Αρχική

Ο Ερμής είναι και ψυχοπομπός!

82 Σχόλια

είδηση των ημερών ήταν σαφής: Κάηκε -ευτυχώς, όχι ολοσχερώς- το γνωστό ψητοπωλείο του «Μπαϊρακτάρη». Απο «αντιεξουσιαστές» (δηλαδή πρακτοράκια) που …όλως «τυχαίως»… πέταξαν μολότωφ, ενω περνούσαν τρέχοντας έξω απ’ το μαγαζί, όσο τους («)κυνηγούσε(«) η αστυνομία.

Βέβαια, είναι πασίγνωστο ότι ο προηγούμενος πρωθυπουργός («κουρασμένος» και λάτρης του πλεηστέησιον και της καλοφαγίας) σύχναζε εκει για καλο ψητό και μπυρίτσα… και, προφανώς, έλεγε φωναχτά τις σκέψεις του (το οινόπνευμα λύνει το στόμα κι εξαφανίζει τις αναστολές) και τον άκουγαν όλοι οι παριστάμενοι.
Αλλά το δικό μου μάτι έπιασε μία λεπτομέρεια της είδησης, που οι περισσότεροι την πέρασαν στο ντούκου.

Τη λεπτομέρεια αυτή, την ξαναβρήκα με τα ψαχτήρια… εδώ:

Ναι, το όνομα του καταστήματος! Που παραπέμπει στην…

Λοιπόν, παραμονές της εκστρατείας στη Σικελία, τ’ άγρια χαράματα, άγνωστοι έσπασαν τις κεφαλές του Ερμή (τις Ερμές), οι οποίες χρησίμευαν ως οδοδείκτες στα σταυροδρόμια της αρχαίας Αθήνας. Η ιεροσυλία αυτή δεν οδήγησε σε δίκη των ενόχων, των Ερμοκοπιδών, επειδή οι ένοχοι δεν βρέθηκαν ποτέ – αν και κυκλοφόρησαν φήμες πως έφταιγε ο Αλκιβιάδης και η παρέα του. Προσέξτε, τώρα, ομοιότητες!

  • Τότε, έσπασαν τις κεφαλές του Ερμή – σήμερα έκαψαν μαγαζί με σύμβολο του Ερμή.
  • Τότε, οι ένοχοι δεν βρέθηκαν ποτέ, ήσαν …»γνωστοί άγνωστοι» – σήμερα το ίδιο!
  • Τότε, η δουλειά έγινε μέσα σε αναμπουμπούλα – σήμερα το ίδιο.
  • Τότε, αυτή η δουλειά τελείωσε με την ολοκληρωτική καταστροφή των Αθηναίων στη Σικελία – ελπίζω σήμερα να ΜΗΝ έχουμε τα ίδια, δηλαδη ολοκληρωτική καταστροφη …της Αθήνας και της Ελλάδας. Ελπίζω να μείνουμε μόνο στον ένα νεκρο των διαδηλώσεων.

Υπάρχει ακόμη μία λεπτομέρεια, που έβγαλαν τα ψαχτήρια: ο ιδιοκτήτης του καταστήματος είχε …φάει «κίτρινη κάρτα» προ καιρού, απο ακριβώς τους ίδιους πράκτορες… για να μη μιλήσει (πάλι ο λόγος στη μέση… ο Ερμής…)! Διότι, σίγουρα άκουσε κουβέντες του «κουρασμένου» και της παρέας του, άσχετο αν ο ίδιος ο ιδιοκτήτης του ψητοπωλείου -όσες φορές τον ρωτήσανε δημοσιογράφοι- πάντα αρνιότανε ότι (κρυφ)άκουγε.

(Εάν νομίζετε ότι το θέμα των συγκρίσεων που κάνω είναι αστείο, σας πληροφορώ ότι τον Πελοποννησιακό Πόλεμο τον πληρώνουμε ακόμη σήμερα.)

Ναι, «πράκτορες». Τί «αντιεξουσιαστές» και σκατά στη μούρη τους! Τα άτομα όχι μόνο έκαναν πρακτορειακή δουλειά, αλλά και τελετουργική μαγεία! Άριστα ενημερωμένα…

Κλείνω το σημερινό σημείωμα, με την προειδοποίηση προς τα πρακτόρια και τ’ αφεντικά τους ότι ο Ερμής είναι και Ψυχοπομπός!

Άντε, συνεχίστε τον «αντιεξουσιασμό» ρε κόπρανα, καταστρέφοντας μαγαζάκια και σκοτώνοντας άφταιγους ανθρώπους!

Έχετε, όμως, προειδοποιηθεί!

Στα συρτάρια μου

7 Σχόλια


Στη zoyzoy
(σου το είχα τάξει!)

α, λοιπόν, που και καλά θυμόμουνα, και τα συρτάρια μου απεδείχθησαν κάπως τακτοποιημένα! Βρήκα τις πλακέτες που σας έλεγα, δύο συνολικά, αυτές που είχα κατασκευάσει με τα χεράκια μου! 🙂
Σήμερα δεν έχει Παράξενο. Θα κάνουμε καφενοβιακό γεροντοκούβεντο με τις αναμνήσεις μου απ’ την εποχή, που είχα ένα αρκετά καλά εξοπλισμένο εργαστήριο ηλεκτρονικών, κι εκτονωνόμουνα σ’ αυτό.

Εδω βλέπετε μιά πλακέτα απ’ τις πρώτες μου:

Συγχωρήστε την ποιότητα της φωτογραφίας
(από κινητό τηλέφωνο της πλάκας)!

Είναι μηχανισμός για φωτεινή επιγραφή με κυλιόμενο μήνυμα («τρεχαντήρι»). Είχα κολλήσει και τα εξαρτήματα, δούλευε μια χαρά, και το μόνο που λείπει (στην άδεια θήκη) είναι η eprom με το μήνυμα. Είχα μεριμνήσει ακόμη και για μετάδοση των δεδομένων της eprom στην πινακίδα απο απόσταση, με καλώδιο! (Γι’ αυτό είχα βάλει τον ακροδέκτη που φαίνεται πάνω αριστερά, τύπου «d-type 9-pin».) Διότι, κατά κανόνα οι φωτεινές επιγραφές βρίσκονται σε μέρη δυσπρόσιτα – άρα, ποιός κάνει τη μαϊμού (πχ ν’ ανεβαίνει σε μπαλκόνια), για ν’ αλλάξει το μήνυμα!

(Καλά, σήμερα οι ίδιες κατασκευές συνδέονται με υπολογιστή κι έχουν flash eproms, ώστε να γράφεις όποιο μήνυμα θέλεις, όποτε θέλεις. Αλλά τότε, το 1986, ποιός είχε τέτοια πράγματα!)

Κι εδώ παρακάτω φαίνεται μία πλακέτα, που θα στέγαζε 8 eproms μαζί. Γιατί; Διότι πάντα μου την έσπαγε η αναμονή στους υπολογιστές να «φορτώσουν το λειτουργικό σύστημα». Επειδή είχα ήδη ζήσει (έντονα!) την εποχή των πρώτων επιτραπέζιων ηλεκτρονικών υπολογιστών, που πάταγες τον διακόπτη και σε μισό δευτερόλεπτο ήταν έτοιμοι να τους δουλέψεις,… απο την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκαν, μίσησα (α) τις δισκέττες και τους σκληρούς δίσκους (τεχνολογία ήδη παρωχημένη το 1981, που τη λάνσαρε η IBM στο PC/XT – αλλά, βλέπεις, ο καπιταλισμός πουλάει ακόμη και τα σαπιολέμονα, αρκεί να συνεχίσουν να βγάζουν έστω και σταγονίτσες χυμού), (β) τα «λειτουργικά συστήματα», (γ) την ίδια την έκφραση «λειτουργικό σύστημα» (μετάφραση αγραμμάτων και ασχέτων του όρου «disk operating system», ήτοι: «υπολογιστής που λειτουργεί δίσκο»).

Παρένθεση: Θεωρώ ότι η IBM το 1981-1985 με τους (τρομάρα τους!) «επαγγελματικούς», «σοβαρούς» επιτραπέζιους υπολογιστές της με τις δισκέττες, απλά κατέστρεψε για τα επόμενα είκοσι χρόνια την προηγηθείσα «άνοιξη» των επιτραπέζιων υπολογιστών. Ήταν σαν το ξαφνικό χαλάζι, που καταστρέφει τις έτοιμες σοδειές.
Βέβαια, δεν φταίει μόνον αυτή. Φταίει και το μαλακισμένο αγοραστικό κοινό παγκοσμίως, που ακούει φίρμα, και τρέχει σαν παλαβό να προλάβει ν’ αγοράσει… μη και χάσει ποιός ξέρει τί!

