μέχρι στιγμης βιβλιογραφία λέει -χοντρικά- πως ο Πυθαγόρας ήταν ο πρώτος, που μελέτησε την πεντάλφα. Η πραγματικότητα είναι διαφορετικη: ο Πυθαγόρας είναι απλως ο «επισήμως» αρχαιότερος καταγεγραμμένος Μαθηματικος, που μελέτησε την πεντάλφα και τις ιδιότητές της. (Τά ‘παμε… Στη γνωστη, κλασικη αρχαιότητα, δεν υπήρξε συστηματικη διάδοση των γνώσεων. Ούτε …κοπυράϊτ!)

Ο Πυθαγόρας περιέπεσε πολλες φορες στο αμάρτημα, για το οποίο περνούσε τους υποψήφιους μαθητες του απο δοκιμασία: τον εγωϊσμό. (Δες πχ το κεφάλαιο «Πυθαγόρας», στο πασίγνωστο έργο του Εδουάρδου Συρέ, «Οι μεγάλοι μύστες».) Ναι μεν, ήταν αρκετα έξυπνος για να βρει δικα του πράγματα, αλλα προτιμούσε να οικειοποιείται γνώσεις άλλων, παρουσιάζοντάς τες σαν δικες του (και αποσιωπώντας τα ονόματα των πραγματικών εφευρετών). Γι’ αυτο και ο Ηράκλειτος τα πήρε στο κρανίο με τον Πυθαγόρα, περνώντας τον «γενεές δεκατέσσερεις» με το περίφημο «Πυθαγόρου …κακοδοξίην».
Για παράδειγμα, λένε ακόμη πως πρώτος ο Πυθαγόρας μελέτησε τις (μαθηματικες) σχέσεις των διαστημάτων των χορδών στα μουσικά όργανα. Τί λέτε, ρε παιδια; σοβαρά; και τόσοι κατασκευαστες εγχόρδων μουσικων οργάνων, επι τόσες χιλιετίες… ακόμη πριν τον Όμηρο… δεν παρατήρησαν τίποτε; κανένας τους;

Άλλο τόσο είναι ο Πυθαγόρας αυτος, που πρώτος μελέτησε την πεντάλφα και της απέδωσε (θείους) συμβολισμους («υγείια», πύρ, αήρ, κεφάλια, ποδάρια, κτλ).

Η πυθαγόρειος απατούλα

Ο Πυθαγόρας ακόμη μία φορα συλλαμβάνεται στα πράσσα ψευδόμενος, διότι, βλέπετε, η πεντάλφα και ο συμβολισμος της ήταν γνωστα και σ’ άλλους!… κι αλλού!… Πώς; Ιδου:

Αρκετούς αιώνες πριν τον Πυθαγόρα, κάποιοι πρόγονοι γνώριζαν την πεντάλφα αρκετα καλα. Εδω βλέπετε στοά στο τείχος της Τίρυνθας, με άνοιγμα γωνίας 72 μοιρων στο ταβάνι.
Έτσι, ο Πυθαγόρας κάθε άλλο παρα πρώτος ήτανε!

Πάντως, είναι δύσκολο στον Ελλαδικό χώρο να βρούμε ανοίγματα σε 36 ή 72 μοίρες, ή διατάξεις πόλεων και κτιρίων σε κορυφες πεντάλφας… αν και γνώριζαν πολυ καλα και την πεντάλφα, και το τί συμβολίζει το τρίγωνο πάνω απο υπέρθυρο. Βλέπε πχ θησαυρο του Ατρέα, ή λέοντες των Μυκηνών, κτλ. (Στην περίπτωση των μυκηναϊκών τάφων, επειδη η όλη διάταξη του τάφου συμβολίζει την Γαία ως γυναίκα -μ’ ανοιχτα τα πόδια, σα να γεννάει- να ξαναδέχεται μέσα στην κοιλια της τον νεκρο, το τρίγωνο του υπερθύρου συμβολίζει το άνω τμήμα του αιδοίου.)

Αυτα τα τρίγωνα έχουν ανοίγματα 50-60 μοίρες, και όχι 36 ή 72. Πάντως, υπέρθυρα, αετώματα, κτλ, με άνοιγμα 3 ή 4 φορες το 36 (108 και 144 μοίρες) συναντώνται κατα κόρον στην αρχιτεκτονικη της κλασικης Ελλάδας (πχ Παρθενώνας). Δεν κάνω εκτενη αναφορα, επειδη είναι μεταγενέστερα του Πυθαγόρα, και άρα δεν μπορουν να στηρίξουν τον συλλογισμο μου, ότι ο άνθρωπος αυτος ήτο παπατζής.

Αφου, λοιπον, είδαμε το «άλλοτε», ας δούμε και το «αλλού». Όπως εδω:

Βρισκόμαστε στην αρχαία πόλη Ουσμάλ (Uxmal) των Μάγιας, και το όμορφο σκίτσο είναι του Φρέντερικ Κάθεργουντ. Ο καλλιτέχνης έκανε ένα μικρο λάθος, διότι εαν μετρήσετε τη γωνία ανοίγματος της αψίδας, θα βρείτε 30 μοίρες. Ωστόσο, η πραγματικη αψίδα έχει άνοιγμα 36 μοιρων ακριβώς, όπως φαίνεται στη φωτογραφία:

Ίσως δεν είναι ακριβώς η αψίδα, που ζωγράφισε ο Κάθεργουντ, αλλα είναι απο το ίδιο κτίριο.

Η πλάκα είναι πως, άλλα κτίρια των Μάγιας, όπως αυτο εδω με άνοιγμα τριγώνου στο ταβάνι της στοάς πάλι 72 μοίρες (όπως στην Τίρυνθα),…

…παρουσιάζουν εκπληκτική ομοιότητα με τα κτίρια των Μυκηνών της εποχης των Ατρειδών. Πάλι με τρίγωνα υπερθύρων, με ανοίγματα 45-60 μοιρών. Δείτε πχ: κτίσμα 1, κτίσμα 2, κτλ.

Ο Πυθαγόρας, όμως, δεν ήταν ο μόνος «πενταλφικός» απατεώνας ανα τους αιώνες. Υπήρξε κι άλλος, χειρότερος.

Advertisements