τέλος, θα ξαναφύγει, και για μελλοντική επαν-επαφή …βλέπουμε…

Όντως, η ουράνια γεωμετρία είναι ένα πολυ ενδιαφέρον θέμα, και όντως οι τροχιές Γης και Αφροδίτης είναι τέτοιες, που οι δύο πλανήτες κάνουν «συζυγία» (δηλ. βρίσκονται στην ίδια μοίρα του ουρανού) πέντε φορές ανα γεωμετρικό κύκλο, ακριβώς σε κορυφές εγγεγραμμένης πεντάλφας. (Οι οποίες, βέβαια, κορυφές για να συμπληρωθούν, παίρνουν κάτι χρόνια. Όχι 12 μήνες.)
Προτρέχουμε λιγάκι… ήθελα να σας δείξω -με τη σειρά του, όταν θα φτάναμε εκει- πώς ακριβώς γίνεται αυτο, και να το κουβεντιάσουμε, αλλ’ αξίζει το πρωθύστερο. Θα θίξουμε, λοιπον, το θέμα του τεχνητού σκάφους.

Συμφωνώ πως ο Ελένιν είναι τεχνητό σκάφος – αλλά όχι επειδη το είπε ο Αντάτσι, επικαλούμενος δεδομένα της τροχιάς του. Επειδή το είπε ο Χόγκλαντ, επικαλούμενος το σχήμα του! Κανονική τετραεδρική ισοσκελής πυραμίδα!!!
Σύνδεσμοι: 1ος, 2ος, 3ος, 4ος. Ρίξτε μια ματια, για να βγάλετε τα συμπεράσματά σας.

Οπότε, η όλη ιδέα είναι η εξής:

  • Ένα τεχνητό σκάφος με νοήμονες οδηγούς περνάει απο γεωμετρικα σημεία τέτοια, που είναι αδύνατον ν’ αποδοθούν σε τυχαιότητα.
  • Εμείς (οι λίγοι «ψαγμένοι», δηλαδή) τα προσέχουμε, πιάνουμε το υπονοούμενο…
  • …και περιμένουμε τους διαβολόμορφους να μας ανεβάσουν συνειδησιακό επίπεδο.

Είναι, όμως, έτσι;

Κι εδω φαίνεται η εκπαίδευση του καθενός μας, δηλαδή τα εργαλεία που (κατ)έχει. Ο Αντάτσι, λοιπόν, δεν γνωρίζει Μαθηματικά και Φυσική ικανά να τον ξελασπώσουν απ’ τα δύσκολα.
Θα δεχόμουνα ότι πρόκειται για τεχνητό σκάφος (ακριβέστερα: κατευθυνόμενο), λόγωι τροχιάς και μόνον, εάν αυτό παρουσίαζε επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις σε τιμές έξω απο τις αναμενόμενες ανα σημείο τροχιάς. Βλέπετε, ό,τι κινείται στο διάστημα (ειδικά στο ηλιακό μας σύστημα) υπακούει σε τροχιές κωνικών τομών (πάλι το άρθρο της Γουϊκιπήντιας στα Ελληνικά χωλαίνει άσχημα…), όπου ταχύτητες κι επιταχύνσεις είναι δεδομένες. Εάν, λοιπόν, το αντικείμενο αυτό παρουσίαζε ταχύτητα πχ 2*α, εκεί που απ’ τη θεωρία περιμένουμε α, τότε να δεχθώ ότι αναμφισβήτητα κάποιος ή κάτι το κατευθύνει. Όμως, τέτοια δεδομένα απουσιάζουν! Ή κανείς δεν τα πρόσεξε, ή πολύ απλά δεν υπήρξαν.

Επίσης, όλ’ αυτά που λέγονται για επιβάτες, ή ξέρω ‘γώ κατοίκους του Νιμπιρού, είναι τρίχες κατσαρές. Ουδείς κάθησε να σκεφτεί πόση θερμοκρασία έχει ο μεσοαστρικός χώρος! Κοντά στο απόλυτο μηδέν είναι, αν έχετε την περιέργεια. Καμμία μορφη ζωης δεν μπορει να επιζήσει σε τέτοιο περιβάλλον. Όχι απλα «μορφη ζωής όπως την ξέρουμε», απολύτως καμμία. Γιατί; απλούστατα, επειδή σε τέτοιες θερμοκρασίες η συμπεριφορά μορίων και ατόμων ξεφεύγει κατα πολύ απο τα γνωστά. Άρα,

  • είτε οι υποτιθέμενοι εξωγήϊνοι ζουν σε θερμοκρασίες απολύτου μηδενός, επομένως εάν μας πλησιάσουν (και θερμανθούν πχ απ’ τον Ήλιο) θα πεθάνουν,
  • είτε ζουν περίπου όπως εμεις, οπότε είναι ήδη πεθαμένοι εδω και πάααααρα πολυ καιρό.

Έτσι κι αλλοιώς, σας το είπα ήδη πως οι συζητήσεις για έμβια όντα είναι βλακείες. Το ίδιο ανυπόστατες είναι και οι φήμες, ότι δήθεν τάχαμ έχουμε υπερ-εξελιγμένους εξωγήϊνους, που μας πλησιάζουν μία φορά ανα τόσους αιώνες, για να μας δώσουν ένα …μήνυμα (πως γνωρίζουν Γεωμετρία; 🙂 ), και …ξαναφεύγουν.