Φαίνεται καθαρά η ημερομηνία
…επικασσιτερωμένη! 18 Νοεμβρίου 1987.

Την εποχή εκείνη (μέσα δεκαετίας του 1980) τα πισιά ξεκινούσαν μ’ ένα πράγμα (ναι! «πράγμα»! 🙂 ) που λεγόταν «DOS», το οποίο «φόρτωνε» (στη RAM του υπολογιστή) απο μία δισκέττα που γύριζε επι μερικά λεπτά, έκανε «γρούτσου-γρούτσου-γρούτσου», κι έσπαγε αρχίδια. Κι έτσι κι ήταν ψιλο-ελαττωματική η δισκέτα και δεν διαβαζόταν (εύκολα), τ’ αρχίδια σου δεν τα ξανάβλεπες! 🙂

Οπότε, τί σκέφτηκα; Το εξής απλούστατο: Πόσο μεγάλο είναι, τέλος πάντων, αυτό το «DOS»; Το μέτρησα, κι έβγαινε κάπου 1 MByte, συν ή πλήν. Αν το ήθελες «πλήρες», δηλαδή αν έβαζες όλα τα αρχεία που περιλάμβανε η δισκέττα εκκίνησης, έβγαινε λίγο παραπάνω. Αν έβαζες μόνο τα βασικά (δηλ. τα τελείως απαραίτητα), έβγαινε λιγώτερο απο μισό MByte.
Άρα, αυτά τα αρχεία μπορούσαν κάλλιστα να χωρέσουν σε μία σειρά eproms… Άρα, εάν έφτιαχνα έναν μηχανισμό με eproms, που θα τον διάβαζε ένας άλλος μηχανισμός με τις «χειραψίες» (δηλ. τη συνεννόηση με τον κυρίως υπολογιστή) μιας δισκέττας, τότε θα έφτιαχνα μία «δισκέττα εκκίνησης μαϊμού», αλλά τρομερά γρηγορώτερη απο μία κανονική δισκέττα. Δηλαδή, θα πετύχαινα εκκίνηση σε κλάσματα του δευτερολέπτου! Κι ούτε προβλήματα του τύπου «διαβάζεται-δε διαβάζεται», ούτε τίποτε.

Άμ έπος, άμ έργον, λοιπόν. Μάλιστα, μέτρησα και τις διαστάσεις του μηχανισμού δισκέττας των 3.5 ιντσών, και ξεκίνησα να φτιάξω την πλακέτα που βλέπετε, ώστε να χωράει μέσα στο τσίγκινο κουτί των 3.5»! Τωι καιρώι εκείνωι οι eproms ήτανε 32 kBytes οι μεγαλύτερες, άρα 8×32 μας έκαναν 512 kBytes, ικανά να χωρέσουν όλα τ’ απαραίτητα αρχεία του DOS (και να περισσέψει και χώρος)! Κι επειδή είχαν ήδη σκάσει μύτη οι «στενές» συσκευασίες των ολοκληρωμένων του είδους, τότε η οριστική έκδοση της πλακέτας θα χώραγε τουλάχιστον διπλάσια kBytes! (Για τα ολοκληρωμένα για τις «χειραψίες», που λέγαμε, είχα προβλέψει δεύτερη πλακέτα απο κάτω, εξ ού και τα σημάδια που βλέπετε για τις «βιδότρυπες» στις άκρες – δηλαδή, η κατασκευή θα γινότανε «διώροφη»!)

Σήμερα, 24 χρόνια μετά απο τη δική μου χειροτεχνική κατασκευή, όλ’ αυτά έχουν υλοποιηθεί απ’ τις βιομηχανίες σε μεγάλο βαθμό, αν και τα σημερινά «λειτουργικά συστήματα» είναι της τάξεως των 2.5 έως 3 GBytes. (Έχουν αντίστοιχα μεγαλώσει και φτηνύνει και οι μνήμες.) Τα ακριβά φορητά (πχ Sony Vaio) έχουν «σκληρό δίσκο στερεάς καταστάσεως», και ξεκινάνε σε δευτερόλεπτα. Τα ακριβά κινητά τηλέφωνα (των 500 ευρώ, ας πούμε), ουσιαστικά μικρού μεγέθους υπολογιστές, δεν έχουν κάν «σκληρό δίσκο»!

Μας απομένει να δούμε όλο το «λειτουργικό σύστημα» να μπαίνει σ’ ένα μέρος της μνήμης του υπολογιστή, χωρίς κάν «σκληρό δίσκο»! Όπως στα προαναφερθέντα κινητά. (Ακόμη και solid state να είναι ο δίσκος, το πήγαιν’-έλα των δεδομένων σ’ αυτόν είναι καθαρό χάσιμο χρόνου.) Ειδικά σήμερα, με τους προσέσσορες των 64 address / 64 data bits, το να χρησιμοποιήσεις τις πχ 40 πρώτες γραμμές των διευθύνσεων, ώστε το να «στεγάσεις» σε μόνιμη μνήμη αρκετά GBytes «λειτουργικού συστήματος» και εφαρμογών (γραφείου, Διαδικτύου, πολυμέσων, και… και… και…) και αρχείων (πχ τ’ αγαπημένα σου τραγούδια και video clips), είναι παιχνίδι. Άσε που, όσα και να βάλεις μέσα, πάλι θα σου περισσέψει η δυνατότητα για ένα σωρό RAM. Τόση πολλή, που δεν θα ξέρεις τί να την κάνεις.

Αυτά για την όρεξη που είχα στα νιάτα μου!… Τί να κάνουμε; ως φαίνεται, η αναπόδραστη μοίρα των πρωτοπόρων είναι να τρώνε τα μούτρα τους. Προσωπικά, έχω συμβιβαστεί με την ιδέα εδω και καιρό, και δεν το παλεύω πλέον.
Αλλά, εκείνο που δεν χωνεύεται, είναι η μεταχείριση που επεφύλαξαν κάποια συμπλεγματικά βοθροσκούληκα στον γράφοντα – ο οποίος τυγχάνει και ξεροκέφαλος, και δεν καταδέχεται να φοράει κομματική ταυτότητα… για να του ανοίξουν πόρτες στη ζωή, που δικαιούται εξ ορισμού να τις βρει ανοιχτές. (Να πάρει ένα δεύτερο πτυχίο, ας πούμε, ή μεταπτυχιακό τίτλο.)

Δε γαμιένται… κι αυτοί και τα πτυχία «τους» και τα πανεπιστήμιά «τους». Με ξανακάνεις εμένα είκοσι χρονών; Αυτό είναι το ζητούμενο.

2012 αυγά Τουρκίας – II

21 Σχόλια

το προηγούμενο ερώτημα, η απάντηση είναι προφανής: ωφελούνται τα γνωστά και μη εξαιρετέα λαμόγια (σιωνιστές, τέκτονες, σατανιστές, οπαδοί αντίχριστου, λέσχη Μπίλντερμπεργκ, μαφιόζοι, και συναφή επαγγέλματα).
Το θέμα, όμως, είναι… γιατί και πώς. Αν δεν τα πούμε αυτά, τουλάχιστον αν δεν κάνουμε μία προσπάθεια να τα αιτιολογήσουμε, πάει χαμένη όλη η ανάρτηση. Εν γνώσει μας ότι είναι δύσβατος ο δρόμος προς την αλήθεια

Δεν υπόσχομαι ότι θα φτάσω σε ξεκάθαρο συμπέρασμα, αλλ’ ας ξεκινήσουμε με τις υποθέσεις, επάνω στις οποίες θα στηριχτούμε.

  • Πρώτη υπόθεση,… μάλλον «θέση», λοιπόν: Τα λαμόγια γνωρίζουν πως ο χρόνος δεν είναι αυτό, που νομίζουν οι πολλοί. Δεν είναι, δηλαδή, ένα είδος ευθείας γραμμής.

Συμφωνώ απόλυτα. Ο γράφων, από τη στιγμή που κάθε μέρα τον περιμένουν πιθανές εξοντωτικές πληρωμές στην εφορία του Τουργκούτσογλου, αδιαφορεί παντελώς εάν ο χρόνος είναι συνεχής ή κβαντισμένος, ομοιότροπος ή ανισότροπος, ή εάν εκφράζεται απο αντιγραμμικό τελεστή ή απο τα πλάνα, ρομαντικά μάτια της Τζούλιας. (Μία είν’ η Τζούλια! 🙂 ) Αλλα γνωρίζει πως «ευθεία γραμμή» δεν είναι.

  • Δεύτερη υπόθεση: Τα λαμόγια γνωρίζουν αυτό το γεγονός εδώ κι αιώνες – τουλάχιστον. Η δε απόπειρα του Νεύτωνα, να περιγράψει τον χρόνο ως είδος «ευθείας γραμμής» στο «Principia», πράγμα που αποτελεί και δόγμα (αξίωμα) της σημερινής Φυσικής, είναι απάτη καραμπινάτη. Είναι εν πλήρει συνειδήσει συσκοτισμός της αλήθειας, απο ένα τουλάχιστον ύποπτο υποκείμενο. (Μην ξεχνάτε ότι ο Νεύτων είχε τρομερή εμπλοκή και με μη-επιστημονικές πραγματικότητες… με το Παράξενο, μ’ άλλα λόγια. Εφ’ όσον μεταξύ των άλλων ήταν κι επαγγελματίας αλχημιστής!)

Τί είναι, λοιπόν, ο χρόνος; Θα σας ενημερώσω σχετικά… κάποια στιγμή. Σας το έχω υποσχεθεί απειράκις. Στο μεταξύ, εσείς μπορείτε να πάτε και σε κανένα ωδείο, να μάθετε θεωρία της μουσικής. Θα σας φανεί λίαν χρήσιμη, για να κατανοήσετε κάποια πράγματα.

  • Μέχρι τότε, ας πούμε ότι ο χρόνος είναι ένα είδος μουσικής, κι ας μείνουμε σ’ αυτό.

Ας προσπαθήσουμε, τώρα, να δώσουμε τις απαντήσεις που μας λείπουν:

  • Πρώτη απόπειρα: Τα λαμόγια, εφ’ όσον γνωρίζουν ότι ο χρόνος δεν είναι γραμμικός, καταλαβαίνουν ότι έχουν ελάχιστα περιθώρια να πραγματοποιήσουν κάποιες επιθυμίες τους. Τώρα! Σήμερα! Διότι μετά, όταν περάσουν το όριο, «κλείνει η πόρτα» για ποιος ξέρει πόσες χιλιετίες – και ίσως το παιχνίδι χαθεί οριστικά γι’ αυτούς. Επείγονται, λοιπόν, να τελειώσουν τα σχέδιά τους για (α) εναίο νόμισμα, (β) ενιαίο παγκόσμιο κράτος, (γ) ενιαία θρησκεία, (δ) «παγκόσμια διακυβέρνηση», (ε) «νέα εποχή». Προς αυτόν τον σκοπό, στρέφουν την προσοχή του κοσμάκη σε χρονικό σημείο έναν χρόνο αργότερα, ώστε να έχουν το στρατηγικό πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού.

Η αντίρρηση: Εφ’ όσον είπαμε πως αυτά τα ξέρουν εδω κι αιώνες, τώωωωωρα περιμένουν να κερδίσουν έναν χρόνο προετοιμασίας; τόσους αιώνες πιο πριν, τί σκάρωναν;
Και πολύ σωστά, διότι κάτι πρώτες απόπειρες για «παγκοσμιοποίηση» ξεκίνησαν την εποχή των …Ναϊτών… Τουλάχιστον. Για να μην αναφέρω τίποτε για εποχή των Ατλάντων!

Πάντως, το ότι βιάζονται… το ότι τρέχουν σε αγώνα ζωής ή θανάτου, είναι γεγονός. Αυτό είναι ορατό και στους βλάκες ακόμη. Είναι το μόνο στοιχείο, που κρατάμε ως σίγουρο.

  • Δεύτερη πιθανή απάντηση: Ίσως να μην τό ‘ξεραν τόσο καλά το ποίημα, και να τό ‘μαθαν μόλις τώρα τελευταία.

Όχι. Ούτ’ αυτός είναι ο λόγος. Διότι, ακόμη και να μην ξέρουν κάτι, το μαθαίνουν αστραπιαία. Πώς; Αρκεί να το σκεφτεί ο οποιοσδήποτε. Τα (αρχι)λαμόγια κινούνται σαν έμπειροι αθλητές σε χώρους, των οποίων ο κοινός θνητός δεν υποψιάζεται κάν την ύπαρξη. Κι αυτό, βάλ’ τε το καλά στο μυαλό σας, ακόμη κι αν τώρα δεν καταλαβαίνετε ακριβώς περί τίνος πρόκειται.

Με την ευκαιρία… να πω δυό λόγια για/σε όσους-ες συμμετέχουν σε κάτι «ομαδικούς οραματισμούς για την Ελλάδα», και λοιπές θρίχες περμανάντ. Κι ακούστε με προσεκτικά, διότι δεν θα επανέλθω στο θέμα. Σε καιρό πολέμου, δεν έχω χρόνο για εκπαιδευτής.

Απο τη στιγμή που μιλάνε για «οραματισμό», αυτό που επιτυγχάνουν είναι απλά πνευματική ανάβαση στο αστρικό επίπεδο. Διότι τα παραπάνω επίπεδα δεν έχουν εικόνες και ήχους. Όμως, το παιχνίδι… ακριβέστερα, το κοσμικό σκάκι, δεν παίζεται στο αστρικό. Παίζεται παραπάνω, στο αιτιατό επίπεδο. Η αντιμετώπιση, λοιπον, μαύρων μάγων του αιτιατού με «οραματισμούς» ισοδυναμεί με το να κρατάς νεροπίστολο και ν’ αντιμετωπίζεις τεθωρακισμένο.
Αν νομίζεις, τώρα, ότι πολλοί πιτσιρικάδες μαζί, κάνοντας «φλίτς φλίτς φλίτς» με τα νεροπίστολα, μπορούν ν’ αντιμετωπίσουν το άρμα μάχης, έ, τί να πω! Καλη υπομονή! Σε καμια πενηνταριά χρόνια, μπορεί και να το σκουριάσουν. 🙂

Αυτά συμβαίνουν, διότι ο κόσμος έχει γεμίσει ημιμαθείς «δασκάλους» και τεμπέληδες και θρασείς μαθητές. Σε κάθε γνωστικό πεδίο. Οι οποίοι μαθητές είναι σκέτα αμερικανάκια, προβάλλοντες διαχρονικώς το θρασύ και πέρα για πέρα ηλίθιο αίτημα: «- Τα θέλω όλα, και τα θέλω τώρα!»
Σε κάτι τέτοια «θελήματα», σε κάτι τέτοιες ιταμές νεαντερτάλειες απαιτήσεις γι’ άμεση απόκτηση γνώσεων χωρίς κόπο, ο σοβαρός δάσκαλος θα πει ένα: «- Άει σιχτίρ, ζωντόβολο!», και θα στρίψει. Ο απατεών «δάσκαλος», αντίθετα, βλέπει ευκαιρία αρμέγματος θυμάτων – κι ενεργεί ανάλογα. Αμέσως τις θες τις γνώσεις, φίλε; αμέσως θα τις έχεις! Μία «αμέσως γνώσεις» στον κύριο! Έ-φτασέ-εεει!!! Τώρα, τί σόϊ γνώσεις είν’ αυτές… Τί να σου πω! Σάμπως ρώτησες; Κατέβαινε, όμως, το παραδάκι στο ταμείον του συλλόγου «Η ραχούλα του Θιβέτ κι η φλογέρα του Νεπάλ»!
«Ομαδικοί οραματισμοί», λοιπόν, και κολοκύθια! Αφήνουμε το γεγονός ότι ο διαλογισμός δεν είναι ασχολία για τον καθένα, αλλά μόνο για όσους έχουν χρόνο και μηδέν υποχρεώσεις (μέχρι και η Εκκλησία το λέει, αν κι έμμεσα: «- Πάσαν την βιοτικήν αποθώμεθα μέριμναν!»)… Αφήνουμε και το άλλο γεγονός, ότι για να κάνεις διαλογισμό, χρειάζεσαι πρώτα εκ των ούκ άνευ αρχαιοελληνικού τύπου καθαρμό σώματος και πνεύματος, (όχι «σχόλασα απ’ τη δουλειά, ας κάνω και λίγο διαλογισμό-ρηλάξ»), και πιάνουμε κάτι ακόμη, επίσης σοβαρό:

Ποιος σας είπε, μωρέ, ότι μπορείτε να κάνετε διαλογισμό, για να βοηθήσετε την Ελλάδα – ή οποιονδήποτε;

Κι εννοώ… τό ‘χετε σίγουρο ότι η βοήθεια επιτρέπεται; Αν ναι, κακώς. Κάκιστα!