Επομένως, τί γίνεται; τί σημαίνει αυτή η ιστορία;

Υπάρχει κι ακόμη ένα αντεπιχείρημα: πως οι εξελιγμένοι εξωγήϊνοι μπορούν κάλλιστα να έχουν ιπτάμενα δισκάκια και να πηγαινοέρχονται εδω όποτε θέλουν. Δεν χρειάζεται να καταφύγουν σε μία πέτρα, που διαγράφει ελλειπτική τροχιά με περίοδο αιώνων… και ειδικά για να μας πουν ένα «γειά»!

Τότε, τί ακριβώς έγινε;

Είπαμε πως ο Ελένιν είναι κατευθυνόμενο όχημα, αλλα όχι επανδρωμένο. Είπαμε, ακόμη, πως ναι, περνάει απο πολυ συγκεκριμένα σημεία των τροχιών Γης και Αφροδίτης. Άρα;

Άρα, αυτο γίνεται με δύο τρόπους: ή το έστειλαν σε κατευθυνόμενη «βολή» κάποιες εξωγήϊνες διάνοιες, ή το ίδιο έχει ένα σύστημα ηλεκτρονικων υπολογιστών, το οποίο ακόμη λειτουργει (παρακάμπτω το ερώτημα πού βρίσκει πηγή ενέργειας – όχι πως δεν το σκέφτηκα), και το οποίο μπορει να επιλέξει τροχιά τέτοια, που να μας εντυπωσιάσει.
Προσωπικά κλίνω προς την εκδοχή ότι πρόκειται απλά για κάψουλα διαφυγής κάποιων δυστυχισμένων «ναυαγών» του εκραγέντος Φαέθονα, η οποία στο μεταξυ εγκλωβίστηκε σε λίαν πεπλατυσμένη ελλειπτική τροχιά, και μας πλησιάζει αραιά και πού. Τίποτ’ άλλο. Ούτε «μηνύματα», ούτε διαβόλοι, ούτε τριβόλοι.

Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη…

Πάλι προτρέχουμε, αλλά δεν πειράζει. Είναι, λοιπον, γνωστό πως στη Φύση παρουσιάζονται συχνα «πενταλφικές» μορφές. Όχι απλα «συχνά», συχνότατα! Όπως πχ αυτό το άνθος κολοκυθιού, απ’ τον κήπο της πεθεράς μου!

Εϊναι γνωστό, πάλι, πως οι σχέσεις μηκών στην πεντάλφα οδηγούν στους αριθμούς π, φ, e, σε διάφορες αριθμητικές σειρές (πχ ακολουθία Φιμπονάτσι), κτλ… κι αντίστροφα. Άρα, εαν δούμε στοιχεία της μεν ομάδας (αριθμούς), αμέσως σκεφτόμαστε πως κάπου βρίσκεται κρυμμένη η δε (σχήμα, συμμετρία) – και αντίστροφα.

Προ ετών, λοιπον, σκεφτόμουνα πως η πενταλφική συμμετρία μπορεί να εμφανίζεται και σε ανόργανα υλικά. Οι λόγοι -για να συμβαίνει ή να μη συμβαίνει αυτό- μου ήταν και μου είναι άγνωστοι. Πάντως, το αποτέλεσμα ήταν πως παρατηρούσα …τις βουνοκορφές!

  • Ξέρετε, λοιπόν, πόσες βουνοκορφές έχουν συμμετρικό σχήμα ίσων πλευρών ισοσκελούς τριγώνου; Το ποσοστό είναι πολυ μεγαλύτερο του καθαρά τυχαίου!

Βέβαια, οι «ισοσκελείς» βουνοκορφές δεν έχουν άνοιγμα 36 μοιρών, διότι εδω μπαίνει και η Στατική. Μία τέτοια βουνοκορφή θα διαλυόταν σύντομα απ’ τις κατολισθήσεις. Δύσκολο και για 72 μοίρες – τέτοιες βουνοκορφές είναι εξαιρετικά σπάνιες. Αλλά με άνοιγμα 108… έ… αρκετές! 🙂 Αν αμφιβάλετε, περιμένω τα δικά σας συμπεράσματα.

Οπότε, εάν στη Φύση συναντάμε τόσο πολυ την πεντάλφα, ακόμη και σε μορφές ανοργάνων υλικών, μήπως όλη αυτη η συζήτηση του Αντάτσι για τα σημεία τομής δεν έχει καμμία βάση; Δηλαδη, μήπως απλά κάπου κρύβονται εξισώσεις, που υπαγορεύουν πενταλφική συμμετρία; Κι απο τις οποίες ο «Ελένιν» πολύ απλά δεν μπορούσε να ξεφύγει;

Φαίνεται πως κάτι τέτοιο όντως συμβαίνει, άρα «Νιμπιρού» και τα ρέστα παίρνουν δρόμο.

Η όλη ανάρτηση σκοπό είχε να σας δείξει ακόμη μία φορά πώς σκεφτόμαστε. Το ότι ασχολούμαστε με το Παράξενο, δηλαδή, δεν σημαίνει ότι θα υιοθετούμε άκριτα ό,τι μας σερβίρουν.
Απο εκεί και μετά, θα μ’ ενδιέφερε πολύ να δω πού πάει πραγματικά αυτή η ιστορία με το «κάτι/κάποιος έρχεται», ή ποιος είναι αποπροσανατολιστής και ποιος όχι. Καμιά υπόδειξη;

Advertisements