Δεν πρέπει ν’ ανακατεύεσαι εκεί που δεν σε σπέρνουν. Απαγορεύεται! Ούτε βοήθεια, ούτε τίποτε! Νάδαθ! Σε κανέναν! Ακόμη και για να βοηθήσεις, δηλαδή, πρέπει να πάρεις πρώτα την άδεια «άνωθεν». Αλλοιώς, σε περιμένουν πολλά άσχημα.
Ένα άσχημο εκ των οποίων… και γι’ αυτό κάναμε αυτήν την τεράστια παρένθεση… είναι το άρμεγμα έτοιμης πνευματικής ενέργειας. Κάντε εσείς «ομαδικούς οραματισμούς» έτσι, ντίπ γιούργια, κι έχετε φτιάξει ένα ξεγυρισμένο αιθερικό κλάμπ σάντουϊτς, να χορτάσετε καμιά δεκαριά μαύρους μάγους του αιτιατού! Συγχαρητήρια!

Κλείνοντας την παρένθεση, σας δηλώνω ότι γνωρίζω άριστα τί γράφω επι του θέματος, και η κουβέντα έλαβε τέλος. Επ’ αυτού, ούτε σχετικά σχόλια θ’ απαντήσω, ούτε e-mails. Σας μίλησα, σας πληροφόρησα, πράξτε όπως καταλαβαίνετε. Δεν έχετε πλέον τη δικαιολογία της άγνοιας.

Τούτων ειπωθέντων, ερχόμαστε στην τρίτη απόπειρα απάντησης:

  • Τα λαμόγια έστρεψαν την προσοχή του κόσμου ένα χρόνο μετά, διότι όλη αυτή η γλυκειά προσμονή μιάς επερχόμενης αλλαγής τα τρέφει μ’ έτοιμη «πνευματική ενέργεια». Σου λέει ο άλλος… χειρότερα δεν μπορεί να γίνουν τα πράγματα, άρα θα γίνουν καλύτερα! Άρα, η συλλογική ευφορία είναι ιδανική «αιθερική τροφή» για τα λαμόγια.

Όχι, ούτ’ αυτό είναι. Αλλοιώς, θα μας έπαιζαν σαν τη γάτα με το ποντίκι επί δεκαετίες τώρα. Πρώτα ευφορία, και μετά ρίξιμο στον κουβά με τα σκατά. Και μετά πάλι απ’ την αρχή.

  • – Μα, δεν έκαναν ακριβώς αυτό; Πόσο μακριά είναι οι εγχώριες δύο απανωτές χρηματιστηριακές κρίσεις; Πόσο μακριά είναι η ευφορία του Μεσοπολέμου και της μεταπολεμικής περιόδου, σε συνδυασμό με δικτατορίες κι εκμετάλλευση σ’ όλη τη Γη;

Χμμμ… δε λέω, έχετε ένα κάποιο δίκιο. Εδώ, όμως, τα γεγονότα στροβιλίζονται, πλέον, με καταιγιστικό ρυθμό. Τον οποίο δεν προλαβαίνει ούτε η εντελώς μαϊμούδικη «δημιουργία» (ή «καταστροφή»…) χρήματος στα πληκτρολόγια των τραπεζικών κύκλων.

  • Τότε, έστρεψαν την προσοχή του κόσμου έναν χρόνο μετά, επειδή θέλουν να τον αποκοιμήσουν – με την ελπίδα να ΜΗ συνειδητοποιήσει τις επερχόμενες (μεταφυσικές) αλλαγές, ώστε αυτές να είναι (και να παραμείνουν) ως μη γενόμενες.

Ά-χά! Εδώ πλησιάζουμε αρκετά. Αν και… αρκεί ένας και μοναδικός «ξυπνημένος», για να μεταδώσει και στους υπόλοιπους το «ξύπνημα» σα λαμπάδα σε πυρομαχικά. Και ήδη υπάρχουν αρκετοί «ξυπνημένοι». Τόσοι, ώστε ένα τέτοιο σχέδιο να ματαιωθεί οριστικά.

Ειλικρινά, σ’ αυτό το σημείο δηλώνω εμπόδιο. Η λογική δεν με βοηθάει να προχωρήσω! Πιθανολογώ ότι πρόκειται για ελιγμό σ’ επίπεδο αιτιατού… στο κοσμικό σκάκι… όπως ακριβώς ο σκακιστής θυσιάζει ένα πιόνι, για να έχει κέρδος τρεις ή τέσσερεις κινήσεις μετά.
Κι αυτό το λέω, επειδή όλα τα πιθανά κέρδη για τα λαμόγια, με τη δωδεκάμηνη αναβολή του …τέλους του κόσμου, δεν μου καθίστανται ορατά. Αν εσεις βλέπετε κάτι, θα χαρώ να μου το πείτε κι εμένα.
Έτσι κι αλλοιώς, αισθάνθηκα την ανάγκη να κοινοποιήσω τις παραπάνω σκέψεις -και γρήγορα-, μήπως και ωφελήσω κάποια απο τ’ άτομα, που με τιμούν διαβάζοντας το ιστολόγιό μου.

Εν πάσει περιπτώσει, η 28η Οκτωβρίου 2011 δεν είναι μακριά. Ούτε κι η κωλοπιλάλα των λαμόγιων! Θα περιμένουμε, και θα δούμε.

Υγ: Σημαντικό ούλτρα!

Το ότι μας κουβαλήθηκαν ενθάδε τα κοπέλλια της Ούρο-τζέντφορ, το επιβεβαιώνω προσωπικά. Ήρθαν με ταξιδιωτικούς σάκκους, κι άρχισαν να μοιράζονται σε αστυνομικά τμήματα για τακτοποίηση και «φιλοξενία». Είδα τη σκηνή συμπτωματικά έξω απο ένα τμήμα, και θα μπορούσε να είναι οποιοιδήποτε μπάτσοι που παρουσιάζονται γι’ ανάληψη υπηρεσίας απο μετάθεση, αλλά: (α) ήταν πολλοί μαζί, (β) ήταν αρματωμένοι αγρίως, (γ) οι στολές είναι αυτές ακριβώς που έχει το site τους (πολύ σκούρο μπλέ), (δ) το σήμα στα μανίκια ήταν ακριβώς αυτό που κυκλοφόρησε στο Ελληνόφωνο Διαδίκτυο αυτές τις μέρες. Και μιλάμε, δυσδιάκριτο. Μόλις έναν τόνο χρώματος διαφορά απ’ την κυρίως στολή!
Έβγαιναν απο πολιτικά αυτοκίνητα με ελληνικούς αριθμούς, προφανώς «δανεισμένα» απο εγχώριους «συναδέλφους».

Καταλαβαίνω πως εκείνη τη στιγμή δεν σήκωνε να βγάλω το κινητό και να τραβήξω φωτογραφία έτσι, προκλητικά – γι’ αυτό και δεν τό ‘κανα. Έπρεπε να έχω έτοιμη την κλασική φωτογραφική μου με τον τηλεφακό, και να ξέρω την ώρα άφιξης. Και να παραμονεύω. Αλλά κι έτσι, πιστεύω ότι σας αρκεί η μαρτυρία μου.

Τί σας έγραψα παραπάνω, για την 28η Οκτωβρίου; Με πρόσχημα, λοιπόν, ότι κάποιοι πολίτες ετοιμάζονται να πετάξουν αυγά στους πολιτικούς (μαλακίες, διότι άμα δείτε πασόκο «επίσημο» στην εξέδρα φέτος, θα σας τρατάρω …σοκολατάκι υγείας! – τίποτε δευτεροκλασάτοι θά ‘ρθουν «αντ’ αυτών», είναι σίγουρο, και θ’ …αυγωθούν αυτοί …«αντ’ αυτών»!), πιθανολογώ ότι θα γίνει το έλα να δεις…

Μάλλον βιάζεται ο σατανάς για αίμα Ελλήνων εκείνη ακριβώς την ημερομηνία. Κι όσο για τις 21/12/2012, ποιός ζει, ποιός πεθαίνει ως τότε. Στην κυριολεξία.

Ξέρετε, όμως, κάτι; ΜΗΝ πάτε στην παρέλαση! Μέρα είναι, θα περάσει!

Υγ 2: Πλάκα θά ‘χει, να ρίχνει καρεκλοπόδαρα απο πριν το ξημέρωμα στις 28/10!… Τότε θα σιγουρευτώ ότι κάποιος Θεός μας σκέφτεται, τους τρελλο-Έλληνες! Κάποιος… ή, μάλλον, Κάποια! 🙂 (Και Κάποιος! Και Κάποιος! Ο -…υπεύθυνος βροχών- Μπαμπάς της Κάποιας! 🙂 )

2012 αυγά Τουρκίας – I

4 Σχόλια

η στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, ο χρόνος τρέχει γρηγορώτερα απο μας. Άρα, μας προσπερνάει.

– Ρε συ, όχι «ο χρόνος»! Τα γεγονότα μας προσπερνάνε!

Όχι, όχι! Γνωρίζω άριστα τί γράφω. Ο χρόνος είναι, που μας προσπερνάει!

Ο λόγος, σήμερα, για την πολυδιαφημισμένη ημερομηνία της 21ης Δεκεμβρίου 2012, και το τέλος μιάς περιόδου στο μυστηριώδες ημερολόγιο των Μάγιας… χωρίς κανείς να μπορεί να μας πει, αν ξημερώνει η επόμενη μέρα. Τουλάχιστον μέχρι τώρα όλοι μιλούσαν για σεισμούς, λιμούς, καταποντισμούς ανήμερα της 21ης/12ου/2012… και μετά έρχεται η Δευτέρα Παρουσία, ο Αντίχριστος, ο Μίκυ-Μάους, και δεν ξέρω ποιος άλλος. Κι αλοίμονό μας!

Χωρίς να είμαι ούτε αυθεντία, ούτε κάν ειδικός στο ημερολόγιο των Μάγιας, αυτές τις μέρες διάβασα στο Διαδίκτυο ένα σωρό πληροφορίες, που μας λένε πως η περίφημη ημερομηνία μπορεί να είναι και λάθος! Αυτό μπορεί να οφείλεται σε πολλούς λόγους:

  • Στο ότι το ημερολόγιό μας είναι λάθος, επειδή απο το έτος 1 πΧ πηδάει απότομα στο έτος 1 μΧ… χωρίς να μεσολαβήσει το έτος μηδέν. (Περί χριστιανικού ημερολογίου, και ποιός ήταν ο Διονύσιος ο Μικρός, κτλ, θα βρείτε μία πολύ καλή σύνοψη κάνοντας κλίκ εδώ.)

Έτσι, η αρχή της μυστηριώδους περιόδου του μαγιάνικου ημερολογίου, η οποία που τελειώνει στις 21/12/2012, άλλοτε μέν αναφέρεται στη βιβλιογραφία ως 11 Αυγούστου 3113 πΧ, κι άλλοτε ως 11/08/3114 πΧ! Όχι, η συγκεκριμένη ασυμφωνία δεν οφείλεται σε λάθος των Ιστορικών. Αλλά, στη δεύτερη περίπτωση, έχουμε το Γρηγοριανό «ορθοκανονικοποιημένο» -ή κάπως έτσι- ημερολόγιο. (Δηλ. που μετράει και έτος μηδέν.) Το οποίο χρησιμοποιούμε για προχριστιανικές ημερομηνίες.

  • Στο ότι γενικά οι «Μαγιανολόγοι» (σοβαροί κι ασόβαροι) είναι τρία πουλάκια κάθονταν.

Αυτό ενέχει μεγάλη δόση αλήθειας, επειδή το αριθμητικό σύστημα και το ημερολόγιο των Μάγιας είναι γνωστά απο τη δεκαετία του 1930. (Σας το είχα πει, ότι σ’ «επαναναγνώσεις αρχήθεν» χαμένων γλωσσών, πρώτα σπάνε το αριθμητικό σύτημα, το ημερολόγιο, και το σύστημα μέτρων και σταθμών.) Μάλιστα, τη στιγμή που τα ρήματα στους Μάγιας είναι γνωστά απο το 1982 (με τη διδακτορική διατριβή της μακαρίτισσας της Λίντας Σήλε), δεν δικαιολογείται πλέον τόση σπορά άγνοιας και μπαρουφολογίας ανα τις σελίδες και τις ιστοσελίδες. Ήδη έπρεπε να έχει ξεκαθαρίσει το θέμα.
Στη Γουϊκιπήντια μπορείτε να διαβάσετε ένα καλό άρθρο για το μαγιάνικο ημερολόγιο, κι ένα ακόμη για την επικρατούσα σύγχυση και καταστροφολογία.

  • Τρίτον…

Αλλά, πριν φτάσουμε, σ’ αυτό, ας δούμε ποιές διατυπωμένες πρόσφατες αντιρρήσεις είδα στον ζόφο του υποθετικού «τέλους του κόσμου», σε 14 μήνες. Αυτές εστιάζονται κατ’ αρχήν σε δύο άρθρα του φιλικού ιστολογίου της Τοξοτίνας: αυτό κι αυτό. Τα οποία μιλάνε σαφέστατα για πολύ συντομώτερο τέλος της τωρινής μαγιάνικης περιόδου. Ακριβώς επάνω στη φετινή εθνική μας γιορτή της 28ης Οκτωβρίου!!!

Διαβάζοντας, διαπίστωσα πως οι προαναφερθείσες αναρτήσεις συμπίπτουν με κάποια διαισθητικά δικά μου συμπεράσματα, για τα οποία σας έχω ήδη μιλήσει. Θυμάστε που σας έλεγα ότι απο τον περασμένο Μάρτιο αισθάνομαι «φαινόμενα συντονισμού» με το μυαλό άλλων ατόμων; Και μάλιστα, ότι σ’ αυτό το άϋλο «δίκτυο» παρατηρούνται και φαινόμενα υπερπήδησης του χρόνου; Ότι, δηλαδή, τα άτομα με τα οποία συντονίζομαι, ξέρουν αρκετές μέρες πριν τί πραγματεύεται η ανάρτηση που ετοιμάζω;
Σας είχα πει ακόμη, ότι το φαινόμενο θα ενταθεί, και θα επεκταθει σε αρκετά άλλα άτομα γνήσιας Ελληνικής καταγωγής. (Κατα τη γνώμη μου, όμως, όχι πάνω απο 15 έως 18 χιλιάδες.)

Έ, λοιπόν, οι αναρτήσεις της Τοξοτίνας μιλάνε γιά κάποιες βραχείες χρονικές περιόδους του μαγιάνικου ημερολογίου, οι οποίες ξεκίνησαν …απο τον περασμένο Μάρτιο, και στο τέλος των οποίων θα βιώνουμε τον χρόνο (όσοι-ες «ξυπνήσουμε» στο μεταξύ) τελείως διαφορετικά, απ’ ό,τι τώρα! Οι δε συγγράψαντες τα άρθρα αυτά (στο φιλικό ιστολόγιο διαβάζουμε τις μεταφράσεις στα Ελληνικά), «τη λένε» αγρίως στους λοιπούς «Μαγιανολόγους» της καταστροφολογίας. Θά ‘πρεπε να ξέρουν καλύτερα, λέει, ότι οι Μάγιας ποτέ δεν μίλησαν για καταστροφές στο τέλος των περιόδων. Τουλάχιστον, όχι άμεσα και φανερά – το δε «έμμεσα και κρυφά» δεν συνάγεται απο υπάρχουσες στέρεες αποδείξεις στα πλαίσια της κοσμοθεωρίας των Μάγιας.

Πράγμα που μας φέρνει σε μία ακόμη αντίρρηση, αυτή του συγγραφέα Θανάση Νικολάου, στο χρονικά τελευταίο βιβλίο του, υπό τον τίτλο: «2012 Η Έλευσις». Σας υπόσχομαι αναλυτική βιβλιοκριτική προσεχώς (και γιά τα τέσσερα βιβλία του) – αλλά σας λέω απο τώρα πως ο συμπολίτης συγγραφέας, αν και «δεν τό ‘χει» το λογοτεχνικό, από καθαρές πληροφορίες είναι θησαυρός. Λοιπόν, στο συγκεκριμένο μυθιστόρημα παίζει κάποιον σπουδαίο ρόλο ένα αρχαιοελληνικό χειρόγραφο που, υποτίθεται, βρέθηκε στη ζούγκλα του Αμαζονίου από κάποιους τυχοδιώκτες.
Με αφορμή αυτό το (υποθετικό) χειρόγραφο, ο συγγραφέας σημειώνει ότι οι Μάγιας αντέγραψαν μερικά χειρόγραφα και υιοθέτησαν μία κάπως απόκρυφη κοσμολογική αντίληψη (και περί χρόνου) αρχαίων Ελλήνων που πήγαν στη Λ. Αμερική σε χρόνους παλιούς (αν και το μυθιστόρημα διόλου δεν ξεκαθαρίζει τα ιστορικά πώς και πότε ακριβώς κτλ), αλλά ποτέ τους δεν κατάλαβαν τί ακριβώς αντέγραφαν.

Διάνα! Συμφωνώ χίλια τοις εκατό.

Τότε, λοιπόν,… εάν η ημερομηνία 21/12/2012 δεν είναι κάποιο συνολικό «τέλος του πολιτισμού μας», τί ακριβώς συμβαίνει με την τρομερή προώθησή της ανά τα Ιντερνέτια;

Για να επαναδιατυπώσω το ερώτημα: ποιός κρύβεται απο πίσω; Ή, όπως λένε οι εγκληματολόγοι:

«- Τίς ωφελείται;»

Μήλα και δουλειές

13 Σχόλια

κόμη μία φορά μας αναγκάζει η επικαιρότητα να κάνουμε μία στάση στην πορεία μας. Θα μου πεις, εδω ο κόσμος χάνεται, κι εσύ ασχολείσαι μ’ αυτά; Ανάλογα πώς το βλέπει κανείς. Προσωπικά, το θεωρώ επιβεβλημένο να πω δυό κουβέντες.

Ο λόγος για τον προσφάτως αποβιώσαντα Στέφανο Παύλο Δουλειές. (Μη γελάτε, έτσι ήταν το επίθετό του. Όπως ένα σωρό Έλληνες έχουν επίθετο που τελειώνει σε -ές… εξαιρούνται ο χαβαλές, ο ρεμπεσκές, και ο Κορτές! 🙂 Πάντως, τό ‘χουν οι διάσημοι της Πληροφορικής να έχουν τέτοια επίθετα. Πχ ο άλλος λέγεται «Γουλιέλμος Πύλες»!)
Το τί υμνολόγιο έγραψαν διάφοροι φελλοί ανά τον κόσμο για τον μακαρίτη, δε λέγεται. Εκατοντάκις περισσότερο απο τότε που ζούσε. Τί «καινοτόμος», τί «πρωτοπόρος», τί έτσι, τί αλλοιώς. Ενω το μόνο που τον προσδιόριζε ήταν το: «επιτυχημένος επιχειρηματίας». Τίποτ’ άλλο.

Ο εκλιπών υπήρξε μεγαλοστέλεχος (συνιδρυτής κι ένα είδος διευθυντή – CEO, ή όπως αλλοιώς λέγεται) της Άππλ, κατασκευάστριας εταιρείας ηλεκτρονικών υπολογιστών και προγραμμάτων. Εντάξει απο λεφτά, έβγαλε αρκετά. Ωστόσο, ούτε καινοτόμος υπήρξε, ούτε πρωτοπόρος. Μία μετριότητα και μισή, τόσο στη μόρφωσή του (παράτησε το πανεπιστήμιο), όσο και στην προσωπική του ζωή.
Η «πρωτοπορία» αυτουνού, κατά τους φελλούς των ΜΜΕ και του Διαδικτύου, συνίστατο στο ότι (α) έφτιαχνε πολυ καλους υπολογιστές με τα χέρια του στο γκαράζ του φίλου του του Βόσνιακ, (β) λάνσαρε το παραθυρικό περιβάλλον εργασίας, (γ) γέμισε την αγορά με «πρωτοποριακές» συσκευές, κάτι άη-πόντ, άη-πάντ, τέτοια πράγματα.

Οι αντιρρήσεις οι δικές μου σ’ όλα τα παραπάνω είναι:

(α) Δεν ήταν ο μόνος που έκανε κάτι τέτοιο! Μέχρι και ο γράφων έχει κατασκευάσει -το πάλαι ποτέ- επαγγελματικής ποιότητας πλακέτες, τις οποίες σχεδίασε ο ίδιος! (Σώζεται μία κάπου στα συρτάρια μου, θα τη φωτογραφίσω να τη δείτε – αν και όταν τη βρω.)

(β) Το παραθυρικό περιβάλλον δεν ήταν ιδέα ούτε αυτουνού, ούτε της εταιρείας του. Ήταν κρατικό «πρότζεκτ», δηλαδή χρηματοδοτημένο με κρατικά χρήματα, το 1970, στα εργαστήρια της Ζήροξ στην Καλιφόρνια. Δηλαδη, αναγνώστη μου, την προβολή αυτουνού και της εταιρείας του την (χρυσο)πλήρωσαν οι σημερινοί άστεγοι των ηπαπάρα (αυτοί ακριβώς που κοιμούνται κάτω απο γέφυρες). Δες εδώ, αν δεν πείθεσαι.
Επίσης, η Άππλ είχε τόσο θράσος, ώστε να οικειοποιηθεί την (είπαμε, πληρωμένη με κρατικά χρήματα) ιδέα μέχρι σημείου …να κάνει μήνυση στην εταιρεία που έβγαλε το GEM (δες παραπάνω), σε σημείο που αυτή η εταιρεία αποτραβήχτηκε τελείως απο την αγορά!!! Ένθα GEM εστί παραθυρικό περιβάλλον, απο τα πρώτα χρονικώς. Το οποίο δούλευε μια χαρά απο …δισκέτα, δεν χρειαζόταν τετραπύρηνους Πέντιουμ να δουλέψει. Αλλά, όταν η γνωστότατη «Μικρομαλακή» έβγαλε τα δικά της τα Παραθύρια, η Άππλ έκατσε σούζα! Ούτε μηνύσεις, ούτε αηδίες.

Τα γράφω αυτά, για να σας δείξω όχι πώς δουλεύει ο καπιταλισμός (το ξέρετε δά… είναι σκέτος πεινασμένος κροκόδειλος που ανθρωποφαγεί, και τίποτ’ άλλο), αλλά στο τί ακριβώς τσιφούτικης επινοήσεως τρελλοκομείο ζούμε. Και στο πού ακριβώς οδηγεί η τσιφούτικη έμπνευση του «κοπυράϊτ».
Εάν, φερ’ ειπείν, βρεθεί κάποιος κουτοπόνηρος και κάνει «κοπυράϊτ» στην …πρόσθεση (διότι ουδείς μέχρι σήμερα το έκανε!), σκεφθείτε ότι τα παιδάκια των δημοτικών σχολείων σ’ όλον τον κόσμο θα πηγαίνουν …κατ’ ευθείαν στην αφαίρεση!!!!! (Μέχρι να την κάνουν «κοπυράϊτ» κι αυτή!)

Απ’ την άλλη… λες ότι κι εμείς οι Έλληνες μπορούμε να τους σκίσουμε τον πάτο όλων αυτωνών, παίζοντας αυτό ακριβώς το παιχνίδι. Απαγορεύοντας, φερ’ ειπείν, τη χρήση επιστημονικών όρων χωρίς άδεια – ένθα η άδεια νοείται με χρηματική αμοιβή! Ή, τη χρήση ακόμη και του «λατινικού» αλφαβήτου. (Δηλ. του αλφαβήτου των Κυμαίων της Εύβοιας.) Αλλά πάλι, σκέφτεσαι σαν Έλληνας και λες ότι δεν αξίζουν οι βάρβαροι ούτε να τους φτύσεις, επειδή θα έρθει ένα νομοτελειακό τέλος σ’ όλ’ αυτά και θα μπει κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. (Και στον τάφο του.)

(γ) Όσο για τις «πρωτοποριακές» συσκευές τύπου άη-πάντ και τα ρέστα,… αλήθεια, στο τί συνίσταται η πρωτοπορεία; Είναι κάτι το καινούργιο ή το φοβερό να φτιάξεις ένα μηχανάκι, που να είναι μικρός σε μέγεθος υπολογιστής, να κάνει τηλεφωνήματα, και να παίζει μουσική; Σιγά! Αλλά κάθε φθινόπωρο, εκτός απ’ την Οκτόμπερφεστ των Ούννων (απ’ τα ελάχιστα καλά που συνεισέφεραν στον πολιτισμό οι γουρουνοσυμπατριώτες της Αγγέλας), πλήθος αποχαζεμένοι ανά την υφήλιο περιμένουν την εμφάνιση των νέων ηλεκτρονικών σκουπιδιών της εταιρείας του μακαρίτη, ωσάν να περιμένουν τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού!

Δεν είναι μόνο οι πράξεις του καθενός μας, αδερφοί, που καθορίζουν τη ζωη και την κοινωνία! (Στο κομμάτι που μας αναλογεί, φυσικά.) Είναι και οι παραλείψεις!

Η εταιρεία του μακαρίτη, ας πούμε, έφτιαξε και φτιάχνει μηχανάκια άχρηστα, τα οποία εντυπωσιάζουν έχοντα ήχους και χρωματάκια… απευθύνονται, δηλαδη, καθαρά σε πιτσιρίκια, για να τους ληστέψουν το χαρτζηλίκι. Μ’ άλλα λόγια, η Πληροφορική (σύμφωνα με κάτι τέτοιες εταιρείες) δεν θεωρείται κοινό αγαθό, αλλ’ απευθύνεται μόνο στα πορτοφόλια – και δη ανθρώπων, που δεν έχουν άμυνες. Οι δε υπόλοιποι να πάνε να γαμηθούν! Είπαμε, καπιταλισμός…
Και για να γίνω σαφής, ποιός έφτιαξε και πότε ένα ρομπότ, που να βοηθάει ηλικιωμένους; Το λέω, επειδή έχω βρεθεί μπροστά σε κατάσταση, όπου ηλικιωμένο άτομο ζητάει τον γιατρό, και δεν έχει τη δύναμη να φτάσει ούτε μέχρι το τηλέφωνο. (Κι ευτυχώς που ήμουνα εγώ εκεί.) Ουδείς σκέφτηκε αυτούς τους ηλικιωμένους μοναχικούς συνανθρώπους μας!

Άλλο παράδειγμα: εμείς στην Ελλάδα έχουμε αγροτική παραγωγή αξιοζήλευτη. Η οποία, όμως, πάει χαμένη στο μεγαλύτερο μέρος της, επειδή δεν υπάρχουν χέρια να μαζέψουν τους καρπούς! Φυσικά, «λύσεις» με προσωπικό (αγροτικών εργασιών) κακοπληρωμένους λαθρομετανάστες είναι εντελώς της συμφοράς. Δεν συνιστούν σοβαρή προοπτική για τη χώρα σε βάθος χρόνου.
Τί γίνεται, λοιπόν, με το να φτιάξει κάποιος ένα ρομπότ, που θα μαζεύει τους καρπούς; Κι αν νομίζετε ότι αυτό το έβγαλα απ’ τη φαντασία μου, σας πληροφορώ ότι είδα στην κρατική μας τηλεόραση, εν έτει 1985 παρακαλώ, ντοκυμανταίρ Γαλλικής παραγωγής μ’ ένα πρωτότυπο τέτοιου ρομπότ. Οι αδυναμίες του (για τα σημερινά δεδομένα) ήταν να περπατάει / μετακινείται σε ανώμαλες επιφάνειες, συν το ότι δεν είχε καλη «όραση» (δεν ξεχώριζε τα μήλα απ’ τα πορτοκάλια). Σήμερα, όμως, οι λύσεις αυτων των προβλημάτων θεωρούνται τετριμμένες.

Απ’ το 1985, λοιπόν… Αλλ’ από τότε, ούτε φωνή, ούτε ακρόαση.

Συμπερασματικά: είναι δύσκολος ο αγώνας να ξεχωρίσεις το τί θ’ απασχολήσει το μυαλό σου, και τί όχι. Την τηλεόραση την κλείνεις, τα έντυπα βοθρο-ΜΜΕ τα καταργείς, αλλά δυστυχώς το Διαδίκτυο ακολουθεί τα χνάρια των προηγουμένων και γεμίζει με σαβούρα τους οφθαλμούς ημών. Να, και με του Τζάκσον τον θάνατο τα κείμενα έπειθαν τον αναγνώστη ότι περίπου ξαναπέθανε ο Μότσαρτ!

Μην τσιμπάτε! Κλείστε μάτια και αυτιά στους ανόητους, και βάλτε μπρος αυτό το υποτιμημένο εργαλείο, που λέγεται «σκέψη»! Και ίσως κάποια μέρα βιώσουμε έναν καλύτερο κόσμο…

Όρος έτεκεν Ελένιν

31 Σχόλια

άνουμε εδω μία μεγαλούτσικη παρένθεση στο κυρίως θέμα της «Μηλόπιττας», αλλ’ αξίζει. (Μη φοβάστε, δεν ξεφεύγουμε.) Ο λόγος για τον κομήτη «Ελένιν», τί ακριβώς είν’ αυτό το πράγμα, και τί μηνύματα φέρνει.
Πιστεύω, λοιπον, πως, αν διαβάζετε αυτό το ιστολόγιο, σίγουρα ψάχνετε και την παρεμφερή ειδησεογραφία (δηλ. για τα παράξενα θέματα). Αρα, κάτι θά ‘χετε ακουστά. Πάντως, ο αρχικός σύνδεσμος είναι εδω: κομήτης Ελένιν. Για τα υπόλοιπα, βάλτε μπρος τα ψαχτήρια.

Η μεγάλη («)απογοήτευση(«), πάντως, υπήρξε το επι μακρόν αναμενόμενο σχετικό άρθρο του Αντάτσι για τον Ελένιν, εντελώς ανάξιο του συγκεκριμένου συγγραφέα – άσχετο αν ο ίδιος νομίζει πως είναι απο τα καλύτερά του. Μεταφέρω την κεντρική ιδέα:

  • Ο Ελένιν ακολουθεί μία τροχιά, η οποία τέμνει διάφορα πενταλφικά σχήματα της ουράνιας γεωμετρίας (σχετιζόμενα με τις τροχιές Γης και Αφροδίτης) σε σημεία που «βγάζουν μάτια». (Για λεπτομέρειες, δείτε τα σχήματα του άρθρου του Αντάτσι.)

Άρα, πρόκειται για τεχνητό αντικείμενο, επειδη τέτοιες τομές αποκλείεται να οφείλονται στην τύχη! Άρα, αναζωπυρώνει όλες εκείνες τις ατέρμονες συζητήσεις για «πλανήτη Νιμπιρού», ή για κάποιους εξωγήϊνους (μάλλον διαβολόμορφους!), που έρχονται εδω να μας κάνουν κιμά (ο Αντίχριστος, που λέει και η Αποκάλυψη!), κτλ κτλ. (Βαρυέμαι να βάζω συνδέσμους προς όλ’ αυτά.) Άρα, αυτοι όλοι οι εξωγήϊνοι «κομίζουν κάποιο μήνυμα», κτλ κτλ. Άρα, ποιό είν’ αυτό; τί μας μέλλεται; θα γίνει το «πιντί» ο παγκόσμιος πρωθυπουργός; θα κερδίσουμε το Τζόκερ; θα…; θα…;

Το πλέον απογοητευτικό απ’ όλα, είναι ο επίλογος του συγγραφέα. Ναι μεν, ήρθε σ’ επαφη μαζί μας μιά ανώτερη διάνοια, αλλά μας δίνει λίγα, όχι πολλά – κι επιπλέον, θέλει προσοχή… μην παρεξηγηθεί με την αφεντιά μας (καταπώς υπαινίσσονται και οι ιστορίες του μακαρίτη Άρθουρ Κλάρκ). Τέλος-τέλος, θα ξαναφύγει, και για μελλοντική επαν-επαφή …βλέπουμε…

Όντως, η ουράνια γεωμετρία είναι ένα πολυ ενδιαφέρον θέμα, και όντως οι τροχιές Γης και Αφροδίτης είναι τέτοιες, που οι δύο πλανήτες κάνουν «συζυγία» (δηλ. βρίσκονται στην ίδια μοίρα του ουρανού) πέντε φορές ανα γεωμετρικό κύκλο, ακριβώς σε κορυφές εγγεγραμμένης πεντάλφας. (Οι οποίες, βέβαια, κορυφές για να συμπληρωθούν, παίρνουν κάτι χρόνια. Όχι 12 μήνες.)
Προτρέχουμε λιγάκι… ήθελα να σας δείξω -με τη σειρά του, όταν θα φτάναμε εκει- πώς ακριβώς γίνεται αυτο, και να το κουβεντιάσουμε, αλλ’ αξίζει το πρωθύστερο. Θα θίξουμε, λοιπον, το θέμα του τεχνητού σκάφους.

Συμφωνώ πως ο Ελένιν είναι τεχνητό σκάφος – αλλά όχι επειδη το είπε ο Αντάτσι, επικαλούμενος δεδομένα της τροχιάς του. Επειδή το είπε ο Χόγκλαντ, επικαλούμενος το σχήμα του! Κανονική τετραεδρική ισοσκελής πυραμίδα!!!
Σύνδεσμοι: 1ος, 2ος, 3ος, 4ος. Ρίξτε μια ματια, για να βγάλετε τα συμπεράσματά σας.

Οπότε, η όλη ιδέα είναι η εξής:

  • Ένα τεχνητό σκάφος με νοήμονες οδηγούς περνάει απο γεωμετρικα σημεία τέτοια, που είναι αδύνατον ν’ αποδοθούν σε τυχαιότητα.
  • Εμείς (οι λίγοι «ψαγμένοι», δηλαδή) τα προσέχουμε, πιάνουμε το υπονοούμενο…
  • …και περιμένουμε τους διαβολόμορφους να μας ανεβάσουν συνειδησιακό επίπεδο.

Είναι, όμως, έτσι;

Κι εδω φαίνεται η εκπαίδευση του καθενός μας, δηλαδή τα εργαλεία που (κατ)έχει. Ο Αντάτσι, λοιπόν, δεν γνωρίζει Μαθηματικά και Φυσική ικανά να τον ξελασπώσουν απ’ τα δύσκολα.
Θα δεχόμουνα ότι πρόκειται για τεχνητό σκάφος (ακριβέστερα: κατευθυνόμενο), λόγωι τροχιάς και μόνον, εάν αυτό παρουσίαζε επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις σε τιμές έξω απο τις αναμενόμενες ανα σημείο τροχιάς. Βλέπετε, ό,τι κινείται στο διάστημα (ειδικά στο ηλιακό μας σύστημα) υπακούει σε τροχιές κωνικών τομών (πάλι το άρθρο της Γουϊκιπήντιας στα Ελληνικά χωλαίνει άσχημα…), όπου ταχύτητες κι επιταχύνσεις είναι δεδομένες. Εάν, λοιπόν, το αντικείμενο αυτό παρουσίαζε ταχύτητα πχ 2*α, εκεί που απ’ τη θεωρία περιμένουμε α, τότε να δεχθώ ότι αναμφισβήτητα κάποιος ή κάτι το κατευθύνει. Όμως, τέτοια δεδομένα απουσιάζουν! Ή κανείς δεν τα πρόσεξε, ή πολύ απλά δεν υπήρξαν.

Επίσης, όλ’ αυτά που λέγονται για επιβάτες, ή ξέρω ‘γώ κατοίκους του Νιμπιρού, είναι τρίχες κατσαρές. Ουδείς κάθησε να σκεφτεί πόση θερμοκρασία έχει ο μεσοαστρικός χώρος! Κοντά στο απόλυτο μηδέν είναι, αν έχετε την περιέργεια. Καμμία μορφη ζωης δεν μπορει να επιζήσει σε τέτοιο περιβάλλον. Όχι απλα «μορφη ζωής όπως την ξέρουμε», απολύτως καμμία. Γιατί; απλούστατα, επειδή σε τέτοιες θερμοκρασίες η συμπεριφορά μορίων και ατόμων ξεφεύγει κατα πολύ απο τα γνωστά. Άρα,

  • είτε οι υποτιθέμενοι εξωγήϊνοι ζουν σε θερμοκρασίες απολύτου μηδενός, επομένως εάν μας πλησιάσουν (και θερμανθούν πχ απ’ τον Ήλιο) θα πεθάνουν,
  • είτε ζουν περίπου όπως εμεις, οπότε είναι ήδη πεθαμένοι εδω και πάααααρα πολυ καιρό.

Έτσι κι αλλοιώς, σας το είπα ήδη πως οι συζητήσεις για έμβια όντα είναι βλακείες. Το ίδιο ανυπόστατες είναι και οι φήμες, ότι δήθεν τάχαμ έχουμε υπερ-εξελιγμένους εξωγήϊνους, που μας πλησιάζουν μία φορά ανα τόσους αιώνες, για να μας δώσουν ένα …μήνυμα (πως γνωρίζουν Γεωμετρία; 🙂 ), και …ξαναφεύγουν.

Επομένως, τί γίνεται; τί σημαίνει αυτή η ιστορία;

Υπάρχει κι ακόμη ένα αντεπιχείρημα: πως οι εξελιγμένοι εξωγήϊνοι μπορούν κάλλιστα να έχουν ιπτάμενα δισκάκια και να πηγαινοέρχονται εδω όποτε θέλουν. Δεν χρειάζεται να καταφύγουν σε μία πέτρα, που διαγράφει ελλειπτική τροχιά με περίοδο αιώνων… και ειδικά για να μας πουν ένα «γειά»!

Τότε, τί ακριβώς έγινε;

Είπαμε πως ο Ελένιν είναι κατευθυνόμενο όχημα, αλλα όχι επανδρωμένο. Είπαμε, ακόμη, πως ναι, περνάει απο πολυ συγκεκριμένα σημεία των τροχιών Γης και Αφροδίτης. Άρα;

Άρα, αυτο γίνεται με δύο τρόπους: ή το έστειλαν σε κατευθυνόμενη «βολή» κάποιες εξωγήϊνες διάνοιες, ή το ίδιο έχει ένα σύστημα ηλεκτρονικων υπολογιστών, το οποίο ακόμη λειτουργει (παρακάμπτω το ερώτημα πού βρίσκει πηγή ενέργειας – όχι πως δεν το σκέφτηκα), και το οποίο μπορει να επιλέξει τροχιά τέτοια, που να μας εντυπωσιάσει.
Προσωπικά κλίνω προς την εκδοχή ότι πρόκειται απλά για κάψουλα διαφυγής κάποιων δυστυχισμένων «ναυαγών» του εκραγέντος Φαέθονα, η οποία στο μεταξυ εγκλωβίστηκε σε λίαν πεπλατυσμένη ελλειπτική τροχιά, και μας πλησιάζει αραιά και πού. Τίποτ’ άλλο. Ούτε «μηνύματα», ούτε διαβόλοι, ούτε τριβόλοι.

Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη…

Πάλι προτρέχουμε, αλλά δεν πειράζει. Είναι, λοιπον, γνωστό πως στη Φύση παρουσιάζονται συχνα «πενταλφικές» μορφές. Όχι απλα «συχνά», συχνότατα! Όπως πχ αυτό το άνθος κολοκυθιού, απ’ τον κήπο της πεθεράς μου!

Εϊναι γνωστό, πάλι, πως οι σχέσεις μηκών στην πεντάλφα οδηγούν στους αριθμούς π, φ, e, σε διάφορες αριθμητικές σειρές (πχ ακολουθία Φιμπονάτσι), κτλ… κι αντίστροφα. Άρα, εαν δούμε στοιχεία της μεν ομάδας (αριθμούς), αμέσως σκεφτόμαστε πως κάπου βρίσκεται κρυμμένη η δε (σχήμα, συμμετρία) – και αντίστροφα.

Προ ετών, λοιπον, σκεφτόμουνα πως η πενταλφική συμμετρία μπορεί να εμφανίζεται και σε ανόργανα υλικά. Οι λόγοι -για να συμβαίνει ή να μη συμβαίνει αυτό- μου ήταν και μου είναι άγνωστοι. Πάντως, το αποτέλεσμα ήταν πως παρατηρούσα …τις βουνοκορφές!

  • Ξέρετε, λοιπόν, πόσες βουνοκορφές έχουν συμμετρικό σχήμα ίσων πλευρών ισοσκελούς τριγώνου; Το ποσοστό είναι πολυ μεγαλύτερο του καθαρά τυχαίου!

Βέβαια, οι «ισοσκελείς» βουνοκορφές δεν έχουν άνοιγμα 36 μοιρών, διότι εδω μπαίνει και η Στατική. Μία τέτοια βουνοκορφή θα διαλυόταν σύντομα απ’ τις κατολισθήσεις. Δύσκολο και για 72 μοίρες – τέτοιες βουνοκορφές είναι εξαιρετικά σπάνιες. Αλλά με άνοιγμα 108… έ… αρκετές! 🙂 Αν αμφιβάλετε, περιμένω τα δικά σας συμπεράσματα.

Οπότε, εάν στη Φύση συναντάμε τόσο πολυ την πεντάλφα, ακόμη και σε μορφές ανοργάνων υλικών, μήπως όλη αυτη η συζήτηση του Αντάτσι για τα σημεία τομής δεν έχει καμμία βάση; Δηλαδη, μήπως απλά κάπου κρύβονται εξισώσεις, που υπαγορεύουν πενταλφική συμμετρία; Κι απο τις οποίες ο «Ελένιν» πολύ απλά δεν μπορούσε να ξεφύγει;

Φαίνεται πως κάτι τέτοιο όντως συμβαίνει, άρα «Νιμπιρού» και τα ρέστα παίρνουν δρόμο.

Η όλη ανάρτηση σκοπό είχε να σας δείξει ακόμη μία φορά πώς σκεφτόμαστε. Το ότι ασχολούμαστε με το Παράξενο, δηλαδή, δεν σημαίνει ότι θα υιοθετούμε άκριτα ό,τι μας σερβίρουν.
Απο εκεί και μετά, θα μ’ ενδιέφερε πολύ να δω πού πάει πραγματικά αυτή η ιστορία με το «κάτι/κάποιος έρχεται», ή ποιος είναι αποπροσανατολιστής και ποιος όχι. Καμιά υπόδειξη;